himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0224.2
αὐτῶν θύομεν μὴ σιδηροφοροῦντες ἐν ἱεροῖς , μηδ’ ἄμα ἐς βωμοὺς βαίνοντες . ἐγὼ δ’ , ὡς εἴοικεν , ἐμαυτοῦ καὶ τῶν θεῶν ἐκλαθόντες ἔθουν τρόπον , ὃν μήτ’ αὐτὸς εἴωθα , μήτε τις ἀνθρώπων θύοι . ( 45 ) ἀπαλλαττέτω με τῆς αἰτίας καὶ ὁ καιρὸς , ὃν εἵρπην ὁ κατηγορος . τὴν γὰρ ἡμέραν ἐκείνην , ἐν ἧ ταῦτ’ ἐργάσθαι μοι φησιν , εἰ μὲν ἐγενόμην ἐν ἀγρῷ , ἔθουσα , εἰ δ’ ἔθουσα , καὶ ἔφαγον . εἴτα με , ὦ βασιλεῦ , θαυμᾶν ἐρωτᾷς , εἰ μὴ ἐπεγυωρίσων τῇ Ῥώμῃ τότε ; καὶ σύ , βέλτιστε βασιλεῦ , ἐπεγυωρίζας , ἀλλ’ οὐκ ἂν εἴποις ὁδοῦσαι τοιαῦτα , καὶ ὁ συκοφάντας , ἀλλ’ οὐχ ὁμολογήσει τὰ τῶν ἀνδροφόνων πράττειν , εἰ κατὰ τὴν Ῥώμην διητῆτο , καὶ μυριάδες ἀνθρώπων , ὅς βέλτιον ἐανηλατήσει ἢ ὑπάρχειν γραφαῖς , ἐν αἷς τεκμηρίων ἀδικημάτων ἔσται τὸ ἐνταυθ’ εἶναι . καίτοι τὸ ἐς τὴν Ῥώμην ἥκειν καὶ παρατείνειν τάχα τῆς τοῦ νεοτέρα πράττειν δοκεῖν αἰτίας · τὸ γὰρ ἐν πόλει ζῆν , ἐν ἧ πάντες μὲν ὁδοῦλοι , πᾶσα δ’ ἀχράστος ὄντων τε κοὐκ ὄντων , οὐ ἐγγυαλεῖ νεωτέρας ἀπτεσθαι τοῖς γε μὴ λῶν θανατώσι , τοὺς δ’ εὐλαβεστέρους τε καὶ σώφρονας βραδὲως ἄγει καὶ ἐφ’ ἑ ἕστησι . ( 46 ) τί οὖν , ὦ συκοφάντα , κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην ἐπράττον ; εἰ μὲν ὡς σφεαυτὸν ἐρωτᾷς , ἐπειδὴ καὶ σύ ἐρωτᾶν ἡμεις , ἀγώνας φιλομαθῶν καὶ κατηγορίας ἐπ’ ἀνδρῶν χρηστῶν καὶ ἀπολεῖσθαι τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας καὶ πείσαι τὸν βασιλέα μὴ ἀληθῆ λέγων , ἐν’ ἐγὼ μὲν εὐδοκιμοῦν , μαινοῖντο δ’ οὗτοι . εἰ δ’ ὡς φιλοσόφου πυνθάνῃ , τὸν Δημοκρίτου ἐπίνυτον γέλωτα , ὃν ἐς πάντα τὰ τῶν ἀνθρώπων γελᾷ . εἰ δ’ ὡς ἐμοῦ , Φιλᾶσος ὁ Μηλιεὺς ἐτῶν ἑμμεφιλοσοφήσας ἐμοὶ τεττάρων ἐνὸσει τότε , καὶ παρ’ αὐτὸ ἀπεκάνευδον οὕτω διακεμένῳ χαλεπῶς , ὡς καὶ ἀποθανεῖν ὑπὸ τῆς νόσου . καίτοι πολλὰς ἂν γυδάμην ἄγγας ὑπὲρ τῆς ἐκείνου ψυχῆς γενέσθαι μοι , καὶ νῦ Δι’ , εἰ τινες Ὀρφεῖος εἰσιν ὑπὲρ τῶν ἀποθανόντων μελῳδίαι , μηδ’ ἐκείνας ἀγνοήσαι · καὶ γὰρ ἂν μοι δοκῶ καὶ ὑπὸ τὴν γῆν πορευθῆναι δι’ αὐτὸν , εἰ ἐριχθὰ ἦν