himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0283.2
γὰρ πλοῦτω μεθύνοντες ὑβριν τοῖς ἀνθρώποις ἐπανελούσιν . προσδιαβάλλουσι δ' ὡς καὶ τυφλὸν τὸν Πλούτων , ὡς εἰ καὶ τὸν ἄλλον χρόνον ἔδοκε τυφλός , ἀλλ' ἐφ' Ἡρώδου ἀνέβλεψεν · ἔδωκε μὲν γὰρ ἐς φῶους , ἔδωκε δ' ἐς πόλεις , ἔδωκε δ' ἐς ἕθνη , πάντων περιωπὴν ἔχοντος τάνδρος καὶ θησαυρίζοντος τὸν πλοῦτον ἐν ταῖς τῶν μετεχόντων αὐτοῦ γνώμαις . ἔλεγε γὰρ δή , ὡς προσἦκον τὸν ὀρθὸς πλοῦτω χρώμενον τοῖς μὲν δεομένοις ἀπαρκεῖν , ἵνα μὴ δέωνται , τοῖς δὲ μὴ δεομένοις , ἵνα μὴ δεηθῶσιν , ἐκαλεῖ τε τὸν μὲν ἀξύμβολον πλοῦτον καὶ φειδοῖ κεκολασμένον νεκρὸν πλοῦτον , τοὺς δὲ θησαυροὺς , ἐς οὓς ἀποτίθενται τὰ χρήματα ἄνιοι , πλοῦτου δεσμοτήρια , τοὺς δὲ καὶ ὕδειν ἀξιοῦντας ἀποθύνει χρήμασιν Ἀλωάδας ἐπωνόμαζε θύοντας Ἄρει μετὰ τοῦ δήπου αὐτῶν . ( 3 ) πηγαὶ δ' αὐτῷ τοῦ πλοῦτου πολλαὶ μὲν καὶ πολλῶν οἴκων , μέγισται δὲ ἡ τε πατρῴα καὶ ἡ μητρόθεν . ὁ μὲν γὰρ πάππος αὐτοῦ Ἱππαρχος ἐδλεμήθη τὴν ὁσίαν ἐπὶ τυραννικαῖς αἰτίαις , ὡς Ἀττικὸν μὲν οὐκ ἐπίτην , ὁ δ' αὐτοκράτωρ οὐκ ἠγνόειν . Ἀττικὸν δὲ τὸν μὲν ἐκείνου παῖδα , Ἡρώδου δὲ πατέρα οὐ περιείδειν ἡ τύχη πέντη ἐκ πλουσίου γενόμενον , ἀλλ' ἀνέδειξεν αὐτῷ θησαυροῦ χρήματα ἀμήθωτον ἐν μιᾷ τῶν οἴκων , οὐ πρὸς τῷ θεάτρῳ ἐνέχθητο , ὃ διὰ μέγεθος εὐλαβὲς μᾶλλον ἢ περιγραφὲς γενόμενος ἐγραψε πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ἐπιστολὴν ὡδε ἐνυχημένην · « θησαυρὸν , ὦ βασιλεῦ , ἐπὶ τῆς ἐμαυτοῦ οἰκίας εὗρηκα · τί οὖν περὶ αὐτοῦ κελεύεις ; » καὶ ὁ αὐτοκράτωρ ( Νέρωνας δ' ἦρχε τότε ) « χρῷ » ἔφη « οἷς εὗρῃ κας . » τοῦ δ' Ἀττικοῦ ἐπὶ τῆς αὐτῆς εὐλαβείας μεῖναντος καὶ γράφοντος ὡςπερ ἑαυτὸν εἶναι τὰ τοῦ θησαυροῦ μέτρα , « καὶ παραχρῶ » ἔφη « τῷ ἐγμαίῳ , σὸν γὰρ ἐστιν . » ἐντεῦθεν μέγας μὲν ὁ Ἀττικὸς , μειὼν δ' ὁ Ἡρώδης · πρὸς γὰρ τῷ πατρῴῳ πλούτῳ καὶ ὁ μητρῴος αὐτῷ πλοῦτος οὐ παρὰ πολὺ τούτου ἐπερρήν . ( 4 ) Μεγαλοψυχία δὲ λαμπρὰ καὶ περὶ τὸν Ἀττικὸν τοῦτον · ἦρχε μὲν γὰρ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν ἐλευθέρων πόλεων ὁ Πρώδης , ἰδὼν δὲ τὴν Τρωάδα βαλανείων τε πονήρων ἔχουσαν καὶ γεωδὲς ὕδωρ ἐκ φρέατων ἀνιῶντας , ὀμβρίων δ' ὕδάτων σήκας ὀρύττοντας , ἐπέστειλεν Ἁδριανῷ αὐτοκράτορι μὴ περιιδεῖν πόλιν ἀρχαίαν καὶ εὐδόλατον αὐγμῷ φθαρείσαν , ἀλλ' ἐπιδοῦναι σφισι τριακοσίας μυριάδας ἐς ὕδωρ , ὧν πολλαπλασίους τῇ καὶ χώμαις ἐπιδιδώκοι . ἐπήνεσεν ὁ αὐτοκράτωρ τὰ ἐπεσταλμένα ὡς πρὸς τρόπον ἑαυτῷ ὄντα καὶ τὸν Ἡρώδην αὐτὸν ἐπέταξε τὸ ὑδατι . ἐπεὶ δ' ἐς ἐπτακοσίας μυριάδας ἡ δαπάνη προὔβαινεν , ἐπέστειλόν τε τῷ αὐτοκράτορι οἱ τὴν Ἀσίαν ἐπιτροπεύοντες , ὡς δεόντων πεντακοσίων πόλεων φόρον ἐς μιᾶς πόλεως ὑδαπανάσθαι χρήνην , ἐμέμψατο πρὸς τὸν Ἀττικὸν ὁ αὐτοκράτωρ ταῦτα . καὶ ὁ Ἀττικὸς μεγαλορρηνοῦσθαι ἀνθρώπων « ὦ βασιλεῦ , » ἔπεν « ὑπὲρ ομικρῶν μὴ παροξύνου · τὸ γὰρ ὑπὲρ τῶν τριακοσίων μυριάδων ἀναλωδὲν ἐγὼ μὲν τῷ υἱῷ ἐπιτίδωμι , ὁ δ' υἱὸς τῇ πόλει ἐπιτίδωσι . »
Lemmas: γάρ πλοῦτος μεθύνοντες ὕβρις ὁ ἄνθρωπος ἐπαναιρέω . προσδιαβάλλω δέ ὡς καί τυφλός ὁ Πλούτων , ὡς εἰμί καί ὁ ἄλλος χρόνος δοκός τυφλός , ἀλλά ἐπί Ἡρώδης ἀναβλέπω · δίδωμι μέν γάρ εἰς φῶους , δίδωμι δέ εἰς πόλις , δίδωμι δέ εἰς ἔθνος , πᾶς περιωπή ἔχω Τάνδρος καί θησαυρίζω ὁ πλοῦτος ἐν ὁ ὁ μετέχω αὐτός γνώμη . λέγω γάρ δή , ὡς προσήκω ὁ ὀρθός πλοῦτος χράω ὁ μέν δήω ἀπαρκέω , ἵνα μή δήω , ὁ δέ μή δήω , ἵνα μή δήω , καλέω τε ὁ μέν ἀσύμβολος πλοῦτος καί φειδώ κολάζω νεκρός πλοῦτος , ὁ δέ θησαυρός , εἰς ὅς ἀποτίθημι ὁ χρῆμα ἄνειμι , πλοῦτος δεσμωτήριον , ὁ δέ καί ὑδέω ἄξιος ἀποθνῄσκω χρῆμα Ἀλωάδης ἐπονομάζω θύω Ἄρης μετά ὁ δήπου αὐτός . ( 3 ) πηγή δέ αὐτός ὁ πλοῦτος πολύς μέν καί πολύς οἶκος , μέγας δέ ὁ τε πατρῷος καί ὁ μητρόθεν . ὁ μέν γάρ πάππος αὐτός Ἵππαρχος ἐδλεμήθη ὁ ὅσιος ἐπί τυραννικός