himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0039.2
XXXIV . Συνεχώρει ὁ βασιλεὺς , ὡς μὴ ἀπέδει τι αὐτῷ λάθρι πράξας , καὶ ψιχρὰ παρ’ ἀνδρὶ Βαβυλωνίων χρησθῆ τοι καὶ ἄλλως γενναίω . δεπνιοῦντι δ’ ἤδη εὐνοῖχος ἐρράστατο τῶν τὰς ἀγγελίας διαφερόντων καὶ προσπετῶν τὸν ἄνδρα « βασιλεὺς » ἔφη « δωρεῖταί σε δέκα δωρεὰς καὶ ποιεῖται κύριον τοῦ ἐπαγγεῖλαι αὐτὰς , διότι δὲ σοι μὴ σμικρὰ αἰτήσαι : μεγαλοφροσύνην γὰρ ἐνδείξασθαι σοι τε καὶ ἡμῖν βούλεται . » ἐπανειπὼς δὲ τὴν ἐπαγγελίαν « πῶς’ οὖν χρή αἰτεῖν ; » ἤρετο . ὁ δ’ « αὖριον » ἔφη , καὶ ἄμα ἐροῖντες παρὰ πάντας τοὺς βασιλέως φίλους καὶ ξυγγενεῖς , παρειναι κλεῖνον αὐτοῦντι καὶ τιμωμένω τάνδρῳ . φησὶ δ’ ὁ Δάμις ξυνιέναι μέν , ὅτι μηδὲν αἰτήσοι , τὸν τε τρόπον αὐτοῦ καθειρᾶσθαι καὶ εἰδὼς εὐγόμενον τοῖς θείοις εὐχὴν τοιαύτην . « ὦ θεοί , δώητέ μοι σμικρὰ ἔχειν καὶ δεῖσθαι μηδενός . » ἐρεστυχότα μέντοι ὁρῶν καὶ ἐνθυμουμένω ὁμοῖον οὐδεὶς ὡς αἰτήσοι μέν , βασανίζοι δ’ ὅ τι μελεῖ αἰτήσων . ( 2 ) ὁ δ’ ἑσπέρας ἤδη « ὦ Δάμι , » ἔφη « θεωρῶ πρὸς ἐμαυτόν , ἔξεστο ποθ’ οἱ βάρβαροι τοὺς εὐνοῦχους σώφρονας ἡγοῦνται καὶ ἐς τὰς γυναικωνίτιδας ἐσάγονται . » « ἀλλὰ τοῦτ’ , » ἔφη « ὦ Ἀπολλώνιε , καὶ παιδὶ δήλων ἐφ’ ἧ γὰρ ἡ τομὴ τὸ ἀφροδισιάζειν ἀφαίρεται σφᾶς , ἀνείναι σφισιν αἱ γυναικωνίτιδες , κἂν ἐγχαπαύδεν ταις γυναιξὶ βούλονται . » « τοῦτ’ ἔφην » εἶπεν « ἢ τοῦ ξυγγενεσθαι γυναιξὶν ἐκτετιμῆσθαι αὐτοὺς οὐσι ; » « ἀμφο , » ἔφη « εἰ γὰρ σβεσθεῖν τὸ μόριον , ὅφ’ οὐ διοιστρεῖται τὸ σῶμα , οὐδ’ ἂν τὸ ἐρᾶν ἐπίλοιπον οὐδένι . » ὁ δὲ βραχὺ ἐπισχὼν « αὖριον , » ἔφη « ὦ Δάμι , μάθοις ἂν , ὅτι καὶ εὐνοῦχοι ἐραῖσι καὶ τὸ ἐπιθυμητικόν , ὅπερ ἐσάγγειλε διὰ τῶν δροβαλίων , οὐκ ἀπομαραίνεται σφῶν , ἀλλ’ ἐμμένει θερμὸν τε καὶ ζώπυρον οὐ γὰρ τι περιπεπτωκε , ὅ τὸν οὐν ἐλέγχει λόγον . εἰ δὲ καὶ τέχνην τις τῶν ἀνθρωπίνων τυράννων τε καὶ δυνατῶν τὰ τοιαῦτ’ ἐξωθεῖν τῆς γνώμης , οὐκ ἂν μοι δοκῶ τοὺς εὐνοῦχους ποτ’ ἐς τὰ τῶν σωφρονούντων ἤδη προγράφαται κατηνεγκασμένους τὴν σωφροσύνην καὶ βιαίω τέχνη ἐς τὸ μὴ ἐρᾶν ἡγμένους . σωφρονεῖν γὰρ τὸ ὀρεγομένων τε καὶ δρωμένων μὴ πτεῖσθαι ἀφροδισίων , ἀλλ’ ἀπέχεσθαι καὶ κρεῖττον φαίνεσθαι τῆς λύπης ταύτης . » ( 3 ) ὑπολαβὼν οὖν ὁ Δάμις « ταῦτα μέν καὶ αὐδὶς ἐπίσκεψόμεθα , » ἔφη « ὦ Ἀπολλώνιε , ὅ δὲ χρή ἀποκρίνασθαι
