himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0578.2
δωραν ἐκείνην μεταπεμφάμενος , παραλαβεῖν τοὺς ἐλθόντας κελεύει . Ἦν δὲ αὐτὸς τε ἐξ Ἀρμενίας ( ὅσον ἐστὶν Ἀρμενίας Πέρσας εἰς τὰ βαθυτάτα συνημμένον ) , καὶ Ἀνατόλιος ὁδοῖ καὶ Μάξιμος ἐκαλοῦντο . Καὶ οἱ μὲν ὁ ἀπεδέξαντο τοὺς ἐλθόντας , καὶ ἤξαν εἰς γειτόνων καὶ περὶ τὰ λουτρὰ μετὰ πάσης ἐπιδείξεως , ἢ τε νεότης ἐς αὐτοὺς ἐπεδείκνυτο καὶ γλευσίαν καὶ γέλωτα . Καὶ οἱ μὲν τούτων ποτὲ ἀπηλλάγησαν ἀπαξ λουσαμένοι , ὁ δὲ συγγραφεὺς , ἐντείνας αὐτῷ τοῦ νοσήματος , διεφθεί - 10 ρετο , μήτε Προαιρέσιον μήτε τὰς Ἀθήνας ἰδών , ἀλλὰ ὀνειροῖσι δοκοῦν ἐκεῖνα ὧν ἐπεθύμει . Οἱ δὲ ὁμοεθνεῖς καὶ ἐκ Λυδίας βαρεῖς ἔφερον , καὶ ὡςπερ τοῖς κατὰ τὴν ἡλικίαν ἀπτοῦσιν ἐπὶ τὸ πλέον ἀπαντες εἰώθασὶ χαρίζεσθαι , πολλὰ τινὰ καὶ μεγάλα περὶ αὐτοῦ 15 καταψευσαμένοι καὶ συμφορήσαντες ἐτετραπόσαντο , καὶ πένθος κατέχει τὴν πόλιν παράλογον , ὡςτὶν ἐπὶ μεγάλῃ συμφορᾷ . Αἰσγίνης δὲ τις , οὐχ Ἀθηναῖος ( ἀλλὰ ἢ Χῖος ἦν αὐτῷ πατρίς ) , πολλοὺς ἀνθρώπους οὐχ ὅσους ἐπηγγύλατο θεραπεύειν , ἀλλὰ καὶ ὅσους εἶδε μόνον , 20 εἰς μέσους ἀναθοῦσας τοὺς πενθοῦντας , ὡς μετὰ ταῦτα ἐγένετο φανερὸν « Ἄλλὰ συγγυρότατέ γε , » εἶπε « τῷ νεκρῷ με δύναται φάρμακον . » Οἱ δὲ συνεγύρισαν Αἰσγίνην διαφθείρει καὶ τοὺς ἀπολλύοντας . Ὁ δὲ ὁ τι μὲν ἐνέγεν , ὁράνους τι τὸ στόμα διαστήσας , μετὰ 25 ταῦτα ἐξεῖπε , καὶ ὁ θεὸς πολλοῖς ὑστερον ἐμαρτύρασε χρόνοις , ἐμβαλὼν δὲ δμως , τοῦ μὲν ἢ γαστὴρ ἀθρόως ἀπελυμάνθη , καὶ τὸν ἀέρα εἶδε καὶ ἐπέγνω τοὺς οἰκείους . Ὁ δὲ Αἰσγίνης ἐν τούτῳ γε ἔργῳ θαῦμα τὰ προγεγενημένα τῶν ἀμαρτημάτων , ὑπὸ τε τοῦ σωθέντος 30 προσκευεῖτο , καὶ τῶν ἡδομένων ὅτι σέσωσται . Καὶ ὁ μὲν , ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ πράξει πάντων σεβασθῶν αὐτόν , εἰς τὴν Χῖον ἀπῆρε , πλὴν ὅσα γε παραμείνας εἰς βίωσιν τοῦ σώματος προσέθηκε πάλιν τῇς δυναμείας τοῦ φαρμάκου , καὶ τότε