himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0049.2
XXXIV . Συνεχώρει ὁ βασιλεὺς , ὡς μὴ ἀβέβει τι αὐτῷ λάθοι πρᾶξαι , καὶ ὤχθησ παρ' ἀνδρὶ Βαβυλωνίωι χρηστῷ τε καὶ ἄλλως γενναίω . δεῖπνοῦντι δ' ἤδη εὐνοῦχος ἐφίστατο τῶν τὰς ἀγγελίας διαφερόντων καὶ προστεινὸν τὸν ἄνδρα « βασιλεὺς » ἔφη « δωρεῖταί σε δέκα δωρεὰς καὶ ποιεῖται κύριον τοῦ ἐπαγγελλεῖν αὐτὰς , δεῖταί δέ σου μὴ σμικρὰ αἰτήσαι : μεγαλοφροσύνην γὰρ ἐνδείξασθαι σοι τε καὶ ἡμῖν βούλεται . » ἐπαινέσας δὲ τὴν ἐπαγγελίαν « πότ' οὖν χρή αἰτεῖν ; » ἤρετο . ὁ δ' « αὐριὸν » ἔφη , καὶ ἤμ' ἐφοίτησε παρὰ πάντας τοὺς βασιλέως φίλους καὶ ἐξυγενεῖς , παρειναι κλεῖνον αὐτοῦντι καὶ τιμωμένω τάνδρι . φησὶ δ' ὁ Δάμις ξυνιδάναι μέν , ὅτι μηδὲν αἰτήσῃ , τὸν τε τρόπον αὐτοῦ καθεωρᾶσθαι καὶ εἰδὼς εὐχόμενον τοῖς θεοῖς εὐχὴν τοιαύτην . « ὦ θεοί , δώρητέ μοι σμικρὰ ἔχειν καὶ δεῖσθαι μηδενός . » ἐρεσθηκότα μέντοι ὁρῶν καὶ ἐνθυμουμένωι ὁμοιον οἴεσθαι ὡς αἰτήσῃ μέν , βασανίξοι δ' ὅ τι μελλεῖ αἰτήσῃ . ( 2 ) ὁ δ' ἑσπέρας ἤδη « ὦ Δάμι , » ἔφη « θεωρῶ πρὸς ἐμαυτόν , ἔξοτου ποθ' οἱ Βάρβαροι τοὺς εὐνοῦχους σώφρονας ἠγοῦνται καὶ ἐς τὰς γυναικωνίτιδας ἐσάγονται . » « ἀλλὰ τοῦτ' , » ἔφη « ὦ Ἀπολλώνιε , καὶ παιδὶ δήλων : ἐπειδὴ γὰρ ἡ τομὴ τὸ ἀφροδισιάζειν ἀφαιρεῖται σφίς , ἀνεῖναι ὁρισιν αἱ γυναικωνίτιδες , κἂν ἐυχκαθεύδεν ταῖς γυναιξὶ βούλονται . » « τοῦ δ' ἔραν » εἶπεν « ἢ τὸ ἐγγυηνεσθαι γυναιξὶν ἐκτετιμῆσθαι αὐτοὺς οἴει ; » « ἀμφο , » ἔφη « εἰ γὰρ σβεσθείη τὸ μόριον , ὅφ' οὐ διοστρέεται τὸ σῶμα , οὐδ' ἂν τὸ ἔραν ἐπέλοιτο οὐδένι . » ὁ δὲ βραχὺ ἐπισιγὼν « αὐριόν , » ἔφη « ὦ Δάμι , μάθοις ἂν , ὅτι καὶ εὐνοῦχοι ἐρωσι καὶ τὸ ἐπιθυμητικόν , ὅπερ ἐσάγονται διὰ τῶν ὀφθαλμῶν , οὐκ ἀπομαραίνεται , σφοῖν , ἀλλ' ἐμμεῖν θερμὸν τε καὶ ζώπυρον : οἷ γὰρ τι περιπεπτωκε , τὸν σὸν ἐλὺχει λόγον . εἰ δὲ καὶ τέχνη τις ἢν ἀνθρώποις τύραννός τε καὶ δυνατὴ τὰ τοιαῦτ' ἐξωθεῖν τῆς γνώμης , οὐκ ἂν μοι δοκῶ τοὺς εὐνοῦχους ποτ' ἐς τὰ τῶν σωφρονούντων ἤδη προσγραφῆναι κατηγνησκαμένους τὴν σωφροσύνην καὶ βιαίωι τέχνη ἐς τὸ μὴ ἔραν ἠγμένους . σωφρονεῖν γὰρ τὸ δρεγομένων τε καὶ ὁρμητῶν αὐτ' ἑτηξθαι ἀφροδισίων , ἀλλ' ἀπέχεσθαι καὶ κρεῖττον φαίνεσθαι τῆς λύττης ταύτης . » ( 3 ) ὑπολαβὼν οὖν ὁ Δάμις « ταῦτα μέν καὶ αὐτὶς ἐπίσκεψόμεθα , » ἔφη « ὦ Ἀπολλώνιε , ἢ δὲ χρή ἀποκρίνασθαι
