himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0194.2
Ἡπὸ τούτων ὁ Δάμις τῶν λόγων αὐτὸς μὲν οὕτω διαταθῆναι φησιν , ὡς ὀρμὴν τ’ ἀναλαβεῖν καὶ θάρσους , τὸν Δημητρίων δὲ μὴ [ ἀπογυγνῶναι τάνδρος , ἀλλ’ ἐπανίστασθαι καὶ ἐυνθυμεῖν ὡς εἴπεν ἐπιθεῖσθαι οἱ , ὑπὲρ οὐ κινδυνεύει , καὶ φιλοσοφία αὐτῇ , ὑπὲρ ἧς χαρτερεῖ ταῦτα , ἡγεῖσθαι τ’ αὐτοὺς οὐ καταλῶν ἐτύγχανε , τὸν δ’ Ἀπολλώνιον παρατιμῶμενον τοῦτο « δεῖλν ἦδη , » φάναι « καὶ χρὴ περὶ λόγων ἄρας ἐς τὸν Ῥωμαίων λιμένα ἀρεῖναι · τοῦτὶ γὰρ ταῖς ναυσὶ ταύταις νόμιμον . ἐυστοπίσομεν δέ , ἐπειδὰν εὖ τάμὰ ἐχῃ · νυνὶ γὰρ ἂν καὶ κατασκευασθεῖν τὴς αἰτίας ἐπὶ σὲ ὡς ζωσιτῆσαντα τῷ τῷ βασιλικῷ ἐχθρῷ . καὶ μηδὲ τὴν ἐπὶ τοῦ λιμένος μεθ’ ἡμῶν ἴθι , μὴ καὶ τοῦ λόγου σε κεχοινωνηκέναι μοι διαβλὴ ὡς ἀπορρήτους βουλάς . » ( 2 ) ἐγυμώρησε μὲν δὴ ὁ Δημήτριος καὶ περιβαλὼν αὐτὸς ἀπέλει μεταστροφάμενος τε καὶ τὰ δάκρυα ἀποψῶν · ὁ δ’ Ἀπολλώνιος ἰδὼν ἐς τὸν Δάμιν « εἰ μὲν ἔρρωσαι » ἔφη « καὶ θαρσεῖς ὅπερ ἐγώ , βαδίσωμεν ἄμφω ἐπὶ τὴν ναῦν , εἰ δ’ ἀθυμὸς ἔχεις , ὅρα σοι καταμένειν ἐνταῦθα · Δημητρὸν γὰρ ἕνεστιν τῶν χρόνων τούτων , ἀνδρὶ σοὶ τε κάμῳ ἐπιτηδεῖν . » ὑπολαβὼν δ’ ὁ Δάμις « καὶ τίνα » ἔφη « νομίζω ἑμαυτόν , εἰ τοιαύτὰ σοῦ διειλεγμένου σήμερον ὑπὲρ φίλων καὶ κοινωνίας κινδύνων , οἱ ἐπ’ αὐτοὺς ἤκουσιν , ἐγὼ δ’ ἀνήκοος τοῦ λόγου φεύγωμὶ σε καὶ ἀποκινδυνοῦμαί σου , μήπω πρότερον χακὸς ὑπὲρ σοῦ δόξας ; » ( 3 ) « ὀρθῶς » ἔφη « λέγεις καὶ ἴωμεν , ἐγὼ μὲν ὡς ἔχω , σὲ δὲ χρὴ μετασκευάζειν σαυτὸν ἐς τὸ δημοτικώτερον καὶ μᾶτε κομᾶν , ὡς γοῦν ἔχεις , τριβονὰ δ’ ἀνταλλάττεσθαι τούτου τοῦ λίνου καὶ τὸ ὑπόδημα παραιτεῖσθαι τούτου . τί δὲ βούλεταί μοι ταῦτα , χρὴ διαλεχθῆναι . λῶν γὰρ καὶ πλεῖω χαρτερήσω πρὸ τῆς δίκης · οὐ δὲ βούλομαι κοινωνῆσαι μοι τούτων εὐλαβηθέντα ( εὐλαβηθῆναι γὰρ δὲ διαβεβλημένου τοῦ σήγματος ) , ἀλλ’ ὡς μὴ φιλοσοφούντα μεν , ἐπιτιθέων δ’ ἄλλως ὄντα μοι ἐνπεθεῖσθαι τε καὶ παρατυχάνειν οὐκ πράττω . » αἰτία μὲν ἦδε τοῦ μεταβαλεῖν τὸν Δάμιν τὸ τῶν Πυθαγορείων σχῆμα · οὐ γὰρ ὡς κακίων γ’ αὐτὸ μεθεῖναι φησιν , οὐδὲ μεταγνοῦς , τέχνην δ’ ἐπανέσας , ἣν ἐπλήθεν ἐς τὸ ἐμμέρερον τοῦ καιροῦ .
