himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0353.2
δ μὲν σοφίας ἀριστεία ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων , δ δ' Ὀδυσσεὺς ἀτίμως θ' ἠγίτο πράττειν , καὶ πανουργίας δ' ὅν εἶχεν ἐπὶ τὸν Παλαμήδην ἐστρέφεν . ἐπὶ τούτους δὲ Πρωτεσίλαος τοιαῦτ' ἀπαγγέλλει . τὸν Ἀχιλλέα στρατεύσασθαι ἐπὶ τὰς νήσους καὶ τὰς ἀκταίας πόλεις αἰτήσασθαι τοὺς Ἀχαιοὺς ὅν Παλαμηδὶ στρατεύσῃ . ἐμάχοντο δὲ δὲ μὲν Παλαμήδης γενναίως καὶ σωφρόνως , δ δ' Ἀχιλλεὺς οὐ καθεκτῶς · δ γὰρ θυμὸς ἐξαίρων αὐτὸν εἰς ἀταξίας ἦγεν , ὅθεν ἐχαιρε τῷ Παλαμήδει συνασπιζόντι καὶ ἀπάγοντι μὲν αὐτὸν τῆς ὠφελείας , ὑποτιθεμένω δ' ὡς χρή μάχεσθαι . ( β ) καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐφίκετο λεοντοκόμω λέοντι γενναῖον πραινόντι τε καὶ ἐξεῖροντι , καὶ οὐδ' ἐκκλίνων ταῦτ' ἐπράττεν , ἀλλὰ καὶ βάλλων καὶ φυλαττόμενος βέλη καὶ ἀσπίδα ἀντειροῦν καὶ διώκων στίφος . ἐξέπλευσαν μὲν δὴ χαίροντες ἀλλήλοις , εἶποντο δ' αὐτοὺς Μυρμιδόνες τε καὶ οἱ ἐκ Φυλακῆς Θετταλοὶ , ταχύναι γὰρ μετὰ ταῦτα τὴν ἑαυτῶ δύναμιν φησιν ὁ Πρωτεσίλαος ὑπ' Ἀχιλλέως , καὶ Μυρμιδόνες οὕτως ὀνομασθῆναι πάντας Θετταλούς , αἱ μὲν οὖν πόλεις ἤλασσοντο καὶ ἐδόκιμα τῷ Παλαμήδους ἔργα ἀπηγγέλλετο , ἰσθμὸν διορύχαι καὶ ποταμοὺς εἰς τὰς πόλεις ἐπιστραφέναι καὶ σταυροὺς λιμένων καὶ ἐπιπτιμάματα , νυκτωρίας δ' ἢ περὶ Ἀβύδον , ὅποτε τρωθὲντες δὲ μὲν Ἀχιλλεὺς ἀνεχώρησεν , δὲ Παλαμήδης δ' οὐκ ἐπείπεν , ἀλλὰ πρὶν μέσην ἐστανίαν νύκτα εἰλὲ τὸ χωρίον . ( γ ) δ δ' Ὀδυσσεὺς ἐν Τροίᾳ ἐυνετίθει λόγους πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα ψευδεῖς μὲν , πιθανοὺς δὲ πρὸς τὸν εὐθὺς ἀκούοντα , ὡς ἐρήμη μὲν Ἀχιλλεὺς τῶν Ἑλλήνων ἀρχῆς , μαστροπὴ δὲ τῷ Παλαμήδει χρήσθαι . « καὶ ἀφίζονται μὲν » ἔφη « μικρὸν ὑστερον σοὶ μὲν βοῦς τ' ἀπάγοντες καὶ ἵππους καὶ ἀνδρόποδα , ἑαυτοὺς δὲ χρήματα , οἱς ὑποποιήσονται δήπου τοὺς δυνατοὺς τῶν Ἑλλήνων ἐπὶ σέ . Ἀχιλλέως μὲν