himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0382.1
ἐς τὴν ἀριστερὰν τοῦ πελάγους ἔδυον , περὶ ἣν αἱ γυναῖκες οἰκεῖν λέγονται , ληφθέντες δ’ ὑπ’ αὐτῶν χρόνον μὲν τινα ἐδέδοντο σιτοῦμενοι πρὸς φάτνας , ἵν’ ἀποδῦναι ται σφὰς ὑπὲρ τὸν ποταμὸν ἀγοῦσαι τοῖς ἀνδροφάγοις Σκυθίας . ἐπεὶ δὲ μειράκιον ἕν αὐτῶν ληφθὲν μίαν τῶν Ἀμαζόνων ἐπὶ τῇ ὥρᾳ ἠλέησε καὶ τις ἔρως ἐκ τούτου ἐγένετο , παρατείνει τὴν δυναστεύουσαν ἀδελφὴν ὕσταν , μὴ ἀποδοῦναι τοὺς ξένους . λυθέντες δὲ καὶ πρὸς αὐτὰς ἐυχρησθέντες ἐφύεγοντο ἤδη τὸν ἐκείνων τρόπον , τὸν τε χειμῶνα καὶ τὰν τῆ θαλάττην διηγούμενοι παρῆλθον ἐς μνήμην τοῦ ἱεροῦ , προσπεπλευκότες οὐ πάλαι τῇ νήσῳ , καὶ διήγεσαν τὸν ἐν αὐτῷ πλοῦτον . ( 45 ) αὶ δ’ ἀφρώμα ποιησάμεναι τοὺς ξένους , ἐπειδὴ ναῦται τ’ ἦσαν καὶ ναῶν τέκτονες , οὕσως καὶ ἄλλως ναυπηγικήσιμοι οὖσι τῆς χώρας , ποιοῦνται ναῦς τὸν ἱππαγωγὸν τρόπον , ὡς τὸν Ἀχιλλέα συχθούσας ταῖς ἵπποις · καταθαξάσαι γὰρ ἱππὸν Ἀμαζὼν ὀβλὴ τ’ εἰσὶ γένος καὶ ἀτεχνῶς γυναικὸς . εἰρεσάς μὲν οὖ πρῶτον ἤφαντο καὶ πλεῖν ἐμελέτησαν , ὡς δ’ ἐπιστήμην τοῦ πλεῖν ἐυνελέξαντο , ἀρσαι περὶ ἱερὸ ἀπὸ τῶν ἐκβολῶν τοῦ Θερμοδόντος ἀρξαι ἐς τὸν ἱερὸν σταδίους μάλιστα διαγλύφους , ἐπὶ ναῶν οὐμὶν πεντήκοντα , καὶ προσορμισάμεναι τῇ νήσῳ πρώτων μὲν ἐκλείψαν τοὺς Ἑλλησποντιώτας ξένους ἐκκύντες τὰ δένδρα , οἷς κεκόσμηται κύκλῳ τὸ ἱερὸν ἐπεὶ δ’ οὐ πελάκεις δὲ αὐτοὺς ἀνακοπέντας τοὺς μὲν ἐς κεφαλὴν ἐχώρησαν , τοὺς δ’ ἐς αὐχένα , πάντες τε πρὸς τοὺς δένδρεσιν ἔπεσον , ἐπεχούσας αἱ Ἀμαζόνες τοῦ ἱεροῦ βοοῦσαι τε καὶ τὰς ἵππους ἐλαύνουσαι . ( 46 ) ὁ δὲ θερμὸν τε καὶ δεινὸν ἐς αὐτὰς ἰδὼν καὶ πηδήσας σὺν ἐπὶ Σκαμάνδρῳ τε καὶ Ἴλῳ πτοῖαν μὲν γαλικοῦ κρείττον ταῖς ἵπποις ἐνέβαλεν , ὅφ’ ἧς ἀνεσκήτησαν ἀλλοτρίων τε καὶ περιττὸν ἄγχος ἠγούμεναι τὰς γυναῖκας , ἐς δὲ θηρίων ἤδη μετέστησαν καὶ χειμεναίας ἐμπεσούσαι