hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 1.3
Τούτου οὖν μεταχθέντος , βασιλεύει ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἰωακεὶμ ἔτη τρία . καὶ ἐπὶ τοῦτον ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ καὶ μετοικίζει αὐτόν τε καὶ ἐκ τοῦ λαοῦ δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν εἰς Βαβυλῶνα καὶ καθιστᾷ ἀντ’ αὐτοῦ Ἰεχονίαν τὸν ἀδελφὸν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ὃν καὶ μετωνόμασεν Σεδεκίαν , μεθ’ οὗ ὅρκια καὶ συνθήκας ποιησάμενος ἄπεισιν εἰς Βαβυλῶνα . οὗτος βασιλεύσας ἔτη ἕνδεκα ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἐπέδωκεν ἑαυτὸν πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου . ἐν δὲ τῷ δωδεκάτῳ ἔτει ἦλθεν ἐπ’ αὐτὸν Ναβουχοδονόσορ καὶ πᾶσα ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων καὶ περιεχαράκωσαν τὴν πόλιν καὶ περιεκάθισαν αὐτὴν κυκλόθεν καὶ συνέσχαν αὐτὴν πάντοθεν · ὅθεν οἱ μὲν πλείονες αὐτῶν λιμῷ διεφθάρησαν , οἱ δὲ ἐν ῥομφαίᾳ ἀπώλοντο , τινὲς δὲ ἀπ’ αὐτῶν αἰχμάλωτοι ἐλήφθησαν . ἡ δὲ πόλις ἐνεπυρίσθη ἐν πυρὶ καὶ ὁ ναὸς καὶ τὸ τεῖχος καθῃρέθη . καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοὺς εὑρεθέντας ἐν οἴκῳ κυρίου ἔλαβεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων καὶ πάντα τὰ σκεύη , τά τε χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ πάντα χαλκὸν ἐξέκοψεν Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς Βαβυλῶνα , αὐτὸν δὲ τὸν Σεδεκίαν τὸν καὶ Ἰεχονίαν διὰ νυκτὸς φεύγοντα μετὰ ἀνδρῶν ἑπτακοσίων κατεδίωξαν αἱ δυνάμεις τῶν Χαλδαίων καὶ κατέλαβον αὐτὸν ἐν Ἱεριχώ καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά . καὶ ἐκρίθη μετ’ αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς ἐν θυμῷ ἐπὶ τῷ παραβεβηκέναι αὐτὸν τὸν ὅρκον κυρίου καὶ τὴν διαθήκην , ἣν διέθετο πρὸς αὐτόν . καὶ λαβὼν τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἔσφαξεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς Σεδεκίου τοῦ καὶ Ἰεχονίου ἐξετύφλωσεν καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν πέδαις σιδηραῖς καὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα . καὶ ἦν ἀλήθων ἐν τῷ μυλῶνι ἕως τῆς ἡμέρας ἧς ἀπέθανεν · καὶ ἐν τῷ ἀποθανεῖν αὐτὸν λαβόντες τὸ σῶμα αὐτοῦ ἔρριψαν ὀπίσω τοῦ τείχους Νινευΐ . ἐπὶ τούτῳ πληροῦται ἡ προφητεία Ἱερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος · ζῶ ἐγώ , λέγει κύριος , ἐὰν γινόμενος γένηται Ἰεχονίας υἱὸς Ἰωσίου βασιλεὺς Ἰούδα ἀποσφράγισμα ἐπὶ τῆς χειρός μου τῆς δεξιᾶς , ἐκεῖθεν ἐκσπάσω σε καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν σου , ὧν σὺ εὐλαβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν , εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων · καὶ ἀπορρίψω σε καὶ τὴν μητέρα σου τὴν τετοκυῖάν σε εἰς γῆν , οὗ οὐκ ἐτέχθης ἐν αὐτῇ , κἀκεῖ ἀποθανεῖσθε . εἰς δὲ τὴν γῆν , ἣν αὐτοὶ εὔχονται ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν , οὐ μὴ ἐπιστρέψουσιν . ἠτιμώθη Ἰεχονίας ὡς σκεῦος ἄχρηστον οὗ οὐκ ἔστιν χρεία , διότι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γῆν ἣν οὐκ ᾔδει . γῆ , γῆ , ἄκουε λόγον κυρίου . γράψον τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐκκήρυκτον ἄνθρωπον , ὅτι οὐ μὴ αὐξηθῇ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαβὶδ ἄρχων ἔτι ἐν τῷ Ἰούδα .
