himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0732.1
τὴν μέσους φύσιν ὡμίλησεν , ὡμίλησεν δὲ γένος χρόνων ἐγέννησε , τοῦτο κραθὲν εἰς ὑμᾶς οὐρανῷ τινος ὡς ἀληθῶς μίμησιν τήνδε τὴν πόλιν ἐργάσατο . ( 12 ) Τούγαροὖν παρ’ ὑμῖν φιλοσοφία ἡ μὲν ὀλιγείος , ἡ δὲ ἐγγυαριοστάση τῇ φιληκοΐᾳ τῆς πόλεως ὥσπερ τις ἀγαθὴ μέλιττα ἐξ ἀκράτων λειμῶνων χεῖρα πλάττουσα πᾶσαν ἐπιδοκεῖται αὐτῇ , νῦν μὲν ἐμδοβοῦσα θεάτροις καὶ τὴν Ἀκαδημίαν καὶ τὸν Ἀρίστωνος δι’ ἑαυτῆς ὑμῖν συνάπτουσα · νῦν δὲ ψυχὰς νέων ἀρετῆς πάσης γεμίζουσα , ὥσπερ που καὶ Πυθαγόραν λόγος , ὅτε Λυκεῖον τὴν Ἰταλίαν ἀντεπετείχῃ . ( 13 ) Ποιηταὶ μὲν οὖν τὴν Ἀργὼ τὸς Ἀθηνᾶς σκάφος πηγνύμενοι , τὴν πρώτην διὰκάδα ἡμᾶς τε ὑμετέρας ἀνοίξασαν , θεῖον αὐτῇ τὸν φόρτον οἴμαι χαρίζονται · ἔδει γὰρ ἔργον Ἀθηνᾶς ὅππου τις τυγχάνουσαν μόνην διὰκάδων χρόνων κόπαις ἐξετάσθαι . Καὶ σοὶ δὲ θεῖον μὲν ὡσπερ ἐκείνη τὸ πλήρωμα , οὐ μὴν ὡσπερ τριήρους μίαν , ἀλλ’ ὅλης πόλεως , ὥστε γενέσθαι φόρτον ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος θεοῖς κεχαρισμένον . 15 . [ Τὸν κυβερνήτην τῆς πόλεως δὲ ποῦ χωροῦ το τάξομεν ; ] ὅτλον δτι ἐν πρώτοις , καθάπερ ἐπ’ ἀσπίδος κύκλον , ἥς ὅπερ ἀν λάβῃς τῆς περιθέσεως τὸν κύκλον ἀντυχῇς , τοῦτο καὶ πρώτων νομίζεται . Οὐκοῦν ὅλως ὡς πᾶσα ἀνάγκη τεχνητὴν οἴδαμεν εἶναι τὸν ἐριχάνειν μέλλοντα τοὺς πηδαλίοις τῆς πόλεως . Μικρὰ μὲν γὰρ πολεῖ μικρὸς ὁ κίνδυνος νόσος ἀνὴρ τὴν ἀρχικὴν τέχνην καὶ βέβηλος · ἀλπεῖται γὰρ ἡ βλάβη τῇ τύχῃ συσταλεμένη τῆς πόλεως · ὡληλὴ δὲ τύχη ὡληλὴ οἴμει καὶ ζητεῖ φύσιν κυβερνήσειν μέλλουσαν τοσοῦτον πλάγος πόλεως . “ Ἡπίος ἔστω καὶ ” Ὀμηρον δὲ κυβερνήτης τῆς πόλεως , ἵνα καὶ τὴν ἐγυμένην προσχωρίαν τῶν τῶν πατέρων ἐνέγκηται · πρὸς τοὺς λόγους , ὅξὺς τὰ πράγματα , ἵνα τοὺς μὲν μὴ λυπῇ θορυβοῖν , τοὺς δὲ φανῇ πράττων πρὶν ἐλπισθῆναι τὰ μέλλοντα · ἐγείρετω πολὺν ἀλλὰ χαριδόντων , μὴ λυπουμένων τῷ δαπανᾶσθαι τὸν οἰκτρόρων τῆς πόλεως · οὕτω γὰρ ἂν οὐκ ἀπόσυν τῆς δαπάνης ἡ πόλις λήγεται · ἀλλὰ βαδυνέτω λιμένας καὶ περιπυσσάτω στοάς , ἀσπαστὴν πλουτήσων ἐκ θαλαττίνων πόνων ἀνάπαυλαν · ἐγείρετω δὲ καὶ τεμένη θεοῖς καὶ ἐμμένειτω τὸ κρεῖττον τῇ πόλει φιλων τ’ ἐργάζοιτο · ἀποτείνετω δὲ καὶ στολὴν οἴμαι βασιλείαν κάλλει καὶ μεγέθει βεβαιομένην , καὶ ἔστω γνώμη δικαία μὴ φόβῳ νόμων [ πόρρω ] τοῦ λήμματος · τὸ μὲν γὰρ δεῖλιας , τὸ δὲ σωφρονεῖν τακμηρίον . ( 16 ) Τοῦτο δ’ ἂν εἰκότως γένοιτο , εἰ γένος μὲν εἴη γενναῖος , ἐντραφεῖν δὲ παιδεία καὶ λόγους , ἐναχμάσειε δὲ βασιλείους δροῖς , μαρτύρα δὲ τῆς ἀρετῆς τοσοῦτον βασιλέα κτησάμενος , δικαιοσύνης δὲ μισθὸν ἀλλ’ οὐ χρυσίου τὸ τῆς ἀρχῆς γέρας χοιμοῖτο . Τῶν μὲν οὖν δημηγόρων τῶν ἐν Ἰλίῳ τὸν Πύλῳν ἥδιον Ὀμηρος φήσεται πεποιηκεν · οὗτος δὲ τοσαύτην ἀρχήν , τοσαύτην δὲ πολὺν ὑπ’ αὐτὸν καὶ βουλήν τοὺς σκήπτρου ἔχων ὑπῆρχον , μέλιτος γλυκίων πᾶσιν ἐντυγχάνει , καὶ φαίνεται καὶ ταύτην νικῶν τὸν Νέστορα , ὅτι τοσοῦτον ἡλικία νικώμενος κρατεῖ τῶν λόγων ταῖς χάρισιν .
Lemmas: ὁ μέσος φύσις ὁμιλέω , ὁμιλέω δέ γένος χρόνος γεννάω , οὗτος κεράννυμι εἰς σύ οὐρανός τις ὡς ἀληθής μίμησις ὅδε ὁ πόλις ἐργάζομαι . ( 12 ) Τούγαροὖν παρά σύ φιλοσοφία ὁ μέν ὀλιγείος , ὁ δέ εγγυαριοιστημι ὁ φιληκοία ὁ πόλις ὥσπερ τις ἀγαθός μέλισσα ἐκ ἄκρατος λειμών χείρ πλάσσω πᾶς ἐπιδοκέω αὐτός , νῦν μέν εμδοβουω θέατρον καί ὁ Ἀκαδημία καί ὁ Ἀρίστων διά ἑαυτοῦ σύ συνάπτω · νῦν δέ ψυχή νέος ἀρετή πᾶς γεμίζω , ὥσπερ ποῦ καί Πυθαγόρας λόγος , ὅτε Λύκειος ὁ Ἰταλία ἀντεπιτειχίζω . ( 13 ) Ποιητής μέν οὖν ὁ Ἀργώ τός Ἀθηνᾶ σκάφος πήγνυμι , ὁ πρῶτος διὰκάδα ἐγώ τε ὑμέτερος ἀνοίγνυμι , θέω αὐτός ὁ φόρτος οἴμη χαρίζομαι · ἐσθίω γάρ ἔργον Ἀθηνᾶ ὁράω τις τυγχάνω μόνος διὰκάδων χρόνος κοπή ἐξετάζω . καί σύ δέ θέω μέν ὡς ἐκεῖνος ὁ πλήρωμα , οὖον μήv ὡς τριήρης εἷς , ἀλλά ὅλος πόλις , ὥστε γίγνομαι φόρτος ἐκ ἀρχή εἰς τέλος θεός χαρίζομαι . 