hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-ae-re-aquis-et-locis 9
περὶ μὲν οὖν ὀμβρίων ὑδάτων καὶ τῶν ἀπὸ χιόνος καὶ κρυστάλλων οὕτως ἔχει . λιθιῶσι δὲ μάλιστα ἄνθρωποι καὶ ὑπὸ νεφριτίδων καὶ στραγγουρίης ἁλίσκονται καὶ ἰσχιάδων , καὶ κῆλαι γίνονται , ὅκου ὕδατα πίνουσι παντοδαπώτατα καὶ ἀπὸ ποταμῶν μεγάλων , ἐς οὓς ποταμοὶ ἕτεροι ἐμβάλλουσι , καὶ ἀπὸ λίμνης , ἐς ἣν ῥεύματα πολλὰ καὶ παντοδαπὰ ἀφικνεῦνται , καὶ ὁκόσοι ὕδασιν ἐπακτοῖσι χρέονται διὰ μακροῦ ἀγομένοισι καὶ μὴ ἐκ βραχέος . οὐ γὰρ οἷόν τε ἕτερον ἑτέρῳ ἐοικέναι ὕδωρ , ἀλλὰ τὰ μὲν γλυκέα εἶναι , τὰ δὲ ἁλυκά τε καὶ στυπτηριώδεα , τὰ δὲ ἀπὸ θερμῶν ῥεῖν . συμμισγόμενα δὲ ταῦτα ἐς τωὐτὸ ἀλλήλοισι στασιάζει καὶ κρατεῖ αἰεὶ τὸ ἰσχυρότατον . ἰσχύει δὲ οὐκ αἰεὶ τωὐτό , ἀλλὰ ἄλλοτε ἄλλο κατὰ τὰ πνεύματα · τῷ μὲν γὰρ βορέης τὴν ἰσχὺν παρέχεται , τῷ δὲ ὁ νότος , καὶ τῶν λοιπῶν πέρι ωὑτὸς λόγος . ὑφίστασθαι οὖν τοῖσι τοιούτοισιν ἀνάγκη ἐν τοῖς ἀγγείοις ἰλὺν καὶ ψάμμον · καὶ ἀπὸ τούτων πινομένων τὰ νοσήματα γίνεται τὰ προειρημένα · ὅτι δὲ οὐχ ἅπασιν , ἑξῆς φράσω . ὁκόσων μὲν ἥ τε κοιλίη εὔροός τε καὶ ὑγιηρή ἐστι καὶ ἡ κύστις μὴ πυρετώδης μηδὲ ὁ στόμαχος τῆς κύστιος συμπέφρακται λίην , οὗτοι μὲν διουρεῦσι ῥηϊδίως , καὶ ἐν τῇ κύστει οὐδὲν συστρέφεται . ὁκόσων δὲ ἂν ἡ κοιλίη πυρετώδης ᾖ , ἀνάγκη καὶ τὴν κύστιν τωὐτὸ πάσχειν . ὁκόταν γὰρ θερμανθῇ μᾶλλον τῆς φύσιος , ἐφλέγμηνεν αὐτῆς ὁ στόμαχος . ὁκόταν δὲ ταῦτα πάθῃ , τὸ οὖρον οὐκ ἀφίησιν , ἀλλʼ ἐν ἑωυτῇ συνέψει καὶ συγκαίει . καὶ τὸ μὲν λεπτότατον αὐτοῦ ἀποκρίνεται καὶ τὸ καθαρώτατον διιεῖ καὶ ἐξουρεῖται , τὸ δὲ παχύτατον καὶ θολωδέστατον συστρέφεται καὶ συμπήγνυται . καὶ τὸ μὲν πρῶτον μικρόν , ἔπειτα δὲ μέζον γίνεται . κυλινδεύμενον γὰρ ὑπὸ τοῦ οὔρου , ὅ τι ἂν συνίστηται παχύ , συναρμόζει πρὸς ἑωυτό , καὶ οὕτως αὔξεταί τε καὶ πωροῦται · καὶ ὁκόταν οὐρῇ , πρὸς