hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbo-sacro 1
περὶ μὲν τῆς ἱερῆς νούσου καλεομένης ὧδʼ ἔχει · οὐδέν τί μοι δοκέει τῶν ἄλλων θειοτέρη εἶναι νούσων οὐδὲ ἱερωτέρη , ἀλλὰ φύσιν μὲν ἔχει ἣν καὶ τὰ λοιπὰ νουσήματα , ὅθεν γίνεται . φύσιν δὲ αὐτῇ καὶ πρόφασιν οἱ ἄνθρωποι ἐνόμισαν θεῖόν τι πρῆγμα εἶναι ὑπὸ ἀπειρίης καὶ θαυμασιότητος , ὅτι οὐδὲν ἔοικεν ἑτέρῃσι νούσοισιν · καὶ κατὰ μὲν τὴν ἀπορίην αὐτοῖσι τοῦ μὴ γινώσκειν τὸ θεῖον αὐτῇ διασώζεται , κατὰ δὲ τὴν εὐπορίην τοῦ τρόπου τῆς ἰήσιος ᾧ ἰῶνται , ἀπόλλυται , ὅτι καθαρμοῖσί τε ἰῶνται καὶ ἐπαοιδῇσιν . εἰ δὲ διὰ τὸ θαυμάσιον θεῖον νομιεῖται , πολλὰ τὰ ἱερὰ νουσήματα ἔσται καὶ οὐχὶ ἓν , ὡς ἐγὼ ἀποδείξω ἕτερα οὐδὲν ἧσσον ἐόντα θαυμάσια οὐδὲ τερατώδεα , ἃ οὐδεὶς νομίζει ἱερὰ εἶναι . τοῦτο μὲν γὰρ οἱ πυρετοὶ οἱ ἀμφημερι νοὶ καὶ οἱ τριταῖοι καὶ οἱ τεταρταῖοι οὐδὲν ἧσσόν μοι δοκέουσιν . ἱεροὶ εἶναι καὶ ὑπὸ θεοῦ γίνεσθαι ταύτης τῆς νούσου , ὧν οὐ θαυμασίως γʼ ἔχουσιν · τοῦτο δὲ ὁρέω μαινομένους ἀνθρώπους καὶ παραφρονέοντας ἀπὸ μηδεμιῆς προφάσιος ἐμφανέος , καὶ πολλά τε καὶ ἄκαιρα ποιέοντας , ἔν τε τῷ ὕπνῳ οἶδα πολλοὺς οἰμώζοντας καὶ βοῶντας , τοὺς δὲ πνιγομένους , τοὺς δὲ καὶ ἀναΐσσοντάς τε καὶ φεύγοντας ἔξω καὶ παραφρονέοντας μέχρις ἂν ἐπέγρωνται , ἔπειτα δὲ ὁγιέας ἐόντας καὶ φρονέοντας ὥσπερ καὶ πρότερον , ἐόντας τʼ αὐτέους ὠχρούς τε καὶ ἀσθενέας , καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ πολλάκις , ἄλλα τε πολλά ἐστι καὶ παντοδαπὰ ὧν περὶ ἑκάστου λέγειν πουλὺς ἂν εἴη λόγος . ἐμοὶ δὲ δοκέουσιν οἱ πρῶτοι τοῦτο τὸ νόσημα ἀφιερώσαντες τοιοῦτοι εἶναι ἄνθρωποι οἷοι καὶ νῦν εἰσι μάγοι τε καὶ καθάρται καὶ ἀγύρται καὶ ἀλαζόνες , ὁκόσοι δὴ προσποιέονται σφόδρα θεοσεβέες εἶναι καὶ πλέον τι εἰδέναι . οὗτοι τοίνυν παραμπεχόμενοι καὶ προβαλλόμενοι τὸ θεῖον τῆς