hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 1.7
Λέγει δὲ ἡ γραφή · καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Ἀσφανὲζ τῷ ἀρχιευνούχῳ εἰσαγαγεῖν ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ ἀπὸ τῶν φορθομμὶν νεανίσκους , οἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς μῶμος καὶ καλοὺς τῇ ὄψει καὶ συνιέντας ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ γινώσκοντας γνῶσιν καὶ διανοουμένους φρόνησιν καὶ οἷς ἐστιν ἰσχὺς ἐν αὐτοῖς ἑστάναι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως , καὶ διδάξαι αὐτοὺς γράμματα καὶ γλῶσσαν Χαλδαίων . καὶ διέταξεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τῆς ἡμέρας καθ’ ἡμέραν ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου τοῦ πότου αὐτοῦ καὶ θρέψαι αὐτοὺς ἔτη τρία · καὶ μετὰ ταῦτα στῆναι ἐνώπιον τοῦ βασιλέως . καὶ ἐγένετο ἐν αὐτοῖς ἐκ τῶν υἱῶν Ἰούδα Δανιήλ καὶ Ἀνανίας , Μισαὴλ καὶ Ἀζαρίας . Ταῦτα μὲν οὐ δεῖ ἐν παραδρομῇ ἀναγινώσκειν τοὺς φιλομαθεῖς , ἐπιστῆσαι δὲ τὸν νοῦν πρὸς τὰ προκείμενα . οὐδὲν γὰρ ἀργὸν κηρύττουσιν ἡμῖν αἱ θεῖαι γραφαί , ἀλλὰ πρὸς μὲν τὴν ἡμῶν αὐτῶν νουθεσίαν , τῶν δὲ προφητῶν τούτων μακαρισμὸν καὶ πάντων τῶν ὑπ’ αὐτῶν λελαλημένων ἀπόδειξιν . ἡνίκα γὰρ Ἐζεκίας βασιλεὺς Ἰούδα ἐμαλακίσθη ἕως θανάτου , τότε ἦλθεν πρὸς αὐτὸν Ἡσαΐας ὁ προφήτης καὶ εἶπεν αὐτῷ · τάξαι περὶ τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου · ἀποθνῄσκεις γὰρ σὺ καὶ οὐ ζήσει . ἐφ’ ᾧ ῥήματι λυπηθεὶς Ἐζεκίας ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τὸν τοῖχον καὶ προσηύξατο πρὸς τὸν κύριον λέγων · κύριε μνήσθητί μου καθὼς πεπόρευμαι ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν πίστει καὶ ἐν καρδίᾳ πλήρει καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα . καὶ ἔκλαυσεν Ἐζεκίας κλαυθμῷ πλείονι . τούτου δὲ γενομένου πέμπεται πρὸς αὐτὸν Ἡσαΐας ἐκ δευτέρου καί φησιν πρὸς αὐτόν · τάδε λέγει κύριος , ὁ θεὸς Δαβίδ , τοῦ πατρός σου · ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ εἶδον τὰ δάκρυά σου . ἰδοὺ ἐγὼ προστίθημι πρὸς τὰς ἡμέρας σου ἔτη ζωῆς δέκα πέντε καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων ῥύσομαί σε . τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον παρὰ κυρίου , ὅτι ποιήσει κύριος τὸν λόγον τοῦτον ὃν ἐλάλησεν . ἰδοὺ ἐγὼ στρέφω τὴν σκιὰν τῶν ἀναβαθμῶν τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου , οὓς κατέβη ὁ ἥλιος , τοὺς δέκα ἀναβαθμούς , οὓς κατέβη ἡ σκιά , ὥστε γενέσθαι τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὡρῶν τριάκοντα δύο . τοῦ γὰρ ἡλίου διαδραμόντος καὶ ἐπὶ τὴν δεκάτην ὥραν φθάσαντος καὶ τῆς σκιᾶς ἐπὶ τοὺς δέκα ἀναβαθμοὺς τοῦ οἴκου τοῦ ναοῦ κατελθούσης ἀνέστρεψεν πάλιν ὁ ἥλιος τοὺς δέκα ἀναβαθμοὺς εἰς τὰ ὀπίσω κατὰ τὸ ῥῆμα κυρίου καὶ ἐγένοντο ὧραι εἴκοσι καὶ πάλιν τὸν ἴδιον δρόμον κατὰ τὴν ἰδίαν τάξιν κυκλώσας ὁ ἥλιος ἐπορεύθη εἰς δυσμάς · ἐγένοντο οὖν ὧραι τριάκοντα δύο .
