hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 2.30
Εἴπατέ μοι τρεῖς παῖδες — μνήσθητέ μου , παρακαλῶ , ἵνα κἀγὼ σὺν ὑμῖν τὸν αὐτὸν κλῆρον τὸν τῆς μαρτυρίας λάχω — , τίς ἦν τέταρτος σὺν ὑμῖν ὁ ἐν μέσῳ τῆς καμίνου περιπατῶν καὶ ὡς ἐξ ἑνὸς στόματος μεθ’ ὑμῶν τὸν θεὸν ὑμνῶν ; διηγήσασθε ἡμῖν εἶδος αὐτοῦ καὶ κάλλος , ἵνα καὶ ἡμεῖς ἔνσαρκον αὐτὸν ἰδόντες ἐπιγνῶμεν . τίς ὁ οὕτως εὐτάκτως ὁ πᾶσαν κτίσιν διὰ στόματος ὑμῶν διηγησάμενος , ἵνα μηδὲν τῶν ὄντων καὶ γενομένων παραλείπητε ; μίαν ὥραν ἐν καμίνῳ ποιήσαντες , τὴν τῆς κτίσεως δημιουργίαν ἐδιδάσκεσθε · ὁ γὰρ λόγος ἦν μεθ’ ὑμῶν καὶ δι’ ὑμῶν φθεγγόμενος , ὁ καὶ ἐπιστάμενος τὴν τῆς κτίσεως δημιουργίαν . θαυμαστὰ γάρ ἐστιν , ἀγαπητοί , τὰ ὑπὸ τῶν τριῶν παίδων ἐν τῇ καμίνῳ δι’ ὕμνων λελαλημένα · πῶς οὐδὲν παρέλιπον τῶν ἐκτισμένων , ἵνα μὴ ὡς ἐλεύθερόν τι ἢ ὡς αὐτεξούσιον νομισθῇ , ἀλλὰ πάντα συμπεριλαβόντες καὶ ὀνομάσαντες , τά τε ἐπουράνια καὶ τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ καταχθόνια , πάντα δοῦλα ἔδειξαν εἶναι τοῦ θεοῦ τοῦ τὰ πάντα διὰ τοῦ λόγου κτίσαντος , ἵνα μή τις καυχήσηται ὡς ἀγέννητόν τι ἢ ἄναρχον εἴη τῶν κτισμάτων . παυσάσθων τοίνυν οἱ τῶν αἱρεσιαρχῶν δογματισταί , οἳ δυνάμεις καὶ αἰῶνας καὶ προβολὰς ὀνομάζοντες κενὰ τερατολογήματα ἐφευρίσκουσιν , ἵνα διὰ τῶν ξένων ῥημάτων εὐκόλως τοὺς ἀνθρώπους ἀπατήσαντες ἀποκτείνωσιν καὶ τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα προσκυνεῖν ἀναγκάσωσιν , ἑτέρας πάλιν εἰκόνας ἐν ταῖς καρδίαις τῶν ἀνθρώπων ὥσπερ Ναβουχοδονόσορ ἀναπλάσσοντες . πάντα γὰρ συμπεριλαβοῦσα ἡ γραφή , εἴτε ἀρχὰς εἴτε ἐξουσίας εἴτε δυνάμεις εἴτε θρόνους εἴτε κυριότητας εἴτε πᾶν ὄνομα ὀνομαζόμενον , ὑπέταξεν τὰ πάντα καὶ ἐδούλωσεν τῷ θεῷ ὡς κυρίῳ καὶ δεσπότῃ ἀνυμνεῖν καὶ εὐλογεῖν καὶ δοξάζειν τὸν πεποιηκότα . καὶ διὰ τοῦτο Ἀνανίας , Ἀζαρίας τε καὶ Μισαὴλ μετὰ τὸ πάντα τὰ ὄντα ἐξειπεῖν ἐπήνεγκαν λέγοντες · εὐλογεῖτε πάντες οἱ σεβόμενοι κύριον τὸν θεὸν τῶν θεῶν , ὑμνεῖτε καὶ ἐξομολογεῖσθε , ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ .
Lemmas: Εἴπατος ἐγώ τρεῖς παῖς — μιμνήσκω ἐγώ , παρακαλέω , ἵνα ἐγώ σύν σύ ὁ αὐτός κλῆρος ὁ ὁ μαρτυρία λαγχάνω — , τίς εἰμί τέταρτος σύν σύ ὁ ἐν μέσος ὁ κάμινος περιπατέω καί ὡς ἐκ εἷς στόμα μετά σύ ὁ θεός ὑμνέω ; διηγέομαι ἐγώ εἶδος αὐτός καί κάλλος , ἵνα καί ἐγώ ἔνσαρκος αὐτός ὁράω ἐπιγιγνώσκω . τίς ὁ οὕτως εὔτακτος ὁ πᾶς κτίσις διά στόμα σύ διηγέομαι , ἵνα μηδείς ὁ εἰμί καί γίγνομαι παραλείπω ; εἷς ὥρα ἐν κάμινος ποιέω , ὁ ὁ κτίσις δημιουργία διδάσκω · ὁ γάρ λόγος εἰμί μετά σύ καί διά σύ φθέγγομαι , ὁ καί ἐπίσταμαι ὁ ὁ κτίσις δημιουργία . θαυμαστός γάρ εἰμί , ἀγαπητός , ὁ ὑπό ὁ τρεῖς παῖς ἐν ὁ κάμινος διά ὕμνος λαλέω · πῶς οὐδείς παραλείπω ὁ κτίζω , ἵνα μή ὡς ἐλεύθερος τίς ἢ ὡς αὐτεξούσιος νομίζω , ἀλλά πᾶς συμπεριλαμβάνω καί ὀνομάζω , ὁ τε ἐπουράνιος καί ὁ ἐπίγειος καί ὁ καταχθόνιος , πᾶς δοῦλος δείκνυμι εἰμί ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς διά ὁ λόγος κτίζω , ἵνα μή τις καυχάομαι ὡς ἀγέννητος τίς ἢ ἄναρχος εἰμί ὁ κτίσμα . παύω τοίνυν ὁ ὁ αἱρεσιάρχης δογματιστής , ἕ δύναμις καί αἰών καί προβολή ὀνομάζω κενός τερατολόγημα ἐφευρίσκω , ἵνα διά ὁ ξένος ῥῆμα εὐκόλως ὁ ἄνθρωπος ἀπατάω ἀποκτείνω καί ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί προσκυνέω ἀναγκάζω , ἕτερος πάλιν εἰκών ἐν ὁ Καρδία ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ Ναβουχοδονόσορ ἀναπλάσσω . πᾶς γάρ συμπεριλαμβάνω ὁ γραφεύς , εἴτε ἀρχή εἴτε ἐξουσία εἴτε δύναμις εἴτε θρόνος εἴτε κυριότης εἴτε πᾶς ὄνομα ὀνομάζω , ὑποτάσσω ὁ πᾶς καί δουλόω ὁ θεός ὡς κύριος καί δεσπότης ἀνυμνέω καί εὐλογέω καί δοξάζω ὁ ποιέω . καί διά οὗτος Ἀνανίας , Ἀζαρίας τε καί Μισαήλ μετά ὁ πᾶς ὁ εἰμί ἐξεῖπον ἐπιφέρω λέγω · εὐλογέω πᾶς ὁ σέβομαι κύριος ὁ θεός ὁ θεός , ὑμνέω καί ἐξομολογέομαι , ὅτι εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός .