himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0299.1
προῦδεῖ , τῆς δ' ὑστεραίας μαθὼν τὸν Ἡρωδὴν ἐν τῷ προαστείῳ διαιτώμενον γράφει πρὸς αὐτὸν ἐπιστολὴν καταπτωμέως τὰνδρὸς ὡς ἀμαλοῦντος τοῦ τῶν ἀκροατῶν κόσμου . καὶ ὁ Ἡρώδης « δοκεῖς μοι , » ἔφη « οὐ καλῶς προοιμιάζεσθαι , » ἐπιπλήττων αὐτῷ ὡς μὴ κτωμένῳ ἀκροατῶν εὐνοιαν , ἣν προσοίμην ἠγεῖσθαι χρὴ τῶν ἐπιδείξεων . ὁ δ' ὥσπερ οὐ ἔνιεν τοῦ αἰνίγματος , ἡ ἔνιεν μέν , ἐν γέλῳ δὲ τὴν τοῦ Ἡρώδου γνώμην βελτίστην ὁψαν τιθέμενος , ἐψεῦσθη τῆς ἐπιδείξεως παρελθὼν ἐς ἀκροατὰς οὐκ ὀλίγους . ( 2 ) ὡς γὰρ τῶν πρεσβυτέρων ἤκουον , προσέκρουσε μὲν ἡ διάλεξις νεαρῆς δόξας καὶ ἐσπασμένη τὰς ἔνοιας , ἔδοξε δὲ καὶ μετριχωδῶς · γυναικὸς γὰρ ὁρτῆς ἀγκατεμέμικτο τοῖς Ἀθηναίων ἐγκωμίοις τεθνάσης αὐτῇ ἐν Ἰωνίᾳ . τὴν δὲ μελέτην οὕτως ἐπεβουλεύθη . ἠγωνίζετο τὴς αὐτῇ κατὰ τὴν Ἀσίαν ὑπόθεσις , οἱ παρατιμούμενοι τῶν τῶν ἀκλῆτων ἐγγίμασιν . ταύτης ἐκδεδομένης ἤδη τῆς ὑποθέσεως μηκίνῃ ἐυνελέξατο · καὶ γὰρ ἤν καὶ εὐδοκιμηκὼς ἐπ' αὐτῇ ἐτύγχανε . λόγου δ' ἤκοντος ἐς τοὺς διμὶ τὸν Ἡρωδὴν , ὡς ὁ Φίλαγρος τὰς μὲν πρώτους δριμένας ὑποθέσις αὐτογεδιάζει , τὰς δὲ καὶ δεῦτερον οὐκέτι , ἀλλ' ἕκλα μελετῶν καὶ ἑαυτῷ προειρημένα , προδιδάλλων μὲν αὐτῷ τοὺς ἀκλῆτους τούτους , δοκοῦντι δ' ἀποσχεδίασιν ἀντανεγνώσκειν τὴν μελέτην . θορύβου δὲ πολλοῦ καὶ γέλωτος τὴν ἀκρόασιν κατασχόντος βοῶν ὁ Φίλαγρος καὶ κεκραγώς , ὡς δεινὰ πασχοι τῶν ἑαυτοῦ εἰργόμενος , οὐ διέφυγε τὴν ἤδη πεπιστευμένην αἰτίαν . ( 3 ) ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ Ἀγριππεῖῳ ἐπράχθη . διαλιπὼν δ' ἡμέρας ὡς τέτταρας παρελήλυθεν ἐς τὸ τῶν τεχνιτῶν βουλευτήριον , ὁ δὲ ἀκολουθῆται παρὰ τὰς τοῦ Κεραμεικοῦ πύλας οὐ πόρρω τῶν ἱππέων . εὐδοκιμώτατα δ' ἀγωνιζόμενος τὸν Ἀριστογείτονα τὸν δεῖοντα κατηγορεῖν τοῦ μὲν Δημοσθένους μηδισμοῦ , τοῦ δ' Αἰσχίνου φιλιππισμοῦ , ὑπὲρ ὧν καὶ γεγραμμένοι ἀλλήλους ἐτύγχανον , ἐδεδόθη τὸ φθέγμα ὑπὸ τῆς χολῆς , ἐπισκοτοῦντος φύσει τοῖς ἐπιχλοίοις τὴν φωνὴν τοῦ φωνητικοῦ πνεύματος . χρόνῳ μὲν οὖν ὑστερον ἐπεσδέτευσε τοῦ κατὰ τὴν Ῥώμην ὁρόνου , Ἀθηναῖοι δ' ἀπηνέχθη τῆς ἑαυτοῦ δόξης δι' ἀς εἴρηκα αἰτίας . ( 4 ) Σαρακτηρ τῶν τοῦ Φιλάρχου λόγων ὁ μὲν ἐν ταῖς διαλέξεσι τοιοῦτος · « εἰτ' οἷε ἡλίου ἐσπέρῳ φθονεῖν ἢ μέλειν αὐτῷ , εἰ τίς ἐστιν ἀστὴρ ἄλλος ἐν οὐρανῷ ; οὐχ οὕτως ἔχει τὰ τοῦ μεγάλου τούτου πυρός . ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ καὶ ποιητικῶς ἐκάστῳ διανέμειν , σοὶ μὲν ἄρκτον διδῶμι , λέγοντα , σοὶ δὲ μεσημβρίαν , σοὶ δ' ἐσπέραν , πάντες δ' ἐν νυκτί , πάντες , ὅταν ἐγὼ μὴ βλέπωμαι . »
Lemmas: προδίδωμι , ὁ δέ ὑστεραῖος μανθάνω ὁ Ἡρῴδης ἐν ὁ προάστειον διαιτάω γράφω πρός αὐτός ἐπιστολή καταπτωμέως ἀνήρ ὡς ἀμαλόω ὁ ὁ ἀκροατής κόσμος . καί ὁ Ἡρῴδης « δοκέω ἐγώ , » φημί « οὖον καλῶς προοιμιάζομαι , » ἐπιπλήσσω αὐτός ὡς μή κτάομαι ἀκροατής εὔνοια , ὅς προσίημι ἡγέομαι χρή ὁ ἐπίδειξις . ὁ δέ ὥσπερ οὖον ἐνίημι ὁ αἴνιγμα , ὁ ἐνίημι μέν , ἐν γέλως δέ ὁ ὁ Ἡρώδης γνώμη ἀγαθός ὁράω τίθημι , ψεύδω ὁ ἐπίδειξις παρέρχομαι εἰς ἀκροατής οὐ ὀλίγος . ( 2 ) ὡς γάρ ὁ πρέσβυς ἀκούω , προσκρούω μέν ὁ διάλεξις νεαρός δόξα καί σπάω ὁ ενοια , δοκέω δέ καί μετριχωδῶς · γυνή γάρ ὁρτή ἀγκατεμέμικτο ὁ Ἀθηναῖος ἐγκώμιον θνῄσκω αὐτός ἐν Ἰωνία . ὁ δέ μέλω οὕτως ἐπιβουλεύω . ἀγωνίζομαι σής αὐτός κατά ὁ Ἀσία ὑπόθεσις , ὁ παρατιμάω ὁ ὁ άκλητος ἐγγίμασιν . οὗτος ἐκδίδωμι ἤδη ὁ ὑπόθεσις μηκίνῃ ἐυνελέξατο · καί γάρ ἐάν καί ἔουδοκιμηκα ἐπί αὐτός τυγχάνω . λόγος δέ ἥκω εἰς ὁ διμὶ ὁ Ἡρῴδης , ὡς ὁ Φίλαγρος ὁ μέν πρῶτος δριμεναι ὑπόθεσις αυτογεδιαζομαι , ὁ δέ καί δύο οὐκέτι , ἀλλά κλάω μελέτη καί ἑαυτοῦ προερέω , προδιδαλλω μέν αὐτός ὁ άκλητος οὗτος , δοκέω δέ ἀποσχεδιάζω ἀνταναγιγνώσκω ὁ μέλω . θόρυβος δέ πολύς καί γέλως ὁ ἀκρόασις κατέχω βοῦς ὁ Φίλαγρος καί κράζω , ὡς δεινός πάσχω ὁ ἑαυτοῦ εἴργω , οὖον διαφεύγω ὁ ἤδη πιστεύω αἴτιος . ( 3 ) οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ Ἀγριππεῖον πράσσω . διαλείπω δέ ἡμέρα ὡς τέσσαρες παρέρχομαι εἰς ὁ ὁ τεχνίτης βουλευτήριον , ὁ δέ ἀκολουθέω παρά ὁ ὁ Κεραμεικός πύλη οὖον πόρρω ὁ ἱππεύς . εὐδόκιμος δέ ἀγωνίζομαι ὁ Ἀριστογείτων ὁ δείδω κατηγορέω ὁ μέν Δημοσθένης Μηδισμός , ὁ δέ Αἰσχίνης φιλιππισμός , ὑπέρ ὅς καί γράφω ἀλλήλων τυγχάνω , δίδωμι ὁ φθέγμα ὑπό ὁ χολή , ἐπισκοτέω φύσις ὁ ἐπιχλοίοις ὁ φωνή ὁ φωνητικός πνεῦμα . χρόνος μέν οὖν ὕστερος ἐπεσδέτευσε ὁ κατά ὁ Ῥώμη ὀρούω , Ἀθηναῖος δέ ἀποφέρω ὁ ἑαυτοῦ δόξα διά ἀ εἴρω αἴτιος . ( 4 ) Σαρακτηρ ὁ ὁ φιλαρχέω λόγος ὁ μέν ἐν ὁ διάλεξις τοιοῦτος · « εἶτα οἷος ἥλιος ἕσπερος φθονέω ἢ μέλω αὐτός , εἰμί τίς εἰμί ἀστήρ ἄλλος ἐν οὐρανός ; οὐ οὕτως ἔχω ὁ ὁ μέγας οὗτος πῦρ . ἐγώ μέν γάρ δοκέω καί ποιητικός ἕκαστος διανέμω , σύ μέν ἄρκτος δίδωμι , λέγω , σύ δέ μεσημβρία , σύ δέ εἰσπεράω , πᾶς δέ ἐν νύξ , πᾶς , ὅταν ἐγώ μή βλέπω . »