hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 2.40
40 . Πυρετοὶ ἀπὸ χολῆς · ἢν χολᾷ ὁ ἄνθρωπος , πυρετὸς αὐτὸν λαμβάνει καθημέρην καὶ ἀφίει , ἔχει δὲ μάλιστα τὸ μέσον τῆς ἡμέρης , καὶ τὸ στόμα πικρὸν , καὶ ὅταν ἄσιτος ᾖ , λυπέει αὐτόν · ἐπὴν δὲ φάγῃ , πνίγεται , καὶ ὑπὸ ὀλίγων τινῶν ἐμπίπλαται , καὶ βδελύττεται , καὶ ἐμεσίαι μιν λαμβάνουσιν , καὶ ἐς τὴν ὀσφῦν βάρος ἐμπίπτει καὶ ἐς τὰ σκέλεα , καὶ ὑπνώσσει πολλά . Τούτου , ἢν μετὰ τὸ πῦρ ἐξιδρῷ , καί οἱ ψυχρὸς καὶ πουλὺς ᾖ , καὶ τοῦ πυρετοῦ μὴ ἀπαλλάσσηται , ἡ νοῦσος χρονίη γίνεται · ἢν δὲ μὴ ἱδρῷ , θᾶσσον κρίνεται . Ὅταν οὕτως ἔχῃ , ἐπὴν γένηται ἐνναταῖος , φάρμακον διδόναι · ἢν γὰρ αὐτίκα ἀρχομένου τοῦ πυρετοῦ διδῷς , ἐπὴν καθαρθῇ , ἐπανέλαβε πυρετὸς , καὶ αὖθις φαρμάκου δεῖται . Ἐπὴν δὲ τὸ μὲν στόμα μὴ πονέῃ , ἐς δὲ τὴν νειαίρην γαστέρα στρόφος ἐμπίπτῃ , φάρμακον πῖσαι κάτω , καὶ μεταπῖσαι γάλα ὄνου ἢ ὀῤῥὸν ἢ τῶν χυλῶν τινά · ἢν δ’ ἀσθενὴς ἔῃ , ὑποκλύσαι . Πρὸ δὲ τοῦ φαρμάκου τῆς πόσιος , ἢν πυρεταίνῃ , ἕωθεν μὲν διδόναι μελίκρητον ὑδαρές · τὴν δὲ ἄλλην ἡμέρην ἐφ’ ἣν ὁ πυρετὸς ἔχει , ὕδωρ ὁπόσον ἂν θέλῃ διδόναι ψυχρὸν πίνειν · ἐπὴν δὲ ἀνῇ ὁ πυρετὸς , ῥοφᾷν διδόναι πτισάνης χυλὸν ἢ κέγχρον λεπτὸν , καὶ ἐπιπίνειν οἶνον λευκὸν , οἰνώδεα , ὑδαρέα . Ἢν δὲ ἔμπυρος ἔῃ καὶ μὴ ἀνίῃ μήτε τῆς νυκτὸς μήτε τῆς ἡμέρης , ψαυόμενος δὲ ἢν τὰ μὲν ἄνω θερμὰ , ἡ κοιλίη δὲ καὶ οἱ πόδες ψυχροὶ καὶ ἡ γλῶσσα τρηχείη , τούτῳ μὴ δῷς φάρμακον , ἀλλ’ ὑποκλύζειν μαλθακῷ κλύσματι , καὶ διδόναι ῥοφάνειν τὸν χυλὸν τῆς πτισάνης ψυχρὸν δὶς τῆς ἡμέρης , καὶ ἐπιπίνειν οἶνον ὑδαρέα , τὸν δὲ ἄλλον χρόνον πίνειν ὕδωρ ὡς ψυχρότατον . Οὗτος ἢν μὲν ἑβδομαῖος ἐξιδρώσῃ καὶ τὸ πῦρ αὐτὸν μεθῇ · ἢν δὲ μὴ , τεσσαρεσκαιδεκαιταῖος ἀποθνήσκει ὡς τὰ πολλά .
Lemmas: 40 . πυρετός ἀπό χολή · ἐάν χολάω ὁ ἄνθρωπος , πυρετός αὐτός λαμβάνω καθημέρα καί ἀφίημι , ἔχω δέ μάλα ὁ μέσος ὁ ἡμέρα , καί ὁ στόμα πικρός , καί ὅταν ἄσιτος εἰμί , λυπέω αὐτός · ἐπήν δέ ἐσθίω , πνίγω , καί ὑπό ὀλίγος τις ἐμπίμπλημι , καί βδελύσσομαι , καί ἐμεσία μιν λαμβάνω , καί εἰς ὁ ὀσφῦς βάρος ἐμπίπτω καί εἰς ὁ σκέλος , καί ὑπνώσσω πολύς . οὗτος , ἐάν μετά ὁ πῦρ ἐξιδρόω , καί ἕ ψυχρός καί πολύς εἰμί , καί ὁ πυρετός μή ἀπαλλάσσω , ὁ νόσος χρόνιος γίγνομαι · ἐάν δέ μή ἱδρόω , ταχύς κρίνω . ὅταν οὕτως ἔχω , ἐπήν γίγνομαι ἐναταῖος , φάρμακον δίδωμι · ἐάν γάρ αὐτίκα ἄρχω ὁ πυρετός δίδωμι , ἐπήν καθαίρω , ἐπαναλαμβάνω πυρετός , καί αὖθις φάρμακον δέω . ἐπήν δέ ὁ μέν στόμα μή πονέω , εἰς δέ ὁ νείαιρα γαστήρ στρόφος ἐμπίπτω , φάρμακον πιπίσκω κάτω , καί μεταπιπίσκω γάλα ὄνος ἤ ὀρός ἤ ὁ χυλός τις · ἐάν δέ ἀσθενής εἰμί , ὑποκλύζω . πρό δέ ὁ φάρμακον ὁ πόσις , ἐάν πυρεταίνω , ἕωθεν μέν δίδωμι μελίκρητον ὑδαρής · ὁ δέ ἄλλος ἡμέρα ἐπί ὅς ὁ πυρετός ἔχω , ὕδωρ ὁπόσος ἄν ἐθέλω δίδωμι ψυχρός πίνω · ἐπήν δέ ἀνίημι ὁ πυρετός , ῥοφάω δίδωμι πτισάνη χυλός ἤ κέγχρος λεπτός , καί ἐπιπίνω οἶνος λευκός , οἰνώδης , ὑδαρής . ἐάν δέ ἔμπυρος εἰμί καί μή ἀνέρχομαι μήτε ὁ νύξ μήτε ὁ ἡμέρα , ψαύω δέ ἐάν ὁ μέν ἄνω θερμός , ὁ κοιλία δέ καί ὁ πούς ψυχρός καί ὁ γλῶσσα τρηχεῖος , οὗτος μή δίδωμι φάρμακον , ἀλλά ὑποκλύζω μαλθακός κλύσμα , καί δίδωμι ῥοφάνω ὁ χυλός ὁ πτισάνη ψυχρός δίς ὁ ἡμέρα , καί ἐπιπίνω οἶνος ὑδαρής , ὁ δέ ἄλλος χρόνος πίνω ὕδωρ ὡς ψυχρός . οὗτος ἐάν μέν ἑβδομαῖος ἐξιδρόω καί ὁ πῦρ αὐτός μεθίημι · ἐάν δέ μή , τεσσαρεσκαιδεκαιταῖος ἀποθνῄσκω ὡς ὁ πολύς .