ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0095.3
XX . Ἡν τοίνυν » ἔφη « χρόνος , δτ' Αἰθίοπες μὲν φάσκον ἐνσταθᾶ , γένος Ἰνδικόν , Αἰθιοπία δ' οὔπω ἦν , ἀλλ' ὑπὲρ Μερσὴν τε καὶ Καταδοῦποὺς ὀριστο Αἰγυπτος , αὐτὴ καὶ τὰς πηγὰς τοῦ Νείλου παρεχομένη καὶ ταῖς ἐκβολαῖς συναπολύουσα . ὧν μὲν δὴ χρόνῳ φάσκον ἐνσταθ' οἱ Αἰθίοπες ὑποκείμενοι βασιλεῖ Γάγγῃ , ἢ τε γῆ αὐτοὺς ἱκανῶς ἐφερε τοὺς θεοὶ σπῶν ἐπέμελούντο , ἐπεὶ δ' ἀπέκειντο τὸν βασιλέα τούτων , οὔτε τοῖς ἄλλοις Ἰνδοῖς καθαροὶ ἔδοξαν , οὐδ' ἡ γῆ ἐυνεγώμει αὐτοὺς ἱστασθαι · τὴν τε γὰρ σποράν , ἣν ἐς αὐτὴν ἐποιούντο , πρὶν ἐς χάλυκα ἥκειν , ἐφθείρε , τοὺς τε τῶν γυναικῶν τόκους ἀτελεῖς ἐποιεῖ καὶ τὰς ἀγέλας πονήρως ἔθουσε , πόλιν δ' ὅποι βαλόντο , ὑπεδίδο ἡ γῆ καὶ ὑπεχώρει πάλιν . ( 2 ) καὶ γὰρ τι καὶ φάσμα τοῦ Γάγγου προῦντες αὐτοὺς ἤλαυνεν ἐναρπαζόμενον τῷ δμίλῳ , ὁ οὐ πρότερον ἀνῆκε , πρὶν γε δὴ τοὺς αὐθέντας καὶ τοὺς τὸ αἷμα χειρὶ πράξαντας τῇ γῇ καθιερεῦσαιεν . ἤν δ' ἄρ' ὁ Γάγγης οὗτος δεκάπυχος μὲν τὸ μήκος , τὴν δ' ὥραν ὅλος οὕτω τις ἀνθρώπων , ποταμοῦ δὲ Γάγγου παῖς · τὸν δὲ πατέρα τὸν ἑαυτοῦ τὴν Ἰνδικὴν ἐπικλύζουσα αὐτὸς ἐς τὴν Ἐρυθρὰν ἔφερεν καὶ ἐπιλλάξεν αὐτὸν τῇ γῇ , ὅθεν ἡ γῆ ζῶντι μὲν ἀθρόνα ἔφερεν , ἀποθανόντι δ' ἐτιμώρει . ( 3 ) ἐπεὶ δὲ τὸν Ἀχιλλέα Ὄμηρος ἄγει μὲν ὑπὲρ Ἑλένης ἐς Τροίαν , φησὶ δ' αὐτὴν
Lemmas: XX . ἐάν τοίνυν » φημί « χρόνος , ΔτΑ Αἰθίοψ μέν φάσκω ἐνίστημι , γένος Ἰνδικός , Αἰθιοπία δέ οὔπω εἰμί , ἀλλά ὑπέρ Μερσὴν τε καί Καταδοῦποὺς ὀριστός Αἴγυπτος , αὐτός καί ὁ πηγή ὁ Νεῖλος παρέχω καί ὁ ἐκβολή συναπολύω . ὅς μέν δή χρόνος φάσκω ἐνστάτης ὁ Αἰθίοψ ὑπόκειμαι βασιλεύς Γάγγης , ἢ τε γῆ αὐτός ἱκανῶς φέρω ὁ θεός σπάω ἐπιμελέομαι , ἐπεί δέ ἀπόκειμαι ὁ βασιλεύς οὗτος , οὔτε ὁ ἄλλος Ἰνδός καθαρός δοκέω , οὐδέ ὁ γῆ ἐυνεγώμει αὐτός ἵστημι · ὁ τε γάρ σπορά , ὅς εἰς αὐτός ποιέω , πρίν εἰς χάλιξ ἥκω , φθείρω , ὁ τε ὁ γυνή τόκος ἀτελής ποιέω καί ὁ ἀγέλη πονηρός εθουω , πόλις δέ ὅποι βάλλω , ὑποδίδωμι ὁ γῆ καί ὑποχωρέω πάλιν . ( 2 ) καί γάρ τίς καί φάσμα ὁ Γάγγης προΐημι αὐτός ἐλαύνω ἐναρπάζω ὁ δμίλῳ , ὁ οὖον πρότερος ἀνίημι , πρίν γε δή ὁ αὐθέντης καί ὁ ὁ αἷμα χείρ πράσσω ὁ γῆ καθιερεύω . ἐάν δέ ἄρα ὁ Γάγγης οὗτος δεκάπυχος μέν ὁ μήκος , ὁ δέ ὥρα ὅλος οὗτος τις ἄνθρωπος , ποταμός δέ Γάγγης παῖς · ὁ δέ πατήρ ὁ ἑαυτοῦ ὁ Ἰνδικός ἐπικλύζω αὐτός εἰς ὁ ἐρυθρός φέρω καί ἐπιλήγω αὐτός ὁ γῆ , ὅθεν ὁ γῆ ζῶ μέν ἄθρονος φέρω , ἀποθνῄσκω δέ τιμωρέω . ( 3 ) ἐπεί δέ ὁ Ἀχιλλεύς Ὄμηρος ἄγω μέν ὑπέρ Ἑλένη εἰς Τροία , φημί δέ αὐτός
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0096.1
δώδεκα μὲν πόλεις ἐκ θαλάττης ἠρῆκναι , πετὴ δ' ἑνδεκά , γυναῖκα θ' ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἀφαιρεθεῖσαν ἐς μὴνιν ἀπενεχθῆναι , ὅτε δὲ ἀτεράμονα καὶ ὡμὸν δοξάει , σκεψώμεθα τὸν Ἰνδὸν πρὸς ταῦτα . πολέων μὲν τοίνυν ἐξήκοντα οἰκίστης ἐγένετο , ἀπερ εἰσὶ δοκιμώτατοι τῶν ἧδε . τὸ δὲ πορθεῖν πόλεις ὅστις εὐκλεέστερον ἠγείατο τοῦ ἀνοικίζειν πόλιν οὐκ ἔστι . Σκύθας δὲ τοὺς ὑπὲρ Καύκασον ποτε στρατεύσαντας ἐπὶ τήνδε τὴν γῆν ἀπεώσατο . τὸ δ' ἐλευθεροῦντα τὴν ἑαυτοῦ γῆν ἄνδρα ἀγαθὸν φαίνεσθαι πολλῷ βελτίων τοῦ δουλείαν ἀπάγειν πολει καὶ ταύθ' ὑπὲρ γυναικός , ἣν εἰκὸς μὴδ' ἄκουσαν ἀνηρπάσθαι . ἔμμεμαχὴς δ' αὐτῷ γενομένης πρὸς τὸν ἄρχοντα τῆς χώρας , ἣς νῦν Φραώτης ἄρχει , κακείνου παρανομωτάτα τε καὶ ἀσελγέστατα γυναικὸς ἀφελομένου αὐτὸν οὐ παρεῖλκε τοὺς ὀργούς , οὐδὲ βαθεῖας ὁμωμοχέναι φήσας , ὡς μὴδ' ὧσπ' ἀδικεῖτω λυπεῖν αὐτόν .
Lemmas: δώδεκα μέν πόλις ἐκ θάλασσα ἀράω , πετάννυμι δέ ἕνδεκα , γυνή ὁ ὑπό ὁ βασιλεύς ἀφαιρέω εἰς μῆνις ἀποφέρω , ὅτε δέ ἀτεράμων καί ὠμός δοξάζω , σκέπτομαι ὁ Ἰνδός πρός οὗτος . πολύς μέν τοίνυν ἐξήκω οἰκιστής γίγνομαι , ὅσπερ εἰμί δόκιμος ὁ ἥδω . ὁ δέ πορθέω πόλις ὅστις εὐκλεής ἄγω ὁ ἀνοικίζω πόλις οὐ εἰμί . Σκύθης δέ ὁ ὑπέρ Καύκασος ποτός στρατεύω ἐπί ὅδε ὁ γῆ ἀπωθέω . ὁ δέ ἐλευθερόω ὁ ἑαυτοῦ γῆ ἀνήρ ἀγαθός φαίνω πολύς ἀγαθός ὁ δουλεία ἀπάγω πόλις καί αὐτός ὑπέρ γυνή , ὅς εἰκός μηδέ ἀκούω ἀναρπάζω . μάσσω δέ αὐτός γίγνομαι πρός ὁ ἄρχω ὁ χώρα , ἥς νῦν Φραώτης ἄρχω , ἐκεῖνος παράνομος τε καί ἀσελγής γυνή ἀφαιρέω αὐτός οὖον παρέλκω ὁ ὀργός , οὐδέ βαθύς ὄμνυμι φημί , ὡς μηδέ ὧσπ' ἀδικέω λυπέω αὐτός .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0096.2
XXI . Καὶ Παλαιο δεῖξιν ἂν τὰνδρός , εἰ μὴ ἐς ἐπαῖνον ὄνκων ἐαυτῷ καθίστασθαι : εἰμὶ γὰρ σοι ἑκάς , τοῦτ' δ' ἰδηλῶσα γεγονὼς ἐτὴ τέτταρα : ἐπτά γὰρ ποτ' ἀδαμαγμένως τοῦ Ἑάγγου τοῦτοῦ ἔζηρ ἐς γῆν πῆξαντος ὀπλὸ τοῦ μηδὲν δαῖμα ἐμπέλαζεν τῇ χώρᾳ , καὶ τῶν θεῶν θέντι μὲν καλεωόντων ἤκοντας , οὐ πέπηνε ταῦτα , τὸ δὲ χωρίον οὐκ ἐξηγοῦμενον , ἂν δ' ἐπεσπῆγει , παῖς ἀγὼ χαμηλὴ τυγχάνων ἠγαγον τοὺς ἐξηγητὰς ἐπὶ τάφρον καὶ ὀρυττεῖν προστάζει , ἐκαὶ φήσας καταπετευσθαι αὐτά .