ἀμηχανίης τοῦ μὴ ἴσχειν ὅ τι προσενέγκαντες ὠφελήσουσιν , ὡς μὴ κατάδηλοι ἔωσιν οὐδὲν ἐπιστάμενοι , ἱερὸν ἐνόμισαν τοῦτο τὸ πάθος εἶναι , καὶ λόγους ἐπιλέξαντες ἐπιτηδείους τὴν ἴησιν κατεστήσαντο ἐς τὸ ἀσφαλὲς σφίσιν αὐτοῖσι , καθαρμοὺς προσφέροντες καὶ ἐπαοιδὰς , λουτρῶν τε ἀπέχεσθαι κελεύοντες καὶ ἐδεσμάτων πολλῶν καὶ ἀνεπιτηδείων ἀνθρώποισι νοσέουσιν ἐσθίειν , θαλασσίων μὲν τρίγλης , μελανούρου , κεστρέος , ἐγχέλυος ( οὗτοι γὰρ οἱ ἰχθύες εἰσὶν ἐπικαιρότατοι ) , κρεῶν δὲ αἰγείου καὶ ἐλάφων καὶ χοιρίων καὶ κυνὸς ( ταῦτα γὰρ κρεῶν ταρακτικώτατά ἐστι τῆς κοιλίης ) , ὀρνίθων δὲ ἀλεκτρυόνος καὶ τρυγόνος καὶ ὠτίδος , ἔτι δὲ ὅσα νομίζεται ἰσχυρότατα εἶναι , λαχάνων δὲ μίνθης , σκορόδου καὶ κρομύου ( δριμὺ γὰρ ἀσθενέοντι οὐδὲν ξυμφέρει ) , ἱμάτιον δὲ μέλαν μὴ ἔχειν ( θανατῶδες γὰρ τὸ μέλαν ) , μηδὲ ἐν αἰγείῳ κατακέεσθαι δέρματι μηδὲ φορέειν , μηδὲ πόδα ἐπὶ ποδὶ ἔχειν , μηδὲ χεῖρα ἐπὶ χειρὶ ( ταῦτα γὰρ πάντα κωλύματα εἶναι ) . ταῦτα δὲ πάντα τοῦ θείου εἵνεκεν προστιθέασιν , ὡς πλέον τι εἰδότες καὶ ἄλλας προφάσιας λέγοντες , ὅκως , εἰ μὲν ὑγιὴς γένοιτο , αὐτῶν ἡ δόξα εἴη καὶ ἡ δεξιότης , εἰ δὲ ἀποθάνοι , ἐν ἀσφαλεῖ καθισταῖντο αὐτῶν αἱ ἀπολογίαι καὶ ἔχοιεν πρόφασιν ὡς οὐκ αἴτιοί εἰσιν αὐτοὶ , ἀλλʼ οἱ θεοί · οὔτε γὰρ φαγέειν οὔτε πιέειν ἔδοσαν φάρμακον οὐδὲν , οὔτε λουτροῖσι καθήψησαν , ὥστε δοκέειν αἴτιον εἶναι . ἐγὼ δὲ δοκέω Λιβύων τῶν τὴν μεσόγειον οἰκεόντων οὐδένα ὑγιαίνειν , ὅτι ἐν αἰγείοισι δέρμασι κατακέονται καὶ κρέασιν αἰγείοισι χρῶνται , ἐπεὶ οὐκ ἔχουσιν οὔτε στρῶμα οὔτε ἱμάτιον οὔτε ὑπόδημα ὅ τι μὴ αἴγειόν ἐστιν · οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῖς ἄλλο προβάτιον οὐδὲν ἢ αἶγες καὶ βόες . εἰ δὲ ταῦτα προσφερόμενα καὶ ἐσθιόμενα τὴν νοῦσον τίκτει τε καὶ αὔξει καὶ μὴ ἐσθιόμενα ἰῆται , οὐκ ἐστὶν ἄρα ὁ θεὸς αἴτιος οὐδενὸς , οὐδὲ οἱ καθαρμοὶ ὠφελέουσιν , ἀλλὰ τὰ ἐδέσματα τὰ ἰώμενά ἐστι καὶ τὰ βλάπτοντα , τοῦ δὲ θείου ἀφανίζεται ἡ δύναμις . οὕτως οὖν ἔμοιγε δοκέουσιν οἵτινες τούτῳ τῷ τρόπῳ ἐγχειρέουσιν ἰῆσθαι ταῦτα τὰ νοσήματα , οὔτε ἱερὰ νομίζειν εἶναι οὔτε θεῖα · ὅκου γὰρ ὑπὸ καθαρμῶν τοιούτων μετάστατα γίνεται καὶ ὑπὸ θεραπείης τοιῆσδε , τί κωλύει καὶ ὑφʼ ἑτέρων τεχνημάτων ὁμοίων τούτοισιν ἐπιγίνεσθαι τοῖσιν ἀνθρώποισι καὶ προσπίπτειν ; ὥστε μηκέτι τὸ θεῖον αἴτιον εἶναι , ἀλλά τι ἀνθρώπινον . ὅστις γὰρ οἷός τε περικαθαίρων ἐστὶ καὶ μαγεύων ἀπάγειν τοιοῦτον πάθος , οὗτος κἂν ἐπάγοι ἕτερα τεχνησάμενος , καὶ ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ τὸ θεῖον ἀπόλλυται . τοιαῦτα λέγοντες καὶ μηχανεύμενοι προσποιέονται πλέον τι εἰδέναι , καὶ ἀνθρώπους ἐξαπατέουσι προστιθέμενοι τούτοισιν ἁγνείας τε καὶ καθαρότητας , ὅ τε πουλὺς αὐτοῖσι τοῦ λόγου ἐς τὸ θεῖον ἀφήκει καὶ τὸ δαιμόνιον . καίτοι ἔμοιγε οὐ περὶ εὐσεβείης δοκέουσι τοὺς λόγους ποιέεσθαι , ὡς οἴονται , ἀλλὰ περὶ δυσσεβείης μᾶλλον , καὶ ὡς οἱ θεοὶ οὐκ εἰσὶ , τό τε εὐσεβὲς καὶ θεῖον αὐτῶν ἀσεβὲς καὶ ἀνόσιόν ἐστιν , ὡς ἐγὼ διδάξω . εἰ γὰρ σελήνην τε καθαιρέειν καὶ ἥλιον ἀφανίζειν καὶ χειμῶνά τε καὶ εὐδίην ποιέειν καὶ ὄμβρους καὶ αὐχμοὺς καὶ θάλασσαν ἄφορον καὶ γῆν καὶ τἄλλα τὰ τοιουτότροπα πάντα ὑποδέχονται ἐπίστασθαι , εἴτε καὶ ἐκ τελετέων εἴτε καὶ ἐξ ἄλλης τινὸς γνώμης ἢ μελέτης φασὶν ταῦτα οἷόν τʼ εἶναι γενέσθαι οἱ ταῦτʼ ἐπιτηδεύοντες , δυσσεβέειν ἔμοιγε δοκέουσι καὶ θεοὺς οὔτε εἶναι νομίζειν οὔτʼ ἐόντας ἰσχύειν οὐδὲν οὔτε εἴργεσθαι ἂν οὐδενὸς τῶν ἐσχάτων , ὧν ποιέοντες πῶς οὐ δεινοὶ αὐτοῖσίν εἰσιν ; εἰ γὰρ ἄνθρωπος μαγεύων τε καὶ θύων σελήνην τε καθαιρήσει καὶ ἥλιον ἀφανιεῖ καὶ χειμῶνα καὶ εὐδίην ποιήσει , οὐκ ἂν ἔγωγέ τι θεῖον νομίσαιμι τούτων εἶναι , ἀλλʼ ἀνθρώπινον , εἰ δὴ τοῦ θείου ἡ δύναμις ὑπὸ ἀνθρώπου γνώμης κρατέεται καὶ δεδούλωται . ἴσως δὲ οὐχ οὕτως ἔχει ταῦτα , ἀλλʼ ἄνθρωποι βίου δεόμενοι πολλὰ καὶ παντοῖα τεχνέονται καὶ ποικίλλουσιν ἔς τε τἄλλα πάντα καὶ ἐς τὴν νοῦσον ταύτην , ἑκάστῳ εἴδει τοῦ πάθεος θεῷ τὴν αἰτίην προστιθέντες . οὐ γὰρ καθάπαξ , ἀλλὰ πλεονάκις ταῦτα μέμνηνται · κἢν μὲν γὰρ αἶγα μιμῶνται , κἢν βρύχωνται , κἢν τὰ δεξιὰ σπῶνται , μητέρα θεῶν φασὶν αἰτίην εἶναι . ἢν δὲ ὀξύτερον καὶ εὐτονώτερον φθέγγηται , ἵππῳ εἰκάζουσι , καὶ φασὶ Ποσειδῶνα αἴτιον εἶναι . ἢν δὲ καὶ τῆς κόπρου τι παρέῃ , ὃ πολλάκις γίνεται ὑπὸ τῆς νούσου βιαζομένοισιν , Ἐνοδίου πρόσκειται ἡ προσωνυμίη · ἢν δὲ λεπτότερον καὶ πυκνότερον , οἷον ὄρνιθες , Ἀπόλλων νόμιος . ἢν δὲ ἀφρὸν ἐκ τοῦ στόματος ἀφίῃ καὶ τοῖσι ποσὶ λακτίζῃ , Ἄρης τὴν αἰτίην ἔχει . ὁκόσα δὲ δείματα νυκτὸς παρίσταται καὶ φόβοι καὶ παράνοιαι καὶ ἀναπηδήσιες ἐκ τῆς κλίνης καὶ φόβητρα καὶ φεύξιες ἔξω , Ἑκάτης φασὶν εἶναι ἐπιβολὰς καὶ ἡρώων ἐφόδους . Καθαρμοῖσί τε χρέονται καὶ ἐπαοιδῇσι , καὶ ἀνοσιώτατόν γε καὶ ἀθεώτατον ποιέουσιν , ὡς ἔμοιγε δοκέει , τὸ θεῖον · καθαίρουσι γὰρ τοὺς ἐχομένους τῇ νούσῳ αἵματί τε καὶ ἄλλοισι τοιούτοισιν ὥσπερ μίασμά τι ἔχοντας , ἢ ἀλάστορας , ἢ πεφαρμαγμένους ὑπὸ ἀνθρώπων , ἤ τι ἔργον ἀνόσιον εἰργασμένους , οὓς ἐχρῆν τἀναντία τούτοισι ποιέειν , θύειν τε καὶ εὔχεσθαι καὶ ἐς τὰ ἱερὰ φέροντας ἱκετεύειν τοὺς θεούς · νῦν δὲ τούτων μὲν ποιέουσιν οὐδὲν , καθαίρουσι δέ . καὶ τὰ μὲν τῶν καθαρμῶν γῇ κρύπτουσι , τὰ δὲ ἐς θάλασσαν ἐμβάλλουσι , τὰ δὲ ἐς τὰ οὔρεα ἀποφέρουσιν , ὅπη μηδεὶς ἅψεται μηδὲ ἐπιβήσεται · τὰ δʼ ἐχρῆν ἐς τὰ ἱερὰ φέροντας τῷ θεῷ ἀποδοῦναι , εἰ δὴ θεός γέ ἐστιν αἴτιος . οὐ μέντοι ἔγωγε ἀξιῶ ὑπὸ θεοῦ ἀνθρώπου σῶμα μιαίνεσθαι , τὸ ἐπικηρότατον ὑπὸ τοῦ ἁγνοτάτου · ἀλλὰ κἢν τυγχάνῃ ὑπὸ ἑτέρου μεμιασμένον ἠ τι πεπονθὸς , ἐθέλοι ἂν ὑπὸ τοῦ θεοῦ καθαίρεσθαι καὶ ἁγνίζεσθαι μᾶλλον ἢ μιαίνεσθαι . τὰ γοῦν μέγιστα τῶν ἁμαρτημάτων καὶ ἀνοσιώτατα τὸ θεῖόν ἐστι τὸ καθαῖρον καὶ ἁγνίζον καὶ ῥύμμα γινόμενον ἡμῖν , αὐτοί τε ὅρους τοῖσι θεοῖσι τῶν ἱερῶν καὶ τῶν τεμενέων ἀποδεικνύμενοι , ὡς ἂν μηδεὶς ὑπερβαίνῃ ἢν μὴ ἁγνεύῃ , εἰσιόντες τε ἡμεῖς περιῤῥαινόμεθα οὐχ ὡς μιαινόμενοι , ἀλλʼ εἴ τι καὶ πρότερον ἔχομεν μύσος , τοῦτο ἀφαγνιούμενοι . καὶ περὶ μὲν τῶν καθαρμῶν οὕτω μοι δοκέει ἔχειν .
Lemmas: περί μέν ὁ ἱερός νόσος καλέω ὧδε ἔχω · οὐδείς τις ἐγώ δοκέω ὁ ἄλλος θεῖος εἰμί νόσος οὐδέ ἱερός , ἀλλά φύσις μέν ἔχω ὅς καί ὁ λοιπός νόσημα , ὅθεν γίγνομαι . φύσις δέ αὐτός καί πρόφασις ὁ ἄνθρωπος νομίζω θεῖος τις πρᾶγμα εἰμί ὑπό ἀπειρία καί θαυμασιότης , ὅτι οὐδείς ἔοικα ἕτερος νόσος · καί κατά μέν ὁ ἀπορία αὐτός ὁ μή γιγνώσκω ὁ θεῖος αὐτός διασῴζω , κατά δέ ὁ εὐπορία ὁ τρόπος ὁ ἴασις ὅς ἰάομαι , ἀπόλλυμι , ὅτι καθαρμός τε ἰάομαι καί ἐπῳδή . εἰ δέ διά ὁ θαυμάσιος θεῖος νομίζω , πολύς ὁ ἱερός νόσημα εἰμί καί οὐ εἷς , ὡς ἐγώ ἀποδείκνυμι ἕτερος οὐδείς ἥσσων εἰμί θαυμάσιος οὐδέ τερατώδης , ὅς οὐδείς νομίζω ἱερός εἰμί . οὗτος μέν γάρ ὁ πυρετός οἷ ἀμφημερι νόος καί ὁ τριταῖος καί ὁ τεταρταῖος οὐδείς ἥσσων ἐγώ δοκέω . ἱερός εἰμί καί ὑπό θεός γίγνομαι οὗτος ὁ νόσος , ὅς οὐ θαυμάσιος γε ἔχω · οὗτος δέ ὁράω μαίνομαι ἄνθρωπος καί παραφρονέω ἀπό μηδείς πρόφασις ἐμφανής , καί πολύς τε καί ἄκαιρος ποιέω , ἐν τε ὁ ὕπνος οἶδα πολύς οἰμώζω καί βοάω , ὁ δέ πνίγω , ὁ δέ καί ἀνᾴσσω τε καί φεύγω ἔξω καί παραφρονέω μέχρι ἄν ἐπεγείρω , ἔπειτα δέ ογιεαω εἰμί καί φρονέω ὥσπερ καί πρότερος , εἰμί τε αὔτεος ὠχρός τε καί ἀσθενής , καί οὗτος οὐ ἅπαξ , ἀλλά πολλάκις , ἄλλος τε πολύς εἰμί καί παντοδαπός ὅς περί ἕκαστος λέγω πολύς ἄν εἰμί λόγος . ἐγώ δέ δοκέω