ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.22
Χρὴ οὖν ὁρᾶν τὴν εὐλάβειαν τοῦ μακαρίου Δανιήλ , πῶς εἰ καὶ ἐδόκει ἐν τοῖς βασιλικοῖς πράγμασιν ἀποσχολεῖσθαι , ἀλλὰ γοῦν τῇ προσευχῇ τὸ καθ’ ἡμέραν προσεκαρτέρει , ἀποδιδοὺς τὰ μὲν Καίσαρος τῷ Καίσαρι , τὰ δὲ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ . — ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις · τί οὖν ; οὐκ ἠδύνατο τὴν μὲν ἡμέραν ἐν τῇ καρδίᾳ πρὸς τὸν θεὸν εὔχεσθαι , τὴν δὲ νύκτα ὡς ἐβούλετο ἐν τῷ οἴκῳ λαθραίως τῇ προσευχῇ σχολάζειν , ἵνα μὴ κινδυνεύσῃ ; ἠδύνατο · ἀλλ’ οὐκ ἠθέλησεν . εἰ γὰρ τοῦτο ἐπεποιήκει , εἶχον ἂν οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι εἰπεῖν · πῶς φοβεῖται τὸν θεόν , ὁπότε τὸ δόγμα τοῦ βασιλέως ἐφοβήθη καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ κελευσθεῖσιν ὑπετάγη ; καὶ ἤμελλον μομφήν τινα καὶ ψόγον ἀπιστίας καταφέρειν κατ’ αὐτοῦ · ὑποκρίσεως γὰρ τοῦτο ἔργον ἦν , οὐ φόβου καὶ πίστεως τῆς πρὸς τὸν θεόν . καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔδωκεν ἀφορμὴν καταλαλίας τοῖς ἀντικειμένοις · ᾧ γὰρ ἄν τις ὑποταγῇ τούτῳ καὶ δεδούλωται .
Lemmas: χρή οὖν ὁράω ὁ εὐλάβεια ὁ μακάριος Δανιήλ , πῶς εἰμί καί δοκέω ἐν ὁ βασιλικός πρᾶγμα ἀποσχολέω , ἀλλά γοῦν ὁ προσευχή ὁ κατά ἡμέρα προσκαρτερέω , ἀποδίδωμι ὁ μέν Καῖσαρ ὁ Καῖσαρ , ὁ δέ ὁ θεός ὁ θεός . — ἀλλά ἴσως εἴρω τις · τίς οὖν ; οὐ δύναμαι ὁ μέν ἡμέρα ἐν ὁ Καρδία πρός ὁ θεός εὔχομαι , ὁ δέ νύξ ὡς βούλομαι ἐν ὁ οἶκος λαθραῖος ὁ προσευχή σχολάζω , ἵνα μή κινδυνεύω ; δύναμαι · ἀλλά οὐ ἐθέλω . εἰμί γάρ οὗτος ποιέω , ἔχω εἄν ὁ τακτικός καί ὁ σατράπης εἶπον · πῶς φοβέω ὁ θεός , ὁπότε ὁ δόγμα ὁ βασιλεύς φοβέω καί ὁ ὑπό αὐτός κελεύω ὑποτάσσω ; καί μέλλω μομφή τις καί ψόγος ἀπιστία καταφέρω κατά αὐτός · ὑπόκρισις γάρ οὗτος ἔργον εἰμί , οὖον φόβος καί πίστις ὁ πρός ὁ θεός . καί διά οὗτος οὐ δίδωμι ἀφορμή καταλαλιά ὁ ἀντίκειμαι · ὅς γάρ ἄν τις ὑποτάσσω οὗτος καί δουλόω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.23
Οἱ γὰρ θεῷ πιστεύοντες οὐκ ὀφείλουσιν οὔτε ὑποκρίνεσθαι οὔτε τοὺς ἐπ’ ἐξουσιῶν τεταγμένους φοβεῖσθαι , χωρὶς ἐὰν μή τι κακὸν ποιήσωσιν · εἰ δὲ ἕνεκεν τῆς εἰς θεὸν πίστεως ἕτερόν τι ποιεῖν αὐτοὺς ἀναγκάζουσιν , ἡδέως ἀποθνήσκειν μᾶλλον ἢ ποιεῖν τὰ ὑπ’ αὐτῶν κελευόμενα . τῷ γὰρ εἰπεῖν τὸν ἀπόστολον πάσαις ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτάσσεσθαι οὐ περὶ τούτου λέγει , ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν πίστιν ἡμῶν καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ προστεταγμένα ἅπερ οἱ ἄνθρωποι κελεύουσιν ταῦτα καὶ ποιῶμεν , ἀλλὰ φοβουμένους τὰς ἐξουσίας μηδὲν κακὸν πράσσειν , ἵνα μὴ ὑπ’ αὐτῶν ὡς κακοποιοὶ κολασθῶμεν . καὶ διὰ τοῦτο λέγει · θεοῦ διάκονός ἐστιν ὁ ἔκδικος τοῖς τὸ κακὸν πράσσουσιν . τί ; θέλεις μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν ; τὸ ἀγαθὸν ποίει , καὶ ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς . ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιῇς , φοβοῦ · οὐ γὰρ εἰκῇ τὴν μάχαιραν φορεῖ . ὥστε κατὰ τοῦτο εἶπεν ὑποτάσσεσθαι τῷ ὁσίως καὶ εὐλαβῶς ἐν τῷ νῦν βίῳ ζῆν , πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντας τὸν τῆς μαχαίρας κίνδυνον . οἱ μὲν οὖν ἀπό στολοι κωλυόμενοι ὑπὸ τῶν ἀρχόντων καὶ γραμματέων τὸν λόγον λαλεῖν οὐκ ἐπαύοντο , πειθαρχοῦντες θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις , καὶ διὰ τοῦτο ἀγανακτήσαντες ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ · ἀλλ’ ὁ ἄγγελος διὰ νυκτὸς ἐξαγαγὼν αὐτοὺς εἶπεν · πορευθέντες λαλεῖτε τὰ ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης . —
Lemmas: ὁ γάρ θεός πιστεύω οὐ ὀφείλω οὔτε ὑποκρίνομαι οὔτε ὁ ἐπί ἐξουσία τάσσω φοβέω , Χωρὶς ἐάν μή τίς κακός ποιέω · εἰμί δέ ἕνεκα ὁ εἰς θεός πίστις ἕτερος τίς ποιέω αὐτός ἀναγκάζω , ἡδύς ἀποθνήσκω μᾶλλον ἢ ποιέω ὁ ὑπό αὐτός κελεύω . ὁ γάρ εἶπον ὁ ἀπόστολος πᾶς ἐξουσία ὑπερέχω ὑποτάσσω οὖον περί οὗτος λέγω , ἵνα ἀρνέομαι ὁ πίστις ἐγώ καί ὁ ὑπό ὁ θεός προστάσσω ὅσπερ ὁ ἄνθρωπος κελεύω οὗτος καί ποιέω , ἀλλά φοβέω ὁ ἐξουσία μηδείς κακός πράσσω , ἵνα μή ὑπό αὐτός ὡς κακοποιός κολάζω . καί διά οὗτος λέγω · θεός διάκονος εἰμί ὁ ἔκδικος ὁ ὁ κακός πράσσω . τίς ; ἐθέλω μή φοβέω ὁ ἐξουσία ; ὁ ἀγαθός ποιέω , καί ἔχω ἔπαινος ἐκ αὐτός . ἐάν δέ ὁ κακός ποιέω , φοβέω · οὖον γάρ εἰκῇ ὁ μάχαιρα φορέω . ὥστε κατά οὗτος εἶπον ὑποτάσσω ὁ ὅσιος καί εὐλαβής ἐν ὁ νῦν βίος ζῶ , πρό ὀφθαλμός ἔχω ὁ ὁ μάχαιρα κίνδυνος . ὁ μέν οὖν ἀπό στόλος κωλύω ὑπό ὁ ἄρχω καί γραμματεύς ὁ λόγος λαλέω οὐ παύω , πειθαρχέω θεός μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος , καί διά οὗτος ἀγανακτέω τίθημι αὐτός ἐν τηρέω δημόσιος · ἀλλά ὁ ἄγγελος διά νύξ ἐξάγω αὐτός εἶπον · πορεύω λαλέω ὁ ῥῆμα ὁ ζωή οὗτος . —
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.24
Οὕτως οὖν καὶ ὁ Δανιήλ , κωλυόμενος προσεύχεσθαι , τῷ δόγματι τοῦ βασιλέως οὐχ ὑπετάγη , ἵνα μὴ δόξαν θεοῦ θῇ ὑποκάτω δόξης ἀνθρώπων . εἰ γὰρ διὰ θεόν τις ἀποθνήσκει , χαίρεσθαι ὀφείλει ἐπὶ τούτῳ ζωὴν αἰώνιον εὑρών . δεῖ οὖν τοὺς εὖ ἐπιπόνους ἁγνῶς καὶ μετὰ φόβου ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ ζῶντας , μηδεμίαν ἀφορμὴν διδόναι τοῖς ζητοῦσιν ἀφορμήν , ἵνα ἐν τούτῳ αὐτοὶ μᾶλλον καταισχύνωνται · ὃν τρόπον καὶ οἱ τακτικοὶ ἐζήτουν τότε κατὰ Δανιήλ ἀφορμὴν εὑρεῖν καὶ οὐχ ηὕρισκον , ὅτι πιστὸς ἦν . εἰ δέ τινες βιάζονται τὸν θεὸν μὴ σέβειν μηδὲ αἰτεῖσθαι παρ’ αὐτοῦ , θάνατον ἡμῖν ἀπειλοῦντες , ἥδιστον μᾶλλον ἀποθνήσκειν ἢ ποιεῖν τὰ ὑπὸ τούτων κελευόμενα . τίς γὰρ ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα ; καὶ διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Δανιήλ τὸν θεὸν μᾶλλον φοβηθεὶς καὶ παραδοὺς ἑαυτὸν τῷ θανάτῳ ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου ἐκ τῶν λεόντων διεσώθη . εἰ γὰρ εὐλαβηθεὶς τὸ δόγμα ἡσύχασεν ἐν ταῖς τριάκοντα ἡμέραις , οὐκέτι ἡ τούτου πίστις πρὸς τὸν θεὸν ἁγνὴ ἂν ἦν · οὐδεὶς γὰρ δύναται δυσὶν κυρίοις δουλεύειν . τοῦ γὰρ διαβόλου ἀεὶ ἡ τέχνη τοιαύτη γεγένηται εἰς τὸ διώκειν καὶ θλίβειν καὶ καταπονεῖν τοὺς ἁγίους , ἵνα μὴ ἐπαίρωσιν προσευχόμενοι χεῖρας ὁσίους τῷ θεῷ , εἰδὼς ὅτι ἡ τῶν ἁγίων προσευχὴ τῷ μὲν κόσμῳ εἰρήνην παρέχει , τῷ δὲ πονηρῷ κόλασιν . ὥσπερ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ , ἡνίκα ἂν ἐπῆρεν τὰς χεῖρας Μωϋσῆς , ὑπερίσχυσεν ὁ Ἰσραήλ , ἡνίκα δ’ ἂν κατέθηκεν , ὑπερίσχυσεν Ἀμαλήκ . ὥσπερ τοῦτο ἕως νῦν γίνεται καὶ ἐφ’ ἡμῖν πληροῦται . ἡνίκα γὰρ ἂν παυσώμεθα προσευχόμενοι , ὑπερισχύει καθ’ ἡμῶν ὁ ἀντικείμενος , ἡνίκα δὲ τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦμεν , κεκατάργηται ἡ τοῦ πονηροῦ δύναμις καὶ ἐξουσία .
