himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0571.2
Ἐνταῦθα δὲ πᾶς λόγος ἐλάττων , καὶ πᾶν ὅσον ἂν τὸ ποιητικὸν ὑμνήσει γένος , πρὸς τὰς Κλέαρχου πράξεις . Ἡν μὲν γὰρ ὁ Κλέαρχος ἐκ Θεσπρωτῶν τῶν εὐδαίμων , καὶ διαφερόντως περὶ δόξαν καλὴν γενομενος , τῶν πραγμάτων ἤδη μεταβεβλημένων , καὶ Βαλεντιανοῦ μὲν εἰς τὴν ἑσπέραν ἀποκεχωρηκότος , τοῦ δὲ βασιλέως Βάλεντος κινδύνους τοὺς ἑαυτὸν ἐμδιδάσκους , καὶ οὐ τὸν περὶ βασιλείας , ἀλλὰ τὸν περὶ σωτηρίας ἀγῶνα τρέχοντος ( ὁ γὰρ Προκόπιος ἄνταστὰς πολλαῖς καὶ ἀπειροῖς δυνάμεσι , πανταχόθεν αὐτὸν περιεικόμεν εἰς τὸ συγγενῆ ) , τῆς οὖν Ἀσίας ἀπάσης κατ’ ἑαυτὸν τὸν καιρὸν ὁ Κλέαρχος ἐπεστάτει , δση κατὰ τὴν ἑξουσίαν ἀφ’ Ἑλλησπόντου διὰ Λυδίας καὶ Πισιδίας ἐπὶ Παμφυλίαν ἀφορίζεται . Πολλὴν εἰς τὰ πράγματα συνέφερεν εὐνοιαν , τῷ τε σώματι παραβαλλόμενος ἐς τοὺς πρώτους κινδύνους , καὶ πρὸς τὸν τῆς αὐλῆς ἐπαρχὸν ἀντίκρυς διαφερόμενος , ὥστε ὁπὸ τοῦ βασιλέως τὴν διαφοράν ἠγνῶσθαι . Καὶ τοῦ γιν ἐπαρχος Σαλούτιος , ἀνὴρ καὶ ἐπὶ τῆς Ἰουλιανοῦ βασιλείας κοσμήσας τὴν ἑαυτοῦ τύχην , ἀλλ’ ὅμως τὴν τε βλακείαν αὐτοῦ διὰ τὸ γῆρας ἀπήλειφε καὶ Νικλὰν ἀπεκάλει · καὶ γὰρ ἔμελεν αὐτῷ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον μοσχενῆς καὶ βαυννῶναι τὴν ψυχὴν ὑπ’ ἀναγνώσεώς τε καὶ τῆς ἱστορικῆς ἐμπειρίας . Χωρησάντων δὲ καλῶς τῶν πραγμάτων , ὁ Βάλης ὑπεργάσατο Κλέαρχον , καὶ οὐκ ἀπέλυσε τῆς ἀρχῆς , ἀλλ’ εἰς ἀρχὴν μετέστησε μείζω , ἀνθύπατον αὐτὸν ἐπιστήσας τῆς νῦν ἰδίως Ἀσίας καλουμένης . Αὕτη δὲ ἀπὸ Περγάμου τὸ ἀλιτενὲς ἐπάγουσα πρὸς τὴν ὑπερκειμένην ἡπειρὸν ἄχρι Καρίας ἀποτείνεται , καὶ ὁ Ἱμιολὸς αὐτῆς περιγράφει τὸ πρὸς Λυδίαν . Ἔστι δὲ ἀρχὴν ἐνδοξότατη , καὶ οὐ κατ’ ἕκος τοῦ τῆς αὐλῆς ἐπαρχοῦ , πλὴν ὅσα γε νῦν πάλιν ἐς τὸν νεώτερον τούτου θόρυβον ἅπαντα συμπερύχεται καὶ ἀνατετάρχαται . Τότε δὲ τὴν ὑγιαίνουσαν Ἀσίαν ἀπολαβὼν ὁ Κλέαρχος , εὑρεν ἐκεῖ τὸν Μάξιμον κατατεινόμενον ταῖς βασάνοις , καὶ μόλις ἀνέγνυτο . Θείον δὲ τὸ μετὰ ταῦτά ἐστιν εἰπεῖν ἔργον ( οὐ γὰρ ἂν τις εἰς τὸ οὕτως παράλογον ἐς ἄλλον τινὰ ἀναφέρει δικαίως ἢ θεόν ) · τοὺς τε γὰρ στρατιώτας ἅπαντας , οἱ ταύτας ἐρεστίχασαν ἀλίκτως ταῖς κολάσεσι , μείζονι βίᾳ φυγείν ἀπηγάγασε , καὶ τὸν Μάξιμον ἀνῆκε τῶν δεσμῶν , ἐπιμελῶν τῇ ἐπισοπῶν τῷ σώματι , καὶ διμοιράσατο πρῆξαι , ὡς ὁ βασιλεὺς τοσαύτῃ κατεργήσατο πρᾶξαι , ὡς ὁ βασιλεὺς τὴν καὶ μεθῆκε τὴν ψυχὴν , καὶ πάντα γε συνεχώρησεν ὅσα Κλέαρχος ἐπεῖθε . Τῷ γοῦν Σαλουτίῳ τὴν ἀρχὴν παραλύσας , Αὐξόνιον ἐπένευσε τοῖς τῆς αὐλῆς ἔργοις . Ὁ δὲ Κλέαρ -
