himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0103.2
XXXIV . Ὁ μὲν δὴ κατέβη ἐς τὴν κώμην ( ὁ γὰρ θεοῖς τῶν σοφῶν οὐ ἐνεχώρει τῷ βασιλεῖ ξυνεῖναι σφισιν ὑπὲρ μίαν ἡμέραν ) , ὁ δ’ Ἴαρχας πρὸς τὸν ἀγγελον « καὶ Δάμιον » εἶπε « τῶν δεῦρ’ ἀπορρήτων ἀξιοῦμεν , καὶ ἕκετον , τῶν δ’ ἄλλων ἐπιμελοῦ ἐν τῇ κώμῃ , » ὡς δ’ ἀφίκετο , ξυνεῖψαντες , ὡσπερ εἰώθεσαν , ἐνεγκώρουν τῷ Ἀπολλωνίῳ ἐρωτῶν . ( 2 ) ἥρετό τ’ ἐκ τίνων ἐνγεγέσθαι τὸν κόσμον ἡγοῦντο , οἱ δ’ ἐφασαν « ἐκ στοιχείων . » « μὴν » ἔφη « τετάρρων ; » « οὐ τεττάρων , » ἔφη ὁ Ἴαρχας « ἀλλὰ πέντε . » « καὶ τί ἄν » ἔφη « πέμπτον ἦν ἄρα ; » « τὸ ὑδὼρ τε καὶ τὸν ἀέρα καὶ τὴν γῆν καὶ τὸ πῦρ » « ὁ αἰθήρ , » εἶπεν « ἄν ἡγεῖσθαι χρὴ γένεσιν θεῶν εἶναι : τὰ μὲν γὰρ τοῦ ἀέρος ἔχοντα θνητὰ πάντα , τὰ δὲ τοῦ αἰθέρος ἀθάνατά τε καὶ θεά . » πάλιν ἥρετο , τί τῶν στοιχείων πρῶτον γένοιτο , ὁ δ’ Ἴαρχας « ὁμοῦ » ἔφη « πάντα : τὸ γὰρ ὅλον κατὰ μέρος οὐ τίσκεται . » « ζῷον » ἔφη « ἡγούμεν τὸν κόσμον ; » « ἄν γ’ » ἔφη « ὀνὸς γιγνώσκης αὐτὸς γὰρ ζωογονεῖ πάντα . » « θῆλυν » εἶπεν « αὐτὸν καλοῦμεν ἢ τῆς ἀρσενικῆς τε καὶ ἀντεικείμνης φύσεως ; » ( 3 ) « ἀμφω , ἔφη , αὐτὸς γὰρ αὐτῷ ἐμγγύμενος τὰ μητρῶς τε καὶ πατρῷς τὰ τῆς ζωογνίας πράττει , ἐρωτᾷ θ’ ἑαυτὸν ἵσχει θερμότερον ἢ ἑτέρου τι ἀπείρου , δεῖ ται αὐτὸν καὶ ξυνίστησιν , ἀπεικίας δ’ οὐδὲν ἑαυτῷ ἐμπαρθέσθαι . καὶ ὡσπερ χειρῶν τε καὶ ποδῶν ἔργον πεποίηται ἢ τοῦ ζῴου κίνησις καθ’ ὅσον αὐτῷ νοῦς , ὅφ’ ὃν ὁρμᾷ , οὕτως ἡγώμεθα καὶ τὰ μέρη τοῦ κόσμου διὰ τὸν ἐκεῖνον νοῦν ἐπιτίθεσθαι παρέχειν αὐτὰ τοῖς τικτομένοις τε καὶ κυομένοις πᾶσι . καὶ γὰρ τὰ πάθη τὰ ἐξ αὐξήσεως φοιτῶντα κατὰ τὸν ἐκεῖνον φοιτᾷ νοῦν , ἐπειδὰν ἐκπεσούσα ἢ ὀλκὴ τῶν ἀνθρώπων ἀτίμως πράττῃ : ποιοῦνται τε χειρὶ οὐ μὴν τοῦτο τὸ ζῷον , ἀλλὰ πολλάκις τε καὶ ἀρρήτους , ἀξ’ χρήται , ἀγαλίνοντες μὲν διὰ μέγεθος , εὐήνιον δὲ κινεῖται καὶ εὐάγωγον .
