himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0245.2
XVI Κριτίας δ' ὁ σοφιστὴς εἰ μὲν κατέλυσε τῶν ᾿Αθηναίων τὸν δῆμον , οὐτω κακὸς ( καταλυθεὶς γὰρ ἂν καὶ ὑφ' ἑαυτοῦ δήμος οὕτω τι ἐπηρμένος , ὡς μὴδὲ τῶν κατὰ νόμους ἀρχόντων ἀχρωσθαι · ) ἀλλ' ἐπεὶ λαμπροῖς μὲν Ἐλαυνίσις , προδίδου δὲ τὰ ἱερὰ , καθῆρει δὲ διὰ Λυσάνδρου τὰ τείχη , οὐδ' ἠλαυνε τῶν ᾿Αθηναίων τὸ στήναι ποι τῆς ᾿Ελλάδος ἀρχεῖρον πόλεμον Λακωνικὸν ἀνευθὺν ἐς πάντας , εἰ τις τῶν ᾿Αθηναίων φεύγων δέξοιτο , ὁμότητι δὲ καὶ μισοφονίᾳ τοὺς τριάκοντα ὑπερἐβαλλετο , βουλεματὸς τ' ἀτόπου τοῖς Λακεδαιμονίοις ἑνυλλόμενος , ὡς μὴλᾶδοτος ἡ ᾿Αττικὴ ἀποφανθεὶς τῆς τῶν ἀνθρώπων ἀγλῆς ἐκκενωθεῖσα , κάκιστος ἀνθρώπων ἔμοιγε φαίνεται ἐμπάντων , ὧν ἐπὶ κακίᾳ ὄνομα . ( 2 ) καὶ εἰ μὲν ἀπαίδευτος ὧν ἐς τοῦτ' ὑπῆρχεν , ἔρρωσ' ἂν ὁ λόγος τοὺς φάσκοντας ὑπὸ Θετταλίας καὶ τῆς ἐκείνης ὁμιλίας παρεφθαρμένον αὐτόν · τὰ γὰρ ἀπαίδευτα ἦν καὶ παράγωγα πάντως ἐς βίον αἱρεῖν · ἐπεὶ δ' ἀριστα μὲν ἦν πεπαιδευμένος , γνώμας δὲ πλείστας ἐρμηνεύσας , ἐς Δροπίδην δ' ἀναφέρων , ὃς μετὰ Σόλωνα ᾿Αθηναῖος ἦν , οὐκ ἂν διαφῶν παρὰ τοῖς πολλοῖς αἰτίαν τὸ μὴ οὐ κακίᾳ ζώσεως ἀμαρτεῖν ταῦτα . καὶ γὰρ αὐ καὶ ἐν ᾿Αθήναις , Σωκράτει μὲν τῷ Σωφορονίσκου μὴ ὁμιοωθηναί αὐτόν , ὃ πλείστα δι' ἐνεργειοσύνης σοφωτάτω τε καὶ δικαιοτάτω τῶν ἐφ' ἑαυτοῦ δοξάντι , Θετταλοῖς δ' ὁμιοωθηναί , παρ' οὓς ἀγοραγία καὶ ἄκρατος καὶ τυραννὶς ἐν οἴνῳ σπουδάζεται . ( 3 ) ἀλλ' ὁμως οὐδὲ Θετταλοὶ σοφίας ἠμέλουν , ἀλλ' ἀγοραγίζον ἐν Θετταλίᾳ μικραὶ καὶ μέζους πόλεις ἐς Γοργίαν ὁρῶσαι τὸν Λεοντῖνον , μετέβαλον δ' ἂν καὶ ἐς τὸ κριτιάζειν , εἰ τινὰ τῆς ἑαυτοῦ σοφίας ἐπίδειξιν ὁ Κριτίας παρ' αὐτοῖς ἐποιεῖτο , ὁ δ' ἠμέλει μὲν τούτου , βαρυτὲρας δ' αὐτοῖς ἐποιεῖτο τὰς ὀλιγαρχίας διαλεγόμενος τοῖς ἐκεῖ δυνατοῖς καὶ καθαιπτόμενος μὲν δημοκρατίας ἀπάσης , διαβάλλων δ' ᾿Αθηναίους ὡς πλεῖστ' ἀνθρώπων ἀμαρτάνοντας · ὡστ' ἐνθυμουμένῳ ταῦτα Κριτίας ἂν εἴη Θετταλὸς διεφθαρὼς μᾶλλον ἢ Κριτίαν Θετταλοῖ . ( 4 ) ἀπέθανε μὲν οὖν ὑπὸ τῶν ἄμφι Θρασυβούλων , οἱ κατήγγον ἀπὸ φυγῆς τὸν δῆμον · δοκεῖ δ' ἐνὶς ἀνὴρ ἀγαθὸς γενέσθαι παρὰ τὴν τελευτήν , ἐπειδὴ ἐνταφίῳ τῇ τυραννίδι ἐχρήσατο . ἐμοὶ δ' ἀποπεφάνθω μηδὲν ἀνθρώπων καλῶς δι' ἀποθανεῖν ὑπὲρ ὧν οὐκ ὀρθὸς ἐλετο , δι' ὃ μοι δοκεῖ καὶ ἡ σοφία τάνδρος καὶ τὰ φροντίσματα ἦττον σπουδασθῆναι τοῖς ᾿Ελλησιν · εἰ γὰρ μὴ διλογλήσει ὁ λόγος τῷ ἦθει , ἀλλοτρίᾳ τῇ γλώττῃ δόξομεν φθέγγεσθαι , ὥσπερ οἱ αὐλοί . ( 5 ) τὴν δ' ἰδέαν τοῦ λόγου ἡματίας ὁ Κριτίας καὶ πολυγυμμων , σεμνολογητὴς ο' ἱκανώτατος οὐ τὴν διθυραμβώδη σεμνολογίαν , οὐδὲ καταφεύγουσαν ἐς τὰ ἐκ ποιητικῆς ὀνόματα , ἀλλ' ἐκ τῶν κυριωτάτων ἐχγκειμένην καὶ κατὰ φύσιν ἔχουσαν . ὁρῶ τὸν ἄνδρα καὶ βραχυλογούντα
