hippocrates-et-corpus-hippocraticum.epistulae 17
17 . Ἱπποκράτης Δαμαγήτῳ χαίρειν . Τοῦτ’ ἐκεῖνο , Δαμάγητε , ὅπερ εἰκάζομεν , οὐ παρέκοπτε Δημόκριτος , ἀλλὰ πάντα ὑπερεφρόνεε , καὶ ἡμᾶς ἐσωφρόνιζε καὶ δι’ ἡμέων πάντας ἀνθρώπους . Ἐξέπεμψα δέ σοι , φιλότης , ὡς ἀληθέως τὴν Ἀσκληπιάδα νῆα , ᾗ πρόσθες μετὰ τοῦ ἁλίου ἐπίσημον καὶ ὑγιείην , ἐπεὶ κατὰ δαίμονα τῷ ὄντι ἱστιοδρόμηκε , καὶ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρῃ κατέπλευσεν ἐς Ἄβδηρα , ᾗπερ αὐτέοισιν ἐπεστάλκειν ἀφίξεσθαι · πάντας οὖν ἀολλέας πρὸ τῶν πυλέων εὕρομεν , ὡς εἰκὸς , ἡμέας περιμένοντας , οὐκ ἄνδρας μόνους , ἀλλὰ καὶ γυναῖκας , ἔτι δὲ καὶ πρεσβύτας καὶ παιδία νὴ τοὺς θεοὺς κατηφέα καὶ τὰ νήπια · καὶ οὗτοι μέντοι ὧδε εἶχον ὡς ἐπὶ μαινομένῳ τῷ Δημοκρίτῳ , ὁ δὲ μετ’ ἀκριβείης τότε ὑπερεφιλοσόφεεν . Ἐπεὶ δέ με εἶδον , ἔδοξάν που σμικρὸν ἐφ’ ἑωυτῶν γεγονέναι , καὶ χρηστὰς ἐλπίδας ἐποιεῦντο · ὁ δὲ Φιλοποίμην ἄγειν ἐπὶ τὴν ξενίην με ὥρμητο , κᾀκείνοισι ξυνεδόκεε τοῦτο . Ἐγὼ δὲ , ὦ ἄνδρες , ἔφην , Ἀβδηρϊται , οὐδὲν ἔστι μοι προὔργου ἢ Δημόκριτον θεήσασθαι . Οἱ δ’ ἐπῄνεον ἀκούσαντες , καὶ ἥσθησαν , ἦγόν τέ με ξυντόμως διὰ τῆς ἀγορῆς , οἱ μὲν ἑπόμενοι , οἱ δὲ προθέοντες ἑτέρωθεν ἕτεροι , σῶζε λέγοντες , βοήθει , θεράπευσον . Κᾀγὼ παρῄνεον θαῤῥεῖν , ὡς τάχα μὲν οὐδενὸς ἐόντος κακοῦ πίσυνος ἐτησίῃσιν ὥρῃσιν , εἰ δ’ ἄρα καί τινος βραχέος , εὐδιορθώτου , καὶ ἄμα ταῦτα λέγων ᾔειν , οὐδὲ γὰρ πόῤῥω ἦν ἡ οἰκίη , μᾶλλον δ’ οὐδ’ ἡ πόλις ὅλη . Παρῆμεν οὖν , πλησίον γὰρ τοῦ τείχεος ἐτύγχανεν , καὶ ἀνάγουσί με ἡσυχῇ , ἔπειτα κατόπιν τοῦ πύργου βουνὸς ἦν τις ὑψηλὸς , μακρῇσι καὶ δασείῃσιν αἰγείροισιν ἐπίσκιος · ἔνθεν τε ἐθεωρεῖτο τὰ τοῦ Δημόκριτου καταγώγια , καὶ αὐτὸς ὁ Δημόκριτος καθῆστο ὑπό τινι ἀμφιλαφεῖ καὶ χθαμαλωτάτῃ πλατανίστῳ , ἐν ἐξωμίδι παχείῃ , μοῦνος , ἀνήλιφος , ἐπὶ λιθίνῳ θώκῳ , ὠχριηκὼς πάνυ καὶ λειπόσαρκος , κουριῶν τὰ γένεια . Παρ’ αὐτὸν δ’ ἐπὶ δεξιῆς λεπτόῤῥυτον ὕδωρ κατὰ πρηνέος τοῦ λόφου θέον ἠρεμαίως ἐκελάρυζεν · ἦν δέ τι τέμενος ὑπὲρ ἐκεῖνον τὸν λόφον , ὡς ἐν ὑπονοίῃ κατεικάζοντι , νυμφέων ἱδρυμένον , αὐτοφύτοισιν ἐπηρεφὲς ἀμπέλοισιν . Ὁ δ’ εἶχεν ἐν εὐκοσμίῃ πολλῇ ἐπὶ τοῖν γουνάτοιν βιβλίον , καὶ ἕτερα δέ τινα ἐξ ἀμφοῖν τοῖν μεροῖν αὐτέῳ παρεβέβλητο , σεσώρευτο δὲ καὶ ζῶα συχνὰ ἀνατετμημένα δι’ ὅλων . Ὁ δὲ ὁτὲ μὲν ξυντόνως ἔγραφεν ἐγκείμενος , ὁτὲ δὲ ἠρέμει πάμπολύ τε ἐπέχων καὶ ἐν ἑωυτῷ μερμηρίζων · εἶτα μετ’ οὐ πολὺ , τουτέων ἑρδομένων , ἐξαναστὰς περιεπάτεε , καὶ τὰ σπλάγχνα τῶν ζώων ἐπεσκόπεε , καὶ καταθεὶς αὐτὰ μετελθὼν πάλιν ἐκαθέζετο . Οἱ δὲ Ἀβδηρϊται περιεστῶτές με κατηφέες καὶ οὐ πόῤῥω τὰς ὄψιας δακρυόντων ἔχοντες φασὶν , ὁρῇς μέντοι τὸν Δημοκρίτου βίον , ὦ Ἱππόκρατες , ὡς μέμηνε , καὶ οὔτε ὅ τι θέλει οἶδεν οὔτε ὅ τι ἕρδει . Καί τις αὐτέων ἔτι μᾶλλον ἐνδείξασθαι βουλόμενος τὴν μανίην αὐτοῦ , ὀξὺ ἀνεκώκυσεν εἴκελον γυναικὶ ἐπὶ θανάτῳ τέκνου ὀδυρομένῃ , εἶτ’ ἀνῴμωξε πάλιν ἄλλος ὑποκρινόμενος παροδίτην ἀπολέσαντά τι ὧν διεκόμιζε · καὶ ὁ Δημόκριτος ὑπακούων τὰ μὲν ἐμειδία , τὰ δὲ ἐξεγέλα , καὶ οὐκ ἔτι οὐδὲν ἔγραφεν , τὴν δὲ κεφαλὴν θαμινὰ ἐπέσειεν . Ἐγὼ δὲ , ὑμεῖς μὲν , ἔφην , ὦ Ἀβδηρῖται , αὐτόθι μίμνετς , ἐγγυτέρω δ’ αὐτὸς καὶ λόγων καὶ σώματος τἀνδρὸς γενηθεὶς , ἰδών τε καὶ ἀκούσας εἴσομαι τοῦ πάθεος τὴν ἀλήθειαν · καὶ ταῦτ’ εἰπὼν κατέβαινον ἡσυχῇ . Ἦν δὲ ὀξὺ καὶ ἐπίφορον ἐκεῖνο τὸ χωρίον · μόλις οὖν διαστηριζόμενος διῆλθον · ἐπεὶ δὲ ἐπλησίαζον , ἔτυχεν , ὅτε ἐπῆλθον αὐτέῳ , τι δή ποτε γράφων ἐνθουσιωδῶς καὶ μεθ’ ὁρμῆς . Εἱστήκειν οὖν αὐτόθι περιμένων αὐτέου τὸν καιρὸν τῆς ἀναπαύσιος · ὁ δὲ μετὰ σμικρὸν τῆς φορῆς λήξας τοῦ γραφίου ἀνέβλεψέ τε ἐς ἐμὲ προσιόντα καὶ φησὶ , χαῖρε , ξένε . Κᾀγὼ , πολλά γε καὶ σὺ , Δημόκριτε , ἀνδρῶν σοφώτατε . Ὁ δὲ αἰδεσθεὶς , οἶμαι , ὅτι οὐκ ὀνομαστὶ προσεῖπέ με , σὲ δὲ , ἔφη , τί καλέομεν ; ἄγνοια γὰρ τοῦ σοῦ ὀνόματος ἦν πρόφασις τῆς τοῦ ξένου προσηγορίας . Ἱπποκράτης , ἔφην , ἔμοιγε τούνομα ὁ ἰητρός . Ὁ δὲ εἶπεν , ἡ τῶν Ἀσκληπιαδῶν εὐγένεία πολύ τέ σου τὸ κλέος τῆς ἐν ἰητρικῇ σοφίης πεφοίτηκε · καὶ ἐς ἡμέας ἀφῖκται . Τί δὲ χρέος , ἑταῖρε , δεῦρό σε ἤγαγε ; μᾶλλον δὲ πρὸ πάντων κάθησο · ὁρῇς δὲ ὡς ἔστιν οὗτος οὐκ ἀηδὴς φύλλων θῶκος ἔτι χλωρὸς καὶ μαλθακὸς , ἐγκαθίσαι προσηνέστερος τῶν τῆς τύχης ἐπιφθόνων θώκων . Καθίσαντος δέ μου , πάλιν φησὶν , ἴδιον οὖν ἢ ἐπιδήμιον πρῆγμα διζήμενος δεῦρο ἀφῖξαι , φράζεο σαφέως · καὶ γὰρ ἡμεῖς ὅ τι δυναίμεθα συνεργοῖμεν ἄν . Κᾀγὼ , τὸ μὲν κατ’ ἀλήθειαν , ἔφην , αἴτιον , δεῦρο σέο χάριν ἥκω ξυντυχεῖν σοφῷ ἀνδρί · ἔχεὶ δὲ πρόφασιν ἡ πατρὶς , ἧς πρεσβείην τελέω . Ὁ δὲ , ξενίῃ τοίνυν , φησὶ , τὰ πρῶτα κέχρησο ἡμετέρῃ . Πειρεύμενος δὲ κᾀγὼ κατὰ πάντα τἀνδρὸς , καίπερ ἤδη μοι δήλου μὴ παρακόπτειν ἐόντος , Φιλοποίμενα οἶσθα , ἔφην , πολίτην ἐόντα ὑμέτερον ; ὁ δὲ , καὶ μάλα , εἶπεν , τὸν Δάμωνος λέγεις υἱὸν , τὸν οἰκεῦντα παρὰ τὴν Ἑρμαίδα κρήνην . Τοῦτον , εἶπον , οὗ καὶ τυγχάνω ἐκ πατέρων ἴδιος ξένος · ἀλλὰ σὺ , Δημόκριτε , τῇ κρείσσονί με ξενίῃ δέχου , καὶ πρῶτόν γέ τί τοῦτο τυγχάνεις γράφων φράζε . Ὁ δ’ ἐπισχὼν ὀλίγον , περὶ μανίης , ἔφη . Κᾀγώ , ὦ Ζεῦ βασιλεῦ , φημὶ , εὐκαίρως γε ἀντιγράφεις πρὸς τὴν πόλιν . Ὁ δὲ , ποίην , φησὶ , πόλιν , Ἱππόκρατες ; ἐγὼ δὲ , οὐδὲν , ἔφην , ὦ Δημόκριτε , ἀλλ’ οὐκ οἶδ’ ὅπως προΰπεσον · ἀλλὰ τί περὶ μανίης γράφεις ; Τί γὰρ ; εἱπεν , ἄλλο , πλὴν ἥτις τε εἴη , καὶ ὅκως ἀνθρώποισιν ἐγγίνεται , καὶ τίνα τρόπον ἀπολωφέοιτο · τά τε γὰρ ζῶα ταῦτα ὁκόσα , ἔφη , ὁρῇς , τουτέου μέντοι γε ἀνατέμνω εἵνεκα , οὐ μισέων θεοῦ ἔργα , χολῆς δὲ διζήμενος φύσιν καὶ θέσιν · οἶσθα γὰρ ἀνθρώπων παρακοπῆς ὡς αἰτίη ἐπιτοπολὺ αὕτη πλεονάσασα , ἐπεὶ πᾶσι μὲν φύσει , ἀλλὰ παρ’ οἷς μὲν ἔλαττον , παρ’ οἷς δέ τι πλέον · ἡ δ’ ἀμετρίη αὐτέης νοῦσοι τυγχάνουσιν , ὡς ὕλης ὁτὲ μὲν ἀγαθῆς , ὁτὲ δὲ φαύλης ὑποκειμένης . Κᾀγὼ , νὴ Δία , ἔφην , ὦ Δημόκριτε , ἀληθέως γε καὶ φρονίμως λέγεις , ὅθεν εὐδαίμονά σε κρίνω τοσαύτης ἀπολαύοντα ἡσυχίης · ἡμῖν δὲ μετέχειν ταύτης οὐκ ἐπιτέτραπται . Ἐρεομένου δὲ διὰ τί , ὦ Ἱππόκρατες , οὐκ ἐπιτέτραπται ; ὅτι , ἔφην , ἢ ἀγροὶ ἢ οἰκίη ἢ τέκνα ἢ δάνεια ἢ νοῦσοι ἢ θάνατοι ἢ δμῶες ἢ γάμοι ἢ τοιαῦτά τινα τὴν εὐκαιρίην ὑποτάμνεται . Ἐνταῦθά δὴ ὁ ἀνὴρ εἰς τὸ εἰωθὸς πάθος κατηνέχθη , καὶ μάλα ἀθρόον τι ἀνεκάγχασε , καὶ ἐπετώθασε , καὶ τὸ λοιπὸν ἡσυχίην ἦγεν Κᾀγὼ , τί μέντοι , Δημόκριτε , ἔφην , γελᾷς ; πότερον τὰ ἀγαθὰ ὧν εἶπον , ἢ τὰ κακά ; ὁ δὲ ἔτι μᾶλλον ἐγέλα , καὶ ἄποθεν ὁρεῦντες οἱ Ἀβδηρῖται , οἱ μὲν τὰς κεφαλὰς αὐτέων ἔπαιον , οἱ δὲ τὰ μέτωπα , οἱ δὲ τὰς τρίχας ἔτιλλον · καὶ γὰρ , ὡς ὕστερον ἔφησαν , πλεονάζοντι παρὰ τὸ εἰωθὸς τῷ γέλωτι ἐχρήσατο . Ὑποτυχὼν δ’ ἐγὼ , ἀλλὰ μὴν , ἔφην , σοψῶν ἄριστε , Δημόκριτε , ποθέω γὰρ αἰτίην τοῦ περὶ σὲ πάθεος καταλαβέσθαι , τίνος ἄξιος ἐφάνην ἐγὼ γέλωτος ; ἢ τὰ λεχθέντα , ὅκως μαθὼν παύσομαι τῆς αἰτίης , ἢ σὺ ἐλεγχθεὶς διακρούσῃ τοὺς ἀκαίρους γέλωτας . Ὁ δὲ , Ἡράκλεις , ἔφη , εἰ γὰρ δυνήσῃ με ἐλέγξαι , θεραπείην θεραπεύσεις , οἵην οὐδένα οὐδεπώποτε , ὦ Ἱππόκρατες . Καὶ πῶς οὐκ ἐλεγχθείης , ἔφην , ὦ ἄριστε ; ἢ οὐκ οἴη ἄτοπός . γε εἶναι γελῶν ἀνθρώπου θάνατον ἢ νοῦσον ἢ παρακοπὴν ἢ μανίην ἢ μελαγχολίην ἢ σφαγὴν ἢ ἄλλο τι χεῖρον ; ἢ τοὔμπαλιν γάμους ἢ πανηγύριας ἢ τεκνογονίην ἢ μυστήρια ἢ ἀρχὰς καὶ τιμὰς ἢ ἄλλο τι ὅλως ἀγαθόν ; καὶ γὰρ ἃ δέον οἰκτείρειν γελᾷς , καὶ ἐφ’ οἷσιν ἥδεσθαι χρὴ , καταγελᾷς τουτέων , ὥστε μήτε ἀγαθὸν μήτε κακὸν παρὰ σοὶ διακεκρίσθαι . Ὁ δὲ , ταῦτα μὲν , ἔφη , εὖ λέγεις , ὦ Ἱππόκρτες , ἀλλ’ οὐκ οἶσθά πω τοῦ ἡμετέρου γέλωτος αἰτίην , μαθὼν δ’ εὖ οἶδ’ ὅτι κρέσσονα τῆς πρεσβείης ἀντιφορτισάμενος ἀποίσεις θεραπείην τὸν ἐμὸν γέλωτα τῇ πατρίδι καὶ ἑωυτέῳ , καὶ τοὺς ἄλλους δυνήσῃ σωφρονίζειν · ἀνθ’ ὧν ἴσως κᾀμὲ διδάξεις ἰητρικὴν ἀμοιβηδὸν , γνοὺς ὅση σπουδῇ περὶ τὰ ἀσπούδαστα , φιλοτιμεύμενοι πρήσσειν τὰ μηδενὸς ἄξια , πάντες ἄνθρωποι τὸν βίον ἀναλίσκουσι , γελώτων ἄξια διοικεῦντες . Ἐγὼ δέ φημι , λέγε πρὸς θεῶν , μήποτε γὰρ διαλανθάνῃ ἅπας ὁ κόσμος νοσέων , καὶ οὐκ ἔχει ὅκου διαπέμψηται πρεσβείην πρὸς θεραπείην · τί γὰρ ἂν εἴη ἔξω αὐτέου ; ὁ δ’ ὑπολαβὼν , πλλαί γε , φησὶν , ἀπειρίαι κόσμων εἰσὶν , Ἱππόκρατες , καὶ μηδαμῶς , ἑταῖρε , κατασμικρολόγει πλουσίην τὴν φύσιν ἐοῦσαν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν , ἔφην , Δημόκριτε , διδάξεις ἐν ἰδίῳ καιρῷ , εὐλαβέομαι γὰρ μή πως καὶ τὴν ἀπειρίην διεξιὼν γελᾷν ἄρξῃ · ἴσθι δὲ νῦν περὶ τοῦ σέο γέλωτος τῷ βίῳ λόγον δώσων . Ὁ δὲ μάλα τρανὸν ἐπιδών μοι , δύο , φησὶ , τοῦ ἐμοῦ γέλωτος αἰτίας δοκέεις , ἀγαθὰ καὶ φαῦλα · ἐγὼ δὲ ἕνα γελῶ τὸν ἄνθρωπον , ἀνοίης μὲν γέμοντα , κενεὸν δὲ πρηγμάτων ὀρθῶν , πάσῃσιν ἐπιβουλῇσι νηπιάζοντα , καὶ μηδεμιῆς ἕνεκεν ὠφελείης ἀλγέοντα τοὺς ἀνηνύτους μόχθους , πείρατα γῆς καὶ ἀορίστους μυχοὺς ἀμέτροισιν ἐπιθυμίῃσιν ὁδεύοντα , ἄργυρον τήκοντα καὶ χρυσὸν , καὶ μὴ παυόμενον τῆς κτήσιος ταύτης , αἰεὶ δὲ θορυβεύμενον περὶ τὸ πλέον , ὅκως αὐτοῦ ἐλάσσων μὴ γένηται · καὶ οὐδὲν αἰσχύνεται λεγόμενος εὐδαίμων , ὅτι χάσματα γῆς ὀρύσσει δεσμίων χερσὶν , ὧν οἱ μὲν ὑπὸ σομφῆς ἐπιπεσούσης τῆς γῆς ἐφθάρησαν , οἱ δὲ πολλῷ χρόνῳ ταύτην ἔχοντες τὴν ἀνάγαην ὡς ἐν πατρίδι τῇ κολάσει παραμένουσιν , ἀργύριον καὶ χρυσίον μαστεύοντες , ἴχνη κόνιος καὶ ψήγματα ἐρευνῶντες , ψάμμον ἄλλην ἀλλαχόθεν ἀγείροντες , καὶ τῆς γῆς φλέβας ἐκτέμνοντες , ἐς περιουσίην αἰεὶ βωλοκοπέοντες , ποιέοντες ἐκ γῆς τῆς μητρὸς πολεμίην γῆν , καὶ τὴν αὐτὴν ἐοῦσαν καὶ θαυμάζουσι καὶ πατέουσιν · ὅσος γέλως , ἐπιμόχθου καὶ κρυφίης γῆς ἐρῶσι τὴν φανερὴν ὑβρίζοντες . Κύνας ὠνεῦνται , οἱ δ’ ἵππους , οἱ δὲ χώρην πολλὴν περιορίζοντες ἰδίην ἐπιγράφουσιν , καὶ πολλῆς ἐθέλοντες δεσπόζειν οὐδὲ αὐτέων δύνανται · γαμεῖν σπεύδουσιν , ἃς μετ’ ὀλίγον ἐκβάλλουσιν , ἐρῶσιν , εἶτα μισέουσι , μετ’ ἐπιθυμίης γεννῶσιν , εἶτ’ ἐπβάλλουσι τελείους . Τίς ἡ κενὴ σπουδὴ καὶ ἀλόγιστος , μηδὲν μανίης διαφέρουσας πολεμοῦσιν ἔμφυλον , ἠρεμίην οὐχ αἱρετίζοντες · ἀντενεδρεύουσι βασιλέας , ἀνδροφονέουσι , γῆν ὀρύσσοντες ἀργύριον ζητοῦσιν , ἀργύριον εὑρόντες