hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-mulierum-affectibus-iiii 1.64
64 . Ἢν αἱ μῆτραι ἑλκωθέωσι , καὶ αἷμα καὶ πῦον ῥέει καὶ ἰχώρ · σηπομένων γὰρ τῶν μητρέων , νόσημα ἀπ’ αὐτέων γίνεται , καὶ ἡ γαστὴρ ἡ νειαίρη ἐπαείρεται , καὶ λεπτὴ γίνεται , καὶ ἀλγέει ψαυομένη , ὡς ἕλκος , καὶ πῦρ ἔχει καὶ βρυγμὸς αὐτὴν , καὶ ὀδύνη ὀξέη καὶ σπερχνὴ ἔς τε τὰ αἰδοῖα καὶ ἐς τὸ ἐπίσειον καὶ ἐς τὴν γαστέρα τὴν νειαίρην καὶ ἐς τὸν κενεῶνα καὶ ἐς τὰς ἰξύας · ἡ δὲ νοῦσος λαμβάνει μάλιστα μὲν ἐκ τόκου , ἢν αὐτῇσί τι διακναισθὲν ἐνσαπῇ , καὶ ἔκ τρωσμοῦ , καὶ ἄλλως ἀπὸ ταυτομάτου . Ταύτῃσιν ἢν ἐπιτυγχάνῃς , λούειν ἐν ὕδατι πολλῷ καὶ θερμῷ , καὶ ὅκου ἂν ἡ ὀδύνη ἔχῃ , τὰ χλιάσματα προστιθέναι καὶ σπόγγον ἐξ ὕδατος θερμοῦ , καὶ κλύζειν , τὰ δριμέα καὶ τὰ στρυφνὰ ἀπεχομένην · τῶν δὲ μαλακωτέρων διάμισγε ὅκως ἂν δοκέῃ σοι καιρὸς εἶναι · τοῦ τε λίνου τὸν καρπὸν κόψας καὶ τῆς ἀκτῆς , ξυμμίξας δὲ ἐν μέλιτι καὶ ποιήσας φάρμακον , τούτῳ χρῶ · λοῦσον δὲ ὕδατι θερμῷ , καὶ λαβὼν σπόγγον ἢ εἴριον μαλθακὸν βάπτων ἐς θερμὸν ὕδωρ διακάθαιρε τά τε αἰδοῖα καὶ τὰ ἕλκεα · εἶτα ἐς οἶνον ἄκρητον ἐμβάπτων πάλιν τὸν σπόγγον ἢ τὸ εἴριον τὸν αὐτὸν τρόπον χρῶ · ἔπειτα τῷ φαρμάκῳ τούτῳ ἐνάλειφε , ὁσάκις ἂν δοκέῃ σοι καιρὸς εἶναι · ἔπειτα ῥητίνην καὶ στέαρ ὕεισν μίξας ὁμοῦ τῷ φαρμάκῳ , διαλείφειν τῷ δακτύλῳ πολλάκις μεθ’ ἡμέρην καὶ τῆς νυκτός · μετὰ δὲ ταῦτα λίνου σπέρμα φώξας καὶ κόψας καὶ σήσας , μήκωνα λευκὴν κόψαι ἐν ἀλφίτοισι καὶ σῆσαι , καὶ τυρὸν αἴγειον ὀπτᾷν περιξύσας τὸ ῥῦπος καὶ τὴν ἅλμην , καὶ τὸ πικέριον ξυμμίξαι καὶ πάλην ἀλφίτου , εἶτα ἓν τοῦ φαρμάκου μέτρον καὶ τοῦ τυροῦ καὶ τοῦ ἀλφίτου ποιῆσαι , καὶ τοῦτο διδόναι πίνειν ἐξ ἠοῦς νήστει ἐν οἴνῳ αὐστηρῷ κεκρημένῳ ἐς δὲ τὴν ἑσπέρην μίσγων καὶ παχὺν κυκεῶνα διδόναι , καὶ τῶν γυναικείων ὅ τι ἂν μάλιστα προσδέχηται πιπίσκειν . Καὶ μέχρι μὲν ἂν τὸ αἷμα πουλὺ ῥέῃ , καὶ ὀδύναι ὀξέαι ἔχωσι καὶ ὀλίγον χρόνον διαλείπωσι , ταῦτα ποιέειν · ἐπὴν δὲ τὸ ἕλκος ἔλασσον ᾖ , καὶ ὀδύναι βληχραὶ προσλαμβάνωσι καὶ διὰ πλέονος χρόνου , φάρμακα πιπίσκειν , ὑφ’ ὧν μέλλλει καθαίρεσθαι κάτω μᾶλλον ἢ ἄνω , διαλείπων χρόνον ὁκόσον ἂν δοκέῃ καιρὸς εἶναι καὶ πυριῇν βληχρῇσι πυρίῃσιν , ἀνακαθίζοντα ὑψόθι , ἢν δοκέῃ ἑκάστοτε καιρὸς εἶναι . Ταῦτα ποιέουσα ὑγιὴς γίνεται ἡ δὲ νοῦσος βληχροτέρη καὶ θανατώδης , καὶ διαφεύγουσιν , αὐτὴν παῦραι .
