himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0409.2
δύεται ταῖς χερσί , ὅχλον ὡς ἀντιγλῶσιν , εἰ λάβοι , καὶ ἀντιψύφων αὐτό , τὸ δὲ τῶν τοξοτῶν ζεύγος ἐμπεδούσιν ἔρωτα ἤδη φθάνοντα , καὶ σφίμ τοὺς μὲν παίζειν ἐπὶ τῷ ἀρξασθαι τοῦ ἔρως , τοὺς δὲ τοξεύειν ἐπὶ τῷ μὴ λῆψαι τοῦ πόθου . ( α ) ἐκεῖνοι μὲν οὖν , περὶ οὓς οἱ πολλοὶ θεαταί , θυμῷ ἐμπεπτώκασιν καὶ ἔχει τις αὐτοὺς πάλιν . λέγω καὶ τὴν παλίν . καὶ γὰρ τοῦτ' ἐκλίπαρεῖς . ὁ μὲν ἤρπασε τὸν ἀντίπαλον περιπτάς αὐτῷ κατὰ τῶν νύτων καὶ ἐς πτῦγμα ἀπολαμβάνει καὶ καταδεῖ τοῖς σκέλεσιν , ὁ δ' οὐτ' ἀπαγορεύει καὶ ὀρθὸς ὑπανίσταται καὶ διαλύει τὴν χεῖρα , ὅς' ἥς ἄρχεται , στρεβλώσας ἕνα τῶν δακτύλων , μεθ' ὧν οὐχὶ' οἱ λοιποὶ ἔγουν , οὐδ' εἰσιν ἐν τῷ ἀπρίει , ἀλγεῖ δ' ὁ στρεβλούμενος καὶ κατασθεῖ τοῦ παλαίστου τὸ οὖς . ὧν δυσχεραίνουσιν οἱ θεώμενοι τὸν Ἐρώτων ὡς ἀδικούντι καὶ ἐκπαλίωντι , καὶ μῆλως αὐτὸν καταλαβοῦσι . ( β ) μηδ' ὁ λαγὼς ἡμῖς ἐκείνοις διαφευγέτω , ξυνθράσσωμεν αὐτὸν τοῖς Ἐρωσι . τοῦτο τὸ θηρίον ὑποκαθήμενον ταῖς μηλαῖς καὶ πτιτούμενον τὰ πτίπτουσι δὲ γῆν μῆλα , πολλὰ δὲ καὶ ἡμέρωτα καταλείπον , διαθρησῶσιν οὗτοι καὶ ταράττωσιν ὁ μὲν χροτὸν χειρῶν , ὁ δὲ χειραγῶς , ὁ δ' ἀνασείων τὴν χλαμύδα , καὶ οἱ μὲν ὑπερπέτονται τοῦ θηρίου κατασβούντες , οἱ δὲ μεθίσοντες αὐτὸ πεζοὶ κατ' ἰχνος , ὁ δ' ὡς ἐπιρρίψαν ἐαυτὸν ὁρμῆσαι καὶ τὸ θηρίον ἀλλὰν ἐράπετο , ὁ δ' ἐπιβουλεύει τῷ σκέλει τοῦ λαγῶ , τὸν δὲ καὶ διωλίσθησεν ἡρηκότα · γελῶσιν οὖν καὶ καταπεπτοκάσιν ὁ μὲν ἐς πλευράν , ὁ δὲ πρηνής , οἱ δ' ὕπτιοι , πάντες δ' ἐν τοῖς τῆς διαμαρτίας σχήμασι . τοξεύει δ' οὐδεὶς , ἀλλὰ πειρῶνται αὐτὸν ἐλεῖν ζῶντα ἱερεῖον τῇ Ἀφροδίτῃ ἡδίστον . ( δ ) σὺδα γὰρ πον τὸ περὶ τοῦ λαγῶ λεγόμενον , ὡς πολὺ τῆς Ἀφροδίτης μέτεστιν αὐτῷ · λέγεται γοῦν περὶ μὲν