himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0051.1
ἡ Μακεδονία ἢ Αἰγύπτος , ἀλλὰ μὴ ἐν Ἑλλήνι καὶ σταδίοις τοῖς ἐκεῖ · » ( 4 ) ὑπὸ μὲν δή τῶν λόγων τούτων ὁ Δάμεις οὕτω διατεθηναι φησιν , ὡς εὐχαλᾶψασθαι τ’ ἐφ’ ὃς αὐτὸς εἰργώς ἐτυχέ , παρατεισεῖσθαι τε τὸν Ἀπολλώνιον εὐγνωμόνῳ αὐτῷ ἔχειν , εἰ μήπω κατανενοηκὼς αὐτὸν ἐς ἐμβολιαὶν τε καὶ παιδιώ τοιαύτην ὠργίσετο . ὁ δ’ ἀναλαβὼν αὐτὸν » θάρρει , » ἔφη » οὐ γὰρ ἐπιλήξειν ποιούμενος , ἀλλὰ τοῦμόν ὑπογράφων σοι ταῦτ’ εἶπον , » XXXVI . Ἀρχομένου δὲ τοῦ εὐνούχου καὶ χαλούντος αὐτὸν παρὰ τὸν βασιλέα » ἀφίξομαι , » εἶπεν » ἐπειδὰν τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς εὖ μοι ἔχῃ . » ὕψας οὖν καὶ εὐδάμενος ἀπήει περιελεπόμενος τε καὶ θαυμαζόμενος τοῦ σχήματος . ὡς δ’ ἴσου παρήλθε , » δίδωμί σοι » ἔφη ὁ βασιλεὺς » δέκα δωρεάς , ἄνδρα σε ἡγούμενος , οἷος οὐπὸ τις ἀφ’ Ἑλλήνων δεῦρ’ ἤλθεν . » δὲ δ’ ὑπολαβὼν » ὦ πάσα , » εἶπεν » ὦ βασιλεῦ , παρατεισεῖσαι , μίαν δέ , ἣν ἀντὶ πολλῶν δεδεῦναι αἰρούμαι , προθύμως αἰτήσω · » καὶ ἅμα τὸν περὶ τῶν Ἐρετριέων διήλως λόγον ἀναλαβὼν ἀπὸ τοῦ Δατίου . ( 2 ) » αἰτῶ οὖν » ἔφη » μὴ περικύπτεσθαι τοὺς ἀθλίους τούτους τῶν ὀρίων τε καὶ τοῦ λόφου , ἀλλὰ νέμεσθαι σφᾶς μέτρον τῆς γῆς , ὁ Δαρείος ἐνόμισεν δεῖνόν γάρ , εἰ τῆς αὐτῶν ἐκπεσόντες μηδ’ ἑνὸς ἑαυτῶν ἀγαθοῦ ἐξουσίαν . » Ἐντιθέμενος οὖν ὁ βασιλεὺς » Ἐρετριεῖς » εἶπεν » ἐς μὲν τὴν χθὲς ἡμέραν ἐμοῦ τε πολέμιον καὶ πατέρων ἐμῶν ἦσαν , ἐπειδὴ διπλὺν ποτ’ ἐφ’ ἡμᾶς ἥφαν , καὶ παρεμούνητο , ὡς τὸ γένος αὐτῶν φρανεισθεί · λοιπὸν δὲ φίλοι τ’ ἀναγεγράφονται καὶ σατραπεῖαι αὐτῶν ἀνηρ ἀγαθός , ὃς δικαιοῦσι τὴν χώραν . τὰς δ’ ἐννέα δωρεὰς » ἔφη » διὰ τί οὐ λήψη ; » » ὅτι , ὦ βασιλεῦ , » εἶπεν » οὐτω φίλος ἐνταῦθ’ ἐπισάμην . » » αὐτὸς δ’ οὐδὲν δέ ; » » φήσαντος » τῶν γε τραγημάτων » ἔφη » καὶ τῶν ἄρτων , δ με ἡδείως τε καὶ λαμπρῶς ἔστιε . » XXXVII . Τοιαῦτα δὲ λαλούντων