himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0433.2
λουσι τῇ ἀπαλοῦ γέλως . ( γ ) ἡ χλαμὶς δέ , ἣν ἐμπέπεται , παρὰ τῆς μητρός , οἶμαι · καλὴ γὰρ καὶ ἀλιπόρφυρος καὶ πυραυγὴς ἐξαλλάττουσα τοῦ κυανῆς εἶναι . κολακεύει δ' αὐτὸν ὁ Χείρων οἷον λέοντα , πτιώκας ἀρπάξειν καὶ νεβροὺς ἐμπέτεσθαι · νεbrὸν γοῦν ἄρτι ἥρπηκός ἐκει παρὰ τὸν Χείρωνα καὶ ἀπαίνει τὸ θόλον , ὁ δὲ χεῖρι ἀπαistoumévos καὶ τοὺς προσθοῦσις διδάσκας ἐς ἰσον καθίσταται τῷ παιδί , μῆλα ἀπὸ τοῦ κάλπου ὀρέγων αὐτῷ χαλὰ καὶ εἰωθὴ ( καὶ γὰρ καὶ τοῦτ' αὐτῶν δοικεν ἐγγεγράφθαι ) , καὶ κηρίον ὀρέγει τῇ χειρὶ σταγόνα λεῖπον δι' εὐνοιαν τῶν μελισσῶν . ὅταν γὰρ πόσις ἀγαθαὶ ἐντυχούσαι κύλισωσι , περιπληθὴ τὰ κηρία γίνεται καὶ ἀποβολούσι τὸ μέλι οἱ οἶκοι αὐτῶν . ( δ ) ὁ δὲ Χείρων γέγραπται μὲν ὅσα κένταυρος ἀλλ' ἵππον ἀνθρώπω ἐμβαλεῖν θαῦμα οὐδέν , ἐναλαίφει μὲν καὶ ἐνώσει καὶ τὴν Δία λέγειν ἄφρω δοῦναι καὶ ἀρχεσθαι καὶ διαφεύγειν τοὺς ὀφθαλμούς , εἰ τὸ τέρας τοῦ ἀνθρώπου ἐλέγχει , ἀγαθὸς οἶμαι ζωγράφος . καὶ τὸ ἡμέρον δὲ φαίνεσθαι τὸ τοῦ Χείρωνος ὄμμα ἐργάζεται μὲν καὶ ἡ δικαιούσην καὶ τὸ ὑπ' αὐτῆς πεπυσθαι , τράπει δὲ καὶ ἡ πηγξίς , ὅφ' ἧς ἐκμεμούσθαι · νυνὶ δὲ καὶ ὑποκορισμοὶ τῇ αὐτῇ ἐπιστην , εἰδὼς ποῦ ὁ Χείρων , ὅτι τοὺς παῖδας τοῦτο μεμιλήσθαι καὶ τρέφει μᾶλλον ἢ τὸ γάλα . ( ε ) ταυτὶ μὲν περὶ θύρας τοῦ ἀντροῦ , ὁ δ' ἐν τῷ παιδί παρὰ τὸν ἵππον ἐπὶ τοῦ κενταύρου αὐθώρων ὁ αὐτὸς ἐπὶ · διδάσκει ὁ Χείρων τὸν Ἀχιλλέα ἱππαζέσθαι καὶ χειρβαλεῖν αὐτῷ δσα ἵππω , καὶ ἐμμαίνεται μὲν τῶν δρόμων ἐς τὸ ἀνεκτὸν τῷ παιδί , καγγάζοντι δ' αὐτῷ ὑπὸ τοῦ ἡθεσιοῦ προσμελιδὰ μεταστρεφόμενος καὶ μονονουχὶ λέγει « ἰδοὺ σοι κρασίαν ἀπλήκτος , ἰδοὺ καὶ ἐπικελούμεσί σοι · ὁ ἵππος οὐκ ἂρα καὶ ἀφαίνει γέλως . λαγαρὸς γὰρ μοι ἱππασθεῖς , δεῦ παι , καὶ τοιοῦδε ἵππω πρέπων ὁψιχὶ ποτὲ κάπι Σάνθου καὶ Βηλίου , καὶ πολλάς μὲν πόλεις αἰρήσεις , πολλοὺς δ' ἀνδρας ἀποκτενεῖς · θεὸν δσα καὶ συνεκρεύγοντας . » ταύθ' ὁ Χείρων μαντεύεται τῷ παιδί καλὰ καὶ εὐφημα καὶ οὐχ ὅσα ὁ Σάνθος .
