himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0041.3
XX . Παριὼντας δ᾽ αὐτοὺς ἐς τὴν μέσην τῶν ποταμῶν ὁ τελωνὴς ὁ ἐπιβεβλημένος τῷ Ζεύγματι πρὸς τὸ πινάκιον ἦγε καὶ ἠρώτα . δ τι ἀπάγουν , ὁ δ᾽ ᾿Απολλώνιος « ἀπάγω » ἔφη « σωφροσύνην , δικαιοσύνην , ἀρετήν , ἐγκρατείαν , ἀνδρίαν , σοφίαν , » πολλὰ καὶ οὕτω θέλεα εἰφας ὀνόματα . ὁ δ᾽ ἤδη βλέπων τὸ ἑαυτοῦ κέρδος « ἀπόγναι οὖν » ἔφη « τὰς δούλας . » ὁ δ᾽ « οὐκ ἔξεστιν , » εἶπεν · « οὐ γὰρ δούλας ἀπάγω ταύτας , ἀλλὰ δεσποῖνας . » ( 2 ) τὴν δὲ τῶν ποταμῶν μέσην ὁ Τίγρις ἀποφαίνει καὶ ὁ Εὐφράτης , βρόντες μὲν ἐξ ᾿Αρμενίας καὶ Ταύρου λήγοντος , περιβαλλόντες δ᾽ ἡμῖν που , ἐν ἧ καὶ πόλεις μέν , τὸ δὲ πλεῖστον κώμαι , ἥκον τ᾽ ᾿Αρμένια καὶ ᾿Αράβια , ἂ ἐγγυλαίσαντες οἱ ποταμοὶ ἔχουσιν , ὧν καὶ νομάδες οἱ πολλοὶ στείγουσιν , οὕτω τὴν ἠσυχίαν ἑαυτοῖς νομίζοντες , ὡς ἐπὶ θαλάττῃ τε καταβαίνειν φάσκιν , δτ᾽ ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς βαδίζον , ὅρον τε ποιεῖσθαι τῆς γῆς τῶν ποταμῶν κύκλιν · ἀποτορευούσιν γὰρ τὴν προειρημένην ἡμῖν ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἔναι θαλάτταν . εἰσὶ δ᾽ οἱ φασιν ἐς ἕλος ἀφανίζεσθαι τὸ πολὺ τοῦ Εὐφράτου καὶ τελευταῖον τῶν ποταμῶν τούτων ἐν τῇ γῇ . λόγου δ᾽ ἕνοι θρασύταυροι ἀφάπτονται , φάσκοντες αὐτὸν ὑπὸ τῇ γῇ βάντα ἐς Αἴγυπτον ἀναφαίνειν καὶ Νεῖλον ἐγκεχρανύσθαι . ( 3 ) ἀκριβολογίας μὲν δὴ ἕνεκα καὶ τοῦ μηδὲν παραλελειφθαι μοι τῶν γεγραμμένων ὑπὸ τοῦ Δαμίδος ἐβουλόμην ἂν καὶ τὰ διὰ τῶν βαρβάρων τούτων σπουδασθέντα εἰπεῖν , ἐυνελαίνει δ᾽ ἡμᾶς ὁ λόγος ἐς τὰ μειζὼν τε καὶ θαυμασιώτερα , οὐ μὴν ὡς δυοῖν γ᾽ ἀμελήσει τοῦτον , τῆς τ᾽ ἀνδρίας , ἧ χρώμενος ὁ ᾿Απολλώνιος διαπορεύθη βάρβαρα ἔθνη καὶ ληστρικά , οὐδ᾽ ὑπὸ Ῥωμαίων που ὄντα , τῆς τε σοφίας , ἧ τὸν ᾿Αράδιον τρόπον ἐς ἕνεσιν τῆς τῶν ζῴων φωνῆς ἤλθεν . ἔμαθε δὲ τοῦτο διὰ τοῦτον τῶν ᾿Αραβίων πορευόμενος ἀριστα γιγνώσκειν τὸν αὐτὸ καὶ πραττόντων . ἔστι γὰρ τῶν ᾿Αραβίων θῆρα κοινὸν καὶ τῶν ὀρνίθων ἀκούειν μαντευομένων , ὅποσα οἱ χρησμοί , ἐμβάλλονταὶ δὲ τῶν ἀλόγων σιτοῦμενοι τῶν δρακόντων οἱ μὲν χαρίδαν φασιν , οἱ δ᾽ ἡπαρ .
