hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 3.14
Μετὰ οὖν τὴν τελευτὴν τοῦ Ναβουχοδονόσορ διαδέχεται τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εὐιλὰτ Μαρωδάκ , οὗ ἡ γραφὴ οὐ μέμνηται , ἤτοι διὰ τὸ εὐλαβῶς αὐτὸν βεβιωκέναι , ἤτοι διὰ τὸ μηδὲν ἐπ’ αὐτῷ τεράστιον γεγενῆσθαι . οὗτος βασιλεύει ἔτη δεκαδύο , καὶ μετὰ τοῦτον ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Βαλτάσαρ , περὶ οὗ νῦν ἡ γραφὴ τὴν διήγησιν ποιεῖται . οὗτος ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐποίησεν δεῖπνον μέγα τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ χιλίοις . ὄντων δὲ αὐτῶν ἐν τῷ πότῳ , φυσιωθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐκέλευσεν τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ ἃ ἤνεγκεν Ναβουχοδονόσορ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν Ἱερουσαλὴμ προσενεχθῆναι , πίνειν τε ἐν αὐτοῖς τοὺς μεγιστᾶνας καὶ τὰς παλλακὰς αὐτοῦ , καὶ τὰ ὑπὸ ἑτέρων βασιλέων εἰς δόξαν καὶ τιμὴν θεῷ ἀνατεθέντα , ταῦτα ταῖς μιεραῖς χερσὶν λαμβάνοντες ἔσπενδον ἐν αὐτοῖς καὶ ᾔνουν τὰ ἄψυχα καὶ ἀκίνητα εἴδωλα . τούτου τοίνυν γεναμένου ἐξῆλθον δάκτυλοι χειρὸς ἀνθρώπου καὶ ἔγραφον κατέναντι τῆς λαμπάδος ἐπὶ τὸ κονίαμα τοῦ τοίχου τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως . ἐπὶ μὲν τοῦ Ναβουχοδονόσορ εἴρηται ἅγιος ἀπ’ οὐρανοῦ κατέβη , ἐνθάδε λέγει ἐξῆλθον δάκτυλοι χειρός σημαίνουσα ἡ γραφὴ μελλήσειν αὐτὸν τὸν λόγον ἐπ’ ἐσχάτων σωματοποιεῖσθαι καὶ σχῆμα ἀνθρώπου ἀναλαμβάνειν , ἵνα μηκέτι ὡς διὰ εἴδους βλέπηται , ἀλλὰ σαρκικῶς ἄνθρωπος γενόμενος καὶ μετὰ ἀνθρώπων συναναστραφεὶς τὸ θέλημα τοῦ πατρὸς ἐπιτελέσῃ · ἐν τῷ οὖν γράψαι τὴν γραφὴν ἐν τῷ τοίχῳ , ἐσήμανεν ἡ γραφὴ ἐν τούτῳ αὐτὸν εἶναι τὸν ἐν τῷ ὄρει ἐν ταῖς πλαξὶν τὸν νόμον τοῦ θεοῦ ἐγχαράξαντα . ὡς ἡ γραφὴ λέγει · καὶ ἦσαν αἱ πλάκες γεγραμμέναι δακτύλῳ θεοῦ , καὶ ἡ γραφὴ γραφὴ θεοῦ ἦν ἐγγεγραμμένη ἐν ταῖς πλαξίν . οὕτως οὖν καὶ ἐνθάδε μόνῳ τῷ βασιλεῖ οἱ δάκτυλοι τῆς χειρὸς ἐδείκνυντο κατέναντι τῆς λαμπάδος ἀστράπτοντες , ἵνα τὰ ἐκεῖ γραφόμενα θεοῦ γραφὴ εἶναι νομισθῇ . τὸ γὰρ φῶς τῆς χειρὸς ἀντιλάμψαν τῷ φωτὶ τῆς λαμπάδος ἤμβλυνεν τὸ ταύτης φῶς , ἵνα οἱ δάκτυλοι οἱ ἐν τῷ τοίχῳ γράφοντες ὁραθῶσιν .
Lemmas: μετά οὖν ὁ τελευτή ὁ Ναβουχοδονόσορ διαδέχομαι ὁ βασίλειος αὐτός ὁ υἱός αὐτός Εὐιλάτ Μαρωδάκ , ὅς ὁ γραφή οὖον μιμνήσκω , ἤτοι διά ὁ εὐλαβής αὐτός βιόω , ἤτοι διά ὁ μηδείς ἐπί αὐτός τεράστιος γίγνομαι . οὗτος βασιλεύω ἔτος δεκαδύο , καί μετά οὗτος ὁ ἀδελφός αὐτός Βαλτάσαρ , περί ὅς νῦν ὁ γραφή ὁ διήγησις ποιέω . οὗτος ἐν ὁ τέταρτος ἔτος ὁ βασίλεια αὐτός ποιέω δεῖπνον μέγας ὁ μεγιστάν αὐτός χίλιοι . εἰμί δέ αὐτός ἐν ὁ πότος , φυσιόω ὁ βασιλεύς κελεύω ὁ σκεῦος ὁ χρύσεος καί ὁ ἀργύρεος ὁ φέρω Ναβουχοδονόσορ ὁ πατήρ αὐτός ἐκ ὁ ναός ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα προσφέρω , πίνω τε ἐν αὐτός ὁ μεγιστάν καί ὁ παλλακή αὐτός , καί ὁ ὑπό ἕτερος βασιλεύς εἰς δόξα καί τιμή θεός ἀνατίθημι , οὗτος ὁ μιερός χείρ λαμβάνω σπένδω ἐν αὐτός καί αἰνέω ὁ ἄψυχος καί ἀκίνητος εἴδωλον . οὗτος τοίνυν γίγνομαι ἐξέρχομαι δάκτυλος χείρ ἄνθρωπος καί γράφω κατεναντίον ὁ λαμπάς ἐπί ὁ κονίαμα ὁ τοῖχος ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς . ἐπί μέν ὁ Ναβουχοδονόσορ εἴρω ἅγιος ἀπό οὐρανός καταβαίνω , ἐνθάδε λέγω ἐξέρχομαι δάκτυλος χείρ σημαίνω ὁ γραφή μέλλω αὐτός ὁ λόγος ἐπί ἔσχατος σωματοποιέω καί σχῆμα ἄνθρωπος ἀναλαμβάνω , ἵνα μηκέτι ὡς διά εἶδος βλέπω , ἀλλά σαρκικός ἄνθρωπος γίγνομαι καί μετά ἄνθρωπος συναναστρέφω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐπιτελέω · ἐν ὁ οὖν γράφω ὁ γραφή ἐν ὁ τοῖχος , σημαίνω ὁ γραφή ἐν οὗτος αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὁ ὄρος ἐν ὁ πλάξ ὁ νόμος ὁ θεός ἐγχαράσσω . ὡς ὁ γραφή λέγω · καί εἰμί ὁ πλάξ γράφω δάκτυλος θεός , καί ὁ γραφή γραφή θεός εἰμί ἐγγράφω ἐν ὁ πλάξ . οὕτως οὖν καί ἐνθάδε μόνος ὁ βασιλεύς ὁ δάκτυλος ὁ χείρ δείκνυμι κατεναντίον ὁ λαμπάς ἀστράπτω , ἵνα ὁ ἐκεῖ γράφω θεός γραφή εἰμί νομίζω . ὁ γάρ φάος ὁ χείρ ἀντιλάμπω ὁ φάος ὁ λαμπάς ἀμβλύνω ὁ οὗτος φάος , ἵνα ὁ δάκτυλος ὁ ἐν ὁ τοῖχος γράφω ὁράω .