hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-articulis 72
72 . Εἴρηται δὲ καὶ πρόσθεν ἤδη , ὅτι ἐπάξιον , ὅστις ἐν πόλει πολυανθρώπῳ ἰητρεύει , ξύλον κεκτῆσθαι τετράγωνον , ὡς ἑξάπηχυ ἢ ὀλίγῳ μέζον , εὖρος δὲ , ὡς δίπηχυ , πάχος δὲ , ἀρκέει σπιθαμιαῖον · ἔπειτα κατὰ μῆκος μὲν , ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐντομὴν ἔχειν χρὴ , ὡς μὴ ὑψηλοτέρη τοῦ καιροῦ ἡ μηχάνησις ἔῃ · ἔπειτα φλιὰς βραχείας , ἰσχυρὰς , καὶ ἰσχυρῶς ἐνηρμοσμένας , ὀνίσκον ἔχειν ἑκατέρωθεν · ἔπειτα ἀρκέει μὲν ἐν τῷ ἡμίσεϊ τοῦ ξύλου ( οὐδὲν δὲ κωλύει καὶ διὰ παντὸς ) ἐντετμῆσθαι ὡς καπέτους μακρὰς πέντε ἢ ἓξ , διαλείπουσας ἀπ᾿ ἀλλήλων ὡς τέσσαρας δακτύλους , αὐτὰς δὲ ἀρκέει εὖρος τριδακτύλους εἶναι , καὶ βάθος οὕτως . Ἔχειν δὲ κατὰ μέσον τὸ ξύλον καὶ καταγλυφὴν χρὴ βαθυτέρην , ἐπὶ τετράγωνον , ὡς τριῶν δακτύλων , καὶ ἐς μὲν τὴν καταγλυφὴν ταύτην , ὅταν δοκέῃ προσδεῖν , ξύλον ἐμπηγνύναι ἐναρμόζον τῇ καταγλυφῇ , τὸ δὲ ἄνω στρογγύλον , ἐμπηγνύναι δὲ , ἐπήν ποτε δοκέῃ ξυμφέρειν , μεσηγὺ τοῦ περινέου καὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ μηροῦ . Τοῦτο τὸ ξύλον ἑστεὸς κωλύει τὴν ἐπίδοσιν ἐπιδιδόναι τὸ σῶμα τοῖσι πρὸς ποδῶν ἕλκουσιν · ἐνίοτε γὰρ ἀρκέει αὐτὸ τὸ ξύλον τοῦτο ἀντὶ τῆς ἄνωθεν ἀντικατατάσιος · ἐνίοτε δὲ καὶ , κατατεινομένου τοῦ σκέλεος ἔνθεν καὶ ἔνθεν , αὐτὸ τὸ ξύλον τοῦτο , χαλαρὸν ἐγκείμενον ἢ τῇ ἢ τῇ , ἐκμοχλεύειν ἐπιτήδειον ἂν εἴη τὴν κεφαλὴν τοῦ μηροῦ ἐς τὸ ἔξω μέρος . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ αἱ κάπετοι ἐντετμέαται , ὡς , καθ᾿ ὁκοίην ἂν αὐτέων ἁρμόσῃ , ἐμβαλλόμενος ξύλινος μοχλὸς μοχλεύοι , ἢ παρὰ τὰς κεφαλὰς τῶν ἄρθρων , ἢ κατὰ τὰς κεφαλὰς τελέως ἐρειδόμενος ἅμα τῇ κατατάσει , ἤν τε ἐς τὸ ἔξω μέρος ξυμφέρῃ ἐκμοχλεύεσθαι , ἤν τε ἐς τὸ ἔσω , καὶ ἤν τε στρογγύλον τὸν μοχλὸν ξυμφέρῃ εἶναι , ἤν τε πλάτος ἔχοντα · ἄλλος γὰρ ἄλλῳ τῶν ἄρθρων ἁρμόζει . Εὔχρηστος δέ ἐστιν ἐπὶ πάντων τῶν ἄρθρων ἐμβολῆς , τῶν κατὰ τὰ σκέλεα , αὕτη ἡ μόχλευσις ξὺν τῇ κατατάσει . Περὶ οὗ οὖν ὁ λόγος ἐστὶ , στρογγύλος ἁρμόζει ὁ μοχλὸς εἶναι · τῷ μέντοι ἔξω ἐκπεπτωκότι ἄρθρῳ πλατὺς ἁρμόσει εἶναι . Ἀπὸ τουτέων τῶν μηχανέων καὶ ἀναγκέων οὐδὲν ἄρθρον μοι δοκέει οἷόν τε εἶναι ἀπορηθῆναι ἐμπεσεῖν .
Lemmas: 72 . λέγω δέ καί πρόσθεν ἤδη , ὅτι ἐπάξιος , ὅστις ἐν πόλις πολυάνθρωπος ἰατρεύω , ξύλον κτάομαι τετράγωνος , ὡς ἑξάπηχυς ἤ ὀλίγος μέγας , εὖρος δέ , ὡς δίπηχυς , πάχος δέ , ἀρκέω σπιθαμιαῖος · ἔπειτα κατά μῆκος μέν , ἔνθεν καί ἔνθεν ἐντομή ἔχω χρή , ὡς μή ὑψηλός ὁ καιρός ὁ μηχάνησις εἰμί · ἔπειτα φλιά βραχύς , ἰσχυρός , καί ἰσχυρός ἐναρμόζω , ὀνίσκος ἔχω ἑκατέρωθεν · ἔπειτα ἀρκέω μέν ἐν ὁ ἥμισυς ὁ ξύλον ( οὐδείς δέ κωλύω καί διά πᾶς ) ἐντέμνω ὡς κάπετος μακρός πέντε ἤ ἕξ , διαλείπουννυμι ἀπό ἀλλήλων ὡς τέσσαρες δάκτυλος , αὐτός δέ ἀρκέω εὖρος τριδάκτυλος εἰμί , καί βάθος οὕτως . ἔχω δέ κατά μέσος ὁ ξύλον καί καταγλυφή χρή βαθύς , ἐπί τετράγωνος , ὡς τρεῖς δάκτυλος , καί εἰς μέν ὁ καταγλυφή οὗτος , ὅταν δοκέω προσδέω , ξύλον ἐμπήγνυμι ἐναρμόζω ὁ καταγλυφή , ὁ δέ ἄνω στρογγύλος , ἐμπήγνυμι δέ , ἐπήν ποτέ δοκέω συμφέρω , μεσηγύ ὁ περίνεος καί ὁ κεφαλή ὁ μηρός . οὗτος ὁ ξύλον ἵστημι κωλύω ὁ ἐπίδοσις ἐπιδίδωμι ὁ σῶμα ὁ πρός πούς ἕλκω · ἐνίοτε γάρ ἀρκέω αὐτός ὁ ξύλον οὗτος ἀντί ὁ ἄνωθεν ἀντικατάτασις · ἐνίοτε δέ καί , κατατείνω ὁ σκέλος ἔνθεν καί ἔνθεν , αὐτός ὁ ξύλον οὗτος , χαλαρός ἔγκειμαι ἤ ὁ ἤ ὁ , ἐκμοχλεύω ἐπιτήδειος ἄν εἰμί ὁ κεφαλή ὁ μηρός εἰς ὁ ἔξω μέρος . διά οὗτος γάρ καί ὁ κάπετος ἐντέτμημι , ὡς , κατά ὁποῖος ἄν αὐτός ἁρμόζω , ἐμβάλλω ξύλινος μοχλός μοχλεύω , ἤ παρά ὁ κεφαλή ὁ ἄρθρον , ἤ κατά ὁ κεφαλή τέλειος ἐρείδω ἅμα ὁ κατάτασις , ἐάν τε εἰς ὁ ἔξω μέρος συμφέρω ἐκμοχλεύω , ἐάν τε εἰς ὁ ἔσω , καί ἐάν τε στρογγύλος ὁ μοχλός συμφέρω εἰμί , ἐάν τε πλάτος ἔχω · ἄλλος γάρ ἄλλος ὁ ἄρθρον ἁρμόζω . εὔχρηστος δέ εἰμί ἐπί πᾶς ὁ ἄρθρον ἐμβολή , ὁ κατά ὁ σκέλος , οὗτος ὁ μόχλευσις σύν ὁ κατάτασις . περί ὅς οὖν ὁ λόγος εἰμί , στρογγύλος ἁρμόζω ὁ μοχλός εἰμί · ὁ μέντοι ἔξω ἐκπίπτω ἄρθρον πλατύς ἁρμόζω εἰμί . ἀπό οὗτος ὁ μηχανή καί ἀνάγκη οὐδείς ἄρθρον ἐγώ δοκέω οἷος τε εἰμί ἀπολέγω ἐμπίπτω .