hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 2.7
Λέγει γοῦν · σὺ βασιλεῦ ἐθεώρεις , καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μία , μεγάλη ἡ εἰκὼν ἐκείνη καὶ ἡ πρόσοψις αὐτῆς φοβερά · εἰκὼν ἧς ἡ κεφαλὴ αὐτῆς χρυσίου χρηστοῦ , αἱ χεῖρες καὶ τὸ στῆθος καὶ οἱ βραχίονες αὐτῆς ἀργυροῖ , ἡ κοιλία καὶ οἱ μηροὶ χαλκοῖ , αἱ κνῆμαι σιδηραί , οἱ πόδες μέρος μέν τι σιδηροῦν καὶ μέρος ὀστράκινον . ἐθεώρεις ἕως οὗ ἀπεσχίσθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ ἐπάταξεν τὴν εἰκόνα ἐπὶ τοὺς πόδας τοὺς σιδηροῦς καὶ ὀστρακίνους καὶ ἐλέπτυνεν εἰς τέλος . τότε ἐλεπτύνθησαν εἰσάπαξ τὸ ὄστρακον , ὁ σίδηρος , ὁ χαλκός , ὁ ἄργυρος , ὁ χρυσός , καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτὸς ἀπὸ ἅλωνος θερινῆς · καὶ ἐξῆρεν τὸ πλῆθος τοῦ πνεύματος καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς · καὶ ὁ λίθος ὁ πατάξας τὴν εἰκόνα ἐγενήθη ὄρος μέγα καὶ ἐπλήρωσεν πᾶσαν τὴν γῆν . τοῦτό ἐστιν τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἐροῦμεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως . σὺ βασιλεῦ βασιλεὺς βασιλευόντων , ᾧ ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν ἰσχυρὰν καὶ κραταιὰν καὶ ἔντιμον ἔδωκεν ἐν παντὶ τόπῳ , ὅπου κατοικοῦσιν υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , θηρία τε ἀγροῦ καὶ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν ἐν τῇ χειρί σου καὶ κατέστησέν σε κύριον πάντων · σὺ εἶ ἡ κεφαλὴ ἡ χρυσῆ . καὶ ὀπίσω σου ἀναστήσεται βασιλεία ἑτέρα ἥττων σου · καὶ βασιλεία τρίτη ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός , ἣ κυριεύσει πάσης τῆς γῆς · καὶ βασιλεία τετάρτη ἔσται ἰσχυρὰ ὡς σίδηρος · ὃν τρόπον ὁ σίδηρος λεπτύνει καὶ δαμάζει πάντα , οὕτως πάντα λεπτυνεῖ καὶ δαμάσει . καὶ ὅτι εἶδες τοὺς πόδας καὶ τοὺς δακτύλους μέρος μέν τι σιδηροῦν , μέρος δέ τι ὀστράκινον , βασιλεία διῃρημένη ἔσται , καὶ ἀπὸ τῆς ῥίζης τῆς σιδηρᾶς ἔσται ἐν αὐτῇ , ὃν τρόπον εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμιγμένον τῷ ὀστράκῳ . καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν μέρος μέν τι σιδηροῦν , μέρος δέ τι ὀστράκινον , μέρος τι τῆς βασιλείας ἔσται ἰσχυρὸν καὶ ἀπ’ αὐτῆς συντριβόμενον . ὅτι εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμιγμένον τῷ ὀστράκῳ , συμμιγεῖς ἔσονται ἐν σπέρματι ἀνθρώπων καὶ οὐκ ἔσονται προσκολλώμενοι οὗτος μετὰ τούτου , καθὼς ὁ σίδηρος οὐκ ἀναμίγνυται μετὰ τοῦ ὀστράκου . ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων ἀναστήσει ὁ θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν , ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται · λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσας τὰς βασιλείας καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας , ὃν τρόπον εἶδες ὅτι ἀπὸ ὄρους ἐτμήθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ ἐλέπτυνεν τὸ ὄστρακον , τὸν σίδηρον , τὸν χαλκόν , τὸν ἄργυρον , τὸν χρυσόν . ὁ θεὸς ὁ μέγας ἐγνώρισεν τῷ βασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα · καὶ ἀληθινὸν τὸ ἐνύπνιον καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ .
