hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-articulis 46
46 . Ὁκόσοισι μὲν οὖν κυφώματα γίνεται κατὰ τοὺς σπονδύλους , ἔξωσις μὲν μεγάλη ἀποῤῥαγεῖσα ἀπὸ τῆς ξυμφύσιος ἢ ἑνὸς σπονδύλου , ἢ καὶ πλειόνων , οὐ μάλα πολλοῖσι γίνεται , ἀλλ᾿ ὀλίγοισιν . Οὐδὲ γὰρ τὰ τρώματα τὰ τοιαῦτα ῥηΐδιον γίνεσθαι · οὔτε γὰρ ἐς τὸ ἔξω ἐξωσθῆναι ῥηΐδίον ἐστιν , εἰ μὴ ἐκ τοῦ ἔμπροσθεν ἰσχυρῷ τινι τρωθείη διὰ τῆς κοιλίης ( οὕτω δ᾿ ἂν ἀπόλοιτο ) , ἢ εἴ τις ἀφ᾿ ὑψηλοῦ τοῦ χωρίου πεσὼν ἐρείσειε τοῖσιν ἰσχίοισιν ἢ τοῖσιν ὤμοισιν ( ἀλλὰ καὶ οὕτως ἂν ἀποθάνοι , παραχρῆμα δὲ οὐκ ἂν ἀποθάνοι ) · ἐκ δὲ τοῦ ὄπισθεν οὐ ῥηΐδιον τοιαύτην ἔξαλσιν γενέσθαι ἐς τὸ ἔσω , εἰ μὴ ὑπέρβαρύ τι ἄχθος ἐμπέσοι · τῶν τε γὰρ ὀστέων τῶν ἐκπεφυκότων ἔξω ἓν ἕκαστον τοιοῦτόν ἐστιν , ὥστε πρόσθεν ἂν αὐτὸ καταγῆναι , πρὶν ἢ μεγάλην ῥοπὴν εἴσω ποιῆσαι , τούς τε ξυνδέσμους βιη · σάμενον , καὶ τὰ ἄρθρα τὰ ἐνηλλαγμένα . Ὅ τε αὖ νωτιαῖος πονοίη ἂν , εἰ ἐξ δλίγου χωρίου τὴν περικαμπὴν ἔχοι , τοιαύτην ἔξαλσιν ἐξαλλομένου σπονδύλου · ὅ τ᾿ ἐκπηδήσας σπόνδυλος πιέζοι ἂν τὸν νωτιαῖον , εἰ μὴ καὶ ἀποῤῥήξειεν · πιεχθεὶς δ᾿ ἂν καὶ ἀπολελαμμένος , πολλῶν ἂν καὶ μεγάλων καὶ ἐπικαίρων ἀπονάρκωσιν ποιήσειεν · ὥστε οὐκ ἂν μέλοι τῷ ἰητρῷ , ὅκως χρὴ τὸν σπόνδυλον κατορθῶσαι , πολλῶν καὶ βιαίων ἄλλων κακῶν παρεόντων . Ὥστε δὴ οὐδ᾿ ἐμβαλεῖν οἷόν τε πρόδηλον τὸν τοιοῦτον οὕτε κατασείσει , οὔτε ἄλλῳ τρόπῳ οὐδενὶ , εἰ μή τις διαταμὼν τὸν ἄνθρωπον , ἔπειτα ἐσμασάμενος ἐς τὴν κοιλίην , ἐκ τοῦ εἴσωθεν τῇ χειρὶ ἐς τὸ ἔξω ἀντωθέοι · καὶ ταῦτα νεκρῷ μὲν οἷόν τε ποιέειν , ζῶντι δὲ οὐ πάνυ . Διὰ τί οὖν ταῦτα γράφω ; Ὅτι οἴονταί τινες ἰητρευκέναι ἀνθρώπους , οἷσιν ἔσωθεν ἔπεσον σπόνδυλοι , τελέως ὑπερβάντες τὰ ἄρθρα · καίτοι γε ῥηΐστην ἐς τὸ περιγενέσθαι τῶν διαστροφέων ταὐτην ἔνιοι νομίζουσι , καὶ οὐδὲν δέεσθαι ἐμβολῆς , ἀλλ᾿ αὐτόματα ὑγιέα γίνεσθαι τὰ τοιαῦτα . Ἀγνοέουσι δὲ πολλοὶ , καὶ κερδαίνουσιν , ὅτι ἀγνοέουσιν · πείθουσι γὰρ τοὺς πέλας , Ἐξαπατῶνται δὲ διὰ τόδε · οἴονται γὰρ τὴν ἄκανθαν τὴν ἐξέχουσαν κατὰ τὴν ῥάχιν ταύτην τοὺς σπονδύλους αὐτοὺς εἶναι , ὅτι στρογγύλον αὐτῶν ἕκαστον φαίνεται ψαυόμενον , ἀγνοεῦντες ὅτι τὰ ὀστέα ταῦτά ἐστι τὰ ἀπὸ τῶν σπονδύλων πεφυκότα , περὶ ὧν ὁ λόγος ὀλίγῳ πρόσθεν εἴρηται · οἱ δὲ σπόνδυλοι πολὺ προσωτέρω ἄπεισιν · στενοτάτην γὰρ πάντων τῶν ζώων ὥνθρωπος κοιλίην ἔχει , ὡς ἐπὶ τῷ μεγέθει , ἀπὸ τοῦ ὄπισθεν ἐς τὸ ἔμπροσθεν , ποτὶ καὶ κατὰ τὸ στῆθος . Ὅταν οὖν τι τούτων τῶν ὀστέων τῶν ὑπερεχόντων ἰσχυρῶς καταγῇ , ἤν τε ἓν , ἤν τε πλείω , ταύτῃ ταπεινότερον τὸ χωρίον γίνεται , ἢ τὸ ἔνθεν καὶ ἔνθεν , καὶ διὰ τοῦτο ἐξαπατῶνται , οἰόμενοι τοὺς σπονδύλους ἔσω οἴχεσθαι . Προσεξαπατᾷ δὲ ἔτι αὐτοὺς καὶ τὰ σχήματα τῶν τετρωμένων · ἢν μὲν γὰρ πειρῶνται καμπύλλεσθαι , ὀδυνῶνται , περιτενέος γινομένου ταύτῃ τοῦ δέρματος , ᾗ τέτρωνται · καὶ ἅμα τὰ ὀστέα τὰ κατεηγότα ἐνθράσσει οὕτω μᾶλλον τὸν χρῶτα · ἢν δὲ λορδαίνωσι , ῥᾴους εἰσίν · χαλαρώτερον γὰρ τὸ δέρμα κατὰ τὸ τρῶμα ταύτῃ γίνεται , καὶ τὰ ὀστέα ἧσσον ἐνθράσσει · ἀτὰρ καὶ ἤν τις ψαύῃ αὐτῶν , κατὰ τοῦτο ὑπείκουσι λορδοῦντες , καὶ τὸ χωρίον κενεὸν καὶ μαλθακὸν ψαυόμενον ταύτῃ φαίνεται . Ταῦτα πάντα τὰ εἰρημένα προσεξαπατᾷ τοὺς ἰητρούς · Ὑγιέες δὲ ταχέως καὶ ἀσινέες αὐτόματοι οἱ τοιοῦτοι γίνονται · ταχέως γὰρ πάντα τὰ τοιαῦτα ὀστέα ἐπιπωροῦται , ὅσα χαῦνά ἐστιν .
Lemmas: 46 . ὁπόσος μέν οὖν κύφωμα γίγνομαι κατά ὁ σφόνδυλος , ἔξωσις μέν μέγας ἀπαράσσω ἀπό ὁ σύμφυσις ἤ εἷς σπονδύλος , ἤ καί πολύς , οὐ μάλα πολύς γίγνομαι , ἀλλά ὀλίγος . οὐδέ γάρ ὁ τραῦμα ὁ τοιοῦτος ῥᾴδιος γίγνομαι · οὔτε γάρ εἰς ὁ ἔξω ἐξωθέω ῥᾴδιος εἰμί , εἰ μή ἐκ ὁ ἔμπροσθεν ἰσχυρός τις τιτρώσκω διά ὁ κοιλία ( οὕτως δέ ἄν ἀπόλλυμι ) , ἤ εἰ τις ἀπό ὑψηλός ὁ χωρίον πίπτω ἐρείδω ὁ ἴσχιον ἤ ὁ ὦμος ( ἀλλά καί οὕτως ἄν ἀποθνῄσκω , παραχρῆμα δέ οὐ ἄν ἀποθνῄσκω ) · ἐκ δέ ὁ ὄπισθεν οὐ ῥᾴδιος τοιοῦτος ἔξαλσις γίγνομαι εἰς ὁ ἔσω , εἰ μή ὕπερβαρς τις ἄχθος ἐμπίπτω · ὁ τε γάρ ὀστέον ὁ ἐκφύω ἔξω εἷς ἕκαστος τοιοῦτος εἰμί , ὥστε πρόσθεν ἄν αὐτός καταγάω , πρίν ἤ μέγας ῥοπή εἴσω ποιέω , ὁ τε σύνδεσμος βιημι · σάω , καί ὁ ἄρθρον ὁ ἐναλλάσσω . ὁ τε αὖ νωτιαῖος πονέω ἄν , εἰ ἐκ δλίγος χωρίον ὁ περικαμπή ἔχω , τοιοῦτος