himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0388.2
XVI . Τῷ αὐτῷ . ( 1 ) Οὐδ' ὁ τοῦ Μεναδρόν Πωλίμων παλὼν μαρδίων περιεκύρην , ἀλλ' αἰχμαλώτου μὲν ἐρωμένης καταπέπλησεν ὁργισθείς , ἂν οὐδ' αὐτὴν ἀποκαίρας ἡψόχου · κλαίει γοῦν καταπεσὼν καὶ μεταγιγνώσκει τῷ φῶνῳ τῶν τριχῶν . ἐφίδο δ' ἀρ' ἐραίστο καὶ τὸ δρῶμα , τὸ μὴ οὐκ οὐδα τὶ παθὼν σεαυτῷ πεπολιμήπας , ὡ ἀνδροφόνε τῆς κεφαλῆς . τί ἔδει μαχαιρῶν ἐπὶ τὰς τρίχας ; εἰ δ' ἐκουσίων καὶ πολλῶν τραυμάτων , ὅσον θέρος ἐξῆκοισα , οὐδ' οἱ ποιηταὶ σε ἐπαίδευσαν τοὺς Εὐφόρβους καὶ τοὺς Μενέλαους κομώμενς ἐσθύντες καὶ ὅλον τὸν Ἀχαιῶν στρατόπεδον ; καὶ εἰ τις αὐτοῖς καλὸς ποταμὸς καὶ ὡς γὰρ χρυσοῦς ἀνάνθημα καὶ ἀργυρος , οὕτως καὶ τρίχες . ( 2 ) κομῶσιν οἱ μὲν βάρβαροι πίλους , οἱ δ' Ἕλληνες κράνειςιν , οἱ δ' ὀφθαλμοὶ βλεφάροις , ἡ δὲ ναὺς ἰστίοις , ἡ δὲ ἡ δροσι , τὰ δ' ὄρη νάπαις , ἡ δὲ θάλαττα νήσοις , οἱ δὲ ταῦροι κέρασιν , οἱ ποταμοὶ τέμπεσιν , αἱ πόλεις ταῖχεςιν . φοβερώτερος δὲ καὶ λῶν δ λάσιος καὶ ἵππος δ ἤδη τῇ χαίτη πεπαιθὼς καὶ ἐλεκτρῶν μαχιμότερος δ τὰ κάλλαια ἡγηρεμαῖς . τιμῶσι καὶ σοφοὶ τῶν ἀστέρων τοὺς κομῶτας καὶ τῶν ἱερῶν τοὺς τὰς κόμας ἀνέτους καὶ τῶν θεῶν ἄλλων ἄλλους , τὸν Ποσειδῶνα δὲ κυανογαίτην , τὸν Ἀπόλλωνα δὲ ἀκείρεκόμην , τὸν Πάνα δὲ δασὺν , τὴν Ἥσιν δὲ λυσίκομον , τὸν Διόνυσον δὲ μετὰ τῶν τριχῶν καὶ τῷ κιττῷ κομῶντα , Ἀφροδίτην δ' οὐδὲ πενθούσα ἀπεκαίρετο . ( 3 ) ἡκουσα γε μὴν ἀνδρὸς σοφοῦ καὶ τὰς ἀκτίνας λέγοντος κόμας Ἡλίου καὶ τὸν Δία σεμνύτερον τῶν ἄλλων θεῶν , ὅτε τὴν κόμην σείει , κἂν ἐπινύση , οὐ ψεύδεσθαι . δ δ' Ἑρμῆς κομὴ καὶ τῷ κροτάφῳ καὶ τοῖς σφυροῖς τοῦτ' ἀποκείρεται καὶ πόλις , θ' Ἀλιάσεται , καὶ γυνὴ τοῦτ' ἀφίησι τῆς κεφαλῆς τὸ κάλλος , ὅτε πενθεῖ , καὶ τῆς λυμῶς , ὅτε μὴ κομῇ . ἀλλὰ διένδρον μὲν πεισὼν κλάδεται καὶ ποιητὴς μεγαλόφωνος πολλὰ ἐπ' αὐτῇ λέγει , σὺ δὲ φύλλα τοσαύτ' ἐκτεμὼν οὐ δακρύεις , φήρ' ἐπὶ σοὶ τὸν ἐπτάρτον τῆς κόμης · ὡ κάλλους ἀκρόπολις , ὡ ἐρωτος ἄλος , ὡ ἄστρα κεφαλῆς .
