hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-mulierum-affectibus-iiii 1.2
2 . Ἐπὴν οὖν γυναικὶ ἀτόκῳ ἐούσῃ κρυφθῇ τὰ ἐπιμήνια καὶ μὴ δύνηται ὁδὸν ἔξω εὑρεῖν , νοῦσος γίνεται , τοῦτο δὲ ξυμβαίνει , ἢν τῶν μητρέων τὸ στόμα μεμύκῃ ἢ ἰδνωθῇ , ἢ ξυστραφῇ τι τοῦ αἰδοίου · ἢν γὰρ τουτέων τι ᾖ , οὐ δυνήσεται ἔξοδον εὑρεῖν τὰ ἐπιμήνια , πρὶν ἂν αἱ μῆτραι ἐς τὴν φύσιν τὴν ὑγιεινὴν μεταστέωσι . Γίνεται δὲ τὸ νούσημα τοῦτο μάλιστα , αἵτινες στενοστόμους τὰς μήτρας ἔχουσιν , ἢ τὸν αὐχένα πρόσω τοῦ αἰδοίου κείμενον · ἢν γὰρ τουτέων θάτερον ᾖ , καὶ μὴ μίσγηται ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρὶ , καὶ κενωθῇ ἡ κοίλίη μᾶλλον τοῦ καιροῦ ὑπό τευ παθήματος , στρέφονται αἱ μῆτραι · οὔτε γὰρ ἰκμαλέαι εἰσὶ κατὰ σφέας , οἷα μὴ λαγνευομένης , εὐρυχωρίη τε σφίσιν ἐστὶν , ἅτε τῆς κοιλίης κενοτέρης ἐούσης , ὥστε στρέφεσθαι ἅτε ξηροτέρης καὶ κουφοτέρης ἐούσης τοῦ καιροῦ . Καὶ ἔστιν ὅτε στρεφομένων σφέων τυγχάνει τὸ στόμα πρόσω παραστραφὲν , ἅτε τοῦ αὐχένος πρόσω τοῦ αἰδοίου κειμένου · ἢν γὰρ ἰκμαλέαι ἔωσιν αἱ μῆτραι ἀπὸ λαγνείης καὶ ἡ κοιλίη μὴ κενῶται , οὐ ῥηϊδίως στρέφονται . Τοῦτ’ οὖν αἴτιον γίνεται ὥστε αὐτὰς ξυμμύειν , οἷα μὴ λαγνευομένης τῆς γυναικός . Ἐν δὲ τοῖσι τρίτοισιν ἄριστα μὲν πείσεται , ἤν οἱ κατελθόντα ἐξαγάγῃ τὰ προϋπάρχοντα · εἰ δὲ μὴ , πείσεται τάδε ἡ γυνή · πνίξ τέ οἱ ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε ξυμπεσεῖται , καὶ πῦρ λήψεται ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε καὶ φρίκη καὶ ὀσφύος ἄλγημα . Ταῦτα πείσεται ἐν τοῖσι τρίτοισιν ἐπιμηνίοισιν , ἢν μή οἱ ἐξίῃ · ἐν δὲ τοῖσι τετάρτοισιν , ἢν μή οἱ ἐξίῃ τοῖσί τε προτέροισιν ἔξοδον ποιήσῃ , τά τε μὴν τρίτα πονήματα πάντα μᾶλλον πονήσει , καὶ μάλιστα ἐν τῷ χρόνῳ τῶν καταμηνίων , ἔπειτα ἧσσον , πολλάκις δὲ καὶ δόξει ἄπονος εἶναι · ἔσται δὲ ἐπὶ τοῖσι καὶ τάδε ἕτερα σημήϊα · οὐρήσει τε πουλὺ παχὺ ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε , καὶ ἡ γαστὴρ αὐτῆς σκληρὴ ἔσται