hippocrates-et-corpus-hippocraticum.de-ae-re-aquis-et-locis 3
ὅκως δὲ χρὴ ἕκαστα τῶν προειρημένων σκοπεῖν καὶ βασανίζειν , ἐγὼ φράσω σαφέως . ἥτις μὲν πόλις πρὸς τὰ πνεύματα κεῖται τὰ θερμά — ταῦτα δʼ ἐστὶ μεταξὺ τῆς τε χειμερινῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου καὶ τῶν δυσμέων τῶν χειμερινῶν — καὶ αὐτῇ ταῦτα τὰ πνεύματά ἐστι σύννομα , τῶν δὲ ἀπὸ τῶν ἄρκτων πνευμάτων σκέπη , ἐν ταύτῃ τῇ πόλει ἐστὶ τά τε ὕδατα πολλὰ καὶ ὕφαλα , καὶ ἀνάγκη εἶναι μετέωρα , τοῦ μὲν θέρεος θερμά , τοῦ δὲ χειμῶνος ψυχρά · τούς τε ἀνθρώπους τὰς κεφαλὰς ὑγρὰς ἔχειν καὶ φλεγματώδεας , τάς τε κοιλίας αὐτῶν πυκνὰ ἐκταράσσεσθαι ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ φλέγματος ἐπικαταρρέοντος · τά τε εἴδεα ἐπὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν ἀτονώτερα εἶναι · ἐσθίειν δʼ οὐκ ἀγαθοὺς εἶναι οὐδὲ πίνειν . ὁκόσοι μὲν γὰρ κεφαλὰς ἀσθενέας ἔχουσιν , οὐκ ἂν εἴησαν ἀγαθοὶ πίνειν · ἡ γὰρ κραιπάλη μᾶλλον πιέζει . νοσήματά τε τάδε ἐπιχώρια εἶναι · πρῶτον μὲν τὰς γυναῖκας νοσερὰς καὶ ῥοώδεας εἶναι · ἔπειτα πολλὰς ἀτόκους ὑπὸ νούσου καὶ οὐ φύσει ἐκτιτρώσκεσθαί τε πυκνά · τοῖσί τε παιδίοισιν ἐπιπίπτειν σπασμούς τε καὶ ἄσθματα καὶ ἃ νομίζουσι τὸ παιδίον ποιεῖν καὶ ἱερὴν νοῦσον εἶναι · τοῖσι δὲ ἀνδράσι δυσεντερίας καὶ διαρροίας καὶ ἠπιάλους καὶ πυρετοὺς πολυχρονίους χειμερινοὺς καὶ ἐπινυκτίδας πολλὰς καὶ αἱμορροΐδας ἐν τῇ ἕδρῃ . πλευρίτιδες δὲ καὶ περιπνευμονίαι καὶ καῦσοι καὶ ὁκόσα ὀξέα νοσήματα νομίζονται εἶναι οὐκ ἐγγίνονται πολλά . οὐ γὰρ οἷόν τε , ὅκου ἂν κοιλίαι ὑγραὶ ἔωσι , τὰς νούσους ταύτας ἰσχύειν . ὀφθαλμίαι τε ἐγγίνονται ὑγραὶ καὶ οὐ χαλεπαί , ὀλιγοχρόνιοι , ἦν μή τι κατάσχῃ νόσημα πάγκοινον ἐκ μεταβολῆς μεγάλης . καὶ ὁκόταν τὰ πεντήκοντα ἔτεα ὑπερβάλωσι , κατάρροοι ἐπιγενόμενοι ἐκ τοῦ ἐγκεφάλου παραπληκτικοὺς ποιέουσι τοὺς ἀνθρώπους , ὁκόταν ἐξαίφνης ἡλιωθέωσι τὴν κεφαλὴν ἢ ῥιγώσωσι . ταῦτα μὲν τὰ νοσήματα αὐτοῖσιν ἐπιχώριά ἐστι . χωρὶς δέ , ἤν τι πάγκοινον κατάσχῃ νόσημα ἐκ μεταβολῆς τῶν ὡρέων , καὶ τούτου μετέχουσιν .
Lemmas: ὅπως δέ χρή ἕκαστος ὁ προλέγω σκοπέω καί βασανίζω , ἐγώ φράζω σαφής . ὅστις μέν πόλις πρός ὁ πνεῦμα κεῖμαι ὁ θερμός — οὗτος δέ εἰμί μεταξύ ὁ τε χειμερινός ἀνατολή ὁ ἥλιος καί ὁ δυσμή ὁ χειμερινός — καί αὐτός οὗτος ὁ πνεῦμα εἰμί σύννομος , ὁ δέ ἀπό ὁ ἄρκτος πνεῦμα σκέπη , ἐν οὗτος ὁ πόλις εἰμί ὁ τε ὕδωρ πολύς καί ὕφαλος , καί ἀνάγκη εἰμί μετέωρος , ὁ μέν θέρος θερμός , ὁ δέ χειμών ψυχρός · ὁ τε ἄνθρωπος ὁ κεφαλή ὑγρός ἔχω καί φλεγματώδης , ὁ τε κοιλία αὐτός πυκνός ἐκταράσσω ἀπό ὁ κεφαλή ὁ φλέγμα ἐπικαταρρέω · ὁ τε εἶδος ἐπί ὁ πλῆθος αὐτός ἀθονωτερος εἰμί · ἐσθίω δέ οὐ ἀγαθός εἰμί οὐδέ πίνω . ὁπόσος μέν γάρ κεφαλή ἀσθενής ἔχω , οὐ ἄν εἰμί ἀγαθός πίνω · ὁ γάρ κραιπάλη μάλα πιέζω . νόσημα τε ὅδε ἐπιχώριος ἵημι · πρῶτος μέν ὁ γυνή νοσερός καί ῥοώδης εἰμί · ἔπειτα πολύς ἄτοκος ὑπό νόσος καί οὐ φύσις ἐκτιτρώσκω τε πυκνός · ὁ τε παιδίον ἐπιπίπτω σπασμός τε καί ἄσθμα καί ὅς νομίζω ὁ παιδίον ποιέω καί ἱερός νόσος εἰμί · ὁ δέ ἀνήρ δυσεντερία καί διάρροια καί ἠπίαλος καί πυρετός πολυχρόνιος χειμερινός καί ἐπινυκτίς πολύς καί αἱμορροίς ἐν ὁ ἕδρα . πλευρῖτις δέ καί περιπλευμονία καί καῦσος καί ὁπόσος ὀξύς νόσημα νομίζω ἔρχομαι οὐ ἐγγίγνομαι πολύς . οὐ γάρ οἷος τε , ὅπου ἄν κοιλία ὑγρός εἰμί , ὁ νόσος οὗτος ἰσχύω . ὀφθαλμία τε ἐγγίγνομαι ὑγρός καί οὐ χαλεπός , ὀλιγοχρόνιος , ἐάν μή τις κατέχω νόσημα πάγκοινος ἐκ μεταβολή μέγας . καί ὁπόταν ὁ πεντήκοντα ἔτος ὑπερβάλλω , κατάρροος ἐπιγίγνομαι ἐκ ὁ ἐγκέφαλος παραπληκτικός ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ὁπόταν ἐξαίφνης ἡλιόω ὁ κεφαλή ἤ ῥιγόω . οὗτος μέν ὁ νόσημα αὐτός ἐπιχώριος εἰμί . χωρίς δέ , ἐάν τις πάγκοινος κατέχω νόσημα ἐκ μεταβολή ὁ ὥρα , καί οὗτος μετέχω .