hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-capitis-vulneribus 19
19 . Ὅστις δὲ μέλλει ἐκ τρωμάτων ἐν κεφαλῇ ἀποθνήσκειν , καὶ μὴ δυνατὸν αὐτὸν ὑγιᾶ γενέσθαι , μηδὲ σωθῆναι , ἐκ τῶνδε τῶν σημείων χρὴ τὴν διάγνωσιν ποιέεσθαι τοῦ μέλλοντος ἀποθνήσκειν , καὶ προλέγειν τὸ μέλλον ἔσεσθαι . Πάσχει γὰρ τάδε · ὁκόταν τις ὀστέον κατεηγὸς , ἢ ἐῤῥωγὸς , ἢ πεφλασμένον , ἢ ὅτῳ γοῦν τρόπῳ κατεηγὸς μὴ ἐννοήσας ἁμάρτῃ , καὶ μήτε ξύσῃ , μήτε πρίσῃ , δεόμενον , μεθῇ δὲ ὡς ὑγιέος ὄντος τοῦ ὀστέου , πρὸ τῶν τεσσαρεσκαίδεκα ἡμερέων πυρετὸς ἐπιλήψεται ὡς ἐπὶ πουλὺ ἐν χειμῶνι · ἐν δὲ τῷ θέρει μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας ὁ πυρετὸς ἐπιλαμβάνει . Καὶ ἐπειδὰν τοῦτο γένηται , τὸ ἕλκος ἄχροον γίνεται · καὶ ἐξ αὐτοῦ ἰχὼρ ῥέει σμικρός · καὶ τὸ φλεγμαῖνον ἐκτέθνηκεν ἐξ αὐτοῦ · καὶ γλισχρῶδες γίνεται , καὶ φαίνεται ὥσπερ τάριχος , χροιὴν πυῤῥὸν , ὑποπέλιον · καὶ τὸ ὀστέον σφακελίζειν τηνικαῦτα ἄρχεται , καὶ γίνεται περκνὸν , λευκὸν ὂν , τελευταῖον δὲ ἔπωχρον γενόμενον ἢ ἔκλευκον . Ὅταν δ᾿ ἤδη ὑπόπυον ᾖ , ἐπὶ τῇ γλώσσῃ φλυκταῖναι γίνονται , καὶ παραφρονέων τελευτᾷ . Καὶ σπασμὸς ἐπιλαμβάνει τοὺς πλείστους τὰ ἐπὶ θάτερα τοῦ σώματος · ἢν μὲν ἐν τῷ ἐπ᾿ ἀριστερὰ τῆς κεφαλῆς ἔχη τὸ ἕλκος , τὰ ἐπὶ δεξιὰ τοῦ σώματος ὁ σπασμὸς λαμβάνει · ἢν δ᾿ ἐν τῷ ἐπὶ δεξιὰ τῆς κεφαλῆς ἔχῃ τὸ ἕλκος , τὰ ἐπ᾿ ἀριστερὰ τοῦ σώματος ὁ σπασμὸς ἐπιλαμβάνει . Εἰσὶ δ᾿ οἳ καὶ ἀπόπληκτοι γίνονται . Καὶ οὕτως ἀπόλλυνται πρὸ ἑπτὰ ἡμερέων ἐν θέρει , ἢ τεσσάρων καὶ δέκα ἐν χειμῶνι . Ὁμοίως δὲ τὰ σημεῖα ταῦτα σημαίνει , καὶ ἐν πρεσβυτέρῳ ἐόντι τῷ τρώματι , ἢ καὶ ἐν νεωτέρῳ . Ἀλλὰ χρὴ , εἰ ἐννοοίης τὸν πυρετὸν ἐπιλαμβάνοντα , καὶ τῶν ἄλλων τι σημεῖον τούτῳ προσγενόμενον , μὴ διατρίβειν , ἀλλὰ πρίσαντα τὸ ὀστέον πρὸς τὴν μήνιγγα , ἢ καταξύσαντα τῷ ξυστῆρι ( εὔπριστον δὲ γίνεται καὶ εὔξυστον ) , ἔπειτα τὰ λοιπὰ οὕτως ἰητρεύειν , ὅκως ἂν δοκέῃ ξυμφέρειν , πρὸς τὸ γινόμενον ὁρῶν .