Lemmas: λοῦσις ὁ ἁπαλός γέλως . ( γ ) ὁ χλαμὶς δέ , ὅς ἐμπίπτω , παρά ὁ μήτηρ , οἴομαι · κάλως γάρ καί ἁλιπόρφυρος καί πυραυγής ἐξαλλάσσω ὁ κυάνεος εἰμί . κολακεύω δέ αὐτός ὁ Χείρων οἷος λέων , πτιώκας ἁρπάζω καί νεβρός ἐμπέτομαι · νεάω γοῦν ἄρτι ἁρπάζω ἐκεῖ παρά ὁ Χείρων καί ἀπαίνομαι ὁ θόλος , ὁ δέ εὔχειρ ἀπαistoumévos καί ὁ προσθέω διδάσκω εἰς ἴσος καθίστημι ὁ παῖς , μῆλον ἀπό ὁ Κάλπου ὀρέγω αὐτός χηλή καί εἴωθα ( καί γάρ καί οὗτος αὐτός δοικω ἐγγράφω ) , καί κηρίον ὀρέγω ὁ χείρ σταγών λείπω διά εὔνοια ὁ μέλισσα . ὅταν γάρ πόσις ἀγαθός ἐντυγχάνω κυλίνδω , περιπλήθω ὁ κειρία γίγνομαι καί αποβολεω ὁ μέλι ὁ οἶκος αὐτός . ( δ ) ὁ δέ Χείρων γράφω μέν ὅσος κένταυρος ἀλλά ἵππος ἄνθρωπος ἐμβάλλω θαῦμα οὐδείς , ἐναλαίφει μέν καί ενώνω καί ὁ Ζεύς λέγω ἀφρός δίδωμι καί ἄρχω καί διαφεύγω ὁ ὀφθαλμός , εἰμί ὁ τέρας ὁ ἄνθρωπος ἔλεγχος , ἀγαθός οἴομαι ζωγράφος . καί ὁ ἥμερος δέ φαίνω ὁ ὁ Χείρων ὄμμα ἐργάζομαι μέν καί ὁ δικαιόω καί ὁ ὑπό αὐτός πυνθάνομαι , τρέπω δέ καί ὁ πηγξίς , ὑπό ὅς εκμεμουω · νυνί δέ καί ὑποκορισμός ὁ αὐτός πιστός , εἰδοί ποῦ ὁ Χείρων , ὅτι ὁ παῖς οὗτος μιλέω καί τρέφω μᾶλλον ἢ ὁ γάλα . ( ε ) οὗτος μέν περί θύρα ὁ ἄντρον , ὁ δέ ἐν ὁ παῖς παρά ὁ ἵππος ἐπί ὁ Κένταυρος αυθωρω ὁ αὐτός ἐπί · διδάσκω ὁ Χείρων ὁ Ἀχιλλεύς ἱππάζω καί χειρβαλεῖν αὐτός δσοι ἵππος , καί ἐμμαίνομαι μέν ὁ δρόμος εἰς ὁ ἀνεκτός ὁ παῖς , καγγάζοντι δέ αὐτός ὑπό ὁ ἡθεσιοῦ προσμελιδὰ μεταστρέφω καί μονονού λέγω « ἰδού σύ κρασία ἀπλήκτος , ἰδού καί επικελουμην σύ · ὁ ἵππος οὐ ἄρα καί ἀφανίζω γέλως . λαγαρός γάρ ἐγώ ἱππάζω , δήω παῖς , καί τοιόσδε ἵππος πρέπω ὁψιχὶ ποτέ κάπι Σάνθου καί Βήλιον , καί πολύς μέν πόλις αἱρέω , πολύς δέ ἀνήρ ἀποκτείνω · θεός δσοι καί συνεκρεύγοντας . » αὐτός ὁ Χείρων μαντεύομαι ὁ παῖς καλός καί Εὔφημος καί οὐ ὅσος ὁ Σάνθος .