hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-articulis 7
7 . Κρατίστη μέντοι πασέων τῶν ἐμβολέων ἡ τοιήδε · ξύλον χρὴ εἶναι , πλάτος μὲν ὡς πενταδάκτυλον , ἢ τετραδάκτυλον τὸ ἐπίπαν , πάχος δὲ ὡς διδάκτυλον , ἢ καὶ λεπτότερον , μῆκος δὲ δίπηχυ , ἢ ὀλίγῳ ἔλασσον · ἔστω δὲ ἐπὶ θάτερα τὸ ἄκρον περιφερὲς καὶ στενότατον ταύτῃ καὶ λεπτότατον · ἄμβην δὲ ἐχέτω , σμικρὸν ὑπερέχουσαν , ἐπὶ τῷ ὑστάτῳ τοῦ περιφερέος , ἐν τῷ μέρεϊ , μὴ τῷ πρὸς τὰς πλευρὰς , ἀλλὰ τῷ πρὸς τὴν κεφαλὴν τοῦ βραχίονος ἔχοντι , ὡς ὑφαρμόσειε τῇ μασχάλῃ παρὰ τὰς πλευρὰς ὑπὸ τὴν κεφαλὴν τοῦ βραχίονος ὑποτιθέμενον · ὀθονίῳ δὲ ἢ ταινίῃ μαλθακῇ κατακεκολλήσθω ἄκρον τὸ ξύλον , ὅκως προσηνέστερον ἔῃ . Ἔπειτα χρὴ ὑπώσαντα τὴν κεφαλὴν τοῦ ξύλου ὑπὸ τὴν μασχάλην ὡς ἐσωτάτω μεσηγὺ τῶν πλευρέων καὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ βραχίονος , τὴν δὲ ὅλην χεῖρα πρὸς τὸ ξύλον κατατείναντα , προσκαταδῆσαι κατά τε τὸν βραχίονα , κατά τε τὸν πῆχυν , κατά τε τὸν καρπὸν τῆς χειρὸς , ὡς ἂν ἀτρεμέῃ ὅτι μάλιστα · περὶ παντὸς δὲ χρὴ ποιέεσθαι , ὅκως τὸ ἄκρον τοῦ ξύλου ὡς ἐσωτάτω τῆς μασχάλης ἔσται , ὑπερβεβηκὸς τὴν κεφαλὴν τοῦ βραχίονος . Ἔπειτα χρὴ μεσηγὺ δύο στύλων στρωτῆρα πλάγιον εὖ προσδῆσαι , ἔπειτα ὑπερενεγκεῖν τὴν χεῖρα ξὺν τῷ ξύλῳ ὑπὲρ τοῦ στρωτῆρος , ὅκως ἡ μὲν χεὶρ ἐπὶ θάτερα ἔῃ , ἐπὶ θάτερα δὲ τὸ σῶμα , κατὰ δὲ τὴν μασχάλην ὁ στρωτήρ · κἄπειτα ἐπὶ μὲν θάτερα τὴν χεῖρα καταναγκάζειν ξὺν τῷ ξύλῳ περὶ τὸν στρωτῆρα , ἐπὶ θάτερα δὲ τὸ ἄλλο σῶμα . Ὕψος δὲ ἔχων ὁ στρωτὴρ προσδεδέσθω , ὥστε μετέωρον τὸ ἄλλο σῶμα εἶναι ἐπ᾿ ἄκρων τῶν ποδῶν . Οὗτος ὁ τρόπος παραπολὺ κράτιστος ἐμβολῆς ὤμου · δικαιότατα μὲν γὰρ μοχλεύει , ἢν μοῦνον ἐσωτέρω ἔῃ τὸ ξύλον τῆς κεφαλῆς τοῦ βραχίονος · δικαιόταται δὲ αἱ ἀντιῤῥοπαὶ , ἀσφαλέες δὲ τῷ ὀστέῳ τοῦ βραχίονος . Τὰ μὲν οὖν νεαρὰ ἐμπίπτει θᾶσσον , ἢ ὡς ἄν τις οἴοιτο , πρὶν ἢ καὶ κατατετάσθαι δοκέειν · ἀτὰρ καὶ τὰ παλαιὰ μούνη αὕτη τῶν ἐμβολέων οἵη τε ἐμβιβάσαι , ἢν μὴ ἤδη ὑπὸ χρόνου σὰρξ μὲν ἐπεληλύθῃ ἐπὶ τὴν κοτύλην , ἡ δὲ κεφαλὴ τοῦ βραχίονος ἤδη τρίβον ἑωυτῇ πεποιημένη ἔῃ ἐν τῷ χωρίῳ , ἵνα ἐξεκλίθη · οὐ μὴν ἀλλ᾿ ἐμβάλλειν γάρ μοι δοκέει καὶ οὕτω πεπαλαιωμένον ἔκπτωμα τοῦ βραχίονος ( τί γὰρ ἂν δικαίη μόχλευσις οὐχὶ κινήσειε ; ) , μένειν μέντοι οὐκ ἄν μοι δοκέοι κατὰ χώρην , ἀλλ᾿ ὀλισθάνοι ἂν ὡς τὸ ἔθος . Τὸ αὐτὸ δὲ ποιέει καὶ περὶ κλιμακτῆρα καταναγκάζειν , τοῦτον τὸν τρόπον σκευάσαντα . Πάνυ μὴν ἱκανῶς ἔχει , καὶ περὶ μέγα ἕδος θεσσαλικὸν ἀναγκάζειν , ἢν νεαρὸν ἔῃ τὸ ὀλίσθημα · ἐσκευάσθαι μέντοι χρὴ τὸ ξύλον οὕτως , ὥσπερ εἴρηται · ἀτὰρ τὸν ἄνθρωπον καθίσαι πλάγιον ἐπὶ τῷ δίφρῳ · κἄπειτα τὸν βραχίονα ξὺν τῷ ξύλῳ ὑπερβάλλειν ὑπὲρ τοῦ ἀνακλισμοῦ , καὶ ἐπὶ μὲν θάτερα τὸ σῶμα καταναγκάζειν , ἐπὶ δὲ θάτερα τὸν βραχίονα σὺν τῷ ξύλῳ . Τὸ αὐτὸ δὲ ποιέει καὶ ὑπὲρ δίκλειδος θύρης ἀναγκάζειν . Χρέεσθαι δὲ χρὴ αἰεὶ τούτοισιν , ἃ ἂν τύχῃ παρεόντα .
Lemmas: 7 . κρατύς μέντοι πᾶς ὁ ἐμβολή ὁ τοιόσδε · ξύλον χρή εἰμί , πλάτος μέν ὡς πενταδάκτυλος , ἤ τετραδάκτυλος ὁ ἐπίπαν , πάχος δέ ὡς διδάκτυλος , ἤ καί λεπτός , μῆκος δέ δίπηχυς , ἤ ὀλίγος ἐλαχύς · εἰμί δέ ἐπί ἕτερος ὁ ἄκρον περιφερής καί στενός ταύτῃ καί λεπτός · ἄμβη δέ ἔχω , μικρός ὑπερέχω , ἐπί ὁ ὕστατος ὁ περιφερής , ἐν ὁ μέρος , μή ὁ πρός ὁ πλευρά , ἀλλά ὁ πρός ὁ κεφαλή ὁ βραχίων ἔχω , ὡς ὑφαρμόζω ὁ μασχάλη παρά ὁ πλευρά ὑπό ὁ κεφαλή ὁ βραχίων ὑποτίθημι · ὀθόνιον δέ ἤ ταινία μαλθακός κατακολλάω ἄκρος ὁ ξύλον , ὅπως προσηνής εἰμί . ἔπειτα χρή ὑπωθέω ὁ κεφαλή ὁ ξύλον ὑπό ὁ μασχάλη ὡς ἐσώτατος μεσηγύ ὁ πλευρά καί ὁ κεφαλή ὁ βραχίων , ὁ δέ ὅλος χείρ πρός ὁ ξύλον