himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0092.2
XIV . Αὐτὸς δ᾽ ἀναβῆναι μὲν κατὰ τὸ νότιον μάλιστα τοῦ ὄχθου τῷ Ἰνδῷ ἐπόμενος , ἰδεῖν δὲ πρῶτον μὲν φρέαρ ὀργυιῶν τεττάρων , οὗ τὴν αὐγὴν ἐπὶ τὸ στόμιον ἀναπέμ-πεσθαι κυανωτάτην ὄψαν , καὶ ὁποθ᾽ ἡ μεσημβρία τοῦ ἡλίου στατῇ περὶ αὐτό , ἀναβῆσθαι τὴν αὐγὴν ἀπὸ τῆς ἀ-κτίνος καὶ χωρεῖν ἄνω παρεχομένην εἶδος θερμῆς ἱριδος . μαθεῖν δ᾽ ὕστερον περὶ τοῦ φρέατος , ὡς σανδαραχὴν μὲν εἶν ἢ ἐπ᾽ αὐτῷ γῇ , ἀπόρρητον δὲ τὸ ὕδωρ ἠγύνοι καὶ οὔτε πίνειν αὐτὸ οὐτ᾽ ἀνασπῆν , ὁρκίων δὲ νομιζοῖτο τῇ περὶς Ἰνδικῇ πάσῃ . ( 2 ) πλησίον δὲ τοῦτου κρα-τῆρα εἶναι πυρός , οὗ οὐλῆγα ἀκαμπτεσθαι μολυβδοῦδη , καπνοὺν δ᾽ οὐδὲν ἀπ᾽ αὐτῆς ἄττειν , οὐδ᾽ ὀσμὴν οὐδε-μίαν , οὐδ᾽ ὑπερχυθῆναι ποθ᾽ ἢ κρατῆρ᾽ οὕτος , ἀλλ᾽ ἀναδιδοῦσθαι τοσούτος , ὡς μὴ ὑπερβλύσαι τοῦ βόθρου . ἐνταῦθ᾽ Ἰνδοὶ καθαίρονται τῶν ἀκουσίων , θέντες σφο-φοὺ τοὺ μὲν φρέαρ ἐλέγχου καλοῦσι , τὸ δὲ πῦρ ζυγγυνώ-μησ . καὶ διττὸν ἐωρακέναι φασι πίθου λίθου μέλανος διμέτρων τε καὶ ἀνέμῳ ὄντε . ὁ μὲν ἦν τῶν διμέτρων , εἰ ἀσύμψῃ ἡ Ἰνδικὴ πέσιτο , ἀνοιχθεὶς νεφέλας ἀνα-πέμπει καὶ ὀγραίνει τὴν γῆν πᾶσαν , εἰ δ᾽ ὁμβροὶ πλεο-νεκτοῖεν , ἵσχει αὐτοὺς ἐγκλεισάμενος , ὁ δὲ τῶν ἀνέμων πίθος ταύτων οἶμαι τοῦ τοῦ Αἰόλου ἀσκηρ πράττειν πα-ρανοιγνύς τε γὰρ τὸν πίθον ἕνα τῶν ἀνέμων ἀνίσαν ἐμπνεῖν ὥρας , κἀντεύσεν ἢ γῇ ἔρρωται . ( 3 ) θεῶν δ᾽ ἀγάλμασιν ἐντυχεῖν φασιν , εἰ μὲν Ἰνδοῖς ἢ Αἰγυπτίοις , θαῦμα οὐδέν , τὰ δὲ γ᾽ ἀρχαιότατα τῶν παρ᾽ Ἕλλησι , τὸ τε τῆς Ἀθηνᾶς τῆς Πολιάδος καὶ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ Δηλίου καὶ τὸ τοῦ Διονύσου τοῦ Λιμναίου καὶ τὸ τοῦ Ἀμυκλαίου καὶ ὁπόσα δ᾽ ἀρχαία , ταῦθ᾽ ἰδρύεσθαι τε τοὺς Ἰνδοὺς τούτους καὶ νομίζειν Ἑλληνικοὺς θύσει . φασι δ᾽ οἴκειν τὰ μέσα τῆς Ἰνδικῆς καὶ τὸν ὄχθον αὐτο-φαλὸν ποιοῦνται τοῦ λόφου τούτου , πῦρ τ᾽ ἐπ᾽ αὐτοῦ ὀργιάζουσιν , ὁ φασιν ἐκ τῶν τοῦ ἡλίου ἀκτίνων αὐτοὶ ὀλκεῖν τοῦτο καὶ τὸν ὕμνον ἡμέραν ἅπασαν ἐς μεσημ-βρίαν ἄδουσιν .
