ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 1
1 . Ὅστις μὲν εἴωθεν ἀκούειν λεγόντων ἀμφὶ τῆς φύσιος τῆς ἀνθρωπίνης προσωτέρω ἢ ὁκόσον αὐτέης ἐς ἰητρικὴν ἐφήκει , τουτέῳ · μὲν οὐκ ἐπιτήδειος ὅδε ὁ λόγος ἀκούειν · οὔτε γὰρ τὸ πάμπαν ἠέρα λέγω τὸν ἄνθρωπον εἶναι , οὔτε πῦρ , οὔτε ὕδωρ , οὔτε γῆν , οὔτ’ ἄλλο οὐδὲν , ὅ τι μὴ φανερόν ἐστιν ἐνεὸν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ · ἀλλὰ τοῖσι βουλομένοισι ταῦτα λέγειν παρίημι . Δοκέουσι μέντοι μοι οὐκ ὀρθῶς γινώσκειν οἱ τὰ τοιαῦτα λέγοντες · γνώμῃ μὲν γὰρ τῇ αὐτέῃ πάντες χρέονται , λέγουσι δὲ οὐ ταὐτά · ἀλλὰ τῆς μὲν γνώμης τὸν ἐπίλογον τὸν αὐτὸν ποιέονται . Φασί τε γὰρ ἕν τι εἶναι , ὅ τί ἐστι , καὶ τοῦτ’ εἶναι τὸ ἕν τε καὶ τὸ πᾶν , κατὰ δὲ τὰ οὐνόματα οὐχ ὁμολογέουσιν · λέγει δ’ αὐτέων ὁ μέν τις φάσκων ἠέρα εἶναι τοῦτο τὸ ἕν τε καὶ τὸ πᾶν , ὁ δὲ πῦρ , ὁ δὲ ὕδωρ , ὁ δὲ γῆν , καὶ ἐπιλέγει ἕκαστος τῷ ἑωυτοῦ λόγῳ μαρτύριά τε καὶ τεκμήρια , ἅ γέ ἐστιν οὐδέν . Ὅτε γὰρ τῇ μὲν αὐτέῃ γνώμῃ πάντες χρέονται , λέγουσι δ’ οὐ τὰ αὐτὰ , δῆλον ὅτι οὐδὲ γινώσκουσιν αὐτά . Γνοίη δ’ ἄν τις τόδε μάλιστα παραγενόμενος αὐτέοισιν ἀντιλέγουσιν · πρὸς γὰρ ἀλλήλους ἀντιλέγοντες οἱ αὐτοὶ ἄνδρες τῶν αὐτέων ἐναντίον ἀκροατέων οὐδέποτε τρὶς ἐφεξῆς ὁ αὐτὸς περιγίνεται ἐν τῷ λόγῳ , ἀλλὰ ποτὲ μὲν οὗτος ἐπικρατέει , ποτὲ δὲ οὗτος , ποτὲ δὲ ᾧ ἂν τύχῃ μάλιστα ἡ γλῶσσα ἐπιῤῥυεῖσα πρὸς τὸν ὄχλον . Καίτοι δίκαιόν ἐστι τὸν φάντα ὀρθῶς γινώσκειν ἀμφὶ τῶν πρηγμάτων παρέχειν αἰεὶ ἐπικρατέοντα τὸν λόγον τὸν ἑωυτοῦ , εἴπερ ἐόντα γινώσκει καὶ ὀρθῶς ἀποφαίνεται . Ἀλλ’ ἐμοί γε δοκέουσιν οἱ τοιοῦτοι ἄνθρωποι αὐτοὶ ἑωυτοὺς καταβάλλειν ἐν τοῖσιν ὀνόμασι τῶν λόγων αὐτέων ὑπὸ ἀσυνεσίης , τὸν δὲ Μελίσσου λόγον ὀρθοῦν .