Lemmas: οὕτως οὖν καί ὁ Δανιήλ , κωλύω προσεύχομαι , ὁ δόγμα ὁ βασιλεύς οὐ ὑποτάσσω , ἵνα μή δόξα θεός τίθημι ὑποκάτω δόξα ἄνθρωπος . εἰμί γάρ διά θεός τις ἀποθνήσκω , χαίρω ὀφείλω ἐπί οὗτος ζωή αἰώνιος εὑρίσκω . δεῖ οὖν ὁ εὕω ἐπίπονος ἁγνός καί μετά φόβος ἐν ὁ κόσμος οὗτος ζῶ , μηδείς ἀφορμή δίδωμι ὁ ζητέω ἀφορμή , ἵνα ἐν οὗτος αὐτός μᾶλλον καταισχύνω · ὅς τρόπος καί ὁ τακτικός ζητέω τότε κατά Δανιήλ ἀφορμή εὑρίσκω καί οὐ εὑρίσκω , ὅτι πιστός εἰμί . εἰμί δέ τις βιάζομαι ὁ θεός μή σέβω μηδέ αἰτέω παρά αὐτός , θάνατος ἐγώ ἀπειλέω , ἡδύς μᾶλλον ἀποθνήσκω ἢ ποιέω ὁ ὑπό οὗτος κελεύω . τίς γάρ ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ θεός ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμός ἢ λιμός ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα ; καί διά οὗτος ὁ μακάριος Δανιήλ ὁ θεός μᾶλλον φοβέω καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ θάνατος ὑπό ὁ ἄγγελος ἐκ ὁ λέων διασῴζω . εἰμί γάρ εὐλαβέομαι ὁ δόγμα ἡσυχάζω ἐν ὁ τριάκοντα ἡμέρα , οὐκέτι ὁ οὗτος πίστις πρός ὁ θεός ἁγνός εἄν εἰμί · οὐδείς γάρ δύναμαι δύο κύριος δουλεύω . ὁ γάρ διάβολος ἀεί ὁ τέχνη τοιοῦτος γίγνομαι εἰς ὁ διώκω καί θλίβω καί καταπονέω ὁ ἅγιος , ἵνα μή ἐπαίρω προσεύχομαι χείρ ὅσιος ὁ θεός , εἰδοί ὅτι ὁ ὁ ἅγιος προσευχή ὁ μέν κόσμος εἰρήνη παρέχω , ὁ δέ πονηρός κόλασις . ὥσπερ καί ἐν ὁ ἐρῆμος , ἡνίκα εἄν ἐπαίρω ὁ χείρ Μωϋσῆς , ὑπερισχύω ὁ Ἰσραήλ , ἡνίκα δέ εἄν κατατίθημι , ὑπερισχύω Ἀμαλήκ . ὥσπερ οὗτος ἠώς νῦν γίγνομαι καί ἐπί ἐγώ πληρόω . ἡνίκα γάρ εἄν παύω προσεύχομαι , ὑπερισχύω κατά ἐγώ ὁ ἀντίκειμαι , ἡνίκα δέ ὁ προσευχή προσκαρτερέω , καταργέω ὁ ὁ πονηρός δύναμις καί ἐξουσία .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.26
Διὰ ποίαν οὖν αἰτίαν μόνου τοῦ Δανιήλ οἱ σατράπαι κατηγόρησαν ; πάντως γὰρ καὶ οἱ τρεῖς παῖδες ἦσαν σὺν αὐτῷ προσευχόμενοι · εἰ γὰρ τῷ τοῦ Ναβουχοδονόσορ προστάγματι οὐχ ὑπήκουσαν , πολλῷ μᾶλλον τῷ τοῦ Δαρείου δόγματι . αἰτία δὲ ἥδε · ἐπειδὴ γὰρ τότε ἐπὶ τοῖς χρόνοις Ναβουχοδονόσορ , παρόντος μὲν τοῦ Δανιήλ , οἱ Χαλδαῖοι οὐδενὸς ἑτέρου κατηγόρησαν , εἰ μὴ μόνον τῶν τριῶν παίδων · αὐτοῖς γὰρ τὸ μαρτύριον ἀπέκειτο . οὕτως νῦν ἐπὶ τοῖς καιροῖς Δαρείου τοῦ Δανιήλ μόνου κατηγόρησαν · αὐτοῦ γὰρ ἡ κλῆσις ἦν . κατὰ γὰρ καιροὺς θεῷ ἄνθρωπος οὐ λείπει , ἵνα δι’ αὐτῶν δοξασθῇ · ὡς ὁ προφήτης λέγει · ὁ ποιῶν τοὺς κόσμους αὐτοῦ κατὰ τὸν ἕνα ἐπ’ ὀνόματι αὐτῶν καλέσει αὐτούς .
Lemmas: Ζεύς ποῖος οὖν αἴτιος μόνος ὁ Δανιήλ ὁ σατράπης κατηγορέω ; πάντως γάρ καί ὁ τρεῖς παῖς εἰμί σύν αὐτός προσεύχομαι · εἰμί γάρ ὁ ὁ Ναβουχοδονόσορ πρόσταγμα οὐ ὑπακούω , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ Δαρεῖος δόγμα . αἰτία δέ ὅδε · ἐπεί γάρ τότε ἐπί ὁ χρόνος Ναβουχοδονόσορ , πάρειμι μέν ὁ Δανιήλ , ὁ Χαλδαῖος οὐδείς ἕτερος κατηγορέω , εἰμί μή μόνος ὁ τρεῖς παῖς · αὐτός γάρ ὁ μαρτύριον ἀπόκειμαι . οὕτως νῦν ἐπί ὁ καιρός Δαρεῖος ὁ Δανιήλ μόνος κατηγορέω · αὐτός γάρ ὁ κλῆσις εἰμί . κατά γάρ καιρός θεός ἄνθρωπος οὖον λείπω , ἵνα διά αὐτός δοξάζω · ὡς ὁ προφήτης λέγω · ὁ ποιέω ὁ κόσμος αὐτός κατά ὁ εἷς ἐπί ὄνομα αὐτός καλέω αὐτός .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.27
Τότε τοίνυν μὴ δυνάμενος Δαρεῖος ἐπὶ πλεῖον ἀντιλέγειν τοῖς σατράπαις εἶπεν ἀχθῆναι τὸν Δανιήλ , καὶ ἐνέβαλον αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων . καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς εἶπεν αὐτῷ · ὁ θεός σου , ῷ σὺ λατρεύεις ἐνδελεχῶς , αὐτὸς ἐξελεῖταί σε , εὐθυμεῖν τοῦτον προτρεπόμενος · ἐπειδὴ γὰρ ἐγὼ μὲν βουληθεὶς οὐκ ἠδυνήθην καίτοι βασιλεὺς ὤν , ὁ θεὸς ᾧ σὺ λατρεύεις , αὐτὸς ἐξελεῖταί σε , ἵνα τὰ παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατα παρὰ τῷ θεῷ δυνατὰ εἶναι δειχθῇ . καὶ ἤνεγκαν λίθον καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ λάκκου , καὶ ἐσφραγίσατο ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ δακτυλίῳ αὐτοῦ , ὅπως μὴ ἀλλοιωθῇ πρᾶγμα ἐν τῷ Δανιήλ . καὶ τοῦτο δὲ κακοηθείας ἔργον ἦν · εὐλαβούμενοι γὰρ οἱ σατράπαι , μήπως λάθρα ὁ βασιλεὺς κελεύσῃ τοῦτον ἐκ τοῦ λάκκου ἀνασπασθῆναι , ἠξίωσαν σφραγισθῆναι τὸν λίθον . ὃν τρόπον καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων ἄρχοντες ἐποίησαν ἐπὶ τῷ σωτῆρι σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας .
Lemmas: τότε τοίνυν μή δύναμαι Δαρεῖος ἐπί πλείων ἀντιλέγω ὁ σατράπης εἶπον ἄγω ὁ Δανιήλ , καί ἐμβάλλω αὐτός εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων . καί ἀποκρίνω ὁ βασιλεύς εἶπον αὐτός · ὁ θεός σύ , ῷ σύ λατρεύω ἐνδελεχής , αὐτός ἐξαιρέω σύ , εὐθυμέω οὗτος προτρέπω · ἐπεί γάρ ἐγώ μέν βούλομαι οὐ δύναμαι καίτοι βασιλεύς εἰμί , ὁ θεός ὅς σύ λατρεύω , αὐτός ἐξαιρέω σύ , ἵνα ὁ παρά ἄνθρωπος ἀδύνατος παρά ὁ θεός δυνατός εἰμί δείκνυμι . καί φέρω λίθος καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ στόμα ὁ λάκκος , καί σφραγίζω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ δακτύλιος αὐτός , ὅπως μή ἀλλοιόω πρᾶγμα ἐν ὁ Δανιήλ . καί οὗτος δέ κακοήθεια ἔργον εἰμί · εὐλαβέομαι γάρ ὁ σατράπης , μήπως λάθρῃ ὁ βασιλεύς κελεύω οὗτος ἐκ ὁ λάκκος ἀνασπάω , ἀξιόω σφραγίζω ὁ λίθος . ὅς τρόπος καί ὁ ὁ Φαρισαῖος ἄρχω ποιέω ἐπί ὁ σωτήρ σφραγίζω ὁ λίθος μετά ὁ κουστωδία .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.28
Τούτου τοίνυν γενομένου ἀπῆλθεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἄδειπνος καὶ ἐδέσματα οὐκ εἰσήνεγκαν αὐτῷ καὶ ὁ ὕπνος ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ . — πόσον ποιεῖ ἀνὴρ δίκαιος τὸν θεὸν φοβούμενος , ἵνα λυπηθεὶς ἐπ’ αὐτῷ ὁ βασιλεὺς μηδὲ τροφὴν προσενέγκηται . καὶ οἱ μὲν σατράπαι δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς εὐφραίνοντο , ὡς βραβεῖον κατὰ Δανιήλ λαβόντες , ὁ δὲ βασιλεὺς δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς ἀγρυπνῶν ἐπένθει , τοιοῦτον ἄνδρα ἀδίκως ἀπολέσας , εὐλαβούμενος μήπως δι’ αὐτὸν καὶ αὐτὸς κινδυνεύσῃ . οὐ γὰρ ἔλαθεν τοῦτον τὰ τῷ Ναβουχοδονόσορ συμβάντα καὶ τὰ ἐπὶ τοῦ Βαλτάσαρ γενόμενα , τοῦ μὲν ἐκ τῆς βασιλείας ἐκδιωχθέντος τοῦ δὲ διὰ τὰ σκεύη τὰ ἅγια αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀναιρεθέντος . τότε τοίνυν ἀνέστη πρωῒ ἐν φωτὶ καὶ ἐν σπουδῇ ἦλθεν εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων , καὶ φωνήσας ἰσχυρᾷ φωνῇ εἶπεν · Δανιήλ , ὁ δοῦλος τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , ὁ θεός σου , ᾧ σὺ λατρεύεις ἐνδελεχῶς , εἰ ἠδυνήθη ἐξελέσθαι σε ἐκ στόματος τῶν λεόντων ; πόθεν οὖν κινηθεὶς τοῦτο τὸ ῥῆμα ἐφθέγξατο ὁ βασιλεύς , εἰ μὴ ὅτι ἠκηκόει τὰ ἐπὶ τῶν παίδων συμβάντα , οἳ μὴ θελήσαντες τῷ προστάγματι τοῦ βασιλέως ὑποταγῆναι ἐκ καμίνου πυρὸς διεσώθησαν ; τὸ ὅμοιον ἐπ’ αὐτῷ συμβήσεται , ἀνθ’ ὧν τὸν μὲν θεὸν ἐφοβήθη , τὸ δὲ δόγμα Μήδων καὶ Περσῶν ἐξουδένωσεν .