Lemmas: XXXIV . συγχωρέω ὁ βασιλεύς , ὡς μή ἀποδέω τίς αὐτός λάθρι πράσσω , καί ψιχρὰ παρά ἀνήρ Βαβυλώνιος χράω ὅς καί ἄλλως γενναῖος . δεπνιοῦντι δέ ἤδη Εὔνοιχος ῥαίνω ὁ ὁ ἀγγελία διαφέρω καί προσπέτομαι ὁ ἀνήρ « βασιλεύς » φημί « δωρέω σύ δέκα δωρεά καί ποιέω κύριος ὁ ἐπαγγέλλω αὐτός , διότι δέ σύ μή μικρός αἰτέω : μεγαλοφροσύνη γάρ ἐνδείκνυμι σύ τε καί ἐγώ βούλομαι . » ἐπαναλέγω δέ ὁ ἐπαγγελία « πῶς οὖν χρή αἰτέω ; » ἔρομαι . ὁ δέ « αὔριον » φημί , καί ἄμη εἴρω παρά πᾶς ὁ βασιλεύς φίλος καί συγγενής , πάρειμι κλεινός αὐτοῦντι καί τιμάω τάνδρος . φημί δέ ὁ Δᾶμις συνίημι μέν , ὅτι μηδείς αἰτέω , ὁ τε τρόπος αὐτός καθαίρω καί εἰδοί ευγομενω ὁ θεῖον εὐχή τοιοῦτος . « εἰμί θεός , δάω ἐγώ μικρός ἔχω καί δήω μηδείς . » ἐρεστυχότα μέντοι ὁράω καί ἐνθυμέομαι ὅμοιος οὐδείς ὡς αἰτέω μέν , βασανίζω δέ ὅς τίς μέλος αἰτέω . ( 2 ) ὁ δέ ἑσπέρα ἤδη « εἰμί Δάμις , » φημί « θεωρέω πρός ἐμαυτοῦ , ξέω πρός ὁ βάρβαρος ὁ εὐνοῦχος σώφρων ἡγέομαι καί εἰς ὁ γυναικωνῖτις ἐσάγω . » « ἀλλά οὗτος , » φημί « εἰμί Ἀπολλώνιος , καί παῖς δῆλος ἐπί ἧ γάρ ὁ τομή ὁ ἀφροδισιάζω ἀφαιρέτης σφεῖς , ἄνειμι σφεῖς ὁ γυναικωνῖτις , κἀν ἐγχαπαύδεν ὅς γυνή βούλομαι . » « οὗτος φημί » εἶπον « ἢ ὁ συγγίγνομαι γυνή ἐκτιμάω αὐτός οὐ ; » « ἀμφο , » φημί « εἰμί γάρ σβέννυμι ὁ μόριον , ὑπό οὖον διοιστρέω ὁ σῶμα , οὐδέ εἄν ὁ ἐράω ἐπίλοιπος οὐδείς . » ὁ δέ βραχύς ἐπέχω « αὔριον , » φημί « εἰμί Δάμις , μανθάνω εἄν , ὅτι καί εὐνοῦχος ἐραί καί ὁ ἐπιθυμητικός , ὅσπερ εἰσαγγέλλω διά ὁ δροβαλιος , οὐ ἀπομαραίνομαι σφεῖς , ἀλλά ἐμμένω θερμός τε καί Ζώπυρος οὖον γάρ τίς περιπίπτω , ὅς ὁ ὀν ἔλεγχος λόγος . εἰμί δέ καί τέχνη τις ὁ ἀνθρώπινος τύραννος τε καί δυνατός ὁ τοιοῦτος ἐξωθέω ὁ γνώμη , οὐ εἄν ἐγώ δοκέω ὁ εὐνοῦχος πρός εἰς ὁ ὁ σωφρονέω ἤδη προγράφω καταφέρω ὁ σωφροσύνη καί βίαιος τέχνη εἰς ὁ μή ἐράω ἡγμένους . σωφρονέω γάρ ὁ ὀρέγω τε καί δράω μή πτίσσω Ἀφροδίσιος , ἀλλά ἀπέχω καί ἀγαθός φαίνω ὁ λύπη οὗτος . » ( 3 ) ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Δᾶμις « οὗτος μέν καί αὐδὶς ἐπισκοπέω , » φημί « εἰμί Ἀπολλώνιος , ὅς δέ χρή ἀποκρίνω