Lemmas: XVI . ὁ αὐτός . ( 1 ) οὐ ὁ ὁ Μεναδρόν Πώλιμος πάλη Μαρδίων περικύρω , ἀλλά αἰχμάλωτος μέν ἐράω καταπίμπλημι ὀργίζω , εἄν οὐδέ αὐτός αποκαιηρα ηψοχοω · καλέω γοῦν καταπίπτω καί μεταγιγνώσκω ὁ φωνέω ὁ θρίξ . ἐφοράω δέ ἀρά ἐράω καί ὁ δρώμα , ὁ μή οὐ οὐδή τίς πάσχω σεαυτοῦ πεπολιμήπας , εἰμί ἀνδροφόνος ὁ κεφαλή . τίς ἐσθίω μάχαιρα ἐπί ὁ θρίξ ; εἰμί δέ ἑκούσιος καί πολύς τραῦμα , ὅσος θέρος ἐξίημι , οὐδέ ὁ ποιητής σύ παιδεύω ὁ Εὔφορβος καί ὁ Μενέλαος κομάω ἐσθύντες καί ὅλος ὁ Ἀχαιός στρατόπεδον ; καί εἰμί τις αὐτός καλός ποταμός καί ὡς γάρ χρύσεος ἀνάνθημα καί ἄργυρος , οὕτως καί θρίξ . ( 2 ) κομάω ὁ μέν βάρβαρος πῖλος , ὁ δέ Ἕλλην κραίνω , ὁ δέ ὀφθαλμός βλέφαρον , ὁ δέ ναῦς ἱστίον , ὁ δέ ὁ δροσι , ὁ δέ ὄρος νάπη , ὁ δέ θάλασσα νῆσος , ὁ δέ ταῦρος κέρας , ὁ ποταμός Τέμπη , ὁ πόλις ταχύς . φοβερός δέ καί λάω δ λάσιος καί ἵππος δ ἤδη ὁ χαίτη παίω καί ἔλεκτρον μάχιμος δ ὁ κάλλαιον ἡγηρεμαῖς . τιμάω καί σοφός ὁ ἀστήρ ὁ κομάω καί ὁ ἱερός ὁ ὁ κόμη ἄνετος καί ὁ θεός ἄλλος ἄλλος , ὁ Ποσειδῶν δέ κυαίνω , ὁ Ἀπόλλων δέ ἀκειρεκόμης , ὁ Πάν δέ δασύς , ὁ εἰμί δέ λυσίκομος , ὁ Διόνυσος δέ μετά ὁ θρίξ καί ὁ κισσός κομάω , Ἀφροδίτη δέ οὐδέ πενθέω ἀποκείρω . ( 3 ) ἀκούω γε μήv ἀνήρ σοφός καί ὁ ἄκτινος λέγω κόμη Ἡλίας καί ὁ Ζεύς σεμνυτερος ὁ ἄλλος θεός , ὅτε ὁ κόμη σείω , κἀν επινυσα , οὖον ψεύδω . δ δέ Ἑρμῆς κομέω καί ὁ κρόταφος καί ὁ σφυρόν οὗτος ἀποκείρω καί πόλις , ὁ αλιαειδω , καί γυνή οὗτος ἀφίημι ὁ κεφαλή ὁ κάλλος , ὅτε πενθέω , καί ὁ λυμός , ὅτε μή κομέω . ἀλλά διένδρον μέν πεῖσα κλάδω καί ποιητής μεγαλόφωνος πολύς ἐπί αὐτός λέγω , σύ δέ φύλλον τοσοῦτος ἐκτέμνω οὖον δάκρυ , θήρ ἐπί σύ ὁ ἐπτάρτον ὁ κόμης · εἰμί κάλλος ἀκρόπολις , εἰμί Ἔρως Ἄλος , εἰμί ἄστρον κεφαλή .