Lemmas: 64 . ἐάν ὁ μήτρα ἑλκόω , καί αἷμα καί πυός ῥέω καί ἰχώρ · σήπω γάρ ὁ μήτρα , νόσημα ἀπό αὐτός γίγνομαι , καί ὁ γαστήρ ὁ νείαιρα ἐπαείρω , καί λεπτός γίγνομαι , καί ἀλγέω ψαύω , ὡς ἕλκος , καί πῦρ ἔχω καί βρυγμός αὐτός , καί ὀδύνη ὀξύς καί σπερχνός εἰς τε ὁ αἰδοῖον καί εἰς ὁ ἐπισείων καί εἰς ὁ γαστήρ ὁ νείαιρα καί εἰς ὁ κενεών καί εἰς ὁ ἰξύα · ὁ δέ νόσος λαμβάνω μάλα μέν ἐκ τόκος , ἐάν αὐτός τις διακναίω ἐνσήπω , καί ἐκ τρωσμός , καί ἄλλος ἀπό τυάτοματος . ταῦτος ἐάν ἐπιτυγχάνω , λούω ἐν ὕδωρ πολύς καί θερμός , καί ὅπου ἄν ὁ ὀδύνη ἔχω , ὁ χλίασμα προστίθημι καί σπόγγος ἐκ ὕδωρ θερμός , καί κλύζω , ὁ δριμύς καί ὁ στρυφνός ἀπέχω · ὁ δέ μαλακός διαμίγνυμι ὅπως ἄν δοκέω σύ καιρός εἰμί · ὁ τε λίνος ὁ καρπός κόπτω καί ὁ ἀκτή , συμμείγνυμι δέ ἐν μέλι καί ποιέω φάρμακον , οὗτος χράω · λούω δέ ὕδωρ θερμός , καί λαμβάνω σπόγγος ἤ ἔριον μαλθακός βάπτω εἰς θερμός ὕδωρ διακαθαίρω ὁ τε αἰδοῖον καί ὁ ἕλκος · εἶτα εἰς οἶνος ἄκρατος ἐμβάπτω πάλιν ὁ σπόγγος ἤ ὁ ἔριον ὁ αὐτός τρόπος χράω · ἔπειτα ὁ φάρμακον οὗτος ἐναλείφω , ὁσάκις ἄν δοκέω σύ καιρός εἰμί · ἔπειτα ῥητίνη καί στέαρ ὕεισν μείγνυμι ὁμοῦ ὁ φάρμακον , διαλείφω ὁ δάκτυλος πολλάκις μετά ἡμέρα καί ὁ νύξ · μετά δέ οὗτος λίνος σπέρμα φώσσω καί κόπτω καί σέω , μήκων λευκός κόπτω ἐν ἄλφιτον καί σέω , καί τυρός αἴγειος ὀπτάω περιξύω ὁ ῥύπος καί ὁ ἅλμη , καί ὁ πικέριον συμμείγνυμι καί πάλη ἄλφιτον , εἶτα εἷς ὁ φάρμακον μέτρον καί ὁ τυρός καί ὁ ἄλφιτον ποιέω , καί οὗτος δίδωμι πίνω ἐκ ἠώς νῆστις ἐν οἶνος αὐστηρός χράω εἰς δέ ὁ ἑσπέρα μείγνυμι καί παχύς κυκεών δίδωμι , καί ὁ γυναικεῖος ὅς τις ἄν μάλα προσδέχομαι πιπίσκω . καί μέχρι μέν ἄν ὁ αἷμα πολύς ῥέω , καί ὀδύνη ὀξύς ἔχω καί ὀλίγος χρόνος διαλείπω , οὗτος ποιέω · ἐπήν δέ ὁ ἕλκος ἐλαχύς εἰμί , καί ὀδύνη βληχρός προσλαμβάνω καί διά πολύς χρόνος , φάρμακον πιπίσκω , ὑπό ὅς μέλλλω καθαίρω κάτω μάλα ἤ ἄνω , διαλείπω χρόνος ὁπόσος ἄν δοκέω καιρός εἰμί καί πυριάω βληχρός πυρία , ἀνακαθίζω ὑψόθι , ἐάν δοκέω ἑκάστοτε καιρός εἰμί . οὗτος ποιέω ὑγιής γίγνομαι ὁ δέ νόσος βληχρός καί θανατώδης , καί διαφεύγω , αὐτός πάρος .