hippodamus.fragmenta-sp archytas_mullach_fpg2_0117.5
α' . Τῶν ζῴων τὰ μὲν ἐντι δεκτικά τῆς εὐδαιμονίας , τὰ δὲ ἀδεκτα . Καὶ δεκτικά μὲν ὅσα λόγον ἔχει · ἄ μὲν γὰρ εὐδαιμονία οὐκ ἀπεσθεν ἀρετάς , ἄ δὲ ἀρετὰ ἐγγίνεται τῷ λόγῳ ἔχοντι πράτον · ἀδεκτα δὲ [ ὅσα λόγον οὐκ ἔχει · οὔτε γὰρ τὸ ὄψιος ἀμοιρον δέχεται τὸ τῆς ] ὄψιος ἔργον ἢ τὰν τῆς ὄψιος ἀρετάν , οὔτα τὸ λόγω ἀμοιρον τὸ τῷ λόγῳ ἔχοντος ἔργον ἢ τὰν τῷ λόγῳ ἔχοντος ἀρεταν · ἄ δ' εὐδαιμονία καὶ ἀρετὰ τῷ λόγῳ ἔχοντος τὰ μὲν ὡς ἔργον τὰ δ' ὡς τέχνα τῆς ἐντι . Τῶν δὴ λόγῳ ἔχόντων ζῴων τὰ μὲν ἐντι αὐτοτελέα , ὅσα δι' αὐτὰ ἃ τελῆσι ἐντι καὶ οὐδενὸς ἐπιδησί τῶν ἐξωθεν οὔτε ποτὶ τὸ ἥμεν οὔτε ποτὶ τὸ καλῶς ἥμεν τοιοῦτος δὲ κα εἴη ὁ θεός . οὐκ αὐτοτελέα δὲ ὅσα μὴ δι' αὐτὰ ἃ τελῆσά ἐντι , ποτιδέεται δὲ καὶ τῆς ἐξωθεν αἰτίας · τοιούτος δὲ κα εἴη ὁ ἄνθρωπος . Τῶν δὴ οὐκ αὐτοτελῶν τὰ μὲν ἐντι τέληα τὰ δ' οὐ τέληα . καὶ τέληα μὲν ὅσα καὶ παρὰ τὰν αὐτῶν αἰτίαν καὶ παρὰ τὰς ἐξωθεν αἰτίας γίνονται . καὶ παρὰ μὲν τὰν αὐτῶν , τῇ καὶ φύσιν ἀγαθὰν καὶ προαιρέσιν ποτενέγκασθαι · παρὰ δὲ τὰς ἐξωθεν , τῷ εὐνομοίαν καὶ ἐπιστάτας ἀγαθούς λαβεῖν · [ τοιούτος δὲ κα εἴη ὁ καλοκαγαθὸς ἄνθρωπος ] . οὐ τέληα δὲ τὰ ἥτοι μηδετέρω τούτων κοινωνάσαντα , ἢ τινὸς αὐτῶν , ἢ τὰ καθόλου φαῦλα ὑπάρχοντα καττόν γα τρόπον τὰς ψυχὰς · τοιοῦτος δὲ κα εἴη ὕστερος ἄνθρωπος . Τῶν δὲ τελῆσων ἀνθρώπων δοιαι εἰσφοραί · τοὶ μὲν γὰρ ἐντιν αὐτῶν καττὰν φύσιν τέληοι τοὶ δὲ καττὸν βίον · καὶ καττὰν φύσιν μὲν μόνοι τοὶ ἀγαθοί · οὕτοι δὲ χ' εἰεν τοὶ ἔχοντες τὰν ἀρετάν · ἄ γὰρ ἀρετὰ τὰς ἑκάστω φύσιος καὶ ἀκρότας καὶ τεληότας ἐντι · ἄ μὲν τῷ ὀφθαλμῷ τὰς τῷ ὀφθαλμῶ φύσιος ἀκρότας καὶ τεληότας , ἄ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ τὰς τῷ ἀνθρώπῳ φύσιος καὶ ἀκρότας καὶ τεληότας . καττὸν βίον δὲ τέληοι τοὶ μὴ μόνον ἀγαθοὶ ὄντες · ἀλλὰ καὶ εὐδαίμονες . ἄ μὲν γὰρ εὐδαιμονία