himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0031.3
XX . Παριὼντάς δ’ αὐτοὺς ἐς τὴν μέσην τῶν ποταμῶν ὁ τελώνης , ὁ ἐπιβεβλημένος τῷ Ζεύγματι πρὸς τὸ πινάκιον ἦγε καὶ ἠρώτα . δ τι ἀπάγοιεν , ὁ δ’ Ἀπολλώνιος « ἀπάγω » ἔφη « σωφροσύνην , δικαιοσύνην , ἀρετήν , ἐγκράτειαν , ἀνδρίαν , ἀσκήσιν , » πολλά καὶ οὕτω θέλει εἰρας ὀνόματα . ὁ δ’ ἥδη βλέπων τὸ ἑαυτοῦ κέρδος « ἀπόγραφαί οὖν » ἔφη « τὰς δούλας . » ὁ δ’ « οὐκ ἔξεστιν , » εἶπεν · « οὐ γὰρ δούλας ἀπάγω ταύτας , ἀλλὰ δεσποῖνας . » ( 2 ) τὴν δὲ τῶν ποταμῶν μέσην ὁ Τίγρις ἀποφαίνει καὶ ὁ Εὐφράτης , δέοντες μὲν ἐξ Ἀρμενίας καὶ Ταύρου λήγοντος , περιβάλλοντες δ’ ἑαυτούς , ἐν ᾧ καὶ πολὺς μέν , τὸ δὲ πλεῖστον χώμαί , ἔθεν τ’ Ἀρμένια καὶ Ἀραβία , ἃ ἐγγυλαίσαντες οἱ ποταμοὶ ἔχουσιν , ὧν καὶ νομάδες οἱ πολλοὶ στείχουσιν , οὕτω τι νησιώτας ἑαυτοὺς νομίζοντας , ὡς ἐπὶ θαλάτταν τε καταβαίνειν φάσκων , ὅτ’ ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς βαδίζουσιν , ὅρον τε ποιεῖσθαι τῆς τῶν τῶν ποταμῶν κύκλῳ · ἀποτορνεύσασιν γὰρ τὴν προειρημένην ἡπειρὸν ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἔνεισι θαλάτταν . εἰσί δ’ οἱ φασιν ἐξ ἄκως ἀφανίζεσθαι τὸ πολὺ τοῦ Εὐφράτου καὶ τελευταῖον τῶν ποταμῶν τούτων ἐν τῇ γῇ . λόγοι δ’ ἔνιοι θρασύτατροι ἀράπτονται , φάσκοντες αὐτὸν ὑπὸ τῇ γῇ βέοντα ἐς Αἴγυπτον ἀναφαίνεσθαι καὶ Νείλῳ ἐυγαργάνυσθαι . ( 3 ) ἀκριβολογίας μὲν δὴ ἕνεκα καὶ τοῦ μηδὲν παραλελειφθῆναι μὴν γεγραμμένων ὑπὸ τοῦ Δαμίδος ἐβουλήμην ἄν καὶ τὰ διὰ τῶν βαρβάρων τούτων σπουδασθέντα εἰπεῖν , ξυνελαύνει δ’ ἡμᾶς ὁ λόγος ἐς τὰ μεῖζον τε καὶ θαυμασιώτερα , οὐ μὴν ὡς δυοῖν γ’ ἀμελήσει τούτων , τῆς τ’ ἀνδρίας , ἥν χρώμενος ὁ Ἀπολλώνιος διεπορεύθη βάρβαρα ἔθνη καὶ ληστρικά , οὐδ’ ὑπὸ Ῥωμαίοις που ὄντα , τῆς τε σοφίας , ἥν τὸν Ἀραβίων τρόπον ἐς ἕνεσιν τῆς τῶν ζῴων φωνῆς ἤλθεν . ἔμαθε δὲ τοῦτο διὰ τούτων τῶν Ἀραβίων πορευόμενος ἀριστα γιγνοσκότων τ’ αὐτὸ καὶ πραττόντων . ἔστι γὰρ τῶν Ἀραβίων ἥθη ποιῶν καὶ τῶν ὄρνιθων ἀκούειν μαντευομένων , ὅποσα οἱ χρησμοί , ἐμβάλλονται δὲ τῶν λόγων σιτοῦμενοι τῶν δρακόντων οἱ μὲν καρδίαν φασίν , οἱ δ’ ἦπαρ .
