himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0742.1
ἀπασαν ποιεῖ τὴν Αἴγυπτον . 9 Ἴδοις ἄν , ἴδοις καὶ τὰ μεγάλα τότε κατὰ τὴν ἐκεῖσε χώραν θαύματα · ἐπὶ μιᾶς γῆς πλωτῆρα τὸν αὐτὸν καὶ γηπόνον , καὶ νεωμόνας βους καὶ μετ’ ὀλίγον ἁλκάδας , καὶ νῆσον ἐξαιρήνης τὴν πρόσθεν πόλιν χερσαύουσαν . Τότε δὴ τότε πᾶσαν εὐπαθεῖν λόγος τὴν Αἴγυπτον ἐν χοροῖς τα εἶναι καὶ μέλεσι · πλεύσει μὲν τὸν Νεῖλον αἱ συνήθεις ἁλκάδες , οὐ κατὰ χρείαν μόνον , ὥσπερ καὶ πρῆην ἀνῆγοντο , ἀλλ’ οἷον πομπὴν τινὰ διὰ τοῦ πελάγους τῷ ποταμῷ πομπευούσαι · οἱ δὲ δὴ πλωτῆρες αὐτῶν ὑπερήχοντο καὶ πάντες χορεύουσι , ἀντὶ τῶν σπιλῶν τῶν ναυτικῶν φέροντες κύμβαλα . Πλεῖ ποτὶ καὶ μυριόστροφος ἁλκάς , πολλὸν μὲν χρόνον χερσεύουσα , δι’ μὴ πελάγος τοσούτου εὐρύσεως βαθυτένη , ὥστε καὶ λύσαι τὰ πείσματα · τότε δὲ καὶ ἐκ λιμνῶν ἀνάγεται καὶ τοῖς παντοίαις ἀνέμοις ἀπλώσασα μετεώρος ὑπὲρ τῶν κυμάτων φέρεται . 10 Πῶς ὦμιν , ὦ παῖδες , ἔχειν ταῦτα δοκεῖ ; ἀρ’ οὐχὶ καλῶς τα τα ἁλλα καὶ ὅτι τοῖς παροῦσι μᾶλα προσφόρος ἀπεικάσται ; Ἔθέλω δὲ ὦμιν καὶ Ἀλκαίου τινὰ λόγον εἰπεῖν , ἐν ᾧ ἐκεῖνος ἦσεν ἐν μέλεσι παῖδνα γράφας Ἀπόλλωνον . Ἐροῦ δὲ ὦμιν οὐ κατὰ τὰ μέλη τὰ Ἀλδαία , ἐπεὶ μηδὲ ποιητικὸς τις ἐγώ , ἀλλὰ τὸ μέτρον αὐτὸ λύσας εἰς λόγον τῆς λύρας . Ὦτε Ἀπόλλων ἐγένετο , χορεύσας αὐτὸν ὁ Ζεὺς μήτρα τε γηροῦ καὶ λύρα , δοὺς τε ἐπὶ τοὺς ἕρμα ἐλαύνειν ( κύκνον δὲ ἦσαν τὸ ἄρμα ) εἰς Δελφοὺς πέμψαι καὶ Κασταλίαν νάματα , ἐκεῖθεν προρπεύσωντα δίκην καὶ θεμὶν τοῖς Ἑλλήσιν . Ὁ δὲ ἐπιδὰς ἐπὶ τῶν ἀρμάτων ἔρπας τοὺς κύκνους ἐς Ὑπερβορέους πέτεσθαι . Δελφοὶ μὲν οὖν , ὡς ἤσθοντο , παῖδνα συνθέντες καὶ μέλος , καὶ χοροὺς κθιδὼν περὶ τῶν τρίποδα στήσαντες , ἐκάλουν τὸν θεὸν ἐς Ὑπερβορέων ἐλθεῖν · ὁ δὲ ἔτος ὅλον παρὰ τοῖς ἐκεῖ θεμιστεύσας ἀνθρώποις , ἐπειδὴ καιρὸν ἐνόμιζε καὶ τοὺς Δελφικοὺς τῆγσαι τρίποδας , αὐθὶς κελεύει τοὺς κύκνους ἐς ἐς Ὑπερβορέων ἀρίπτασθαι . 