ὁ πρῶτος οὗτος ὁ νόσημα ἀφιερόω τοιοῦτος εἰμί ἄνθρωπος οἷος καί νῦν εἰμί μάγος τε καί καθάρτης καί ἀγύρτης καί ἀλαζών , ὁπόσος δή προσποιέω σφόδρα θεοσεβής εἰμί καί πολύς τις οἶδα . οὗτος τοίνυν παραμπέχω καί προβάλλω ὁ θεῖος ὁ ἀμηχανία ὁ μή ἴσχω ὅς τις προσφέρω ὠφελέω , ὡς μή κατάδηλος εἰμί οὐδείς ἐπίσταμαι , ἱερός νομίζω οὗτος ὁ πάθος εἰμί , καί λόγος ἐπιλέγω ἐπιτήδειος ὁ ἴασις καθίστημι εἰς ὁ ἀσφαλής σφεῖς αὐτός , καθαρμός προσφέρω καί ἐπῳδή , λουτρόν τε ἀπέχω κελεύω καί ἔδεσμα πολύς καί ἀνεπιτήδειος ἄνθρωπος νοσέω ἐσθίω , θαλάσσιος μέν τρίγλη , μελάνουρος , κεστρεύς , ἔγχελυς ( οὗτος γάρ ὁ ἰχθῦς εἰμί ἐπίκαιρος ) , κρέας δέ αἴγειος καί ἔλαφος καί χοιρίον καί κύων ( οὗτος γάρ κρέας ταρακτικός εἰμί ὁ κοιλία ) , ὄρνις δέ ἀλεκτρυών καί τρυγών καί ὠτίς , ἔτι δέ ὅσος νομίζω ἰσχυρός εἰμί , λάχανον δέ μίνθα , σκόροδον καί κρόμυον ( δριμύς γάρ ἀσθενέω οὐδείς συμφέρω ) , ἱμάτιον δέ μέλας μή ἔχω ( θανατώδης γάρ ὁ μέλας ) , μηδέ ἐν αἴγειος κατάκειμαι δέρμα μηδέ φορέω , μηδέ πούς ἐπί πούς ἔχω , μηδέ χείρ ἐπί χείρ ( οὗτος γάρ πᾶς κώλυμα εἰμί ) . οὗτος δέ πᾶς ὁ θεῖος ἕνεκα προστίθημι , ὡς πολύς τις οἶδα καί ἄλλος πρόφασις λέγω , ὅπως , εἰ μέν ὑγιής γίγνομαι , αὐτός ὁ δόξα εἰμί καί ὁ δεξιότης , εἰ δέ ἀποθνῄσκω , ἐν ἀσφαλής καθίστημι αὐτός ὁ ἀπολογία καί ἔχω πρόφασις ὡς οὐ αἴτιος εἰμί αὐτός , ἀλλά ὁ θεός · οὔτε γάρ ἐσθίω οὔτε πίνω δίδωμι φάρμακον οὐδείς , οὔτε λουτρόν καθέψω , ὥστε δοκέω αἴτιος εἰμί . ἐγώ δέ δοκέω Λίβυς ὁ ὁ μεσόγαιος οἰκέω οὐδείς ὑγιαίνω , ὅτι ἐν αἴγειος δέρμα κατάκειμαι καί κρέας αἴγειος χράω , ἐπεί οὐ ἔχω οὔτε στρῶμα οὔτε ἱμάτιον οὔτε ὑπόδημα ὅς τις μή αἴγειος εἰμί · οὐ γάρ εἰμί αὐτός ἄλλος προβάτιον οὐδείς ἤ αἴξ καί βοῦς . εἰ δέ οὗτος προσφέρω καί εἰσθέω ὁ νόσος τίκτω τε καί αὐξάνω καί μή εἰσθέω ἰάομαι , οὐ εἰμί