Lemmas: οὗτος τοίνυν γίγνομαι ἀπέρχομαι ὁ βασιλεύς εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί κοιμάω ἄδειπνος καί ἔδεσμα οὐ εἰσφέρω αὐτός καί ὁ ὕπνος ἀφίστημι ἀπό αὐτός . — πόσος ποιέω ἀνήρ δίκαιος ὁ θεός φοβέω , ἵνα λυπέω ἐπί αὐτός ὁ βασιλεύς μηδέ τροφή προσφέρω . καί ὁ μέν σατράπης διά ὅλος ὁ νύξ εὐφραίνω , ὡς βραβεῖον κατά Δανιήλ λαμβάνω , ὁ δέ βασιλεύς διά ὅλος ὁ νύξ ἀγρυπνέω πενθέω , τοιοῦτος ἀνήρ ἄδικος ἀπόλλυμι , εὐλαβέομαι μήπως διά αὐτός καί αὐτός κινδυνεύω . οὖον γάρ λανθάνω οὗτος ὁ ὁ Ναβουχοδονόσορ συμβαίνω καί ὁ ἐπί ὁ Βαλτάσαρ γίγνομαι , ὁ μέν ἐκ ὁ βασίλεια ἐκδιώκω ὁ δέ διά ὁ σκεῦος ὁ ἅγιος αὐτός ὁ νύξ ἀναιρέω . τότε τοίνυν ἀνίστημι πρωΐ ἐν φάος καί ἐν σπουδή ἔρχομαι εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων , καί φωνέω ἰσχυρός φωνή εἶπον · Δανιήλ , ὁ δοῦλος ὁ θεός ὁ ζῶ , ὁ θεός σύ , ὅς σύ λατρεύω ἐνδελεχής , εἰμί δύναμαι ἐξαιρέω σύ ἐκ στόμα ὁ λέων ; πόθεν οὖν κινέω οὗτος ὁ ῥῆμα φθέγγομαι ὁ βασιλεύς , εἰμί μή ὅτι ἀκούω ὁ ἐπί ὁ παῖς συμβαίνω , ἕ μή ἐθέλω ὁ πρόσταγμα ὁ βασιλεύς ὑποτάσσω ἐκ κάμινος πυρός διασῴζω ; ὁ ὅμοιος ἐπί αὐτός συμβαίνω , ἀντί ὅς ὁ μέν θεός φοβέω , ὁ δέ δόγμα Μῆδος καί Πέρσης ἐξουδενόω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.30
Τότε εἶπεν ὁ βασιλεύς , καὶ ἤγαγον τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐνδιαβαλόντας τὸν Δανιήλ καὶ εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων ἐνεβλήθησαν αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν , καὶ οὐκ ἔφθασαν εἰς τὸ ἔδαφος τοῦ λάκκου , ἕως οὗ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ λέοντες καὶ πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ἐλέπτυναν . οἱ οὖν πεποιθότες ἐπὶ ἀνθρώπῳ βασιλεῖ καὶ τῷ πλησίον βόθρον ὀρύξαντες αὐτοὶ εἰς αὐτὸν ἐμπεσοῦνται εἰς ἀπώλειαν . ὡς καὶ τότε ἐπὶ τοῖς τρισὶν παισὶν συνέβη · τῶν μὲν ἐν τῇ καμίνῳ ὄντων πῦρ οὐκ ἐκυρίευσεν , τοὺς δὲ ἔξω τῶν Χαλδαίων διοδεῦσαν κατέφλεξεν . δικαίως γὰρ οἱ τοῦ θεοῦ ὀφθαλμοὶ ἀξίαν τὴν κρίσιν τοῖς ἀνθρώποις ἀπονέμουσιν . ὡς καὶ τῷ Ἀμὰν μεταξὺ συνέβη , βουληθέντι τὸν Μαρδοχαῖον καὶ τὸ τούτου γένος μιᾷ ἡμέρᾳ διολέσαι · πεντήκοντα πήχεων ξύλον τούτῳ ἑτοιμάσας , αὐτὸς πανοικεὶ ἐν αὐτῷ ἐκρεμάσθη . νῦν οἱ κατηγορήσαντες τοῦ Δανιήλ καὶ θηρίοις βρῶμα τοῦτον παραδόντες αὐτοὶ ὑπὸ τῶν λεόντων διεφθάρησαν .
Lemmas: τότε εἶπον ὁ βασιλεύς , καί ἄγω ὁ ἀνήρ ὁ ἐνδιαβάλλω ὁ Δανιήλ καί εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων ἐμβάλλω αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ γυνή αὐτός , καί οὐ φθάνω εἰς ὁ ἔδαφος ὁ λάκκος , ἠώς ὅς κυριεύω αὐτός ὁ λέων καί πᾶς ὁ ὀστέον αὐτός λεπτύνω . ὁ οὖν πείθω ἐπί ἄνθρωπος βασιλεύς καί ὁ πλησίος βόθρος ὀρύσσω αὐτός εἰς αὐτός ἐμπίπτω εἰς ἀπώλεια . ὡς καί τότε ἐπί ὁ τρεῖς παῖς συμβαίνω · ὁ μέν ἐν ὁ κάμινος εἰμί πῦρ οὐ κυριεύω , ὁ δέ ἔξω ὁ Χαλδαῖος διοδεύω καταφλέγω . δικαίως γάρ ὁ ὁ θεός ὀφθαλμός ἄξιος ὁ κρίσις ὁ ἄνθρωπος ἀπονέμω . ὡς καί ὁ ἀμάν μεταξύ συμβαίνω , βούλομαι ὁ Μαρδοχαῖος καί ὁ οὗτος γένος εἷς ἡμέρα διόλλυμι · πεντήκοντα πῆχυς ξύλον οὗτος ἑτοιμάζω , αὐτός πανοικεί ἐν αὐτός κρεμάννυμι . νῦν ὁ κατηγορέω ὁ Δανιήλ καί θηρίον βρῶμα οὗτος παραδίδωμι αὐτός ὑπό ὁ λέων διαφθείρω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.31
Τότε Δαρεῖος ἐπέγραψεν πᾶσιν τοῖς λαοῖς φυλαῖς γλώσσαις τοῖς οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ , εἰρήνην πᾶσιν καταγγέλλων καὶ διὰ τοῦ τότε προτεθέντος ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ δόγματος τὸν θεὸν αὐτοὺς σέβειν ἀναγκάζων , καθὼς λέγει · ἐκ προσώπου μου ἐτέθη δόγμα ἐν πάσῃ ἀρχῇ τῆς βασιλείας μου εἶναι τρέμοντας καὶ φοβουμένους ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ Δανιήλ , ὅτι αὐτός ἐστιν θεὸς ζῶν καὶ μένων εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται καὶ ἡ κυρεία αὐτοῦ ἕως τέλους · ἀντιλαμβάνεται καὶ ῥύεται καὶ ποιεῖ τέρατα καὶ σημεῖα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς · ὅστις ἐξείλετο τὸν Δανιήλ ἐκ χειρὸς τῶν λεόντων . ἰδὲ σύ · σήμερον Βαβυλών ἐστιν ὁ κόσμος , σατράπαι δὲ τούτου αἱ ἐξουσίαι , Δαρεῖος δὲ ὁ τούτων βασιλεύς , λάκκος ὁ Ἅιδης , λέοντες δὲ οἱ ἄγγελοι κολασταί . τὸν οὖν μακάριον Δανιὴλ μίμησαι , τοὺς σατράπας μὴ φοβηθεὶς καὶ ἀνθρωπίνῳ δόγματι μὴ ὑποταγείς , ἵνα βληθεὶς εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου φρουρηθῇς καὶ τοὺς θῆρας ἡμερώσῃς καὶ ὑπ’ αὐτῶν ὡς δοῦλος θεοῦ προσκυνηθῇς καὶ διαφθορὰ ἐν σοὶ μὴ εὑρεθῇ , ἀλλὰ ζῶν ἐκ τοῦ λάκκου ἀνενεχθῇς καὶ τῆς ἀναστάσεως κοινωνὸς εὑρεθῇς καὶ τῶν ἐχθρῶν σου κυριεύσῃς καὶ τῷ ἀεὶ ζῶντι θεῷ εὐχαριστήσῃς . — αὐτῷ γὰρ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν .
Lemmas: τότε Δαρεῖος ἐπιγράφω πᾶς ὁ λαός Φυλή γλῶσσα ὁ οἰκέω ἐν πᾶς ὁ γῆ , εἰρήνη πᾶς καταγγέλλω καί διά ὁ τότε προτίθημι ὑπό αὐτός ὁ δόγμα ὁ θεός αὐτός σέβω ἀναγκάζω , καθώς λέγω · ἐκ πρόσωπον ἐγώ τίθημι δόγμα ἐν πᾶς ἀρχή ὁ βασίλεια ἐγώ εἰμί τρέμω καί φοβέω ἀπό πρόσωπον ὁ θεός Δανιήλ , ὅτι αὐτός εἰμί θεός ζῶ καί Μένων εἰς ὁ αἰών καί ὁ βασίλειος αὐτός οὖον διαφθείρω καί ὁ κυρεία αὐτός ἠώς τέλος · ἀντιλαμβάνω καί ῥύομαι καί ποιέω τέρας καί σημεῖον ἐν ὁ οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ · ὅστις ἐξαιρέω ὁ Δανιήλ ἐκ χείρ ὁ λέων . ἰδέ σῦς · σήμερον Βαβυλών εἰμί ὁ κόσμος , σατράπης δέ οὗτος ὁ ἐξουσία , Δαρεῖος δέ ὁ οὗτος βασιλεύς , λάκκος ὁ Ἅιδης , λέων δέ ὁ ἄγγελος κολαστής . ὁ οὖν μακάριος Δανιήλ μιμέομαι , ὁ σατράπης μή φοβέω καί ἀνθρώπινος δόγμα μή ὑποτάσσω , ἵνα βάλλω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων ὑπό ὁ ἄγγελος φρουρέω καί ὁ θήρ ημέρωμα καί ὑπό αὐτός ὡς δοῦλος θεός προσκυνέω καί διαφθορά ἐν σύ μή εὑρίσκω , ἀλλά ζῶ ἐκ ὁ λάκκος ἀναφέρω καί ὁ ἀνάστασις κοινωνός εὑρίσκω καί ὁ ἐχθρός σύ κυριεύω καί ὁ ἀεί ζῶ θεός εὐχαριστέω . — αὐτός γάρ ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ ἀπέραντος αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.4
Κρατησάντων οὖν τῶν Ἑλλήνων ἐπὶ ἔτη τριακόσια , ἕτερόν μοι πάλιν σημαίνει ὁ προφήτης . φησὶν γὰρ οὕτως · ὀπίσω τούτου ἐθεώρουν , καὶ ἰδοὺ θηρίον τέταρτον φοβερὸν καὶ ἔκθαμβον καὶ ἰσχύον περισσῶς · καὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ σιδηροῖ καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ χαλκοῖ , ἐσθίον καὶ λεπτῦνον , καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει · καὶ αὐτὸ διαφέρον περισσῶς παρὰ πάντα τὰ θηρία τὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ κέρατα δέκα αὐτῷ . προσενόουν τοῖς κέρασιν αὐτοῦ καὶ ἰδοὺ κέρας ἕτερον μικρὸν ἀνέβη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ τρία κέρατα τῶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐξερριζώθη ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ · καὶ ἰδοὺ ὀφθαλμοὶ ὡς ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπου ἐν τῷ κέρατι τούτῳ καὶ στόμα λαλοῦν μεγάλα . ἐθεώρουν ἕως ὅτου θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθητο , καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών , καὶ ἡ θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὡσεὶ ἔριον καθαρόν · ὁ θρόνος αὐτοῦ φλὸξ πυρός , οἱ τροχοὶ αὐτοῦ πῦρ φλέγον · ποταμὸς πυρὸς εἷλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ · χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν αὐτῷ · κριτήριον ἐκάθισεν καὶ βίβλοι ἠνεῴχθησαν . ἐθεώρουν τότε ἀπὸ φωνῆς τῶν λόγων τῶν μεγάλων , ὧν τὸ κέρας ἐκεῖνο ἐλάλει , ἕως ἀνῃρέθη τὸ θηρίον καὶ ἀπώλετο καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐδόθη εἰς καῦσιν πυρός · καὶ τῶν λοιπῶν θηρίων ἡ ἀρχὴ μετεστάθη , καὶ μακρότης ζωῆς ἐδόθη αὐτοῖς ἕως καιροῦ .
