hippocrates-et-corpus-hippocraticum.prognosticon 7
ὑποχόνδριον δὲ ἄριστον μὲν ἀνώδυνόν τε ἐὸν καὶ μαλθακὸν καὶ ὁμαλὸν , καὶ ἐπὶ δεξιὰ καὶ ἐπʼ ἀριστερά . φλεγμαῖνον δὲ , ἢ ὀδύνην παρέχον , ἢ ἐντεταμένον , ἢ ἀνωμάλως διακείμενα τὰ δεξιὰ πρὸς τὰ ἀριστερὰ , ταῦτα πάντα φυλάσσεσθαι χρή . εἰ δὲ καὶ σφυγμὸς ἐνείη ἐν τῷ ὑποχονδρίῳ , θόρυβον σημαίνει , ἢ παραφροσύνην · ἀλλὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπικατιδεῖν τῶν τοιουτέων · ἢν γὰρ αἱ ὄψιες πυκνὰ κινέωνται , μανῆναι τούτους ἐλπίς . οἴδημα δὲ ἐν τῷ ὑποχονδρίῳ σκληρόν τε ἐὸν καὶ ἐπώδυνον , κάκιστον μὲν , εἰ παρʼ ἅπαν εἴη τὸ ὑποχόνδριον · εἰ δὲ καὶ εἴη ἐν τῷ ἑτέρῳ μέρει , ἀκινδυνότερόν ἐστιν ἐν τῷ ἐπʼ ἀριστερά . σημαίνει δὲ τὰ τοιαῦτα οἰδήματα ἐν ἀρχῇ μὲν θάνατον ὀλιγοχρόνιον ἔσεσθαι · ἢν δὲ ὑπερβάλλη εἴκοσιν ἡμέρας ὅ τε πυρετὸς ἔχων καὶ τὸ οἴδημα μὴ καθιστάμενον , ἐς διαπύησιν τρέπεται . γίγνεται δὲ τουτέοισιν ἐν τῇ πρώτῃ περιόδῳ καὶ αἵματος ῤῆξις ἐκ τῶν ῤινῶν , καὶ κάρτα ὠφελέει · ἀλλʼ ἐπανερωτᾷν χρὴ , εἰ τὴν κεφαλὴν ἀλγέουσιν , ἢ ἀμβλυωπέουσιν · ἢν γάρ τι τοιοῦτον εἴη , ἐνταῦθα ἂν ῤέποι . μᾶλλον δὲ τοῖσι νεωτέροισι πέντε καὶ τριήκοντα ἐτέων , τὴν τοῦ αἵματος ῤῆξιν προσδέχεσθαι χρή . τὰ δὲ μαλθακὰ τῶν οἰδημάτων καὶ ἀνώδυνα καὶ τῷ δακτύλῳ ὑπείκοντα χρονιωτέρας τὰς κρίσιας ποιέεται , καὶ ἧσσον ἐκείνων δεινότερά ἐστιν . εἰ δὲ ὑπερβάλλοι ἑξήκοντα ἡμέρας ὅ τε πυρετὸς ἔχων καὶ τὸ οἴδημα μὴ καθιστάμενον , ἔμπυον ἔσεσθαι σημαίνει · καὶ τοῦτο , καὶ τὸ ἐν τῇ ἄλλῃ κοιλίῃ κατὰ τωὐτό . ὁκόσα μὲν οὖν ἐπώδυνά τέ ἐστι καὶ σκληρὰ καὶ μεγάλα , σημαίνει κίνδυνον θανάτου ὀλιγοχρονίου · ὁκόσα δὲ μαλθακά τε καὶ ἀνώδυνα καὶ τῷ δακτύλῳ πιεζόμενα ὑπείκει , χρονιώτερα ἐκείνων . τὰς δὲ ἀποστάσιας ἧσσον τὰ ἐν τῇ γαστρὶ οἰδήματα ποιέεται τῶν ἐν τοῖσιν ὑποχονδρίοισιν , ἥκιστα δὲ τὰ ὑποκάτω τοῦ ὀμφαλοῦ ἐς ἐπιπύησιν τρέπεται · αἵματος δὲ ῤῆξιν ἐκ τῶν ἄνω τόπων μάλιστα προσδέχεσθαι . ἁπάντων δὲ χρὴ τῶν οἰδημάτων χρονιζόντων περὶ ταῦτα τὰ χωρία ὑποσκέπτεσθαι τὰς ἐκπυήσιας . τὰ δὲ διαπυήματα ὧδε δεῖ σκέπτεσθαι τὰ ἐντεῦθεν · ὁκόσα μὲν ἔξω τρέπεται , ἄριστά ἐστι , μικρά τε ἐόντα , καὶ ὡς μάλιστα ἐκκλίνοντα ἔξω , καὶ ἐς ὀξὺ ἀποκυρτούμενα · τὰ δὲ μεγάλα τε ἐόντα καὶ πλατέα , καὶ ἥκιστα ἐς ὀξὺ ἀποκορυφούμενα , κάκιστα · ὁσα δὲ ἔσω ῤήγνυται , ἄριστά ἐστιν , ἃ μηδὲν τῷ ἔξω χωρίῳ ἐπικοινωνέει , ἀλλʼ ἔστι προσεσταλμένα τε καὶ ἀνώδυνα · καὶ πᾶν τὸ ἔξω χωρίον ὁμόχροον φαίνεται . τὸ δὲ πῦον ἄριστον λευκόν τε εἶναι καὶ ὁμαλὸν καὶ λεῖον καὶ ὡς ἥκιστα δυσῶδες · τὸ δὲ ἐναντίον τουτέου κάκιστον .
