hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-articulis 57
57 . Ὅσοισι δ᾿ ἂν ἐς τοὔπισθεν ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ ἐκπέσῃ , ὀλίγοισι δὲ ἐκπίπτει , οὗτοι ἐκτανύειν οὐ δύνανται τὸ σκέλος , οὔτε κατὰ τὸ ἄρθρον τὸ ἐκπεσὸν , οὔτε τι κάρτα κατὰ τὴν ἰγνύην · ἀλλ᾿ ἥκιστα τῶν ἐκπαλέων οὗτοι ἐκτανύουσι καὶ τὸ κατὰ τὸν βουβῶνα , καὶ τὸ κατὰ τὴν ἰγνύην ἄρθρον . Προσξυνιέναι μὲν οὖν καὶ τόδε χρὴ ( εὔχρηστον γὰρ καὶ πολλοῦ ἄξιόν ἐστι , καὶ τοὺς πλείστους λήθει ) , ὅτι οὐδ᾿ ὑγιαίνοντες δύνανται κατὰ τὴν ἰγνύην ἐκτανύειν τὸ ἄρθρον , ἢν μὴ ξυνεκτανύωσι καὶ τὸ κατὰ τὸν βουβῶνα ἄρθρον , πλὴν ἢν μὴ πάνυ ἄνω ἀείρωσι τὸν πόδα , οὕτω δ᾿ ἂν δύναιντο · οὐ τοίνυν οὐδὲ ξυγκάμπτειν δύνανται τὸ κατὰ τὴν ἰγνύην ἄρθρον ὁμοίως , ἀλλὰ πολὺ χαλεπώτερον , ἢν μὴ ξυγκάμψωσι καὶ τὸ κατὰ τὸν βουβῶνα ἄρθρον . Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα κατὰ τὸ σῶμα τοιαύτας ἀδελφίξιας ἔχει , καὶ κατὰ νεύρων ξυντάσιας , καὶ κατὰ μυῶν σχήματα , καὶ πλεῖστά τε καὶ πλείστου ἄξια γινώσκεσθαι , ἢ ὥς τις οἴεται , καὶ κατὰ τὴν τοῦ ἐντέρου φύσιν , καὶ τὴν τῆς ξυμπάσης κοιλίης , καὶ κατὰ τὰς τῶν ὑστερέων πλάνας καὶ ξυντάσιας · ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἑτέρωθι λόγος ἔσται , ἠδελφισμένος τοῖσι νῦν λεγομένοισιν . Περὶ οὗ δὲ ὁ λόγος ἐστὶν , οὔτε ἐκτανύειν δύνανται , ὥσπερ ἤδη εἴρηται · βραχύτερόν τε τὸ σκέλος φαίνεται διὰ δισσὰς προφάσιας , ὅτι τε οὐκ ἐκτανύεται , ὅτι τε πρὸς τὴν σάρκα ὠλίσθηκε τὴν τοῦ πυγαίου · ἡ γὰρ φύσις τοῦ ἰσχίου τοῦ ὀστέου ταύτῃ , ᾗ καὶ ἡ κεφαλὴ καὶ ὁ αὐχὴν τοῦ μηροῦ γίνεται , ὅταν δὲ ἐξαρθρήσῃ , καταφερὴς πέφυκεν ἐπὶ τοῦ πυγαίου τὸ ἔξω μέρος . Ξυγκάμπτειν μέντοι δύνανται , ὅταν μὴ ἡ ὀδύνη κωλύῃ · καὶ ἡ κνήμη τε καὶ ὁ ποὺς ὀρθὰ ἐπιεικέως φαίνεται , καὶ οὔτε τῇ , οὔτε τῇ πολὺ ἐκκεκλιμένα · κατὰ δὲ τὸν βουβῶνα δοκέει τι ἡ σὰρξ λαπαρωτέρη εἶναι , ποτὶ καὶ ψαυομένη , ἅτε τοῦ ἄρθρου ἐς τὰ ἐπὶ θάτερα μέρη ὠλισθηκότος · κατὰ δὲ αὐτὸ τὸ πυγαῖον διαψαυομένη ἡ κεφαλὴ τοῦ μηροῦ δοκέει ἐξογκέειν μᾶλλον . Τὰ μὲν οὖν σημήϊα ταῦτα , ᾧ ἂν ἐς τὸ ὄπισθεν ἐκπεπτώκῃ ὁ μηρός .