ἄρα ὁ θεός αἴτιος οὐδείς , οὐδέ ὁ καθαρμός ὠφελέω , ἀλλά ὁ ἔδεσμα ὁ ἰάομαι εἰμί καί ὁ βλάπτω , ὁ δέ θεῖος ἀφανίζω ὁ δύναμις . οὕτως οὖν ἐγώ δοκέω ὅστις οὗτος ὁ τρόπος ἐγχειρέω ἰάομαι οὗτος ὁ νόσημα , οὔτε ἱερός νομίζω εἰμί οὔτε θεῖος · ὅπου γάρ ὑπό καθαρμός τοιοῦτος μετάστατος γίγνομαι καί ὑπό θεραπεία τοιόσδε , τίς κωλύω καί ὑπό ἕτερος τέχνημα ὅμοιος οὗτος ἐπιγίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί προσπίπτω ; ὥστε μηκέτι ὁ θεῖος αἴτιος εἰμί , ἀλλά τις ἀνθρώπινος . ὅστις γάρ οἷος τε περικαθαίρω εἰμί καί μαγεύω ἀπάγω τοιοῦτος πάθος , οὗτος ἄν ἐπάγω ἕτερος τεχνάομαι , καί ἐν οὗτος ὁ λόγος ὁ θεῖος ἀπόλλυμι . τοιοῦτος λέγω καί μηχανάομαι προσποιέω πολύς τις οἶδα , καί ἄνθρωπος ἐξαπατάω προστίθημι οὗτος ἁγνεία τε καί καθαρότης , ὁ τε πολύς αὐτός ὁ λόγος εἰς ὁ θεῖος ἀφήκω καί ὁ δαιμόνιον . καίτοι ἐγώ οὐ περί εὐσέβεια δοκέω ὁ λόγος ποιέω , ὡς οἴομαι , ἀλλά περί δυσσέβεια μάλα , καί ὡς ὁ θεός οὐ εἰμί , ὁ τε εὐσεβής καί θεῖος αὐτός ἀσεβής καί ἀνόσιος εἰμί , ὡς ἐγώ διδάσκω . εἰ γάρ σελήνη τε καθαιρέω καί ἥλιος ἀφανίζω καί χειμών τε καί εὐδία ποιέω καί ὄμβρος καί αὐχμός καί θάλασσα ἄφορος καί γῆ καί ἄλλος ὁ τοιουτότροπος πᾶς ὑποδέχομαι ἐπίσταμαι , εἴτε καί ἐκ τελετή εἴτε καί ἐκ ἄλλος τις γνώμη ἤ μελέτη φημί οὗτος οἷος τε εἰμί γίγνομαι ὁ οὗτος ἐπιτηδεύω , δυσσεβέω ἐγώ δοκέω καί θεός οὔτε εἰμί νομίζω οὔτε εἰμί ἰσχύω οὐδείς οὔτε ἔργω ἄν οὐδείς ὁ ἔσχατος , ὅς ποιέω πῶς οὐ δεινός αὐτός εἰμί ; εἰ γάρ ἄνθρωπος μαγεύω τε καί θύω σελήνη τε καθαιρέω καί ἥλιος ἀφανίζω καί χειμών καί εὐδία ποιέω , οὐ ἄν ἐγώ τις θεῖος νομίζω οὗτος εἰμί , ἀλλά ἀνθρώπινος , εἰ δή ὁ θεῖος ὁ δύναμις ὑπό ἄνθρωπος γνώμη κρατέω καί δουλόω . ἴσως δέ οὐ οὕτως ἔχω οὗτος , ἀλλά ἄνθρωπος βίος δέω πολύς καί παντοῖος τεχνάομαι καί ποικίλλω εἰς τε ἄλλος πᾶς