τοῦ θήλεος , θηλάζειν τ' αὐτό , ἔτεκε , καὶ ἀποτίκτειν πάλιν ἐπὶ ταύτῳ γάλακτι καὶ ἐπικυιάσκειν δὲ , καὶ οὐδ' εἰς χρόνον αὐτῷ τοῦ τόκου κενός , τὸ δ' ἄρρεν σπείρει τε , ὡς φύσις ἀρρένων , καὶ ἐπικυιάσκει παρ' ἑτέρυκεν . οἱ δ' ἀποτοὶ τῶν ἐραστῶν καὶ πεῖθω τιν' ἐρωτικὴν ἐν αὐτῷ κατέγνωσαν βιζίῳ τέχνῃ τὰ παιδικὰ ὑφροῦμενοι . ( 7 ) ταῦτα μὲν οὖν καταλείπομεν ἀνθρώποις ἀδίκους καὶ ἀναξίους τοῦ ἀντεράσθαι , σὺ δὲ μοι τὴν Ἀφροδίτην βλέπε . ποῦ δὴ καὶ κατὰ τί τῶν μηλῶν ἐκεῖνη ; ὁρᾷς τὴν ὑπαντρον πέτραν , ἥς νῆμα κυανώτατον ὑπεκτρέχει γλωρῶν τε καὶ πότιμον , ἢ δὲ καὶ διοχετεύεται ποτὸν εἶναι ταῖς μηλαῖς ; ἐνταῦθά μοι τὴν Ἀφροδίτην νόει , νυμφῶν σίμαι αὐτὴν ἰδρυμένην , ὅτι αὐτὰς ἐποίησεν Ἐρώτων μητέρας καὶ διὰ τοῦτ' εὐπαίδας . καὶ κάτοπτρον δὲ τὸ ἀργυροῦν καὶ τὸ ὑπόγυρσον ἐκεῖνο σανδάλιον καὶ αἱ περόναι αἱ χρυσαί , ταῦτα πάντ' οὐκ ἀργὸς ἀντιπατ · λέγει δ' Ἀφροδίτης εἶναι , καὶ γέγραπται τοῦτο , καὶ νυμφῶν δῶρα εἶναι λέγεται , καὶ οἱ Ἐρωτες δ' ἀπάρχονται , τῶν μηλῶν καὶ περισσώτερος εὐχονται καλὸν αὐτοῖς εἶναι τὸν κήπον .
Lemmas: δύο ὁ χείρ , ὄχλος ὡς ἀντιγλῶσιν , εἰμί λαμβάνω , καί αντιψυφαω αὐτός , ὁ δέ ὁ τοξότης ζεύγος ἐμπεδέω Ἔρως ἤδη φθάνω , καί σφίμ ὁ μέν παίζω ἐπί ὁ ἄρχω ὁ Ἔρως , ὁ δέ τοξεύω ἐπί ὁ μή λαμβάνω ὁ πόθος . ( ὅς ) ἐκεῖνος μέν οὖν , περί ὅς ὁ πολύς θεατής , θυμός ἐμπίπτω καί ἔχω τις αὐτός πάλιν . λέγω καί ὁ πάλιν . καί γάρ οὗτος ἐκλιπαρέω . ὁ μέν ἁρπάζω ὁ ἀντίπαλος περιπτάς αὐτός κατά ὁ νύτων καί εἰς πτύγμα ἀπολαμβάνω καί καταδέω ὁ σκέλος , ὁ δέ οὐ ἀπαγορεύω καί ὀρθός ὑπανίσταμαι καί διαλύω ὁ χείρ , ὅς ἥς ἄρχω , στρεβλόω εἷς ὁ δάκτυλος , μετά ὅς οὐχὶ' ὁ λοιπός γίγνομαι , οὐδέ εἰμί ἐν ὁ ἀπεῖπον , ἀλγέω δέ ὁ στρεβλόω καί καθίημι ὁ παλαιστής ὁ οὖς . ὅς δυσχεραίνω ὁ θεάομαι ὁ Ἔρωτες