αἴτιος , ὡς Ἀττικός μέν οὐ πίπτω , ὁ δέ αὐτοκράτωρ οὐ ἀγνοέω . Ἀττικός δέ ὁ μέν ἐκεῖνος παῖς , Ἡρώδης δέ πατήρ οὖον περιοράω ὁ τύχη Πέντη ἐκ πλούσιος γίγνομαι , ἀλλά ἀναδείκνυμι αὐτός θησαυρός χρῆμα ἀμάω ἐν εἷς ὁ οἶκος , οὖον πρός ὁ θέατρον φέρω , ὅς διά μέγεθος εὐλαβής μᾶλλον ἢ περιγραφή γίγνομαι γράφω πρός ὁ αὐτοκράτωρ ἐπιστολή ὧδε νύσσω · « θησαυρός , εἰμί βασιλεύς , ἐπί ὁ ἐμαυτοῦ οἰκίον εὑρίσκω · τίς οὖν περί αὐτός κελεύω ; » καί ὁ αὐτοκράτωρ ( Νέρων δέ ἄρχω τότε ) « χράω » φημί « ὅς εὑρίσκω καί . » ὁ δέ Ἀττικός ἐπί ὁ αὐτός εὐλάβεια μένω καί γράφω ὡς ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ὁ θησαυρός μέτρον , « καί παραχράω » φημί « ὁ ἐγμαίῳ , σός γάρ εἰμί . » ἐντεῦθεν μέγας μέν ὁ Ἀττικός , μειόω δέ ὁ Ἡρῴδης · πρός γάρ ὁ πατρῷος πλοῦτος καί ὁ μητρῷος αὐτός πλοῦτος οὖον παρά πολύς οὗτος ἐπερρήν . ( 4 ) μεγαλοψυχία δέ λαμπρός καί περί ὁ Ἀττικός οὗτος · ἄρχω μέν γάρ ὁ κατά ὁ Ἀσία ἐλεύθερος πόλις ὁ Πρώδης , εἶδον δέ ὁ Τρωάς βαλανεῖον τε πονηρός ἔχω καί γεώδης ὕδωρ ἐκ φρέαρ ἀνία , Ὀμβρίων δέ ὕδωρ Σήκας ὀρύσσω , ἐπιστέλλω Ἁδριανός αὐτοκράτωρ μή περιοράω πόλις ἀρχαῖος καί ευδολατος αὐγμῷ φθείρω , ἀλλά ἐπιδίδωμι ὅς τριακόσιοι μυριάς εἰς ὕδωρ , ὅς πολλαπλάσιος ὁ καί χῶμα ἐπιδιώκω . ἐπαινέω ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ἐπιστέλλω ὡς πρός τρόπος ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ Ἡρώδης αὐτός ἐπιτάσσω ὁ ὕδωρ . ἐπεί δέ εἰς ἑπτακόσιοι μυριάς ὁ δαπάνη προβαίνω , ἐπιστέλλω τε ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ὁ Ἀσία ἐπιτροπεύω , ὡς δήω πεντακόσιοι πόλις φόρος εἰς εἷς πόλις ὑδαπανάσθαι χραίνω , μέμφομαι πρός ὁ Ἀττικός ὁ αὐτοκράτωρ οὗτος . καί ὁ Ἀττικός μεγαλορρηνουω ἄνθρωπος « εἰμί βασιλεύς , » ἕπω « ὑπέρ ομικρης μή παροξύνω · ὁ γάρ ὑπέρ ὁ τριακόσιοι μυριάς ἀναλωδὲν ἐγώ μέν ὁ υἱός επιτιδιδωμι , ὁ δέ υἱός ὁ πόλις ἐφοράω . »