hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.16
Ἀλλ’ ἐρεῖ τις , καὶ πότε ταῦτα ἔσται ; ποίῳ δὲ καιρῷ ἢ χρόνῳ μέλλει ὁ πλάνος ἀποκαλύπτεσθαι ; καὶ ποία ἡ ἡμέρα τῆς τοῦ κυρίου ἐπιφανείας ; ἐπεζήτησαν ταῦτα μαθεῖν παρὰ τοῦ κυρίου ὁμοίως καὶ οἱ μαθηταί , ἀλλ’ ἀπέκρυψεν ἀπ’ αὐτῶν τὴν ἡμέραν , ἵνα ἐγρηγόρους αὐτούς τε καὶ πάντας πρὸς τὰ μέλλοντα καταστήσῃ , ἀεὶ μεριμνῶντας καὶ προσδοκῶντας τὸ καθ’ ἡμέραν τὸν ἐπουράνιον νυμφίον , μή ποτε διὰ τὴν μακροημερίαν ἀμελήσαντες τῶν ὑπ’ αὐτοῦ προστεταγμένων , χρονίζοντος αὐτοῦ ἀπονυστάξαντες οἱ ἄνθρωποι ἐκπέσωσιν τῆς ἐπουρανίου ζωῆς . γρηγορεῖτε γὰρ λέγει οὐ γὰρ οἴδατε ποίᾳ ἡμέρᾳ ἢ ὥρᾳ ὁ κύριος ὑμῶν ἔρχεται , ἢ ὀψέ , ἢ μεσονυκτίῳ , ἢ πρωί . διὰ τοῦτο λέγει · μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει γρηγοροῦντα · ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν . ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ , χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι , καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας , ἐσθίειν τε καὶ πίνειν μετὰ τῶν μεθυόντων , ἥξει ὁ κύριος αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει καὶ διχοτομήσει αὐτὸν καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει · ἐκεῖ γὰρ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων . διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν · γρηγορεῖτε . ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν διδάσκων τοὺς μαθητὰς ἀπεφήνατο . ὁμοίως δὲ καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ τὰ αὐτὰ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες · κύριε , εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ ; ὁ δὲ εἶπεν πρὸς αὐτούς · οὐχ ὑμῶν ἐστιν γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ , ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ πάσῃ χώρᾳ τῆς Σαμαρείας καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς .
Lemmas: ἀλλά εἴρω τις , καί πότε οὗτος εἰμί ; ποῖος δέ καιρός ἢ χρόνος μέλλω ὁ πλάνος ἀποκαλύπτω ; καί ποῖος ὁ ἡμέρα ὁ ὁ κύριος ἐπιφάνεια ; ἐπιζητέω οὗτος μανθάνω παρά ὁ κύριος ὁμοίως καί ὁ μαθητής , ἀλλά ἀποκρύπτω ἀπό αὐτός ὁ ἡμέρα , ἵνα ἐγρήγορος αὐτός τε καί πᾶς πρός ὁ μέλλω καθίστημι , ἀεί μεριμνάω καί προσδοκάω ὁ κατά ἡμέρα ὁ ἐπουράνιος νυμφίος , μή ποτός διά ὁ μακροημερία ἀμελέω ὁ ὑπό αὐτός προστάσσω , χρονίζω αὐτός ἀπονυστάζω ὁ ἄνθρωπος ἐκπίπτω ὁ ἐπουράνιος ζωή . γρηγορέω γάρ λέγω οὖον γάρ οἶδα ποῖος ἡμέρα ἢ ὥρα ὁ κύριος σύ ἔρχομαι , ἢ ὀψέ , ἢ μεσονύκτιον , ἢ πρωί . διά οὗτος λέγω · μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὅς ἔρχομαι ὁ κύριος αὐτός εὑρίσκω γρηγορέω · ἀμήν λέγω σύ , ὅτι ἐπί πᾶς ὁ ὑπάρχω αὐτός καθίστημι αὐτός . ἐάν δέ εἶπον ὁ κακός δοῦλος ἐν ὁ Καρδία αὐτός , χρονίζω ὁ κύριος ἐγώ ἔρχομαι , καί ἄρχω τύπτω ὁ παῖς καί ὁ παιδίσκη , ἐσθίω τε καί πίνω μετά ὁ μεθύω , ἥκω ὁ κύριος αὐτός ἐν ἡμέρα ὅς οὖον προσδοκάω καί ἐν ὥρα ὅς οὖον γιγνώσκω καί διχοτόμησις αὐτός καί ὁ μέρος αὐτός μετά ὁ ἄπιστος τίθημι · ἐκεῖ γάρ εἰμί ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς . διά οὗτος λέγω σύ · γρηγορέω . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ εὐαγγέλιον αὐτός ὁ κύριος ἐγώ διδάσκω ὁ μαθητής ἀποφαίνω . ὁμοίως δέ καί μετά ὁ ἀνάστασις αὐτός ὁ αὐτός προσέρχομαι ὁ μαθητής ἐπερωτάω αὐτός λέγω · κύριος , εἰμί ἐν ὁ χρόνος οὗτος ἀποκαθίστημι ὁ βασίλειος ὁ Ἰσραήλ ; ὁ δέ εἶπον πρός αὐτός · οὐ σύ εἰμί γιγνώσκω χρόνος ἢ καιρός ὅς ὁ πατήρ τίθημι ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία , ἀλλά λαμβάνω δύναμις ἐπέρχομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπί σύ καί εἰμί ἐγώ μάρτυς ἐν τε Ἱεροσόλυμα καί ἐν ὁ Γαλιλαία καί πᾶς χώρα ὁ Σαμάρεια καί ἠώς ἔσχατος ὁ γῆ .