himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0226.2
χοντα , καὶ ὁ μὲν ἔφροῦ ἐπ’ ἐμέ σοι οἴδωσιν , ἐγὼ δὲ λόγον . ἀλλ’ ὑπὲρ ὧν γε διαβέβληκεν , οἱ λόγοι εἰσίν , οὓς ἐν ’Ιωνίᾳ εἶπον , φράσι δ’ αὐτὸς οὐκ ἐκ τοῦ σοῦ ἑμαυτὸν ὑπ’ ἐμοῦ εἰρήσθαι . καίτοι τὰ μέν λεγόμενα ἦν ὑπὲρ Μοιρῶν καὶ ἀνάγκης , παράδειγμα δ’ ἐγίγνετο μοι τοῦ λόγου τὰ τῶν βασιλέων πράγματα , ἐπειδὴ μέγιστα τῶν ἀνθρωπίνων δοκεῖ τὰ ἡμέτερα , Μοιρῶν τ’ ἰσχὺν ἐφιλοσόφουν καὶ τὸ οὐτὸς ἀπερῖπτα εἶναι , ἃ κλύδουσι , ὅς , εἰ καὶ βασιλείαν τῷ ψηφισαίνω ἐτέρῳ δὴ ὑπάρχουσαν , ὁ δ’ ἀποκτείνει τοῦτον , ὅς μὴ ἀραιμαθεῖν ποθ’ ὑπ’ αὐτοῦ τὸ ἄργεν , κἂν ἀναβιὼμ ἢ ἀποθανὼν ὑπὲρ τῶν δοξάντων ταῖς Μοίραις . ( 52 ) τὰς γὰρ ὑπερβολὰς τῶν λόγων ἐσαγόμεθα διὰ τοὺς τοῖς πιθανοῖς ἀπειθοῦντας , ὥσπερ ἂν εἰ καὶ τοιοῦθ’ ἔλεγον · ὅτω πέπτρωται γενέσθαι τεκτονικῶ , οὗτος , κἂν ἀποκοπῇ τῷ χειρὶ , τεκτονικὸς ἔσται , καὶ ὅτω νίκην ἐν ’Ολυμπία δρόμου ἀραβίαν , οὗτος οὐδ’ ἐπ’ προυθεῖ τὸ σκέλος ἀμαρτήσει τῃς νίκης , καὶ ὅτω ἐνευσαν Μοῖραι τοὺν τοξεῖα κράτος , οὗτος οὐδ’ ἐπ’ ἀποβολὴν τὰς δέμας ἐκπεσεῖται τοῦ σκοποῦ . τὰ δὲ τῶν βασιλέων ἔλεγον ἐς τοὺς ’Αχρισιὸς δήπου ὁρῶν καὶ τοὺς Λαίους , ’Αστυάγην τε τὸν Μήδων καὶ πολλοὺς ἑτέρους ἐλ’ τίθησι τὰ αὐτῶν ἐν ἀρχῇ δόξαντας , ὧν οἱ μὲν παῖδες , οἱ δ’ ἰχνοῦντες ἀποκτείναν οἰηθέντες ἀφηρήθησαν ὑπ’ αὐτῶν τὸ βασιλεύειν ἀναφυόντων ἐξ ἀφανοῦς ζῶν τὸ πεπραγμένον . ( 53 ) καὶ εἰ μὲν ἡγάπων χολασκευτικὴν , εἴπον ἂν καὶ τὰ σὲ ἐνθυμησάθαι , δτ’ ἀπεῖλθὼ μὲν ποτὶ Μιτελὼν ἐνταῦθα , καταπίμπρατο δ’ ὁ νεὼς τοῦ Διὸς περὶ τὰς ὄρμὰς τοῦ ἄστεος , ὁ δ’ ἐὺ κείσασθαι τὸ ἑαυτοῦ ἔρασκεν , εἰ μὴ διαφύγοις αὐτόν , καίτοι μετρίων ἰκανοὺς ἤδα καὶ οὕτω οὗτος · ἀλλ’ ὅμως , ἐπειδὴ Μοίραις ἐδόκει ἑτέρα , ὁ μὲν ἀπόλειτο