Lemmas: XX . Παριὼντας δέ αὐτός εἰς ὁ μέσος ὁ ποταμός ὁ τελώνης ὁ ἐπιβάλλω ὁ Ζεῦγμα πρός ὁ πινάκιον ἄγω καί ἐρωτάω . δ τίς ἀπάγω , ὁ δέ Απολλώνιος « ἀπάγω » φημί « σωφροσύνη , δικαιοσύνη , ἀρετή , ἐγκράτεια , ἀνδρεία , σοφία , » πολύς καί οὗτος θέλεος εἰμί ὄνομα . ὁ δέ ἤδη βλέπω ὁ ἑαυτοῦ κέρδος « ἀπόγναι οὖν » φημί « ὁ δοῦλος . » ὁ δέ « οὐ ἔξεστι , » εἶπον · « οὖον γάρ δοῦλος ἀπάγω οὗτος , ἀλλά δέσποινα . » ( 2 ) ὁ δέ ὁ ποταμός μέσος ὁ Τίγρης ἀποφαίνω καί ὁ Εὐφράτης , βροντή μέν ἐκ ᾿Αρμενίας καί Ταῦρος λήγω , περιβάλλων δέ ἐγώ ποῦ , ἐν ἧ καί πόλις μέν , ὁ δέ πλεῖστος κώμη , ἥκω τε Αρμένια καί Αράβια , ὅς εγγυλαιατιμοω ὁ ποταμός ἔχω , ὅς καί Νομάς ὁ πολύς στείχω , οὗτος ὁ ἡσυχία ἑαυτοῦ νομίζω , ὡς ἐπί θάλασσα τε καταβαίνω φάσκω , ΔτΑ ἐπί ὁ ποταμός βαδίζω , ὅρος τε ποιέω ὁ γῆ ὁ ποταμός κυκλέω · ἀποτορεύω γάρ ὁ προερέω ἐγώ ἐπί ὁ αὐτός ἔναι θάλασσα . εἰμί δέ ὁ φημί εἰς ἕλος ἀφανίζω ὁ πολύς ὁ Εὐφράτης καί τελευταῖος ὁ ποταμός οὗτος ἐν ὁ γῆ . λόγος δέ ἕνος θρασύς ἀφάπτω , φάσκω αὐτός ὑπό ὁ γῆ βαίνω εἰς Αἴγυπτος ἀναφαίνω καί Νεῖλος ἐγχραίνω . ( 3 ) ἀκριβολογία μέν δή ἕνεκα καί ὁ μηδείς παραλείπω ἐγώ ὁ γράφω ὑπό ὁ Δαμίς βούλομαι εἄν καί ὁ διά ὁ βάρβαρος οὗτος σπουδάζω εἶπον , ἐυνελαίνει δέ ἐγώ ὁ λόγος εἰς ὁ μείζων τε καί θαυμάσιος , οὖον μήv ὡς δύο γε ἀμελέω οὗτος , ὁ τε Ἀνδρίας , ἧ χράω ὁ Απολλώνιος διαπορεύω βάρβαρος ἔθνος καί ληστρικός , οὐδέ ὑπό Ῥωμαῖος ποῦ εἰμί , ὁ τε σοφία , ἧ ὁ Ἀράδιος τρόπος εἰς ἔνεσις ὁ ὁ ζῷον φωνή ἔρχομαι . μανθάνω δέ οὗτος διά οὗτος ὁ ᾿Αραβίων πορεύω ἀγαθός γιγνώσκω ὁ αὐτός καί πράσσω . εἰμί γάρ ὁ ᾿Αραβίων θήρ κοινός καί ὁ ὄρνις ἀκούω μαντεύομαι , ὁπόσος ὁ χρησμός , ἐμβάλλω δέ ὁ ἄλογος σιτέομαι ὁ δράκων ὁ μέν χαρίδης φημί , ὁ δέ ἧπαρ .