himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0079.1
ἐγγενῶν κατὰ τοὺς τῶν Ἰνδῶν νόμους , ἐκρετῶν ὁ ὑπὲρ αὐτοῦ τὰ βασιλικὰ οὐ χρηστῶς , μὲ τὸν Ἥλιον , οὐδὲ ἑωμμέτρως , θεν βαρεὶς τοῖς ὑπηκόοις ἐφαίνοντο καὶ ἡ ἀρχή , κακῶς ἔχουσα . ἑωσάστες οὖν ἐκ’ αὐτοὺς τῶν δυνατῶν τινες ἐπιτίθενται σφισιν ἐν ἑορτῇ καὶ κτείνουσι τῷ Ἰνδῷ θύοντες , αὐτοὶ δ’ ἐκιστηδήσαντες τῷ ἀρχεῖν ἐνίσχον τὰ κοινά . ( α ) δείσαντες οὖν οἱ ἐγγενεῖς περὶ τῷ πατρὶ μήπω ἐκκαθαλῶς ἐτι γεγονότι πεμποῦσιν αὐτὸν ὑπὲρ τὸν Ὑφασίν παρὰ τὸν ἐκεῖ βασιλέα . πλειόνων δ’ ἡ ἑγὼ ἀρχεῖ καὶ εὐδαίμων ἡ χώρα παρὰ πολὺ τῆς ἐνταῦθα . βουλομένου , δ’ αὐτὸν τοῦ βασιλέως παιδὰ ποιεισθαι τοῦτὶ μὲν παρητήσατο , φήσας μὴ φιλομελεῖν τῇ τύχῃ ἀρρημένῃ αὐτὸν τὸ ἀρχεῖν , ἑξεῖναι δ’ αὐτοῦ ἐγγυρηθῆσαι οὐ φιλοσοφεῖσθαι βασιδιαντι παρὰ τοὺς σοφοὺς · καὶ γὰρ ἂν καὶ ἑδον παρατήσειν τὰ οἰκία καλά . βουλομένου δὲ τοῦ βασιλέως καὶ καταξίαν αὐτὸν ἐπὶ τὴν πατρῴαν ἀρχὴν « εἰ γνησίως » ἑφη « φιλοσοφοῦντα αἰδοῦσω , κάταγε , εἰ δὲ μή , ἑα με οὕτως ἑχειν . » ( β ) αὐτὸς οὖν ὁ βασιλεὺς ἤμην παρὰ τοὺς σοφοὺς μεγάλων ἂν ἑργῶ παρ’ αὐτῶν τυχεῖν , εἰ τοῦ παιδὸς ἐπιμεληθεῖν γενναίου τὴν φύσιν ἤδη ὄντος , οὐ δὲ κατόπτινος τὲ ἐν αὐτῷ πλεῖον ἑσπάσαντο προοδόναι οὐ τῆς αὐτῶν σοφίας , καὶ προθύμως ἐπαιδοῦν προσαλείψαν πᾶν τῷ μαθηδῶν . ἑδδώμην δ’ ἐστὶ νοοῦν ὁ βασιλεὺς , ὅτε δὲ καὶ ἑτελεύτα , μεταβιβάσεται αὐτὸν καὶ κοινωνὸν τῆς ἀρχῆς ἀποφαίνει τῷ υἱῷ , τὴν τε θυγατέρα ὁμοῦσαι πρὸς δόραν ὁδῶν . ὁ δ’ ἐπειδὴ τὸν τοῦ βασιλέως υἱὸν εἶδε χολάκων καὶ οἴνου καὶ τῶν τοιούτων κακῶν ἥστο , μεστὸν ο’ ὑποψιῶν πρὸς αὐτὸν , « σὺ μὲν » ἑφη « ταῦτ’ ἑχε καὶ τῆς ἀρχῆς ἀπάσας ἑμποροῦ · καὶ γὰρ εὐθὲς μηδὲ τὴν προσήκουσαν ἐαυτῷ βασιλειαν κτήσασθαι δυνηθέντα ὁρακῶς δοκεῖν ἐπὶ τὴν μὴ προσήκουσαν ἤμακιν · ἐμοὶ δὲ τὴν ἀδελφὴν δίδου , τοῦτὶ γὰρ μόνον ἀπόχρη μοι τῶν σῶν . » ( γ ) καὶ λαβὼν τὸν γάμον ἑχὴ πλησιον τῶν σοφῶν ἐν χώμασι ἐπτά εὐδαίμοισιν , ἄς ἐπέδωκε τῇ ἀδελφῇ ὁ βασιλεὺς ἐς ζώην . γίγνομαι τοίνυν ἐγὼ τοῦ γάμου τούτου , καὶ με ὁ πατὴρ τὰ Ἑλλήνων παιδεύσας ἄγει παρὰ τοὺς σοφοὺς πρὸ ἡλικίας ἑους ( δώδεκα γὰρ μοι τός’ ἤν ἐτη ) , ὁ δ’ ἑξερεφον ἑσα καὶ ἐαυτῶν παιδάοὺς γὰρ ἂν ὑποδείξαι τὴν Ἑλλήνων φωνὴν εἰδῶτας , ἀγαπῶσι μᾶλλον ὡς ἐς τὸ δυώδεσ αὐτοὺς ἤδη προσήκοντας .
Lemmas: ἐγγενής κατά ὁ ὁ Ἰνδός νόμος , κρατέω ὁ ὑπέρ αὐτός ὁ βασιλικός οὖον χρηστός , ἐγώ ὁ Ἥλιος , οὐδέ ἑωμμέτρως , τίθημι βαρύς ὁ ὑπήκοος φαίνω καί ὁ ἀρχή , κακῶς ἔχω . ὠθέω οὖν ἐπίτεξ αὐτός ὁ δυνατός τις ἐπιτίθημι σφεῖς ἐν ἑορτή καί κτείνω ὁ Ἰνδός θύω , αὐτός δέ ἐκιστηδήσαντες ὁ ἄρχω ἐνίσχω ὁ κοινός . ( ὅς ) δείδω οὖν ὁ ἐγγενής περί ὁ πατήρ μήπω ἐκκαθαλῶς ἔτι γίγνομαι πέμπω αὐτός ὑπέρ ὁ Ὕφασις παρά ὁ ἐκεῖ βασιλεύς . πλείων δέ ὁ ἑγώ ἄρχω καί εὐδαίμων ὁ χώρα παρά πολύς ὁ ἐνταῦθα . βούλομαι , δέ αὐτός ὁ βασιλεύς ἀρτί-παις ποιέω τοῦτος μέν παραιτέομαι , φημί μή φιλομελω ὁ τυγχάνω ἀραρίσκω αὐτός ὁ ἄρχω , ἔξεστι δέ αὐτός ἐγγυρηθῆσαι οὖον φιλοσοφέω βασιδιαντι παρά ὁ σοφός · καί γάρ εἄν καί ἐσθίω παρατώ ὁ οἰκίον καλός . βούλομαι δέ ὁ βασιλεύς καί καταξιάω αὐτός ἐπί ὁ πατρῷος ἀρχή « εἰμί γνήσιος » φημί « φιλοσοφέω αἰδέομαι , κατάγω , εἰμί δέ μή , ἐάω ἐγώ οὕτως ἔχω . » ( Β ) αὐτός οὖν ὁ βασιλεύς εἰμί παρά ὁ σοφός μέγας εἄν Ἐργώ παρά αὐτός τυγχάνω , εἰμί ὁ παῖς επιμελούμαι γενναῖος ὁ φύσις ἤδη εἰμί , οὖον δέ κατόπτινος τε ἐν αὐτός πλείων σπάω προδίδωμι οὖον ὁ αὐτός σοφία , καί προθύμως επαιδηω προσαλείφω πᾶς ὁ μαθηδῶν . ἁνδάνω δέ εἰμί νοέω ὁ βασιλεύς , ὅτε δέ καί τελευτάω , μεταβιβάζω αὐτός καί κοινωνός ὁ ἀρχή ἀποφαίνω ὁ υἱός , ὁ τε θυγάτηρ ὁμόω πρός δορά ὁδός . ὁ δέ ἐπεί ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ὁράω κόλαξ καί οἶνος καί ὁ τοιοῦτος κακός ἀείδω , μεστός οὐ ὑποψία πρός αὐτός , « σύ μέν » φημί « αὐτός ἔχω καί ὁ ἀρχή ἅπας ἔμπορος · καί γάρ εὐθύς μηδέ ὁ προσήκω αὐτός βασίλεια κτάομαι δύναμαι ὁρακῶς δοκέω ἐπί ὁ μή προσήκω ἀμάω · ἐγώ δέ ὁ ἀδελφή δίδωμι , τοῦτος γάρ μόνος ἀποχράω ἐγώ ὁ σός . » ( γ ) καί λαμβάνω ὁ γάμος ἔχω πλησίος ὁ σοφός ἐν χῶμα ἑπτά εὐδαίμων , ἄς ἐπιδίδωμι ὁ ἀδελφός ὁ βασιλεύς εἰς ζῶ . γίγνομαι τοίνυν ἐγώ ὁ γάμος οὗτος , καί ἐγώ ὁ πατήρ ὁ Ἕλλην παιδεύω ἄγω παρά ὁ σοφός πρό ἡλικία ἑός ( δώδεκα γάρ ἐγώ ὅς ἐάν ἔτος ) , ὁ δέ ἑξερεφον Έσα καί ἑαυτοῦ παιδαοι γάρ εἄν ὑποδείκνυμι ὁ Ἕλλην φωνή οἶδα , ἀγαπάω μᾶλλον ὡς εἰς ὁ δυωδη αὐτός ἤδη προσήκω .