Lemmas: Λέγος γοῦν · σύ βασιλεύς θεωρέω , καί ἰδού εἰκών εἷς , μέγας ὁ εἰκών ἐκεῖνος καί ὁ πρόσοψις αὐτός φοβερός · εἰκών ὅς ὁ κεφαλή αὐτός χρυσίον χρηστός , ὁ χείρ καί ὁ στῆθος καί ὁ βραχύς αὐτός ἀργύρεος , ὁ κοιλία καί ὁ μηρός χάλκεος , ὁ κνήμη σιδηρά , ὁ πούς μέρος μέν τίς Σιδηροῦς καί μέρος ὀστράκινος . θεωρέω ἠώς ὅς ἀποσχίζω λίθος ἄνευ χείρ καί πατάσσω ὁ εἰκών ἐπί ὁ πούς ὁ Σιδηροῦς καί ὀστράκινος καί λεπτύνω εἰς τέλος . τότε λεπτύνω εἰσάπαξ ὁ ὄστρακον , ὁ σίδηρος , ὁ χαλκός , ὁ ἄργυρος , ὁ χρυσός , καί γίγνομαι ὡσεί κονιορτός ἀπό ἅλων θερινός · καί ἐξαίρω ὁ πλῆθος ὁ πνεῦμα καί τόπος οὐ εὑρίσκω αὐτός · καί ὁ λίθος ὁ πατάσσω ὁ εἰκών γίγνομαι ὄρος μέγας καί πληρόω πᾶς ὁ γῆ . οὗτος εἰμί ὁ ἐνύπνιον καί ὁ σύγκρισις αὐτός εἴρω ἐνώπιος ὁ βασιλεύς . σύ βασιλεύς βασιλεύς βασιλεύω , ὅς ὁ θεός ὁ οὐρανός βασίλειος ἰσχυρός καί κραταιός καί ἔντιμος δίδωμι ἐν πᾶς τόπος , ὅπου κατοικέω υἱός ὁ ἄνθρωπος , θηρίον τε ἀγρός καί πετεινόν ὁ οὐρανός δίδωμι ἐν ὁ χείρ σύ καί καθίστημι σύ κύριος πᾶς · σύ εἰμί ὁ κεφαλή ὁ χρύσεος . καί ὀπίσω σύ ἀνίστημι βασίλειος ἕτερος κακός σύ · καί βασίλειος τρίτος ὅστις εἰμί ὁ χαλκός , ὅς κυριεύω πᾶς ὁ γῆ · καί βασίλειος τέταρτος εἰμί ἰσχυρός ὡς σίδηρος · ὅς τρόπος ὁ σίδηρος λεπτύνω καί δαμάζω πᾶς , οὕτως πᾶς λεπτύνω καί δαμάζω . καί ὅτι ὁράω ὁ πούς καί ὁ δάκτυλος μέρος μέν τίς Σιδηροῦς , μέρος δέ τίς ὀστράκινος , βασίλειος διαιρέω εἰμί , καί ἀπό ὁ ῥίζα ὁ Σιδηρᾶς εἰμί ἐν αὐτός , ὅς τρόπος ὁράω ὁ σίδηρος ἀναμίσγω ὁ ὄστρακον . καί ὁ δάκτυλος ὁ πούς μέρος μέν τίς Σιδηροῦς , μέρος δέ τίς ὀστράκινος , μέρος τίς ὁ βασίλεια εἰμί ἰσχυρός καί ἀπό αὐτός συντρίβω . ὅτι ὁράω ὁ σίδηρος ἀναμίσγω ὁ ὄστρακον , συμμιγής εἰμί ἐν σπέρμα ἄνθρωπος καί οὐ εἰμί προσκολλάω οὗτος μετά οὗτος , καθώς ὁ σίδηρος οὐ ἀναμείγνυμι μετά ὁ ὄστρακον . ἐν ὁ ἡμέρα ὁ βασιλεύς ἐκεῖνος ἀνίστημι ὁ θεός ὁ οὐρανός βασίλειος , ὅστις εἰς ὁ αἰών οὖον διαφθείρω , καί ὁ βασίλειος αὐτός λαός ἕτερος οὐ ὑπολείπω · λεπτύνω καί λικμάω πᾶς ὁ βασίλεια καί αὐτός ἀνίστημι εἰς ὁ αἰών , ὅς τρόπος ὁράω ὅτι ἀπό ὄρος τέμνω λίθος ἄνευ χείρ καί λεπτύνω ὁ ὄστρακον , ὁ σίδηρος , ὁ χαλκός , ὁ ἄργυρος , ὁ χρυσός . ὁ θεός ὁ μέγας γνωρίζω ὁ βασιλεύς ὁ δεῖ γίγνομαι μετά οὗτος · καί ἀληθινός ὁ ἐνύπνιον καί πιστός ὁ σύγκρισις αὐτός .