hippocrates-et-corpus-hippocraticum.epistulae 14
14 . Ἱπποκράτης Δαμαγήτῳ χαίρειν . Οἰδα παρὰ σοὶ γενόμενος ἐν Ῥόδῳ , Δαμάγητε , τὴν ναῦν ἐκείνην , ἅλιος ἐπιγραφὴ ἦν αὐτῇ , πάγκαλόν τινα καὶ εὔπρυμνον , ἱκανῶς τε τετροπισμένην , καὶ διάβασιν εἶχε πολλήν · ἐπῄνεις δὲ καὶ τὸ ναυτικὸν αὐτῆς ὡς ὀξὺ καὶ ἀσφαλὲς καὶ εὔτεχνον ὑπουργῆσαι , καὶ τοῦ πλοῦ τὴν εὐδρομίην . Ταύτην ἔκπεμψον ἡμῖν , ἀλλ’ εἰ οἷόν τε , μὴ κώπαις , ἀλλὰ πτεροῖς ἐρετμώσας αὐτὴν · ἐπείγει γὰρ τὸ πρῆγμα , φιλότης , καὶ μάλα εἰς Ἄβδηρα διαπλεῦσαι πάνυ ταχέως · βούλομαι γὰρ νοσέουσαν ἰήσασθαι πόλιν διὰ νοσέοντα ἕνα Δημόκριτον . Ἀκούεις που τἀνδρὸς τὸ κλέος , τοῦτον ἡ πατρὶς ᾐτίηται μανίῃ κεκακῶσθαι · ἐγὼ δὲ βούλομαι , μᾶλλον δὲ εὔχομαι , μὴ ὄντως αὐτὸν παρακόπτειν , ἀλλ’ ἐκείνοισι δόξαν εἶναι . Γελῇ , φασὶν , αἰεὶ καὶ οὐ παύεται γελῶν ἐπὶ παντὶ πρήγματι , καὶ σημεῖον αὐτοῖσι μανίης τοῦτο δοκέει · ὅθεν λέγε τοῖσιν ἐν Ῥόδῳ φίλοισι μετριάζειν αἰεὶ , καὶ μὴ πολλὰ γελῇν , μηδὲ πολλὰ σκυθρωπάζειν , ἀλλὰ τουτέων ἀμφοῖν τὸ μέτριον κτήσασθαι , ἵνα τοῖς μὲν χαριέστατος εἶναι δόξειας , τοῖς δὲ φροντιστὴς περὶ ἀρετῆς μερμηρίζων . Ἔνι μέντοι τι , Δαμάγητε , κακὸν , παρ’ ἕκαστον αὐτοῦ γελῶντος · εἰ γὰρ ἡ ἀμετρίη φλαῦρον , τὸ διὰ παντὸς φλαυρότερον . Καὶ εἴποιμ’ ἂν αὐτῷ · Δημόκριτε , καὶ νοσέοντος καὶ κτεινομένου καὶ τεθνεῶτος καὶ πολιορκουμένου καὶ παντὸς ἐμπίπτοντος κακοῦ , ἕκαστον τῶν πρησσομένων ὕλη σοι γέλωτος ὑπόκειται . Οὐ θεομαχεῖς δὲ , εἰ δύο ἐόντων ἐν κόσμῳ , χαρᾶς καὶ λύπης , σὺ θάτερον αὐτῶν ἐκβέβληκας ; μακάριός τ’ ἂν ᾖς , ἀλλ’ ἀδύνατον , εἰ μήτε μήτηρ σοι νενόσηκε , μήτε πατὴρ , μήτε τὰ ὕστερον τέκνα ἢ γυνὴ ἢ φίλος , ἀλλὰ διὰ τὸν σὸν γέλωτα ἕνα διασώζεται εὐτυχῶς πάντα . Ἀλλὰ νοσεόντων γελᾷς , ἀποθνησκόντων χαίρεις , εἴ τί που πύθοιο κακὸν , εὐφραίνῃ · ὡς πονηρότατος εἶ , ὦ Δημόκριτε , καὶ πόῤῥω γε σοφίης , εἰ νομίζεις αὐτὰ μηδὲ κακὰ εἶναι · μελαγχολᾷς οὖν , Δημόκριτε , κινδυνεύων καὶ αὐτὸς Ἀβδηρίτης εἶναι , φρονιμωτέρη δὲ ἡ πόλις . Ἀλλὰ περὶ μὲν δὴ τουτέων ἀκριβέστερον ἐκεῖ λέξομεν , Δαμάγητε · ἡ δὲ ναῦς καὶ τὸν χρόνον τοῦτον ὃν ἐπιστέλλω σοι χρονίζει . Ἔῤῥωσο .
