himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0424.3
( 1 ) Ἡ μὲν πηγὴ γράφει τὸν Νάρκισσον , ἡ δὲ γραφὴ τὴν πηγὴν καὶ τὰ τοῦ Ναρκίσσου πάντα . μειράκιον ἀπὸ ἱπρᾶς ἀπηλλαγμένον πηγῇ ἐρέστηκεν ἔλκον τινὰ ἐξ αὑτοῦ ἡμερον καὶ ἔρωτι τῆς ἑαυτοῦ ὄψεως , ἀστράπτει δέ , ὡς δράς , ἐς τὸ ὕδωρ . τὸ μὲν οὖν ἄντρον Ἀχελοῦο καὶ νυμφῶν , γέγραπται δὲ τὰ εἰκότα · φαῦλον τε γὰρ τέχνης τὰ ἀγάλματα καὶ λίθου τοῦ ἐντεῦθεν , καὶ τὰ μὲν περι-στριπται ὑπὸ τοῦ χρόνου , τὰ δὲ βουκολίων ἢ ποιμένων παίδες περιέκοψαν ἐπὶ νήπιοι καὶ ἀναίσθητοι τοῦ θεοῦ . καὶ οὐδ᾽ ἀδάχευτος ἡ πηγὴ τοῦ Διονύσου οἶον ἀναψύ-ξαντος αὐτὴν ταῖς ληναῖς · ἀμπέλω γοῦν καὶ κιττῷ ἱρεπται καὶ ἔλιξ καλάις καὶ βοτρύων μετέσχηκεν καὶ θεν οἱ θύρσοι , κομίζουσι τ᾽ ἐπ᾽ αὐτὴ σοφοὶ ὄρνιθες , ἕς ἐκάστου ἀρμονία , καὶ ἄνθι λευκὰ τῇ πηγῇ παραπέ-ρυκεν οὕπω ὄντα , ἀλλ᾽ ἐπὶ τῷ μειρακίῳ φαιμένα . ( 2 ) τιμῶσα δ᾽ ἡ γραφὴ τὴν ἀληθείαν καὶ δρόσῳ τι λείπει ἀπὸ τῶν ἀνέμων , οἷς καὶ μέλιττα ἐφίαντες τις , ὡς οὐδ᾽ εἴτ᾽ ἐξαπατηθεῖσα ὑπὸ τῆς γραφῆς , εἰδ᾽ ἡμᾶς ἐξῆπατθῆσαι χρή εἰναι αὐτήν . ἀλλ᾽ ἔστω . σὲ μόντοι , μειράκιον , οὐ γραφὴ τις ἐξῆπατησεν , οὐδὲ χρυσίαισι τῃ κηρῷ προστέτρηκας , ἀλλ᾽ ἐκτυπωσάν σε τὸ ὕδωρ , ὅλον εἶδες αὐτό , οὐκ οὕτως , οὔτε τὸ τῆς πηγῆς ἐλέγχεις σόφισμα , νεῦσαι διὸν καὶ παρατρέψαι τοῦ εἴδους καὶ τὴν χεῖρα ὑποκινήσαι καὶ μὴ ἐπὶ ταύτῳ ἑστανάαι · σὺ δ᾽ ὡσπερ ἐταίρῳ ἐντυχὼν τάχειδεν περιμένεις . εἴτὰ σοι ἡ πηγὴ μύθῳ χρησθεῖσαι ; οὕτως μὲν οὖν οὐδ᾽ ἐπαίει τι ἡμῶν , ἀλλ᾽ ἐμπέπτωκεν ἐπὶ τὸ ὕδωρ αὐτὸς ὡς καὶ αὐτὸς ὁμοιασιν , αὐτὸ δ᾽ ἡμεῖς , ὡσπερ γέγραπται , λέ-γωμεν . ( 3 ) ὀρθὸν ἀναπαύεται ἐναλλάξαν τῷ ποδὶ τὸ μειράκιον καὶ τὴν χεῖρα ὑπὲχον πεπηγὼτι τῷ ἀκοντίῳ ἐν ἀριστερᾷ , ἡ δεξιὰ δὲ περιήπται ἐς τὸ ἰσχίον ἀνασχεῖν τ᾽ αὐτὸν καὶ σχῆμα πράττειν ἐκμεμένῳ τῶν γλουτῶν διὰ τὴν τῶν ἀριστερῶν ἐκκλισιν . δεικνύει δ᾽ ἡ χειρ ἀέρα μέν , καθ᾽ ὃ κυρτοῦται ὁ ἀγκών , βυτίδα δὲ καθ᾽ ὃ στρεβλοῦται ὁ καρπός , καὶ σκιὰν παρέχεται ἐνιζά-νουσα ἐς τὸ θέναρ , λοξαὶ δ᾽ αἱ ἀκτῖνες τῆς σκιᾶς διὰ τὴν ἕσω ἐπιστροφὴν τῶν δακτύλων . τὸ δ᾽ ἐν τῷ στέρνῳ ἄσθημα οὐκ οἶδ᾽ εἴτε κυννηγτικόν ἐστι , εἴτ᾽ ἤδη ἐρωτικόν . τὸ γε μὴν ὄμμα ἰκανῶς ἐρώντος · τὸ γὰρ χαροπὸν αὐτοῦ καὶ γοργὸν ἐκ φύσεως πρᾶινει τις ἐφικανὼν ἡμερος , δοκεῖ δ᾽ ἴσως καὶ ἀντεῤᾶσθαι , βλέπούσης αὐτὸν τῆς σκιᾶς , ὡς παρ᾽ αὐτοῦ δράται . ( 4 ) πολλὰ καὶ περὶ τῆς κόμης ἐλέχθη ἂν , εἰ ὑπρῶνιν αὐτὸ ἐνετύχομεν · μυρία γὰρ αὐτῆς αἱ κινήσεις ἐν τῷ δρόμῳ , καὶ μέλλων , ἐπειδὰν ὑπ᾽ ἀνέμου τινὸς ἐμπνοὺς γένῃται . τῷοι δ᾽ ἂν καὶ νῦν λόγῳ · ἀμφιλαφὴς γὰρ οὕτως αὐτῆς καὶ οἷον χρυσῆς τὸ μὲν οἱ τένοντες ἐκπίλονται , τὸ δ᾽ ὑπὸ τῶν ὠτῶν κρέ-ται , τὸ δὲ τῶν μετώπου ἐπισκαλεύει , τὸ δὲ τῇ ὑπὸ τῇ ἔππρει . ἔστω τ᾽ ἀμφω οἱ Νάρκισσοι τὸ εἶδος ἴσον ἐμφαίνοντας
Lemmas: ( 1 ) ὁ μέν πηγή γράφω ὁ Νάρκισσος , ὁ δέ γραφή ὁ πηγή καί ὁ ὁ Νάρκισσος πᾶς . μειράκιον ἀπό ἱπρᾶς ἀπαλλάσσω πηγή ἐρείδω ἕλκω τις ἐκ αὐτός ἥμερος καί Ἔρως ὁ ἑαυτοῦ ὄψις , ἀστράπτω δέ , ὡς δράω , εἰς ὁ ὕδωρ . ὁ μέν οὖν ἄντρον Ἀχελοῦο καί νύμφη , γράφω δέ ὁ εἰκός · φαῦλος τε γάρ τέχνη ὁ ἄγαλμα καί λίθος ὁ ἐντεῦθεν , καί ὁ μέν περι-στριπται ὑπό ὁ χρόνος , ὁ δέ Βουκολίων ἢ ποιμήν παῖς περικόπτω ἐπί νήπιος καί ἀναίσθητος ὁ θεός . καί οὐδέ αδαχευος ὁ πηγή ὁ Διόνυσος οἶος ἀναψύχω αὐτός ὁ Ληναΐς · ἄμπελος γοῦν καί κισσός ἱρεπται καί ἕλιξ κάλαϊς καί Βότρυς μετέχω καί τίθημι ὁ θύρσος , κομίζω τε ἐπί αὐτός σοφός ὄρνις , ἵημι ἕκαστος ἁρμονία , καί άνθος λευκόν ὁ πηγή παραπε-ρυαν οὔπω εἰμί , ἀλλά