11 Ἦν μὲν οὖν θέρος καὶ τοῦ θέρους τὸ μέσον αὐτό , ὅτε ἐς Ὑπερβορέων Ἀλκαῖος ἄγει τὸν Ἀπόλλωνα · θεν δὴ θέρους ἐκλαμποντος καὶ ἐπιζυμοῦντος Ἀπόλλωνος θερινὸν τι καὶ ἡ λύρα περὶ τὸν θεὸν ἀδύρεται . Ἄδουσι μὲν ἀρδὸνες αὐτῷ ὁποῖον εἴκός ἂσαι παρ’ Ἀλκαίῳ τὰς ὀρνίθας · ἄδουσι δὲ καὶ χαλιδόνες καὶ τέττιγες , οὐ τὴν ἑαυτῶν τύχην τὴν ἐν ἀνθρώποις ἀγγέλουσαι , ἀλλὰ πάντα τὰ μέλη κατὰ θεοῦ φθεγγόμεναι · ῥεῖ καὶ ἀργοῦς ἡ Κασταλία κατὰ ποίην νάμσαι καὶ Κηρυσσὸς μέγας αἴρεται πορφυρῶν τοῖς κύμασι , τὸν Ἐνπέας τοῦ Ὀμήρου μιμοῦμενος . Βιάζεται μὲν γὰρ Ἀλκαῖος ὁμοίως Ὀμήρῳ ποιήσειν καὶ ὕδωρ θεοῦ ἐπιδύμαν αἰσθῆσθαι δυνάμενον . Ἄρ’ οὖν ἰκανὸς ἡμῖν δοκεῖ λελύσθαι τὸ ἔγκλημα ; Καὶ μὴν ἐγὼγε ἕτοιμος αὐτὸς τὲ ἐπιληφθῆσθαι , καὶ ὕμᾶς ἀξιοῦν τὴν αὐτὴν φέρειν ὑπὲρ τῶν παρόντων ψφρον ἐμοί . 12 Ἔγω δὲ τὸν τῶν Μουσῶν τέχνην προσφθεγξάμεν ὀλίγα , πρότερον ψυχὴν πέρω διέξειδων , ἵνα καθάπερ ἐν κατώτερῳ τινὶ τοῖς περὶ θείας καὶ μακαρίας ψυχῆς λόγοις ἐμφερόμενον τὸν ἄνδρα σκέψῃσθε . Ἔχει δὲ
Lemmas: ἅπας ποιέω ὁ Αἴγυπτος . 9 ὁράω ἄν , ὁράω καί ὁ μέγας τότε κατά ὁ ἐκεῖσε χώρα θαῦμα · ἐπί εἷς γῆ πλωτήρ ὁ αὐτός καί γηπόνος , καί νεωμοναω βοῦς καί μετά ὀλίγος Ἀλκάδας , καί νῆσος ἐξαιρέω ὁ πρόσθεν πόλις χερσαυειμι . τότε δή τότε πᾶς εὐπαθέω λόγος ὁ Αἴγυπτος ἐν χορός ὁ εἰμί καί μέλος · πλέω μέν ὁ Νεῖλος ὁ συνήθης ἁλκάδες , οὖον κατά χρεία μόνος , ὥσπερ καί πρᾷος ἀνάγω , ἀλλά οἷος πομπή τις διά ὁ πέλαγος ὁ ποταμός πομπεύω · ὁ δέ δή πλωτήρ αὐτός ὑπερέχω καί πᾶς χορεύω , ἀντί ὁ σπίλος ὁ ναυτικός φέρω κύμβαλον . πλέω πρός καί μυριόστροφος ἀλκή , πολύς μέν χρόνος χερσεύω , διά μή Πελάγος τοσοῦτος ευρυσις βαθύς , ὥστε καί λύω ὁ πεῖσμα · τότε δέ καί ἐκ λίμνη ἀνάγω καί ὁ παντοῖος ἄνεμος ἁπλόω μετέωρος ὑπέρ ὁ κῦμα φέρω . 