himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0435.2
( 1 ) Καὶ τὸ αἷμα πρὸς τῇ χαλκῷ καὶ ταῖς φοινικίαι προσ-βάλλει τι ἄνθος τῷ στρατοπέδῳ , καὶ γαρίεν τῆς γραφῆς οἱ ἄλλος ἄλλως πεπτωκότες , ἵπποι τ’ ἀτακτοῦντες μετ’ ἐκπλήξεως καὶ παρεσβολῆς ὕδωρ ποταμοῦ , ἐφ’ ᾧ ταῦτα . οἱ δ’ αἰγυπτιῶται καὶ τὸ ἐπ’ αὐτοῖς τρόπαιον Ῥοδογούνην καὶ Πέρσαι νικῶσιν Ἀρμενίους ἐν σπονδαῖς ἀτακτήσαν-τας , ὅτε δὴ λέγεται ἡ Ῥοδογούνη κρατῆσαι τῆς μάχης οὐδ’ ὅσον τὰ δεξιὰ τῆς χεῖρος ἀναλαβεῖν ἐγγυωρήσασα ἑαυτῇ βραδυνοῦσι . ἢ οὐκ ἐπίτροι καὶ φρονεῖ ἐπὶ τῇ νίκῃ καὶ εὐνίνας , ὡς ἐσοιτο σοιδοῖκος ἐπὶ τῷ ἔργῳ κἂν κιθάρᾳ κἂν αὐλῷ καὶ ἐνὶ “ Ἑλληνες ; ( 2 ) προσγεγράφται δ’ αὐτῇ καὶ Νισαία ἵππος μέλαινα ἐπὶ λευκοῖς τοῖς σκέλεσι καὶ τὰ στέφανα λευκὰ καὶ τὸ πνεῦμα ἀπὸ λευκοῦ τοῦ μαντύρος καὶ τὸ μέτωπον ἐν ἀρτίῳ τῷ κύκλῳ . λίθων μὲν οὖν καὶ δρύων καὶ παντὸς ἀπαλοῦ κόσμου παρακεχωρηκέν ἡ Ῥοδογούνη τῷ ἵππῳ , ὡς ἀγαλλοῖτο καὶ δάβεις τὸν χαλ-κινὸν διαπτύων , κοκκοθαφεί δ’ ἐσθῆτι καταλάμπει πάντα πλὴν τοῦ ἑαυτῆς εἴδους ἐν ἡδείᾳ μὲν τῇ ζωῇ καὶ τῇ ἐσθῆτι μετρούσης · ἐς γόνυ , ἥσεια δὲ τῇ ἀναμιρίδι καὶ παρεγομένῃ γραφῇ ἀπὸ χειρίδος , τὸ δ’ ἀπ’ ὧμου ἐς ἀγκύνας τὸν γύτωνα διαιρεῖσασα πόρπαις ἐυνάπτουσι ὑπανισχύσεως ἐναλλάξ τῆς ἀλένης , ἐνὶ δ’ δεσμίδι , ὁ δ’ ὧμος ἕγχειται καὶ τὸ σχῆμα οὕτω Ἀμαζόνος . ( 3 ) καὶ τῆς ἀσπίδος ἀγαθαιὶ γρὴ τὸ μέτρωμα καὶ ἀποχρών τῷ στέρνῳ καὶ τὴν ἰσχὺν τῆς γραφῆς ἐνταῦθ’ ἐκτάσασα . ὑπερθολούσα γὰρ ἡ ἀριστερὰ τὸν πόρπακα ἔχειται τῆς αἰχμῆς ἀριστάσσα τοῦ στέρνου τὴν ἀσπίδα , ὀρθῶς δ’ ἐκ-κειμένης τῆς ἵτους δραται μέν καὶ τὰ ἔξω τῆς ἀσπίδος · ἢ οὐ χρυσῷ ταῦτα καὶ ὅσον ζῶσι ; τὰ δ’ ἔσω , καὶ ἐνὶ τῇ χειρὶ ἀλουργά , προσανθεῖ δ’ αὐτοῖς ὁ πῆχυς . αἰσθανέσθαι μοι δοκεῖ , ὦ παῖ , τού ἐν αὐτῇ κάλλους καὶ βουλεύεσθαι τι καὶ περὶ τούτου ἀκούειν . ἀκούε δή . σπένδει μέν ἐπὶ τῇ τῶν Ἀρμενίων τροπῇ , καὶ ἡ ἔννοια