himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0455.2
( 1 ) Ἐπεὶ τὸν τῆς Πηνελόπης ἱστὸν ἀδεὶς ἐντετυχηκὼς ἀγαθῇ γραφῇ καὶ δοκεῖ σοι πάνυ' ἰστοῦ ἔχειν , στήσοί με θ' ἰκανῶς ἐντέταται καὶ ἄνθεα κείται ὑπὸ τῶν μύτων καὶ μόνον οὐχ' ὑπορρέψεται ἡ κερκίς , αὐτὴ δ' ἡ Πηνελόπη κλαίει δακρύοις , οἷς τὴν γυῶνα τήκει Ὦμηρος , καὶ ἀναλύει , ὁ διώφηνεν , ὅρα καὶ τὴν ἀράγηνν ὑφανούσαν ἐκ γειτόνων , εἰ μὴ παραμείνει καὶ τὴν Πηνελόπην καὶ τοὺς Σῆρας ἐτι , ὧν τὰ ὑπέρλεπτα καὶ μόλις ὁρατά , οἰκίας μὲν οὐκ εὐ πραττούσης προπύλαια ταῦτα , φράσει αὐτὴν γηχεύειν δεσποτίσω , αὐλὴ δ' ἐφνος ἔσω παρασπάζεται , καὶ οὐδ' οἱ κῖονες αὐτὴν ἐκ' ἐρειδούσιν ὑπὸ τοῦ ξυνιζάνειν καὶ καταρρέειν , ἀλλ' ἔστιν οἴκητὸς ἀράγνας μόνως · φιλεῖ γὰρ τὸ ζῶον ἐν ἡσυγίᾳ διαπλεκεῖν . ( 2 ) ὅρα καὶ τὰ μηρῶματα · τοῦτ' ἀναπτύουσι τὸ νῆμα καθίσπιν ἐς τοῦδαφος , δείκνυσι δ' αὐτὰς ὁ ζωγράφος κατιούσας δ' αὐτοῦ καὶ ἀναρριγωμένας ἀερισποτῆτους κατὰ τὸν Ἡσίοδον καὶ μελετῶσας πτέσθαι , καὶ οἰκίας δὲ προσυφαίνουσι ταῖς γωνίαις τὰς μὲν εὐρείας , τὰς δὲ κοίλας · τούτων αἱ μὲν εὐρεῖαι χρησταὶ ὀφείκιν , τὰς δὲ κοίλας ὑφαίνουσιν , ἀγαθὸν τοῦτο γειμῶνος . καλὰ μὲν οὖν καὶ ταῦτα τοῦ ζωγράφου · τὸ γὰρ οὕτω γλίσχρον ἀράγηνν τ' αὐτὴν διασπονῆσαι καὶ στίφαι κατὰ τὴν φύσιν καὶ τὸ ἔριον αὐτὲς ὑπομόχθρον γράφαι καὶ ἀέριον , ἀγαθοῦ δημιουργοῦ καὶ δεινοῦ τὴν ἀλήθειαν , ὁ δ' ἡμὶν καὶ τὰ λεπτὰ διώφηνεν . ( 3 ) ἰδοὺ γάρ · τετράγωνος μὲν αὐτὴ μηρίνδος περιδιέληπται ταῖς γωνίαις οἷον πείσμα τοῦ ἰστοῦ , περιίππται δὲ τῇ μηρίνθῳ λεπτὸς ἱστὸς πολλοὺς ἀποτετορνευμένος τοὺς κύκλους , βρόχοι δ' ἐκτενεῖς ἀπὸ τοῦ πρώτου κύκλου μέχρι τοῦ σμικροτάτου διαπλέκονται , διαλείποντες ἀπ' ἀλλήλων ὅσον οἱ κύκλοι . αἱ δ' ἔριθοι δ' αὐτῶν βαδίζουσι τείνουσαι τοὺς κεφαλαιμένους τῶν μύτων . ἀλλὰ καὶ μισθὸν ἀρνυται τοῦ ὑφαίνειν καὶ σιτοῦνται τὰς μίλας , ἐπειδὰν τοῖς ἱστοῖς ἐμπλάκωσιν , ὅθεν οὐδὲ τὴν ὄθηραν αὐτῶν παρήλθεν ὁ ζωγράφος , ἡ μὲν γὰρ ἔγεται τοῦ ποδός , ἡ δ' ἀκροῦ τοῦ πτεροῦ , ἡ δ' ἐσθίεται τῆς κεφαλῆς , ἀσπαίρουσι δὲ πειράμεναι διαφυγεῖν , ὅμως οὐ ταράττουσιν οὐδὲ διαλύουσι τὸν ἱστὸν .