Lemmas: οὗτος οὖν μετάγω , βασιλεύω ὁ υἱός αὐτός Ιωακιμ ἔτος τρεῖς . καί ἐπί οὗτος ἀναβαίνω Ναβουχοδονόσορ καί μετοικίζω αὐτός τε καί ἐκ ὁ λαός δέκα χιλιάς ἀνήρ εἰς Βαβυλών καί καθιστάω ἀντί αὐτός Ἰεχονίας ὁ ἀδελφός ὁ πατήρ αὐτός , ὅς καί μετονομάζω Σεδεκίας , μετά ὅς ὅρκιος καί συνθήκη ποιέω ἄπειμι εἰς Βαβυλών . οὗτος βασιλεύω ἔτος ἕνδεκα ἀφίστημι ἀπό αὐτός καί ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ πρός Φαραώ βασιλεύς Αἴγυπτος . ἐν δέ ὁ δωδέκατος ἔτος ἔρχομαι ἐπί αὐτός Ναβουχοδονόσορ καί πᾶς ὁ δύναμις ὁ Χαλδαῖος καί περιχαρακόω ὁ πόλις καί περικαθίζω αὐτός κυκλόθεν καί συνέχω αὐτός πάντοθεν · ὅθεν ὁ μέν πλείων αὐτός λιμός διαφθείρω , ὁ δέ ἐν ῥομφαία ἀπόλλυμι , τις δέ ἀπό αὐτός αἰχμάλωτος λαμβάνω . ὁ δέ πόλις ἐμπυρίζω ἐν πῦρ καί ὁ ναός καί ὁ τεῖχος καθαιρέω . καί πᾶς ὁ θησαυρός ὁ εὑρίσκω ἐν οἶκος κύριος λαμβάνω ὁ δύναμις ὁ Χαλδαῖος καί πᾶς ὁ σκεῦος , ὁ τε χρύσεος καί ὁ ἀργύρεος καί πᾶς χαλκός ἐκκόπτω Ναβουζαρδάν ὁ ἀρχιμάγειρος καί φέρω αὐτός εἰς Βαβυλών , αὐτός δέ ὁ Σεδεκίας ὁ καί Ἰεχονίας διά νύξ φεύγω μετά ἀνήρ ἑπτακόσιοι καταδιώκω ὁ δύναμις ὁ Χαλδαῖος καί καταλαμβάνω αὐτός ἐν Ἱεριχώ καί ἄγω αὐτός πρός ὁ βασιλεύς Βαβυλών εἰς Δεβλαθά . καί κρίνω μετά αὐτός ὁ βασιλεύς ἐν θυμός ἐπί ὁ παραβαίνω αὐτός ὁ Ὅρκος κύριος καί ὁ διαθήκη , ὅς διατίθημι πρός αὐτός . καί λαμβάνω ὁ υἱός αὐτός σφάζω ἔμπροσθεν αὐτός καί ὁ ὀφθαλμός Σεδέκιος ὁ καί Ἰεχονίας ἐκτυφλόω καί δήω αὐτός ἐν πέδη σιδήρεος καί ἄγω αὐτός εἰς Βαβυλών . καί εἰμί ἀλήθω ἐν ὁ μυλών ἠώς ὁ ἡμέρα ὅς ἀποθνῄσκω · καί ἐν ὁ ἀποθνῄσκω αὐτός λαμβάνω ὁ σῶμα αὐτός ῥίπτω ὀπίσω ὁ τεῖχος Νινευΐ . ἐπί οὗτος πληρόω ὁ προφητεία Ἱερεμίας ὁ προφήτης λέγω · ζῶ ἐγώ , λέγω κύριος , ἐάν γίγνομαι γίγνομαι Ἰεχονίας υἱός Ἰωσίας βασιλεύς Ἰούδας ἀποσφράγισμα ἐπί ὁ χείρ ἐγώ ὁ δεξιός , ἐκεῖθεν ἐκσπάω σύ καί παραδίδωμι σύ εἰς χείρ ὁ ζητέω ὁ Ψυχή σύ , ὅς σύ εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον αὐτός , εἰς χείρ ὁ Χαλδαῖος · καί ἀπορρίπτω σύ καί ὁ μήτηρ σύ ὁ τίκτω σύ εἰς γῆ , ὅς οὐ τίκτω ἐν αὐτός , ἐκεῖ ἀποθνῄσκω . εἰς δέ ὁ γῆ , ὅς αὐτός εὔχομαι ὁ Ψυχή αὐτός , οὖον μή ἐπιστρέφω . ἀτιμόω Ἰεχονίας ὡς σκεῦος ἄχρηστος ὅς οὐ εἰμί χρεία , διότι ἐκρίπτω καί ἐκβάλλω εἰς γῆ ὅς οὐ οἶδα . γῆ , γῆ , ἀκούω λόγος κύριος . γράφω ὁ ἀνήρ οὗτος ἐκκήρυκτος ἄνθρωπος , ὅτι οὖον μή αὐξάνω ἐκ ὁ σπέρμα αὐτός κάθημαι ἐπί θρόνος Δαυίδ ἄρχω ἔτι ἐν ὁ Ἰούδας .