10 Πῶς ὦμιν , εἰμί παῖς , ἔχω οὗτος δοκέω ; ἀρά οὐ καλῶς ὁ ὁ ἀλλά καί ὅτι ὁ πάρειμι μῆλον Προσφόρος ἀπεικάζω ; ἐθέλω δέ ὦμιν καί Ἀλκαῖος τις λόγος εἶπον , ἐν ὅς ἐκεῖνος ἤθω ἐν μέλος παιδνός Γράφας Ἀπόλλων . ἔρομαι δέ ὦμιν οὖον κατά ὁ μέλος ὁ Ἀλδαία , ἐπεί μηδέ ποιητικός τις ἐγώ , ἀλλά ὁ μέτρον αὐτός λύω εἰς λόγος ὁ λύρα . Ὦτος Ἀπόλλων γίγνομαι , χορεύω αὐτός ὁ Ζεύς μήτρα τε γηρόω καί λύρα , δίδωμι τε ἐπί ὁ ἕρμα ἐλαύνω ( κύκνος δέ εἰμί ὁ ἄρμα ) εἰς Δελφοί πέμπω καί Κασταλία νᾶμα , ἐκεῖθεν προρπεύσωντα δίκη καί θέμις ὁ Ἕλλην . ὁ δέ πιδάω ἐπί ὁ ἄρμα ἕρπη ὁ κύκνος εἰς Ὑπερβόρεοι πέτομαι . Δελφοί μέν οὖν , ὡς ἐσθίω , παιδνός συντίθημι καί μέλος , καί χορός κθιδηω περί ὁ τρίπους ἵστημι , καλέω ὁ θεός εἰς Ὑπερβόρεοι ἔρχομαι · ὁ δέ ἔτος ὅλος παρά ὁ ἐκεῖ θεμιστεύω ἄνθρωπος , ἐπεί καιρός νομίζω καί ὁ Δελφικός τάσσω τρίπους , αὐθίς κελεύω ὁ κύκνος εἰς εἰς Ὑπερβόρεοι αριπετομαι . 11 ἦς μέν οὖν θέρος καί ὁ θέρος ὁ μέσος αὐτός , ὅτε εἰς Ὑπερβόρεοι Ἀλκαῖος ἄγω ὁ Ἀπόλλων · τίθημι δή θέρος ἐκλάμπω καί ἐπιζυμοῦντος Ἀπόλλων θερινός τίς καί ὁ λύρα περί ὁ θεός ἀδύρεται . ἀείδω μέν ἀρδὸνες αὐτός ὁποῖος εἰκός ἀάω παρά Ἀλκαῖος ὁ ὄρνις · ἀείδω δέ καί χαλιδόνες καί τέττιξ , οὖον ὁ ἑαυτοῦ Τύχη ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀγγέλλω , ἀλλά πᾶς ὁ μέλος κατά θεός φθέγγομαι · ῥέω καί Ἀργώ ὁ Κασταλία κατά ποῖος νάμσαι καί Κηρυσσὸς μέγας ἀείρω πορφύρα ὁ κῦμα , ὁ Ἐνπέας ὁ Ὄμηρος μιμέομαι . βιάζω μέν γάρ Ἀλκαῖος ὁμοίως Ὅμηρος ποιέω καί ὕδωρ θεός επιδυμεις αἰσθάνομαι δύναμαι . ἄρα οὖν ἰκανός ἐγώ δοκέω λύω ὁ ἔγκλημα ; καί μήv ἐγώ ἑτοῖμος αὐτός τε ἐπιλαμβάνω , καί ὑμεῖς ἀξιόω ὁ αὐτός φέρω ὑπέρ ὁ πάρειμι ψφρον ἐγώ . 12 ἐγώ δέ ὁ ὁ Μοῦσα τέχνη προσφθέγγομαι ὀλίγος , πρότερος ψυχή περάω διεξειδηω , ἵνα καθάπερ ἐν κατωτέρω τις ὁ περί θεῖος καί μακάριος Ψυχή λόγος ἐμφέρω ὁ ἀνήρ σκέπτομαι . ἔχις δέ