hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-morbis-iiii 4.46
46 . Ἐν δὲ τῇσι περισσῇσι τῶν ἡμερέων καὶ ὑγιὴς γίνεται ὁ ἄνθρωπος καὶ θνήσκει διὸ δὲ , ὀλίγον ὕστερον ἀποφανέω · νῦν δὲ ἐρέω διότι μεθίει τὸ πῦρ . Φημὶ δὲ ὅτι , ἂν ἀπὸ τοῦ σώματος πῦρ λάβῃ τὸν ἄνθρωπον , ἀνάγκη ἐστὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρῃ ἐξιέναι τὴν ἰκμάδα τὴν λυπέουσαν ἀπὸ τοῦ σώματος ἢ ἐν ἄλλῃ τινὶ τῶν περισσῶν ἡμερέων κατὰ τὸν πρότερον εἰρημένον λόγον · οὐ γὰρ ἐξέρχεται πρὶν ἤ οἱ ἑτέρη προσγένηται ἀπὸ τῆς κοιλίης ἀγαθή · τῇ γὰρ μέσῃ καὶ τῇ ὑστεραίῃ ἕλκει τὸ σῶμα ἀπὸ τῆς κοιλίης , ὅ τι ἂν αὐτὸ ἐς αὐτὴν ἀφῇ τῇ προτέρῃ ἡμέρῃ , ἢν μὴ ἡ κοιλίη διηθήσῃ καὶ ἑτέρην σχῇ ἰκμάδα , καὶ τοῦτο πονηρὸν τῷ ἀνθρώπῳ γίνεται . Ἢν δὲ μεθῇ τὸ πῦρ τριταῖον , τῷ αὐτῷ τρόπῳ μεθίει , ᾧ περ καὶ αὐθημερὸν εἴρηται · καὶ οὕτω μὲν συμβαίνει τὸ πῦρ γινόμενον ἀπὸ τοῦ σώματος ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρῃ ἀνιέναι . Φηυὶ δὲ , καὶ ἢν πέμπτῃ ἡμέρῃ καὶ ἢν ἑβδόμη καὶ ἢν ἐννάτῃ μεθῇ , τρόπῳ τῷ αὐτῷ μεθιέναι ὥσπερ καὶ τὸ τριταῖον ἐξέρχεται . Καὶ γὰρ ἡ τροφὴ τῷ πυρὶ κατὰ τὰ χωρία , ὁκοῖα ὀλίγῳ πρότερον εἴρηκα · ἐπικρατήσαντος γὰρ μᾶλλον τοῦ ὑγροῦ πλείονος ἐόντος , ἀνέθη ὁ ἄνθρωπος . Μεθίει δὲ τὸ πῦρ ἐν τῇσι περισσῇσι διὰ τόδε , ὅτι ἐν μὲν τῇσιν ἀρτίοισι τῶν ἡμερέων ἕλκει τὸ σῶμα ἀπὸ τῆς κοιλίης , ἐν δὲ τῇσι περισσῇσιν ἀφίει , ἡ δὲ κοιλίη διηθέει ἔξω τῷ ὑγιέϊ . Κατ’ ἀνάγκην τοιήνδε αἱ νοῦσοι κρίνονται ἐν τῇσι περισσῇσι τῶν ἡμερέων · καὶ ἐν τούτῳ μὲν τῷ λόγῳ ὁ ἄνθρωπος πυρετήνας ὑγιὴς ἐγένετο . Φημὶ δὲ καὶ τὸ πονέεσθαι μάλιστα τοὺς νοσέοντας ἐν τῇσι περισσῇσιν ἡμέρῃσι διὰ τόδε καὶ κατὰ λόγον γίνεσθαι . Τετάρακται μὲν δὴ ὁ ἄνθρωπος , ὁκόταν πυρετήνῃ · σημήϊον δὲ τοῦτο , ὅτι φρίκη διαΐσσει διὰ τοῦ σώματος ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε · τοῦτο δὲ οὐκ ἂν ἐγίνετο οὕτως , εἰ μὴ ἐταράσσετο τὸ ὑγρὸν καὶ ἀπεκρίνετο ἀπ’ αὐτοῦ ἢ πλέον ἢ ἔλασσον , καὶ ἐκράτει ἄλλου . Μάλιστα δὲ τετάρκαται ἐν τῇσι περισσῇσι τῶν ἡμερέων , ὁκόταν νοσέῃ , καὶ ἡ φρίκη δὲ μάλιστα τότε γίνεται . Ἔχει γὰρ ὧδε · ἀπὸ τοῦ ὑγροῦ τοῦ πονέοντος ἐξωθέεταί τι ἐκ τοῦ σώματος ὑπὸ τῆς νεωτάτης ἰκμάδος νικώμενον , καὶ χωρέει ἐς τὴν κάτω κοιλίη , καὶ ἡ κοιλίη προσσυνθερμαίνεται τοῦ πονέοντος δεχομένη ἐς ἑωυτὴν μᾶλλον ἢ τῷ πρὶν χρόνῳ . Τοῦτο δὲ γίνεται μάλιστα ἐν τῇ κρίσει τῆς νούσου · καὶ ἢν κατ’ ὀλίγον τὸ σῶμα ἐς τὴν κοιλίην ἀφίῃ καὶ μὴ πολλὸν ἔῃ τὸ λυπέον τὸν ἄνθρωπον , ἀναφέρειν τὴν θέρμην ἡ κοιλίη καὶ τὸ σῶμα δύναται ἐν τῇ κρίσει , καὶ γίνεται ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος , ἐπὴν ἐξέλθῃ . ἡ ἰκμὰς ἡ πονέουσα , καὶ ἢν ἡ τροφὴ τῷ πυρὶ ἐοῦσα ἐξαναλωθῇ , ἡ δὲ ὑγιηρὴ ἐπικρατήσῃ · ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ νοσήσας ὁ ἄνθρωπος ὑγιὴς ἐγένετο δι’ αἰτίας τὰς προειρημένας .