Lemmas: Ἡπὸ οὗτος ὁ Δᾶμις ὁ λόγος αὐτός μέν οὗτος διατείνω φημί , ὡς ὁρμή τε ἀναλαμβάνω καί θάρσος , ὁ Δημητρίων δέ μή [ απογυγιγνωσκω Τάνδρος , ἀλλά ἐπανίστημι καί ἐνθυμέομαι ὡς εἶπον ἐπιθέω ὁ , ὑπέρ οὖον κινδυνεύω , καί φιλοσοφία αὐτός , ὑπέρ ὅς χαρτερός οὗτος , ἡγέομαι τε αὐτός οὖον καταλέω τυγχάνω , ὁ δέ Ἀπολλώνιος παρατιμάω οὗτος « δεῖλν ἤδη , » φαίνω « καί χρή περί λόγος ἀείρω εἰς ὁ Ῥωμαῖος λιμήν ἀρέϊνος · τοῦτος γάρ ὁ ναῦς οὗτος νόμιμος . ευστοπισω δέ , ἐπειδάν εὕω τάμα ἔχω · νυνί γάρ εἄν καί κατασκευάζω σής αἴτιος ἐπί σύ ὡς ζωσιτῆσαντα ὁ ὁ βασιλικός ἐχθρός . καί μηδέ ὁ ἐπί ὁ λιμήν μετά ἐγώ ἔρχομαι , μή καί ὁ λόγος σύ κοινωνέω ἐγώ διαβάλλω ὡς ἀπόρρητος βουλή . » ( 2 ) ἐγυμώρησε μέν δή ὁ Δημήτριος καί περιβάλλω αὐτός ἀπέρχομαι μεταστρέφω τε καί ὁ δάκρυ ἀποψάω · ὁ δέ Ἀπολλώνιος εἶδον εἰς ὁ Δάμις « εἰμί μέν ῥώννυμι » φημί « καί θαρσέω ὅσπερ ἐγώ , βαδίζω ἄμφω ἐπί ὁ ναῦς , εἰμί δέ ἄθυμος ἔχω , ὁράω σύ καταμένω ἐνταῦθα · Δημητρός γάρ ἔνειμι ὁ χρόνος οὗτος , ἀνήρ σύ τε κάμνω ἐπιτήδειος . » ὑπολαμβάνω δέ ὁ Δᾶμις « καί τίς » φημί « νομίζω ἐμαυτοῦ , εἰμί τοιαύς σύ διαλέγω σήμερον ὑπέρ Φίλων καί κοινωνία κίνδυνος , ὁ ἐπί αὐτός ἥκω , ἐγώ δέ ἀνήκοος ὁ λόγος φεύγω σύ καί αποκινδυνεομαι σύ , μήπω πρότερος Χάκος ὑπέρ σύ δόξα ; » ( 3 ) « ὀρθῶς » φημί « λέγω καί ἔρχομαι , ἐγώ μέν ὡς ἔχω , σύ δέ χρή μετασκευάζω σαυτοῦ εἰς ὁ δημοτικός καί Μάτε κομάω , ὡς γοῦν ἔχω , τρίβω δέ ἀνταλλάσσω οὗτος ὁ λίνον καί ὁ ὑπόδημα παραιτέομαι οὗτος . τίς δέ βούλομαι ἐγώ οὗτος , χρή διαλέγω . λάω γάρ καί πλείων καρτερέω πρό ὁ δίκη · οὖον δέ βούλομαι κοινωνέω ἐγώ οὗτος εὐλαβέομαι ( εὐλαβέομαι γάρ δέ διαβάλλω ὁ σήγματος ) , ἀλλά ὡς μή φιλοσοφέω μέν , ἐπιτίθέω δέ ἄλλως εἰμί ἐγώ ἐμπίπτω τε καί παρατυγχάνω οὐ πράσσω . » αἰτία μέν ἀείδω ὁ μεταβάλλω ὁ Δάμις ὁ ὁ Πυθαγόρειος σχῆμα · οὖον γάρ ὡς κακός γε αὐτός μεθίημι φημί , οὐδέ μεταγιγνώσκω , τέχνη δέ ἐπανίημι , ὅς πλήθω εἰς ὁ μερέω ὁ καιρός .