hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 2.6
Τούτου δὲ γενομένου ἀνέστη Δανιὴλ καὶ ἦλθεν πρὸς Ἀριώχ καὶ εἶπεν αὐτῷ · τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς , εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἀναγγελῶ τῷ βασιλεῖ τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ . ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα εἰσήγαγεν τὸν Δανιήλ μετὰ σπουδῆς καὶ εἶπεν · εὗρον ἄνδρα ἐκ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ἰουδαίας , ὅστις τὸ σύγκριμα τῷ βασιλεῖ ἀναγγελει . ὁ δὲ καταπλαγεὶς ἔφη τῷ Δανιήλ · δύνασαί μοι ἀναγγεῖλαι τὸ ἐνύπνιον ὃ εἶδον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ; εἶπεν δὲ Δανιήλ · τὸ μυστήριον , ὃ ὁ βασιλεὺς ἐπερωτᾷ , οὐκ ἔστιν μάγων ἐπαοιδῶν γαζαρηνῶν ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ , ἀλλ’ ἔστιν θεὸς ἐν οὐρανῷ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια , καὶ ἐγνώρισεν τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν . ἰδὲ πῶς διὰ τῶν ῥημάτων τούτων ὑπεξαιρεῖται τοὺς Χαλδαίους ἀπὸ τοῦ κινδύνου τοῦ ἀναιρεῖσθαι αὐτοῦς , διδάσκει δὲ τὸν βασιλέα μὴ παρὰ ἀνθρώπων ἐπιγείων τὰ ἐπουράνια μυστήρια ἐπιζητεῖν , ἅπερ ἔμελλεν ἰδίοις καιροῖς παρὰ θεοῦ ἐπιτελεῖσθαι . καὶ διὰ τοῦτο ἀναπέμπων τὸ φρόνημα τοῦ βασιλέως πρὸς τὸν θεὸν ἔλεγεν · ἔστιν ὁ θεὸς ἐν οὐρανῷ ἀποκαλύπτων μυστήρια , παρ’ οὗ δεῖ τὸν ἄνθρωπον ἐν οἰκτιρμοῖς καὶ δεήσεσιν αἰτούμενον λαμβάνειν . καθ’ ὃ καὶ αὐτὸς ταπεινοφρονῶν καὶ σμικρύνων ἑαυτὸν καὶ μὴ καυχώμενος παρὰ πάντας Βαβυλωνίους σοφώτερος εὑρεθεὶς ἔλεγεν · κἀμοὶ οὐκ ἐν σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν ἐμοὶ παρὰ πάντας κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς τὸ μυστήριον τοῦτο ἀπεκαλύφθη , ἀλλ’ ἕνεκεν τοῦ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ γνωρίσαι , ἵνα τοὺς διαλογισμοὺς τῆς καρδίας σου γνῷς . τοῦ γὰρ βασιλέως κρατήσαντος μὲν τῆς Αἰγύπτου , τὴν δὲ Ἰουδαίαν χώραν παραλαβόντος καὶ τὸν λαὸν μετοικίσαντος , διελογίζετο ἐπὶ τῆς κοίτης ὤν , τί ἄρα ἔσται μετὰ ταῦτα . ὁ δὲ τὰ κρυπτὰ πάντων ἐπιστάμενος καὶ τοὺς διαλογισμοὺς τῶν καρδιῶν ἐρευνῶν , ἀπεκάλυψεν αὐτῷ διὰ μὲν τῆς εἰκόνος τὰ ἐσόμενα , ἀπέκρυψεν δὲ ἀπ’ αὐτοῦ τὸ ὅραμα , ἵνα μὴ ὑπὸ τῶν σοφῶν Βαβυλῶνος τὰ τοῦ θεοῦ βουλεύματα ἑρμηνευθῆναι δυνηθῇ , ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ μακαρίου Δανιήλ ἅτε προφήτου τοῦ θεοῦ τὰ πᾶσιν ἀποκεκρυμμένα φανερωθῇ .
