hippolytus-of-rome.commentarii-in-danielem 4.21
Ἐπεὶ οὖν τὰ τοῦ κυρίου ῥήματά ἐστιν ἀληθῆ , πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης , καθὼς γέγραπται , ἴδωμεν εἰ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος σύμφωνός ἐστιν τοῖς τοῦ κυρίου ῥήμασιν . γράφων γὰρ πρὸς Θεσσαλονικεῖς καὶ παραινῶν τούτοις ἀεὶ μὲν γρηγορεῖν καὶ προσκαρτερεῖν ταῖς εὐχαῖς , μηδέπω δὲ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως προσδοκᾶν διὰ τὸ τὸν καιρὸν μήπω πεπληρῶσθαι , οὕτως ἔφη πρὸς αὐτούς · ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί , ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ κυρίου , ἵνα μὴ θορυβῆσθε μήτε διὰ λόγου μήτε δι’ ἐπιστολῆς ὡς ἐξ ἡμῶν , ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου , μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον · ὅτι ἐὰν μὴ πρῶτον ἔλθῃ ἡ ἀποστασία καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας , ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας , ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα , ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ καθίσαι , ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶν θεός . οὐ μνημονεύετε , ὅτι ἔτι ὢν πρὸς ὑμᾶς ταῦτα ἔλεγον ὑμῖν ; καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῷ . τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας , μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται · καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος , ὃν ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀνελεῖ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ , οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ’ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ . τίς οὖν ἐστιν ὁ κατέχων ἕως ἄρτι , ἀλλ’ ἢ τὸ τέταρτον θηρίον , οὗ μετατεθέντος καὶ ἐκ μέσου γεναμένου ἐλεύσεται ὁ πλάνος ; ἀλλὰ πάντως ζητεῖς περίεργος ὢν πόσα ἔτη περιλείπεται τῷ θηρίῳ , ἵνα μεταρθῇ , μὴ νοῶν , ὅτι ταῦτα ζητῶν ἑαυτῷ τὸν κίνδυνον ἐπιζητεῖς καὶ τάχιον τὴν κρίσιν ἰδεῖν ἐπιθυμεῖς . οὐαὶ γάρ , φησίν , οἱ ἐπιθυμοῦντες τὴν ἡμέραν κυρίου , καὶ αὕτη ἐστὶν σκότος καὶ οὐ φῶς . ὃν τρόπον ἐάν τις ἐκφύγῃ ἀπὸ προσώπου λέοντος , καὶ ἀπαντήσῃ αὐτῷ ἄρκος , καὶ εἰσπηδήσῃ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ , καὶ ἀπερείσῃ τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν τοῖχον καὶ δάκῃ αὐτὸν ὄφις . οὐχὶ τοιαύτη ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου σκότος καὶ οὐ φῶς ; καὶ γνόφος οὐκ ἔχων φέγγος ;
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ ὁ κύριος ῥῆμα εἰμί ἀληθής , πᾶς δέ ἄνθρωπος ψεύστης , καθώς γράφω , ὁράω εἰμί καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος σύμφωνος εἰμί ὁ ὁ κύριος ῥῆμα . γράφω γάρ πρός Θεσσαλονικεύς καί παραινέω οὗτος ἀεί μέν γρηγορέω καί προσκαρτερέω ὁ εὐχή , μηδέπω δέ ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις προσδοκάω διά ὁ ὁ καιρός μήπω πληρόω , οὕτως φημί πρός αὐτός · ἐρωτάω δέ σύ , ἀδελφός , ὑπέρ ὁ παρουσία ὁ κύριος , ἵνα μή θορυβέω μήτε διά λόγος μήτε διά ἐπιστολή ὡς ἐκ ἐγώ , ὡς ὅτι ἐνίστημι ὁ ἡμέρα ὁ κύριος , μή τις σύ ἐξαπατάω κατά μηδείς τρόπος · ὅτι ἐάν μή πρῶτος ἔρχομαι ὁ ἀποστασία καί ἀποκαλύπτω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία , ὁ υἱός ὁ ἀπώλεια , ὁ ἀντίκειμαι καί ὑπεραίρω ἐπί πᾶς λέγω θεός ἢ σέβασμα , ὥστε αὐτός εἰς ὁ ναός ὁ θεός καθίζω , ἀποδείκνυμι ἑαυτοῦ ὅτι εἰμί θεός . οὖον μνημονεύω , ὅτι ἔτι εἰμί πρός σύ οὗτος λέγω σύ ; καί νῦν ὁ κατέχω οἶδα εἰς ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός ἐν ὁ ἑαυτοῦ καιρός . ὁ γάρ μυστήριον ἤδη ἐνεργέω ὁ ἀνομία , μόνος ὁ κατέχω ἄρτι ἠώς ἐκ μέσος γίγνομαι · καί τότε ἀποκαλύπτω ὁ ἄνομος , ὅς ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀναιρέω ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός καί καταργέω ὁ ἐπιφάνεια ὁ παρουσία αὐτός , ὅς εἰμί ὁ παρουσία κατά ἐνέργεια ὁ Σατανᾶς . τίς οὖν εἰμί ὁ κατέχω ἠώς ἄρτι , ἀλλά ἢ ὁ τέταρτος θηρίον , ὅς μετατίθημι καί ἐκ μέσος γίγνομαι ἔρχομαι ὁ πλάνος ; ἀλλά πάντως ζητέω περίεργος εἰμί πόσος ἔτος περιλείπομαι ὁ θηρίον , ἵνα μεταίρω , μή νοέω , ὅτι οὗτος ζητέω ἑαυτοῦ ὁ κίνδυνος ἐπιζητέω καί τάχα ὁ κρίσις ὁράω ἐπιθυμέω . οὐαί γάρ , φημί , ὁ ἐπιθυμέω ὁ ἡμέρα κύριος , καί οὗτος εἰμί σκότος καί οὖον φάος . ὅς τρόπος ἐάν τις ἐκφεύγω ἀπό πρόσωπον λέων , καί ἀπαντάω αὐτός ἄρκτος , καί εἰσπηδάω εἰς ὁ οἶκος αὐτός , καί ἀπερείδω ὁ χείρ αὐτός εἰς ὁ τοῖχος καί Δάκης αὐτός ὄφις . οὐ τοιοῦτος ὁ ἡμέρα ὁ κύριος σκότος καί οὖον φάος ; καί δνόφος οὐ ἔχω φέγγος ;