hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 2
2 . Περὶ μὲν οὖν τουτέων ἀρκέει μοι τὰ εἰρημένα . Τῶν δὲ ἰητρῶν οἱ μέν τινες λέγουσιν , ὡς ὥνθρωπος αἷμα μοῦνόν ἐστιν , οἱ δ’ αὐτέων χολήν φασιν εἶναι τὸν ἄνθρωπον , ἔνιοι δέ τινες φλέγμα · ἐπίλογον δὲ ποιεῦνται καὶ οὗτοι πάντες τὸν αὐτόν · ἓν γάρ τι εἶναί φασιν , ὅ τι ἕκαστος αὐτέων βούλεται ὀνομάσας , καὶ τοῦτο ἓν ἐὸν μεταλλάσσειν τὴν ἰδέην καὶ τὴν δύναμιν , ἀναγκαζόμενον ὑπό τε τοῦ θερμοῦ καὶ τοῦ ψυχροῦ , καὶ γίνεσθαι καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν καὶ λευκὸν καὶ μέλαν καὶ παντοῖόν τι ἄλλο . Ἐμοὶ δὲ οὐδὲ ταῦτα δοκέει ὧδε ἔχειν · οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι τοιαῦτά τινα καὶ ἔτι ἐγγύτατα τουτέων ἀποφαίνονται . Ἐγὼ δέ φημι , εἰ ἓν ἦν ὁ ἄνθρωπος , οὐδέποτ’ ἂν ἤλγεεν · οὐδὲ γὰρ ἂν ἦν ὑφ’ ὅτου ἀλγήσειεν ἓν ἐών · εἰ δ’ οὖν καὶ ἀλγήσειεν , ἀνάγκη καὶ τὸ ἰώμενον ἓν εἶναι · νυνὶ δὲ πολλά · πολλὰ γάρ ἐστιν ἐν τῷ σώματι ἐνεόντα , ἃ , ὁκόταν ὑπ’ ἀλλήλων παρὰ φύσιν θερμαίνηταί τε καὶ ψύχηται , καὶ ξηραίνηταί τε καὶ ὑγραίνηται , νούσους τίκτει · ὥστε πολλαὶ μὲν ἰδέαι τῶν νουσημάτων , πολλὴ δὲ καὶ ἡ ἴησις αὐτέων ἐστίν . Ἀξιῶ δὲ ἔγωγε τὸν φάσκοντα αἷμα εἶναι μοῦνον τὸν ἄνθρωπον , καὶ ἄλλο μηδὲν , δεικνύναι αὐτὸν μὴ μεταλλάσσοντα τὴν ἰδέην μηδὲ γίνεσθαι παντοῖον , ἀλλ’ ἢ ὥρην τινὰ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἢ τῆς ἡλικίης τῆς τοῦ ἀνθρώπου , ἐν ᾗ αἷμα ἐνεὸν φαίνεται μοῦνον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ · εἰκὸς γὰρ εἶναι μίαν γέ τινα ὥρην , ἐν ᾗ φαίνεται αὐτὸ ἐφ’ ἑωυτοῦ ἐνεόν · τὰ αὐτὰ δὲ λέγω καὶ περὶ τοῦ φάσκοντος φλέγμα μοῦνον εἶναι τὸν ἄνθρωπον , καὶ περὶ τοῦ χολὴν φάσκοντος εἶναι . Ἐγὼ μὲν γὰρ ἀποδείξω , ἃ ἂν φήσω τὸν ἄνθρωπον εἶναι , καὶ κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὴν φύσιν , ἀεὶ τὰ αὐτὰ ἐόντα ὁμοίως , καὶ νέου ἐόντος καὶ γέροντος , καὶ τῆς ὥρης ψυχρῆς ἐούσης καὶ θερμῆς , καὶ τεκμήρια παρέξω , καὶ ἀνάγκας ἀποφανῶ , δι’ ἃς ἕκαστον αὔξεταί τε καὶ φθίνει ἐν τῷ σώματι .
Lemmas: 2 . περί μέν οὖν οὗτος ἀρκέω ἐγώ ὁ λέγω . ὁ δέ ἰατρός ὁ μέν τις λέγω , ὡς ἄνθρωπος αἷμα μόνος εἰμί , ὁ δέ αὐτός χολή φημί εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἔνιοι δέ τις φλέγμα · ἐπίλογος δέ ποιέω καί οὗτος πᾶς ὁ αὐτός · εἷς γάρ τις εἰμί φημί , ὅς τις ἕκαστος αὐτός βούλομαι ὀνομάζω , καί οὗτος εἷς εἰμί μεταλλάσσω ὁ ἰδέα καί ὁ δύναμις , ἀναγκάζω ὑπό τε ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός , καί γίγνομαι καί γλυκύς καί πικρός καί λευκός καί μέλας καί παντοῖος τις ἄλλος . ἐγώ δέ οὐδέ οὗτος δοκέω ὧδε ἔχω · ὁ μέν οὖν πολύς τοιοῦτος τις καί ἔτι ἐγγύς οὗτος ἀποφαίνω . ἐγώ δέ φημί , εἰ εἷς εἰμί ὁ ἄνθρωπος , οὐδέποτε ἄν ἀλγέω · οὐδέ γάρ ἄν εἰμί ὑπό ὅστις ἀλγέω εἷς εἰμί · εἰ δέ οὖν καί ἀλγέω , ἀνάγκη καί ὁ ἰάομαι εἷς εἰμί · νυνί δέ πολύς · πολύς γάρ εἰμί ἐν ὁ σῶμα ἔνειμι , ὅς , ὁπόταν ὑπό ἀλλήλων παρά φύσις θερμαίνω τε καί ψύχω , καί ξηραίνω τε καί ὑγραίνω , νόσος τίκτω · ὥστε πολύς μέν ἰδέα ὁ νόσημα , πολύς δέ καί ὁ ἴεσις αὐτός εἰμί . ἀξιόω δέ ἐγώ ὁ φάσκω αἷμα εἰμί μόνος ὁ ἄνθρωπος , καί ἄλλος μηδείς , δείκνυμι αὐτός μή μεταλλάσσω ὁ ἰδέα μηδέ γίγνομαι παντοῖος , ἀλλά ἤ ὥρα τις ὁ ἐνιαυτός ἤ ὁ ἡλικία ὁ ὁ ἄνθρωπος , ἐν ὅς αἷμα ἔνειμι φαίνω μόνος ἐν ὁ ἄνθρωπος · ἔοικα γάρ εἰμί εἷς γε τις ὥρα , ἐν ὅς φαίνω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ἔνειμι · ὁ αὐτός δέ λέγω καί περί ὁ φάσκω φλέγμα μόνος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , καί περί ὁ χολή φάσκω εἰμί . ἐγώ μέν γάρ ἀποδείκνυμι , ὅς ἄν φημί ὁ ἄνθρωπος εἰμί , καί κατά ὁ νόμος καί κατά ὁ φύσις , ἀεί ὁ αὐτός εἰμί ὅμοιος , καί νέος εἰμί καί γέρων , καί ὁ ὥρα ψυχρός εἰμί καί θερμός , καί τεκμήριον παρέχω , καί ἀνάγκη ἀποφαίνω , διά ὅς ἕκαστος αὐξάνω τε καί φθίω ἐν ὁ σῶμα .