hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.17
Ἐπεὶ οὖν ἀπέκρυψεν ἀπ’ αὐτῶν τὴν ἡμέραν , διὰ δὲ τῶν σημείων τῶν γινομένων , δι’ ὧν εὐκόλως ἐπιγνώσεται ὁ ἄνθρωπος , ἐξεῖπεν , νοεῖν ὀφείλομεν τὰ κατὰ καιρὸν συμβαίνοντα καὶ εἰδότες σιωπᾶν . δεῖ δὲ αὐτὰ γενέσθαι κἂν ἡμεῖς μὴ θέλωμεν · ἡ γὰρ ἀλήθεια οὐδέποτε ψεύδεται . ὥσπερ γὰρ εἶπεν περὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ πόλεως , ὅταν δὲ ἴδητε κυκλουμένην ὑπὸ στρατοπέδων τὴν Ἱερουσαλήμ , τότε γινώσκετε ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς , καὶ ἐπῆλθεν ἐπ’ αὐτὴν τὰ εἰρημένα , οὕτως καὶ τὸ νῦν προσδοκᾶν χρή . ὅταν γὰρ ἴδητε , φησίν , τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἑστὸς ἐν τόπῳ ἁγίῳ — ὁ ἀναγινώσκων νοείτω — , τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη , καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβάτω ἆραί τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ , καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ . οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις . ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη , οἵα οὐκ ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆς κόσμου οὐδὲ μὴ γένηται . καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι , οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ . φανερὸν οὖν ἐν τούτῳ ἐποίησεν ἡμῖν , ἵνα μηκέτι ἐν μηδενὶ ἀμφιβάλλωμεν . καὶ πάλιν λέγει · ὅταν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἑστὸς ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ὅταν ἴδητε τὴν συκῆν προβάλλουσαν τὰ φύλλα αὐτῆς , γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν τὸ θέρος · οὕτως καὶ ὑμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα γινόμενα , γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις . τοῦ οὖν βδελύγματος μηδέπω παραγενομένου , ἀλλ’ ἔτι τοῦ τετάρτου θηρίου μόνου κρατοῦντος , πῶς δύναται ἡ ἐπιφάνεια τοῦ κυρίου γενέσθαι ; ἀλλ’ ἐρεῖ τις · γέγραπται , ὅταν ἴδητε πολέμους καὶ ἀκαταστασίας , τότε γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν . ναί , γέγραπται · ἐγερθήσεται γάρ , φησίν , ἔθνος ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν καὶ ἔσονται σεισμοὶ κατὰ τόπους καὶ λιμοὶ καὶ λοιμοί , ἅτινα ἤδη ἐγένοντο καὶ γενήσονται . ταῦτα δὲ πάντα ἀρχαὶ ὠδίνων , φησίν , ἀλλ’ οὔπω τὸ τέλος ἐν αὐτοῖς . πρῶτον γὰρ δεῖ κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ κυρίου ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ εἰς μαρτύριον πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν , καὶ οὕτως ἥξει τὸ τέλος , ὅταν ὁ σύμπας χρόνος πληρωθῇ .
Lemmas: ἐπεί οὖν ἀποκρύπτω ἀπό αὐτός ὁ ἡμέρα , διά δέ ὁ σημεῖον ὁ γίγνομαι , διά ὅς εὐκόλως ἐπιγιγνώσκω ὁ ἄνθρωπος , ἐξεῖπον , νοέω ὀφείλω ὁ κατά καιρός συμβαίνω καί οἶδα σιωπάω . δεῖ δέ αὐτός γίγνομαι κἀν ἐγώ μή ἐθέλω · ὁ γάρ ἀλήθεια οὐδέποτε ψεύδω . ὥσπερ γάρ εἶπον περί ὁ Ἱεροσόλυμα πόλις , ὅταν δέ ὁράω κυκλόω ὑπό στρατόπεδον ὁ Ἱερουσαλήμ , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγγίζω ὁ ἐρήμωσις αὐτός , καί ἐπέρχομαι ἐπί αὐτός ὁ εἴρω , οὕτως καί ὁ νῦν προσδοκάω χρή . ὅταν γάρ ὁράω , φημί , ὁ βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις ἵστημι ἐν τόπος ἅγιος — ὁ ἀναγιγνώσκω νοέω — , τότε ὁ ἐν ὁ Ἰουδαῖος φεύγω εἰς ὁ ὄρος , καί ὁ ἐπί ὁ δῶμα μή καταβαίνω ἀείρω τίς ἐκ ὁ οἰκίον αὐτός , καί ὁ ἐν ὁ ἀγρός μή ἐπιστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω ἀείρω ὁ ἱμάτιον αὐτός . οὐαί δέ ὁ ἐν γαστήρ ἔχω καί ὁ θηλάζω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα . εἰμί γάρ τότε θλῖψις μέγας , οἷος οὐ γίγνομαι ἀπό ἀρχή κόσμος οὐδέ μή γίγνομαι . καί εἰμί μή κολοβόω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , οὐ εἄν σῴζω πᾶς σάρξ . φανερός οὖν ἐν οὗτος ποιέω ἐγώ , ἵνα μηκέτι ἐν μηδείς ἀμφιβάλλω . καί πάλιν λέγω · ὅταν ὁράω ὁ βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις ἵστημι ἐν τόπος ἅγιος καί ὅταν ὁράω ὁ συκέα προβάλλω ὁ φύλλον αὐτός , γιγνώσκω ὅτι ἐγγύς εἰμί ὁ θέρος · οὕτως καί σύ ὅταν ὁράω οὗτος πᾶς γίγνομαι , γιγνώσκω ὅτι ἐγγύς εἰμί ἐπί θύρα . ὁ οὖν βδέλυγμα μηδέπω παραγίγνομαι , ἀλλά ἔτι ὁ τέταρτος θηρίον μόνος κράτος , πῶς δύναμαι ὁ ἐπιφάνεια ὁ κύριος γίγνομαι ; ἀλλά εἴρω τις · γράφω , ὅταν ὁράω πόλεμος καί ἀκαταστασία , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγγύς εἰμί . ναί , γράφω · ἐγείρω γάρ , φημί , ἔθνος ἐπί ἔθνος καί βασίλειος ἐπί βασίλειος καί εἰμί σεισμός κατά τόπος καί λιμός καί λοιμός , ὅστις ἤδη γίγνομαι καί γίγνομαι . οὗτος δέ πᾶς ἀρχή ὠδίς , φημί , ἀλλά οὔπω ὁ τέλος ἐν αὐτός . πρῶτος γάρ δεῖ κηρύσσω ὁ εὐαγγέλιον ὁ κύριος ἐν ὅλος ὁ κόσμος εἰς μαρτύριον πᾶς ὁ ἔθνος , καί οὕτως ἥκω ὁ τέλος , ὅταν ὁ σύμπας χρόνος πληρόω .