himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0490.2
( 1 ) Ἡ διεκπαίσουσα τοῦ ποταμοῦ ναὺς ὑπὸ πολλῷ τῷ βομβῷ τῆς εἱρεσίας , χόρη τί τις αὐτῇ ἐπὶ τῆς πρύμνης ὁπλῖτου πλησίον καὶ ὁ ἐμμελὲς προσάδων τοῖς τῆς κιθάρας χρωύμασι ξὺν ὀρθῇ τιάρῃ , ὁ τε ὑπὲρ τῆς ἱερᾶς ἐκείνης φηγοῦ δράκων πολλῷ σπειράματι κεχυμένος καὶ τὴν κεφαλὴν ἐς τὴν γῆν νεῦον ὑπνῷ βριθούσαν , τὸν ποταμὸν μὲν Φάσιυν γιγνώσκει , Μέδεια δὲ ταύτην , ὁ δ᾽ ἐπὶ τῆς πρύμνης ὁπλῆτης Ἴασων ἂν εἴη , κιθάραν δὲ καὶ τιάραν ὁρῶντας καὶ τὸν οἱ ἀμφοῖν κοσμούμενον Ὀρφεύς ὑπεισιν ἡμᾶς ὁ τῆς Καλλιόπης . μετὰ γὰρ τὸν ἐπὶ τοῖς ταύροις ἄθλον θέλξαι ἐς ὕπνον τὸν δράκοντα τοῦτον ἡ Μήδεια σπεύδουσι μετὰ τὸ χρυσόμαλλον τοῦ χρυσοῦ νάκος , φυγὴ δὲ ἔνεστι λοιπὸν οἱ τῆς Ἀργοῦς πλωτῆρες , ἐπειδὴ ἀνάπυσται τοὺς Κόλχους καὶ τῷ Αἰγίτῃ τὰ τῆς χόρης . ( 2 ) καὶ τὰ μὲν τῶν τῆς Ἀργοῦς ναυβατίων τί ἂν σοι λέγοιμι ; ὁρᾷς γὰρ βραχίονας μὲν ἐξερδηκότας αὐτοὺς ὑπὸ τοῦ ἐς τὴν εἱρεσίαν ζυγνόντος , τὰ δὲ πρόσωπα ὡς γένοιτ᾽ ἂν ἑαυτοὺς σπευγόντων , τὸ δὲ τοῦ ποταμοῦ κλυδωνίων ὑπερχαλίζον τοῦ τῆς νεὸς ἐμβόλου καταφερομένης ξὺν πολλῇ τῇ ῥύμῃ τάχους δεῖγμα . ἡ χόρη δὲ ἀμιγανῶν τινα νοῦν δείκνυσιν ἐκ τοῦ προσώπου · ὁμοία μὲν γὰρ αὐτῇ δεδαχρυμένον ἐς γῆν ὁψ , περίορθος δὲ ἐστιν ὑπ᾽ ἐννοίας ὧν διέδρασε , καὶ λογισμὸς τῶν μελλόντων πλήρης , αὐτὴ τε πρὸς ἑαυτὴν ἀνακυκλεῖ δοκεῖ μοι τὰς ἐννοίας διορῶσα τῇ ψυχῇ ἑαυτὰ καὶ πεπηγυῖα τὰς τῶν ὀφθαλμῶν βολὰς ἐς τὰ τῆς ψυχῆς ἀπόρρητα . ( 3 ) Ἴασων δὲ αὐτῇ πλησίων ξὺν ὅπλοις ἐτοιμος ἐς ἄμυναν . ὁδὶ δὲ τὸ ἐνδόσμιον τοῖς ἐρέταις φθεῖ , ὕμνους , μοι δοκεῖν , ἀνακρουόμενος θεοῖς τοὺς μὲν χαριστηρίους , ἐφ᾽ οἷς καταρρώθωσαι , τοὺς δὲ ἐς ἱκεσίαν τείνοντας , ἐφ᾽ οἷς δεδοίκασι . ὁρᾷς δὲ καὶ τὸν Αἰήτην ἐπὶ τετράροῦ μέγαν τε καὶ ὑπεραίροντα ἀνθρώπους , ὅπλα μὲν ἐνδεδυκότα ἄρθια γιγαντος οἴμαι τινος , τὸ γὰρ ὑπὲρ ἀνθρώπων τοῦθ᾽ ἠγεῖσθαι διδωσι , θυμοῦ δὲ τὸ πρόσωπον πλήρη καὶ μόνον οἱ πῦρ ἐξῆντα τῶν ὀφθαλμῶν , λαμπάδων τε τῇ δεξιᾷ αἰωρούνα , ἐμπρήσειν γὰρ αὐτοὺς πλωτήσιν τὴν Ἀργώ , τὸ δόρυ δὲ αὐτῷ ὑπὲρ τὴν ἄντυγα τοῦ δίφρου πρόχειρον ἵσταται . ( 4 ) τί δὴ ποδὲς τῶν γεγραμμένων ; ἢ τὸ τῶν ἵππων ; μυκτήρες μὲν ἀναπεπταμένοι τούτοις καὶ ἀνεστηκὼς αὐχὴν , βολαὶ τε ὀφθαλμῶν ἐτοιμοι , ἄλλως τε καὶ ἐνεργοὶ νῦν οὖσαι , διδῶσι γὰρ τούτῃ θεωρεῖν ἢ γραφή , τὸ δὲ ἄσθμα ἐξαισπαττωμένων ἐς τὸν δρόμον τῇ μαρτυρίᾳ ὑπὸ τοῦ Ἀψύρτου , παραδατεῖν γὰρ τούτων φασι τῷ Αἰήτῃ , ὑπὸ παντὸς ἐλκόμενον τοῦ στέρεου καὶ ἢ τῶν τροχῶν τίνι μόνον οὐ προσβολούσῃ τῇ ἀρματείᾳ σιρᾶσαι τὰς ἄκρας τοῦ τάχους διδῶσι γιγνώσκειν . ἡ γὰρ διανισταμένη κόμις καὶ ἰδρωσις ἐπανθούσα τοῖς ἵπποις ἀμυδρὰν τὴν χρώα ποιεῖ τὴν διάσχειν .
Lemmas: ( 1 ) ὁ διεκπαίω ὁ ποταμός ναῦς ὑπό πολύς ὁ βομβῶ ὁ Εἰρεσίαι , Χόρη τίς τις αὐτός ἐπί ὁ πρύμνα ὁπλίτης πλησίος καί ὁ ἐμμελής προσᾴδω ὁ ὁ κιθάρα χρώμα ξὺν ὀρθός τιάρα , ὁ τε ὑπέρ ὁ ἱερός ἐκεῖνος φηγός δράκων πολύς σπείραμα χέω καί ὁ κεφαλή εἰς ὁ γῆ νεύω ὑπνόω βρίθω , ὁ ποταμός μέν Φᾶσις γιγνώσκω , Μέδεια δέ οὗτος , ὁ δέ ἐπί ὁ πρύμνα ὁπλῆτης Ἰάσων εἄν εἰμί , κιθάρα δέ καί τιάρα ὁράω καί ὁ ὁ ἄμφω κοσμέω Ὀρφεύς ὕπειμι ἐγώ ὁ ὁ Καλλιόπη . μετά γάρ ὁ ἐπί ὁ ταῦρος ἆθλος θέλγω εἰς ὕπνος ὁ δράκων οὗτος ὁ Μήδεια σπεύδω μετά ὁ χρυσόμαλλος ὁ χρυσός νάκη , φυγή δέ ἔνειμι λοιπός ὁ ὁ Ἀργώ πλωτήρ , ἐπεί ἀνάπυστος ὁ Κόλχος καί ὁ Αἰγίτῃ ὁ ὁ Χόρης . ( 2 ) καί ὁ μέν ὁ ὁ Ἀργώ ναυβατίων τίς εἄν σύ λέγω ; ὁράω γάρ βραχύς μέν ἐκλέγω αὐτός ὑπό ὁ εἰς ὁ εἰρεσία ζεύγνυμι , ὁ δέ πρόσωπον ὡς γίγνομαι εἄν ἑαυτοῦ σπεύδω , ὁ δέ ὁ ποταμός κλυδώνιον ὑπερχαλίζον ὁ ὁ ναῦς ἔμβολον καταφέρω ξὺν πολύς ὁ ῥύμη τάχος δεῖγμα . ὁ Χόρη δέ αμιγλανος τις νόος δείκνυμι ἐκ ὁ πρόσωπον · ὅμοιος μέν γάρ αὐτός δεδαχρυμενω εἰς γῆ ὄψ , περίορθος δέ εἰμί ὑπό ἔννοια ὅς διατρέχω , καί λογισμός ὁ μέλλω πλήρης , αὐτός τε πρός ἑαυτοῦ ἀνακυκλέω δοκέω ἐγώ ὁ ἔννοια διοράω ὁ Ψυχή ἑαυτοῦ καί πήγνυμι ὁ ὁ ὀφθαλμός βολή εἰς ὁ ὁ Ψυχή ἀπόρρητος . ( 3 ) Ἰάσων δέ αὐτός πλησίος ξὺν ὅπλον ἑτοῖμος εἰς ἄμυνα . ὅδε δέ ὁ ἐνδόσμιον ὁ ἐρέτης φθάνω , ὕμνος , ἐγώ δοκέω , ἀνακρούω θεός ὁ μέν χαριστήριος , ἐπί ὅς καταρρώθωσαι , ὁ δέ εἰς Ἱκεσία τείνω , ἐπί ὅς δείδω . ὁράω δέ καί ὁ Αἰήτης ἐπί τετράροῦ μέγας τε καί ὑπεραίρω ἄνθρωπος , ὅπλον μέν ἐνδύω ἄρθια Γίγας οἴμη τις , ὁ γάρ ὑπέρ ἄνθρωπος οὗτος ἡγέομαι δίδωμι , θυμός δέ ὁ πρόσωπον πλήρης καί μόνος ὁ πῦρ εξήντα ὁ ὀφθαλμός , λαμπάς τε ὁ δεξιός αἰωρέω , ἐμπίμπρημι γάρ αὐτός πλωτός ὁ Ἀργώ , ὁ δόρυ δέ αὐτός ὑπέρ ὁ ἄντυξ ὁ δίφρος πρόχειρον ἵστημι . ( 4 ) τίς δή αἰγί-πους ὁ γράφω ; ἢ ὁ ὁ ἵππος ; μυκτήρ μέν ἀναπετάννυμι οὗτος καί ἀνίστημι αὐχήν , βολή τε ὀφθαλμός ἑτοιμάζω , ἄλλως τε καί ἐνεργός νῦν εἰμί , δίδωμι γάρ Τούτη θεωρέω ἢ γραφεύς , ὁ δέ ἆσθμα ἐξαισπαττωμένων εἰς ὁ δρόμος ὁ μαρτυρία ὑπό ὁ Ἄψυρτος , παραδίδωμι γάρ οὗτος φημί ὁ Αἰήτης , ὑπό πᾶς ἕλκω ὁ στερεός καί ἢ ὁ τροχός τίς μόνος οὖον προσβολουω ὁ ἀρματείᾳ σιρᾶσαι ὁ ἄκρος ὁ τάχος δίδωμι γιγνώσκω . ὁ γάρ διανίσταμαι Κόμις καί ἵδρωσις ἐπανθέω ὁ ἵππος ἀμυδρός ὁ χρόα ποιέω ὁ διέχω .