πρὸς ἀλλήλους κραυγὴ τῶν βασιλείων ἐξεφορήσεν εὐνούχων καὶ γυναικῶν ἅμα · εἰληπτο δ’ ὁρ’ εὐνούχος τις ἐπὶ μιᾷ τῶν τοῦ βασιλέως παλλακῶν εὐγκατακειμένος τε καὶ ὀπόσα οἱ μοχοῖ πράττων , καὶ ἤγον αὐτὸν οἱ ἀμφὶ τὴν γυναικονίτην ἐπιστώνας τῆς κόμης , δὴ δὴ ἀγνοῦσι τρόπον οἱ βασιλέως δοῦλοι . ἐπεὶ δ’ οὐ πρεσβύτερος τῶν εὐνούχων ἐρώνται μὴ τῆς γυναικὸς παλαι ἡσθησαί ἔφη καὶ προειρηκέσαι οἱ , μὴ προσδιαλέγεσθαι αὐτή · μηδ’ ἀπτεσθαι δόρας ἢ χειρός , μηδὲ κοσμεῖν ταύτην μηδὲ νέον , νῦν δὲ καὶ εὐγκατακειμένον ἐδηρχάμεν καὶ ἀνδριζόμενον ἐπὶ τὴν γυναῖκα , ὁ μὲν Ἀπολλώνιος ἐς τὸν Δάμιν εἶδεν , ὅς τοῦ τοῦ λόγου ἀποδειγμαίνου , ὡς ἐφιλοσοφεῖτο αὐτὸς περὶ τοῦ καὶ εὐνούχων τὸ ἔργον εἶναι , ὁ δὲ βασιλεὺς πρὸς τοὺς παρόντας » ἀλλ’ αἰσχρὸν γ’ , » εἶπεν » ὦ ἄνδρες , παρόντος μὲν Ἀπολλωνίου περὶ σωφροσύνης ἡμᾶς , ἀλλὰ μὴ τούτων σφαιρεῖσθαι · τί οὖν καλεύεις , Ἀπολλώνιε , παιδεῖν αὐτόν ; » » τί δὴ ἡ ζητῇ ; » εἶπε , παρὰ τὴν πάντων ἀποκρινομένων δόξαν . ( 2 ) ἀνερωθῆναι οὖν ὁ βασιλεὺς » εἰτ’ οὐ πολλῶν » ἔφη » θανάτων ἄξιος ὁρέμενος οὕτως τὴν εὐνήν τὴν ἐμήν ; » » ἀλλ’ οὐχ ὑπὲρ
Lemmas: ὁ Μακεδονία ἢ Αἰγύπτος , ἀλλά μή ἐν Ἕλλην καί στάδιον ὁ ἐκεῖ · » ( 4 ) ὑπό μέν δή ὁ λόγος οὗτος ὁ δαμάζω οὗτος διατίθημι φημί , ὡς εὐχαλᾶψασθαι τε ἐπί ὅς αὐτός ἔργω τυγχάνω , παρατείνω τε ὁ Ἀπολλώνιος εὐγνωμονῶ αὐτός ἔχω , εἰμί μήπω κατανοέω αὐτός εἰς εμβολιαει τε καί παιδίον τοιοῦτος ὀργίζω . ὁ δέ ἀναλαμβάνω αὐτός » θαρσέω , » φημί » οὖον γάρ ἐπιλήγω ποιέω , ἀλλά τόμος ὑπογράφω σύ αὐτός εἶπον , » XXXVI . ἄρχω δέ ὁ εὐνοῦχος καί χαλάω αὐτός παρά ὁ βασιλεύς » ἀφικνέομαι , » εἶπον » ἐπειδάν ὁ πρός ὁ θεός εὕω ἐγώ ἔχω . » Ὕψας οὖν καί εὐδάμενος ἄπειμι περιλέπω τε καί θαυμάζω ὁ σχῆμα . ὡς δέ ἴσος παρέρχομαι , » δίδωμι σύ » φημί ὁ βασιλεύς » δέκα δωρεά , ἀνήρ σύ ἡγέομαι , οἷος οὐπὸ τις ἀπό Ἕλλην δεῦρο ἔρχομαι . » δέ δέ ὑπολαμβάνω » εἰμί πᾶς , » εἶπον » εἰμί βασιλεύς , παρατείνω , εἷς δέ , ὅς ἀντί πολύς δείδω αἱρέω , προθύμως αἰτέω · » καί ἅμα ὁ περί ὁ Ἐρετριεύς διήλως λόγος ἀναλαμβάνω ἀπό ὁ Δατίου . ( 2 ) » αἰτέω οὖν » φημί » μή περικύπτω ὁ ἄθλιος οὗτος ὁ Ὁρίων τε καί ὁ λόφος , ἀλλά νέμω σφεῖς μέτρον ὁ γῆ , ὁ Δαρείος νομίζω δεῖνος γάρ , εἰμί ὁ αὐτός ἐκπίτνω μηδέ εἷς ἑαυτοῦ ἀγαθός ἐξουσία . » ἐντίθημι οὖν ὁ βασιλεύς » Ἐρετριεύς » εἶπον » εἰς μέν ὁ χθές ἡμέρα ἐγώ τε πολέμιος καί πατήρ ἐμέω εἰμί , ἐπεί διπλός πρός ἐπί ἐγώ φημί , καί παρεμούνητο , ὡς ὁ γένος αὐτός φρανεισθεί · λοιπός δέ φίλος τε ἀναγράφω καί σατραπεία αὐτός ἀνήρ ἀγαθός , ὅς δικαιόω ὁ χώρα . ὁ δέ ἐννέα δωρεά » φημί » διά τίς οὖον λαμβάνω ; » » ὅτι , εἰμί βασιλεύς , » εἶπον » οὗτος φίλος ἐνταῦθα πιέζω . » » αὐτός δέ οὐδείς δέ ; » » φημί » ὁ γε τράγημα » φημί » καί ὁ ἄρτος , δ ἐγώ ἡδύς τε καί λαμπρῶς στίζω . » XXXVII . τοιοῦτος δέ λαλέω πρός ἀλλήλων κραυγή ὁ βασίλειος ἐκφορέω εὐνοῦχος καί γυνή ἅμα · λαμβάνω δέ ὀρός εὐνοῦχος τις ἐπί εἷς ὁ ὁ βασιλεύς παλλακή εὐγκατακειμένος τε καί ὁπόσος ὁ μοχοῖ πράσσω , καί ἄγω αὐτός ὁ ἀμφί ὁ γυναικονιος ἐφίστημι ὁ κόμης , δή δή ἀγνοέω τρόπος ὁ βασιλεύς δοῦλος . ἐπεί δέ οὖον πρέσβυς ὁ εὐνοῦχος ἔραμαι μή ὁ γυνή πάλαι αἰσθάνομαι φημί καί προλέγω ὁ , μή προσδιαλέγομαι αὐτός · μηδέ ἅπτω δορά ἢ χείρ , μηδέ κοσμέω οὗτος μηδέ νέος , νῦν δέ καί ευγκατακειμενω δέρκομαι καί ἀνδρίζω ἐπί ὁ γυνή , ὁ μέν Ἀπολλώνιος εἰς ὁ Δάμις ὁράω , ὅς ὁ ὁ λόγος αποδειγμαινοος , ὡς φιλοσοφέω αὐτός περί ὁ καί εὐνοῦχος ὁ ἔργον εἰμί , ὁ δέ βασιλεύς πρός ὁ πάρειμι » ἀλλά αἰσχρός γε , » εἶπον » εἰμί ἀνήρ , πάρειμι μέν Ἀπολλώνιος περί σωφροσύνη ἐγώ , ἀλλά μή οὗτος σφαιρεω · τίς οὖν καλέω , Ἀπολλώνιος , παιδεύω αὐτός ; » » τίς δή ὁ ζητέω ; » εἶπον , παρά ὁ πᾶς ἀποκρίνω δόξα . ( 2 ) ἀναλέγω οὖν ὁ βασιλεύς » εἶτα οὖον πολύς » φημί » θάνατος ἄξιος ὄρημι οὕτως ὁ εὐνή ὁ ἐμός ; » » ἀλλά οὐ ὑπέρ