γῆν ἐθέλουσι πρίασθαι , ὠνησάμενοι γῆν καρποὺς πιπράσκουσι , καρποὺς ἀποδόμενοι πάλιν ἀργύριον λαμβάνουσιν . Ἐν ὅσῃσι μεταβολῇσιν εἰσὶν , ἐν ὅσῃ κακίῃ · οὐσίην μὴ ἔχοντες οὐσίην ποθέουσιν , ἔχοντες κρύπτουσιν , ἀφανίζουσιν . Καταγελῶ ἐφ’ οἷσι κακοπραγέουσιν , ἐπιτείνω τὸν γέλωτα ἐφ’ οἷς δυστυχέουσι , θεσμοὺς γὰρ ἀληθείης παραβεβήκασι , φιλονεικέοντες ἔχθρῃ πρὸς ἀλλήλους , δῆριν ἔχουσι μετὰ ἀδελφεῶν καὶ τοκήων καὶ πολιτέων , καὶ ταῦτα ὑπὲρ τοιουτέων κτημάτων ὧν οὐδεὶς θανὼν δεσπότης ἐστὶν , ἀλληλοκτονέουσιν , ἀθεσμόβια φρονεῦντες φίλων καὶ πατρίδων ἀπορίην ὑπερορῶσι , πλουτίζουσι τὰ ἀνάξια καὶ τὰ ἄψυχα , ὅλης τῆς οὐσίης ἀνδριάντας ὠνέονται , ὅτι δοκέει λαλεῖν τὸ ἄγαλμα , τοὺς δὲ ἀληθέως λαλέοντας μισεῦσιν . Τῶν μὴ ῥηϊδίων ἐφίενται · καὶ γὰρ ἤπειρον οἰκεῦντες θάλασσαν ποθέουσι , καὶ πάλιν ἐν νήσοισιν ἐόντες ἠπείρων γλίχονται , καὶ πάντα διαστρέφουσιν ἐς ἰδίην ἐπιθυμίην . Καὶ δοκέουσι μὲν ἐν πολέμῳ ἀνδρείην ἐπαινέεσθαι , νικῶνται δὲ καθ’ ἡμερην ὑπὸ τῆς ἀσελγείης , ὑπὸ τῆς φιλαργυρίης , ὑπὸ τῶν παθέων πάντῶν , ἃ νοσέουσι . Θερσῖται δ’ εἰσὶ τοῦ βίου πάντες . Τί δὲ τὸν ἐμὸν , Ἱππόκρατες , ἐμέμψω γέλωτα ; οὐ γὰρ αὐτός τις τῆς ἰδίης ἀνοίης , ἀλλὰ ἄλλος ἄλλου καταγελᾷ , οἱ μὲν τῶν μεθυόντων , ὅταν αὐτοὶ δοκέωσι νήφειν , οἱ δὲ τῶν ἐρώντων , χαλεπωτέρην νοῦσον νοσεῦντες αὐτοὶ , οἱ δὲ τῶν πλεόντων , ἄλλοι δὲ τῶν περὶ γεωργίην ἀσχοληθέντων · οὐ συμφωνέουσι γὰρ οὔτε ταῖς τέχναις οὔτε τοῖς ἔργοις . Ἐγὼ δὲ , ταῦτα μὲν , ἔφην , κρήγυα , Δημόκριτε , οὐδ’ ἄλλος τις ἂν εἴη λόγος ἁρμοδιώτερος ἐξαγγέλλων ταλαιπωρίην θνητῶν · ἀλλ’ αἱ πρήξιες νομοθετέουσυτὴν ἀναγκαίην , οἰκονομίης τε εἵνεκα καὶ ναυπηγίης καὶ τῆς ἑτέρης πολιτείης , ἐν ᾗ χρεὼν εἶναι τὸν ἄνθρωπον · οὐ γὰρ εἰς ἀργίην αὐτὸν ἡ φύσις ἐγέννησεν · ἐκ τουτέων δὲ πάλιν φιλοδοξίη χυθεῖσα ἔσφηλε πολλῶν ὀρθογνώμονα ψυχὴν , σπουδαζόντων μὲν ἅπαντα ὡς ἐπὶ ἀδιαπτωσίῃ , μὴ κατευτονεόντων δὲ τὴν ἀδηλότητα προορῆσθαι . Ἤ που γάρ τις , ὦ Δημόκριτε , γαμέων ἢ χωρισμὸν ἢ θάνατον προσεδόκησεν ; τίς δ’ ὁμοίως παιδοτροφέων ἀπώλειαν ; ἀλλ’ οὐδ’ ἐν γεωργίῃ καὶ πλόῳ καὶ βασιλείῃ καὶ ἡγεμονίῃ καὶ πάνθ’ ὅσ’ ὑπάρχει κατὰ τὸν αἰῶνα · οὐδεὶς γὰρ προϋπέλαβε πταῖσαι , ἀλλ’ ἀγαθῇσιν ἕκαστος τουτέων ἐλπίσι φέρβεται , τῶν δὲ χερειόνων οὐ μέμνηται · μή ποτ’ οὖν ὁ σὸς γέλως τουτέοισιν ἀνάρμοστος ; Ὁ δὲ Δημόκριτος , μάλα , ἔφη , νωθὴς τὸν νόον ὑπάρχεις , καὶ μακρήν γε τῆς ἐμῆς γνώμης ἀπόδημος , Ἱππόκρατες , ἀταραξίης καὶ ταραχῆς μέτρα μὴ ἐπισκοπέων , δι’ ἄγνοιαν . Ταῦτα γὰρ αὐτὰ διανοίῃ φρενήρει διοικέοντες , αὐτοί τε ῥηϊδίως ἀπηλλάσσοντο , καὶ τὸν ἐμὸν ἐλώφεον γέλωτα . Νῦν δ’ ὡς ἐπαρηρόσι τοῖσιν ἐν τῷ βίῳ φρενοβλαβέες τετύφωνται ἀσυλλογίστῳ διανοίῃ τῆς ἀτάκτου φορῆς , δυσδίδακτοι · νουθεσίη γὰρ αὐτάρκης ὑπῆρχεν ἡ τῶν ξυμπάντων μεταβολὴ , ὀξείῃσι τροπῇσιν ἐμπίπτουσα , αἰφνίδιον τροχηλασίην παντοίην ἐννοέουσα . Οἱ δ’ ὡς ἐπ’ ἀρηρυίῃ καὶ βεβαίῃ ἐκλελησμένοι παθέων κατὰ τὸ ξυνεχὲς ἐμπιπτόντων ἄλλοτε ἄλλως ποθεῦντες τὰ λυπέοντα , διζήμενοι τὰ μὴ ξυμφέροντα , ἐγκαλινδεῦνται πολλῇσι ξυμφορῆσιν . Εἰ δέ τις ἐμερμήριζεν κατὰ δύναμιν ἰδίην τὰ ξύμπαντα ἕρδειν , ἀδιάπτωτον ἐφρούρεε ζωὴν , ἑωυτὸν ἐξεπιστάμενος , καὶ ξύγκρισιν ἰδίην σαφέως κατανοήσας , καὶ μὴ τῆς ἐπιθυμίης τὴν σπουδὴν ἀόριστον ἐκτείνων , τὴν δὲ πλουσίην φύσιν καὶ πάντων τιθηνὸν δι’ αὐταρκείης ὁρέων . Καθάπερ δ’ ἡ τῶν παχέων εὐεξίη κίνδυνος πρόδηλος , οὕτω τὸ μέγεθος τῶν εὐτυχημάτων σφαλερόν ἐστιν · ἀρίσημοι δ’ ἐν τῇσι κακοδαιμονίῃσι ξυνθεωρεῦνται . Ἄλλοι δὲ τὰ τῶν παλαιῶν μὴ ἱστορέοντες ὑπὸ τῆς ἰδίης κακοπραγίης ἀπώλοντο , τὰ δῆλα καθάπερ ἄδηλα μὴ προθεωρεῦντες , ὑπόδειγμα τὸν μακρὸν βίον ἔχοντες γενομένων καὶ μὴ γενομένων , ἐξ ὧν καὶ τὸ ἐσόμενον ἐχρῆν κατανοῆσαι . Ταῦθ’ ὁ ἐμὸς γέλως , ἄφρονες ἄνθρωποι , πονηρίης δίκας ἐκτίνοντες , φιλαργυρίης , ἀπληστίης , ἔχθρης , ἐνέδρης , ἐπιβουλίης , βασκανίης , ἀργαλέον ἐξειπεῖν πολυμηχανίην κακῶν , ἀπειρίη γάρ τίς ἐστι κᾀν τουτέοισι , δολοπλοκίῃσιν ἀνθαμιλλεῦντες , σκολιόφρονες · ἀρετῆς δὲ παρ’ αὐτοῖσι τρόπος ἐστὶ τὸ χέρειον , φιλοψευδίην γὰρ ἀσκέουσι , φιληδονίην κοσμέουσι , νόμοισιν ἀπιθεῦντες ὁ δὲ αὐτέων κατακρίνει τὴν ἀπροαιρεσίην , μήτε ὁρήσιος μήτε ἀκοῆς μετέχοντας · μούνη δ’ αἴσθησις ἀνθρώπου ἀτρεκείῃ διανοίης τηλαυγὴς , τό τε ἐὸν καὶ τὸ ἐσόμενον προορεομένη . Δυσαρεστεῦνται πᾶσι , καὶ πάλιν τοῖσιν αὐτέοισιν ἐμπελάζονται , ἀρνησάμενοι πλόον πλέουσι , γεωργίην ἀπειπάμενοι αὖθις γεωργεῦσιν , ἐκβάλλοντες γαμετὴν ἑτέρην εἰσάγονται , γεννήσαντες ἔθαψαν , θάψαντες ἐγέννησαν , πάλιν τρέφουσι , γῆρας ηὔξαντο , ἐς αὐτὸ δ’ ἀφικόμενοι στενάζουσιν , ἐν οὐδεμιῇ καταστάσει βέβαιον ἔχοντες τὴν γνώμην · ἡγεμόνες καὶ βασιλέες μακαρίζουσι τὸν ἰδιώτην , ὁ δὲ ἰδιώτης ὀρέγεται βασιλείης , ὁ πολιτευόμενος τὸν χειροτεχνεῦντα ὡς ἀκίνδυνον , ὁ δὲ χειροτέχνῆς ἐκεῖνον ὡς εὐτονεῦντα κατὰ πάντων . Τὴν γὰρ ὀρθὴν κέλέυθον τῆς ἀρετῆς οὐ θεωρεῦσι καθαρὴν καὶ λείην καὶ ἀπρόσπταιστον , εἰς ἣν οὐδεὶς τετόλμηκεν ἐμβαίνειν · φέρονται