hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 3.14
14 . Εἰλεοί · εἰλεοὶ δὲ γίνονται τῆς μὲν ἄνω κοιλίης θερμαινομένης , τῆς δὲ κάτω ψυχομένης · ξυναυαίνεται γὰρ τὸ ἔντερον , καὶ ξυμπιλέεται ὑπὸ τῆς φλεγμασίης , ὥστε μήτε τὸ πνεῦμα μήτε τὰς τροφὰς διεξιέναι , ἀλλὰ τὴν γαστέρα σκληρὴν εἶναι , καὶ ἐμέειν ἐνίοτε , πρῶτον μὲν φλεγματώδεα , ἔπειτα δὲ χολώδεα , τελευτῶν δὲ κόπρον · καὶ δίψαν ἔχει , καὶ ὀδύνη ἔχει μάλιστα μὲν περὶ τὰ ὑποχόνδρια , ἀλγέει δὲ καὶ πᾶσαν τὴν γαστέρα , καὶ πεφύσηται , καὶ λύζει , καὶ πυρετοὶ ἐπιλαμβάνουσιν . Γίνεται δὲ μάλιστα μετοπώρου · ἀποθνήσκει δὲ μάλιστα ἑβδομαῖος . Τούτους ὧδε χρὴ θεραπεύειν · καθᾶραι τὴν ἄνω κοιλίην ὡς τάχιστα , καὶ αἷμα ἀφαιρέειν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς καὶ τῶν ἀγκώνων , ἵνα παύσηται ἡ ἄνω κοιλίη θερμαινομένη , καὶ ψύχειν τὰ ἄνω τῶν φρενῶν πλὴν τῆς καρδίης · τὰ δὲ κάτω θερμαίνειν ἐν σκάφῃ ὕδατος θερμοῦ καθίζων τὸν ἄνθρωπον καὶ ἀλείφων αἰεὶ , καὶ χλιάσματα ὑγρὰ προστιθέναι · καὶ βάλανον μέλιτος μόνου ποιέων ὡς δεκαδάκτυλον , ἐξ ἄκρου χολὴν ταύρου ἐς τὸ πρόσθεν ἐπιπλάσσων , πρόσθες καὶ δὶς καὶ τρὶς , ἕως πάντα τὰ ξυγκεκαυμένα περὶ τὸν ἀρχὸν ἐξαγάγῃς τῆς κόπρου . Κἢν μὲν οὕτως ὑπακούῃ , κλύζειν ἐπὶ τούτοισιν · ἢν δὲ μὴ , φῦσαν λαβὼν χαλκευτικὴν , ἐσιέναι φῦσαν ἐς τὴν κοιλίην , ἷνα διαστήσῃς τήν τε κοιλίην καὶ τὴν τοῦ ἐντέρου σύστασιν · εἶτα πάλιν ἐξελὼν τὴν φῦσαν κλύσαι εὐθύς · ἕτοιμον δ’ ἔστω τὸ κλύσμα , μὴ πάνυ τῶν θερμαντικῶν , ἀλλὰ τῶν διαλυόντων τὰς κόπρους καὶ τηκόντων · εἶτα βύσας τὴν ἕδρην σπόγγῳ , καθήσθω ἐν ὕδατι θερμῷ κατέχων τὸ κλύσμα , καὶ ἢν δέξηται τὸ κλύσμα καὶ πάλιν μεθῇ , ὑγιὴς γίνεται . Ἐν δὲ τῷ πρόσθεν χρόνῳ μέλι τε ὡς κάλλιστον λειχέτω , καὶ οἶνον αὐτίτην πινέτω εὔζωρον . Ἢν δὲ τοῦ εἰλεοῦ ἀφέντος πυρετὸς αὐτὸν ἐπιλάβῃ , ἀνέλπιστος · ἴσως γὰρ καὶ ἡ κάτω κοιλίη λυθεῖσα συναποκτείνειεν ἄν .
Lemmas: 14 . εἰλεός · εἰλεός δέ γίγνομαι ὁ μέν ἄνω κοιλία θερμαίνω , ὁ δέ κάτω ψύχω · συναυαίνω γάρ ὁ ἔντερον , καί συμπιλέω ὑπό ὁ φλεγμασία , ὥστε μήτε ὁ πνεῦμα μήτε ὁ τροφή διεξέρχομαι , ἀλλά ὁ γαστήρ σκληρός εἰμί , καί ἐμέω ἐνίοτε , πρῶτος μέν φλεγματώδης , ἔπειτα δέ χολώδης , τελευτάω δέ κόπρος · καί δίψα ἔχω , καί ὀδύνη ἔχω μάλα μέν περί ὁ ὑποχόνδριος , ἀλγέω δέ καί πᾶς ὁ γαστήρ , καί φυσάω , καί λύζω , καί πυρετός ἐπιλαμβάνω . γίγνομαι δέ μάλα μετόπωρον · ἀποθνῄσκω δέ μάλα ἑβδομαῖος . οὗτος ὧδε χρή θεραπεύω · καθαίρω ὁ ἄνω κοιλία ὡς ταχύς , καί αἷμα ἀφαιρέω ἀπό ὁ κεφαλή καί ὁ ἀγκών , ἵνα παύω ὁ ἄνω κοιλία θερμαίνω , καί ψύχω ὁ ἄνω ὁ φρήν πλήν ὁ καρδία · ὁ δέ κάτω θερμαίνω ἐν σκάφη ὕδωρ θερμός καθίζω ὁ ἄνθρωπος καί ἀλείφω ἀεί , καί χλίασμα ὑγρός προστίθημι · καί βάλανος μέλι μόνος ποιέω ὡς δεκαδάκτυλος , ἐκ ἄκρον χολή ταῦρος εἰς ὁ πρόσθεν ἐπιπλάσσω , προστίθημι καί δίς καί τρίς , ἕως πᾶς ὁ συγκαίω περί ὁ ἀρχός ἐξάγω ὁ κόπρος . ἐάν μέν οὕτως ὑπακούω , κλύζω ἐπί οὗτος · ἐάν δέ μή , φῦσα λαμβάνω χαλκευτικός , εἰσέρχομαι φῦσα εἰς ὁ κοιλία , ἷνα διίστημι ὁ τε κοιλία καί ὁ ὁ ἔντερον σύστασις · εἶτα πάλιν ἐξαιρέω ὁ φῦσα κλύζω εὐθύς · ἑτοῖμος δέ εἰμί ὁ κλύσμα , μή πάνυ ὁ θερμαντικός , ἀλλά ὁ διαλύω ὁ κόπρος καί τήκω · εἶτα βύω ὁ ἕδρα σπόγγος , κάθημαι ἐν ὕδωρ θερμός κατέχω ὁ κλύσμα , καί ἐάν δέχομαι ὁ κλύσμα καί πάλιν μεθίημι , ὑγιής γίγνομαι . ἐν δέ ὁ πρόσθεν χρόνος μέλι τε ὡς καλός λείχω , καί οἶνος αὐτίτης πίνω εὔζωρος . ἐάν δέ ὁ εἰλεός ἀφίημι πυρετός αὐτός ἐπιλαμβάνω , ἀνέλπιστος · ἴσως γάρ καί ὁ κάτω κοιλία λύω συναποκτείνω ἄν .