Lemmas: XXXIV . συγχωρέω ὁ βασιλεύς , ὡς μή ἀβαίνω τίς αὐτός λανθάνω πράσσω , καί οἴγω παρά ἀνήρ Βαβυλώνιος χρηστός τε καί ἄλλως γενναῖος . δεῖπνον δέ ἤδη εὐνοῦχος ἐφίστημι ὁ ὁ ἀγγελία διαφέρω καί προστείνω ὁ ἀνήρ « βασιλεύς » φημί « δωρέω σύ δέκα δωρεά καί ποιέω κύριος ὁ ἐπαγγέλλω αὐτός , δέω δέ σύ μή μικρός αἰτέω : μεγαλοφροσύνη γάρ ἐνδείκνυμι σύ τε καί ἐγώ βούλομαι . » ἐπαινέω δέ ὁ ἐπαγγελία « πρός οὖν χρή αἰτέω ; » ἔρομαι . ὁ δέ « αὔριον » φημί , καί ἡμέτερος φοιτάω παρά πᾶς ὁ βασιλεύς φίλος καί εξυγινομαι , πάρειμι κλεινός αὐτοῦντι καί τιμάω ἀνήρ . φημί δέ ὁ Δᾶμις ξυνιδαναις μέν , ὅτι μηδείς αἰτέω , ὁ τε τρόπος αὐτός καθοράω καί εἰδοί εὔχομαι ὁ θεός εὐχή τοιοῦτος . « εἰμί θεός , δωρέω ἐγώ μικρός ἔχω καί δήω μηδείς . » ἐρείδω μέντοι ὁράω καί ἐνθυμέομαι ὅμοιος οἴομαι ὡς αἰτέω μέν , βασανίζω δέ ὅς τίς μέλλω αἰτέω . ( 2 ) ὁ δέ ἑσπέρα ἤδη « εἰμί Δάμις , » φημί « θεωρέω πρός ἐμαυτοῦ , εξοος πρός ὁ βάρβαρος ὁ εὐνοῦχος σώφρων ἡγέομαι καί εἰς ὁ γυναικωνῖτις ἐσάγω . » « ἀλλά οὗτος , » φημί « εἰμί Ἀπολλώνιος , καί παῖς δῆλος : ἐπεί γάρ ὁ τομή ὁ ἀφροδισιάζω ἀφαιρέω σφίς , ἀνίημι ὅρισις ὁ γυναικωνῖτις , κἀν ἐυχκαθεύδεν ὁ γυνή βούλομαι . » « ὁ δέ ἔρα » εἶπον « ἢ ὁ ἐγγυηνεσθαι γυνή ἐκτιμάω αὐτός οἴομαι ; » « ἀμφο , » φημί « εἰμί γάρ σβέννυμι ὁ μόριον , ὑπό οὖον διοστρέεται ὁ σῶμα , οὐδέ εἄν ὁ ἔρα πέλω οὐδείς . » ὁ δέ βραχύς επισιγαω « αὔριον , » φημί « εἰμί Δάμις , μανθάνω εἄν , ὅτι καί εὐνοῦχος Ἔρως καί ὁ ἐπιθυμητικός , ὅσπερ ἐσάγω διά ὁ ὀφθαλμός , οὐ ἀπομαραίνομαι , σφός , ἀλλά ἐμέω θερμός τε καί Ζώπυρος : οἷ γάρ τίς περιπίπτω , ὁ σός ελυχεω λόγος . εἰμί δέ καί τέχνη τις εἄν ἄνθρωπος τύραννος τε καί δυνατός ὁ τοιοῦτος ἐξωθέω ὁ γνώμη , οὐ εἄν ἐγώ δοκέω ὁ εὐνοῦχος πρός εἰς ὁ ὁ σωφρονέω ἤδη προσγράφω καταγιγνώσκω ὁ σωφροσύνη καί βίαιος τέχνη εἰς ὁ μή ἔρα ἄγω . σωφρονέω γάρ ὁ δρεγομένων τε καί ὁρμητής αὐτω ἑτηξθαι Ἀφροδίσιος , ἀλλά ἀπέχω καί ἀγαθός φαίνω ὁ λύσσα οὗτος . » ( 3 ) ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Δᾶμις « οὗτος μέν καί αὖτις ἐπισκοπέω , » φημί « εἰμί Ἀπολλώνιος , ἢ δέ χρή ἀποκρίνω