ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.2
2 . Πλήρωμα ὀδυνῶδες ἐγκεφάλου · ὁκόταν δὲ περιωδυνέῃ ἡ κεφαλὴ ὑπὸ πληρώσιος τοῦ ἐγκεφάλου , ἀκαθαρσίην σημαίνει , καὶ τὴν κεφαλὴν ὅλην περιωδυνίαι ἴσχουσι , καὶ παραφρονέει , καὶ ἀποθνήσκει ἑβδομαῖος , καὶ οὐκ ἂν ἐκφύγη , εἰ μὴ ῥαγείη τὸ ὑγρὸν ἑβδομαίῳ κατὰ τὰ οὔατα · οὕτω δὲ ἡ ὀδύνη παύεται , καὶ ἔμφρων γίνεται · ῥεῖ δὲ πολλὸν καὶ ἄνοσμον . Τούτου μάλιστα μὲν μὴ θεραπεύειν τὰ οὔατα , πρὶν ἂν ἐῤῥωγὸς ἴδῃς τὸ πῦον · ἢν δὲ βούλῃ καθῆραι τὴν ἄνω καὶ τὴν κάτω κοιλίην , λῦσον χωρὶς ἑκατέρην · ἔπειτα πυριᾷν τὴν κεφαλὴν ὡς μάλιστα ὅλην τε καὶ διὰ τῶν οὐάτων καὶ διὰ τῶν ῥινῶν · ῥοφεῖν δὲ πτισάνης χυλὸν , καὶ ἀοινέειν τὸ πάμπαν . Ἐπὴν δὲ ῥαγῆ τὸ πῦον , ἐπίσχειν , ἔστ’ ἂν ἡ πολλὴ τῆς ῥύσιος παύσηται · ἔπειτα κλύζειν τὰ οὔατα οἴνῳ γλυκέϊ ἢ γάλακτι γυναικείῳ ἢ ἐλαίῳ παλαιῷ , χλιαροῖσι δὲ κλύζειν , καὶ πυριᾷν τὴν κεφαλὴν θαμινὰ μαλθακῇσι πυρίῃσι καὶ εὐόδμοισιν , ἵνα θᾶσσον καθαίρηται ὁ ἐγκέφαλος . Οὗτος τὰ μὲν πρῶτα οὐκ ἀΐει . προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου ἥ τε ῥύσις ἥσσων ἐστὶ , καὶ ἡ ἀκοὴ ἅμα τῇ ῥύσει παντελῶς παυομένη παραγίνεται , καὶ ὁμοιοῦται μάλιστα ἑωυτῷ . Φυλάσσεσθαι δὲ χρὴ ἡλίους , ἀνέμους , πῦρ , καπνὸν , δριμέων ὀδμὰς καὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ ἡσυχάζειν διαίτῃ μαλθακῇ χρώμενον , καὶ ὑπὸ κενεαγγειῶν εὔλυτος ἔστω ἡ κοιλίη ἡ κάτω .
Lemmas: 2 . πλήρωμα ὀδυνώδης ἐγκέφαλος · ὁπόταν δέ περιωδυνέω ὁ κεφαλή ὑπό πλήρωσις ὁ ἐγκέφαλος , ἀκαθαρσία σημαίνω , καί ὁ κεφαλή ὅλος περιωδυνία ἴσχω , καί παραφρονέω , καί ἀποθνῄσκω ἑβδομαῖος , καί οὐ ἄν ἐκφυγή , εἰ μή ἀράσσω ὁ ὑγρός ἑβδομαῖος κατά ὁ οὖς · οὕτως δέ ὁ ὀδύνη παύω , καί ἔμφρων γίγνομαι · ῥέω δέ πολύς καί ἄνοσμος . οὗτος μάλα μέν μή θεραπεύω ὁ οὖς , πρίν ἄν ῥήγνυμι ὁράω ὁ πυός · ἐάν δέ βούλομαι καθαίρω ὁ ἄνω καί ὁ κάτω κοιλία , λύω χωρίς ἑκάτερος · ἔπειτα πυριάω ὁ κεφαλή ὡς μάλα ὅλος τε καί διά ὁ οὖς καί διά ὁ ῥίς · ῥοφέω δέ πτισάνη χυλός , καί ἀοινέω ὁ πάμπαν . ἐπήν δέ δίῥαγημι ὁ πυός , ἐπίσχω , ἔστε ἄν ὁ πολύς ὁ ῥῦσις παύω · ἔπειτα κλύζω ὁ οὖς οἶνος γλυκύς ἤ γάλα γυναικεῖος ἤ ἔλαιον παλαιός , χλιαρός δέ κλύζω , καί πυριάω ὁ κεφαλή θαμινός μαλθακός πυρία καί εὔοσμος , ἵνα ταχύς καθαίρω ὁ ἐγκέφαλος . οὗτος ὁ μέν πρῶτος οὐ ἀίω . προέρχομαι δέ ὁ χρόνος ὁ τε ῥύσις ἥσσων εἰμί , καί ὁ ἀκοή ἅμα ὁ ῥύσις παντελής παύω παραγίγνομαι , καί ὁμοιόω μάλα ἑαυτοῦ . φυλάσσω δέ χρή ἥλιος , ἄνεμος , πῦρ , καπνός , δριμύς ὀσμή καί ὁ τοιοῦτος , καί ἡσυχάζω δίαιτα μαλθακός χράω , καί ὑπό κενεάγγεια εὔλυτος εἰμί ὁ κοιλία ὁ κάτω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.3
3 . Βλητοί · οἱ δὲ βλητοὶ λεγόμενοι εἶναι , ὁκόταν ὁ ἐγκέφαλος πλησθῇ πολλῆς ἀκαθαρσίης , ὀδύνην παρέχει τὸ πρόσθεν τῆς κεφαλῆς πρῶτον , καὶ ἀναβλέπειν οὐ δύνανται οἱ μὲν ἀμφοῖν τοῖν ὀφθαλμοῖν , οἱ δὲ θατέρῳ , καὶ κῶμά μιν ἔχει , καὶ ἔκφρονές εἰσι , καὶ οἱ κρόταφοι πηδῶσι , καὶ πυρετὸς λεπτὸς ἔχει καὶ τοῦ σώματος ἀκρασίη . Οὗτος ἀποθνήσκει τριταῖος ἢ πεμπταῖος · ἐς δὲ τὰς ἑπτὰ οὐκ ἀφικνέεται · ἢν δὲ ἄρα ἀφίκηται , ἐξάντης γίνεται . Τοῦτον ἢν βούλῃ θεραπεύειν , πυριᾷν τὴν κεφαλὴν , καὶ ταμὼν ἀνάπνευσιν ποιέειν · ἢν δὲ ὀδύνη ἐστηριγμένη ᾖ , καὶ πταρμοὺς ἐμποιέειν χρὴ , καὶ τὴν κεφαλὴν καθαίρειν κούφοισι καὶ εὐώδεσι , καὶ τὴν κάτω κοιλίην καθαίρειν , ἀοινέειν δὲ τὸ πάμπαν , πτισάνης δὲ χυλῷ χρῆσθαι .
Lemmas: 3 . βλητός · ὁ δέ βλητός λέγω εἰμί , ὁπόταν ὁ ἐγκέφαλος πίμπλημι πολύς ἀκαθαρσία , ὀδύνη παρέχω ὁ πρόσθεν ὁ κεφαλή πρῶτος , καί ἀναβλέπω οὐ δύναμαι ὁ μέν ἄμφω ὁ ὀφθαλμός , ὁ δέ ἕτερος , καί κῶμα μιν ἔχω , καί ἔκφρων εἰμί , καί ὁ κρόταφος πηδάω , καί πυρετός λεπτός ἔχω καί ὁ σῶμα ἀκρασία . οὗτος ἀποθνῄσκω τριταῖος ἤ πεμπταῖος · εἰς δέ ὁ ἑπτά οὐ ἀφικνέομαι · ἐάν δέ ἄρα ἀφικνέομαι , ἐξαντάω γίγνομαι . οὗτος ἐάν βούλομαι θεραπεύω , πυριάω ὁ κεφαλή , καί τέμνω ἀνάπνευσις ποιέω · ἐάν δέ ὀδύνη στηρίζω εἰμί , καί πταρμός ἐμποιέω χρή , καί ὁ κεφαλή καθαίρω κοῦφος καί εὐώδης , καί ὁ κάτω κοιλία καθαίρω , ἀοινέω δέ ὁ πάμπαν , πτισάνη δέ χυλός χράω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.4
4 . Σφακελισμὸς ἐγκεφάλου · ἢν δὲ σφακελίσῃ ὁ ἐγκέφαλος , ὀδύνη ἴσχει τὴν κεφαλὴν , καὶ διὰ τοῦ τραχήλου φοιτᾷ ἐς τὴν ῥάχιν , καὶ αὐτὸν ἐπιλαμβάνει ἀνηκουστίη , καὶ ψῦχος ἐπέρχεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν , καὶ ἰδίει ὅλος , καὶ ἐξαίφνης ἄφωνος δείκνυται , καὶ ἐκ τῶν ῥινῶν αἷμα ῥεῖ , καὶ πελιδνὸς γίνεται . Τοῦτον ἢν μὲν ἡ νοῦσος χαλαρῶς λάβῃ , τοῦ αἵματος ἀπελθόντος , ῥαΐζει · ἢν δὲ σφόδρα ἀπειλημμένος ᾖ , ἀποθνήσκει τάχα . Τούτῳ πταρμούς τε ἐμποιέειν διὰ τῶν εὐωδέων , καὶ τὰς κοιλίας ἄμφω καθαίρειν ἐν μέρει ἑκατέρην , κούφας δὲ ὀδμὰς ἐχόντων τῇσι ῥισὶν ἀείρειν , καὶ ῥόφημα λεπτόν τε καὶ χλιαρόν · ἀοινέειν δὲ τὸ πάμπαν .
Lemmas: 4 . σφακελισμός ἐγκέφαλος · ἐάν δέ σφακελίζω ὁ ἐγκέφαλος , ὀδύνη ἴσχω ὁ κεφαλή , καί διά ὁ τράχηλος φοιτάω εἰς ὁ ῥάχις , καί αὐτός ἐπιλαμβάνω ἀνηκουστία , καί ψῦχος ἐπέρχομαι ἐπί ὁ κεφαλή , καί ἰδίω ὅλος , καί ἐξαίφνης ἄφωνος δείκνυμι , καί ἐκ ὁ ῥίς αἷμα ῥέω , καί πελιδνός γίγνομαι . οὗτος ἐάν μέν ὁ νόσος χαλαρός λαμβάνω , ὁ αἷμα ἀπέρχομαι , ῥαίζω · ἐάν δέ σφόδρα ἀπολαμβάνω εἰμί , ἀποθνῄσκω τάχα . οὗτος πταρμός τε ἐμποιέω διά ὁ εὐώδης , καί ὁ κοιλία ἄμφω καθαίρω ἐν μέρος ἑκάτερος , κοῦφος δέ ὀσμή ἔχω ὁ ῥίς ἀείρω , καί ῥόφημα λεπτός τε καί χλιαρός · ἀοινέω δέ ὁ πάμπαν .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.5
5 . Λήθαργοι · οἱ δὲ λήθαργοι , στάσις μὲν ἡ αὐτὴ τοῦ κακοῦ τῇ περιπλευμονίῃ , χαλεπωτέρη δὲ καὶ οὐ πάμπαν ἀπήλλακται ὑγρῆς περιπλευμονίης · βραδυτέρη δὲ πουλὺ ἡ νοῦσος . Πάσχει δὲ τάδε · βὴξ καὶ κῶμά μιν ἔχει , καὶ τὸ σίαλον ὑγρὸν καὶ πολὺ ἀνάγει , καὶ ἀδυνατέει σφόδρα , καὶ ὁκόταν μέλλῃ ἀποθανεῖσθαι , κάτω ὑποχωρέει ἐπὶ πολὺ καὶ ὑγρόν . Τούτῳ ἐλπὶς μὲν πάνυ βραχέη περιγενέσθαι · ὅμως δὲ πτύειν τε ποιέειν ὡς πλεῖστον καὶ θερμαίνειν καὶ ἀοινέειν · ἢν δὲ ἐκφύγῃ , ἔμπυος γίνεται .
Lemmas: 5 . λήθαργος · ὁ δέ λήθαργος , στάσις μέν ὁ αὐτός ὁ κακός ὁ περιπλευμονία , χαλεπός δέ καί οὐ πάμπαν ἀπαλλάσσω ὑγρός περιπλευμονία · βραδύς δέ πολύς ὁ νόσος . πάσχω δέ ὅδε · βήξ καί κῶμα μιν ἔχω , καί ὁ σίαλον ὑγρός καί πολύς ἀνάγω , καί ἀδυνατέω σφόδρα , καί ὁπόταν μέλλω ἀποθνῄσκω , κάτω ὑποχωρέω ἐπί πολύς καί ὑγρός . οὗτος ἐλπίς μέν πάνυ βραχύς περιγίγνομαι · ὅμως δέ πτύω τε ποιέω ὡς πολύς καί θερμαίνω καί ἀοινέω · ἐάν δέ ἐκφεύγω , ἔμπυος γίγνομαι .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.6
6 . Καυσώδης · ἡ δὲ καυσώδης λεγομένη , δίψα τε ἔχει πολλὴ , καὶ ἡ γλῶσσα πέφρικε , τὸ δὲ χρῶμα αὐτῆς τὸν μὲν πρῶτον χρόνον οἷόν περ εἴωθε , ξηρὴ δὲ σφόδρα · προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου σκληρύνεται καὶ τρηχύνεται καὶ παχύνεται καὶ ἐπιμελαίνεται . Ἢν μὲν ἐν ἀρχῇ ταῦτα πάθῃ , θάσσους αἱ κρίσιες γίνονται · ἢν δὲ ὕστερον , χρονιώτεραι · τῆς δὲ ἀφέσιος ταῦτα πάντα ἡ γλῶσσα σημαίνει ἅπερ ἐν τῇ περιπλευμονίῃ · καὶ τὰ οὖρα , χολώδεα μὲν ἢ αἱματώδεα ἐόντα , ἐπίπονα · ξανθὰ δὲ , ἀπονώτερα · καὶ τὸ πτύσμα ὑπὸ θερμασίης καὶ ξηρασίης ξυγκεκαυμένον καὶ παχύ ἐστι · πολλάκις δὲ καὶ ἐς τὴν περιπλευμονίην μεθίσταται , καὶ ἢν μεταστῇ , τάχα ἀποθνήσκει . Τοῦτον δὲ ὧδε χρὴ θεραπεύειν · λούειν θερμῷ δὶς ἢ τρὶς τῆς ἡμέρης ἑκάστης πλὴν τῆς κεφαλῆς , καὶ ἐν τῇσι κρίσεσιν οὐ χρὴ λούειν , καὶ τὰς μὲν πρώτας τῶν ἡμερέων ὑποκαθαίρειν καὶ ὑδροποτέειν · καὶ γὰρ ἔμετον ἄγει τὸ ὕδωρ ὡς ἐπιτοπολύ · τὰς δὲ ὑστέρας μετὰ τὴν κάθαρσιν ὑγραίνειν , καὶ ῥοφήμασι χρῆσθαι καὶ οἴνοισι γλυκέσιν . Ἢν δὲ μὴ ἐξ ἀρχῆς παραλάβῃς , ἀλλὰ ἤδη τῶν ἐν τῇ γλώσσῃ σημηΐων ἐνεόντων , ἐᾷν χρὴ ἕως ἂν αἱ κρίσιες παρέλθωσι καὶ τὰ τῆς γλώσσης σημήϊα ἠπιώτερα γένηται , καὶ μήτε φάρμακον δῷς μήτε κλύσῃς ἐς κάθαρσιν , πρὶν αἱ κρίσιες παρέλθωσιν .
Lemmas: 6 . καυσώδης · ὁ δέ καυσώδης λέγω , δίψα τε ἔχω πολύς , καί ὁ γλῶσσα φρίσσω , ὁ δέ χρῶμα αὐτός ὁ μέν πρῶτος χρόνος οἷος περ εἴωθα , ξηρός δέ σφόδρα · προέρχομαι δέ ὁ χρόνος σκληρύνω καί τραχύνω καί παχύνω καί ἐπιμελαίνω . ἐάν μέν ἐν ἀρχή οὗτος πάσχω , ταχύς ὁ κρίσις γίγνομαι · ἐάν δέ ὕστερον , χρόνιος · ὁ δέ ἄφεσις οὗτος πᾶς ὁ γλῶσσα σημαίνω ὅς ἐν ὁ περιπλευμονία · καί ὁ οὖρον , χολώδης μέν ἤ αἱματώδης εἰμί , ἐπίπονος · ξανθός δέ , ἄπονος · καί ὁ πτύσμα ὑπό θερμασία καί ξηρασία συγκαίω καί παχύς εἰμί · πολλάκις δέ καί εἰς ὁ περιπλευμονία μεθίστημι , καί ἐάν μεθίστημι , τάχα ἀποθνῄσκω . οὗτος δέ ὧδε χρή θεραπεύω · λούω θερμός δίς ἤ τρίς ὁ ἡμέρα ἕκαστος πλήν ὁ κεφαλή , καί ἐν ὁ κρίσις οὐ χρή λούω , καί ὁ μέν πρῶτος ὁ ἡμέρα ὑποκαθαίρω καί ὑδροποτέω · καί γάρ ἔμετος ἄγω ὁ ὕδωρ ὡς ἐπιτοπολὺ · ὁ δέ ὑστέρα μετά ὁ κάθαρσις ὑγραίνω , καί ῥόφημα χράω καί οἶνος γλυκύς . ἐάν δέ μή ἐκ ἀρχή παραλαμβάνω , ἀλλά ἤδη ὁ ἐν ὁ γλῶσσα σημεῖον ἔνειμι , ἐάω χρή ἕως ἄν ὁ κρίσις παρέρχομαι καί ὁ ὁ γλῶσσα σημεῖον ἤπιος γίγνομαι , καί μήτε φάρμακον δίδωμι μήτε κλύζω εἰς κάθαρσις , πρίν ὁ κρίσις παρέρχομαι .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.7
7 . Ὁ πλεύμων οἰδέων ὑπὸ τῆς θερμασίης · ὁκόταν ὁ πλεύμων οἰδήσῃ ὑπὸ θερμασίης πλησθεὶς , βὴξ ἴσχει ἰσχυρὴ καὶ σκληρὴ , καὶ ὀρθοπνοίη , καὶ ἀναπνέει ἀθρόον , καὶ ἀσθμαίνει πυκνὸν , καὶ ἰδίει , καὶ τοὺς μυκτῆρας ἀναπετάννυσιν ὥσπερ ἵππος ἐκ δρόμου , καὶ τὴν γλῶσσαν θαμινὰ ἐκβάλλει , καὶ τὰ στήθεα αὐτῷ ἀείδειν δοκέει καὶ βάρος ἐνεῖναι , διὸ χωρέειν οὐ δύναται τὰ στήθεα , ἀλλὰ διαῤῥήγνυται καὶ ἀδυνατέει · ἥ τε ὀδύνη ὀξέη ἴσχει , καὶ τὸ νῶτον καὶ τὰ στήθεα καὶ τὰς πλευρὰς ὡς βελόναι κεντέουσι , καὶ καίεται ταῦτα ὡς πρὸς πῦρ καθήμενος , καὶ ἐρυθήματα ἐκφύει ἐς τὸ στῆθος καὶ τὸ νῶτον ὡς φλογοειδέα , καὶ δηγμὸς ἰσχυρὸς ἐμπίπτει , καὶ ἀπορέει , ὥστε οὔτε ἑστάναι οὔτε καθῆσθαι οὔτε κατακεῖσθαι οἷός τέ ἐστιν , ἀλλ’ ὧδε ἀπορέων βληστρίζει ἑωυτὸν , καὶ δοκέει ἤδη ἀποθανεῖσθαι · ἀποθνήσκει δὲ μάλιστα τεταρταῖος ἢ ἑβδομαῖος · ἢν δὲ ταύτας διαφύγῃ , οὐ μάλα ἀποθνήσκει . Τοῦτον ἢν θεραπεύῃς , χρὴ τὴν κάτω κοιλίην ὡς τάχιστα καθῆραι κλύσμασι καλῶς , καὶ ἀπὸ τῶν ἀγκώνων καὶ τῆς ῥινὸς καὶ τῆς γλώσσης καὶ πάντοθεν τοῦ σώματος αἷμα ἀφιέναι , καὶ πόματα διδόναι ψυκτικὰ καὶ ῥοφήματα τὰ αὐτὰ δυνάμενα , καὶ τῶν οὐρητικῶν , μὴ θερμαινόντων δὲ , πολλάκις διδόναι · καὶ πρὸς μὲν τὰς ὀδύνας αὐτὰς , ὁκόταν καταιγίζωσι , χλιάσματα κοῦφα καὶ ὑγρὰ χρὴ προσφέροντα χλιαίνειν καὶ ὑγραίνειν τὸν τόπον οὗ ἂν ᾖ ἡ ὀδύνη , πρὸς δὲ τὰ ἄλλα ψυκτήρια προσίσχειν τὰ μὲν ἀφαιρέοντα , τὰ δὲ προστιθέντα , καὶ ὅκου ἂν κατακαίηται , ψῦχος ποιέειν , ἀοινέειν δὲ τὸ πάμπαν .
Lemmas: 7 . ὁ πλεύμων οἰδέω ὑπό ὁ θερμασία · ὁπόταν ὁ πλεύμων οἰδέω ὑπό θερμασία πίμπλημι , βήξ ἴσχω ἰσχυρός καί σκληρός , καί ὀρθοπνοία , καί ἀναπνέω ἀθρόος , καί ἀσθμαίνω πυκνός , καί ἰδίω , καί ὁ μυκτήρ ἀναπετάννυμι ὥσπερ ἵππος ἐκ δρόμος , καί ὁ γλῶσσα θαμινός ἐκβάλλω , καί ὁ στῆθος αὐτός ἀείδω δοκέω καί βάρος ἔνειμι , διό χωρέω οὐ δύναμαι ὁ στῆθος , ἀλλά διαρρήγνυμι καί ἀδυνατέω · ὁ τε ὀδύνη ὀξύς ἴσχω , καί ὁ νῶτον καί ὁ στῆθος καί ὁ πλευρά ὡς βελόνη κεντέω , καί καίω οὗτος ὡς πρός πῦρ κάθημαι , καί ἐρύθημα ἐκφύω εἰς ὁ στῆθος καί ὁ νῶτον ὡς φλογοειδής , καί δηγμός ἰσχυρός ἐμπίπτω , καί ἀπορέω , ὥστε οὔτε ἵστημι οὔτε κάθημαι οὔτε κατάκειμαι οἷος τε εἰμί , ἀλλά ὧδε ἀφοράω βληστρίζω ἑαυτοῦ , καί δοκέω ἤδη ἀποθνῄσκω · ἀποθνῄσκω δέ μάλα τεταρταῖος ἤ ἑβδομαῖος · ἐάν δέ οὗτος διαφεύγω , οὐ μάλα ἀποθνῄσκω . οὗτος ἐάν θεραπεύω , χρή ὁ κάτω κοιλία ὡς ταχύς καθαίρω κλύσμα καλός , καί ἀπό ὁ ἀγκών καί ὁ ῥίς καί ὁ γλῶσσα καί πάντοθεν ὁ σῶμα αἷμα ἀφίημι , καί πόμα δίδωμι ψυκτικός καί ῥόφημα ὁ αὐτός δύναμαι , καί ὁ οὐρητικός , μή θερμαίνω δέ , πολλάκις δίδωμι · καί πρός μέν ὁ ὀδύνη αὐτός , ὁπόταν καταιγίζω , χλίασμα κοῦφος καί ὑγρός χρή προσφέρω χλιαίνω καί ὑγραίνω ὁ τόπος οὗ ἄν εἰμί ὁ ὀδύνη , πρός δέ ὁ ἄλλος ψυκτήριον προσίσχω ὁ μέν ἀφαιρέω , ὁ δέ προστίθημι , καί ὅπου ἄν κατακαίω , ψῦχος ποιέω , ἀοινέω δέ ὁ πάμπαν .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.8
8 . Κεφαλῆς ὀδύνη · ὁκόταν δὲ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἀρξαμένη ὀδύνη ὀξέη ἄφωνον ποιήσῃ παραχρῆμα , ἄλλως τε καὶ ἐκ μέθης , οὗτος ἀποθνήσκει ἑβδομαῖος . Ἧσσον δὲ οἱ ἐκ τῆς μέθης τοιοῦτόν τι παθόντες καὶ ἄφωνοι μείναντες ἀποθνήσκουσιν · ἢν γὰρ ῥήξωσι φωνὴν αὐθημερὸν ἢ τῇ ὑστεραίῃ ἢ τῇ τρίτῃ , ὑγιέες γίνονται · ποιέουσι δὲ ἐκ τῆς μέθης ἔνιοι τοῦτο , οἱ δ’ ἕτεροι ἀπόλλυνται . Τούτοισι πταρμούς τε ἐμποιέειν ἰσχυροὺς , καὶ ὑποκλύσαι ὅ τι ἂν χολὴν ἄξῃ σφόδρα , καὶ ἢν ἐπαίσθηται , ὀπὸν θαψίης δοῦναι ἐν πολλῷ τῷ ὑγρῷ καὶ θερμῷ , ἵνα ὡς τάχιστα ἀπεμέσῃ · ἔπειτα ἀπισχναίνειν , καὶ ἀοινέειν ἑπτὰ ἡμέρας · ἀφαιρέειν δὲ καὶ ἀπὸ τῆς γλώσσης αἷμα , ἢν δύνῃ λαβεῖν φλέβα .
