hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 2.27
Τότε οὖν πεδηθέντες οἱ παῖδες σὺν τοῖς ἐνδύμασιν καὶ τοῖς σαραβάροις αὐτῶν ἐβλήθησαν εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην , κατὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως . εἰπέ μοι , Ναβουχοδονόσορ , τίνι λόγῳ δεδεμένους τούτους κελεύεις ἐμβληθῆναι εἰς τὸ πῦρ ; μήπως φύγωσιν ; ἢ λελυμένοι τὸ πῦρ τοῖς ποσὶν κατασβέσωσιν ; ἀλλ’ οὐ σὺ εἶ ὁ ταῦτα ἐργαζόμενος , ἀλλ’ ἕτερος ἐν σοὶ ὁ ταῦτα ἐνεργῶν . καὶ διὰ τοῦτο ἡ γραφὴ λέγει · τότε τοῦ βασιλέως ἡ μορφὴ ἠλλοιώθη · ἄλλος γὰρ ἦν καὶ ἄλλος ἐγένετο . ἦν γὰρ ἄνθρωπος ὁ βασιλεὺς ἐν ἀρχῇ τὸν θεὸν φοβούμενος · ἔπειτα κατ’ αὐτοῦ ἐπαρθεὶς ἠλλοιώθη τὰ τοῦ διαβόλου ἔργα μιμούμενος . καὶ διὰ τοῦτο καλῶς ἡ γραφὴ προανεφώνησεν λέγουσα · ἐγὼ ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι , ἵνα δειχθῇ , ὅτι ὁ θεὸς ἄτρεπτός ἐστιν καὶ ἀναλλοίωτος . τοῦ βασιλέως ἡ μορφὴ ἠλλοιώθη , ἵνα εὐκόλως ἄνθρωπος ὢν νοηθῇ , καὶ ὁ ἐν αὐτῷ ἐνεργῶν πλάνος εὐχερῶς ἐπιγνωσῇ , πάντοτε τὰ τοῦ θεοῦ ἔργα μιμούμενος καὶ ποικίλοις τρόποις τὸν ἄνθρωπον ἐξαπατῆσαι βουλόμενος . ἔτους γὰρ , φησίν , ὀκτωκαιδεκάτου Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν , ὕψος αὐτῆς πήχεων ἑξήκοντα καὶ εὖρος αὐτῆς πήχεων ἕξ , καὶ ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος . διὰ μὲν οὖν τῶν δεκαοκτὼ ἐτῶν τὸν Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐμιμήσατο , ὃς παρὼν ἐν κόσμῳ τὴν ἰδίαν εἰκόνα τὸν ἄνθρωπον ἐκ νεκρῶν ἀνέστησεν καὶ ταύτην καθαρὰν καὶ ἄμωμον ὡς χρυσίον ὑπάρχουσαν τοῖς μαθηταῖς ἐπέδειξεν . διὰ δὲ τοῦ ὕψους τῶν ἑξήκοντα πήχεων τοὺς ἑξήκοντα πατριάρχας , δι’ ὧν τὸ κατὰ σάρκα ἡ εἰκὼν τοῦ θεοῦ ὁ λόγος ἀνετυπώθη καὶ ἀνεπλάσθη καὶ ὑπὲρ πάντας τοὺς πατριάρχας ἀνυψώθη . διὰ δὲ τοῦ πλάτους ἓξ πήχεων τὴν ἑξαήμερον ἐμήνυσεν · ἐν γὰρ τῇ ἕκτῃ ἡμέρᾳ ὁ ἄνθρωπος ἐκ χοὸς πλασθεὶς γεγένηται . χρυσὸν μὲν οὖν ἐκτυπώσας Ναβουχοδονόσορ καὶ ἀντίμιμον εἰκόνα ποιησάμενος ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος , σημαίνων τὸ μὲν πεδίον εἶναι τὸν κόσμον , Βαβυλῶνα δὲ τὴν μεγάλην πόλιν . καὶ τότε μὲν Ναβουχοδονόσορ μίαν ἐποίησεν εἰκόνα , νυνὶ δὲ ὁ πλάνος πλείονας ἐν κόσμῳ ἐφεξεῦρεν , ἵνα διὰ τῶν πολλῶν θεαμάτων τοὺς πάντας ἀνθρώπους διοδεύσῃ , ἄλλον ἀλλαχοῦ φερόμενον , τοὺς μὲν τὸν χρύσεον προσκυνοῦντας , ἑτέρους δὲ τὸν ἀργύρεον , ἄλλους δὲ τὸν χάλκεον , τινὰς δὲ τὸν δι’ ἐλέφαντος συγκείμενον , πολλοὺς τὸν ὀστράκινον καὶ λίθινον σέβοντας · οἱ δὲ πάντες καταλιπόντες τὸν ἐπουράνιον θεὸν τοῖς κενοῖς καὶ ἀψύχοις καὶ ματαίοις εἰδώλοις ὑπετάγησαν , εἰς ὕψος ἀναβλέπειν μὴ θέλοντες , μηδὲ τὸ κάλλος τοῦ οὐρανοῦ κατανοεῖν , ἵνα μὴ τὸν τούτου θεὸν ἐπιγνόντες σωθῆναι μὴ δυνηθῶσιν . ταῦτα τὰ τοῦ διαβόλου τεχνάσματα . οὐ μόνον πάλαι ἐν Βαβυλῶνι ἐνήργησεν , ἀλλὰ καὶ νῦν τὰ ὅμοια ποιεῖ καὶ χείρονα κατὰ τῶν δούλων τοῦ θεοῦ τολμᾶν ἐπιχειρεῖ , κάμινον πυρὸς ἑαυτῷ προετοιμάσας , ἵνα δι’ αὐτῆς ἐκφοβήσῃ τὸν ἄνθρωπον , μὴ εἰδὼς τὴν παρὰ θεοῦ παρεσκευασμένην αὐτῷ αἰώνιον διὰ πυρὸς κόλασιν .