Lemmas: ἐνταῦθα δέ πᾶς λόγος μικρός , καί πᾶς ὅσος εἄν ὁ ποιητικός ὑμνέω γένος , πρός ὁ Κλέαρχος πρᾶξις . ἐάν μέν γάρ ὁ Κλέαρχος ἐκ Θεσπρωτός ὁ εὐδαίμων , καί διαφερόντως περί δόξα καλός γίγνομαι , ὁ πρᾶγμα ἤδη μεταβάλλω , καί βαλεντιανω μέν εἰς ὁ ἑσπέρα ἀποχωρέω , ὁ δέ βασιλεύς Βαλέντος κίνδυνος ὁ ἑαυτοῦ ἐμδιδάσκους , καί οὖον ὁ περί βασίλεια , ἀλλά ὁ περί σωτηρία ἀγών τρέχω ( ὁ γάρ Προκόπιος ἀνθίστημι πολύς καί ἤπειρος δύναμις , πανταχόθεν αὐτός περιέρχομαι εἰς ὁ συγγενής ) , ὁ οὖν Ἀσία ἀπασάω κατά ἑαυτοῦ ὁ καιρός ὁ Κλέαρχος ἐπιστατέω , δέση κατά ὁ ἐξουσία ἀπό Ἑλλήσποντος διά Λυδίας καί Πισιδία ἐπί Παμφυλία ἀφορίζω . Πολύς εἰς ὁ πρᾶγμα συμφέρω εὔνοια , ὁ τε σῶμα παραβάλλω εἰς ὁ πρῶτος κίνδυνος , καί πρός ὁ ὁ αὐλή ἔπαρχος αντίκρυ διαφέρω , ὥστε ὁπὸ ὁ βασιλεύς ὁ διαφορά γιγνώσκω . καί ὁ γιν ἔπαρχος σαλουσος , ἀνήρ καί ἐπί ὁ Ἰουλιανός βασίλεια κοσμέω ὁ ἑαυτοῦ Τύχη , ἀλλά ὅμως ὁ τε βλακεία αὐτός διά ὁ γῆρας ἀπαλείφω καί Νικλάν ἀποκαλέω · καί γάρ μέλω αὐτός κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος μοσχενῆς καί βαυννῶναι ὁ ψυχή ὑπό ἀνάγνωσις τε καί ὁ ἱστορικός ἐμπειρία . χωρέω δέ καλῶς ὁ πρᾶγμα , ὁ Βάλης ὑπεργάζομαι Κλέαρχος , καί οὐ ἀπολύω ὁ ἀρχή , ἀλλά εἰς ἀρχή μεθίστημι μείζων , ἀνθύπατος αὐτός ἐφίστημι ὁ νῦν ἰδίως Ἀσία καλέω . Ἄτη δέ ἀπό Πέργαμος ὁ ἀλιτενὲς ἐπάγω πρός ὁ ὑπέρκειμαι ἤπειρος ἄχρι Καρία ἀποτείνω , καί ὁ Ἱμιολὸς αὐτός περιγράφω ὁ πρός Λυδία . εἰμί δέ ἀρχή ἔνδοξος , καί οὖον κατά ἐπίτεξ ὁ ὁ αὐλή ἔπαρχος , πλήν ὅσος γε νῦν πάλιν εἰς ὁ νέος οὗτος θόρυβος ἅπας συμπερυχω καί ἀναταράσσω . τότε δέ ὁ ὑγιαίνω Ἀσία ἀπολαμβάνω ὁ Κλέαρχος , εὑρίσκω ἐκεῖ ὁ Μάξιμος κατατείνω ὁ βάσανος , καί μόλις ἀναγιγνώσκω . θεῖον δέ ὁ μετά οὗτος εἰμί εἶπον ἔργον ( οὖον γάρ εἄν τις εἰς ὁ οὕτως παράλογος εἰς ἄλλος τις ἀναφέρω δικαίως ἢ θεός ) · ὁ τε γάρ στρατιώτης ἅπας , ὁ οὗτος ἐρεστίχασαν ἄλιξ ὁ κόλασις , μείζων βία φεύγω ἀπάγω , καί ὁ Μάξιμος ἀνίημι ὁ δεσμός , ἐπιμελής ὁ επισοπαω ὁ σῶμα , καί διαμοιράζω πράσσω , ὡς ὁ βασιλεύς τοσοῦτος κατεργάζομαι πράσσω , ὡς ὁ βασιλεύς ὁ καί μεθίημι ὁ ψυχή , καί πᾶς γε συγχωρέω ὅσος Κλέαρχος πείθω . ὁ γοῦν Σαλουτίῳ ὁ ἀρχή παραλύω , Αὐξόνιος ἐπινεύω ὁ ὁ αὐλή ἔργον . ὁ δέ Κλέας -