Lemmas: κρατέω οὖν ὁ Ἕλλην ἐπί ἔτος τριακόσιοι , ἕτερος ἐγώ πάλιν σημαίνω ὁ προφήτης . φημί γάρ οὕτως · ὀπίσω οὗτος θεωρέω , καί ἰδού θηρίον τέταρτος φοβερός καί ἔκθαμβος καί ἰσχύω περισσός · καί ὁ ὀδούς αὐτός σιδήρεος καί ὁ ὄνυξ αὐτός χάλκεος , ἐσθίω καί λεπτύνω , καί ὁ ἐπίλοιπος ὁ πούς αὐτός συμπατέω · καί αὐτός διαφέρω περισσός παρά πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἔμπροσθεν αὐτός καί κέρας δέκα αὐτός . προσνοέω ὁ κέρας αὐτός καί ἰδού κέρας ἕτερος μικρός ἀναβαίνω ἐν μέσος αὐτός καί τρεῖς κέρας ὁ ἔμπροσθεν αὐτός ἐκριζόω ἀπό πρόσωπον αὐτός · καί ἰδού ὀφθαλμός ὡς ὀφθαλμός ἄνθρωπος ἐν ὁ κέρας οὗτος καί στόμα λαλέω μέγας . θεωρέω ἠώς ὅστις Θρόνοι τίθημι , καί παλαιός ἡμέρα κάθημαι , καί ὁ ἔνδυμα αὐτός λευκός ὡσεί χιών , καί ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός ὡσεί ἔριον καθαρός · ὁ θρόνος αὐτός φλόξ πῦρ , ὁ τροχός αὐτός πῦρ φλέγω · ποταμός πυρός ἕλκω ἔμπροσθεν αὐτός · χίλιοι χιλιάς λειτουργέω αὐτός καί μυρίος μυριάς παρίστημι αὐτός · κριτήριον καθίζω καί Βίβλος ἀνοίγνυμι . θεωρέω τότε ἀπό φωνή ὁ λόγος ὁ μέγας , ὅς ὁ κέρας ἐκεῖνος λαλέω , ἠώς ἀναιρέω ὁ θηρίον καί ἀπόλλυμι καί ὁ σῶμα αὐτός δίδωμι εἰς καῦσις πῦρ · καί ὁ λοιπός θηρίον ὁ ἀρχή μεθίστημι , καί μακρότης ζωή δίδωμι αὐτός ἠώς καιρός .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.5
Ὅτι μὲν οὖν μετὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων βασιλείαν ἑτέρα ἄλλη οὐκ ἐγήγερται βασιλεία , εἰ μὴ ἡ κρατοῦσα νῦν , ἣ καὶ συνέστηκεν , καὶ τοῦτο πᾶσιν πρόδηλόν ἐστιν . ἥτις ὀδόντας μὲν ἔχει σιδηροῦς διὰ τὸ πάντας δαμάζειν καὶ λεπτύνειν τῇ ἰδίᾳ ἰσχύϊ ὥσπερ ὁ σίδηρος · τὰ δὲ ἐπίλοιπα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει διὰ τὸ μὴ καταλείπεσθαι ἑτέραν βασιλείαν ἔτι μετὰ ταύτην , ἀλλ’ ἢ ἐξ αὐτῆς ταύτης κέρατα δέκα ἀναφύεσθαι καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἓν μικρὸν ἀναβαίνειν καὶ τρία τῶν πρώτων ἐκριζοῦν . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῆς παρδάλεως προεῖπεν ὁ προφήτης , ὅτι τέσσαρες κεφαλαὶ τῷ θηρίῳ , καὶ ἐγένετο καὶ ἐμερίσθη ἡ βασιλεία Ἀλεξάνδρου εἰς τέσσαρας ἀρχάς , οὕτως καὶ νῦν προσδοκᾶν δεῖ , ἕως ἀναβήσεται δέκα κέρατα ἐξ αὐτῆς ταύτης , ὅταν ὁ χρόνος τοῦ θηρίου πληρωθῇ καὶ τὸ μικρὸν κέρας , ὅπερ ἐστὶν ὁ ἀντίχριστος , ἐν αὐτοῖς αἰφνιδίως ἀναφανῇ , καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐκ τῆς γῆς ἐξαρθῇ , καὶ ὁ πᾶς κόσμος εἰς συντέλειαν τότε παρῇ . ὥστε οὔτε προλαμβάνειν ἡμᾶς δεῖ τὴν τοῦ θεοῦ βουλήν , ἀλλὰ μακροθυμεῖν καὶ δέεσθαι , ἵνα μὴ εἰς τοιούτους χρόνους ἐμπέσωμεν , οὔτε μὴν ἀπιστεῖν , ὡς μὴ μέλλοντα ταῦτα γίνεσθαι . εἰ γὰρ τὰ πρῶτα , ὅσα προεῖπον οἱ προφῆται , οὐκ ἐγένοντο , μηδὲ ταῦτα προσδόκα · εἰ δὲ ἐκεῖνα ἐγένοντο κατὰ καιροὺς ἰδίους καθὼς προείρηται , πάντως καὶ ταῦτα τελεσθήσονται . τὸ γὰρ λέγειν τινάς · καὶ πότε ταῦτα ἔσται ; ἀπίστων ἐστὶν ἀνθρώπων , οὐ πιστευόντων · τὸ δὲ προγινώσκειν τὰ ἐσόμενα καὶ πιστεύειν , ὅτι οὕτως ἔσται , μακαρίου ἐστὶν ἀνδρός , εἰδότος καὶ σιωπῶντος , ἵνα μή ποτε πολλὰ λαλῶν κινδυνεύσῃ .
Lemmas: ὅτι2 μέν οὖν μετά ὁ ὁ Ἕλλην βασίλειος ἕτερος ἄλλος οὐ ἐγείρω βασίλειος , εἰμί μή ὁ κρατέω νῦν , ὅς καί συνίστημι , καί οὗτος πᾶς πρόδηλος εἰμί . ὅστις ὀδούς μέν ἔχω Σιδηροῦς διά ὁ πᾶς δαμάζω καί λεπτύνω ὁ ἴδιος ἰσχύς ὥσπερ ὁ σίδηρος · ὁ δέ ἐπίλοιπος ὁ πούς αὐτός συμπατέω διά ὁ μή καταλείπω ἕτερος βασίλειος ἔτι μετά οὗτος , ἀλλά ἢ ἐκ αὐτός οὗτος κέρας δέκα ἀναφύω καί ἐν μέσος αὐτός εἷς μικρός ἀναβαίνω καί τρεῖς ὁ πρῶτος ἐκριζόω . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ πάρδαλις προεῖπον ὁ προφήτης , ὅτι τέσσαρες κεφαλή ὁ θηρίον , καί γίγνομαι καί μερίζω ὁ βασίλειος Ἀλέξανδρος εἰς τέσσαρες ἀρχή , οὕτως καί νῦν προσδοκάω δεῖ , ἠώς ἀναβαίνω δέκα κέρας ἐκ αὐτός οὗτος , ὅταν ὁ χρόνος ὁ θηρίον πληρόω καί ὁ μικρός κέρας , ὅσπερ εἰμί ὁ ἀντίχριστος , ἐν αὐτός αἰφνίδιος ἀναφαίνω , καί ὁ δικαιοσύνη ἐκ ὁ γῆ ἐξαίρω , καί ὁ πᾶς κόσμος εἰς συντέλεια τότε πείρω . ὥστε οὔτε προλαμβάνω ἐγώ δεῖ ὁ ὁ θεός βουλή , ἀλλά μακροθυμέω καί δήω , ἵνα μή εἰς τοιοῦτος χρόνος ἐμπίπτω , οὔτε μήv ἀπιστέω , ὡς μή μέλλω οὗτος γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ πρῶτος , ὅσος προεῖπον ὁ προφήτης , οὐ γίγνομαι , μηδέ οὗτος προσδοκάω · εἰμί δέ ἐκεῖνος γίγνομαι κατά καιρός ἴδιος καθώς προερέω , πάντως καί οὗτος τελέω . ὁ γάρ λέγω τις · καί πότε οὗτος εἰμί ; ἄπιστος εἰμί ἄνθρωπος , οὖον πιστεύω · ὁ δέ προγιγνώσκω ὁ εἰμί καί πιστεύω , ὅτι οὕτως εἰμί , μακάριος εἰμί ἀνήρ , οἶδα καί σιωπάω , ἵνα μή ποτός πολύς λαλέω κινδυνεύω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.6
Ὅτι δὲ ἀληθῆ ἐστι ταῦτα καὶ πρόδηλα τοῖς τοῦ θεοῦ δούλοις γεγένηται , ἐπιδείξωμεν καὶ ἑτέρως . οὐδὲν γὰρ ὅλως ψεύδεται ἡ γραφή , οὐδὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον πλανᾷ τοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς προφήτας , δι’ ὧν εὐηρέστησεν τὴν βουλὴν τοῦ θεοῦ καταγγεῖλαι τοῖς ἀνθρώποις , ἵνα βλέποντες ταῦτα γινόμενα μὴ σφαλλώμεθα , μηδὲ ὡς ξένα ταῦτα θεωροῦντες ταρασσώμεθα . ἄλλως γὰρ ἡ συντέλεια τῷ κόσμῳ τούτῳ ἐπελθεῖν οὐ δύναται , εἰ μὴ οὕτως . ὥσπερ γὰρ ἐπὶ Σοδόμων , ἡνίκα ἐπληρώθη αὐτῶν τὰ παραπτώματα , εὐθέως τὸ πῦρ κατῆλθεν ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἀπόλοντο , οὕτως καὶ νῦν ἔσται · ἡνίκα πληθυνθῇ ἡ ἀνομία ἐν τῷ κόσμῳ καὶ διαμερισθῇ τὸ νῦν σιδηροῦν θηρίον εἰς τὰ δέκα κέρατα καὶ γένωνται ἀκαταστασίαι καὶ ἀσυμφωνίαι , ἄλλων ἀλλαχῇ διασπώντων τὸ βασίλειον , τότε ἥξει ἐπ’ αὐτοὺς τὸ τέλος .