Lemmas: 14 . Ἱπποκράτης Δαμάγητος χαίρω . οἰδα παρά σύ γίγνομαι ἐν Ῥόδος , Δαμάγητος , ὁ ναῦς ἐκεῖνος , ἅλιος ἐπιγραφή εἰμί αὐτός , πάγκαλος τις καί εὔπρυμνος , ἱκανός τε τροπίζω , καί διάβασις ἔχω πολύς · ἐπαινέω δέ καί ὁ ναυτικός αὐτός ὡς ὀξύς καί ἀσφαλής καί εὔτεχνος ὑπουργέω , καί ὁ πλόος ὁ εὐδρομία . οὗτος ἐκπέμπω ἐγώ , ἀλλά εἰ οἷος τε , μή κώπη , ἀλλά πτερόν ἐρετμόω αὐτός · ἐπείγω γάρ ὁ πρᾶγμα , φιλότης , καί μάλα εἰς Ἄβδηρα διαπλέω πάνυ ταχύς · βούλομαι γάρ νοσέω ἰάομαι πόλις διά νοσέω εἷς Δημόκριτος . ἀκούω που ἀνήρ ὁ κλέος , οὗτος ὁ πατρίς αἰτιάομαι μανία κακόω · ἐγώ δέ βούλομαι , μάλα δέ εὔχομαι , μή ὄντως αὐτός παρακόπτω , ἀλλά ἐκεῖνος δόξα εἰμί . γελάω , φημί , ἀεί καί οὐ παύω γελάω ἐπί πᾶς πρᾶγμα , καί σημεῖον αὐτός μανία οὗτος δοκέω · ὅθεν λέγω ὁ ἐν Ῥόδος φίλος μετριάζω ἀεί , καί μή πολύς γελάω , μηδέ πολύς σκυθρωπάζω , ἀλλά οὗτος ἄμφω ὁ μέτριος κτάομαι , ἵνα ὁ μέν χαρίεις εἰμί δοκέω , ὁ δέ φροντιστής περί ἀρετή μερμηρίζω . ἔνειμι μέντοι τις , Δαμάγητος , κακός , παρά ἕκαστος αὐτός γελάω · εἰ γάρ ὁ ἀμετρία φλαῦρος , ὁ διά πᾶς φλαῦρος . καί λέγω ἄν αὐτός · Δημόκριτος , καί νοσέω καί κτείνω καί θνῄσκω καί πολιορκέω καί πᾶς ἐμπίπτω κακός , ἕκαστος ὁ πράσσω ὕλη σύ γέλως ὑπόκειμαι . οὐ θεομαχέω δέ , εἰ δύο εἰμί ἐν κόσμος , χαρά καί λύπη , σύ ἕτερος αὐτός ἐκβάλλω ; μακάριος τε ἄν εἰμί , ἀλλά ἀδύνατος , εἰ μήτε μήτηρ σύ νοσέω , μήτε πατήρ , μήτε ὁ ὕστερον τέκνον ἤ γυνή ἤ φίλος , ἀλλά διά ὁ σός γέλως εἷς διασῴζω εὐτυχής πᾶς . ἀλλά νοσέω γελάω , ἀποθνῄσκω χαίρω , εἰ τις που πυνθάνομαι κακός , εὐφραίνω · ὡς πονηρός εἰμί , ὦ Δημόκριτος , καί πρόσω γε σοφία , εἰ νομίζω αὐτός μηδέ κακός εἰμί · μελαγχολάω οὖν , Δημόκριτος , κινδυνεύω καί αὐτός Ἀβδηρίτης εἰμί , φρόνιμος δέ ὁ πόλις . ἀλλά περί μέν δή οὗτος ἀκριβής ἐκεῖ λέγω , Δαμάγητος · ὁ δέ ναῦς καί ὁ χρόνος οὗτος ὅς ἐπιστέλλω σύ χρονίζω . ῥώννυμι .