Lemmas: 19 . ὅστις δέ μέλλω ἐκ τραῦμα ἐν κεφαλή ἀποθνῄσκω , καί μή δυνατός αὐτός ὑγιής γίγνομαι , μηδέ σῴζω , ἐκ ὅδε ὁ σημεῖον χρή ὁ διάγνωσις ποιέω ὁ μέλλω ἀποθνῄσκω , καί προλέγω ὁ μέλλω εἰμί . πάσχω γάρ ὅδε · ὁπόταν τις ὀστέον κατάγνυμι , ἤ ῥήγνυμι , ἤ φλάω , ἤ ὅστις γοῦν τρόπος κατάγνυμι μή ἐννοέω ἁμαρτάνω , καί μήτε ξύω , μήτε πρίζω , δέω , μεθίημι δέ ὡς ὑγιής εἰμί ὁ ὀστέον , πρό ὁ τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρα πυρετός ἐπιλαμβάνω ὡς ἐπί πολύς ἐν χειμών · ἐν δέ ὁ θέρος μετά ὁ ἑπτά ἡμέρα ὁ πυρετός ἐπιλαμβάνω . καί ἐπειδάν οὗτος γίγνομαι , ὁ ἕλκος ἄχροος γίγνομαι · καί ἐκ αὐτός ἰχώρ ῥέω μικρός · καί ὁ φλεγμαίνω ἐκθνῄσκω ἐκ αὐτός · καί γλισχρώδης γίγνομαι , καί φαίνω ὥσπερ τάριχος , χροιά πυρρός , ὑποπέλιος · καί ὁ ὀστέον σφακελίζω τηνικαῦτα ἄρχω , καί γίγνομαι περκνός , λευκός εἰμί , τελευταῖος δέ ἔπωχρος γίγνομαι ἤ ἔκλευκος . ὅταν δέ ἤδη ὑπόπυος εἰμί , ἐπί ὁ γλῶσσα φλυκταίνη γίγνομαι , καί παραφρονέω τελευτάω . καί σπασμός ἐπιλαμβάνω ὁ πολύς ὁ ἐπί ἕτερος ὁ σῶμα · ἐάν μέν ἐν ὁ ἐπί ἀριστερός ὁ κεφαλή χάω ὁ ἕλκος , ὁ ἐπί δεξιός ὁ σῶμα ὁ σπασμός λαμβάνω · ἐάν δέ ἐν ὁ ἐπί δεξιός ὁ κεφαλή ἔχω ὁ ἕλκος , ὁ ἐπί ἀριστερός ὁ σῶμα ὁ σπασμός ἐπιλαμβάνω . εἰμί δέ ὅς καί ἀπόπληκτος γίγνομαι . καί οὕτως ἀπόλλυμι πρό ἑπτά ἡμέρα ἐν θέρος , ἤ τέσσαρες καί δέκα ἐν χειμών . ὅμοιος δέ ὁ σημεῖον οὗτος σημαίνω , καί ἐν πρέσβυς εἰμί ὁ τραῦμα , ἤ καί ἐν νέος . ἀλλά χρή , εἰ ἐννοέω ὁ πυρετός ἐπιλαμβάνω , καί ὁ ἄλλος τις σημεῖον οὗτος προσγίγνομαι , μή διατρίβω , ἀλλά πρίζω ὁ ὀστέον πρός ὁ μήνιγξ , ἤ καταξύω ὁ ξυστήρ ( εὔπριστος δέ γίγνομαι καί εὔξυστος ) , ἔπειτα ὁ λοιπός οὕτως ἰατρεύω , ὅπως ἄν δοκέω συμφέρω , πρός ὁ γίγνομαι ὁράω .