himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0552.3
Κατὰ τοὺς Ἰαμβλίχου καιροὺς ἦν καὶ ὁ διαλεκτικώτατος Ἀλύπιος , ὃς ἔτυχε μὲν σώματος μικροτάτου , καὶ τὸ σῶμα τυχαίως παρεῖδειν ἐλάχιστον , ἐκινδύνευε δὲ καὶ τὸ φαινομένον σώμα ψυχῇ καὶ νοῦς εἶναι οὕτω τὸ φθεῖρόμενον οὐκ ἐπέδωκεν εἰς μέγεθος , ἅπαλυνθὲν εἰς τὸ θεοειδέστερον . Ὥσπερ οὖν ὁ μέγας Πλάτων φησι τὰ θεῖα σώματα τὸ ἀνάπαλιν ἔχειν ἐχόμενα τὰς ψυχάς , οὕτως ἀν τὸ εἴποι κάκεινον ἐμβαδίζειν τῇ ψυχῇ καὶ συνέχεσθαι καὶ κρατεῖσθαι , ἢ παρὰ τοῦ κρείττονος . Σηλωτὰς μὲν οὖν ἔγχε πολλοὺς ὁ Ἀλύπιος , ἀλλ’ ἡ παιδεύσεις ἡν μέχρι συνοσίας μόνης , βίβλιον δὲ προέφερεν οὐδὲ εἰς ὥστε μαλὰ ἀσμένως πρὸς τὸν Ἰάμβλιχον ἀπέτρεχεν , ὡς ἐκ πηγῆς ὑπερδιψούσης , οὐ μενούσης καθ’ ἑαυτήν , ἐμφροσώμενοι . Κατὰ δὲ τὸ κλῆος ἀμφοῖν αὐξόμενον ἄνω , καὶ συνέτυχον ποτὲ ἀλλήλοις ἡ συνήντησαν ὡσπερ ἀστέρες , καὶ περισκεδασθὲν γε αὐτοὺς ὑστέρον ὅλον εἰκάσαι μεγάλου μουσείου . Ἰαμβλίχου δὲ τὸ ἐπιστηθῆναι μᾶλλον ὑπομείναντος ἢ τὸ ἐπερωτῆσαι , ὁ Ἀλύπιος παρὰ πᾶσαν ὑπόνοιαν ἀφείς ἅπασαν φιλόσοφον ἐρωτήσειν , τοῦ δὲ ὑστέρου γενομένου , « Εἰπέ μοι , φιλόσοφε , » πρὸς αὐτὸν ἔφη ὁ πλούσιος ἢ ἀδίκος ἢ ἀδίκου κληρονόμος , ναι ἢ οὔ ; « τούτων γὰρ μέσον οὐδέν . » Ὁ δὲ τὴν πληγὴν τοῦ λόγου μισήσας , « Ἄλλ’ οὐχ οὕτως γε , » ἔφη « θαυμασιώτατα πάντων ἀνδρῶν , ὁ τρόπος τῆς ἡμετέρας διαλέξεως , εἰ τῷ τι περιττὸν ἔστι κατὰ τὰ ἔκτος , ἀλλ’ εἰ τι πλεονάζει κατὰ τὴν οἰκείαν ἀρετὴν φιλοσόφῳ καὶ πρέπουσαν . » Ταῦτα εἰπὼν ἀπεχώρησε , καὶ , διαναστάντος , οὐκ ἦν σύλλογος . Ἀπελθὼν δὲ καὶ γενόμενος ἐφ’ ἑαυτοῦ , καὶ τὴν δύναμιν θαυμάσας , πολλάκις τε ἴδια συνέτυχεν αὐτῷ , καὶ οὕτως ὑπεργάσθη τὸν ἄνδρα τῆς ἀκριβείας καὶ συνέσεως , ὥστε καὶ ἀπελθόντος βίον συνέγραψε . Καὶ ἐνέτυχεν ταῦτα γράφω τοῖς γεγραμμένοις · τὰ γεγραμμένα δὲ ὑπὸ τῆς συνθήκης ἐμελαινέτο , καὶ νέφος αὐτοῖς ἐπέτρεχε βαρύ , οὕτι δ’ ἀσάφειαν τῶν γεννομένων , ἀλλὰ διδασκαλικὸν εἶχεν τὸν Ἀλυπίου λόγον μακρὸν τινα , καὶ διαλέξεων οὐ προσῆν μνήμην λόγον ἐγώνουν . Ἀποδημίας τε εἰς τὴν Ῥώμην ἐφράζε τὸ βιβλίον , αἷς οὔτε αἰτία προσῆν , οὔτε τὸ τῆς ψυχῆς συνεργεῖντο μέγεθος . Ἄλλ’ ὅτι μὲν εἴποντο πολλοὶ τεθνηότες τὸν ἄνδρα παραδηλοῦται · ὅτι δὲ εἴπεν ἢ ἐπραξεν ἀξιόλογον , οὐκ ἐπαινᾶται · ἀλλ’ δοκεῖν ὁ θαυμάσιος Ἰαμβλίχος ταυτὸν πεπονθέναι τοῖς γραφικοῖς , οἷς τοὺς ἐν ἀφρὶ χρώμενος , ὅταν χαρίσῃται τι παρ’ ἑαυτῶν εἰς τὴν γραφὴν βουληθῶσι , τὸ πᾶν εἶδος τῆς ὁμοιώσεως διαφθείρουσιν , ὥστε ἄμα τε τοῦ παραδείγματος
