himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0160.1
« ἔμοι » ἔφη « πυνθανέσθε , ἀλλὰ μὴ τοῦτον · οὗτος μὲν γὰρ οὐδ’ ἂν εἴποι πρὸς ὑμᾶς τὸ ἑαυτοῦ πάθος αὐτοῦ τῆς ἑυμορφίας , ἡ ἄρχεσθαι . ἐγὼ δέ , γιγνώσκω γὰρ τὸν ἄνδρα καὶ ἐλεῶ , λέγω τὰ περὶ αὐτὸν πάντα . ἀπέκτεινε γὰρ Μεμφίτην τινὰ ἄκων , κέλευσόν δ’ οἱ κατὰ Μέμφιν νόμῳ τὸν φεύγοντα ἐπ’ ἀκουσίῳ ( δεῖν δὲ φεύγειν ) ἐπὶ τοὺς Γυμνοὺς εἶναι , κἂν ἐκνήψῃται τοῦ φόνου , χωρεῖν ἐς ἱερὴν καθαρὸν ἤδη , βαδίσαντα πρότερον ἐπὶ τοῦ περονευμένου σήμα καὶ σφάξαντι τὸ ἐκεῖ οὐ μέγα . τὸν δὲ χρόνον , ὅν οὕτω τοὺς Γυμνοὺς ἐνέτυχεν , ἀλθεῖσθαι περὶ ταύτῃ τὰ ὁρᾶ , ἕστ’ ἂν αἰδεῖσθαι αὐτὸν , ὅσπερ ἐδέησεν . » ( 2 ) ἤρετο οὖν τὸν Τιμασίωνα ὁ Ἀπολλώνιος , πῶς οἱ Γυμνοὶ περὶ τοῦ φεύγοντος ἐκείνου φρονοῦσιν , ὁ δ’ « οὐκ οἶδα , » εἶπε « μᾶντα γὰρ τούτων ἐδόκουν ἰκτεύειν δεῦρο καὶ οὕτω λύσις . » « οὐ σοφὸς λέγεις ἄνδρας , » ἔφη « εἰ μὴ καθαίρουσιν αὐτόν , μηδὲ γιγνώσκουσιν , ὅτι Φιλσικος , ὃν ἀπέκτεινεν οὗτος , ἀνέφερεν ἐς Θαμοῦν τὸν Αἰγύπτιον , δὲ ἐξῆλθε ποτε τὴν τῶν Γυμνῶν χώραν . » θαυμάσας οὖν ὁ Τιμασίων « πῶς » ἔφη « λέγεις ; » « ὡς γε » εἶπε « ἐπὶ μακράν τι τ * πέπρακται . Θαμοῦν γὰρ ποτε νεώτερα ἐπὶ Μεμφίτας πράττοντα ἤλθξαν οἱ Γυμνοὶ καὶ ἔσχον , ὁ δ’ ὁρμὴς ἀμαρτὼν ἐκείρε πᾶσαν , ἣν οὗτοι νέμονται · ληστρικῶς γὰρ περὶ Μέμφιν ἔρωστο . τοῦτο Φιλσίκων , ὃν οὗτος ἀπέκτεινεν , ὡς ἔχοντα τρίτον ἀπὸ δεκάτου , κατάραιτον δηλαδὴ ποιοῦσι , ὅν ὁ Θαμοὺς τότε διεπόρθει τὴν χώραν . καὶ πῶ σοφὸν , ὃν στεφανοῦν ἔχρην , εἰ καὶ προνοήσας ἀπέκτεινε , τοῦτον ἀκουσίῳ φόνῳ μέν , ὑπὲρ αὐτὸν δ’ εἰργασμένου μὴ καθῃρᾶι ; ( 3 ) ἐκπλῆγὲν οὖν τὸ μειράκιον « ἔνε » , εἶπε « τις εἰ ; » καὶ ὁ Ἀπολλώνιος « ὃν ἂν » ἔφη « παρὰ τοὺς Γυμνοὺς εὕρῃς . ἐπεὶ δ’ οὕτω μοι δοῖον προσφύσει·σασθαι τὸν ἐν τῷ ἁμαρτί , κέλευσον αὐτόν , ὦ μειράκιον , ὕπαρξιν , ὡς αὐτὶκα δὴ καθαρεύσονται , εἰ βαδίσεν σὲ καταλῦσαι . » ἀρκομένη δ’ ἐπιδράσας , ὅσα Ἐμπεδοκλῆς τε καὶ Πυθαγόρας ὑπὲρ καθαρισμὸν νομίζουσιν , ἐκλέυσεν καταστειχὲν ὡς καθαρὸν ἤδη τῆς αἰτίας .
Lemmas: « ἐγώ » φημί « πυνθάνομαι , ἀλλά μή οὗτος · οὗτος μέν γάρ οὐδέ εἄν εἶπον πρός σύ ὁ ἑαυτοῦ πάθος αὐτός ὁ Ευμορφίας , ὁ ἄρχω . ἐγώ δέ , γιγνώσκω γάρ ὁ ἀνήρ καί ἐλεέω , λέγω ὁ περί αὐτός πᾶς . ἀποκτείνω γάρ Μεμφίτης τις ἄκων , κελεύω δέ ὁ κατά Μέμφις νόμος ὁ φεύγω ἐπί ἀεκούσιος ( δήω δέ φεύγω ) ἐπί ὁ γυμνός εἰμί , κἀν ἐκνήφω ὁ φόνος , χωρέω εἰς ἱερός καθαρός ἤδη , βαδίζω πρότερος ἐπί ὁ περονευμενω σήμα καί σφάζω ὁ ἐκεῖ οὖον μέγας . ὁ δέ χρόνος , ὅς οὗτος ὁ γυμνός ἐντυγχάνω , ἀλθέω περί οὗτος ὁ ὁράω , εἰμί εἄν αἰδέομαι αὐτός , ὅσπερ δήω . » ( 2 ) ἔρομαι οὖν ὁ Τιμασίων ὁ Ἀπολλώνιος , πῶς ὁ γυμνός περί ὁ φεύγω ἐκεῖνος φρονέω , ὁ δέ « οὐ οἶδα , » εἶπον « Μάντα γάρ οὗτος δοκέω ἱκτεύω δεῦρο καί οὗτος λύσις . » « οὖον σοφός λέγω ἀνήρ , » φημί « εἰμί μή καθαίρω αὐτός , μηδέ γιγνώσκω , ὅτι Φιλσικος , ὅς ἀποκτείνω οὗτος , ἀναφέρω εἰς Θαμοῦς ὁ Αἰγύπτιος , δέ ἐξέρχομαι ποτός ὁ ὁ γυμνός χώρα . » θαυμάζω οὖν ὁ Τιμασίων « πῶς » φημί « λέγω ; » « ὡς γε » εἶπον « ἐπί μακρός τίς τ * πράσσω . Θαμοῦς γάρ ποτός νέος ἐπί Μεμφίτης πράσσω ἀλθέω ὁ γυμνός καί ἔχω , ὁ δέ ὁρμή ἁμαρτάνω κείρω πᾶς , ὅς οὗτος νέμω · λῃστρικός γάρ περί Μέμφις ῥώννυμι . οὗτος φιλσικως , ὅς οὗτος ἀποκτείνω , ὡς ἔχω τρίτος ἀπό δέκατος , καταίρω δηλαδή ποιέω , ὅς ὁ Θαμοῦς τότε διαπορθέω ὁ χώρα . καί πῶ σοφός , ὅς στεφανόω χρή , εἰμί καί προνοέω ἀποκτείνω , οὗτος ἀεκούσιος φόνος μέν , ὑπέρ αὐτός δέ ἐργάζομαι μή καθαίρω ; ( 3 ) ἐκπλήσσω οὖν ὁ μειράκιον « εἶμαι » , εἶπον « τις εἰμί ; » καί ὁ Ἀπολλώνιος « ὅς εἄν » φημί « παρά ὁ γυμνός εὑρίσκω . ἐπεί δέ οὗτος ἐγώ δοιός προσφύω ὁ ἐν ὁ ἁμαρτής , κελεύω αὐτός , εἰμί μειράκιον , ὕπαρξις , ὡς αὐτίκα δή καθαρεύω , εἰμί βαδίζω σύ καταλύω . » ἀρκέω δέ ἐπιδράω , ὅσος Ἐμπεδοκλῆς τε καί Πυθαγόρας ὑπέρ καθαρισμός νομίζω , κλέω καταστείχω ὡς καθαρός ἤδη ὁ αἴτιος .