Lemmas: XXI . καί Παλαιός δεῖξις εἄν ἀνήρ , εἰμί μή εἰς ἔπαινος ὄνος αὐτός καθίστημι : εἰμί γάρ σύ ἑκάς , οὗτος δέ ὁράω γίγνομαι ἐτός τέσσαρες : ἑπτά γάρ πρός ἀδαμαγμένως ὁ Ἑάγγου οὗτος ζέρης εἰς γῆ πήγνυμι όπλο ὁ μηδείς δαῖμα ἐμπελάζω ὁ χώρα , καί ὁ θεός θέω μέν καλέω ἥκω , οὖον πῆνος οὗτος , ὁ δέ χωρίον οὐ ἐξηγέομαι , εἄν δέ ἐπισπάω , παῖς ἐγώ χαμηλός τυγχάνω ἄγω ὁ ἐξηγητής ἐπί τάφρος καί ὀρύσσω προστάζω , καίμι φημί καταπετευεπομαι αὐτός .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0096.3
XXII . Καὶ μήπω θαυμάζης τοῦμόν , εἰ ἐξ Ἰνδοῦ ἐς Ἰνδὸν διεσδὸν ὁπὸς γὰρ » δείξας τι μειρακίδιον εἰκοσὶ πού γεγονὸς ἐπὶ » πέφυκε μὲν πρὸς φιλοσοφίαν ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους , ἄρρωται δέ , ὡς ὁρᾷς , καὶ κατεσκαύσται γενναῖως τὸ σῶμα , καρτερεῖ δὲ πῦρ καὶ τομήν πᾶσαν , καὶ τοιοῦθ' ὅν ἀπεγνάνεται τῇ φιλοσοφία . » » τί οὖν , » εἶπεν » ὁ Ἰάρχα , τὸ μειρακίδιον πάθος ; δεῖνὸν γὰρ λέγεις , εἰ ξυντεταγμένως οὕτως ὑπὸ τῆς φύσεως μὴ ἀσπαίζεται τὴν φιλοσοφίαν , μηδ' ἐρᾷ τοῦ μαθάνειν , καὶ ταύθ' ὁμὶν ξυνόν . » ( 2 ) » οὐ ξύνεστιν , » εἶπεν » ἀλλ' ὥσπερ οἱ λέοντες ἄκων εἰληπται , καὶ καθεῖρκται μέν , ὀπολέπει δ' ἡμῶν τιθασευόντων αὐτὸν καὶ καταφώντων . γέγονε μὲν οὖν τὸ μειράκιον τοῦτο Παλαμηδὴς ὁ ἐν Τροίᾳ , κέχρηται δ' ἀναντιωτότως Ὀδυσσεὶ καὶ Ὀμήρῳ , τὸν μὲν ξυνθέντι ἐπ' αὐτὸν τέχνας , ὅφ' ὧν κατελίθόθη , τῷ δ' οὐδ' ἔπους αὐτὸν ἐξώσαντι . καὶ ἐπειδὴ μηδ' ἡ σοφία αὐτὸν τι , ἣν εἶχεν , ὤνησε , μηδ' Ὀμήρῳ ἐπαίνετον ἐτυχεν , ὅφ' οὐ πολλοὶ καὶ τῶν μὴ πάνυ σπουδαίων ἐς ὄνομα ἦλθσαν , Ὀδυσσεὺς ὁ' ἥττητο ἀδικιὸν οὐδὲν , διαβέβληται πρὸς φιλοσοφίαν καὶ διωρθωτο τοῦ ἑαυτοῦ πάθους , ἔστι δ' οὕτως Παλαμηδὴς , ὡς καὶ γράφειν μὴ μαθὼν γράμματα . »
Lemmas: XXII . καί μήπω θαυμάζω τόμος , εἰμί ἐκ Ἰνδός εἰς Ἰνδός διεσδὸν ὁπόσος γάρ » δείκνυμι τίς μειρακίδιον εἴκοσι πού γίγνομαι ἐπί » φύω μέν πρός φιλοσοφία ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος , ἀρόω δέ , ὡς ὁράω , καί κατεσκαυειμι γενναῖος ὁ σῶμα , καρτερέω δέ πῦρ καί τομή πᾶς , καί τοιούτος ὅς ἀπογιγνώσκω ὁ φιλοσοφία . » » τίς οὖν , » εἶπον » ὁ Ἰάρχας , ὁ μειρακίδιον πάθος ; δεινός γάρ λέγω , εἰμί συντάσσω οὕτως ὑπό ὁ φύσις μή ἀσπάζομαι ὁ φιλοσοφία , μηδέ ἐράω ὁ μανθάνω , καί αὐτός ὅς κοινός . » ( 2 ) » οὖον σύνειμι1 , » εἶπον » ἀλλά ὥσπερ ὁ λέων ἄκων λαμβάνω , καί κατείργω μέν , οπολεπος δέ ἐγώ τιθασεύω αὐτός καί καταφάω . γίγνομαι μέν οὖν ὁ μειράκιον οὗτος Παλαμήδης ὁ ἐν Τροία , χράομαι δέ αναντιωτοος Ὀδυσσεύς καί Ὅμηρος , ὁ μέν συντίθημι ἐπί αὐτός τέχνη , ὑπό ὅς κατέρχομαι , ὁ δέ οὐδέ ἔπος αὐτός ἐξωθέω . καί ἐπεί μηδέ ὁ σοφία αὐτός τίς , ὅς ἔχω , ὀνίνημι , μηδέ Ὅμηρος ἐπαινετός τυγχάνω , ὑπό οὖον πολύς καί ὁ μή πάνυ σπουδαῖος εἰς ὄνομα ἀλθέω , Ὀδυσσεύς οὐ ἡττάω ἀδικέω οὐδείς , διαβάλλω πρός φιλοσοφία καί διορθόω ὁ ἑαυτοῦ πάθος , εἰμί δέ οὕτως Παλαμήδης , ὡς καί γράφω μή μανθάνω γράμμα . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0096.4
XXIII . Τοιαῦτα διαλεγόμενων προσελθὼν τῷ Ἰάρχᾳ ἀγγέλος » ὁ βασιλεὺς » ἔφη » περὶ δείπνου πρώτην φέρεται ἐννεσέναι ὑμῖν παρὶ τῶν ἑαυτοῦ πραγμάτων . » » δ' ἔχέτω , » εἶπε » καὶ γὰρ ἂν καὶ βελτίων ἀπέδειο γνοὺς ἄνδρα Ἕλληνα . » καὶ εἰπόν ταῦτα πάλιν τῷ προτέρου λόγου εἵχετο . ἤρετο οὖν
Lemmas: XXIII . τοιοῦτος διαλέγω προσέρχομαι ὁ Ἰάρχας ἄγγελος » ὁ βασιλεύς » φημί » περί δεῖπνον πρῶτος φέρω ἐννέω σύ Παρί ὁ ἑαυτοῦ πρᾶγμα . » » δέ ἔχω , » εἶπον » καί γάρ εἄν καί ἀγαθός ἀποδέω γιγνώσκω ἀνήρ Ἕλλην . » καί εἶπον οὗτος πάλιν ὁ πρότερος λόγος ἔχω . ἔρομαι οὖν
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0097.1
ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΥ ΤΑ ΕΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ .
Lemmas: ΟΤ ὁ ΕΣ Ἀπολλώνιος .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0097.2
τῶν Ἀπολλωνίων » οὐ δ’ ἂν εἴποις » ἔφη » τὸ πρῶτον σῶμα καὶ ὅστις πρὸ τοῦ νῦν ἦσθα ; » ὁ δ’ εἶπεν » ἐπειδη ἀδόξον ἦν μοι ἐκεῖνο , ὀλίγα αὐτοῦ μέμνημαι . » ὑπολαβὼν οὖν ὁ Ἴάρχης , » εἰτ’ ἀδόξον » ἔφη » ἦγὴ τὸ γενέσθαι κυβερνήτης Αἰγυπτίας νεώς ; τοῦτὶ γάρ σα δρῶν γεγονότα . » ( 2 ) » ἀλήθῃ μὲν » εἶπεν » λέγεις , ὦ Ἴάρχ᾿α · τοῦτὶ γάρ ἀτεχνῶς ἐγενόμην · ἠξίωμαι δ’ αὐτὸ οὐκ ἀδόξον μόνον , ἀλλὰ καὶ καταβεβλημένον , καὶ τοσούτου μὲν ἀξίων τοῖς ἀνθρώποις , ὅσου περ τὸ ἀρχεῖν καὶ τὸ στρατοῦ ἡγεῖσθαι , κακῶς δ’ ἀκούον ὑπὸ τῶν καθαπομένων τῆς θαλάττης . τὸ γοῦν γενναϊστάτον τῶν ἐμοὶ πραγμάτων οὐδ’ ἐπαίνου τις ἤξιωσε τότε . » » τί δὲ δὴ γενναῖον ἐργάσθαι ψήσεις , ἢ τὸ περιδεδηληχέναι Μαλλάν τε καὶ Σούνιον χαλινώσας ἐχρεομένην τὴν ναῦν , καὶ τὸ κατὰ πρῶμαν τε καὶ πρύμναν τῶν ἀνέμων , ὁπότεν ἐκδηρήσονται , σάρκας διενυχώσας , ἐρωτᾶν δ’ ὑπεράρα τὸ σκάφος ἐν Εὐβοιᾷ κοιλῇ , οὔπερ πολλὰ τῶν ἀκρωτηρίων ἀναπέπτηκεν ; »
Lemmas: ὁ Ἀπολλώνιος » οὖον δέ εἄν εἶπον » φημί » ὁ πρῶτος σῶμα καί ὅστις πρό ὁ νῦν εἰμί ; » ὁ δέ εἶπον » ἐπειδή ἄδοξος εἰμί ἐγώ ἐκεῖνος , ὀλίγος αὐτός μιμνήσκω . » ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Ἴάρχης , » εἶτα ἄδοξος » φημί » ἡγέομαι ὁ γίγνομαι κυβερνήτης Αἰγύπτιος ναῦς ; τοῦτος γάρ σός δράω γίγνομαι . » ( 2 ) » ἀλάομαι μέν » εἶπον » λέγω , εἰμί Ἴάρχ᾿α · τοῦτος γάρ ἄτεχνος γίγνομαι · ἀξιόω δέ αὐτός οὐ ἄδοξος μόνος , ἀλλά καί καταβάλλω , καί τοσοῦτος μέν ἄξιος ὁ ἄνθρωπος , ὅσος περ ὁ ἄρχω καί ὁ στρατός ἡγέομαι , κακῶς δέ ἀκούω ὑπό ὁ καθάπτω ὁ θάλασσα . ὁ γοῦν γενναιστατος ὁ ἐγώ πρᾶγμα οὐδέ ἔπαινος τις ἀξιόω τότε . » » τίς δέ δή γενναῖος ἐργάζομαι ψάω , ἢ ὁ περιδεδηληχέναι Μαλλάν τε καί Σούνιον χαλινόω χράω ὁ ναῦς , καί ὁ κατά πρῶμαν τε καί πρύμνα ὁ ἄνεμος , ὁπότε ἐκδιδράσκω , σάρξ διενυχοω , ἐρωτάω δέ ὑπεραίρω ὁ σκάφος ἐν Εὔβοια κοιλή , οὐ πολύς ὁ ἀκρωτήριον ἀναπίπτω ; »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0098.1
roun , ἐγὼ δ' ἦκα ἐς τὸ πλέαγος ὑπεράρας τοῦ ἀκρωτηρίου . » « ταῦτ' οὖν , » εἶπεν ὁ Ἴάρχας « Ἀπολλώνιε , δικαιοσύνης ἤγ' ἔργα ; » « καὶ πρὸς γε » ἔφη « φιλανθρωπίας · τὸ γὰρ μὴ ἀποδιδόναι ψυχὰς ἀνθρώπων , μὴδ' ἀπειπολῆσαι τὰ τῶν ἐμπόρων , χρημάτων τε κρείττον γενέσθαι ναύτην ὄντα , πολλάς ἀρετὰς οἶμαι ἐνειληφέναι . »
Lemmas: roun , ἐγώ δέ ἦκα εἰς ὁ πλέαγος ὑπεραίρω ὁ ἀκρωτήριον . » « αὐτός οὖν , » εἶπον ὁ Ἴάρχας « Ἀπολλώνιος , δικαιοσύνη ἄγω ἔργον ; » « καί πρός γε » φημί « φιλανθρωπία · ὁ γάρ μή ἀποδίδωμι ψυχή ἄνθρωπος , μηδέ ἀπολαμβάνω ὁ ὁ ἔμπορος , χρῆμα τε ἀγαθός γίγνομαι ναύτης εἰμί , πολύς ἀρετή οἴομαι ἐλλαμβάνω . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0098.3
