himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0348.2
VI . ( 1 ) Φιλοκτήτης δὲ ὁ Προiantos ἀστρακτοῦσε μὲν ἄρα τῶν Τρωικῶν , ἀριστα δ' ἀνθρώπων ἐτόξευεν , Ἡρακλέους , φασί , τοῦ Ἀλκμήνης παιδὸς αὐτό . καὶ κληρονομῆσαι λέγεται τῶν τόξων , ὁποῦ Ἡρακλῆς ἀπιὼν τῆς ἀνθρωπείας φύσεως αὐτὸν τε παρεστήσατο καὶ τῶν τῇ Οἴτῃ πῦρ . τούτων ἐν Λήμνῳ καταλειφθῆναι φασιν ἐπὶ μὲν τοῖς Ἀχαιοῖς , ὅθροῦ ἐνεκλήντος αὐτῷ ἐς τὸν πόδα , ὅφ' οὗ νοσῶν αὐτὸν ἐπ' ἀκτῆς ὑψηλῆς ἐν πέτρᾳ καίμενον καὶ μαντευομέν τοῖς Ἀχαιοῖς ἐλθεῖν ὑστερον ἐπὶ τὸν Πάριν , ὅν ἀποκτεῖναι τὴν μὲν Τροίαν ἐλεῖν τοῖς Ἡρακλέους αὐδὶς τόξοις , ἰαθῆναι δ' ὑπὸ τῶν Ἀσκληπιαδῶν αὐτός . ( 2 ) ταῦτά φησιν ὁ Πρωτεσιλάως οὐ παραπολὴ τῆς ἀληθείας εἰρηθῆναι · τὰ τε γὰρ τόξα τοῦ Ἡρακλέους εἶναι ὁποία ὑμνήσει , καὶ τὸν Φιλοκτήτην ἑλλαδεῖν αὐτῷ τὸν ἐν τῇ Οἴτῃ θόλου , τὰ τόξα δ' ἀπελθὲν ἔχοντα καὶ μόνον ἀνθρώπων γιγνώσκειν , ὡς χρηἰδαίνει αὐτά , τυχεῖν δ' ἀριστοῦν λαμπρῶν ἐπὶ τῇ ἄλωσει τοῦ Ἰλίου , τὰ δὲ τῆς νόσου καὶ τῶν ἰασαμένων αὐτὸν ἑτέρως λέγει . καταλειφθῆναι μὲν γὰρ ἐν Λήμνῳ τὸν Φιλοκτήτην , οὐ μὴν ἑρημὸν τῶν θεραπευσόντων , οὐδ' ἀπερριμμένον τοῦ Ἑλληνικοῦ · πολλοὺς τε γὰρ τῶν Μελιβοίων οἰκούντων ἐγυατεῦσθαι ( στρατηγὸς δὲ τοῦτων ἦν ) , τοῖς τ' Ἀχαιοῖς δάκρυα ἐπελθεῖν , δ' ἀπελθόνσας ἀνὴρ πολέμιος καὶ πολλῶν ἀντάσιος , ἰαθῆναι δ' αὐτὸν αὐτίκα ὑπὸ τῆς βολῶν τῆς Ἀθηνᾶς , ἐς ἣν λέγεται πεσεῖν ὁ Ἡραϊστος · ἡ δ' ἰαύνει μὲν τὰς μανικὰς νόσους , ἐκραγὼν δ' αἵμα ἴσχει , ὅθροῦ δ' ἴσται μόνου δόγμα ἐρυστῶν . ( 3 ) ὁν δ' ἐτριβόντο οἱ Ἀχαιοὶ χρόνον ἐν τῷ Ἰλῷ , τοῦτον ὁ Φιλοκτήτης Εὐνέω τῷ Ἰάσωνος ἐυνέζησε τὰς σιμικρὰς τῶν νήσων Κῆρας ἐξελαύνων , ὅφ' ὧν κατεῖχοντο , καὶ μισθὸς τῆς ἐυμαχίας αὐτῷ μοῖρα τῆς Λήμνου ἐγένετο , ἣν Ἀκασαν ὁ Φιλοκτήτης