hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-affectionibus-interioribus 48
48 . Ἄλλο παχύ · γίνεται μὲν ἀπὸ χολῆς , ὁκόταν χολὴ ἐπὶ τὸ ἧπαρ ἐπιῤῥυῇ καὶ κατὰ τὴν κεφαλὴν καταστῇ . Τάδε οὖν πάσχει · τὸ ἧπαρ οἰδέει , καὶ ἀναπτύσσεται πρὸς τὰς φρένας ὑπὸ τοῦ οἰδήματος , καὶ εὐθὺς ἐς τὴν κεφαλὴν ὀδύνη ἐμπίπτει , μάλιστα δὲ ἐς τοὺς κροτάφους · καὶ τοῖσιν ὠσὶν οὐκ ὀξὺ ἀκούει , πολλάκις δὲ καὶ τοῖσιν ὀφθαλμοῖσιν οὐχ ὁρᾷ · καὶ φρίκη καὶ πυρετὸς ἐπιλαμβάνει . Ταῦτα μὲν καταρχὰς τοῦ νουσήματος αὐτῷ γίνεται , γίνεται δὲ διαλιμπάνοντα , ὁτὲ μὲν σφόδρα , ὁτὲ δὲ ἧσσον · ὁκόσῳ δ’ ἂν ὁ χρόνος τῇ νούσῳ προΐῃ , ὅ τε πόνος πλείων ἐν τῷ σώματι , καὶ αἱ κόραι σκίδνανται τῶν ὀφθαλμῶν , καὶ σκιαυγέει , καὶ ἢν προσφέρῃς τὸν δάκτυλον πρὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς , οὐκ αἰσθήσεται διὰ τὸ μὴ ὁρῇν · τούτῳ δ’ ἂν γνοίης ὅτι οὐχ ὁρῇ , ὅτι οὐ σκαρδαμύσσει προσφερομένου τοῦ δακτύλου . Καὶ τὰς κροκίδας ἀφαιρέει τοῦ ἱματίου , ἤν περ ἴδῃ , δοκέων φθεῖρας αὐτὰς εἶναι . Καὶ ὁκόταν τὸ ἧπαρ μᾶλλον ἀναπτυγῇ πρὸς τὰς φρένας , παραφρονέει · καὶ προφαίνεσθαί οἱ δοκέει πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἑρπετὰ καὶ ἄλλα παντοδαπὰ θηρία καὶ ὁπλῖται μαχόμενοι , καὶ αὐτὸς ἐν αὐτοῖς δοκέει μάχεσθαι , καὶ τοιαῦτα λέγει ὡς ὁρέων μάχας καὶ πολέμους , καὶ ἐπέρχεται , καὶ ἀπειλέει , ἢν μή τις αὐτὸν ἐῇ ἐξιέναι · κἢν ἀναστῇ , οὐ δύναται ἀείρειν τὰ σκέλεα , ἀλλὰ καταπίπτει · καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ αἰεὶ ψυχροί · καὶ ὁκόταν καθεύδῃ , ἀναΐσσει ἀπὸ τοῦ ὕπνου , καὶ φοβέεται , ὁκόταν ἐνύπνια ἴδῃ φοβερά . Τῷδε δὲ γινώσκομεν , ὅτι ἀπὸ ἐνυπνίων ἀΐσσει καὶ φοβέεται ὁκόταν ἔννοος γένηται , ἀφηγεῖται τὰ ἐνύπνια , ὁκοῖα καὶ τῷ σώματι ἐποίεε καὶ τῇ γλώσσῃ ἔλεγε . Ταῦτα μὲν οὕτω πάσχει . Ἔστι δ’ ὅτε καὶ κίεται ἄφωνος ὅλην τὴν ἡμέρην καὶ τὴν νύκτα ἀναπνέων πολλὸν τὸ πνεῦμα ἀθρόον . Ὁκόταν δὲ παύσηται παραφρονέων , εὐθὺς παραχρῆμα ἔννοος γίνεται , καὶ ἢν ἐρωτῇ τις αὐτὸν , ὀρθῶς ἀποκρίνεται , καὶ γινώσκει πάντα τὰ λεγόμενα · εἶτ’ αὖθις ὕστερον ὀλίγῳ χρόνῳ ἐν τοῖσιν αὐτοῖσιν ἄλγεσι κεῖται . Αὕτη ἡ νοῦσος προσπίπτει μάλιστα ἐν ἀλλοδημίῃ , καὶ ἤν κου ἐρήμην ὁδὸν βαδίζῃ καὶ ὁ φόβος αὐτὸν λάβῃ ἐκ φάσματος · λαμβάνει δὲ καὶ ἄλλως . Τοῦτον , ὁκόταν οὕτως ἔχῃ , πῖσαι τοῦ μέλανος ἐλλεβόρου πέντε ὀβολοὺς στήσας , διδόναι