himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0502.3
( 1 ) Ἔθέλοί σοι καὶ τὸ Μένωνος ἀφηγήσασθαι θαῦμα , καὶ γὰρ ὄντως παράδοξος ἡ τέχνη καὶ κρείττων ἀνθρωπίνης χειρός . τοῦ Τίθωνοῦ Μέμνονος εἰκὼν ἦν ἐν Αἰθιοπία ἐκ λίθου πεποιημένη , οὐ μὴν ἐν τοῖς οἰκείοις ὅροις ἔμενε λίθος ὤν , οὐδὲ τὸ τῆς φύσεως σιγῆλον ἠνείχετο , ἀλλὰ καὶ λίθος ὤν ἔγεν ἐξουσίαν φωνῆς · νῦν μὲν γὰρ ἀνίσχυσαν τὴν Ἡμέραν προσερχόμενον ἐπιστημαίνον τῇ φωνῇ τὴν χαρὰν καὶ ἐπὶ ταῖς τῆς μητρὸς παρουσίαις φαιδρυνόμενος , νῦν δὲ ἀποκλινομένης εἰς νύκτα ἐλεινὸν τι καὶ ἀλγεινὸν ἔστενε πρὸς τὴν ἀπουσίαν ἀνιῶμενος . ( 2 ) ἤτορεὶ δὲ οὐδὲ δακρύων ὁ λίθος , ἀλλ’ εἶχεν ὑπηρετούμενα τῇ βουλήσει καὶ ταῦτα , καὶ τὴν Μενμωνίδος ἡ εἰκὼν μόνον μὲν τοῦ ἀνθρωπίνου διελάττειν μοι δοκοῦσα σώματι , ὑπὸ δὲ ψυχῆς τινὸς καὶ ὁμοίας προαιρέσεως ἀγομένη κατηνέυετο . εἶχε γὰν ἐγχεκραμένα καὶ τὰ λυποῦντα καὶ πάλιν ἡδυνῆς αἰσθήσεως αὐτὸν κατελάμβανεν ὑπ’ ἀμφοτέρων τῶν παθῶν πληττόμενος . καὶ ἡ μὲν φύσις τὴν λίθων γένεσιν ἀξίωτον προήγαγε καὶ κοφὴν καὶ μὴτε ὑπὸ λύπης ἐθελούσαν διοικεῖσθαι μὴτε εὐδίαν ἠσθῆναι , ἀλλὰ καὶ πάσας τυχὰς ἀτροπον , ἐκεῖνο δὲ τὸ Μένωνος λίθω καὶ ἡδονὴν παρέδωκεν ἡ τέχνη καὶ πέτραν ἀνέμειξεν ἄλγει , καὶ μόνῃ ταύτῃ ἐπισταμένα τὴν τέχνην νοήματα τῷ λίθῳ καὶ φωνὴν ἐνέθισαν . ( 3 ) ὁ μὲν γὰρ Δαίδαλος μέχρι μὲν κινήσεως ἐνεανείεστο καὶ δύναμιν ἔχεν ἡ ἐκείνου τέχνη ἐξιστάναι τὰς ὄψας καὶ εἰς χορείαν χινεῖν , ἀμήχανον δὲ ἦν καὶ παντελῶς ἀπορον καὶ φωνῆς μέτοχα πραγματεύεσθαι τὰ ποίηματα · οἱ δὲ Αἰθιόπων χειρὸς πόρους τῶν ἀμυγάνων ἐξεῦρον καὶ τὴν ἀφόρηγαν ἐξενίκησαν τοῦ λίθου . ἐκεῖνο τῷ Μέμνονι καὶ τὴν Ἦχῳ λόγον ἀντιχεῖν , ὅποτε φθέγγιτο , καὶ γοερὸν μὲν στενάζοντι γοερὸν ἀντιπέμπειν τέλος , εὐπαθούσιν δὲ ἀνταποδιδοὺ τὴν ἠχὴν ἀντίμιμον . ἐκεῖνο τὸ δημιούργημα καὶ τῇ Ἡμέρᾳ τὰς ἄνίας ἐκοίμιζε καὶ οὐκ εἰα μαστεύειν τὸν παῖδα , ὡς ἂν ἀντιτιθέσης αὐτῇ τῆς Αἰθιόπων τέχνης τὸν ἐκ τῆς ἐμαρμένης ἀφανισθέντα Μέμνονα .
Lemmas: ( 1 ) ἐθέλω σύ καί ὁ Μένων ἀφηγέομαι θαῦμα , καί γάρ εἰμί παράδοξος ὁ τέχνη καί ἀγαθός ἀνθρώπινος χείρ . ὁ Τιθωνός Μέμνων εἰκών εἰμί ἐν Αἰθιοπία ἐκ λίθος ποιέω , οὖον μήv ἐν ὁ οἰκέω ὅρος μένω λίθος εἰμί , οὐδέ ὁ ὁ φύσις σιγηλός ἀνέχω , ἀλλά καί λίθος εἰμί γε ἐξουσία φωνή · νῦν μέν γάρ ἀνισχύω ὁ Ἡμέρα προσέρχομαι ἐπιστημαίνον ὁ φωνή ὁ χαρά καί ἐπί ὁ ὁ μήτηρ παρουσία φαιδρύνω , νῦν δέ ἀποκλίνω εἰς νύξ ἐλεεινός τίς καί ἀλγεινός στένω πρός ὁ ἀπουσία ἀνιάω . ( 2 ) ἀτορέω δέ οὐδέ δάκρυ ὁ λίθος , ἀλλά ἔχω ὑπηρετέω ὁ βούλομαι καί οὗτος , καί ὁ Μενμωνίδος ὁ εἰκών μόνος μέν ὁ ἀνθρώπινος διελάττειν ἐγώ δοκέω σῶμα , ὑπό δέ Ψυχή τις καί ὅμοιος προαίρεσις ἄγω κατανεύω . ἔχω γαίνω ἐγχράω καί ὁ λυπέω καί πάλιν ἡδύνω αἴσθησις αὐτός καταλαμβάνω ὑπό ἀμφότερος ὁ πάθος πλήσσω . καί ὁ μέν φύσις ὁ λίθος γένεσις ἀξιόω προάγω καί κοφός καί μήτε ὑπό λύπη ἐθέλω διοικέω μήτε εὐδία ἥδομαι , ἀλλά καί πᾶς τυχή ἄτροπος , ἐκεῖνος δέ ὁ Μένων λίθος καί ἡδονά παραδίδωμι ὁ τέχνη καί πέτρα ἀναμίσγω ἄλγος , καί μόνος οὗτος ἐφίστημι ὁ τέχνη νόημα ὁ λίθος καί φωνή ἐντίθημι . ( 3 ) ὁ μέν γάρ Δαίδαλος μέχρι μέν κίνησις ενεανειεννυμι καί δύναμις ἔχω ὁ ἐκεῖνος τέχνη ἐξίστημι ὁ ὁράω καί εἰς χορεία χινεος , ἀμήχανος δέ εἰμί καί παντελῶς ἄπορος καί φωνή μέτοχος πραγματεύομαι ὁ ποίημα · ὁ δέ Αἰθίοψ χείρ πόρος ὁ αμυγλανος ἐξευρίσκω καί ὁ ἀφοράω ἐκνικάω ὁ λίθος . ἐκεῖνος ὁ Μέμνων καί ὁ ἄγω λόγος ἀντέχω , όποτε φθέγγομαι , καί γοερός μέν στενάζω γοερός ἀντιπέμπω τέλος , εὐπαθέω δέ ἀνταποδίδωμι ὁ ἠχή ἀντίμιμος . ἐκεῖνος ὁ δημιούργημα καί ὁ Ἡμέρα ὁ ἀνία κοιμίζω καί οὐ εἶα μαστεύω ὁ παῖς , ὡς εἄν ἀντιτίθημι αὐτός ὁ Αἰθίοψ τέχνη ὁ ἐκ ὁ μείρομαι ἀφανίζω Μέμνων .