Lemmas: 8 . κεφαλή ὀδύνη · ὁπόταν δέ ἀπό ὁ κεφαλή ἄρχω ὀδύνη ὀξύς ἄφωνος ποιέω παραχρῆμα , ἄλλος τε καί ἐκ μέθη , οὗτος ἀποθνῄσκω ἑβδομαῖος . ἥσσων δέ ὁ ἐκ ὁ μέθη τοιοῦτος τις πάσχω καί ἄφωνος μένω ἀποθνῄσκω · ἐάν γάρ ῥήγνυμι φωνή αὐθημερόν ἤ ὁ ὑστεραῖος ἤ ὁ τρίτος , ὑγιής γίγνομαι · ποιέω δέ ἐκ ὁ μέθη ἔνιοι οὗτος , ὁ δέ ἕτερος ἀπόλλυμι . οὗτος πταρμός τε ἐμποιέω ἰσχυρός , καί ὑποκλύζω ὅς τις ἄν χολή ἄγω σφόδρα , καί ἐάν ἐπαισθάνομαι , ὀπός θαψία δίδωμι ἐν πολύς ὁ ὑγρός καί θερμός , ἵνα ὡς ταχύς ἀπεμέω · ἔπειτα ἀπισχναίνω , καί ἀοινέω ἑπτά ἡμέρα · ἀφαιρέω δέ καί ἀπό ὁ γλῶσσα αἷμα , ἐάν δύναμαι λαμβάνω φλέψ .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.9
9 . Φρενίτιδες · φρενίτιδες δὲ γίνονται καὶ ἐξ ἑτέρων νούσων . Πάσχουσι δὲ τάδε · τὰς φρένας ἀλγέουσιν , ὥστε μὴ ἐᾶσαι ἂν ἅψασθαι , καὶ πῦρ ἔχει , καὶ ἔκφρονές εἰσι , καὶ ἀτενὲς βλέπουσι , καὶ τἄλλα παραπλήσια ποιέουσι τοῖσιν ἐν τῇ περιπλευμονίῃ , ὁκόταν οἱ ἐν τῇ περιπλευμονίῃ ἔκφρονες ἔωσι . Τοῦτον χλιαίνειν δεῖ χλιάσμασιν ὑγροῖσι καὶ πόμασι πλὴν οἴνου , καὶ ἢν μὲν οἷός τε ᾖ , ἀποκαθαίρειν ἄνω , βηχί τε καὶ πτύσει ἀνάγειν χρὴ ὥσπερ ἐν τῇ περιπλευμονίῃ · εἰ δὲ μὴ , τὴν κάτω κοιλίην παρασκευάζειν ὅκως ὑποχωρέῃ · ὑγραίνειν δὲ πόματι · ἀγαθὸν γάρ . Ἡ δὲ νοῦσος θανατώδης · ἀποθνήσκουσι δὲ τριταῖοι ἢ πεμπταῖοι ἢ ἑβδομαῖοι · ἢν δὲ ἠπίως ληφθῇ , κρίνει ὡς περιπλευμονίη .
Lemmas: 9 . φρένιτις · φρένιτις δέ γίγνομαι καί ἐκ ἕτερος νόσος . πάσχω δέ ὅδε · ὁ φρήν ἀλγέω , ὥστε μή ἐάω ἄν ἅπτω , καί πῦρ ἔχω , καί ἔκφρων εἰμί , καί ἀτενής βλέπω , καί ἄλλος παραπλήσιος ποιέω ὁ ἐν ὁ περιπλευμονία , ὁπόταν ὁ ἐν ὁ περιπλευμονία ἔκφρων εἰμί . οὗτος χλιαίνω δέω χλίασμα ὑγρός καί πόμα πλήν οἶνος , καί ἐάν μέν οἷος τε εἰμί , ἀποκαθαίρω ἄνω , βήξ τε καί πτύσις ἀνάγω χρή ὥσπερ ἐν ὁ περιπλευμονία · εἰ δέ μή , ὁ κάτω κοιλία παρασκευάζω ὅπως ὑποχωρέω · ὑγραίνω δέ πόμα · ἀγαθός γάρ . ὁ δέ νόσος θανατώδης · ἀποθνῄσκω δέ τριταῖος ἤ πεμπταῖος ἤ ἑβδομαῖος · ἐάν δέ ἤπιος λαμβάνω , κρίνω ὡς περιπλευμονία .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.10
10 . Κυνάγχη · ὑπὸ δὲ τῆς κυνάγχης καλεομένης πνίγεται ὥνθρωπος , καὶ ἐν τῇ φάρυγγι μᾶλλόν οἱ δοκέει ἐνέχεσθαι , καὶ οὔτε τὸ σίαλον κατασπᾷ οὔτε ἄλλο οὐδὲν , καὶ τὼ ὀφθαλμὼ πονέετόν τε καὶ ἐξέχετον ὡς ἀπαγχομένοισι , καὶ ἐκβλέπει αὐτοῖσιν ἀτενὲς , καὶ ἐπιστρέφειν οὐχ οἷός τέ ἐστιν αὐτοὺς , καὶ λύζει , καὶ ἀναΐσσει θαμινὰ , καὶ τὸ πρόσωπον καὶ ἡ φάρυγξ πίμπραται , ἀτὰρ καὶ ὁ τράχηλος · ὑπὸ δὲ τοῖσιν οὔασιν οὐδὲν κακὸν ἔχειν δοκέει · καὶ ὁρᾷ καὶ ἀκούει ἀμβλύτερον , καὶ ὑπὸ τοῦ πνιγμοῦ οὐκ ἔννοός ἐστιν , οὔτε ἤν τι λέγῃ , οὔτε ἤν τι ἀκούῃ ἢ ποιέῃ · ἀλλὰ κεχηνὼς κέεται σιαλοχοέων · τοιάδε ποιέων οὗτος ἀποθνήσκει πεμπταῖος ἢ ἑβδομαῖος ἢ ἐνναταῖος . Ὅταν δὲ τούτων ἀπῇ τι τῶν σημηΐων , χαλαρωτέρην δηλοῖ τὴν νοῦσον , καὶ καλέουσιν αὐτὴν παρακυνάγχην . Τοῦτον φλεβοτομέειν χρὴ , μάλιστα μὲν ὑπὸ τὸν τιτθόν · συνακολουθέει γὰρ ταύτῃ ἐκ τοῦ πλεύμονος θερμὸν πνεῦμα · χρὴ δὲ καὶ τὰ κάτω καθαίρειν φαρμάκῳ ἢ κλύσματι , καὶ τοὺς αὐλίσκους παρῶσαι ἐς τὴν φάρυγγα κατὰ τὰς γνάθους , ὡς ἕλκηται τὸ πνεῦμα ἐς τὸν πλεύμονα , καὶ ποιέειν ὡς τάχιστα πτύσαι , καὶ ἰσχναίνειν τὸν πλεύμονα , καὶ ὑποθυμιᾷν ὕσσωπον κιλίκιον καὶ θεῖον καὶ ἄσφαλτον , καὶ ἕλκειν διὰ τῶν αὐλίσκων καὶ διὰ τῶν ῥινῶν , ὡς ἐξίῃ φλέγμα , καὶ τὴν φάρυγγα καὶ τὴν γλῶσσαν ἀνατρίβειν τοῖσι τὸ φλέγμα ἄγουσι , καὶ τὰς φλέβας τὰς ὑπὸ τῇ γλώσσῃ τάμνειν , ἀφιέναι δὲ αἷμα καὶ ἀπὸ τῶν ἀγκώνων , ἢν ἰσχύῃ · ἀοινεῖν δὲ , καὶ ῥοφεῖν πτισάνης χυλὸν λεπτόν · ἐπειδὰν δὲ ἀφῇ ἡ νοῦσος καὶ σιτίων γεύηται , ἐλατηρίῳ νέῳ καθῆραι , ἵνα μὴ ἑτέρῳ κακῷ περιπέσῃ .
Lemmas: 10 . κυνάγχη · ὑπό δέ ὁ κυνάγχη καλέω πνίγω ἄνθρωπος , καί ἐν ὁ φάρυγξ μάλα ἕ δοκέω ἐνέχω , καί οὔτε ὁ σίαλον κατασπάω οὔτε ἄλλος οὐδείς , καί ὁ ὀφθαλμός πονέω τε καί ἐξέχω ὡς ἀπάγχω , καί ἐκβλέπω αὐτός ἀτενής , καί ἐπιστρέφω οὐ οἷος τε εἰμί αὐτός , καί λύζω , καί ἀνᾴσσω θαμινός , καί ὁ πρόσωπον καί ὁ φάρυγξ πίμπρημι , ἀτάρ καί ὁ τράχηλος · ὑπό δέ ὁ οὖς οὐδείς κακός ἔχω δοκέω · καί ὁράω καί ἀκούω ἀμβλύς , καί ὑπό ὁ πνιγμός οὐ ἔννοος εἰμί , οὔτε ἐάν τις λέγω , οὔτε ἐάν τις ἀκούω ἤ ποιέω · ἀλλά χάσκω κεῖμαι σιαλοχόος · τοιόσδε ποιέω οὗτος ἀποθνῄσκω πεμπταῖος ἤ ἑβδομαῖος ἤ ἐναταῖος . ὅταν δέ οὗτος ἀπέρχομαι τις ὁ σημεῖον , χαλαρός δηλόω ὁ νόσος , καί καλέω αὐτός παρακυνάγχη . οὗτος φλεβοτομέω χρή , μάλα μέν ὑπό ὁ τιτθός · συνακολουθέω γάρ οὗτος ἐκ ὁ πλεύμων θερμός πνεῦμα · χρή δέ καί ὁ κάτω καθαίρω φάρμακον ἤ κλύσμα , καί ὁ αὐλίσκος παρόω εἰς ὁ φάρυγξ κατά ὁ γνάθος , ὡς ἕλκω ὁ πνεῦμα εἰς ὁ πλεύμων , καί ποιέω ὡς ταχύς πτύω , καί ἰσχναίνω ὁ πλεύμων , καί ὑποθυμιάω ὕσσωπον κιλίκιος καί θεῖος καί ἄσφαλτος , καί ἕλκω διά ὁ αὐλίσκος καί διά ὁ ῥίς , ὡς ἐξέρχομαι φλέγμα , καί ὁ φάρυγξ καί ὁ γλῶσσα ἀνατρίβω ὁ ὁ φλέγμα ἄγω , καί ὁ φλέψ ὁ ὑπό ὁ γλῶσσα τέμνω , ἀφίημι δέ αἷμα καί ἀπό ὁ ἀγκών , ἐάν ἰσχύω · ἀοινέω δέ , καί ῥοφέω πτισάνη χυλός λεπτός · ἐπειδάν δέ ἀφίημι ὁ νόσος καί σιτίον γεύω , ἐλατήριος νέος καθαίρω , ἵνα μή ἕτερος κακός περιπίπτω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.11
11 . Νοῦσος ἴκτερος · ἴκτερος τοιόσδε ἐστὶν ὁ ὀξὺς καὶ διὰ τάχεος ἀποκτείνων · ἡ χροιὴ ὅλη σιδιοειδὴς σφόδρα ἐστὶν ἢ χλωροτέρη οἵη οἱ σαῦροι οἱ χλωροί · παρόμοιος δὲ καὶ ὁ χρὼς , καὶ τῷ οὔρῳ ὑφίσταται οἷον ὀρόβιον πυῤῥόν · καὶ πυρετὸς καὶ φρίκη βληχρὴ ἔχει · ἐνίοτε δὲ καὶ τὸ ἱμάτιον οὐκ ἀνέχεται ἔχων , ἀλλὰ δάκνεται , καὶ ξύεται , καὶ ἄσιτος ἐὼν τὰ ἑωθινὰ τὰ σπλάγχα ἀμύσσεται ὡς ἐπιτοπουλὺ , καὶ ὁκόταν ἐγείρῃ τις αὐτὸν ἢ προσδιαλέγηται , οὐκ ἀνέχεται . Οὗτος ὡς ἐπιτοπολὺ ἀποθνήσκει ἐντὸς τεσσαρεσκαίδεκα ἡμερέων · ταύτας δὲ διαφυγὼν ὑγιὴς γίνεται . Χρὴ δὲ θερμολουτέειν , καὶ πίνειν μελίκρητον σὺν καρύων θασίων λεπισθέντων καὶ ἀψινθίου κόμης ἴσον , ἀνίσου σεσησμένου ἥμισυ , πίνειν ὁλκῆς τριώβολον νῆστις , καὶ πάλιν ἐς κοίτην τὸ μελίκρητον τοῦτο , καὶ οἶνον παλαιὸν λεπτὸν , καὶ ῥοφήματα · ἀσιτέειν δὲ μή .
