hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-articulis 63
63 . Ὅσοισι δ᾿ ἂν κνήμης ὀστέα ἐξαρθρήσαντα καὶ ἕλκος ποιήσαντα τελείως ἐξίσχῃ κατὰ τὰ παρὰ τὸν πόδα ἄρθρα , εἴτε ἔσῳ ῥέψαντα , εἴτε μέντοι καὶ ἔξω , τὰ τοιαῦτα μὴ ἐμβάλλειν , ἀλλ᾿ ἐᾷν τὸν βουλόμενον τῶν ἰητρῶν ἐμβάλλειν . Σαφέως γὰρ εἰδέναι χρὴ , ὅτι ἀποθανεῖται , ᾧ ἂν ἐμβληθέντα ἐμμείνῃ , καὶ ἡ ζωὴ δὲ ὀλιγήμερος τουτέοισι γενήσεται · ὀλίγοι γὰρ ἂν αὐτέων τὰς ἑπτὰ ἡμέρας ὑπερβάλλοιεν · σπασμὸς γὰρ ὁ κτείνων ἐστίν · ἀτὰρ καὶ γαγγραινοῦσθαι ἱκνέεται τὴν κνήμην καὶ τὸν πόδα . Ταῦτα βεβαίως εἰδέναι χρὴ οὕτως ἐσόμενα · καὶ οὐκ ἄν μοι δοκέει οὐδὲ ἐλλέβορος ὠφελήσειν , αὐθημερόν τε δοθεὶς , καὶ αὖθις πινόμενος , ἄγχιστα δὲ , εἴπερ τι τοιοῦτον · οὐ μέντοι γε οὐδὲ τοῦτο δοκέω . Ἢν δὲ μὴ ἐμβληθῇ , μηδ᾿ ἀπ᾿ ἀρχῆς μηδεὶς πειρηθῇ ἐμβάλλειν , περιγίνονται οἱ πλεῖστοι αὐτέων . Χρὴ δὲ ἡρμόσθαι μὲν τὴν κνήμην καὶ τὸν πόδα οὕτως , ὡς αὐτὸς ἐθέλει , μοῦνον δὲ , μὴ ἀπῃωρημένα , μηδὲ κινεύμενα ἔστω · ἰητρεύειν δὲ πισσηρῇ καὶ σπλήνεσιν οἰνηροῖσιν , ὀλίγοισι , μὴ ἄγαν ψυχροῖσι , ψῦχος γὰρ ἐν τοῖσι τοιούτοισι σπασμὸν ἐπικαλέεται · ἐπιτήδεια δὲ καὶ φύλλα σεύτλων , ἢ βηχίου , ἢ ἄλλου τινὸς τῶν τοιουτέων , ἐν οἴνῳ μέλανι αὐστηρῷ ἡμίεφθα ἐπιτιθέντα ἰητρεύειν ἐπί τε τὸ ἕλκος , ἐπί τε τὰ περιέχοντα , κηρωτῇ δὲ χλιερῇ ἐπιχρίειν αὐτὸ τὸ ἕλκος · ἢν δὲ ἡ ὥρη χειμερινὴ ἔῃ , καὶ ἔρια ῥυπαρὰ οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ καταῤῥαίνοντα χλιεροῖσιν ἄνωθεν ἐπιτέγγειν · καταδεῖν δὲ μηδὲν μηδενὶ , μηδὲ περιπλάσσειν · εὖ γὰρ εἰδέναι χρὴ , ὅτι πίεξις καὶ ἀχθοφορίη πᾶν κακὸν τοῖσι τοιούτοισίν ἐστιν . Ἐπιτήδεια δὲ πρὸς τὰ τοιαῦτα καὶ τῶν ἐναίμων μετεξέτερα , ὅσοισιν αὐτῶν ξυμφέρει · ἔρια δὲ ἐπιτιθέντα , οἴνῳ ἐπιτέγγοντα , πουλὺν χρόνον ἐᾷν · τὰ δὲ ὀλιγημερώτατα τῶν ἐναίμων , καὶ ὅσα ῥητίνῃ προσκαταλαμβάνεται , οὐχ ὁμοίως ἐπιτήδεια ἐκείνοισίν ἐστιν · χρονίη γὰρ ἡ κάθαρσις τῶν ἑλκέων γίνεται τούτων · πουλὺν γὰρ χρόνον πλαδαρὴ γίνεται · τινὰς δὲ τούτων ἀγαθὸν ἐπιδέειν . Εἰδέναι μὲν δή που σάφα χρὴ , ὅτι ἀνάγκη τὸν ἄνθρωπον χωλὸν αἰσχρῶς γενέσθαι · καὶ γὰρ ὁ ποὺς ἐς τὸ ἄνω ἀνέσπασται τῶν τοιούτων , καὶ τὰ ὀστέα τὰ διολισθήσαντα ἔξω ἐξέχοντα φαίνεται · οὔτε γὰρ ψιλοῦται τῶν τοιούτων ὀστέων οὐδὲν ὡς ἐπὶ τὸ πουλὺ , εἰ μὴ κατὰ βραχύ τι , οὔτε ἀφίσταται , ἀλλὰ περιωτειλοῦται λεπτῇσιν ὠτειλῇσι καὶ ἀσθενέσι , καὶ ταῦτα , ἢν ἀτρεμίζωσι πουλὺν χρόνον · ἢν δὲ μὴ , ἑλκύδριον ἐγκαταλειφθῆναι κίνδυνος ἀναλθές . Ὅμως δὲ , περὶ οὗ ὁ λόγος , οὕτω μὲν ἰητρευόμενοι σώζονται , ἐμβληθέντος δὲ τοῦ ἄρθρου καὶ ἐμμείναντος , ἀποθνήσκουσιν .