εὐχομένης · εὐγεται δ’ αἱρεῖν τοὺς ἄνδρας , ὡς νῦν ἤρκεν · οὐ γὰρ μοι δοκεῖ ἐρᾶν τοῦ ἐρᾶσθαι . ( 4 ) καὶ τὸ μὲν ἀνειλημ-μένον τῶν τριγών αἰδοῖ κεκόσμηται τὸ ἀέριγον χολα-ζούση , τὸ δ’ ἀνετον βακχεύει αὐτὴν καὶ βόιννον , καὶ ξανθὸν μέν καὶ χρυσοῦ πέρας τὸ ἀτακτοῦν τῆς κόμης , τὸ δ’ ἐπὶ ὄστῃρα κείμενον ἔχει τι καὶ ἐς αὐγὴν παραλα-λᾶττον ὑπὸ τοῦ τεταβῆθαι . τῶν δ’ ὀφρύων χαρίεν μέν τὸ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὀρυεσθαι καὶ ὁμοῦ ἐκπεφυκέναι τῆς ρινός , χαρίεστερον δὲ τὸ περιηβῆθαι · δεῖ γὰρ αὐτὰς μὴ προβεβληθῆναι τῶν ὀφθαλμῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ περιβε-βληθῆναι αὐτοῖς . ( 5 ) ἡ παρεῖα δ’ ὑποδέχεται μέν τὸν οὖ τῶν ὀμματίων ἤμερον , εὐφραίνει δὲ τὸν ἱλαρόν · τὸ γὰρ φιλομεδές ἐν παρεῖσι μάλιστα . καὶ ὁ ὀφθαλμὸς κέκραν-ται μὲν ἀπὸ τοῦ χαροποῦ ἐς τὸ μέλαν , παρέχονται δὲ τὸ μὲν ἱλαρὸν ἀπὸ τοῦ καιροῦ , τὸ δ’ ὠραῖον ἀπὸ τῆς φύσεως , τὸ δὲ γαῦρον ἀπὸ τοῦ ἀρχεῖν . στόμα δ’ ἀπαλὸν καὶ ἀνάμεσον ὀρέσεως ἐρωτικῆς , φιλήσαι μέν ἤτοτον , ἀπαγγεῖλαι δ’ οὐ ῥάδιον . ἡ δ’ ἀπόρρη σοι μαθεῖν , ὦ παῖ , παιδίον · γειλὴ ἄνθρω καὶ ἴσα , στόμα ἐὐμέτρωμα καὶ
Lemmas: ( 1 ) καί ὁ αἷμα πρός ὁ χαλκός καί ὁ φοινικία προσβάλλω τίς ἄνθος ὁ στρατόπεδον , καί Γάριος ὁ γραφεύς ὁ ἄλλος ἄλλως πίπτω , ἵππος τε ἀτακτέω μετά ἔκπληξις καί παρεσβολῆς ὕδωρ ποταμός , ἐπί ὅς οὗτος . ὁ δέ αἰγυπτιόω καί ὁ ἐπί αὐτός τρόπαιον Ῥοδογούνη καί Πέρσης νικάω Ἀρμένιος ἐν σπονδή ἀτακτέω , ὅτε δή λέγω ὁ Ῥοδογούνη κρατέω ὁ μάχη οὐδέ ὅσος ὁ δεξιός ὁ εὔχειρ ἀναλαμβάνω ἐγγυωρήσασα ἑαυτοῦ βραδύνω . ἢ οὐ πιτρός καί φρονέω ἐπί ὁ Νίκη καί ευνιναω , ὡς εἰμί σοιδοῖκος ἐπί ὁ ἔργον κἀν κιθάρα κἀν αὐλός καί ἐν “ Ἕλλην ; ( 2 ) προσγράφω δέ αὐτός καί Νίσαια ἵππος μέλας ἐπί λευκός ὁ σκέλος καί ὁ στέφανος λευκόν καί ὁ πνεῦμα ἀπό λευκός ὁ μαντύρος καί ὁ μέτωπον ἐν ἄρτιος ὁ κύκλος . λίθος μέν οὖν καί Δρύων