hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-mulierum-affectibus-iiii 3.217
217 . Θεραπεῖαι κυήσιος πειρητήριοι καὶ παιδογονίης , ἥτις δεῖται , καὶ ἄτεκνος ἐοῦσα , καὶ ἤδη κυήσασα ἐοῦσα δὲ τεκνοῦσα · ἐπὴν ὁ στόμαχος σκληρὸς ᾖ , ὅλος ἢ ἄκρος , καὶ ξυμμεμύκῃ , καὶ μὴ ὀρθὸς ᾖ , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἰσχίον ἀπεστραμμένος τὸ ἕτερον , ἢ ἐς τὸν ἀρχὸν κεκύφῃ , ἢ ἀνεσπάκῃ ἑωυτὸν , ἢ τὸ χεῖλος ἐπιβάλλῃ τοῦ στομάχου ἐφ’ ἑιουτὸ , ὁπόθεν οὖν ἢ τρηχὺς ᾖ , ἢ πεπωρωμένος , σκληρὸς δὲ γίνεται καὶ ἀπὸ ξυμμύσιος καὶ ἀπὸ πωρώσιος , ταύτῃσι τὰ ἐπιμήνια οὐ φαίνεται , ἢ φαίνεται πολλῷ ἐλάσσονα καὶ κακίονα τοῦ δέοντος , καὶ διὰ πλείονος χρόνου ἐπιφαίνεται . Καὶ τὰ μὲν ἐπιμήνια καθ’ ὑγείην τοῦ σώματος καὶ τῶν μητρέων τὴν ἔξοδον εὑρίσκεται , κατά γε τὸ σύμφυτον καὶ τὸ δίκαιον , καὶ ἀπὸ θέρμης καὶ ὑγρότητος τῶν ἐπιμηνίων τοῦ στομάχου οὐ κάρτα βεβαμμένου · τὴν δὲ γονὴν πάλιν οὐ δέχεται διὰ τὴν βλάβην , ἥτις ἂν κωλύῃ ἀπὸ τοῦ στομάχου μὴ καλῶς ἔχοντος τοῦ δέχεσθαι . Ταύτην χρὴ πυριήσαντα τὸ σῶμα ὅλον πιεῖν δοῦναι φάρμακον , καὶ κάθαρσιν ποιήσασθαι τοῦ σώματος πρῶτον , ἤν τε ἄνω καὶ κάτω ἤν τε κάτω μοῦνον · καὶ ἢν μὲν ἄνω διδῷς τὸ φάρμακον , μὴ πυριῇν πρότερον τῆς καθάρσιος , ἀλλ’ ὕστερον · πυριήσας δὲ μεταπῖσαι κάτω · ἢν δὲ μὴ δοκέῃ δεῖσθαι ἀνωτερικοῦ , προπυριήσας κάτω πῖσαι · ὅταν δὲ δοκέῃ καλῶς ἔχειν τὸ σῶμα , μετὰ τοῦτο πυριῇν ἐγκαθίζων τὰς μήτρας αὐτὰς πυκνὰ , ἐν ὅτῳ ἂν δοκέῃ ξυμφέρειν · ἐπιβάλλειν δὲ ἐς τὰ πυριήματα κυπαρίσσου πρίσματα καὶ δάφνης φύλλα κεκομμένα , καὶ λούειν πολλῷ καὶ θερμῷ πολλάκις · ὁκόταν δὲ νεόλουτος καὶ νεοπυρίητος ᾖ , ἀνευρύνειν τὸ στόμα τῆς μήτρης μήλῃ κασσιτερίνῃ , καὶ ἀνορθοῦν ὁμοῦ , ἐὰν δέηται , ἢ μολυβδίνῃ , ἀρξαμένη ἐκ λεπτῆς , εἶτα παχυτέρῃ , ἢν παραδέχηται , ἕως ἂν δοκῇ καλῶς ἔχειν · βάπτειν δὲ καὶ τὴν μήλην ἐν τῷ μαλθακτηρίῳ διειμένῳ , ὅ τι δοκέει ξυνοίσειν , ὑγρὸν ποιήσας · τὰς δὲ μήλας ποιέειν ὄπισθεν κοίλας , εἶτα περὶ ξυληφίοισι μακροῖσι περιαρμόσαι , καὶ οὕτω χρῆσθαι · τὸν δὲ χρόνον τοῦτον ἑψοῦσα ἐν οἴνῳ λευκῷ ὡς ἡδίστῳ γλυκεῖ δαῖδα πινέτω πιοτάτην κατασχίσασα λεπτὰ , καὶ σελίνου καρπὸν κόψασα , καὶ κυμίνου αἰθιοπικοῦ καρπὸν , καὶ λιβανωτὸν ὡς κάλλιστον · τούτου πινέτω νῆστις ὁκόσον δοκέει μέτριον εἶναι πλῆθος , ἡμέρας ὁκόσας ἂν δοκέῃ καλῶς ἔχειν , καὶ ἐσθιέτω σκυλάκια σιαλώδεα δίεφθα , καὶ πουλύποδα ἐν οἴνῳ ἑφθὸν γλυκυτάτῳ , καὶ τοῦ ζωμοῦ πινέτω , καὶ κράμβην ἑφθὴν καὶ οἶνον λευκὸν ἐπιπινέτω , καὶ μὴ διψήτω , καὶ λουέσθω δὶς τῆς ἡμέρης · σιτίων δὲ ἀπεχέσθω τοῦτον τὸν χρόνον . Μετὰ δὲ , ἢν προχωρήσῃ κατὰ τὸν στόμαχον καὶ φαίνῃ τινὰ κάθαρσιν ἔξω , πίνειν τ’ ἔτι τοῦ πόματος ἡμέρην μίην ἢ δύο , καὶ τῇσι μήλῃσι παύσασθαι χρεόμενον , καὶ πειρᾶσθαι καθαίρειν τὰς μήτρας προσθέτοισι φαρμάκοισιν . ᾟτινι δὲ τοῦ στομάχου ὀρθοῦ καὶ μαλθακοῦ καὶ ὑγιέος καὶ καλῶς ἔχοντος καὶ ἐν τῷ δέοντι κειμένου τὰ ἐπιμήνια μὴ φαίνεται πάμπαν ἢ ἐλάσσονα καὶ διὰ πλείονος χρόνου καὶ μὴ ὑγιηρὰ , τὴν νοῦσον ἀνευρὼν ἥντινα ἔχουσιν αἱ μῆτραι , ἤν τε καὶ τὸ σῶμα ξυμβάλληταί τι , ἐξευρὼν τὸ αἴτιον ἀπὸ ὁτέου οὐ κυΐσκεται , ὅτε μὲν οὕτως ἔχει , τὴν ἴησιν ποιέεσθαι προσφέρων τὸ δέον , ἀρχόμενος ἐξ ἰσχυρῶν , ὅκως ἂν δοκέῃ καιρὸς εἶναι , τελευτᾷν δὲ ἐς μαλθακώτερα , ἕως ἂν δοκέῃ καλῶς ἔχειν καθάρσιος ἡ μήτρη καὶ ὁ στόμαχος καθεστάναι ὀρθῶς ἔχων ἐν τῷ ἐξαρκέοντι κείμενος . Ἢν δὲ ἀπὸ τοῦ φαρμάκου καὶ ἀπὸ τοῦ ποτοῦ μὴ προχωρήσῃ , μηδὲ πινούσης χρόνον τὸν μέτριον , τούτου μὴ παύσασθαι τοῦ πόματος · ὅταν δὲ καλῶς ἔχῃ τοῦ ἀπὸ τῶν μηλέων ἔργου , μαλθάξαι τὸ στόμα τοῦ στομάχου , καὶ ποιῆσαι ὅκως ἀναχανεῖται ἐς ὁδὸν τῷ προσθετῷ ἀπὸ τῶν τε θυμιητῶν φαρμάκων καὶ τῶν μαλθακτηρίων . Ὁκόταν δὲ δοκέῃ καλῶς ἔχειν μαλθάξιος καὶ θυμιήσιος , προστιθεὶς φάρμακα , κάθαρσιν ποιέεσθαι τῆς μήτρης , ἕως ἂν δοκέῃ καλῶς ἔχειν ἀρχόμενος ἐκ μαλθακῶν ἐς ἰσχυρότερα , τελευτᾷν δὲ αὖθις · ἐς μαλθακὰ εὐώδεα τῶν γὰρ ἰσχυρῶν φαρμάκων τὰ πλεῖστα ἑλκοῖ τὸν στόμαχον , καὶ εἴργει τοῦ καθεστάναι ὀρθὸν καὶ ὑγιᾶ καλῶς ἔχοντα πρὸς τῆς γονῆς τὴν ὑποδοχὴν , καὶ τὴν μήτρην ξηρὴν ποιέει . Ἢν δέ τὶς γὐνὴ δοκέῃ τὰς μήτρας ὑπὸ πιμελῆς βεβλάφθαὶ ἐς τὴν κύησιν , λεπτύνειν ὡς μάλιστα καὶ ἰσχναίνειν πρὸς τοῖσιν ἄλλοισιν .
