hippocrates-et-corpus-hippocraticum.epistulae 27
27 . Πρεσβευτικὸς Θεσσαλοῦ Ἱπποκράτους υἱοῦ . Προσήκειν ἡγέομαι , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὸν καθιστάμενον ἐς ὑμέας καὶ μὴ γινωσκόμενον παντὶ τῷ πλήθει , πρῶτον δηλῶσαι μὲν ὅστις καὶ ὅθεν ἐστὶ , μετὰ δὲ ταῦτα τῶν ἄλλων λόγων ἅπτεσθαι . Ἐμοὶ μὲν πατὴρ Ἱπποκράτης , ὃ ὑμεῖς γινώσκετε ἐν ἰητρικῇ ἡλίκην δύναμιν ἔχει . Οὔνομα δὲ Θεσσαλός · γινώσκομαι δὲ κᾀγὼ οὐκ ἐν δευτέροις ὑμέων , οὐδ’ ὀλίγοις , πατρὶς δέ μοι Κῶς , ἣν ὅπως ὑμῖν οἰκείη ἐστὶν ἐξ ἀρχαίων , ἕτεροι ἐροῦσιν οἵ τινες ἱστορίην ἐξηγήσασθαι δυνατώτεροι . Ἦλθον δὲ πεμφθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς , τέσσαρας ἔχων εὐεργεσίας εἰπεῖν παρ’ ἡμῶν εἰς ὑμᾶς γεγενημένας · τὴν μέν τινα παλαιὰν ἐπὶ τῶν προγόνων , κοινὴν ἐς ἅπαντας τοὺς Ἀμφικτύονας , ὧν ὑμέες οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα · τὴν δὲ ἑτέρην ἔτι μείζω ταύτης καὶ διικνουμένην ἐς Ἑλλήνων τοὺς πλείστους · καὶ αὗται μὲν φανήσονται τῆς πόλιος καὶ τῶν προγόνων τῶν ἐμῶν ἐοῦσαι · ἡ δὲ τρίτη τοῦ πατρὸς ἰδίη , καὶ τηλικαύτη ὅσην εἷς ἀνὴρ οὐδεὶς ὑμῖν τε καὶ πολλοῖς Ἑλλήνων κατέθετο · ἡ δ’ ὑστάτη τῶν τεσσάρων κοινὴ τοῦ πατρὸς καὶ ἐμὴ , καὶ οὐκ ἔτι ἐς πλείονας , ἀλλ’ ἐς ὑμᾶς αὐτοὺς διικνεομένη , ἣ πρὸς μὲν τὰς προτέρας εὐεργεσίας μικρὴ ἂν φανείη , πρὸς δὲ ἑτέρων χάριτας μετρεομένη μεγάλη . Αἱ μὲν δὴ εὐεργεσίαι τοιαῦται οὕτως ἔχουσιν ἃς ἔφην εἶναι , ὡς συνελόντι εἰπεῖν , δεῖ δὲ μὴ μοῦνον φάναι , ἀλλὰ καὶ ἀποδεῖξαι ὡς εἰσὶν ἀληθέες . Ἀρχὴν οὖν τῷ λόγῳ τὴν ἀρχὴν τῶν ὑπουργιῶν ποιήσομαι , τὰ δὲ ἀρχαιότατα πρῶτα λέξω , ἐν οἷς τάχ’ ἄν με καταλάβοιτε μακρότερα καὶ μυθωδέστερα εἰπεῖν · ποθεῖ δέ πως ἀρχαίως λέγεσθαι . Ἦν γὰρ χρόνος ὅτ’ ἦν Κρίσαιον ἔθνος , ἐῴκεον μὲν περὶ τὸ Πυθικὸν ἱερὸν , γῆν δ’ εἶχον ἥ γε νῦν τῷ Ἀπόλλωνι καθιέρωται · καλέεται δὲ τὸ μὲν Κρίσαιον πεδίον ᾧ Λοκροὶ παροικέουσι καὶ ᾧ Μέλαινα πρόσεισι · τὸ δὲ Κίρφιον ὅρος , ᾧ Φωκέες παράκεινται . Οὗτοι δὲ οἱ Κρίσαιοι γενόμενοι τότε πολλοὶ καὶ ἰσχυροὶ καὶ πλούσιοι , τουτέοις τοῖς ἀγαθοῖς ἐπὶ κακῷ ἐχρήσαντο · ἐξυβρίσαντες γὰρ πολλὰ δεινὰ καὶ παράνομα εἰργάσαντο , ἐς τὸν θεὸν ἀσεβοῦντες , Δελφοὺς καταδουλούμενοι , προσοίκους ληϊζόμενοι , θεωροὺς συλέοντες , γυναῖκάς τε καὶ παῖδας ἀγινέοντες , καὶ εἰς τὰ σώματα ἐξυβρίζοντες . Ἀνθ’ ὧν Ἀμφικτύονες ὀργισθέντες , καὶ στράτευμα ἐς τὴν γῆν ἐμβαλόντες αὐτέων , καὶ μάχῃ νικήσαντες , τὴν χώρην ἐδῄουν καὶ τὰς πόλιας ἐπόρθουν . Ἔνθα πολλὰ καὶ ἀνόσια ποιήσαντες σχετλίως ἀπήντησαν , καὶ οὐ μείω ὧν ἔπραξαν τίνοντες · μακαριστοὶ δ’ ἦσαν αὐτέων οἱ ἐν χερσὶ τελευτήσαντες , δεύτεροι δὲ οἱ δορυάλωτοι γενόμενοι , οἵ τε ἐς ἑτέρην χώρην καὶ πόλιας ἐπεραιώθησαν · τὰ γὰρ σφέτερα κακὰ οὐκ εἶχον ἐν ὀφθαλμοῖς · οἱ δὲ αὐτοῦ μείναντες τῶν αἰχμαλώτων ἀτυχέστατοι ἦσαν , ὅσοι ᾐκίζοντο ἐν χώρῃ τῇ ἑωυτῶν ξὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις , ἀγρούς τε καὶ ἄστεα πυρὶ παραδιδόμενα ἐθεώρουν · ἔτι δὲ τουτέων κάκιον διῆγον οἱ ἐν τοῖς τείχεσι διαρκέοντες , ὁκότε τῶν εἰρημένων κακῶν ἃ μὲν ἔβλεπον , ἃ δ’ ἐπυνθάνοντο , πλέον ἀκούοντες τῶν ἀληθέων · οὕτω γάρ που ἔθος γίνεσθαι · καὶ δὴ κακὰς ἐλπίδας σωτηρίης εἶχον . Ἦν δέ σφι πόλις ἐγγὺς τούτου τοῦ τόπου μεγίστη , ὅκου νῦν ὁ ἱππικὸς ἀγὼν τίθεται , ἧς τὰ τείχη ἐπεσκευάζοντο , καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἄλλων πόλεων διαφεύγοντας ἐδέχοντο , τὰ δὲ ἀχρεῖα ἐξέβαλον καὶ τὰ ἀναγκαῖα ἐσεκομίζοντο , καὶ διενοοῦντο ὑπομένειν , ἐλπίσαντες μήτε ἐχθρῶν μάχῃ τὴν πόλιν αἱρεθῆναι μήτε κατὰ μῆκος χρόνου . Οἱ δ’ Ἀμφικτύονες τὰ ἄλλα τε καθεῖλον , καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πόλει φρούριον ποιησάμενοι καὶ ἐς πολιορκίην σκευάσαντες , τὸ ἄλλο στράτευμα κατὰ πόλιας ἀφῆκαν . Προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου καὶ λοιμοῦ ἐς τὸ στρατόπεδον ἐμπεσόντος καὶ τῶν στρατιωτῶν νοσεόντων , τινῶν δὲ καὶ ἀποθνησκόντων , τῶν δὲ καὶ ἐκλειπόντων τὸ φρούριον διὰ τὴν νοῦσον , οἱ Ἀμφικτύονες ἐταράσσοντο , καὶ ἄλλοι ἄλλα ἐβουλεύοντο · φιλεῖ δὲ τὰ κοινὰ οὕτω πως γίνεσθαι · τέλος δὲ ἀγανακτέοντες τῷ πάθει καὶ αὑτοὺς γνωσιμαχήσαντες , τῷ θεῷ ἐπέτρεψαν καὶ ἤροντο ὅ τι χρὴ ποιεῖν , Ὁ δ’ ἐκέλευσε πολεμεῖν , καὶ ὑπισχνεῖτο κρατήσειν , ἢν ἐς Κῶ ἐλθόντες ἐλάφου παῖδα ἐς ἐπικουρίην ἀγάγωνται ξὺν χρυσῷ σπεύσαντες , ὡς μὴ πρότερον οἱ Κρισαῖοι ἐν τῷ ἀδύτῳ τὸν τρίποδα συλήσωσιν · εἰ δὲ μὴ , τὴν πόλιν οὐχ ἁλώσεσθαι . Οἱ δὲ ταῦτα ἀκούσαντες καὶ ἐλθόντες ἐς Κῶ , τὰ μαντευθέντα ἀπήγγειλαν · ἀπορεύντων δὲ τῶν Κώων καὶ ἀγνοεύντων τὸ μάντευμα , ἀνέστη ἀνὴρ , γένος μὲν Ἀσκληπιάδης , πρόγονος δὲ ἡμέτερος , ἰητρὸς δὲ Ἑλλήνων