himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0163.2
δισθαι ἀλήθειαν . ( ε ) » σκέψαι γὰρ τὸν Ἀπόλλω » εἰπε = τὸν Δελφινόν , ὅς τὰ μέσα τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ προορρίζει λογίων ἔχει . ἐνταῦθα τοίνυν , ὡς που καὶ αὐτὸς γιγνώσκει , ὁ μὲν τῆς ὀμφῆς δεόμενος ἐρωτᾷ βραχὺ ἐρώτημα , ὁ δ᾽ Ἀπόλλων οὐδὲν τετρασάμενος λέγει , ὅποσα οἶδε , καὶ τοῦ βραδίου γ᾽ ἂν αὐτῷ σίσαι μὲν τὸν Παρνασσὸν πάντα , τὴν Κασταλίαν δ᾽ οἰνογοῦσαι μεταβαλόναι τὰς πηγὰς , Κρησίῳ δὲ μὴ ξυγγορῆσαι ποταμῷ εἶναι , ὁ δ᾽ οὐδὲν τούτων ἐπικοιμάσας ἀναφαίνει τἀληθὲς αὐτό . ἠγώμεθα δὲ μέχρι τὸν χρυσόν τὰ τὰ δοκούντα λαμπρὰ τῶν ἀναθημάτων ἔχοντι αὐτῷ φοιτᾶν , μηδὲ τῷ νεῷ τὸν Ἀπόλλω χαίρειν , εἰ καὶ διπλάσιος ἀποφανθεὶς τοῦ νῦν ὄντος · ὅψιος γὰρ ποτε καὶ λίην στέγην ὁ θεὸς ὅτος , καὶ καλῶς αὐτῷ ξυνεπλάσθη μικρά , ἐς ἣν ἐμβαλλόμενοι λέγονται μαλίστα μὲν κηρόν , πτερά δ᾽ ὀρνίθες . εὐτελεία γὰρ διδάσκαλος μὲν σοφίας , διδάσκαλος δ᾽ ἀληθείας , ἣν ἐπαίνων σοφὸς ἀτεχνῶς δοξεῖς , ἐκλαθὼν τῶν παρ᾽ Ἰνδοῖς μύθων . τοῦ γὰρ πρῆττε ἢ μὴ πρᾶττε , ἢ οἶδα ἢ οὐκ οἶδα , ἢ τὸ δεῖνα , ἀλλὰ μὴ τὸ δεῖνα , τί δεῖται κτύπου ; τί δὲ τοῦ βροντῆν , μέλλων δὲ τοῦ ἐμπεδογνωθίσαι ; ( στ ) εἶδες ἐν ζωγραφίας λόγος καὶ τὸν τοῦ Προδίκου Ἡρακλέα , ὡς ἔφη δὲ μὲν ὁ Ἡρακλῆς , οὕτω δ᾽ ἐν αἱρεῖσι τοῦ βίου , Κακία δ᾽ αὐτὸν καὶ Ἀρετὴ διαλαβοῦσαι παρὰ σφᾶς ἄγουσιν , ἡ μὲν χρυσῷ τε κατεσκευασμένη καὶ δρομῶς , ἐσθῆτι θ᾽ ἀλισφύρῳ καὶ παρειὰς ἄνθει καὶ χαίτης ἀναπλοκαῖς καὶ γραφαῖς ὀμμάτων , ἔστι δ᾽ αὐτῇ καὶ χρυσούν πεδίλον ( γέγραπται γὰρ καὶ τούτῳ ἐνσεβλύζουσα ) , ἡ δ᾽ πῦ πεπονηκυῖα μὲν προσφερέως , τραχὺ δ᾽ ὄρωσα , τὸν δ᾽ αὐχμὸν πεποιημένην κόσμημα , καὶ ἀνυπόδετος ἡ Ἀρετὴ καὶ λίτῃ τῇ ἐσθῆτι , καὶ γυμνὴ δ᾽ ἂν ἐφαίνετο , εἰ μὴ ἐγύγνωσκε τῶν θηλείας εὐσχήμον . ( στ ) ἠγοῦ δὴ καὶ σεαυτόν , Ἀπολλώνιε , μέσον τῆς Ἰνδικῆς τε καὶ τῆς ἡμεδαπῆς σοφίας ἑστάναι , καὶ τῆς μὲν ἀκούειν λεγοσης , ὡς ὑποστορεῖσι σοι ἄνθι καθεύδοντι , καὶ νῆ Δι᾽ ὡς ποτεῖ γάλακτι καὶ ὡς χηρίοις θρέψει , καὶ ὡς νέκταρ σοὶ τὸ παρ᾽ αὐτῆς ἔσται καὶ πτερά , ὅποτε βούλοιο , τρίποδάς τ᾽ ἐσχυλῆσει πίνοντι καὶ χρυσούς θρόνους , καὶ πονήσεις οὐδὲν , ἀλλ᾽ αὐτομάτα σοὶ βαδίζεται πάντα , τῆς δὲ γ᾽ ἑτέρας , ὡς χαμευνεῖν μὲν ἐν αὐγμῷ προσήκει , γυμνὸν δ᾽ ὅσπερ ἡμεῖς μοχθοῦντα φαίνεσθαι , ὁ δὲ μὴ πονήσαντι σοι ἀφίκετο , μήτε φίλον ἠγειοῦσαι μήτ᾽ ἡδύ , μηδ᾽ ἀλαζόνα εἶναι μηδὲ τύφου ὑπαρτην , ἀπέγνωσθαί δὲ καὶ δνειράτων δῖμες , ὅποσα ἀπὸ τῆς αἰροῦσιν . εἰ μὲν δὴ κατὰ τὸν Ἡρακλέα αἱροῖ καὶ δόξῃ ἀδιαμαντίνην χρυσὴ μὴ στιμαζῶν * εὐτελείαν » , μηδὲ τὴν κατὰ φύσιν εὐτελείαν παραποιούμενος , πολλοὺς μὲν φρησάναι φήσεις λέοντας , πολλάς δ᾽ ὕδρας ἐκτεμεῖσθαι σοι , Γηρυόνας τε καὶ Νέσσους καὶ ὅποσοι ἐκεῖνοι δόλοι · εἰ δὲ τὸ τῶν ἀνειρόντων ἀσπάση , καλακασμὸς ὀφθαλμός τε καὶ ὠτα καὶ οὐτε σοφώτερος ἑτέρου δοξεῖς , γενήση τ᾽ ἄθλος ἀνδρὸς Αἰγυπτίου Γυμνοῦ . »
Lemmas: διεπομαι ἀλήθεια . ( ε ) » σκέπτομαι γάρ ὁ Ἀπόλλων » εἶπον = ὁ δελφίνος , ὅς ὁ μέσος ὁ Ἑλλάς ἐπί προορίζω λόγιος ἔχω . ἐνταῦθα τοίνυν , ὡς ποῦ καί αὐτός γιγνώσκω , ὁ μέν ὁ ὀμφή δήω ἐρωτάω βραχύς ἐρώτημα , ὁ δέ Ἀπόλλων οὐδείς τετράζω λέγω , ὁπόσος οἶδα , καί ὁ βράδυ γε εἄν αὐτός σίζω μέν ὁ Παρνασσός πᾶς , ὁ Κασταλία δέ οινογουω μεταβάλλω ὁ πηγή , Κρήσιος δέ μή ξυγγορῆσαι ποταμός εἰμί , ὁ δέ οὐδείς οὗτος επικοιμασσω ἀναφαίνω ἀληθής αὐτός . ἡγέομαι δέ μέχρι ὁ χρυσός ὁ ὁ δοκέω λαμπρός ὁ ἀνάθημα ἔχω αὐτός φοιτάω , μηδέ ὁ ναῦς ὁ Ἀπόλλων χαίρω , εἰμί καί διπλάσιος ἀποφαίνω ὁ νῦν εἰμί · ὄψιος γάρ ποτός καί λίαν στέγη ὁ θεός Ότος , καί καλῶς αὐτός συμπλάσσω μικρός , εἰς ὅς ἐμβάλλω λέγω μαλρός μέν κῆρ , πτερόν δέ ὄρνις . Εὐτέλεια