himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0250.1
ἦς , τὰς δ' ἑνοίας ἰδίας τε καὶ παραδόξους ἐκδιδὼν ὥσπερ οὐ βακχεῖοι θύρσοι τὸ μέλι καὶ τοὺς ἔρωτας τοῦ γάλακτος . μεγάλων δ' ἀξιοῦμενος , τῆς Σμύρνης τί οὐκ ἦν αὐτῷ βούλησις ὡς ἐπ' ἀνδρὶ θαυμασίῳ καὶ ῥητορί , οὐκ ἐθαύμαζεν ἐκ τῶν δήμων , ἀλλ' αἰτίαν παρὰ τοῖς πολλοῖς ἔχων [ φόβου ] « φοβοῦμαι » ἔφη « δήμων ἐπαίροντα μέλλον ἢ λοιδορούμενον . » τελῶνον δὲ δραστημοῦνον τοῦτὶ πρὸς αὐτὸν ἐν δικαστηρίῳ καὶ εἰπόντος « παύσαι ἱλακτῶν με , » μᾶλ' ἀστεῖως ὁ Νικῆτης « νὴ Δί' , » εἶπεν « ἦν καὶ σὺ παύσῃ δάκνων με . » ( 3 ) ἡ δ' ὑπὲρ Ἀλπεις τε καὶ Ῥήνον ἀπολύμα τάνδρος ἐγένετο μὲν ἐκ ἰσασιλείου προστάγματος , αἰτία δ' αὐτῆς ἦδε . ἀνὴρ ἰππατος , ὃ ὄνομα Ῥούφος , τοὺς Σμυρναίους ἐλογίστευε πιρῶς καὐ διωτρόπως . τοῦτο τι προσκρούσας ὁ Νικῆτης « ἔφρεσο » εἶπεν , καὶ οὐκέτι προσφεῖ δικάζοντι . τὸν μὲν δὴ χρόνον , ὃν μίαν πόλεως ἤρειν , οὐπω δεινὰ πεπονθέναι μετο , ἐπιτραπείας δὲ τὰ Κελτικὰ στρατόπεδα ὀργῆς ἀνεκινήθη ( αἰ γὰρ εὐπραγία τὰ τ' Ἄλλα τοὺς ἀνθρώπους παλῶσαι καὶ τὸ μηδὲνὶ χαρεῖν , ὃ πρὶν εὖ πράττειν ἄνθρωπίνῳ λογισμῷ ἐκαρτέρουν ) , καὶ γράφει πρὸς τὸν νικτωράτορα Νέρωνος πολλὰ ἐπὶ τὸν Νικῆτην καὶ σχέλια . καὶ ὁ αὐτοκράτωρ « αὐτὸς » εἶπεν « ἀχθοῦσα ἐκολογούμενος , κἂν ἀδίκουται εὕρῃς , ἐπίθεε δίκην . » ( 4 ) ταυτὶ δ' ἔγραψεν οὐ τὸν Νικῆτην ἐκδιδούς , ἀλλὰ τὸν Ῥούφον ἐξ ἐγγυάμην ἐτοιμάζων · οὐ γὰρ ἂν ποτ' ἄνδρα ποιοῦν ἐν' ἑαυτῇ γεγονότα οὐτ' ἂν ἀποκτεῖναι ὁ Ῥούφος , οὐτ' ἂν ἕτερον ἡρξίσατο οὐδὲν , καὶ μὴ φαίνειν βαλὼς τῷ καθιστάντι αὐτὸν δικαστῇ ἐχθροῦ . διὰ μὲν δὴ αὐτὴ ἐπὶ Ῥήνῳ τε καὶ Κελτοῖς ἤλθεν , παρελθὼν δ' ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν οὕτω τι κατεπλήξε τὸν Ῥούφον , ὡς εἰπεῖν μὲν ἀρεῖν ἐπὶ τῷ Νικῆτῃ δάκρυα οὐ διέμετρηπει αὐτῷ ἔδοτο , ἀπομείμαι δ' οὐκ ἀτροπον μόνον , ἀλλὰ καὶ περιβλεπτον κἂν τοῖς ἡλαιοῖς Σμυρναίων . τὸν δ' ἄνδρα τοῦτον χρόνους ὑστερον Ἡρακλειδὴς ὁ Λύκιος σοφιστὴς διορθοῦμενος ἐπέγραψεν Νικῆτην τὸν καθααρμένον , ἡγνοῶς δ' ἀχρόνιζα Πυγμαία κολοσσῷ ἐφαρμάζων .
