himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0351.3
XI ( 1 ) Καὶ τὰ τοῦ Παλαμηδὸς οὕς ἀπαγγέλλει . αὐτομάθῃ ἀριστεῖσθαι αὐτὸν καὶ σοφίας ἤδη γεγυμνασμένον καὶ πλεῖω γιγνώσκοντα ἢ δ Χείρων · πρό γὰρ δὴ Παλαμηδὸς ὥραι μὲν οὔπω ἦσαν οὐσία , μηνῶν δ' οὔπω κύκλος , ἐνιαυτὸς δ' οὔπω ὄνομα ἦν τῷ χρόνῳ , οὐδὲ νόμισμα ἦν , οὐδὲ σταθμὰ καὶ μέτρα , οὐδ' ἀριθμεῖν , σοφίας δ' οὔπω ἔρος , ἐπεὶ μῦθος ἦν γράμματα . Βουλομένου δὲ Χείρωνος ἰατρικὴν διδάσκειν αὐτὸν « ἐγώ , » ἔφη « ὦ Χείρων , ἰατρικὴν μὲν ἴδεως οὐκ οὖσαν ἂν εἴδω , εὐρῶμεν δ' οὐκ ἀξίω μανθάνειν , ἀλλ' ἄλλως τὸ ὑπέρφυσον σου τῆς τέχνης ἀπηύξηται μὲν Διί , ἀπηύχηται δὲ Μοίραις , καὶ διέμεν ἂν τὰ Ἀσκληπιοῦ , εἰ μὴ ἐνταῦθ' ἐβέβλητο . ( 2 ) ὅντων δὲ τῶν Ἀχαιῶν ἐν Αὐλίδι πεντὸς ἐδρεν οὐ ράθυμον παιδίαν , ἀλλ' ἀγῶνιν τε καὶ ἰσω σπουδῆς . τῶν δὲ λόγων , ὅς πολλοῖς τῶν ποιητῶν εἴρηται , ὡς στρατεύσει μὲν ἐπὶ Τροίαν ἡ Ἑλλάς , Ὀδυσσεὺς δ' ἐν Ὀλυμπίᾳ μανίαν πλάττοτο καὶ πρὸς ἀρότρῳ εἶν βουὺν ἵππου ἐμιμβάλων , Παλαμηδὴς τ' αὐτὸν ἐλέγχει τῷ Τηλεμάχῳ , οὐ φήσιν ὑγιὲς εἶναι · προθυμοῦνται γὰρ δὴ τῶν Ὀδυσσεὺς ἐς Αὐλίδα ἐλθεῖν καὶ ὄνομα ἤδη αὐτῷ παραδεδοθῆναι τοῖς Ἕλλησιν ἐπὶ δεῖπνῳ , διενεχθῆναι δ' αὐτὸν τῷ Παλαμηδὶ ἐντεῦθεν . ἐκλείψης ἡλίου ἐν Τροίᾳ ἐγένετο καὶ δ στρατὸς ἀθυμοῦ ἦσαν λαμβάνοντες τὴν διοσμησίαν ἐς τὰ μέλλοντα · παρελθὼν οὖν δ Παλαμηδὴς αὐτὸ τε τὸ πάθος τοῦ ἡλίου διεξῆλθε καὶ ὅτι τῆς σελήνης ὑποστρεφούσης αὐτὸν ἐξαμαυρούται καὶ ἀχλὺν ἐλκεῖ , « κακῶν δ' εἰ τινὰ σημαίνοι , ταῦτα δήπου » ἔφη « οἱ Τρῶδες πείσονται · οἱ μὲν γὰρ δίκαιον ἦσαν , ἡμεῖς δ' ἀδίκουμένοι ἤκομεν . προστίκλει δὲ καὶ ἀνίσχοντι τῷ Ἡλίῳ εὐχεσθαι πύλωνα αὐτῷ καταθύσαντας λευκὸν τε καὶ ἀνέντον . » ( 3 ) ταῦτα τῶν Ἀχαιῶν ἐπαινεσάντων ( καὶ γὰρ ἤττηντο τῶν τοῦ Παλαμηδὸς λόγων ) παρελθὼν δ' Ὀδυσσεὺς « δ μὲν χρὴ θύειν » ἔφη « ἢ δ τι εὐχεσθαι ἢ ὅτω , Κάλχας ἐρεῖ , μαντικῆς γὰρ τὰ τοιαῦτα · τὰ δ' ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ εἰ τις τῶν ἀστρῶν ἀπατῇ τε καὶ τάξεις , Ζεὺς οἶδεν , ὅφ' οὗ ταῦτα κεκοσμηται τε καὶ εὐρῆται · σύ δέ , Παλαμηδὴς , ἤττον ληρῆσεις προσέχων τῇ γῇ μᾶλλον ἢ τὰν τῷ οὐρανῷ σοφίζομενος . » ὑπολαβὼν οὖν δ Παλαμηδὴς « εἰ σοφὸς ἦσθα , ὦ Ὀδυσσεῦ , » εἶπεν « ξυνῆκας ἂν , ὅτι μεγάθες ἂν δύναται λέγειν σοφὸν τι περὶ τῶν οὐρανίων μὴ πλείω περὶ τῆς γῆς γιγνώσκων . σὺ δ' ἀπολείλειπαι τούτων οὐκ ἀπίστως · φασι γὰρ ὑμῖν τοῖς Ἰθακησίοις μήτ' ὥρας μήτε γῆν εἶναι . » ἐκ τούτων δ μὲν Ὀδυσσεὺς ἀπήλθεν