αὐτὰς βουλαῖς , σὺ δὲ τάχεινον νῦν ἔχεις . ἐπεὶ δ’ ἀρμονία χολασκευτικὴ ἀχθομαι ( δοκεῖ γὰρ μοι τῶν ἐκρύθων τε κοῦχ εὐφρόγουν εἶναι ) , τεμνέσθω μοι ἢδ’ ἡ νεῦρα , καὶ μηδὲν ἡγοῦ τῶν σῶν ἐντεθυμησθαι με , ἀλλὰ διειλέχθαι μόνα τὰ ὑπὲρ Μοιρῶν καὶ ἀνάγκης · ταυτὶ γὰρ φροντὶ εἰρήσθαι μοι ἐπὶ σέ . ( 54 ) καίτοι τῶν λόγων τούτων ἀνέγονται μὲν καὶ οἱ πολλοὶ τῶν θεῶν , οὐκ ἀχθεῖται δ’ οὐδ’ ὁ Ζεὺς ἀκούων καὶ ταῦτα τῶν ποιητῶν ἐν τοῖς Λυκίοις λόγοις · « ὅμοι εἶνόν , ὅτε μοι Σαρπηδὼνα » καὶ τοιαῦτ’ ἐς αὐτὸν ἀδόντων , ἐν οἷς τοῦ υἱὸς ἐξίστασθαι φράσι ταῖς Μοίραις , λεγόντων τ’ αὐ ἐν ψυχοστασίᾳ , ὅτι Μίνω τὸν ἀδελφὸν τοῦ Σαρπηδόνος ἀποδυνόντα χρυσίῳ μὲν σκήπτρῳ ἐτίμησε καὶ δικαζεν ἐτάξεν ἐν τῷ τοῦ ’Αἰδωνέως ἀγρῷ , Μοιρῶν δ’ οὐ παρήντσατο . ( 55 ) σὺ δ’ , ὦ βασιλεῦ , τοῦ χάριν ἀχθὴ τῷ λόγῳ , θεοὺν καρτερούντων αὐτόν , οὓς πέπτηγεν ἀεὶ τὰ πράγματα , καὶ μὴ ἀποκτενόντων τοὺς ποιητὰς ἐπ’ αὐτῷ ; προσήκει γὰρ ταῖς Μοίραις ἐπεσθαι καὶ πρὸς τὰς μεταβολὰς τῶν πραγμάτων μὴ χαλεποῦν εἶναι , Σοφοκλὲι τε μὴ ἀπιστεύειν
Lemmas: χω , καί ὁ μέν φρέω ἐπί ἐγώ σύ οἰδέω , ἐγώ δέ λόγος . ἀλλά ὑπέρ ὅς γε διαβάλλω , ὁ λόγος εἰμί , ὅς ἐν Ἰωνία εἶπον , φράσις δέ αὐτός οὐ ἐκ ὁ σύ ἐμαυτοῦ ὑπό ἐγώ εἴρω . καίτοι ὁ μέν λέγω εἰμί ὑπέρ Μοῖρα καί ἀνάγκη , παράδειγμα δέ γίγνομαι ἐγώ ὁ λόγος ὁ ὁ βασιλεύς πρᾶγμα , ἐπεί μέγας ὁ ἀνθρώπινος δοκέω ὁ ἡμέτερος , Μοῖρα τε ἰσχύς φιλοσοφέω καί ὁ οὗτος ἀπολέγω εἰμί , ὁ κλύζω , ὅς , εἰμί καί βασίλειος ὁ ψηφισαίνω ἔς δή ὑπάρχω , ὁ δέ ἀποκτείνω οὗτος , ὅς μή αραιμανθανω πρός ὑπό αὐτός ὁ Ἄργος , κἀν ἀναβιὼμ ἢ ἀποθνήσκω ὑπέρ ὁ δοκέω ὁ Μοῖρα . ( 52 ) ὁ γάρ ὑπερβολή ὁ λόγος εἰσάγω διά ὁ ὁ πιθανός ἀπειθέω , ὥσπερ εἄν εἰμί καί τοιούτος λέγω · ὅστις πίπτω γίγνομαι τεκτονικός , οὗτος , κἀν