Lemmas: κατά ὁ Ἰάμβλιχος καιρός εἰμί καί ὁ διαλεκτικός Ἀλύπιος , ὅς τυγχάνω μέν σῶμα μικρός , καί ὁ σῶμα τυχαῖος παροράω μικρός , κινδυνεύω δέ καί ὁ φαίνω σώμα Ψυχή καί νόος εἰμί οὗτος ὁ φθείρω οὐ ἐπιδίδωμι εἰς μέγεθος , ἀπαλύνω εἰς ὁ θεοειδής . ὥσπερ οὖν ὁ μέγας Πλάτων φημί ὁ θεῖον σῶμα ὁ ἀνάπαλιν ἔχω ἔχω ὁ Ψυχή , οὕτως εἰς ὁ εἶπον ἐκεῖνος ἐμβαδίζω ὁ Ψυχή καί συνέρχομαι καί κρατέω , ἢ παρά ὁ ἀγαθός . Σηλωτὰς μέν οὖν ἔγχος πολύς ὁ Ἀλύπιος , ἀλλά ὁ παιδεύω ἐάν μέχρι συνόσιος μόνος , βιβλίον δέ προφέρω οὐδέ εἰς ὥστε μαλός ἄσμενος πρός ὁ Ἰάμβλιχος ἀποτρέχω , ὡς ἐκ πηγή ὑπερδιψάω , οὖον Μένων κατά ἑαυτοῦ , εμφροσωμενος . κατά δέ ὁ κλῆς ἄμφω αὐξάνω ἄνω , καί συντυγχάνω ποτέ ἀλλήλων ὁ συναντάω ὡς ἀστήρ , καί περισκεδάννυμι γε αὐτός ὕστερος ὅλος εἰκάζω μέγας μουσεῖον . Ἰάμβλιχος δέ ὁ ἐπίσταμαι μᾶλλον ὑπομένω ἢ ὁ ἐπερωτάω , ὁ Ἀλύπιος παρά πᾶς ὑπόνοια ἀφίημι ἅπας φιλόσοφος ἐρωτάω , ὁ δέ ὕστερος γίγνομαι , « ἐπές ἐγώ , φιλόσοφος , » πρός αὐτός φημί ὁ πλούσιος ἢ ἄδικος ἢ ἄδικος κληρονόμος , ναι ἢ οὖον ; « οὗτος γάρ μέσος οὐδείς . » ὁ δέ ὁ πληγή ὁ λόγος μισέω , « ἄλλος οὐ οὕτως γε , » φημί « θαυμάσιος πᾶς ἀνήρ , ὁ τρόπος ὁ ἡμέτερος διάλεξις , εἰμί ὁ τίς περισσός εἰμί κατά ὁ ἕκτος , ἀλλά εἰμί τίς πλεονάζω κατά ὁ οἰκεῖος ἀρετή φιλόσοφος καί πρέπω . » οὗτος εἶπον ἀποχωρέω , καί , διανίσταμαι , οὐ εἰμί σύλλογος . ἀπέρχομαι δέ καί γίγνομαι ἐπί ἑαυτοῦ , καί ὁ δύναμις θαυμάζω , πολλάκις τε ἴδιος συντυγχάνω αὐτός , καί οὕτως ὑπεργάζομαι ὁ ἀνήρ ὁ ἀκρίβεια καί σύνεσις , ὥστε καί ἀπέρχομαι βίος συγγράφω . καί ἐντυγχάνω οὗτος γράφω ὁ γράφω · ὁ γράφω δέ ὑπό ὁ συνθήκη μελαίνω , καί νέφος αὐτός ἐπιτρέχω βαρύς , οὔτις δέ ἀσάφεια ὁ γίγνομαι , ἀλλά διδασκαλικός ἔχω ὁ Αλυπίου λόγος μακρός τις , καί διάλεξις οὖον πρόσειμι μνήμη λόγος γιγνώσκω . ἀποδημία τε εἰς ὁ Ῥώμη φράζω ὁ βιβλίον , ὅς οὔτε αἰτία πρόσειμι , οὔτε ὁ ὁ Ψυχή συνεργέω μέγεθος . ἄλλος ὅτι μέν εἶπον πολύς θνῄσκω ὁ ἀνήρ παραδηλόω · ὅτι δέ εἶπον ἢ πράσσω ἀξιόλογος , οὐ ἐπαινέω · ἀλλά δοκέω ὁ θαυμάσιος Ἰάμβλιχος τατός πάσχω ὁ γραφικός , ὅς ὁ ἐν ἀφρίς χράω , ὅταν χαρίζομαι τίς παρά ἑαυτοῦ εἰς ὁ γραφή βούλομαι , ὁ πᾶς εἶδος ὁ ὁμοίωσις διαφθείρω , ὥστε ἄμη τε ὁ παράδειγμα