hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-fracturis 3
ἄλλος δʼ αὖ τις τῶν ἰητρῶν ὑπτίην τὴν χεῖρα δοὺς , οὕτω κατατείνειν ἐκέλευε , καὶ οὕτως ἔχουσαν ἐπέδει , τοῦτο νομίζων τὸ κατὰ φύσιν εἶναι , τῷ τε χροϊ σημαινόμενος , καὶ τὰ ὀστέα νομίζων κατὰ φύσιν εἶναι οὕτως , ὅτι φαίνεται τὸ ἐξέχον ὀστέον τὸ παρὰ τὸν καρπὸν , ἧ ὁ σμικρὸς δάκτυλος , κατʼ ἰθυωρίην εἶναι τοῦ ὀστέου ἀφʼ ὁτέου τὸν πῆχυν οἱ ἄνθρωποι μετρέουσιν . ταῦτα τὰ μαρτύρια ἐπήγετο , ὅτι κατὰ φύσιν οὕτως ἔχει , καὶ ἐδόκεεν εὖ λέγειν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν , εἰ ὑπτίη ἡ χεὶρ κατατείνοιτο , ἰσχυρῶς πονοίη ἄν · γνοίη δʼ ἄν τις τὴν ἑωυτοῦ χεῖρα κατατείνας , ὡς ἐπώδυνον τὸ σχῆμα . ἐπεὶ καὶ ἀνὴρ ἥσσων κρέσσονα διαλαβὼν οὕτως εὖ τῇσιν ἑωυτοῦ χερσὶν , ὡς κλᾶται ὁ ἄγκων ὕπτιος , ἄγοι ἂν ὅπῃ ἐθέλοι · οὔτε γὰρ εἰ ξίφος ἐν ταύτῃ τῇ χειρὶ ἔχοι , ἔχοι ἂν ὅ τι χρήσαιτο τῷ ξίφει , οὕτω βίαιον τοῦτο τὸ σχῆμά ἐστιν . τοῦτο δὲ , εἰ ἐπιδήσας τις ἐν τουτέῳ τῷ σχήματι ἐῴη , μέζων μὲν πόνος , εἰ περιιοι , μέγας δὲ καὶ εἰ κατακέοιτο . τοῦτο δὲ , εἰ ξυγκάμψει τὴν χεῖρα , ἀνάγκη πᾶσα τούς τε μύας καὶ τὰ ὀστέα ἄλλο σχῆμα ἔχειν . ἠγνόει δὲ καὶ τάδε τὰ ἐν τῷ σχήματι χωρὶς τῆς ἄλλης λύμης · τὸ γὰρ ὀστέον τὸ παρὰ τὸν καρπὸν ἐξέχον , τὸ κατὰ τὸν σμικρὸν δάκτυλον , τοῦτο μὲν τοῦ πήχεός ἐστιν · τὸ δʼ ἐν τῆ ξυγκάμψει ἐὸν , ἀπʼ ὅτευ τὸν πῆχυν οἱ ἄνθρωποι μετρέουσι , τοῦτο δὴ τοῦ βραχίονος ἡ κεφαλή ἐστιν . ὁ δὲ ᾤετο τωὐτὸ ὀστέον εἶναι τοῦτό τε κακεῖνο , πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι · ἔστι δʼ ἐκείνῳ τῷ ὀστέῳ τωὐτὸ ὁ ἄγκων καλεόμενος , ᾧ ποτὶ στηριζόμεθα . οὕτως οὖν ὑπτίην ἔχοντι τὴν χεῖρα , τοῦτο μὲν , τὸ ὀστέον διεστραμμένον φαίνεται · τοῦτο δὲ , τὰ νεῦρα τὰ ἀπὸ τοῦ καρποῦ τείνοντα ἐκ τοῦ εἴσω μέρεος καὶ ἀπὸ τῶν δακτύλων , ταῦτα ὑπτίην ἔχοντι τὴν χεῖρα διεστραμμένα γίνεται · τείνει τε γὰρ ταῦτα τὰ νεῦρα πρὸς τὸ τοῦ βραχίονος ὀστέον , ὅθεν ὁ πῆχυς μετρεῖται . αὗται τοσαῦται καὶ τοιαῦται αἱ ἁμαρτάδες καὶ ἄγνοιαι τῆς φύσιος τῆς χειρός . εἰ δʼ , ὡς ἐγὼ κελεύω , χεῖρα κατεαγυῖαν κατατείνοι τις , ἐπιστρέψει μὲν τὸ ὀστέον ἐς ἰθὺ , τὸ κατὰ τὸν σμικρὸν δάκτυλον , τὸ ἐς τὸν ἀγκῶνα τεῖνον , ἰθυωρίην δὲ ἕξει τὰ νεῦρα τὰ ἀπὸ τοῦ καρποῦ πρὸς τοῦ βραχίονος τὰ ἄκρα τείνοντα · ἀναλαμβανομένη δὲ ἡ χεὶρ ἐν παραπλησίῳ σχήματι ἔσται , ἐν ᾧ περ καὶ ἐπιδεομένη , ἄπονος μὲν ὁδοιπορέοντι , ἄπονος δὲ κατακειμένῳ καὶ ἀκάματος . Καθίννυσθαι δὲ χρὴ τὸν ἄνθρωπον οὕτως , ὅκως ᾖ τὸ ἐξέχον τοῦ ὀστέου πρὸς τὴν λαμπροτάτην τῶν παρεουσέων αὐγέων , ὡς μὴ λάθῃ τὸν χειρίζοντα ἐν τῇ κατατάσει , εἰ ἱκανῶς ἐξίθυνται . τοῦ γε μὴν ἐμπείρου οὐδʼ ἂν τὴν χεῖρα λάθοι ἐπαγομένην τὸ ἐξέχον · ἀτὰρ καὶ ἀλγέει μάλιστα κατὰ τὸ ἐξέχον ψαυόμενον .