Lemmas: 217 . θεραπεία κύησις πειρητήριος καί παιδογονία , ὅστις δέω , καί ἄτεκνος εἰμί , καί ἤδη κυέω εἰμί δέ τεκνόω · ἐπήν ὁ στόμαχος σκληρός εἰμί , ὅλος ἤ ἄκρος , καί συμμύω , καί μή ὀρθός εἰμί , ἀλλά πρός ὁ ἰσχίον ἀποστρέφω ὁ ἕτερος , ἤ εἰς ὁ ἀρχός κύπτω , ἤ ἀνασπάω ἑαυτοῦ , ἤ ὁ χεῖλος ἐπιβάλλω ὁ στόμαχος ἐπί ἑιυμό , ὁπόθεν οὖν ἤ τραχύς εἰμί , ἤ πωρόω , σκληρός δέ γίγνομαι καί ἀπό σύμμυσις καί ἀπό πώρωσις , οὗτος ὁ ἐπιμήνιος οὐ φαίνω , ἤ φαίνω πολύς ἐλαχύς καί κακός ὁ δέω , καί διά πολύς χρόνος ἐπιφαίνω . καί ὁ μέν ἐπιμήνιος κατά ὑγεία ὁ σῶμα καί ὁ μήτρα ὁ ἔξοδος εὑρίσκω , κατά γε ὁ σύμφυτος καί ὁ δίκαιος , καί ἀπό θέρμη καί ὑγρότης ὁ ἐπιμήνιος ὁ στόμαχος οὐ κάρτα βάπτω · ὁ δέ γονή πάλιν οὐ δέχομαι διά ὁ βλάβη , ὅστις ἄν κωλύω ἀπό ὁ στόμαχος μή καλός ἔχω ὁ δέχομαι . οὗτος χρή πυριάω ὁ σῶμα ὅλος πίνω δίδωμι φάρμακον , καί κάθαρσις ποιέω ὁ σῶμα πρῶτος , ἐάν τε ἄνω καί κάτω ἐάν τε κάτω μόνος · καί ἐάν μέν ἄνω δίδωμι ὁ φάρμακον , μή πυριάω πρότερος ὁ κάθαρσις , ἀλλά ὕστερον · πυριάω δέ μεταπιπίσκω κάτω · ἐάν δέ μή δοκέω δέω ἀνωτερικός , προπυριάω κάτω πιπίσκω · ὅταν δέ δοκέω καλός ἔχω ὁ σῶμα , μετά οὗτος πυριάω ἐγκαθίζω ὁ μήτρα αὐτός πυκνός , ἐν ὅστις ἄν δοκέω συμφέρω · ἐπιβάλλω δέ εἰς ὁ πυρίαμα κυπάρισσος πρίσμα καί δάφνη φύλλον κόπτω , καί λούω πολύς καί θερμός πολλάκις · ὁπόταν δέ νεόλουτος καί νεοπυρίητος εἰμί , ἀνευρύνω ὁ στόμα ὁ μήτρα μήλη κασσιτέρινος , καί ἀνορθόω ὁμοῦ , ἐάν δέω , ἤ μολύβδινος , ἄρχω ἐκ λεπτός , εἶτα παχύς , ἐάν παραδέχομαι , ἕως ἄν δοκέω καλός ἔχω · βάπτω δέ καί ὁ μήλη ἐν ὁ μαλθακτήριον διέζομαι , ὅς τις δοκέω συμφέρω , ὑγρός ποιέω · ὁ δέ μήλη ποιέω ὄπισθεν κοῖλος , εἶτα περί