συνήλθεν ἀχριδὸς ὁ σωθεὶς τῷ 35 σώσαντι . Ὁ δὲ θεῖστος Προαιρέσιος οὕτω τὸν συγγραφέα τεθασμένος , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ὅσον οὐχ ἤδη κατοδύρμενος , ὡς ἐπύθετο τὴν ἄλογον ταύτην καὶ ἀνεκλάλητον σωτηρίαν , μετακαλέσας τοὺς κρατίστους καὶ γενναϊστάτους τῶν διλητῶν καὶ παρ’ οὓς ἐπηγγείτο 40 χειρῶν ἀλκῆς ἔργον , « Πέποντά τι » πρὸς αὐτοὺς ἐπεν « ἐπὶ τῷ σωθέντι παιδίῳ , καὶ τοῦ γε οὕτω τεθαυμάζο , « ἀλλ’ ὅμως ἐπάσχω ἄνικα ἀπώλλυτο . Εἰ δὴ βού - « λεσθε χαρίζεσθαι μοι , τῷ δημοσίῳ λουτρῷ τοῦτον « καθήρατε , πάσης γλευσίας φεισάμενοι καὶ παιδίας , 45 « ὡςπερ ἐμὸν τινὰ παῖδα ψαύοντες . » Καὶ ταῦτα μὲν ἔχεν οὕτως , καὶ ἀκριβέστερον ἐν τοῖς κατ’ ἐκεῖνον χρόνοις λεχθεῖσι δμως δὲ συγγραφεὺς , ὁμολογῶν τὰ ἐς αὐτὸν θεοῦ τινὸς προνοίας τετυχηκέναι , ἐκ τῆς Προαιρέσιου σπουδῆς οὐδὲν εἰς τὸ καθόλου περὶ τοῦ ἀνδρὸς ἀπο - 50 στήσας τὰς ἀληθείας , εἰ γε πεπηγὼς ὁ Πλάτωνος λόγος , ὡς ἀλήθεια πάντων μὲν ἀγαθῶν θεός , πάντων δὲ ἀνθρώπων χρεῖται . Προαιρεῖτο δὲ ( φερέτω γὰρ ἐπ’ αὐτὸν ὁ λόγος ) τὸ μὲν κάλλος τῇ τοῦ σώματος τοῦτον , καὶ τοῖ γηραῖς ὧν ἦν , ὥστε ἀπορεῖν τε εἰ τὸς ἐφ’ ἡλι -
Lemmas: δωραν ἐκεῖνος μεταπέμπω , παραλαμβάνω ὁ ἔρχομαι κελεύω . ἦς δέ αὐτός τε ἐκ Ἀρμένιος ( ὅσος εἰμί Ἀρμένιος Πέρσης εἰς ὁ βαθύς συνάπτω ) , καί Ἀνατόλιος ὁδός καί Μάξιμος καλέω . καί ὁ μέν ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ἔρχομαι , καί ἄγω εἰς γείτων καί περί ὁ λουτρόν μετά πᾶς ἐπίδειξις , ἢ τε νεότης εἰς αὐτός ἐπιδείκνυμι καί γλευσίαν καί γέλως . καί ὁ μέν οὗτος ποτέ ἀπαλλάσσω ἅπαξ λούω , ὁ δέ συγγραφεύς , ἐντείνω αὐτός ὁ νόσημα , διέπω - 10 Ρέτος , μήτε Προαιρέσιος μήτε ὁ Ἀθῆναι ὁράω , ἀλλά ονειροις δοκέω ἐκεῖνος ὅς ἐπιθυμέω . ὁ δέ ὁμοεθνής καί ἐκ Λυδίας βαρύς φέρω , καί ὡς ὁ κατά ὁ ἡλικία ἅπτω ἐπί ὁ πλέω ἅπας εἴωθα χαρίζομαι , πολύς τις καί μέγας περί αὐτός 15 καταψεύδομαι καί συμφορέω τρέπω , καί