Lemmas: 1 . ὅστις μέν εἴωθα ἀκούω λέγω ἀμφί ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος πρόσω ἤ ὁπόσος αὐτε͂οι εἰς ἰατρικός ἐφήκω , τούτεος · μέν οὐ ἐπιτήδειος ὅδε ὁ λόγος ἀκούω · οὔτε γάρ ὁ πάμπαν ἀήρ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί , οὔτε πῦρ , οὔτε ὕδωρ , οὔτε γῆ , οὔτε ἄλλος οὐδείς , ὅς τις μή φανερός εἰμί ἔνειμι ἐν ὁ ἄνθρωπος · ἀλλά ὁ βούλομαι οὗτος λέγω παρίημι . δοκέω μέντοι ἐγώ οὐ ὀρθός γιγνώσκω ὁ ὁ τοιοῦτος λέγω · γνώμη μέν γάρ ὁ αὔτεος πᾶς χράω , λέγω δέ οὐ αὐτός · ἀλλά ὁ μέν γνώμη ὁ ἐπίλογος ὁ αὐτός ποιέω . φημί τε γάρ εἷς τις εἰμί , ὅς τις εἰμί , καί οὗτος εἰμί ὁ εἷς τε καί ὁ πᾶς , κατά δέ ὁ ὄνομα οὐ ὁμολογέω · λέγω δέ αὐτός ὁ μέν τις φάσκω ἀήρ εἰμί οὗτος ὁ εἷς τε καί ὁ πᾶς , ὁ δέ πῦρ , ὁ δέ ὕδωρ , ὁ δέ γῆ , καί ἐπιλέγω ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ λόγος μαρτύριον τε καί τεκμήριον , ὅς γε εἰμί οὐδείς . ὅτε γάρ ὁ μέν αὔτεος γνώμη πᾶς χράω , λέγω δέ οὐ ὁ αὐτός , δῆλος ὅτι οὐδέ γιγνώσκω αὐτός . γιγνώσκω δέ ἄν τις ὅδε μάλα παραγίγνομαι αύ̓τεος ἀντιλέγω · πρός γάρ ἀλλήλων ἀντιλέγω ὁ αὐτός ἀνήρ ὁ αὐτός ἐναντίον ἀκροατής οὐδέποτε τρίς ἐφεξῆς ὁ αὐτός περιγίγνομαι ἐν ὁ λόγος , ἀλλά ποτέ μέν οὗτος ἐπικρατέω , ποτέ δέ οὗτος , ποτέ δέ ὅς ἄν τυγχάνω μάλα ὁ γλῶσσα ἐπιρρέω πρός ὁ ὄχλος . καίτοι δίκαιος εἰμί ὁ φημί ὀρθός γιγνώσκω ἀμφί ὁ πρᾶγμα παρέχω ἀεί ἐπικρατέω ὁ λόγος ὁ ἑαυτοῦ , εἴπερ εἰμί γιγνώσκω καί ὀρθός ἀποφαίνω . ἀλλά ἐγώ γε δοκέω ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος αὐτός ἑαυτοῦ καταβάλλω ἐν ὁ ὄνομα ὁ λόγος αὐτός ὑπό ἀσυνεσία , ὁ δέ Μέλισσος λόγος ὀρθόω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 3
3 . Πρῶτον μὲν οὖν ἀνάγκη τὴν γένεσιν γίνεσθαι μὴ ἀφ’ ἑνός · πῶς γὰρ ἂν ἕν γ’ ἐόν τι γεννήσειεν , εἰ μή τινι μιχθείη ; ἔπειτα οὐδ’ , ἐὰν μὴ ὁμόφυλα ἐόντα μίσγηται καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντα δύναμιν , γεννᾷ , οὐδ’ ἂν ταῦτα ἡμῖν ξυντελέοιτο . Καὶ πάλιν , εἰ μὴ τὸ θερμὸν τῷ ψυχρῷ καὶ τὸ ξηρὸν τῷ ὑγρῷ μετρίως πρὸς ἄλληλα ἕξει καὶ ἴσως , ἀλλὰ θάτερον θατέρου πουλὺ προέξει καὶ τὸ ἰσχυρότερον τοῦ ἀσθενεστέρου , ἡ γένεσις οὐκ ἂν γένοιτο . Ὥστε πῶς εἰκὸς ἀπὸ ἑνός τι γεννηθῆναι , ὅτε γε οὐδ’ ἀπὸ τῶν πλειόνων γεννᾶται , ἢν μὴ τύχῃ καλῶς ἔχοντα τῆς κρήσιος τῆς πρὸς ἄλληλα ; Ἀνάγκη τοίνυν , τῆς φύσιος τοιαύτης ὑπαρχούσης καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ τῆς τοῦ ἀνθρώπου , μὴ ἓν εἶναι τὸν ἄνθρωπον , ἀλλ’ ἕκαστον τῶν ξυμβαλλομένων ἐς τὴν γένεσιν ἔχειν τὴν δύναμιν ἐν τῷ σώματι , οἵην περ ξυνεβάλετο . Καὶ πάλιν γε ἀνάγκη ἀποχωρέειν ἐς τὴν ἑωυτοῦ φύσιν ἕκαστον , τελευτῶντος τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου , τό τε ὑγρὸν πρὸς τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ ξηρὸν πρὸς τὸ ξηρὸν καὶ τὸ θερμὸν πρὸς τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν πρὸς τὸ ψυχρόν . Τοιαύτη δὲ καὶ τῶν ζώων ἐστὶν ἡ φύσις , καὶ τῶν ἄλλων πάντων · γίνεταί τε ὁμοίως πάντα καὶ τελευτᾷ ὁμοίως πάντα · ξυνίσταταί τε γὰρ αὐτέων ἡ φύσις ἀπὸ τουτέων τῶν προειρημένων πάντων , καὶ τελευτᾷ κατὰ τὰ εἰρημένα ἐς τωὐτὸ ὅθεν περ ξυνέστη ἕκαστον , ἐνταῦθα οὖν καὶ ἀπεχώρησεν .
Lemmas: 3 . πρῶτος μέν οὖν ἀνάγκη ὁ γένεσις γίγνομαι μή ἀπό εἷς · πῶς γάρ ἄν εἷς γε εἰμί τις γεννάω , εἰ μή τις μείγνυμι ; ἔπειτα οὐδέ , ἐάν μή ὁμόφυλος εἰμί μείγνυμι καί ὁ αὐτός ἔχω δύναμις , γεννάω , οὐδέ ἄν οὗτος ἐγώ συντελέω . καί πάλιν , εἰ μή ὁ θερμός ὁ ψυχρός καί ὁ ξηρός ὁ ὑγρός μέτριος πρός ἀλλήλων ἔχω καί ἴσως , ἀλλά ἕτερος ἕτερος πολύς προέχω καί ὁ ἰσχυρός ὁ ἀσθενής , ὁ γένεσις οὐ ἄν γίγνομαι . ὥστε πῶς ἔοικα ἀπό εἷς τις γεννάω , ὅτε γε οὐδέ ἀπό ὁ πολύς γεννάω , ἐάν μή τυγχάνω καλός ἔχω ὁ κρᾶσις ὁ πρός ἀλλήλων ; ἀνάγκη τοίνυν , ὁ φύσις τοιοῦτος ὑπάρχω καί ὁ ἄλλος ἅπας καί ὁ ὁ ἄνθρωπος , μή εἷς εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἕκαστος ὁ συμβάλλω εἰς ὁ γένεσις ἔχω ὁ δύναμις ἐν ὁ σῶμα , οἷος περ συμβάλλω . καί πάλιν γε ἀνάγκη ἀποχωρέω εἰς ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἕκαστος , τελευτάω ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος , ὁ τε ὑγρός πρός ὁ ὑγρός καί ὁ ξηρός πρός ὁ ξηρός καί ὁ θερμός πρός ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός πρός ὁ ψυχρός . τοιοῦτος δέ καί ὁ ζῷον εἰμί ὁ φύσις , καί ὁ ἄλλος πᾶς · γίγνομαι τε ὅμοιος πᾶς καί τελευτάω ὅμοιος πᾶς · συνίστημι τε γάρ αὐτός ὁ φύσις ἀπό οὗτος ὁ προλέγω πᾶς , καί τελευτάω κατά ὁ λέγω εἰς αὐτός ὅθεν περ συνίστημι ἕκαστος , ἐνταῦθα οὖν καί ἀποχωρέω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 4