XXVI Διατρίβοντας δ' αὐτοὺς περὶ τὸν λόγον τοῦτον θόρυβος ἐκ τῆς κώμης προσέβαλεν , ἀρξικο δ' ἀρ' ὁ βασιλεὺς μηδιδόνων κατεσκευασμένων καὶ ὄγκου μεστός . ἀχθεσθὲς οὖν ὁ Ἴάρχας « εἰ δὲ Φραῶτης » ἔφη « καταυλὸν ἐτύγχανεν , εἰδὲ ἂν ὅσπερ ἐν μυστηρίῳ σιωπῆς μεστὰ πάντα . » ἐκ τοῦτου μὲν δὴ ἐνῆν ὁ Ἀπολλώνιος , ὡς βασιλεὺς ἐκεῖνος οὐκ ὀλίγῳ μέτρα , φιλοσοφῶ δὲ πᾶση τοῦ Φραώτου λείποιο , βράθυμος
Lemmas: XXVI διατρίβω δέ αὐτός περί ὁ λόγος οὗτος θόρυβος ἐκ ὁ κώμη προσβάλλω , ἀρξικο δέ ἀρά ὁ βασιλεύς μηδιδονεω κατασκευάζω καί ὄγκος μεστός . ἄχθομαι οὖν ὁ Ἴάρχας « εἰμί δέ Φραῶτης » φημί « καταυλὸν τυγχάνω , ἀνάκλεις εἄν ὅσπερ ἐν μυστήριον σιωπή μεστός πᾶς . » ἐκ οὗτος μέν δή ἐν-εἰμί ὁ Ἀπολλώνιος , ὡς βασιλεύς ἐκεῖνος οὐ ὀλίγος μέτρον , φιλοσοφέω δέ πᾶς ὁ Φραώτης λείπω , βράθυμος
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0099.1
δ' ἰδὼν τοὺς σοφοὺς καὶ μηδὲν παρασκευάζοντας , ὧν δεῖ τῷ βασιλεῖ μετὰ μεσημβρίαν ἤκοντι « ποῦ » ἔφη « ὁ βασιλεὺς διατρίβεται ; » « ἐνταῦθα , » ἔφασαν « ὧν γὰρ ἕνεκα ἦκει , νῦν καὶ διαλεγόμεθα , ἐπειδὴ καὶ βελτίων ὁ καιρὸς πρὸς βουλάς . » ( 2 ) « καὶ τράπεζα » ἔφη « παρακεῖσται ; » ἤκοντι ; » « νῦ Δι' , » εἶπον « παγεία τε καὶ πάντ' ἔχουσα , ὅποσα ἐνταῦθα . » « παγείων οὖν » ἔφη « διατράπεδε ; » « ἡμεῖς μὲν » ἔφασαν « λεπτοῖς · πλείονα γὰρ ἡμῖν ἐξὼν σιτιεῖσθαι μικροῖς καιρόμεν · τῷ δὲ βασιλεῖ πολλὸν δεῖ , βούλεται γάρ . σιτησεται δ' ἐμψυχον μὲν οὐδέν , οὐ γὰρ θείας ἐνταῦθα , τραγήματα δὲ καὶ βίκας καὶ ὥραια , ὅποσα νῦν ἡ Ἰνδικὴ ἔχει , ὅποσα δ' αἱ ἐς νεώτα ὥραιι ὁψῶσιν . » « ἀλλ' ἰδοῦ » ἔφη « οὕτως . »
Lemmas: δέ εἶδον ὁ σοφός καί μηδείς παρασκευάζω , ὅς δεῖ ὁ βασιλεύς μετά μεσημβρία ἥκω « ποῦ » φημί « ὁ βασιλεύς διατρίβω ; » « ἐνταῦθα , » φημί « ὅς γάρ ἕνεκα ἥκω , νῦν καί διαλέγω , ἐπεί καί ἀγαθός ὁ καιρός πρός βουλή . » ( 2 ) « καί τράπεζα » φημί « παρακειειμι ; » ἥκω ; » « νῦ διά , » εἶπον « παγεία τε καί πᾶς ἔχω , ὁπόσος ἐνταῦθα . » « παγείων οὖν » φημί « διατρέπω ; » « ἐγώ μέν » φημί « λεπτός · πλείων γάρ ἐγώ ἔχω σιτίζω μικρός καιρόω · ὁ δέ βασιλεύς πολύς δεῖ , βούλομαι γάρ . σιτέω δέ ἐμψύχω μέν οὐδείς , οὖον γάρ θεῖος ἐνταῦθα , τράγημα δέ καί Βίκας καί ὡραῖος , ὁπόσος νῦν ὁ ἰνδικός ἔχω , ὁπόσος δέ ὁ εἰς νεώς ὥρα ὀψέω . » « ἀλλά ὁράω » φημί « οὕτως . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0099.3
XXVIII . Ἐπεὶ δὲ προφεί ὁ πότος « προπίνω σοι , » ὁ Ἴάρχας εἶπεν « ὦ βασιλεῦ , ἄνδρα Ἑλλήνα , » τὸν Ἀπολλώνιον ὑποκεκλιμένον αὐτῷ δεῖξας καὶ τῇ χειρὶ προσσημαίνων , ὅτι γενναῖός τ' εἴη καὶ θεῖος . ὁ δὲ βασιλεὺς
Lemmas: XXVIII . ἐπεί δέ πρόφημι ὁ πότος « προπίνω σύ , » ὁ Ἴάρχας εἶπον « εἰμί βασιλεύς , ἀνήρ Ἕλλην , » ὁ Ἀπολλώνιος ὑποκλίνομαι αὐτός δείκνυμι καί ὁ χείρ προσσημαίνω , ὅτι γενναῖος τε εἰμί καί θεῖος . ὁ δέ βασιλεύς
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0100.1
« ἤκουσα » ἔφη « προσήκειν Φραώτῃ τοῦτόν τε καὶ τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ καταλύοντας . » « ὁρθῶς » ἔφη « καὶ ἀληθῶς ἤκουσας · ἐκεῖνος γὰρ πάνταῦτα ξενίζει αὐτόν . » « τί » ἔφη « ἐπιτελούμενα ; » « τί δ᾽ ἄλλο γ᾽ » εἶπεν « ἢ ἄπερ ἐκεῖνος ; » « οὐδέν » ἔφη « ξένον εἰρήκας ἀσπαζόμενον ἐπιτήδευσιν , ἡ μὴδ᾽ ἐκεῖνῳ ἐυνεώρησε γενναῖῳ γενέσθαι . » ὁ μὲν δὴ Ἴάρχας « σωφρονέστερον , » ἔφη « ὦ βασιλεῦ , περὶ φιλοσοφίας τε καὶ Φραώτου γιγνώσκει . τὸν μὲν γὰρ χρόνον , ὃν μειράκιον ἦσθα , ἐυνεώρει σοι ἡ νεότης τὰ τοιαῦτα , ἐπεὶ δ᾽ ἐς ἄνδρας ἐξῆλθες τῆς , φειδόμεθα τῶν ἀνοήτων τε καὶ εὐχάλων . » ( 2 ) ὁ δ᾽ Ἀπολλώνιος ἐρμηνεύσων τοῦ Ἴάρχου « σοὶ δέ τί , » ἔφη « ὦ βασιλεῦ , τὸ μὴ φιλοσοφῆσαι δέδωκεν ; » « ἐμοὶ δ᾽ ἀρετὴν πᾶσαν καὶ τὸ εἶναι με τὸν αὐτὸν τοῦ Ἡλίου . » ὁ δ᾽ ἐπιστολὴν ἴδων αὐτοῦ τῶν τύπων « εἰ ἐρίλοσόφεις , » εἶπεν « οὐκ ἂν ταῦτ᾽ ἔφυς . » « οὔ , » ἔφη , « ἐπειδὴ φιλοσόφεις , ὦ βέλτιστε , » ἔφη « τί περὶ σαυτοῦ οἴει ; » « τὸ γ᾽ ἄνθρ᾽ » ἔφη « ἀγαθὸς δοκεῖν , εἰ φιλοσοφοῖν . » ἀνατείνας οὖν τὴν χεῖρα ἐς τὸν οὐρανὸν « νὴ τὸν Ἥλιον , » ἔφη « Φραώτου μεστὸς ἦκεις . » ὁ δ᾽ ἐρμηνὸς γ᾽ ἐποιεῖτο τὸν λόγον καὶ ὑπολαβὼν « οὐ μᾶτ᾽ν ἀποδεδημηκέναι μοι , » εἶπεν « εἰ Φραώτου μεστὸς γέγονας · εἰ δὲ καλεῖν νῦν ἐντυχῶς , πᾶνυ φήσεις αὐτὸν ἐμοῦ μεστὸν εἶναι . καὶ γράφειν δ᾽ ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς σὲ ἐβούλετο , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἐρακεὺν ἀνδρᾶ ἀγαθὸν εἶναι σε , παρηγήσαμέν τὸν ὅλον τῆς ἐπιστολῆς , ἐπεὶ μὴδ᾽ ἐκεῖνῳ τις ὑπὲρ ἐμοῦ ἐπέστελλεν . »
Lemmas: « ἀκούω » φημί « προσήκω Φραώτης οὗτος τε καί ὁ ἐν ὁ χώρα καταλύω . » « ὀρθῶς » φημί « καί ἀληθής ἀκούω · ἐκεῖνος γάρ πάντης ξενίζω αὐτός . » « τίς » φημί « ἐπιτελέω ; » « τίς δέ ἄλλος γε » εἶπον « ἢ Ἄπερ ἐκεῖνος ; » « οὐδείς » φημί « ξένος εἴρω ἀσπάζομαι ἐπιτήδευσις , ὁ μηδέ ἐκεῖνος νεωρέω γενναῖος γίγνομαι . » ὁ μέν δή Ἴάρχας « σώφρων , » φημί « εἰμί βασιλεύς , περί φιλοσοφία τε καί Φραώτης γιγνώσκω . ὁ μέν γάρ χρόνος , ὅς μειράκιον εἰμί , ευνεωρεω σύ ὁ νεότης ὁ τοιοῦτος , ἐπεί δέ εἰς ἀνήρ ἐξέρχομαι ὁ , φείδομαι ὁ ἀνόητος τε καί ευχαλαω . » ( 2 ) ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἐρμηνεύω ὁ Ἴάρχου « σύ δέ τίς , » φημί « εἰμί βασιλεύς , ὁ μή φιλοσοφέω δίδωμι ; » « ἐγώ δέ ἀρετή πᾶς καί ὁ εἰμί ἐγώ ὁ αὐτός ὁ Ἡλίας . » ὁ δέ ἐπιστολή ἄπατρις αὐτός ὁ τύπος « εἰμί εριλοσοφημι , » εἶπον « οὐ εἄν αὐτός φύω . » « οὖον , » φημί , « ἐπεί φιλοσοφέω , εἰμί ἀγαθός , » φημί « τίς περί σεαυτοῦ οἴομαι ; » « ὁ γε ἄνθρω » φημί « ἀγαθός δοκέω , εἰμί φιλόσοφος . » ἀνατείνω οὖν ὁ χείρ εἰς ὁ οὐρανός « νή ὁ Ἥλιος , » φημί « Φραώτης μεστός ἥκω . » ὁ δέ Ἑρμῆνος γε ποιέω ὁ λόγος καί ὑπολαμβάνω « οὖον μᾶτος ἀποδημέω ἐγώ , » εἶπον « εἰμί Φραώτης μεστός γίγνομαι · εἰμί δέ καλέω νῦν ἐντυγχάνω , πάνυ φημί αὐτός ἐγώ μεστός εἰμί . καί γράφω δέ ὑπέρ ἐγώ πρός σύ βούλομαι , ἀλλά ἐπεί ἐρακεὺν ἀνήρ ἀγαθός εἰμί σύ , παρηγέομαι ὁ ὅλος ὁ ἐπιστολή , ἐπεί μηδέ ἐκεῖνος τις ὑπέρ ἐγώ ἐπιστέλλω . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0100.2
XXIX . « Ἡ μὲν δὴ πρώτη παροινία τοῦ βασιλέως ἐντυχῶ ἤλθεν . δικαίως γὰρ ἐπαινεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Φραώτου τῆς θ᾽ ὁποψίας ἐπλάθειτο καὶ ὁφεὶς τοῦ τόπου · » χαῖρε , » ἔφη « ἀγαθὲ ξένε . » ὁ δ᾽ Ἀπολλώνιος « καὶ σύ , βασιλεῦ , » εἶπεν « δοκῶνς γὰρ νῦν ἤκοντι . » « τίς σε » ἔφη « πρὸς ἡμᾶς ἤγαγεν ; » « οὗτοι » εἶπεν « οἱ θεοὶ τε καὶ σοφοὶ ἄνδρες . » « περὶ ἐμοῦ δ᾽ , » ἔφη « ὦ ξένε , τίς λόγος ἐν τοῖς Ἕλλησιν ; » « ὅσος γε » εἶπε « καὶ περὶ Ἑλλήνων ἐνταῦθα . » « οὐδέν » ἔφη « τῶν παρ᾽ Ἕλλησιν ἔγωγε λόγου ἀξίζω . » « ἀπαγγελοῦ ταῦτα , » εἶπε « καὶ στεφανώσουσί σε ἐν Ὀλυμπίᾳ . »
