hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-articulis 60
60 . Ὁκόσοισι μὲν οὖν ἂν ἤδη ἠνδρωμένοισι τοῦτο τὸ ἄρθρον ἐκπεσὸν μὴ ἐμπέσῃ , οὗτοι , ὁκόταν αὐτοῖσιν ἡ ὀδύνη παύσηται καὶ τὸ ἄρθρον ἐθισθῇ ἐν τῷ χωρίῳ τούτῳ στροφᾶσθαι , ἵνα ἐξέπεσεν , οὗτοι δύνανται σχεδὸν εὐθὺς ὀρθοὶ ὁδοιπορέειν ἄνευ ξύλου , καὶ πάνυ μέντοι εὐθέες , ἐπὶ δὲ τὸ σιναρὸν , ἅτε οὔτε κατὰ τὸν βουβῶνα εὔκαμπτοι ἐόντες , οὔτε κατὰ τὴν ἰγνύην · διὰ οὖν τοῦ βουβῶνος τὴν ἀκαμπίην εὐθυτέρῳ ὅλῳ τῷ σκέλεϊ ἐν τῇ ὁδοιπορίῃ χρέονται , ἢ ὅτε ὑγίαινον . Καὶ σύρουσι δὲ ἐνίοτε πρὸς τὴν γῆν τὸν πόδα , ἅτε οὐ ῥηϊδίως ξυγκάμπτοντες τὰ ἄνω ἄρθρα , καὶ ἅτε παντὶ βαίνοντες τῷ ποδί · οὐδὲν γὰρ ἧσσον τῇ πτέρνῃ οὗτοι βαίνουσιν , ἢ τῷ ἔμπροσθεν · εἰ δέ γε ἠδύναντο μέγα προβαίνειν , κἂν πάνυ πτερνοβάται ἦσαν · καὶ γὰρ οἱ ὑγιαίνοντες ὅσῳ ἂν μέζον προβαίνοντες ὁδοιπορέωσι , τοσούτῳ μᾶλλον πτερνοβάται εἰσὶ , τιθέντες τὸν πόδα , αἴροντες δὲ τὸν ἐναντίον . Ὁκόσοισι δὲ δὴ οὕτως ἐκπέπτωκε , καὶ ἔτι μᾶλλον τῇ πτέρνῃ προσεγχρίπτουσιν , ἢ τῷ ἔμπροσθεν · τὸ γὰρ ἔμπροσθεν τοῦ ποδὸς , ὅταν ἐκτεταμένον ἔῃ τὸ ἄλλο σκέλος , οὐχ ὁμοίως δύναται ἐς τὸ πρόσω καμπύλλεσθαι , ὥσπερ ὅταν ξυγκεκαμμένον ἔῃ τὸ σκέλος · οὔτ᾿ αὖ σιμοῦσθαι δύναται ὁ ποὺς , ξυγκεκαμμένου τοῦ σκέλεος , ὡς ὅταν ἐκτεταμένον ἔῃ τὸ σκέλος . Ὑγιαίνουσά τε οὖν ἡ φύσις οὕτω πέφυκεν , ὥσπερ εἴρηται · ὅταν δὲ ἐκπεσὸν μὴ ἐμπέσῃ τὸ ἄρθρον , οὕτως ὁδοιπορέουσιν , ὡς εἴρηται , διὰ τὰς προφάσιας ταύτας τὰς εἰρημένας · ἀσαρκότερον μέντοι τὸ σκέλος τοῦ ἑτέρου γίνεται , κατά τε τὸ πυγαῖον , κατά τε τὴν γαστροκνημίην , καὶ κατὰ τὴν ὄπισθεν ἴξιν . Οἷσι δ᾿ ἂν νηπίοισιν ἔτι ἐοῦσι τὸ ἄρθρον οὕτως ὀλισθάνον μὴ ἐμπέσῃ , ἢ καὶ ἐκ γενεῆς οὕτω γένηται , καὶ τούτοισι τὸ τοῦ μηροῦ ὀστέον μᾶλλόν τι μινύθει , ἢ τὰ τῆς κνήμης καὶ τὰ τοῦ ποδός · ἥκιστα μὴν ἐν τούτῳ τῷ τρόπῳ τοῦ ὀλισθήματος ὁ μηρὸς μειοῦται . Μινύθουσι μέντοι αἱ σάρκες πάντη , μάλιστα δὲ κατὰ τὴν ὄπισθεν ἴξιν , ὥσπερ ἤδη καὶ πρόσθεν εἴρηται . Ὅσοι μὲν οὖν ἂν τιθηνηθῶσιν ὀρθῶς , οὗτοι μὲν δύνανται προσχρέεσθαι τῷ σκέλεϊ αὐξανόμενοι , βραχυτέρῳ μέν τινι τοῦ ἑτέρου ἐόντι , ὅμως δὲ ἐρειδόμενοι ξύλῳ ἐπὶ ταῦτα , ᾗ τὸ σιναρὸν σκέλος · οὐ γὰρ κάρτα δύνανται ἄνευ τῆς πτέρνης τῷ στήθεϊ τοῦ ποδὸς χρέεσθαι , ἐπικαθιέντες ὥσπερ ἐν ἑτέροισι χωλεύμασιν ἔνιοι δύνανται · αἴτιον δὲ τοῦ μὴ δύνασθαι τὸ ὀλίγῳ πρόσθεν εἰρημένον · διὰ οὖν τοῦτο προσδέονται ξύλου . Ὅσοι δ᾿ ἂν καταμεληθέωσι καὶ μηδὲν χρέωνται ἐπὶ τὴν γῆν τῷ σκέλεϊ , ἀλλὰ μετέωρον ἔχωσι , τούτοισι μινύθει μὲν τὰ ὀστέα ἐς αὔξησιν μᾶλλον , ἢ τοῖσι χρεομένοισιν · μινύθουσι δὲ καὶ αἱ σάρκες πολὺ μᾶλλον , ἢ τοῖσι χρεομένοισιν · κατὰ δὲ τὰ ἄρθρα ἐς τὸ εὐθὺ πηροῦται τούτοισι τὸ σκέλος μᾶλλόν τι , ἢ οἷσιν ἂν ἄλλως ἐκπεπτώκῃ .
