himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0378.1
ἑυνέστελλαν οἱ Θετταλοὶ τὰ ἐναγίσματα καὶ ἐπεκον ἀρνα μᾶλανα . ( 30 ) πῶν δ᾽ ἐναγίζοντων οὐτ᾽ ἀρخیμουμένων εἰς Τροίαν , εἴ τ᾽ ἀφίκοντο , μεθ᾽ ἡμέραν ἑκατοκοῦν ἐν κόσμῳ πραττόντων , ἐμήνισεὼ δ᾽ Ἀχιλλεύς , καὶ ὅποσα τῇ Θέτταλᾳ ἐνεσκήψεν εἰ διεξίοιμι , ἀδολεσχίας πλείω ὁ λόγος ἔσται . πρὸ ἐτῶν δὲ πού τετάρων ἐντυχὼν ἐνταῦθά μοι ὁ Πρωτεσίλαος ἐκ Πόντου μέν ἤκειν ἔφη ( νεὺς γὰρ ἐπιτυχὼν πλεῦσαι παρὰ τὸν Ἀχιλλέα ξένῳ εἰκαζοὺς ) , τοῦτὶ δὲ θαμὰ πράττειν ἔμοι δ᾽ ἐπόντος , ὡς φιλεταῖρος τε καὶ χρηστός εἴη φίλῶν τῶν Ἀχιλλέως , « ἀλλὰ νῦν » ἔφη « διενεχθεὶς αὐτῷ ἤκω . Θετταλοὶς γὰρ ὑπὲρ τῶν ἐναγισμάτων μηνύοντα αἰσθόμενος « ἐμοί , » ἔφη « ὦ Ἀχιλλεῦ , πάρες τοῦτο » . ὁ δ᾽ οὐ πέπθειται , φησὶ δ᾽ αὐτὸς κακὸν τι ἐκ θαλάττης δώσειν . καὶ δέδια , μὴ παρὰ τῆς Θέτιδος εὐρηντα τι αὐτὸς ὁ δεινὸς ἐκείνος καὶ ἀμιλλᾶτος . » ( 31 ) κἀγὼ μέν , ἔνεν , ταύτ᾽ ἀκούσας τοῦ Πρωτεσίλαο ἐρωιδίας τ᾽ ὠμὴν καὶ θυμίας προσεδαβλήσεσθαι τοὺς Θετταλοὺς ληψὸς ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως ἐπὶ φόβῃ τοῦ κακοῦ ( ταυτὶ γὰρ τὰ πάθη δοκεῖ πως ἐκ θαλάττης ἐπὶ τὰς εὐχάρας τῶν ἡπείρων ἴκάνειν ) , ὠμὴν δὲ καππλυσθήσεσθαι τινὰς τῶν ἐν Θετταλίᾳ πόλεων , οἷα Βοιρὰν τε καὶ Ἐλίκην καὶ τὴν περὶ Λοκρούς Ἀταλάντην ἐπαθὼν τὴν μέν γὰρ κατασύναι φασί , τὴν δ᾽ αὐ βαγῆναι . ἐδόκει δ᾽ ἀλλὰ τῷ Ἀχιλλεὶ καὶ τῇ Θέτιδι , ὅφ᾽ ὧν ἀπολλύσαι Θετταλία . μεγάλων γὰρ δὴ ἐπιτιμίων ὄντων ἐπὶ τῇ κόλῃ , παρ᾽ ἧς οἱ ἄνθρωποι σοφίζονται τὴν πορφύραν , εἰτίαν ἔχον οἱ Θετταλοὶ παρανομησαὶ τι ἐς τὴν βαρὴν ταύτην , εἰ μέν ἀληθῆ , οὐκ οἶδα · ἄλλοι οὖν ἐπικρίμανται αἰτίων , ὅφ᾽ ὧν ἀποδίδονται μέν τοὺς ἀγροὺς , ἀποδίδονται δὲ τὰς οἰκίας , τῶν δ᾽ ἀνδραπόδων τὰ μὲν ἀποδέδρακε σφᾶς , τὰ δὲ πέπραται , καὶ οὐδὲ τοὺς γονεύσιν οἱ πολλοὶ ἐναγίζουσι · ἀπέδοντο γὰρ καὶ τοὺς τάφους . ὥστε τὸ κακόν , ὁ ἡπλεῖ τοὺς Θετταλοὺς ἐκ θαλάττης ὁ Ἀχιλλεὺς δώσειν , ἔνεν , τοῦτ᾽ ἠγώμεθα .