Lemmas: ὑποχόνδριος δέ ἀγαθός μέν ἀνώδυνος τε εἰμί καί μαλθακός καί ὁμαλός , καί ἐπί δεξιός καί ἐπί ἀριστερός . φλεγμαίνω δέ , ἤ ὀδύνη παρέχω , ἤ ἐντείνω , ἤ ἀνώμαλος διάκειμαι ὁ δεξιός πρός ὁ ἀριστερός , οὗτος πᾶς φυλάσσω χρή . εἰ δέ καί σφυγμός ἔνειμι ἐν ὁ ὑποχόνδριος , θόρυβος σημαίνω , ἤ παραφροσύνη · ἀλλά ὁ ὀφθαλμός ἐπικατεῖδον ὁ τοιοῦτος · ἐάν γάρ ὁ ὄψις πυκνός κινέω , μαίνομαι οὗτος ἐλπίς . οἴδημα δέ ἐν ὁ ὑποχόνδριος σκληρός τε εἰμί καί ἐπώδυνος , κακός μέν , εἰ παρά ἅπας εἰμί ὁ ὑποχόνδριος · εἰ δέ καί εἰμί ἐν ὁ ἕτερος μέρος , ἀκίνδυνος εἰμί ἐν ὁ ἐπί ἀριστερός . σημαίνω δέ ὁ τοιοῦτος οἴδημα ἐν ἀρχή μέν θάνατος ὀλιγοχρόνιος εἰμί · ἐάν δέ ὑπερβάλλω εἴκοσι ἡμέρα ὁ τε πυρετός ἔχω καί ὁ οἴδημα μή καθίστημι , εἰς διαπύησις τρέπω . γίγνομαι δέ τόυτεος ἐν ὁ πρῶτος περίοδος καί αἷμα ῥῆξις ἐκ ὁ ῥίς , καί κάρτα ὠφελέω · ἀλλά ἔπανερωτάω χρή , εἰ ὁ κεφαλή ἀλγέω , ἤ ἀμβλυωπέω · ἐάν γάρ τις τοιοῦτος εἰμί , ἐνταῦθα ἄν ῥέπω . μάλα δέ ὁ νέος πέντε καί τριάκοντα ἔτος , ὁ ὁ αἷμα ῥῆξις προσδέχομαι χρή . ὁ δέ μαλθακός ὁ οἴδημα καί ἀνώδυνος καί ὁ δάκτυλος ὑπείκω χρόνιος ὁ κρίσις ποιέω , καί ἥσσων ἐκεῖνος δεινός εἰμί . εἰ δέ ὑπερβάλλω ἑξήκοντα ἡμέρα ὁ τε πυρετός ἔχω καί ὁ οἴδημα μή καθίστημι , ἔμπυος εἰμί σημαίνω · καί οὗτος , καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος κοιλία κατά αὐτός . ὁπόσος μέν οὖν ἐπώδυνος τε εἰμί καί σκληρός καί μέγας , σημαίνω κίνδυνος θάνατος ὀλιγοχρόνιος · ὁπόσος δέ μαλθακός τε καί ἀνώδυνος καί ὁ δάκτυλος πιέζω ὑπείκω , χρόνιος ἐκεῖνος . ὁ δέ ἀπόστασις ἥσσων ὁ ἐν ὁ γαστήρ οἴδημα ποιέω ὁ ἐν ὁ ὑποχόνδριος , ἦκα δέ ὁ ὑποκάτω ὁ ὀμφαλός εἰς ἐπιπύησις τρέπω · αἷμα δέ ῥῆξις ἐκ ὁ ἄνω τόπος μάλα προσδέχομαι . ἅπας δέ χρή ὁ οἴδημα χρονίζω περί οὗτος ὁ χωρίον ὑποσκέπτομαι ὁ ἐκπύησις . ὁ δέ διαπύημα ὧδε δέω σκοπέω ὁ ἐντεῦθεν · ὁπόσος μέν ἔξω τρέπω , ἀγαθός εἰμί , μικρός τε εἰμί , καί ὡς μάλα ἐκκλίνω ἔξω , καί εἰς ὀξύς ἀποκυρτόομαι · ὁ δέ μέγας τε εἰμί καί πλατύς , καί ἦκα εἰς ὀξύς ἀποκορυφόω , κακός · ὅσος δέ ἔσω ῥήγνυμι , ἀγαθός εἰμί , ὅς μηδείς ὁ ἔξω χωρίον ἐπικοινωνέω , ἀλλά εἰμί προσστέλλω τε καί ἀνώδυνος · καί πᾶς ὁ ἔξω χωρίον ὁμόχροος φαίνω . ὁ δέ πυός ἀγαθός λευκός τε εἰμί καί ὁμαλός καί λεῖος καί ὡς ἦκα δυσώδης · ὁ δέ ἐναντίος οὗτος κακός .