ἐκάλεσεν , ἐπειδὴ ἐν Λήμνῳ ἴδθη . ἐκεῖθεν αὐτὸν Διομήδης καὶ Νεοπτόλεμος ἐκόντα ἐς Τροίαν ἤγαγον , ἑκετεύσαντες ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ ἀναγνόντες αὐτῷ τὸν ὑπὲρ τῶν τόξων χρησμὸν , ἐκ Λέσβου , ὡς φασιν , ἤκοντα . χρησθαι μὲν γὰρ καὶ τοῖς οἴκοι μαντείοις τοῖς Ἀχαιοῖς , τῷ τε Δωδωναίῳ καὶ τῷ Πυθικῷ καὶ ὅποσα μαντεῖα εὐδόκιμα Βουσιτᾶ τ' ἦν καὶ Φωκικὰ , Λέσβου δ' ὀλίγον ἀπεχούσης τοῦ Ἰλίου ἑτελλον ἐς τὸ ἐκεῖ μαντεῖον τοὺς Ἕλληνας · ἔγρα δ' ὁμαι εἰς Ὀρφέως . ( 4 ) ἡ κεφαλὴ γὰρ μετὰ τὸν γυναικῶν ἔργον ἐς Λέσβον καταζοῦσα δόγμα τῆς Λέσβου ἑκράτησεν κἂν κοιλῇ τῇ γῇ ἐχρησμάζει . ὅθεν ἐχρωντὸ τ' αὐτῇ τὰ μαντικὰ Λέσβιοι τε καὶ τὸ ἄλλο πᾶν Αἰολικὸν καὶ Ἰωνες Αἰολισι πρόσοικοι , χρησιμοῦ δὲ τοῦ μαντείου τούτου ἐς Βαβυλῶνα ἀναπήμοντο . πολλὰ γὰρ καὶ ἐς τὸν ἄνω βασιλέα ἡ κεφαλὴ ἤδε , Κῶρυ τε τοῦ ἄρχαίου χρησμοῦ ἐντεῦθεν εἰσδοθῆναι λέγεται , « τάμα , ὦ Κύρε , σέ , » καὶ ὁ μὲν οὕτως ἐγίγνωσκεν , ὡς Ὀδυσσὰς τε καὶ τὴν Εὐρύλοχον παλδῶν , ἐπειδὴ Ὀρφεὺς ποτὲ μετὰ τοῦ
Lemmas: VI . ( 1 ) Φιλοκτήτης δέ ὁ Ὦρος αστρακτουω μέν ἄρα ὁ Τρωικός , ἀγαθός δέ ἄνθρωπος τοξεύω , Ἡρακλῆς , φημί , ὁ Ἀλκμήνη παῖς αὐτός . καί κληρονομέω λέγω ὁ τόξον , ὄψ Ἡρακλῆς ἀπέρχομαι ὁ ἀνθρώπειος φύσις αὐτός τε παρίστημι καί ὁ ὁ Οἴτη πῦρ . οὗτος ἐν Λῆμνος καταλείπω φημί ἐπί μέν ὁ Ἀχαιός , ὅθροῦ ἐγκαλέω αὐτός εἰς ὁ πούς , ὑπό ὅς νοσέω αὐτός ἐπί ἀκτή ὑψηλός ἐν πέτρα καίω καί μαντεύομαι ὁ Ἀχαιός ἔρχομαι ὕστερος ἐπί ὁ Πάρις , ὅς ἀποκτείνω ὁ μέν Τροία αἱρέω ὁ Ἡρακλῆς αὐδὶς τόξον , ἰάομαι δέ ὑπό ὁ Ἀσκληπιάδης αὐτός . ( 2 ) οὗτος φημί ὁ Πρωτεσίλαος οὖον παραπωλέω ὁ ἀλήθεια λέγω · ὁ τε γάρ τόξον ὁ Ἡρακλῆς εἰμί ὁποῖος ὑμνέω , καί ὁ Φιλοκτήτης ἑλλαδεῖν αὐτός ὁ ἐν ὁ Οἴτη θόλος , ὁ τόξον δέ ἀπέρχομαι ἔχω καί μόνος