himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0347.3
ἀνδρὸς ποῦ ἐστι παραλήψια τούτους κἂν Ἴλῳ πράττοντος . ( 3 ) ἔστω σοι κακείνα περὶ Σθένελον εἰδέναι , ὡς τείχος μὲν οὐδὲν τοῖς Ἀχαιοῖς ἐξεποιήθη ἐν Τροίᾳ , οὐδ' ἔστιν ὅ ἐφράξαντο ἢ τὰς ναῦς ἢ τὴν λείαν , ἀλλὰ τειχομαχίας ὤφει ταύθ' Ὀμήρῳ ἐπενωθῆσθαι , ὅ' ἂς καὶ τὸ τείχος αὐτῷ ἐνετεθῆ . ἀμὴ μέντοι τειχοποιίας ὁμολογεῖται τὸν Ἀγαμέμνονα ἐσελθεῖν μεμηνότος Ἀχιλλέως , ἢ πρῶτον ἀντειρηκέναι τὸν Σθένελον , εἰπόντα = ἐγὼ μέντοι ἐπιτηδειότερος τείχη καθαρεῖν ἢ ἄγειρειν = , ἀντειρηκέναι δὲ καὶ τὸν Διομήδην τῷ τεῖχει , φήσαντα μεγάλων ἀξιοῦσθαι τὸν Ἀχιλλέα , « εἰ ἐυχλησαίμεν ἑαυτοὺς λοιπὸν , ἐπειδὴ ἐκείνος μηνίει . » Αἴας δὲ λέγεται ταυρηθὼν ὑποδείξαι τὴν βασιλεία = δεῖλαι , » εἰπεῖν = τί οὖν αἱ ἀσπίδες ; » καὶ τὸν ἵππον δὲ τὸν κοῖλον παραρτήσαι Σθένελος , οὗ τειχομαχίαν τοῦτο φάσκον εἶναι , ἀλλὰ κλοπὴν τῆς μάχης . ( 4 ) τὰ μὲν δὴ μάχῃσι ὁμοίως ἦσταν καὶ ἴσω τοῖς Τρωσὶ φόβου ἀξίοι , ἐλέλειπτο δὲ τοῦ Διομήδους ὁ Σθένελος ἔνεσις τε καὶ λόγῳ ἰσχύν καὶ καρτερήσεως , ὁποσαὶ ψυχῆς τ' εἰσὶ καὶ σώματος · ὀργῆς τε γὰρ ἦπτον ἦν καὶ ὑπέρφρων τοῦ ὀμβλοῦ καὶ τραχὺς ἐπιπληκτέσεως , καὶ τὰ ἔς τὴν δίαιταν ἀδρότερον ἢ ἐπὶ στρατοπέδου ἐργῶν κατεσκεύαστο . Διομήδει δὲ τάναντία τούτων ἐπράττετο · μετρίως τε γὰρ πρὸς τὰς ἐπιπλήξεις ἦρχε καὶ ἐκάλει τὸ ἔξοιδοὺν τῆς ὀργῆς , ὁρῶν τιν' τ' οὐ ζυνεχώρει τοῖς πληθεσιν , οὐδ' ἀθυμεῖν , αὐτὸς τ' αὐχμῶν φαινεσθαι στρατιωτικὸν ἡγεῖτο , καὶ τὸ ὡς ἐτυγὼ καθεύδειν ἐπῆνει , σιτία τ' ἦν αὐτῷ τὰ ἐπιτυγχάντα , καὶ οὐδ' οἴνῳ ἠχαιρεν , εἰ μὴ καθοίκοιτο αὐτοῦ οἱ πόνοι . ( 6 ) τὸν δ' Ἀχιλλέα ἐπῆνει μὲν , οὐ μὴν ἐξασπληκτὸ γε , οὐδ' ἀδράπτευεν , ὥσπερ οἱ πολλοί . καὶ ἀνέκραγέ ποθ' ὁ Πρωτεσίλαος ἐπ' ἐκείνοις τοῖς ἔπεσιν , οἷς ὁ Διομήδης ποιηταί λέγων
Lemmas: ἀνήρ ποῦ εἰμί παραλαμβάνω οὗτος κἀν Ἶλος πράσσω . ( 3 ) ἵστημι σύ ἐκεῖνος περί Σθένελος οἶδα , ὡς τείχος μέν οὐδείς ὁ Ἀχαιός ἐκποιέω ἐν Τροία , οὐδέ εἰμί ὅς φράσσω ἢ ὁ ναῦς ἢ ὁ λεῖος , ἀλλά τειχομαχία ὄφις αὐτός Ὅμηρος ἐπενωθῆσθαι , οὐ ὅς καί ὁ τείχος αὐτός ἐντίθημι . ἁμός μέντοι τειχοποιία ὁμολογέω ὁ Ἀγαμέμνων εἰσέρχομαι μαίνομαι Ἀχιλλεύς , ἢ πρῶτος ἀντιλέγω ὁ Σθένελος , εἶπον = ἐγώ μέντοι ἐπιτήδειος τεῖχος καθαίρω ἢ ἀγείρω = , ἀντιλέγω δέ καί ὁ Διομήδης ὁ τεῖχος , φημί μέγας ἀξιόω ὁ Ἀχιλλεύς , « εἰμί ἐυχλησαίμεν ἑαυτοῦ λοιπός , ἐπεί ἐκείνος μηνίω . » Αἴας δέ λέγω ταυράω ὑποδείκνυμι ὁ βασίλειος = δειλός , » εἶπον = τίς οὖν ὁ ἀσπίς ; » καί ὁ ἵππος δέ ὁ κοῖλος παραρτάω Σθένελος , ὅς τειχομαχία οὗτος φάσκω εἰμί , ἀλλά κλοπή ὁ μάχη . ( 4 ) ὁ μέν δή μάχη ὁμοίως εἶμαι καί ἴσος ὁ Τρώς φόβος ἄξιος , λείπω δέ ὁ Διομήδης ὁ Σθένελος ἔνεσις τε καί λόγος ἰσχύς καί καρτέρησις , ὁπόσος Ψυχή τε εἰμί καί σῶμα · ὀργή τε γάρ ἅπτω εἰμί καί ὑπέρφρων ὁ ὀμβλοῦ καί τραχύς ἐπιπληκτέσεως , καί ὁ εἰς ὁ δίαιτα ἀδρός ἢ ἐπί στρατόπεδον ἔργον κατασκευάζω . Διομήδης δέ τἀναντία οὗτος πράσσω · μέτριος τε γάρ πρός ὁ ἐπίπληξις ἄρχω καί καλέω ὁ ἐξοιδέω ὁ ὀργή , ὁράω τις τε οὖον ζυνεχώρει ὁ πλῆθος , οὐδέ ἀθυμέω , αὐτός τε αὐχμός φαίνω στρατιωτικός ἡγέομαι , καί ὁ ὡς ἐτυγὼ καθεύδω ἐπαινέω , σιτίον τε εἰμί αὐτός ὁ ἐπιτυγχάνω , καί οὐδέ οἶνος χαίρω , εἰμί μή καθίημι αὐτός ὁ πόνος . ( 6 ) ὁ δέ Ἀχιλλεύς ἐπαινέω μέν , οὖον μήv ἐξασπληκτὸ γε , οὐδέ ἀδράπτευεν , ὥσπερ ὁ πολύς . καί ἀνακράζω πρός ὁ Πρωτεσίλαος ἐπί ἐκεῖνος ὁ ἔπος , ὅς ὁ Διομήδης ποιητής λέγω