Lemmas: XXIX . « ὁ μέν δή πρῶτος παροινία ὁ βασιλεύς ἐντυγχάνω ἔρχομαι . δικαίως γάρ ἐπαινέω αὐτός ὑπό ὁ Φραώτης ὁ ὁ ὁποψίας πλάσσω καί ὄφις ὁ τόπος · » χαίρω , » φημί « ἀγαθός ξένος . » ὁ δέ Ἀπολλώνιος « καί σῦς , βασιλεύς , » εἶπον « δοκέω γάρ νῦν ἥκω . » « τίς σύ » φημί « πρός ἐγώ ἄγω ; » « οὗτος » εἶπον « ὁ θεός τε καί σοφός ἀνήρ . » « περί ἐγώ δέ , » φημί « εἰμί ξένος , τίς λόγος ἐν ὁ Ἕλλην ; » « ὅσος γε » εἶπον « καί περί Ἕλλην ἐνταῦθα . » « οὐδείς » φημί « ὁ παρά Ἕλλην ἔγωγε λόγος αξίζω . » « ἀπαγγέλλω οὗτος , » εἶπον « καί στεφανόω σύ ἐν Ὀλυμπία . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0100.3
XXX . Καὶ προσελθὼς τῷ Ἴάρχᾳ « τοῦτον μὲν » ἔφη « μαθεῖν ἔα , σὺ δέ μοι εἰπέ , τοῦ χάριν τοὺς περὶ αὐτὸν τούτους ἀδελφόν , ὡς πατὴ καὶ υἱὸν ὄντας οὐκ ἀξιοῦνς κοινῆς τραπέζης , οὐδ᾽ ἄλλης τιμῆς οὐδεμίας ; » « ὅτι » ἔφη « βασιλεύσειν ποθ᾽ ἡγοῦνται · δεῖ δ᾽ αὐτὸς ὑπερορῶντος παιδεύεσθαι τὸ μὴ ὑπερορᾶν . » ὀκτωκαίδεκα δ᾽ ὄρων τοὺς σοφοὺς πάλιν τὸν Ἴάρχαν ἤρετο , τί βούλοιτο αὐτοὺς τὸ εἶναι τοσούτους . « οὔτε γὰρ τῶν τετραγώνων ὁ ἀριθμός , οὔτε τῶν εὐδοκιμοῦντων τε καὶ τιμωμένων , καθάπερ δὲ τῶν δέκα καὶ ὀγδὼν δώδεκα καὶ ὀκτὼ ἐπὶ δέκα καὶ ὀκτακισχίλιοι . » ( 2 ) ὑπολαβὼν οὖν ὁ Ἰνδὸς « οὐδ᾽ ἡμῖς » ἔφη « ἀριθμῷ δουλεύομεν οὐτ᾽ ἀριθμός ἡμῖν , ἀλλ᾽ ἀπὸ σοφίας τε καὶ ἀρετῆς προτιμώμεθα , καὶ διὰ τὸν πλεῖον τῶν νῦν ὄντων ἔχειν , διὰ δ᾽ ἧττόν . τὸν τοι πᾶππον τῶν ἐμαυτοῦ ἀκούω καταλεχθῆναι μὲν ἐς ἐπτὰ καὶ ἐβδομήκοντα σοφὸν ἄνδρας νεώτατον αὐτὸν ὄντα , προελθόντα δ᾽ ἐς τριάκοντα καὶ
Lemmas: XXX . καί προσέρχομαι ὁ Ἴάρχᾳ « οὗτος μέν » φημί « μανθάνω ἐάω , σύ δέ ἐγώ εἶπον , ὁ χάρις ὁ περί αὐτός οὗτος ἀδελφός , ὡς πατέω καί υἱός εἰμί οὐ ἀξιόω κοινός τράπεζα , οὐδέ ἄλλος τιμή οὐδείς ; » « ὅτι » φημί « βασιλεύω πρός ἡγέομαι · δεῖ δέ αὐτός ὑπεροράω παιδεύω ὁ μή ὑπεροράω . » ὀκτωκαίδεκα δέ σύργαστρος ὁ σοφός πάλιν ὁ Ἴάρχαν ἔρομαι , τίς βούλομαι αὐτός ὁ εἰμί τοσοῦτος . « οὔτε γάρ ὁ τετράγωνος ὁ ἀριθμός , οὔτε ὁ ευδοκιμώ τε καί τιμάω , καθάπερ δέ ὁ δέκα καί ὀγδὼν δώδεκα καί ὀκτώ ἐπί δέκα καί ὀκτακισχίλιοι . » ( 2 ) ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Ἰνδός « οὐδέ ἡμεῖς » φημί « ἀριθμός δουλεύω οὐ ἀριθμός ἐγώ , ἀλλά ἀπό σοφία τε καί ἀρετή προτιμάω , καί διά ὁ πλείων ὁ νῦν εἰμί ἔχω , διά δέ ἥσσων . ὁ ὅς πάππος ὁ ἐμαυτοῦ ἀκούω καταλέγω μέν εἰς ἑπτά καί ἐβδομήκοντα σοφός ἀνήρ νέος αὐτός εἰμί , προέρχομαι δέ εἰς τριάκοντα καί
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0101.1
ἐκατὸν ἔτη καταλειφθήναι μόνον ἐνταῦθα τῷ μὴτ᾽ ἐκείνων τινὰ λείπεσθαι ἔτι μὴτ᾽ εἶναι ποὶ τότε τῆς Ἰνδικῆς ἢ φιλόσοφος ἢ γενναῖα φύσις . Αἰγυπτίων τοίνυν ἐν τοῖς εὐδαιμονεστάτοις γραφάντων αὐτόν , ἐπειδὴ μόνος ἐτῶν τεττάρων ἐξηγήσατο τοῦτο τοῦ θρόνου , παρέην παύσασθαι ὀνειδίζοντας Ἰνδοὺς σοφῶν ὀλιγανδρίαν . ( 3 ) ἡμεῖς δέ , ὦ Ἀπολλώνιε , καὶ τὰ Ἥλειων πάτρια Αἰγυπτίων ἀκούοντες καὶ τοὺς Ἑλλανοδίκας , οἱ προϊσταται τῶν Ὀλυμπίων , δέκα ὄντας , οὐχ ἐπαινοῦμεν τὸν νόμον τὸν ἐπὶ τοὺς ἀνδράσι κείμενον . κλῆρόν γὰρ ἐγχωροῦσι τὴν αἵρεσιν , ὃς προνοεῖ οὐδέν · καὶ γὰρ ἂν καὶ τῶν φαυλοτέρων τις αἱρεθεῖ ὑπὸ τοῦ κλήρου . εἰ δὲ γ᾽ ἀριστεῖνόν ἢ καὶ κατὰ ψῆφον ἡροῦντο τοὺς ἀνδρας , οὐχ ἂν ἠμάρτανον · παραπλησίως · ὁ γὰρ τῶν δέκα ἀριθμὸς ἀπαραιτήτως ἂν ἢ πλειόνων ὄντων ἀνδρῶν δικαίων ἀφαιρεῖ · ἂν ἐνίοις δ᾽ ἐπὶ τοῦτ᾽ τιμιῆσαι , ἢ οὐχ ὄντων δικαίων δέκα οὐδεὶς δοκεῖ . ἔθεν πολλῷ σοφώτερον ἐφρόνουν ἂν Ἥλειοι ἀριθμῷ μὲν ἄλλοτ᾽ ἄλλοι ὄντες , δικαιοτήτῃ δ᾽ οἱ αὐτοί .
Lemmas: ἑκατόν ἔτος καταλείπω μόνος ἐνταῦθα ὁ μήτε ἐκεῖνος τις λείπω ἔτι μήτε εἰμί ποῖ τότε ὁ Ἰνδική ἢ φιλόσοφος ἢ γενναῖος φύσις . Αἰγύπτιος τοίνυν ἐν ὁ εὐδαίμων γράφω αὐτός , ἐπεί μόνος ἔτος τέσσαρες ἐξηγέομαι οὗτος ὁ θρόνος , πάρειμι παύω ὀνειδίζω Ἰνδός σοφός ὀλιγανδρία . ( 3 ) ἐγώ δέ , εἰμί Ἀπολλώνιος , καί ὁ Ἠλεῖος πάτριος Αἰγύπτιος ἀκούω καί ὁ Ἑλλανοδίκαι , ὁ προΐστημι ὁ Ὀλύμπιος , δέκα εἰμί , οὐ ἐπαινέω ὁ νόμος ὁ ἐπί ὁ ἀνήρ κεῖμαι . κλῆρος γάρ ἐγχωρέω ὁ αἵρεσις , ὅς προνοέω οὐδείς · καί γάρ εἄν καί ὁ φαῦλος τις αἱρέω ὑπό ὁ κλῆρος . εἰμί δέ γε αριστεινω ἢ καί κατά ψῆφος ἀρόω ὁ ἀνήρ , οὐ εἄν ἁμαρτάνω · παραπλήσιος · ὁ γάρ ὁ δέκα ἀριθμός ἀπαραίτητος εἄν ἢ πλείων εἰμί ἀνήρ Δίκαιος ἀφαιρέω · εἄν ἔνιοι δέ ἐπί οὗτος τιμάω , ἢ οὐ εἰμί Δίκαιος δέκα οὐδείς δοκέω . εἴωθα πολύς σοφός φρονέω εἄν Ἠλεῖος ἀριθμός μέν ἄλλοτε ἄλλος εἰμί , δικαιότης δέ ὁ αὐτός .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0102.1
αὐτῷ ἐπέθη · εἰ γὰρ Μελικέρται καὶ Παλαίμονες καὶ Πέλοψ ὁ ἐπηλύτης Λυδός , οἱ μὲν ἐπὶ πρὸς μαζῷ ἀποθανόντες , ὁ δὲ τὴν Ἀρκαδίαν τε καὶ τὴν Ἀργολίδα καὶ τὴν ἔντος Ἰσθμοῦ δουλωσάμενος ἐς θείαν μνήμην ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ἤρθησαν , τί οὐκ ἂν ἐπὶ Σέερχ ἐγένετο ὑπ’ ἀνδρῶν ἀσπαζομένων τ’ ἀρετὰς φύσει καὶ ἐπαίνον αὐτῶν ἡγοιμένων τὸ ἐπαινεῖν οὐς νικῶσιν ;
Lemmas: αὐτός πέθω · εἰμί γάρ Μελικέρτης καί Παλαίμων καί Πέλοψ ὁ ἐπηλύτης Λυδός , ὁ μέν ἐπί πρός μαστός ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ὁ Ἀρκαδία τε καί ὁ Ἀργολίς καί ὁ ἔντεα Ἰσθμός δουλόω εἰς θεῖος μνήμη ὑπό ὁ Ἕλλην ἀραρίσκω , τίς οὐ εἄν ἐπί Σέερ γίγνομαι ὑπό ἀνήρ ἀσπάζομαι τε ἀρετή φύσις καί ἔπαινος αὐτός ἡγέομαι ὁ ἐπαινέω οὖς νικάω ;
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0102.2
XXXII . Ταῦτα τοῦ Ἀπολλωνίου λέγοντος ἐς δάκρυμα ἀπήχη ὁ βασιλεύς , καὶ « ὦ φίλτατε , » εἶπεν « οἷους ἀνδρὰς ἐρμηνεύεις μοι τοὺς Ἕλληνας εἶναι . » « πῶθεν οὖν , ὦ βασιλεῦ , χαλεπῶς πρὸς αὐτοὺς εἶχες ; » « διαβάλλουσι , » εἶπεν « ὡς ἔνε , τὸ Ἑλλήνων γένος οἱ ἐξ Αἰγύπτου φοιτῶντες ἐνταῦθα , σφῆς μὲν αὐτοὺς ἱεροὺς τε καὶ σοφοὺς ἀποφαίνοντας καὶ νομοθέτας θυσίῶν τε καὶ τελετῶν , ὧσπασ νομίζουσι τὸν Ἕλληνας , ἐκείνους δ’ οὐδὲν ἄγας εἶναι φάσκοντες , ἀλλ’ ὑδριστάς τε καὶ ξεργολάδας καὶ ἀναρχίας πάσων καὶ μυθολόγους καὶ τερατολόγους καὶ πένθας μὲν , ἐνδεικνυμένους δὲ τοῦτ’ οὐχ ὡς σμερῶν , ἀλλ’ ὑπὲρ ἐγγνώμης τοῦ κληπτεῖνσοὶ δ’ ἀκούων ταῦτα καὶ ὅπως φιλότιμόν τε καὶ χρηστοῖ εἰσι , σπένδουσι τε λοιπὸν τοῖς Ἕλλησι καὶ διδωμι αὐτοῖς ἀπείσειναι σ’ ὑπ’ ἐμοῦ καὶ εὐχεσθαι με ὑπὲρ Ἑλλήνων ὅ τι δύναιτο καὶ τοὺς Αἰγυπτίους ὑπ’ ἐμοῦ ἀπεισεῖσθαι . » ( a ) Ὁ δ’ Ἴάρχας « κάγω , » εἶρη « ὦ βασιλεῦ , εἰγνώσκον , ὅτι σοὶ τὰ ὕστα διέδορπον ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων τούτων , διέθεν δ’ ὑπὲρ Ἑλλήνων οὐδὲν , ἴσθ’ ἂν ξυμβούλου τοιούτου τύχης . ἀλλ’ ἐπεὶ βαλίων γέγονας ὑπ’ ἀνδρὸς σοφοῦ , νῦν μὲν ἡμῖν ἡ Ἰαντάλου φιλοστοσία πινέσθω καὶ καθαριώμεν δι’ ἧ χρὴ νῦνπερ σπουδάσαι , λόγων δ’ Ἑλλήνων ( πλείστου δ’ οὖτοι τῶν κατ’ ἀνθρώπους ) ἐμπλήσω σε λοιπὸν ἐγὼ χαίροντα , ὅποτ’ ἀφίκαιο . » καὶ ἡμ’ ἐξήρχε τοῖς ξυμπάταις πρῶτος ἐς τὴν φιάλην κῦππων , ἡ δ’ ἐπόπτεν ἰκανῶς πάντας · τὸ γὰρ νῆμα ἀφθόνως ἐπεδίδο , καθάπερ δὴ τοῖς πηγίοις ἀναδιδόμενος . ἐπεὶ τε καὶ ὁ Ἀπολλώνιος ὑπὲρ γὰρ φιλότονος Ἰνδοὺς τὸ ποτὸν τοῦθ’ εὑρίσκεται , ποιοῦνται δ’ αὐτοῦ οἰνοχόον Τάνταλον , ἐπειδὴ φιλικώτατος ἀνθρώπων ἐδοξεν .
