himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0205.4
XXXVI . Δυσὶν γὰρ ἡμέραις δεδεμένου τάνδρος ἀρχιερεῖ τὰς ἐς τὸ δεσμωτήριον τὸ προσελθεῖν αὐτῷ ἐωνήσθαι φάσκων , ἐμβολοῦς τὸ σωτηρίας ἤκειν · ἤν μὲν δὴ Συρακούσιος οὗτος , Δομιτιανὸς δὲ νοῦς τε καὶ γλῶττα , καθεῖτο δ' ὅσπερ ὁ πρότερος , ἀλλ' ὑπὲρ πίδα-νοῦντερον οὗτος . « ὁ μὲν γὰρ πόρρωθεν , ὁ δ' ἐκ τῶν παρόντων ἐλθὼν « ὦ θεοί , » ἔφη « τίς ἂν ὤνηθῃ δεξήναι Ἀπολλώνιον ; » « ὁ δήσας , » εἶπεν « οὐ γὰρ ἂν , εἰ μὴ ὤνηθῃ , ἐδῆσε . » « τίς δ' ἂν τὰς ἀμβροσίας ποτ' ἀποτιμη-θήναι χαίτας ; » « ἐγώ , » εἶπεν « ὁ κομῶν . » « φέρεις δὲ πῶς ταῦτα ; » « ὡς γ' εἴκως » εἶπε « τὸν μέγ' ἰκουσίους μὴτ' ἀκουσίως ἐς αὐτὰ ἤκοντα . » ( α ) « τὸ δὲ σκέλος πῶς » ἔφη « χαρτερεῖ ; » « οὐκ οἶδα , » εἶπεν « ὁ γὰρ νοῦς πρὸς ἑτέρους ἐστίν . » « καὶ μὴν πρὸς τῷ ἀλγοῦντι » ἔφη « ὁ νοῦς . » « οὐ μὲν οὖν , » εἶπε « νοῦς μὲν γὰρ ὁ γ' ἐν ἀνδρὶ τοιῷδ' ἢ οὐκ ἀλγήσει ἢ τὸ ἀλγοῦν παύσει . » « τί δὲ δὴ ἐνθυμεῖται ὁ νοῦς ; » « αὐτό » εἶπε « τὸ μὴ ἐν-νοεῖν ταῦτα . » πάλιν δ' αὐτοῦ τὰς χαίτας ἀνακαλοῦν-τος καὶ περιάγοντος ἐς αὐτὰς τὸν λόγον , « ὄνησαι , » ἔφη « νεανίακε , μὴ τῶν ἐν Τροίᾳ ποτ' Ἀχαιῶν εἰς γενόμενος , ὡς σφόδρ' ἂν μοι δοκεῖς τὰς Ἀχιλλείου κόμας ὁλοφύρεσθαι Πατρόκλῳ τμηθείσας , εἰ δὴ ἐτμή-θησαν , καὶ λειποῦμαι δ' ἂν ἐπ' αὐταῖς · ὅς γὰρ τὰς ἐμάς , ἐν αἷς πολλαὶ τ' ἦσαν καὶ αὐγῶς , ἐλεεῖν φάσκετε , τί οὖν ἂν πρὸς ἐκείνας ἐπαλεῖς τὰς ἡσχημένας τε καὶ ξανθὰς ; » ( β ) τοῦ δ' ἀρα ξὺν ἐπιβολῇ ταῦτ' ἐλέγχει , ὅτ' ὑπὲρ ὧν ἀλγεῖ μαθῶι , καὶ νὴ Δι' εἰ λοιδορεῖται τῷ βασιλεῖ ὑπὲρ ὧν πέπονθεν · ἀνακοπεῖς δ' ὅρ' ὅν ἤκουσε « διαβέβησαι , » ἔφη « πρὸς τὸν βασιλέα περὶ πλείο-νων , μάλιστα δ' ὑπὲρ αὐτοῦ οἱ περὶ Νερόνιον ὡς ἀξιούμε-νες φεύγουσι · ἀφίσκουν μὲν γὰρ τινες ἐς αὐτὸν διαδο-λαὶ καὶ περὶ τῶν ἐν Ἰωνίᾳ λόγων , οὐς ἀντεδίδου τ' αὐ-τῷ καὶ ἀπηχημένως ἐπας , κατατρονεῖ δὲ τούτων ,