Lemmas: 60 . ὁπόσος μέν οὖν ἄν ἤδη ἀνδρόω οὗτος ὁ ἄρθρον ἐκπίπτω μή ἐμπίπτω , οὗτος , ὁπόταν αὐτός ὁ ὀδύνη παύω καί ὁ ἄρθρον ἐθίζω ἐν ὁ χωρίον οὗτος στροφάω , ἵνα ἐκπίπτω , οὗτος δύναμαι σχεδόν εὐθύς ὀρθός ὁδοιπορέω ἄνευ ξύλον , καί πάνυ μέντοι εὐθύς , ἐπί δέ ὁ σιναρός , ἅτε οὔτε κατά ὁ βουβών εὔκαμπτος εἰμί , οὔτε κατά ὁ ἰγνύα · διά οὖν ὁ βουβών ὁ ἀκαμπία εὐθύς ὅλος ὁ σκέλος ἐν ὁ ὁδοιπορία χράω , ἤ ὅτε ὑγιαίνω . καί σύρω δέ ἐνίοτε πρός ὁ γῆ ὁ πούς , ἅτε οὐ ῥᾴδιος συγκάμπτω ὁ ἄνω ἄρθρον , καί ἅτε πᾶς βαίνω ὁ πούς · οὐδείς γάρ ἥσσων ὁ πτέρνη οὗτος βαίνω , ἤ ὁ ἔμπροσθεν · εἰ δέ γε δύναμαι μέγας προβαίνω , ἄν πάνυ πτερνοβάτης εἰμί · καί γάρ ὁ ὑγιαίνω ὅσος ἄν μέγας προβαίνω ὁδοιπορέω , τοσοῦτος μάλα πτερνοβάτης εἰμί , τίθημι ὁ πούς , ἀείρω δέ ὁ ἐναντίος . ὁπόσος δέ δή οὕτως ἐκπίπτω , καί ἔτι μάλα ὁ πτέρνη προσεγχρίπτω , ἤ ὁ ἔμπροσθεν · ὁ γάρ ἔμπροσθεν ὁ πούς , ὅταν ἐκτείνω εἰμί ὁ ἄλλος σκέλος , οὐ ὅμοιος δύναμαι εἰς ὁ πρόσω καμπύλλω , ὥσπερ ὅταν συγκάπτω εἰμί ὁ σκέλος · οὔτε αὖ σιμόω δύναμαι ὁ πούς , συγκάπτω ὁ σκέλος , ὡς ὅταν ἐκτείνω εἰμί ὁ σκέλος . ὑγιαίνω τε οὖν ὁ φύσις οὕτως φύω , ὥσπερ λέγω · ὅταν δέ ἐκπίπτω μή ἐμπίπτω ὁ ἄρθρον , οὕτως ὁδοιπορέω , ὡς λέγω , διά ὁ πρόφασις οὗτος ὁ λέγω · ἄσαρκος μέντοι ὁ σκέλος ὁ ἕτερος γίγνομαι , κατά τε ὁ πυγαῖος , κατά τε ὁ γαστροκνημία , καί κατά ὁ ὄπισθεν ἵξις . ὅς δέ ἄν νήπιος ἔτι εἰμί ὁ ἄρθρον οὕτως ὀλισθάνω μή ἐμπίπτω , ἤ καί ἐκ γενεά οὕτως γίγνομαι , καί οὗτος ὁ ὁ μηρός ὀστέον μάλα τις μινύθω , ἤ ὁ ὁ κνήμη καί ὁ ὁ πούς · ἦκα μήν ἐν οὗτος ὁ τρόπος ὁ ὀλίσθημα ὁ μηρός μειόω . μινύθω μέντοι ὁ σάρξ πάντῃ , μάλα δέ κατά ὁ ὄπισθεν ἵξις , ὥσπερ ἤδη καί πρόσθεν λέγω . ὅσος μέν οὖν ἄν τιθηνέω ὀρθός , οὗτος μέν δύναμαι προσχράομαι ὁ σκέλος αὐξάνω , βραχύς μέν τις ὁ ἕτερος εἰμί , ὅμως δέ ἐρείδω ξύλον ἐπί οὗτος , ᾗ ὁ σιναρός σκέλος · οὐ γάρ κάρτα δύναμαι ἄνευ ὁ πτέρνα ὁ στῆθος ὁ πούς χράω , ἐπικαθίημι ὥσπερ ἐν ἕτερος χώλευμα ἔνιοι δύναμαι · αἴτιος δέ ὁ μή δύναμαι ὁ ὀλίγος πρόσθεν λέγω · διά οὖν οὗτος προσδέω ξύλον . ὅσος δέ ἄν καταμελέω καί μηδείς χράω ἐπί ὁ γῆ ὁ σκέλος , ἀλλά μετέωρος ἔχω , οὗτος μινύθω μέν ὁ ὀστέον εἰς αὔξησις μάλα , ἤ ὁ χράω · μινύθω δέ καί ὁ σάρξ πολύς μάλα , ἤ ὁ χράω · κατά δέ ὁ ἄρθρον εἰς ὁ εὐθύς πηρόω οὗτος ὁ σκέλος μάλα τις , ἤ ὅς ἄν ἄλλος ἐκπίπτω .