Lemmas: ( 1 ) ἐπεί ὁ ὁ Πηνελόπη ἱστός ἀείδω ἐντυγχάνω ἀγαθός γράφω καί δοκέω σύ πάνυ ἱστός ἔχω , ἵστημι ἐγώ ὁ ἱκανῶς ἐντείνω καί ἄνθος κεῖμαι ὑπό ὁ Μύτων καί μόνος οὐ ὑπορρέψεται ὁ κερκίς , αὐτός δέ ὁ Πηνελόπη καλέω δάκρυ , ὅς ὁ γυῶνα τήκω Ὥμηρος , καί ἀναλύω , ὁ διαφαίνω , ὁράω καί ὁ ἀράγηνν ὑφαίνω ἐκ γείτων , εἰμί μή παραμένω καί ὁ Πηνελόπη καί ὁ Σήρ ἔτι , ὅς ὁ ὑπέρλεπτος καί μόλις ὁρατής , οἰκίον μέν οὐ εὕω πράσσω προπύλαια οὗτος , φράζω αὐτός ἐγχέω δεσποτινω , αὐλή δέ ἐφνος εἴδομαι παρασπάω , καί οὐδέ ὁ κίων αὐτός ἐπίτεξ ἐρείδω ὑπό ὁ συνιζάνω καί καταρρέω , ἀλλά εἰμί οἰκητός ἀράγνας μόνος · φιλέω γάρ ὁ ζῷον ἐν ἡσυγίᾳ διαπλέκω . ( 2 ) ὁράω καί ὁ μηρῶματα · οὗτος ἀναπτύω ὁ νῆμα καθίσπιν εἰς τοῦδαφος , δείκνυμι δέ αὐτός ὁ ζωγράφος κατέρχομαι δέ αὐτός καί ἀναρριγωμένας ἀερισποτῆτους κατά ὁ Ἡσίοδος καί μελέτη πέτομαι , καί οἰκίον δέ προσυφαίνω ὁ γωνία ὁ μέν εὐρύς , ὁ δέ κοῖλος · οὗτος ὁ μέν εὐρύς χρηστός οφεικις , ὁ δέ κοῖλος ὑφαίνω , ἀγαθός οὗτος γειμονος . καλός μέν οὖν καί οὗτος ὁ ζωγράφος · ὁ γάρ οὗτος γλίσχρος ἀράγηνν τε αὐτός διασπονεος καί στίφαι κατά ὁ φύσις καί ὁ ἔριον αυτός ὑπομόχθρον γραφεύς καί ἀέριος , ἀγαθός δημιουργός καί δεινός ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ ἐγώ καί ὁ λεπτόν διαφαίνω . ( 3 ) ἰδού γάρ · τετράγωνος μέν αὐτός μηρίς περιδιέληπται ὁ γωνία οἷος πείσμα ὁ ἱστός , περιπίπτω δέ ὁ μήρινθος λεπτός ἱστός πολύς ἀποτορνεύω ὁ κύκλος , βρόχος δέ ἐκτείνω ἀπό ὁ πρῶτος κύκλος μέχρι ὁ μικρός διαπλέκω , διαλείπω ἀπό ἀλλήλων ὅσος ὁ κύκλος . ὁ δέ ἔριθος δέ αὐτός βαδίζω τείνω ὁ κεφαλαιμενος ὁ Μύτων . ἀλλά καί μισθός ἄρνυμαι ὁ ὑφαίνω καί σιτέω ὁ Μίλας , ἐπειδάν ὁ ἱστός ἐμπλάσσω , ὅθεν οὐδέ ὁ ὄθηραν αὐτός παρέρχομαι ὁ ζωγράφος , ὁ μέν γάρ ἐγώ ὁ πούς , ὁ δέ ἄκρος ὁ πτερόν , ὁ δέ ἐσθίω ὁ κεφαλή , ἀσπαίρω δέ πείρω διαφεύγω , ὅμως οὖον ταράσσω οὐδέ διαλύω ὁ ἱστός .