Lemmas: ὅτι2 δέ ἀληθής εἰμί οὗτος καί πρόδηλος ὁ ὁ θεός δοῦλος γίγνομαι , ἐπιδείκνυμι καί ἑτέρως . οὐδείς γάρ ὅλως ψεύδω ὁ γραφεύς , οὐδέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος πλανάω ὁ δοῦλος αὐτός ὁ προφήτης , διά ὅς εὐαρεστέω ὁ βουλή ὁ θεός καταγγέλλω ὁ ἄνθρωπος , ἵνα βλέπω οὗτος γίγνομαι μή σφάλλω , μηδέ ὡς ξένος οὗτος θεωρέω ταράσσω . ἄλλως γάρ ὁ συντέλεια ὁ κόσμος οὗτος ἐπέρχομαι οὖον δύναμαι , εἰμί μή οὕτως . ὥσπερ γάρ ἐπί Σόδομα , ἡνίκα πληρόω αὐτός ὁ παράπτωμα , εὐθύς ὁ πῦρ κατέρχομαι ἐπί αὐτός καί ἀπόλλυμι , οὕτως καί νῦν εἰμί · ἡνίκα πληθύνω ὁ ἀνομία ἐν ὁ κόσμος καί διαμερίζω ὁ νῦν Σιδηροῦς θηρίον εἰς ὁ δέκα κέρας καί γίγνομαι ἀκαταστασία καί ἀσυμφωνία , ἄλλος ἀλλαχῆ διασπάω ὁ βασίλειος , τότε ἥκω ἐπί αὐτός ὁ τέλος .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.9
Ἀλλ’ ἐπεὶ ὑπέπεσέν τι νόημα ἐν καρδίᾳ , οὐ καταλείψομεν αὐτὸ ἀδιήγητον , δυνάμενον ὠφελῆσαι ψυχήν . ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ δευτέρῳ ἔτει ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος γεγέννηται ὁ κύριος , ἀφ’ οὗπερ ἤκμασεν τὸ τῶν Ῥωμαίων βασίλειον , διὰ δὲ τῶν ἀποστόλων ὁ κύριος προσεκαλέσατο πάντα τὰ ἔθνη καὶ πάσας τὰς γλώσσας καὶ ἐποίησεν ἔθνος πιστῶν Χριστιανῶν τὸ κύριον καὶ καινὸν ὄνομα ἐν καρδίᾳ βασταζόντων , τῷ αὐτῷ τρόπῳ ἀντεμιμήσατο ἡ βασιλεία ἡ νῦν , ἥτις κρατεῖ κατ’ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ , ὁμοίως δὲ καὶ αὕτη ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν συλλέγουσα τοὺς γενναιοτάτους καταρτίζει εἰς πόλεμον , Ῥωμαίους τούτους ἀποκαλοῦσα . καὶ διὰ τοῦτο καὶ πρώτη ἀπογραφὴ ἐγένετο ἐπὶ Αὐγούστου , ἡνίκα ὁ κύριος ἐν Βηθλεὲμ ἐγεννήθη , ἵνα οἱ τοῦ κόσμου τούτου ἄνθρωποι ἐπιγείῳ βασιλεῖ ἀπογραφόμενοι Ῥωμαῖοι κληθῶσιν , οἱ δὲ τῷ ἐπουρανίῳ βασιλεῖ πιστεύοντες Χριστιανοὶ ὀνομασθῶσιν , τὸ τρόπαιον τὸ κατὰ τοῦ θανάτου ἐπὶ μετώπῳ βαστάζοντες .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί υποπίπτω τίς νόημα ἐν Καρδία , οὖον καταλείπω αὐτός ἀδιήγητος , δύναμαι ὠφελέω Ψυχή . ἐπεί γάρ ἐν ὁ τεσσαρακοστός δύο ἔτος ἐπί Αὔγουστος Καῖσαρ γεννάω ὁ κύριος , ἀπό ὅσπερ ἀκμάζω ὁ ὁ Ῥωμαῖος βασίλειος , διά δέ ὁ ἀπόστολος ὁ κύριος προσκαλέω πᾶς ὁ ἔθνος καί πᾶς ὁ γλῶσσα καί ποιέω ἔθνος πιστός Χριστιανός ὁ κύριος καί καινός ὄνομα ἐν Καρδία βαστάζω , ὁ αὐτός τρόπος ἀντιμιμέομαι ὁ βασίλειος ὁ νῦν , ὅστις κρατέω κατά ἐνέργεια ὁ Σατανᾶς , ὁμοίως δέ καί οὗτος ἐκ πᾶς ὁ ἔθνος συλλέγω ὁ γενναῖος καταρτίζω εἰς πόλεμος , Ῥωμαῖος οὗτος ἀποκαλέω . καί διά οὗτος καί πρῶτος ἀπογραφή γίγνομαι ἐπί Αὔγουστος , ἡνίκα ὁ κύριος ἐν Βηθλεέμ γεννάω , ἵνα ὁ ὁ κόσμος οὗτος ἄνθρωπος ἐπίγειος βασιλεύς ἀπογράφω Ῥωμαῖος καλέω , ὁ δέ ὁ ἐπουράνιος βασιλεύς πιστεύω Χριστιανός ὀνομάζω , ὁ τρόπαιον ὁ κατά ὁ θάνατος ἐπί μέτωπον βαστάζω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.10
Ἵνα δὲ μὴ ἐκτραπῶμεν τῶν προκειμένων , δειχθῇ δὲ τὰ ὑπὸ τοῦ προφήτου ἑωραμένα ἀληθῆ καὶ τὰ ὑφ’ ἡμῶν χάριτι κυρίου νενοημένα καὶ εἰρημένα ἀκριβῆ , ἴδωμεν εἰ ἐπιμαρτυρεῖ τοῖς ἡμετέροις λόγοις ὁ ἄγγελος ὁ ἐκδιδάσκων τὸν μακάριον Δανιήλ . λέγει γὰρ οὕτως · ταῦτα τὰ θηρία τὰ τέσσαρα τέσσαρες βασιλεῖαι ἀναστήσον ται ἐπὶ τῆς γῆς , αἳ ἀρθήσονται . καὶ παραλήψονται τὴν βασιλείαν ἅγιοι ὑψίστου καὶ καθέξουσιν αὐτὴν ἕως αἰῶνος τῶν αἰώνων . ἀναγκαῖον οὖν · τῶν γὰρ τριῶν θηρίων ἤδη διαδραμόντων καὶ μεταστάντων , καθὰ ἐπάνω δέδεικται , καὶ τοῦ ἑνὸς ἔτι ἀκμὴν ἐνεστῶτος , ἐὰν καὶ τοῦτο μεταρθῇ , παύεται λοιπὸν τὰ ἐπίγεια , ἄρχεται δὲ τὰ ἐπουράνια , ἵνα τὸ τῶν ἁγίων ἀκατάλυτον καὶ αἰώνιον βασίλειον δειχθῇ καὶ ὁ βασιλεὺς ὁ οὐράνιος προφανῶς πᾶσιν ἐπιδειχθῇ , μηκέτι διὰ εἴδους ὡς ἐν ὄρει Σινᾶ βλεπόμενος , μηδὲ ἐν στύλῳ νεφέλης ἐπὶ κορυφῆς ὄρους ἀποκαλυπτόμενος , ἀλλὰ μετὰ δυνάμεων καὶ στρατιῶν ἀγγέλων , ἔνσαρκος δὲ θεὸς καὶ ἄνθρωπος , υἱὸς θεοῦ καὶ ἀνθρώπου ἀπ’ οὐρανῶν κριτὴς τῷ κόσμῳ παραγινόμενος . ὃς μεταστήσει πάσας τὰς βασιλείας τὰς ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ καὶ ἀλοήσει καὶ λικμήσει καὶ διασπερεῖ αὐτὰς ὡσεὶ κονιορτὸν ἀπὸ ἅλωνος θερινῆς καὶ δώσει τὸ βασίλειον ἁγίοις ὑψίστου , τὸν μὲν σῖτον συνάγων εἰς τὴν ἀποθήκην αὐτοῦ , τὸ δὲ ἄχυρον κατακαίων πυρὶ ἀσβέστῳ · ὃς νῦν ὑπὸ τῶν ἀθέων καὶ ἀσεβῶν καταφρονεῖται καὶ ὑπὸ τῶν ἀπίστων βλασφημεῖται , μήτε τὰ γεγραμμένα νοούντων , μήτε τίνι παραδέδοται ἡ ἐξουσία τῆς κρίσεως . εἰ γὰρ καὶ νῦν βραδύνει πρὸ καιροῦ μὴ θέλων τὴν κρίσιν τῷ κόσμῳ ἐπενεγκεῖν τὸ τοῦ ἰδίου πατρὸς πρόσταγμα ἐπιτελῶν , ἀλλ’ ἐρχόμενος ἥξει μετὰ τῶν στρατιῶν αὐτοῦ καὶ ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ .
Lemmas: ἵνα δέ μή ἐκτρέπω ὁ πρόκειμαι , δείκνυμι δέ ὁ ὑπό ὁ προφήτης ὁράω ἀληθής καί ὁ ὑπό ἐγώ χάρις κύριος νοέω καί εἴρω ἀκριβής , ὁράω εἰμί ἐπιμαρτυρέω ὁ ἡμέτερος λόγος ὁ ἄγγελος ὁ ἐκδιδάσκω ὁ μακάριος Δανιήλ . λέγω γάρ οὕτως · οὗτος ὁ θηρίον ὁ τέσσαρες τέσσαρες βασίλειος ἀνίστημι ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὅς ἀείρω . καί παραλαμβάνω ὁ βασίλειος ἅγιος ὕψιστος καί κατέχω αὐτός ἠώς αἰών ὁ αἰών . ἀναγκαῖος οὖν · ὁ γάρ τρεῖς θηρίον ἤδη διατρέχω καί μεθίστημι , καθά ἐπάνω δείκνυμι , καί ὁ εἷς ἔτι ἀκμή ἐνίστημι , ἐάν καί οὗτος μεταίρω , παύω λοιπός ὁ ἐπίγειος , ἄρχω δέ ὁ ἐπουράνιος , ἵνα ὁ ὁ ἅγιος ἀκατάλυτος καί αἰώνιος βασίλειος δείκνυμι καί ὁ βασιλεύς ὁ οὐράνιος προφανῶς πᾶς ἐπιδείκνυμι , μηκέτι διά εἶδος ὡς ἐν ὄρος Σινᾶ βλέπω , μηδέ ἐν στῦλος νεφέλη ἐπί κορυφή ὄρος ἀποκαλύπτω , ἀλλά μετά δύναμις καί στρατιά ἄγγελος , ἔνσαρκος δέ θεός καί ἄνθρωπος , υἱός θεός καί ἄνθρωπος ἀπό οὐρανός κριτής ὁ κόσμος παραγίγνομαι . ὅς μεθίστημι πᾶς ὁ βασίλεια ὁ ἐν ὁ κόσμος οὗτος καί ἀλόησις καί λικμάω καί διασπείρω αὐτός ὡσεί κονιορτός ἀπό ἅλων θερινός καί δίδωμι ὁ βασίλειος ἅγιος ὕψιστος , ὁ μέν σῖτος συνάγω εἰς ὁ ἀποθήκη αὐτός , ὁ δέ ἄχυρον κατακαίω πῦρ ἄσβεστος · ὅς νῦν ὑπό ὁ ἄθεος καί ἀσεβής καταφρονέω καί ὑπό ὁ ἄπιστος βλασφημέω , μήτε ὁ γράφω νοέω , μήτε τίς παραδίδωμι ὁ ἐξουσία ὁ κρίσις . εἰμί γάρ καί νῦν βραδύνω πρό καιρός μή ἐθέλω ὁ κρίσις ὁ κόσμος ἐπιφέρω ὁ ὁ ἴδιος πατήρ πρόσταγμα ἐπιτελέω , ἀλλά ἐρχόμενος ἥκω μετά ὁ στρατιά αὐτός καί πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.13
Εἰ μὲν οὖν βούλεταί τις λεπτομερῶς ἐντυχεῖν περὶ αὐτοῦ , ἐν ἑτέρᾳ βίβλῳ σαφέστερον ταῦτα ἐπιδέδεικται , ἵνα μηδὲ ἐκ δευτέρου περὶ αὐτοῦ τὸν λόγον ποιεῖσθαι μέλλωμεν . νυνὶ δὲ πρὸς τὸ προκείμενον ἐροῦμεν περὶ τοῦ νῦν ἐνεστῶτος θηρίου . λέγει γὰρ Δανιήλ οὕτως · καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος · τὸ θηρίον τὸ τέταρτον βασιλεία τετάρτη ἔσται ἐν τῇ γῇ , ἥτις ὑπερέξει πάσας τὰς βασιλείας , καὶ καταφάγεται πᾶσαν τὴν γῆν , καὶ συμπατήσει αὐτὴν καὶ κατακόψει . καὶ τὰ δέκα κέρατα αὐτοῦ δέκα βασιλεῖς ἀναστήσονται καὶ ὀπίσω αὐτῶν ἀναστήσεται ἕτερος , ὃς ὑπεροίσει κακοῖς πάντας τοὺς ἔμπροσθεν καὶ λόγους πρὸς τὸν ὕψιστον λαλήσει καὶ τοὺς ἁγίους ὑψίστου πλανήσει καὶ ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιροὺς καὶ νόμον , καὶ δοθήσεται ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ . καὶ τὸ κριτήριον ἐκάθισεν καὶ τὴν ἀρχὴν μεταστήσουσιν τοῦ ἀφανίσαι καὶ τοῦ ἀπολέσαι ἕως τέλους , καὶ ἡ βασιλεία καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ μεγαλωσύνη ἡ τῶν βασιλέων τῶν ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ ἐδόθη ἁγίοις ὑψίστου , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιος , καὶ πᾶσαι αἱ ἀρχαὶ αὐτῷ δουλεύσουσιν καὶ ὑπακούσονται . ἕως ὧδε τὸ πέρας τοῦ λόγου .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν βούλομαι τις λεπτομερῶς ἐντυγχάνω περί αὐτός , ἐν ἕτερος Βίβλος σαφής οὗτος ἐπιδείκνυμι , ἵνα μηδέ ἐκ δύο περί αὐτός ὁ λόγος ποιέω μέλλω . νυνί δέ πρός ὁ πρόκειμαι εἴρω περί ὁ νῦν ἐνίστημι θηρίον . λέγω γάρ Δανιήλ οὕτως · καί εἶπον ἐγώ ὁ ἄγγελος · ὁ θηρίον ὁ τέταρτος βασίλειος τέταρτος εἰμί ἐν ὁ γῆ , ὅστις ὑπερέχω πᾶς ὁ βασίλεια , καί κατεσθίω πᾶς ὁ γῆ , καί συμπατέω αὐτός καί κατακόπτω . καί ὁ δέκα κέρας αὐτός δέκα βασιλεύς ἀνίστημι καί ὀπίσω αὐτός ἀνίστημι ἕτερος , ὅς ὑπερφέρω κακός πᾶς ὁ ἔμπροσθεν καί λόγος πρός ὁ ὕψιστος λαλέω καί ὁ ἅγιος ὕψιστος πλάνησις καί ὑπονοέω ὁ ἀλλοιόω καιρός καί νόμος , καί δίδωμι ἐν χείρ αὐτός ἠώς καιρός καί καιρός καί ἥμισυς καιρός . καί ὁ κριτήριον καθίζω καί ὁ ἀρχή μεθίστημι ὁ ἀφανίζω καί ὁ ἀπόλλυμι ἠώς τέλος , καί ὁ βασίλειος καί ὁ ἐξουσία καί ὁ μεγαλωσύνη ὁ ὁ βασιλεύς ὁ ὑποκάτω πᾶς ὁ οὐρανός δίδωμι ἅγιος ὕψιστος , καί ὁ βασίλειος αὐτός βασίλειος αἰώνιος , καί πᾶς ὁ ἀρχή αὐτός δουλεύω καί ὑπακούω . ἠώς ὧδε ὁ πέρας ὁ λόγος .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.14