Lemmas: XIV . αὐτός δέ ἀναβαίνω μέν κατά ὁ Νότιον μάλιστα ὁ ὄχθος ὁ Ἰνδός ἔπω , ὁράω δέ πρῶτος μέν φρέαρ ὄργυια τέσσαρες , ὅς ὁ αὐγή ἐπί ὁ στόμιον ἀναπέμπω κύανος ὄψαν , καί ὁπότε ὁ μεσημβρία ὁ ἥλιος στατός περί αὐτός , ἀναβαίνω ὁ αὐγή ἀπό ὁ ἄκτινος καί χωρέω ἄνω παρέχω εἶδος θερμός ἶρις . μανθάνω δέ ὕστερος περί ὁ φρέαρ , ὡς σανδαράκη μέν εἶμαι ἢ ἐπί αὐτός γῆ , ἀπόρρητος δέ ὁ ὕδωρ ἄγυνος καί οὔτε πίνω αὐτός οὐ ἀνασπάω , ὅρκιος δέ νομίζω ὁ περις Ἰνδική πᾶς . ( 2 ) πλησίος δέ οὗτος κρατήρ εἰμί πῦρ , ὅς οὐλῆγα ἀκαμπτέω μολυβδοῦδη , καπνός δέ οὐδείς ἀπό αὐτός ᾄττω , οὐδέ ὀσμή οὐδείς , οὐδέ ὑπερχέω πρός ἢ κρατήρ οὗτος , ἀλλά ἀναδίδωμι τοσούτος , ὡς μή ὑπερβλύζω ὁ βόθρος . ἐνταῦθα Ἰνδός καθαίρω ὁ ἀεκούσιος , θέω σφο-φοὺ ὅς μέν φρέαρ ἐλέγχω καλέω , ὁ δέ πῦρ ζυγγυνώ-μης . καί δισσός ὁράω φημί πίθος λίθος μέλας δίμετρος τε καί ἄνεμος εἰμί . ὁ μέν εἰμί ὁ δίμετρος , εἰμί ἀσύμψῃ ὁ ἰνδικός πίπτω , ἀνοίγνυμι νεφέλη ἀναπέμπω καί ὀγραίνω ὁ γῆ πᾶς , εἰμί δέ ὄμβρος πλεονεκτέω , ἴσχω αὐτός ἐγκλείω , ὁ δέ ὁ ἄνεμος πίθος οὗτος οἴομαι ὁ ὁ Αἴολος ἀσκηρ πράσσω παρανοίγνυμι τε γάρ ὁ πείθω εἷς ὁ ἄνεμος ἀνίημι ἐμπνέω ὥρα , κἀντεύσεν ἢ γῆ ῥώννυμι . ( 3 ) θεός δέ ἄγαλμα ἐντυγχάνω φημί , εἰμί μέν Ἰνδός ἢ Αἰγύπτιος , θαῦμα οὐδείς , ὁ δέ γε ἀρχαῖος ὁ παρά Ἕλλην , ὁ τε ὁ Ἀθηνᾶ ὁ Πολιάς καί ὁ ὁ Ἀπόλλων ὁ Δήλιος καί ὁ ὁ Διόνυσος ὁ λιμναῖος καί ὁ ὁ Ἀμυκλαῖος καί ὁπόσος δέ ἀρχαῖος , αὐτός ἱδρύω τε ὁ Ἰνδός οὗτος καί νομίζω Ἑλληνικός θύω . φημί δέ οἰκέω ὁ μέσος ὁ Ἰνδική καί ὁ ὄχθος αὐτο-φαλὸν ποιέω ὁ λόφος οὗτος , πῦρ τε ἐπί αὐτός ὀργιάζω , ὁ φημί ἐκ ὁ ὁ ἥλιος ἀκτίς αὐτός ὀλκεῖν οὗτος καί ὁ ὕμνος ἡμέρα ἅπας εἰς μεσημβρία ἀείδω .