Lemmas: XXXII . οὗτος ὁ Ἀπολλώνιος λέγω εἰς δάκρυμα ἀπάγω ὁ βασιλεύς , καί « εἰμί φίλος , » εἶπον « οἶος Ἀνδρᾶς ἑρμηνεύω ἐγώ ὁ Ἕλλην εἰμί . » « πίνω οὖν , εἰμί βασιλεύς , χαλεπῶς πρός αὐτός ἔχω ; » « διαβάλλω , » εἶπον « ὡς εἶμαι , ὁ Ἕλλην γένος ὁ ἐκ Αἴγυπτος φοιτάω ἐνταῦθα , σφός μέν αὐτός ἱερός τε καί σοφός ἀποφαίνω καί νομοθέτης θυσία τε καί τελετή , ὧσπας νομίζω ὁ Ἕλλην , ἐκεῖνος δέ οὐδείς λάλαξ εἰμί φάσκω , ἀλλά υδριιστημι τε καί ξεργολάδας καί ἀναρχία πάσσω καί μυθολόγος καί τερατολόγος καί πενθάς μέν , ἐνδείκνυμι δέ οὗτος οὐ ὡς σμερῶν , ἀλλά ὑπέρ γιγνώσκω ὁ κληπτεῖνσοὶ δέ ἀκούω οὗτος καί ὅπως φιλότιμος τε καί χρηστός εἰμί , σπένδω τε λοιπός ὁ Ἕλλην καί δίδωμι αὐτός ἀπεῖπον σός ὑπό ἐγώ καί εὔχομαι ἐγώ ὑπέρ Ἕλλην ὅς τίς δύναμαι καί ὁ Αἰγύπτιος ὑπό ἐγώ ἀφίημι . » ( a ) ὁ δέ Ἴάρχας « κἀγώ , » εἴρω « εἰμί βασιλεύς , ἐγγιγνώσκω , ὅτι σύ ὁ ὕω διέδορπον ὑπό ὁ Αἰγύπτιος οὗτος , διατίθημι δέ ὑπέρ Ἕλλην οὐδείς , εἰμί εἄν σύμβουλος τοιοῦτος τυγχάνω . ἀλλά ἐπεί Βάλιος γίγνομαι ὑπό ἀνήρ σοφός , νῦν μέν ἐγώ ὁ Ἰαντάλου φιλοστοθεος πίνω καί καθαριόω διά ἧ χρή νῦν σπουδάζω , λόγος δέ Ἕλλην ( πλεῖστος δέ οὗτος ὁ κατά ἄνθρωπος ) ἐμπίμπλημι σύ λοιπός ἐγώ χαίρω , όποτε ἀφικνέομαι . » καί ἡμέτερος ἐξάρχω ὁ συμπάσσω πρῶτος εἰς ὁ φιάλη κύπη , ὁ δέ πίπτω ἱκανῶς πᾶς · ὁ γάρ νῆμα ἄφθονος ἐπιδίδωμι , καθάπερ δή ὁ πηγίον ἀναδίδωμι . ἐπεί τε καί ὁ Ἀπολλώνιος ὑπέρ γάρ Φιλότονος Ἰνδός ὁ ποτόν οὗτος εὑρίσκω , ποιέω δέ αὐτός οἰνοχόος Τάνταλος , ἐπεί φιλικός ἄνθρωπος δοκέω .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0102.3
XXXIII . Πιῶντες δ’ αὐτοὺς ἐδέξατο ἡ γῆ εὐναῖς , ἥς αὐτὴ ὑπεστόρουν . ἐπεὶ δὲ μέση ἐγένετο , πρῶτον μὲν ἀναστάντες τὴν ἀκτίνα μετέωρον ὕμνησαν , ὅσπερ ἐν τῇ μεσημβρίᾳ , εἶτα τῷ βασιλεῖ ἐυνέγνοντο , ὅποσα ἐδαίτο . παρατυχεῖν μὲν οὖν τὸν Ἀπολλώνιον οὐς ἐσπουδάσεν ὁ βασιλεὺς οὐ φησιν ὁ Δάμις , οὐδεὶν δ’ αὐτὸν περὶ σῶν τῶν ἀρχῶς ἀπορρήτων τὴν ξυνουσίαν ποιησθαι . ὅτως οὖν ἡμ’ ἡμέρα προσῆλθε τῷ Ἀπολλωνίῳ καὶ ἐκάλεν ἐπὶ ξενίᾳ ἐς τὰ βασιλεία , ζηλοῦν ἀποσιμῶν φάσκειν ἐπ’ Ἕλληνας , ὁ δ’ ἐπίνει μέν ταῦτα , οὐ μέν ἐπιδιδάσκει γ’ ἑαυτὸν ἐρασκεν ἀνδρὶ μηδὲν ὁμοῖω , καὶ ἄλλως πλείω χρόνον ἀποδημῶν τοῦ εἰκότος αἰσχύνεται τοὺς οἴκου φίλους ὑστεροχρεῖς δοκοῦντας . ( 2 ) ἀντιβολεῖν δὲ τοῦ βασιλέως φάσκοντος καὶ ἀνελεῖν ἑαυτὸς ἤδη προκειμένους « βασιλεὺς » εἶρη « ταπεινότερον αὐτοῦ περὶ ὧν αἰτεῖ διαλεγόμενος ἐπιβουλεύει , » προσελθὼν
Lemmas: XXXIII . Πιῶντες δέ αὐτός δέχομαι ὁ γῆ εὐνή , ἥς αὐτός ὑποστορέω . ἐπεί δέ μέσος γίγνομαι , πρῶτος μέν ἀνίστημι ὁ ἄκτινος μετέωρος ὑμνέω , ὅσπερ ἐν ὁ μεσημβρία , εἶτα ὁ βασιλεύς νύσσω , ὁπόσος δαίω . παρατυγχάνω μέν οὖν ὁ Ἀπολλώνιος οὖς σπουδάζω ὁ βασιλεύς οὖον φημί ὁ Δᾶμις , οὖδας δέ αὐτός περί σός ὁ ἀρχή ἀπόρρητος ὁ συνουσία ποιέω . ὅς οὖν ἡμέτερος ἡμέρα προσέρχομαι ὁ Ἀπολλώνιος καί καλέω ἐπί ξένιος εἰς ὁ βασίλειος , ζηλόω ἀποσιμόω φάσκω ἐπί Ἕλλην , ὁ δέ ἐπινέω μέν οὗτος , οὖον μέν ἐπιδιδάσκω γε ἑαυτοῦ ἐράω ἀνήρ μηδείς ὅμοιος , καί ἄλλως πλείων χρόνος ἀποδημέω ὁ εἰκός αἰσχύνω ὁ οἶκος φίλος υστεροχρω δοκέω . ( 2 ) ἀντιβολέω δέ ὁ βασιλεύς φάσκω καί ἀναιρέω εαυτός ἤδη πρόκειμαι « βασιλεύς » εἴρω « ταπεινός αὐτός περί ὅς αἰτέω διαλέγω ἐπιβουλεύω , » προσέρχομαι
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0103.1
σὼν ὁ Ἴαρχας « ἀδικεῖς , » εἶπεν « ὁ βασιλεὺς τὸν ἱερὸν οἶκον ἀπάγων ἐνθένδ’ ἄνδρα ἄκοντα , καὶ ἄλλους τῶν προγυμνασκότων οὗτος ὃν οἶδε τὴν ξυνοισίαν αὐτῇ τὴν πρὸς σέ μὴ ἐπ’ ἀγαθῷ τῷ ἐκείτῳ ἐσομένην , Ἰσως δ’ οὐδ’ αὐτῷ σοὶ χρηστὸν τι ἐξουσαν . »
Lemmas: σός ὁ Ἴαρχας « ἀδικέω , » εἶπον « ὁ βασιλεύς ὁ ἱερόν οἶκος ἀπάγω ἐνθένδε ἀνήρ ἄκων , καί ἄλλος ὁ προγυμνάζω οὗτος ὅς οἶδα ὁ συνουσία αὐτός ὁ πρός σός μή ἐπί ἀγαθός ὁ κέω εἰμί , ἴσως δέ οὐδέ αὐτός σύ χρηστός τίς ἔχω . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0103.3
XXXV . Καὶ παράδειγμα μὲν οὐκ οἶδ’ ὅ τι ἀρκεσεῖ τῷ λόγῳ μεγίστῳ τ’ ὄντι καὶ πρᾶσιν ἐνόσται , ὑποκείσθω δὲ ναῦς , οἷαν Αἰγύπτιοι ξυντιθέντες ἐς τὴν θάλασσαν τὴν ἡμεδαπὴν ἀφίεσιν ἀγωγιμῶν Ἰνδικῶν ἀντιδιδόντες Αἰγύπτια . ( 2 ) θεσμοῦ γὰρ παλαιοῦ περὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν , ὃν βασιλεὺς Ἐρυθρὰς ἐνόμιζεν , ὅτε τῆς θαλάττης ἐκείνης ἦρχε , μακρὸν μὲν πολὺ μὴ ἐσπεῖν ἐς αὐτὴν Αἰγυπτίους , στοργὴν δ’ οὐ μὴν νηὶ χρήσθαι , σορίζονταὶ πλοῖον Αἰγύπτιοι πρὸς πολλὰ τῶν παρ’ ἑτέρους καὶ παραπλεουσάντων αὐτῷ ἀρμοσίας , θόδσαι ναῦν ξυνιστᾶσι , τοῖς οὖν θ’ ὑπεράρξαντες καὶ ἰστὸν καὶ πηξάμενοι πλείους οἰκίας ὅλας ἐπὶ τῶν σελμάτων , πολλοὶ μὲν κυβερνήται τῆς νεὸς ταύτης ὑπὸ τῷ πρεσβυτάτῳ τε καὶ σοφωτάτῳ πλεύσει , πολλοὶ δὲ κατὰ τήρων ἀργοντες , ἀριστοὶ τε καὶ δεξιοὶ ναῦται καὶ πρὸς ἰστία πηδόντες . ὅσι δὲ τι τῆς νεὸς ταύτης καὶ ὁπλιτεύσων πρὸς
Lemmas: XXXV . καί παράδειγμα μέν οὐ οἶδα ὅς τίς ἀρκέω ὁ λόγος μέγας τε εἰμί καί πρᾶσις ἐνίστημι , ὑπόκειμαι δέ ναῦς , οἷος Αἰγύπτιος συντίθημι εἰς ὁ θάλασσα ὁ ἡμεδαπός ἀφίημι αγώγιμος Ἰνδικός ἀντιδίδωμι Αἰγύπτιος . ( 2 ) θεσμός γάρ παλαιός περί ὁ ἐρυθρός θάλασσα , ὅς βασιλεύς Ἐρυθραί νομίζω , ὅτε ὁ θάλασσα ἐκεῖνος ἄρχω , μακρός μέν πολύς μή εἰσπίπτω εἰς αὐτός Αἰγύπτιος , στοργή δέ οὖον μήv ναῦς χράω , σοριζοντ πλοῖον Αἰγύπτιος πρός πολύς ὁ παρά ἕτερος καί παραπλέω αὐτός ἀρμοσίας , θόδσαι ναῦς συνίστημι , ὁ οὖν ὁ ὑπεράγω καί ἱστός καί πήγνυμι πλείων οἰκίον ὅλος ἐπί ὁ σέλμα , πολύς μέν κυβερνήτης ὁ ναῦς οὗτος ὑπό ὁ πρέσβυς τε καί σοφός πλέω , πολύς δέ κατά τήρων ἀργέω , ἀγαθός τε καί δεξιός ναύτης καί πρός ἱστίον πηδάω . αἵμων δέ τίς ὁ ναῦς οὗτος καί ὁπλιτεύω πρός
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0104.1
γὰρ τοὺς καλπίτας βαρβάρους , οἱ ἐν δεξιᾷ τοῦ ἰοπλοῦ κείνται , παρατάττεσθαι δεῖ τὴν ναῦν , ὅτα λη[ζ]οντο αὐτὴν ἐπιπλέοντες . ( 2 ) τοῦθ’ ἠγώμεθα καὶ περὶ τόνδε τὸν κόσμον εἶναι , θεωροῦντες αὐτὸν πρὸς τὸ τῆς ναυτιλίας σχῆμα . τὴν μὲν γὰρ θὴ πρώτην καὶ τελευταίαν ἔφαμεν ἀποδοτέον δεῖν γενέτορι τοῦδε τοῦ ζῴου , τὴν δ’ ἐπ’ ἐκείνη θεοῖς , οἱ τὰ μέρη αὐτοῦ κυβερνοῦσι , καὶ τῶν γε ποιητῶν ἀποδοχόμεθα , ἐπειδὰν πολλοὺς μὲν φάσκωσιν ἐν τῷ οὐρανῷ θεοὺς εἶναι , πολλοὺς δ’ ἐν θαλάττῃ , πολλούς δ’ ἐν πηγαῖς τε καὶ νόμῃσι , πολλοὺς δὲ περὶ γῆν , εἶναι δὲ καὶ ὑπὸ γῆν τινας . τῶν δ’ ὑπὸ γῆν τόπων , εἴπερ ἐστίν , ἐπειδὴ φρικωδῆ αὐτὸν καὶ φθαρτικὸν ἄφουσι , ἀποτάττεσθαι τοῦ κόσμου . »
Lemmas: γάρ ὁ καλπιος βάρβαρος , ὁ ἐν δεξιός ὁ ιοπλοος κεῖμαι , παρατάσσω δεῖ ὁ ναῦς , ὄτα ληΐζομαι αὐτός ἐπιπλέω . ( 2 ) οὗτος ἡγέομαι καί περί ὅδε ὁ κόσμος εἰμί , θεωρέω αὐτός πρός ὁ ὁ ναυτιλία σχῆμα . ὁ μέν γάρ τίθημι πρῶτος καί τελευταῖος φημί ἀποδοτέον δήω γενέτης ὅδε ὁ ζῷον , ὁ δέ ἐπί ἐκεῖνος θεός , ὁ ὁ μέρος αὐτός κυβερνέω , καί ὁ γε ποιητής αποδοχομεθη , ἐπειδάν πολύς μέν φάσκω ἐν ὁ οὐρανός θεός εἰμί , πολύς δέ ἐν θάλασσα , πολύς δέ ἐν πηγή τε καί νόμος , πολύς δέ περί γῆ , εἰμί δέ καί ὑπό γῆ τις . ὁ δέ ὑπό γῆ τόπος , εἴπερ εἰμί , ἐπεί φρικώδης αὐτός καί φθαρτικός ἀφέω , ἀποτάσσω ὁ κόσμος . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0104.2
XXXVI . Ταῦτα τοῦ Ἰνδοῦ διδόντος ἐκπεσεῖν ὁ Δαῖς ἑαυτοῦ φησιν ὅτι’ ἐκπλήξας καὶ ἀναβοήσαι μέγα · μὴ γὰρ ἐν ποτε νομίσαι ἄνδρα Ἰνδὸν ἐκ τοιῦθ’ Ἀλασαί γλώττης Ἕλληδος , μηδ’ ἄν , εἴπερ τὴν γλῶτταν ἠπίστατο , τοιούθ’ εὑροῖε καὶ ὅρα διελθεῖν ταῦτα . ἐπαινεῖ δ’ αὐτοῦ καὶ βλεμίδα καὶ μελαδίαμα καὶ τὸ μὴ ἀδολεῖ δοκεῖν ἐκφέρειν τὰς δόξας . τὸν τοῦ Ἀπολλώνιον εὐχρημόνως τε καὶ ἀφορητῷ τοῖς λόγοις χρῶμενον δμως ἐπιπίπτει μετὰ τὸν Ἰνδὸν τοῦτον , καὶ ὅτου καθήμενος διαλέγοιτο ( θαυλὰ δὲ τοῦτ’ ἐπραττε ) , προσοιομένη τῇ Ἰάργῃ .