Lemmas: εἰμί , ὁ δέ ενοια ἴδιος τε καί παράδοξος ἐκδίδωμι ὥσπερ οὖον Βάκχειος θύρσος ὁ μέλι καί ὁ Ἔρως ὁ γάλα . μέγας δέ ἀξιόω , ὁ Σμύρνη τίς οὐ εἰμί αὐτός βούλησις ὡς ἐπί ἀνήρ θαυμάσιος καί ῥήτωρ , οὐ θαυμάζω ἐκ ὁ δῆμος , ἀλλά αἴτιος παρά ὁ πολύς ἔχω [ φόβος ] « φοβέω » φημί « δῆμος ἐπαίρω μέλλω ἢ λοιδορέω . » τέλων δέ δραστημοῦνον τοῦτος πρός αὐτός ἐν δικαστήριον καί εἶπον « παύω ἱλακτῶν ἐγώ , » μῆλον ἀστεῖος ὁ Νικήτης « νή διά , » εἶπον « εἰμί καί σύ παύω δάκνω ἐγώ . » ( 3 ) ὁ δέ ὑπέρ Ἄλπεις τε καί ῥαίνω ἀπόλυμα Τάνδρος γίγνομαι μέν ἐκ ισασιλειος πρόσταγμα , αἰτία δέ αὐτός ἀείδω . ἀνήρ ἴπατος , ὅς ὄνομα Ῥούφος , ὁ Σμυρναῖος λογιστεύω πιρῶς Καυᾶ διωτρόπως . οὗτος τίς προσκρούω ὁ Νικήτης « φρέω » εἶπον , καί οὐκέτι πρόσφημι δικάζω . ὁ μέν δή χρόνος , ὅς εἷς πόλις ἥρῳ , οὔπω δεινός πάσχω Μέτο , ἐπιτρέπω δέ ὁ Κελτικός στρατόπεδον ὀργή ἀνακινέω ( ὁ γάρ εὐπραγία ὁ τε ἄλλος ὁ ἄνθρωπος πάλλω καί ὁ μηδείς χαρέω , ὅς πρίν εὕω πράσσω ἀνθρώπινος λογισμός καρτερέω ) , καί γράφω πρός ὁ νικτωράτορα Νέρων πολύς ἐπί ὁ Νικητής καί σχέλια . καί ὁ αὐτοκράτωρ « αὐτός » εἶπον « ἀχθέω εκολογεω , κἀν ἀδικέω εὑρίσκω , ἐπιθέω δίκη . » ( 4 ) οὗτος δέ γράφω οὖον ὁ Νικητής ἐκδίδωμι , ἀλλά ὁ Ῥοῦφος ἐκ ἐγγυάω ἑτοιμάζω · οὖον γάρ εἄν πρός ἀνήρ ποιέω ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι οὐ εἄν ἀποκτείνω ὁ Ῥούφος , οὐ εἄν ἕτερος ἡρξίσατο οὐδείς , καί μή φαίνω βάλλω ὁ καθίστημι αὐτός δικαστής ἐχθρός . διά μέν δή αὐτός ἐπί Ῥῆνος τε καί Κελτός ἔρχομαι , παρέρχομαι δέ ἐπί ὁ ἀπολογία οὗτος τίς καταπλήσσω ὁ Ῥοῦφος , ὡς εἶπον μέν ἀείρω ἐπί ὁ Νικήτη δάκρυ οὖον διέμετρηπει αὐτός δίδωμι , ἀπομένω δέ οὐ ἄτροπος μόνος , ἀλλά καί Περίβλεπτον κἀν ὁ ἥλαιος Σμυρναῖος . ὁ δέ ἀνήρ οὗτος χρόνος ὕστερος Ηρακλειδής ὁ Λύκιος Σοφιστὴς διορθόω ἐπιγράφω Νικητής ὁ καθαίρω , ἡγνοῶς δέ ἀχρόνιζα πυγμαῖος κολοσσός ἐφαρμάζων .