Lemmas: 63 . ὅσος δέ ἄν κνήμη ὀστέον ἐξαρθρέω καί ἕλκος ποιέω τέλειος ἐξίσχω κατά ὁ παρά ὁ πούς ἄρθρον , εἴτε ἔσω ῥέπω , εἴτε μέντοι καί ἔξω , ὁ τοιοῦτος μή ἐμβάλλω , ἀλλά ἐάω ὁ βούλομαι ὁ ἰατρός ἐμβάλλω . σαφής γάρ οἶδα χρή , ὅτι ἀποθνῄσκω , ὅς ἄν ἐμβάλλω ἐμμένω , καί ὁ ζωή δέ ὀλιγήμερος οὗτος γίγνομαι · ὀλίγος γάρ ἄν αὐτός ὁ ἑπτά ἡμέρα ὑπερβάλλω · σπασμός γάρ ὁ κτείνω εἰμί · ἀτάρ καί γαγγραινόομαι ἱκνέομαι ὁ κνήμη καί ὁ πούς . οὗτος βέβαιος οἶδα χρή οὕτως εἰμί · καί οὐ ἄν ἐγώ δοκέω οὐδέ ἑλλέβορος ὠφελέω , αὐθημερόν τε δίδωμι , καί αὖθις πίνω , ἄγχιστος δέ , εἴπερ τις τοιοῦτος · οὐ μέντοι γε οὐδέ οὗτος δοκέω . ἐάν δέ μή ἐμβάλλω , μηδέ ἀπό ἀρχή μηδείς πειράω ἐμβάλλω , περιγίγνομαι ὁ πολύς αὐτός . χρή δέ ἁρμόζω μέν ὁ κνήμη καί ὁ πούς οὕτως , ὡς αὐτός ἐθέλω , μόνος δέ , μή ἀπαιωρέομαι , μηδέ κινέω εἰμί · ἰατρεύω δέ πισσηρός καί σπλήν οἰνηρός , ὀλίγος , μή ἄγαν ψυχρός , ψῦχος γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος σπασμός ἐπικαλέω · ἐπιτήδειος δέ καί φύλλον τεῦτλον , ἤ βήχιον , ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος , ἐν οἶνος μέλας αὐστηρός ἡμίεφθος ἐπιτίθημι ἰατρεύω ἐπί τε ὁ ἕλκος , ἐπί τε ὁ περιέχω , κηρωτή δέ χλιερός ἐπιχρίω αὐτός ὁ ἕλκος · ἐάν δέ ὁ ὥρα χειμερινός εἰμί , καί ἔριον ῥυπαρός οἶνος καί ἔλαιον καταρραίνω χλιαρός ἄνωθεν ἐπιτέγγω · καταδέω δέ μηδείς μηδείς , μηδέ περιπλάσσω · εὖ γάρ οἶδα χρή , ὅτι πίεξις καί ἀχθοφορία πᾶς κακός ὁ τοιοῦτος εἰμί . ἐπιτήδειος δέ πρός ὁ τοιοῦτος καί ὁ ἔναιμος μετεξέτεροι , ὅσος αὐτός συμφέρω · ἔριον δέ ἐπιτίθημι , οἶνος ἐπιτέγγω , πολύς χρόνος ἐάω · ὁ δέ ὀλιγήμερος ὁ ἔναιμος , καί ὅσος ῥητίνη προσκαταλαμβάνω , οὐ ὅμοιος ἐπιτήδειος ἐκεῖνος εἰμί · χρόνιος γάρ ὁ κάθαρσις ὁ ἕλκος γίγνομαι οὗτος · πολύς γάρ χρόνος πλαδαρός γίγνομαι · τις δέ οὗτος ἀγαθός ἐπιδέω . οἶδα μέν δή που σάφα χρή , ὅτι ἀνάγκη ὁ ἄνθρωπος χωλός αἰσχρός γίγνομαι · καί γάρ ὁ πούς εἰς ὁ ἄνω ἀνασπάω ὁ τοιοῦτος , καί ὁ ὀστέον ὁ διολισθάνω ἔξω ἐξέχω φαίνω · οὔτε γάρ ψιλόω ὁ τοιοῦτος ὀστέον οὐδείς ὡς ἐπί ὁ πολύς , εἰ μή κατά βραχύς τις , οὔτε ἀφίστημι , ἀλλά περιωτειλόομαι λεπτός ὠτειλή καί ἀσθενής , καί οὗτος , ἐάν ἀτρεμίζω πολύς χρόνος · ἐάν δέ μή , ἑλκύδριον ἐγκαταλείπω κίνδυνος ἀναλθής . ὅμως δέ , περί ὅς ὁ λόγος , οὕτως μέν ἰητρεύω σῴζω , ἐμβάλλω δέ ὁ ἄρθρον καί ἐμμένω , ἀποθνῄσκω .