καὶ μέζων ἢ τοπρόσθεν , καὶ βρύξει τοὺς ὀδόντας , καὶ ἀσιτήσει , καὶ ἀγρυπνήσει . Τοιαῦτα δὲ πείσεται ἐπὶ τοῖσι τετάρτοισι καταμηνίοισι · μελεδαινομένη δὲ καὶ ἐν τουτέοισιν ὑγιαίνει . Καὶ ἐν τοῖσι πέμπτοισιν , ἢν μή οἱ πολλὰ τὰ ἐπιμήνια κατίῃ , καὶ ὁ πόνος ἰσχυρότερος προσπίπτει . Ἐν δὲ τοῖσιν ἕκτοισιν ἤδη ἀνίητος ἔσται . Καὶ τὰ μὲν πρότερα σημήϊα μᾶλλον πονήσει , ἐπέσται δὲ ἐπ’ αὐτοῖσι καὶ τάδε · ἀλύξει τε καὶ ῥίψει ἑωυτὴν ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε , καὶ λειποθυμήσει , καὶ ἐμέσει φλέγμα , καὶ δίψα ἰσχυρή μιν λήψεται , ἅτε καιομένης τῆς κοιλίης ὑπὸ τῶν μητρέων ἐουσέων πληρέων αἵματος , καὶ ψαυομένη ἀλγήσει , καὶ μάλιστα τὸ ἦτρον , καὶ πυρέξει ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε ὀξέως , καὶ βορβορύξουσιν αἱ μῆτραι ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε , ἅτε τοῦ αἵματος ἐγκλονευμένου καὶ οὐ διαχωρέοντος ἐν αὐτῇσι , καὶ ἡ κοιλίη οὐ διαχωρήσει κατὰ τρόπον , οὕτε ἡ κύστις διηθήσει τὸ οὖρον , ἐπήν οἱ αἱ μῆτραι προσπέσωσι πρὸς τὸν στόμαχον νευρώδεα ἐόντα , καὶ ἐς τὴν κοιλίην ἐμβάλωσιν · ἀλγέει τὴν ῥάχιν καὶ τὸ νῶτον πᾶν , καὶ τὴν γλῶσσαν αὐτῆς χαλινοῦται , καὶ ἀσαφῆ ταύτην ἔχει , καὶ λειποθυμίη , ἔστι δ’ ᾗσι καὶ ἀφωνίη , καὶ δάκνεται τὸν στόμαχον , καὶ ξανθὴ χολὴ ἔξεισι , καὶ πνεῦμα προσπταῖον , καὶ ἀλύει , καὶ ῥίπτει ἑωυτὴν , καὶ ἐμπίπραται . Ἐπὴν δὲ μεταστέωσι καὶ εἰρύσῃ ἡ κύστις τὸ λεπτὸν τοῦ αἵματος τοῦ ἀπὸ τῶν μητρέων , τότε τὸ οὖρον διουρέεται ἐρυθρὸν , καὶ πονέει μὲν τὸ ἄλλο σῶμα , μάλιστα δὲ τὸν τράχηλον καὶ τὴν ῥάχιν καὶ τὴν ὀσφὺν , τούς τε βουβῶνας , καὶ ἐς τοῦτο ἐλθούσῃ αὐτῇ ἥ τε γαστὴρ ἀείρεται , καὶ τὰ σκέλεα ὑπὲρ τὸ χρεὼν διοιδίσκεται καὶ αἱ κνῆμαι καὶ οἱ πόδες , καὶ ὁ θάνατος ἔπεισι . Καὶ περὶ μὲν ταύτης οὕτω τελευτᾷ ἐς ἓξ μῆνας τὰ ἐπιμήνια ἀδηλεύμενα . Γίνεται δὲ καὶ ταῦτα · ἔστιν ᾗσι τῶν γυναικῶν , ἐπὴν δίμηνα ᾖ τὰ καταμήνια ἐν τῇσι μήτρῃσι πολλὰ ἐόντα , ἔρχεται ἐς πλεύμονα , ἐπὴν ἀποληφθῇ , καὶ πάσχει πάντα ἅπερ ἐν φθινάδι εἴρηται , καὶ οὐχ οἵη τέ ἐστι περιεῖναι . Γίνεται δὲ καὶ τάδε · ἔστιν ᾗσι διάπυα γίνεται τὰ ἐπιμήνια χρονίσαντα , ἐπὴν γένηται δίμηνα ἢ τρίμηνα · τοῦτο δὲ μάλιστα γίνεται , ἢν ξυγκαῇ ὑπὸ τοῦ πυρός . Σημεῖά δέ ἐστιν , ἢν διάπυα ᾖ · ὀδύναι τε γὰρ ἐμπίπτουσιν ἐς τὸ ἦτρον ἰσχυραὶ καὶ σφύξιες , καὶ ψαυομένη οὐκ ἀνέχεται , καὶ ἢν μέλλῃ βελτιόνως ἔχειν , ῥήγνυται αὐτῇ τὰ ἐπιμήνια κατὰ τὸ αἰδοῖον , καὶ χωρέει πῦον καὶ αἷμα · ὀζόμενον δὲ χωρέει ἐπὶ ἡμέρας ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ ἢ ἐννέα · ἐν δὲ τῷ πρὶν χρόνῳ πονέεται , ὡς εἴρηται ἔμπροσθεν · ἐπὴν δὲ ἀποκαθαρθῇ , ἄριστον μὲν εἰ μὴ γένοιτο ἕλκεα · ἢν δὲ ὑπολίπηται ἕλκεα , πλέονος , δεήσει θεραπηΐης ὅκως τὰ ἕλκεα μὴ μυδήσει καὶ κάκοδμα ἔσται · ἄφορος δὲ ἔσται καὶ ἢν ῥαΐση , ἢν μεγάλα ᾖ τὰ ἕλκεα γενόμενα ἐν τῇσι μήτρῃσιν . Ἢν δὲ μή οἱ κατὰ τὸ αἰδοῖον χωρήσῃ τὰ ἐπιμήνια διάπυα γενόμενα , ξυμβήσεται ὑπὲρ τοῦ βουβῶνος κατὰ τὴν λαπάρην ῥαγῆναι , ἄτερ φύματος , ἅτε τοῦ πύου διαφαγόντος , καὶ κείνῃ χωρήσει πυώδεα ὀδμαλέα · καὶ ἢν τοῦτο γένηται , οὐ περιγίνεται ἡ γυνή · ἢν δὲ καὶ περιγένηται , αἰεὶ ἄφορος ἔσται · ταύτῃ γάρ οἱ τὸ λοιπὸν ἡ ὁδὸς γίνεται τοῖσιν ἐπιμηνίοισιν ἔξω · τὸ γὰρ στόμα τῶν μητρέων πρὸς τοῦτο τὸ χωρίον προσπέπτωκε . Γίνεται δὲ καὶ τόδε · ἔστιν ᾗσιν , ἐπὴν δίμηνα ἢ τρίμηνα ἢ χρονιώτερα ᾖ τὰ ἐπιμήνια καὶ προσπέσῃ πρὸς τὴν λαπάρην , μὴ διαπύων τῶν καταμηνίων ἐόντων , ὡς φῦμα γίνεται ὑπὲρ τοῦ βουβῶνος ἀκέφαλον , μέγα , ἐρυθρόν . Καὶ τῶν ἰητρῶν πολλοὶ ἤδη οὐκ εἰδότες τοῦτο ὁκοῖόν τί ἐστιν ἔταμον καὶ ἐς κίνδυνον ἤγαγον οὕτως . Τὸ δὲ ὡς φῦμα γενόμενον γίνεται τρόπῳ τοιῷδε · ἐπαυρίσκεται τοῦ αἵματος ἡ σάρξ , ἅτε προσκειμένου τοῦ στόματος τῶν μητρέων τῇ λαπάρῃ , καὶ ἐμπίπλαται ἀπ’ αὐτέου , καὶ ἐξίσταται ἅτε πληρευμένη τοῦ αἵματος ἡ σάρξ · καὶ ἔστιν ὅτε , ἢν μεταστῇ τὸ στόμα τῶν μητρέων καὶ γένηται κατὰ τὸ αἰδοῖον , καὶ χωρήσῃ διὰ τοῦ αἰδοίου τὰ καταμήνια , καθίσταται τὸ ἐξεστηκὸς κατὰ τὴν λαπάρην , διαδιδοῖ γὰρ ἐς τὰς μήτρας , αἳ δὲ ἔξω ἐχάλασαν · ἢν δὲ μὴ στραφῇ κατὰ τὸ αἰδοῖον τὸ στόμα τῶν μητρέων , διαπυέει κατὰ τὴν λαπάρην , καὶ ταύτῃ ὁδὸς γίνεται τοῖσι καταμηνίοισι , καὶ οἱ κίνδυνοι οἱ αὐτοί εἰσιν οἱ καὶ πρόσθεν εἰρημένοι . Τρέπεται δὲ καὶ ἐς ἔμετον · ἔστιν ᾗσι καὶ κατὰ τὴν ἕδρην , ὥσπερ μοι εἴρηται ἐν τῇσι παρθενίῃσι νούσοισι , καὶ σημήϊα καὶ πόνους τοὺς αὐτοὺς δείκνυσι τοῖσι κεῖθι εἰρημένοισιν · ἧσσον δὲ ταύτην τὴν ὁδὸν ποιέεται τὰ ἐπιμήνια τῇσι γυναιξὶν ἢ τῇσι παρθένοισιν .
Lemmas: 2 . ἐπήν οὖν γυνή ἄτοκος εἰμί κρύπτω ὁ ἐπιμήνιος καί μή δύναμαι ὁδός ἔξω εὑρίσκω , νόσος γίγνομαι , οὗτος δέ συμβαίνω , ἐάν ὁ μήτρα ὁ στόμα μύω ἤ ἰδνόομαι , ἤ συστρέφω τις ὁ αἰδοῖον · ἐάν γάρ οὗτος τις εἰμί , οὐ δύναμαι ἔξοδος εὑρίσκω ὁ ἐπιμήνιος , πρίν ἄν ὁ μήτρα εἰς ὁ φύσις ὁ ὑγιεινός μεθίστημι . γίγνομαι δέ ὁ νόσημα οὗτος μάλα , ὅστις στενόστομος ὁ μήτρα ἔχω , ἤ ὁ αὐχήν πρόσω ὁ αἰδοῖον κεῖμαι · ἐάν γάρ οὗτος ἕτερος εἰμί , καί μή μείγνυμι ὁ γυνή ὁ ἀνήρ , καί κενόω ὁ κοίλιη μάλα ὁ καιρός ὑπό τις πάθημα , στρέφω ὁ μήτρα · οὔτε γάρ ἰκμαλέος εἰμί κατά σφεῖς , οἷος μή λαγνεύω , εὐρυχωρία τε σφεῖς εἰμί , ἅτε ὁ κοιλία κενός εἰμί , ὥστε στρέφω ἅτε ξηρός καί κοῦφος εἰμί ὁ καιρός . καί εἰμί ὅτε στρέφω σφεῖς τυγχάνω ὁ στόμα πρόσω παραστρέφω , ἅτε ὁ αὐχήν πρόσω ὁ αἰδοῖον κεῖμαι · ἐάν γάρ ἰκμαλέος εἰμί ὁ μήτρα ἀπό λαγνεία καί ὁ κοιλία μή κενόω , οὐ ῥᾴδιος στρέφω . οὗτος οὖν αἴτιος γίγνομαι ὥστε αὐτός συμμύω , οἷος μή λαγνεύω ὁ γυνή . ἐν δέ ὁ τρίτος ἀγαθός μέν πάσχω , ἐάν ἕ κατέρχομαι ἐξάγω ὁ προϋπάρχω · εἰ δέ μή , πάσχω ὅδε ὁ γυνή · πνίξ τε ἕ ἄλλοτε καί ἄλλοτε συμπίπτω , καί πῦρ λαμβάνω ἄλλοτε καί ἄλλοτε καί φρίκη καί ὀσφῦς ἄλγημα . οὗτος πάσχω ἐν ὁ τρίτος ἐπιμήνιος , ἐάν μή ἕ ἐξέρχομαι · ἐν δέ ὁ τέταρτος , ἐάν μή ἕ ἐξέρχομαι ὁ τε πρότερος ἔξοδος ποιέω , ὁ τε μήν τρίτος πόνημα πᾶς μάλα πονέω , καί μάλα ἐν ὁ χρόνος ὁ καταμήνιος , ἔπειτα ἥσσων , πολλάκις δέ καί δοκέω ἄπονος εἰμί · εἰμί δέ ἐπί ὁ καί ὅδε ἕτερος