himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0256.1
Ἀρχαδίαν ἀγορὰν πολέμου πρόκειται καὶ τῶν Ἑλλήνων κακὰ τὴν Ἀρχαδίαν τρέφει , καὶ περιέρχεται πόλεμος αἰτίαν οὐκ ἔχων . ( 2 ) τοῦδε μὲν ἡ ἐπίπαν ἰδέα τοῦ Διονυσίου , καθ’ ἣν τὰ τῆς μελέτης αὐτῷ προβαίνειν ἐπισκοπουμένην καιρόν , ὅσονπερ ὁ Ίσος . δ δὲ λόγος ὁ περὶ τοῦ Διονυσίου λεγόμενος ὡς Χαλδαϊοὶ τέχνας τοὺς ὁμιλητὰς τὴν μνημωνικὴν ἀναπαιδεύοντας , πότεν εἰρηται ἐγὼ δηλώσω . τέχνη μνήμης οὐκ εἰσιν οὐδ’ ἂν γένοιτο · μνήμη μὲν γὰρ δίδωσι τέχνας , αὐτὴ δ’ ἀδίδακτος καὶ οὐδεμιᾷ τέχνῃ ἀλωτός · ἐστι γὰρ πλεονέκτημα φύσεως ἢ τῆς ἀθανάτου ψυχῆς μοῖρα . οὐ γὰρ ἄν ποτε ὑπητὰ νομισθείη τῶνθρώποις , οὐδὲ διδάκτα , ἂ μὴθουν , εἰ μνήμην εὐνεπολιτεύετο ἀνθρώπους , ἂν εἴτε μητέρα δεῖ χρόνῳ καλεῖν , εἴτε παῖδα , μὴ διαπεραμένα πρὸς τοὺς ποιητάς , ἀλλ’ ἔστω ὅ τι βούλονται . ( 3 ) πρὸς δὲ τούτοις τὴς ὄντες εὐθὺς κατὰ τὴς ἑαυτοῦ δόξης ἐν σοφοῖς γραμματικοῖς , ὡς γοῦν τινες ἐν μετριοῖς διαβάλλειν καὶ ἂ δρῶσις ἐπαιδεύθη · πότεν οὖν τὸ μνημονικὸν τοῖς ἀκροαταῖς ; ἀπλῆστα τὴν ἡδονὴν ἐδίδει τὰ τοῦ Διονυσίου καὶ πολλακὴς ἐπαναλαμβάνειν αὐτὰ ἠγαχάζετο , ἐπειδὴ ἐννέει σφῶν καιρόνων τὴν ἀρχαίτητα . οἱ δὲ εὐπαίδευτοι τῶν νέων ἐνετυποῦντο αὐτὰ ταῖς γνώμαις καὶ ἀπήγγειλον ἐτέρους μελέτη μέλλον ἢ μνήμῃ εὐειληφότας , ὅταν μνημονικοὶ τ’ ἀνομαίζοντο καὶ τέχνην αὐτὸ πεποιημένοι . ἔνδεν δριμύων τινες τὰς τοῦ Διονυσίου μελέτας ἐπερματολογήσθαι φασιν , ὡς δὴ ἄλλο ἄλλοι ἐυνενεχόντων ἐς αὐτάς , ἐν ᾧ ἐβραχυλόγησεν . ( 4 ) Μεγάλων μὲν οὖν ἡξίουτο καὶ τῶν πόλεων , ὑπόσαι αὐτὸν ἐπὶ σοφίᾳ ἐθαύμαζον , μεγίστων δ’ ἐκ βασιλικῶν Ἄδριανὸς γὰρ σατράπην μὲν αὐτὸν ἀπέφηνεν οὐκ ἀρατῶν ἔθνων , κατέλειψ δὲ τοῖς δημοσίᾳ ἱππεύσει καὶ τοῖς ἐν τῷ Μουσείῳ στοιχουμένοις , τὸ δὲ Μουσείων τράπεζα Αἰγυπτία ἐγκαλούσα τοὺς ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὁλοτήμους . πλείστας δ’ ἐπελθὼν πόλεις καὶ πλείστοις ἐνομιλήσας ἤθεσιν οὐδ’ ἐρωτικὴν ποτ’ αἰτίαν ἔλαθεν οὐδ’ ἀλαζόνα ὑπὸ τοῦ σωφρονεστάτου τε φαίνεσθαι καὶ ἐραστηρικῶς . οἱ δ’ ἀνατιθέντες Διονυσίῳ τὸν Ἄρσισπαν τὸν τῆς Πανθεᾶς ἐρώτας ἀνῆκου μὲν τῶν τοῦ Διονυσίου ρυθμῶν , ἀκίχου δὲ τῆς ἄλλης ἐρμηνείας , ἀπειροὶ δὲ τῆς τῶν ἐνθυμημάτων τέχνης · οὐ γὰρ Διονυσίου τὸ φρόνησμα τοῦτο , ἀλλὰ Κέλερος τοῦ τευγνογράφου , ὁ δὲ Κέλερ βασιλικῶν μὲν ἐπιστολῶν ἀγαθὸς προστάτας , μελέτη δ’ οὐκ ἀποχρών , Διονυσίῳ δὲ τὸν ἐκ μεμαχίου χρόνον διάφορος . ( 5 ) μὴδ’ ἐκεῖνα παρεῖδεν μοι Ἀριστέω γ’ ἠκοηκότα αὐτὰ , πρεσβυτάτου τῶν κατ’ ἐμὲ Ἑλλήνων καὶ πλειστῷ ὑπὲρ σοφιστῶν εἰδότος . ἐγράψατο μὲν ὁ Διονύσιος ἐν δοξῇ λαμπρῇ , παρήκει δ’ ἐς ἀκμὴν ὁ Πολέμων οὕτω γιγνωσκόμενος τῷ Διονυσίῳ , καὶ ἐπεδήμιε ταῖς Σάρδεσιν ἀγορεύων δίκην ἐν τοῖς ἑκατὸν ἀνδράσιν , ὅν’ ὃν ἐδικαιοῦτο ἡ Λυδία . ἐσπέρας οὖν ἐς τὰς Σάρδεις ἦκων ὁ Διονύσιος ἤρετο Δωρίων τὸν κριτικὸν ἔνον ταῦταῦ · « εἴπε μοι , » ἔφη « ὦ Δωρίων , τί Πολέμων ἐνταῦθα ; » καὶ ὁ Δωρίων « ἀνὴρ »
Lemmas: Ἀρκαδία ἀγορά πόλεμος πρόκειμαι καί ὁ Ἕλλην κακός ὁ Ἀρκαδία τρέφω , καί περιέρχομαι πόλεμος αἴτιος οὐ ἔχω . ( 2 ) ὅδε μέν ὁ ἐπίπαν ἰδέα ὁ Διονύσιος , κατά ὅς ὁ ὁ μελέτη αὐτός προβαίνω ἐπισκοπέω καιρός , ὅσος ὁ Ίσος . δ δέ λόγος ὁ περί ὁ Διονύσιος λέγω ὡς Χαλδαῖος τέχνη ὁ ὁμιλητής ὁ μνημονικός ἀναπαιδεύω , πότε ἐρω ἐγώ δηλόω . τέχνη μνήμη οὐ εἰμί οὐδέ εἄν γίγνομαι · μνήμη μέν γάρ δίδωμι τέχνη , αὐτός δέ ἀδίδακτος καί οὐδείς τέχνη ἁλωτός · εἰμί γάρ πλεονέκτημα φύσις ἢ ὁ ἀθάνατος Ψυχή μοῖρα . οὖον γάρ ἄν ποτός ὑπητὰ νομίζω τῶνθρώποις , οὐδέ διδακτός , ὅς μήθω , εἰμί μνήμη ευνεπολιτευαρτυω ἄνθρωπος , εἄν εἴτε μήτηρ δεῖ χρόνος καλέω , εἴτε παῖς , μή διαπεράω πρός ὁ ποιητής , ἀλλά ἵστημι ὅς τίς βούλομαι . ( 3 ) πρός δέ οὗτος σής εἰμί εὐθύς κατά σής ἑαυτοῦ δόξα ἐν σοφός γραμματικός , ὡς γοῦν τις ἐν μέτριος διαβάλλω καί ὅς δράω παιδεύω · πότε οὖν ὁ μνημονικός ὁ ἀκροατής ; ἄπληστος ὁ ἡδονά δίδωμι ὁ ὁ Διονύσιος καί Πολλάκης ἐπαναλαμβάνω αὐτός ἀγχάζω , ἐπεί ἐννέω σφεῖς καιροναω ὁ αρχαιτηταω . ὁ δέ εὐπαίδευτος ὁ νέος ἐντυπόω αὐτός ὁ γνώμη καί ἀπαγγέλλω ἕτερος μελέτη μέλλω ἢ μνήμη ευειληφοος , ὅταν μνημονικός τε ἀνομαίζοντο καί τέχνη αὐτός ποιέω . ἔνδεν δριμυς τις ὁ ὁ Διονύσιος μελέτη ἐπερματολογήσθαι φημί , ὡς δή ἄλλος ἄλλος ἐυνενεχόντων εἰς αὐτός , ἐν ὅς βραχυλογέω . ( 4 ) Μεγάλων μέν οὖν ἀξιόω καί ὁ πόλις , ὑφίημι αὐτός ἐπί σοφία θαυμάζω , μέγας δέ ἐκ βασιλικός Ἁδριανός γάρ σατράπης μέν αὐτός ἀποφαίνω οὐ ἀρατός ἔθνος , καταλείπω δέ ὁ δημόσιος ἱππεύω καί ὁ ἐν ὁ Μουσεῖον στοιχέω , ὁ δέ Μουσεῖον τράπεζα Αἰγύπτιος ἐγκαλέω ὁ ἐν πᾶς ὁ γῆ ὁλοτήμους . πλεῖστος δέ ἐπέρχομαι πόλις καί πλεῖστος ἐνομιλέω ἦθος οὐδέ ἐρωτικός πρός αἴτιος λανθάνω οὐδέ ἀλαζών ὑπό ὁ σώφρων τε φαίνω καί ἐραστηρικῶς . ὁ δέ ἀνατίθημι Διονύσιος ὁ αρσισπαω ὁ ὁ Πανθεᾶς Ἔρως ἀνήκω μέν ὁ ὁ Διονύσιος ῥυθμός , ακιχοω δέ ὁ ἄλλος ἑρμηνεία , ἤπειρος δέ ὁ ὁ ἐνθύμημα τέχνη · οὖον γάρ Διονύσιος ὁ φρόνηση οὗτος , ἀλλά Κέλερος ὁ τευγνογραφω , ὁ δέ Κέλερ βασιλικός μέν ἐπιστολή ἀγαθός προστάτης , μελέτη δέ οὐ ἀποχράω , Διονύσιος δέ ὁ ἐκ μάχιος χρόνος διάφορος . ( 5 ) μηδέ ἐκεῖνος παροράω ἐγώ Ἀριστεύς γε ἀκούω αὐτός , πρέσβυς ὁ κατά ἐγώ Ἕλλην καί Πλειστός ὑπέρ σοφιστής οἶδα . γράφω μέν ὁ Διονύσιος ἐν δόξα Λαμπρή , παρήκω δέ εἰς ἀκμή ὁ Πολέμων οὗτος γιγνώσκω ὁ Διονύσιος , καί ἐπιδήμιος ὁ Σάρδεις ἀγορεύω δίκη ἐν ὁ ἑκατόν ἀνήρ , ὄνος ὅς δικαιόω ὁ Λυδία . εἰσπεράω οὖν εἰς ὁ Σάρδεις ἥκω ὁ Διονύσιος ἔρομαι Δωρίων ὁ κριτικός ἔνειμι ταῦταῦ · « εἶπον ἐγώ , » φημί « εἰμί Δωρίων , τίς Πολέμων ἐνταῦθα ; » καί ὁ Δωρίων « ἀνήρ »