himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0467.3
( 1 ) Ἡ κομιῶσα τῇ σχοίνῳ ἡρωΐνη , ὁρᾷς γὰρ που τὴν ὑπὸ τοῦ ὀρει στίραρᾶν τὸ εἶδος καὶ ἐσπαλμένην κυανῷ , Σκύρος , ὦ παῖ , νῆσος , ἣν ὁ θεῖος Σοφοκλῆς ἀνεμοῦδα καλεῖ . ἐστὶ δ᾽ αὐτῇ καὶ πτόριος ἐλαίας ἐν ταῖν χερσὶν καὶ ἀμπέλου κλήμα , ὁ δ᾽ ὑπὸ τοῖς πρόποσι τοῦ ὄρους πόργος , παρὸνενεῦσται ἐνταῦθα εἰ τοῦ Λυκομηδὸς κόραι · ἐν τῇ δοκοῦσι παρὰ Θέτιδος ἡκειν · τὸ γὰρ τοῦ Μοιρῶν ἐπὶ τῷ παιδὶ δόγμα τοῦ πατρὸς Νηρέως ἡ Θέτις μαθοῦσα καὶ ὡς ἐπ᾽ ἀμφω πεπρωμένον αὐτῷ εἴτ᾽ ἡ ζῆν ἀκλεὴς ἡ εὐκλεᾶ γενόμενον τάγιστα τελευτᾶν , ἀπόθετος αὐτῇ ὁ παῖς ἐν ταῖς Λυκομηδὸς θυγατράσιν ἐν Σκύρῳ κρύπτεται · κόρη μὲν εἶναι δοκοῦν ταῖς ἀλλαῖς , μίαν δὲ αὐτῶν τὴν πρεσβυτάτην ἐν ἀπορρήτῳ γνώσῃ ἔρωτι , καὶ προοῖν γε ἐς τόξου ὥραν ὁ χρόνος τὸν Πάρον ἐκδίδωσι . ( 2 ) ἀλλ᾽ οὐκ ἐνπαθῶ ταῦτα . λειμῶν δὲ πρὸ τοῦ πύργου · ἐπιπτήσεις γὰρ ὁ τόπος τῆς νήσου χώρας ἀνδίων ἀφθονίαν δοῦναι , καὶ ὁρᾷς γε , ὡς ἀλλ᾽ ἀλλαγῶς ἀποσκόπτονται τὰ ἄνθη ἀποκείρουσαι . κάλλος μὲν οὖν ἀμήχανον ἀπασῶν , ἀλλ᾽ αἱ μὲν ἀτεχνῶς ἐς ὠλείαν ὥραν ἀποκλίνουσι βολαῖς τε ὀφθαλμῶν ἀπαλὰ ἐκλείπουσαι καὶ παρεῖας ἀνθεῖ καὶ τῇ πρὸς ἕκαστα ὀρμῇ εὖ μᾶλα τὸ ὀθλὸν ἐλέγγουσι , ἡοὶ δὲ ἡ ἀναγαινίζουσα τὴν κόμην καὶ βλοσυρὰ ἐν ἀδρότητι αὐτῖκα μᾶλα διελεγχθήσεται τὴν φύσιν καὶ τὸ ἐν ἀνάγκῃ ἐπίπλαστον ἐκδύσα τὸν Ἀχιλλέα ἐκδείξει · λόγου γὰρ ἐς τοὺς Ἕλληνας ἐμπεσόντος τοῦ τῆς Θέτιδος ἀπορρήτου στέλλεται Διομηδὸς ἐν ᾿Οδυσσεὺς ἐπὶ τὴν Σκύρον διελέξοντας , ὅπη ταῦτα ἔχει . ( 3 ) ὁρᾷς δὲ ἀμφω , τὸν μὲν καὶ βεβυλισμένον τὴν τῶν ὀφθαλμῶν ἀκτῖνα διὰ πανουργίαν σίμκι καὶ τὸ διαρρεῖν τι δεῖ , ὁ δὲ τοῦ Τυδέως ἐμφορον μέν , ἐτοῖμος δὲ τὴν γνώμην καὶ τὸ δραστήριον προτείνων . κατόπιν δὲ αὐτῶν καὶ ὁ τῇ σάλπιγγι σημαίνων · οἱ δὲ βουλεται καὶ τί τὸ ἥθος τῆς γραφῆς ; σοφὸς ὤν ᾿Οδυσσεὺς καὶ ἰκανὸς τῶν ἀδήλων ὕπαρξας πρὸς τὸν τῶν Ὑρημῶν ἐλεγὸν μηχανᾶται τὰ νῦν · βίβας γὰρ ἐς τὸν λειμῶνα ταλάρους τε καὶ ὅσα παῖσι κόραις ἐς παιδῖν εὐπρεπῆ καὶ πανοπλίαν , αἱ μὲν οὖν Λυκομηδὸς ἐς τὸ οἴκειον γυροῦσιν , ὁ δὲ τοῦ Πηλέως ταλάρους μέν καὶ κερκίσι χαιρέιν λέγει παραλιπὼν αὐτὰ ταῖς κόραις ἥδη , ἐς δὲ τὴν πανοπλίαν ὀρμήσας γυμνοῦται τε τὸ ἐντεύθεν . —
