hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-superfetatione 29
29 . Κυήσιος δὲ καὶ παιδοποιΐης ἥτις δεῖται καὶ ἄτεκνος ἐοῦσα καὶ ἤδη κυήσασα , ἐοῦσα δὲ τεκνοῦσα , ὅταν ὁ στόμαχος σκληρὸς ᾖ , ἄκρος ἢ ὅλος , ἢ ξυμμεμύκῃ , καὶ μὴ ὀρθὸς ᾖ , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἰσχίον ἀπεστραμμένος τὸ ἕτερον , ἢ ἐς τὸν ἀρχὸν κεκύφῃ ἢ ἀνεσπάκῃ ἑωυτὸν , ἢ τὸ χείλος ἐπιβάλλῃ τοῦ στομάχου ἐφ’ ἑωυτὸ , ὁκόθεν οὖν ἢ τρηχὺς καὶ πεπωρωμένος ᾖ , σκληρὸς δὲ γίνεται καὶ ἀπὸ συμμύσιος καὶ ἀπὸ πωρώσιος , ταύτῃσι τὰ ἐπιμήνια οὐ φαίνεται , ἢ ἐλάσσονα τοῦ δέοντος , καὶ διὰ πλέονος χρόνου ἐπιφαίνεται . Ἔστι δὲ ἐν ᾗσι τὰ ἐπιμήνια κατὰ ὑγιείην τοῦ σώματος καὶ τῶν μητρέων τὴν ἔξοδον εὑρίσκεται · καὶ κατά γε τὸ ξύμφυτον καὶ δίκαιον , καὶ ὑπὸ θερμότητος καὶ ὑγρότητος τῶν ἐπιμηνίων τοῦ στομάχου μὴ κάρτα βεβλαμμένου · τὴν δὲ γονὴν διὰ τοῦτο οὐ δέχεται κατὰ τὴν βλάβην , ἥτις ἂν κωλύῃ ἀπὸ τοῦ στομάχου μὴ καλῶς ἔχοντος τοῦ δέχεσθαι . Ταύτῃ χρὴ , πυριήσαντα τὸ σῶμα ὅλον , δοῦναι πιεῖν φάρμακον , καὶ καθαρὴν ποιήσασθαι τοῦ σώματος πρῶτον , ἤν τε ἄνω καὶ κάτω δέηται , ἤν τε ἄνω μοῦνον · καὶ ἢν μὲν ἄνω διδῷς τὸ φάρμακον , μὴ πυριῇν πρότερον τῆς καθάρσιος · πυριήσας δὲ μεταπῖσαι κάτω · ἢν δὲ μὴ δοκέῃ δεῖσθαι ἀνωτερικοῦ , προπυριήσας , κάτω πῖσαι . Ὅταν δὲ δοκέῃ καλῶς ἔχειν καθάρσιος τὸ σῶμα , μετὰ τοῦτο πυριῇν τὰς μήτρας , ἐγκαθίζοντα αὐτὰς πυκνὰ ἐν ὅτῳ ἂν δοκέῃ ξυμφέρειν · ἐπιβάλλειν δὲ ἐς τὸ πυρίημα κυπαρίσσου ῥινήματα καὶ δάφνης φύλλα κόψας · καὶ λούειν πολλῷ καὶ θερμῷ . Ὅταν δὲ νεόλουτος ᾖ καὶ νεοπυρίητος , ἀνευρύνειν τὸ στόμα τῆς μήτρης τῇ μήλῃ τῇ κασσιτερίνῃ , καὶ ἀνορθοῦν ὅπη ἂν δέηται , ἢ μολιβδίνῃ , ἀρξάμενος ἐκ λεπτῆς , εἶτα παχυτέρῃ , ἢν παραδέχηται , ἕως ἂν δοκέῃ καλῶς ἔχειν · βάπτειν δὲ τὰς μήλας ἐν ἑνὶ τῶν μαλθακτηρίων διειμένῳ ὅ τι ἂν δοκέῃ ξυμφέρειν , ὑγρὸν ποιήσας · τὰς δὲ μήλας ποιέειν ὄπισθεν κοίλας , εἶτα περὶ ξύλοισι μακροτέροισιν ἁρμόσαι , καὶ οὕτω χρῆσθαι . Τὸν δὲ χρόνον τοῦτον πινέτω , καθεψοῦσα ἐν οἴνῳ εὐώδει λευκῷ καὶ ὡς ἡδίστῳ γλυκεί , δαῖδα ὡς πιοτάτην κατασχίσασα λεπτὰ , καὶ σελίνου καρπὸν κόψασα καὶ κυμίνου αἰθιοπικοῦ καρπὸν καὶ λιβανωτὸν ὡς κάλλιστον · τουτέου πινέτω νῆστις ὁκόσον ἂν δοκέῃ μέτριον εἶναι πλῆθος , ἡμέρας ὁκόσας ἂν δοκέῃ ἅλις ἔχειν καὶ ἐσθιέτω σκυλάκια ἑφθὰ καὶ πουλύποδα ἐν οἴνῳ ἑφθὸν ἢ γλυκεῖ · καὶ τοῦ ζῶμοῦ πινέτω , καὶ κράμβην ἑφθὴν , καὶ οἶνον λευκὸν ἐπιπινέτω , καὶ μὴ διψήτω · καὶ λουέσθω θερμῷ δὶς τῆς ἡμέρης · σιτίων δὲ ἀπεχέσθω τοῦτον τὸν χρόνον . Μετὰ δὲ τοῦτο , ἢν μὲν χωρέῃ κατὰ τὸν στόμαχον καὶ φαίνηταί τι ἔξω καθάρσιος , πίνειν τε ἔτι τοῦ πόματος ἡμέρην μίην καὶ δύο , καὶ τῇσι μήλῃσι παύεσθαι χρεομένους , καὶ πειρῆσθαι καθαίρειν τὰς μήτρας προσθέτοισι φαρμάκοισιν . ᾟτινὶ δὲ τοῦ στομάχου ὀρθοῦ καὶ μαλθακοῦ καὶ ὑγιέος ἐόντος καὶ καλῶς ἔχοντος καὶ ἐν τῷ δέοντι κειμένου τὰ ἐπιμήνια μὴ φαίνεται πάμπαν ἢ ἐλάσσονα καὶ διὰ πλείονος χρόνου καὶ μὴ ὑγιεινὰ , τὴν νοῦσον ἀνευρὼν ἥν τινα ἔχουσιν αἱ μῆτραι , ἤν τε καὶ τὸ σῶμα ξυμβάλληταί τι , ἐξευρὼν τὸ αἴτιον ἀφ’ οὗπερ οὐ κυΐσκεται · καὶ ὅτε οὕτως ἔχει , τὴν ἴησιν ποιέεσθαι προσφέρων ἥν δέχεται θεραπηΐην , ἀρχόμενος ἐξ ἰσχυρῶν , ὅκως ἂν δοκέῃ καιρὸς εἶναι , τελευτᾷν δὲ ἐς μαλθακώτερα , ἕως ἂν δοκέῃ καλῶς ἔχειν καθάρσιος ἡ μήτρη καὶ ὁ στόμαχος καθεστηκέναι ὀρθῶς ἔχων καὶ ἐν τῷ ἐξαρκέοντι κείμενος . Ἢν δὲ ἀπὸ τοῦ ποτοῦ καὶ φαρμάκου μὴ προχωρήσῃ , μηδὲ πινούσης χρόνον τὸν μέτριον , τουτέου μὴ παύεσθαι τοῦ πόματος · ὅταν δὲ καλῶς ἔχῃ τοῦ ἀπὸ τῶν μηλέων ἔργου , μαλθάξαι τὸ στόμα τοῦ στομάχου , καὶ ποιῆσαι ὅκως ἀναχανεῖται ἐς ὁδὸν τῷ προσθέτῳ , ἀπὸ θυμιητῶν τε φαρμάκων καὶ μαλθακτηρίων . Ὅταν δὲ δοκέῃ καλῶς ἔχειν μαλθάξιος καὶ θυμιήσιος , προστιθεὶς φάρμακον , κάθαρσιν ποιέεσθαι τῆς μήτρης ὡς ἂν δοκέῃ καλῶς ἔχειν , ἀρχόμενος ἐκ μαλθακῶν ἐπὶ ἰσχυρότερα , τελευτῶν δὲ αὖθις ἐς μαλθακὰ εὐώδεα · τῶν γὰρ ἰσχυρῶν φαρμάκων τὰ πλεῖστα ἑλκοῖ τὸν στόμαχον καὶ δάκνει · ἔπειτα τόν τε στόμαχον καθιστᾷν ἐς ὀρθὸν καὶ ὑγιέα καὶ καλῶς ἔχοντα πρὸς τὴν δέξιν τῆς γονῆς , καὶ τὴν μήτρην ξηρὴν ποιέειν καὶ φῦσαν ἐμποιέειν . Ἢν γυνὴ δοκέῃ ὑπὸ πιμελῆς τὰς μήτρας βεβλάφθαι ἐς τὴν κύησιν , λεπτύνειν ὡς μάλιστα καὶ ἰσχναίνειν πρὸς τοῖσιν ἄλλοισιν .