πένθος κατέχω ὁ πόλις παράλογος , ὡςτὶν ἐπί μέγας συμφορά . αισγινεος δέ τις , οὐ Ἀθηναῖος ( ἀλλά ἢ Χῖος εἰμί αὐτός πατρίς ) , πολύς ἄνθρωπος οὐ ὅσος ἐπαγγέλλω θεραπεύω , ἀλλά καί ὅσος ὁράω μόνος , 20 εἰς μέσος ἀνατίθημι ὁ πενθέω , ὡς μετά οὗτος γίγνομαι φανερός « ἀλλά συγγυροτατος γε , » εἶπον « ὁ νεκρός ἐγώ δύναμαι φάρμακον . » ὁ δέ συγυρίζω αισγινη διαφθείρω καί ὁ ἀπολύω . ὁ δέ ὁ τίς μέν φέρω , οὐρανός τίς ὁ στόμα διΐστημι , μετά 25 οὗτος ἐξεῖπον , καί ὁ θεός πολύς ὕστερος μαρτυρέω χρόνος , ἐμβάλλω δέ δμώς , ὁ μέν ἢ γαστήρ ἀθρόος ἀπολυμαίνω , καί ὁ ἀήρ ὁράω καί ἐπιγιγνώσκω ὁ οἰκεῖος . ὁ δέ αισγινεος ἐν οὗτος γε ἔργον θαῦμα ὁ προγίγνομαι ὁ ἁμάρτημα , ὑπό τε ὁ σῴζω 30 προσκευάζω , καί ὁ ἥδομαι ὅτι σῴζω . καί ὁ μέν , ἐπί ὁ τοιοῦτος πρᾶξις πᾶς σεβάζομαι αὐτός , εἰς ὁ Χῖος ἀπαίρω , πλήν ὅσος γε παραμένω εἰς βίωσις ὁ σῶμα προστίθημι πάλιν ὅς δυναμείας ὁ φάρμακον , καί τότε συνέρχομαι Αχρίδος ὁ σώζω ὁ 35 σῴζω . ὁ δέ θέω προαίρεσις οὗτος ὁ συγγραφεύς θάζω , ἀλλά καί αὐτός ὅσος οὐ ἤδη κατοδύρομαι , ὡς πυνθάνομαι ὁ ἄλογος οὗτος καί ἀνεκλάλητος σωτηρία , μετακαλέω ὁ ἀγαθός καί γενναιστατος ὁ διλητη καί παρά ὅς ἐπάγω 40 χείρ ἀλκή ἔργον , « πω τίς » πρός αὐτός ἕπω « ἐπί ὁ σῴζω παιδίον , καί ὁ γε οὗτος θαυμάζω , « ἀλλά ὅμως ἐπέχω ἡνίκα ἀπόλλυμι . εἰμί δή βοῦς - « λανθάνω χαρίζομαι ἐγώ , ὁ δημόσιος λουτρόν οὗτος « καθαίρω , πᾶς γλευσίας φείδομαι καί Παιδίας , 45 « ὡς ἐμός τις παῖς ψαύω . » καί οὗτος μέν ἔχω οὕτως , καί ἀκριβής ἐν ὁ κατά ἐκεῖνος χρόνος λέγω δμώς δέ συγγραφεύς , ὁμολογέω ὁ εἰς αὐτός θεός τις πρόνοια τυγχάνω , ἐκ ὁ Προαιρέσιου σπουδή οὐδείς εἰς ὁ καθόλου περί ὁ ἀνήρ ἀπος - 50 ἵστημι ὁ ἀλήθεια , εἰμί γε πήγνυμι ὁ Πλάτων λόγος , ὡς ἀλήθεια πᾶς μέν ἀγαθός θεός , πᾶς δέ ἄνθρωπος χρίω . Προαιρέω δέ ( φέρω γάρ ἐπί αὐτός ὁ λόγος ) ὁ μέν κάλλος ὁ ὁ σῶμα οὗτος , καί τοῖ γηραῖος ὅς εἰμί , ὥστε ἀπορέω τε εἰμί τός ἐπί ἡλς -