τεληότας ἐντι βίῳ ἀνθρωπίνῳ · ὁ δὲ βίος ὁ ἀνθρώπινος σύστημα τῶν πράξιων , ἄ δ' εὐδαιμονία ἄ συμπεραίνουσα τὰς πράξεις . συμπεραίνει δὲ τὰς πράξεις ἀρετὰ καὶ τύχα , ἄ μὲν ἃ ἀρετὰ καττὰν χρήσιν , ἄ δ' ἃ εὐτυχία καττὰν κατόρθωσιν . ὁ μὲν ὧν θεὸς οὔτε μαθὼν παρὰ τινος τὰν ἀρετὰν ἀγαθὸς ἐγένετο οὔτε συναγωνισαμένος ἃ αὐτῷ τὰς τύχας εὐδαίμων · φύσι γὰρ ἥν ἀγαθὸς καὶ φύσι εὐδαίμων , καὶ αὐτὶ ἥν καὶ ἐσείται καὶ οὐδέποκα ἐπιλείψει τοιούτος ὧν , ἀχώρτος ὧν καὶ φύσι ἀγαθὸς . ὁ δὲ ἄνθρωπος οὔτε [ τῇ φύσι ἀγαθὸς οὔτε ] τῇ φύσι εὐδαίμων , ἀλλὰ μαθησιος καὶ προνοίας ποτιδέεται , ποτὶ μὲν τὸ γενέσθαι ἀγαθὸς τὰς ἀρετάς , ποτὶ δὲ τὸ γενέσθαι εὐδαίμων τὰς εὐτυχίας . καὶ διὰ τοῦτο ἐκ δύο τούτων ἄ ἀνθρωπίνια εὐδαιμονία συγκεραλαιοῦται , ἐπαίνω τε καὶ μαχαρισμῷ · ἐπαίνω μὲν τῷ ἐξ ἀρετάς , μαχαρισμῷ δὲ τῷ ἐξ εὐτυχίας . τὰν μὲν ὧν ἀρετὰν ἔχει διὰ τὰν θείαν μοίραν , τὰν δὲ εὐτυχίαν διὰ τὰν θνατάν . ἐξήρτηται δὲ τὰ μὲν θνατὰ ἀπὸ τῶν θείων καὶ τὰ ἐπὶ γὰς ἀπὸ τῶν ὠρανίων · τὰ δὲ χειρόνια ἀπὸ τῶν βελτιόνων .
Lemmas: ὅς . Τοί ζῷον ὁ μέν εἰμί δεκτικός ὁ εὐδαιμονία , ὁ δέ ἄδεκτος . καί δεκτικός μέν ὅσος λόγος ἔχω · ὁ μέν γάρ εὐδαιμονία οὐ ἀφίημι ἀρετή , ὁ δέ ἀρετή ἐγγίγνομαι ὁ λόγος ἔχω πρῶτος · ἄδεκτος δέ [ ὅσος λόγος οὐ ἔχω · οὔτε γάρ ὁ ὄψιος αμοιερος δέχομαι ὁ ὁ ] ὄψιος ἔργον ἢ ὁ ὁ ὄψιος ἀρετή , οὐτάω ὁ λόγος ἄμοιρος ὁ ὁ λόγος ἔχω ἔργον ἢ ὁ ὁ λόγος ἔχω ἀρετή · ὅς δέ εὐδαιμονία καί ἀρετή ὁ λόγος ἔχω ὁ μέν ὡς ἔργον ὁ δέ ὡς τέχνη ὁ εἰμί . Τοί δή λόγος ἔχοω ζῷον ὁ μέν εἰμί αὐτοτελής , ὅσος διά αὐτός ὅς τελής εἰμί καί οὐδείς ἐποίδησις ὁ ἐξωθεν οὔτε πρός ὁ εἰμί οὔτε πρός ὁ καλός εἰμί τοιοῦτος δέ ἄν εἰμί ὁ θεός . οὐ αὐτοτελής δέ ὅσος μή διά αὐτός ὅς τελέω εἰμί , ποτίζω δέ καί ὁ ἐξωθεν αἰτία · τοιούτος δέ ἄν εἰμί ὁ ἄνθρωπος . Τοῦ δή οὐ αὐτοτελής ὁ μέν εἰμί τέλη ὁ δέ οὐ τέλη . καί τέλη μέν ὅσος καί παρά ὁ αὐτός αἰτία καί παρά ὁ ἐξωθεν αἰτία γίγνομαι . καί παρά μέν ὁ αὐτός , ὁ καί φύσις ἀγαθός καί προαίρεσις ποτενέγκασθαι · παρά δέ ὁ ἐξωθεν , ὁ ευνομοεις καί ἐπιστάτης ἀγαθός λαμβάνω · [ τοιούτος δέ ἄν εἰμί ὁ καλοκάγαθος ἄνθρωπος ] . οὐ τέλη δέ ὁ ἤτοι μηδέτερος οὗτος κοινωνέω , ἢ τις αὐτός , ἢ ὁ καθόλου φαῦλος ὑπάρχω κάττος γῆ τρόπος ὁ ψυχή · τοιοῦτος δέ ἄν εἰμί ὕστερος ἄνθρωπος . Τοῦ δέ τελέω ἄνθρωπος δοιός εἰσφορά · ὁ μέν γάρ εἰμί αὐτός Καττάν φύσις τέλη ὁ δέ κάττος βίος · καί Καττάν φύσις μέν μόνος ὁ ἀγαθός · οὕτος δέ καί ἄγω ὁ ἔχω ὁ ἀρετή · ὅς γάρ ἀρετή ὁ ἕκαστος φύσις καί Ἀκρότας καί τέλλω εἰμί · ὁ μέν ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁ ὀφθαλμός φύσις Ἀκρότας καί τέλλω , ὅς δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις καί Ἀκρότας καί τέλλω . κάττος βίος δέ τέλη ὁ μή μόνος ἀγαθός ο · ἀλλά καί εὐδαίμων . ὅς μέν γάρ εὐδαιμονία τέλλω εἰμί βίος ἀνθρώπινος · ὁ δέ βίος ὁ ἀνθρώπινος σύστημα ὁ πρᾶξις , ὁ δέ εὐδαιμονία ὅς συμπεραίνω ὁ πρᾶξις . συμπεραίνω δέ ὁ πρᾶξις ἀρετή καί τύχη , ὅς μέν ὅς ἀρετή Καττάν χρῆσις , ὅς δέ ὅς εὐτυχία Καττάν κατόρθωσις . ὁ μέν ὅς θεός οὔτε μανθάνω παρά τις ὁ ἀρετή ἀγαθός γίνομαι οὔτε συναγωνίζομαι ὅς αὐτός ὁ τύχη εὐδαίμων · φύσις γάρ ὅς ἀγαθός καί φύσις εὐδαίμων , καί αὐτί ὅς καί σέω καί οὐδέποκα ἐπιλείπω τοιούτος ὅς , ἄχωρ ὅς καί φύσις ἀγαθός . ὁ δέ ἄνθρωπος οὔτε [ ὁ φύσις ἀγαθός οὔτε ] ὁ φύσις εὐδαίμων , ἀλλά μάθησις καί πρόνοια ποτίζω , πρός μέν ὁ γίγνομαι ἀγαθός ὁ ἀρετή , πρός δέ ὁ γίγνομαι εὐδαίμων ὁ εὐτυχία . καί διά οὗτος ἐκ δύο οὗτος ὅς ἀνθρωπινία εὐδαιμονία συγκεραλαιουος , ἔπαινος τε καί μαχαρισμαω · ἔπαινος μέν ὁ ἐκ ἀρετή , μαχαρισμαω δέ ὁ ἐκ εὐτυχία . ὁ μέν ὅς ἀρετή ἔχω διά ὁ θεῖος μοῖρα , ὁ δέ εὐτυχία διά ὁ θνῄσκω . ἐξαρτάω δέ ὁ μέν θνητός ἀπό ὁ θεῖος καί ὁ ἐπί γῆ ἀπό ὁ ὠρανίων · ὁ δέ χειρόνια ἀπό ὁ ἀγαθός .