hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.34
34 . Ἔχει γὰρ ὧδε ἡ γῆ ἐν ἑωυτῇ δυνάμιας παντοίας καὶ ἀναρίθμους . Ὁκόσα γὰρ ἐν αὐτῇ φύεται , πᾶσιν ἰκμάδα παρέχει ὁμοίην ἑκάστῳ , οἷον καὶ αὐτὸ τὸ φυόμενον αὐτῷ ὁμοίην κατὰ ξυγγενὲς ἔχει , καὶ ἕλκει ἕκαστον ἀπὸ τῆς γῆς τροφὴν , οἷόν περ καὶ αὐτό ἐστι · τό τε γὰρ ῥόδον ἕλκει ἀπὸ τῆς γῆς ἰκμάδα τοιαύτην , οἷόν περ καὶ αὐτὸ δυνάμει ἐστὶ , καὶ τὸ σκόροδον ἕλκει ἀπὸ τῆς γῆς ἰκμάδα τοιαύτην , οἷόν περ καὶ αὐτὸ δυνάμει ἐστὶ , καὶ τἄλλα πάντα τὰ φυόμενα ἕλκει ἐκ τῆς γῆς καθ’ ἑωυτὸ ἕκαστον · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο οὕτως εἶχεν , οὐκ ἂν ἐγένετο τὰ φυόμενα ὅμοια τοῖσι σπέρμασιν . Ὅτῳ δὲ τῶν φυομένων ἐν τῇ γῇ ἰκμὰς κατὰ συγγένειαν τοῦ δέοντος πολλῷ πλέων ἐστὶ , νοσέει ἐκεῖνο τὸ φυτόν · ὅτῳ δὲ ἐλάσσων τοῦ καιροῦ , ἐκεῖνο αὐαίνεται . Ἢν δὲ ἐξ ἀρχῆς μὴ ἐνῇ ἰκμὰς τῷ φυτῷ , ἢν ἕλκει κατὰ τὸ συγγενὲς , οὐδ’ ἂν βλαστῆσαι δύναιτο · παρέχει δὲ νοηθῆναι ὅτι , εἰ μὴ ἔχει ἰκμάδα κατὰ φύσιν τὸ φυτὸν , οὐ βλαστάνει τὴν ἀρχήν · ἡ γὰρ Ἰωνίη χώρη καὶ ἡ Πελοπόννησος τοῦ ἡλίου καὶ τῶν ὡρέων οὐ κάκιστα κέεται , ὥστε δύνασθαι ἐξαρκέειν τοῖσι φυομένοισι τὸν ἥλιον · ἀλλ’ ὅμως οὐ δυνατὸν , πολλῶν ἤδη πειρασαμένων , οὔτε ἐν Ἰωνίῃ οὔτε ἐν Πελοποννήσῳ σίλφιον φῦναι · ἐν δὲ τῇ Λιβύῃ αὐτόματον φύεται · οὐ γάρ ἐστιν οὔτε ἐν Ἰωνίῃ οὔτε ἐν Πελοποννήσῳ ἰκμὰς τοιαύτη , ὥστε τρέφειν αὐτό . Ὅτι δὲ πολλὰ καὶ ἄλλα , ὅσα τοῦ ἡλίου ἐξαρκέοντος αἱ χῶραι οὐ δύνανται τῶν θεραπευμάτων τρέφειν , ἄλλαι δὲ φύουσιν αὐτόμαται , παρέχει καὶ τοῦτο σκέψασθαι ὃ μέλλω ἐρέειν , ὁκόσον χῶρος χώρου κάρτα πλησιάζων διαφέρει ἐς τὴν ἡδυοινίην τοῦ ἡλίου ὁμοίως ἐξαρκέοντος · ἔνθα μὲν γὰρ τῆς γῆς ἰκμάς ἐστιν ἥτις τὸν οἶνον ἡδὺν παρέξει , ἔνθα δὲ οὔ . Ἔστι δὲ καὶ ἄγρια φυόμενα ἐν χωρίῳ οὐκ ὀλίγα , μεταρθέντα δὲ ὁκόσον ὀργυιὴν , οὐκ ἂν εὕροις ἔτι φυόμενα · οὐ γὰρ ἔχει ἡ γῆ μεταρθέντι τοιαύτην ἰκμάδα οἵην τοῖσιν ἀγρίοισι φυτοῖσιν ἐκείνη παρέσχεν . Ἐστὶ γὰρ αὐτοῖσι τὰ μὲν ἰωδέστερα , τὰ δὲ ὑγρότερα , τὰ δὲ γλυκύτερα , τὰ δὲ ξηρότερα , τὰ δὲ τρηχύτερα , ἄλλα δ’ ἄλλως ἔχει μυρία · μυρίαι γὰρ ἐν αὐτῇ δυνάμιές εἰσι , καὶ διὰ ταῦτα τὰ γένεα ἐκ τῆς γῆς πρῶτον οὐδὲν ἕτερον ἑτέρῳ ὅμοιον ἔφυ , ὅ τι μὴ συγγενές . Ἄγρια δέ μοι δοκέει ταῦτα πάντα εἶναι · ἄνθρωποι δὲ αὐτὰ ἡμέρωσαν ἐργαζόμενοι καρποφορέειν κατὰ τὸ σπέρμα ἕκαστον · ἕλκει γὰρ ἐκ τῆς γῆς ἡ ὁμοίη ἰκμὰς τὴν ὁμοίην , καὶ τούτοισιν αὔξεται καὶ τρέφεται , καὶ οὐδὲν ἕτερον ἑτέρῳ ὅμοιόν ἐστι τῶν φυομένων , οὔτε ἴσην οὔτε ὁμοίην ἐκ τῆς γῆς ἰκμάδα ἕλκον . Ἕλκει δὲ ἕκαστον τῶν φυομένων βρωτῶν τε καὶ ποτῶν ἐς ἑωυτὸ πολλὰς δυνάμιας ἀπὸ τῆς γῆς · ἐν παντὶ δέ ἐστί τι φλεγματώδεος καὶ αἱματώδεος · ἀνάγκην οὖν τῷδε προσηγαγόμην , ὅτι ἀπὸ τῶν βρωμάτων καὶ τῶν ποτῶν ἐς τὴν κοιλίην χωρεόντων ἕλκει τὸ σῶμα κατὰ τὰς πηγὰς ἃς ὠνόμασα , ἡ ὁμοίη ἰκμὰς τὴν ὁμοίην διὰ φλεβῶν .
Lemmas: 34 . ἔχω γάρ ὧδε ὁ γῆ ἐν ἑαυτοῦ δύναμις παντοῖος καί ἀνάριθμος . ὁπόσος γάρ ἐν αὐτός φύω , πᾶς ἰκμάς παρέχω ὅμοιος ἕκαστος , οἷος καί αὐτός ὁ φύω αὐτός ὅμοιος κατά συγγενής ἔχω , καί ἕλκω ἕκαστος ἀπό ὁ γῆ τροφή , οἷος περ καί αὐτός εἰμί · ὁ τε γάρ ῥόδος ἕλκω ἀπό ὁ γῆ ἰκμάς τοιοῦτος , οἷος περ καί αὐτός δύναμις εἰμί , καί ὁ σκόροδον ἕλκω ἀπό ὁ γῆ ἰκμάς τοιοῦτος , οἷος περ καί αὐτός δύναμις εἰμί , καί ἄλλος πᾶς ὁ φύω ἕλκω ἐκ ὁ γῆ κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος · εἰ γάρ μή οὗτος οὕτως ἔχω , οὐ ἄν γίγνομαι ὁ φύω ὅμοιος ὁ σπέρμα . ὅστις δέ ὁ φύω ἐν ὁ γῆ ἰκμάς κατά συγγένεια ὁ δέω πολύς πλέω εἰμί , νοσέω ἐκεῖνος ὁ φυτόν · ὅστις δέ ἐλαχύς ὁ καιρός , ἐκεῖνος αὐαίνω . ἐάν δέ ἐκ ἀρχή μή ἔνειμι ἰκμάς ὁ φυτόν , ἐάν ἕλκω κατά ὁ συγγενής , οὐδέ ἄν βλαστάω δύναμαι · παρέχω δέ νοέω ὅτι , εἰ μή ἔχω ἰκμάς κατά φύσις ὁ φυτόν , οὐ βλαστάνω ὁ ἀρχή · ὁ γάρ Ἰωνία χώρα καί ὁ Πελοπόννησος ὁ ἥλιος καί ὁ ὥρα οὐ κακός κεῖμαι , ὥστε δύναμαι ἐξαρκέω ὁ φύω ὁ ἥλιος · ἀλλά ὅμως οὐ δυνατός , πολύς ἤδη πειράω , οὔτε ἐν Ἰωνία οὔτε ἐν Πελοπόννησος σίλφιον φύω · ἐν δέ ὁ Λιβύη αὐτόματος φύω · οὐ γάρ εἰμί οὔτε ἐν Ἰωνία οὔτε ἐν Πελοπόννησος ἰκμάς τοιοῦτος , ὥστε τρέφω αὐτός . ὅτι δέ πολύς καί ἄλλος , ὅσος ὁ ἥλιος ἐξαρκέω ὁ χώρα οὐ δύναμαι ὁ θεράπευμα τρέφω , ἄλλος δέ φύω αὐτόματος , παρέχω καί οὗτος σκοπέω ὅς μέλλω λέγω , ὁπόσος χῶρος χῶρος κάρτα πλησιάζω διαφέρω εἰς ὁ ἡδυοινία ὁ ἥλιος ὅμοιος ἐξαρκέω · ἔνθα μέν γάρ ὁ γῆ ἰκμάς εἰμί ὅστις ὁ οἶνος ἡδύς παρέχω , ἔνθα δέ οὐ . εἰμί δέ καί ἄγριος φύω ἐν χωρίον οὐ ὀλίγος , μεταίρω δέ ὁπόσος ὄργυια , οὐ ἄν εὑρίσκω ἔτι φύω · οὐ γάρ ἔχω ὁ γῆ μεταίρω τοιοῦτος ἰκμάς οἷος ὁ ἄγριος φυτόν ἐκεῖνος παρέχω . εἰμί γάρ αὐτός ὁ μέν ἰώδης , ὁ δέ ὑγρός , ὁ δέ γλυκύς , ὁ δέ ξηρός , ὁ δέ τρηχύς , ἄλλος δέ ἄλλος ἔχω μυρίος · μυρίος γάρ ἐν αὐτός δύναμις εἰμί , καί διά οὗτος ὁ γένος ἐκ ὁ γῆ πρῶτος οὐδείς ἕτερος ἕτερος ὅμοιος φύω , ὅς τις μή συγγενής . ἄγριος δέ ἐγώ δοκέω οὗτος πᾶς εἰμί · ἄνθρωπος δέ αὐτός ἡμερόω ἐργάζομαι καρποφορέω κατά ὁ σπέρμα ἕκαστος · ἕλκω γάρ ἐκ ὁ γῆ ὁ ὅμοιος ἰκμάς ὁ ὅμοιος , καί οὗτος αὐξάνω καί τρέφω , καί οὐδείς ἕτερος ἕτερος ὅμοιος εἰμί ὁ φύω , οὔτε ἴσος οὔτε ὅμοιος ἐκ ὁ γῆ ἰκμάς ἕλκω . ἕλκω δέ ἕκαστος ὁ φύω βρωτός τε καί ποτόν εἰς ἑαυτοῦ πολύς δύναμις ἀπό ὁ γῆ · ἐν πᾶς δέ εἰμί τις φλεγματώδης καί αἱματώδης · ἀνάγκη οὖν ὅδε προσάγω , ὅτι ἀπό ὁ βρῶμα καί ὁ ποτόν εἰς ὁ κοιλία χωρέω ἕλκω ὁ σῶμα κατά ὁ πηγή ὅς ὀνομάζω , ὁ ὅμοιος ἰκμάς ὁ ὅμοιος διά φλέψ .