ὡς ἀδικέω καί ἐκπάλλω , καί μῆλος αὐτός καταλαμβάνω . ( Β ) μηδέ ὁ λαγῶς ἡμεῖς ἐκεῖνος διαφεύγω , συντρέφω αὐτός ὁ Ἔρως . οὗτος ὁ θηρίον ὑποκάθημαι ὁ μήλη καί πτίσσω ὁ πτίσσω δέ γῆ μῆλον , πολύς δέ καί ἡμερωτής καταλείπω , διαθρέω οὗτος καί ταράσσω ὁ μέν χροος χείρ , ὁ δέ χειραγῶς , ὁ δέ ἀνασείω ὁ χλαμύς , καί ὁ μέν ὑπερπέτομαι ὁ θηρίον κατασβέννυμι , ὁ δέ μεθισοντε αὐτός πεζός κατά ἴχνος , ὁ δέ ὡς ἐπιρρίπτω ἑαυτοῦ ὁρμάω καί ὁ θηρίον ἀλλᾶς ῥάπτω , ὁ δέ ἐπιβουλεύω ὁ σκέλος ὁ λαγώς , ὁ δέ καί διόλλυμι αἱρέω · γελάω οὖν καί καταπίπτω ὁ μέν εἰς πλευρά , ὁ δέ πρανής , ὁ δέ ὕπτιος , πᾶς δέ ἐν ὁ ὁ διαμαρτία σχῆμα . τοξεύω δέ οὐδείς , ἀλλά πειράω αὐτός αἱρέω ζῶ ἱερεῖον ὁ Ἀφροδίτη ἡδύς . ( δ ) σὺδα γάρ πως ὁ περί ὁ λαγώς λέγω , ὡς πολύς ὁ Ἀφροδίτη μέτειμι αὐτός · λέγω γοῦν περί μέν ὁ θῆλυς , θηλάζω τε αὐτός , τίκτω , καί ἀποτίκτω πάλιν ἐπί ταύτος γάλα καί επικυιασκεω δέ , καί οὐδέ εἰς χρόνος αὐτός ὁ τόκος κενός , ὁ δέ ἄρσην σπείρω τε , ὡς φύσις ἄρσην , καί επικυιασκεω παρά ετερυαν . ὁ δέ αποος ὁ ἐραστής καί πείθω τις ἐρωτικός ἐν αὐτός καταγιγνώσκω βιζίῳ τέχνη ὁ παιδικόν υφρουμενοω . ( 7 ) οὗτος μέν οὖν καταλείπω ἄνθρωπος ἄδικος καί ἀνάξιος ὁ ἀντεράω , σύ δέ ἐγώ ὁ Ἀφροδίτη βλέπω . ποῦ δή καί κατά τίς ὁ μήλη ἐκεῖνος ; ὁράω ὁ ὑπαντρον πέτρα , ἥς νῆμα κύανος ὑπεκτρέχω γλωρῶν τε καί πότιμος , ἢ δέ καί διοχετεύω ποτόν εἰμί ὁ μήλη ; ἐνταῦθα ἐγώ ὁ Ἀφροδίτη νοέω , νύμφη σίμαι αὐτός ἰδρύω , ὅτι αὐτός ποιέω Ἔρωτες μήτηρ καί διά οὗτος Ευπαίδας . καί κάτοπτρον δέ ὁ ἀργύρεος καί ὁ ὑπογυρίζω ἐκεῖνος σανδάλιον καί ὁ περόνη ὁ χρύσεος , οὗτος πᾶς οὐ ἀργός ἀντιπατ · λέγω δέ Ἀφροδίτη εἰμί , καί γράφω οὗτος , καί νύμφη Δῶρα εἰμί λέγω , καί ὁ Ἔρως δέ ἀπάρχομαι , ὁ μήλη καί περισσός εὔχομαι καλός αὐτός εἰμί ὁ κῆπος .