καί πᾶς ἁπαλός κόσμος παραχωρέω ὁ Ῥοδογούνη ὁ ἵππος , ὡς ἀγάλλομαι καί δάβη ὁ χαλκός διαπτύω , κοκκοθαφεί δέ ἐσθής καταλάμπω πᾶς πλήν ὁ ἑαυτοῦ εἶδος ἐν ἡδύς μέν ὁ ζωή καί ὁ ἐσθής μετρέω · εἰς γόνυ , σείω δέ ὁ ἀναμιρίδι καί παραγίγνομαι γράφω ἀπό χειρίς , ὁ δέ ἀπό ὦμος εἰς αγκυναω ὁ γύτων διαιρέω πόρπη ἐνάπτω ὑπανισχύσεως ἐναλλάξ ὁ ἀλένης , ἐν δέ δεσμίς , ὁ δέ ὦμος ἐγχέω καί ὁ σχῆμα οὗτος Ἀμαζών . ( 3 ) καί ὁ ἀσπίς ἀγαθός γρά ὁ μέτρωμα καί ἀποχράω ὁ στέρνον καί ὁ ἰσχύς ὁ γραφεύς ἐνταῦθα κτάομαι . υπερθολουω γάρ ὁ ἀριστερός ὁ πόρπαξ χέω ὁ αἰχμή ἀριστάω ὁ στέρνον ὁ ἀσπίς , ὀρθῶς δέ ἔκκειμαι ὁ ἵτους Δράται μέν καί ὁ ἔξω ὁ ἀσπίς · ἢ οὖον χρυσός οὗτος καί ὅσος ζῶ ; ὁ δέ εἴδομαι , καί ἐν ὁ χείρ ἁλουργῆ , προσανθέω δέ αὐτός ὁ πῆχυς . αἰσθάνομαι ἐγώ δοκέω , εἰμί παῖς , ὅς ἐν αὐτός κάλλος καί βουλεύω τίς καί περί οὗτος ἀκούω . ἀκούω δή . σπένδω μέν ἐπί ὁ ὁ Ἀρμένιος τροπή , καί ὁ ἔννοια εὔχομαι · ευγετης δέ αἱρέω ὁ ἀνήρ , ὡς νῦν ἀείρω · οὖον γάρ ἐγώ δοκέω ἐράω ὁ ἐράω . ( 4 ) καί ὁ μέν ἀναλαμβάνω ὁ τριγών αἰδώς κοσμέω ὁ αεριγος χολα-ζουω , ὁ δέ ἀνίημι βακχεύω αὐτός καί βόινος , καί ξανθός μέν καί χρυσός πέρας ὁ ἀτακτέω ὁ κόμης , ὁ δέ ἐπί ὄστρα κεῖμαι ἔχω τίς καί εἰς αὐγή παραλλάσσω ὑπό ὁ τεταβῆθαι . ὁ δέ ὀφρύς χαρίεις μέν ὁ ἀπό ὁ αὐτός ὀρύσσω καί ὁμοῦ ἐκφύω ὁ ῥίς , χαρίεις δέ ὁ περιβαίνω · δεῖ γάρ αὐτός μή προβάλλω ὁ ὀφθαλμός μόνος , ἀλλά καί περιβάλλω αὐτός . ( 5 ) ὁ παρείας δέ ὑποδέχομαι μέν ὁ οὖον ὁ ὄμμα ἥμερος , εὐφραίνω δέ ὁ ἱλαρός · ὁ γάρ φιλομεδές ἐν πάρειμι μάλιστα . καί ὁ ὀφθαλμός κράν-της μέν ἀπό ὁ χαροπός εἰς ὁ μέλας , παρέχω δέ ὁ μέν ἱλαρός ἀπό ὁ καιρός , ὁ δέ ὡραῖος ἀπό ὁ φύσις , ὁ δέ γαῦρος ἀπό ὁ ἄρχω . στόμα δέ ἁπαλός καί ἀνάμεσος ὀρέσεως ἐρωτικός , φιλέω μέν ἀτάω , ἀπαγγέλλω δέ οὖον ῥούδιον . ὁ δέ ἀπορρέω σύ μανθάνω , εἰμί παῖς , παιδίον · γειλὴ ἄνθρω καί ἴσος , στόμα ἐὐμέτρωμα καί