hippocrates-et-corpus-hippocraticum.epistulae 10
10 . Ἀβδηριτῶν ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος Ἱπποκράτει χαίρειν . Κινδυνεύεται τὰ μέγιστα τῇ πόλει νῦν , Ἱππόκρατες , ἀνὴρ τῶν ἡμετέρων , ὃς καὶ τῷ παρόντι χρόνῳ καὶ τῷ μέλλοντι αἰεὶ κλέος ἠλπίζετο τῇ πόλει · μηδὲ νῦν ὅδε , πάντες θεοὶ , φθονηθείη · οὕτως ὑπὸ πολλῆς τῆς κατεχούσης αὐτὸν σοφίης νενόσηκεν , ὥστε φόβος οὐχ ὁ τυχὼν , ἂν φθαρῇ τὸν λογισμὸν Δημόκριτος , ὄντως δὴ τὴν πόλιν ἡμῶν Ἀβδηριτῶν καταλειφθήσεσθαι . Ἐκλαθόμενος γὰρ ἁπάντων καὶ ἑωυτοῦ πρότερον , ἐγρηγορὼς καὶ νύκτα καὶ ἡμέρην , γελῶν ἕκαστα μικρὰ καὶ μεγάλα , καὶ μηδὲν οἰόμενος εἶναι τὸν βίον ὅλον διατελεῖ . Γαμεῖ τις , ὁ δὲ ἐμπορεύεται , ὁ δὲ δημηγορεῖ , ἄλλος ἄρχει , πρεσβεύει , χειροτονεῖται , ἀποχειροτονεῖται , νοσεῖ , τιτρώσκεται , τέθνηκεν , ὁ δὲ γελᾷ πάντα , τοὺς μὲν κατηφεῖς τε καὶ σκυθρωποὺς , τοὺς δὲ χαίροντας ὁρῶν . Ζητεῖ δὲ ὁ ἀνὴρ καὶ περὶ τῶν ἐν ᾍδου , καὶ γράφει ταῦτα , καὶ εἰδώλων φησὶ πλήρη τὸν ἠέρα εἶναι , καὶ ὀρνέων φωνὰς ὠτακουστεῖ , καὶ πολλάκις νύκτωρ ἐξαναστὰς μοῦνος ἡσυχῇ ᾠδὰς ᾄδοντι ἔοικε , καὶ ἀποδημεῖν ἐνίοτε λέγει ἐς τὴν ἀπειρίην , καὶ Δημοκρίτους εἶναι ὁμοίους ἑωυτῷ ἀναριθμήτους , καὶ συνδιεφθορὼς τῇ γνώμῃ τὸ χρῶμα ζῇ . Ταῦτα φοβούμεθα , Ἱππόκρατες , ταῦτα ταραττόμεθα , ἀλλὰ σῶζε , καὶ ταχὺς ἐλθὼν νουθέτησον τὴν ἡμῶν πατρίδα , μηδὲ ἡμᾶς ἀποβάλῃς · καὶ γὰρ οὐδὲ ἀπόβλητοί ἐσμεν , καὶ ἐν ἡμῖν μαρτυρία κεῖται . Οὐκ ἂν ἁμάρτοις οὔτε δόξης τῆς ἐπ’ αὐτῷ περισωθέντι οὔτε χρημάτων οὔτε παιδείας , καίτοι τὰ παιδείης πολλῷ σοι βελτίω τῶν τῆς τύχης . Ἀλλ’ οὖν καὶ ταῦτα συχνὰ παρ’ ἡμῶν καὶ ἄφθονα γενήσεται . Τῆς γὰρ Δημοκρίτεω ψυχῆς , ἀλλ’ οὐδ’ εἰ χρυσὸς ἦν , ἡ πόλις ἀνταξία σου ἐλεύσιος , οὐδ’ ὁτιοῦν ἀφυστερήσαντος . Τοὺς νόμους ἡμῶν δοκοῦμεν νοσεῖν , Ἱππόκρατες , τοὺς νόμους παρακόπτειν . Ἴθι θεραπεύσων , ἀνδρῶν φέριστε , ἄνδρα ἀρίσημον , οὐκ ἰητρὸς , ἀλλὰ κτίστης ἐὼν ὅλης τῆς Ἰωνίης , περιβάλλων ἡμῖν ἱερώτερον τεῖχος . Πόλιν , οὐκ ἄνδρα θεραπεύσεις , βουλὴν δὲ νοσοῦσαν καὶ κινδυνεύουσαν ἀποκλεισθῆναι , μέλλεις ἀνοιγνύναι , αὐτὸς νομοθέτης , αὐτὸς δικαστὴς , αὐτὸς ἄρχων , αὐτὸς σωτὴρ , καὶ τούτων τεχνίτης ἀφίξῃ . Ταῦτά σε προσδοκῶμεν , Ἱππόκρατες , ταῦτα καὶ γένοιο ἐλθών . Μία πόλεων οὐκ ἄσημος , μᾶλλον δὲ ἡ Ἑλλὰς ὅλη δεῖται