δὲ ἐν οἴνῳ γλυκεῖ , ἢ κλύζειν αὐτὸν ἐν τούτοισι · νίτρου Αἰγυπτίου ὁκόσον ἀστράγαλον ὄϊος , τοῦτο τρῖψαι λεῖον , καὶ παραμῖξαι μέλιτος καλίστου ἡμικοτύλιον , ἑψήσας , ἐν θυείῃ , καὶ ἡμικοτύλιον ἐλαίου καὶ ἀπὸ τεύτλων ἑφθῶν ὕδατος τέσσαρας κοτύλας ἐξαιθριάσας · ἢν δὲ βούλῃ , ἀντὶ τεύτλου ὄνειον γάλα ἑψήσας παραμῖξαι · ταῦτα μίξας κλύζειν , ἤν τε πυρετὸς ἔχῃ ἤν τε μή . Ῥοφήμασι δὲ χρεέσθω πτισάνῃ καθέφθῳ , μέλι παραχέων · πινέτω δὲ μέλι καὶ ὕδωρ καὶ ὄξος συγκεράσας ἅμα , ἕως ἂν κριθῇ ἡ νοῦσος · κρίνεται δὲ ἐν δεκατέσσαρσιν ἡμέρῃσι τὸ μακρότατον , ἤν τε θανάσιμον ἤν τε οὔ . Πολλοῖσι δὲ ἤδη ἡ τοιαύτη νοῦσος πεπαυμένη πάλιν ὑπετροπίασεν · ἢν οὖν ὑποτροπιάσῃ , κίνδυνος αὐτὸν διαφθαρῆναι · κρίνεται δὲ ἡ νοῦσος ἐν ἑπτὰ ἡμέρῃσιν , ἢν θανάσιμος ἢ οὔ · ἢν δὲ ταύτας ἐκφύγῃ , οὐ μάλα θνήσκει , ἀλλὰ τοῖσι πολλοῖσι μελεδαινομένη ἐξέρχεται . Ὁκόταν δὲ παύσηται ἡ νοῦσος , διαίτῃ χρεέσθω καλῇ , ἡσύχως προσάγων ὁκόσα ἂν ἡ κοιλίη προσδέξηται καὶ μὴ ξυγκαυθῇ , μήτε διάῤῥοια ἐπιγίνηται · ἀμφότερα γὰρ δοκέει κινδυνώδεα εἶναι · λουέσθω δὲ ἑκάστης ἡμέρης , καὶ περιπατεέτω μετὰ τὰ σιτία ὀλίγα · ἐσθῆτα δὲ ἐνείσθω κούφην καὶ μαλθακήν · καὶ . γαλακτοποτεέτω τὴν ὥρην καὶ ὀῤῥοποτεέτω πέντε καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας . Ταῦτα ἢν ποιέῃ , τάχιστα ὑγιὴς ἔσται · ἡ δὲ νοῦσος χαλεπὴ καὶ δέεται μελέτης πολλῆς .
Lemmas: 48 . ἄλλος παχύς · γίγνομαι μέν ἀπό χολή , ὁπόταν χολή ἐπί ὁ ἧπαρ ἐπιρρέω καί κατά ὁ κεφαλή καθίστημι . ὅδε οὖν πάσχω · ὁ ἧπαρ οἰδέω , καί ἀναπτύσσω πρός ὁ φρήν ὑπό ὁ οἴδημα , καί εὐθύς εἰς ὁ κεφαλή ὀδύνη ἐμπίπτω , μάλα δέ εἰς ὁ κρόταφος · καί ὁ οὖς οὐ ὀξύς ἀκούω , πολλάκις δέ καί ὁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω · καί φρίκη καί πυρετός ἐπιλαμβάνω . οὗτος μέν καταρχή ὁ νόσημα αὐτός γίγνομαι , γίγνομαι δέ διαλείπω , ὅτε μέν σφόδρα , ὅτε δέ ἥσσων · ὁπόσος δέ ἄν ὁ χρόνος ὁ νόσος προίημι , ὁ τε πόνος πολύς ἐν ὁ σῶμα , καί ὁ κόρη σκίδνημι ὁ ὀφθαλμός , καί σκιαυγέω , καί ἐάν προσφέρω ὁ δάκτυλος πρός ὁ ὀφθαλμός , οὐ αἰσθάνομαι διά ὁ μή ὁράω · οὗτος δέ ἄν γιγνώσκω ὅτι οὐ ὁράω , ὅτι οὐ σκαρδαμύσσω προσφέρω ὁ δάκτυλος . καί ὁ κροκίς ἀφαιρέω ὁ ἱμάτιον , ἐάν περ ὁράω , δοκέω φθείρ αὐτός εἰμί . καί ὁπόταν ὁ ἧπαρ μάλα ἀναπτύσσω πρός ὁ φρήν , παραφρονέω · καί προφαίνω ἕ δοκέω πρό ὁ ὀφθαλμός ἑρπετόν καί ἄλλος