δὲ ἐπὶ τὴν ἀπειθῆ καὶ σκολιὴν , τρηχυβατέοντες , καταφερόμενοι καὶ προσκόπτοντες , οἱ δὲ πλεῖστοι ἐκπίπτοντες , ἀσθμαίνοντες ὡς διωκόμενοι , ἐρίζοντες , ὑστερέοντες , προηγεύμενοι . Καὶ οὓς μὲν αὐτέων ἔρωτες ἀτάσθαλοι ὑποπεπρήκασιν ἀλλοτρίης φῶρας εὐνῆς , ἀναιδείῃ πισύνους · οὓς δὲ τήκει φιλαργυρίη νοῦσος ἀόριστος · οἱ δ’ ἀλλήλοισιν ἀντεπιτίθενται · οἱ δ’ ὑπὸ φιλοδοξίης ἐς ἠέρα ἀνενεχθέντες βρίθει κακίης ἐς βυθὸν ἀπωλείης καταφέρονται . Κατασκάπτουσιν , εἶτα ἐποικοδομέουσι , χαρίζονται , εἶτα μετανοοῦσι , καὶ ἀφαιρεῦνται τὰ φιλίης δίκαια , κακοπραγεῦντες ἐς ἔχθρην , τὰ ξυγγενείης πολεμοποιεῦντες , καὶ τουτέων πάντων αἰτίη ἡ φιλαργυρίη . Τί νηπίων ἀθυρόντων διαφέρουσι , παρ’ οἷσιν ἄκριτος μὲν ἡ γνώμη , τὸ δὲ προσπεσὸν τερπνόν ; Ἐν δὲ τοῖσι θυμοῖσι τί περισσὸν ζώοισιν ἀλόγοισι παραλελοίπασιν ; πλὴν ὅτι ἐν αὐταρκείῃ μένουσιν οἱ θῆρες . Τίς γὰρ λέων ἐς γῆν κατέκρυψε χρυσόν ; τίς ταῦρος πλεονεξίην ἐκορύσατο ; τίς πάρδαλις ἀπληστίην κεχώρηκε ; διψῇ μὲν ἄργιος σῦς , ὅσον ὕδατος ὠρέχθη · λύκος δὲ δαρδάψας τὸ προσπεσὸν τῆς ἀναγκαίης τροφῆς ἀναπέπαυται · ἡμέρῃσι δὲ καὶ νυξὶ ξυναπτομένῃσιν οὐκ ἔχει θοίνης κόρον ὤνθρωπος . Καὶ χρόνων μὲν ἐνιαυσίων τάξις ὀχείης ἀλόγων τέρμα ἐστὶν , ὁ δὲ τὸ διηνεκὲς οἰστρομανίην ἔχει τῆς ἀσελγείης . Ἱππόκρατες , μὴ γελάσω τὸν κλαίοντα δι’ ἔρωτα , ὅτι ξυμφερόντως ἀποκέκλεισται , μάλιστα δ’ ἢν ῥιψοκίνδυνος ᾖ , καὶ φέρηται κατὰ κρημνῶν ἢ βυθῶν πελάγους , ἐπιτενῶ τὸν γέλωτα ; μὴ γελάσω τὸν τὴν νῆα πολλοῖσι φορτίοισι βαπτίσαντα , εἶτα μεμφόμενον τῇ θαλάσσῃ ὅτι κατεβύθισεν αὐτὴν πλήρεα ; ἐγὼ μὲν οὐδ’ ἀξίως δοκέω γελῇν , ἐξευρεῖν δὲ κατ’ αὐτέων ἤθελόν τι λυπηρόν · ἀλλ’ οὐδὲ ἰητρικὴν ὑπὲρ τουτέων ἐχρῆν εἶναι , μήτε τεχνώμενον παιήονα φάρμακα · ὁ σὸς πρόγονος Ἀσκληπιὸς νουθεσίη σοι γινέσθω , σώζων ἀνθρώπους κεραυνοῖσίν ηὐχαρίστηται . Οὐχ ὁρῇς ὅτι κᾀγὼ τῆς κακίης μοῖρα εἰμὶ , μανίης διζήμενος αἰτίην , ζῶα κατακτείνω καὶ ἀνατέμνω ; ἐχρῆν δὲ ἐξ ἀνθρώπων τὴν αἰτίην ἐρευνῆσαι . Οὐχ ὁρῇς ὅτι καὶ ὁ κόσμος μισανθρωπίης πεπλήρωται ; ἄπειρα κατ’ αὐτέων πάθεα ξυνήθροικεν · ὅλος ὁ ἄνθρωπος ἐκ γενετῆς νοῦσος ἐστὶ , τρεφόμενος , ἄχρηστος , ἱκέτης βοηθείης · αὐξανόμενος , ἀτάσθαλος , ἄφρων , διὰ χειρὸς παιδαγωγίης · ἀκμάζων , θρασύς · παρακμάζων , οἰκτρὸς , τοὺς ἰδίους πόνους ἀλογιστίη γεωργήσας · ἐκ μητρῴων γὰρ λύθρων ἐξέθορε τοιοῦτος . Διὰ τοῦτο οἱ μὲν θυμικοὶ καὶ ὀργῆς ἀμέτρου γέμοντες , ἐν ξυμφορῇσι καὶ μάχῃσι , οἱ δ’ ἐν φθορῇσι καὶ μοιχείῃσι διὰ παντὸς , οἱ δ’ ἐν μέθῃσιν , οἱ δ’ ἐν ἐπιθυμίῃσι τῶν ἀλλοτρίων , οἱ δ’ ἐν ἀπωλείῃσι τῶν σφετέρων . Ὄφελον δύναμις ὑπῆρχε τὰς ἁπάντων οἰκήσιας ἀνακαλύψαντα μηδὲν ἀφεῖναι τῶν ἐντὸς παρακάλυμμα , εἶθ’ οὕτως ὁρῇν τὰ πρησσόμενα ἔνδον · ἴδωμεν ἂν οὓς μὲν ἐσθίοντας , οὓς δὲ ἐμέοντας , ἑτέρους δ’ αἰκίῃσι στρεβλέοντας , τοὺς δὲ φάρμακα κυκῶντας , τοὺς δὲ ξυννοέοντας ἐπιβουλίην , τοὺς δὲ ψηφίζοντας , ἄλλους χαίροντας , τοὺς δὲ κλαίοντας , τοὺς δὲ ἐπὶ κατηγορίην φίλων ξυγγράφοντας , τοὺς δὲ διὰ φιλοδοξίην ἔκφρονας . Καὶ τά γε ἔτι βαθύτερα , αἱ πρήξιες τῶν κατὰ ψυχὴν κευθομένων , καὶ τουτέων ὁκόσοι μὲν νέοι , ὁκόσοι δὲ πρεσβῦται , αἰτεῦντες , ἀρνεόμενοι , πενόμενοι , περιουσιάζοντες , λιμῷ θλιβόμενοι , οἱ δὲ ἀσωτίῃ βεβαρυμένοι , ῥυπῶντες , δέσμιοι , οἱ δὲ τρυφῇσι γαυριῶντες , τρέφοντες , ἄλλοι σφάζοντες , ἄλλοι θάπτοντες , ὑπερορέοντες ἃ ἔχουσι , πρὸς τὰς ἐλπιζομένας κτήσιας ὡρμημένοι , μένοι , οἱ μὲν ἀναίσχυντοι , οἱ δὲ φειδωλοὶ , οἱ δὲ ἄπληστοι , οἷ μὲν φονεῦντες , οἱ δὲ τυπτόμενοι , οἱ δὲ ὑπερηφανεῦντες , οἱ δὲ ἐπτοημένοι κενοδοξίῃ · καὶ οἱ μὲν ἵπποισι παρεστεῶτες , οἱ δὲ ἀνδράσιν , οἱ δὲ κυσὶν , οἱ δὲ λίθοισιν ἢ ξύλοισιν , οἱ δὲ χαλκῷ , οἱ δὲ γραφῇσι · καὶ οἱ μὲν ἐν πρεσβείαις , οἱ δὲ ἐν στρατηγίῃσιν , οἱ δὲ ἐν ἱερωσύνῃσιν , οἱ δὲ στεφανηφορέοντες , οἱ δὲ ἔνοπλοι , οἱ δ’ ἀποκτεινόμενοι . Φέρονται δὲ τουτέων ἕκαστοι , οἱ μὲν ἐπὶ ναυμαχίην , οἱ δὲ ἐπὶ στρατείην , οἱ δὲ ἐπ’ ἀγροικίην , ἕτεροι δὲ ἐπὶ φορτίδας ναῦς , οἱ δὲ ἐς ἀγορὴν , ἕτεροι δ’ ἐπ’ ἐκκλησίην , οἱ δὲ ἐπὶ θέητρον , οἱ δὲ ἐς φυγὴν , ἄλλοι δὲ ἀλλαχόσε · καὶ οἱ μὲν ἐς φιληδονίην καὶ ἡδυπαθείην καὶ ἀκρασίην , οἱ δὲ ἐς ἀργίην καὶ ῥᾳθυμίην . Τὰς ἀναξίους οὖν καὶ δυστήνους ψυχὰς ὁρεῦντες καὶ τοσαύτας , πῶς μὴ χλευάσωμεν τὸν τοιήνδε ἀκρασίην ἔχοντα βίον αὐτέων ; κάρτα γὰρ ἔλπομαι μηδὲ τὴν σὴν ἰητρικὴν ἁνδάνειν αὐτέοισιν · δυσαρεστέονται γὰρ ὑπ’ ἀκρασίης ἅπασι , καὶ μανίην τὴν σοφίην νομίζουσιν . Ἤπου γὰρ ὑπονοέω σαφέως λωβᾶσθαί σου τὰ πολλὰ τῆς ἐπιστήμης ἢ διὰ φθόνον ἢ δι’ ἀχαριστίην · οἵ τε γὰρ νοσέοντες ἅμα τῷ σώζεσθαι τὴν αἰτίην θεοῖσιν ἢ τύχη , προσνέμουσι · πολλοὶ δὲ τῇ φύσει προσάψαντες , ἐχθαίρουσι τὸν εὐεργετήσαντα , μικροῦ δεῖν προσαγανακτεῦντες , εἰ νομίζονται χρεωφειλέται · οἵ τε πολλοὶ τὸ τῆς ἀτεχνίης ἐφ’ ἑωυτέοισιν ἔχοντες , ἀΐδριες ἐόντες , καθαιροῦσι τὸ κρέσσον · ἐν ἀναισθήτοισι γάρ εἰσιν αἱ ψῆφοι · οὔτε δ’ οἱ πάσχοντες συνομολογέειν ἐθέλουσιν , οὔτε οἱ ὁμοτεχνεῦγτες μαρτυρέειν · φθόνος γὰρ ἐνίσταται . Οὐκ ἀπείρῳ σοὶ τῶν τοιαυτέων λεσχέων ταῦτα σαφέω , εἰδὼς ἐν ἀναξιοπαθείῃσι σὲ πολλάκις γενηθέντα καὶ οὐ δι’ οὐσίῃν ἢ βασκανίην φιλοτωθάσσοντα · ἀτρεκίης γὰρ οὐδεμία οὔτε γνῶσις οὔτε μαρτυρίη . Ἐπεμειδία δὲ λέγων ταῦτα καί μοι Δαμάγητε , θεοειδής τις . κατεφαίνετο , καὶ τὴν προτέρην αὐτέου μορφὴν ἐξελελήσμην · καὶ φημὶ ὦ Δημόκριτε μεγαλόδοξε , μεγάλας γε τῶν σῶν ξενίων δωρεὰς εἰς Κῶ ἀποίσομαι · πολλοῦ γάρ με τῆς σῆς σοφίης θαυμασμοῦ πεπλήρωκας · ἀπονοστέω δέ σου κῆρυξ ἀληθείην ἀνθρωπίνης φύσιος ἐξιχνεύσαντος καὶ νοήσαντος . Θεραπείην δὲ λαβὼν παρὰ σεῦ τῆς ἐμῆς διανοίης , ἀπαλλάσσομαι , τῆς ὥρης τοῦτο ἀπαιτεούσης καὶ τῆς τοῦ σώματος τημελείης · αὔριον δὲ καὶ κατὰ τὸ ἑξῆς ἐν ταὐτῷ γενησόμεθα . Ἀνιστάμην ταῦτα εἰπὼν , καὶ ὃς ἦν ἕτοιμος ἐπακολουθεῖν , προσελθόντι δέ τινι , οὐκ οἶδ’ ὁκόθεν , ἀπεδίδου τὰ βιβλία . Κᾀγὼ ξυντονώτερον ἤπειξα , καὶ πρὸς τοὺς ὄντως Ἀβδηρίτας ἐπὶ τῇ σκοπιῇ ἀναμένοντάς με , ἄνδρες , ἔφην , τῆς πρὸς ἐμὲ πρεσβείης χάρις ὑμῖν πολλή · Δημόκριτον γὰρ εἶδον , ἄνδρα σοφώτατον , σωφρονίζειν ἀνθρώπους μοῦνον δυνατώτατον . Ταῦτ’ ἔχω σοι περὶ Δημοκρίτεω , Δαμάγητε , φράζειν γηθοσύνως πάνυ . Ἔῤῥωσο .
Lemmas: 17 . Ἱπποκράτης Δαμάγητος χαίρω . οὗτος ἐκεῖνος , Δαμάγητος , ὅς εἰκάζω , οὐ παρακόπτω Δημόκριτος , ἀλλά πᾶς ὑπερφρονέω , καί ἐγώ σωφρονίζω καί διά ἐγώ πᾶς ἄνθρωπος . ἐκπέμπω δέ σύ , φιλότης , ὡς ἀληθής ὁ Ἀσκληπιάδης ναῦς , ὅς προστίθημι μετά ὁ ἅλιος ἐπίσημος καί ὑγίεια , ἐπεί κατά δαίμων ὁ εἰμί ἱστιοδρομέω , καί ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα καταπλέω εἰς Ἄβδηρα , ὅς αύ̓τεος ἐπιστέλλω ἀφικνέομαι · πᾶς οὖν ἀολλής πρό ὁ πύλη εὑρίσκω , ὡς ἔοικα , ἐγώ περιμένω , οὐ ἀνήρ μόνος , ἀλλά καί γυνή , ἔτι δέ καί πρεσβύτης καί παιδίον νή ὁ θεός κατηφής καί ὁ νήπιος · καί οὗτος μέντοι ὧδε ἔχω ὡς ἐπί μαίνομαι ὁ Δημόκριτος , ὁ δέ μετά ἀκρίβεια τότε ὑπερφιλοσοφέω . ἐπεί δέ ἐγώ ὁράω , δοκέω που μικρός ἐπί ἑαυτοῦ γίγνομαι , καί χρηστός ἐλπίς ποιέω · ὁ δέ Φιλοποίμην ἄγω ἐπί ὁ ξενία ἐγώ ὁρμάω , κᾄκεινος συνδοκέω οὗτος . ἐγώ δέ , ὦ ἀνήρ , φημί , Ἀβδηρϊτης , οὐδείς εἰμί ἐγώ ἔργον ἤ Δημόκριτος θεάομαι . ὁ δέ ἐπαινέω ἀκούω , καί ἥδομαι , ἄγω τε ἐγώ σύντομος διά ὁ ἀγορά , ὁ μέν ἕπομαι , ὁ δέ προθέω ἑτέρωθεν ἕτερος , σῴζω λέγω , βοηθέω , θεραπεύω . Κᾀγώ παραινέω θαρσέω , ὡς τάχα μέν οὐδείς εἰμί κακός πίσυνος ἐτησίαι ὥρα , εἰ δέ ἄρα καί τις βραχύς , εὐδιόρθωτος , καί ἅμα οὗτος λέγω ἔρχομαι , οὐδέ γάρ πρόσω εἰμί ὁ οἰκία , μάλα δέ οὐδέ ὁ πόλις ὅλος . πάρειμι οὖν , πλησίον γάρ ὁ τεῖχος τυγχάνω , καί ἀνάγω ἐγώ ἡσυχῇ , ἔπειτα κατόπιν ὁ πύργος βουνός εἰμί τις ὑψηλός , μακρός καί δασύς αἴγειρος ἐπίσκιος · ἔνθεν τε θεωρέω ὁ ὁ Δήμοκριτος καταγώγιον , καί αὐτός ὁ Δημόκριτος κάθημαι ὑπό τις ἀμφιλαφής καί χθαμαλός πλατάνιστος , ἐν ἐξωμίς παχύς , μόνος , ἀνήλιφος , ἐπί λίθινος θᾶκος , ὠχριάω πάνυ καί λειπόσαρ̈ξ , κουριάω ὁ γένειον . παρά αὐτός δέ ἐπί δεξιά λεπτόρρυτος ὕδωρ κατά πρηνής ὁ λόφος θέω ἠρεμαῖος κελαρύζω · εἰμί δέ τις τέμενος ὑπέρ ἐκεῖνος ὁ λόφος , ὡς ἐν ὑπόνοια κατεικάζω , νύμφη ἱδρύω , αὐτόφυτος ἐπηρεφής ἄμπελος . ὁ δέ ἔχω ἐν εὐκοσμία πολύς ἐπί ὁ γόνυ βιβλίον , καί ἕτερος δέ τις ἐκ ἄμφω ὁ μέρος αὐτός παραβάλλω , σωρεύω δέ καί ζῷον συχνός ἀνατέμνω διά ὅλος . ὁ δέ ὅτε μέν σύντονος γράφω ἔγκειμαι , ὅτε δέ ἠρεμέω πάμπολυς τε ἐπέχω καί ἐν ἑαυτοῦ μερμηρίζω · εἶτα μετά οὐ πολύς , οὗτος ἔρδω , ἐξανίστημι περιπατέω , καί ὁ σπλάγχνον ὁ ζῷον ἐπισκοπέω , καί κατατίθημι αὐτός μετέρχομαι πάλιν καθέζομαι . ὁ δέ Ἀβδηρϊτης περιίστημι ἐγώ κατηφής καί οὐ πρόσω ὁ ὄψις δακρύω ἔχω φημί , ὁράω μέντοι ὁ Δημόκριτος βίος , ὦ Ἱπποκράτης , ὡς μαίνομαι , καί οὔτε ὅς τις ἐθέλω οἶδα οὔτε ὅς τις ἔρδω . καί τις αὐτός ἔτι μάλα ἐνδείκνυμι βούλομαι ὁ μανία αὐτός , ὀξύς ἀνακωκύω εἴκελος γυνή ἐπί θάνατος τέκνον ὀδύρομαι , εἶτα ἀνοιμώζω πάλιν ἄλλος ὑποκρίνω παροδίτης ἀπόλλυμι τις ὅς διακομίζω · καί ὁ Δημόκριτος ὑπακούω ὁ μέν μειδιάω , ὁ δέ ἐκγελάω , καί οὐ ἔτι οὐδείς γράφω , ὁ δέ κεφαλή θαμινός ἐπισείω . ἐγώ δέ , σύ μέν , φημί , ὦ Ἀβδηρίτης , αὐτόθι μίμνετμί , ἐγγύς δέ αὐτός καί λόγος καί σῶμα ἀνήρ γίγνομαι , ὁράω τε καί ἀκούω οἶδα ὁ πάθος ὁ ἀλήθεια · καί οὗτος λέγω καταβαίνω ἡσυχῇ . εἰμί δέ ὀξύς καί ἐπίφορος ἐκεῖνος ὁ χωρίον · μόλις οὖν διαστηρίζω διέρχομαι · ἐπεί δέ πλησιάζω , τυγχάνω , ὅτε ἐπέρχομαι αὐτός , τις δή ποτέ γράφω ἐνθουσιώδης καί μετά ὁρμή . ἵστημι οὖν αὐτόθι περιμένω αύ̓τος ὁ καιρός ὁ ἀνάπαυσις · ὁ δέ μετά μικρός ὁ φορά λήγω ὁ γράφιον ἀναβλέπω τε εἰς ἐγώ προσέρχομαι καί φημί , χαίρω , ξένος . Κᾀγώ , πολύς γε καί σύ , Δημόκριτος , ἀνήρ σοφός . ὁ δέ αἰδέομαι , οἴομαι , ὅτι οὐ ὀνομαστί προσλέγω ἐγώ , σύ δέ , φημί , τίς καλέω ; ἄγνοια γάρ ὁ σός ὄνομα εἰμί πρόφασις ὁ ὁ ξένος προσηγορία . Ἱπποκράτης , φημί , ἐγώ τούνομα ὁ ἰατρός . ὁ δέ λέγω , ὁ ὁ Ἀσκληπιάδης εὐγένεια πολύς τε σύ ὁ κλέος ὁ ἐν ἰατρικός σοφία φοιτάω · καί εἰς ἐγώ ἀφικνέομαι . τίς δέ χρέος , ἑταῖρος , δεῦρο σύ ἄγω ; μάλα δέ πρό πᾶς κάθημαι · ὁράω