himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0239.1
ἀποπρεσδευσῶν , ὀνηγορῶν τε καὶ δημηγορῶν , καταλιπεῖν δὲ μόνους τοὺς ἐγγεγραμμένους τῶν λόγων , ἵνα τῶν Δημοσθένους φροντισμάτων μὴ πολλῷ λείποιτο , σχεδὸν δὲ λόγου Γοργίας ἄρξει ( παρελθὼν γὰρ οὗτος εἰς τὸ Ἀθηναίων θέατρον ἐθάρρησεν εἰπεῖν « προβάλλε » καὶ τὸ κίνδυνυμα τοῦτο πρῶτος ἀνεφύλαττο , ἐνδεικνύμενος ὅπου πάντα μὲν εἰδέναι , περὶ παντὸς δ’ ἂν εἰπεῖν ἐμεῖς τῷ καιρῷ ) , τοῦτο δ’ ἐπελθεῖν τῷ Γοργίᾳ διὰ τοῦτο . ( 5 ) Πρόδικος τῷ Κείρῳ ἐυνεγέρτατο τὰς οὐχ ἀπλῆς λόγος , ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία φωτῶσαι παρὰ τὸν Ἡρακλέα ἐν εἴδει γυναικῶν , ἐσταλμένας ἡ μὲν ἀπατηλῶς τε καὶ ποικίλῃ , ἡ δ’ ὡς ἔτυχεν , καὶ προτείνουσαι τῷ Ἡρακλεῖ νέῳ ἐπὶ τὴν ἀργίαν καὶ τρυφήν , ἡ δ’ αὐχμὸν καὶ πόνους · καὶ τοῦ ἐπὶ πᾶσι διὰ πλειόνων ἐντεθέντος , τοῦ λόγου ἐμμίανον ἐπιδείξαι ποιουμένου Πρόδικος περιποιήσας τὴν δόξην καὶ θέλων αὐτὰ τῷ Ὀρφέως τε καὶ Θαμύρου τρόπῳ , ἐφ’ ὧς μεγάλων μὲν ἡξίουτο παρὰ Θηβαίοις , πλειόνων δὲ παρὰ Λακεδαιμονίοις , ὡς ἐς τὸ ζωμέρον τῶν νέων ἀναδιδάσκων ταῦτα . ( 6 ) ὁ δὲ Γοργίας ἐπισκοπῶν τὸν Πρόδικον , ὡς ὁολιὰ τε καὶ πολλάκις ἐρημένα ἀγορεύοντα , ἐπαρξάμενος ἐαυτῶν τῷ καιρῷ . οὐ μὴν φθόνου γ’ ἡμαρτεν · ἦν γὰρ τις Χαῖρεφὼν Ἀθηνησίς , οὐχ ὃν ἡ κωμωδία πυτίων ἐκάλει , ἐκείνος μὲν γὰρ ὑπὸ φροντισμάτων ἐνδὸν τὸ σῆμα , ὃν δὲ νυν λέγω , ὀβριαν ἦλθεν καὶ ἀναίτιος ἐτώθησεν . οὗτος ὁ Χαῖρεφὼν τὴν σπουδήν τοῦ Γοργίου διαμαρτυρόμενος « διὰ τί , » ἔφη « ὦ Γοργία , οἱ κύμοι τὴν μὲν γαστέρα φυσιῶσι , τὸ δὲ πῦρ οὐ φυσιῶσι ; » ὁ δ’ οὐδὲν παραχθὲς ὑπὸ τοῦ ἐρωτήματος « τοῦτι μὲν » ἔφη « σοὶ καταλείπω σκοπεῖν , ἐγὼ δ’ ἐκεῖνο πάλαι οἶδα , ὅτι ἡ γῆ τοὺς ἀνθρώπους ἐπὶ τοὺς σοφιστὰς δρῶντες ἐξαίρουν αὐτοὺς τῶν δικαστηρίων ὡς ἀδίκως λόγῳ τοῦ δικαίου κρατοῦντας καὶ ἰσχύοντας παρὰ τὸ εὐθὺς , ὅθεν Αἰσχίνης καὶ Δημοσθένης προφέρερον μὲν αὐτὸ ἀλλήλοις , οὐχ ὡς ἀνείδος δέ , ἀλλ’ ὡς διαβεβλημένον τοῖς δικάζουσιν · ἰδίᾳ γὰρ ἡξίου ἀπ’ αὐτοῦ θαυμαζέσθαι · καὶ Δημοσθένης μὲν , εἰ πιστὰ Αἰσχίνης , πρὸς τοὺς γνωρίμους ἐκόμαζεν , ὡς τὴν τῶν δικαστῶν ψῆφον πρὸς τὸ δοκοῦν ἐαυτῷ μεταγαγόν , Αἰσχίνης δ’ οὐκ ἂν μοι δοκεῖ πρεσβεύσαι παρὰ Ῥοδίοις , ἂ μήπω ἐγγύωσιν , οἱ μὴ καὶ Ἀθηναῖοι αὐτὰ ἐσπουδάκει . Σοφιστὰς δ’ οἱ παλαιοὶ ἐπωνόμαζον οὐ μόνον τῶν ῥητόρων τοὺς ὑπερφυοῦντάς τε καὶ λαμπρούς , ἀλλὰ καὶ τῶν φιλοσόφων τοὺς ἔν εὐροίᾳ ἐξημευμένους , ὅπερ ὡν ἀνέγνη προτέρας λέγειν , ἐπειδὴ οὐχ ὄντες σοφισταί , δοκοῦντες δὲ παρήλθον ἐς τὴν ἐπωνυμίαν ταύτην .