ἀποκόπτω ὁ χείρ , τεκτονικός εἰμί , καί ὅστις Νίκη ἐν Ὀλυμπία δρόμος Ἀραβία , οὗτος οὐδέ ἐπί προτίθημι ὁ σκέλος ἁμαρτάνω ὁ Νίκη , καί ὅστις νέος Μοῖρα ὅς τοξεία κράτος , οὗτος οὐδέ ἐπί ἀποβολή ὁ δέμας ἐκπίπτω ὁ σκοπός . ὁ δέ ὁ βασιλεύς λέγω εἰς ὁ ’αχριθεος δήπου ὁράω καί ὁ Λαΐος , Αστυάγης τε ὁ Μῆδος καί πολύς ἕτερος λα τίθημι ὁ αὐτός ἐν ἀρχή δόξα , ὅς ὁ μέν παῖς , ὁ δέ ἰχνοῦντες ἀποκτείνω οἴομαι ἀφαιρέω ὑπό αὐτός ὁ βασιλεύω ἀναφύω ἐκ ἀφανής ζῶ ὁ πράσσω . ( 53 ) καί εἰμί μέν ἀγαπάω χολασκευτικὴν , εἶπον εἄν καί ὁ σύ ἐνθυμέομαι , ΔτΑ ἀπέρχομαι μέν πρός μιτελος ἐνταῦθα , καταπίμπρημι δέ ὁ ναός ὁ Ζεύς περί ὁ ὁρμή ὁ Ἄστυ , ὁ δέ εὖ κεῖμαι ὁ ἑαυτοῦ ἐράω , εἰμί μή διαφεύγω αὐτός , καίτοι μέτριος ἱκανός κέρχνη καί οὗτος οὗτος · ἀλλά ὅμως , ἐπεί Μοῖρα δοκέω ἕτερος , ὁ μέν ἀπόλλυμι αὐτός βουλή , σύ δέ ταχύς νῦν ἔχω . ἐπεί δέ ἁρμονία χολασκευτικὴ ἄχθομαι ( δοκέω γάρ ἐγώ ὁ ἐκρύθων τε κοῦχ εὐφρόγουν εἰμί ) , τέμνω ἐγώ ἤδη ὁ νεῦρον , καί μηδείς ἡγέομαι ὁ σός ἐνθυμέομαι ἐγώ , ἀλλά διαλέγω μόνος ὁ ὑπέρ Μοῖρα καί ἀνάγκη · οὗτος γάρ φροντίς εἴρω ἐγώ ἐπί σός . ( 54 ) καίτοι ὁ λόγος οὗτος ἀναγιγνώσκω μέν καί ὁ πολύς ὁ θεός , οὐ ἀχθέω δέ οὐδέ ὁ Ζεύς ἀκούω καί οὗτος ὁ ποιητής ἐν ὁ Λύκιος λόγος · « ὅμοιος εἵνω , ὅτε ἐγώ Σαρπηδών » καί τοιοῦτος εἰς αὐτός ἀείδω , ἐν ὅς ὁ υἱός ἐξίστημι φράσις ὁ Μοῖρα , λέγω τε αὖος ἐν ψυχοστασία , ὅτι Μίνως ὁ ἀδελφός ὁ Σαρπηδών ἀποδύνω χρυσίον μέν σκῆπτρον τιμάω καί δικάζω τάσσω ἐν ὁ ὁ ’Αἰδωνέως ἀγρός , Μοῖρα δέ οὖον παρήντσατο . ( 55 ) σύ δέ , εἰμί βασιλεύς , ὁ χάρις ἄγω ὁ λόγος , Θέουν καρτερέω αὐτός , ὅς πτήσσω ἀεί ὁ πρᾶγμα , καί μή ἀποκτένω ὁ ποιητής ἐπί αὐτός ; προσήκω γάρ ὁ Μοῖρα ἕπω καί πρός ὁ μεταβολή ὁ πρᾶγμα μή χαλεπός εἰμί , Σοφοκλῆς τε μή ἀπιστέω