Lemmas: λέγος δέ ὁ γραφεύς · καί εἶπον ὁ βασιλεύς Ἀσφανέζ ὁ ἀρχιευνοῦχος εἰσάγω ἀπό ὁ υἱός ὁ αἰχμαλωσία Ἰσραήλ καί ἀπό ὁ σπέρμα ὁ βασίλεια καί ἀπό ὁ φορθομμίν νεανίσκος , ὅς οὐ εἰμί ἐν αὐτός μῶμος καί καλός ὁ ὁράω καί συνίημι ἐν πᾶς σοφία καί γιγνώσκω γνῶσις καί διανοέομαι φρόνησις καί ὅς εἰμί ἰσχύς ἐν αὐτός ἵστημι ἐν ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς , καί διδάσκω αὐτός γράμμα καί γλῶσσα Χαλδαῖος . καί διατάσσω αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ ὁ ἡμέρα κατά ἡμέρα ἀπό ὁ τράπεζα ὁ βασιλεύς καί ἀπό ὁ οἶνος ὁ πότος αὐτός καί τρέφω αὐτός ἔτος τρεῖς · καί μετά οὗτος ἵστημι ἐνώπιος ὁ βασιλεύς . καί γίγνομαι ἐν αὐτός ἐκ ὁ υἱός Ἰούδας Δανιήλ καί Ἀνανίας , Μισαήλ καί Ἀζαρίας . οὗτος μέν οὖον δεῖ ἐν παραδρομή ἀναγιγνώσκω ὁ φιλομαθής , ἐφίστημι δέ ὁ νόος πρός ὁ πρόκειμαι . οὐδείς γάρ ἀργός1 κηρύσσω ἐγώ ὁ θεῖος γραφεύς , ἀλλά πρός μέν ὁ ἐγώ αὐτός νουθεσία , ὁ δέ προφήτης οὗτος μακαρισμός καί πᾶς ὁ ὑπό αὐτός λαλέω ἀπόδειξις . ἡνίκα γάρ Ἐζεκίας βασιλεύς Ἰούδας μαλακίζομαι ἠώς θάνατος , τότε ἔρχομαι πρός αὐτός Ἠσαΐας ὁ προφήτης καί εἶπον αὐτός · τάσσω περί ὁ υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ καί ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ · ἀποθνῄσκω γάρ σύ καί οὖον ζῶ . ἐπί ὅς ῥῆμα λυπέω Ἐζεκίας ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός πρός ὁ τοῖχος καί προσεύχομαι πρός ὁ κύριος λέγω · κύριος μιμνῄσκω ἐγώ καθώς πορεύω ἐνώπιον σύ ἐν ἀλήθεια καί ἐν πίστις καί ἐν Καρδία πλήρης καί ὁ ἀρεστός ἐνώπιον σύ ποιέω . καί καλέω Ἐζεκίας κλαυθμός πλείων . οὗτος δέ γίγνομαι πέμπω πρός αὐτός Ἠσαΐας ἐκ δύο καί φημί πρός αὐτός · ὅδε λέγω κύριος , ὁ θεός Δαβίδ , ὁ πατήρ σύ · ἀκούω ὁ προσευχή σύ καί εἶδον ὁ δάκρυον σύ . ἰδού ἐγώ προστίθημι πρός ὁ ἡμέρα σύ ἔτος ζωή δέκα πέντε καί ἐκ χείρ βασιλεύς Ἀσσύριος τίρυμι σύ . οὗτος δέ σύ ὁ σημεῖον παρά κύριος , ὅτι ποιέω κύριος ὁ λόγος οὗτος ὅς λαλέω . ἰδού ἐγώ στρέφω ὁ σκιά ὁ ἀναβαθμός ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ , ὅς καταβαίνω ὁ ἥλιος , ὁ δέκα ἀναβαθμός , ὅς καταβαίνω ὁ σκιά , ὥστε γίγνομαι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὥρα τριάκοντα δύο . ὁ γάρ ἥλιος διατρέχω καί ἐπί ὁ δέκατος ὥρα φθάνω καί ὁ σκιά ἐπί ὁ δέκα ἀναβαθμός ὁ οἶκος ὁ ναός κατέρχομαι ἀναστρέφω πάλιν ὁ ἥλιος ὁ δέκα ἀναβαθμός εἰς ὁ ὀπίσω κατά ὁ ῥῆμα κύριος καί γίγνομαι ὥρα εἴκοσι καί πάλιν ὁ ἴδιος δρόμος κατά ὁ ἴδιος τάξις κυκλόω ὁ ἥλιος πορεύω εἰς δυσμή · γίγνομαι οὖν ὥρα τριάκοντα δύο .