Lemmas: 11 . νόσος ἴκτερος · ἴκτερος τοιόσδε εἰμί ὁ ὀξύς καί διά τάχος ἀποκτείνω · ὁ χροιά ὅλος σιδιοειδής σφόδρα εἰμί ἤ χλωρός οἷος ὁ σαῦρος ὁ χλωρός · παρόμοιος δέ καί ὁ χρώς , καί ὁ οὖρος ὑφίστημι οἷος ὀρόβιον πυρρός · καί πυρετός καί φρίκη βληχρός ἔχω · ἐνίοτε δέ καί ὁ ἱμάτιον οὐ ἀνέχω ἔχω , ἀλλά δάκνω , καί ξύω , καί ἄσιτος εἰμί ὁ ἑωθινός ὁ σπλάγχνον ἀμύσσω ὡς ἐπιτοπουλὺ , καί ὁπόταν ἐγείρω τις αὐτός ἤ προσδιαλέγομαι , οὐ ἀνέχω . οὗτος ὡς ἐπιτοπολὺ ἀποθνῄσκω ἐντός τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρα · οὗτος δέ διαφεύγω ὑγιής γίγνομαι . χρή δέ θερμολουτέω , καί πίνω μελίκρητον σύν κάρυον θάζω λεπίζω καί ἀψίνθιον κόμη ἴσος , ἄνισος σίγσμαι ἥμισυς , πίνω ὁλκή τριώβολον νῆστις , καί πάλιν εἰς κοίτη ὁ μελίκρητον οὗτος , καί οἶνος παλαιός λεπτός , καί ῥόφημα · ἀσιτέω δέ μή .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.12
12 . Τέτανος · οἱ τέτανοι ὅταν ἐπιλάβωσιν , αἱ γένυες πεπήγασιν ὡς ξύλα , καὶ τὸ στόμα διοίγειν οὐ δύνανται , καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ δακρύουσί τε καὶ ἰλλαίνονται , καὶ τὸ μετάφρενον πέπηγε , καὶ τὰ σκέλεα οὐ δύνανται συνάγειν , ὁμοίως οὐδὲ τὼ χεῖρε , καὶ τὸ πρόσωπον ἐρεύθει , καὶ σφόδρα ὀδυνᾶται , καὶ ὁκόταν ἀποθνήσκειν μέλλῃ , ἀνεμέει διὰ τῶν ῥινῶν καὶ τὸ πόμα καὶ τὸ ῥόφημα καὶ τὸ φλέγμα . Οὗτος τριταῖος ἢ πεμπταῖος ἢ ἑβδομαῖος ἢ τεσσαρεσκαιδεκαταῖος ἀπόλλυται · ταύτας δὲ διαφυγὼν ὑγιὴς γίνεται . Τούτῳ διδόναι καταπότια , πέπερι καὶ ἐλλέβορον μέλανα , καὶ ζωμὸν ὀρνιθείων πίονα θερμὸν , καὶ πταρμοὺς ἰσχυροὺς καὶ πολλοὺς ἐμποιέειν , καὶ πυριᾷν · ὁκόταν δὲ μὴ πυριῆται , τὰ χλιάσματα προστιθέναι ὑγρὰ καὶ λιπαρὰ ἐν κύστεσι καὶ ἀσκίοισι πανταχόθεν , μάλιστα δὲ πρὸς τὰ ὀδυνώδεα , καὶ ἀλείφειν θερμῷ καὶ πολλῷ καὶ πολλάκις .
Lemmas: 12 . τέτανος · ὁ τέτανος ὅταν ἐπιλαμβάνω , ὁ γένυς πήγνυμι ὡς ξύλον , καί ὁ στόμα διοίγνυμι οὐ δύναμαι , καί ὁ ὀφθαλμός δακρύω τε καί ἰλλαίνω , καί ὁ μετάφρενον πήγνυμι , καί ὁ σκέλος οὐ δύναμαι συνάγω , ὅμοιος οὐδέ ὁ χείρ , καί ὁ πρόσωπον ἐρεύθω , καί σφόδρα ὀδυνάω , καί ὁπόταν ἀποθνῄσκω μέλλω , ἀνεμέω διά ὁ ῥίς καί ὁ πόμα καί ὁ ῥόφημα καί ὁ φλέγμα . οὗτος τριταῖος ἤ πεμπταῖος ἤ ἑβδομαῖος ἤ τεσσαρεσκαιδεκαταῖος ἀπόλλυμι · οὗτος δέ διαφεύγω ὑγιής γίγνομαι . οὗτος δίδωμι καταπότιον , πέπερι καί ἑλλέβορος μέλας , καί ζωμός ὀρνιθεῖον πίων θερμός , καί πταρμός ἰσχυρός καί πολύς ἐμποιέω , καί πυριάω · ὁπόταν δέ μή πυριάω , ὁ χλίασμα προστίθημι ὑγρός καί λιπαρός ἐν κύστις καί ἀσκίον πανταχόθεν , μάλα δέ πρός ὁ ὀδυνώδης , καί ἀλείφω θερμός καί πολύς καί πολλάκις .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.13
13 . Ὀπισθότονος · ὅταν δὲ ὀπισθότονος ἴσχῃ , τὰ μὲν ἄλλα ὡς ἐπιτοπολὺ τὰ αὐτὰ , σπᾶται δὲ ἐς τοὔπισθεν , καὶ βοᾷ ἐνίοτε , καὶ ὀδύναι ἴσχουσιν ἰσχυραὶ , καὶ συνάγειν ἐνίοτε οὐκ ἐᾷ τὰ σκέλεα οὐδὲ τὰς χεῖρας ἐκτεῖναι · ξυγκεκαμμένοι γὰρ οἱ ἀγκῶνες γίνονται , καὶ τοὺς δακτύλους πὺξ ἔχει , καὶ τὸν μέγαν δάκτυλον τοῖσιν ἄλλοισι κατέχει ὡς ἐπιτοπουλὺ , καὶ φλυηρέει ἐνίοτε , καὶ οὐ δύναται ἑωυτὸν κατέχειν , ἀλλ’ ἀναΐσσει ἐνίοτε , ὅταν ἡ ὀδύνη ἔχῃ · ὅταν δὲ ἀνῇ ἡ ὀδύνη , ἡσυχίην ἔχει · ἐνίοτε δὲ καὶ ἄφωνοι γίνονται ἅμα ἁλισκόμενοι ἢ μανικοί τε καὶ μελαγχολικοί . Οὗτοι τριταῖοι ἀποθνήσκουσι τῆς φωνῆς λυθείσης καὶ ἀνεμέουσι διὰ τῶν ῥινῶν · εἰ δὲ φθάσουσι φυγεῖν τὰς τεσσαρεσκαίδεκα , ὑγιέες γίνονται . Θεραπεύειν δὲ ὡς τὸν ἄνω . Ἢν δὲ βούλῃ , καὶ ὧδε ποιέειν · ὕδωρ ὡς πλεῖστον ψυχρὸν καταχέας , ἔπειτα ἱμάτια λεπτὰ καὶ καθαρὰ καὶ θερμὰ ἐπιβάλλειν , πῦρ δὲ τότε μὴ προσφέρειν . Οὕτω χρὴ ποιέειν καὶ τοὺς τετάνους καὶ τοὺς ὀπισθοτόνους .
Lemmas: 13 . ὀπισθότονος · ὅταν δέ ὀπισθότονος ἴσχω , ὁ μέν ἄλλος ὡς ἐπιτοπολὺ ὁ αὐτός , σπάω δέ εἰς ὄπισθεν , καί βοάω ἐνίοτε , καί ὀδύνη ἴσχω ἰσχυρός , καί συνάγω ἐνίοτε οὐ ἐάω ὁ σκέλος οὐδέ ὁ χείρ ἐκτείνω · συγκάπτω γάρ ὁ ἀγκών γίγνομαι , καί ὁ δάκτυλος πύξ ἔχω , καί ὁ μέγας δάκτυλος ὁ ἄλλος κατέχω ὡς ἐπιτοπουλὺ , καί φλυαρέω ἐνίοτε , καί οὐ δύναμαι ἑαυτοῦ κατέχω , ἀλλά ἀνᾴσσω ἐνίοτε , ὅταν ὁ ὀδύνη ἔχω · ὅταν δέ ἀνίημι ὁ ὀδύνη , ἡσυχία ἔχω · ἐνίοτε δέ καί ἄφωνος γίγνομαι ἅμα ἁλίσκομαι ἤ μανικός τε καί μελαγχολικός . οὗτος τριταῖος ἀποθνῄσκω ὁ φωνή λύω καί ἀνεμέω διά ὁ ῥίς · εἰ δέ φθάνω φεύγω ὁ τεσσαρεσκαίδεκα , ὑγιής γίγνομαι . θεραπεύω δέ ὡς ὁ ἄνω . ἐάν δέ βούλομαι , καί ὧδε ποιέω · ὕδωρ ὡς πολύς ψυχρός καταχέω , ἔπειτα ἱμάτιον λεπτός καί καθαρός καί θερμός ἐπιβάλλω , πῦρ δέ τότε μή προσφέρω . οὕτως χρή ποιέω καί ὁ τέτανος καί ὁ ὀπισθότονος .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.32
32 . Τοῦ ἀνθρώπου ἐς τὴν γένεσιν ἀπὸ πάντων τῶν μελέων τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς ἐλθὸν τὸ σπέρμα καὶ ἐς τὰς μήτρας τῆς γυναικὸς πεσὸν ἐπάγη · χρόνου δὲ γενομένου φύσις ἀνθρωποειδὴς ἐγένετο ἐξ αὐτέου . Ἔχει δὲ καὶ ἡ γυνὴ καὶ ὁ ἀνὴρ τέσσαρας ἰδέας ὑγροῦ ἐν τῷ σώματι , ἀφ’ ὧν αἱ νοῦσοι γίνονται , ὑκόσα μὴ ἀπὸ βίης νουσήματα γίνεται · αὗται δὲ αἱ ἰδέαι εἰσὶ φλέγμα , αἷμα , χολὴ , καὶ ὕδρωψ , καὶ ἀπὸ τούτων ἐς τὸ σπέρμα οὐκ ἐλάχιστον οὐδὲ ἀσθενέστατον συνέρχεται , καὶ ἐπειδὴ τὸ ζῶον ἐγένετο , κατὰ τοὺς τοκῆας τοσαύτας ἰδέας ὑγροῦ ὑγιηροῦ τε καὶ νοσεροῦ ἔχει ἐν ἑωυτῷ . Ἀποφανέω δὲ ὅκως ἐν ἑκάστῃ τουτέων τῶν ἰδεῶν καὶ πλείω καὶ ἐλάσσω ἐν τῷ σώματι γίνεται , καὶ ὑπὸ τούτου νοσέουσι , καὶ ὅτι αἱ νοῦσοι κρίνονται ἐν τῇσι περισσῇσιν ἡμέρῃσι , καὶ τίνες ἀρχαὶ τῶν νούσων εἰσὶ , καὶ ὁκοῖα αὐτέων ἑκάστη ἐν τῷ σώματι ἐργασμένη τὴν νοῦσον ἐπάγει , καὶ ὑπὸ τὸ ἀυτὸ ῥῖγος πυρετῶδες γίνεται , καὶ διὰ τί τὸ πῦρ ἐπιπίπτει μετ’ αὐτό .