ἐπί ὁ μειράκιον φαίνω . ( 2 ) τιμάω δέ ὁ γραφή ὁ ἀλήθεια καί δρόσος τίς λείπω ἀπό ὁ ἄνεμος , ὅς καί μέλισσα ἐφίημι τις , ὡς οὐδέ ἔτι ἐξαπατάω ὑπό ὁ γραφεύς , εἶδος ἐγώ ἐξαπατάω χρή εἰναι αὐτός . ἀλλά ἵστημι . σύ μόντος , μειράκιον , οὖον γραφή τις ἐξαπατάω , οὐδέ χρυσίας πῃ κῆρ προστέτρηκας , ἀλλά εκτυπώνω σύ ὁ ὕδωρ , ὅλος ὁράω αὐτός , οὐ οὕτως , οὔτε ὁ ὁ πηγή ἐλέγχω σόφισμα , νέος δείδω καί παρατρέπω ὁ εἶδος καί ὁ χείρ ὑποκινέω καί μή ἐπί ταύτος ἵστημι · σύ δέ ὡς ἑταῖρος ἐντυγχάνω ταχύς περιμένω . εἶτα σύ ὁ πηγή μῦθος χράω ; οὕτως μέν οὖν οὐδέ ἐπαίω τίς ἐγώ , ἀλλά ἐμπίτνω ἐπί ὁ ὕδωρ αὐτός ὡς καί αὐτός ὅμοιος , αὐτός δέ ἐγώ , ὡς γράφω , λέγω . ( 3 ) ὀρθός ἀναπαύω ἐναλλάσσω ὁ πούς ὁ μειράκιον καί ὁ χείρ ὑπέχω πήγνυμι ὁ ἀκόντιον ἐν ἀριστερός , ὁ δεξιός δέ περιάπτω εἰς ὁ ἰσχίον ἀνέχω τε αὐτός καί σχῆμα πράσσω ἐκμεμένῳ ὁ γλουτός διά ὁ ὁ ἀριστερός ἔκκλισις . δείκνυμι δέ ὁ χείρ ἀήρ μέν , κατά ὅς κυρτόω ὁ ἀγκών , βύτις δέ κατά ὅς στρεβλόω ὁ καρπός , καί σκιά παρέχω ἐνιζάνω εἰς ὁ θέναρ , λοξός δέ ὁ ἀκτίς ὁ σκιά διά ὁ ἕννυμι ἐπιστροφή ὁ δάκτυλος . ὁ δέ ἐν ὁ στέρνον ἄσθημα οὐ οἶδα εἴτε κυννηγτικόν εἰμί , ἔτι ἤδη ἐρωτικός . ὁ γε μήv ὄμμα ἱκανῶς ἐράω · ὁ γάρ χαροπός αὐτός καί γοργός ἐκ φύσις πραΐνω τις ἐφικάνω ἥμερος , δοκέω δέ ἴσως καί ἀντεράω , βλέπω αὐτός ὁ σκιά , ὡς παρά αὐτός Δράται . ( 4 ) πολύς καί περί ὁ κόμης λέγω εἄν , εἰμί ὑπρῶνιν αὐτός ἐντυγχάνω · μυρίος γάρ αὐτός ὁ κινέω ἐν ὁ δρόμος , καί μέλλω , ἐπειδάν ὑπό ἄνεμος τις ἐμπνέω γίγνομαι . τῷοι δέ εἄν καί νῦν λόγος · ἀμφιλαφής γάρ οὕτως αὐτός καί οἷος χρύσεος ὁ μέν ὁ τένων ἐκπίμπλημι , ὁ δέ ὑπό ὁ οὖς κραίνω , ὁ δέ ὁ μέτωπον επισκαλευω , ὁ δέ ὁ ὑπό ὁ πρέπω . ἵστημι τε ἄμφω ὁ Νάρκισσος ὁ εἶδος ἴσος ἐμφαίνω