Lemmas: 29 . κύησις δέ καί παιδοποιία ὅστις δέω καί ἄτεκνος εἰμί καί ἤδη κυέω , εἰμί δέ τεκνόω , ὅταν ὁ στόμαχος σκληρός εἰμί , ἄκρος ἤ ὅλος , ἤ συμμύω , καί μή ὀρθός εἰμί , ἀλλά πρός ὁ ἰσχίον ἀποστρέφω ὁ ἕτερος , ἤ εἰς ὁ ἀρχός κύπτω ἤ ἀνασπάω ἑαυτοῦ , ἤ ὁ χεῖλος ἐπιβάλλω ὁ στόμαχος ἐπί ἑαυτοῦ , ὁπόθεν οὖν ἤ τραχύς καί πωρόω εἰμί , σκληρός δέ γίγνομαι καί ἀπό σύμμυσις καί ἀπό πώρωσις , οὗτος ὁ ἐπιμήνιος οὐ φαίνω , ἤ ἐλαχύς ὁ δέω , καί διά πολύς χρόνος ἐπιφαίνω . εἰμί δέ ἐν ὅς ὁ ἐπιμήνιος κατά ὑγίεια ὁ σῶμα καί ὁ μήτρα ὁ ἔξοδος εὑρίσκω · καί κατά γε ὁ συμφύω καί δίκαιος , καί ὑπό θερμότης καί ὑγρότης ὁ ἐπιμήνιος ὁ στόμαχος μή κάρτα βλάπτω · ὁ δέ γονή διά οὗτος οὐ δέχομαι κατά ὁ βλάβη , ὅστις ἄν κωλύω ἀπό ὁ στόμαχος μή καλός ἔχω ὁ δέχομαι . οὗτος χρή , πυριάω ὁ σῶμα ὅλος , δίδωμι πίνω φάρμακον , καί καθαρός ποιέω ὁ σῶμα πρῶτος , ἐάν τε ἄνω καί κάτω δέω , ἐάν τε ἄνω μόνος · καί ἐάν μέν ἄνω δίδωμι ὁ φάρμακον , μή πυριάω πρότερος ὁ κάθαρσις · πυριάω δέ μεταπιπίσκω κάτω · ἐάν δέ μή δοκέω δέω ἀνωτερικός , προπυριάω , κάτω πιπίσκω . ὅταν δέ δοκέω καλός ἔχω κάθαρσις ὁ σῶμα , μετά οὗτος πυριάω ὁ μήτρα , ἐγκαθίζω αὐτός πυκνός ἐν ὅστις ἄν δοκέω συμφέρω · ἐπιβάλλω δέ εἰς ὁ πυρίαμα κυπάρισσος ῥίνημα καί δάφνη φύλλον κόπτω · καί λούω πολύς καί θερμός . ὅταν δέ νεόλουτος εἰμί καί νεοπυρίητος , ἀνευρύνω ὁ στόμα ὁ μήτρα ὁ μήλη ὁ κασσιτέρινος , καί ἀνορθόω ὅπῃ ἄν δέω , ἤ μολίβδινος , ἄρχω ἐκ λεπτός , εἶτα παχύς , ἐάν παραδέχομαι , ἕως ἄν δοκέω καλός ἔχω · βάπτω δέ ὁ μήλη ἐν εἷς ὁ μαλθακτήριον διέζομαι ὅς τις ἄν δοκέω συμφέρω , ὑγρός ποιέω · ὁ δέ μήλη ποιέω ὄπισθεν κοῖλος , εἶτα περί ξύλον μακρός ἁρμόζω , καί οὕτως χράω . ὁ δέ χρόνος οὗτος