Ἐπεὶ οὖν βουλόμενος ὁ προφήτης κατὰ πάντα πεῖσαι ἡμᾶς καὶ συμβιβάσαι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ἑωραμένων πυνθάνεται παρ’ ἑνὸς τῶν ἑστηκότων ἀγγέλων , ὅπως καὶ αὐτὸς ἀκριβέστερον ἐκδιδαχθῇ περὶ τοῦ θηρίου τοῦ τετάρτου · ἐζήτουν γάρ , φησίν , ἀκριβέστερον περὶ αὐτοῦ , ὅτι ἦν φοβερὸν καὶ ἔκθαμβον . τοῦτον οὖν ἐκδιδάσκων ὁ ἄγγελος , μᾶλλον δὲ δι’ αὐτοῦ πείθων καὶ ἡμᾶς πιστεύειν τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ καλῶς ἑωραμένοις , διηγεῖται αὐτῷ ἅπαντα τὰ μέλλοντα ἐπ’ ἐσχάτων γίνεσθαι , τόν τε μερισμὸν τοῦ θηρίου τοῦ τετάρτου τῶν δέκα κεράτων τῶν ἐξ αὐτοῦ ἐγειρομένων , τήν τε τοῦ ἀντιχρίστου ἐν αὐτοῖς φανέρωσιν καὶ τὸν τούτου πρὸς τοὺς ἁγίους πόλεμον καὶ τὸν χρόνον αὐτοῦ , ὃν μελλήσει περικρατεῖν . δοθήσεται γάρ , φησίν , ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ , ὅπερ σημαίνει τρία ἥμισυ ἔτη , καὶ μετὰ ταῦτα τὸ κριτήριον τὸ ἐσόμενον · θρόνοι γάρ , φησίν , ἐτέθησαν καὶ κριτήριον ἐκάθισεν καὶ ἡ βασιλεία ἐδόθη ἁγίοις ὑψίστου , τὸ δὲ σῶμα τοῦ θηρίου ἐδόθη εἰς καῦσιν πυρός . ὁ γὰρ καιρὸς ἔφθασεν , τουτέστιν ὁ σύμπας χρόνος ἐπληρώθη , καὶ τὴν βασιλείαν καθέξουσιν οἱ ἅγιοι , παραγινομένου λοιπὸν ἀπ’ οὐρανοῦ τοῦ κριτοῦ τῶν κριτῶν καὶ τοῦ βασιλέως τῶν βασιλέων , ὃς μεταστήσει πᾶσαν τὴν τοῦ ἀντικειμένου ἀρχὴν καὶ δύναμιν καὶ καταφλέξει πάντας αἰωνίῳ πυρὶ κολάζων τοὺς ἀδίκους , τοῖς δὲ δούλοις αὐτοῦ προφήταις τε καὶ μάρτυσι καὶ πᾶσιν τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν δώσει τὸ αἰώνιον βασίλειον . ὡς ὁ προφήτης λέγει · ἕως ὧδε τὸ πέρας τοῦ λόγου . ἐγὼ Δανιήλ , οἱ διαλογισμοί μου ἐπὶ πλεῖον συνετάρασσόν με καὶ ἡ μορφή μου ἠλλοιώθη καὶ τὸ ῥῆμα ἐν τῇ καρδίᾳ μου διετήρησα .
Lemmas: ἐπεί οὖν βούλομαι ὁ προφήτης κατά πᾶς πείθω ἐγώ καί συμβιβάζω πρός ὁ ἀλήθεια ὁ ὑπό αὐτός ὁράω πυνθάνομαι παρά εἷς ὁ ἵστημι ἄγγελος , ὅπως καί αὐτός ἀκριβής ἐκδιδάσκω περί ὁ θηρίον ὁ τέταρτος · ζητέω γάρ , φημί , ἀκριβής περί αὐτός , ὅτι εἰμί φοβερός καί ἔκθαμβος . οὗτος οὖν ἐκδιδάσκω ὁ ἄγγελος , μᾶλλον δέ διά αὐτός πείθω καί ἐγώ πιστεύω ὁ ὑπό αὐτός καλῶς ὁράω , διηγέομαι αὐτός ἅπας ὁ μέλλω ἐπί ἔσχατος γίγνομαι , ὁ τε μερισμός ὁ θηρίον ὁ τέταρτος ὁ δέκα κέρας ὁ ἐκ αὐτός ἐγείρω , ὁ τε ὁ ἀντίχριστος ἐν αὐτός φανέρωσις καί ὁ οὗτος πρός ὁ ἅγιος πόλεμος καί ὁ χρόνος αὐτός , ὅς μέλλω περικρατέω . δίδωμι γάρ , φημί , ἐν χείρ αὐτός ἠώς καιρός καί καιρός καί ἥμισυς καιρός , ὅσπερ σημαίνω τρεῖς ἥμισυς ἔτος , καί μετά οὗτος ὁ κριτήριον ὁ εἰμί · Θρόνοι γάρ , φημί , τίθημι καί κριτήριον καθίζω καί ὁ βασίλειος δίδωμι ἅγιος ὕψιστος , ὁ δέ σῶμα ὁ θηρίον δίδωμι εἰς καῦσις πῦρ . ὁ γάρ καιρός φθάνω , τουτέστιν ὁ σύμπας χρόνος πληρόω , καί ὁ βασίλειος κατέχω ὁ ἅγιος , παραγίγνομαι λοιπός ἀπό οὐρανός ὁ κριτής ὁ κριτής καί ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύς , ὅς μεθίστημι πᾶς ὁ ὁ ἀντίκειμαι ἀρχή καί δύναμις καί κατάφλεξις πᾶς αἰώνιος πῦρ κολάζω ὁ ἄδικος , ὁ δέ δοῦλος αὐτός προφήτης τε καί μάρτυς καί πᾶς ὁ φοβέω αὐτός δίδωμι ὁ αἰώνιος βασίλειος . ὡς ὁ προφήτης λέγω · ἠώς ὧδε ὁ πέρας ὁ λόγος . ἐγώ Δανιήλ , ὁ διαλογισμός ἐγώ ἐπί πλείων συνταράσσω ἐγώ καί ὁ μορφή ἐγώ ἀλλοιόω καί ὁ ῥῆμα ἐν ὁ Καρδία ἐγώ διατηρέω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.15
Δεῖ οὖν πάντα ἄνθρωπον τὸν ἐντυγχάνοντα ταῖς θείαις γραφαῖς μιμεῖσθαι τὸν προφήτην Δανιήλ καὶ μὴ εἶναι εἰκαῖόν τε καὶ προαλῆ , πρὸ καιροῦ καιρὸν ἐπιζητοῦντα καὶ τοὺς ὀλύνθους τῆς συκῆς ἰδεῖν ἐπιθυμοῦντα , ἀλλὰ κατέχειν μετὰ φόβου τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ ἐν καρδίᾳ , ἵνα μὴ αὐτὸς ὑφ’ ἑαυτοῦ τοῖς ἰδίοις χείλεσιν παγιδευθεὶς ἔνοχος γένηται τῆς ἰδίας ψυχῆς . ἥξει γὰρ ὁ καιρός , ὅτε ἀνθήσει τὸ ἀμύγδαλον καὶ τραχυνθῇ ἡ κάππαρις καὶ πληθυνθῇ ἡ ἀκρὶς καὶ βλαστήσει ἡ συκῆ καὶ προκόψουσιν οἱ τῆς ἀποστασίας καρποί . τότε κλεισθήσεται ἡ θύρα τῆς ζωῆς καὶ συντριβήσεται ἡ ὑδρία ἐπὶ τὴν πηγὴν καὶ συντροχάσει ὁ τροχὸς ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ ἀργήσουσιν αἱ ἀλήθουσαι , ὅτι ὠλιγώθησαν καὶ ἐξεγερθήσονται πάντες ἀπὸ φωνῆς τοῦ στρουθίου καὶ ταραχθήσονται πᾶσαι αἱ θυγατέρες τοῦ ᾄσματος καὶ συναχθήσονται ἐν ἀγορᾷ οἱ κοπτόμενοι καὶ ἀπελεύσεται ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶνος αὐτοῦ .
Lemmas: Δεύς οὖν πᾶς ἄνθρωπος ὁ ἐντυγχάνω ὁ θεῖος γραφεύς μιμέομαι ὁ προφήτης Δανιήλ καί μή εἰμί εἰκαῖος τε καί προαλής , πρό καιρός καιρός ἐπιζητέω καί ὁ Ὄλυνθος ὁ συκέα ὁράω ἐπιθυμέω , ἀλλά καταχέω μετά φόβος ὁ μυστήριον ὁ θεός ἐν Καρδία , ἵνα μή αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος χεῖλος παγιδεύω ἔνοχος γίγνομαι ὁ ἴδιος Ψυχή . ἥκω γάρ ὁ καιρός , ὅτε ἀνθέω ὁ ἀμύγδαλον καί τραχύνω ὁ κάππαρις καί πληθύνω ὁ ἀκρίς καί βλαστάνω ὁ συκέα καί προκόπτω ὁ ὁ ἀποστασία καρπός . τότε καλέω ὁ θύρα ὁ ζωή καί συντρίβω ὁ ὑδρία ἐπί ὁ πηγή καί συντροχάζω ὁ τροχός ἐπί ὁ λάκκος καί ἀργέω ὁ ἀλήθω , ὅτι ὀλιγόω καί ἐξεγείρω πᾶς ἀπό φωνή ὁ στρούθιον καί ταράσσω πᾶς ὁ θυγάτηρ ὁ ᾆσμα καί συνάγω ἐν ἀγορά ὁ κόπτω καί ἀπέρχομαι ἄνθρωπος εἰς οἶκος αἰών αὐτός .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.19
Ἕτερος δέ τις ἦν ὁμοίως ἐν τῷ Πόντῳ , καὶ αὐτὸς προεστὼς ἐκκλησίας , εὐλαβὴς μὲν ἀνὴρ καὶ ταπεινόφρων , μὴ προσέχων δὲ ἀσφαλῶς ταῖς γραφαῖς , ἀλλὰ τοῖς ὁράμασιν οἷς αὐτὸς ἑώρα μᾶλλον ἐμπιστεύων . ἐπιτυχὼν γὰρ ἐφ’ ἑνὶ καὶ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ ἐνυπνίῳ , ἤρξατο λοιπὸν προλέγειν τοῖς ἀδελφοῖς ὡς προφήτης · τόδε εἶδον καὶ τόδε μέλλει γίνεσθαι . καὶ δήποτε πλανηθεὶς εἶπεν · γινώσκετε ἀδελφοί , ὅτι μετὰ ἐνιαυτὸν ἡ κρίσις μέλλει γίνεσθαι . οἱ δὲ ἀκούσαντες αὐτοῦ προλέγοντος , ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου , μετὰ κλαυθμῶν καὶ ὀδυρμῶν ἐδέοντο τοῦ κυρίου νυκτὸς καὶ ἡμέρας πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντες τὴν ἐπερχομένην τῆς κρίσεως ἡμέραν . καὶ εἰς τοσοῦτον ἤγαγεν φόβον καὶ δειλίαν τοὺς ἀδελφούς , ὥστε ἐᾶσαι αὐτῶν τὰς χώρας καὶ τοὺς ἀγροὺς ἐρήμους , τὰ τε κτήματα αὐτῶν οἱ πλείους κατεπώλησαν . ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς · ἐὰν μὴ γένηται καθὼς εἶπον , μηκέτι μηδὲ ταῖς γραφαῖς πιστεύσητε , ἀλλὰ ποιείτω ἕκαστος ὑμῶν ὃ βούλεται . τῶν δὲ προσδοκώντων μὲν τὸ ἀποβησόμενον καὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ πληρωθέντος , μηδενὸς δὲ ὧν ἐκεῖνος ἔλεγεν συμβάντος , αὐτὸς μὲν κατῃσχύνθη ὡς ψευσάμενος , αἱ δὲ γραφαὶ ἐφάνησαν ἀληθεύουσαι , οἱ δὲ ἀδελφοὶ εὑρέθησαν σκανδαλιζόμενοι , ὥστε λοιπὸν τὰς παρθένους αὐτῶν γῆμαι καὶ τοὺς ἄνδρας ἐπὶ τὴν γεωργίαν χωρῆσαι · οἱ δὲ εἰκῇ τὰ ἑαυτῶν κτήματα πωλήσαντες εὑρέθησαν ὕστερον ἐπαιτοῦντες .
