hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-flatibus 14
14 . Δοκέει δέ μοι καὶ τὴν ἱερὴν καλεομένην νοῦσον τοῦτο εἶναι τὸ παρεχόμενον · οἷσι δὲ λόγοισιν ἐμαυτὸν ἔπεισα , τούτοισιν αὐτέοισι καὶ τοὺς ἀκούοντας πείσειν πειράσομαι . Ἡγεῦμαι δὲ ἔμπροσθεν , μηδὲν εἶναι μᾶλλον τῶν ἐν τῷ σώματι ξυμβαλλόμενον ἐς φρόνησιν , ἢ τὸ αἷμα · τοῦτο δὲ ὅταν μὲν ἐν τῷ καθεστεῶτι μένῃ , μένει καὶ ἡ φρόνησις · ἐξαλλάσσοντος δὲ τοῦ αἵματος , μεταπίπτει καὶ ἡ φρόνησις . Ὅτι δὲ ταῦθ’ ὧδ’ ἔχει , πολλὰ τὰ μαρτυρέοντα · πρῶτον μὲν , ὅπερ ἅπασι ζώοισι κοινόν ἐστιν , ὁ ὕπνος , οὗτος μαρτυρέει τοῖσιν εἰρημένοισιν · ὅταν γὰρ ἐπέλθῃ τῷ σώματι ὁ ὕπνος , τότε τὸ αἷμα ψύχεται , φύσει γὰρ πέφυκεν ὁ ὕπνος ψύχειν · ψυχθέντι δὲ τῷ αἵματι νωθρότεραι γίνονται αἱ διέξοδοι · δῆλον δέ · ῥέπει γὰρ τὰ σώματα καὶ βαρύνεται ( πάντα γὰρ τὰ βαρέα πέφυκεν ἐς βυθὸν φέρεσθαι ) , καὶ τὰ ὄμματα συγκλείεται , καὶ ἡ φρόνησις ἀλλοιοῦται , δόξαι δέ τινες ἕτεραι ἐνδιατρίβουσιν , ἃ δὴ ἐνύπνια καλέονται . Πάλιν ἐν τῇσι μέθῃσι , πλέονος ἐξαίφνης γενομένου τοῦ αἵματος , μεταπίπτουσιν αἱ ψυχαὶ καὶ τὰ ἐν τῇσι ψυχῇσι φρονήματα , καὶ γίνονται τῶν μὲν παρεόντων κακῶν ἐπιλήσμονες , τῶν δὲ μελλόντων εὐέλπιδες ἀγαθῶν . Ἔχοιμι δ’ ἂν πολλὰ τοιαῦτα εἰπεῖν , ἐν οἷσιν αἱ τοῦ αἵματος ἐξαλλαγαὶ τὴν φρόνησιν ἐξαλλάσσουσιν . Ἢν μὲν οὖν παντελῶς ἅπαν ἀναταραχθῇ τὸ αἷμα , παντελῶς ἡ φρόνησις ἐξαπόλλυται · τὰ γὰρ μαθήματα καὶ τὰ ἀναγνωρίσματα ἐθίσματά ἐστίν · ὅταν οὖν ἐκ τοῦ εἰωθότος ἔθεος μεταστέωμεν , ἀπόλλυται ἡμῖν ἡ φρόνησις . Φημὶ δὲ τὴν ἱερὴν νοῦσον ὧδε γίνεσθαι · ὅταν πουλὺ πνεῦμα κατὰ πᾶν τὸ σῶμα παντὶ τῷ αἵματι μιχθῇ , πολλὰ ἐμφράγματα γίνεται πολλαχῆ ἀνὰ τὰς φλέβας · ἐπειδὰν οὖν ἐς τὰς παχείας καὶ πολυαίμους τῶν φλεβῶν πολὺς ἀὴρ βρίσῃ , βρίσας δὲ μένῃ , κωλύεται τὸ αἷμα διεξιέναι · τῇ μὲν οὖν ἐνέστηκε , τῇ δὲ νωθρῶς ὃιεξέρχεται , τῇ δὲ θᾶσσον · ἀνομοίης δὲ τῆς πορείης τῷ αἵματι διὰ τοῦ σώματος γενομένης , παντοῖαι αἱ ἀνομοιότητες · πᾶν γὰρ τὸ σῶμα πανταχόθεν ἕλκεται , καὶ τετίνακται τὰ μέρη τοῦ σώματος ὑπηρετοῦντα τῷ θορύβῳ καὶ ταράχῳ τοῦ αἵματος , διαστροφαί τε παντοῖαι παντοίως γίνονται · κατὰ δὲ τοῦτον τὸν καιρὸν ἀναίσθητοι πάντων εἰσὶ , κωφοί τε τῶν λεγομένων , καὶ τυφλοὶ τῶν γινομένων , ἀνάλγητοί τε πρὸς τοὺς πόνους · οὕτως ὁ ἀὴρ ταραχθεὶς ἀνετάραξε τὸ αἷμα καὶ ἐμίηνε . Καὶ ἀφροὶ διὰ τοῦ στόματος ἀνατρέχουσιν εἰκότως · διὰ γὰρ τῶν σφαγιτίδων φλεβῶν διαδύνων ὁ ἀὴρ , ἀνέρχεται μὲν αὐτὸς , ἀνάγει δὲ μεθ’ ἑωυτοῦ τὸ λεπτότατον τοῦ αἵματος · τὸ δὲ ὑγρὸν τῷ ἠέρι μιγνύμενον λευκοῦται · διὰ λεπτῶν γὰρ ὑμένων καθαρὸς ἐὼν ὁ ἀὴρ διαφαίνεται · διὸ δὴ λευκοὶ φαίνονται πάντες οἱ ἀφροί . Πότε μὲν οὖν παύονται τῆς νούσου καὶ τοῦ παρεόντος χειμῶνος οἱ ὑπὸ τούτου τοῦ νοσήματος ἁλισκόμενοι , ἐγὼ φράσω . Ὁκόταν γυμνασθὲν ὑπὸ τῶν πόνων τὸ σῶμα θερμανθῇ , θερμαίνεται καὶ τὸ αἷμα · τὸ δὲ αἷμα θερμανθὲν ἐξεθέρμηνε τὰς φύσας · αὗται δὲ διαθερμανθεῖσαι διαλύονται καὶ διαλύουσι τὴν ξύστασιν τοῦ αἵματος , αἱ μὲν συνεξελθοῦσαι μετὰ τοῦ πνεύματος , αἱ δὲ μετὰ τοῦ φλέγματος · ἀποζέσαντος δὲ τοῦ ἀφροῦ , καὶ καταστάντος τοῦ αἵματος , καὶ γαλήνης ἐν τῷ σώματι γενομένης , πέπαυται τὸ νόσημα .
Lemmas: 14 . δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ ἱερός καλέω νόσος οὗτος εἰμί ὁ παρέχω · ὅς δέ λόγος ἐμαυτοῦ πείθω , οὗτος αύ̓τεος καί ὁ ἀκούω πείθω πειράω . ἡγέομαι δέ ἔμπροσθεν , μηδείς εἰμί μάλα ὁ ἐν ὁ σῶμα συμβάλλω εἰς φρόνησις , ἤ ὁ αἷμα · οὗτος δέ ὅταν μέν ἐν ὁ καθίστημι μένω , μένω καί ὁ φρόνησις · ἐξαλλάσσω δέ ὁ αἷμα , μεταπίπτω καί ὁ φρόνησις . ὅτι δέ οὗτος ὧδε ἔχω , πολύς ὁ μαρτυρέω · πρῶτος μέν , ὅς ἅπας ζῷον κοινός εἰμί , ὁ ὕπνος , οὗτος μαρτυρέω ὁ λέγω · ὅταν γάρ ἐπέρχομαι ὁ σῶμα ὁ ὕπνος , τότε ὁ αἷμα ψύχω , φύσις γάρ φύω ὁ ὕπνος ψύχω · ψύχω δέ ὁ αἷμα νωθρός γίγνομαι ὁ διέξοδος · δῆλος δέ · ῥέπω γάρ ὁ σῶμα καί βαρύνω ( πᾶς γάρ ὁ βαρύς φύω εἰς βυθός φέρω ) , καί ὁ ὄμμα συγκλείω , καί ὁ φρόνησις ἀλλοιόω , δόξα δέ τις ἕτερος ἐνδιατρίβω , ὅς δή ἐνύπνιον καλέω . πάλιν ἐν ὁ μέθη , πολύς ἐξαίφνης γίγνομαι ὁ αἷμα , μεταπίπτω ὁ ψυχή καί ὁ ἐν ὁ ψυχή φρόνημα , καί γίγνομαι ὁ μέν πάρειμι κακός ἐπιλήσμων , ὁ δέ μέλλω εὔελπις ἀγαθός . ἔχω δέ ἄν πολύς τοιοῦτος λέγω , ἐν ὅς ὁ ὁ αἷμα ἐξαλλαγή ὁ φρόνησις ἐξαλλάσσω . ἐάν μέν οὖν παντελής ἅπας ἀναταράσσω ὁ αἷμα , παντελής ὁ φρόνησις ἐξαπόλλυμι · ὁ γάρ μάθημα καί ὁ ἀναγνώρισμα ἔθισμα εἰμί · ὅταν οὖν ἐκ ὁ εἴωθα ἔθος μεθίστημι , ἀπόλλυμι ἐγώ ὁ φρόνησις . φημί δέ ὁ ἱερός νόσος ὧδε γίγνομαι · ὅταν πολύς πνεῦμα κατά πᾶς ὁ σῶμα πᾶς ὁ αἷμα μείγνυμι , πολύς ἔμφραγμα γίγνομαι πολλαχῆ ἀνά ὁ φλέψ · ἐπειδάν οὖν εἰς ὁ παχύς καί πολύαιμος ὁ φλέψ πολύς ἀήρ βρίζω , βρίθω δέ μένω , κωλύω ὁ αἷμα διεξέρχομαι · τῇ μέν οὖν ἐνίστημι , ὁ δέ νωθρός ὅιεξερχομαι , τῇ δέ ταχύς · ἀνόμοιος δέ ὁ πορεία ὁ αἷμα διά ὁ σῶμα γίγνομαι , παντοῖος ὁ ἀνομοιότης · πᾶς γάρ ὁ σῶμα πανταχόθεν ἕλκω , καί τινάσσω ὁ μέρος ὁ σῶμα ὑπηρετέω ὁ θόρυβος καί τάραχος ὁ αἷμα , διαστροφή τε παντοῖος παντοίως γίγνομαι · κατά δέ οὗτος ὁ καιρός ἀναίσθητος πᾶς εἰμί , κωφός τε ὁ λέγω , καί τυφλός ὁ γίγνομαι , ἀνάλγητος τε πρός ὁ πόνος · οὕτως ὁ ἀήρ ταράσσω ἀναταράσσω ὁ αἷμα καί μιαίνω . καί ἀφρός διά ὁ στόμα ἀνατρέχω ἔοικα · διά γάρ ὁ σφαγῖτις φλέψ διαδύνω ὁ ἀήρ , ἀνέρχομαι μέν αὐτός , ἀνάγω δέ μετά ἑαυτοῦ ὁ λεπτός ὁ αἷμα · ὁ δέ ὑγρός ὁ ἀήρ μείγνυμι λευκόω · διά λεπτός γάρ ὑμήν καθαρός εἰμί ὁ ἀήρ διαφαίνω · διό δή λευκός φαίνω πᾶς ὁ ἀφρός . πότε μέν οὖν παύω ὁ νόσος καί ὁ πάρειμι χειμών ὁ ὑπό οὗτος ὁ νόσημα ἁλίσκομαι , ἐγώ φράζω . Ὁπόταν γυμνάζω ὑπό ὁ πόνος ὁ σῶμα θερμαίνω , θερμαίνω καί ὁ αἷμα · ὁ δέ αἷμα θερμαίνω ἐκθερμαίνω ὁ φῦσα · οὗτος δέ διαθερμαίνω διαλύω καί διαλύω ὁ σύστασις ὁ αἷμα , ὁ μέν συνεξέρχομαι μετά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ μετά ὁ φλέγμα · ἀποζέω δέ ὁ ἀφρός , καί καθίστημι ὁ αἷμα , καί γαλήνη ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι , παύω ὁ νόσημα .