himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0726.1
Ἄττικόν τὸ σῶμα οὐδὲ τῆς λάλου πόλεως ἀξίον . Σέρχης μὲν γὰρ ἐν Λυδοῖς πλατανῶν χώρην ἀγάμμενος χρυσῷ τὸ δένδρον ἐκόσμησεν · οὗ γὰρ ἤδει λέγειν , ἀλλ’ ὅσον ἐπλούτει χρυσού , τοσοῦτον λόγων ἐπένετο . Παρ’ ἡμῶν δὲ εἴκως τὴν πόλιν τὰ τῶν ἡμετέρων βασιλέων ἀπατεῖνι δήπου δωρήματα . ( 6 ) Πρέπει δὲ ταύτῃ τῆς τε ἄλλης ἀρετῆς ἕνεκα , ἀτὰρ οὐχ ἧκιστα τῆς σπουδῆς , ἣν ἐπὶ σοφίας παρέχεταί μέση ἐν μέσῳ χειμῶν μικροῦ πᾶσιν ἐν κύκλῳ τοῖς τὴν φωνὴν βαρβαρίζουσιν ἀνοδεῖν μέν Παϊόνιον ἐπικαθημένον τῇ πόλει , ἐχομένους δὲ Ἑλληρίων καὶ Μυσῶν παραδιδόντων τὸ γεῖτον εἶναι τῆς πόλεως , Θράκης [ δ' ] ἄχρι καὶ προαστείων ἐπιβεδευλικῶς τοῖς ὀροῖς , μόνη καθάπερ τινὰ χρυσόν ὀμφαλόν-τῃ Ἑλλάδα γλώσσαν ἀνέγουσα , καθαρὰν ταύτην φυλάττει τῆς ἐπιμιξίας τῆς γείτονος . “ Ὅθεν ἐγκαλοῦ τῷ Θρακῷ μύθῳ καὶ μεμφομαί , ὅτι τὸν Ὀρφέα τῶδε ἀποσυλᾶσαι τῆς πόλεως , Θρηκίοις ὄρεσι [ τῶ ] τὴν Καλλιόπην χαρίσασθαι . Ταῦτά τε καὶ σπάνει τῶν ἀχροασμένων αὐτῷ θηρίων τὴν ἐκκλησίαν ἐργάζεται . ( 7 ) Τοιγαροῦν πάντα Ἑλληνικὰ τὰ παρὰ τῇ πόλει , καὶ φωνή , καὶ τέχνη , καὶ σχῆμα . Ἀρχεται μὲν ἀφ’ ἰώων ἢ πόλις ἀνοδεῖν σὺν τινι καρωφῇ τῶν ὑπεράνω λόφων εἰς αἰθέρα τὸν μέσον ἐγείρουσα · καταβαίνουσα δὲ ἄχρι τοῦ ἥθνου κάτω , τῆδε κάκεισε μερίζεται · μυχίας πόλεις , τὸν ἐν μέσῳ τόπον διὰ μαῖς κατοικίζουσα . Ἐπισιλεύει δὲ καὶ αὐτοῖς τὸς κύμασιν , ὡςπερ ἀγβομένη πρὸς τὴν ἐχομένην θάλασσαν , ὅτι αὐτὴν οὐχ ἐξ βυθᾶι τοιαύτην τῶν βουλεται . 8 . Τοσαύτη δὲ οὖσα τὸ μέγεθος μυρίοις κάλλεσιν ἀπανταχόθεν ἀδρυίνεται . Ἐντεύθεν ἀγοραί , λουτρὰ πλησίον , στοαὶ διὰ πάσης , ἱερὰ πανταχοῦ . Ἀπορήσαις ἂν δ , τι καὶ πρῶτον θαυμάσεις . Ὡςπερ γὰρ οἱ τὸν οὐρανὸν ἐν ἡνίαις ὥραις προσβλέποντες μερίζονται μὲν ἀπανταχοῦ τὴν ὄψιν ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς θέας , ἐκεῖνο δὲ ἔχει τὸν θεατὴν πρῶτον ἢ , τι [ καὶ ] κεχείρωται · οὕτω καὶ ἢ πόλις καὶ πᾶσα ἐκπλήττει καὶ ἰδίᾳ πᾶσι τοῖς μέρεσιν . 