Lemmas: XXXVI . οὗτος ὁ Ἰνδός δίδωμι ἐκπίπτω ὁ Δαίς ἑαυτοῦ φημί ὅστις ἐκπλήσσω καί ἀναβοάω μέγας · μή γάρ ἐν ποτός νομίζω ἀνήρ Ἰνδός ἐκ τοιῦθ’ ἐλαύνω γλῶσσα Ἕλης , μηδέ ἄν , εἴπερ ὁ γλῶσσα ἐπίσταμαι , τοιούτος εὑρίσκω καί ὁράω διέρχομαι οὗτος . ἐπαινέω δέ αὐτός καί βλεμίδα καί μελαδίαμα καί ὁ μή ἀδολεῖ δοκέω ἐκφέρω ὁ δόξα . ὁ ὁ Ἀπολλώνιος ευχρημοναω τε καί ἀφοράω ὁ λόγος χράω δμώς ἐπιπίπτω μετά ὁ Ἰνδός οὗτος , καί ὅστις κάθημαι διαλέγω ( θαυλὰ δέ οὗτος πράσσω ) , προσφωνέω ὁ Ἰάργῃ .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0104.3
XXXVII . Ἐπαινέσαντων δὲ τῶν ἄλλων πρὸς τῇ φωνῇ τὰ εἰρημένα , πάλιν ὁ Ἀπολλώνιος ἠρετο , πότερα τὴν θαλάτταν μείζω ἡγοῦντο ἢ τὴν γῆν . ὁ δ’ Ἰάργας « εἰ μὲν πρὸς τὴν θάλατταν » ἔφη « ἡ γῆ ἐξετάζοιτο , μείζων ἔσται , τὴν γὰρ θαλάτταν αὕτη ἔχει , εἰ δὲ πρὸς πᾶσαν τὴν ὑγρὰν οὐσίαν θεωροῖτο , ἥττω τὴν γῆν ἀποκριναιμὲθ’ ἄν , καὶ γὰρ ἐκείνην τὸ ὕδωρ φέρει . »
Lemmas: XXXVII . ἐπαινέω δέ ὁ ἄλλος πρός ὁ φωνή ὁ εἴρω , πάλιν ὁ Ἀπολλώνιος ἀείρω , πότερος ὁ θάλασσα μείζων ἡγέομαι ἢ ὁ γῆ . ὁ δέ Ἰάργας « εἰμί μέν πρός ὁ θάλασσα » φημί « ὁ γῆ ἐξετάζω , μείζων εἰμί , ὁ γάρ θάλασσα οὗτος ἔχω , εἰμί δέ πρός πᾶς ὁ ὑγρός οὐσία θεωρέω , κακός ὁ γῆ ἀποκρίνω ἄν , καί γάρ ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ φέρω . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0104.4
XXXVIII . Μεταξὺ δὲ τῶν λόγων τούτων ἐφίσταται τοῖς σοφοῖς ὁ ἄγγελος Ἰνδοὺς ἄγων σωτῆριας δεομένου . καὶ παρήγε γυναικὸν ἑκατὼν ὑπὲρ παιδός , ὃν ἔφασκε μὲν ἐκατὸν δέκα ἔτη γεγονέναι , δαιμονὶν δὲ δύο ἔτη , τὸ δ’ ἥθος τοῦ δαιμονὸς εἰρωνὰ εἶναι καὶ ψεύστην . ἐρωμὲνὸν δὲ τινὸς τῶν σοφῶν , ὅποθεν λέγοι ταῦτα , « τοῦ παιδὸς τούτου » ἔφη « τὴν ὄμην εὐπρεπεστέρου ὄντος ὁ δαίμων ἐφθ’ κοῦ ἐγγυρωρεῖ αὐτῷ τοῦν ἔχειν , οὐδ’ ἐς διδασκάλου βαδίζει ἐξ ἧ τοξότου , οὐδ’ οἴκοι ἔναι , ἀλλ’ ἐς τὰ ἔργμα τῶν χωρίων ἐκτρέπει , καὶ οὐδὲ τὴν φωνὴν ὁ παὶς τὴν ἑαυτοῦ ἔχει , ἀλλὰ βαρὺ φθέγγεται καὶ κοῖλον , ὥσπερ ὁ ἀνήρ , βλέπει δ’ ἑτέρους ὀφθαλμοὺς μᾶλλον ἢ τοὺς ἑαυτοῦ . κἀγὼ ἄντι τοῦτοῦ κλαῖω τε καὶ ἐμαυτὴν δρύπτω καὶ νουμενὸ τὸν υἱόν , ὅποσα εἰκός , ὁ δ’ οὐκ οἶδ’ ἄ . ( 2 ) διανοούμενὴ δὲ μου τὴν ἐνταῦθ’ ὁδόν ( τουτὶ δὲ πάλμισι διενώθη ) , ἐξηγόρευεν ὁ δαίμων ἔαυτον ὑποκριτὴν παίζειν τῇ παρόδῳ , καὶ οὕτ’ ἔλεγεῖν εἶναι μὲν ἰθαλὸν ἄνδρος , δὲ πολὺ μὲν ποτ’ ἀπέθανεν , ἀποθανεῖν δ’ ἐραστὴν τῆς ἐαυτοῦ γυναικός · ἐπεὶ δ’ ἡ γυνὴ περὶ τὴν αὐτὴν ἡβρίαν τρίτου χειμῶνος γαμηθῆσαι ἑτέρῳ , μισήσαι μὲν ἐκ τοῦτοῦ τὸ γυναικῶν ἔρην , μεταρρύηναι δ’ ἐκ τῶν παίδων τούτων . ὁπισχέω δὲ , εἰ μὴ δια -
Lemmas: XXXVIII . μεταξύ δέ ὁ λόγος οὗτος ἐφίστημι ὁ σοφός ὁ ἄγγελος Ἰνδός ἄγω σωτήριος δήω . καί παράγω γυναικὸν Ἑκατών ὑπέρ παῖς , ὅς φάσκω μέν ἑκατόν δέκα ἔτος γίγνομαι , δαίμων δέ δύο ἔτος , ὁ δέ ἦθος ὁ δαίμων εἴρων εἰμί καί ψεύστης . ἐράω δέ τις ὁ σοφός , ὁπόθεν λέγω οὗτος , « ὁ παῖς οὗτος » φημί « ὁ ἀρτύω εὐπρεπής εἰμί ὁ δαίμων επτά ποῦ ἐγγυρωρεῖ αὐτός τοῦν ἔχω , οὐδέ εἰς διδάσκαλος βαδίζω ἐκ ἧ τοξότης , οὐδέ οἴκοι ἔναι , ἀλλά εἰς ὁ ἔργμα ὁ χωρίον ἐκτρέπω , καί οὐδέ ὁ φωνή ὁ παῖς ὁ ἑαυτοῦ ἔχω , ἀλλά βαρύς φθέγγομαι καί κοῖλος , ὥσπερ ὁ ἀνήρ , βλέπω δέ ἕτερος ὀφθαλμός μᾶλλον ἢ ὁ ἑαυτοῦ . ἐγώ Αἴας οὗτος καλέω τε καί ἐμαυτοῦ δρύπτω καί νουμενος ὁ υἱός , ὁπόσος εἰκός , ὁ δέ οὐ οἶδα ὅς . ( 2 ) διανοέομαι δέ ἐγώ ὁ ἐνταῦθα ὁδός ( οὗτος δέ πάλμις διανοέομαι ) , ἐξαγορεύω ὁ δαίμων ἑαυτοῦ ὑποκριτής παίζω ὁ πάροδος , καί οὔτε λέγω εἰμί μέν ἰταλός Ἄνδρος , δέ πολύς μέν πρός ἀποθνῄσκω , ἀποθνῄσκω δέ ἐραστής ὁ ἑαυτοῦ γυνή · ἐπεί δέ ὁ γυνή περί ὁ αὐτός ἡβρίαν τρίτος χειμών γαμέω ἕτερος , μισέω μέν ἐκ οὗτος ὁ γυνή Ἐρῆν , μεταρρέω δέ ἐκ ὁ παῖς οὗτος . ὁπισχέω δέ , εἰμί μή διά -
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0105.1
66 ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΥ ΤΑ ΕΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ .
Lemmas: 66 ΟΤ ὁ ΕΣ Ἀπολλώνιος .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0105.2
ἐδίδουμ' αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς , δώσεν τῷ παιδί πολλὰ ἐσθλὰ κάγαθά . ἐγὼ μὲν οὖν ἐπαθὼν τι πρὸς ταῦτα , ὁ δὲ διάγει με πολλὴν ἡμῶν χρόνον καὶ τὸν ἐμὸν εἰκὸν ἔχει μόνος οὐδὲν μέτριον οὐδ' ἀληθῆς χρόνον . » ( 3 ) ἤρετο σὺν ὁ σοφὸς πάλιν , εἰ πλῆσιον εἴη , ὁ παῖς , ἢ δ' οὐκ ἔφη · πολλὰ μὲν γὰρ ὑπὲρ τοῦ ἀμαρτάνει αὐτὸν πράξει , « ὁ δ' ἀπελεῖ χρημὸς καὶ βαρύς καὶ ἀποκτενεῖν μοι τὸν υἱόν , εἰ δικαζοίμην αὐτῷ δεῦρο . » « θάρσει , » ἔφη ὁ σοφὸς « οὐ γὰρ ἀποκτενεῖ αὐτὸν ἀναγὼν ταῦτα , » καὶ τιν' ἐπιστολὴν ἀναστὰς τοῦ κόλπου ἰδὼν τῇ γυναικί , ἐπέταλτο δ' ἀρ' ἡ ἐπιστολὴ πρὸς τὸ εἰδὼν ἦν ἀπελεῖ καὶ ἐπλήζει .
Lemmas: δίδωμι αὐτός πρός σύ , δίνω ὁ παῖς πολύς ἐσθλός κάγαθά . ἐγώ μέν οὖν πάσχω τίς πρός οὗτος , ὁ δέ διάγω ἐγώ πολύς ἐγώ χρόνος καί ὁ ἐμός εἰκών ἔχω μόνος οὐδείς μέτριος οὐδέ ἀληθής χρόνος . » ( 3 ) ἔρομαι σύν ὁ σοφός πάλιν , εἰμί πλησίος εἰμί , ὁ παῖς , ἢ δέ οὐ φημί · πολύς μέν γάρ ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω αὐτός πρᾶξις , « ὁ δέ ἀπολύω χρήμη καί βαρύς καί ἀποκτείνω ἐγώ ὁ υἱός , εἰμί δικάζω αὐτός δεῦρο . » « θάρσος , » φημί ὁ σοφός « οὖον γάρ ἀποκτείνω αὐτός ἀνάγω οὗτος , » καί τις ἐπιστολή ἀνίστημι ὁ κόλπος εἶδον ὁ γυνή , ἐπιτέλλω δέ ἀρά ὁ ἐπιστολή πρός ὁ ἀνάκλεις εἰμί ἀπολύω καί πλήσσω .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0105.3
XXXIX . Καὶ μὲν καὶ γουλιῶν τις ἀρίμετο γεγονὼς μὲν ἤδη τριάκοντα ἐτῶν , λεόντων δὲ θηρατὴς δεῖνός , ἐμπαντωκὸς δ' αὐτῷ λέοντος ἀλισθῆναι τὸν γλουτὸν καὶ τοῦ σκέλους ἑτέρου εἶχεν . ἀλλ' αἱ χεῖρες αὐτὸ καταχῶσαι τὸν γλουτὸν ἐς ὄρθον τοῦ βαδίσματος ὁ νεανίας ἤλθε . καὶ ὁρῶν δὲ τὰς ἐρρωμένας ἀπήλλαπὴν ἔχων τὸν αὐτὸς φῶς , καὶ ἄλλος τὴν χεῖρα ἀδρανὴς ὧν ἐπατὴς ὁρῶτο . ( 2 ) γυνὴ δὲ τις ἔπατὴς ἤδη γαστέρας δυστοκίας δεομένου ὑπὲρ αὐτῆς τὰνδρὸς τοῦ ἰδίου · τὸν δὲν ἐκλεῖπεν , ἐπειδὴν τίκτῃ ἡ γυνή , λαγὼν ὑπὸ κόλπω ζῶντα δεχόμενος οὐ τίκτει , καὶ περιεῖναι αὐτὴν ἀρεῖναι ὁμοῦ τῷ λαγῷ · ἐνεκεδούμην γὰρ ἄν τῇ ἐτέρῳ τῆς μητέρας , εἰ μὴ ὁ λαγὼς αὐτὴν ἐξευρεῖν θωρακᾶ .
