hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.8
Ἀλλ’ ἐπεὶ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ πλουσίως ἐκδιδάσκει τοὺς ἐπ’ αὐτῷ ἠλπικότας καὶ τούτου τοῦ κόσμου καταπεφρονηκότας , οὐδὲ τοῦτο παραλείψομεν : τίνι λόγῳ ὁ μακάριος προφήτης πάσας μὲν τὰς βασιλείας τὰς ἔμπροσθεν γενομένας ὠνόμασεν θηρίοις ταύτας ὁμοιώσας , τὴν δὲ νῦν ἐνεστῶσαν βασιλείαν οὐκ ἐξεῖπεν , ποταπὸν εἴη τὸ θηρίον ; ἐρῶ δὲ περὶ αὐτοῦ σαφέστερον , ἵνα μᾶλλον νοηθῇ τὸ λεγόμενον . εἰπὼν γὰρ τὴν τῶν Βαβυλωνίων βασιλείαν λέαιναν εἶναι καὶ τὴν τῶν Περσῶν ἄρκον καὶ τὴν τῶν Ἑλλήνων πάρδαλιν , διατί τὴν τῶν Ῥωμαίων οὐκ εἶπεν τὸ τί ἦν τὸ θηρίον , ἀλλά φησιν φοβερὸν καὶ ἔκθαμβον περισσῶς , οἱ ὀδόντες αὐτοῦ σιδηροῖ καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ χαλκοῖ ; νόησον , ὦ ἄνθρωπε , καὶ δόξασον τὸν κύριον . ἐπειδὴ γὰρ οἱ Βαβυλώνιοι ἓν ἔθνος ὑπῆρχον , αὐτοὶ δὲ τοῖς τότε καιροῖς ἐδόκουν πάντων κυριεύειν , δικαίως λέαιναν αὐτοὺς ὠνόμασεν , ὡς ζῷον μονοειδές . ὁμοίως δὲ καὶ οἱ Πέρσαι ἓν ἔθνος ἐστὶν ῥυπαρὸν μέν , πλὴν ὁμόγλωσσον · διὰ τοῦτο καὶ ἄρκῳ αὐτοὺς ὡμοίωσεν . ὡσαύτως καὶ τοὺς Ἕλληνας πάρδαλιν εἶπεν · οἱ γὰρ πάντες Ἕλληνες ὑπῆρχον . νυνὶ δὲ τὸ κρατοῦν θηρίον οὐκ ἔστιν ἓν ἔθνος , ἀλλ’ ἐκ πασῶν τῶν γλωσσῶν καὶ ἐκ παντὸς γένους ἀνθρώπων συνάγει ἑαυτῷ καὶ παρασκευάζει δύναμιν εἰς παράταξιν πολέμου , οἱ πάντες μὲν Ῥωμαῖοι καλούμενοι , μὴ ὄντες δὲ οἱ πάντες ἐκ μιᾶς χώρας . ὥστε καλῶς ὁ προφήτης καταπλαγεὶς καὶ προορῶν τὸ μέλλον οὐκ ὠνόμασεν ποταπὸν τὸ θηρίον , ἀλλ’ ἐθαύμασεν λέγων · ἔφριξεν τὸ πνεῦμά μου ἐν τῇ ἕξει μου , ἐγὼ Δανιήλ καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς μου συνετάρασσόν με . καὶ προσῆλθον ἑνὶ τῶν ἑστηκότων καὶ τὴν ἀκρίβειαν ἐζήτουν παρ’ αὐτοῦ περὶ πάντων τούτων . καὶ εἶπέν μοι τὴν ἀκρίβειαν , καὶ τὴν σύγκρισιν τῶν λόγων ἐγνώρισέν μοι . τίνες οὖν ἦσαν οἱ ἑστηκότες ἀλλ’ ἢ οἱ ἄγγελοι οἱ πρὸ προσώπου τῆς δόξης τοῦ κυρίου ἑστῶτες καὶ τὴν ἀδιάλειπτον λειτουργίαν τούτῳ ἑτοιμάζοντες , ὑπηρέται ἀεὶ πρὸς τὰ κελευόμενα γινόμενοι ;
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ χάρις ὁ θεός πλούσιος ἐκδιδάσκω ὁ ἐπί αὐτός ἐλπίζω καί οὗτος ὁ κόσμος καταφρονέω , οὐδέ οὗτος παραλείπω : τίς λόγος ὁ μακάριος προφήτης πᾶς μέν ὁ βασίλεια ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι ὀνομάζω θηρίον οὗτος ὁμοιόω , ὁ δέ νῦν ἐνίστημι βασίλειος οὐ ἐξεῖπον , ποδαπός εἰμί ὁ θηρίον ; εἴρω δέ περί αὐτός σαφής , ἵνα μᾶλλον νοέω ὁ λέγω . εἶπον γάρ ὁ ὁ Βαβυλώνιος βασίλειος λέαινα εἰμί καί ὁ ὁ Πέρσης ἄρκος καί ὁ ὁ Ἕλλην πάρδαλις , διατί ὁ ὁ Ῥωμαῖος οὐ εἶπον ὁ τίς εἰμί ὁ θηρίον , ἀλλά φημί φοβερός καί ἔκθαμβος περισσός , ὁ ὀδούς αὐτός σιδήρεος καί ὁ ὄνυξ αὐτός χάλκεος ; νοέω , εἰμί ἄνθρωπος , καί δοξάζω ὁ κύριος . ἐπεί γάρ ὁ Βαβυλώνιος εἷς ἔθνος ὑπάρχω , αὐτός δέ ὁ τότε καιρός δοκέω πᾶς κυριεύω , δικαίως λέαινα αὐτός ὀνομάζω , ὡς ζῷον μονοειδής . ὁμοίως δέ καί ὁ Πέρσης εἷς ἔθνος εἰμί ῥυπαρός μέν , πλήν ὁμόγλωσσος · διά οὗτος καί ἄρκος αὐτός ὁμοιόω . ὡσαύτως καί ὁ Ἕλλην πάρδαλις εἶπον · ὁ γάρ πᾶς Ἕλλην ὑπάρχω . νυνί δέ ὁ κρατέω θηρίον οὐ εἰμί εἷς ἔθνος , ἀλλά ἐκ πᾶς ὁ γλῶσσα καί ἐκ πᾶς γένος ἄνθρωπος συνάγω ἑαυτοῦ καί παρασκευάζω δύναμις εἰς παράταξις πόλεμος , ὁ πᾶς μέν Ῥωμαῖος καλέω , μή εἰμί δέ ὁ πᾶς ἐκ εἷς χώρα . ὥστε καλῶς ὁ προφήτης καταπλάσσω καί προοράω ὁ μέλλω οὐ ὀνομάζω ποδαπός ὁ θηρίον , ἀλλά θαυμάζω λέγω · φρίσσω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἔχω ἐγώ , ἐγώ Δανιήλ καί ὁ ὅρασις ὁ κεφαλή ἐγώ συνταράσσω ἐγώ . καί προσέρχομαι εἷς ὁ ἵστημι καί ὁ ἀκρίβεια ζητέω παρά αὐτός περί πᾶς οὗτος . καί εἶπον ἐγώ ὁ ἀκρίβεια , καί ὁ σύγκρισις ὁ λόγος γνωρίζω ἐγώ . τίς οὖν εἰμί ὁ ἵστημι ἀλλά ἢ ὁ ἄγγελος ὁ πρό πρόσωπον ὁ δόξα ὁ κύριος ἵστημι καί ὁ ἀδιάλειπτος λειτουργία οὗτος ἑτοιμάζω , ὑπηρέτης ἀεί πρός ὁ κελεύω γίγνομαι ;