hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 2.29
Τότε μὲν οὖν συστὰς Ἀζαρίας ἅμα τοῖς λοιποῖς δι’ ὕμνου καὶ εὐχῆς ἐξωμολογοῦντο τῷ θεῷ ἐν μέσῳ τῆς καμίνου . καὶ τότε μὲν πρῶτον τὰς ἁμαρτίας ἑαυτῶν καὶ τῶν πατέρων διηγόρευον , διδόντες δόξαν τῷ θεῷ , ὡς ἀξίως καὶ δικαίως ταῦτα πάσχειν ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ αἰχμάλωτοι , παραδοθέντες βασιλεῖ ἀνόμῳ καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν , ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐφύλαξαν οἱ πατέρες αὐτῶν τὸν νόμον κυρίου τοῦ θεοῦ αὐτῶν . ἔπειτα προσκαλούμενοι πᾶσαν τὴν κτίσιν ὡς δι’ ἑνὸς στόματος , ὕμνουν καὶ ἐδόξαζον καὶ ηὐλόγουν τὸν θεὸν λέγοντες · εὐλογητὸς εἶ κύριε ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ αἰνετὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας . ἀρξάμενοι οὖν ἀπὸ τοῦ ἁγίου καὶ ἐνδόξου καὶ μεγαλοπρεποῦς ὀνόματος , ἦλθον ἐπ’ αὐτὰ τὰ ἔργα τοῦ κυρίου , πρῶτον τὰ ἐπουράνια ὀνομάζοντες , καὶ ἐδόξαζον λέγοντες · εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὸν κύριον , ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας . εἶτα καθεξῆς ἅπαντα , τοὺς ἑπτὰ οὐρανοὺς καὶ τὰς ἐν αὐτοῖς ἐξουσίας καὶ δυνάμεις προσκαλούμενοι καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ , ἦλθον ἐπὶ τὸ στερέωμα καὶ τοὺς ἐν αὐτῷ φωστῆρας ὀνομάσαντες , ἥλιον καὶ σελήνην καὶ ἄστρα , ἔλεγον · εὐλογεῖτε πάντα τὰ στοιχεῖα τὰ κινούμενα ἐν τῷ οὐρανῷ , ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας . ἔπειτα μετῆλθον ἐπὶ τὰς τροπὰς τοῦ ἀέρος καὶ τὰ πνεύματα ἅτινά ἐστιν ἐν μέσῳ τῆς κτίσεως ὑπάρχοντα ἀνέμους ὄμβρους τε καὶ νιφετούς , ψῦχος καὶ καῦμα , φῶς καὶ σκότος , ἡμέρας τε καὶ νύκτας καὶ τὰ ὅμοια αὐτοῖς . εἶτα ἦλθον ἐπὶ τὸ ἕδρασμα τῆς γῆς . ἤρξαντο μὲν τὸ πρῶτον ἀπ’ αὐτῆς τῆς δόξης τοῦ θεοῦ καὶ ἐδόξαζον · ἔπειτα δὲ τὰ ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ , τὰ λεγόμενα ὑπερκόσμια · εἶτα τὸ στερέωμα σὺν τοῖς φωστῆρσιν ὠνόμασαν · εἶτα τὰ ἐν μέσῳ τῷ στερεώματι · εἶτα πρὸς τὴν γῆν λέγοντες εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν κύριον , ὑμνείτω καὶ ὑπερυψούτω αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας · ἔπειτα ὄρη καὶ βουνούς · εἶτα πάντα τὰ φυόμενα ἐν τῇ γῇ . ἔπειτα μετῆλθον ἐπὶ τὰ ὕδατα , ποταμούς τε καὶ πηγὰς καὶ θαλάσσας · εἶτα τὰ κινούμενα ἐν τοῖς ὕδασι κήτη τε καὶ ἰχθύας · ἔπειτα πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κτήνη τε καὶ θηρία . ἔπειτα μετῆλθον ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων κατὰ τάξιν τὸν ὕμνον ἀναφέροντες . ἔπειτα τὰ καταχθόνια ὠνόμασαν πνεύματα ταρταρούχων ἀγγέλων καὶ ψυχὰς δικαίων , ἵνα καὶ αὐτοὶ σὺν αὐτοῖς τὸν θεὸν ὑμνήσωσιν . καὶ μετὰ τὸ τελέσαι ἅπαντα ἑαυτοὺς ἐσχάτους ὡς ἐλαχίστους καὶ ταπεινοὺς ὠνόμασαν λέγοντες · εὐλογεῖτε Ἀνανία , Ἀζαρία , Μισαὴλ τὸν κύριον , ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας · ὅτι ἐξείλετο ἡμᾶς ἐξ ᾅδου καὶ ἐκ χειρὸς θανάτου ἔσωσεν ἡμᾶς , καὶ ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ μέσου καιομένης φλογὸς καὶ ἐκ μέσου πυρὸς ἐρρύσατο ἡμᾶς · ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ , ὅτι χρηστός , ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ .
Lemmas: τότε μέν οὖν συνίστημι Ἀζαρίας ἅμα ὁ λοιπός διά ὕμνος καί εὐχή ἐξομολογέομαι ὁ θεός ἐν μέσος ὁ κάμινος . καί τότε μέν πρῶτος ὁ ἁμαρτία ἑαυτοῦ καί ὁ πατήρ διαγορεύω , δίδωμι δόξα ὁ θεός , ὡς ἀξίως καί δικαίως οὗτος πάσχω ἐν γῆ ἀλλότριος αἰχμάλωτος , παραδίδωμι βασιλεύς ἄνομος καί πονηρός παρά πᾶς ὁ γῆ , ἀντί ὅς οὐ φυλάσσω ὁ πατήρ αὐτός ὁ νόμος κύριος ὁ θεός αὐτός . ἔπειτα προσκαλέω πᾶς ὁ κτίσις ὡς διά εἷς στόμα , ὑμνέω καί δοξάζω καί εὐλογέω ὁ θεός λέγω · εὐλογητός εἰμί κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ καί αἰνετός καί ὑπερυψόω εἰς ὁ αἰών . ἄρχω οὖν ἀπό ὁ ἅγιος καί ἔνδοξος καί μεγαλοπρεπής ὄνομα , ἔρχομαι ἐπί αὐτός ὁ ἔργον ὁ κύριος , πρῶτος ὁ ἐπουράνιος ὀνομάζω , καί δοξάζω λέγω · εὐλογέω πᾶς ὁ ἔργον κύριος ὁ κύριος , ὑμνέω καί ὑπερυψόω αὐτός εἰς ὁ αἰών . εἶτα καθεξῆς ἅπας , ὁ ἑπτά οὐρανός καί ὁ ἐν αὐτός ἐξουσία καί δύναμις προσκαλέω καί ὁ ὕδωρ ὁ ὑπεράνω ὁ οὐρανός , ἔρχομαι ἐπί ὁ στερέωμα καί ὁ ἐν αὐτός φωστήρ ὀνομάζω , ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον , λέγω · εὐλογέω πᾶς ὁ στοιχεῖον ὁ κινέω ἐν ὁ οὐρανός , ὑμνέω καί ὑπερυψόω αὐτός εἰς ὁ αἰών . ἔπειτα μετέρχομαι ἐπί ὁ τροπή ὁ ἀήρ καί ὁ πνεῦμα ὅστις εἰμί ἐν μέσος ὁ κτίσις ὑπάρχω ἄνεμος ὄμβρος τε καί νιφετός , ψῦχος καί καῦμα , φάος καί σκότος , ἡμέρα τε καί νύξ καί ὁ ὅμοιος αὐτός . εἶτα ἔρχομαι ἐπί ὁ ἕδρασμα ὁ γῆ . ἄρχω μέν ὁ πρῶτος ἀπό αὐτός ὁ δόξα ὁ θεός καί δοξάζω · ἔπειτα δέ ὁ ὑπεράνω ὁ οὐρανός , ὁ λέγω ὑπερκόσμιος · εἶτα ὁ στερέωμα σύν ὁ φωστήρ ὀνομάζω · εἶτα ὁ ἐν μέσος ὁ στερέωμα · εἶτα πρός ὁ γῆ λέγω εὐλογέω ὁ γῆ ὁ κύριος , ὑμνέω καί ὑπερυψόω αὐτός εἰς ὁ αἰών · ἔπειτα ὄρος καί βουνός · εἶτα πᾶς ὁ φύω ἐν ὁ γῆ . ἔπειτα μετέρχομαι ἐπί ὁ ὕδωρ , ποταμός τε καί πηγή καί θάλασσα · εἶτα ὁ κινέω ἐν ὁ ὕδωρ κῆτος τε καί ἰχθύς · ἔπειτα πετεινόν ὁ οὐρανός κτῆνος τε καί θηρίον . ἔπειτα μετέρχομαι ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος κατά τάξις ὁ ὕμνος ἀναφέρω . ἔπειτα ὁ καταχθόνιος ὀνομάζω πνεῦμα ταρταροῦχος ἄγγελος καί ψυχή Δίκαιος , ἵνα καί αὐτός σύν αὐτός ὁ θεός ὑμνέω . καί μετά ὁ τελέω ἅπας ἑαυτοῦ ἔσχατος ὡς μικρός καί ταπεινός ὀνομάζω λέγω · εὐλογέω Ἀνανίας , Ἀζαρία , Μισαήλ ὁ κύριος , ὑμνέω καί ὑπερυψόω αὐτός εἰς ὁ αἰών · ὅτι ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ᾍδης καί ἐκ χείρ θάνατος σῴζω ἐγώ , καί ῥύομαι ἐγώ ἐκ μέσος καίω φλόξ καί ἐκ μέσος πυρός ῥύομαι ἐγώ · ἐξομολογέομαι ὁ κύριος , ὅτι χρηστός , ὅτι εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός .