himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0443.2
( 1 ) Βοσπόρῳ καὶ Συμπληγάδων ἡ Ἀργὼ διεκπλεύσασα μέσον ἤδη τέμνει τὸ ρόβιον τοῦ Πόντου , καὶ θέλγει τὴν θαλάτταν Ὀρφεὺς ἀζών , ἡ δ’ ἀκούει καὶ ὑπὸ τῆς ᾠδῆς κεῖται ὁ Πόντος . τὰ μὲν δὴ ἀγώγιμα τῆς νεὼς Διόσκουροι καὶ Ἥρακλῆς , Αἰακίδαι τε καὶ Βορεᾶδαι καὶ ὅσον τῆς ἡμιθείου φυλῆς φύσει , τρώτις δ’ ὑφήρτισται τῇ νηὶ ἐνδὸν ἀρχαῖον , ὃ κατὰ Δωδῶνιν ὁ Ζεὺς ἐς τὰ μαντεῖα ἐγέρτω . ( 2 ) γνώμη δ’ ἐς τὸν πλοῦν ἦδε . χρυσοῦν ἀποκείται τι ἐν Κόλχοις κωδῶν χρυσῷ ἀρχαῖον , δὲ λέγεται τὴν Ἑλλῆν ὁμοῦ τῷ Φρίξῳ διὰ τοῦ οὐρανοῦ περιόμεναι τοῦτ’ Ἰάσονι εἰλεῖν , ὡ παῖ , πεποιήσαι θόλον ( φρουρὸς γὰρ τις αὐτῷ δράκων ἐμπέπλεκται δεῖνὸν βλέπων καὶ ὑπερωρῶν τοῦ καθεύδειν ) , θοεν ἀρχει τῆς νεὼς , ἐπεὶδὴ βλέπει ἐς αὐτὸν ἡ τοῦ πλοῦ αἰτία . καὶ Τίφρος μέν , ὦ παῖ , κυβερνᾷ , λέγεται δ’ οὕτωσι πρῶτος ἀνθρώπων ἀπιστουμένῃν θαρρῆσαι τὴν τέχνην , Λυγκεὺς δ’ ὁ Ἀραρεῖος ἐπιτέτακται τῇ πρώρᾳ δεῖνός ὤν ἐκ πολλοῦ τ’ ἰδεῖν καὶ ἐς πολὺ καταβλέψαι τοῦ βάθους , καὶ πρῶτος μὲν ὑποκειμένων ἐραμάτων αἰεῖσθαι , πρῶτος δ’ ὑποραινούσων γῆν ἀσπάζεσθαι . ( 3 ) ἀλλὰ νῦν ἐκπεπλήγμαι μοι δοκεῖ καὶ τὸ τοῦ Λυγκεῖος ὄμμα τὴν προσβολὴν τοῦ φάσματος , ὅρ’ οὐ καὶ οἱ πεντήκοντα σχασμένοι τοῦ εἴρεσιαν , Ἥρακλῆς μὲν ἀτρεπτος μένον τοῦ θαύματος , ἀπε δὲ πολλοῖς ὁμοίως ἐντυγών , οἱ δὲ λοιποὶ θαυμὰ τὲ σιμα τοῦτο λέγουσιν · ὁρᾶται γὰρ αὐτοῖς Γλαῦκος ὁ Πόντιος . οἴχθαι δ’ οὕτωσι ποτε λέγεται τὴν ἀρχαίαν Ἀνθόδναν , καὶ πῶς μὲν τινὸς ἐπιθαλαττίας γεύσασθαι , κῦματος δ’ ὑποδραμόντος αὐτὸν ἐς τὰ πόν ἰχθύων ἀπηνέχθη ἤδη . μαντεύεται μέν οὖν μέγα τι , ὡς εἴκας , περὶεστι γὰρ αὐτῷ τῆς τέχνης · τὸ δ’ εἶδος ὑγρὸν μὲν αὐτῷ γενένοι βόστρυμοι , λευκοὶ δ’ ἰεῖσι καλῶτερ χρονοῖ , βαρεῖς δὲ πλόκαμοι κάμης , καὶ τοῖς ὠμοῖς ἐπορρεύουσιν ὅσον ἐσπάσαντο θαλάττης , ὀφρύς δὲ λάλαια καὶ ξυνάπτουσαι πρὸς ἀλλήλας σὺν μία . ( 4 ) φεῦ τοῦ βραχίονος , ὡς γηγυμνασται πρὸς τὴν θαλάτταν ἐμπίπτον ἀεὶ τοῖς κύμασι καὶ λείψινον αὐτὲ ἐς τὴν νῆσιν . φεῦ τῶν στέρονων , ὡς λάζην μέν αὐτοῖς ἐγκατέσπαρται
Lemmas: ( 1 ) Βόσπορος καί Συμπληγάς ὁ Ἀργώ διεκπλέω μέσος ἤδη τέμνω ὁ ροβιος ὁ Πόντος , καί θέλγω ὁ θάλασσα Ὀρφεύς ἄζω , ὁ δέ ἀκούω καί ὑπό ὁ ᾠδή κεῖμαι ὁ Πόντος . ὁ μέν δή ἀγώγιμος ὁ ναός Διόσκορος καί Ἡρακλῆς , Αἰακίδης τε καί Βορεάδης καί ὅσος ὁ ημιθειον Φυλή φύσις , τρωτός δέ υφηρτιειμι ὁ ναῦς ἐνδίδωμι ἀρχαῖος , ὅς κατά Δωδώνη ὁ Ζεύς εἰς ὁ μαντεῖος ἐγείρω . ( 2 ) γνώμη δέ εἰς ὁ πλόος ἀείδω . χρύσεος απόκειται τίς ἐν Κόλχος κώδων χρυσός ἀρχαῖος , δέ λέγω ὁ Ἑλλῆς ὁμοῦ ὁ Φρίξος διά ὁ οὐρανός περίειμι οὗτος Ἰάσων εἴλω , εἰμί παῖς , ποιέω θόλος ( φρουρός γάρ τις αὐτός δράκων ἐμπλέκω δεινός βλέπω καί ὑπεροράω ὁ καθεύδω ) , θοός ἄρχω ὁ ναός , ἐπειδή βλέπω εἰς αὐτός ὁ ὁ πλόος αἰτία . καί Τίφρος μέν , εἰμί παῖς , κυβερνάω , λέγω δέ οὕτως πρῶτος ἄνθρωπος ἀπιστέω θαρσέω ὁ τέχνη , Λυγκεύς δέ ὁ Ἀραρεῖος ἐπιτάσσω ὁ πρώρα δεῖνα εἰμί ἐκ πολύς τε ὁράω καί εἰς πολύς καταβλέπω ὁ βάθος , καί πρῶτος μέν ὑπόκειμαι ἐραμάτων αιιημι , πρῶτος δέ υποραινουσος γῆ ἀσπάζομαι . ( 3 ) ἀλλά νῦν ἐκπλήσσω ἐγώ δοκέω καί ὁ ὁ λύγκειος ὄμμα ὁ προσβολή ὁ φάσμα , ὅρος οὖον καί ὁ πεντήκοντα σχάζω ὁ εἰρεσία , Ἡρακλῆς μέν ἄτρεπτος μένω ὁ θαῦμα , θέραψ δέ πολύς ὁμοίως εντυγη , ὁ δέ λοιπός θαμά τε σιμός οὗτος λέγω · ὁράω γάρ αὐτός Γλαῦκος ὁ Πόντιος . οἴγω δέ οὕτως ποτός λέγω ὁ ἀρχαῖος Ἀνθόδναν , καί πῶς μέν τις ἐπιθαλάσσιος γεύω , κῦμα δέ ὑποτρέχω αὐτός εἰς ὁ πως ἰχθύς ἀποφέρω ἤδη . μαντεύομαι μέν οὖν μέγας τίς , ὡς ἵημι , περίειμι γάρ αὐτός ὁ τέχνη · ὁ δέ εἶδος ὑγρός μέν αὐτός γίγνομαι βοστρυεγω , λευκός δέ ἴς καλῶτερ χρόνος , βαρύς δέ πλόκαμος κάμνω , καί ὁ ὠμός επορρευειμι ὅσος σπάω θάλασσα , ὀφρύς δέ λεῖος καί συνάπτω πρός ἀλλήλων σύν εἷς . ( 4 ) φεῦ ὁ βραχύς , ὡς γυμνάζω πρός ὁ θάλασσα ἐμπίπτω ἀεί ὁ κῦμα καί λείπω αὐτός εἰς ὁ νῆσις . φεῦ ὁ στεροναω , ὡς λάζη μέν αὐτός ἐγκατασπείρω