hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.39
39 . Τὰς δὲ πηγὰς ἃς ὠνόμασα , αὗται τῷ σώματι , ὁκόταν πλήρεες ἔωσιν , ἀεὶ ἐπιδιδόασιν · ὁκόταν δὲ κεναὶ περιίστανται , ἀπ’ αὐτοῦ · οὕτω δὲ καὶ ἡ κοιλίη ποιέει . Ἔχει γὰρ οὕτως ὥσπερ εἴ τις ἐς χαλκεῖα τρία καὶ πλείονα ὕδωρ ἐγχέας καὶ συνθεὶς ὡς ἐπὶ ὁμαλωτάτου χωρίου καὶ συναρμόσας ὡς κάλλιστα διαθείη , αὐλοὺς ἐναρμόσας ἐς τὰ τρυπήματα , καὶ ἐγχέοι ἡσυχῇ ἐς ἓν τῶν χαλκείων ὕδωρ μέχρις οὗ ἐμπλησθῇ ἀπὸ τοῦ ὕδατος πάντα · ἀπὸ γὰρ τοῦ ἑνὸς ῥεύσεται ἐς τὰ ἕτερα χαλκεῖα μέχρις ὅτου καὶ τὰ ἄλλα ἐμπλησθῇ · ἐπὴν δὲ πλήρεα γένηται τὰ χαλκεῖα , ἤν τις ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἀπαρύσῃ τοῦ ὕδατος , ἀνταποδώσειεν ὀπίσω ῥέον τὸ ὕδωρ ἐς τὸ ἓν χαλκεῖον , καὶ κενεὰ ἔσται τὰ χαλκεῖα πάλιν ὥσπερ καὶ ἐδέξατο . Οὕτω δὴ καὶ ἐν τῷ σώματι ἔχει · ἐπὴν γὰρ ἐξ τὴν κοιλίην πέσῃ τὰ βρώματα καὶ τὰ ποτὰ , ἐπαυρίσκεται τὸ σῶμα ἀπὸ τῆς κοιλίης καὶ πληροῦται σὺν τῇσι πηγῇσιν · ἐπὴν δὲ ἡ κοιλίη κενῶται , ἀποδίδοται αὖθις ὀπίσω ἡ ἰκμὰς , ὥσπερ καὶ ἐπεδέξατο ἐκ τῶν ἄλλων τὸ ἓν χαλκεῖον . Φλέβες τε γάρ εἰσι διὰ παντὸς τοῦ σώματος τείνουσαι , αἱ μὲν λεπτότεραι , αἱ δὲ παχύτεραι , πολλαὶ καὶ πυκναί · αὗται δὲ , μέχρις οὗ ἂν ζώῃ ὁ ἄνθρωπος , ἀνεῴγασι καὶ δέχονταί τε καὶ ἀφιᾶσι νέον ὑγρόν · ἐπὴν δὲ ἀποθάνῃ , συμμύουσι καὶ γίνοντᾳι λεπταί . Μέχρι μὲν οὖν ζώῃ ὁ ἄνθρωπος , ἐπαυρίσκεται μὲν τὸ σῶμα ἀπὸ τῆς κοιλίης , ἐπήν τι ἔχῃ ἐν ἑωυτῇ · ἐπαυρίσκονται δὲ αἱ πηγαὶ καὶ πιμπλάμεναι διαδιδόασι τῷ σώματι · εἰ γὰρ τὸ σῶμα μὴ ἕλκοι ἀπὸ τῆς ἰκμάδος τῆς κοιλίης , ἀλλ’ αἱ πηγαὶ μόναι , ἢ ἐς τὸ σῶμα μὴ ἐδίδοσαν , οὐκ ἂν εἶχε τὸ σῶμα τροφὴν ἀρκέουσαν , ἀλλὰ ἐλάσσονα · οὐ γὰρ ἂν ἔτι εἶχον τῷ σώματι τὴν τροφὴν διεκδιδοῦσαι πηγαί . Αἱ δὲ πηγαὶ αὗται εἰ μὴ ἦσαν , ἐσθίοντες ἂν καὶ πίνοντες οὐκ ἂν διεγινώσκομεν ἀτρεκέως , οὔτε ὅ τι ἡδύ ἐστιν οὔτε ὅ τι ἀηδὲς , κατὰ ἀνάγκην τοιήνδε ἣν μέλλω ἐρέειν . Ταῦτα τὰ χωρία , ἅτε μικρότερα ἐόντα καὶ ἔνδοθεν τοῦ ἄλλου σώματος , ἀεὶ καὶ πρὸ τοῦ ἐσάσσαι ἕκαστον κατὰ τὴν ἑωυτοῦ δύναμιν ἑρμηνεύει τῷ ἄλλῳ σώματι τῶν ἐσθιομένων καὶ πινομένων ὅ τι χολῶδές ἐστι καὶ ὅ τι φλεγματῶδες καὶ ὅ τι αἱματῶδες καὶ ὅ τι ὑδρωποειδές . Τούτων γὰρ ἡμῖν ὅ τι ἂν ἑκάστου πλεῖον τοῦ καιροῦ γίνηται καὶ ἐν τοῖσι ποτοῖσι καὶ ἐν τοῖσι βρωτοῖσι , κεῖνα οὐδὲ ἡδέα γίνεται · ἅσσα δὲ χατίζει μάλιστα κατὰ ταῦτα , κεῖνα ἡδέα ἐστίν . Εἰ δὲ βρωτῶν καὶ ποτῶν ἐνδεήσεται τῶν πηγέων τις , κατὰ τοῦτο καὶ τὸ σῶμα ἑλκύσει ἀπ’ αὐτέων τέως καὶ τὸ ὑγρὸν ἔλασσον τοῦ καιροῦ γένηται · τότε ἱμείρεται ὁ ἄνθρωπος ἢ φαγέειν ἢ πιέειν τοιοῦτον , ὅ τι τὴν μοίρην ἐκείνην ἐπιπλήσει καὶ ἰσώσει τῇσιν ἄλλῃσι · καὶ διὰ τοῦτο βεβρωκότες πολλὰ ἢ πεπωκότες , ἔστιν ὅτε ἱμειρόμεθα ἢ βρωτοῦ ἢ ποτοῦ , καὶ ἄλλο οὐδὲν ἂν ἡδέως φάγοιμεν , εἰ μὴ ὅ τι ἱμειρόμεθα · ἐπὴν δὲ φάγωμεν καὶ ἰσωθῇ ἡ ἰκμὰς κατὰ τὰ ἀνυστὰ ἐν τῇσι πηγῇσι καὶ ἐν τῷ σώματι , τότε οἱ πέπαυται ὁ ἵμερος . Καὶ ταῦτα μὲν ἐς τοῦτό μοι εἴρηται .
Lemmas: 39 . ὁ δέ πηγή ὅς ὀνομάζω , οὗτος ὁ σῶμα , ὁπόταν πλήρης εἰμί , ἀεί ἐπιδίδωμι · ὁπόταν δέ κενός περιίστημι , ἀπό αὐτός · οὕτως δέ καί ὁ κοιλία ποιέω . ἔχω γάρ οὕτως ὥσπερ εἰ τις εἰς χαλκεῖον τρεῖς καί πολύς ὕδωρ ἐγχέω καί συντίθημι ὡς ἐπί ὁμαλός χωρίον καί συναρμόζω ὡς καλός διατίθημι , αὐλός ἐναρμόζω εἰς ὁ τρύπημα , καί ἐγχέω ἡσυχῇ εἰς εἷς ὁ χάλκειος ὕδωρ μέχρι ὅς ἐμπίμπλημι ἀπό ὁ ὕδωρ πᾶς · ἀπό γάρ ὁ εἷς ῥέω εἰς ὁ ἕτερος χαλκεῖον μέχρι ὅστις καί ὁ ἄλλος ἐμπίμπλημι · ἐπήν δέ πλήρης γίγνομαι ὁ χαλκεῖον , ἐάν τις ἀπό ὁ εἷς ἀπαρύω ὁ ὕδωρ , ἀνταφοδόω ὀπίσω ῥέω ὁ ὕδωρ εἰς ὁ εἷς χαλκεῖον , καί κενός εἰμί ὁ χαλκεῖον πάλιν ὥσπερ καί δέχομαι . οὕτως δή καί ἐν ὁ σῶμα ἔχω · ἐπήν γάρ ἐκ ὁ κοιλία πίπτω ὁ βρῶμα καί ὁ ποτός , ἐπαυρέω