Lemmas: οὗτος δέ γίγνομαι ἀνίστημι Δανιήλ καί ἔρχομαι πρός Ἀριώχ καί εἶπον αὐτός · ὁ σοφός Βαβυλών μή ἀπόλλυμι , εἰσάγω δέ ἐγώ ἐνώπιος ὁ βασιλεύς καί ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς ὁ ἐνύπνιον καί ὁ σύγκρισις αὐτός . ὁ δέ ἀκούω οὗτος εἰσάγω ὁ Δανιήλ μετά σπουδή καί εἶπον · εὑρίσκω ἀνήρ ἐκ ὁ υἱός ὁ αἰχμαλωσία ὁ Ἰουδαῖος , ὅστις ὁ σύγκριμα ὁ βασιλεύς ἀναγγέλλω . ὁ δέ καταπλάσσω φημί ὁ Δανιήλ · δύναμαι ἐγώ ἀναγγέλλω ὁ ἐνύπνιον ὅς εἶδον καί ὁ σύγκρισις αὐτός ; εἶπον δέ Δανιήλ · ὁ μυστήριον , ὅς ὁ βασιλεύς ἐπερωτάω , οὐ εἰμί μάγος ἐπαοιδός γαζαρηνός ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς , ἀλλά εἰμί θεός ἐν οὐρανός ὁ ἀποκαλύπτω μυστήριον , καί γνωρίζω ὁ βασιλεύς Ναβουχοδονόσορ ὁ δεῖ γίγνομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα . ἰδέ πῶς διά ὁ ῥῆμα οὗτος ὑπεξαιρέω ὁ Χαλδαῖος ἀπό ὁ κίνδυνος ὁ ἀναιρέω αὔτεος , διδάσκω δέ ὁ βασιλεύς μή παρά ἄνθρωπος ἐπίγειος ὁ ἐπουράνιος μυστήριον ἐπιζητέω , ὅσπερ μέλλω ἴδιος καιρός παρά θεός ἐπιτελέω . καί διά οὗτος ἀναπέμπω ὁ φρόνημα ὁ βασιλεύς πρός ὁ θεός λέγω · εἰμί ὁ θεός ἐν οὐρανός ἀποκαλύπτω μυστήριον , παρά ὅς δεῖ ὁ ἄνθρωπος ἐν οἰκτιρμός καί δέησις αἰτέω λαμβάνω . κατά ὅς καί αὐτός ταπεινοφρονέω καί σμικρύνω ἑαυτοῦ καί μή καυχάομαι παρά πᾶς Βαβυλώνιος σοφός εὑρίσκω λέγω · ἐγώ οὐ ἐν σοφία ὁ εἰμί ἐν ἐγώ παρά πᾶς κατοικέω ἐπί ὁ γῆ ὁ μυστήριον οὗτος ἀποκαλύπτω , ἀλλά ἕνεκα ὁ ὁ σύγκρισις ὁ βασιλεύς γνωρίζω , ἵνα ὁ διαλογισμός ὁ Καρδία σύ γιγνώσκω . ὁ γάρ βασιλεύς κρατέω μέν ὁ Αἴγυπτος , ὁ δέ Ἰουδαῖος χώρα παραλαμβάνω καί ὁ λαός μετοικίζω , διαλογίζομαι ἐπί ὁ κοίτη εἰμί , τίς ἄρα εἰμί μετά οὗτος . ὁ δέ ὁ κρυπτός πᾶς ἐπίσταμαι καί ὁ διαλογισμός ὁ Καρδία ἔρευνα , ἀποκαλύπτω αὐτός διά μέν ὁ εἰκών ὁ εἰμί , ἀποκρύπτω δέ ἀπό αὐτός ὁ ὅραμα , ἵνα μή ὑπό ὁ σοφός Βαβυλών ὁ ὁ θεός βούλευμα ἑρμηνεύω δύναμαι , ἀλλά ὑπό ὁ μακάριος Δανιήλ ἅτε προφήτης ὁ θεός ὁ πᾶς ἀποκρύπτω φανερόω .