ταῦτα , οὕτω με ἀνῆρτητο πᾶσιν οἷς φιλοσόφος τε καὶ κατὰ τὸν ἐμὸν νοῦν ἐπράττε . ( 47 ) ταῦτ’ ἔστι μὲν σοι , βασιλεῦ , καὶ Τελεσίνοῦ ἀκούσαι τοῦ ὑπάτου · παρῆν γὰρ κακείνος τῷ Μηλιεῖ , θεραπεύων αὐτὸν νύκτωρ , ὅποσα ἐγώ . εἰ δὲ Τελεσίνοῦ ἀπιστεῖς , ἐπειδὴ τῶν φιλοσοφούντων ἐστὶ , καλῶ τοὺς ἰατροὺς μάρτυρας , εἰσὶ δ’ οὗτοι Σέλευκος θ’ ὁ ἐκ Κυζίκου καὶ Στρατοκλῆς ὁ Σιδώνιος . τούτους ἐρωτᾷ , εἰ ἀληθῆ λέγω . καὶ μαρτυρήσει αὐτοὺς ὑπὲρ τοῦ τριάκοντα εἰκοστοῦ , τῶν αὐτῶν ὄντων μαρτύρων . τὸ γὰρ προκαλεῖσθαι δεῦρο τοὺς τῷ Φιλᾶσῳ προσήκοντας ἀναβολὰς ἴσως ἄγγας τῆς δίκης , ἐπειδὴ αὐτὶκα τῆς Ῥώμης ἀπήραν ἐς τὰ Μηλιεῖον ἤδη καθ’ ὁσίαν τοῦ νεκροῦ . ἔτε , ὦ μάρτυρες , καὶ γὰρ ὁ καὶ παρ’ ἐγγλέταις ὑμῖν ὑπὲρ τούτου . ΜΑΡΤΥΡΕΣ . ( 48 ) Παρ’ ὅσων μὲν τοὺν τῆς ἀληθείας ἡ γραφὴ ἐνεστήκει , δηλοῖ σαφὲς ἡ μαρτυρία τῶν ἀνδρῶν · οὐ γὰρ ἐν προαστοίσις , ἀλλ’ ἐν δόμῳ , οὐκ ἐξω τείχους , ἀλλ’ ἐπ’ οἰκίας , οὐδὲ παρὰ Νερῶν , παρὰ Φιλᾶσῳ δέ , οὐδ’ ἀποσπράττον , ἀλλ’ ὑπὲρ ψυχῆς εὐχόμενος , οὐδ’ ὑπὲρ βασιλείας , ἀλλ’ ὑπὲρ φιλοσοφίας , οὐδ’ ἀντὶ σοῦ χειροτονοῦν νεώτερον , ἀλλ’
Lemmas: αὐτός θύω μή σιδηροφορέω ἐν ἱερός , μηδέ ἄμη εἰς βωμός βαίνω . ἐγώ δέ , ὡς ἔοικα , ἐμαυτοῦ καί ὁ θεός ἐκλανθάνω θέω τρόπος , ὅς μήτε αὐτός εἴωθα , μήτε τις ἄνθρωπος θύω . ( 45 ) ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ αἴτιος καί ὁ καιρός , ὅς ἕρπη ὁ κατήγορος . ὁ γάρ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἐν ἧ αὐτός ἐργάζομαι ἐγώ φημί , εἰμί μέν γίγνομαι ἐν ἀγρός , ἔθω , εἰμί δέ ἔθω , καί ἔφαγον . εἴτα̅ ἐγώ , εἰμί βασιλεύς , Θαύμας ἐρωτάω , εἰμί μή ἐπιγυρόω ὁ Ῥώμη τότε ; καί σῦς , ἀγαθός βασιλεύς , ἐπιγυρόω , ἀλλά οὐ εἄν εἶπον ὁδέω τοιοῦτος , καί ὁ συκοφάντης , ἀλλά οὐ ὁμολογέω ὁ ὁ ἀνδροφόνος πράσσω , εἰμί κατά ὁ Ῥώμη διαιτάω , καί μυριάς ἄνθρωπος , ὅς ἀγαθός ἐανηλατήσει ἢ ὑπάρχω γραφεύς , ἐν ὅς τεκμήριον ἀδίκημα εἰμί ὁ ἐνταῦθα εἰμί . καίτοι ὁ εἰς ὁ Ῥώμη ἥκω καί παρατείνω τάχα ὁ ὁ νέος πράσσω δοκέω αἴτιος · ὁ γάρ ἐν πόλις ζῶ , ἐν ἧ πᾶς μέν οδουλος , πᾶς δέ ἀχράστος