οὖν ἀπέχεσθαι χρή καὶ γιγνώσκοντας αὐτὸν φυλάττεσθαι , τὸν σοφιστὴν δ' ἀποκτεῖναι τοῦτον . εὑρήσει δὲ μοι κατ' αὐτοῦ τέχνην , δι' ἧς μισηθήσεται θ' ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ ἀπολείπεται ὑπ' αὐτῶν . » καὶ διεξῆλθεν , ὡς ἡτοιμάσατο αὐτῷ τὰ περὶ τῶν Φρύγας καὶ τὸ χρυσίον τὸ ληφθὲν ὑπὸ τῷ Φρυγί . σοφίας δὲ τούτων ἐπινενόησθαι δοκοῦντων καὶ ἐυντιθεμένου τῇ ἐπιβουλῇ τοῦ Ἀγαμέμνονος « ἄγε δή , ὦ βασιλεῦ , » ἔφη « τὸν μὲν Ἀχιλλέα φυλάττε μοι περὶ τὰς πόλεις , ἐν αἷς ἐστι νῦν , τὸν Παλαμήδην δ' ὡς τεῖχομαχῆσοντα τῷ Ἰλίῳ καὶ μηχανὰς εὕρησοντα μεταπέμπου ἐνταῦθα · ἄνευ γὰρ τοῦ Ἀχιλλέως ἤκων οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐσται ἀλώτος , ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ἥττον σοφοί . » ( δ ) ἐδοξε ταῦτα καὶ ἐπεσον οἱ κήρυκες ἐς Λέσβον , ἐκάλυψε δ' οὐπω πᾶσαν , ἀλλ' ἤδη τὰ περὶ αὐτὴν εἶχεν . πόλις Αἰολὶς Λυρνησσὸς φησιν τεῖχος ἔχειν τὸν σίφωνα καὶ οὐδ' ἀτείχιστος , ἢ φασὶ τὴν Ὀρέφεως προσενεχθῆναι λύραν καὶ δοῦναι τινα ἤχην ταῖς πέτραις , καὶ μεμουσῆσθαι ἐπὶ καὶ νῦν τῆς Λυρνησσοῦ τὸ περὶ τὴν θάλατταν ὑπ' ὀδῆς τῶν πετρῶν . ἐνταῦθα προσκαληθεὶς δεκάτῃ ἡμέρᾳ ( γελᾶσθον γὰρ ἤν ἀλλοῦν τὸ χωρίον ) ἀπήγγειλαν μὲν οἱ κήρυκες τὸ τοῦ
Lemmas: δ μέν σοφία ἀριστεία στεφανόω ὑπό ὁ Ἕλλην , δ δέ Ὀδυσσεύς ἄτιμος ὁ ἄγω πράσσω , καί πανουργία δέ ὅς ἔχω ἐπί ὁ Παλαμήδης στρέφω . ἐπί οὗτος δέ Πρωτεσίλαος τοιοῦτος ἀπαγγέλλω . ὁ Ἀχιλλεύς στρατεύω ἐπί ὁ νῆσος καί ὁ ἀκταία πόλις αἰτέω ὁ Ἀχαιός ὅς Παλαμήδ στρατεύω . μάχομαι δέ δέ μέν Παλαμήδης γενναῖος καί σωφρόνως , δ δέ Ἀχιλλεύς οὖον καθεκτός · δ γάρ θυμός ἐξαίρω αὐτός εἰς ἀταξία ἄγω , ὅθεν χαίρω ὁ Παλαμήδης συνασπίζω καί ἀπάγω μέν αὐτός ὁ ὠφέλεια , ὑποτίθημι δέ ὡς χρή μάχομαι . ( Β ) καί γάρ δή καί ἐφικνέομαι λεοντοκομέω λέων γενναῖος πραινόντι τε καί ἐξεῖπον , καί οὐδέ ἐκκλίνω αὐτός πράσσω , ἀλλά καί βάλλω καί φυλάσσω βέλος καί