Lemmas: XXXIX . καί μέν καί γουλί τις ἄριμος γίγνομαι μέν ἤδη τριάκοντα ἔτος , λέων δέ θηρατής δεῖνα , ἐμπαντωκὸς δέ αὐτός λέων ἁλίζω ὁ γλουτός καί ὁ σκέλος ἕτερος ἔχω . ἀλλά ὁ χείρ αὐτός καταχώννυμι ὁ γλουτός εἰς ὀρθός ὁ βάδισμα ὁ νεανίας ἔρχομαι . καί ὁράω δέ ὁ ῥώννυμι ἀπήλλαπὴν ἔχω ὁ αὐτός φάος , καί ἄλλος ὁ χείρ ἀδρανής ὅς πατέω ὁράω . ( 2 ) γυνή δέ τις πατέω ἤδη γαστήρ δυστοκία δήω ὑπέρ αὐτός ἀνήρ ὁ ἴδιος · ὁ δέν ἐκλείπω , ἐπειδή τίκτω ὁ γυνή , λαγώς ὑπό κόλπος ζῶ δέχομαι οὖον τίκτω , καί περίειμι αὐτός ἀρέϊνος ὁμοῦ ὁ λαγός · ενεκεδουμεις γάρ ἄν ὁ ἔς ὁ μήτηρ , εἰμί μή ὁ λαγῶς αὐτός ἐξευρίσκω θώραξ .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0105.4
XL . Πατρὸς δ' αὐτὸν εἰπόντος , ὡς γένοιτο μὲν αὐτῷ παῖδες , ἀποθάνοιεν δ' ὁμοῦ τῷ ἀρξάσθαι οἶνον πίνειν , ὑπολαβὼν ἔπει δ' Ἄραγες « καὶ βελτίους ἀποθανόντες ἐγένοντο · οὐ γὰρ ἂν διέφυγον τὸ μὴ μαθεῖν , θερμοτέρων , ὡς φαίνεται , σπερμάτων φύσεις . οἶνον μὲν οὖν ἀφεκτοῖς τοὺς ἐξ ἑμῶν , ὡς μὴ ἐς ἐπιθυμίαν ποτ' οἶνον κατασταίεν · εἰ δὲ σοὶ πάλιν παιδίων γένοιτο , γέγονε δ' ἐβδομὴν ἡμέραν , ὡς δρῶ , τὴν γλαῦκα τὴν ὀρνὶν χρὴ ἐπιφυλάττειν οὐ νεοττεύει , καὶ τὰ φὰ σπάσαντα δοῦναι μακαθίσαι τῷ βρέφει ἑψαμετρεῖς ἔχοντα · εἰ γὰρ βρωσεται τι τούτων , πρὶν οἶνον γεύσεται , μίσος αὐτῷ πρὸς τὸν οἶνον ἐμφύεται καὶ σωφρονέστατα διακλεισεται μόνου ἐυγεκραμένος τοῦ ἐν τῇ φύσει θερμῷ . » τούτων οὖν ἐμπιπλάμενοι καὶ τοὺς ἄνδρας ἐκπληττόμενοι τῆς ἐς πάντα σοφίας παμπόλλους δοξήμας λόγους ἠρώτων , πολλοὺς δὲ καὶ αὐτοὶ ἠρωτῶν .
Lemmas: XL . πατήρ δέ αὐτός εἶπον , ὡς γίγνομαι μέν αὐτός παῖς , ἀποθνῄσκω δέ ὁμοῦ ὁ ἄρχω οἶνος πίνω , ὑπολαμβάνω ἔπος δέ άραγες « καί ἀγαθός ἀποθνῄσκω γίγνομαι · οὖον γάρ εἄν διαφεύγω ὁ μή μανθάνω , θερμός , ὡς φαίνω , σπέρμα φύσις . οἶνος μέν οὖν ἀφίημι ὁ ἐκ ἐμέω , ὡς μή εἰς ἐπιθυμία πρός οἶνος καθίστημι · εἰμί δέ σύ πάλιν παιδίον γίγνομαι , γίγνομαι δέ ἕβδομος ἡμέρα , ὡς δράω , ὁ γλαῦξ ὁ ὄρνις χρή ἐπιφυλάσσω οὖον νεοσσεύω , καί ὁ φάω σπάω δίδωμι μακαθισος ὁ βρέφος ἑψαμετρεῖς ἔχω · εἰμί γάρ βιβρώσκω τίς οὗτος , πρίν οἶνος γεύω , μίσος αὐτός πρός ὁ οἶνος ἐμφύω καί σώφρων διακλείω μόνος ἐυγεκραμένος ὁ ἐν ὁ φύσις θερμός . » οὗτος οὖν ἐμπίπλημι καί ὁ ἀνήρ ἐκπλήσσω ὁ εἰς πᾶς σοφία παμπολύς δοξήμας λόγος ἐρωτάω , πολύς δέ καί αὐτός ἐρωτάω .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0105.5
XLI . Τὴς μὲν οὖν διαλεκτικῆς ἐυνουσίας ἀμφὸν μετείχον , τὰς δ' ἀπορρήτους σπουδὰς , αἱς ἀστρονὴ ἢ μαντεία κατεῖχον καὶ τὴν πρόγνωσιν ἐποπτεύον , ἤλθον θ' ἄπαντο καὶ κλησέων , αἱς θεοὶ χαίρουσι , μόνον ἔφησι δ' Ἀδάμης τὸν Ἀπολλώνιον ἐμμελοσορεῖν τῷ Ἄραγες , καὶ ἐγγράφαι μὲν ἐκείνῳ περὶ μαντείας ἀστέρων βιβλίους τέτταρας , ὧν καὶ Μοιραγένεσις ἐπεμνήσθη , ἐγγράφαι δὲ περὶ θυσιῶν καὶ ὡς ἐν τῇ ἐκάστῳ θεῷ προσφέρῃ τε καὶ κεχωρισμένος θεοῖ . ( 2 ) τὰ μὲν δὴ τῶν ἀστέρων καὶ τὴν τοιαύτην μαντικήν πᾶσαν ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπείαν ἡγοῦμαι φύσιν καὶ οὐδ' εἰ λέχεται τις οἶδα , τὸ δὲ περὶ θυσιῶν ἐν πολλοῖς μὲν ἱεροῖς εὑρόν ,
Lemmas: XLI . σής μέν οὖν διαλεκτική ἐνουσία ἄμφω μετέχω , ὁ δέ ἀπόρρητος σπουδή , ὁς ἀστρονὴ ἢ μαντεῖος κατέχω καί ὁ πρόγνωσις ἐποπτεύω , ἔρχομαι ὁ ἀπαντάω καί κλῆσις , ὁς θεός χαίρω , μόνος φημί δέ Αδάμης ὁ Ἀπολλώνιος εμμελοσορεω ὁ άραγες , καί ἐγγραφή μέν ἐκεῖνος περί μαντεῖος ἀστήρ βίβλιος τέσσαρες , ὅς καί Μοιραγένεσις ἐπιμιμνήσκομαι , ἐγγραφή δέ περί θυσία καί ὡς ἐν ὁ ἕκαστος θεός προσφέρω τε καί χωρίζω θεάομαι . ( 2 ) ὁ μέν δή ὁ ἀστήρ καί ὁ τοιοῦτος μαντικός πᾶς ὑπέρ ὁ ἀνθρώπειος ἡγέομαι φύσις καί οὐδέ εἰμί λέχομαι τις οἶδα , ὁ δέ περί θυσία ἐν πολύς μέν ἱερός εὑρίσκω ,
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0106.1
ἐν πολλαῖς δὲ πόλεσι , πολλοὺς δ’ ἀνδρῶν σοφῶν οἴκοις , καὶ τί ἂν τις ἐρμηνεύει αὐτὸ σκηνῶς ξυντεταγμένον καὶ κατὰ τὴν ἡχὴν τάνδρος ; φησὶ δ’ ὁ Δάμις καὶ δακτυλίοις ἐπὶ τῶν Ἰάρχων τῷ Ἀπολλωνίῳ δούναι τῶν ἐπτά ἐπωνύμους ἀστέρας , οὓς φορεῖ τὸν Ἀπολλώνιον καθ’ ἕνα πρὸς τὰ ὀνόματα τῶν ἡμερῶν .
Lemmas: ἐν πολύς δέ πόλις , πολύς δέ ἀνήρ σοφός οἶκος , καί τίς εἄν τις ἑρμηνεύω αὐτός σκηνάω συντάσσω καί κατά ὁ ἠχή Τάνδρος ; φημί δέ ὁ Δᾶμις καί δακτύλιος ἐπί ὁ Ἰάρχων ὁ Ἀπολλώνιος δίδωμι ὁ ἑπτά ἐπώνυμος ἀστήρ , ὅς φορέω ὁ Ἀπολλώνιος κατά εἷς πρός ὁ ὄνομα ὁ ἡμέρα .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0106.2
XLII . Περί δὲ προγνώσεως λόγῳ αὐτοῖς ποτ’ ὄντος καὶ τοῦ Ἀπολλωνίου προσκεμένου τῇ σοφίᾳ ταύτῃ καὶ τὰς πλείους τῶν διαλέξεων ἐς τοῦτο ξυντεινόντος , ἐπανίτην αὐτὸν ὁ Ἴάρχας « οἱ μαντικοὶ » ἔφη « χαίροντες , ὦ χρηστὲ Ἀπολλώνιε , θεοῦ θ’ ὑπ’ αὐτῆς γίγνονται καὶ πρὸς σωτηρίαν ἀνθρώπων πράττουσι · τὸ γάρ , ἂ χρή ἐς θεοῦ ἀφιχόμενον εὑρίσκειν , ταῦτ’ αὐ , ὦ χρηστέ , ἵφ’ ἑαυτοῦ προεῖδέναι , προειπεῖν θ’ ἑτέροις , ἂ μήπω ἴασαι , πανοῦδιον τινὸς ἤγοῦμαι καὶ ταῦτον ἰσχύνοντος τῷ Ἀπολλωνίῳ τῷ Δελφικῷ . ( 2 ) ἐπεὶ δ’ ἡ τῆχνη τοῦς ἐς θεοῦ φοιτῶντας ἐπὶ τῷ χρήσασθαι καθαρὸνς κλελεῖται βαδίζοντας φοιτᾶν , ἢ « ξβὶ τοῦ καὶ » πρὸς αὐτοὺς ἔρει , δοκεῖ μοι καὶ τὸν προγνωσόμενον ἀνδρὰ ὁργιὰς ἑαυτοῦ ἔχειν καὶ μήτε κηλίδα προσμεμάχθαι τῇ ψυχῇ μηδεμιαν μὴτ’ οὐλὰς ἀμαρτημάτων ἀντετυπωθῆναι τῇ γνῶμῃ , καθαρὸν δ’ αὐτὸν προαφνειεν ἑαυτοῦ καὶ τοῦ περὶ τῷ σῶτερν τρόπονς ξυνειδὲν . γεγονέναι γὰρ οὕτω καὶ ἀληθέστερον τὰ λόγια ἐκδέδειν · θεν οὐ χρή θαυμάζειν , εἰ καὶ σὺ τῇ ἐπιστήμῃ ξυνέληφας τοσοῦτον ἐν τῇ ψυχῇ φέρον ἀθέρα . »
Lemmas: XLII . Περί δέ πρόγνωσις λόγος αὐτός πρός εἰμί καί ὁ Ἀπολλώνιος προσκέπτομαι ὁ σοφία οὗτος καί ὁ πλείων ὁ διάλεξις εἰς οὗτος συντείνω , πανίζω αὐτός ὁ Ἴάρχας « ὁ μαντικός » φημί « χαίρω , εἰμί χρηστός Ἀπολλώνιος , θεός ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι καί πρός σωτηρία ἄνθρωπος πράσσω · ὁ γάρ , ὅς χρή εἰς θεός ἀφικνέομαι εὑρίσκω , αὐτός αὖος , εἰμί χρηστός , ἶφι ἑαυτοῦ πρόοιδα , προεῖπον ὁ ἕτερος , ὅς μήπω ἰάομαι , πανουδιος τις ἡγέομαι καί ταῦτος ἰσχύνω ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Δελφικός . ( 2 ) ἐπεί δέ ὁ τῆχνη ὁ εἰς θεός φοιτάω ἐπί ὁ χράω καθαρός κλέω βαδίζω φοιτάω , ἢ « ξβὶ ὁ καί » πρός αὐτός ἔρομαι , δοκέω ἐγώ καί ὁ προγιγνώσκω ἀνδρά οργιά ἑαυτοῦ ἔχω καί μήτε κηλίς προσμάσσω ὁ Ψυχή μηδείς μήτε οὐλή ἁμάρτημα ἀντιτυπόω ὁ γνώμη , καθαρός δέ αὐτός προαφνειεν ἑαυτοῦ καί ὁ περί ὁ σῶτερν τρόπος ξυνειδὲν . γίγνομαι γάρ οὗτος καί ἀληθής ὁ λόγιος ἐκδέω · τίθημι οὖον χρή θαυμάζω , εἰμί καί σύ ὁ ἐπιστήμη συλλαμβάνω τοσοῦτος ἐν ὁ Ψυχή φέρω ἀθήρ . »
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0106.3
XLIII . Καὶ χαρεντιζόμενος δὴμα πρὸς τὸν Δάμιν « σὲ δ’ οὐδὲν » ἔφη « προγυνώσκεις , Ἄσσυριε , καὶ ταῦτα ξυνῶν ἀνδρὶ τοιούτῳ ; » « νὴ Δι’ , » εἶπε « τὰ γ’ ἑμαυτῷ ἀναγκαῖα . ἐπειδὴ γὰρ πρώτῳ ἐνέτυχον τῷ Ἀπολλωνίῳ τούτῳ καὶ σοφίας μοι ἔδοξε πλεῖος δεινότητος τε καὶ σωφροσύνης καὶ τοῦ χαρτερεῖν ὀρθῶς , ὅποι δὲ καὶ μηνησούνην ἐν αὐτῷ εἶδον , πολυμαθέστατόν τε καὶ φιλομαθίας ἥττιω , δαιμόνιόν τι μοι ἐγένετο , καὶ ξυγγενόμενος αὐτῷ σοφὸς μὲν φήην δοξεῖν ἐξ ἰδιώτου τε καὶ ἀτόρπου , πεπαιδευμένος δ’ ἐκ βαρβάρου , ἐπόμενος δ’ αὐτῷ καὶ ξυσπουδάζων δὲξασθαι μὲν Ἰνδοὺς , δὲξασθαι δ’ ἡμᾶς , Ἕλλησι τ’ ἐπιμελεῖν Ἕλληνῶν αὐτοῦ γενόμενος . ( 2 ) τὰ μὲν δὴ ὑμέτερα περὶ μεγάλων ὄντα Δελφοὺς ἠγεῖσθε καὶ Δωδώνην καὶ ὁ τι βούλεσθε , τὰ δὲ , ἐπειδὴ Δάμις μὲν ὁ προγυνώσκων αὐτά , προγυνώσκει δ’ ὑπὲρ αὐτοῦ μόνου , γραὸς ἴστω ἀγροτείας μαντευομένης ὑπὲρ προβάτων καὶ τῶν τοιούτων . » ἐπὶ τούτοις μὲν δὴ ἐγέλασαν οἱ σοφοὶ πάντες .
Lemmas: XLIII . καί χαρεντιζόμενος Δήμα πρός ὁ Δάμις « σύ δέ οὐδείς » φημί « προγυνώσκεις , Ἀσσύριος , καί οὗτος κοινός ἀνήρ τοιοῦτος ; » « νή διά , » εἶπον « ὁ γε ἐμαυτοῦ ἀναγκαῖος . ἐπεί γάρ πρῶτος ἐντυγχάνω ὁ Ἀπολλώνιος οὗτος καί σοφία ἐγώ δοκέω πλεῖος δεινότης τε καί σωφροσύνη καί ὁ καρτερέω ὀρθῶς , ὅποι δέ καί μηνίω ἐν αὐτός εἶδον , πολυμαθής τε καί φιλομαθία ἥττιω , δαιμόνιον τίς ἐγώ γίγνομαι , καί συγγίγνομαι αὐτός σοφός μέν φήα δοκέω ἐκ ἰδιώτης τε καί ἀτόρπου , παιδεύω δέ ἐκ βάρβαρος , ἔπω δέ αὐτός καί συσπουδάζω δέχομαι μέν Ἰνδός , δέχομαι δέ ἐγώ , Ἕλλην τε ἐπιμελέω Ἕλλην αὐτός γίγνομαι . ( 2 ) ὁ μέν δή ὑμέτερος περί μέγας εἰμί Δελφοί ἡγέομαι καί Δωδώνη καί ὁ τίς βούλομαι , ὁ δέ , ἐπεί Δᾶμις μέν ὁ προγιγνώσκω αὐτός , προγιγνώσκω δέ ὑπέρ αὐτός μόνος , γραῦς οἶδα ἀγροτείας μαντεύομαι ὑπέρ πρόβατον καί ὁ τοιοῦτος . » ἐπί οὗτος μέν δή γελάω ὁ σοφός πᾶς .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0106.4
XLIV . Καταστασὼς δὲ τοῦ γέλους ἐπανίτην ὁ Ἴάρχας ἐς τὸν περὶ τῆς μαντικῆς λόγον , καὶ πολλὰ μὲν αὐτὴν ἀγαθὰ ἔλεγε τοὺς ἀνθρώπους εἰργάζεσθαι , μέγιστον δὲ τὸ τῆς ἰατρικῆς ξῶρον · οὐ γὰρ ἂν ποτε τοὺς σοφοὺς Ἀσκληπιιάδας ἐς ἐπιστήμην τούτου παρελθεῖν , εἰ μὴ παῖς Ἀπολλώνιος Ἀσκληπιὸς γενόμενος καὶ κατὰ τὰς ἐκείνου φήμας τε καὶ μαντείας ξυνθεὶς τὰ πρὸς φαρμακία φάρμακα παισὶ θ’ ἑαυτοῦ παρέδωκε καὶ ἐκὼς ξυνόντας ἐδίδασκο , τίνας μὲν δεῖ προσάγειν πῶς
Lemmas: XLIV . Καταστασὼς δέ ὁ γέλως πανίζω ὁ Ἴάρχας εἰς ὁ περί ὁ μαντικός λόγος , καί πολύς μέν αὐτός ἀγαθός λέγω ὁ ἄνθρωπος ἐργάζομαι , μέγας δέ ὁ ὁ ἰατρικός ξῶρον · οὖον γάρ εἄν ποτός ὁ σοφός Ἀσκληπιάδης εἰς ἐπιστήμη οὗτος παρέρχομαι , εἰμί μή παῖς Ἀπολλώνιος Ἀσκληπιός γίγνομαι καί κατά ὁ ἐκεῖνος φήμη τε καί μαντεῖος συντίθημι ὁ πρός φαρμακία φάρμακον παῖς ὁ ἑαυτοῦ παραδίδωμι καί πως σύνειμι διδάσκω , τίς μέν δεῖ προσάγω πῶς
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0107.1
δύλλοιμ' αὐτὸν πρὸς ἡμᾶς , ὥσδεν τῷ παιδὶ πολλὰ ἐσθλὰ κάγαθά . ἐγὼ μὲν δὴ ἐπαθὼν τι πρὸς ταῦτα , ὁ δὲ διάγει με πολὺν ἤδη χρόνον καὶ τὸν ἐμὸν οἶκον ἔχει μόνος οὐδὲν μέτριον οὐδ' ἀληθῆς προνοῶν . » ( 2 ) ἤρετο οὖν ὁ σοφὸς πάλιν , εἰ πλῆσιν εἴη ὁ παῖς , ἢ ὁ' οὐκ ἐφη · πολλὰ γὰρ ὑπὲρ τοῦ ἀρκεῖσθαι αὐτὸν πράξει , « ὁ δ' ἀπελεῖ κρημνὸς καὶ βάρβαρος καὶ ἀποκτενεῖν μοι τὸν υἱόν , εἰ δικαιοίμην αὐτῷ δεῦρο . » « θάρσει , » ἔφη ὁ σοφὸς « οὗ γὰρ ἀποκτενεῖ αὐτὸν ἀναγνὼς ταῦτα , » καὶ τιν' ἐπιστολὴν ἀνασπάσας τοῦ κόλπου ἔδωκε τῇ γυναικί , ἐπέσταλτο δ' ἀρ' ἡ ἐπιστολὴ πρὸς τὸ εἰδῶλον ἐν ἀπελὶ καὶ ἐκπλίζει .
Lemmas: δύλλοιμ' αὐτός πρός ἐγώ , ὄζω ὁ παῖς πολύς ἐσθλός κάγαθά . ἐγώ μέν δή πάσχω τίς πρός οὗτος , ὁ δέ διάγω ἐγώ πολύς ἤδη χρόνος καί ὁ ἐμός οἶκος ἔχω μόνος οὐδείς μέτριος οὐδέ ἀληθής προνοέω . » ( 2 ) ἔρομαι οὖν ὁ σοφός πάλιν , εἰμί πλῆσις εἰμί ὁ παῖς , ἢ οὐ οὐ φημί · πολύς γάρ ὑπέρ ὁ ἀρκέω αὐτός πρᾶξις , « ὁ δέ ἀπολύω κρημνός καί βάρβαρος καί ἀποκτείνω ἐγώ ὁ υἱός , εἰμί δικαιόω αὐτός δεῦρο . » « θάρσος , » φημί ὁ σοφός « ὅς γάρ ἀποκτείνω αὐτός ἀναγιγνώσκω οὗτος , » καί τις ἐπιστολή ἀνασπάω ὁ κόλπος δίδωμι ὁ γυνή , ἐπιστέλλω δέ ἀρά ὁ ἐπιστολή πρός ὁ εἴδωλον ἐν ἀπελὶ καί εκπλιζεω .
himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0107.2
XXXIX . Καὶ μὴν καὶ χωλεύων τις ἀφίμετο γεγονὼς μὲν ἤδη τριάκοντα ἐτῶ , λεόντων δὲ θρατὴς δεινός , ἐμπεπτωκὼς τῷ αὐτῷ λέοντι ἀλυσθήκει τὸν γλουτὸν καὶ τοῦ σκελοῦς ἑτέρους ἔχεν . ἀλλ' αἱ χεῖρες αὐτῇ κατακλίσαι τὸν γλουτὸν ὡς ὁρῶν τοῦ βαδίσματος ὁ νεανίας ἤλθε . καὶ ὁρῶν δὲ τις ἐρρωμένος ἀπήλλα πέν ἔχων τῶν αὐτοῦ φύς , καὶ ἄλλος τὴν χεῖρα ἀδρανῆς ὡν ἐγκατεῖχε ὄχεται . ( 2 ) γυνὴ δὲ τις ἐπτά ἤδη γαστέρας δυστοκοῦσα δεομένου ὑπὲρ αὐτῆς τὰνδρὸς δδ' ἴδην · τὸν ἄνδρα ἐκλέυσεν , ἐπειδὴν τίκτη ἡ γυνή , λαγὼν ὑπὸ κόλπου ζῶντα ἐσφραγισθαι ὁ' τίκτει , καὶ περιελθόντα αὐτὴν ἀρνεῖται ὁμοῦ τῷ λαγῷ · ξυνεκδοθῆναι γὰρ ἀν τῷ ἐμβρύῳ τὸν μήτραν , εἰ μὴ ὁ λαγὸς αὐτὴν ἐξευρεῖν θώρακα .
Lemmas: XXXIX . καί μήv καί χωλεύω τις ἄφιμος γίγνομαι μέν ἤδη τριάκοντα ἐτός , λέων δέ Θρᾷσσα δεινός , ἐμπίπτω ὁ αὐτός λέων ἀλύω ὁ γλουτός καί ὁ σκέλος ἕτερος ἔχω . ἀλλά ὁ χείρ αὐτός κατακλίνω ὁ γλουτός ὡς ὁράω ὁ βάδισμα ὁ νεανίας ἔρχομαι . καί ὁράω δέ τις ῥώννυμι ἀπήλλα Πεν ἔχω ὁ αὐτός φύς , καί ἄλλος ὁ χείρ αδρανής ὡς ἐγκαταχέω ὀχέω . ( 2 ) γυνή δέ τις ἑπτά ἤδη γαστήρ δυστοκέω δήω ὑπέρ αὐτός ἀνήρ δδʹ ἴδη · ὁ ἀνήρ κλέω , ἐπειδή τίκτω ὁ γυνή , λαγώς ὑπό κόλπος ζῶ σφραγίζω οὐ τίκτω , καί περιέρχομαι αὐτός ἀρνέομαι ὁμοῦ ὁ λαγός · συνεκδίδωμι γάρ εἰς ὁ ἔμβρυον ὁ μήτρα , εἰμί μή ὁ λαγώς αὐτός ἐξευρίσκω θώραξ .