himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0712.1
φθιγέαιτο ) , πολλῷ δὲ πλέον οἶμαι καὶ ὅτι τῆς τῆς ψυχῆς κάλλεισι Διὶ σὲ πρέπον εἰκάζεσθαι . « Οὐ γὰρ τι τῶν σῶν ἀτελεύτητον ἔ , τι κεν κεφαλῇ κατανεύσεις , » τοῦτο δὲ τὸ τοῦ Διὸς ἐγκώμιον · οὐδὲ τις ