hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-mulierum-affectibus-iiii 2.169
169 . Ἢν αἱ μῆτραι φλεγμήνωσι , τὰ ἐπιμήνια ἐπηλυγίζονται , καὶ ὁ τράχηλος ξυναρθμοῦται , καὶ πυρετὸς ὀξὺς καὶ γνώμης ἁπτόμενος , καὶ πονηρὰ καὶ ὀλίγα οἱ ἐπιφαίνεται , καὶ ὁκόταν νῆστις ᾖ , ἔμετος αὐτέῃ ἐπέρχεται · ὁκόταν δέ τι φάγῃ , ταῦτα ἐμέει · καὶ ὀδύνη τὴν νειαίρην γαστέρα ἴσχει καὶ τὰς ἰξύας , καὶ ἀποψύχει , καὶ περίψυξις ὅλου τοῦ σώματος · ἡ δὲ γαστὴρ τοτὲ μὲν σκληρὴ , τοτὲ δὲ μαλθακὴ , καὶ ἐμπίπραται , καὶ ἀείρεται , καὶ δοκέει ἐν γαστρὶ ἔχειν · ἔστι δ’ ὅτε κενεὸν φαίνεται τὸ πλήρωμα τῆς γαστρὸς , καὶ ἐμπίπλαται ἡ κοιλίη ὕδατος , καὶ ὁ ὀμφαλὸς ἐξίσχει , καὶ τὸ στόμα ἰσχνὸν , καὶ ἐξαπίνης ἐφάνη τὰ ἐπιμήνια τρύζοντα , καὶ ὀλίγα καὶ πονηρὰ , καὶ λεπτύνεται τὰς κληῗδας καὶ τὴν δειρὴν , καὶ οἱ πόδες οἰδίσκονται καὶ αἱ πέζαι μάλιστα . Ὅταν ὧδε ἔχῃ , φάρμακον πῖσαι κάτω , καὶ πυριῆσαι τὰς ὑστέρας ὡς εὐώδεσι , τὰς ἡμέρας τοῖσι μολυβδίοισι , καὶ λοῦσαι θερμῷ ὕδατι πρὸ τῆς προσθέσιος μὴ δάκνοντι · καὶ μετὰ τὴν πρόσθεσιν κλύζειν τὰς ὑστέρας · δύο πόσιας κνήστρου ἑψῆσαι ἐν κοτύλῃ ὕδατος , καὶ ἀποχέαντα τὸ ὕδωρ κλύσαι , κοτύλην ξυμμίξαντα μέλιτος καὶ ἐλαίου ναρκισσίνου ἢ ἀνθινοῦ · μετὰ δὲ ταῦτα διαλιπεῖν ἡμέρας τρεῖς , εἶτα κλύσαι τῷ ξὺν τῷ ὄξει , καὶ πρὸ τοῦ σίτου τὴν λινόζωστιν ἑψοῦσα ξὺν οἴνῳ ποσῷ ἐσθιέτω ὡς κράμβην καὶ τὸν χυλὸν ῥοφεέτω . Ἢν δὲ ἐπιμένῃ , φάρμακα πιπίσκειν , ὑφ’ ὧν ὕδωρ καθαίρεται τὰς ὑστέρας . Σιτίοισι δὲ χρεέσθω ἄρτοισι καὶ λαχάνοισιν ἑφθοῖσι τακεροῖσι , θαλασσίοισι δὲ μᾶλλον ἢ κρέασιν , ἢ ἀκροκωλίοισιν ἑφθοῖσι τακεροῖσι , καὶ ταλαιπωρέειν ὡς πλεῖστα καὶ πρὸ τοῦ σιτίου καὶ μετὰ τὰ σιτία , καὶ λουέσθω ὡς ἐλάχιστα ψυχρῷ , καὶ γλυκέων καὶ λιπαρῶν παντοίων εἰργέσθω · τὰς δὲ διὰ μεσηγὺ τῶν καθαρσίων ἀδίαντον πινέτω , ἐν ὄξει κεκρημένῳ νῆστις . Ἡ δὲ νοῦσος θανατώδης , ἐκφυγεῖν δὲ ὀλίγαι δύνανται , ἢν μὴ ἐν γαστρὶ ἔχωσιν .
Lemmas: 169 . ἐάν ὁ μήτρα φλεγμαίνω , ὁ ἐπιμήνιος ἐπηλυγάζω , καί ὁ τράχηλος ξυναρθμόω , καί πυρετός ὀξύς καί γνώμη ἅπτω , καί πονηρός καί ὀλίγος ἕ ἐπιφαίνω , καί ὁπόταν νῆστις εἰμί , ἔμετος αὔτεος ἐπέρχομαι · ὁπόταν δέ τις ἐσθίω , οὗτος ἐμέω · καί ὀδύνη ὁ νείαιρα γαστήρ ἴσχω καί ὁ ἰξύα , καί ἀποψύχω , καί περίψυξις ὅλος ὁ σῶμα · ὁ δέ γαστήρ τότε μέν σκληρός , τότε δέ μαλθακός , καί ἐμπίμπρημι , καί ἀείρω , καί δοκέω ἐν γαστήρ ἔχω · εἰμί δέ ὅτε κενός φαίνω ὁ πλήρωμα ὁ γαστήρ , καί ἐμπίμπλημι ὁ κοιλία ὕδωρ , καί ὁ ὀμφαλός ἐξίσχω , καί ὁ στόμα ἰσχνός , καί ἐξαπίνης φαίνω ὁ ἐπιμήνιος τρύζω , καί ὀλίγος καί πονηρός , καί λεπτύνω ὁ κλείς καί ὁ δειρή , καί ὁ πούς οἰδίσκω καί ὁ πέζα μάλα . ὅταν ὧδε ἔχω , φάρμακον πιπίσκω κάτω , καί πυριάω ὁ ὑστέρα ὡς εὐώδης , ὁ ἡμέρα ὁ μολύβδιον , καί λούω θερμός ὕδωρ πρό ὁ πρόσθεσις μή δάκνω · καί μετά ὁ πρόσθεσις κλύζω ὁ ὑστέρα · δύο πόσις κνῆστρον ἑψέω ἐν κοτύλη ὕδωρ , καί ἀποχέω ὁ ὕδωρ κλύζω , κοτύλη συμμείγνυμι μέλι καί ἔλαιον ναρκίσσινος ἤ ἀνθινός · μετά δέ οὗτος διαλείπω ἡμέρα τρεῖς , εἶτα κλύζω ὁ σύν ὁ ὄξος , καί πρό ὁ σῖτος ὁ λινοζῶστις ἑψέω σύν οἶνος πός ἐσθίω ὡς κράμβη καί ὁ χυλός ῥοφέω . ἐάν δέ ἐπιμένω , φάρμακον πιπίσκω , ὑπό ὅς ὕδωρ καθαίρω ὁ ὑστέρα . σιτίον δέ χράω ἄρτος καί λάχανον ἑφθός τακερός , θαλάσσιος δέ μάλα ἤ κρέας , ἤ ἀκροκώλιον ἑφθός τακερός , καί ταλαιπωρέω ὡς πολύς καί πρό ὁ σιτίον καί μετά ὁ σιτίον , καί λούω ὡς ἐλαχύς ψυχρός , καί γλυκύς καί λιπαρός παντοῖος ἔργω · ὁ δέ διά μεσηγύ ὁ καθάρσιος ἀδίαντος πίνω , ἐν ὄξος χράω νῆστις . ὁ δέ νόσος θανατώδης , ἐκφεύγω δέ ὀλίγος δύναμαι , ἐάν μή ἐν γαστήρ ἔχω .