Lemmas: 32 . ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ γένεσις ἀπό πᾶς ὁ μέλος ὁ ἀνήρ καί ὁ γυνή ἔρχομαι ὁ σπέρμα καί εἰς ὁ μήτρα ὁ γυνή πίπτω πήγνυμι · χρόνος δέ γίγνομαι φύσις ἀνθρωποειδής γίγνομαι ἐκ αύ̓τος . ἔχω δέ καί ὁ γυνή καί ὁ ἀνήρ τέσσαρες ἰδέα ὑγρός ἐν ὁ σῶμα , ἀπό ὅς ὁ νόσος γίγνομαι , ὑπόσος μή ἀπό βία νόσημα γίγνομαι · οὗτος δέ ὁ ἰδέα εἰμί φλέγμα , αἷμα , χολή , καί ὕδρωψ , καί ἀπό οὗτος εἰς ὁ σπέρμα οὐ ἐλαχύς οὐδέ ἀσθενής συνέρχομαι , καί ἐπειδή ὁ ζῷον γίγνομαι , κατά ὁ τοκεύς τοσοῦτος ἰδέα ὑγρός ὑγιηρός τε καί νοσερός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . ἀποφαίνω δέ ὅπως ἐν ἕκαστος οὗτος ὁ ἰδέα καί πολύς καί ἐλαχύς ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι , καί ὑπό οὗτος νοσέω , καί ὅτι ὁ νόσος κρίνω ἐν ὁ περισσός ἡμέρα , καί τίς ἀρχή ὁ νόσος εἰμί , καί ὁποῖος αὐτός ἕκαστος ἐν ὁ σῶμα ἐργάζομαι ὁ νόσος ἐπάγω , καί ὑπό ὁ ἐουτός ῥῖγος πυρετώδης γίγνομαι , καί διά τίς ὁ πῦρ ἐπιπίπτω μετά αὐτός .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.33
33 . Ἐθέλω δὲ ἀποφῆναι πρῶτον , πῶς ἡ χολὴ καὶ τὸ αἷμα καὶ ὁ ὕδρωψ καὶ τὸ φλέγμα πλέονα καὶ ἐλάσσονα γίνεται , ἀπὸ τῶν · βρωμάτων καὶ τῶν πομάτων τρόπῳ τοιῷδε · ἡ κοιλίη τῷ σώματι πάντων πηγή ἐστι πλέη ἐοῦσα · κενεὴ δὲ γενομένη ἐπαυρίσκεται ἀπὸ τοῦ σώματος τηκομένου . Εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλαι πηγαὶ τέσσαρες , ἀφ’ ὧν χωρέει τούτων ἕκαστον · ἐς τὸ σῶμα , ἐπὴν αὗται ἀπὸ τῆς κοιλίης λάβωσι , καὶ αὗται ἐπὴν κενῶνται , ἀπὸ τοῦ σώματος ἐπαυρίσκονται ἕλκει δὲ καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα , ἐπὴν ἡ κοιλίη · τι ἔχῃ ἐν ἑωυτῇ · τῷ μὲν δὴ αἵματι ἡ καρδίη πηγή ἐστι , τῷ δὲ φλέγματι ἡ κεφαλὴ , τῷ δὲ ὕδατι ὁ σπλὴν , τῇ δὲ χολῇ τὸ χωρίον τὸ ἐπὶ τῷ ἥπατι . Αὗται αἱ τέσσαρες τουτέοισίν εἰσι πηγαὶ ἄνευ τῆς κοιλίης · τουτέων δέ εἰσι κοιλόταται ἡ κεφαλὴ καὶ ὁ σπλήν · εὐρυχωρίη γὰρ ἐν αὐτῷ πλείστη ἐστίν · ἀλλὰ περὶ τούτου ὀλίγῳ ὕστερον ἀποφανέω κάλλιον . Ἔχει δὲ καὶ τόδε ὧδε · ἐν τοῖσι βρῳτοῖσι καὶ τοῖσι ποτοῖσιν ἔνεστι πᾶσι καὶ χολώδεός τι καὶ ὑδρωποειδέος καὶ αἱματώδεος καὶ φλεματώδεος , τῇ μὲν πλέον , τῇ δὲ ἔλασσον · διότι καὶ διαφέρει τὰ ἐσθιόμενα καὶ πινόμενα ἀλλήλων ἐς τὴν ὑγιείην · καὶ ταῦτά μοι ἐς τοῦτο εἴρηται . Ἐπὴν δὲ φάγῃ ἢ πίῃ ὁ ἄνθρωπος , ἕλκει τὸ σῶμα ἐς ἑωυτὸ ἐκ τῆς κοιλίης τῆς ἰκμάδος τῆς εἰρημένης , καὶ αἱ πηγαὶ ἕλκουσι διὰ τῶν φλεβῶν ἀπὸ τῆς κοιλίης , ἡ ὁμοίη ἰκμὰς τὴν ὁμοίην , καὶ διαδίδωσι τῷ σώματι , ὥσπερ ἐπὶ τῶν φυτῶν ἕλκει ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ὁμοίη ἰκμὰς τὴν ὁμοίην .
Lemmas: 33 . ἐθέλω δέ ἀποφαίνω πρῶτος , πῶς ὁ χολή καί ὁ αἷμα καί ὁ ὕδρωψ καί ὁ φλέγμα πολύς καί ἐλαχύς γίγνομαι , ἀπό ὁ · βρῶμα καί ὁ πόμα τρόπος τοιόσδε · ὁ κοιλία ὁ σῶμα πᾶς πηγή εἰμί πολύς εἰμί · κενός δέ γίγνομαι ἐπαυρέω ἀπό ὁ σῶμα τήκω . εἰμί δέ καί ἄλλος πηγή τέσσαρες , ἀπό ὅς χωρέω οὗτος ἕκαστος · εἰς ὁ σῶμα , ἐπήν οὗτος ἀπό ὁ κοιλία λαμβάνω , καί οὗτος ἐπήν κενόω , ἀπό ὁ σῶμα ἐπαυρέω ἕλκω δέ καί αὐτός ὁ σῶμα , ἐπήν ὁ κοιλία · τις ἔχω ἐν ἑαυτοῦ · ὁ μέν δή αἷμα ὁ καρδία πηγή εἰμί , ὁ δέ φλέγμα ὁ κεφαλή , ὁ δέ ὕδωρ ὁ σπλήν , ὁ δέ χολή ὁ χωρίον ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ . οὗτος ὁ τέσσαρες τόυτεος εἰμί πηγή ἄνευ ὁ κοιλία · οὗτος δέ εἰμί κοῖλος ὁ κεφαλή καί ὁ σπλήν · εὐρυχωρία γάρ ἐν αὐτός πολύς εἰμί · ἀλλά περί οὗτος ὀλίγος ὕστερον ἀποφαίνω καλός . ἔχω δέ καί ὅδε ὧδε · ἐν ὁ βρῳτός καί ὁ ποτόν ἔνειμι πᾶς καί χολώδης τις καί ὑδρωποειδής καί αἱματώδης καί φλεματώδης , τῇ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς · διότι καί διαφέρω ὁ εἰσθέω καί πίνω ἀλλήλων εἰς ὁ ὑγίεια · καί οὗτος ἐγώ εἰς οὗτος λέγω . ἐπήν δέ ἐσθίω ἤ πίνω ὁ ἄνθρωπος , ἕλκω ὁ σῶμα εἰς ἑαυτοῦ ἐκ ὁ κοιλία ὁ ἰκμάς ὁ λέγω , καί ὁ πηγή ἕλκω διά ὁ φλέψ ἀπό ὁ κοιλία , ὁ ὅμοιος ἰκμάς ὁ ὅμοιος , καί διαδίδωμι ὁ σῶμα , ὥσπερ ἐπί ὁ φυτόν ἕλκω ἀπό ὁ γῆ ὁ ὅμοιος ἰκμάς ὁ ὅμοιος .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.37
37 . Νῦν δὲ ἐρέω περὶ ὕδρωπος , ὥς τε καὶ διὰ τί πλείων γίνεται ἐν τῷ σώματι , καὶ ὅκως ἕλκει ὁ σπλὴν ἐς ἑωυτόν . Φημὶ δὲ , ἐπὴν ὁ ἄνθρωπος πίνῃ πλέον , ἕλκειν ἐς ἑωυτὸν ἐκ τῆς κοιλίης τοῦ ὕδατος καὶ τὸ σῶμα καὶ τὸν σπλῆνα , καὶ , ἢν πλέον εἰρύσῃ τοῦ καιροῦ , πονέειν αὐτίκα τὸν ἄνθρωπον , καὶ τοῦτο ἐσαΐουσι γινόμενον ὁκόσοι σπληνώδεες τῶν ἀνθρώπων εἰσίν . Ἐπὴν δὲ εἰρύσῃ ὁ σπλὴν , ἄριστα μὲν , εἰ ἐν τῇ κύστει διηθηείη ἀπὸ τοῦ ὕδατος τὸ παλαιὸν τοῦ ἐνεόντος ἐν τῷ σπληνὶ ἢ τῇ κοιλίῃ , καὶ ταῦτα ἐκδιηθήσειε · κατὰ τὰ ἄνω γὰρ χωρία οὐκ ἀποκαθαίρεται τὸ ὕδωρ ἀπὸ τοῦ σπληνὸς , εἰ μὴ ὁκόσον δὴ ἐν τοῖς ἀγγείοις ἐνεόν ἐστι τοῖσιν ἀπὸ τοῦ σπληνός · ἀλλ’ ἴα ἐστὶν ἀποκάθαρσις ἐς τὴν κοιλίην καὶ ἐς τὴν κύστιν . Ἢν δὲ ταῦτα μὴ εὔροα ᾖ , μηδὲ διηθῇ ἔξω , ἀπὸ τοῦ σπληνὸς ἔρχεται τὸ ὕδωρ ἐς τὰ κάτω · κεῖθι δὲ μίσγεται τῇ ἄλλῃ ἰκμάδι · κἢν μὲν ὀλίγον ἔῃ , οὐκ ἂν ἐσάσσειεν , ἀλλὰ διηθηθείη ἂν ἀπὸ τοῦ σώματος ἐς τὴν κύστιν καὶ ἐς τὴν κοιλίην διὰ φλεβῶν · εἰσὶ γὰρ ἐκ τούτου κατατείνουσαι πολλαὶ , αἳ ἕλκουσιν ἐς ἑωυτὰς ἐκ τῶν κάτωθεν χωρίων , ἐπὴν ξηρότεραι γένωνται ἢ πρὶν ἦσαν . Ἢν δὲ γίνηται ἕτερον ὕδωρ καὶ ἡ κοιλίη καὶ ἡ κύστις μὴ διηθῇ ἔξω , ἀείρεται ὁ σπλὴν , καὶ τὰ κάτω τοῦ σώματος ἐπίπονα γίνεται . Ταῦτα δὲ μοι εἴρηται , ὅκως τε καὶ διότι τὸ ὕδωρ πλεῖον γίνεται ἐν τῷ σώματι ἀπὸ τοῦ ποτοῦ , καὶ ὅκως ὁ σπλὴν ἕλκει .
Lemmas: 37 . νῦν δέ λέγω περί ὕδρωψ , ὡς τε καί διά τίς πολύς γίγνομαι ἐν ὁ σῶμα , καί ὅπως ἕλκω ὁ σπλήν εἰς ἑαυτοῦ . φημί δέ , ἐπήν ὁ ἄνθρωπος πίνω πολύς , ἕλκω εἰς ἑαυτοῦ ἐκ ὁ κοιλία ὁ ὕδωρ καί ὁ σῶμα καί ὁ σπλήν , καί , ἐάν πολύς ἐρύω ὁ καιρός , πονέω αὐτίκα ὁ ἄνθρωπος , καί οὗτος εἰσαίω γίγνομαι ὁπόσος σπληνώδης ὁ ἄνθρωπος εἰμί . ἐπήν δέ ἐρύω ὁ σπλήν , ἀγαθός μέν , εἰ ἐν ὁ κύστις διηθ́ηνυμι ἀπό ὁ ὕδωρ ὁ παλαιός ὁ ἔνειμι ἐν ὁ σπλήν ἤ ὁ κοιλία , καί οὗτος ἐκδιηθέω · κατά ὁ ἄνω γάρ χωρίον οὐ ἀποκαθαίρω ὁ ὕδωρ ἀπό ὁ σπλήν , εἰ μή ὁπόσος δή ἐν ὁ ἀγγεῖον ἔνειμι εἰμί ὁ ἀπό ὁ σπλήν · ἀλλά εἷς εἰμί ἀποκάθαρσις εἰς ὁ κοιλία καί εἰς ὁ κύστις . ἐάν δέ οὗτος μή εὔροος εἰμί , μηδέ διηθέω ἔξω , ἀπό ὁ σπλήν ἔρχομαι ὁ ὕδωρ εἰς ὁ κάτω · ἐκεῖθι δέ μείγνυμι ὁ ἄλλος ἰκμάς · ἐάν μέν ὀλίγος εἰμί , οὐ ἄν ἐσάζω , ἀλλά διηθέω ἄν ἀπό ὁ σῶμα εἰς ὁ κύστις καί εἰς ὁ κοιλία διά φλέψ · εἰμί γάρ ἐκ οὗτος κατατείνω πολύς , ὅς ἕλκω εἰς ἑαυτοῦ ἐκ ὁ κάτωθεν χωρίον , ἐπήν ξηρός γίγνομαι ἤ πρίν εἰμί . ἐάν δέ γίγνομαι ἕτερος ὕδωρ καί ὁ κοιλία καί ὁ κύστις μή διηθέω ἔξω , ἀείρω ὁ σπλήν , καί ὁ κάτω ὁ σῶμα ἐπίπονος γίγνομαι . οὗτος δέ ἐγώ λέγω , ὅπως τε καί διότι ὁ ὕδωρ πολύς γίγνομαι ἐν ὁ σῶμα ἀπό ὁ ποτός , καί ὅπως ὁ σπλήν ἕλκω .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.38
38 . Νῦν δὲ ἐρέω περὶ αἵματος ὅκως τε καὶ διότι πλεῖον γίνεται ἐν τῷ σώματι . Ἐπήν τι πίῃ ἢ φάγῃ ὁ ἄνθρωπος , ὅ τι ἐστὶν αἱματῶδες , ἕλκει μὲν καὶ τὸ σῶμα ἅπαν ἐς ἑωυτὸ , ἕλκει δὲ καὶ ἡ καρδίη τὸ αἱματῶδες ἐς ἑωυτὴν , καὶ ἐπὴν πλέον εἰρύσῃ , οὐ γίνεταί οἱ τῇ καρδίῃ πόνος · στερεὸν γάρ τι χρῆμα καὶ πυκνόν ἐστιν ἡ καρδίη , καὶ διὰ τοῦτο οὐ πονέει , καὶ ἐξ αὐτῆς παχεῖαι φλέβες τείνουσιν αἱ σφάγιαι καλεόμεναι , ἐς ἃς ταχέως , ἢν πλεῖον προσγένηται , διαδίδοται τὸ αἱματῶδες , καὶ πιμπλάμεναι κεῖναι τῇ κεφαλῇ καὶ τῷ σώματι διδόασιν ἐν τάχει , καὶ ἐπήν τι φάγῃ ἢ πίῃ , ὅ τι ἐστὶν αἱματῶδες , αὐτίκα αἱ σφάγιαι φλέβες ἀείρονται , καὶ τὸ πρόσωπον ἐρεύθει . Προσγενομένου δὲ τῇ καρδίῃ καὶ τῷ σώματι τοῦ αἵματος πλείονος τοῦ ἱκανοῦ ἀπὸ τῶν βρωτῶν καὶ τῶν ποτῶν καὶ μισγομένου τῷ ἄλλῳ ὑγρῷ , ἢν μὴ ἀπ’ αὐτοῦ ἐξέλθῃ κατὰ τὴν κοιλίην ἢ κατὰ τὴν κύστιν , μιγὲν τῇ ἄλλῃ ἰκμάδι ἐν τῷ σώματι πόνον παρέχει · ἢν δὲ ὀλίγον προσγένηται , οὐκ ἐσάσσειεν ἂν ἐς τὸ σῶμα , χρόνῳ δὲ διαδίδοται ἀπ’ αὐτοῦ ἐς τὴν κοιλίην ἢ κατὰ τὰς ῥῖνας , τὰ δὲ διηθέει ἔξω καὶ ἀσινέες γίνονται · ἢν δὲ ἐξ ὀλίγου πλέον γένηται , ἐπίνοσον γίνεται . Ὅκως δὲ πλέον τὸ αἷμα γίνεται , ἡρμήνευταί μοι . ῾Τέσσαρα ἐόντα τό τε αἷμα καὶ ἡ χολὴ καὶ τὸ φλέγμα καὶ ὁ ὕδρωψ , ἀποπέφανται ταῦτα πάντα ὅκως τε καὶ διότι πλεῖον γίνεται ἐν τῷ σώματι ἀπὸ τῶν βρωτῶν καὶ τῶν ποτῶν . Ὅτι δὲ γίνεται ἀπὸ τούτων , σημήϊον τόδε ἐστίν · εἰ ὁ ἄνθρωπος ὀλίγα ἐσθίει καὶ ὀλίγα πίνει , οὐδεμίαν τοῦτο νοῦσον ἐπάγει . Καὶ ταῦτα μὲν ἐς τοῦτό μοι εἴρηται · παρέψαυσται δέ μοι δηλῶσαι τῷ συνετῷ καὶ ὅκως ταῦτα ἐλάσσονα γίνεται · δηλώσω δὲ περὶ αὐτοῦ κάλλιον ὀλίγῳ ὕστερον .