Lemmas: ἀποπέρδομαι , ονηγοροος τε καί δημηγορέω , καταλείπω δέ μόνος ὁ ἐγγράφω ὁ λόγος , ἵνα ὁ Δημοσθένης φρόντισμα μή πολύς λείπω , σχεδόν δέ λόγος Γοργίας ἄρχω ( παρέρχομαι γάρ οὗτος εἰς ὁ Ἀθηναῖος θέατρον θαρσέω εἶπον « προβάλλω » καί ὁ κίνδυνυμα οὗτος πρῶτος ἀναφυλάσσω , ἐνδείκνυμι ὅπου πᾶς μέν οἶδα , περί πᾶς δέ εἄν εἶπον ἐμέω ὁ καιρός ) , οὗτος δέ ἐπέρχομαι ὁ Γοργίας διά οὗτος . ( 5 ) Πρόδικος ὁ κείρω ἐυνεγέρτατο ὁ οὐ ἁπλόος λόγος , ὁ ἀρετή καί ὁ κακία φωτάω παρά ὁ Ἡρακλῆς ἐν εἶδος γυνή , στέλλω ὁ μέν ἀπατηλός τε καί ποικίλος , ὁ δέ ὡς τυγχάνω , καί προτείνω ὁ Ἡρακλῆς νέος ἐπί ὁ ἀργία καί τρυφή , ὁ δέ αὐχμός καί πόνος · καί ὁ ἐπί πᾶς διά πλείων ἐντίθημι , ὁ λόγος μιαίνω ἐπιδείκνυμι ποιέω Πρόδικος περιποιέω ὁ δόξη καί ἐθέλω αὐτός ὁ Ὀρφεύς τε καί Θαμύρας τρόπος , ἐπί ὅς μέγας μέν ἀξιόω παρά Θηβαῖος , πλείων δέ παρά Λακεδαιμόνιος , ὡς εἰς ὁ ζωμέρον ὁ νέος ἀναδιδάσκω οὗτος . ( 6 ) ὁ δέ Γοργίας ἐπισκοπέω ὁ Πρόδικος , ὡς ὁολιὰ τε καί πολλάκις εἴρω ἀγορεύω , ἐπάρχω ἑαυτοῦ ὁ καιρός . οὖον μήv φθόνος γε ἁμαρτάνω · εἰμί γάρ τις Χαιρεφῶν Ἀθηνησίς , οὐ ὅς ὁ κωμωδία πυτία καλέω , ἐκείνος μέν γάρ ὑπό φρόντισμα ἐνδίδωμι ὁ σῆμα , ὅς δέ νυν λέγω , οὐρία ἔρχομαι καί ἀναίτιος τίθημι . οὗτος ὁ Χαιρεφῶν ὁ σπουδή ὁ Γοργίας διαμαρτύρομαι « διά τίς , » φημί « εἰμί Γοργίας , ὁ κύμων ὁ μέν γαστήρ φυσίωσις , ὁ δέ πῦρ οὖον φυσίωσις ; » ὁ δέ οὐδείς παράγω ὑπό ὁ ἐρώτημα « τοῦτις μέν » φημί « σύ καταλείπω σκοπέω , ἐγώ δέ ἐκεῖνος πάλαι οἶδα , ὅτι ὁ γῆ ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ σοφιστής δράω ἐξαιρέω αὐτός ὁ δικαστήριον ὡς ἄδικος λόγος ὁ Δίκαιος κράτος καί ἰσχύω παρά ὁ εὐθύς , ὅθεν Αἰσχίνης καί Δημοσθένης προφέρω μέν αὐτός ἀλλήλων , οὐ ὡς ἀνείδος δέ , ἀλλά ὡς διαβάλλω ὁ δικάζω · ἴδιος γάρ ἀξιόω ἀπό αὐτός θαυμάζω · καί Δημοσθένης μέν , εἰμί πιστόν Αἰσχίνης , πρός ὁ γνώριμος κομάζω , ὡς ὁ ὁ δικαστής ψῆφος πρός ὁ δοκέω αὐτός μετάγω , Αἰσχίνης δέ οὐ εἄν ἐγώ δοκέω πρεσβεύω παρά Ῥόδιος , ὅς μήπω ἐγγυάω , ὁ μή καί Ἀθηναῖος αὐτός σπουδάζω . σοφιστής δέ ὁ παλαιός ἐπονομάζω οὖον μόνος ὁ ῥήτωρ ὁ ὑπερφυής τε καί λαμπρός , ἀλλά καί ὁ φιλόσοφος ὁ ἐν εὔροια ἐξαμεύω , ὅσπερ ὡς ἀναγιγνώσκω πρότερος λέγω , ἐπεί οὐ εἰμί σοφιστής , δοκέω δέ παρέρχομαι εἰς ὁ ἐπωνυμία οὗτος .