Lemmas: ἄλλος δέ αὖ τις ὁ ἰατρός ὕπτιος ὁ χείρ δίδωμι , οὕτως κατατείνω κελεύω , καί οὕτως ἔχω ἐπιδέω , οὗτος νομίζω ὁ κατά φύσις εἰμί , ὁ τε χρώς σημαίνω , καί ὁ ὀστέον νομίζω κατά φύσις εἰμί οὕτως , ὅτι φαίνω ὁ ἐξέχω ὀστέον ὁ παρά ὁ καρπός , ἧ ὁ μικρός δάκτυλος , κατά ἰθυωρίη εἰμί ὁ ὀστέον ἀπό ὁτε͂ος ὁ πῆχυς ὁ ἄνθρωπος μετρέω . οὗτος ὁ μαρτύριον ἐπάγω , ὅτι κατά φύσις οὕτως ἔχω , καί δοκέω εὖ λέγω . ἀλλά οὗτος μέν , εἰ ὕπτιος ὁ χείρ κατατείνω , ἰσχυρός πονέω ἄν · γιγνώσκω δέ ἄν τις ὁ ἑαυτοῦ χείρ κατατείνω , ὡς ἐπώδυνος ὁ σχῆμα . ἐπεί καί ἀνήρ ἥσσων κρατύς διαλαμβάνω οὕτως εὖ ὁ ἑαυτοῦ χείρ , ὡς κλάω ὁ ἄγκων ὕπτιος , ἄγω ἄν ὅπῃ ἐθέλω · οὔτε γάρ εἰ ξίφος ἐν οὗτος ὁ χείρ ἔχω , ἔχω ἄν ὅς τις χράω ὁ ξίφος , οὕτως βίαιος οὗτος ὁ σχῆμα εἰμί . οὗτος δέ , εἰ ἐπιδέω τις ἐν τούτεος ὁ σχῆμα ἐάω , μέγας μέν πόνος , εἰ περιιω , μέγας δέ καί εἰ κατάκειμαι . οὗτος δέ , εἰ συγκάμπτω ὁ χείρ , ἀνάγκη πᾶς ὁ τε μῦς καί ὁ ὀστέον ἄλλος σχῆμα ἔχω . ἀγνοέω δέ καί ὅδε ὁ ἐν ὁ σχῆμα χωρίς ὁ ἄλλος λύμη · ὁ γάρ ὀστέον ὁ παρά ὁ καρπός ἐξέχω , ὁ κατά ὁ μικρός δάκτυλος , οὗτος μέν ὁ πῆχυς εἰμί · ὁ δέ ἐν ὁ συγκάμπτω εἰμί , ἀπό ὅστις ὁ πῆχυς ὁ ἄνθρωπος μετρέω , οὗτος δή ὁ βραχίων ὁ κεφαλή εἰμί . ὁ δέ οἴομαι αὐτός ὀστέον εἰμί οὗτος τε κηκ̈εῖνό , πολύς δέ καί ἄλλος · εἰμί δέ ἐκεῖνος ὁ ὀστέον αὐτός ὁ ἄγκων καλέω , ὅς πρός στηρίζω . οὕτως οὖν ὕπτιος ἔχω ὁ χείρ , οὗτος μέν , ὁ ὀστέον διαστρέφω φαίνω · οὗτος δέ , ὁ νεῦρον ὁ ἀπό ὁ καρπός τείνω ἐκ ὁ εἴσω μέρος καί ἀπό ὁ δάκτυλος , οὗτος ὕπτιος ἔχω ὁ χείρ διαστρέφω γίγνομαι · τείνω τε γάρ οὗτος ὁ νεῦρον πρός ὁ ὁ βραχίων ὀστέον , ὅθεν ὁ πῆχυς μετρέω . οὗτος τοσοῦτος καί τοιοῦτος ὁ ἁμαρτάς καί ἄγνοια ὁ φύσις ὁ χείρ . εἰ δέ , ὡς ἐγώ κελεύω , χείρ κατάγνυμι κατατείνω τις , ἐπιστρέφω μέν ὁ ὀστέον εἰς ἰθύς , ὁ κατά ὁ μικρός δάκτυλος , ὁ εἰς ὁ ἀγκών τείνω , ἰθυωρίη δέ ἔχω ὁ νεῦρον ὁ ἀπό ὁ καρπός πρός ὁ βραχίων ὁ ἄκρος τείνω · ἀναλαμβάνω δέ ὁ χείρ ἐν παραπλήσιος σχῆμα εἰμί , ἐν ὅς περ καί ἐπιδέω , ἄπονος μέν ὁδοιπορέω , ἄπονος δέ κατάκειμαι καί ἀκάματος . καθίννυμαι δέ χρή ὁ ἄνθρωπος οὕτως , ὅπως εἰμί ὁ ἐξέχω ὁ ὀστέον πρός ὁ λαμπρός ὁ πάρειμι αὐγή , ὡς μή λανθάνω ὁ χειρίζω ἐν ὁ κατάτασις , εἰ ἱκανός ἐξιθύνω . ὁ γε μήν ἔμπειρος οὐδέ ἄν ὁ χείρ λανθάνω ἐπάγω ὁ ἐξέχω · ἀτάρ καί ἀλγέω μάλα κατά ὁ ἐξέχω ψαύω .