hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-virginum-morbis 1
1 . Ἀρχή μοι τῆς ξυνθέσιος τῶν αἰειγενέων ἰητρίκῆς · οὐ γὰρ δυνατὸν τῶν νουσημάτων τὴν φύσιν γνῶναι , ὅ πέρ ἐστι τῆς τέχνης ἐξευρεῖν , ἢν μὴ γνῷ τὴν ἐν τῷ ἀμερεῖ κατὰ τὴν ἀρχὴν , ἐξ ἧς διέκρίθη . Πρῶτον περὶ τῆς ἱερῆς νούσου καλεομένης , καὶ περὶ τῶν ἀποπλήκτων , καὶ περὶ τῶν δειμάτων , ὁκόσα φοβεῦνται οἱ ἄνθρωποι ἰσχυρῶς , ὥστε παραφρονέειν καὶ ὁρῇν δοκέειν δαίμονάς τινας ἐφ’ ἑωυτῶν δυσμενέας , ὁκότε μὲν νυκτὸς , ὁκότε δὲ ἡμέρῃς , ὁκότε δὲ ἀμφοτέρῃσι τῇσιν ὥρῃσιν · ἔπειτα ἀπὸ τῆς τοιαύτης ὄψιος πολλοὶ ἤδη ἀπηγχονίσθησαν , πλέονες δὲ γυναῖκες ἢ ἄνδρες · ἀθυμοτέρη γὰρ καὶ ὀλιγωτέρη ἡ φύσις ἡ γυναικείη . Αἱ δὲ παρθένοι , ὁκόσῃσιν ὥρη γάμου , παρανδρούμεναι , τοῦτο μᾶλλον πάσχουσιν ἅμα τῇ καθόδῳ τῶν ἐπιμηνίων , πρότερον οὐ μάλα ταῦτα κακοπαθέουσαι · ὕστερον γὰρ τὸ αἷμα ξυλλείβεται ἐς τὰς μήτρας , ὡς ἀποῤῥευσόμενον · ὁκόταν οὖν τὸ στόμα τῆς ἐξόδου μὴ ᾖ ἀνεστομωμένον , τὸ δὲ αἷμα πλέον ἐπιῤῥέῃ διά τε τὰ σιτία καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος , τηνικαῦτα οὐκ ἔχον τὸ αἷμα ἔκρουν ἀναΐσσει ὑπὸ πλήθεος ἐς τὴν καρδίην καὶ ἐς τὴν διάφραξιν · ὁκόταν οὖν ταῦτα πληρωθέωσιν , ἐμωρώθη ἡ καρδίη · εἶτα ἐκ τῆς μωρώσιος νάρκη · εἶτ’ ἐκ τῆς νάρκης παράνοια ἔλαβεν . Ὥσπερ ὁκόταν καθημένου πουλὺν χρόνον τὸ ἐκ τῶν ἰσχίων καὶ μηρῶν αἷμα ἀποπιεχθὲν ἐς τὰς κνήμας καὶ τοὺς πόδας νάρκην παράσχῃ · ὑπὸ δὲ τῆς νάρκης ἀκρατέες οἱ πόδες ἐς ὁδοιπορίην γίνονται , ἔστ’ ἂν ἀναχωρήσῃ τὸ αἷμα ἐς ἑωυτό · ἀναχωρέει δὲ τάχιστα , ὁκόταν ἀναστὰς ἐν ὕδατι ψυχρῷ τέγγῃ τὸ ἄνω τῶν σφυρῶν . Αὕτη μὲν οὖν ἡ νάρκη εὐήνιος , ταχὺ γὰρ παλιῤῥοεῖ διὰ τὴν ἰθύτητα τῶν φλεβῶν , καὶ ὁ τόπος τοῦ σώματος οὐκ ἐπίκαιρος · ἐκ δὲ τῆς καρδίης καὶ τῶν φρενῶν βραδέως παλιῤῥοεῖ · ἐπικάρσιαι γὰρ αἱ φλέβες καὶ ὁ τόπος ἐπίκαιρος ἔς τε παραφροσύνην καὶ μανίην ἕτοιμος . Ὁκόταν δὲ πληρωθέωσι ταῦτα τὰ μέρεα , καὶ φρίκη ξὺν πυρετῷ ἀναΐσσει · πλανήτας τοὺς πυρετοὺς καλέουσιν . Ἐχόντων δὲ τουτέων ὧδε , ὑπὸ μὲν τῆς ὀξυφλεγμασίης μαίνεται , ὑπὸ δὲ τῆς σηπεδόνος φονᾷ , ὑπὸ δὲ τοῦ ζοφεροῦ φοβέεται καὶ δέδοικεν , ὑπὸ δὲ τῆς περὶ τὴν καρδίην πιέξιος ἀγχόνας κραίνουσιν , ὑπὸ δὲ τῆς κακίης τοῦ αἵματος ἀλύων καὶ ἀδημονέων ὁ θυμὸς κακὸν ἐφέλκεται · ἕτερον δὲ καὶ φοβερὰ ὀνομάζει · καὶ κελεύουσιν ἅλλεσθαι καὶ καταπίπτειν ἐς τὰ φρέατα καὶ ἄγχεσθαι , ἅτε ἀμείνονά τε ἐόντα καὶ χρείην ἔχοντα παντοίην · ὁκότε δὲ ἄνευ φαντασμάτων , ἡδονή τις , ἀφ’ ἧς ἐρᾷ τοῦ θανάτου ὥσπέρ τινος ἀγαθοῦ . Φρονησάσης δὲ τῆς ἀνθρώπου , τῇ Ἀρτέμιδι αἱ γυναῖκες ἄλλα τε πολλὰ , ἀλλὰ δὴ καὶ τὰ πουλυτελέστατα τῶν ἱματίων καθιεροῦσι τῶν γυναικείων , κελευόντων τῶν μάντεων , ἐξαπατεώμεναι . Ἡ δὲ τῆσδε ἀπαλλαγὴ , ὁκόταν τι μὴ ἐμποδίζῃ τοῦ αἵματος τὴν ἀπόῤῥυσιν . Κελεύω δ’ ἔγωγε τὰς παρθένους , ὁκόταν τὸ τοιοῦτον πάσχωσιν , ὡς τάχιστα ξυνοικῆσαι ἀνδράσιν · ἢν γὰρ κυήσωσιν , ὑγιέες γίνονται · εἰ δὲ μὴ , ἢ αὐτίκα ἅμα τῇ ἥβῃ ἢ ὀλίγον ὕστερον ἁλώσεται , εἴπερ μὴ ἑτέρῃ νούσῳ · τῶν δὲ ἠνδρωμένων γυναικῶν αἱ στεῖραι μἅλλον ταῦτα πάσχουσιν .
Lemmas: 1 . ἀρχή ἐγώ ὁ σύνθεσις ὁ αἰειγενής ἰητρίκή · οὐ γάρ δυνατός ὁ νόσημα ὁ φύσις γιγνώσκω , ὅς περ εἰμί ὁ τέχνη ἐξευρίσκω , ἐάν μή γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ ἀμερής κατά ὁ ἀρχή , ἐκ ὅς διάκριͅζω . πρῶτος περί ὁ ἱερός νόσος καλέω , καί περί ὁ ἀπόπληκτος , καί περί ὁ δεῖμα , ὁπόσος φοβέω ὁ ἄνθρωπος ἰσχυρός , ὥστε παραφρονέω καί ὁράω δοκέω δαίμων τις ἐπί ἑαυτοῦ δυσμενής , ὁπότε μέν νύξ , ὁπότε δέ ἡμέρα , ὁπότε δέ ἀμφότερος ὁ ὥρα · ἔπειτα ἀπό ὁ τοιοῦτος ὄψις πολύς ἤδη ἀπαγχονίζω , πολύς δέ γυνή ἤ ἀνήρ · ἄθυμος γάρ καί ὀλίγος ὁ φύσις ὁ γυναικεῖος . ὁ δέ παρθένος , ὁπόσος ὥρα γάμος , παρανδρόομαι , οὗτος μάλα πάσχω ἅμα ὁ κάθοδος ὁ ἐπιμήνιος , πρότερος οὐ μάλα οὗτος κακοπαθέω · ὕστερον γάρ ὁ αἷμα συλλείβω εἰς ὁ μήτρα , ὡς ἀπορρέω · ὁπόταν οὖν ὁ στόμα ὁ ἔξοδος μή εἰμί ἀναστομόω , ὁ δέ αἷμα πολύς ἐπιρρέω διά τε ὁ σιτίον καί ὁ αὔξησις ὁ σῶμα , τηνικαῦτα οὐ ἔχω ὁ αἷμα ἔκροος ἀνᾴσσω ὑπό πλῆθος εἰς ὁ καρδία καί εἰς ὁ διάφραξις · ὁπόταν οὖν οὗτος πληρόω , μωρόομαι ὁ καρδία · εἶτα ἐκ ὁ μώρωσις νάρκη · εἶτα ἐκ ὁ νάρκη παράνοια λαμβάνω . ὥσπερ ὁπόταν κάθημαι πολύς χρόνος ὁ ἐκ ὁ ἴσχιον καί μηρός αἷμα ἀποπιέζω εἰς ὁ κνήμη καί ὁ πούς νάρκη παρέχω · ὑπό δέ ὁ νάρκη ἀκρατής ὁ πούς εἰς ὁδοιπορία γίγνομαι , ἔστε ἄν ἀναχωρέω ὁ αἷμα εἰς ἑαυτοῦ · ἀναχωρέω δέ ταχύς , ὁπόταν ἀνίστημι ἐν ὕδωρ ψυχρός τέγγω ὁ ἄνω ὁ σφυρόν . οὗτος μέν οὖν ὁ νάρκη εὐήνιος , ταχύς γάρ παλιρροέω διά ὁ ἰθύτης ὁ φλέψ , καί ὁ τόπος ὁ σῶμα οὐ ἐπίκαιρος · ἐκ δέ ὁ καρδία καί ὁ φρήν βραδύς παλιρροέω · ἐπικάρσιος γάρ ὁ φλέψ καί ὁ τόπος ἐπίκαιρος εἰς τε παραφροσύνη καί μανία ἑτοῖμος . Ὁπόταν δέ πληρόω οὗτος ὁ μέρος , καί φρίκη σύν πυρετός ἀνᾴσσω · πλανήτης ὁ πυρετός καλέω . ἔχω δέ οὗτος ὧδε , ὑπό μέν ὁ ὀξυφλεγμασία μαίνομαι , ὑπό δέ ὁ σηπεδών φονάω , ὑπό δέ ὁ ζοφερός φοβέω καί δείδω , ὑπό δέ ὁ περί ὁ καρδία πίεξις ἀγχόνη κραίνω , ὑπό δέ ὁ κακία ὁ αἷμα ἀλύω καί ἀδημονέω ὁ θυμός κακός ἐφέλκω · ἕτερος δέ καί φοβερός ὀνομάζω · καί κελεύω ἅλλομαι καί καταπίπτω εἰς ὁ φρέαρ καί ἄγχω , ἅτε ἀγαθός τε εἰμί καί χρεία ἔχω παντοῖος · ὁπότε δέ ἄνευ φάντασμα , ἡδονή τις , ἀπό ὅς ἐράω ὁ θάνατος ὥσπερ τις ἀγαθός . φρονέω δέ ὁ ἄνθρωπος , ὁ Ἄρτεμις ὁ γυνή ἄλλος τε πολύς , ἀλλά δή καί ὁ πουλυτελ͂ος ὁ ἱμάτιον καθιερόω ὁ γυναικεῖος , κελεύω ὁ μάντις , ἐξαπατάω . ὁ δέ ὅδε ἀπαλλαγή , ὁπόταν τις μή ἐμποδίζω ὁ αἷμα ὁ ἀπόρρυσις . κελεύω δέ ἐγώ ὁ παρθένος , ὁπόταν ὁ τοιοῦτος πάσχω , ὡς ταχύς συνοικέω ἀνήρ · ἐάν γάρ κυέω , ὑγιής γίγνομαι · εἰ δέ μή , ἤ αὐτίκα ἅμα ὁ ἥβη ἤ ὀλίγος ὕστερον ἁλίσκομαι , εἴπερ μή ἕτερος νόσος · ὁ δέ ἀνδρόω γυνή ὁ στεῖρα μάλα οὗτος πάσχω .