ἀσπίς ἀντιλέγω καί διώκω στίφος . ἐκπλέω μέν δή χαίρω ἀλλήλων , εἶπον δέ αὐτός Μυρμιδών τε καί ὁ ἐκ φυλακή Θεσσαλός , ταχύνω γάρ μετά οὗτος ὁ ἑαυτοῦ δύναμις φημί ὁ Πρωτεσίλαος ὑπό Ἀχιλλεύς , καί Μυρμιδών οὕτως ὀνομάζω πᾶς Θεσσαλός , ὁ μέν οὖν πόλις ἐλαύνω καί δόκιμος ὁ Παλαμήδης ἔργον ἀπαγγέλλω , ἰσθμός διορυχή καί ποταμός εἰς ὁ πόλις ἐπιστρέφω καί σταυρός λιμήν καί ἐπιπτιμάματα , νυκτωρίας δέ ἢ περί Ἄβυδος , όποτε τιτρώσκω δέ μέν Ἀχιλλεύς ἀναχωρέω , δέ Παλαμήδης δέ οὐ ἐπεῖπον , ἀλλά πρίν μέσος ἐστανίαν νύξ αἱρέω ὁ χωρίον . ( γ ) δ δέ Ὀδυσσεύς ἐν Τροία ευνετιθεω λόγος πρός ὁ Ἀγαμέμνων ψευδής μέν , πιθανός δέ πρός ὁ εὐθύς ἀκούω , ὡς ἐρῆμος μέν Ἀχιλλεύς ὁ Ἕλλην ἀρχή , μαστροπός δέ ὁ Παλαμήδης χράω . « καί αφιζοντ μέν » φημί « μικρός ὕστερος σύ μέν βοῦς τε ἀπάγω καί ἵππος καί ανδροπους , ἑαυτοῦ δέ χρῆμα , οἱςστις ὑποποιέω δήπου ὁ δυνατός ὁ Ἕλλην ἐπί σός . Ἀχιλλεύς μέν οὖν ἀπέχω χρή καί γιγνώσκω αὐτός φυλάσσω , ὁ σοφιστής δέ ἀποκτείνω οὗτος . εὑρίσκω δέ ἐγώ κατά αὐτός τέχνη , διά ὅς μισέω ὁ ὑπό ὁ Ἕλλην καί ἀπολείπω ὑπό αὐτός . » καί διεξέρχομαι , ὡς ἑτοιμάζω αὐτός ὁ περί ὁ Φρύξ καί ὁ χρυσίον ὁ λαμβάνω ὑπό ὁ Φρύξ . σοφία δέ οὗτος ἐπινοέω δοκέω καί ευντιτιθημι ὁ ἐπιβουλή ὁ Ἀγαμέμνων « ἄγω δή , εἰμί βασιλεύς , » φημί « ὁ μέν Ἀχιλλεύς φυλάσσω ἐγώ περί ὁ πόλις , ἐν ὅς εἰμί νῦν , ὁ Παλαμήδης δέ ὡς τειχομαχέω ὁ Ἴλιον καί μηχανή εὑρίσκω μεταπέμπω ἐνταῦθα · ἄνευ γάρ ὁ Ἀχιλλεύς ἥκω οὐ ἐγώ μόνος εἰμαι ἁλωτός , ἀλλά καί ἄλλος ἥσσων σοφός . » ( δ ) δοκέω οὗτος καί πίπτω ὁ κῆρυξ εἰς Λέσβος , καλύπτω δέ οὔπω πᾶς , ἀλλά ἤδη ὁ περί αὐτός ἔχω . πόλις Αἰολεύς Λυρνησσός φημί τεῖχος ἔχω ὁ σίφων καί οὐδέ ἀτείχιστος , ἢ φημί ὁ Ὀρέφεως προσφέρω λύρα καί δίδωμι τις ἠχή ὁ πέτρα , καί μεμουσῆσθαι ἐπί καί νῦν ὁ Λυρνησσός ὁ περί ὁ θάλασσα ὑπό ὁδή ὁ πέτρα . ἐνταῦθα προσκαλέω δέκατος ἡμέρα ( γελάω γάρ ἐάν ἀλύω ὁ χωρίον ) ἀπαγγέλλω μέν ὁ κῆρυξ ὁ ὁ