παντοδαπός θηρίον καί ὁπλίτης μάχομαι , καί αὐτός ἐν αὐτός δοκέω μάχομαι , καί τοιοῦτος λέγω ὡς ὁράω μάχη καί πόλεμος , καί ἐπέρχομαι , καί ἀπειλέω , ἐάν μή τις αὐτός ἐάω ἐξέρχομαι · ἐάν ἀνίστημι , οὐ δύναμαι ἀείρω ὁ σκέλος , ἀλλά καταπίπτω · καί ὁ πούς αὐτός ἀεί ψυχρός · καί ὁπόταν καθεύδω , ἀνᾴσσω ἀπό ὁ ὕπνος , καί φοβέω , ὁπόταν ἐνύπνιον ὁράω φοβερός . ὅδε δέ γιγνώσκω , ὅτι ἀπό ἐνύπνιον ἀίσσω καί φοβέω ὁπόταν ἔννοος γίγνομαι , ἀφηγέομαι ὁ ἐνύπνιον , ὁποῖος καί ὁ σῶμα ποιέω καί ὁ γλῶσσα λέγω . οὗτος μέν οὕτως πάσχω . εἰμί δέ ὅτε καί κίω ἄφωνος ὅλος ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ ἀναπνέω πολύς ὁ πνεῦμα ἀθρόος . Ὁπόταν δέ παύω παραφρονέω , εὐθύς παραχρῆμα ἔννοος γίγνομαι , καί ἐάν ἐρωτάω τις αὐτός , ὀρθός ἀποκρίνω , καί γιγνώσκω πᾶς ὁ λέγω · εἶτα αὖθις ὕστερον ὀλίγος χρόνος ἐν ὁ αὐτός ἄλγος κεῖμαι . οὗτος ὁ νόσος προσπίπτω μάλα ἐν ἀλλοδημία , καί ἐάν που ἐρῆμος ὁδός βαδίζω καί ὁ φόβος αὐτός λαμβάνω ἐκ φάσμα · λαμβάνω δέ καί ἄλλος . οὗτος , ὁπόταν οὕτως ἔχω , πιπίσκω ὁ μέλας ἑλλέβορος πέντε ὀβολός ἵστημι , δίδωμι δέ ἐν οἶνος γλυκύς , ἤ κλύζω αὐτός ἐν οὗτος · νίτρον Αἰγύπτιος ὁπόσος ἀστράγαλος ὄις , οὗτος τρίβω λεῖος , καί παραμείγνυμι μέλι καλός ἡμικοτύλιον , ἑψέω , ἐν θυεία , καί ἡμικοτύλιον ἔλαιον καί ἀπό τεῦτλον ἑφθός ὕδωρ τέσσαρες κοτύλη ἐξαιθριάζω · ἐάν δέ βούλομαι , ἀντί τεῦτλον ὄνειος γάλα ἑψέω παραμείγνυμι · οὗτος μείγνυμι κλύζω , ἐάν τε πυρετός ἔχω ἐάν τε μή . ῥόφημα δέ χράω πτισάνη κάθεφθος , μέλι παραχέω · πίνω δέ μέλι καί ὕδωρ καί ὄξος συγκεράννυμι ἅμα , ἕως ἄν κρίνω ὁ νόσος · κρίνω δέ ἐν δεκατέσσαρες ἡμέρα ὁ μακρός , ἐάν τε θανάσιμος ἐάν τε οὐ . πολύς δέ ἤδη ὁ τοιοῦτος νόσος παύω πάλιν ὑφιτροπίημι · ἐάν οὖν ὑποτροπιάζω , κίνδυνος αὐτός διαφθείρω · κρίνω δέ ὁ νόσος ἐν ἑπτά ἡμέρα , ἐάν θανάσιμος ἤ οὐ · ἐάν δέ οὗτος ἐκφεύγω , οὐ μάλα θνῄσκω , ἀλλά ὁ πολύς μελεδαίνω ἐξέρχομαι . Ὁπόταν δέ παύω ὁ νόσος , δίαιτα χράω καλός , ἥσυχος προσάγω ὁπόσος ἄν ὁ κοιλία προσδέχομαι καί μή συγκαίω , μήτε διάρροια ἐπιγίγνομαι · ἀμφότερος γάρ δοκέω κινδυνώδης εἰμί · λούω δέ ἕκαστος ἡμέρα , καί περιπατέω μετά ὁ σιτίον ὀλίγος · ἐσθής δέ ἐνίημι κοῦφος καί μαλθακός · καί . γαλακτοποτέω ὁ ὥρα καί ὀρροποτέω πέντε καί τεσσαράκοντα ἡμέρα . οὗτος ἐάν ποιέω , ταχύς ὑγιής εἰμί · ὁ δέ νόσος χαλεπός καί δέω μελέτη πολύς .