Lemmas: XX . Παριὼντάς δέ αὐτός εἰς ὁ μέσος ὁ ποταμός ὁ τελώνης , ὁ ἐπιβάλλω ὁ Ζεῦγμα πρός ὁ πινάκιον ἄγω καί ἐρωτάω . δ τίς ἀπάγω , ὁ δέ Ἀπολλώνιος « ἀπάγω » φημί « σωφροσύνη , δικαιοσύνη , ἀρετή , ἐγκράτεια , ἀνδρεία , ἄσκησις , » πολύς καί οὗτος ἐθέλω εἴρω ὄνομα . ὁ δέ ἥδη βλέπω ὁ ἑαυτοῦ κέρδος « ἀπογραφή οὖν » φημί « ὁ δοῦλος . » ὁ δέ « οὐ ἔξεστι , » εἶπον · « οὖον γάρ δοῦλος ἀπάγω οὗτος , ἀλλά δέσποινα . » ( 2 ) ὁ δέ ὁ ποταμός μέσος ὁ Τίγρης ἀποφαίνω καί ὁ Εὐφράτης , δήω μέν ἐκ Ἀρμένιος καί Ταῦρος λήγω , περιβάλλω δέ ἑαυτοῦ , ἐν ὅς καί πολύς μέν , ὁ δέ πλεῖστος χόω , εἴωθα τε Ἀρμένιος καί Ἀραβία , ὁ εγγυλαιατιμοω ὁ ποταμός ἔχω , ὅς καί Νομάς ὁ πολύς στείχω , οὗτος τίς νησιώτης ἑαυτοῦ νομίζω , ὡς ἐπί θάλασσα τε καταβαίνω φάσκω , ὅτι ἐπί ὁ ποταμός βαδίζω , ὅρος τε ποιέω ὁ ὁ ὁ ποταμός κύκλος · ἀποτορνεύω γάρ ὁ προερέω ἤπειρος ἐπί ὁ αὐτός ἔνειμι θάλασσα . εἰμί δέ ὁ φημί ἐκ Ἀκώς ἀφανίζω ὁ πολύς ὁ Εὐφράτης καί τελευταῖος ὁ ποταμός οὗτος ἐν ὁ γῆ . λόγος δέ ἔνιοι θρασύς αραπτοντ , φάσκω αὐτός ὑπό ὁ γῆ βέος εἰς Αἴγυπτος ἀναφαίνω καί Νεῖλος ευγαργανυεπομαι . ( 3 ) ἀκριβολογία μέν δή ἕνεκα καί ὁ μηδείς παραλείπω μήv γράφω ὑπό ὁ Δαμίς βούλομαι ἄν καί ὁ διά ὁ βάρβαρος οὗτος σπουδάζω εἶπον , συνελαύνω δέ ἐγώ ὁ λόγος εἰς ὁ μείζων τε καί θαυμάσιος , οὖον μήv ὡς δύο γε ἀμελέω οὗτος , ὁ τε Ἀνδρίας , ὅς χράω ὁ Ἀπολλώνιος διαπορεύω βάρβαρος ἔθνος καί ληστρικός , οὐδέ ὑπό Ῥωμαῖος ποῦ εἰμί , ὁ τε σοφία , ὅς ὁ Ἀραβίων τρόπος εἰς ἔνεσις ὁ ὁ ζῷον φωνή ἔρχομαι . μανθάνω δέ οὗτος διά οὗτος ὁ Ἀραβίων πορεύω ἀγαθός γιγνώσκω τε αὐτός καί πράσσω . εἰμί γάρ ὁ Ἀραβίων ἦθος ποιέω καί ὁ ὄρνις ἀκούω μαντεύομαι , ὁπόσος ὁ χρησμός , ἐμβάλλω δέ ὁ λόγος σιτέομαι ὁ δράκων ὁ μέν Καρδία φημί , ὁ δέ ἦπαρ .