Lemmas: τότε οὖν πεδάω ὁ παῖς σύν ὁ ἔνδυμα καί ὁ σαράβαρα αὐτός βάλλω εἰς ὁ κάμινος ὁ πυρός ὁ καίω , κατά ὁ πρόσταγμα ὁ βασιλεύς . εἶπον ἐγώ , Ναβουχοδονόσορ , τίς λόγος δέω οὗτος κελεύω ἐμβάλλω εἰς ὁ πῦρ ; μήπως φεύγω ; ἢ λύω ὁ πῦρ ὁ πούς κατασβέννυμι ; ἀλλά οὖον σύ εἰμί ὁ οὗτος ἐργάζομαι , ἀλλά ἕτερος ἐν σύ ὁ οὗτος ἐνεργός . καί διά οὗτος ὁ γραφή λέγω · τότε ὁ βασιλεύς ὁ μορφή ἀλλοιόω · ἄλλος γάρ εἰμί καί ἄλλος γίγνομαι . εἰμί γάρ ἄνθρωπος ὁ βασιλεύς ἐν ἀρχή ὁ θεός φοβέω · ἔπειτα κατά αὐτός ἐπαίρω ἀλλοιόω ὁ ὁ διάβολος ἔργον μιμέομαι . καί διά οὗτος καλῶς ὁ γραφή προαναφωνέω λέγω · ἐγώ ὁ θεός καί οὐ ἀλλοιόω , ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὁ θεός ἄτρεπτος εἰμί καί ἀναλλοίωτος . ὁ βασιλεύς ὁ μορφή ἀλλοιόω , ἵνα εὐκόλως ἄνθρωπος εἰμί νοέω , καί ὁ ἐν αὐτός ἐνεργός πλάνος εὐχερής ἐπιγιγνώσκω , πάντοτε ὁ ὁ θεός ἔργον μιμέομαι καί ποικίλος τρόπος ὁ ἄνθρωπος ἐξαπατάω βούλομαι . ἔτος γάρ , φημί , ὀκτωκαιδέκατος Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς ποιέω εἰκών χρύσεος , ὕψος αὐτός πῆχυς ἑξήκοντα καί εὖρος αὐτός πῆχυς ἕξ , καί ἵστημι αὐτός ἐν πεδίον Δεειρά ἐν χώρα Βαβυλών . διά μέν οὖν ὁ δεκαοκτώ ἔτος ὁ Ἰησοῦς ὁ υἱός ὁ θεός μιμέομαι , ὅς πάρειμι ἐν κόσμος ὁ ἴδιος εἰκών ὁ ἄνθρωπος ἐκ νεκρός ἀνίστημι καί οὗτος καθαρός καί ἄμωμον ὡς χρυσίον ὑπάρχω ὁ μαθητής ἐπιδείκνυμι . διά δέ ὁ ὕψος ὁ ἑξήκοντα πῆχυς ὁ ἑξήκοντα πατριάρχης , διά ὅς ὁ κατά σάρξ ὁ εἰκών ὁ θεός ὁ λόγος ἀνατυπόω καί ἀναπλάσσω καί ὑπέρ πᾶς ὁ πατριάρχης ἀνυψόω . διά δέ ὁ πλάτος ἓξ πῆχυς ὁ ἑξαήμερος μηνύω · ἐν γάρ ὁ ἕκτος ἡμέρα ὁ ἄνθρωπος ἐκ χοῦς πλάσσω γίγνομαι . χρυσός μέν οὖν ἐκτυπόω Ναβουχοδονόσορ καί ἀντίμιμος εἰκών ποιέω ἵστημι αὐτός ἐν πεδίον Δεειρά ἐν χώρα Βαβυλών , σημαίνω ὁ μέν πεδίον εἰμί ὁ κόσμος , Βαβυλών δέ ὁ μέγας πόλις . καί τότε μέν Ναβουχοδονόσορ εἷς ποιέω εἰκών , νυνί δέ ὁ πλάνος πλείων ἐν κόσμος ἐπεξευρίσκω , ἵνα διά ὁ πολύς θέαμα ὁ πᾶς ἄνθρωπος διοδεύω , ἄλλος ἀλλαχοῦ φέρω , ὁ μέν ὁ χρύσεος προσκυνέω , ἕτερος δέ ὁ ἀργύρεος , ἄλλος δέ ὁ χάλκεος , τις δέ ὁ διά ἐλέφας σύγκειμαι , πολύς ὁ ὀστράκινος καί λίθινος σέβω · ὁ δέ πᾶς καταλείπω ὁ ἐπουράνιος θεός ὁ κενός καί ἄψυχος καί μάταιος εἴδωλον ὑποτάσσω , εἰς ὕψος ἀναβλέπω μή ἐθέλω , μηδέ ὁ κάλλος ὁ οὐρανός κατανοέω , ἵνα μή ὁ οὗτος θεός ἐπιγιγνώσκω σῴζω μή δύναμαι . οὗτος ὁ ὁ διάβολος τέχνασμα . οὖον μόνος πάλαι ἐν Βαβυλών ἐνεργέω , ἀλλά καί νῦν ὁ ὅμοιος ποιέω καί χείρων κατά ὁ δοῦλος ὁ θεός τολμάω ἐπιχειρέω , κάμινος πυρός ἑαυτοῦ προετοιμάζω , ἵνα διά αὐτός εκφόβιση ὁ ἄνθρωπος , μή εἰδοί ὁ παρά θεός παρασκευάζω αὐτός αἰώνιος διά πυρός κόλασις .