Lemmas: ἑυνέστελλαν ὁ Θεσσαλός ὁ ἐνάγισμα καί πέκω ἀμνός μάλανα . ( 30 ) ποῦ δέ ἐναγίζω οὐ ἀράομαι εἰς Τροία , εἰμί τε ἀφικνέομαι , μετά ἡμέρα εκατοκεω ἐν κόσμος πράσσω , μηνίω δέ Ἀχιλλεύς , καί ὁπόσος ὁ Θέτταλᾳ ενσκήπτω εἰμί διεξέρχομαι , ἀδολεσχία πλείων ὁ λόγος εἰμί . πρό ἔτος δέ πού τέταρος ἐντυγχάνω ἐνταῦθα ἐγώ ὁ Πρωτεσίλαος ἐκ Πόντος μέν ἥκω φημί ( νέος γάρ ἐπιτυγχάνω πλέω παρά ὁ Ἀχιλλεύς ξένος εἰκάζω ) , τοῦτος δέ θαμά πράσσω ἐγώ δέ ἔπειμι , ὡς Φιλεταῖρος τε καί χρηστός εἰμί Φίλων ὁ Ἀχιλλεύς , « ἀλλά νῦν » φημί « διαφέρω αὐτός ἥκω . Θεσσαλός γάρ ὑπέρ ὁ ἐνάγισμα μηνύω αἰσθάνομαι « ἐγώ , » φημί « εἰμί Ἀχιλλεύς , παρίημι οὗτος » . ὁ δέ οὖον πείθω , φημί δέ αὐτός κακός τίς ἐκ θάλασσα δίδωμι . καί δείδω , μή παρά ὁ Θέτις εὐρηντα τίς αὐτός ὁ δεινός ἐκείνος καί ἀμιλλᾶτος . » ( 31 ) ἐγώ μέν , Ενέν , αὐτός ἀκούω ὁ Πρωτεσίλαος ερωιδιος τε ὠμός καί Θυμίας προσβάλλω ὁ Θεσσαλός ληψὸς ὑπό ὁ Ἀχιλλεύς ἐπί φόβη ὁ κακός ( οὗτος γάρ ὁ πάθος δοκέω πως ἐκ θάλασσα ἐπί ὁ εὐχάρης ὁ ἤπειρος ἱκάνω ) , ὠμός δέ καππλυσθήσεσθαι τις ὁ ἐν Θεσσαλία πόλις , οἷος Βοιρὰν τε καί Ἑλίκη καί ὁ περί Λοκρός Ἀταλάντη πάσχω ὁ μέν γάρ κατασύναι φημί , ὁ δέ αὖος βάζω . δοκέω δέ ἀλλά ὁ Ἀχιλλεύς καί ὁ Θέτις , ὑπό ὅς ἀπόλλυμι Θετταλία . μέγας γάρ δή ἐπιτίμιον εἰμί ἐπί ὁ Κόλη , παρά ὅς ὁ ἄνθρωπος σοφίζω ὁ πορφύρα , εἰτίαν ἔχω ὁ Θεσσαλός παρανομηδομαι τίς εἰς ὁ βαρή οὗτος , εἰμί μέν ἀληθής , οὐ οἶδα · ἄλλος οὖν ἐπικρίνω αἴτιος , ὑπό ὅς ἀποδίδωμι μέν ὁ ἀγρός , ἀποδίδωμι δέ ὁ οἰκίον , ὁ δέ ἀνδράποδον ὁ μέν ἀποδιδράσκω σφεῖς , ὁ δέ πέρνημι , καί οὐδέ ὁ γονεύς ὁ πολύς ἐναγίζω · πωλέω γάρ καί ὁ τάφος . ὥστε ὁ κακός , ὁ πλέω ὁ Θεσσαλός ἐκ θάλασσα ὁ Ἀχιλλεύς δίδωμι , Ενέν , οὗτος ἡγέομαι .