καί εἰς ὁ νόσος οὗτος , ἕκαστος εἶδος ὁ πάθος θεός ὁ αἰτία προστίθημι . οὐ γάρ καθάπαξ , ἀλλά πλεονάκις οὗτος μιμνῄσκω · ἐάν μέν γάρ αἴξ μιμέομαι , ἐάν βρύκω , ἐάν ὁ δεξιός σπάω , μήτηρ θεός φημί αἴτιος εἰμί . ἐάν δέ ὀξύς καί εὔτονος φθέγγομαι , ἵππος εἰκάζω , καί φημί Ποσειδῶν αἴτιος εἰμί . ἐάν δέ καί ὁ κόπρος τις πάρειμι , ὅς πολλάκις γίγνομαι ὑπό ὁ νόσος βιάζω , Ἐνόδιος πρόσκειμαι ὁ προσωνυμία · ἐάν δέ λεπτός καί πυκνός , οἷος ὄρνις , Ἀπόλλων νόμιος . ἐάν δέ ἀφρός ἐκ ὁ στόμα ἀφίημι καί ὁ πούς λακτίζω , Ἄρης ὁ αἰτία ἔχω . ὁπόσος δέ δεῖμα νύξ παρίστημι καί φόβος καί παράνοια καί ἀναπήδησις ἐκ ὁ κλίνη καί φόβητρον καί φεῦξις ἔξω , Ἑκάτη φημί εἰμί ἐπιβολή καί ἥρως ἔφοδος . καθαρμός τε χράω καί ἐπῳδή , καί ἀνόσιος γε καί ἄθεος ποιέω , ὡς ἐγώ δοκέω , ὁ θεῖος · καθαίρω γάρ ὁ ἔχω ὁ νόσος αἷμα τε καί ἄλλος τοιοῦτος ὥσπερ μίασμα τις ἔχω , ἤ ἀλάστωρ , ἤ φαρμάσσω ὑπό ἄνθρωπος , ἤ τις ἔργον ἀνόσιος ἐργάζομαι , ὅς χρή ἐναντίος οὗτος ποιέω , θύω τε καί εὔχομαι καί εἰς ὁ ἱερόν φέρω ἱκετεύω ὁ θεός · νῦν δέ οὗτος μέν ποιέω οὐδείς , καθαίρω δέ . Καί ὁ μέν ὁ καθαρμός γῆ κρύπτω , ὁ δέ εἰς θάλασσα ἐμβάλλω , ὁ δέ εἰς ὁ ὄρος ἀποφέρω , ὅπῃ μηδείς ἅπτω μηδέ ἐπιβαίνω · ὁ δέ χρή εἰς ὁ ἱερόν φέρω ὁ θεός ἀποδίδωμι , εἰ δή θεός γε εἰμί αἴτιος . οὐ μέντοι ἐγώ ἀξιόω ὑπό θεός ἄνθρωπος σῶμα μιαίνω , ὁ ἐπικηρος ὑπό ὁ ἁγνός · ἀλλά ἐάν τυγχάνω ὑπό ἕτερος μιαίνω ἤ τις πάσχω , ἐθέλω ἄν ὑπό ὁ θεός καθαίρω καί ἁγνίζω μάλα ἤ μιαίνω . ὁ γοῦν μέγας ὁ ἁμάρτημα καί ἀνόσιος ὁ θεῖος εἰμί ὁ καθαίρω καί ἁγνίζω καί ῥύμμα γίγνομαι ἐγώ , αὐτός τε ὄρος ὁ θεός ὁ ἱερός καί ὁ τέμενος ἀποδείκνυμι , ὡς ἄν μηδείς ὑπερβαίνω ἐάν μή ἁγνεύω , εἰσέρχομαι τε ἐγώ περιρραίνω οὐ ὡς μιαίνω , ἀλλά εἰ τις καί πρότερος ἔχω μύσος , οὗτος ἀφαγνίζω . καί περί μέν ὁ καθαρμός οὕτως ἐγώ δοκέω ἔχω .