κράτιστος ὁμολογούμενος τῶν τότε , ὄνομά οἱ ἦν Νεβρὸς , ὅστις ὀνομαστὶ ἔφη τὸ θέσφατον ἥκειν πρὸς ἑωυτόν · εἴπερ ὁ θεὸς οὕτω παρῄνεσεν ὑμῖν , ἐλθόντας ἐς Κῶ ἐλάφου παῖδα ἐς ἐπικουρίην ἀγαγεῖν · Κὼς μὲν γὰρ αὐτὴ , τὰ δὲ ἐλάφων ἔκγονα νεβροὶ καλέονται , Νεβρὸς δέ μοι οὔνομα , ἐπικουρίη δ’ ἂν ἄλλη τίς · προτέρα γένοιτο στρατοπέδῳ νοσέοντι ἰητροῦ ; καὶ μὴν τόδε εὐθὺ ἐχόμενον , οὐ δοκέω , ὅτι τοὺς τοσοῦτον Ἑλλήνων ὑπερέχοντας ὄλβῳ ἐξ Κῶ προελθόντας ἔταξεν ὁ θεὸς , νόμισμα χρυσοῦν αἰτεῖν · ἀλλὰ τοῦτο τὸ θέσφατον ἐς τὴν ἐμὴν οἰκίην ἔρχεται · Χρύσος γάρ μοι κεκλέαται ἀῤῥένων παίδων ὁ νεώτατος ἔστι δὲ πάντῃ καὶ ἰδέῃ καὶ ἐς ψυχὴν · ἀρετῇ , ὡς πατέρα λέγειν , διάκριτος τῶν πολιτῶν . Ἐγὼ μὲν οὖν , εἰ μὴ ὑμῖν ἄλλο δοκέει , αὐτός τε εἶμι καὶ τὸν παῖδα ἄξω , πεντηκόντορον πληρώσας τοῖς ἐμοῖς τέλεσιν , ὑπηρεσίας τε ἰητρικὰς καὶ πολεμικὰς , ἵνα εἰς ἀμφότερα βοηθῶμεν . Ὁ μὲν εἶπε , τοῖς δὲ ἔδοξεν , οἱ δὲ ἀπεστάλησαν . Συνενέβησε δὲ ὁ Νεβρὸς οὗτος καὶ Καλυδώνιον ἄνδρα παρ’ ἑωυτέῳ τρεφόμενον , ὑπὲρ οὗ τὸ αὐτίκα ὁ λόγος δηλώσει , ὅταν ἡ χρῆσις ἔλθῃ . Ὅτε δ’ οὖν ἀφίκοντο οὗτοι οἱ ἄνδρες οὗ τὸ στρατόπεδον ἐπετελεῖτο , ὁ θεὸς ἔχαιρεν · οἵ τε γὰρ θάνατοι τῶν στρατιωτῶν ἔληξαν , καὶ θείῃ τύχῃ ἵππου τοῦ Εὐρυλόχου , ὃς ἡγεῖτο τοῦ πολέμου Θεσσαλὸς ἐὼν καὶ ἄνωθεν ἐξ Ἡρακλειδῶν , κρούσαντος τὸν σωλῆνα τῇ ὁπλῇ , δι’ οὗ τὸ ὕδωρ ἤγετο ἐς τὸ τεῖχος , ὁκότε διακονίεσθαι ἤθελεν , Νεβρὸς φαρμάκοισιν ἐμίηνε τὸ ὕδωρ · ἔνθεν αἱ κοιλίαι τῶν Κρισαίων ἐφθάρησαν , καὶ μεγάλα δή τι ξυνεβάλετο πρὸς τὸ ἁλῶναι τὴν πόλιν · καὶ ἐντεῦθεν αἱ γνῶμαι ἐπήρθησαν τῶν πολιορκεόντων , ὡς τοῦ θεοῦ ἐπικουρέοντος ἤδη σαφῶς . Προσβολὰς δὲ ποιευμένων καὶ ἆθλα προτιθέντων τοῖς πρώτοις ἐπὶ τὸ τεῖχος ἀναβήσασιν , ὁ ἀγὼν ἦν καρτερώτατος , καὶ ἡ πόλις ᾑρεῖτο · ἀνέβη γὰρ πρῶτος ἐπὶ τὸ τεῖχος Χρύσος καὶ κατέλαβε τὸν πύργον , ξυνείπετο δὲ αὐτέῳ ἐκ ποδὸς ξυνασπίζων ὁ ἀνὴρ ὁ Καλυδώνιος , περὶ οὗ προέλεξα . Ὁ μὲν Χρύσος δόρατι πληγεὶς ἔπεσε κατ’ ἄκρης ἐκ τοῦ πύργου ὑπὸ Μερμοδέω , τοῦ Λύκου δὲ ἀδελφεοῦ , ὃς ἀπέθανε λευσθεὶς , ὅτε ἦλθεν εἰς τὸ ἄδυτον τὸν τρίποδα συλήσων . Ἡ δ’ οὖν πόλις οὕτως ἥλω · ἥ τε τοῦ Νεβροῦ ἐπικουρίη σὺν Χρύσῳ ὀρθῶς ἀπήντησε καὶ κατὰ τὰ ἰατρικὰ καὶ κατὰ τὰ πολεμικὰ , ὅ τε θεὸς ἠλήθευσε , καὶ ἃ ὑπέσχετο ἐποίησεν . Ἐφ’ οἷς οἱ Ἀμφικτύονες τῷ μὲν Ἀπόλλωνι νηὸν ἀνέθεσαν , τὸν νῦν ἐόντα ἐν Δελφοῖς , ἀγῶνά τε γυμνικὸν καὶ ἱππικὸν πρότερον οὐ τιθέντες νῦν τιθέασι , τήν τε τῶν Κρισαίων χώρην ἅπασαν καθιέρωσαν , τῷ δόντι ἃ ἔδωκε διδόντες καθ’ ὅ τι ἔχρησε , τόν τε τοῦ Νεβροῦ παῖδα Χρύσον ἔθαψαν ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ , καὶ ξυνέταξαν δημοσίῃ Δελφοὺς ἐναγίζειν · Ἀσκληπιάδαις δὲ τοῖς ἐν Κῷ ἐδόθη Νεβροῦ χάριτι προμυθίη πρὸς μαντείην , καθάπερ τοῖσιν ἱερομνήμοσι , Καλυδωνίοις δὲ ἀπ’ ἐκείνου τοῦ ἀνδρὸς καὶ ἐκείνης τῆς ὑπουργίης καὶ νῦν ἐν Δελφοῖς προμαντείη καὶ αἰεισιτίη δέδοται . Ἀλλ’ ἐπάνειμι ἐπὶ τὰ ἡμέτερα · ὅτι γὰρ ἀληθέα λέγω , τοῦ πατρὸς καὶ ἐμεῦ ἐπελθόντων , Ἀμφικτύονες ἀνενεώσαντο ταῦτα καὶ ἀπέδοσαν , καὶ ἐν στήλῃ ἀναγράψαντες ἐν Δελφοῖς ἀνέθεσαν . Καὶ τούτου μέν μοι τοῦ λόγου τέλος · ἐνταῦθα καθαρῶς δείκνυσιν τοὺς ἡμετέρους προγόνους ὑμέων εὐεργέτας . Τοῦτον δὲ καθέμενος , ἄλλον αἱρήσομαι περὶ τῶν αὐτῶν , οὐ τὸν αὐτόν · ὅτε γὰρ βασιλεὺς ὁ μέγας ξὺν Πέρσαισι καὶ τοῖς ἄλλοις βαρβάροις ἐστράτευσεν ἐπὶ τοὺς μὴ διδόντας ὕδωρ καὶ γῆν Ἑλλήνων , ἡ πατρὶς ἡ ἡμετέρη εἵλετο μᾶλλον πανδημεὶ ἀπολέσθαι , ὡς μὴ καθ’ ὑμέων τε καὶ τῶν ταὐτὰ ὑμῖν γινωσκόντων ὅπλα πολέμια λάβῃ καὶ ἐν νεῦσι στρατείην ἀποστείλῃ , ἀλλ’ ἀνένευσε καλόν τι καὶ ἄξιον τῶν πατέρων μεγαλοφρονευμένη , οἳ λέγονται γηγενέες τε εἶναι καὶ Ἡρακλεῖδαι . Ἔδοξεν οὖν σφιν , τεσσάρων ἐόντων τειχέων ἐν τῇ νήσῳ , πάντ’ ἐκλείπειν καὶ ἐς τὰ ὄρεα καταφυγοῦσιν ἀτέχεσθαι σωτηρίης . Ὅθεν δὴ τί κακὸν οὐκ ἀπήντησε , χώρης λεηλατευομένης καὶ σωμάτων ἐλευθέρων ἀνδραποδιζομένων καὶ κτεινομένων ἐχθρῷ νόμῳ , τῆς δὲ πόλιος καὶ τῶν ἄλλων ἐρυμάτων καὶ ἱερῶν καταιθαλουμένων , ἔτι δὲ καὶ τῇ θυγατρὶ τοῦ Λυγδάμιος Ἀρτεμισίῃ κατὰ πατρῶον νεῖκος δοθέντων ἐκσαγηνεῦσαι πάντα ὅσα λοιπὰ ᾖν ; ἀλλὰ γὰρ , ὡς ἔοικε , θεοῖς οὐκ ἠμελεύμεθα · χειμώνων δὲ γενομένων ἐξαισίων , αἵ τε νῆες τῆς Ἀρτεμισίης ἐκινδύνευσαν ἅπασι ἀπολέσθαι , πολλαὶ δὲ καὶ ἀπώλοντο , ἔς τε τὸ στράτευμα αὐτέης πολλοὶ κεραυνοὶ ἐνέπεσον , σπάνιόν τι τῆς νήσου κεραυνουμένης · λέγεται δὲ καὶ φάσματα ἡρώων τῇ γυναικὶ ὀφθῆναι · ἃ δὴ πάντα φοβηθεῖσα ἀπέστη ἔργων ἀνηκέστων , ὁμολογίην πικρὴν ποιησαμένη , καὶ λίην πικρὴν λέγεσθαι , ὥστε ἀφείσθω . Ἀποδώσω δὲ καὶ ἐνταῦθα προγόνοις τοῖς ἐμοϊς κυριότητα οὐ ψευδέα τοῦ μήτ’ ἐφ’ ὑμέας μήτ’ ἐπὶ Αακεδαιμονίους ἢ ἑτέρους ἄλλους Ἑλλήνων Κώους ἑκούσια ὅπλα λαβεῖν , καίπερ πολλῶν τῶν ὁμοῦ νήσους τε καὶ Ἀσίην οἰκεόντων συναψαμένων τοῖς βαρβάροις τοῦ πολέμου οὐ βίῃ · οἱ γὰρ προεστῶτες τότε τῆς πόλεως ἦσαν Κάδμος τε καὶ Ἱππόλοχος · ἐπ’ ἀληθεῖ δὲ κεῖται προγόνους ἐμοὺς εἶναι τόν τε Κάδμον καὶ τὸν Ἱππόλοχον · ὁ μὲν γὰρ Κάδμος , ὃς τὴν βουλὴν αὐτὴν ἤρτυσεν , ἔστι τῆς ἐμῆς μητρὸς , ὁ δ’ Ἱππόλοχος ἐξ Ἀσκληπιαδέων τέταρτος ἀπὸ Νέβρου τοῦ Κρισαίους συγκαθελόντος , ἡμεῖς δ’ Ἀσκληπιάδαι κατ’ ἀνδρογένειαν · ὥστε καὶ τοῦτο τὸ καλὸν τῶν ἡμετέρων προγόνων προελέσθαι . Ἐπάνειμι δ’ ἐπὶ τὸν Κάδμον · οὗτος γὰρ δὴ ὁ ἀνὴρ οὕτως ἔσπευδε τὰ τῶν Ἑλλήνων καλὰ , ὥστε , ὁκότε ἔληξεν ἡ χώρη πολιορκεομένη ὑπὸ Ἀρτεμισίης , αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν γυναῖκα καὶ γενεὴν , ᾤχετο ξὺν τοῖς τὰ αὐτὰ αἱρεομένοις ἐπὶ Σικελίης , ὅπως Γέλωνα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς κωλύσει φιλίην ξυνθέσθαι κατὰ Ἑλλήνων πρὸς τοὺς βαρβάρους · διεπρήξατο δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ καλὰ ἔργα , ἃ μηκύνειν οὐ πρόσκαιρον . Αἱ μὲν δὴ δημόσιαι καὶ ἡμέων προγόνων ὑπουργίαι ἐς ὑμέας καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας , αὗται καὶ τοιαῦται πολλαί · καὶ γὰρ ἐκλείπει ἡ δύναμις τοῦ λόγου . Ἔρχομαι δ’ ἤδη οὐκ εἰδόσιν εὐεργεσίην Ἱπποκράτους πατρὸς ἐμέο προσέχεσθαι · λέγων δ’ ἂν ἀληθεύοιμι οὕτως · ὁκότε λοιμοῦ ῥέοντος διὰ τῆς βαρβάρου , ἢ ὑπέρκειται Ἰλλυριῶν καὶ Παιόνων , ὁκότε δὴ ἐπὶ ταύτην τὴν χώρην ἧκε τὸ κακὸν , οἱ τούτων τῶν ἐθνέων βασιλῆες κατὰ δόξαν ἰητρικὴν , ἣ ἀληθὴς ἐοῦσα πανταχόθι ἴσχυεν ἔρχεσθαι , κατὰ πατρὸς τοῦ ἐμέο πέμπουσιν ἐπὶ · Θεσσαλίης ( ἐκεῖ γὰρ δὴ ὁ ἐμὸς πατὴρ καὶ πρότερον καὶ νῦν οἴκησιν εἶχε ) , καλέοντες αὐτὸν ἐς ἐπικουρίην , χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου καὶ ἄλλων κτεάνων οὐ μόνον ἔφασαν πέμψειν ἔχειν , ἀλλὰ καὶ ἀποίσασθαι ὁκόσα ἂν αὐτὸς ἐθέλῃ ἐπαμύναντα . Ὁ δὲ ἐρώτησιν ποιησάμενος ὁκοῖαί τινες ἐν μέρει κινήσιες γίνονται κατά τε καύματα καὶ ἀνέμους καὶ ἀχλύας καὶ τἄλλα ἃ πέφυκε τὰς ἕξιας κινεῖν παρὰ τὸ καθεστηκός · ὁκότε δὴ πάντων μαθήσιας ἀνείλετο , τοὺς μὲν χωρεῖν ἐκέλευσεν ὀπίσω , ἀποφηνάμενος μὴ οἷός τε εἶναι ἐς χώρην τὴν ἐκείνων ἰέναι · ὅκως δὲ εἶχε ταχέως , αὐτὸς μὲν Θεσσαλοῖς ἠρτύετο παραγγέλλειν ὁκοίοις χρὴ τρόποις κακοῦ τοῦ προσιόντος εὐλαβείην ποιέεσθαι , καὶ ξυγγράφων θεραπείην ἐξετίθει περὶ τὰς πόλιας ἐμὲ δὲ ἐπὶ Μακεδονίης ἐξαπέστειλε , βασιλεῦσι γὰρ Ἡρακλειδέων , οἳ ἐκεῖ κατέχουσι , πατρικὴ ξενίὴ ὑπῆρχεν ἡμῖν . Κᾀγὼ μὲν ᾔειν ἵνα με ὁ πατὴρ ἐκέλευσεν , ἀπὸ Θεσσαλίας , ἀρήξων τοῖς ἐκεῖ · συνετέτακτο δέ μοι ξυμβαλεῖν ἐς πόλιν τὴν ὑμετέρην . Ἀδελφεὸν δὲ τὸν ἐμὸν Δράκοντα ἐκ Παγασέων ὁρμηθέντα πλοῦν ποιέεσθαι ἐφ’ Ἑλλησπόντου ἐκέλευσε , [ οὐ ] παραπλησίην δοὺς ὑποθήκην ᾗ αὐτὸς ἔπρησσεν · οὐ γὰρ πάντες τόποι τὰ αὐτὰ φέρουσι βοηθήματα , διὰ τὸ μὴ πάντῃ τὰ περιέχοντα ἐξ ἀέρος ὅμοια εἶναι . Πολύβιον δὲ τὸν τὴν θυγατέρα ἔχοντα , ἐμὴν δὲ ἀδελφεὴν , καὶ ἄλλους τῶν μαθητέων διέπεμπεν ἐς ἑτέρας ἑτέρων καὶ ἀγορὰς καὶ ὁδοὺς πορευσομένους , ὅπως ὅτι πλείστοις ἐπαρῆξαι . Ὡς δὲ δὴ τὰ κατὰ Θεσσαλίην ἠνύσατο , ἐπορεύετο τοῖς ἐχομένοις ἔθνεσι βοηθέων · ἐπὶ Πύλας δὲ ἐλθὼν , Δωριεῦσι καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοῦ Φωκέων ἐπήρκεσε · καὶ ὁκότε δὴ ἐς Δελφοὺς ἀφίκετο , ὑπὲρ Ἑλλήνων ἱκεσίην ἔθετο τῷ θεῷ , καὶ θύσας ἤνυε τὴν ἐπὶ Βοιωτῶν , τοῖς δ’ ἐκεῖ ἐπαμύνας ἀναλόγως , ἐν τῇ ὑμετέρῃ ᾔει , καὶ ἱκανὰ ἃ νῦν ἐγὼ ἐπαγορεύω τὰ ὑμῖν σωτήρια ἐκ θυμοῦ πάντως εἶπε . Δοκέω δ’ ὑμῶν ὅτι ἀληθεύω πολλοὺς γινώσκειν · οὐ γὰρ πάλαι , ἀλλ’ ἔτος ἐστὶ τοῦτο ἔνατον , ἐξ οὗ διελήλυθα καὶ ἐπὶ Πελοπόννησον ἐστελλόμην , καὶ τοῖς ἐκείνην οἰκέουσι βοηθήσων . Πάντοθεν δ’ ἡμῖν καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἄξίη τιμὴ ἀπήντα , ὥστε μὴ μεταμελέεσθαι ὅτι οὐκ ἠλλαξάμεθα χρηματισμοῦ τοῦ ἐξ Ἰλλυριῶν καὶ Παιόνων . Παρὰ δὲ τὰς ἄλλας πόλιας τὰ παρ’ ὑμέων δοθέντα μεγάλα ἦν · ἥ τε γὰρ πολιτείη ἡ ὑμετέρη ὑπερῆγε τὰς ἑτέρων · αἱ γὰρ Ἀθῆναι ὑψηλότερόν τι τῶν ἄλλων πόλεων ἐς δόξαν , καὶ ὁ ἐν τῷ ὑμετέρῳ θεάτρῳ χρύσεος στέφανος ἐπιτεθεὶς ζήλου πρὸς τὸ ἄκρον ἦγεν . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο τὸ καλὸν ὑπερεβάλεσθε , μυήσαντες τὰ Δήμητρος καὶ κόρης μυστήρια καὶ ὄργια καὶ τὸν πατέρα καὶ ἐμὲ δημοσίᾳ . Τρεῖς μὲν αὗταί μοι οἷον ἀνύοντι ἐξέλκειν τε τοὺς λόγους καὶ σχοινίων προέχεσθαι [ αἱ ] πόλιός τε καὶ προγόνων καὶ πατρὸς τοῦ ἐμέο χάριτες ξὺν πολλοῖς Ἑλλήνων · τετάρτην δ’ ἀναλήψομαι λέγειν · ὑπουργίην , ἣν , ὡς ὑπεθέμην , εἰς ὑμᾶς ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς κατεθέμεθα . Ὅτε γὰρ Ἀλκιβιάδην [ ἡ πόλις ] ἐξέπεμπεν ἐπὶ Σικελίης πολλῇ μὲν δυνάμει , οὐχ οὕτω δὲ πολλῇ ὡς θαυμαστῇ ( ἦν γὰρ ὅσ’ ἔργα ) , λόγου ἐν ἐκκλησίῃ ὑπὲρ ἰητροῦ προσπεσόντος ὃν δέοι ἀκολουθεῖν τῷ στρατεύματι , προελθὼν ὁ πατὴρ ὑπέσχετο ἐμὲ ἐπὶ τὰ ὑμέτερα σώματα δώσειν , τοῖς ἰδίοις δαπανήμασι κατεσκευασμένον καὶ ἄτερ μισθῶν αἰτήσιος ἕως ἂν ὁ στόλος ἀποδημῇ , ἐν ἐλάσσονι τιθέμενος τὸ λυσιτελὲς ἀξιόχρεων ἐὸν τῆς ὑμῖν χρείης ἐσομένης . Ἐγὼ γὰρ οὐχ ὅπως ἂν τὰ ὑπάρχοντα κατεδαπάνων , ὃ ἐποίεον ὑμῖν ὑπουργέων , ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλοισι μεγάλοισιν ἔργοισιν ἐτετάγμην . Καὶ τοῦτο ἐλάχιστον τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι · προείλετο γὰρ μᾶλλον ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ τῷ ὑιεῖ καὶ ἐν γῇ ὀθνείᾳ σαλεύειν καὶ κατὰ θάλασσαν καὶ κατὰ κινδύνους πολεμικοὺς , καὶ κατὰ ἀῤῥωστίας , αἳ τοῖς ἐν πλανώδεσι βίοις εἰθισμέναι εἰσὶ μᾶλλον προσκαθίζειν ἢ τοῖς ἐν τεταγμένῃ ζωῇ ἠπίστατο γὰρ χάριτα χάριτι μετρεῖσθαι , καὶ μὴ οἷόν πέρ τι ὠνεύμενος ἐκ χειρὸς εἰς χεῖρας συναλλάξας · ἅπαξ ἀπιέναι . Ὁ μὲν δὴ τοιούτων ὑπῆρξεν · ἐγὼ δὲ , ἅτε παῖς ἐὼν ἐκείνου , οὐδὲν ἐλλείπω φιλοτιμίης καὶ τέχνης , βοηθέων καὶ κινδυνεύων σὺν ὑμῖν ὁκότε που καιρὸς εἴη · καὶ ἐς ταῦτά με ἀμφότερα οὔτε νοῦσος οὔτε κακοπαθείη οὔτε φόβος ὁ ἐν θαλάσσῃ καὶ ὁ ἐν χερσὶ πολεμίων εἴργει β μαρτυρίη δὲ οὐκ ἐν ἄλλοις τισὶν , ἐν δ’ ὑμῖν αὐτοῖς κεῖται · ὥστε , εἴ τῳ ἀντιλεκτέον , ἀναστήτω μηδὲν ὀκνήσας , ἀλλ’ οὐ δοκέω ψεύδεσθαι . Ταῦτα δὲ πρήξας ἐπὶ τρία ἔτεα , στεφανωθείς τε χρυσέῳ στεφάνῳ , καὶ ἔτι κάλλιον εὐφημεύμενος , ἐς τὴν ἰδίην ἀπῆλθον ἐπὶ γάμον , ὡς διαδόχους καταστήσαιμι καὶ τέχνης καὶ γενεῆς ἡμετέρης . Ἃ μὲν δὴ παρὰ πόλιος , προγόνων , πατρός τε καὶ ἐμέο ὑμῖν ὑπάρχει , ταῦτ’ ἐστίν · εἴρηται δὲ καὶ ὧν ἡμεῖς παρ’ ὑμέων ἐπαυράμεθα · δοκέω δὲ πολλοὺς ὑμέων θαυμάζειν , ὅτεων χάριν ταῦτα ἀναμεμέτρηται · ὡς οὖν καὶ ὑμέες εἰδῆτε καὶ ἐμοὶ γίνηται ἃ ἐγὼ ἐπιθυμέω , καιρὸς λέγειν . Ὁ πατὴρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ἐγὼ αἰτεόμεθα ὁμέας ( οὕτω γὰρ εἰπεῖν ἐλευθέρους καὶ φίλους [ καὶ ] παρὰ φίλων τυχεῖν ἐλευθέρων ) , ἐκ πατρίδος τῆς ὑμετέρης ὅπλα πολέμια μὴ ἄρασθαι · εἰ δὲ δεῖ , ὥσπερ ἴσως δεῖ τοὺς ὑπὲρ τῆς αὐτῶν προεληλυθότας , καὶ δεόμεθα μὴ ἡμέας ἐόντας [ ἐν ] ἀξιώματι μεγάλῳ καὶ τοιουτέων προϋπάρξαντας , ἐν δούλων μοίρῃ τιθήσεσθαι · ἔτι δὲ , καὶ γὰρ οὕτως ἁρμόσει λέγειν , ἱκετεύομεν μὴ ποιήσεσθαι τὰ ἡμέτερα ὑμῖν αὐτοῖς δουρίκτητα , πολλοὶ μειόνων ἢν ἐπάνω γενήσεσθε , ἀλλ’ ὑπιδέσθαι καὶ τοῦτο ὅτι ἑτέρως ἕτερα ἡ τύχη ταχύνει · καί ποτε μικρῶν μεγάλοι προσεδεήθησαν , καὶ οἱ καρτεροὶ δι’ ἀσθενέας σωτηρίης ἔτυχον . Δοκέω δὲ σύνδηλον , ὡς μὴ ἐνδηλότερον εἴπω , ὅτι ἐφ’ ἑνὶ ἀνδρὶ οὐ πόλις , ἀλλὰ πολλὰ ἔθνεα ἤδη ποτὲ ὤφθη ὠφεληθέντα ἐν πολεμικοῖς , καὶ ἔνθα τέχνη ἰσχύει . Μηδὲ ἡμέας ἀποβάλησθε · καὶ γὰρ οὐδὲ ἀπόβλητοι ἐσμὲν , ὡς ἐν ἡμῖν μαρτυρίη κεῖται · ἀλλ’ ἀρχὴν μὲν οὗτοι , ἔνθεν γένος εὐχόμεθ’ εἶναι , Ἀσκληπιὸς καὶ Ἡρακλῆς , ἐπ’ ὠφελείῃ ἀνθρώπων ἐγένοντο , καὶ τούτους δι’ ἀρετῆς τῆς ἐνταῦθα ἐν θεῶν χώρῃ ἔχουσι πάντες · πόλις δὲ ἐμὴ καὶ ἐγὼ ὁ λέγων ἐς τούτους ἀνερχόμεθα , ὡς ἀνθρώπων λόγοι κατέχουσιν · ὅθεν δὴ καὶ ὑπὲρ Ἑλλήνων φανεύμεθα ἀμφότεροι ταύτῃ προϊστάμενοι καὶ ἐπὶ παντὶ καλλίστῳ · οὐ γὰρ μῦθος τὰ Τρωῖκὰ ἀλλ’ ἔργα , ἐν οἷς ἡ Κῶς σὺν τῇσιν ἑωυτῆς νήσοισιν οὐ πολλοστὴ , μεγίστη δ’ ἐς συμμαχίην ἐστίν · οὕτως δὲ καὶ Ἀσκληπιοῦ παῖδες οὐ τέχνῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ ὅπλοις ἐπήρκεσαν Ἕλλησι · Μαχάων γέ τοι ψυχὴν κατέθετο ἐν τῇ Τρωάδι , ὅτε , ὡς οἱ ταῦτα γράφοντες λέγουσιν , ἐξ ἵππου ἐς πόλιν τὴν Πριάμου εἰσῆλθε . Μὴ δὴ μήτε καθότι ἔμφυλοι , μήτε καθότι ἐξ ἐπαρηγόντων ἐπαρήγοντες γεγόναμεν Ἕλλησιν , ἀδικήσητε ἡμέας . Οὐ μηκυνέω δὲ οὐδὲ τὰ Κρισαῖα αὖθις οὔτε τὰ Περσικὰ λέγων , ὁκότε καὶ ἀκηκόατε καὶ ἐν χερσὶ μᾶλλον τῶν ἀρτίως εἰρημένων ἐστίν ἐν θυμῷ δὲ λάβετε καὶ οὕτως εὐεργέτας μὴ ὅσιον ἀδικεῖν . Ἡμέας δὲ εὐεργέτας ὡς τὰ ἔργα φησὶ , τίνες φανεῖσθε , οἱ πατέρων γεγῶτες οἵων οἱ μυθολόγοι εἶπον , ἂν τὸ ἀδικεῖν ἀντὶ . τοῦ χρηστοὶ εἶναι αἱρῆσθε ; οὐ γὰρ ἐθέλω πικρότερον λέγειν · κεῖνοι γὰρ ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , Ἡρακλείδαις μὲν ἔτινον χάριτας , ἑτέροις δὲ πολλοῖς εὐεργετηθέντες ἐπήρκεσαν · ὑπολείποι δ’ ἄν με ἡ ἡμέρῃ μακρὰ λέγοντα ; εἰ διεξίοιμι ὁκόσοις ὁκόσα ἀπήντηκεν ἀγαθὰ οὐδὲν ἐν χρείῃ ὑμῖν ἐγγεγονόσι . Περιβλέψατε δὲ ἑωυτοὺς , καὶ μηδὲ ἐμεῦ εἰπόντος γνῶτε ὁκοῖα πρήσσετε · κακὸν ἐξουσίη , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , οὐ γὰρ ἐπίσταται τὰ ἑωυτῆς μέτρῳ ταμιεύεσθαι , ἀλλὰ δή τινας καὶ πόλιας καὶ ἔθνεα ἐλυμήνατο . Ἐς ἑτέρους δὲ οἷον ἐς κάτοπτρον βλέψαντες ἴδετε αὐτοὶ ἃ ποιέετε , καὶ ἐγὼ ἀληθέα λέγω . Καὶ νέος δὲ νόμος ὅστις εὐτυχίῃ πεποιθὼς , μὴ καὶ ἐς τὰ δυσπετέα βλέπειν · οὐχ ὑμέτερον · πολλὰ γὰρ καὶ ὧδε δαίμονος πεπείρησθε . Οὐδὲν ὑμέας ἀδικέομεν · εἰ δὲ καὶ ἀδικέομεν , μὴ ὅπλοις , ἀλλὰ λόγῳ κριθῶμεν . Παραιτέομαι δὲ ὑμέας καὶ τοῦτο , μὴ ποιῆσαι χάριν ἑτέροις ὀφλῆσαι , ἐπικουρήσασιν ἡμῖν · ἐπικουρήσουσι γὰρ , ἢν ὀρθῶς ποιέωσιν , οἵ τε ἐντὸς Θεσσαλίης , Ἄργεος , Λακεδαίμονος , [ καὶ ] Μακεδονίης βασιλεῖς , [ καὶ ] εἴκου ἕτεροι Ἡρακλεῖδαι ἢ Ἡρακλειδέων συγγενέες οἰκέουσι . Κρεῖσσον ἄτερ βίης τὰ δίκαια ποιέειν ἢ βιασθέντας · οὐκ εἶπον δ’ ἐπανάστασιν · τοῦτο δὲ φανερὸν ποιέω , ὅτι πολλοῖσι μελόμεθα ἢ μελησόμεθα , εἰ μὴ πανταχόθεν οἴχεται τὸ χρηστοὺς ἀνθρώπους ἔτι εἶναι . Ἐγὼ μὲν οὖν , μικρὴ γάρ μοι δύναμις λόγου , ἅτε πρὸς ἑτέρων ἐπιμέλειαν ἡρμοσμένῳ , ἐνταῦθα καταπαύσω . Ἀξιῶ δὲ πρὸς ξένους ὑμετέρους καὶ τοὺς ὑμῖν συμβούλους εἰθισμένους εἶναι , καὶ θεῶν καὶ ἡρώων ἕνεκα καὶ χαρίτων , αἳ ἀνθρώποις παρ’ ἀνθρώπων γίνονται , ἔχθρα μὲν εἴργειν τὰ ἀλλήλων ὑμέας , εἰς δὲ φίλα προτρέπεσθαι · εἰ γὰρ μὴ ἐν τῇ ὑμετέρῃ πόλει τουτέων ἐπιτευξόμεθα , οὐκ οἶδ’ ὅκου ἐλθόντες ὧν ἱμείρομεν εὐμοιρήσομεν .
Lemmas: 27 . πρεσβευτικός Θεσσαλός Ἱπποκράτης υἱός . προσήκω ἡγέομαι , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ καθίστημι εἰς σύ καί μή γιγνώσκω πᾶς ὁ πλῆθος , πρῶτος δηλόω μέν ὅστις καί ὅθεν εἰμί , μετά δέ οὗτος ὁ ἄλλος λόγος ἅπτω . ἐγώ μέν πατήρ Ἱπποκράτης , ὅς σύ γιγνώσκω ἐν ἰατρικός ἡλίκος δύναμις ἔχω . ὄνομα δέ Θεσσαλός · γιγνώσκω δέ ἐͅγώ οὐ ἐν δεύτερος σύ , οὐδέ ὀλίγος , πατρίς δέ ἐγώ Κῶς , ὅς ὅπως σύ οἰκεῖος εἰμί ἐκ ἀρχαῖος , ἕτερος λέγω ὅς τις ἱστορία ἐξηγέομαι δυνατός . ἔρχομαι δέ πέμπω ὑπό ὁ πατήρ , τέσσαρες ἔχω εὐεργεσία λέγω παρά ἐγώ εἰς σύ γίγνομαι · ὁ μέν τις παλαιός ἐπί ὁ πρόγονος , κοινός εἰς ἅπας ὁ Ἀμφικτύονες , ὅς ὑμές οὐ ἐλαχύς μοῖρα · ὁ δέ ἕτερος ἔτι μέγας οὗτος καί διικνέομαι εἰς Ἕλλην ὁ πολύς · καί οὗτος μέν φανάω ὁ πόλις καί ὁ πρόγονος ὁ ἐμός εἰμί · ὁ δέ τρίτος ὁ πατήρ ἴδιος , καί τηλίκαυτος ὅσος εἷς ἀνήρ οὐδείς σύ τε καί πολύς Ἕλλην κατατίθημι · ὁ δέ ὕστατος ὁ τέσσαρες κοινός ὁ πατήρ καί ἐμός , καί οὐ ἔτι εἰς πολύς , ἀλλά εἰς σύ αὐτός διικνέομαι , ὅς πρός μέν ὁ πρότερος εὐεργεσία μικρός ἄν φαίνω , πρός δέ ἕτερος χάρις μετρέω μέγας . ὁ μέν δή εὐεργεσία τοιοῦτος οὕτως ἔχω ὅς φημί εἰμί , ὡς συναιρέω λέγω , δέω δέ μή μόνος φημί , ἀλλά καί ἀποδείκνυμι ὡς εἰμί ἀληθής . ἀρχή οὖν ὁ λόγος ὁ ἀρχή ὁ ὑπουργία ποιέω , ὁ δέ ἀρχαῖος πρῶτος λέγω , ἐν ὅς τάχα ἄν ἐγώ καταλαμβάνω μακρός καί μυθώδης λέγω · ποθέω δέ πως ἀρχαῖος λέγω . εἰμί γάρ χρόνος ὅτε εἰμί Κρισαῖος ἔθνος , ῳκέω μέν περί ὁ Πυθικός ἱερός , γῆ δέ ἔχω ὅς γε νῦν ὁ Ἀπόλλων καθιερόω · καλέω δέ ὁ μέν Κρισαῖος πεδίον ὅς Λοκροί παροικέω καί ὅς Μελαίνα προσέρχομαι · ὁ δέ Κίρφιον ὅρος , ὅς Φωκεύς παράκειμαι . οὗτος δέ ὁ Κρισαῖος γίγνομαι τότε πολύς καί ἰσχυρός καί πλούσιος , τόυτεος ὁ ἀγαθός ἐπί κακός χράω · ἐξυβρίζω γάρ πολύς δεινός καί παράνομος ἐργάζομαι , εἰς ὁ θεός ἀσεβέω , Δελφοί καταδουλόω , πρόσοικος ληΐζομαι , θεωρός συλάω , γυνή τε καί παῖς ἀγινέω , καί εἰς ὁ σῶμα ἐξυβρίζω . ἀντί ὅς Ἀμφικτύονες ὀργίζω , καί στράτευμα εἰς ὁ γῆ ἐμβάλλω αὐτός , καί μάχη νικάω , ὁ χώρα δηϊόω καί ὁ πόλις πορθέω . ἔνθα πολύς καί ἀνόσιος ποιέω σχέτλιος ἀπαντάω , καί οὐ μείων ὅς πράσσω τίνω · μακαριστός δέ εἰμί αὐτός ὁ ἐν χείρ τελευτάω , δεύτερος δέ ὁ δορυάλωτος γίγνομαι , ὅς τε εἰς ἕτερος χώρα καί πόλις περαιόω · ὁ γάρ σφέτερος κακός οὐ ἔχω ἐν ὀφθαλμός · ὁ δέ αὐτοῦ μένω ὁ αἰχμάλωτος ἀτυχής εἰμί , ὅσος αἰκίζω ἐν χώρα ὁ ἑαυτοῦ σύν γυνή καί τέκνον , ἀγρός τε καί ἄστυ πῦρ παραδίδωμι θεωρέω · ἔτι δέ οὗτος κακός διάγω ὁ ἐν ὁ τεῖχος διαρκέω , ὁπότε ὁ λέγω κακός ὅς μέν βλέπω , ὅς δέ πυνθάνομαι , πολύς ἀκούω ὁ ἀληθής · οὕτως γάρ που ἔθος γίγνομαι · καί δή κακός ἐλπίς σωτηρία ἔχω . εἰμί δέ σφεῖς πόλις ἐγγύς οὗτος ὁ τόπος μέγας , ὅπου νῦν ὁ ἱππικός ἀγών τίθημι , ὅς ὁ τεῖχος ἐπισκευάζω , καί ὁ ἐκ ὁ ἄλλος πόλις διαφεύγω δέχομαι , ὁ δέ ἀχρεῖος ἐκβάλλω καί ὁ ἀναγκαῖος εἰσκομίζω , καί διανοέω ὑπομένω , ἐλπίζω μήτε ἐχθρός μάχη ὁ πόλις αἱρέω μήτε κατά μῆκος χρόνος . ὁ δέ Ἀμφικτύονες ὁ ἄλλος τε καθαιρέω , καί ἐπί οὗτος ὁ πόλις φρούριον ποιέω καί εἰς πολιορκία σκευάζω , ὁ ἄλλος στράτευμα κατά πόλις ἀφίημι . προέρχομαι δέ ὁ χρόνος καί λοιμός εἰς ὁ στρατόπεδον ἐμπίπτω καί ὁ στρατιώτης νοσέω , τις δέ καί ἀποθνῄσκω , ὁ δέ καί ἐκλείπω ὁ φρούριον διά ὁ νόσος , ὁ Ἀμφικτύονες ταράσσω , καί ἄλλος ἄλλος βουλεύω · φιλέω δέ ὁ κοινός