τὸν στόμαχον τῆς κύστιος προσπίπτει ὑπὸ τοῦ οὔρου βιαζόμενον καὶ κωλύει οὐρεῖν καὶ ὀδύνην παρέχει ἰσχυρήν · ὥστε τὰ αἰδοῖα τρίβουσι καὶ ἕλκουσι τὰ παιδία τὰ λιθιῶντα · δοκεῖ γὰρ αὐτοῖς τὸ αἴτιον ἐνταῦθα εἶναι τῆς οὐρήσιος . τεκμήριον δέ , ὅτι οὕτως ἔχει · τὸ γὰρ οὖρον λαμπρότατον οὐρέουσιν οἱ λιθιῶντες , ὅτι τὸ παχύτατον καὶ θολωδέστατον αὐτοῦ μένει καὶ συστρέφεται . τὰ μὲν πλεῖστα οὕτω λιθιᾷ · γίνεται δὲ παισὶν καὶ ἀπὸ τοῦ γάλακτος , ἢν μὴ ὑγιηρὸν ᾖ , ἀλλὰ θερμόν τε λίην καὶ χολῶδες . τὴν γὰρ κοιλίην διαθερμαίνει καὶ τὴν κύστιν , ὥστε τὸ οὖρον συγκαιόμενον ταῦτα πάσχειν . καί φημι ἄμεινον εἶναι τοῖς παιδίοισι τὸν οἶνον ὡς ὑδαρέστατον διδόναι · ἧσσον γὰρ τὰς φλέβας συγκαίει καὶ συναυαίνει . τοῖσι δὲ θήλεσι λίθοι οὐ γίνονται ὁμοίως · ὁ γὰρ οὐρητὴρ βραχύς ἐστιν ὁ τῆς κύστιος καὶ εὐρύς , ὥστε βιάζεσθαι τὸ οὖρον ῥηϊδίως . οὔτε γὰρ τῇ χειρὶ τρίβει τὸ αἰδοῖον ὥσπερ τὸ ἄρσεν , οὔτε ἅπτεται τοῦ οὐρητῆρος · ἐς γὰρ τὰ αἰδοῖα ξυντέτρηνται , οἱ δὲ ἄνδρες οὐκ εὐθὺ τέτρηνται , καὶ διότι οἱ οὐρητῆρες οὐκ εὐρεῖς · καὶ πίνουσι πλεῖον ἢ οἱ παῖδες .
Lemmas: περί μέν οὖν ὄμβριος ὕδωρ καί ὁ ἀπό χιών καί κρύσταλλος οὕτως ἔχω . λιθιάω δέ μάλα ἄνθρωπος καί ὑπό νεφρῖτις καί στραγγουρία ἁλίσκομαι καί ἰσχιάς , καί κήλας γίγνομαι , ὅπου ὕδωρ πίνω παντοδαπός καί ἀπό ποταμός μέγας , εἰς ὅς ποταμός ἕτερος ἐμβάλλω , καί ἀπό λίμνη , εἰς ὅς ῥεῦμα πολύς καί παντοδαπός ἀφικνέομαι , καί ὁπόσος ὕδωρ ἐπακτός χράω διά μακρός ἄγω καί μή ἐκ βραχύς . οὐ γάρ οἷος τε ἕτερος ἕτερος ἔοικα ὕδωρ , ἀλλά ὁ μέν γλυκύς εἰμί , ὁ δέ ἁλυκός τε καί στυπτηριώδης , ὁ δέ ἀπό θερμός ῥέω . συμμείγνυμι δέ οὗτος εἰς αὐτός ἀλλήλων στασιάζω καί κρατέω ἀεί ὁ ἰσχυρός . ἰσχύω δέ οὐ ἀεί αὐτός , ἀλλά ἄλλοτε ἄλλος κατά ὁ πνεῦμα · ὁ μέν γάρ βορέας ὁ ἰσχύς παρέχω , ὁ δέ ὁ νότος , καί ὁ λοιπός περί ὠυτός λόγος . ὑφίστημι οὖν ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη ἐν ὁ ἀγγεῖον ἰλύς καί ψάμμος · καί ἀπό οὗτος πίνω ὁ νόσημα γίγνομαι ὁ προλέγω · ὅτι δέ οὐ ἅπας , ἑξῆς φράζω . ὁπόσος μέν ὁ τε κοιλία εὔροος τε καί ὑγιηρός εἰμί καί ὁ κύστις μή πυρετώδης μηδέ ὁ στόμαχος ὁ κύστις συμφράσσω λίαν , οὗτος μέν διουρέω ῥᾴδιος , καί ἐν ὁ κύστις οὐδείς συστρέφω . ὁπόσος δέ ἄν ὁ κοιλία πυρετώδης εἰμί , ἀνάγκη καί ὁ κύστις αὐτός πάσχω . ὁπόταν γάρ θερμαίνω μάλα ὁ φύσις , φλεγμαίνω αὐτηες͂ς ὁ στόμαχος . ὁπόταν δέ οὗτος πάσχω , ὁ οὖρος οὐ ἀφίημι , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ συνέπομαι καί συγκαίω . καί ὁ μέν λεπτός αὐτός ἀποκρίνω καί ὁ καθαρός διιέω καί ἐξουρέω , ὁ δέ παχύς καί θολώδης συστρέφω καί συμπήγνυμι . καί ὁ μέν πρῶτος μικρός , ἔπειτα δέ μέγας γίγνομαι . κυλινδέω γάρ ὑπό ὁ οὖρον , ὅς τις ἄν συνίστημι παχύς , συναρμόζω πρός ἑαυτοῦ , καί οὕτως αὐξάνω τε καί πωρόω · καί ὁπόταν οὐρέω , πρός ὁ στόμαχος ὁ κύστις προσπίπτω ὑπό ὁ οὖρον βιάζω καί κωλύω οὐρέω καί ὀδύνη παρέχω ἰσχυρός · ὥστε ὁ αἰδοῖον τρίβω καί ἕλκω ὁ παιδίον ὁ λιθιάω · δοκέω γάρ αὐτός ὁ αἴτιος ἐνταῦθα εἰμί ὁ οὔρησις . τεκμήριον δέ , ὅτι οὕτως ἔχω · ὁ γάρ οὖρος λαμπρός οὐρέω ὁ λιθιάω , ὅτι ὁ παχύς καί θολώδης αὐτός μένω καί συστρέφω . ὁ μέν πολύς οὕτως λιθιάω · γίγνομαι δέ παῖς καί ἀπό ὁ γάλα , ἐάν μή ὑγιηρός εἰμί , ἀλλά θερμός τε λίαν καί χολώδης . ὁ γάρ κοιλία διαθερμαίνω καί ὁ κύστις , ὥστε ὁ οὖρος συγκαίω οὗτος πάσχω . καί φημί ἀγαθός εἰμί ὁ παιδίον ὁ οἶνος ὡς ὑδαρής δίδωμι · ἥσσων γάρ ὁ φλέψ συγκαίω καί συναυαίνω . ὁ δέ θῆλυς λίθος οὐ γίγνομαι ὅμοιος · ὁ γάρ οὐρητήρ βραχύς εἰμί ὁ ὁ κύστις καί εὐρύς , ὥστε βιάζω ὁ οὖρος ῥᾴδιος . οὔτε γάρ ὁ χείρ τρίβω ὁ αἰδοῖον ὥσπερ ὁ ἄρσην , οὔτε ἅπτω ὁ οὐρητήρ · εἰς γάρ ὁ αἰδοῖον συντετραίνω , ὁ δέ ἀνήρ οὐ εὐθύς τετραίνω , καί διότι ὁ οὐρητήρ οὐ εὐρύς · καί πίνω πολύς ἤ ὁ παῖς .