Lemmas: ἕτερος δέ τις εἰμί ὁμοίως ἐν ὁ Πόντος , καί αὐτός προίστημι ἐκκλησία , εὐλαβής μέν ἀνήρ καί ταπεινόφρων , μή προσέχω δέ ἀσφαλῶς ὁ γραφεύς , ἀλλά ὁ ὅραμα ὅς αὐτός ὁράω μᾶλλον ἐμπιστεύω . ἐπιτυγχάνω γάρ ἐπί εἷς καί δύο καί τρίτος ἐνύπνιος , ἄρχω λοιπός προλέγω ὁ ἀδελφός ὡς προφήτης · ὅδε εἶδον καί ὅδε μέλλω γίγνομαι . καί δήποτε πλανάω εἶπον · γιγνώσκω ἀδελφός , ὅτι μετά ἐνιαυτός ὁ κρίσις μέλλω γίγνομαι . ὁ δέ ἀκούω αὐτός προλέγω , ὡς ὅτι ἐνίστημι ὁ ἡμέρα ὁ κύριος , μετά κλαυθμός καί ὀδυρμός δήω ὁ κύριος νύξ καί ἡμέρα πρό ὀφθαλμός ἔχω ὁ ἐπέρχομαι ὁ κρίσις ἡμέρα . καί εἰς τοσοῦτος ἄγω φόβος καί δειλία ὁ ἀδελφός , ὥστε ἐάω αὐτός ὁ χώρα καί ὁ ἀγρός ἐρῆμος , ὁ τε κτῆμα αὐτός ὁ πλείων καταπωλέω . ὁ δέ φημί αὐτός · ἐάν μή γίγνομαι καθώς εἶπον , μηκέτι μηδέ ὁ γραφεύς πιστεύω , ἀλλά ποιέω ἕκαστος σύ ὅς βούλομαι . ὁ δέ προσδοκάω μέν ὁ ἀποβαίνω καί ὁ ἐνιαυτός πληρόω , μηδείς δέ ὅς ἐκεῖνος λέγω συμβαίνω , αὐτός μέν καταισχύνω ὡς ψεύδω , ὁ δέ γραφή φαίνω ἀληθεύω , ὁ δέ ἀδελφός εὑρίσκω σκανδαλίζω , ὥστε λοιπός ὁ παρθένος αὐτός γαμέω καί ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ γεωργία χωρέω · ὁ δέ εἰκῇ ὁ ἑαυτοῦ κτῆμα πωλέω εὑρίσκω ὕστερος ἐπαιτέω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.20
Ταῦτα συμβαίνει τοῖς ἰδιώταις καὶ ἐλαφροῖς ἀνθρώποις , ὅσοι ταῖς μὲν γραφαῖς ἀκριβῶς οὐ προσέχουσιν , ταῖς δὲ ἀνθρωπίναις παραδόσεσιν καὶ ταῖς ἑαυτῶν πλάναις καὶ τοῖς ἑαυτῶν ἐνυπνίοις καὶ μυθολογίαις καὶ λόγοις γραώδεσι μᾶλλον ἡδέως πείθονται . καὶ γὰρ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ τὸ ὅμοιον συνέβη · τὸν μὲν τοῦ θεοῦ νόμον ἐξουθενοῦντες παρεγράφοντο , ταῖς δὲ τῶν πρεσβυτέρων παραδόσεσιν εὐαρεστοῦντες ὑπετάσσοντο . καὶ νῦν δέ τινες τὰ ὅμοια τολμῶσιν προσέχοντες ὁράμασι ματαίοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων καὶ ἐν σαββάτῳ τε καὶ κυριακῇ πολλάκις νηστείαν ὁρίζοντες , ἥνπερ ὁ Χριστὸς οὐχ ὥρισεν , ἵνα τὸ τοῦ Χριστοῦ εὐαγγέλιον ἀτιμάσωσιν .
Lemmas: οὗτος συμβαίνω ὁ ἰδιώτης καί ἐλαφρός ἄνθρωπος , ὅσος ὁ μέν γραφεύς ἀκριβῶς οὖον προσέχω , ὁ δέ ἀνθρώπινος παράδοσις καί ὁ ἑαυτοῦ πλάνη καί ὁ ἑαυτοῦ ἐνύπνιος καί μυθολογία καί λόγος γραώδης μᾶλλον ἡδύς πείθω . καί γάρ ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ ὅμοιος συμβαίνω · ὁ μέν ὁ θεός νόμος ἐξουθενέω παραγράφω , ὁ δέ ὁ πρέσβυς παράδοσις εὐαρεστέω ὑποτάσσω . καί νῦν δέ τις ὁ ὅμοιος τολμάω προσέχω ὅραμα μάταιος καί διδασκαλία δαιμόνιος καί ἐν σάββατον τε καί κυριακός πολλάκις νηστεία ὁρίζων , ὅσπερ ὁ Χριστός οὐ ὁρίζω , ἵνα ὁ ὁ Χριστός εὐαγγέλιον ἀτιμάζω .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.22
Τί δέ σοι καὶ τοὺς χρόνους περιεργάζεσθαι καὶ τὴν ἡμέραν τοῦ κυρίου ἐπιζητεῖν , ὁπότε ἀπέκρυψεν ἀφ’ ἡμῶν ταύτην ὁ σωτήρ ; εἰπέ μοι , εἰ γινώσκεις τὴν ἡμέραν τῆς ἐξόδου σου , ἵνα τὴν συντέλειαν τοῦ παντὸς κόσμου πολυπραγμονήσῃς ; εἰ μὴ γὰρ ἐμακροθύμει ὁ θεὸς ἐφ’ ἡμῖν διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτοῦ εὐσπλαγχνίαν , πάλαι ἂν τὰ πάντα ἐξήλειπτο . ἀνάγνωθι τὸ εἰρημένον καὶ ὑπὸ Ἰωάννου ἐν τῇ · καὶ εἶδον τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων διὰ τὸ ὄνομα Ἰησοῦ ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν θεόν καὶ εἶπαν · ἕως πότε , κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν , οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἀπὸ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς ; καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς στολαὶ λευκαὶ καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς , ἵνα περιμείνωσιν ἔτι χρόνον μικρόν , ὅπως καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν πληρώσωσιν τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν οἱ μέλλοντες ἀποκτέννεσθαι ὡς καὶ αὐτοί . εἰ οὖν τοῖς μάρτυσιν προσετάγη μακροθυμεῖν , οἵτινες τὸ ἴδιον αἷμα ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ ἐξέχεαν διὰ τί καὶ σὺ οὐ μακροθυμεῖς , ἵνα καὶ ἕτεροι σωθῶσιν καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν κλητῶν καὶ ἁγίων πληρωθῇ ;
Lemmas: τις δέ σύ καί ὁ χρόνος περιεργάζομαι καί ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ἐπιζητέω , ὁπότε ἀποκρύπτω ἀπό ἐγώ οὗτος ὁ σωτήρ ; εἶπον ἐγώ , εἰμί γιγνώσκω ὁ ἡμέρα ὁ ἔξοδος σύ , ἵνα ὁ συντέλεια ὁ πᾶς κόσμος πολυπραγμονέω ; εἰμί μή γάρ μακροθυμώ ὁ θεός ἐπί ἐγώ διά ὁ ὑπερβάλλω αὐτός εὐσπλαγχνία , πάλαι εἄν ὁ πᾶς ἐκλείπω . ἀναγιγνώσκω ὁ εἴρω καί ὑπό Ἰωάννης ἐν ὁ · καί εἶδον ὁ ψυχή ὁ πελεκίζω διά ὁ ὄνομα Ἰησοῦς ὑποκάτω ὁ θυσιαστήριον καί βοάω πρός ὁ θεός καί εἶπον · ἠώς πότε , κύριος ὁ θεός ἐγώ , οὖον κρίνω καί ἐκδικέω ὁ αἷμα ἐγώ ἀπό ὁ κατοικέω ἐπί ὁ γῆ ; καί δίδωμι αὐτός στολή λευκός καί εἴρω αὐτός , ἵνα περιμένω ἔτι χρόνος μικρός , ὅπως καί ὁ σύνδουλος αὐτός πληρόω ὁ μαρτυρία αὐτός ὁ μέλλω ἀποκτείνω ὡς καί αὐτός . εἰμί οὖν ὁ μάρτυς προστάσσω μακροθυμέω , ὅστις ὁ ἴδιος αἷμα ὑπέρ ὁ Χριστός ἐκχέω διά τίς καί σύ οὖον μακροθυμώ , ἵνα καί ἕτερος σῴζω καί ὁ ἀριθμός ὁ κλητός καί ἅγιος πληρόω ;
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.23
Ἵνα δὲ μηδὲ ἐν τούτῳ ἀναπόδεικτον καταλείψωμεν τὸ προκείμενον διὰ τὸ λίχνον εἶναι τὸν ἄνθρωπον , ἀναγκαζόμενοι ὃ μὴ ἔξεστιν εἰπεῖν παρὰ βίαν λέγομεν . οἱ γὰρ χρόνοι ἀπὸ καταβολῆς κόσμου καὶ ἀπὸ Ἀδὰμ καταριθμούμενοι εὔδηλα ἡμῖν παριστῶσι τὰ ζητούμενα . ἡ γὰρ πρώτη παρουσία τοῦ κυρίου ἡμῶν ἡ ἔνσαρκος , ἐν ᾗ γεγέννηται ἐν Βηθλεέμ , πρὸ τεσσάρων νωνῶν ἀπριλίων ἐγένετο πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν ἰανουαρίων , ἡμέρᾳ τετράδι , βασιλεύοντος Αὐγούστου τεσσαρακοστὸν καὶ δεύτερον ἔτος , ἀπὸ δὲ Ἀδὰμ πεντακισχιλιοστῷ καὶ πεντακοσιοστῷ ἔτει · ἔπαθεν δὲ τριακοστῷ τρίτῳ ἔτει πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν ἀπριλίων , ἡμέρᾳ παρασκευῇ , πεντεκαιδεκάτῳ ἔτει Τιβερίου καίσαρος , ὑπατεύοντος Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος καὶ Γαΐου καίσαρος τὸ τέταρτον καὶ Γαΐου Κεστίου Σατορνίνου . δεῖ οὖν ἐξ ἀνάγκης τὰ ἑξακισχίλια ἔτη πληρωθῆναι , ἵνα ἔλθῃ τὸ σάββατον ἡ κατάπαυσις , ἡ ἁγία ἡμέρα , ἐν ᾗ κατέπαυσεν ὁ θεὸς ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ , ὧν ἤρξατο ποιεῖν . τὸ σάββατον τύπος ἐστὶν καὶ εἰκὼν τῆς μελλούσης βασιλείας τῶν ἁγίων , ἡνίκα συμβασιλεύσουσιν τῷ Χριστῷ , παραγινομένου αὐτοῦ ἀπ’ οὐρανῶν , ὡς καὶ Ἰωάννης ἐν τῇ αὐτοῦ διηγεῖται . ἡμέρα γὰρ κυρίου ὡς χίλια ἔτη . ἐπεὶ οὖν ἐν ἓξ ἡμέραις ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ πάντα , δεῖ τὰ ἑξακισχίλια ἔτη πληρωθῆναι · οὐδέπω γὰρ πεπλήρωνται , ὡς Ἰωάννης λέγει · οἱ πέντε ἔπεσον , ὁ δὲ εἷς ἔστιν , τουτέστιν ὁ ἕκτος , ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθεν , τὸν ἄλλον δὲ λέγων τὸν ἕβδομον διηγεῖται , ἐν ᾧ ἔσται ἡ κατάπαυσις .