4 . Τὸ δὲ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἔχει ἐν ἑωυτῷ αἷμα καὶ φλέγμα καὶ χολὴν ξανθήν τε καὶ μέλαιναν , καὶ ταῦτ’ ἐστὶν αὐτέῳ ἡ φύσις τοῦ σώματος , καὶ διὰ ταῦτα ἀλγέει καὶ ὑγιαίνει . Ὑγιαίνει μὲν οὖν μάλιστα , ὁκόταν μετρίως ἔχῃ ταῦτα τῆς πρὸς ἄλληλα κρήσιος καὶ δυνάμιος καὶ τοῦ πλήθεος , καὶ μάλιστα μεμιγμένα ᾖ · ἀλγέει δὲ ὁκόταν τι τουτέων ἔλασσον ἢ πλέον ᾖ ἢ χωρισθῇ ἐν τῷ σώματι καὶ μὴ κεκρημένον ᾖ τοῖσι ξύμπασιν . Ἀνάγκη γὰρ , ὁκόταν τι τουτέων χωρισθῇ καὶ ἐφ’ ἑωυτοῦ στῇ , οὐ μόνον τοῦτο τὸ χωρίον , ἔνθεν ἐξέστη , ἐπίνοσον γίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἔνθα ἂν ἐπιχυθῇ , ὑπερπιμπλάμενον ὀδύνην τε καὶ πόνον παρέχειν . Καὶ γὰρ ὅταν τι τουτέων ἔξω τοῦ σώματος ἐκρυῇ πλέον τοῦ ἐπιπολάζοντος , ὀδύνην παρέχει ἡ κένωσις . Ἤν τ’ αὖ πάλιν ποιήσηται ἔσω τὴν κένωσιν καὶ τὴν μετάστασιν καὶ τὴν ἀπόκρισιν ἀπὸ τῶν ἄλλων , πολλὴ αὐτέῳ ἀνάγκη διπλῆν τὴν ὀδύνην παρέχειν κατὰ τὰ εἰρημένα , ἔνθεν τε ἐξέστη καὶ ἔνθα ὑπερέβαλεν .
Lemmas: 4 . ὁ δέ σῶμα ὁ ἄνθρωπος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ αἷμα καί φλέγμα καί χολή ξανθός τε καί μέλας , καί οὗτος εἰμί αὐτός ὁ φύσις ὁ σῶμα , καί διά οὗτος ἀλγέω καί ὑγιαίνω . ὑγιαίνω μέν οὖν μάλα , ὁπόταν μέτριος ἔχω οὗτος ὁ πρός ἀλλήλων κρᾶσις καί δύναμις καί ὁ πλῆθος , καί μάλα μείγνυμι εἰμί · ἀλγέω δέ ὁπόταν τις οὗτος ἐλαχύς ἤ πολύς εἰμί ἤ χωρίζω ἐν ὁ σῶμα καί μή χράω εἰμί ὁ σύμπας . ἀνάγκη γάρ , ὁπόταν τις οὗτος χωρίζω καί ἐπί ἑαυτοῦ στάζω , οὐ μόνος οὗτος ὁ χωρίον , ἔνθεν ἐξίστημι , ἐπίνοσος γίγνομαι , ἀλλά καί ἔνθα ἄν ἐπιχέω , ὑπερπίμπλημι ὀδύνη τε καί πόνος παρέχω . καί γάρ ὅταν τις οὗτος ἔξω ὁ σῶμα ἐκρέω πολύς ὁ ἐπιπολάζω , ὀδύνη παρέχω ὁ κένωσις . ἐάν τε αὖ πάλιν ποιέω ἔσω ὁ κένωσις καί ὁ μετάστασις καί ὁ ἀπόκρισις ἀπό ὁ ἄλλος , πολύς αὐτός ἀνάγκη διπλόος ὁ ὀδύνη παρέχω κατά ὁ λέγω , ἔνθεν τε ἐξίστημι καί ἔνθα ὑπερβάλλω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 8
8 . Ὀφείλει οὖν , τουτέων ὧδε ἐχόντων , ὁκόσα μὲν τῶν νουσημάτων χειμῶνος αὔξεται , θέρεος λήγειν , ὁκόσα δὲ θέρεος αὔξεται , χειμῶνος λήγειν , ὁκόσα μὴ αὐτέων ἐν περιόδῳ ἡμερέων ἀπαλλάσσεται · τὴν δὲ περίοδον αὖθις φράσω τὴν τῶν ἡμερέων . Ὁκόσα δὲ ἦρος γίνεται νουσήματα , προσδέχεσθαι χρὴ φθινοπώρου τὴν ἀπάλλαξιν ἔσεσθαι αὐτέων · ὁκόσα δὲ φθινοπωρινὰ νουσήματα , τουτέων τοῦ ἦρος ἀνάγκη τὴν ἀπάλλαξιν γενέσθαι · ὅ τι δ’ ἂν τὰς ὥρας ταύτας ὑπερβάλλῃ νούσημα , εἰδέναι χρὴ ὡς ἐνιαύσιον αὐτὸ ἐσόμενον . Καὶ τὸν ἰητρὸν οὕτω χρὴ ἰῆσθαι τὰ νουσήματα ὡς ἑκάστου τουτέων ἰσχύοντος ἐν τῷ σώματι κατὰ τὴν ὥρην τὴν αὐτῷ κατὰ φύσιν ἐοῦσαν μάλιστα .