Lemmas: 38 . νῦν δέ λέγω περί αἷμα ὅπως τε καί διότι πολύς γίγνομαι ἐν ὁ σῶμα . ἐπήν τις πίνω ἤ ἐσθίω ὁ ἄνθρωπος , ὅς τις εἰμί αἱματώδης , ἕλκω μέν καί ὁ σῶμα ἅπας εἰς ἑαυτοῦ , ἕλκω δέ καί ὁ καρδία ὁ αἱματώδης εἰς ἑαυτοῦ , καί ἐπήν πολύς ἐρύω , οὐ γίγνομαι ἕ ὁ καρδία πόνος · στερεός γάρ τις χρῆμα καί πυκνός εἰμί ὁ καρδία , καί διά οὗτος οὐ πονέω , καί ἐκ αὐτός παχύς φλέψ τείνω ὁ σφάγιος καλέω , εἰς ὅς ταχύς , ἐάν πολύς προσγίγνομαι , διαδίδωμι ὁ αἱματώδης , καί πίμπλημι κεῖνος ὁ κεφαλή καί ὁ σῶμα δίδωμι ἐν τάχος , καί ἐπήν τις ἐσθίω ἤ πίνω , ὅς τις εἰμί αἱματώδης , αὐτίκα ὁ σφάγιος φλέψ ἀείρω , καί ὁ πρόσωπον ἐρεύθω . προσγίγνομαι δέ ὁ καρδία καί ὁ σῶμα ὁ αἷμα πολύς ὁ ἱκανός ἀπό ὁ βρωτός καί ὁ ποτόν καί μείγνυμι ὁ ἄλλος ὑγρός , ἐάν μή ἀπό αὐτός ἐξέρχομαι κατά ὁ κοιλία ἤ κατά ὁ κύστις , μείγνυμι ὁ ἄλλος ἰκμάς ἐν ὁ σῶμα πόνος παρέχω · ἐάν δέ ὀλίγος προσγίγνομαι , οὐ ἐσάζω ἄν εἰς ὁ σῶμα , χρόνος δέ διαδίδωμι ἀπό αὐτός εἰς ὁ κοιλία ἤ κατά ὁ ῥίς , ὁ δέ διηθέω ἔξω καί ἀσινής γίγνομαι · ἐάν δέ ἐκ ὀλίγος πολύς γίγνομαι , ἐπίνοσος γίγνομαι . ὅπως δέ πολύς ὁ αἷμα γίγνομαι , ἑρμηνεύω ἐγώ . ῾Τέσσαρα εἰμί ὁ τε αἷμα καί ὁ χολή καί ὁ φλέγμα καί ὁ ὕδρωψ , ἀποφαίνω οὗτος πᾶς ὅπως τε καί διότι πολύς γίγνομαι ἐν ὁ σῶμα ἀπό ὁ βρωτός καί ὁ ποτόν . ὅτι δέ γίγνομαι ἀπό οὗτος , σημεῖον ὅδε εἰμί · εἰ ὁ ἄνθρωπος ὀλίγος ἐσθίω καί ὀλίγος πίνω , οὐδείς οὗτος νόσος ἐπάγω . καί οὗτος μέν εἰς οὗτος ἐγώ λέγω · παραψαύω δέ ἐγώ δηλόω ὁ συνετός καί ὅπως οὗτος ἐλαχύς γίγνομαι · δηλόω δέ περί αὐτός καλός ὀλίγος ὕστερον .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.41
41 . Ἐθέλω δὲ ἀποφῆναι κάλλιον , ὅκως ἑκάστη ταύτης τῆς ἰκμάδος ἐν τῷ σώματι ἐλάσσων γίνεται . Τέσσαρα μὲν δὴ ὑγρὰ ἐόντα ἀπέδειξα τὸν ἄνθρωπον σινεόμενα , τέσσαρας δέ σφι πηγάς · τέσσαρα δέ σφι λέγω εἶναι , οἷσιν ἀποκαθαίρεται ὁ ἄνθρωπος τούτων ἕκαστον · ταῦτα δέ ἐστι τό τε στόμα καὶ αἱ ῥῖνες καὶ ὁ ἀρχὸς καὶ ἡ οὐρήθρη . Καὶ ἐπήν τις πλείων γένηται τῆς ἰκμάδος τῆς πονεούσης , ἢν ἀποκαθαίρηται ὁ ἄνθρωπος ταύτῃ , οὐδεμία μιν νοῦσος πιέζει ἀπὸ ταύτης · καὶ ἢν ἡ κοιλίη μὴ πλήρης ᾖ , τηκομένου τοῦ σώματος , ἀπὸ τῆς ἰκμάδος καταῤῥέει ἐς αὐτὴν , καὶ ἔξω ἔρχεται κατά τι τῶν χωρίων τούτων , καὶ διὰ ταῦτα τὸ ὑγρὸν ἔλασσον γίνεται ἐν τῷ σώματι . Τὸ γὰρ σῶμα , ὥσπερ μοι καὶ πρότερον εἴρηται , τῇ κοιλίῃ ἐπιδιδοῖ , ἐπὴν κενεὴ ἔῃ , καὶ ἐπαυρίσκεται , ἐπὴν πλήρης ἔῃ , ἀπ’ αὐτῆς . Ταῦτα δέ μοι εἴρηται ὅκως τε καὶ διότι ἐλάσσονα γίνεται τὰ πονέοντα τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: 41 . ἐθέλω δέ ἀποφαίνω καλός , ὅπως ἕκαστος οὗτος ὁ ἰκμάς ἐν ὁ σῶμα ἐλαχύς γίγνομαι . τέσσαρες μέν δή ὑγρός εἰμί ἀποδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος σινέομαι , τέσσαρες δέ σφεῖς πηγή · τέσσαρες δέ σφεῖς λέγω εἰμί , ὅς ἀποκαθαίρω ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἕκαστος · οὗτος δέ εἰμί ὁ τε στόμα καί ὁ ῥίς καί ὁ ἀρχός καί ὁ οὐρήθρα . καί ἐπήν τις πολύς γίγνομαι ὁ ἰκμάς ὁ πονέω , ἐάν ἀποκαθαίρω ὁ ἄνθρωπος οὗτος , οὐδείς μιν νόσος πιέζω ἀπό οὗτος · καί ἐάν ὁ κοιλία μή πλήρης εἰμί , τήκω ὁ σῶμα , ἀπό ὁ ἰκμάς καταρρέω εἰς αὐτός , καί ἔξω ἔρχομαι κατά τις ὁ χωρίον οὗτος , καί διά οὗτος ὁ ὑγρός ἐλαχύς γίγνομαι ἐν ὁ σῶμα . ὁ γάρ σῶμα , ὥσπερ ἐγώ καί πρότερος λέγω , ὁ κοιλία ἐπιδίδωμι , ἐπήν κενός εἰμί , καί ἐπαυρέω , ἐπήν πλήρης εἰμί , ἀπό αὐτός . οὗτος δέ ἐγώ λέγω ὅπως τε καί διότι ἐλαχύς γίγνομαι ὁ πονέω ὁ ἄνθρωπος .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.42
42 . Ὅκως δὲ καὶ διὰ τί ὁ ἄνθρωπος ὑγιαίνει , ἐρέω . Ἐπὴν φάγῃ καὶ πίῃ καὶ ἀφίκηται ἡ ἱκμὰς ἐς τὸ σῶμα , τρόπῳ ὥσπερ εἴρηται μιγεῖσα καὶ τῇ ἄλλῃ τῇ ἐν τῷ σώματι καὶ τῇ ἐν τῇ πηγῇ ἐούσῃ , τῇ μὲν ἡμέρῃ ᾗ προσγένηται μένει ἐν τῷ σώματι , τῇ δὲ ὑστεραίῃ ἄλλη οἱ ἰκμὰς προσγίνεται . Αὗται δύο μὲν ἡμέραι εἰσί · δύο δὲ ἰκμάδες ἐν τῷ σώματι · τῇ μὲν ἑτέρῃ τῶν ἰκμάδων δύο ἡμέραι εἰσὶ , τῇ δὲ ἑτέρῃ μία . Ἡ μὲν δὴ ὑστέρη μένει ἐν τῷ σώματι ἅτε παχεῖα ἐοῦσα , ἡ δὲ ἑτέρη πεφθεῖσα ὑπὸ τῆς θέρμης διακέχυται , καὶ λεπτὴ γενομένη παραγίνεται ἐν τῇ ὑστεραίῃ ἡμέρῃ ἐς τὴν κοιλίην , διὰ παντὸς τοῦ χρόνου ἐξωθευμένη ὑπὸ τῆς νέης · ἐλθοῦσα δὲ ἐς τὴν κοιλίην πέσσει τὰ σιτία ἐν τῷ τόπῳ , καὶ ποιέει τὸ αἷμα ἀπ’ αὐτῆς ἐν τῷ σώματι · μείνασα δὲ ἐγένετο ὑπὸ τοῦ χρόνου κάκοδμος . Τῇ δὲ τρίτῃ ἡμέρῃ ἐξέρχεται σὺν τῇ κόπρῳ καὶ τῷ οὔρῳ , πλῆθος αὐτὴ ἑωυτῇ πάση ἴση τε καὶ παραπλησίη καὶ ἰσόῤῥοπος · καὶ ἢν ἑωυτῆς μέρος τι ἔῃ , ὅμως ἡ ἰκμὰς μένει ἐν τῷ σώματι κατὰ λόγον τὸν εἰρημένον . Ἐπιῤῥέει δὲ καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρῃ τῆς ἰκμάδος ἀπὸ τοῦ σώματος ἐπὶ τὴν κοιλίην πλεῖον καὶ κακοδμότερον τὸ ἐπιλειπὲς γενόμενον ὑπὸ τῆς ἑτέρης , καὶ καταφέρει τὰ βρώματα πεπεμμένα καὶ ὅ τι ἐν τῷ σώματι νοσερόν ἐστι , καὶ αὖθις συνέρχεται · σημαίνει δὲ τὸ οὖρον ἁλμυρὸν ἐὸν , ὅτι καὶ καταφέρει ἀπὸ τοῦ σώματος τὸ νοσερόν . Τὰ σιτία δὲ ἐς τὴν ὑστεραίην ἀεὶ διαχωρέει , ἡ δὲ ἰκμὰς ἐς τὴν τρίτην . Οὕτως ἡ ὑγιείη συμβαίνει γίνεσθαι . Καὶ ταῦτα μὲν εἴρηται , ὅκως τε καὶ διότι ὑγιαίνουσιν οἱ ἄνθρωποι .
