hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-articulis 62
62 . Ἐπεὶ ἔνια καὶ τῶν ἐκ γενεῆς γενομένων ὀλισθημάτων , ἢν μικρὸν ὀλίσθῃ , οἷά τε ἐς τὴν φύσιν ἄγεσθαι , καὶ μάλιστα τὰ παρὰ τοῦ ποδὸς ἄρθρα . Ὁκόσοι ἐκ γενεῆς κυλλοὶ γίνονται , τὰ πλεῖστα τούτων ἰήσιμά ἐστιν , ἢν μὴ πάνυ μεγάλη ἡ ἔκκλισις ἔῃ , ἢ καὶ προαυξέων γεγονότων ἤδη τῶν παιδίων ξυμβῇ . Ἄριστον μὲν οὖν ὡς τάχιστα ἰητρεύειν τὰ τοιαῦτα , πρὶν πάνυ μεγάλην τὴν ἔνδειαν τῶν ὀστέων τῶν ἐν τῷ ποδὶ γενέσθαι , πρίν τε πάνυ μεγάλην τὴν ἔνδειαν τῶν σαρκῶν τῶν κατὰ τὴν κνήμην εἶναι . Τρόπος μὲν οὖν κυλλώσιος οὐχ εἷς , ἀλλὰ πλείονες , τὰ πλεῖστα μὴν οὐκ ἐξηρθρηκότα παντάπασιν , ἀλλὰ δι᾿ ἔθος σχήματος ἔν τινι ἀπολήψει τοῦ ποδὸς κεκυλλωμένα . Προσέχειν δὲ καὶ ἐν τῇ ἰητρείῃ τοισίδε χρή · ἀπωθέειν μὲν καὶ κατορθοῦν τῆς κνήμης τὸ κατὰ τὸ σφυρὸν ὀστέον , τὸ ἔξωθεν , ἐς τὸ ἔσω μέρος , ἀντωθέειν δὲ ἐς τὸ ἔξω μέρος τὸ τῆς πτέρνης τὸ κατὰ τὴν ἴξιν , ὅκως ἀλλήλοις ἀπαντήσῃ τὰ ὀστέα τὰ ἐξίσχοντα κατὰ μέσον τε καὶ πλάγιον τὸν πόδα · τοὺς δ᾿ αὖ δακτύλους ἀθρόους ξὺν τῷ μεγάλῳ δακτύλῳ ἐς τὸ εἴσω μέρος ἐγκλίνειν καὶ περιαναγκάζειν οὕτως · ἐπιδεῖν δὲ κηρωτῇ ἐῤῥητινωμένῃ εὖ , καὶ σπλήνεσι , καὶ ὀθονίοισι μαλθακοῖσι , μὴ ὀλίγοισι , μηδὲ ἄγαν πιέζοντα · οὕτω δὲ τὰς περιαγωγὰς ποιέεσθαι τῆς ἐπιδέσιος , ὥσπερ καὶ τῇσι χερσὶν ἡ κατόρθωσις ἦν τοῦ ποδὸς , ὅκως ὁ ποὺς ὀλίγῳ μᾶλλον ἐς τὸ βλαισὸν ῥέπων φαίνηται . Ἴχνος δέ τι χρὴ ποιέεσθαι , ἢ δέρματος μὴ ἄγαν σκληροῦ , ἢ μολύβδινον , προσεπιδεῖν δὲ , μὴ πρὸς τὸν χρῶτα τιθέντα , ἀλλ᾿ ὅταν ἤδη τοῖσιν ὑστάτοισιν ὀθονίοισι μέλλῃς ἐπιδέειν · ὅταν δὲ ἤδη ἐπιδεδεμένος ἔῃ , ἑνός τινος τῶν ὀθονίων χρὴ , οἷσιν ἐπιδέεται , τὴν ἀρχὴν προσράψαι πρὸς τὰ κάτω τοῦ ποδὸς ἐπιδέσματα κατὰ τὴν ἴξιν τοῦ μικροῦ δακτύλου · ἔπειτα ἐς τὸ ἄνω τείνοντα , ὅκως ἂν δοκέῃ μετρίως ἔχειν , περιβάλλειν ἄνωθεν τῆς