Lemmas: 8 . ὀφείλω οὖν , οὗτος ὧδε ἔχω , ὁπόσος μέν ὁ νόσημα χειμών αὐξάνω , θέρος λήγω , ὁπόσος δέ θέρος αὐξάνω , χειμών λήγω , ὁπόσος μή αὐτός ἐν περίοδος ἡμέρα ἀπαλλάσσω · ὁ δέ περίοδος αὖθις φράζω ὁ ὁ ἡμέρα . ὁπόσος δέ ἔαρ γίγνομαι νόσημα , προσδέχομαι χρή φθινόπωρον ὁ ἀπάλλαξις εἰμί αὐτός · ὁπόσος δέ φθινοπωρινός νόσημα , οὗτος ὁ ἔαρ ἀνάγκη ὁ ἀπάλλαξις γίγνομαι · ὅς τις δέ ἄν ὁ ὥρα οὗτος ὑπερβάλλω νόσημα , οἶδα χρή ὡς ἐνιαύσιος αὐτός εἰμί . καί ὁ ἰατρός οὕτως χρή ἰάομαι ὁ νόσημα ὡς ἕκαστος οὗτος ἰσχύω ἐν ὁ σῶμα κατά ὁ ὥρα ὁ αὐτός κατά φύσις εἰμί μάλα .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 10
10 . Ὁκόσα δὲ τῶν νουσημάτων γίνεται ἀπὸ τοῦ σώματος τῶν μελέων τοῦ ἰσχυροτάτου , ταῦτα δεινότατά ἐστιν · καὶ γὰρ ἢν αὐτοῦ μένῃ ἔνθα ἂν ἄρξηται , ἀνάγκη , τοῦ ἰσχυροτάτου τῶν μελέων πονεομένου , ἅπαν τὸ σῶμα πονέεσθαι · καὶ ἢν ἐπί τι τῶν ἀσθενεστέρων ἀφίκηται ἀπὸ τοῦ ἰσχυροτέρου , χαλεπαὶ αἱ ἀπολύσιες γίνονται . Ὁκόσα δ’ ἂν ἀπὸ τῶν ἀσθενεστέρων ἐπὶ τὰ ἰσχυρότερα ἔλθῃ , εὐλυτώτερά ἐστιν , ὑπὸ γὰρ τῆς ἰσχύος ἀναλώσεται ῥηϊδίως τὰ ἐπιῤῥέοντα .