Lemmas: XI ( 1 ) καί ὁ ὁ Παλαμηδὸς ὅς ἀπαγγέλλω . αὐτομάθης ἀριστέω αὐτός καί σοφία ἤδη γυμνάζω καί πλείων γιγνώσκω ἢ δ Χείρων · πρό γάρ δή Παλαμηδὸς ὥρα μέν οὔπω εἰμί οὐσία , μείς δέ οὔπω κύκλος , ἐνιαυτός δέ οὔπω ὄνομα εἰμί ὁ χρόνος , οὐδέ νόμισμα εἰμί , οὐδέ σταθμός καί μέτρον , οὐδέ ἀριθμέω , σοφία δέ οὔπω Ἔρως , ἐπεί μῦθος εἰμί γράμμα . Βουλομένου δέ Χείρων ἰατρικός διδάσκω αὐτός « ἐγώ , » φημί « εἰμί Χείρων , ἰατρικός μέν ἶδος οὐ εἰμί εἄν εἴδω , εὑρίσκω δέ οὐ ἄξιος μανθάνω , ἀλλά ἄλλως ὁ ὑπερφύω σύ ὁ τέχνη ἀπεύχομαι μέν Διί , ἀπεύχομαι δέ Μοῖρα , καί δείδω εἄν ὁ Ἀσκληπιός , εἰμί μή ἐνταῦθα βάλλω . ( 2 ) εἰμί δέ ὁ Ἀχαιός ἐν Αὐλίς Πέντος δράω οὖον ῥᾴθυμος παιδεία , ἀλλά ἀγών τε καί ἴσος σπουδή . ὁ δέ λόγος , ὅς πολύς ὁ ποιητής εἴρω , ὡς στρατεύω μέν ἐπί Τροία ὁ Ἑλλάς , Ὀδυσσεύς δέ ἐν Ὀλυμπία μανία πλάσσω καί πρός ἄροτρον εἶμαι βουνός ἵππος ἐμιμβάλων , Παλαμήδης τε αὐτός ἔλεγχος ὁ Τηλέμαχος , οὖον φημί ὑγιής εἰμί · προθυμέομαι γάρ δή ὁ Ὀδυσσεύς εἰς Αὐλίς ἔρχομαι καί ὄνομα ἤδη αὐτός παραδίδωμι ὁ Ἕλλην ἐπί δεῖπνον , διαφέρω δέ αὐτός ὁ Παλαμήδ ἐντεῦθεν . έκλειψη ἥλιος ἐν Τροία γίγνομαι καί δ στρατός ἀθυμέω εἰμί λαμβάνω ὁ διοσμησίαν εἰς ὁ μέλλω · παρέρχομαι οὖν δ Παλαμήδης αὐτός τε ὁ πάθος ὁ ἥλιος διεξέρχομαι καί ὅτι ὁ σελήνη ὑποστρέφω αὐτός ἐξαμαυρόω καί ἀχλύς ἕλκω , « κακός δέ εἰμί τις σημαίνω , οὗτος δήπου » φημί « ὁ Τρῶδες πείθω · ὁ μέν γάρ Δίκαιος εἰμί , ἐγώ δέ ἀδικέω ἥκω . προστικαλεω δέ καί ἀνά-ἴσχω ὁ Ἥλιος εὔχομαι Πύλωνας αὐτός καταθύω λευκός τε καί ἀνίημι . » ( 3 ) οὗτος ὁ Ἀχαιός ἐπαινέω ( καί γάρ αἰτέω ὁ ὁ Παλαμηδὸς λόγος ) παρέρχομαι δέ Ὀδυσσεύς « δ μέν χρή θύω » φημί « ἢ δ τίς εὔχομαι ἢ ὅστις , Κάλχας εἴρω , μαντικός γάρ ὁ τοιοῦτος · ὁ δέ ἐν ὁ οὐρανός καί εἰμί τις ὁ ἄστρον απατός τε καί τάξις , Ζεύς οἶδα , ὑπό ὅς οὗτος κοσμέω τε καί εὑρίσκω · σῦς δέ , Παλαμήδης , κακός λήρησις προσέχω ὁ γῆ μᾶλλον ἢ ὁ ὁ οὐρανός σοφίζω . » ὑπολαμβάνω οὖν δ Παλαμήδης « εἰμί σοφός εἰμί , εἰμί Ὀδυσσεύς , » εἶπον « συνίημι εἄν , ὅτι μεγάθες εἄν δύναμαι λέγω σοφός τίς περί ὁ οὐράνιος μή πλείων περί ὁ γῆ γιγνώσκω . σύ δέ ἀπολείπω οὗτος οὐ ἀπίστως · φημί γάρ σύ ὁ Ἰθακήσιος μήτε ὥρα μήτε γῆ εἰμί . » ἐκ οὗτος δ μέν Ὀδυσσεύς ἀπέρχομαι