πίνω , καθέψω ἐν οἶνος εὐώδης λευκός καί ὡς ἡδύς γλυκή , δαίς ὡς πῖος κατασχίζω λεπτός , καί σέλινον καρπός κόπτω καί κύμινον Αἰθιοπικός καρπός καί λιβανωτός ὡς καλός · οὗτος πίνω νῆστις ὁπόσος ἄν δοκέω μέτριος εἰμί πλῆθος , ἡμέρα ὁπόσος ἄν δοκέω ἅλις ἔχω καί ἐσθίω σκυλάκιον ἑφθός καί πολύπους ἐν οἶνος ἑφθός ἤ γλυκύς · καί ὁ ζῶμός πίνω , καί κράμβη ἑφθός , καί οἶνος λευκός ἐπιπίνω , καί μή διψάω · καί λούω θερμός δίς ὁ ἡμέρα · σιτίον δέ ἀπέχω οὗτος ὁ χρόνος . μετά δέ οὗτος , ἐάν μέν χωρέω κατά ὁ στόμαχος καί φαίνω τις ἔξω κάθαρσις , πίνω τε ἔτι ὁ πόμα ἡμέρα εἷς καί δύο , καί ὁ μήλη παύω χράω , καί πειράω καθαίρω ὁ μήτρα πρόσθετος φάρμακον . ᾟτισνις δέ ὁ στόμαχος ὀρθός καί μαλθακός καί ὑγιής εἰμί καί καλός ἔχω καί ἐν ὁ δέω κεῖμαι ὁ ἐπιμήνιος μή φαίνω πάμπαν ἤ ἐλαχύς καί διά πολύς χρόνος καί μή ὑγιεινός , ὁ νόσος ἀνευρίσκω ὅς τις ἔχω ὁ μήτρα , ἐάν τε καί ὁ σῶμα συμβάλλω τις , ἐξευρίσκω ὁ αἴτιος ἀπό ὅς οὐ κυίσκομαι · καί ὅτε οὕτως ἔχω , ὁ ἴασις ποιέω προσφέρω ὅς δέχομαι θεραπεία , ἄρχω ἐκ ἰσχυρός , ὅπως ἄν δοκέω καιρός εἰμί , τελευτάω δέ εἰς μαλθακός , ἕως ἄν δοκέω καλός ἔχω κάθαρσις ὁ μήτρα καί ὁ στόμαχος καθίστημι ὀρθός ἔχω καί ἐν ὁ ἐξαρκέω κεῖμαι . ἐάν δέ ἀπό ὁ ποτόν καί φάρμακον μή προχωρέω , μηδέ πίνω χρόνος ὁ μέτριος , οὗτος μή παύω ὁ πόμα · ὅταν δέ καλός ἔχω ὁ ἀπό ὁ μῆλον ἔργον , μαλθάσσω ὁ στόμα ὁ στόμαχος , καί ποιέω ὅπως ἀναχάσκω εἰς ὁδός ὁ πρόσθετος , ἀπό θυμιητόν τε φάρμακον καί μαλθακτήριον . ὅταν δέ δοκέω καλός ἔχω μάλθαξις καί θυμίασις , προστίθημι φάρμακον , κάθαρσις ποιέω ὁ μήτρα ὡς ἄν δοκέω καλός ἔχω , ἄρχω ἐκ μαλθακός ἐπί ἰσχυρός , τελευτάω δέ αὖθις εἰς μαλθακός εὐώδης · ὁ γάρ ἰσχυρός φάρμακον ὁ πολύς ἑλκόω ὁ στόμαχος καί δάκνω · ἔπειτα ὁ τε στόμαχος καθιστάω εἰς ὀρθός καί ὑγιής καί καλός ἔχω πρός ὁ δέξις ὁ γονή , καί ὁ μήτρα ξηρός ποιέω καί φῦσα ἐμποιέω . ἐάν γυνή δοκέω ὑπό πιμελή ὁ μήτρα βλάπτω εἰς ὁ κύησις , λεπτύνω ὡς μάλα καί ἰσχναίνω πρός ὁ ἄλλος .