γάρ διδάσκαλος μέν σοφία , διδάσκαλος δέ ἀλήθεια , ὅς ἔπαινος σοφός ἄτεχνος δοκέω , ἐκλανθάνω ὁ παρά Ἰνδός μῦθος . ὁ γάρ πράσσω ἢ μή πράσσω , ἢ οἶδα ἢ οὐ οἶδα , ἢ ὁ Δεῖνα , ἀλλά μή ὁ Δεῖνα , τίς δήω κτύπος ; τίς δέ ὁ βροντή , μέλλω δέ ὁ εμπεδογνωθισος ; ( στ ) ὁράω ἐν ζωγραφία λόγος καί ὁ ὁ Πρόδικος Ἡρακλῆς , ὡς φημί δέ μέν ὁ Ἡρακλῆς , οὗτος δέ ἐν αἱρέω ὁ βίος , Κακία δέ αὐτός καί Ἀρετή διαλαμβάνω παρά σφεῖς ἄγω , ὁ μέν χρυσός τε κατασκευάζω καί δρομάω , ἐσθής ὁ αλισφυρον καί παρειάς ἄνθος καί χαίτη ἀναπλοκή καί γραφεύς ὄμμα , εἰμί δέ αὐτός καί χρύσεος πέδιλον ( γράφω γάρ καί οὗτος ενσεβλυζεω ) , ὁ δέ ΠΥ πονέω μέν προσφερής , τραχύς δέ ὁράω , ὁ δέ αὐχμός ποιέω κόσμημα , καί ἀνυπόδετος ὁ Ἀρετή καί λίσσομαι ὁ ἐσθής , καί γυμνός δέ εἄν φαίνω , εἰμί μή ἐγύγνωσκε ὁ θῆλυς εὐσχήμων . ( στ ) ἡγέομαι δή καί σεαυτοῦ , Ἀπολλώνιος , μέσος ὁ Ἰνδική τε καί ὁ ἡμεδαπός σοφία ἵστημι , καί ὁ μέν ἀκούω λεγοσος , ὡς ὑποστορέω σύ άνθος καθεύδω , καί νῆ διά ὡς ποτέω γάλα καί ὡς κηρίον τρέφω , καί ὡς νέκταρ σύ ὁ παρά αὐτός εἰμί καί πτερόν , όποτε βούλομαι , τρίπους τε εσχυλανθανω πίνω καί χρυσός θρόνος , καί πονέω οὐδείς , ἀλλά αὐτόματος σύ βαδίζω πᾶς , ὁ δέ γε ἕτερος , ὡς χαμευνέω μέν ἐν αὐγμῷ προσήκω , γυμνός δέ ὅσπερ ἐγώ μοχθέω φαίνω , ὁ δέ μή πονέω σύ ἀφικνέομαι , μήτε φίλος ηγειειμι μήτε ἡδύς , μηδέ ἀλαζών εἰμί μηδέ τύφω ὑπαρτάω , ἀπογιγνώσκω δέ καί δνειράτων δίδωμι , ὁπόσος ἀπό ὁ αἱρέω . εἰμί μέν δή κατά ὁ Ἡρακλῆς αἱρέω καί δόξα αδιαμαντινη χρύσεος μή στιμαστος * εὐτέλεια » , μηδέ ὁ κατά φύσις εὐτέλεια παραποιέω , πολύς μέν φράζω φημί λέων , πολύς δέ ὕδρα ἐκτέμνω σύ , Γηρυόνης τε καί Νέσσος καί ὁπόσος ἐκεῖνος δόλος · εἰμί δέ ὁ ὁ ἀνείρω ἀσπάζομαι , καλακασμὸς ὀφθαλμός τε καί οὖς καί οὐ σοφός ἕτερος δοκέω , γίγνομαι τε ἆθλος ἀνήρ Αἰγύπτιος γυμνός . »