ἄνθρωπος γιγνώσκω , ὡς χρηἰδαίνει αὐτός , τυγχάνω δέ Ἀρίστουν λαμπρός ἐπί ὁ ἁλίσκομαι ὁ Ἴλιον , ὁ δέ ὁ νόσος καί ὁ ἰάομαι αὐτός ἑτέρως λέγω . καταλείπω μέν γάρ ἐν Λῆμνος ὁ Φιλοκτήτης , οὖον μήv ἐρῆμος ὁ θεραπεύω , οὐδέ ἀπορρίπτω ὁ Ἑλληνικός · πολύς τε γάρ ὁ Μελίβοια οἰκέω εγυατευεπομαι ( στρατηγός δέ τοῦτις εἰμί ) , ὁ τε Ἀχαιός δάκρυ ἐπέρχομαι , δέ ἀπέρχομαι ἀνήρ πολέμιος καί πολύς ἀντάσιος , ἰάομαι δέ αὐτός αὐτίκα ὑπό ὁ βολή ὁ Ἀθηνᾶ , εἰς ὅς λέγω πίπτω ὁ Ἡραϊστος · ὁ δέ ἰαίνω μέν ὁ μανικός νόσος , ἐκραγή δέ αἷμα ἴσχω , ὅθροῦ δέ ἵστημι μόνος δόγμα ῥύστης . ( 3 ) εἰμί δέ τρίβω ὁ Ἀχαιός χρόνος ἐν ὁ ἱλάσκομαι , οὗτος ὁ Φιλοκτήτης Εὔνεος ὁ Ἰάσων εὐνάω ὁ σιμικρος ὁ νῆσος Κήρ ἐξελαύνω , ὑπό ὅς κατέχω , καί μισθός ὁ εὐμαχία αὐτός μοῖρα ὁ Λῆμνος γίγνομαι , ὅς Ἀκασαν ὁ Φιλοκτήτης καλέω , ἐπεί ἐν Λῆμνος ὁράω . ἐκεῖθεν αὐτός Διομήδης καί Νεοπτόλεμος ἑκών εἰς Τροία ἄγω , κετεύω ὑπέρ ὁ Ἑλληνικός καί ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ ὑπέρ ὁ τόξον χρησμός , ἐκ Λέσβος , ὡς φημί , ἥκω . χράω μέν γάρ καί ὁ οἴκοι μαντεῖος ὁ Ἀχαιός , ὁ τε Δωδωναῖος καί ὁ Πυθικός καί ὁπόσος μαντεῖος εὐδόκιμος βουσιτος τε εἰμί καί φωκικός , Λέσβος δέ ὀλίγος ἀπέχω ὁ Ἴλιον τέλλω εἰς ὁ ἐκεῖ μαντεῖος ὁ Ἕλλην · γράω δέ ὁμός εἰς Ὀρφεύς . ( 4 ) ὁ κεφαλή γάρ μετά ὁ γυνή ἔργον εἰς Λέσβος καταζῶ δόγμα ὁ Λέσβος κρατέω κἀν κοιλή ὁ γῆ ἐχρησμάζει . ὅθεν χράω τε αὐτός ὁ μαντικός Λέσβιος τε καί ὁ ἄλλος πᾶς Αἰολικός καί Ἴων Αἰολίς πρόσοικος , χρήσιμος δέ ὁ μαντεῖος οὗτος εἰς Βαβυλών ἀναπήμοντο . πολύς γάρ καί εἰς ὁ ἄνω βασιλεύς ὁ κεφαλή ἀδέω , Κῶρυ τε ὁ ἀρχαῖος χρησμός ἐντεῦθεν εἰσδίδωμι λέγω , « τάμα , εἰμί Κῦρος , σός , » καί ὁ μέν οὕτως γιγνώσκω , ὡς οδυεννυω τε καί ὁ Εὐρύλοχος παλδῶν , ἐπεί Ὀρφεύς ποτέ μετά ὁ