hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-mulierum-affectibus-iiii 2.162
162 . Ἢν αἱ μῆτραὶ ξυμμύσωσι , τὰ στόματα σκληρὰ γίνετάι σφέων , καὶ τὴν γονὴν οὐκ ἔτι δέχονται , ἀλλ’ αὐτόθι , ἐπὴν ξυνευνηθῇ τῷ ἀνδρὶ , καὶ ἢν κινήσῃ τὰ σκέλεα , χωρέει , καὶ ὀδύναι τὴν νειαίρην γαστέρα καὶ τὰς ἰξύας καὶ τοὺς βουβῶνας ἔχουσι , καὶ τὰ ἐπιμήνια παντάπασιν οὐ γίνεται · ἢν δὲ γίνηται , ὀλίγα καὶ πονηρὰ καὶ ἄχροα . Ὅταν ὧδε ἔχῃ , λούειν πολλῷ θερμῷ · μετὰ δὲ τὸ λοῦτρον διδόναι τοῦ κάστορος ξὺν τῇ ῥίζῃ γλυκυσίδης , ξυμμίσγειν χρὴ ἐν οἴνῳ μέλανι εὐώδει · σιτίοισι δὲ διαιτήσθω , ὡς λεχώ · καὶ ἢν δῆλα ᾖ τὰ ἐπιμήνια , ἐπισχεῖν μίην ἡμέρην , καὶ πυριῇν ὅλην , καὶ φάρμακον διδόναι ποτὸν , εἰ ἠθάδες εἶεν , ἄνω , ἢν δὲ δοκέῃ δεῖσθαι , κάτω , γάλα ὄνου ἢ ὀῤῥόν · καὶ πυριῆσαι βληχρῶς , καὶ μαλθακτήρια ὑστέρῃ προσφέρειν , καὶ κυκλάμινον καὶ ναρκίσσινον . Σικύων δὲ τῶν σμικρῶν λαβεῖν τὴν ἐντεριώνην , καὶ κατακνήσας , ἐξελὼν τὸ σπέρμα , παραστάζων γάλα γυναικὸς κουροτρόφου , τρίβειν , παραμιγνύων σμύρνην ἄκρητον , καὶ μέλι ὡς κάλλιστον , καὶ ἔλαιον λευκὸν αἰγύπτιον , καὶ ποιεῖν μὴ ὑγρὸν , ἀλλὰ ξηρότερον · τοῦτ’ ἐμπλάσαι εἰς εἴριον μαλθακὸν καθαρὸν , καὶ ἐμβαψάτω ἐν λευκῷ ἐλαίῳ αἰγυπτίῳ , καὶ λουσαμένη προστιθέσθω · ὑποδείσθω δὲ καὶ ἐν σκέπῃ ἤτω , ὅταν καθαίρηται . Ἐπὴν δέ σοι δοκέῃ ἀρκούντως ἔχειν , παύσασθαι · ἢν δὲ μὴ , αὖθις προστιθέναι ἕτερον · μετὰ δὲ τοῦτο ἀμφιελίξασα εἴριον μαλθακὸν , στρογγύλον δὲ ποιέειν , καὶ ἐμβάπτειν ἐς νέτωπον , καὶ προστίθεσθαι μίην ἡμέρην , τῇ δ’ ὑστεραίῃ ἔλαιον ῥόδινον ἐν εἰρίῳ · εἶτα πάλιν ἐλάφου στέαρ τήξας , καὶ αὐτὸ ἐν εἰρίῳ . Λουέσθω δὲ ἐν θερμῷ ὕδατι αἰεὶ πρὸ τῶν προσθετῶν , καὶ πυριήσθω εὐόδμοισι βληχρῶς πλεῖστον χρόνον · μετὰ δὲ , μίην διαλιπὼν ἡμέρην , κλύσαι , ἢν μὲν φλεγματώδης ᾖ , τῷ ξὺν τῷ κόκκῳ , ἢν δὲ χολώδης , τῷ ἀπὸ τῆς σκαμμωνίης · μετακλύζειν δὲ καὶ ἐπὶ τουτέοισιν ἀμφοτέροισι · τῇ δ’ ὑστεραίῃ τῷ ναρκισσίνῳ ξὺν οἴνῳ γλυκεῖ · ἢν δὲ μὴ ᾖ ναρκίσσινον , ἀνθίνῳ , ἢ ἰρίνῳ ὡς καλλίστῳ · ἔστω δὲ τοῦ ἐλαίου τρίτη μοῖρα τοῦ οἴνου · ἔπειτα διαλιποῦσα δύο ἡμέρας , προσθέσθω τὸ ξὺν τῇ γλήχωνι ἡμέρην μίην . Ἢν δὲ γένηται τὰ ἐπιμήνια , πενέτω νῆστις τὸν κάστορα τρεῖς ἡμέρας ἐν οἴνῳ εὐώδει λευκῷ · ἐπὴν δὲ ἀπολήγῃ τὰ ἐμμήνια καὶ παραμόνιμα ᾖ , λουέσθω , καὶ διανιψαμένη ὕδατι ψυχρῷ κυκεῶνα πινέτω ἄναλτον , σίτου δὲ μὴ ἁψάσθω · ξυνευδέτω δὲ τῷ ἀνδρὶ δύο ἡμέρας ἢ τρεῖς . Ὁκόσον δ’ ἂν χρόνον καθαίρηται , τὴν λινόζωστιν ἑψοῦσα ἐν ὕδατι , κἀπειδὰν ἑφθὴ γένηται , ἐκθλίψαι · ὑποτρίβειν δὲ σκόροδα καὶ κύμινον καὶ ἅλας , καὶ ἔλαιον ἀνακυκᾷν ἐν τουτέοισι , καὶ ὀλίγον ἐπιχέαντα τοῦ χυλοῦ ἀναζέσαι · τοῦτο πρὸ τῶν σιτίων ἐσθίειν · σκόροδα δὲ ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ λαμβάνειν ὡς πλεῖστα · ἢν δὲ ἡ λινόζωστις μὴ ἁπαλὴ ᾖ λίην , ξυνεψεῖν χρὴ κράμβην , καὶ ἡδύνειν , καὶ προσηνὲς εἶναι , καὶ ἢν ἐν γαστρὶ λάβῃ , ὑγιὴς γίνεται , ἢν πάντα οἱ κατὰ κόσμον ἴῃ .
Lemmas: 162 . ἐάν ὁ μήτρα συμμύω , ὁ στόμα σκληρός γίγνομαι σφεῖς , καί ὁ γονή οὐ ἔτι δέχομαι , ἀλλά αὐτόθι , ἐπήν συνευνάομαι ὁ ἀνήρ , καί ἐάν κινέω ὁ σκέλος , χωρέω , καί ὀδύνη ὁ νείαιρα γαστήρ καί ὁ ἰξύα καί ὁ βουβών ἔχω , καί ὁ ἐπιμήνιος παντάπασι οὐ γίγνομαι · ἐάν δέ γίγνομαι , ὀλίγος καί πονηρός καί ἄχροος . ὅταν ὧδε ἔχω , λούω πολύς θερμός · μετά δέ ὁ λοῦτρον δίδωμι ὁ κάστωρ σύν ὁ ῥίζα γλυκυσίδη , συμμείγνυμι χρή ἐν οἶνος μέλας εὐώδης · σιτίον δέ διαιτάω , ὡς λεχώ · καί ἐάν δῆλος εἰμί ὁ ἐπιμήνιος , ἐπέχω εἷς ἡμέρα , καί πυριάω ὅλος , καί φάρμακον δίδωμι ποτός , εἰ ἠθάς εἰμί , ἄνω , ἐάν δέ δοκέω δέω , κάτω , γάλα ὄνος ἤ ὀρός · καί πυριάω βληχρός , καί μαλθακτήριον ὑστέρα προσφέρω , καί κυκλάμινος καί ναρκίσσινος . σίκυος δέ ὁ μικρός λαμβάνω ὁ ἐντεριώνη , καί κατακνάω , ἐξαιρέω ὁ σπέρμα , παραστάζω γάλα γυνή κουροτρόφος , τρίβω , παραμείγνυμι σμύρνη ἄκρατος , καί μέλι ὡς καλός , καί ἔλαιον λευκός αἰγύπτιος , καί ποιέω μή ὑγρός , ἀλλά ξηρός · οὗτος ἐμπλάσσω εἰς ἔριον μαλθακός καθαρός , καί ἐμβάπτω ἐν λευκός ἔλαιον αἰγύπτιος , καί λούω προστίθημι · ὑποδέω δέ καί ἐν σκέπη εἰμί , ὅταν καθαίρω . ἐπήν δέ σύ δοκέω ἀρκεόντως ἔχω , παύω · ἐάν δέ μή , αὖθις προστίθημι ἕτερος · μετά δέ οὗτος ἀμφιελίσσω ἔριον μαλθακός , στρογγύλος δέ ποιέω , καί ἐμβάπτω εἰς νέτωπον , καί προστίθημι εἷς ἡμέρα , ὁ δέ ὑστεραῖος ἔλαιον ῥόδινος ἐν ἔριον · εἶτα πάλιν ἔλαφος στέαρ τήκω , καί αὐτός ἐν ἔριον . λούω δέ ἐν θερμός ὕδωρ ἀεί πρό ὁ προσθέτης , καί πυριάω εὔοσμος βληχρός πολύς χρόνος · μετά δέ , εἷς διαλείπω ἡμέρα , κλύζω , ἐάν μέν φλεγματώδης εἰμί , ὁ σύν ὁ κόκκος , ἐάν δέ χολώδης , ὁ ἀπό ὁ σκαμμωνία · μετακλύζω δέ καί ἐπί τόυτεος ἀμφότερος · ὁ δέ ὑστεραῖος ὁ ναρκίσσινος σύν οἶνος γλυκύς · ἐάν δέ μή εἰμί ναρκίσσινος , ἄνθινος , ἤ ἴρινος ὡς καλός · εἰμί δέ ὁ ἔλαιον τρίτος μοῖρα ὁ οἶνος · ἔπειτα διαλείπω δύο ἡμέρα , προστίθημι ὁ σύν ὁ βλήχων ἡμέρα εἷς . ἐάν δέ γίγνομαι ὁ ἐπιμήνιος , πένω νῆστις ὁ κάστωρ τρεῖς ἡμέρα ἐν οἶνος εὐώδης λευκός · ἐπήν δέ ἀπολήγω ὁ ἐμμήνιος καί παραμόνιμος εἰμί , λούω , καί διανίζω ὕδωρ ψυχρός κυκεών πίνω ἄναλτος , σῖτος δέ μή ἅπτω · συνεύδω δέ ὁ ἀνήρ δύο ἡμέρα ἤ τρεῖς . ὁπόσος δέ ἄν χρόνος καθαίρω , ὁ λινοζῶστις ἑψέω ἐν ὕδωρ , ἐπειδάν ἑφθός γίγνομαι , ἐκθλίβω · ὑποτρίβω δέ σκόροδον καί κύμινον καί ἅλς , καί ἔλαιον ἀνακυκάω ἐν οὗτος , καί ὀλίγος ἐπιχέω ὁ χυλός ἀναζέω · οὗτος πρό ὁ σιτίον ἐσθίω · σκόροδον δέ ἑφθός καί ὀπτός λαμβάνω ὡς πολύς · ἐάν δέ ὁ λινοζῶστις μή ἁπαλός εἰμί λίαν , συνέψω χρή κράμβη , καί ἡδύνω , καί προσηνής εἰμί , καί ἐάν ἐν γαστήρ λαμβάνω , ὑγιής γίγνομαι , ἐάν πᾶς ἕ κατά κόσμος ἔρχομαι .