ταῖς Ἀμαζόσι τὰς οὐ ὀπλὰς ἐνίρειδον καὶ τὰς χεῖρας ἐρρίττον καὶ τὰ ὀντα ἐπ’ αὐτὰς ἵστασαν , καθάπερ τῶν λεόντων οἱ ὀμοῖ , χειμῶν τε γυμνὰς ὀλένας ἤσθιον καὶ τὰ στέρνα ἤγγυσαι προσέκειντο τοῖς σπλάγχνοις καὶ ἐλάφυσσον , ἐμφαρηθεῖσαι δ’ ἀνθρωπείῳ βρώσει ἐφορᾶνον περὶ τὴν νῆσον καὶ ἐμαίνοντο μεσταὶ λυθροῦ , στέσαι δ’ ἐπὶ τῶν ἀκρωτηρίων καὶ τὰ νότια τοῦ πελάγους ἰδοῦσαι πεδίῳ τ’ ὄντον ἐντετυγχάνει καὶ κατὰ τῆς θαλάττης ἑαυτὰς ἤκαν . ( 47 ) ἀπόλοντο δὲ καὶ αἱ νῆες τῶν Ἀμαζόνων ἀνέμῳ σφοδρῷ ἐς αὐτὰς πνεύσαντος · ἄτε γὰρ κεναι καὶ οὐδενὶ κόσμῳ ὀρμισμέναι προσέπιπτον ἀλλήλαις καὶ ἐσυμπράττοντο , ναῦς οὐ ὅσπερ ἐν ναυμαχίᾳ κατέδους ναῦν καὶ ἀνέριγγυ , καὶ ὅπσας ἐγκαρσίους τε καὶ ἀντιπρώρους ἐβολάδες ποιοῦνται κυβερνήται ναυμαχοι , πᾶσαι ἐνέπεσον ἐν ναυσὶ κεναις κῶλ ἐκ προνοίας πλεούσας . πολλῶν δὲ ναυαγῶν τοῦ ἱεροῦ προσενεχθέντων καὶ ἀνθρώπων ἐν αὐτῷ κεμένων ἐμπνούντων ἐτι καὶ ἡμιθρόνων , μελῶν τ’ ἀνθρωπείων ἐσπαρμένων καὶ σαρκῶν , δὲ διέπτυκται αἱ ἵπποι , κάθαρσιν τ’ Ἀχιλλεὺς ποιεῖται τῆς νήσου βαδίζαν · χορυγὴ γὰρ τοῦ πόντου ἐπισπασάμενος ἀπενίψε τε καὶ ἀπέπλυσεν ταῦτα .
Lemmas: εἰς ὁ ἀριστερός ὁ πέλαγος δύο , περί ὅς ὁ γυνή οἰκέω λέγω , λαμβάνω δέ ὑπό αὐτός χρόνος μέν τις δίδωμι σιτέομαι πρός φάτνη , ἵνα ἀποδύω ὁ σφός ὑπέρ ὁ ποταμός ἄγω ὁ ἀνδροφάγος Σκυθία . ἐπεί δέ μειράκιον εἷς αὐτός λαμβάνω εἷς ὁ Ἀμαζών ἐπί ὁ ὥρα ἐλεέω καί τις Ἔρως ἐκ οὗτος γίγνομαι , παρατείνω ὁ δυναστεύω ἀδελφή ὕω , μή ἀποδίδωμι ὁ ξένος . λύω δέ καί πρός αὐτός ἐυχρησθέντες φεύγω ἤδη ὁ ἐκεῖνος τρόπος , ὁ τε χειμών καί ὁ τῆ Θαλάττη διηγέομαι παρέρχομαι εἰς μνήμη ὁ ἱερός , προσπλέω οὖον πάλαι ὁ νῆσος , καί διηγέομαι ὁ ἐν αὐτός πλοῦτος . ( 45 ) ὅς δέ ἀφρώμα ποιέω ὁ ξένος , ἐπεί ναύτης τε εἰμί καί ναός τέκτων , ὕω καί ἄλλως ναυπηγικός εἰμί ὁ χώρα , ποιέω ναῦς ὁ ἱππαγωγός τρόπος , ὡς ὁ Ἀχιλλεύς