himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0252.1
καίτοι τοῦ σκηπτοῦ πῦρ οὐτω δριμὺ καὶ θειῶδες , ὡς τῶν ἀρχῶ τοὺς μὲν ἀποκτείνειν κατ' ἐκπληξιν , τῶν δ' ἀκοὰς τε καὶ ὀφθαλμοὺς σίνεσθαι , τῶν δ' ἐς τοὺς νοῦς ἀποσκήπτειν . ἀλλ' οὐδὲν τούτων ὁ Σκοπελιανὸς ἤλωδιεῖδε , γὰρ δὴ καὶ ἐς γῆρας βαθὺ ἀχέρας τε καὶ ἀρτιος . τοῦτο δ' ὅποιον θαυμαστὸν , δηλώσαι σοι βούλομαι . ( 3 ) ἰδεῖν οὖν μὲν κατὰ τὴν Λήμνον ὑπὸ δρυὶ μεγάλῃ θερισται ὀκτὼ περὶ τὸ καλούμενον Κέρας τῆς νήσου ( τὸ δὲ χωρίον τοῦτο λιμὴν ἐστιν ἐς χεραίας ἐπιστρέφον λαπτάς ) . νέφος δὲ τὴν δρὺν περιγόντος καὶ σκηπτοῦ ἐς αὐτὴν ἐκδοθέντος ἡ μὲν ἐξέβλασεν , οἱ θερισται δ' ἐκπλήξεις αὐτοὺς ἐμπεσούσης , ἐφ' ὅπερ ἐτυχεν ἕκαστος τρεπτὸν , οὕτως ἀπέθανον · ὁ μὲν γὰρ χιλία ἀναῖρουμενος , ὁ δὲ πίνων , ὁ δὲ μάττων , ὁ δ' ἑσθίων , ὁ δὲ τι ποιῶν τὰς ἀρχὰς ἀφήκων ἐπιτεθυμῶν καὶ μελάνες , ὅπερ οἱ γαλκοὶ τῶν ἀνδριάντων περὶ τὰς ἐμπύρους τῶν πυγῶν κεκαπνισμένοι . ὁ δ' οὕτω τε οὐκ ἀθεὶς ἐτρέφετο , ὡς διαφυγεῖν μὲν τὸν ἐκ τοῦ σκηπτοῦ θάνατον , ὃν μηδ' οἱ σκληρότατοι τῶν ἀνθρώπων διέφυγον , ἀτρωτος δὲ μείναι τὰς αἰσθήσεις καὶ τοὺς ἑαυτοῦ καὶ ὕπνου χρείαν τεκαὶ γὰρ δὴ καὶ τοῦ νοῦρον αὐτοῦ ἀπὴν . ( 4 ) ἐροῦντα δὲ τοῦτο ῥητορικοὺς τῶν λόγων παρὰ τὸν Σμυρναίων Νικίτην μαθησάμενος μὲν ἐπαινοῦν , πολλῷ δὲ μείζον ἐν δικαστηρίῳ πνεύσοντα . δεομένων δὲ τῶν Κλαζομενίων τὰς μελέτας αὐτῷ οἴκοι ποιέσθαι καὶ προθύσασθαι τὰς Κλαζομενὰς ἐπὶ μέγα ἡγοιμένων , εἰ τοιοῦτος δὴ ἀνὴρ ἐπαιδεύσει σοφίαν , τοῦτο μὲν οὐκ ἀμούσως παρητήσατο τὴν ἀπόδειν φήσας ἐν οἰκία μὴ φθεῖν , ὅπερ δ' ἄλλος ἐν τῇ ἑαυτοῦ εὐφωνίας τὴν Σμύρναν ἐσκέλατο καὶ τὴν ἡχὴν τὴν ἑαυτὸ πλείστου ἀξίαν φρόνη . πάσης γὰρ τῆς Ἰωνίας ὅσον μουσικοῦ πολυολιμῆνος ἀρτιωτάτην ἐπέχει τὴν ἡ Σμύρνα , καθάπερ ἐν τοῖς ὀργάνοις ἡ μαγάς . ( 5 ) Αἱ δ' αἰτίαι , δι' ἃς ὁ πατὴρ ἐξ ἡμέρου τε καὶ πράξιν χαλεπὸς αὐτῷ ἐγένετο , λέγονται μὲν