Lemmas: 42 . ὅπως δέ καί διά τίς ὁ ἄνθρωπος ὑγιαίνω , λέγω . ἐπήν ἐσθίω καί πίνω καί ἀφικνέομαι ὁ ἰκμάς εἰς ὁ σῶμα , τρόπος ὥσπερ λέγω μείγνυμι καί ὁ ἄλλος ὁ ἐν ὁ σῶμα καί ὁ ἐν ὁ πηγή εἰμί , ὁ μέν ἡμέρα ὅς προσγίγνομαι μένω ἐν ὁ σῶμα , ὁ δέ ὑστεραῖος ἄλλος ἕ ἰκμάς προσγίγνομαι . οὗτος δύο μέν ἡμέρα εἰμί · δύο δέ ἰκμάς ἐν ὁ σῶμα · ὁ μέν ἕτερος ὁ ἰκμάς δύο ἡμέρα εἰμί , ὁ δέ ἕτερος εἷς . ὁ μέν δή ὑστέρα μένω ἐν ὁ σῶμα ἅτε παχύς εἰμί , ὁ δέ ἕτερος πέσσω ὑπό ὁ θέρμη διαχέω , καί λεπτός γίγνομαι παραγίγνομαι ἐν ὁ ὑστεραῖος ἡμέρα εἰς ὁ κοιλία , διά πᾶς ὁ χρόνος ἐξωθέω ὑπό ὁ νέος · ἔρχομαι δέ εἰς ὁ κοιλία πέσσω ὁ σιτίον ἐν ὁ τόπος , καί ποιέω ὁ αἷμα ἀπό αὐτός ἐν ὁ σῶμα · μένω δέ γίγνομαι ὑπό ὁ χρόνος κάκοδμος . ὁ δέ τρίτος ἡμέρα ἐξέρχομαι σύν ὁ κόπρος καί ὁ οὖρος , πλῆθος αὐτός ἑαυτοῦ πᾶσις ἴσος τε καί παραπλήσιος καί ἰσόρροπος · καί ἐάν ἑαυτοῦ μέρος τις εἰμί , ὅμως ὁ ἰκμάς μένω ἐν ὁ σῶμα κατά λόγος ὁ λέγω . ἐπιρρέω δέ καί ὁ τρίτος ἡμέρα ὁ ἰκμάς ἀπό ὁ σῶμα ἐπί ὁ κοιλία πολύς καί κάκοδμος ὁ ἐπιλειπές γίγνομαι ὑπό ὁ ἕτερος , καί καταφέρω ὁ βρῶμα πέμπω καί ὅς τις ἐν ὁ σῶμα νοσερός εἰμί , καί αὖθις συνέρχομαι · σημαίνω δέ ὁ οὖρος ἁλμυρός εἰμί , ὅτι καί καταφέρω ἀπό ὁ σῶμα ὁ νοσερός . ὁ σιτίον δέ εἰς ὁ ὑστεραῖος ἀεί διαχωρέω , ὁ δέ ἰκμάς εἰς ὁ τρίτος . οὕτως ὁ ὑγίεια συμβαίνω γίγνομαι . καί οὗτος μέν λέγω , ὅπως τε καί διότι ὑγιαίνω ὁ ἄνθρωπος .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.43
43 . Ἡ δὲ ἰκμὰς αὕτη εἰ κατὰ μέρος ἔξω χωρέοι ἐς τὴν ὑστεραίην , τὰ σιτία οὐχ ὁμοίως ἂν ἡμῖν ἐκ τῆς κοιλίης κάκοδμα γενόμενα ἔξω χωρέοι , ἀλλ’ ὥσπερ ἑφθὰ , καὶ τὸ οὖρον τῷ ποτῷ παρόμοιον , καὶ τὸ σῶμα ἂν ἐκενοῦτο ἀεὶ , καὶ ἔχρῃζε διὰ παντὸς τοῦ χρόνου ὁ ἄνθρωπος , ἐπὴν ἀποπατήσειε καὶ οὐρήσειεν , αὐτίκα πόσιος καὶ βρώσιος κατὰ τοῦ ἀποπάτου πλῆθος , εἰ ἔμελλεν ἰσχύειν , ἰκμάδος μὴ ὑπολειπομένης ἐν τῷ σώματι ἀρκεούσης , ἀλλὰ χωρεούσης σὺν τῇ κόπρῳ ἔξω τῇ ὑστεραίῃ ἢ τῇ αὐτῇ ἡμέρῃ · καὶ εἰ μέν τι ἔφαγεν · εἰ δὲ μὴ , κενωθεὶς ἄκικύς τε ἦν , οὐδ’ ἂν δύναιτο παχυνθῆναι , εἰ ἡ ἰκμὰς τῇ ὑστεραίῃ ἔξω χωρέοι · οὐ γὰρ περιλιμπάνεται ἐν τῷ σώματι ἀρκέουσα . Νῦν δὲ ἐξαποπατέοντες εὐροοῦμεν , καὶ δύο ἡμερέων μηδὲν φαγόντες καὶ εἶναι καὶ πρήσσειν τι ὑπομένομεν , καὶ οὐκ ἐξασθενέομεν τελείως ὑπὸ κενώματος ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ · ἡ γὰρ ἰκμὰς ἡ ἐν τῷ σώματι μένουσα τὴν ἰσχὺν παρέχει . Καὶ ταῦτα μὲν εἴρηταί μοι , ὅκως τε καὶ διότι οὐχ οἷόν τε τὴν ἰκμάδα τὴν προσγενομένην ἀπὸ τῆς τροφῆς ἐν τῷ σώματι ἐξελθεῖν ἔξω αὐθημερὸν , ἀλλ’ οὐδὲ τῇ ὑστεραίῃ .
Lemmas: 43 . ὁ δέ ἰκμάς οὗτος εἰ κατά μέρος ἔξω χωρέω εἰς ὁ ὑστεραῖος , ὁ σιτίον οὐ ὅμοιος ἄν ἐγώ ἐκ ὁ κοιλία κάκοδμος γίγνομαι ἔξω χωρέω , ἀλλά ὥσπερ ἑφθός , καί ὁ οὖρος ὁ ποτός παρόμοιος , καί ὁ σῶμα ἄν κενόω ἀεί , καί χρῄζω διά πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἄνθρωπος , ἐπήν ἀποπατέω καί οὐρέω , αὐτίκα πόσις καί βρῶσις κατά ὁ ἀπόπατος πλῆθος , εἰ μέλλω ἰσχύω , ἰκμάς μή ὑπολείπω ἐν ὁ σῶμα ἀρκέω , ἀλλά χωρέω σύν ὁ κόπρος ἔξω ὁ ὑστεραῖος ἤ ὁ αὐτός ἡμέρα · καί εἰ μέν τις ἐσθίω · εἰ δέ μή , κενόω ἄκικυς τε εἰμί , οὐδέ ἄν δύναμαι παχύνω , εἰ ὁ ἰκμάς ὁ ὑστεραῖος ἔξω χωρέω · οὐ γάρ περιλείπομαι ἐν ὁ σῶμα ἀρκέω . νῦν δέ ἐξαποπατέω εὐροέω , καί δύο ἡμέρα μηδείς ἐσθίω καί εἰμί καί πράσσω τις ὑπομένω , καί οὐ ἐξασθενέω τέλειος ὑπό κένωμα ἐν οὗτος ὁ χρόνος · ὁ γάρ ἰκμάς ὁ ἐν ὁ σῶμα μένω ὁ ἰσχύς παρέχω . καί οὗτος μέν λέγω ἐγώ , ὅπως τε καί διότι οὐ οἷος τε ὁ ἰκμάς ὁ προσγίγνομαι ἀπό ὁ τροφή ἐν ὁ σῶμα ἐξέρχομαι ἔξω αὐθημερόν , ἀλλά οὐδέ ὁ ὑστεραῖος .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.44
44 . Φημὶ δὲ ἤν τε ἐμμένῃ πλείονας τῶν τριῶν ἡμερέων ἡ ἰκμὰς ἐν τῷ σώματι , ἢ ἄλλη προσγένηται πολλὴ πιμπλαμένη , τῶν φλεβῶν θερμαινομένων καὶ ἱσταμένων , ἐπισημαίνει τῷ ἀνθρώπῳ κακὸν ἢ μεῖζον ἢ ἔλασσον , χειμῶνος μὲν ἔλασσον καὶ ὕστερον , θέρεος δὲ μεῖζον καὶ πρόσθεν . Ταῦτα δέ μοι εἴρηται ὅ τι συμβαίνει γίνεσθαι , ἢν μένῃ ἡ ἰκμὰς ἐν τῷ σώματι . Εἰ δὲ τὰ βρώματα διαχωρέοι τὸ σῶμα , οὐκ ἂν ἐπαυρίσκοιτο ἡμῖν τῆς ἰκμάδος ἐπαρπέον , ἀλλ’ ἦσαν οἱ ἄνθρωποι λεπτοὶ καὶ ἀσθενέες · νῦν δὲ ἐμμενόντων τῶν βρωμάτων καὶ τῶν ποτῶν , ὁκόσον χρόνον διαμένει , τὸ σῶμα ἐπαυρίσκεται καθ’ ἡσυχίην ἕλκον ἀπὸ τῆς κοιλίης , καὶ πίμπλαται . Ταῦτα δέ μοι εἴρηται ὅκως τε καὶ διότι τὰ βρώματα οὐχ οἷά τέ ἐστιν αὐθημερὸν ἐξιέναι . Ἢν δὲ ἐμμένῃ τὰ σιτία ἐν τῇ κοιλίῃ πλείονα τοῦ δέοντος χρόνου καὶ ἕτερα ἐς αὐτὰ πίπτῃ τὸ σῶμα πληρωθείη ἂν , καὶ , πιεζευμένων τῶν φλεβῶν ὑπὸ τῆς πληθώρης , θέρμη ἂν καὶ πόνος τῷ σώματι παραγίνοιτο , θέρεος μὲν θᾶσσον , χειμῶνος δὲ ὕστερον . Τοῦ μὲν γὰρ θέρεος τὸν ἄνθρωπον θερμόν ἐστι τὸ περιέχον , καὶ θερμότερον ἕλκει τὸ πνεῦμα ἐς ἑωυτόν · κἢν ἔτι θερμῆς τῆς κοιλίης ἐούσης θερμότερον τοῦ καιροῦ τὸ πνεῦμα τῷ ἀνθρώπῳ προσγίνηται , οὐ θαῦμά ἐστι τὸν ἄνθρωπον ἐκ τοῦ τοιούτου πυρετῆναι · χειμῶνος δὲ ψοχρὸν ἕλκοντος τὸ πνεῦμα ἐς ἑωυτὸν , μᾶλλον πολλῷ δύναιτ’ ἂν τὴν πληθώρην ἀναφέρειν τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἀποπατέοντος ὀλίγον . Ταῦτα δέ μοι εἴρηται ὅ τι συμβαίνει γίνεσθαι , ἢν μὲν μείνῃ τὰ σιτία πλείονα χρόνον ἐν τῇ κοιλίῃ , καὶ παρέψαυσταί μοι ἀποφῆναι ἄπαντα περὶ τῆς ἰκμάδος καὶ τῆς βρώσιος , τοῦ χρόνου τοῦ πλείονος καὶ τοῦ ἐλάσσονος τὸ διαφέρον , διότι νοσέουσιν οἱ ἄνθρωποι · δηλώσω δὲ περὶ τούτου κάλλιον τοῦ χρόνου προϊόντος .