συχθουω ὁ ἵππος · κατατίθημι γάρ ἵππος Ἀμαζών ὀβλὴ τε εἰμί γένος καί ἄτεχνος γυνή . ἐρέσσω μέν οὖον πρῶτος φημί καί πλέω μελετάω , ὡς δέ ἐπιστήμη ὁ πλέω συλλέγω , ἀραρίσκω περί ιερός ἀπό ὁ ἐκβολή ὁ θερμοδιδωμι ἄρχω εἰς ὁ ἱερόν στάδιον μάλιστα διάγλυφος , ἐπί ναός οὐμὶν πεντήκοντα , καί προσορμίζω ὁ νῆσος πρῶτος μέν εκλείπω ὁ Ἑλλησποντιώτας ξένος ἐκκύω ὁ δένδρον , ὅς κοσμέω κύκλος ὁ ἱερόν ἐπεί δέ οὖον πελάζω δέ αὐτός ἀνακόπτω ὁ μέν εἰς κεφαλή χωρέω , ὁ δέ εἰς αὐχήν , πᾶς τε πρός ὁ δένδρος πίπτω , ἐπέχω ὁ Ἀμαζών ὁ ἱερός βοάω τε καί ὁ ἵππος ἐλαύνω . ( 46 ) ὁ δέ θερμός τε καί δεινός εἰς αὐτός εἶδον καί πηδάω σύν ἐπί Σκάμανδρος τε καί Ἶλος πτοία μέν γαλιπου ἀγαθός ὁ ἵππος ἐμβάλλω , ὑπό ὅς ἀνεσκήτησαν ἀλλότριος τε καί περισσός άγχος ἡγέομαι ὁ γυνή , εἰς δέ θηρίον ἤδη μεθίστημι καί χειμεναίας ἐμπίπτω ὁ Ἀμαζών ὁ οὖον ὁπλή ἐνερείδω καί ὁ χείρ ἐρρίττον καί ὁ εἰμί ἐπί αὐτός ἵστημι , καθάπερ ὁ λέων ὁ ὄμνυμι , χειμῶν τε γυμνάς ὄλλυμι ἐσθίω καί ὁ στέρνον ἐγγυάω πρόσκειμαι ὁ σπλάγχνον καί λαφύσσω , εμφαρηθεισος δέ ἀνθρώπειος βρῶσις ἐφοράω περί ὁ νῆσος καί μαίνομαι μεστός λύθρον , ἵστημι δέ ἐπί ὁ ἀκρωτήριον καί ὁ νότιος ὁ πέλαγος ὁράω πεδίον τε Όντον ἐντυγχάνω καί κατά ὁ θάλασσα ἑαυτοῦ ἵημι . ( 47 ) ἀπόλλυμι δέ καί ὁ ναῦς ὁ Ἀμαζών ἄνεμος σφοδρός εἰς αὐτός πνέω · αὔγ-ασμα γάρ κενός καί οὐδείς κόσμος ὀρμίζω προσπίπτω ἀλλήλων καί συμπράσσω , ναῦς οὖον ὅσπερ ἐν ναυμαχία κατέδω ναῦς καί ἀνέριγγυ , καί ὅπσας ἐγκάρσιος τε καί ἀντίπρωρος βολάς ποιέω κυβερνήτης ναυμαχέω , πᾶς ἐμπίπτω ἐν ναῦς κενός κῶλον ἐκ πρόνοια πλέω . πολύς δέ ναυαγέω ὁ ἱερός προσφέρω καί ἄνθρωπος ἐν αὐτός κεμένων ἐμπνέω ἔτι καί ημιθρονος , μέλος τε ἀνθρώπειος σπείρω καί σάρξ , δέ διαπτύσσω ὁ ἵππος , κάθαρσις τε Ἀχιλλεύς ποιέω ὁ νῆσος βαδίζω · χορυγὴ γάρ ὁ πόντος ἐπισπάω ἀπονίζω τε καί ἀποπλύνω οὗτος .