Lemmas: 46 . ἐν δέ ὁ περισσός ὁ ἡμέρα καί ὑγιής γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί θνῄσκω διό δέ , ὀλίγος ὕστερον ἀποφαίνω · νῦν δέ λέγω διότι μεθίημι ὁ πῦρ . φημί δέ ὅτι , ἐάν ἀπό ὁ σῶμα πῦρ λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος , ἀνάγκη εἰμί ὁ τρίτος ἡμέρα ἐξέρχομαι ὁ ἰκμάς ὁ λυπέω ἀπό ὁ σῶμα ἤ ἐν ἄλλος τις ὁ περισσός ἡμέρα κατά ὁ πρότερος λέγω λόγος · οὐ γάρ ἐξέρχομαι πρίν ἤ ἕ ἕτερος προσγίγνομαι ἀπό ὁ κοιλία ἀγαθός · ὁ γάρ μέσος καί ὁ ὑστεραῖος ἕλκω ὁ σῶμα ἀπό ὁ κοιλία , ὅς τις ἄν αὐτός εἰς αὐτός ἀφίημι ὁ πρότερος ἡμέρα , ἐάν μή ὁ κοιλία διηθέω καί ἕτερος ἔχω ἰκμάς , καί οὗτος πονηρός ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι . ἐάν δέ μεθίημι ὁ πῦρ τριταῖος , ὁ αὐτός τρόπος μεθίημι , ὅς περ καί αὐθημερόν λέγω · καί οὕτως μέν συμβαίνω ὁ πῦρ γίγνομαι ἀπό ὁ σῶμα ἐν ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίημι . φηυί δέ , καί ἐάν πέμπτος ἡμέρα καί ἐάν ἕβδομος καί ἐάν ἐννᾶτος μεθίημι , τρόπος ὁ αὐτός μεθίημι ὥσπερ καί ὁ τριταῖος ἐξέρχομαι . καί γάρ ὁ τροφή ὁ πῦρ κατά ὁ χωρίον , ὁποῖος ὀλίγος πρότερος λέγω · ἐπικρατέω γάρ μάλα ὁ ὑγρός πολύς εἰμί , ἀνίημι ὁ ἄνθρωπος . μεθίημι δέ ὁ πῦρ ἐν ὁ περισσός διά ὅδε , ὅτι ἐν μέν ὁ ἄρτιος ὁ ἡμέρα ἕλκω ὁ σῶμα ἀπό ὁ κοιλία , ἐν δέ ὁ περισσός ἀφίημι , ὁ δέ κοιλία διηθέω ἔξω ὁ ὑγιής . κατά ἀνάγκη τοιόσδε ὁ νόσος κρίνω ἐν ὁ περισσός ὁ ἡμέρα · καί ἐν οὗτος μέν ὁ λόγος ὁ ἄνθρωπος πυρεταίνω ὑγιής γίγνομαι . φημί δέ καί ὁ πονέω μάλα ὁ νοσέω ἐν ὁ περισσός ἡμέρα διά ὅδε καί κατά λόγος γίγνομαι . ταράσσω μέν δή ὁ ἄνθρωπος , ὁπόταν πυρεταίνω · σημεῖον δέ οὗτος , ὅτι φρίκη διαίσσω διά ὁ σῶμα ἄλλοτε καί ἄλλοτε · οὗτος δέ οὐ ἄν γίγνομαι οὕτως , εἰ μή ταράσσω ὁ ὑγρός καί ἀποκρίνω ἀπό αὐτός ἤ πολύς ἤ ἐλαχύς , καί κρατέω ἄλλος . μάλα δέ τεθάρκημι ἐν ὁ περισσός ὁ ἡμέρα , ὁπόταν νοσέω , καί ὁ φρίκη δέ μάλα τότε γίγνομαι . ἔχω γάρ ὧδε · ἀπό ὁ ὑγρός ὁ πονέω ἐξωθέω τις ἐκ ὁ σῶμα ὑπό ὁ νέος ἰκμάς νικάω , καί χωρέω εἰς ὁ κάτω κοιλία , καί ὁ κοιλία προσσυνθερμαίνω ὁ πονέω δέχομαι εἰς ἑαυτοῦ μάλα ἤ ὁ πρίν χρόνος . οὗτος δέ γίγνομαι μάλα ἐν ὁ κρίσις ὁ νόσος · καί ἐάν κατά ὀλίγος ὁ σῶμα εἰς ὁ κοιλία ἀφίημι καί μή πολύς εἰμί ὁ λυπέω ὁ ἄνθρωπος , ἀναφέρω ὁ θέρμη ὁ κοιλία καί ὁ σῶμα δύναμαι ἐν ὁ κρίσις , καί γίγνομαι ὑγιής ὁ ἄνθρωπος , ἐπήν ἐξέρχομαι . ὁ ἰκμάς ὁ πονέω , καί ἐάν ὁ τροφή ὁ πῦρ εἰμί ἐξαναλίσκω , ὁ δέ ὑγιηρός ἐπικρατέω · ἐν οὗτος ὁ λόγος νοσέω ὁ ἄνθρωπος ὑγιής γίγνομαι διά αἰτία ὁ προλέγω .