γαστροκνημίης , ὡς μόνιμον ἔῃ , κατατεταγμένον οὕτως . Ἁπλῷ δὲ λόγῳ , ὥσπερ κηροπλαστέοντα , χρὴ ἐς τὴν φύσιν τὴν δικαίην ἄγειν καὶ τὰ ἐκκεκλιμένα καὶ τὰ συντεταμένα παρὰ τὴν φύσιν , καὶ τῇσι χερσὶν οὕτω διορθοῦντα , καὶ τῇ ἐπιδέσει ὡσαύτως , προσάγειν δὲ οὐ βιαίως , ἀλλὰ παρηγορικῶς · προσράπτειν δὲ τὰ ὀθόνια , ὅκως ἂν ξυμφέρῃ τὰς ἀναλήψιας ποιέεσθαι , ἄλλα γὰρ ἄλλης τῶν χωλωμάτων δέεται ἀναλήψιος . Ὑποδημάτιον δὲ ποιέεσθαι μολύβδινον , ἔξωθεν τῆς ἐπιδέσιος ἐπιδεδεμένον , οἷον αἱ χῖαι κρηπῖδες ῥυθμὸν εἶχον · ἀλλ᾿ οὐδὲν αὐτοῦ δεῖ , ἤν τις ὀρθῶς μὲν τῇσι χερσὶ διορθώσῃ , ὀρθῶς δὲ τοῖσιν ὀθονίοισιν ἐπιδέῃ , ὀρθῶς δὲ καὶ τὰς ἀναλήψιας ποιοῖτο . Ἡ μὲν οὖν ἴησις αὕτη , καὶ οὔτε τομῆς , οὔτε καύσιος οὐδὲν δεῖ , οὔτ᾿ ἄλλης ποικιλίης · θᾶσσον γὰρ ἐνακούει τὰ τοιαῦτα τῆς ἰητρείης , ἢ ὡς ἄν τις οἴοιτο . Προσνικᾷν μέντοι χρὴ τῷ χρόνῳ , ἕως ἂν αὐξηθῇ τὸ σῶμα ἐν τοῖσι δικαίοισι σχήμασιν . Ὅταν δὲ ἐς ὑποδήματος λόγον ἴῃ , ἀρβύλαι ἐπιτηδειόταται αἱ πηλοπάτιδες καλεόμεναι · τοῦτο γὰρ ὑποδημάτων ἥκιστα κρατέεται ὑπὸ τοῦ ποδὸς , ἀλλὰ κρατέει μᾶλλον · ἐπιτήδειος δὲ καὶ ὁ κρητικὸς τρόπος τῶν ὑποδημάτων .
Lemmas: 62 . ἐπεί ἔνιοι καί ὁ ἐκ γενεά γίγνομαι ὀλίσθημα , ἐάν μικρός ὀλισθάνω , οἷος τε εἰς ὁ φύσις ἄγω , καί μάλα ὁ παρά ὁ πούς ἄρθρον . ὁπόσος ἐκ γενεά κυλλός γίγνομαι , ὁ πολύς οὗτος ἰήσιμος εἰμί , ἐάν μή πάνυ μέγας ὁ ἔκκλισις εἰμί , ἤ καί προαυξής γίγνομαι ἤδη ὁ παιδίον συμβαίνω . ἀγαθός μέν οὖν ὡς ταχύς ἰατρεύω ὁ τοιοῦτος , πρίν πάνυ μέγας ὁ ἔνδεια ὁ ὀστέον ὁ ἐν ὁ πούς γίγνομαι , πρίν τε πάνυ μέγας ὁ ἔνδεια ὁ σάρξ ὁ κατά ὁ κνήμη εἰμί . τρόπος μέν οὖν κύλλωσις οὐ εἷς , ἀλλά πολύς , ὁ πολύς μήν οὐ ἐξαρθρέω παντάπασι , ἀλλά διά ἔθος σχῆμα ἐν τις ἀπόληψις ὁ πούς κυλλόω . προσέχω δέ καί ἐν ὁ ἰητρείη τοίσιδος χρή · ἀπωθέω μέν καί κατορθόω ὁ κνήμη ὁ κατά ὁ σφυρόν ὀστέον , ὁ ἔξωθεν , εἰς ὁ ἔσω μέρος , ἀντωθέω δέ εἰς ὁ ἔξω μέρος ὁ ὁ πτέρνα ὁ κατά ὁ ἵξις , ὅπως ἀλλήλων ἀπαντάω ὁ ὀστέον ὁ ἐξίσχω κατά μέσος τε καί πλάγιος ὁ πούς · ὁ δέ αὖ δάκτυλος ἀθρόος σύν ὁ μέγας δάκτυλος εἰς ὁ εἴσω μέρος ἐγκλίνω καί περιαναγκάζω οὕτως · ἐφοράω δέ κηρωτή ῥητινόω εὖ , καί σπλήν , καί ὀθόνιον μαλθακός , μή ὀλίγος , μηδέ ἄγαν πιέζω · οὕτως δέ ὁ περιαγωγή ποιέω ὁ ἐπίδεσις , ὥσπερ καί ὁ χείρ ὁ κατόρθωσις εἰμί ὁ πούς , ὅπως ὁ πούς ὀλίγος μάλα εἰς ὁ βλαισός ῥέπω φαίνω . ἴχνος δέ τις χρή ποιέω , ἤ δέρμα μή ἄγαν σκληρός , ἤ μολύβδινος , προσεπεῖδον δέ , μή πρός ὁ χρώς τίθημι , ἀλλά ὅταν ἤδη ὁ ὕστατος ὀθόνιον μέλλω ἐπιδέω · ὅταν δέ ἤδη ἐπιδέω εἰμί , εἷς τις ὁ ὀθόνιον χρή , ὅς ἐπιδέω , ὁ ἀρχή προσράπτω πρός ὁ κάτω ὁ πούς ἐπίδεσμα κατά ὁ ἵξις ὁ μικρός δάκτυλος · ἔπειτα εἰς ὁ ἄνω τείνω , ὅπως ἄν δοκέω μέτριος ἔχω , περιβάλλω ἄνωθεν ὁ γαστροκνημία , ὡς μόνιμος εἰμί , κατατάσσω οὕτως . ἁπλόος δέ λόγος , ὥσπερ κηροπλαστέω , χρή εἰς ὁ φύσις ὁ δίκαιος ἄγω καί ὁ ἐκκλίνω καί ὁ συντείνω παρά ὁ φύσις , καί ὁ χείρ οὕτως διορθόω , καί ὁ ἐπίδεσις ὡσαύτως , προσάγω δέ οὐ βίαιος , ἀλλά παρηγορικός · προσράπτω δέ ὁ ὀθόνιον , ὅπως ἄν συμφέρω ὁ ἀνάληψις ποιέω , ἄλλος γάρ ἄλλος ὁ χώλωμα δέω ἀνάληψις . ὑποδημάτιον δέ ποιέω μολύβδινος , ἔξωθεν ὁ ἐπίδεσις ἐπιδέω , οἷος ὁ χῖαι κρηπίς ῥυθμός ἔχω · ἀλλά οὐδείς αὐτός δέω , ἐάν τις ὀρθός μέν ὁ χείρ διορθόω , ὀρθός δέ ὁ ὀθόνιον ἐπιδέω , ὀρθός δέ καί ὁ ἀνάληψις ποιέω . ὁ μέν οὖν ἴεσις οὗτος , καί οὔτε τομή , οὔτε καῦσις οὐδείς δέω , οὔτε ἄλλος ποικιλία · ταχύς γάρ ἐνακούω ὁ τοιοῦτος ὁ ἰητρεία , ἤ ὡς ἄν τις οἴομαι . προσνικάω μέντοι χρή ὁ χρόνος , ἕως ἄν αὐξάνω ὁ σῶμα ἐν ὁ δίκαιος σχῆμα . ὅταν δέ εἰς ὑπόδημα λόγος ἔρχομαι , ἀρβύλη ἐπιτήδειος ὁ πηλοπατίδες καλέω · οὗτος γάρ ὑπόδημα ἦκα κρατέω ὑπό ὁ πούς , ἀλλά κρατέω μάλα · ἐπιτήδειος δέ καί ὁ κρητικός τρόπος ὁ ὑπόδημα .