σημεῖον · οὐρέω τε πολύς παχύς ἄλλοτε καί ἄλλοτε , καί ὁ γαστήρ αὐτός σκληρός εἰμί καί μέγας ἤ τοπρόσθεν , καί βρύκω ὁ ὀδούς , καί ἀσιτέω , καί ἀγρυπνέω . τοιοῦτος δέ πάσχω ἐπί ὁ τέταρτος καταμήνιος · μελεδαίνω δέ καί ἐν τόυτεος ὑγιαίνω . καί ἐν ὁ πέμπτος , ἐάν μή ἕ πολύς ὁ ἐπιμήνιος κατέρχομαι , καί ὁ πόνος ἰσχυρός προσπίπτω . ἐν δέ ὁ ἕκτος ἤδη ἀνίατος εἰμί . καί ὁ μέν πρότερος σημεῖον μάλα πονέω , ἔπειμι δέ ἐπί αὐτός καί ὅδε · ἀλύσκω τε καί ῥίπτω ἑαυτοῦ ἄλλοτε καί ἄλλοτε , καί λειποθυτίμημι , καί ἐμέω φλέγμα , καί δίψα ἰσχυρός μιν λαμβάνω , ἅτε καίω ὁ κοιλία ὑπό ὁ μήτρα εἰμί πλήρης αἷμα , καί ψαύω ἀλγέω , καί μάλα ὁ ἦτρον , καί πυρέσσω ἄλλοτε καί ἄλλοτε ὀξύς , καί βορβορύχω ὁ μήτρα ἄλλοτε καί ἄλλοτε , ἅτε ὁ αἷμα ἐγκλονέομαι καί οὐ διαχωρέω ἐν αὐτός , καί ὁ κοιλία οὐ διαχωρέω κατά τρόπος , ἵημι ὁ κύστις διηθέω ὁ οὖρος , ἐπήν ἕ ὁ μήτρα προσπίπτω πρός ὁ στόμαχος νευρώδης εἰμί , καί εἰς ὁ κοιλία ἐμβάλλω · ἀλγέω ὁ ῥάχις καί ὁ νῶτον πᾶς , καί ὁ γλῶσσα αὐτός χαλινόω , καί ἀσαφής οὗτος ἔχω , καί λειποθυμία , εἰμί δέ ὅς καί ἀφωνία , καί δάκνω ὁ στόμαχος , καί ξανθός χολή ἐξέρχομαι , καί πνεῦμα προσπταίω , καί ἀλύω , καί ῥίπτω ἑαυτοῦ , καί ἐμπίμπρημι . ἐπήν δέ μεθίστημι καί ἐρύω ὁ κύστις ὁ λεπτός ὁ αἷμα ὁ ἀπό ὁ μήτρα , τότε ὁ οὖρος διουρέω ἐρυθρός , καί πονέω μέν ὁ ἄλλος σῶμα , μάλα δέ ὁ τράχηλος καί ὁ ῥάχις καί ὁ ὀσφῦς , ὁ τε βουβών , καί εἰς οὗτος ἔρχομαι αὐτός ὁ τε γαστήρ ἀείρω , καί ὁ σκέλος ὑπέρ ὁ χρεών διοιδίσκομαι καί ὁ κνήμη καί ὁ πούς , καί ὁ θάνατος ἔπειμι . καί περί μέν οὗτος οὕτως τελευτάω εἰς ἕξ μείς ὁ ἐπιμήνιος ἀδηλόω . γίγνομαι δέ καί οὗτος · εἰμί ὅς ὁ γυνή , ἐπήν δίμηνος εἰμί ὁ καταμήνιος ἐν ὁ μήτρα πολύς εἰμί , ἔρχομαι εἰς πλεύμων , ἐπήν ἀπολαμβάνω , καί πάσχω πᾶς ὅς ἐν φθινάς λέγω , καί οὐ οἷος τε εἰμί περίειμι . γίγνομαι δέ καί ὅδε · εἰμί ὅς διάπυος γίγνομαι ὁ ἐπιμήνιος χρονίζω , ἐπήν γίγνομαι δίμηνος ἤ τρίμηνος · οὗτος δέ μάλα γίγνομαι , ἐάν συγκαίω ὑπό ὁ πῦρ . σημεῖον δέ εἰμί , ἐάν διάπυος εἰμί · ὀδύνη τε γάρ ἐμπίπτω εἰς ὁ ἦτρον ἰσχυρός καί σφύξις , καί ψαύω οὐ ἀνέχω , καί ἐάν μέλλω ἀγαθός ἔχω , ῥήγνυμι αὐτός ὁ ἐπιμήνιος κατά ὁ αἰδοῖον , καί χωρέω πυός καί αἷμα · ὄζω δέ χωρέω ἐπί ἡμέρα ἑπτά ἤ ὀκτώ ἤ ἐννέα · ἐν δέ ὁ πρίν χρόνος πονέω , ὡς λέγω ἔμπροσθεν · ἐπήν δέ ἀποκαθαίρω , ἀγαθός μέν εἰ μή γίγνομαι ἕλκος · ἐάν δέ ὑπολείπω ἕλκος , πολύς , δέω θεραπεία ὅπως ὁ ἕλκος μή μυδάω καί κάκοδμος εἰμί · ἄφορος δέ εἰμί καί ἐάν ῥαΐση , ἐάν μέγας εἰμί ὁ ἕλκος γίγνομαι ἐν ὁ μήτρα . ἐάν δέ μή ἕ κατά ὁ αἰδοῖον χωρέω ὁ ἐπιμήνιος διάπυος γίγνομαι , συμβαίνω ὑπέρ ὁ βουβών κατά ὁ λαπάρα ῥήγνυμι , ἄτερ φῦμα , ἅτε ὁ πύον διεσθίω , καί ἐκεῖνος χωρέω πυώδης ὀδμαλέος · καί ἐάν οὗτος γίγνομαι , οὐ περιγίγνομαι ὁ γυνή · ἐάν δέ καί περιγίγνομαι , ἀεί ἄφορος εἰμί · ταύτῃ γάρ ἕ ὁ λοιπός ὁ ὁδός γίγνομαι ὁ ἐπιμήνιος ἔξω · ὁ γάρ στόμα ὁ μήτρα πρός οὗτος ὁ χωρίον προσπίπτω . γίγνομαι δέ καί ὅδε · εἰμί ὅς , ἐπήν δίμηνος ἤ τρίμηνος ἤ χρόνιος εἰμί ὁ ἐπιμήνιος καί προσπίπτω πρός ὁ λαπάρα , μή διαφύω ὁ καταμήνιος εἰμί , ὡς φῦμα γίγνομαι ὑπέρ ὁ βουβών ἀκέφαλος , μέγας , ἐρυθρός . καί ὁ ἰατρός πολύς ἤδη οὐ οἶδα οὗτος ὁποῖος τις εἰμί τέμνω καί εἰς κίνδυνος ἄγω οὕτως . ὁ δέ ὡς φῦμα γίγνομαι γίγνομαι τρόπος τοιόσδε · ἐπαυρέω ὁ αἷμα ὁ σάρξ , ἅτε πρόσκειμαι ὁ στόμα ὁ μήτρα ὁ λαπάρα , καί ἐμπίμπλημι ἀπό αὔτεος , καί ἐξίστημι ἅτε πληρόω ὁ αἷμα ὁ σάρξ · καί εἰμί ὅτε , ἐάν μεθίστημι ὁ στόμα ὁ μήτρα καί γίγνομαι κατά ὁ αἰδοῖον , καί χωρέω διά ὁ αἰδοῖον ὁ καταμήνιος , καθίστημι ὁ ἐξίστημι κατά ὁ λαπάρα , διαδίδωμι γάρ εἰς ὁ μήτρα , ὁ δέ ἔξω χαλάω · ἐάν δέ μή στρέφω κατά ὁ αἰδοῖον ὁ στόμα ὁ μήτρα , διαπυέω κατά ὁ λαπάρα , καί ταύτῃ ὁδός γίγνομαι ὁ καταμήνιος , καί ὁ κίνδυνος ὁ αὐτός εἰμί ὁ καί πρόσθεν λέγω . τρέπω δέ καί εἰς ἔμετος · εἰμί ὅς καί κατά ὁ ἕδρα , ὥσπερ ἐγώ λέγω ἐν ὁ παρθενία νόσος , καί σημεῖον καί πόνος ὁ αὐτός δείκνυμι ὁ ἐκεῖθι λέγω · ἥσσων δέ οὗτος ὁ ὁδός ποιέω ὁ ἐπιμήνιος ὁ γυνή ἤ ὁ παρθένος .