Lemmas: XVI Κριτίας δέ ὁ Σοφιστὴς εἰμί μέν καταλύω ὁ Ἀθηναῖος ὁ δῆμος , οὗτος κακός ( καταλύω γάρ εἄν καί ὑπό ἑαυτοῦ δήμος οὗτος τίς ἐπαίρω , ὡς μηδέ ὁ κατά νόμος ἄρχω ἀχρωσθαι · ) ἀλλά ἐπεί λαμπρός μέν ελαυνιτις , προδίδωμι δέ ὁ ἱερόv , καθαιρέω δέ διά Λύσανδρος ὁ τεῖχος , οὐδέ ἐλαύνω ὁ Ἀθηναῖος ὁ ἵστημι ποῖ ὁ Ελλάς ἀρχεῖρον πόλεμος Λακωνικός ἀνευθύνω εἰς πᾶς , εἰμί τις ὁ Ἀθηναῖος φεύγω δέχομαι , ὁμότητι δέ καί μεσοφωνία ὁ τριάκοντα ὑπερβάλλω , βουλεματὸς τε ἄτοπος ὁ Λακεδαιμόνιος ἐνίλλω , ὡς μηλαδοος ὁ Αττικός ἀποφαίνω ὁ ὁ ἄνθρωπος Αγλής ἐκκενόω , κακός ἄνθρωπος ἐγώ φαίνω ἔμπας , ὅς ἐπί κακία ὄνομα . ( 2 ) καί εἰμί μέν ἀπαίδευτος ὅς εἰς οὗτος ὑπάρχω , ἔρρω εἄν ὁ λόγος ὁ φάσκω ὑπό Θεσσαλία καί ὁ ἐκεῖνος ὁμιλία παραφθείρω αὐτός · ὁ γάρ ἀπαίδευτος εἰμί καί παράγωγο πάντως εἰς βίος αἱρέω · ἐπεί δέ ἀγαθός μέν εἰμί παιδεύω , γνώμη δέ πλεῖστος ἐρμηνεύω , εἰς Δροπίδης δέ ἀναφέρω , ὅς μετά Σόλων Ἀθηναῖος εἰμί , οὐ εἄν διαφη παρά ὁ πολύς αἴτιος ὁ μή οὖον κακία ζῶσις ἁμαρτάνω οὗτος . καί γάρ αὖος καί ἐν Ἀθήνη , Σωκράτης μέν ὁ σωφορονισκω μή ὁμιοωθηναί αὐτός , ὅς πλεῖστος διά ενεργειοσυνιημι σοφός τε καί Δίκαιος ὁ ἐπί ἑαυτοῦ δόξα , Θεσσαλός δέ ὁμιοωθηναί , παρά ὅς αγοραγιον καί ἄκρατος καί τυραννίς ἐν οἶνος σπουδάζω . ( 3 ) ἀλλά ὁμῶς οὐδέ Θεσσαλός σοφία ἀμελέω , ἀλλά ἀγοράζω ἐν Θεσσαλία μικρός καί μέγας πόλις εἰς Γοργίας ὁράω ὁ Λεοντῖνος , μεταβάλλω δέ εἄν καί εἰς ὁ κριτιάζω , εἰμί τις ὁ ἑαυτοῦ σοφία ἐπίδειξις ὁ Κριτίας παρά αὐτός ποιέω , ὁ δέ ἀμελέω μέν οὗτος , βαρύς δέ αὐτός ποιέω ὁ ὀλιγαρχία διαλέγω ὁ ἐκεῖ δυνατός καί καθάπτω μέν δημοκρατία ἀπασάω , διαβάλλω δέ Αθηναῖος ὡς πλεῖστος ἄνθρωπος ἁμαρτάνω · ὡστε ἐνθυμέομαι οὗτος Κριτίας εἄν εἰμί Θεσσαλός διαφθείρω μᾶλλον ἢ Κριτίας Θεσσαλός . ( 4 ) ἀποθνῄσκω μέν οὖν ὑπό ὁ ἀμφί Θρασύβουλος , ὁ κατάγω ἀπό φυγή ὁ δῆμος · δοκέω δέ ἔνειμι ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι παρά ὁ τελευτή , ἐπεί ἐντάφιος ὁ τυραννίς χράω . ἐγώ δέ ἀποφαίνω μηδείς ἄνθρωπος καλῶς διά ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὅς οὐ ὀρθός αἱρέω , διά ὅς ἐγώ δοκέω καί ὁ σοφία Τάνδρος καί ὁ φρόντισμα ἀίσσω σπουδάζω ὁ ᾿Ελλησιν · εἰμί γάρ μή διλογλήσει ὁ λόγος ὁ ἠθέω , ἀλλότριος ὁ γλῶσσα δοκέω φθέγγομαι , ὥσπερ ὁ αὐλός . ( 5 ) ὁ δέ ἰδέα ὁ λόγος Ἠμαθία ὁ Κριτίας καί πολυγυμμων , σεμνολογητὴς οὐ ἱκανός οὖον ὁ διθυραμβώδης σεμνολογία , οὐδέ καταφεύγω εἰς ὁ ἐκ ποιητικός ὄνομα , ἀλλά ἐκ ὁ κύριος ἐγχέω καί κατά φύσις ἔχω . ὁράω ὁ ἀνήρ καί βραχυλογώ