Lemmas: 57 . ὅσος δέ ἄν εἰς ὄπισθεν ὁ κεφαλή ὁ μηρός ἐκπίπτω , ὀλίγος δέ ἐκπίπτω , οὗτος ἐκτανύω οὐ δύναμαι ὁ σκέλος , οὔτε κατά ὁ ἄρθρον ὁ ἐκπίπτω , οὔτε τις κάρτα κατά ὁ ἰγνύα · ἀλλά ἦκα ὁ ἐκπαλής οὗτος ἐκτανύω καί ὁ κατά ὁ βουβών , καί ὁ κατά ὁ ἰγνύα ἄρθρον . προσσυνίημι μέν οὖν καί ὅδε χρή ( εὔχρηστος γάρ καί πολύς ἄξιος εἰμί , καί ὁ πολύς λανθάνω ) , ὅτι οὐδέ ὑγιαίνω δύναμαι κατά ὁ ἰγνύα ἐκτανύω ὁ ἄρθρον , ἐάν μή συνεκτανύω καί ὁ κατά ὁ βουβών ἄρθρον , πλήν ἐάν μή πάνυ ἄνω ἀείρω ὁ πούς , οὕτως δέ ἄν δύναμαι · οὐ τοίνυν οὐδέ συγκάμπτω δύναμαι ὁ κατά ὁ ἰγνύα ἄρθρον ὅμοιος , ἀλλά πολύς χαλεπός , ἐάν μή συγκάμπτω καί ὁ κατά ὁ βουβών ἄρθρον . πολύς δέ καί ἄλλος κατά ὁ σῶμα τοιοῦτος ἀδέλφιξις ἔχω , καί κατά νεῦρον σύντασις , καί κατά μῦς σχῆμα , καί πολύς τε καί πολύς ἄξιος γιγνώσκω , ἤ ὡς τις οἴομαι , καί κατά ὁ ὁ ἔντερον φύσις , καί ὁ ὁ σύμπας κοιλία , καί κατά ὁ ὁ ὑστέρα πλάνη καί σύντασις · ἀλλά περί μέν οὗτος ἑτέρωθι λόγος εἰμί , ἀδελφίζω ὁ νῦν λέγω . περί ὅς δέ ὁ λόγος εἰμί , οὔτε ἐκτανύω δύναμαι , ὥσπερ ἤδη λέγω · βραχύς τε ὁ σκέλος φαίνω διά δισσός πρόφασις , ὅτι τε οὐ ἐκτανύω , ὅτι τε πρός ὁ σάρξ ὀλισθάνω ὁ ὁ πυγαῖος · ὁ γάρ φύσις ὁ ἴσχιον ὁ ὀστέον ταύτῃ , ᾗ καί ὁ κεφαλή καί ὁ αὐχήν ὁ μηρός γίγνομαι , ὅταν δέ ἐξαρθρέω , καταφερής φύω ἐπί ὁ πυγαῖον ὁ ἔξω μέρος . συγκάμπτω μέντοι δύναμαι , ὅταν μή ὁ ὀδύνη κωλύω · καί ὁ κνήμη τε καί ὁ πούς ὀρθός ἐπιεικής φαίνω , καί οὔτε τῇ , οὔτε τῇ πολύς ἐκκλίνω · κατά δέ ὁ βουβών δοκέω τις ὁ σάρξ λαπαρός εἰμί , πρός καί ψαύω , ἅτε ὁ ἄρθρον εἰς ὁ ἐπί ἕτερος μέρος ὀλισθάνω · κατά δέ αὐτός ὁ πυγαῖος διαψαύω ὁ κεφαλή ὁ μηρός δοκέω ἐξογκέω μάλα . ὁ μέν οὖν σημεῖον οὗτος , ὅς ἄν εἰς ὁ ὄπισθεν ἐκπίπτω ὁ μηρός .