Lemmas: 44 . φημί δέ ἐάν τε ἐμμένω πολύς ὁ τρεῖς ἡμέρα ὁ ἰκμάς ἐν ὁ σῶμα , ἤ ἄλλος προσγίγνομαι πολύς πίμπλημι , ὁ φλέψ θερμαίνω καί ἵστημι , ἐπισημαίνω ὁ ἄνθρωπος κακός ἤ μέγας ἤ ἐλαχύς , χειμών μέν ἐλαχύς καί ὕστερον , θέρος δέ μέγας καί πρόσθεν . οὗτος δέ ἐγώ λέγω ὅς τις συμβαίνω γίγνομαι , ἐάν μένω ὁ ἰκμάς ἐν ὁ σῶμα . εἰ δέ ὁ βρῶμα διαχωρέω ὁ σῶμα , οὐ ἄν ἐπαυρέω ἐγώ ὁ ἰκμάς ἐπαρπέω , ἀλλά εἰμί ὁ ἄνθρωπος λεπτός καί ἀσθενής · νῦν δέ ἐμμένω ὁ βρῶμα καί ὁ ποτόν , ὁπόσος χρόνος διαμένω , ὁ σῶμα ἐπαυρέω κατά ἡσυχία ἕλκω ἀπό ὁ κοιλία , καί πίμπλημι . οὗτος δέ ἐγώ λέγω ὅπως τε καί διότι ὁ βρῶμα οὐ οἷος τε εἰμί αὐθημερόν ἐξέρχομαι . ἐάν δέ ἐμμένω ὁ σιτίον ἐν ὁ κοιλία πολύς ὁ δέω χρόνος καί ἕτερος εἰς αὐτός πίπτω ὁ σῶμα πληρόω ἄν , καί , πιέζω ὁ φλέψ ὑπό ὁ πληθώρα , θέρμη ἄν καί πόνος ὁ σῶμα παραγίγνομαι , θέρος μέν ταχύς , χειμών δέ ὕστερον . ὁ μέν γάρ θέρος ὁ ἄνθρωπος θερμός εἰμί ὁ περιέχω , καί θερμός ἕλκω ὁ πνεῦμα εἰς ἑαυτοῦ · ἐάν ἔτι θερμός ὁ κοιλία εἰμί θερμός ὁ καιρός ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος προσγίγνομαι , οὐ θαῦμα εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ τοιοῦτος πυρεταίνω · χειμών δέ ψοχρόν ἕλκω ὁ πνεῦμα εἰς ἑαυτοῦ , μάλα πολύς δύναμαι ἄν ὁ πληθώρα ἀναφέρω ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος ἀποπατέω ὀλίγος . οὗτος δέ ἐγώ λέγω ὅς τις συμβαίνω γίγνομαι , ἐάν μέν μένω ὁ σιτίον πολύς χρόνος ἐν ὁ κοιλία , καί παραψαύω ἐγώ ἀποφαίνω ἅπας περί ὁ ἰκμάς καί ὁ βρῶσις , ὁ χρόνος ὁ πολύς καί ὁ ἐλαχύς ὁ διαφέρω , διότι νοσέω ὁ ἄνθρωπος · δηλόω δέ περί οὗτος καλός ὁ χρόνος προέρχομαι .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.47
47 . Νῦν δὲ ἐρέω διότι θνήσκουσιν ἐν . τῇσι περισσῇσι τῶν ἡμερέων . Φημὶ δὲ , ἢν πολλὸν ἔῃ τὸ πονέον ἐν τῷ σώματι , μᾶλλον τοῦ καιροῦ τετάρακται , καὶ ἅλες χωρέει ἐς τὴν κοιλίην , καὶ μὴ δυνάμενον ἀνφέρειν τὴν θέρμην τὸ σῶμα ἐπαυρίσκεται , καὶ δυσωδίαν δεῖ γενέσθαι περὶ τὸ πνεῦμα , καὶ οὐ δυνάμενον τὸ σῶμα ὑπὸ ἀσθενείης , ἅτε τοῦ ὑγροῦ παντὸς νοσεροῦ γινομένου , τὴν πνοὴν ἕλκειν , ὡς διαψύχηται τὰ ἐν τῇ κοιλίῃ , ἐξατμιῇ ἔξω τοῦ ὑγροῦ πᾶν τὸ ζωτικὸν , καὶ οὕτω θνήσκει ὁ ἄνθρωπος . Οὐ γὰρ ἐπικρατέει ἑτέρη ἡ ὑγιηρὴ ἰκμὰς , ἀλλὰ πᾶσα ὑπὸ τῆς νοσερῆς πολλῆς ἐούσης ἐπαιρομένη , ἐξαναλωμένη ὑπὸ τοῦ πυρὸς , διεξήτμισεν . Οὕτω δή περ ἐν τῇσι περισσῇσιν ἡμέρῃσι μάλιστα ὁ πόνος γίνεται · τοῦτο πᾶς οἶδεν ὅς τίς ποτε . Καὶ μὴν ὅτι γε τὸ ὑγρὸν τετάρακται ἐν αὐτῇσι τῇσιν ἡμέρῃσι , σημήϊόν ἐστι τόδε · ὁκόσοι ᾔδη ὑπὸ πυρὸς ξυνεχέος ἐχόμενοι ἐφαρμακεύθησαν ἐν τῇσιν ἀρτίῃσι τῶν ἡμερέων , οὗτοι οὐ μὴν ὑπερεκαθάρθησαν · ὁκόσοι δὲ ἐν τῇσι περισσῇσιν ἐφαρμακεύθησαν ἰσχυρῇ φαρμακείῃ , ὑπερεκαθάρθησαν , πολλοὶ δὲ καὶ ἀπώλοντο ὑπερκαθαρθέντες . Οἱ γοῦν πρόσθεν ἰητροὶ ἐν τούτῳ μάλιστα ἡμάρτανον , ἐφαρμάκευον γὰρ ἐν τῇσι περισσῇσιν ἡμέρῃσι καὶ ἀπώλλυον τοὺς ἀνθρώπους , οὐ γινώσκοντες ὅτι τοῦθ’ οὕτως ἔχει . Τὸ γὰρ ὑγρὸν ἐν τῷ σώματι τοῦ νοσέοντος τετάρακται μᾶλλον ἐν τῇσι περισσῇσι τῶν ἡμερέων , οἷα τοῦ σώματος ἐς τὴν κοιλίην μεθιέντος τῆς ἰκμάδος · καὶ ἤν τις ἐπιτεταραγμένῳ ἐόντι ἔτι μᾶλλον ταράξῃ , φάρμακον ἐμβαλὼν , οὐ θαῦμά ἐστιν ἐκ τῶν τοιούτων ἀπολέσθαι τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: 47 . νῦν δέ λέγω διότι θνῄσκω ἐν . ὁ περισσός ὁ ἡμέρα . φημί δέ , ἐάν πολύς εἰμί ὁ πονέω ἐν ὁ σῶμα , μάλα ὁ καιρός ταράσσω , καί ἅλς χωρέω εἰς ὁ κοιλία , καί μή δύναμαι ἀμφέρω ὁ θέρμη ὁ σῶμα ἐπαυρέω , καί δυσωδία δέω γίγνομαι περί ὁ πνεῦμα , καί οὐ δύναμαι ὁ σῶμα ὑπό ἀσθένεια , ἅτε ὁ ὑγρός πᾶς νοσερός γίγνομαι , ὁ πνοή ἕλκω , ὡς διαψύχω ὁ ἐν ὁ κοιλία , ἐξατμιάω ἔξω ὁ ὑγρός πᾶς ὁ ζωτικός , καί οὕτως θνῄσκω ὁ ἄνθρωπος . οὐ γάρ ἐπικρατέω ἕτερος ὁ ὑγιηρός ἰκμάς , ἀλλά πᾶς ὑπό ὁ νοσερός πολύς εἰμί ἐπαίρω , ἐξαναλάομαι ὑπό ὁ πῦρ , διεξατμίζω . οὕτως δή περ ἐν ὁ περισσός ἡμέρα μάλα ὁ πόνος γίγνομαι · οὗτος πᾶς οἶδα ὅς τίς ποτέ . καί μήν ὅτι γε ὁ ὑγρός ταράσσω ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα , σημεῖον εἰμί ὅδε · ὁπόσος οἶδα ὑπό πῦρ συνεχής ἔχω φαρμακεύω ἐν ὁ ἄρτιος ὁ ἡμέρα , οὗτος οὐ μήν ὑπερκαθαίρω · ὁπόσος δέ ἐν ὁ περισσός φαρμακεύω ἰσχυρός φαρμακεία , ὑπερκαθαίρω , πολύς δέ καί ἀπόλλυμι ὑπερκαθαίρω . ὁ γοῦν πρόσθεν ἰατρός ἐν οὗτος μάλα ἁμαρτάνω , φαρμακεύω γάρ ἐν ὁ περισσός ἡμέρα καί ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος , οὐ γιγνώσκω ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω . ὁ γάρ ὑγρός ἐν ὁ σῶμα ὁ νοσέω ταράσσω μάλα ἐν ὁ περισσός ὁ ἡμέρα , οἷος ὁ σῶμα εἰς ὁ κοιλία μεθίημι ὁ ἰκμάς · καί ἐάν τις ἐπιταράσσω εἰμί ἔτι μάλα ταράσσω , φάρμακον ἐμβάλλω , οὐ θαῦμα εἰμί ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος .
hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.53
53 . Καὶ τὸ πῦρ ὧδε γεννηθὲν γίνεται · τὰ γὰρ πονέοντα πρὸς τὸ χωρίον στηρίξαντα θερμαινόμενον τὸ σῶμα ἀναγκάζει ἐς ἑωυτὸ πῦρ δέχεσθαι · καὶ ὑπὸ τοῦ σινεομένου καὶ ὑπὸ τῆς κοιλίης θερμανθὲν ἐπικρατέει τοῦ ἄλλου ὕδρωπος , καὶ οὕτω τὸ μὲν πῦρ μετὰ τὸν κρυμὸν , ἤν πη τοῦ σώματὸς στηρίξῃ τὸ ὑγρὸν τὸ πλεῖον . Ἢν δὲ εἰλέηται , τρόπῳ τοιῷδέ γίνεται μετὰ τὸν κρυμὸν τὸ πῦρ · εἰλέεται μάλιστα πονεόμενον περὶ τὴν κοιλίην καὶ τὴν ἄνω καὶ τὴν κάτω · ἔνθεν γὰρ ἡ εὐρυχωρίη πλείστη ἐστίν · εἰλεομένου δὲ αὐτοῦ πρῶτον τὰ πλησίον θερμαίνεται , τά τε σπλάγχνα καὶ τὰ ἐν τῇ κοιλίῃ ἐς τὴν θέρμην · ἔπειτα ἐπαυρίσκεται τῆς θέρμης καὶ τὸ ἄλλο ὑγρὸν διαχεόμενον , καὶ μίσγεται τῷ ὕδρωπι , καὶ τὸ πῦρ μετὰ τὸ ῥῖγος ἐνθάδε γίνεται , ἐπὴν εἰλέηται τὸ πονέον , ἀλλὰ μὴ στηρίζῃ πρὸς τοῦ σώματός πη . Ταῦτα δέ μοι εἴρηται , ὅκως τε τὸ ῥῖγος γίνεται τὸ νοσῶδες , καὶ ὁκότε καὶ ὅκως καὶ ὁκοίης ἐξ ἀγάγκης ὁ πυρετὸς μετὰ τοῦτο ἐπεἱσπίπτει , καὶ αἵτινες αἱ ἀρχαὶ τῶν νούσων εἰσὶ , καὶ ὁκοίην ἑκάστη αὐτέων νοῦσον ἐν τῷ σώματι ἐπάγει , καὶ ὅκως τε καὶ διότι ἐν τῇσι περισσῇσιν ἡμέρῃσιν αἱ νοῦσοι κρίνονται , καὶ ὑπὸ τεῦ ὑγιαίνουσιν οἱ ἄνθρωποι , καὶ ὑπὸ τεῦ νοσέουσι , καὶ ὅκώς ἥ τε χολὴ καὶ τὸ φλέγμα πλέον καὶ ἔλασσον γίνεται , καὶ τἄλλα ἐν αὐτῷ φύσει ἐόντα ἀπέδειξα πολλὰ , ὁκόσα ἐπεδέχετο οὗτος ὁ λόγος , καὶ ταῦτα μὲν εἰρημένα οὕτως τέλος ἔχει .
Lemmas: 53 . καί ὁ πῦρ ὧδε γεννάω γίγνομαι · ὁ γάρ πονέω πρός ὁ χωρίον στηρίζω θερμαίνω ὁ σῶμα ἀναγκάζω εἰς ἑαυτοῦ πῦρ δέχομαι · καί ὑπό ὁ σινέομαι καί ὑπό ὁ κοιλία θερμαίνω ἐπικρατέω ὁ ἄλλος ὕδρωψ , καί οὕτως ὁ μέν πῦρ μετά ὁ κρυμός , ἐάν πη ὁ σῶμα στηρίζω ὁ ὑγρός ὁ πολύς . ἐάν δέ εἰλέω , τρόπος τοιόσδε γίγνομαι μετά ὁ κρυμός ὁ πῦρ · εἰλέω μάλα πονέω περί ὁ κοιλία καί ὁ ἄνω καί ὁ κάτω · ἔνθεν γάρ ὁ εὐρυχωρία πολύς εἰμί · εἴλω δέ αὐτός πρῶτος ὁ πλησίον θερμαίνω , ὁ τε σπλάγχνον καί ὁ ἐν ὁ κοιλία εἰς ὁ θέρμη · ἔπειτα ἐπαυρέω ὁ θέρμη καί ὁ ἄλλος ὑγρός διαχέω , καί μείγνυμι ὁ ὕδρωψ , καί ὁ πῦρ μετά ὁ ῥῖγος ἐνθάδε γίγνομαι , ἐπήν εἰλέω ὁ πονέω , ἀλλά μή στηρίζω πρός ὁ σῶμα πη . οὗτος δέ ἐγώ λέγω , ὅπως τε ὁ ῥῖγος γίγνομαι ὁ νοσώδης , καί ὁπότε καί ὅπως καί ὁποῖος ἐκ ἄγω ὁ πυρετός μετά οὗτος ἐπεισπίπτω , καί ὅστις ὁ ἀρχή ὁ νόσος εἰμί , καί ὁποῖος ἕκαστος αὐτός νόσος ἐν ὁ σῶμα ἐπάγω , καί ὅπως τε καί διότι ἐν ὁ περισσός ἡμέρα ὁ νόσος κρίνω , καί ὑπό σύ ὑγιαίνω ὁ ἄνθρωπος , καί ὑπό τίς νοσέω , καί ὅπως ὁ τε χολή καί ὁ φλέγμα πολύς καί ἐλαχύς γίγνομαι , καί ἄλλος ἐν αὐτός φύσις εἰμί ἀποδείκνυμι πολύς , ὁπόσος ἐπιδέχομαι οὗτος ὁ λόγος , καί οὗτος μέν λέγω οὕτως τέλος ἔχω .