Lemmas: XXXVI . δύο γάρ ἡμέρα δέω1 Τάνδρος ἀρχιερεύς ὁ εἰς ὁ δεσμωτήριον ὁ προσέρχομαι αὐτός ὠνέομαι φάσκω , ἔμβολος ὁ σωτηρία ἥκω · ἐάν μέν δή Συρακούσιος οὗτος , Δομιτιανός δέ νόος τε καί γλῶσσα , καθίημι δέ ὅσπερ ὁ πρότερος , ἀλλά ὑπέρ πίδανος οὗτος . « ὁ μέν γάρ πόρρωθεν , ὁ δέ ἐκ ὁ πάρειμι ἔρχομαι « εἰμί θεός , » φημί « τίς εἄν ὠνέομαι δέχομαι Ἀπολλώνιος ; » « ὁ δήω , » εἶπον « οὖον γάρ εἄν , εἰμί μή ὠνέομαι , δήω . » « τίς δέ εἄν ὁ ἀμβρόσιος πρός ἀποτιμάω χαίτη ; » « ἐγώ , » εἶπον « ὁ κόμη . » « φέρω δέ πῶς οὗτος ; » « ὡς γε ἵημι » εἶπον « ὁ μέγας ἰκουσίους μήτε ἀεκούσιος εἰς αὐτός ἥκω . » ( ὅς ) « ὁ δέ σκέλος πῶς » φημί « χαρτερός ; » « οὐ οἶδα , » εἶπον « ὁ γάρ νόος πρός ἕτερος εἰμί . » « καί μήv πρός ὁ ἀλγέω » φημί « ὁ νόος . » « οὖον μέν οὖν , » εἶπον « νόος μέν γάρ ὁ γε ἐν ἀνήρ τοιόσδε ἢ οὐ ἀλγέω ἢ ὁ ἀλγέω παύω . » « τίς δέ δή ἐνθυμέομαι ὁ νόος ; » « αὐτός » εἶπον « ὁ μή ἐννοέω οὗτος . » πάλιν δέ αὐτός ὁ χαίτη ἀνακαλέω καί περιάγω εἰς αὐτός ὁ λόγος , « ὀνίνημι , » φημί « νεανιαβαξ , μή ὁ ἐν Τροία πρός Ἀχαιός εἰς γίγνομαι , ὡς σφόδρα εἄν ἐγώ δοκέω ὁ Ἀχίλλειον κόμη ὀλοφύρομαι Πάτροκλος τέμνω , εἰμί δή τέμνω , καί λείπω δέ εἄν ἐπί αὐτός · ὅς γάρ ὁ ἐμός , ἐν ὅς πολύς τε εἰμί καί αὐγής , ἐλεέω φάσκω , τίς οὖν εἄν πρός ἐκεῖνος ἐπαλής ὁ ἔχω τε καί ξανθός ; » ( Β ) ὁ δέ ἀρά ξὺν ἐπιβολή αὐτός ἔλεγχος , ὅτι ὑπέρ ὅς ἀλγέω μανθάνω , καί νή διά εἰμί λοιδορέω ὁ βασιλεύς ὑπέρ ὅς πάσχω · ανακόπτω δέ ὅρος ὅς ἀκούω « διαβαίνω , » φημί « πρός ὁ βασιλεύς περί πλεῖος , μάλιστα δέ ὑπέρ αὐτός ὁ περί Νερόνιον ὡς ἀξιόω φεύγω · ἀφίσκουν μέν γάρ τις εἰς αὐτός διαδο-λαὶ καί περί ὁ ἐν Ἰωνία λόγος , οὖς ἀντιδίδωμι τε αὐ-τός καί ἀπηχημένως ΕΠΑΣ , κατατρονεῖ δέ οὗτος ,