ἔξαλσις ἐξάλλομαι σπονδύλος · ὁ τε ἐκπηδάω σφόνδυλος πιέζω ἄν ὁ νωτιαῖος , εἰ μή καί ἀπορρήγνυμι · πιέζω δέ ἄν καί ἀπολαμβάνω , πολύς ἄν καί μέγας καί ἐπίκαιρος ἀπονάρκωσις ποιέω · ὥστε οὐ ἄν μέλω ὁ ἰατρός , ὅπως χρή ὁ σφόνδυλος κατορθόω , πολύς καί βίαιος ἄλλος κακός πάρειμι . ὥστε δή οὐδέ ἐμβάλλω οἷος τε πρόδηλος ὁ τοιοῦτος ἵημι κατασείω , οὔτε ἄλλος τρόπος οὐδείς , εἰ μή τις διατέμνω ὁ ἄνθρωπος , ἔπειτα εἰσμάσσω εἰς ὁ κοιλία , ἐκ ὁ ἔσωθεν ὁ χείρ εἰς ὁ ἔξω ἀντωθέω · καί οὗτος νεκρός μέν οἷος τε ποιέω , ζάω δέ οὐ πάνυ . διά τίς οὖν οὗτος γράφω ; ὅτι οἴομαι τις ἰητρύημι ἄνθρωπος , ὅς ἔσωθεν πίπτω σφόνδυλος , τέλειος ὑπερβαίνω ὁ ἄρθρον · καίτοι γε ῥᾴδιος εἰς ὁ περιγίγνομαι ὁ διαστροφή ταὐτος ἔνιοι νομίζω , καί οὐδείς δέω ἐμβολή , ἀλλά αὐτόματος ὑγιής γίγνομαι ὁ τοιοῦτος . ἀγνοέω δέ πολύς , καί κερδαίνω , ὅτι ἀγνοέω · πείθω γάρ ὁ πέλας , Ἐξαπατάω δέ διά ὅδε · οἴομαι γάρ ὁ ἄκανθα ὁ ἐξέχω κατά ὁ ῥάχις οὗτος ὁ σφόνδυλος αὐτός εἰμί , ὅτι στρογγύλος αὐτός ἕκαστος φαίνω ψαύω , ἀγνοέω ὅτι ὁ ὀστέον οὗτος εἰμί ὁ ἀπό ὁ σφόνδυλος φύω , περί ὅς ὁ λόγος ὀλίγος πρόσθεν λέγω · ὁ δέ σφόνδυλος πολύς πρόσω ἄπειμι · στενός γάρ πᾶς ὁ ζῷον ἄνθρωπος κοιλία ἔχω , ὡς ἐπί ὁ μέγεθος , ἀπό ὁ ὄπισθεν εἰς ὁ ἔμπροσθεν , πρός καί κατά ὁ στῆθος . ὅταν οὖν τις οὗτος ὁ ὀστέον ὁ ὑπερέχω ἰσχυρός κατάγνυμι , ἐάν τε εἷς , ἐάν τε πολύς , ταύτῃ ταπεινός ὁ χωρίον γίγνομαι , ἤ ὁ ἔνθεν καί ἔνθεν , καί διά οὗτος ἐξαπατάω , οἴομαι ὁ σφόνδυλος ἔσω οἴχομαι . προσεξαπατάω δέ ἔτι αὐτός καί ὁ σχῆμα ὁ τιτρώσκω · ἐάν μέν γάρ πειράω καμπύλλω , ὀδυνάω , περιτενής γίγνομαι ταύτῃ ὁ δέρμα , ᾗ τιτρώσκω · καί ἅμα ὁ ὀστέον ὁ κατάγνυμι ἐνθράσσω οὕτως μάλα ὁ χρώς · ἐάν δέ λορδαίνω , ῥᾴδιος εἰμί · χαλαρός γάρ ὁ δέρμα κατά ὁ τραῦμα ταύτῃ γίγνομαι , καί ὁ ὀστέον ἥσσων ἐνθράσσω · ἀτάρ καί ἐάν τις ψαύω αὐτός , κατά οὗτος ὑπείκω λορδόω , καί ὁ χωρίον κενός καί μαλθακός ψαύω ταύτῃ φαίνω . οὗτος πᾶς ὁ λέγω προσεξαπατάω ὁ ἰατρός · ὑγιής δέ ταχύς καί ἀσινής αὐτόματος ὁ τοιοῦτος γίγνομαι · ταχύς γάρ πᾶς ὁ τοιοῦτος ὀστέον ἐπιπωρόομαι , ὅσος χαῦνος εἰμί .