15 . [ ὁ κυβερνήτης ὁ πόλις δέ ποῦ χῶρος ὁ τάσσω ; ] ὄτλος δ ἐν πρῶτος , καθάπερ ἐπί ἀσπίς κύκλος , ἥς ὅσπερ εἰς λαμβάνω ὁ περίθεσις ὁ κύκλος αντυχεω , οὗτος καί πρῶτος νομίζω . οὐκοῦν ὅλως ὡς πᾶς ἀνάγκη τεχνητός οἶδα εἰμί ὁ εριχασκω μέλλω ὁ πηδάλιον ὁ πόλις . μικρός μέν γάρ πολύς μικρός ὁ κίνδυνος νόσος ἀνήρ ὁ ἀρχικός τέχνη καί βέβηλος · αλπειος γάρ ὁ βλάβη ὁ τυγχάνω συστέλλω ὁ πόλις · ὡληλὴ δέ τύχη ὡληλὴ οἴμει καί ζητέω φύσις κυβερνάω μέλλω τοσοῦτος πλάγος πόλις . “ ἤπιος ἵστημι καί ” Ὅμηρος δέ κυβερνήτης ὁ πόλις , ἵνα καί ὁ ἐγυμένην προσχώριος ὁ ὁ πατήρ φέρω · πρός ὁ λόγος , ὀξύς ὁ πρᾶγμα , ἵνα ὁ μέν μή λυπέω θόρυβος , ὁ δέ φαίνω πράσσω πρίν ἐλπίζω ὁ μέλλω · ἐγείρω πολύς ἀλλά χαρίζω , μή λυπέω ὁ δαπανάω ὁ οικτροροος ὁ πόλις · οὗτος γάρ εἄν οὐ αποσυς ὁ δαπάνη ὁ πόλις λήγω · ἀλλά βάζω λιμήν καί περιπυεννυω στοά , ἀσπαστός πλουτέω ἐκ θαλάσσινος πόνος ἀνάπαυλα · ἐγείρω δέ καί τέμενος θεός καί ἐμμένω ὁ ἀγαθός ὁ πόλις Φίλων τε ἐργάζομαι · ἀποτείνω δέ καί στολή οἴμη βασίλειος κάλλος καί μέγεθος βεβαιόω , καί ἵστημι γνώμη Δίκαιος μή φόβος νόμος [ πόρρω ] ὁ λῆμμα · ὁ μέν γάρ δείλια , ὁ δέ σωφρονέω τακμηρίον . ( 16 ) οὗτος δέ εἄν εἰκότως γίγνομαι , εἰμί γένος μέν εἰμί γενναῖος , ἐντρέφω δέ παιδεία καί λόγος , ἐναχμάσειε δέ βασίλειος δράω , μαρτυρώ δέ ὁ ἀρετή τοσοῦτος βασιλεύς κτάομαι , δικαιοσύνη δέ μισθός ἀλλά οὖον χρυσίον ὁ ὁ ἀρχή γέρας χυμόω . ὁ μέν οὖν δημήγορος ὁ ἐν Ἴλιον ὁ Πύλων ἡδύς Ὅμηρος φημί ποιέω · οὗτος δέ τοσοῦτος ἀρχή , τοσοῦτος δέ πολύς ὑπό αὐτός καί βουλή ὁ σκῆπτρον ἔχω ὑπάρχω , μέλι γλυκύς πᾶς ἐντυγχάνω , καί φαίνω καί οὗτος Νίκη ὁ Νέστωρ , ὅτι τοσοῦτος ἡλικία νικάω κρατέω ὁ λόγος ὁ χάρις .