σου φυλάξαι σῶμα σοφίης . Αὐτὴν δὲ δόκει παιδείαν πρεσβεύειν πρὸς σὲ τῆς παρακοπῆς ταύτης ἀπαλλαγῆναι δεομένην . Ξυγγενὲς μὲν οὖν , ὡς ἔοικε , πᾶσι σοφίη , τοῖς δ’ ἐγγυτέρω κεχωρηκόσιν αὐτῆς ὥσπερ ἡμῖν καὶ μάλα πλέον . Εὖ ἴσθι , χαριεῖ καὶ τῷ μέλλοντι αἰῶνι μὴ προεκλιπὼν Δημόκριτον ἧς ἐλπίζει προτερήσειν ἀληθείης . Σὺ γὰρ Ἀσκληπιῷ προσπέπλεξαι γένος καὶ τέχνην , ὁ δὲ Ἡρακλέους ἔστιν ἀδελφιδοῦς , ἀφ’ οὗ Ἄβδηρος , ὥς που πυνθάνῃ πάντως , ᾧ ἐπώνυμος ἡ πόλις , ὥστε κᾀκείνῳ χάρις ἡ Δημοκρίτου γένοιτ’ ἄν ἴησις . Ὁρῶν οὖν , ὦ Ἱππόκρατες , εἰς ἀναισθησίαν ἀποῤῥέοντα καὶ δῆμον καὶ ἄνδρα ἀρίσημον , σπεῦδε πρὸς ἡμέας , δεόμεθα . Φεῦ , ὡς καὶ τὰ ἀγαθὰ περιττεύσαντα νοῦσοι τυγχάνουσιν · ὁ Δημόκριτος γὰρ ὅσον ἐῤῥώσθη πρὸς ἄκρα σοφίης , ἴσα κινδυνεύει νῦν ἀποπληξίᾳ διανοίας καὶ ἠλιθιότητι κεκακῶσθαι . Οἱ δ’ ἄλλοι ὅσοι πολλοὶ εἰσὶν Ἀβδηριτῶν , μείναντες ἐν ἀπαιδευσίῃ , τόν γε κοινὸν κατέχουσι νοῦν , ἀλλὰ νῦν γε φρονιμώτεροι νοῦσον σοφοῦ κρίνειν , οἱ πρὶν ἄφρονες . Ἴθι οὖν μετὰ Ἀσκληπιοῦ πατρὸς , ἴθι μετὰ Ἡρακλέους θυγατρὸς Ἠπιόνης , ἴθι μετὰ παίδων τῶν ἐπὶ Ἴλιον στρατευσαμένων , ἴθι νῦν παιώνια νούσου φέρων ἄκη . Εὐκαρπήσει δὲ γῆ ῥίζας καὶ βοτάνας , ἀλεξιφάρμακα μανίης ἄνθη · σχεδὸν οὐδέποτε γονιμώτερον εὐφορήσουσιν οὔτε γῆ οὔτε ὀρέων ἀκρώρειαι ἢ νῦν Δημοκρίτῳ τὰ πρὸς τὴν ὑγείην . Ἔῤῥωσο .
Lemmas: 10 . Ἀβδηρίτης ὁ βουλή καί ὁ δῆμος Ἱπποκράτης χαίρω . κινδυνεύω ὁ μέγας ὁ πόλις νῦν , Ἱπποκράτης , ἀνήρ ὁ ἡμέτερος , ὅς καί ὁ πάρειμι χρόνος καί ὁ μέλλω ἀεί κλέος ἐλπίζω ὁ πόλις · μηδέ νῦν ὅδε , πᾶς θεός , φθονέω · οὕτως ὑπό πολύς ὁ κατέχω αὐτός σοφία νοσέω , ὥστε φόβος οὐ ὁ τυγχάνω , ἐάν φθείρω ὁ λογισμός Δημόκριτος , ὄντως δή ὁ πόλις ἐγώ Ἀβδηρίτης καταλείπω . ἐκλανθάνω γάρ ἅπας καί ἑαυτοῦ πρότερος , ἐγείρω καί νύξ καί ἡμέρα , γελάω ἕκαστος μικρός καί μέγας , καί μηδείς οἴομαι εἰμί ὁ βίος ὅλος διατελέω . γαμέω τις , ὁ δέ ἐμπορεύομαι , ὁ δέ δημηγορέω , ἄλλος ἄρχω , πρεσβεύω , χειροτονέω , ἀποχειροτονέω , νοσέω , τιτρώσκω , θνῄσκω , ὁ δέ γελάω πᾶς , ὁ μέν κατηφής τε καί σκυθρωπός , ὁ δέ χαίρω ὁράω . ζητέω δέ ὁ ἀνήρ καί περί ὁ ἐν ᾍδης , καί γράφω οὗτος , καί εἴδωλον φημί πλήρης ὁ ἀήρ εἰμί , καί ὄρνεον φωνή ὠτακουστέω , καί πολλάκις νύκτωρ ἐξανίστημι μόνος ἡσυχῇ ἀοιδή ἀείδω ἔοικα , καί ἀποδημέω ἐνίοτε λέγω εἰς