δέ ὡς εἰμί οὗτος οὐ ἀηδής φύλλον θᾶκος ἔτι χλωρός καί μαλθακός , ἐγκαθίζω προσηνής ὁ ὁ τύχη ἐπίφθονος θᾶκος . καθίζω δέ ἐγώ , πάλιν φημί , ἴδιος οὖν ἤ ἐπιδήμιος πρᾶγμα δίζημαι δεῦρο ἀφικνέομαι , φράζω σαφής · καί γάρ ἐγώ ὅς τις δύναμαι συνεργέω ἄν . Κᾀγώ , ὁ μέν κατά ἀλήθεια , φημί , αἴτιος , δεῦρο σύ χάριν ἥκω συντυγχάνω σοφός ἀνήρ · ἔχω δέ πρόφασις ὁ πατρίς , ὅς πρεσβεία τελέω . ὁ δέ , ξενία τοίνυν , φημί , ὁ πρῶτος χράω ἡμέτερος . πειράω δέ ἐͅγώ κατά πᾶς ἀνήρ , καίπερ ἤδη ἐγώ δῆλος μή παρακόπτω εἰμί , Φιλοποίμην οἶδα , φημί , πολίτης εἰμί ὑμέτερος ; ὁ δέ , καί μάλα , λέγω , ὁ Δάμων λέγω υἱός , ὁ οἰκέω παρά ὁ Ἑρμαίς κρήνη . οὗτος , λέγω , οὗ καί τυγχάνω ἐκ πατήρ ἴδιος ξένος · ἀλλά σύ , Δημόκριτος , ὁ κρατύς ἐγώ ξενία δέχομαι , καί πρῶτος γε τίς οὗτος τυγχάνω γράφω φράζω . ὁ δέ ἐπέχω ὀλίγος , περί μανία , φημί . ἐͅγώ , ὦ Ζεύς βασιλεύς , φημί , εὔκαιρος γε ἀντιγράφω πρός ὁ πόλις . ὁ δέ , ποῖος , φημί , πόλις , Ἱπποκράτης ; ἐγώ δέ , οὐδείς , φημί , ὦ Δημόκριτος , ἀλλά οὐ οἶδα ὅπως προϋφέζομαι · ἀλλά τίς περί μανία γράφω ; τίς γάρ ; ειἱπω , ἄλλος , πλήν ὅστις τε εἰμί , καί ὅπως ἄνθρωπος ἐγγίγνομαι , καί τίς τρόπος ἀπολωφάω · ὁ τε γάρ ζῷον οὗτος ὁπόσος , φημί , ὁράω , οὗτος μέντοι γε ἀνατέμνω ἕνεκα , οὐ μισέω θεός ἔργον , χολή δέ δίζημαι φύσις καί θέσις · οἶδα γάρ ἄνθρωπος παρακοπή ὡς αἴτιος ἐπιτοπολὺ οὗτος πλεονάζω , ἐπεί πᾶς μέν φύσις , ἀλλά παρά ὅς μέν ἐλαχύς , παρά ὅς δέ τις πολύς · ὁ δέ ἀμετρία αὐτε͂οι νόσος τυγχάνω , ὡς ὕλη ὅτε μέν ἀγαθός , ὅτε δέ φαῦλος ὑπόκειμαι . Κᾀγώ , νή Ζεύς , φημί , ὦ Δημόκριτος , ἀληθής γε καί φρόνιμος λέγω , ὅθεν εὐδαίμων σύ κρίνω τοσοῦτος ἀπολαύω ἡσυχία · ἐγώ δέ μετέχω οὗτος οὐ ἐπιτρέπω . ἔρομαι δέ διά τίς , ὦ Ἱπποκράτης , οὐ ἐπιτρέπω ; ὅτι , φημί , ἤ ἀγρός ἤ οἰκία ἤ τέκνον ἤ δάνειον ἤ νόσος ἤ θάνατος ἤ δμώς ἤ γάμος ἤ τοιοῦτος τις ὁ εὐκαιρία ὑποτέμνω . ἐνταῦθα δή ὁ ἀνήρ εἰς ὁ εἴωθα πάθος καταφέρω , καί μάλα ἀθρόος τις ἀνακαγχάζω , καί ἐπιτωθάζω , καί ὁ λοιπός ἡσυχία ἄγω Κᾀγώ , τίς μέντοι , Δημόκριτος , φημί , γελάω ; πότερος ὁ ἀγαθός ὅς λέγω , ἤ ὁ κακός ; ὁ δέ ἔτι μάλα γελάω , καί ἄποθεν ὁράω ὁ Ἀβδηρίτης , ὁ μέν ὁ κεφαλή αὐτός παίω , ὁ δέ ὁ μέτωπον , ὁ δέ ὁ θρίξ τίλλω · καί γάρ , ὡς ὕστερον φημί , πλεονάζω παρά ὁ εἴωθα ὁ γέλως χράω . ὑποτυγχάνω δέ ἐγώ , ἀλλά μήν , φημί , σοψάω ἀγαθός , Δημόκριτος , ποθέω γάρ αἰτία ὁ περί σύ πάθος καταλαμβάνω , τίς ἄξιος φαίνω ἐγώ γέλως ; ἤ ὁ λέγω , ὅπως μανθάνω παύω ὁ αἰτία , ἤ σύ ἐλέγχω διακρούω ὁ ἄκαιρος γέλως . ὁ δέ , Ἡρακλῆς , φημί , εἰ γάρ δύναμαι ἐγώ ἐλέγχω , θεραπεία θεραπεύω , οἷος οὐδείς οὐδεπώποτε , ὦ Ἱπποκράτης . καί πῶς οὐ ἐλέγχω , φημί , ὦ ἀγαθός ; ἤ οὐ οἶος ἄτοπος . γε εἰμί γελάω ἄνθρωπος θάνατος ἤ νόσος ἤ παρακοπή ἤ μανία ἤ μελαγχολία ἤ σφαγή ἤ ἄλλος τις κακός ; ἤ ἔμπαλιν γάμος ἤ πανήγυρις ἤ τεκνογονία ἤ μυστήριον ἤ ἀρχή καί τιμή ἤ ἄλλος τις ὅλος ἀγαθός ; καί γάρ ὅς δέω οἰκτίρω γελάω , καί ἐπί ὅς ἥδομαι χρή , καταγελάω οὗτος , ὥστε μήτε ἀγαθός μήτε κακός παρά σύ διακρίνω . ὁ δέ , οὗτος μέν , φημί , εὖ λέγω , ὦ Ἱππόκρτες , ἀλλά οὐ οἶδα πω ὁ ἡμέτερος γέλως αἰτία , μανθάνω δέ εὖ οἶδα ὅτι κρατύς ὁ πρεσβεία ἀντιφορτίζω ἀποφέρω θεραπεία ὁ ἐμός γέλως ὁ πατρίς καί ἑωύτῳ , καί ὁ ἄλλος δύναμαι σωφρονίζω · ἀντί ὅς ἴσως ἐͅγώ διδάσκω ἰατρικός ἀμοιβηδόν , γιγνώσκω ὅσος σπουδή περί ὁ ἀσπούδαστος , φιλοτιμέομαι πράσσω ὁ μηδείς ἄξιος , πᾶς ἄνθρωπος ὁ βίος ἀναλίσκω , γέλως ἄξιος διοικέω . ἐγώ δέ φημί , λέγω πρός θεός , μήποτε γάρ διαλανθάνω ἅπας ὁ κόσμος νοσέω , καί οὐ ἔχω ὅπου διαπέμπω πρεσβεία πρός θεραπεία · τίς γάρ ἄν εἰμί ἔξω αύ̓τος ; ὁ δέ ὑπολαμβάνω , πλλή γε , φημί , ἀπειρία κόσμος εἰμί , Ἱπποκράτης , καί μηδαμῶς , ἑταῖρος , κατασμικρολογέω πλούσιος ὁ φύσις εἰμί . ἀλλά οὗτος μέν , φημί , Δημόκριτος , διδάσκω ἐν ἴδιος καιρός , εὐλαβέομαι γάρ μή πως καί ὁ ἀπειρία διεξέρχομαι γελάω ἄρχω · οἶδα δέ νῦν περί ὁ σύ γέλως ὁ βίος λόγος δίδωμι . ὁ δέ μάλα τρανός ἐφοράω ἐγώ , δύο , φημί , ὁ ἐμός γέλως αἰτία δοκέω , ἀγαθός καί φαῦλος · ἐγώ δέ εἷς γελάω ὁ ἄνθρωπος , ἄνοια μέν γέμω , κενός δέ πρᾶγμα ὀρθός , πᾶς ἐπιβουλή νηπιάζω , καί μηδείς ἕνεκα ὠφέλεια ἀλγέω ὁ ἀνήνυτος μόχθος , πεῖραρ γῆ καί ἀόριστος μυχός ἄμετρος ἐπιθυμία ὁδεύω , ἄργυρος τήκω καί χρυσός , καί μή παύω ὁ κτῆσις οὗτος , ἀεί δέ θορυβέω περί ὁ πολύς , ὅπως αὐτός ἐλαχύς μή γίγνομαι · καί οὐδείς αἰσχύνω λέγω εὐδαίμων , ὅτι χάσμα γῆ ὀρύσσω δέσμιον χείρ , ὅς ὁ μέν ὑπό σομφός ἐπιπίπτω ὁ γῆ φθείρω , ὁ δέ πολύς χρόνος οὗτος ἔχω ὁ ἀνάγαη ὡς ἐν πατρίς ὁ κόλασις παραμένω , ἀργύριον καί χρυσίον μαστεύω , ἴχνος κόνις καί ψῆγμα ἐρευνάω , ψάμμος ἄλλος ἀλλαχόθεν ἀγείρω , καί ὁ γῆ φλέψ ἐκτέμνω , εἰς περιουσία ἀεί βωλοκοπέω , ποιέω ἐκ γῆ ὁ μήτηρ πολέμιος γῆ , καί ὁ αὐτός εἰμί καί θαυμάζω καί πατέω · ὅσος γέλως , ἐπίμοχθος καί κρύφιος γῆ ἐράω ὁ φανερός ὑβρίζω . κύων ὠνέομαι , ὁ δέ ἵππος , ὁ δέ χώρα πολύς περιορίζω ἴδιος ἐπιγράφω , καί πολύς ἐθέλω δεσπόζω οὐδέ αὐτός δύναμαι · γαμέω σπεύδω , ὅς μετά ὀλίγος ἐκβάλλω , ἐράω , εἶτα μισέω , μετά ἐπιθυμία γεννάω , εἶτα ἐπβάλλω τέλειος . τίς ὁ κενός σπουδή καί ἀλόγιστος , μηδείς μανία διαφέρουδω πολεμέω ἔμφυλος , ἠρεμία οὐ αἱρετίζω · ἀντενεδρεύω βασιλεύς , ἀνδροφονέω , γῆ ὀρύσσω ἀργύριον ζητέω , ἀργύριον εὑρίσκω γῆ ἐθέλω πρίαμαι , ὠνέομαι γῆ καρπός πιπράσκω , καρπός ἀποδίδωμι πάλιν ἀργύριον λαμβάνω . ἐν ὅσος μεταβολή εἰμί , ἐν ὅσος κακία · οὐσία μή ἔχω οὐσία ποθέω , ἔχω κρύπτω , ἀφανίζω . καταγελάω ἐπί ὅς κακοπραγέω , ἐπιτείνω ὁ γέλως ἐπί ὅς δυστυχέω , θεσμός γάρ ἀλήθεια παραβαίνω , φιλονεικέω ἔχθρα πρός ἀλλήλων , δῆρις ἔχω μετά ἀδελφός καί τοκεύς καί πολίτης , καί οὗτος ὑπέρ τοιοῦτος κτῆμα ὅς οὐδείς θνῄσκω δεσπότης εἰμί , ἀλληλοκτονέω , ἀθεσμόβιος φρονέω φίλος καί πατρίς ἀπορία ὑπεροράω , πλουτίζω ὁ ἀνάξιος καί ὁ ἄψυχος , ὅλος ὁ οὐσία ἀνδριάς ὠνέομαι , ὅτι δοκέω λαλέω ὁ ἄγαλμα , ὁ δέ ἀληθής λαλέω μισέω . ὁ μή ῥᾴδιος ἐφίημι · καί γάρ ἤπειρος οἰκέω θάλασσα ποθέω , καί πάλιν ἐν νῆσος εἰμί ἤπειρος γλίχομαι , καί πᾶς διαστρέφω εἰς ἴδιος ἐπιθυμία . καί δοκέω μέν ἐν πόλεμος ἀνδρεῖος ἐπαινέω , νικάω δέ κατά ἡμερος ὑπό ὁ ἀσέλγεια , ὑπό ὁ φιλαργυρία , ὑπό ὁ πάθος πάντός , ὅς νοσέω . Θερσίτης δέ εἰμί ὁ βίος πᾶς . τίς δέ ὁ ἐμός , Ἱπποκράτης , μέμφομαι γέλως ; οὐ γάρ αὐτός τις ὁ ἴδιος ἄνοια , ἀλλά ἄλλος ἄλλος καταγελάω , ὁ μέν ὁ μεθύω , ὅταν αὐτός δοκέω νήφω , ὁ δέ ὁ ἐράω , χαλεπός νόσος νοσέω αὐτός , ὁ δέ ὁ πλέω , ἄλλος δέ ὁ περί γεωργία ἀσχολέω · οὐ συμφωνέω γάρ οὔτε ὁ τέχνη οὔτε ὁ ἔργον . ἐγώ δέ , οὗτος μέν , φημί , κρήγυος , Δημόκριτος , οὐδέ ἄλλος τις ἄν εἰμί λόγος ἁρμόδιος ἐξαγγέλλω ταλαιπωρία θνητός · ἀλλά ὁ πρᾶξις νογμαθετέουσυη ἀνάγκη , οἰκονομία τε ἕνεκα καί ναυπηγία καί ὁ ἕτερος πολιτεία , ἐν ὅς χρεών εἰμί ὁ ἄνθρωπος · οὐ γάρ εἰς ἀργία αὐτός ὁ φύσις γεννάω · ἐκ οὗτος δέ πάλιν φιλοδοξία χέω σφάλλω πολύς ὀρθογνώμων ψυχή , σπουδάζω μέν ἅπας ὡς ἐπί ἀδιαπτωσία , μή κατευτονέω δέ ὁ ἀδηλότης προοράω . ἤ που γάρ τις , ὦ Δημόκριτος , γαμέω ἤ χωρισμός ἤ θάνατος προσδοκέω ; τίς δέ ὅμοιος παιδοτροφέω ἀπώλεια ; ἀλλά οὐδέ ἐν γεωργία καί πλόος καί βασίλεια καί ἡγεμονία καί πᾶς ὅσος ὑπάρχω κατά ὁ αἰών · οὐδείς γάρ προυπολαμβάνω πταίω , ἀλλά ἀγαθός ἕκαστος οὗτος ἐλπίς φέρβω , ὁ δέ χερείων οὐ μιμνῄσκω · μή ποτέ οὖν ὁ σός γέλως τόυτεος ἀνάρμοστος ; ὁ δέ Δημόκριτος , μάλα , φημί , νωθής ὁ νόος ὑπάρχω , καί μακρός γε ὁ ἐμός γνώμη ἀπόδημος , Ἱπποκράτης , ἀταραξία καί ταραχή μέτρον μή ἐπισκοπέω , διά ἄγνοια . οὗτος γάρ αὐτός διάνοια φρενήρης διοικέω , αὐτός τε ῥᾴδιος ἀπηλλάσσω , καί ὁ ἐμός λωφάω γέλως . νῦν δέ ὡς ἐπαραρίσκω ὁ ἐν ὁ βίος φρενοβλαβής τυφόω ἀσυλλόγιστος διάνοια ὁ ἄτακτος φορά , δυσδίδακτος · νουθεσία γάρ αὐτάρκης ὑπάρχω ὁ ὁ σύμπας μεταβολή , ὀξύς τροπή ἐμπίπτω , αἰφνίδιος τροχηλασία παντοῖος ἐννοέω . ὁ δέ ὡς ἐπί ἀραρίσκω καί βέβαιος ἐκλανθάνω πάθος κατά ὁ συνεχής ἐμπίπτω ἄλλοτε ἄλλος ποθέω ὁ λυπέω , δίζημαι ὁ μή συμφέρω , ἐγκαλινδέομαι πολύς συμφορέω . εἰ δέ τις μερμηρίζω κατά δύναμις ἴδιος ὁ σύμπας ἔρδω , ἀδιάπτωτος φρουρέω ζωή , ἑαυτοῦ ἐξεπίσταμαι , καί σύγκρισις ἴδιος σαφής κατανοέω , καί μή ὁ ἐπιθυμία ὁ σπουδή ἀόριστος ἐκτείνω , ὁ δέ πλούσιος φύσις καί πᾶς τιθηνός διά αὐτάρκεια ὁράω . καθά δέ ὁ ὁ παχύς εὐεξία κίνδυνος πρόδηλος , οὕτως ὁ μέγεθος ὁ εὐτύχημα σφαλερός εἰμί · ἀρίσημος δέ ἐν ὁ κακοδαιμονία συνθεωρέω . ἄλλος δέ ὁ ὁ παλαιός μή ἱστορέω ὑπό ὁ ἴδιος κακοπραγία ἀπόλλυμι , ὁ δῆλος καθά ἄδηλος μή προθεωρέω , ὑπόδειγμα ὁ μακρός βίος ἔχω γίγνομαι καί μή γίγνομαι , ἐκ ὅς καί ὁ εἰμί χρή κατανοέω . οὗτος ὁ ἐμός γέλως , ἄφρων ἄνθρωπος , πονηρία δίκη ἐκτίνω , φιλαργυρία , ἀπληστία , ἔχθρα , ἐνέδρα , ἐπιβουλία , βασκανία , ἀργαλέος ἐκλέγω πολυμηχανία κακός , ἀπειρία γάρ τις εἰμί εἰͅν οὗτος , δολοπλοκία ἀνθαμιλλεέω , σκολιόφρων · ἀρετή δέ παρά αὐτός τρόπος εἰμί ὁ κακός , φιλοψευδία γάρ ἀσκέω , φιληδονία κοσμέω , νόμος ἀπιθέω ὁ δέ αὐτός κατακρίνω ὁ ἀπροαιρεσία , μήτε ὅρασις μήτε ἀκοή μετέχω · μόνος δέ αἴσθησις ἄνθρωπος ἀτρέκεια διάνοια τηλαυγής , ὁ τε εἰμί καί ὁ εἰμί προοράω . δυσαρεστέω πᾶς , καί πάλιν ὁ αύ̓τεος ἐμπελάζω , ἀρνέομαι πλόος πλέω , γεωργία ἀπολέγω αὖθις γεωργέω , ἐκβάλλω γαμετή ἕτερος εἰσάγω , γεννάω θάπτω , θάπτω γεννάω , πάλιν τρέφω , γῆρας εὔχομαι , εἰς αὐτός δέ ἀφικνέομαι στενάζω , ἐν οὐδείς κατάστασις βέβαιος ἔχω ὁ γνώμη · ἡγεμών καί βασιλεύς μακαρίζω ὁ ἰδιώτης , ὁ δέ ἰδιώτης ὀρέγω βασίλεια , ὁ πολιτεύω ὁ χειροτεχνέω ὡς ἀκίνδυνος , ὁ δέ χειροτέχνης ἐκεῖνος ὡς εὐτονέω κατά πᾶς . ὁ γάρ ὀρθός κέλευθος ὁ ἀρετή οὐ θεωρέω καθαρός καί λεῖος καί ἀπρόσπταιστος , εἰς ὅς οὐδείς τολμάω ἐμβαίνω · φέρω δέ ἐπί ὁ ἀπειθής καί σκολιός , τρηχυβατέω , καταφέρω καί προσκόπτω , ὁ δέ πολύς ἐκπίπτω , ἀσθμαίνω ὡς διώκω , ἐρίζω , ὑστερέω , προηγέομαι . καί ὅς μέν αὐτός ἔρως ἀτάσθαλος ὑποπίμπρημι ἀλλότριος φώρ εὐνή , ἀναίδεια πίσυνος · ὅς δέ τήκω φιλαργυρία νόσος ἀόριστος · ὁ δέ ἀλλήλων ἀντεπιτίθημι · ὁ δέ ὑπό φιλοδοξία εἰς ἀήρ ἀναφέρω βρῖθος κακία εἰς βυθός ἀπώλεια