κατατείνω , προσκαταδέω κατά τε ὁ βραχίων , κατά τε ὁ πῆχυς , κατά τε ὁ καρπός ὁ χείρ , ὡς ἄν ἀτρεμέω ὅτι μάλα · περί πᾶς δέ χρή ποιέω , ὅπως ὁ ἄκρον ὁ ξύλον ὡς ἐσώτατος ὁ μασχάλη εἰμί , ὑπερβαίνω ὁ κεφαλή ὁ βραχίων . ἔπειτα χρή μεσηγύ δύο στῦλος στρωτήρ πλάγιος εὖ προσδέω , ἔπειτα ὑπερφέρω ὁ χείρ σύν ὁ ξύλον ὑπέρ ὁ στρωτήρ , ὅπως ὁ μέν χείρ ἐπί ἕτερος εἰμί , ἐπί ἕτερος δέ ὁ σῶμα , κατά δέ ὁ μασχάλη ὁ στρωτήρ · ἔπειτα ἐπί μέν ἕτερος ὁ χείρ καταναγκάζω σύν ὁ ξύλον περί ὁ στρωτήρ , ἐπί ἕτερος δέ ὁ ἄλλος σῶμα . ὕψος δέ ἔχω ὁ στρωτήρ προσδέω , ὥστε μετέωρος ὁ ἄλλος σῶμα εἰμί ἐπί ἄκρος ὁ πούς . οὗτος ὁ τρόπος παραπολύ κρατύς ἐμβολή ὦμος · δίκαιος μέν γάρ μοχλεύω , ἐάν μόνος ἔσω εἰμί ὁ ξύλον ὁ κεφαλή ὁ βραχίων · δίκαιος δέ ὁ ἀντιρροπή , ἀσφαλής δέ ὁ ὀστέον ὁ βραχίων . ὁ μέν οὖν νεαρός ἐμπίπτω ταχύς , ἤ ὡς ἄν τις οἴομαι , πρίν ἤ καί κατατείνω δοκέω · ἀτάρ καί ὁ παλαιός μόνος οὗτος ὁ ἐμβολή οἷος τε ἐμβιβάζω , ἐάν μή ἤδη ὑπό χρόνος σάρξ μέν ἐπέρχομαι ἐπί ὁ κοτύλη , ὁ δέ κεφαλή ὁ βραχίων ἤδη τρίβος ἑαυτοῦ ποιέω εἰμί ἐν ὁ χωρίον , ἵνα ἐκκλίνω · οὐ μήν ἀλλά ἐμβάλλω γάρ ἐγώ δοκέω καί οὕτως παλαιόω ἔκπτωμα ὁ βραχίων ( τίς γάρ ἄν δίκαιος μόχλευσις οὐ κινέω ; ) , μένω μέντοι οὐ ἄν ἐγώ δοκέω κατά χώρα , ἀλλά ὀλισθάνω ἄν ὡς ὁ ἔθος . ὁ αὐτός δέ ποιέω καί περί κλιμακτήρ καταναγκάζω , οὗτος ὁ τρόπος σκευάζω . πάνυ μήν ἱκανός ἔχω , καί περί μέγας ἕδος θεσσαλικός ἀναγκάζω , ἐάν νεαρός εἰμί ὁ ὀλίσθημα · σκευάζω μέντοι χρή ὁ ξύλον οὕτως , ὥσπερ λέγω · ἀτάρ ὁ ἄνθρωπος καθίζω πλάγιος ἐπί ὁ δίφρος · ἔπειτα ὁ βραχίων σύν ὁ ξύλον ὑπερβάλλω ὑπέρ ὁ ἀνακλισμός , καί ἐπί μέν ἕτερος ὁ σῶμα καταναγκάζω , ἐπί δέ ἕτερος ὁ βραχίων σύν ὁ ξύλον . ὁ αὐτός δέ ποιέω καί ὑπέρ δίκλεις θύρα ἀναγκάζω . χράω δέ χρή ἀεί οὗτος , ὅς ἄν τυγχάνω πάρειμι .