hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-affectionibus-interioribus 35
35 . Ἴκτεροι τέσσαρες · ὅδε μὲν τοῦ θέρεος μάλιστα ἐπιλαμβάνει χολῆς κινηθείσης · ἵσταται οὖν ἡ χολὴ ὑπὸ τῷ δέρματι καὶ ἐν τῇ κεφαλῇ , ὥστ’ εὐθὺς ἀλλοχροέει τὸ σῶμα καὶ γίνεται ὠχρὸν ὁκοῖόν περ σίδιον , καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὠχροὶ , καὶ ἐν τῇ κεφαλῇ ὑπὸ τὰς τρίχας οἷον χνοῦς ὕπεστι , καὶ ῥῖγος καὶ πυρετὸς ἐπιλαμβάνει , καὶ οὐρέει ὠχρὸν τὸ οὖρον , καὶ ὑφίσταται ὑπ’ αὐτῷ παχὺ ὕπωχρον , καὶ τὸ ἕωθεν , ἕως ἂν νῆστις ᾖ , πρὸς τὴν καρδίην καὶ τὰ σπλάγχνα μύζει , καὶ ὁκόταν τις αὐτὸν προσφθέγξηται ἢ ἐρωτήσῃ , ἀσῇ τε καὶ λυπέεται , καὶ οὐκ ἀνέχεται ἀκροώμενος · ὁ δὲ ἀπόπατος προῖὼν ὠχρόλευκος καὶ κάκοδμος . Οὗτος , ὁκόταν ὧδε ἔχῃ , θνήσκει μάλιστα ἐν τῇσι τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρῃσιν · ἢν δὲ ταύτας διαφύγῃ , ὑγιαίνεται . Μελετῇν δὲ αὐτὸν χρὴ ὧδε · ὁκόταν ὁ πυρετὸς ἀνῇ , λούειν πολλῷ καὶ θερμῷ , πίνειν τε διδόναι μελίκρητον · καὶ ῥοφήμασι διαχρεέσθω πτισάνης χυλῷ , μέλι παραχέων , καὶ μὴ συνεψεῖν τὸ μέλι , ἕως ἂν αἱ δεκατέσσαρες ἡμέραι παρέλθωσιν · αὗται γὰρ κρίνουσὶν ἢν θανάσιμον ἢ οὔ . Μετὰ δὲ ταῦτα λούειν δὶς τῆς ἡμέρης , καὶ εὐωχέειν τὸ πρῶτον ὀλίγοισιν ἅσσα ἂν μάλιστα προσίηται , ἔπειτα μέντοι πλείω διδόναι · πινέτω δὲ οἶνον λευκὸν ὡς πλεῖστον δι’ ἡμέρης · καὶ ἤν σοι δοκέῃ προϊόντος τοῦ χρόνου ὠχρὸς εἶναι καὶ ἀσθενὴς , ἔμεντον κελεύειν ποιέεσθαι ἀπὸ τῶν σιτίων , ὡς ἐν τῇσιν ἄνω νούσοισιν ἔχει . Καὶ ἢν μὲν ἀπὸ τουτέων παύσηται , ἅλις · ἢν δὲ μὴ , ἐλλέβορον πῖσαι · μετὰ δὲ τὴν κάθαρσιν ἐς ἑσπέρην φαγέτω μᾶζαν μαλθακὴν ἢ ἄρτου τὸ ἐντός · ὄψον δὲ ἐσθιέτω νεοσσὸν ἀλεκτορίδος δίεφθον ἐζωμευμένον κρομμύῳ καὶ κοριάνῳ καὶ τυρῷ καὶ ἁλὶ καὶ σησάμῳ καὶ σταφίδι λευκῇ · οἶνον δὲ πινέτω λευκὸν , ἀυστηρὸν , ὡς παλαιότατον · τὴν δὲ κάτω κοιλίην ὑποκαθῆραι · τῇ δὲ ὑστεραίῃ χυλῷ ἀπ’ ἐρεβίνθων λευκῶν , μέλι δὲ χρὴ τῷ χυλῷ παραχέαι , τούτῳ δὲ χρεέσθω , καὶ ἐκπιέτω δύο κοτύλας τοῦ χυλοῦ . Τῇ δὲ τρίτῃ ἀρξάμενος , ἑκάστης ἡμέρης πινέτω τὸ ὕδωρ , ἀπὸ τῶνδε ἑψήσας · μαράθρου ῥίζας λεπτὰς πλῆθος ὁκόσον τρισὶ δακτύλοισι περιλαβεῖν , τὴν δραγμίδα , ἑψεῖν ἐν δύο χοεῦσιν ὕδατος , ἑψεῖν δὲ ἕως ἂν λειφθῇ τὸ ἥμισυ · ἑψεῖν δὲ καὶ ἐρεβίνθων λευκῶν χοίνικα ἐν δυσὶ χοεῦσι , καὶ τούτου λειπέτω τὸ ἥμισυ · ταῦτα ὁκόταν λειφθῇ , διηθήσας , ἐξαιθριάσαι , καὶ ἀμφότερα μίξας , τούτῳ τῷ ὕδατι τὸν οἶνον κρήσας πινέτω , καὶ αὐτὸ τὸ ὕδωρ μοῦνον , ἢν βούληται , πινέτω ὡς πλεῖστον , καὶ ἄλλο ὕδωρ μὴ πινέτω . Ἢν δὲ τοῦτο τὸ ποτὸν μὴ προσίηται , τόδε σκευάσας οὕτω διδόναι · ἰσχάδων λευκῶν χοίνικα ἑψήσας ἐν δυσὶ χοεῦσι διηθῆσαι καὶ ἐξαιθριάσαι · ἔπειτα τὸ ὕδωρ τοῦτο πινέτω , ἤν τε ψιλὸν αὐτὸ βούληται , ἤν τε σὺν τῷ οἴνῳ κιρνάς · πινέτω δὲ μὴ ἀθρόον πουλὺ , ἀλλὰ κατὰ φορὰν ἡμικοτύλιον , ὅκως μὴ διάῤῥοια αὐτῷ ἐπιγένηται , καὶ διαλιπὼν χρόνον ὀλίγον πινέτω . Ἀγαθὰ δὲ καὶ τάδε διδόναι πίνειν νήστει ἑκάστης ἡμέρης · τρίβοντα λεῖα καὶ διέντα κοτύλην οἴνου παλαιοῦ λευκοῦ , σελίνου καρπὸν , σικύου σπέρμα , μαράθρου καρπὸν , Αἰθιοπικὸν κύμινον , ἀδίαντον , κόριον τὴν ποίην , ἀσταφίδας λευκάς · ταῦτα πίνων κἀκεἵνα ὠφεληθήσεται καὶ τάχιστα ὑγιὴς γενήσεται .
Lemmas: 35 . ἴκτερος τέσσαρες · ὅδε μέν ὁ θέρος μάλα ἐπιλαμβάνω χολή κινέω · ἵστημι οὖν ὁ χολή ὑπό ὁ δέρμα καί ἐν ὁ κεφαλή , ὥστε εὐθύς ἀλλοχροέω ὁ σῶμα καί γίγνομαι ὠχρός ὁποῖος περ σίδιον , καί ὁ ὀφθαλμός ὠχρός , καί ἐν ὁ κεφαλή ὑπό ὁ θρίξ οἷος χνόος ὕπειμι , καί ῥῖγος καί πυρετός ἐπιλαμβάνω , καί οὐρέω ὠχρός ὁ οὖρος , καί ὑφίστημι ὑπό αὐτός παχύς ὕπωχρος , καί ὁ ἕωθεν , ἕως ἄν νῆστις εἰμί , πρός ὁ καρδία καί ὁ σπλάγχνον μύζω , καί ὁπόταν τις αὐτός προσφθέγγομαι ἤ ἐρωτάω , ἀσάω τε καί λυπέω , καί οὐ ἀνέχω ἀκροάομαι · ὁ δέ ἀπόπατος προῖων ὠχρόλευκος καί κάκοδμος . οὗτος , ὁπόταν ὧδε ἔχω , θνῄσκω μάλα ἐν ὁ τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρα · ἐάν δέ οὗτος διαφεύγω , ὑγιαίνω . μελετάω δέ αὐτός χρή ὧδε · ὁπόταν ὁ πυρετός ἀνίημι , λούω πολύς καί θερμός , πίνω τε δίδωμι μελίκρητον · καί ῥόφημα διαχράομαι πτισάνη χυλός , μέλι παραχέω , καί μή συνέψω ὁ μέλι , ἕως ἄν ὁ δεκατέσσαρες ἡμέρα παρέρχομαι · οὗτος γάρ κρίνω ἐάν θανάσιμος ἤ οὐ . μετά δέ οὗτος λούω δίς ὁ ἡμέρα , καί εὐωχέω ὁ πρῶτος ὀλίγος ὅστις ἄν μάλα προσίημι , ἔπειτα μέντοι πολύς δίδωμι · πίνω δέ οἶνος λευκός ὡς πολύς διά ἡμέρα · καί ἐάν σύ δοκέω προέρχομαι ὁ χρόνος ὠχρός εἰμί καί ἀσθενής , ἔμεν κελεύω ποιέω ἀπό ὁ σιτίον , ὡς ἐν ὁ ἄνω νόσος ἔχω . καί ἐάν μέν ἀπό οὗτος παύω , ἅλις · ἐάν δέ μή , ἑλλέβορος πιπίσκω · μετά δέ ὁ κάθαρσις εἰς ἑσπέρα ἐσθίω μᾶζα μαλθακός ἤ ἄρτος ὁ ἐντός · ὄψον δέ ἐσθίω νεοσσός ἀλεκτορίς δίεφθος ζωμεύω κρόμμυον καί κορίανον καί τυρός καί ἅλς καί σήσαμον καί σταφίς λευκός · οἶνος δέ πίνω λευκός , αὐστηρός , ὡς παλαιός · ὁ δέ κάτω κοιλία ὑποκαθαίρω · ὁ δέ ὑστεραῖος χυλός ἀπό ἐρέβινθος λευκός , μέλι δέ χρή ὁ χυλός παραχέω , οὗτος δέ χράω , καί ἐκπίνω δύο κοτύλη ὁ χυλός . ὁ δέ τρίτος ἄρχω , ἕκαστος ἡμέρα πίνω ὁ ὕδωρ , ἀπό ὅδε ἑψέω · μάραθρον ῥίζα λεπτός πλῆθος ὁπόσος τρεῖς δάκτυλος περιλαμβάνω , ὁ δραγμίς , ἑψέω ἐν δύο χοεύς ὕδωρ , ἑψέω δέ ἕως ἄν λείπω ὁ ἥμισυς · ἑψέω δέ καί ἐρέβινθος λευκός χοῖνιξ ἐν δύο χοεύς , καί οὗτος λείπω ὁ ἥμισυς · οὗτος ὁπόταν λείπω , διηθέω , ἐξαιθριάζω , καί ἀμφότερος μείγνυμι , οὗτος ὁ ὕδωρ ὁ οἶνος κραίνω πίνω , καί αὐτός ὁ ὕδωρ μόνος , ἐάν βούλομαι , πίνω ὡς πολύς , καί ἄλλος ὕδωρ μή πίνω . ἐάν δέ οὗτος ὁ ποτός μή προσίημι , ὅδε σκευάζω οὕτως δίδωμι · ἰσχάς λευκός χοῖνιξ ἑψέω ἐν δύο χοεύς διηθέω καί ἐξαιθριάζω · ἔπειτα ὁ ὕδωρ οὗτος πίνω , ἐάν τε ψιλός αὐτός βούλομαι , ἐάν τε σύν ὁ οἶνος κιρνάω · πίνω δέ μή ἀθρόος πολύς , ἀλλά κατά φορά ἡμικοτύλιον , ὅπως μή διάρροια αὐτός ἐπιγίγνομαι , καί διαλείπω χρόνος ὀλίγος πίνω . ἀγαθός δέ καί ὅδε δίδωμι πίνω νῆστις ἕκαστος ἡμέρα · τρίβω λεῖος καί διίημι κοτύλη οἶνος παλαιός λευκός , σέλινον καρπός , σίκυος σπέρμα , μάραθρον καρπός , Αἰθιοπικός κύμινον , ἀδίαντον , κόριον ὁ πόα , ἀσταφίς λευκός · οὗτος πίνω ἐκεἵνα ὠφελέω καί ταχύς ὑγιής γίγνομαι .