himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0361.2
( 3 ) Ἀ . Τὸ μὲν θεὸς ἡγεμόνας εἶναι τοῖς ποιηταῖς , ξένε , πάσης φύσεως , αὐτοὶ που οἱ ποιηταὶ ὁμολογοῦσιν , οἱ μὲν τὴν Καλλιόπην , οἱ δὲ πάσας , οἱ δὲ καὶ τὸν Ἀπόλλω · πρὸς ταῖς ἐννέα παρατυχεῖν αὑτοῖςμενοι τῷ λόγῳ , τὰ δ' Ὀμήρῳ ταῦτ' οὐκ ἀδελ μὲν εἴρηται , οὐ μὴν Ἀπόλλωνι γ' αὐτῷ ἡ Μοῦσαις αὐταῖς ἢσται . γέγονε γάρ , ξένε , γέγονε ποιητὴς Ὀμηρος καὶ ἤδεν , ὡς μὲν φασιν ἑτεροὶ μετὰ τέτταρα καὶ εἴκοσιν ἔτη τῶν Τρωικῶν , οἱ δὲ μεθ' ἑπτὰ καὶ εἴκοσι πρὸς τοῖς ἑκατὸν , ὅτε τὴν ἀποικίαν οἱ Ἀθηναῖοι ἐς Ἰωνίαν ἔστησαν , οἱ δ' ἔξηνοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη γεγονέναι μετὰ τὴν Τροίαν ἐφ' Ὀμηρὸν τὲ φασὶ καὶ Ἡσιόδον , ὅτε δὴ φασὶ ἀμφὼ ἐν Χαλκίδι τὸν μὲν τὰ ἑπτὰ ἔπη τὰ περὶ τοῖν Αἰάντοιν καὶ ὡς αἱ φάλαγγες αὐτοῖς ἀραρταὶ τ' ἦσαν καὶ καρτεραὶ , τὸν δὲ τὰ πρὸς τὸν ἀδελφὸν τὸν ἑαυτοῦ Πέρσην , ἐν οἷς αὐτὸν ἔργων τ' ἐκλέυσεν ἀπτεσθαι καὶ γεωργίᾳ προσκείσθαι , ὡς μὴ δειτοὶ ἑτέρων , μηδὲ πεινῶν . καὶ ἀληθέστερα , ξένε , περὶ τῶν Ὀμήρου χρόνων ταῦτα · ἐντιθέσθαι γὰρ αὐτοῖς ὁ Πρωτεσιλεύς . ( 4 ) δύο γοῦν ποιητῶν ὡμὼν ποτ' ἐπὶτὸν ἄνδρα ἐνταῦθο καὶ ἀπελθόντων χρεοῦ με ὁ ἥρως ἀρχιόμενος , ὅτιν αὐτῶν ψηφίζοιμην , ἐμοὶ δι τὸν φαυλότερον ἐπαινέσαντος ( καὶ γὰρ μᾶλλον ἔτυγεν ἡρωικῶ ) γελάσας ὁ Πρωτεσιλεύς « καὶ Πανίςιν , » εἶπεν « ἀμπελουργῷ , παρόντος σοι πὶπονδὸν Χαλκίδος γὰρ τῆς ἐπ' Εὐρίπῳ βασιλεὺς ὤν ἐκείνος Ἡσιόδῳ καθ' Ὀμήρῳ ἐληρίσατο καὶ ταῦτα τὸ γένειον μικρὸν ἔχων ἢ σύ . » γέγονε μὲν δή , ξένε , ποιητὴς Ὀμηρος καὶ τὰ ποιήματα ἀνθρώπου ταῦτα , καὶ τὰ ὀνόματα ἤδει καὶ τὰ ἔργα ἐυνελέξατο μὲν ἐκ τῶν πόλεων , ὧς ἕκαστοι ἤγουν ( ἤλθε γὰρ περὶ τὴν Ἑλλάδα μετὰ χρόνον τῶν Τρωικῶν οὔπω ἰκανῶν ἐξαμαυρώσας τὰν τῇ Τροίᾳ ) , ἔμαθε δ' αὐτὰ καὶ τρόπον ἕτερον δαιμονίῳ τε καὶ σοφίας πρῶσω . ( 5 ) δὲ Ἰθάκην γὰρ ποτε τὸν Ὀμηρον πλεῦσαι φασιν ἀκούσαντα , ὡς πέπνυται ἐν ἡ ψυχὴ τοῦ Ὀδυσσέως , καὶ ψυχαγωγία ἐπ' αὐτὸν χρησασθαι · ἐπεὶ δ' ἀνελθὲν τὸν Ὀδυσσέα , ὁ μὲν ἤρωτα αὐτὸν τῶν Ἰλιῶ , ὁ δ' εἰδέναι μὲν πάντ' ἔλεγε καὶ μεμνησθαι αὐτῶν , εἰπεῖν δ' ἄν οὐδὲν ὧν οἶδεν , εἰ μὴ μισθὸς αὐτῷ παρ' Ὀμήρῳ γένοιτο εὐφημίας τ' ἐν τῇ ποιήσει καὶ ὕμνος ἐπὶ σοφίᾳ τε καὶ ἀνδρίᾳ . ὁμολογήσαντος δὲ τοῦ Ὀμήρου ταῦτα καὶ δὶ τὸ δυνατὸν χαριεῖσθαι αὐτῷ ἐν τῇ ποιήσει φήσαντος , διήει Ὀδυσσεὺς πάντα ἕν ἀληθείᾳ τε καὶ ὡς ἐγένετο · ἤκουσα γὰρ πρὸς αἰματὶ καὶ βόθροισι αἱ ψυχαὶ ψεύδονται . ( 6 ) ἀπίστους δ' ἤδη τοῦ Ὀμήρου βοηθας ὁ Ὀδυσσεὺς « Παλαμήδης με » ἔφη « δικας ἀπατεῖ · τοῦ ἑαυτοῦ χρόνου καὶ οὐδ' ἀδίκων καὶ πάντως μὲν πείσωμαί τι · οἱ γὰρ θεμιστεύοντες ἐνταῦθα δεῖνοι , Ὦμηρε , καὶ τὰ ἐκ Ποινῶν ἐργά · εἰ δὲ τοὺς ἄνω ἀνθρώπους μὴ δόξω εἰργάσθαι τὸν Παλαμήδην ταῦτα , ἕκτόν με ἀπολεῖ τανταῦθα . μὴ δὴ ἄγε τὸν Παλαμήδην μες Ἴλιον , μηδὲ στρατιώτην γρό , μηδ' ὅτι σοφὸς ἦν ἐπης . ἐροῦσι μὲν γὰρ ἕτεροὶ ποιηταί , πιθανὰ δ' οὐ δόξει μὴ σοὶ εἰρημένα . » αὐτὴ , ξένε , ἡ Ὀδυσσέως τε καὶ Ὀμήρου ξυνουσία , καὶ οὕτως
Lemmas: ( 3 ) ὅς . ὁ μέν θεός ἡγεμών εἰμί ὁ ποιητής , ξένος , πᾶς φύσις , αὐτός ποῦ ὁ ποιητής ὁμολογέω , ὁ μέν ὁ Καλλιόπη , ὁ δέ πᾶς , ὁ δέ καί ὁ Ἀπόλλων · πρός ὁ ἐννέα παρατυγχάνω αὑτοῖςμενοι ὁ λόγος , ὁ δέ Ὅμηρος αὐτός οὐ ἀδελ μέν εἴρω , οὖον μήv Ἀπόλλων γε αὐτός ὁ Μοῦσα αὐτός ἀείδω . γίγνομαι γάρ , ξένος , γίγνομαι ποιητής Ὅμηρος καί ἀείδω , ὡς μέν φημί ἕτερος μετά τέσσαρες καί εἴκοσι ἔτος ὁ Τρωικός , ὁ δέ μετά ἑπτά καί εἴκοσι πρός ὁ ἑκατόν , ὅτε ὁ ἀποικία ὁ Ἀθηναῖος εἰς Ἰωνία ἵστημι , ὁ δέ ξαίνω καί ἑκατόν ἔτος γίγνομαι μετά ὁ Τροία ἐπί Ὅμηρος τε φημί καί Ἡσίοδος , ὅτε δή φημί ἄμφω ἐν Χαλκίς ὁ μέν ὁ ἑπτά ἔπος ὁ περί ὁ Αἴας καί ὡς ὁ φάλαγξ αὐτός ἀραρταὶ τε εἰμί καί καρτερός , ὁ δέ ὁ πρός ὁ ἀδελφός ὁ ἑαυτοῦ Πέρσης , ἐν ὅς αὐτός ἔργον τε κλέω ἅπτω καί γεωργία προσκειεπομαι , ὡς μή δειος ἕτερος , μηδέ πεινάω . καί ἀληθής , ξένος , περί ὁ Ὄμηρος χρόνος οὗτος · ἐντίθημι γάρ αὐτός ὁ πρωτεσιλαας . ( 4 ) δύο γοῦν ποιητής ὠμός πρός ἔπειμι ἀνήρ ἐντείνω καί ἀπέρχομαι χράομαι ἐγώ ὁ ἥρως ἀρχίζω , ὅστις αὐτός ψηφίζω , ἐγώ Ζεύς ὁ φαῦλος ἐπαινέω ( καί γάρ μᾶλλον τεύχω ἡρωϊκός ) γελάω ὁ πρωτεσιλαας « καί Πανίςιν , » εἶπον « ἀμπελουργῶ , πάρειμι σύ πιποενδον Χαλκίς γάρ ὁ ἐπί Εὔριπος βασιλεύς εἰμί ἐκείνος Ἡσίοδος κατά Ὅμηρος ληριάζω καί οὗτος ὁ γένειον μικρός ἔχω ἢ σῦς . » γίγνομαι μέν δή , ξένος , ποιητής Ὅμηρος καί ὁ ποίημα ἄνθρωπος οὗτος , καί ὁ ὄνομα ἦδος καί ὁ ἔργον ἐυνελέξατο μέν ἐκ ὁ πόλις , ὅς ἕκαστος ἤγουν ( ἔρχομαι γάρ περί ὁ Ἑλλάς μετά χρόνος ὁ Τρωικός οὔπω ἱκανός ἐξαμαυρόω ὁ ὁ Τροία ) , μανθάνω δέ αὐτός καί τρόπος ἕτερος δαιμόνιος τε καί σοφία προωθέω . ( 5 ) δέ Ἰθάκη γάρ ποτός ὁ Ὅμηρος πλέω φημί ἀκούω , ὡς πνέω ἐν ὁ ψυχή ὁ Ὀδυσσεύς , καί ψυχαγωγία ἐπί αὐτός χράω · ἐπεί δέ ἀνέρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ μέν ἐρωτάω αὐτός ὁ Ἴλιον , ὁ δέ οἶδα μέν πᾶς λέγω καί μιμνήσκω αὐτός , εἶπον δέ ἄν οὐδείς ὅς οἶδα , εἰμί μή μισθός αὐτός παρά Ὅμηρος γίγνομαι Εὐφημία τε ἐν ὁ ποιέω καί ὕμνος ἐπί σοφία τε καί ἀνδρεία . ὁμολογέω δέ ὁ Ὄμηρος οὗτος καί δί ὁ δυνατός χαρίζομαι αὐτός ἐν ὁ ποιέω φημί , διάω Ὀδυσσεύς πᾶς εἷς ἀλήθεια τε καί ὡς γίγνομαι · ἀκούω γάρ πρός αἷμα καί βόθρος ὁ ψυχή ψεύδω . ( 6 ) ἄπιστος δέ ἤδη ὁ Ὄμηρος βοηθάω ὁ Ὀδυσσεύς « Παλαμήδης ἐγώ » φημί « δίκη ἀπατάω · ὁ ἑαυτοῦ χρόνος καί οὐδέ ἄδικος καί πάντως μέν πείθω τίς · ὁ γάρ θεμιστεύω ἐνταῦθα δεινός , ὅμηρος , καί ὁ ἐκ Ποινή ἐργάομαι · εἰμί δέ ὁ ἄνω ἄνθρωπος μή δοκέω ἐργάζομαι ὁ Παλαμήδης οὗτος , ἕκτος ἐγώ ἀπόλλυμι τανταῦθα . μή δή ἄγω ὁ Παλαμήδης μες Ἴλιον , μηδέ στρατιώτης γρό , μηδέ ὅτι σοφός εἰμί ἔπειμι . εἴρω μέν γάρ ἕτερος ποιητής , πιθανός δέ οὖον δοκέω μή σύ εἴρω . » αὐτός , ξένος , ὁ Ὀδυσσεύς τε καί Ὄμηρος συνουσία , καί οὕτως