himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0622.1
119,120 . σπευσάμενος , παράλογον εἶναι τὸ κενωθῆν ἄρπ , καὶ οὕτως ἐπισχεῖν ἐκέλευσεν . * οὐδὲ γὰρ ἀπειρος ἦν ἰατρικῆς ὁ ταῦτα γράφων . Ἑλλησπόντιος δὲ ἀκούσας παρῆν , ἀγανακτῶν καὶ ποτινύμενος , ὡς μεγάλου κακῶ γενομένου , εἰ πρεσβύτης οὕτως ἀνὴρ τοσούτου διὰ τῆς χειρὸς αἵματος ἀφήρηται . Ἄλλ' ὁ ἤκουσα τῆς φωνῆς , καὶ ὑγιαίνοντα εἰδὼν , πρὸς τὸν συγγραφέα τὸν λόγον ἐπιστρέφας « Ἄλλὰ σὲ γε » φησίν « ἡ πόλις αἰτιῶνται δεινῶν τι δεδράχεναι · νῦν δὲ ἅπαντες σιωπῶσωσιν , ὁρῶντες ὑγιαίνοντα . » Τοῦ δὲ εἰπόντος , ὡς οὐκ ἡγνοεῖ τὸ συμβεβηκός , ὁ μὲν Ἑλλησπόντιος ὡς συσκευασάμενος τὰ βιβλία , καὶ παρὰ τὸν Χρυσάνθιον ἤσιν ἐπὶ μαθήσει , τῆς πόλεως ἐξῆλθε . Καὶ ἡ γαστὴρ αὐτοῦ νοσεῖν ἤρξατο , καὶ παρελθὼν εἰς Ἀπάμειαν τῆς Βιθυνίας μετεἤλλαξε τὸ ζῆν , τῷ παρόντι τῶν ἐταίρων Προκοπίῳ πολλὰ ἐπισχῆμας μόνον θαυμάζειν Χρυσάνθιον . Καὶ ὁ Προκόπιος παραγενόμενος εἰς τὰς Σάρδεις , ταῦτα ἐποίησε τε καὶ ἀπηγγέλλεν . Ὁ δὲ Χρυσάνθιος , εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ὥραν τοῦ ἔτους , κατὰ θέρος ἰστάμενος , ἐπὶ τὴν αὐτὴν θεραπείαν ἐλθὼν , καὶ τοῦ συγγραφέως προειπόντος τοῖς ἰατροῖς περιμένειν αὐτὸν κατὰ τὸ σύνθες , οἱ μὲν ἔφθασαν ἐλθόντες , ὁ δὲ ὑπέσχε τὴν χεῖρα , καὶ παρὰ μέτρον γενομένης τῆς κενώσεως , παρέσεως τε τῶν μερῶν ἠκολούθησαν καὶ τὰ ἄρθρα συνέκαμνε , καὶ κλινεποτὴς ἦν . Καὶ Ὀρειδάσιος ἐνταῦθα παραγίνεται , δι' ἐκείνου καθ' ὑπερβολὴν μὲν ἐπιστήμης μικροῦ καὶ βιασάμενος τὴν φύσιν , καὶ χρήμασι θερμωτέροις καὶ μαλακώτεροι τὰ κατελυγμένα μικροῦ πρὸς τὸ νεάζειν ἐπήγαγεν . Ἄλλ' ἐνίκᾳ τῷ γήρᾳ · ὀγδοηκοστὸν γὰρ ὑπελθὼν ἔτος ἐτύγχανε , καὶ τῇ τοῦ θερμοῦ κατὰ τε πλεονάζον ἀλλοιώσει τὸ γῆρας ἐδιπλασιάσθη · καὶ τεταρταῖος νοσηλευθείς , εἰς τὴν πρέπουσαν λῆξιν ἀνεχώρησεν .
Lemmas: 119,120 . σπεύδω , παράλογος εἰμί ὁ κενόω Αρπ , καί οὕτως ἐπέχω κελεύω . * οὐδέ γάρ ἤπειρος εἰμί ἰατρικός ὁ οὗτος γράφω . Ἑλλησπόντιος δέ ἀκούω πάρειμι , ἀγανακτέω καί ποτινύμενος , ὡς μέγας κακόω γίγνομαι , εἰμί πρεσβύτης οὕτως ἀνήρ τοσοῦτος διά ὁ χείρ αἷμα ἀφαιρέω . ἄλλος ὁ ἀκούω ὁ φωνή , καί ὑγιαίνω ἀνάκλεις , πρός ὁ συγγραφεύς ὁ λόγος ἐπιστρέφω « ἀλλά σύ γε » φημί « ὁ πόλις αἰτιάομαι δεινός τίς δέρκομαι · νῦν δέ ἅπας σιωπάω , ὁράω ὑγιαίνω . » ὁ δέ εἶπον , ὡς οὐ ἀγνοέω ὁ συμβεβηκός , ὁ μέν Ἑλλησπόντιος ὡς συσκευάζω ὁ βιβλίον , καί παρά ὁ χρυσάνθιον εἰμί ἐπί μανθάνω , ὁ πόλις ἐξέρχομαι . καί ὁ γαστήρ αὐτός νοσέω ἄρχω , καί παρέρχομαι εἰς Ἀπάμεια ὁ Βιθυνία μεταλλάσσω ὁ ζῶ , ὁ πάρειμι ὁ ἑταῖρος Προκόπιος πολύς ἐπίσχημα μόνος θαυμάζω χρυσάνθιον . καί ὁ Προκόπιος παραγίγνομαι εἰς ὁ Σάρδεις , οὗτος ποιέω τε καί ἀπαγγέλλω . ὁ δέ Χρυσάνθιος , εἰς ὁ ἔπειμι ὥρα ὁ ἔτος , κατά θέρος ἰστάμενος , ἐπί ὁ αὐτός θεραπεία ἔρχομαι , καί ὁ συγγραφεύς προεῖπον ὁ ἰατρός περιμένω αὐτός κατά ὁ συντίθημι , ὁ μέν φθάνω ἔρχομαι , ὁ δέ ὑπέχω ὁ χείρ , καί παρά μέτρον γίγνομαι ὁ κένωσις , πάρεσις τε ὁ μέρος ἀκολουθέω καί ὁ ἄρθρον συγκάμνω , καί κλινεποος εἰμί . καί Ὀρειδάσιος ἐνταῦθα παραγίγνομαι , διά ἐκεῖνος κατά ὑπερβολή μέν ἐπιστήμη μικρός καί βιάζομαι ὁ φύσις , καί χρῆμα θερμός καί μαλακός ὁ κατελυγμένα μικρός πρός ὁ νεάζω ἐπάγω . ἄλλος νικάω ὁ γῆρας · ὀγδοηκοστός γάρ ὑπέρχομαι ἔτος τυγχάνω , καί ὁ ὁ θερμός κατά τε πλεονάζω ἀλλοιόω ὁ γῆρας διπλασιάζω · καί τεταρταῖος νοσηλεύω , εἰς ὁ πρέπω λῆξις ἀναχωρέω .