οὕτως πως γίγνομαι · τέλος δέ ἀγανακτέω ὁ πάθος καί ἑαυτοῦ γνωσιμαχέω , ὁ θεός ἐπιτρέπω καί ἔρομαι ὅς τις χρή ποιέω , Ὁ δέ κελεύω πολεμέω , καί ὑπισχνέομαι κρατέω , ἐάν εἰς Κῶς ἔρχομαι ἔλαφος παῖς εἰς ἐπικουρία ἄγω σύν χρυσός σπεύδω , ὡς μή πρότερος ὁ Κρισαῖος ἐν ὁ ἄδυτον ὁ τρίπους συλάω · εἰ δέ μή , ὁ πόλις οὐ ἁλίσκομαι . ὁ δέ οὗτος ἀκούω καί ἔρχομαι εἰς Κῶς , ὁ μαντεύω ἀπαγγέλλω · ἀφοράω δέ ὁ Κῶος καί ἀγνοέω ὁ μάντευμα , ἀνίστημι ἀνήρ , γένος μέν Ἀσκληπιάδης , πρόγονος δέ ἡμέτερος , ἰατρός δέ Ἕλλην κρατύς ὁμολογέω ὁ τότε , ὄνομα ἕ εἰμί Νεβρός , ὅστις ὀνομαστί φημί ὁ θέσφατος ἥκω πρός ἑαυτοῦ · εἴπερ ὁ θεός οὕτως παραινέω σύ , ἔρχομαι εἰς Κῶς ἔλαφος παῖς εἰς ἐπικουρία ἄγω · πως μέν γάρ αὐτός , ὁ δέ ἔλαφος ἔκγονος νεβρός καλέω , Νεβρός δέ ἐγώ ὄνομα , ἐπικουρία δέ ἄν ἄλλος τις · πρότερος γίγνομαι στρατόπεδον νοσέω ἰατρός ; καί μήν ὅδε εὐθύς ἔχω , οὐ δοκέω , ὅτι ὁ τοσοῦτος Ἕλλην ὑπερέχω ὄλβος ἐκ Κῶς προέρχομαι τάσσω ὁ θεός , νόμισμα χρύσεος αἰτέω · ἀλλά οὗτος ὁ θέσφατος εἰς ὁ ἐμός οἰκία ἔρχομαι · Χρύσος γάρ ἐγώ καλέω ἄρσην παῖς ὁ νέος εἰμί δέ πάντῃ καί ἰδέα καί εἰς ψυχή · ἀρετή , ὡς πατήρ λέγω , διάκριτος ὁ πολίτης . ἐγώ μέν οὖν , εἰ μή σύ ἄλλος δοκέω , αὐτός τε ἔρχομαι καί ὁ παῖς ἄγω , πεντηκόντορος πληρόω ὁ ἐμός τέλος , ὑπηρεσία τε ἰατρικός καί πολεμικός , ἵνα εἰς ἀμφότερος βοηθέω . ὁ μέν λέγω , ὁ δέ δοκέω , ὁ δέ ἀποστέλλω . συνεμβαίνω δέ ὁ Νεβρός οὗτος καί Καλυδώνιος ἀνήρ παρά ἑωύτῳ τρέφω , ὑπέρ ὅς ὁ αὐτίκα ὁ λόγος δηλόω , ὅταν ὁ χρῆσις ἔρχομαι . ὅτε δέ οὖν ἀφικνέομαι οὗτος ὁ ἀνήρ οὗ ὁ στρατόπεδον ἐπιτελέω , ὁ θεός χαίρω · ὁ τε γάρ θάνατος ὁ στρατιώτης λήγω , καί θεῖος τύχη ἵππος ὁ Εὐρύλοχος , ὅς ἡγέομαι ὁ πόλεμος Θεσσαλός εἰμί καί ἄνωθεν ἐκ Ἡρακλείδαι , κρούω ὁ σωλήν ὁ ὁπλή , διά ὅς ὁ ὕδωρ ἄγω εἰς ὁ τεῖχος , ὁπότε διακονίω ἐθέλω , Νεβρός φάρμακον μιαίνω ὁ ὕδωρ · ἔνθεν ὁ κοιλία ὁ Κρισαῖος φθείρω , καί μέγας δή τις συμβάλλω πρός ὁ ἁλίσκομαι ὁ πόλις · καί ἐντεῦθεν ὁ γνώμη ἐπαίρω ὁ πολιορκέω , ὡς ὁ θεός ἐπικουρέω ἤδη σαφής . προσβολή δέ ποιέω καί ἆθλον προτίθημι ὁ πρῶτος ἐπί ὁ τεῖχος ἀναβαίνω , ὁ ἀγών εἰμί καρτερός , καί ὁ πόλις αἱρέω · ἀναβαίνω γάρ πρῶτος ἐπί ὁ τεῖχος Χρύσος καί καταλαμβάνω ὁ πύργος , συλλέγω δέ αὐτός ἐκ πούς συνασπίζω ὁ ἀνήρ ὁ Καλυδώνιος , περί ὅς προλέγω . ὁ μέν Χρύσος δόρυ πλήσσω πίπτω κατά ἄκρα ἐκ ὁ πύργος ὑπό Μερμοδέας , ὁ Λύκος δέ ἀδελφός , ὅς ἀποθνῄσκω λεύω , ὅτε ἔρχομαι εἰς ὁ ἄδυτος ὁ τρίπους συλάω . ὁ δέ οὖν πόλις οὕτως ἁλίσκομαι · ὁ τε ὁ Νεβρός ἐπικουρία σύν Χρύσος ὀρθός ἀπαντάω καί κατά ὁ ἰατρικός καί κατά ὁ πολεμικός , ὁ τε θεός ἀληθεύω , καί ὅς ὑπισχνέομαι ποιέω . ἐπί ὅς ὁ Ἀμφικτύονες ὁ μέν Ἀπόλλων ναός ἀνατίθημι , ὁ νῦν εἰμί ἐν Δελφοί , ἀγών τε γυμνικός καί ἱππικός πρότερος οὐ τίθημι νῦν τίθημι , ὁ τε ὁ Κρισαῖος χώρα ἅπας καθιερόω , ὁ δίδωμι ὅς δίδωμι δίδωμι κατά ὅς τις χράω , ὁ τε ὁ Νεβρός παῖς Χρύσος θάπτω ἐν ὁ ἱππόδρομος , καί συντάσσω δημόσιος Δελφοί ἐναγίζω · Ἀσκληπιάδης δέ ὁ ἐν Κῶς δίδωμι Νεβρός χάρις προμυθία πρός μαντεία , καθά ὁ ἱερομνήμων , Καλυδώνιος δέ ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ καί ἐκεῖνος ὁ ὑπουργία καί νῦν ἐν Δελφοί προμαντεία καί αἰεισιτία δίδωμι . ἀλλά ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ ἡμέτερος · ὅτι γάρ ἀληθής λέγω , ὁ πατήρ καί ἐγώ ἐπέρχομαι , Ἀμφικτύονες ἀνανεόομαι οὗτος καί ἀποδίδωμι , καί ἐν στήλη ἀναγράφω ἐν Δελφοί ἀνατίθημι . καί οὗτος μέν ἐγώ ὁ λόγος τέλος · ἐνταῦθα καθαρός δείκνυμι ὁ ἡμέτερος πρόγονος σύ εὐεργέτης . οὗτος δέ καθίημι , ἄλλος αἱρέω περί ὁ αὐτός , οὐ ὁ αὐτός · ὅτε γάρ βασιλεύς ὁ μέγας σύν Πέρσης καί ὁ ἄλλος βάρβαρος στρατεύω ἐπί ὁ μή δίδωμι ὕδωρ καί γῆ Ἕλλην , ὁ πατρίς ὁ ἡμέτερος αἱρέω μάλα πανδημεί ἀπόλλυμι , ὡς μή κατά σύ τε καί ὁ αὐτός σύ γιγνώσκω ὅπλον πολέμιος λαμβάνω καί ἐν νεῦσις στρατεία ἀποστέλλω , ἀλλά ἀνανεύω καλός τις καί ἄξιος ὁ πατήρ μεγαλοφρονέω , ὅς λέγω γηγενής τε εἰμί καί Ἡρακλείδης . δοκέω οὖν σφεῖς , τέσσαρες εἰμί τεῖχος ἐν ὁ νῆσος , πᾶς ἐκλείπω καί εἰς ὁ ὄρος καταφεύγω ἀτέχομαι σωτηρία . ὅθεν δή τίς κακός οὐ ἀπαντάω , χώρα λεηλατίγυομαι καί σῶμα ἐλεύθερος ἀνδραποδίζω καί κτείνω ἐχθρός νόμος , ὁ δέ πόλις καί ὁ ἄλλος ἔρυμα καί ἱερός καταιθαλόω , ἔτι δέ καί ὁ θυγάτηρ ὁ Λύγδαμις Ἀρτεμισία κατά πατρῶος νεῖκος δίδωμι ἐκσαγηνεύω πᾶς ὅσος λοιπός ἔρχομαι ; ἀλλά γάρ , ὡς ἔοικα , θεός οὐ ἀμελέω · χειμών δέ γίγνομαι ἐξαίσιος , ὁ τε ναῦς ὁ Ἀρτεμισία κινδυνεύω ἅπας ἀπόλλυμι , πολύς δέ καί ἀπόλλυμι , εἰς τε ὁ στράτευμα αὐτε͂οι πολύς κεραυνός ἐμπίπτω , σπάνιος τις ὁ νῆσος κεραυνόω · λέγω δέ καί φάσμα ἥρως ὁ γυνή ὁράω · ὅς δή πᾶς φοβέω ἀφίστημι ἔργον ἀνήκεστος , ὁμολογία πικρός ποιέω , καί λίαν πικρός λέγω , ὥστε ἀφίημι . ἀποδίδωμι δέ καί ἐνταῦθα πρόγονος ὁ ἐμοϊς κυριότης οὐ ψευδής ὁ μήτε ἐπί σύ μήτε ἐπί Αακεδαιμόνιος ἤ ἕτερος ἄλλος Ἕλλην Κῶος ἑκούσιος ὅπλον λαμβάνω , καίπερ πολύς ὁ ὁμοῦ νῆσος τε καί Ἀσία οἰκέω συνάπτω ὁ βάρβαρος ὁ πόλεμος οὐ βία · ὁ γάρ προΐστημι τότε ὁ πόλις εἰμί Κάδμος τε καί Ἱππόλοχος · ἐπί ἀληθής δέ κεῖμαι πρόγονος ἐμός εἰμί ὁ τε Κάδμος καί ὁ Ἱππόλοχος · ὁ μέν γάρ Κάδμος , ὅς ὁ βουλή αὐτός ἀρτύω , εἰμί ὁ ἐμός μήτηρ , ὁ δέ Ἱππόλοχος ἐκ Ἀσκληπιάδαι τέταρτος ἀπό Νέβρος ὁ Κρισαῖος συγκαθαιρέω , ἐγώ δέ Ἀσκληπιάδαι κατά ἀνδρογένεια · ὥστε καί οὗτος ὁ καλός ὁ ἡμέτερος πρόγονος προαιρέω . ἐπανέρχομαι δέ ἐπί ὁ Κάδμος · οὗτος γάρ δή ὁ ἀνήρ οὕτως σπεύδω ὁ ὁ Ἕλλην καλός , ὥστε , ὁπότε λήγω ὁ χώρα πολιορκέω ὑπό Ἀρτεμισία , αὐτοῦ καταλείπω ὁ γυνή καί γενεά , οἴχομαι σύν ὁ ὁ αὐτός αἱρέω ἐπί Σικελία , ὅπως Γέλων καί ὁ ἀδελφός κωλύω φιλία συντίθημι κατά Ἕλλην πρός ὁ βάρβαρος · διαπράσσω δέ καί ἄλλος πολύς καλός ἔργον , ὅς μηκύνω οὐ πρόσκαιρος . ὁ μέν δή δημόσιος καί ἐγώ πρόγονος ὑπουργία εἰς σύ καί ὁ ἄλλος Ἕλλην , οὗτος καί τοιοῦτος πολύς · καί γάρ ἐκλείπω ὁ δύναμις ὁ λόγος . ἔρχομαι δέ ἤδη οὐ οἶδα εὐεργεσία Ἱπποκράτης πατήρ ἐγώ προσέχω · λέγω δέ ἄν ἀληθεύω οὕτως · ὁπότε λοιμός ῥέω διά ὁ βάρβαρος , ἤ ὑπέρκειμαι Ἰλλυριοί καί Παίονες , ὁπότε δή ἐπί οὗτος ὁ χώρα ἵημι ὁ κακός , ὁ οὗτος ὁ ἔθνος βασιλεύς κατά δόξα ἰατρικός , ὅς ἀληθής εἰμί πανταχόθι ἰσχύω ἔρχομαι , κατά πατήρ ὁ ἐγώ πέμπω ἐπί · Θεσσαλία ( ἐκεῖ γάρ δή ὁ ἐμός πατήρ καί πρότερος καί νῦν οἴκησις ἔχω ) , καλέω αὐτός εἰς ἐπικουρία , χρυσός τε καί ἄργυρος καί ἄλλος κτέανον οὐ μόνος φημί πέμπω ἔχω , ἀλλά καί ἀποίζω ὁπόσος ἄν αὐτός ἐθέλω ἐπαμύνω . ὁ δέ ἐρώτησις ποιέω ὁποῖος τις ἐν μέρος κίνησις γίγνομαι κατά τε καῦμα καί ἄνεμος καί ἀχλύς καί ἄλλος ὅς φύω ὁ ἕξις κινέω παρά ὁ καθίστημι · ὁπότε δή πᾶς μάθησις ἀναιρέω , ὁ μέν χωρέω κελεύω ὀπίσω , ἀποφαίνω μή οἷος τε εἰμί εἰς χώρα ὁ ἐκεῖνος ἔρχομαι · ὅπως δέ ἔχω ταχύς , αὐτός μέν Θεσσαλός ἀρτύω παραγγέλλω ὁποῖος χρή τρόπος κακός ὁ προσέρχομαι εὐλάβεια ποιέω , καί συγγράφω θεραπεία ἐκτίθημι περί ὁ πόλις ἐγώ δέ ἐπί Μακεδονία ἐξαποστέλλω , βασιλεύς γάρ Ἡρακλείδης , ὅς ἐκεῖ κατέχω , πατρικός ξενία ὑπάρχω ἐγώ . Κᾀγώ μέν ἔρχομαι ἵνα ἐγώ ὁ πατήρ κελεύω , ἀπό Θεσσαλία , ἀρήγω ὁ ἐκεῖ · συντάσσω δέ ἐγώ συμβάλλω εἰς πόλις ὁ ὑμέτερος . ἀδελφός δέ ὁ ἐμός Δράκων ἐκ Παγασαί ὁρμάω πλόος ποιέω ἐπί Ἑλλήσποντος κελεύω , [ οὐ ] παραπλήσιος δίδωμι ὑποθήκη ὅς αὐτός πράσσω · οὐ γάρ πᾶς τόπος ὁ αὐτός φέρω βοήθημα , διά ὁ μή πάντῃ ὁ περιέχω ἐκ ἀήρ ὅμοιος εἰμί . Πολύβιος δέ ὁ ὁ θυγάτηρ ἔχω , ἐμός δέ ἀδελφή , καί ἄλλος ὁ μαθητής διαπέμπω εἰς ἕτερος ἕτερος καί ἀγορά καί ὁδός πορεύω , ὅπως ὅτι πολύς ἐπαρήγω . ὡς δέ δή ὁ κατά Θεσσαλία ἀνύω , πορεύω ὁ ἔχω ἔθνος βοηθέω · ἐπί Πύλαι δέ ἔρχομαι , Δωριεύς καί ὁ ἄλλος ὁμοῦ Φωκεύς ἐπαρκέω · καί ὁπότε δή εἰς Δελφοί ἀφικνέομαι , ὑπέρ Ἕλλην ἱκεσία τίθημι ὁ θεός , καί θύω ἀνύω ὁ ἐπί Βοιωτός , ὁ δέ ἐκεῖ ἐπαμύνω ἀνάλογος , ἐν ὁ ὑμέτερος ἔρχομαι , καί ἱκανός ὅς νῦν ἐγώ ἐπαγορεύω ὁ σύ σωτήριος ἐκ θυμός πάντως λέγω . δοκέω δέ σύ ὅτι ἀληθεύω πολύς γιγνώσκω · οὐ γάρ πάλαι , ἀλλά ἔτος εἰμί οὗτος ἔνατος , ἐκ ὅς διέρχομαι καί ἐπί Πελοπόννησος στέλλω , καί ὁ ἐκεῖνος οἰκέω βοηθέω . πάντοθεν δέ ἐγώ καί λόγος καί ἔργον ἄξιος τιμή ἀπαντάω , ὥστε μή μεταμελέομαι ὅτι οὐ ἀλλάσσω χρηματισμός ὁ ἐκ Ἰλλυριοί καί Παίονες . παρά δέ ὁ ἄλλος πόλις ὁ παρά σύ δίδωμι μέγας εἰμί · ὁ τε γάρ πολιτεία ὁ ὑμέτερος ὑπεράγω ὁ ἕτερος · ὁ γάρ Ἀθῆναι ὑψηλός τις ὁ ἄλλος πόλις εἰς δόξα , καί ὁ ἐν ὁ ὑμέτερος θέατρον χρύσεος στέφανος ἐπιτίθημι ζῆλος πρός ὁ ἄκρον ἄγω . ἀλλά καί οὗτος ὁ καλός ὑπερβάλλω , μυέω ὁ Δημήτηρ καί κόρη μυστήριον καί ὄργια καί ὁ πατήρ καί ἐγώ δημοσίᾳ . τρεῖς μέν οὗτος ἐγώ οἷος ἀνύω ἐξέλκω τε ὁ λόγος καί σχοινίον προέχω [ ὁ ] πόλις τε καί πρόγονος καί πατήρ ὁ ἐγώ χάρις σύν πολύς Ἕλλην · τέταρτος δέ ἀναλαμβάνω λέγω · ὑπουργία , ὅς , ὡς ὑποτίθημι , εἰς σύ ἐγώ καί ὁ πατήρ ὁ ἐμός κατατίθημι . ὅτε γάρ Ἀλκιβιάδης [ ὁ πόλις ] ἐκπέμπω ἐπί Σικελία πολύς μέν δύναμις , οὐ οὕτως δέ πολύς ὡς θαυμαστός ( εἰμί γάρ ὅσος ἔργον ) , λόγος ἐν ἐκκλησία ὑπέρ ἰατρός προσπίπτω ὅς δέω ἀκολουθέω ὁ στράτευμα , προέρχομαι ὁ πατήρ ὑπισχνέομαι ἐγώ ἐπί ὁ ὑμέτερος σῶμα δίδωμι , ὁ ἴδιος δαπάνημα κατασκευάζω καί ἄτερ μισθός αἴτησις ἕως ἄν ὁ στόλος ἀποδημέω , ἐν ἐλαχύς τίθημι ὁ λυσιτελής ἀξιόχρεως εἰμί ὁ σύ χρεία εἰμί . ἐγώ γάρ οὐ ὅπως ἄν ὁ ὑπάρχω καταδαπανάω , ὅς ποιέω σύ ὑπουργέω , ἀλλά καί ἐν ἄλλος μέγας ἔργον τάσσω . καί οὗτος ἐλαχύς ὁ μέλλω λέγω · προαιρέω γάρ μάλα ὁ πατήρ ἐν ἐγώ ὁ ὑίζω καί ἐν γῆ ὀθνεῖος σαλεύω καί κατά θάλασσα καί κατά κίνδυνος πολεμικός , καί κατά ἀρρωστία , ὅς ὁ ἐν πλανώδης βίος ἐθίζω εἰμί μάλα προσκαθίζω ἤ ὁ ἐν τάσσω ζωή ἐπίσταμαι γάρ χάρις χάρις μετρέω , καί μή οἷος περ τις ὠνέομαι ἐκ χείρ εἰς χείρ συναλλάσσω · ἅπαξ ἀπέρχομαι . ὁ μέν δή τοιοῦτος ὑπάρχω · ἐγώ δέ , ἅτε παῖς εἰμί ἐκεῖνος , οὐδείς ἐλλείπω φιλοτιμία καί τέχνη , βοηθέω καί κινδυνεύω σύν σύ ὁπότε που καιρός εἰμί · καί εἰς οὗτος ἐγώ ἀμφότερος οὔτε νόσος οὔτε κακοπάθεια οὔτε φόβος ὁ ἐν θάλασσα καί ὁ ἐν χείρ πολέμιος ἔργω β̅ μαρτυρία δέ οὐ ἐν ἄλλος τις , ἐν δέ σύ αὐτός κεῖμαι · ὥστε , εἰ τις ἀντιλεκτέον , ἀνίστημι μηδείς ὀκνέω , ἀλλά οὐ δοκέω ψεύδω . οὗτος δέ πράσσω ἐπί τρεῖς ἔτος , στεφανόω τε χρύσεος στέφανος , καί ἔτι καλός εὐφημέω , εἰς ὁ ἴδιος ἀπέρχομαι ἐπί γάμος , ὡς διάδοχος καθίστημι καί τέχνη καί γενεά ἡμέτερος . ὅς μέν δή παρά πόλις , πρόγονος , πατήρ τε καί ἐγώ σύ ὑπάρχω , οὗτος εἰμί · λέγω δέ καί ὅς ἐγώ παρά σύ ἐπαυρέω · δοκέω δέ πολύς σύ θαυμάζω , ὅστις χάριν οὗτος ἀναμετρέω · ὡς οὖν καί ὑμές οἶδα καί ἐγώ γίγνομαι ὅς ἐγώ ἐπιθυμέω , καιρός λέγω . ὁ πατήρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ἐγώ αἰτέω ὁμῆ ( οὕτως γάρ λέγω ἐλεύθερος καί φίλος [ καί ] παρά φίλος τυγχάνω ἐλεύθερος ) , ἐκ πατρίς ὁ ὑμέτερος ὅπλον πολέμιος μή ἀείρω · εἰ δέ δέω , ὥσπερ ἴσως δέω ὁ ὑπέρ ὁ αὐτός προέρχομαι , καί δέω μή ἐγώ εἰμί [ ἐν ] ἀξίωμα μέγας καί τοιοῦτος προϋπάρχω , ἐν δοῦλος μοῖρα τίνω · ἔτι δέ , καί γάρ οὕτως ἁρμόζω λέγω , ἱκετεύω μή ποιέω ὁ ἡμέτερος σύ αὐτός δουρίκτητα , πολύς μείων ἐάν ἐπάνω γίγνομαι , ἀλλά ὑπειδόμην καί οὗτος ὅτι ἕτερος ἕτερος ὁ τύχη ταχύνω · καί ποτέ μικρός μέγας προσδέω , καί ὁ καρτερός διά ἀσθενής σωτηρία τυγχάνω . δοκέω δέ σύνδηλος , ὡς μή ἔνδηλος λέγω , ὅτι ἐπί εἷς ἀνήρ οὐ πόλις , ἀλλά πολύς ἔθνος ἤδη ποτέ ὁράω ὠφελέω ἐν πολεμικός , καί ἔνθα τέχνη ἰσχύω . μηδέ ἐγώ ἀποβάλλω · καί γάρ οὐδέ ἀπόβλητος εἰμί , ὡς ἐν ἐγώ μαρτυρία κεῖμαι · ἀλλά ἀρχή μέν οὗτος , ἔνθεν γένος εὔχομαι εἰμί , Ἀσκληπιός καί Ἡρακλῆς , ἐπί ὠφέλεια ἄνθρωπος γίγνομαι , καί οὗτος διά ἀρετή ὁ ἐνταῦθα ἐν θεός χώρα ἔχω πᾶς · πόλις δέ ἐμός καί ἐγώ ὁ λέγω εἰς οὗτος ἀνέρχομαι , ὡς ἄνθρωπος λόγος κατέχω · ὅθεν δή καί ὑπέρ Ἕλλην φαίνω ἀμφότερος οὗτος προΐστημι καί ἐπί πᾶς καλός · οὐ γάρ μῦθος ὁ Τρωῗκος ἀλλά ἔργον , ἐν ὅς ὁ Κῶς σύν ὁ ἑαυτοῦ νῆσος οὐ πολλοστός , μέγας δέ εἰς συμμαχία εἰμί · οὕτως δέ καί Ἀσκληπιός παῖς οὐ τέχνη μόνος , ἀλλά καί ὅπλον ἐπαρκέω Ἕλλην · μαχάων γε τοι ψυχή κατατίθημι ἐν ὁ Τρωάς , ὅτε , ὡς ὁ οὗτος γράφω λέγω , ἐκ ἵππος εἰς πόλις ὁ Πρίαμος εἰσέρχομαι . μή δή μήτε καθότι ἔμφυλος , μήτε καθότι ἐκ ἐπαρήγω ἐπαρήγω γίγνομαι Ἕλλην , ἀδικέω ἐγώ . οὐ μηκύνω δέ οὐδέ ὁ Κρισαῖος αὖθις οὔτε ὁ Περσικός λέγω , ὁπότε καί ἀκούω καί ἐν χείρ μάλα ὁ ἄρτιος λέγω εἰμί ἐν θυμός δέ λαμβάνω καί οὕτως εὐεργέτης μή ὅσιος ἀδικέω . ἐγώ δέ εὐεργέτης ὡς ὁ ἔργον φημί , τίς φαίνω , ὁ πατήρ γίγνομαι οἷος ὁ μυθολόγος λέγω , ἄν ὁ ἀδικέω ἀντί . ὁ χρηστός εἰμί αἱρέω ; οὐ γάρ ἐθέλω πικρός λέγω · ἐκεῖνος γάρ ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , Ἡρακλείδαι μέν τίνω χάρις , ἕτερος δέ πολύς εὐεργετέω ἐπαρκέω · ὑπολείπω δέ ἄν ἐγώ ὁ ἡμέρα μακρός λέγω ; εἰ διεξέρχομαι ὁπόσος ὁπόσος ἀπαντάω ἀγαθός οὐδείς ἐν χρεία σύ ἐγγίγνομαι . περιβλέπω δέ ἑαυτοῦ , καί μηδέ ἐγώ λέγω γιγνώσκω ὁποῖος πράσσω · κακός ἐξουσία , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὐ γάρ ἐπίσταμαι ὁ ἑαυτοῦ μέτρον ταμιεύω , ἀλλά δή τις καί πόλις καί ἔθνος λυμαίνομαι . εἰς ἕτερος δέ οἷος εἰς κάτοπτρον βλέπω ὁράω αὐτός ὅς ποιέω , καί ἐγώ ἀληθής λέγω . καί νέος δέ νόμος ὅστις εὐτυχία πείθω , μή καί εἰς ὁ δυσπετής βλέπω · οὐ ὑμέτερος · πολύς γάρ καί ὧδε δαίμων πειράω . οὐδείς σύ ἀδικέω · εἰ δέ καί ἀδικέω , μή ὅπλον , ἀλλά λόγος κρίνω . παραιτέομαι δέ σύ καί οὗτος , μή ποιέω χάρις ἕτερος ὀφλέω , ἐπικουρέω ἐγώ · ἐπικουρέω γάρ , ἐάν ὀρθός ποιέω , ὁ τε ἐντός Θεσσαλία , Ἄργος , Λακεδαίμων , [ καί ] Μακεδονία βασιλεύς , [ καί ] εἴκω ἕτερος Ἡρακλείδης ἤ Ἡρακλείδης συγγενής οἰκέω . κρατύς ἄτερ βία ὁ δίκαιος ποιέω ἤ βιάζω · οὐ λέγω δέ ἐπανάστασις · οὗτος δέ φανερός ποιέω , ὅτι πολύς μέλω ἤ ἐπιμελέομαι , εἰ μή πανταχόθεν οἴχομαι ὁ χρηστός ἄνθρωπος ἔτι εἰμί . ἐγώ μέν οὖν , μικρός γάρ ἐγώ δύναμις λόγος , ἅτε πρός ἕτερος ἐπιμέλεια ἁρμόζω , ἐνταῦθα καταπαύω . ἀξιόω δέ πρός ξένος ὑμέτερος καί ὁ σύ σύμβουλος ἐθίζω εἰμί , καί θεός καί ἥρως ἕνεκα καί χάρις , ὅς ἄνθρωπος παρά ἄνθρωπος γίγνομαι , ἔχθρα μέν ἔργω ὁ ἀλλήλων σύ , εἰς δέ φίλος προτρέπω · εἰ γάρ μή ἐν ὁ ὑμέτερος πόλις οὗτος ἐπιτυγχάνω , οὐ οἶδα ὅπου ἔρχομαι ὅς ἱμείρω εὐμοιρέω .