Lemmas: ἵνα δέ μηδέ ἐν οὗτος ἀναπόδεικτος καταλείβω ὁ πρόκειμαι διά ὁ λίχνος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἀναγκάζω ὅς μή ἔξεστι εἶπον παρά βία λέγω . ὁ γάρ χρόνος ἀπό καταβολή κόσμος καί ἀπό Ἀδάμ καταριθμέω εὔδηλος ἐγώ παρίστημι ὁ ζητέω . ὁ γάρ πρῶτος παρουσία ὁ κύριος ἐγώ ὁ ἔνσαρκος , ἐν ὅς γεννάω ἐν Βηθλεέμ , πρό τέσσαρες νωναί Απρίλιος γίγνομαι πρό ὀκτώ καλάνδαι Ἰανουάριος , ἡμέρα τετράς , βασιλεύω Αὔγουστος τεσσαρακοστός καί δύο ἔτος , ἀπό δέ Ἀδάμ πεντακισχιλιοστεον καί πεντακοσιοστός ἔτος · πάσχω δέ τριακοστός τρίτος ἔτος πρό ὀκτώ καλάνδαι Απρίλιος , ἡμέρα παρασκευή , πεντεκαιδέκατος ἔτος Τιβέριος Καῖσαρ , ὑπατεύω Ῥοῦφος καί ρουβελλιοινος καί Γάϊος Καῖσαρ ὁ τέταρτος καί Γάϊος Κέστιος Σατόρνινος . δεῖ οὖν ἐκ ἀνάγκη ὁ ἑξακισχίλιοι ἔτος πληρόω , ἵνα ἔρχομαι ὁ σάββατον ὁ κατάπαυσις , ὁ ἅγιος ἡμέρα , ἐν ὅς καταπαύω ὁ θεός ἀπό πᾶς ὁ ἔργον αὐτός , ὅς ἄρχω ποιέω . ὁ σάββατον τύπος εἰμί καί εἰκών ὁ μέλλω βασίλεια ὁ ἅγιος , ἡνίκα συμβασιλεύω ὁ Χριστός , παραγίγνομαι αὐτός ἀπό οὐρανός , ὡς καί Ἰωάννης ἐν ὁ αὐτός διηγέομαι . ἡμέρα γάρ κύριος ὡς χίλιοι ἔτος . ἐπεί οὖν ἐν ἓξ ἡμέρα ποιέω ὁ θεός ὁ πᾶς , δεῖ ὁ ἑξακισχίλιοι ἔτος πληρόω · οὐδέπω γάρ πληρόω , ὡς Ἰωάννης λέγω · ὁ πέντε πίπτω , ὁ δέ εἷς εἰμί , τουτέστιν ὁ ἕκτος , ὁ ἄλλος οὔπω ἔρχομαι , ὁ ἄλλος δέ λέγω ὁ ἕβδομος διηγέομαι , ἐν ὅς εἰμί ὁ κατάπαυσις .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.28
Ἐπειδὴ οὖν καὶ ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ καθὼς ὑφ’ ἡμῶν νενόηται οὕτως ταῦτα διηγήσατο τῷ προφήτῃ , καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ ἐν τοῖς σαφῶς πάντα ἀναγέγραπται , ἴδωμεν καὶ ἐν ταῖς ἑβδομάσιν τί λέγει . οὗτως γὰρ ἀναγνοὺς τὴν , ἐν ᾗ γέγραπται ἑβδομήκοντα ἔτη ἔρημον ἔσεσθαι τὸ ἁγίασμα , ἐν νηστείαις καὶ δεήσεσιν ἐξομολογούμενος ἱκέτευεν , τάχιον ἐπιστρέψαι τὸν λαὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ πόλιν . οὕτως οὖν διηγούμενος λέγει · ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει Δαρείου τοῦ υἱοῦ Ἀσουήρου ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν Μήδων , ὃς ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὴν βασιλείαν τῶν Χαλδαίων , ἐγὼ Δανιήλ συνῆκα ἐν ταῖς βίβλοις τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν , ὡς ἐγενήθη λόγος κυρίου πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην εἰς συμπλήρωσιν ἐρημώσεως Ἱερουσαλὴμ ἑβδομήκοντα ἔτη . καὶ ἔδωκα τὸ πρόσωπόν μου πρὸς κύριον τὸν θεόν μου , τοῦ ἐκζητῆσαι προσευχὴν καὶ δεήσεις ἐν νηστείαις καὶ σάκκῳ · καὶ προσηυξάμην πρὸς κύριον τὸν θεόν μου καὶ ἐξωμολογησάμην καὶ εἶπα · κύριε , ὁ θεὸς ὁ μέγας καὶ θαυμαστός , ὁ φυλάσσων τὴν διαθήκην σου καὶ τὸ ἔλεος τοῖς ἀγαπῶσίν σε καὶ τοῖς φυλάσσουσιν τὰς ἐντολάς σου , ἡμάρτομεν , ἠδικήσαμεν , ἠνομήσαμεν , καὶ ἀπέστημεν καὶ ἐξεκλίναμεν ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου καὶ ἀπὸ τῶν κριμάτων σου , καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν τῶν δούλων σου τῶν προφητῶν , οἳ ἐλάλουν ἐν τῷ ὀνόματί σου πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν καὶ τοὺς ἄρχοντας ἡμῶν καὶ πατέρας ἡμῶν καὶ πάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς . σοὶ δέ , κύριε , ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου , ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη ἀνδρὶ Ἰούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλήμ .
Lemmas: ἐπεί οὖν καί ὁ ἄγγελος Γαβριήλ καθώς ὑπό ἐγώ νοέω οὕτως οὗτος διηγέομαι ὁ προφήτης , καθώς καί γίγνομαι καί ἐν ὁ σαφῶς πᾶς ἀναγράφω , ὁράω καί ἐν ὁ ἑβδομάς τίς λέγω . οὕτως γάρ ἀναγιγνώσκω ὁ , ἐν ὅς γράφω ἑβδομήκοντα ἔτος ἐρῆμος εἰμί ὁ ἁγίασμα , ἐν νηστεία καί δέησις ἐξομολογέομαι ἱκετεύω , τάχα ἐπιστρέφω ὁ λαός ἐκ ὁ αἰχμαλωσία εἰς ὁ Ἱεροσόλυμα πόλις . οὕτως οὖν διηγέομαι λέγω · ἐν ὁ πρῶτος ἔτος Δαρεῖος ὁ υἱός Ἀσόυηρος ἀπό ὁ σπέρμα ὁ Μῆδος , ὅς βασιλεύω ἐπί ὁ βασίλειος ὁ Χαλδαῖος , ἐγώ Δανιήλ συνίημι ἐν ὁ Βίβλος ὁ ἀριθμός ὁ ἔτος , ὡς γίγνομαι λόγος κύριος πρός Ἱερεμίας ὁ προφήτης εἰς συμπλήρωσις ἐρήμωσις Ἱεροσόλυμα ἑβδομήκοντα ἔτος . καί δίδωμι ὁ πρόσωπον ἐγώ πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ , ὁ ἐκζητέω προσευχή καί δήω ἐν νηστεία καί σάκκος · καί προσεύχομαι πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ καί ἐξομολογέομαι καί εἶπον · κύριος , ὁ θεός ὁ μέγας καί θαυμαστός , ὁ φυλάσσω ὁ διαθήκη σύ καί ὁ ἔλεος ὁ ἀγαπάω σύ καί ὁ φυλάσσω ὁ ἐντολή σύ , ἁμαρτάνω , ἀδικέω , ἀνομέω , καί ἀφίστημι καί ἐκκλίνω ἀπό ὁ ἐντολή σύ καί ἀπό ὁ κρίμα σύ , καί οὐ εἰσακούω ὁ δοῦλος σύ ὁ προφήτης , ἕ λαλέω ἐν ὁ ὄνομα σύ πρός ὁ βασιλεύς ἐγώ καί ὁ ἄρχω ἐγώ καί πατήρ ἐγώ καί πᾶς ὁ λαός ὁ γῆ . σύ δέ , κύριος , ὁ δικαιοσύνη καί ἐγώ ὁ αἰσχύνη ὁ πρόσωπον , ὡς ὁ ἡμέρα οὗτος ἀνήρ Ἰούδας καί ὁ κατοικέω Ἱερουσαλήμ .
hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.29
Ταῦτα μὲν οὖν ἐκ προσώπου τοῦ λαοῦ ἐξομολογούμενος διηγεῖται , ἀναγγέλων τὰ τοῦ λαοῦ καὶ τὰ τῶν πατέρων αὐτῶν ἁμαρτήματα , οἳ οὐκ ἤκουον τῶν δούλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν , οἳ ἐπέμ ποντο πρὸς αὐτοὺς λαλεῖν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου . καὶ διεξαγγέλλοντος αὐτοῦ πᾶσαν τὴν δέησιν ἐν ταπεινοφροσύνῃ καὶ νηστείαις καὶ σάκκῳ , ἐξαπεστάλη πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος Γαβριήλ , ὅπως αὐτὸν συνετίσῃ πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτοῦ ζητούμενα . φησὶν γὰρ Δανιήλ οὕτως · καὶ ἔτι μου λαλοῦντος καὶ προσευχομένου καὶ ἐξαγορεύοντος τὰς ἁμαρτίας μου καὶ τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ μου καὶ ῥιπτοῦντος τὸν ἔλεόν μου ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ μου περὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου , καὶ ἔτι μου λαλοῦντος ἐν τῇ προσευχῇ , καὶ ἰδοὺ ὁ ἀνὴρ Γαβριήλ , ὃν εἶδον ἐν τῇ ὁράσει ἐν τῇ ἀρχῇ , πετόμενος , καὶ ἥψατό μου ὡσεὶ ὥραν θυσίας ἑσπερινῆς καὶ συνέτισέν με καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ καὶ εἶπεν · Δανιήλ , νῦν ἐξῆλθον συμβιβάσαι σε σύνεσιν · ἐν ἀρχῇ τῆς δεήσεώς σου ἐξῆλθεν λόγος , καὶ ἐγὼ ἦλθον τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι , ὅτι ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν σὺ εἶ .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἐκ πρόσωπον ὁ λαός ἐξομολογέομαι διηγέομαι , ἀνάγγελος ὁ ὁ λαός καί ὁ ὁ πατήρ αὐτός ἁμάρτημα , ἕ οὐ ἀκούω ὁ δοῦλος αὐτός ὁ προφήτης , ἕ ἐπέμ πόντος πρός αὐτός λαλέω ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος . καί διεξαγγέλλω αὐτός πᾶς ὁ δέησις ἐν ταπεινοφροσύνη καί νηστεία καί σάκκος , ἐξαποστέλλω πρός αὐτός ὁ ἄγγελος Γαβριήλ , ὅπως αὐτός συνέτιση πρός ὁ ὑπό αὐτός ζητέω . φημί γάρ Δανιήλ οὕτως · καί ἔτι ἐγώ λαλέω καί προσεύχομαι καί ἐξαγορεύω ὁ ἁμαρτία ἐγώ καί ὁ ἁμαρτία ὁ λαός ἐγώ καί ῥίπτω ὁ ἔλεος ἐγώ ἐναντίος κύριος ὁ θεός ἐγώ περί ὁ ὄρος ὁ ἅγιος , καί ἔτι ἐγώ λαλέω ἐν ὁ προσευχή , καί ἰδού ὁ ἀνήρ Γαβριήλ , ὅς εἶδον ἐν ὁ ὅρασις ἐν ὁ ἀρχή , πέτομαι , καί ἅπτω ἐγώ ὡσεί ὥρα θυσία ἑσπερινός καί συνετίζω ἐγώ καί λαλέω μετά ἐγώ καί εἶπον · Δανιήλ , νῦν ἐξέρχομαι συμβιβάζω σύ σύνεσις · ἐν ἀρχή ὁ δέησις σύ ἐξέρχομαι λόγος , καί ἐγώ ἔρχομαι ὁ ἀναγγέλλω σύ , ὅτι ἀνήρ ἐπιθυμία σύ εἰμί .