Lemmas: 10 . ὁπόσος δέ ὁ νόσημα γίγνομαι ἀπό ὁ σῶμα ὁ μέλος ὁ ἰσχυρός , οὗτος δεινός εἰμί · καί γάρ ἐάν αὐτοῦ μένω ἔνθα ἄν ἄρχω , ἀνάγκη , ὁ ἰσχυρός ὁ μέλος πονέω , ἅπας ὁ σῶμα πονέω · καί ἐάν ἐπί τις ὁ ἀσθενής ἀφικνέομαι ἀπό ὁ ἰσχυρός , χαλεπός ὁ ἀπόλυσις γίγνομαι . ὁπόσος δέ ἄν ἀπό ὁ ἀσθενής ἐπί ὁ ἰσχυρός ἔρχομαι , εὔλυτος εἰμί , ὑπό γάρ ὁ ἰσχύς ἀναλίσκω ῥᾴδιος ὁ ἐπιρρέω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 13
13 . Ὁκόσα τῶν νουσημάτων ἐξ ὀλίγου γίνεται , καὶ ὁκόσων αἱ προφάσιες εὔγνωστοι , ταῦτα δὲ ἀσφαλέστατά ἐστι προαγορεύεσθαι · τὴν δὲ ἴησιν χρὴ ποιέεσθαι αὐτὸν ἐναντιούμενον τῇ προφάσει τῆς νούσου · οὕτω γὰρ ἂν λύοιτο τὸ τὴν νοῦσον παρασχὸν ἐν τῷ σώματι .
Lemmas: 13 . ὁπόσος ὁ νόσημα ἐκ ὀλίγος γίγνομαι , καί ὁπόσος ὁ πρόφασις εὔγνωστος , οὗτος δέ ἀσφαλής εἰμί προαγορεύω · ὁ δέ ἴασις χρή ποιέω αὐτός ἐναντιόομαι ὁ πρόφασις ὁ νόσος · οὕτως γάρ ἄν λύω ὁ ὁ νόσος παρέχω ἐν ὁ σῶμα .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-natura-hominis 14
14 . Ὁκόσοισι ψαμμοειδέα ὑφίσταται ἢ πῶροι ἐν τοῖσιν οὔροισι , τουτέοισι τὴν ἀρχὴν φύματα ἐγένετο πρὸς τῇ φλεβὶ τῇ παχείῃ , καὶ διεπύησεν , ἔπειτα δὲ , ἅτε οὐ ταχέως ἐκραγέντων τῶν φυμάτων , πῶροι ξυνετράφησαν ἐκ τοῦ πύου , οἵτινες ἔξω θλίβονται διὰ τῆς φλεβὸς σὺν τῷ οὔρῳ ἐς τὴν κύστιν . Ὁκόσοισι δὲ μοῦνον αἱματώδεα τὰ οὐρήματα , τουτέοισι δὲ αἱ φλέβες πεπονήκασιν · ὁκόσοισι δὲ ἐν τῷ οὐρήματι παχεῖ ἐόντι σαρκία σμικρὰ τριχοειδέα συνεξέρχεται , ταῦτα δὲ ἀπὸ τῶν νεφρῶν εἰδέναι χρὴ ἐόντα καὶ ἀπὸ ἀρθριτικῶν · ὁκόσοισι δὲ καθαρὸν τὸ οὖρον ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε , ὁκοῖον δὲ πίτυρα ἐπιφέρεται ἐν τῷ οὐρήματι , τουτέων δὲ ἡ κύστις ψωριᾷ .
Lemmas: 14 . ὁπόσος ψαμμοειδής ὑφίστημι ἤ πῶρος ἐν ὁ ὅρος , οὗτος ὁ ἀρχή φῦμα γίγνομαι πρός ὁ φλέψ ὁ παχύς , καί διαπυέω , ἔπειτα δέ , ἅτε οὐ ταχύς ἐξαράσσω ὁ φῦμα , πῶρος συντρέφω ἐκ ὁ πύον , ὅστις ἔξω θλίβω διά ὁ φλέψ σύν ὁ οὖρος εἰς ὁ κύστις . ὁπόσος δέ μόνος αἱματώδης ὁ οὔρημα , οὗτος δέ ὁ φλέψ πονέω · ὁπόσος δέ ἐν ὁ οὔρημα παχύς εἰμί σαρκίον μικρός τριχοειδής συνεξέρχομαι , οὗτος δέ ἀπό ὁ νεφρός οἶδα χρή εἰμί καί ἀπό ἀρθριτικός · ὁπόσος δέ καθαρός ὁ οὖρος ἄλλοτε καί ἄλλοτε , ὁποῖος δέ πίτυρον ἐπιφέρω ἐν ὁ οὔρημα , οὗτος δέ ὁ κύστις ψωράω .