ὁ ἀπειρία , καί Δημόκριτος εἰμί ὅμοιος ἑαυτοῦ ἀναρίθμητος , καί συνδιαφθείρομαι ὁ γνώμη ὁ χρῶμα ζάω . οὗτος φοβέω , Ἱπποκράτης , οὗτος ταράσσω , ἀλλά σῴζω , καί ταχύς ἔρχομαι νουθετέω ὁ ἐγώ πατρίς , μηδέ ἐγώ ἀποβάλλω · καί γάρ οὐδέ ἀπόβλητος εἰμί , καί ἐν ἐγώ μαρτυρία κεῖμαι . οὐ ἄν ἁμαρτάνω οὔτε δόξα ὁ ἐπί αὐτός περισῴζω οὔτε χρῆμα οὔτε παιδεία , καίτοι ὁ παιδεία πολύς σύ ἀγαθός ὁ ὁ τύχη . ἀλλά οὖν καί οὗτος συχνός παρά ἐγώ καί ἄφθονος γίγνομαι . ὁ γάρ Δημοκρίτης ψυχή , ἀλλά οὐδέ εἰ χρυσός εἰμί , ὁ πόλις ἀντάξιος σύ ἔλευσις , οὐδέ ὁστισοῦν ἀφυστερέω . ὁ νόμος ἐγώ δοκέω νοσέω , Ἱπποκράτης , ὁ νόμος παρακόπτω . ἔρχομαι θεραπεύω , ἀνήρ φέριστος , ἀνήρ ἀρίσημος , οὐ ἰατρός , ἀλλά κτίστης εἰμί ὅλος ὁ Ἰωνία , περιβάλλω ἐγώ ἱερός τεῖχος . πόλις , οὐ ἀνήρ θεραπεύω , βουλή δέ νοσέω καί κινδυνεύω ἀποκλείω , μέλλω ἀνοίγνυμι , αὐτός νομοθέτης , αὐτός δικαστής , αὐτός ἄρχων , αὐτός σωτήρ , καί οὗτος τεχνίτης ἀφικνέομαι . οὗτος σύ προσδοκάω , Ἱπποκράτης , οὗτος καί γίγνομαι ἔρχομαι . εἷς πόλις οὐ ἄσημος , μάλα δέ ὁ Ἑλλάς ὅλος δέω σύ φυλάσσω σῶμα σοφία . αὐτός δέ δοκέω παιδεία πρεσβεύω πρός σύ ὁ παρακοπή οὗτος ἀπαλλάσσω δέω . συγγενής μέν οὖν , ὡς ἔοικα , πᾶς σοφία , ὁ δέ ἐγγύς χωρέω αὐτός ὥσπερ ἐγώ καί μάλα πολύς . εὖ οἶδα , χαρίζω καί ὁ μέλλω αἰών μή προεκλείπω Δημόκριτος ὅς ἐλπίζω προσερέω ἀλήθεια . σύ γάρ Ἀσκληπιός προσπλέκω γένος καί τέχνη , ὁ δέ Ἡρακλῆς εἰμί ἀδελφιδέος , ἀπό ὅς Ἄβδηρος , ὡς που πυνθάνομαι πάντως , ὅς ἐπώνυμος ὁ πόλις , ὥστε κᾀκένος χάρις ὁ Δημόκριτος γίγνομαι ἄν ἴεσις . ὁράω οὖν , ὦ Ἱπποκράτης , εἰς ἀναισθησία ἀπορρέω καί δῆμος καί ἀνήρ ἀρίσημος , σπεύδω πρός ἐγώ , δέω . φεῦ , ὡς καί ὁ ἀγαθός περισσεύω νόσος τυγχάνω · ὁ Δημόκριτος γάρ ὅσος ῥώννυμι πρός ἄκρον σοφία , ἴσος κινδυνεύω νῦν ἀποπληξία διάνοια καί ἠλιθιότης κακόω . ὁ δέ ἄλλος ὅσος πολύς εἰμί Ἀβδηρίτης , μένω ἐν ἀπαιδευσία , ὁ γε κοινός κατέχω νόος , ἀλλά νῦν γε φρόνιμος νόσος σοφός κρίνω , ὁ πρίν ἄφρων . ἔρχομαι οὖν μετά Ἀσκληπιός πατήρ , ἔρχομαι μετά Ἡρακλῆς θυγάτηρ Ἠπιόνη , ἔρχομαι μετά παῖς ὁ ἐπί Ἴλιος στρατεύω , ἔρχομαι νῦν παιώνιος νόσος φέρω ἄκος . εὐκαρπέω δέ γῆ ῥίζα καί βοτάνη , ἀλεξιφάρμακον μανία ἄνθος · σχεδόν οὐδέποτε γόνιμος εὐφορέω οὔτε γῆ οὔτε ὄρος ἀκρώρεια ἤ νῦν Δημόκριτος ὁ πρός ὁ ὑγεία . ῥώννυμι .