himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0414.2
( 1 ) ** παραβούσι , παρακαλεῖν δὲ καὶ τοὺς ἵππους εἰώκασιν μὴ βίᾳ τὰ παιδία , μὴδ’ ἀποπτύσαι τὸν χαλινόν , ἐλεῖν δὲ καὶ ξυμπαθεῖσαι τὰ θηρία , οἱ δ’ ἀκούουσι καὶ ποιοῦσι ταῦτα . θηράσαντες δ’ αὐτοὺς καὶ δαῖτα ἡρκοῦντες διαπορθμεύει ναὺς ἀπὸ τῆς Εὐρώπης εἰς τὴν Ἀσίαν σταδίους μάλιστα πού τετταρας ( τοῦτὶ γὰρ τῶν μέσων τῶν ἐθνῶν ) , καὶ αὐτερέται πλέουσι · ἰδοὺ καὶ πείσμα βαλλονται , δέχεται δ’ αὐτοὺς οἰκία μαλ’ ἡδεία , θαλάμους ὑποκρινούσα καὶ ἀνδρώνας καὶ θυρίδας ἔχνη , καὶ τεῖχος δὲ περιεξέληπται καὶ ἐπαλξεις ἔχει . τὸ δὲ κάλλιστον αὐτῆς , ἡμίκυκλος περιέστηκε στοὰ τῇ θαλάττῃ χειροειδὲς ὑπὸ τοῦ ἐν αὐτῇ λίθου . ( 2 ) γένεσις ἐκ πηγῶν τῷ λίθῳ · θερμὸν γὰρ νάμα ὑπεκρέων τὰ τῆς κάτω Φρυγίας δρὴ καὶ τὸ ρεῦμα ἐκ τὰς λιθοσώμασι ἐσάγον ὑπόδρομος ἐργάζεται τῶν πετρῶν ἐνίας καὶ ὀδωτὴν ποιεῖ τὴν ἐκροὴν τῶν λίθων , θεν αὐτῶν καὶ πολλὰ τὰ χρώματα · ὀσλερὸν μὲν γὰρ , ὀδνα λυμανεῖ , καὶ χειροειδὲς δίδωσι , καθαρόν δ’ ὅπου , χρυσταλλοειδὲς ἐκθεῖν , καὶ ποικίλει τὰς πέτρας ἐν πολλάκι διαπνύμενον ταῖς στοαῖς . ἡ ἀκτὴ δ’ ὠληλὴ καὶ τοιοῦδε μύθου φέρει σύμβολα . κόρη καὶ παῖς ἀμφο κωλλὰ καὶ φοιτοῦντε ταύτῳ διδασκάλῳ προσκεκαύθησαν ἀλλήλοις καὶ περιβάλλειν οὐκ οὕτως ἀδείας ὡρμησαν ἀπολαίνειν ἀπὸ ταυτησι τῆς πέτρας , κατένευθεν ἤρθησαν ἐς τὴν θάλατταν ἐν ὑστάταις καὶ πρώταις περιβολαῖς , καὶ ὁ ’Ερως ἐπὶ τῇ πέτρᾳ τείνει τὴν χεῖρα εἰς τὴν θάλατταν , ὑποσημαίνων τὸν μῦθον ὁ ζωγράφος . ( 3 ) ἡ δ’ ἐφεξὴς οἰκία , χρυσεὺς τι γύναιον ἐξεληλυθὸς τοῦ στέγος δι’ ὀχλον νέων · ἀρπάσασθαι γὰρ αὐτὸ ἐρασσαν καὶ ἀρειδίους ἐκώμαζον καὶ διώριος ἐπεῖρον , ἡ δ’ οὐ μαὶ κομψὸν τι ἐς αὐτοὺς ἔχουσα κίνει τὰ μειράκια καὶ δεῦρ’ ὑπεξελθοῦσα οἴκει τὴν ἐχώραν ταύτην οἰκίαν . σκέψαι γὰρ ὡς ὠχύρωται · κρημνὸς τῇ θαλάττῃ ἐφέστηκε τὰ μὲν κλυόμενα ὑπαλισθηκώς , τὰ δ’ ἄνω προεκείμενος , ἐφαλὸν τινα ταύτην ἀνέχων οἰκίαν , ὡς’ ἥς καὶ ἡ θάλαττα κυανωτέρα φαίνεται καθιμένων ἐς αὐτὴν τῶν ὀφθαλμῶν , καὶ ἡ γῆ παρέχεται τὰ νεῖς πάντα πλὴν τοῦ κινεῖσθαι . ( 4 ) ἐς τοῦδ’ ἤκουσαν τὸ φρούριον οὐδ’ ὡς ἀπολειποῖσιν αὐτὴν οἱ ἐρώντες , ἀλλ’ ὁ μὲν κυανόπρωρον , ὁ δὲ χρυσόπρωρον , ὁ δ’ ἄλλο τι τῶν ποικίλων ἀκατίων ἐμβαδὴκώς πλεῖ , καὶ ὁ κόμος αὐτὸς καλοὶ τε καὶ ἑτερεανομεῖνοι , καὶ ὁ μὲν αὐλεῖ , ὁ δὲ χροτεῖν φρησι , ὁ δ’ ἀδὰς οἴμαι , στεφάνους δ’ ἀναρριπτοῦσι καὶ φιλήματα , καὶ οὐδ’ ἐρέττουσι , ἀλλ’ ἐπέχουσι τὴν εἰρεσίαν καὶ ὑφορμίζονται τῷ χρημνῷ . τὸ δὲ γύναιον ἀπὸ τῆς οἰκίας οἷον ἐκ περιωπῆς ὁρᾷ ταῦτα καὶ γελᾷ κατὰ τὸν κόμους , γελᾷ δὲ ἐς τοὺς ἐρώντας ὡς οὐ πλεῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ νεῖν ἀναλαβούσους . ( 5 ) καὶ ποιμένας ἐντεύξῃ προχορωμένους καὶ μυχομελῶν ἀκούσῃ βοῶν , καὶ συριγγῶν βοὴ περιχρήσεται σε , καὶ κυνηγεσίας ἐντεύξῃ καὶ γεωργοὺς καὶ ποταμοὺς καὶ λίμνας καὶ πηγὰς ( ἐκμέμαχτο γὰρ ἡ γραφὴ καὶ τὰ ὄντα καὶ τὰ γιγνό -
Lemmas: ( 1 ) ** παραβαίνω , παρακαλέω δέ καί ὁ ἵππος ἵημι μή βία ὁ παιδίον , μηδέ ἀποπτύω ὁ χαλινός , αἱρέω δέ καί συμπαθέω ὁ θηρίον , ὁ δέ ἀκούω καί ποιέω οὗτος . θηράω δέ αὐτός καί δαίς ἀρκέω διαπορθμεύω ναῦς ἀπό ὁ Εὐρώπη εἰς ὁ Ἀσία στάδιον μάλιστα πού τέσσαρες ( τοῦτος γάρ ὁ μέσος ὁ ἔθνος ) , καί αὐτερέτης πλέω · ἰδού καί πείσμα βάλλω , δέχομαι δέ αὐτός οἰκίον μάλα ἡδύς , θάλαμος ὑποκρίνω καί ἀνδρών καί θυρίς ἔχνος , καί τεῖχος δέ περιεξέληπται καί ἔπαλξις ἔχω . ὁ δέ καλῶς αὐτός , ἡμικύκλιος περιίστημι στοά ὁ θάλασσα χειροοραω ὑπό ὁ ἐν αὐτός λίθος . ( 2 ) γένεσις ἐκ πηγή ὁ λίθος · θερμός γάρ νάμα ὑπεκρέω ὁ ὁ κάτω Φρυγία δρὴ καί ὁ ῥεῦμα ἐκ ὁ λιθοσωμα εἰσάγω ὑπόδρομος ἐργάζομαι ὁ πέτρα ἔνιοι καί ὁδάω ποιέω ὁ ἐκροή ὁ λίθος , τίθημι αὐτός καί πολύς ὁ χρῶμα · ὀσλερὸν μέν γάρ , ὀδνα λυμαίνομαι , καί χειροοραω δίδωμι , καθαρός δέ ὅπου , χρυσταλλοοραω ἐκθέω , καί ποικίλλω ὁ πέτρα ἐν πολλάκις διαπνέω ὁ στοά . ὁ ἀκτή δέ ὠληλὴ καί τοιόσδε μῦθος φέρω σύμβολον . κόρη καί παῖς ἀμφο Κωλλά καί φοιτάω ταύτος διδάσκαλος προσκαίω ἀλλήλων καί περιβάλλω οὐ οὕτως ἄδεια ὁρμάω ἀπόλλυμι ἀπό ταυος ὁ πέτρα , κατανεύω ἀραρίσκω εἰς ὁ θάλασσα ἐν ὕστερος καί πρῶτος περιβολή , καί ὁ ’Ερως ἐπί ὁ πέτρα τείνω ὁ χείρ εἰς ὁ θάλασσα , ὑποσημαίνω ὁ μῦθος ὁ ζωγράφος . ( 3 ) ὁ δέ ἐφεξής οἰκίον , χρυσεύς τίς γύναιον ἐξέρχομαι ὁ στέγος διά ὄχλος νέος · ἁρπάζω γάρ αὐτός ῥαίνω καί αρειδιος κωμάζω καί δίωρος πείρω , ὁ δέ οὖον μής κομψός τίς εἰς αὐτός ἔχω κινέω ὁ μειράκιον καί δεῦρο ὑπεξέρχομαι οἰκέω ὁ χώρα οὗτος οἰκίον . σκέπτομαι γάρ ὡς ὀχυρόω · κρημνός ὁ θάλασσα ἐφίστημι ὁ μέν κλύω ὑπαλισθηκώς , ὁ δέ ἄνω πρόειμι , φαλός τις οὗτος ἀνέχω οἰκίον , ὡς ἥς καί ὁ θάλασσα κύανος φαίνω καθίημι εἰς αὐτός ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ γῆ παρέχω ὁ νέος πᾶς πλήν ὁ κινέω . ( 4 ) εἰς ὅδε ἀκούω ὁ φρούριον οὐδέ ὡς ἀπολείπω αὐτός ὁ ἐράω , ἀλλά ὁ μέν κυανόπρῳρος , ὁ δέ χρυσόπρῳρος , ὁ δέ ἄλλος τίς ὁ ποικίλος ἀκάτιον ἐμβαδὴκώς πλέω , καί ὁ Κόμος αὐτός καλός τε καί ετερεανομεινοος , καί ὁ μέν αὐλέω , ὁ δέ χροσυς φρησι , ὁ δέ ἀμνάς οἴμη , στέφανος δέ ἀναρρίπτω καί φίλημα , καί οὐδέ ἐρέσσω , ἀλλά ἐπέχω ὁ εἰρεσία καί ὑφορμίζομαι ὁ κρημνός . ὁ δέ γύναιον ἀπό ὁ οἰκίον οἷος ἐκ περιωπή ὁράω οὗτος καί γελάω κατά ὁ κόμος , γελάω δέ εἰς ὁ ἐράω ὡς οὖον πλέω μόνος , ἀλλά καί νέος ἀναλαμβάνω . ( 5 ) καί ποιμήν ἐντυγχάνω προχορωμένους καί μυχομελος ἀκούω βοῦς , καί σῦριγξ βοή περιχραω σύ , καί κυνηγεσία ἐντυγχάνω καί γεωργός καί ποταμός καί λίμνη καί πηγή ( ἐκμάσσω γάρ ὁ γραφή καί ὁ εἰμί καί ὁ γιγνο -