Lemmas: ( 1 ) ὁ κομίζω ὁ σχοῖνος ἡρωΐνη , ὁράω γάρ ποῦ ὁ ὑπό ὁ ὁράω στίραρᾶν ὁ εἶδος καί εἰσπλέω κυάνεος , Σκύρος , εἰμί παῖς , νῆσος , ὅς ὁ θεῖος Σοφοκλῆς ἀνεμοῦδα καλέω . εἰμί δέ αὐτός καί πτόριος ἐλαία ἐν ὁ χείρ καί ἄμπελος κλήμα , ὁ δέ ὑπό ὁ πρόποσις ὁ ὄρος Πόργος , παρανεύω ἐνταῦθα εἰμί ὁ Λυκομηδὸς κόρη · ἐν ὁ δοκέω παρά Θέτις ἥκω · ὁ γάρ ὁ Μοῖρα ἐπί ὁ παῖς δόγμα ὁ πατήρ Νηρεύς ὁ Θέτις μανθάνω καί ὡς ἐπί ἄμφω ἔπορον αὐτός ἔτι ὁ ζῶ ἀκλεής ὁ εὐκλεής γίγνομαι τάγιστα τελευτάω , ἀπόθετος αὐτός ὁ παῖς ἐν ὁ Λυκομηδὸς θυγάτηρ ἐν Σκῦρος κρύπτω · κόρη μέν εἰμί δοκέω ὁ ἄλλος , εἷς δέ αὐτός ὁ πρέσβυς ἐν ἀπόρρητος γιγνώσκω Ἔρως , καί προέρχομαι γε εἰς τόξον ὥρα ὁ χρόνος ὁ Πάρος ἐκδίδωμι . ( 2 ) ἀλλά οὐ ἐνάπτω οὗτος . λειμών δέ πρό ὁ πύργος · ἐπίπτησις γάρ ὁ τόπος ὁ νῆσος χώρα ἀνδίων ἀφθονία δίδωμι , καί ὁράω γε , ὡς ἀλλά ἀλλαγή ἀποσκοπέω ὁ ἄνθος ἀποκείρω . κάλλος μέν οὖν ἀμήχανος ἀπασάω , ἀλλά ὁ μέν ἄτεχνος εἰς ὠλεία ὥρα ἀποκλίνω βολή τε ὀφθαλμός ἁπαλός ἐκλείπω καί παρείας ἀνθέω καί ὁ πρός ἕκαστος ὁρμή εὕω μῆλον ὁ ὀθλὸν ἐλέγχω , ἠώς δέ ὁ αναγαινιζω ὁ κόμη καί βλοσυρός ἐν ἀδρότητι αὐτίκα μῆλον διελέγχω ὁ φύσις καί ὁ ἐν ἀνάγκη ἐπίπλαστος ἐκδύω ὁ Ἀχιλλεύς ἐκδείκνυμι · λόγος γάρ εἰς ὁ Ἕλλην ἐμπίτνω ὁ ὁ Θέτις ἀπόρρητος στέλλω Διομηδὸς ἐν Ὀδυσσεύς ἐπί ὁ Σκῦρος διέλκω , ὅπῃ οὗτος ἔχω . ( 3 ) ὁράω δέ ἄμφω , ὁ μέν καί βλύζω ὁ ὁ ὀφθαλμός ἀκτίς διά πανουργία σίμι καί ὁ διαρρέω τίς δεῖ , ὁ δέ ὁ Τυδεύς ἐμφορέω μέν , ἑτοῖμος δέ ὁ γνώμη καί ὁ δραστήριος προτείνω . κατόπιν δέ αὐτός καί ὁ ὁ σάλπιγξ σημαίνω · ὁ δέ βούλομαι καί τίς ὁ ἦθος ὁ γραφεύς ; σοφός εἰμί Ὀδυσσεύς καί ἰκανός ὁ ἄδηλος ὑπάρχω πρός ὁ ὁ Ὑρημῶν λέγω μηχανάομαι ὁ νῦν · Βίβας γάρ εἰς ὁ λειμών τάλαρος τε καί ὅσος δίπαις κόρη εἰς παῖς εὐπρεπής καί πανοπλία , ὁ μέν οὖν Λυκομηδὸς εἰς ὁ οἰκέω γυρόω , ὁ δέ ὁ Πηλεύς τάλαρος μέν καί κερκίς χαίρω λέγω παραλείπω αὐτός ὁ κόρη ἥδη , εἰς δέ ὁ πανοπλία ὁρμάω γυμνόω τε ὁ ἐντεῦθεν . —