εἰμί τε οὐ εἰμί , οὖον εγγυαλεω νέος ἅπτω ὁ γε μή λάω θανάτωσις , ὁ δέ εὐλαβής τε καί σώφρων βραδύς ἄγω καί ἐπί ὅς ἵστημι . ( 46 ) τίς οὖν , εἰμί συκοφάντης , κατά ὁ νύξ ἐκεῖνος πράσσω ; εἰμί μέν ὡς σφεαυος ἐρωτάω , ἐπεί καί σῦς ἐρωτάω ἡμεῖς , ἀγών φιλομαθής καί κατηγορία ἐπί ἀνήρ χρηστός καί ἀπόλλυμι ὁ οὐ ἄξιος καί πείθω ὁ βασιλεύς μή ἀληθής λέγω , ἐν ἐγώ μέν εὐδοκιμέω , μαίνομαι δέ οὗτος . εἰμί δέ ὡς φιλόσοφος πυνθάνομαι , ὁ Δημόκριτος πινυτός γέλως , ὅς εἰς πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος γελάω . εἰμί δέ ὡς ἐγώ , Φιλᾶσος ὁ Μηλιεύς ἔτος εμμεφιλοσοφημι ἐγώ τέσσαρες νοσέω τότε , καί παρά αὐτός ἀπεκάνευδον οὗτος διακεμένῳ χαλεπῶς , ὡς καί ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ νόσος . καίτοι πολύς εἄν γυδαμαζω φάλαγξ ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος Ψυχή γίγνομαι ἐγώ , καί νῦ διά , εἰμί τις Ὀρφεῖος εἰμί ὑπέρ ὁ ἀποθνῄσκω μελῳδία , μηδέ ἐκεῖνος ἀγνοέω · καί γάρ εἄν ἐγώ δοκέω καί ὑπό ὁ γῆ πορεύω διά αὐτός , εἰμί ἐριχθὰ εἰμί οὗτος , οὗτος ἐγώ ἀναρτάω πᾶς ὅς φιλόσοφος τε καί κατά ὁ ἐμός νόος πράσσω . ( 47 ) αὐτός εἰμί μέν σύ , βασιλεύς , καί Τελεσίνος ἀκούω ὁ ὕπατος · πάρειμι γάρ κενός ὁ Μηλιεύς , θεραπεύω αὐτός νύκτωρ , ὁπόσος ἐγώ . εἰμί δέ Τελεσίνος ἀπιστέω , ἐπεί ὁ φιλοσοφέω εἰμί , καλέω ὁ ἰατρός μάρτυς , εἰμί δέ οὗτος Σέλευκος ὁ ὁ ἐκ Κύζικος καί Στρατοκλῆς ὁ Σιδώνιος . οὗτος ἐρωτάω , εἰμί ἀληθής λέγω . καί μαρτυρέω αὐτός ὑπέρ ὁ τριάκοντα εἰκοστός , ὁ αὐτός εἰμί μάρτυς . ὁ γάρ προκαλέω δεῦρο ὁ ὁ φιλάω προσήκω ἀναβολή ἴσως φάλαγξ ὁ δίκη , ἐπεί αὐτίκα ὁ Ῥώμη ἀπαίρω εἰς ὁ Μηλιεύς ἤδη κατά ὅσιος ὁ νεκρός . ἵημι , εἰμί μάρτυς , καί γάρ ὁ καί παρά ἐγγλέταις σύ ὑπέρ οὗτος . Μάρτυς . ( 48 ) παρά ὅσος μέν ὅς ὁ ἀλήθεια ὁ γραφή ἐνίστημι , δηλόω σαφής ὁ μαρτυρία ὁ ἀνήρ · οὖον γάρ ἐν προαστοιτις , ἀλλά ἐν δόμος , οὐ ἐξω τεῖχος , ἀλλά ἐπί οἰκίον , οὐδέ παρά νερό , παρά φιλάω δέ , οὐδέ ἀποσπράττον , ἀλλά ὑπέρ Ψυχή εὔχομαι , οὐδέ ὑπέρ βασίλεια , ἀλλά ὑπέρ φιλοσοφία , οὐδέ ἀντί σύ χειροτονέω νέος , ἀλλά