9 . Ὡςπο τὸ μέγιστον τῆς Ἑλληνικῆς τύχης ἐχάρησα . Ἄττικὴ Μοῦσα ποιμαίνει τὴν πόλιν · σοφιστῶν θρόνους τὸν τῶν ὑπάργων κεκόσμικε , καὶ μειζὸν δέδωκε τὴν χάριν ὁ λόγος , ἢ παρὰ τῆς τύχης ἀντεῖληψεν . Ἐνδοξέστερον γὰρ κράνος , ὅταν ὀπλίση κεφαλήν ἐνόσῳ · ἐνδοξότερα δὲ ὅπλις τὸ Αἰαντος στέρεον καλύπτουσα , καὶ θρόνος , ὅταν δικαζῇ Κύρος , καὶ κιθάρα , Πινδάρου καὶ Ἀνακρέοντος πλείττουσι . ( 10 ) Ἀναβλέψατε πρὸς θεῶν ἐν κύκλῳ , ὅς Ἕλληνες πρότερον μὲν τοῖς ὀπλοῖς , νυνὶ δὲ ἀρεταῖς ἀργόντων πάντας νικήσει . Τοῦτο τῆς ὑφ’ ἡλίου [ * ] τὸ πλεονέκτημα , τὸ τοῖς πράγμασι τῶν Μουσῶν πᾶσας πόλεις εὐθύνεσθαι . Ἐπεὶ δὲ ἡν ἄρα τοῦτο ἀδύνατον , ὁ μόνον ἐγὼ τῶν ἑαυτοῦ κτημάτων τὸ κάλλιστον , τῇ νικηφόρῳ πόλει δεδιώρηται , μάλλων ἐγείρει τὴν ἡμετέραν τύχην , ἢ Κῦλλα τὸν Ὀλυμπιονίκην κατέχει λόγος τῶν κότινων . “ Ὁ μὲν γὰρ τυραννίδος ἐπιθυμίᾳς ἤττον τῆς ἐπιθυμίας [ τῆς τυραννί -
Lemmas: Ἀττικός ὁ σῶμα οὐδέ ὁ λάλος πόλις ἄξιος . Σέρκης μέν γάρ ἐν Λυδός πλατανών χώρα ἄγαμαι χρυσός ὁ δένδρον κοσμέω · ὅς γάρ ἦδος λέγω , ἀλλά ὅσος πλουτέω χρυσός , τοσοῦτος λόγος πένομαι . παρά ἐγώ δέ ἵημι ὁ πόλις ὁ ὁ ἡμέτερος βασιλεύς ἀπατάω δήπου δώρημα . ( 6 ) πρέπω δέ οὗτος ὁ τε ἄλλος ἀρετή ἕνεκα , ἀτάρ οὐ ἥκιστος ὁ σπουδή , ὅς ἐπί σοφία παρέχω μέσος ἐν μέσος χειμῶν μικρός πᾶς ἐν κύκλος ὁ ὁ φωνή βαρβαρίζω ἀναδέω μέν παιόνιος ἐπικάθημαι ὁ πόλις , ἔχω δέ Ἑλληρίων καί Μυσός παραδίδωμι ὁ γείτων εἰμί ὁ πόλις , Θρᾴκη [ δέ ] ἄχρι καί προάστειον ἐπιβεδευλικῶς ὁ ὀρός , μόνος καθάπερ τις χρυσός ὀμφαλόν-τῃ Ἑλλάς γλῶσσα ἀναγιγνώσκω , καθαρός οὗτος φυλάσσω ὁ ἐπιμιξία ὁ γείτων . “ ὅθεν ἐγκαλέω ὁ Θρᾷξ μῦθος καί μέμφομαι , ὅτι ὁ Ὀρφεύς ὅδε ἀποσυλάω ὁ πόλις , Θρᾷξ ὄρος [ ὁ ] ὁ Καλλιόπη χαρίζομαι . ταῦτα τε καί σπάνις ὁ αχροασμενος αὐτός θηρίον ὁ ἐκκλησία ἐργάζομαι . ( 7 ) τοιγάρ πᾶς Ἑλληνικός ὁ παρά ὁ πόλις , καί φωνή , καί τέχνη , καί σχῆμα . ἀρχω μέν ἀπό ἰωά ἢ πόλις ἀναδέω σύν τις καρωφῇ ὁ ὑπεράνω λόφος εἰς αἰθήρ ὁ μέσος ἐγείρω · καταβαίνω δέ ἄχρι ὁ ἥθνου κάτω , τῆδε κἀκεῖσε μερίζω · μύχιος πόλις , ὁ ἐν μέσος τόπος διά μής κατοικίζω . επισιλευις δέ καί αὐτός τός κῦμα , ὡς αγβομενω πρός ὁ ἔχω θάλασσα , ὅτι αὐτός οὐ ἐκ βυθάω τοιοῦτος ὁ βούλομαι . 8 . τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ μέγεθος μυρίος κάλλος απανταχόθεν αδρυινω . ἐντεῦθεν ἀγορά , λουτρόν πλησίος , στοά διά πᾶς , ἱερόv πανταχοῦ . ἀπορέω εἄν δ , τίς καί πρῶτος θαυμάζω . ὡς γάρ ὁ ὁ οὐρανός ἐν ἡνία ὥρα προσβλέπω μερίζω μέν ἀπαντηχέω ὁ ὄψις ὑπό ὁ κάλλος ὁ θέα , ἐκεῖνος δέ ἔχω ὁ θεατής πρῶτος ἢ , τίς [ καί ] χειρόομαι · οὗτος καί ἢ πόλις καί πᾶς ἐκπλήσσω καί ἴδιος πᾶς ὁ μέρος . 9 . Ὡςπο ὁ μέγας ὁ Ἑλληνικός τυγχάνω χαίρω . Ἀττικός Μοῦσα ποιμαίνω ὁ πόλις · σοφιστής θρόνος ὁ ὁ ὑπαργέω κοσμικός , καί μείζων δίδωμι ὁ χάρις ὁ λόγος , ἢ παρά ὁ τυγχάνω ἀντιλαμβάνω . Ἐνδοξέστερον γάρ κράνος , ὅταν ὁπλίζω κεφαλή ενόσω · ἔνδοξος δέ Ὁπλίς ὁ Αἴας στερεός καλύπτω , καί θρόνος , ὅταν δικάζω Κύρος , καί κιθάρα , Πίνδαρος καί Ἀνακρέων πλέω . ( 10 ) ἀναβλέπω πρός θεός ἐν κύκλος , ὅς Ἕλλην πρότερος μέν ὁ ὅπλον , νυνί δέ ἀρετή ἀργέω πᾶς νικάω . οὗτος ὁ ὑπό ἥλιος [ * ] ὁ πλεονέκτημα , ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ Μοῦσα πᾶος πόλις εὐθύνω . ἐπεί δέ ἐάν ἄρα οὗτος ἀδύνατος , ὁ μόνος ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ κτῆμα ὁ καλῶς , ὁ νικηφόρος πόλις δεδιωρεω , Μαλλός ἐγείρω ὁ ἡμέτερος Τύχη , ἢ Κύλλας ὁ Ὀλυμπιονίκης κατέχω λόγος ὁ κότινος . “ ὁ μέν γάρ τυραννίς ἐπιθυμία κακός ὁ ἐπιθυμία [ ὁ τυραννίς -