ξυλήφιον μακρός περιαρμόζω , καί οὕτως χράω · ὁ δέ χρόνος οὗτος ἑψέω ἐν οἶνος λευκός ὡς ἡδύς γλυκύς δαίς πίνω πῖος κατασχίζω λεπτός , καί σέλινον καρπός κόπτω , καί κύμινον Αἰθιοπικός καρπός , καί λιβανωτός ὡς καλός · οὗτος πίνω νῆστις ὁπόσος δοκέω μέτριος εἰμί πλῆθος , ἡμέρα ὁπόσος ἄν δοκέω καλός ἔχω , καί ἐσθίω σκυλάκιον σιαλώδης δίεφθος , καί πολύπους ἐν οἶνος ἑφθός γλυκύς , καί ὁ ζωμός πίνω , καί κράμβη ἑφθός καί οἶνος λευκός ἐπιπίνω , καί μή διψάω , καί λούω δίς ὁ ἡμέρα · σιτίον δέ ἀπέχω οὗτος ὁ χρόνος . μετά δέ , ἐάν προχωρέω κατά ὁ στόμαχος καί φαίνω τις κάθαρσις ἔξω , πίνω τε ἔτι ὁ πόμα ἡμέρα εἷς ἤ δύο , καί ὁ μήλη παύω χράω , καί πειράω καθαίρω ὁ μήτρα πρόσθετος φάρμακον . ᾟτισνις δέ ὁ στόμαχος ὀρθός καί μαλθακός καί ὑγιής καί καλός ἔχω καί ἐν ὁ δέω κεῖμαι ὁ ἐπιμήνιος μή φαίνω πάμπαν ἤ ἐλαχύς καί διά πολύς χρόνος καί μή ὑγιηρός , ὁ νόσος ἀνευρίσκω ὅστις ἔχω ὁ μήτρα , ἐάν τε καί ὁ σῶμα συμβάλλω τις , ἐξευρίσκω ὁ αἴτιος ἀπό ὁτε͂ος οὐ κυίσκομαι , ὅτε μέν οὕτως ἔχω , ὁ ἴασις ποιέω προσφέρω ὁ δέω , ἄρχω ἐκ ἰσχυρός , ὅπως ἄν δοκέω καιρός εἰμί , τελευτάω δέ εἰς μαλθακός , ἕως ἄν δοκέω καλός ἔχω κάθαρσις ὁ μήτρα καί ὁ στόμαχος καθίστημι ὀρθός ἔχω ἐν ὁ ἐξαρκέω κεῖμαι . ἐάν δέ ἀπό ὁ φάρμακον καί ἀπό ὁ ποτόν μή προχωρέω , μηδέ πίνω χρόνος ὁ μέτριος , οὗτος μή παύω ὁ πόμα · ὅταν δέ καλός ἔχω ὁ ἀπό ὁ μῆλον ἔργον , μαλθάσσω ὁ στόμα ὁ στόμαχος , καί ποιέω ὅπως ἀναχάσκω εἰς ὁδός ὁ προσθετός ἀπό ὁ τε θυμιητόν φάρμακον καί ὁ μαλθακτήριον . Ὁπόταν δέ δοκέω καλός ἔχω μάλθαξις καί θυμίασις , προστίθημι φάρμακον , κάθαρσις ποιέω ὁ μήτρα , ἕως ἄν δοκέω καλός ἔχω ἄρχω ἐκ μαλθακός εἰς ἰσχυρός , τελευτάω δέ αὖθις · εἰς μαλθακός εὐώδης ὁ γάρ ἰσχυρός φάρμακον ὁ πολύς ἑλκόω ὁ στόμαχος , καί ἔργω ὁ καθίστημι ὀρθός καί ὑγιής καλός ἔχω πρός ὁ γονή ὁ ὑποδοχή , καί ὁ μήτρα ξηρός ποιέω . ἐάν δέ τίς γυνή δοκέω ὁ μήτρα ὑπό πιμελή βλάπτω εἰς ὁ κύησις , λεπτύνω ὡς μάλα καί ἰσχναίνω πρός ὁ ἄλλος .