hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 2.11
Ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν ὅραμα διηγήσατο τῷ βασιλεῖ ὁ μακάριος Δανιήλ καὶ τὴν τούτου σύγκρισιν οὐκ ἐσιώπησεν , ὑπέλιπε τὸ ζήτημα τοῖς εὐθὺν νοῦν κεκτημένοις , ἵνα πάλιν τὰ ὑφ’ ἑτέρων τὰ ὑπὸ τοῦ Δανιήλ λεγόμενα ἑρμηνευθῇ . ἀναγκαῖον δὲ ἀκριβῶς ἐπιζητεῖν τοὺς φιλαλήθεις , καὶ μὴ μόνον ἐν παραδρομῇ ἀναγινώσκοντας ἐπ’ ἄδηλον νομίζειν εἰρῆσθαι τὰ ὑπὸ τῶν προφητῶν εἰρημένα . εἰκόνα γὰρ μεγάλην θεωρεῖ , καὶ ταύτης τὴν κεφαλὴν χρυσίου χρηστοῦ εἶναι ὁμολογεῖ · ἔπειτα ὤμους καὶ στῆθος ἄργυρον εἶναι διηγεῖται · εἶτα κοιλίαν καὶ μηροὺς χαλκόν · ἔπειτα κνήμας σίδηρον · ὡσαύτως δὲ καὶ δακτύλους τῶν ποδῶν ὄστρακον καὶ σίδηρον ἐν ταὐτῷ ἀναμεμιγμένους · εἶτα λίθον τεμνόμενον ἀπὸ ὄρους ἄνευ χειρῶν καὶ πατάσσοντα τὴν εἰκόνα καὶ λεπτύνοντα αὐτὴν · καὶ αὐτὸς ὁ λίθος ἐγενήθη ὄρος μέγα καὶ ἐπλήρωσεν πᾶσαν τὴν γῆν . ταῦτα εἰπὼν περὶ τῆς εἰκόνος , ὕστερον αὐτὴν κατ’ εἶδος διαιρεῖ καὶ εἰς βασιλείας κατὰ μέλος μετάγων κατὰ μέρος παραφράζει , τὸν μὲν χρυσὸν λέγων αὐτὸν εἶναι τὸν βασιλέα Ναβουχοδονόσορ , κεφαλὴν τῆς εἰκόνος χρυσῆν τοῦτον εἶναι διηγούμενος . ἔπειτα δευτέραν βασιλείαν ὀνομάζει αἰνιττόμενος , ἥττονα ταύτην εἶναι λέγων τὸν ἄργυρον . εἶτα τρίτην , ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός . ἔπειτα τετάρτην ἰσχυράν , ἥτις ὁ σίδηρος . εἶτα ὄστρακον καὶ σίδηρον ἀναμεμιγμένον ὁμοῦ ἀναδέδεικται τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν τῆς εἰκόνος . ἤρξατο μὲν γὰρ ἀπὸ κεφαλῆς , ἵνα δείξῃ τὸν χρυσόν · εἶτα τὸ στῆθος καὶ τοὺς βραχίονας καὶ ὀνομάζει ἄργυρον · ἔπειτα κοιλίαν καὶ μηρούς , καὶ σημαίνει τὸν χαλκόν · εἶτα κνήμας διηγεῖται , καὶ ἐπιδεικνύει σίδηρον · ἔπειτα πόδας καὶ δακτύλους δέκα , καὶ καταγγέλλει ὄστρακον καὶ σίδηρον · μετὰ ταῦτα ἀπολείπεται ὁρᾶν οὐδέν , ἀλλ’ ἢ λίθον ἀπὸ ὄρους τεμνόμενον καὶ πατάσσοντα τὴν εἰκόνα , ὄρος εἰς τὸ τέλος μέγα γινόμενον καὶ πληροῦντα πᾶσαν τὴν γῆν .
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ μέν ὅραμα διηγέομαι ὁ βασιλεύς ὁ μακάριος Δανιήλ καί ὁ οὗτος σύγκρισις οὐ σιωπάω , ὑπολείπω ὁ ζήτημα ὁ εὐθύς νόος κτάομαι , ἵνα πάλιν ὁ ὑπό ἕτερος ὁ ὑπό ὁ Δανιήλ λέγω ἑρμηνεύω . ἀναγκαῖος δέ ἀκριβῶς ἐπιζητέω ὁ φιλαλήθης , καί μή μόνος ἐν παραδρομή ἀναγιγνώσκω ἐπί ἄδηλος νομίζω εἴρω ὁ ὑπό ὁ προφήτης εἴρω . εἰκών γάρ μέγας θεωρέω , καί οὗτος ὁ κεφαλή χρυσίον χρηστός εἰμί ὁμολογέω · ἔπειτα ὦμος καί στῆθος ἄργυρος εἰμί διηγέομαι · εἶτα κοιλία καί μηρός χαλκός · ἔπειτα κνήμη σίδηρος · ὡσαύτως δέ καί δάκτυλος ὁ πούς ὄστρακον καί σίδηρος ἐν αὐτός ἀναμίσγω · εἶτα λίθος τέμνω ἀπό ὄρος ἄνευ χείρ καί πατάσσω ὁ εἰκών καί λεπτύνω αὐτός · καί αὐτός ὁ λίθος γίγνομαι ὄρος μέγας καί πληρόω πᾶς ὁ γῆ . οὗτος εἶπον περί ὁ εἰκών , ὕστερος αὐτός κατά εἶδος διαιρέω καί εἰς βασίλεια κατά μέλος μετάγω κατά μέρος παραφράζω , ὁ μέν χρυσός λέγω αὐτός εἰμί ὁ βασιλεύς Ναβουχοδονόσορ , κεφαλή ὁ εἰκών χρύσεος οὗτος εἰμί διηγέομαι . ἔπειτα δύο βασίλειος ὀνομάζω αἰνίσσομαι , κακός οὗτος εἰμί λέγω ὁ ἄργυρος . εἶτα τρίτος , ὅστις εἰμί ὁ χαλκός . ἔπειτα τέταρτος ἰσχυρός , ὅστις ὁ σίδηρος . εἶτα ὄστρακον καί σίδηρος ἀναμίσγω ὁμοῦ ἀναδείκνυμι ὁ ἄκρος ὁ πούς ὁ εἰκών . ἄρχω μέν γάρ ἀπό κεφαλή , ἵνα δείκνυμι ὁ χρυσός · εἶτα ὁ στῆθος καί ὁ βραχύς καί ὀνομάζω ἄργυρος · ἔπειτα κοιλία καί μηρός , καί σημαίνω ὁ χαλκός · εἶτα κνήμη διηγέομαι , καί ἐπιδείκνυμι σίδηρος · ἔπειτα πούς καί δάκτυλος δέκα , καί καταγγέλλω ὄστρακον καί σίδηρος · μετά οὗτος ἀπολείπω ὁράω οὐδείς , ἀλλά ἢ λίθος ἀπό ὄρος τέμνω καί πατάσσω ὁ εἰκών , ὄρος εἰς ὁ τέλος μέγας γίγνομαι καί πληρόω πᾶς ὁ γῆ .