ὁ σῶμα ἀπό ὁ κοιλία καί πληρόω σύν ὁ πηγή · ἐπήν δέ ὁ κοιλία κενόω , ἀποδίδωμι αὖθις ὀπίσω ὁ ἰκμάς , ὥσπερ καί ἐπιδείκνυμι ἐκ ὁ ἄλλος ὁ εἷς χαλκεῖον . φλέψ τε γάρ εἰμί διά πᾶς ὁ σῶμα τείνω , ὁ μέν λεπτός , ὁ δέ παχύς , πολύς καί πυκνός · οὗτος δέ , μέχρι ὅς ἄν ζάω ὁ ἄνθρωπος , ἀνοίγνυμι καί δέχομαι τε καί ἀφίημι νέος ὑγρός · ἐπήν δέ ἀποθνῄσκω , συμμύω καί γίνοντᾳιομαι λεπτός . μέχρι μέν οὖν ζάω ὁ ἄνθρωπος , ἐπαυρέω μέν ὁ σῶμα ἀπό ὁ κοιλία , ἐπήν τις ἔχω ἐν ἑαυτοῦ · ἐπαυρέω δέ ὁ πηγή καί πίμπλημι διαδίδωμι ὁ σῶμα · εἰ γάρ ὁ σῶμα μή ἕλκω ἀπό ὁ ἰκμάς ὁ κοιλία , ἀλλά ὁ πηγή μόνος , ἤ εἰς ὁ σῶμα μή δίδωμι , οὐ ἄν ἔχω ὁ σῶμα τροφή ἀρκέω , ἀλλά ἐλαχύς · οὐ γάρ ἄν ἔτι ἔχω ὁ σῶμα ὁ τροφή διεκδίδωμι πηγή . ὁ δέ πηγή οὗτος εἰ μή εἰμί , ἐσθίω ἄν καί πίνω οὐ ἄν διαγιγνώσκω ἀτρεκής , οὔτε ὅς τις ἡδύς εἰμί οὔτε ὅς τις ἀηδής , κατά ἀνάγκη τοιόσδε ὅς μέλλω λέγω . οὗτος ὁ χωρίον , ἅτε μικρός εἰμί καί ἔνδοθεν ὁ ἄλλος σῶμα , ἀεί καί πρό ὁ ἐσάζω ἕκαστος κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἑρμηνεύω ὁ ἄλλος σῶμα ὁ εἰσθέω καί πίνω ὅς τις χολώδης εἰμί καί ὅς τις φλεγματώδης καί ὅς τις αἱματώδης καί ὅς τις ὑδρωποειδής . οὗτος γάρ ἐγώ ὅς τις ἄν ἕκαστος πολύς ὁ καιρός γίγνομαι καί ἐν ὁ ποτόν καί ἐν ὁ βρωτός , ἐκεῖνος οὐδέ ἡδύς γίγνομαι · ὅστις δέ χατίζω μάλα κατά οὗτος , ἐκεῖνος ἡδύς εἰμί . εἰ δέ βρωτός καί ποτόν ἐνδέω ὁ πηγή τις , κατά οὗτος καί ὁ σῶμα ἕλκω ἀπό αὐτός τέως καί ὁ ὑγρός ἐλαχύς ὁ καιρός γίγνομαι · τότε ἱμείρω ὁ ἄνθρωπος ἤ ἐσθίω ἤ πίνω τοιοῦτος , ὅς τις ὁ μοῖρα ἐκεῖνος ἐπιπίμπλημι καί ἰσόω ὁ ἄλλος · καί διά οὗτος βιβρώσκω πολύς ἤ πίνω , εἰμί ὅτε ἱμείρω ἤ βρωτός ἤ ποτόν , καί ἄλλος οὐδείς ἄν ἡδύς ἐσθίω , εἰ μή ὅς τις ἱμείρω · ἐπήν δέ ἐσθίω καί ἰσόω ὁ ἰκμάς κατά ὁ ἀνυστός ἐν ὁ πηγή καί ἐν ὁ σῶμα , τότε ἕ παύω ὁ ἵμερος . καί οὗτος μέν εἰς οὗτος ἐγώ λέγω .