ἐπὶ πολλά , καὶ γὰρ ἡ δεινὰ καὶ ἡ δεινὰ καὶ πλεῖους , ἀλλ' ἐγὼ τὴν ἀληθεστάτην δήλωσω . μετὰ γὰρ τὴν τοῦ Σκοπελιανοῦ μητέρα γυναῖκα ὁ πρεσβύτης ἡγάγετο ἡμιγυμνὸν τε καὶ κατὰ νόμους , ὁ δ' ὁρῶν ταύτ' ἐνοῦθετε καὶ ἀπήγην . τοῦτο δὲ τοῖς ἐξοροῖς ἀπέδει . ἡ δ' αὐ ἐνετίθετο κατ' αὐτοῦ λόγον ὡς ἐραίντος μὲν αὐτῆς , τὴν διαμαρτίαν δὲ μὴ καρτεροῦντος . ὀνειλίζετο δ' αὐτῇ τῶν διαβολῶν καὶ σκέπτης τοῦ πρεσβύτου μάγειρος , ὃ ἐπωνυμία Κύθρος , ἐπιδεικνύμενος ὅσπερ ἐν δράματι τὸν δεσπότην καὶ τοιαῦτ' λέγων · « ὦ δέσποτα , βούλεταί σε ὁ υἱὸς τεθναῖν · ἤδη , σὺδ' οὐν αὐτόματον καὶ μετ' οὐ πολὺ θάνατον ἐνδιδούς τῷ σοῦ γήρῃ , ἀλλὰ καὶ αὐτοῦργῶν μὲν τὴν ἐπιβουλήν , μισθοῦμενος δὲ καὶ τὰς ἐμὰς χεῖρας . ἔστι γὰρ αὐτῷ φάρμακα ἀνδροφόνια ἐπὶ σέ , ὧν τὸ καιρώτατον χαλεῖν με ἀμβολαῖν ἐς τὶ τῶν ὅλων , ἐλευθερίαν δ' ὁμολογῶν καὶ ἀγροὺς καὶ οἰκίας καὶ χρήματα καὶ πᾶν ὅ τι βουλομένου ἔχειν τοῦ σοῦ οἴκου , καὶ ταῦτι μὲν παιδομένην εἶναι , ἐπειδὴν δὲ μαρτυρήσω τε καὶ στρέψωσιν καὶ παχέας πίκας καὶ κύωννα βαρύν . » ( 6 ) καὶ τοιαύτας θεοπλάσας περιελθὼν τὸν δεσπότην τελευταῖον μετ'
Lemmas: καίτοι ὁ σκηπτός πῦρ οὗτος δριμύς καί θειώδης , ὡς ὁ ἀρχός ὁ μέν ἀποκτείνω κατά ἔκπληξις , ὁ δέ ἀκοή τε καί ὀφθαλμός σίνομαι , ὁ δέ εἰς ὁ νόος ἀποσκήπτω . ἀλλά οὐδείς οὗτος ὁ Σκοπελιανός ηλωδιοραω , γάρ δή καί εἰς γῆρας βαθύς ἀκέρα τε καί ἄρτιος . οὗτος δέ ὁποῖος θαυμαστός , δηλόω σύ βούλομαι . ( 3 ) ὁράω οὖν μέν κατά ὁ Λῆμνος ὑπό δρῦς μέγας θεριστής ὀκτώ περί ὁ καλέω Κέρας ὁ νῆσος ( ὁ δέ χωρίον οὗτος λιμήν εἰμί εἰς κεραία ἐπιστρέφω λαούτο ) . νέφος δέ ὁ δρῦς περιγίγνομαι καί σκηπτός εἰς αὐτός ἐκδίδωμι ὁ μέν ἐξέβλασεν , ὁ θεριστής δέ ἔκπληξις αὐτός ἐμπίτνω , ἐπί ὅσπερ τυγχάνω ἕκαστος τρεπτός , οὕτως ἀποθνῄσκω · ὁ μέν γάρ χίλιοι ἀναιρέω , ὁ δέ πίνω , ὁ δέ Μάττων , ὁ δέ ἐσθίω , ὁ δέ τίς ποιέω ὁ ἀρχή ἀφήκω ἐπιθυμέω καί μελάνι , ὅσπερ ὁ γαλκοὶ ὁ ἀνδριάς περί ὁ ἔμπυρος ὁ πυγή καπνίζω . ὁ δέ οὗτος τε οὐ ἀθής τρέφω , ὡς διαφεύγω μέν ὁ ἐκ ὁ σκηπτός θάνατος , ὅς μηδέ ὁ σκληρός ὁ ἄνθρωπος διαφεύγω , άτρωτος δέ μένω ὁ αἴσθησις καί ὁ ἑαυτοῦ καί ὕπνος χρεία τεκαὶ γάρ δή καί ὁ νοῦρον αὐτός ἄπειμι . ( 4 ) ἐρῶ δέ οὗτος ῥητορικός ὁ λόγος παρά ὁ Σμυρναῖος νικιος μανθάνω μέν ἐπαινέω , πολύς δέ μείζων ἐν δικαστήριον πνέω . δήω δέ ὁ Κλαζομένιος ὁ μελέτη αὐτός οἴκοι ποιέω καί προθύω ὁ Κλαζομεναί ἐπί μέγας ἡγέομαι , εἰμί τοιοῦτος δή ἀνήρ παιδεύω σοφία , οὗτος μέν οὐ ἄμουσος παραιτέομαι ὁ ἀποδέω φημί ἐν οἰκίον μή φθάνω , ὅσπερ δέ ἄλλος ἐν ὁ ἑαυτοῦ εὐφωνία ὁ Σμύρνα σκέλλω καί ὁ ἠχή ὁ ἑαυτοῦ πλεῖστος ἄξιος Φρόνη . πᾶς γάρ ὁ Ἰωνία ὅσος μουσικός πολυολιμεις ἄρτιος ἐπέχω ὁ ὁ Σμύρνα , καθάπερ ἐν ὁ ὄργανον ὁ μαγάς . ( 5 ) ὁ δέ αἰτία , διά ὅς ὁ πατήρ ἐκ ἥμερος τε καί πρᾶξις χαλεπός αὐτός γίγνομαι , λέγω μέν ἐπί πολύς , καί γάρ ὁ δεινός καί ὁ δεινός καί πλείων , ἀλλά ἐγώ ὁ ἀληθής δηλόω . μετά γάρ ὁ ὁ Σκοπελιανός μήτηρ γυνή ὁ πρεσβύτης ἄγω ἡμίγυμνος τε καί κατά νόμος , ὁ δέ ὁράω αὐτός νοθεύω καί ἀπάγω . οὗτος δέ ὁ ἐξοράω ἀποδέω . ὁ δέ αὖος ἐντίθημι κατά αὐτός λόγος ὡς ἐράω μέν αὐτός , ὁ διαμαρτία δέ μή καρτερέω . ονειλιζετος δέ αὐτός ὁ διαβολή καί σκέπτος ὁ πρεσβύτης μάγειρος , ὅς ἐπωνυμία Κύθρος , ἐπιδείκνυμι ὅσπερ ἐν δρᾶμα ὁ δεσπότης καί τοιοῦτος λέγω · « εἰμί δεσπότης , βούλομαι σύ ὁ υἱός θνῄσκω · ἤδη , σὺδ' ὀν αὐτόματος καί μετά οὖον πολύς θάνατος ἐνδίδωμι ὁ σύ γήρῃ , ἀλλά καί αὐτουργός μέν ὁ ἐπιβουλή , μισθόω δέ καί ὁ ἐμός χείρ . εἰμί γάρ αὐτός φάρμακον ἀνδροφονία ἐπί σός , ὅς ὁ καιρός Χάλεϊ ἐγώ ἀμβολά εἰς τίς ὁ ὅλος , ἐλευθερία δέ ὁμολογέω καί ἀγρός καί οἰκίον καί χρῆμα καί πᾶς ὅς τίς βούλομαι ἔχω ὁ σύ οἶκος , καί ταῦτις μέν παίω εἰμί , ἐπειδή δέ μαρτυρέω τε καί στρέφω καί παχύς Πίκας καί κύων βαρύς . » ( 6 ) καί τοιοῦτος θεοπλασσω περιέρχομαι ὁ δεσπότης τελευταῖος μετά