Lemmas: XXXIV . ὁ μέν δή καταβαίνω εἰς ὁ κώμη ( ὁ γάρ θεός ὁ σοφός οὖον ἐγχωρέω ὁ βασιλεύς συνίημι σφεῖς ὑπέρ εἷς ἡμέρα ) , ὁ δέ Ἴαρχας πρός ὁ ἄγγελος « καί Δάμιον » εἶπον « ὁ δεῦρο ἀπόρρητος ἀξιόω , καί ἔκω , ὁ δέ ἄλλος ἐπιμελέομαι ἐν ὁ κώμη , » ὡς δέ ἀφικνέομαι , συνεῖπον , ὡς εἴωθα , ἐνεγκώρουν ὁ Ἀπολλώνιος ἐρωτάω . ( 2 ) ἀείρω τε ἐκ τίνω ἐγγίγνομαι ὁ κόσμος ἡγέομαι , ὁ δέ φημί « ἐκ στοιχεῖον . » « μήv » φημί « τάρρον ; » « οὖον τέσσαρες , » φημί ὁ Ἴαρχας « ἀλλά πέντε . » « καί τίς ἄν » φημί « πέμπτος εἰμί ἄρα ; » « ὁ ὕδωρ τε καί ὁ ἀήρ καί ὁ γῆ καί ὁ πῦρ » « ὁ αἰθήρ , » εἶπον « ἄν ἡγέομαι χρή γένεσις θεός εἰμί : ὁ μέν γάρ ὁ ἀήρ ἔχω θνητός πᾶς , ὁ δέ ὁ αἰθήρ ἀθάνατος τε καί θεός . » πάλιν ἀείρω , τίς ὁ στοιχεῖον πρῶτος γίγνομαι , ὁ δέ Ἴαρχας « ὁμοῦ » φημί « πᾶς : ὁ γάρ ὅλος κατά μέρος οὖον τίνω . » « ζῷον » φημί « ἡγέομαι ὁ κόσμος ; » « ἄν γε » φημί « κληδών γιγνώσκω αὐτός γάρ ζωογονέω πᾶς . » « θῆλυς » εἶπον « αὐτός καλέω ἢ ὁ ἀρσενικός τε καί ἀντίκειμαι φύσις ; » ( 3 ) « ἄμφω , φημί , αὐτός γάρ αὐτός ἐμγγύμενος ὁ μήτρως τε καί πάτρως ὁ ὁ ζωογνίας πράσσω , ἐρωτάω ὁ ἑαυτοῦ ἴσχω θερμός ἢ ἕτερος τίς ἤπειρος , δεῖ ὁ αὐτός καί συνίστημι , ἀφίημι δέ οὐδείς ἑαυτοῦ ἐμπαρθέσθαι . καί ὡς χείρ τε καί πούς ἔργον ποιέω ἢ ὁ ζῷον κίνησις κατά ὅσος αὐτός νόος , ὑπό ὅς ὁρμάω , οὕτως ἡγέομαι καί ὁ μέρος ὁ κόσμος διά ὁ ἐκεῖνος νόος ἐπιτίθημι παρέχω αὐτός ὁ τίκτω τε καί κύω πᾶς . καί γάρ ὁ πάθος ὁ ἐκ αὔξησις φοιτάω κατά ὁ ἐκεῖνος φοιτάω νόος , ἐπειδάν ἐκπίπτω ἢ ὁλκός ὁ ἄνθρωπος ἄτιμος πράσσω : ποιέω τε χείρ οὖον μήv οὗτος ὁ ζῷον , ἀλλά πολλάκις τε καί ἄρρητος , ἄγω χράω , ἀγαλίνοντες μέν διά μέγεθος , εὐήνιος δέ κινέω καί εὐάγωγος .