καταφέρω . κατασκάπτω , εἶτα ἐποικοδομέω , χαρίζω , εἶτα μετανοέω , καί ἀφαιρέω ὁ φιλία δίκαιος , κακοπραγέω εἰς ἔχθρα , ὁ συγγενειάω πολεμοποιέω , καί οὗτος πᾶς αἰτία ὁ φιλαργυρία . τίς νήπιος ἀθύρω διαφέρω , παρά ὅς ἄκριτος μέν ὁ γνώμη , ὁ δέ προσπίπτω τερπνός ; ἐν δέ ὁ θυμός τίς περισσός ζῷον ἄλογος παραλείπω ; πλήν ὅτι ἐν αὐτάρκεια μένω ὁ θήρ . τίς γάρ λέων εἰς γῆ κατακρύπτω χρυσός ; τίς ταῦρος πλεονεξία κορύσσω ; τίς πάρδαλις ἀπληστία χωρέω ; διψάω μέν ἄργιος ὗς , ὅσος ὕδωρ ὀρέγω · λύκος δέ δαρδάπτω ὁ προσπίπτω ὁ ἀναγκαῖος τροφή ἀναπαύω · ἡμέρα δέ καί νύξ συνάπτω οὐ ἔχω θοίνη κόρος ἄνθρωπος . καί χρόνος μέν ἐνιαύσιος τάξις ὀχεία ἄλογος τέρμα εἰμί , ὁ δέ ὁ διηνεκής οἰστρομανία ἔχω ὁ ἀσέλγεια . Ἱπποκράτης , μή γελάω ὁ κλαίω διά ἔρως , ὅτι συμφερόντως ἀποκλείω , μάλα δέ ἐάν ῥιψοκίνδυνος εἰμί , καί φέρω κατά κρημνός ἤ βυθός πέλαγος , ἐπιτείνω ὁ γέλως ; μή γελάω ὁ ὁ ναῦς πολύς φορτίον βαπτίζω , εἶτα μέμφομαι ὁ θάλασσα ὅτι καταβυθίζω αὐτός πλήρης ; ἐγώ μέν οὐδέ ἄξιος δοκέω γελάω , ἐξευρίσκω δέ κατά αὐτός ἐθέλω τις λυπηρός · ἀλλά οὐδέ ἰατρικός ὑπέρ οὗτος χρή εἰμί , μήτε τεχνάομαι παιάν φάρμακον · ὁ σός πρόγονος Ἀσκληπιός νουθεσία σύ γίγνομαι , σῴζω ἄνθρωπος κεραυνός εὐχαριστέω . οὐ ὁράω ὅτι ἐͅγώ ὁ κακία μοῖρα εἰμί , μανία δίζημαι αἰτία , ζῷον κατακτείνω καί ἀνατέμνω ; χρή δέ ἐκ ἄνθρωπος ὁ αἰτία ἐρευνάω . οὐ ὁράω ὅτι καί ὁ κόσμος μισανθρωπία πληρόω ; ἄπειρος κατά αὐτός πάθος συναθροίζω · ὅλος ὁ ἄνθρωπος ἐκ γενετή νόσος εἰμί , τρέφω , ἄχρηστος , ἱκέτης βοήθεια · αὐξάνω , ἀτάσθαλος , ἄφρων , διά χείρ παιδαγωγία · ἀκμάζω , θρασύς · παρακμάζω , οἰκτρός , ὁ ἴδιος πόνος ἀλογιστία γεωργέω · ἐκ μητρῷος γάρ λύθρον ἐκθρῴσκω τοιοῦτος . διά οὗτος ὁ μέν θυμικός καί ὀργή ἄμετρος γέμω , ἐν συμφορέω καί μάχη , ὁ δέ ἐν φθορά καί μοιχεία διά πᾶς , ὁ δέ ἐν μέθη , ὁ δέ ἐν ἐπιθυμία ὁ ἀλλότριος , ὁ δέ ἐν ἀπώλεια ὁ σφέτερος . ὄφελον δύναμις ὑπάρχω ὁ ἅπας οἴκησις ἀνακαλύπτω μηδείς ἀφίημι ὁ ἐντός παρακάλυμμα , εἶτα οὕτως ὁράω ὁ πράσσω ἔνδον · ὁράω ἄν ὅς μέν ἐσθίω , ὅς δέ ἐμέω , ἕτερος δέ αἰκία στ́ρ-εἰβλέω , ὁ δέ φάρμακον κυκάω , ὁ δέ συννοέω ἐπιβουλία , ὁ δέ ψηφίζω , ἄλλος χαίρω , ὁ δέ κλαίω , ὁ δέ ἐπί κατηγορία φίλος συγγράφω , ὁ δέ διά φιλοδοξία ἔκφρων . καί ὁ γε ἔτι βαθύς , ὁ πρᾶξις ὁ κατά ψυχή κεύθω , καί οὗτος ὁπόσος μέν νέος , ὁπόσος δέ πρεσβύτης , αἰτέω , ἀρνέομαι , πένομαι , περιουσιάζω , λιμός θλίβω , ὁ δέ ἀσωτία βαρύω , ῥυπάω , δέσμιος , ὁ δέ τρυφή γαυριάω , τρέφω , ἄλλος σφάζω , ἄλλος θάπτω , ὑπεροράω ὅς ἔχω , πρός ὁ ἐλπίζω κτῆσις ὁρμάω , μένω , ὁ μέν ἀναίσχυντος , ὁ δέ φειδωλός , ὁ δέ ἄπληστος , οἷ μέν φονάω , ὁ δέ τύπτω , ὁ δέ ὑπερηφανέω , ὁ δέ πτοέω κενοδοξία · καί ὁ μέν ἵππος παρίστημι , ὁ δέ ἀνήρ , ὁ δέ κύων , ὁ δέ λίθος ἤ ξύλον , ὁ δέ χαλκός , ὁ δέ γραφή · καί ὁ μέν ἐν πρεσβεία , ὁ δέ ἐν στρατηγία , ὁ δέ ἐν ἱερωσύνη , ὁ δέ στεφανηφορέω , ὁ δέ ἔνοπλος , ὁ δέ ἀποκτείνω . φέρω δέ οὗτος ἕκαστος , ὁ μέν ἐπί ναυμαχία , ὁ δέ ἐπί στρατεία , ὁ δέ ἐπί ἀγροικία , ἕτερος δέ ἐπί φορτίς ναῦς , ὁ δέ εἰς ἀγορά , ἕτερος δέ ἐπί ἐκκλησία , ὁ δέ ἐπί θέατρον , ὁ δέ εἰς φυγή , ἄλλος δέ ἀλλαχόσε · καί ὁ μέν εἰς φιληδονία καί ἡδυπάθειος καί ἀκρασία , ὁ δέ εἰς ἀργία καί ῥαθυμία . ὁ ἀνάξιος οὖν καί δύστηνος ψυχή ὁράω καί τοσοῦτος , πῶς μή χλευάζω ὁ τοιόσδε ἀκρασία ἔχω βίος αὐτός ; κάρτα γάρ ἔλπω μηδέ ὁ σός ἰατρικός ἁνδάνω αύ̓τεος · δυσαρεστέω γάρ ὑπό ἀκρασία ἅπας , καί μανία ὁ σοφία νομίζω . ἤπου γάρ ὑπονοέω σαφής λωβάομαι σύ ὁ πολύς ὁ ἐπιστήμη ἤ διά φθόνος ἤ διά ἀχαριστία · ὁ τε γάρ νοσέω ἅμα ὁ σῴζω ὁ αἰτία θεός ἤ τύχη , προσνέμω · πολύς δέ ὁ φύσις προσάπτω , ἐχθαίρω ὁ εὐεργετέω , μικρός δέω προσαγανακτέω , εἰ νομίζω χρεωφειλέτης · ὁ τε πολύς ὁ ὁ ἀτεχνία ἐπί ἑωυτέων ἔχω , ἀίδριες εἰμί , καθαιρέω ὁ κρατύς · ἐν ἀναίσθητος γάρ εἰμί ὁ ψῆφος · οὔτε δέ ὁ πάσχω συνομολογέω ἐθέλω , οὔτε ὁ ὁνματεχνεῦγω μαρτυρέω · φθόνος γάρ ἐνίστημι . οὐ ἄπειρος σύ ὁ τοιάυτεος λέσχη οὗτος σαφέω , οἶδα ἐν ἀναξιοπάθεια σύ πολλάκις γίγνομαι καί οὐ διά ού̓σον ἤ βασκανία φιλοτωθάσσω · ἀτρεκία γάρ οὐδείς οὔτε γνῶσις οὔτε μαρτυρία . ἐπιμειδιάω δέ λέγω οὗτος καί ἐγώ Δαμάγητος , θεοειδής τις . καταφαίνω , καί ὁ πρότερος αύ̓τος μορφή ἐκλανθάνω · καί φημί ὦ Δημόκριτος μεγαλόδοξος , μέγας γε ὁ σός ξένιος δωρεά εἰς Κῶς ἀποφέρω · πολύς γάρ ἐγώ ὁ σός σοφία θαυμασμός πληρόω · ἀπονοστέω δέ σύ κῆρυξ ἀλήθεια ἀνθρώπινος φύσις ἐξιχνεύω καί νοέω . θεραπεία δέ λαμβάνω παρά σύ ὁ ἐμός διάνοια , ἀπαλλάσσω , ὁ ὥρα οὗτος ἀπαιτέω καί ὁ ὁ σῶμα τημέλεια · αὔριον δέ καί κατά ὁ ἑξῆς ἐν αὐτός γίγνομαι . ἀνίστημι οὗτος λέγω , καί ὅς εἰμί ἑτοῖμος ἐπακολουθέω , προσέρχομαι δέ τις , οὐ οἶδα ὁπόθεν , ἀποδίδωμι ὁ βιβλίον . Κᾀγώ σύντονος ἐπείγω , καί πρός ὁ ὄντως Ἀβδηρίτης ἐπί ὁ σκοπιά ἀναμένω ἐγώ , ἀνήρ , φημί , ὁ πρός ἐγώ πρεσβεία χάρις σύ πολύς · Δημόκριτος γάρ ὁράω , ἀνήρ σοφός , σωφρονίζω ἄνθρωπος μόνος δυνατός . οὗτος ἔχω σύ περί Δημοκρίτης , Δαμάγητος , φράζω γηθόσυνος πάνυ . ῥώννυμι .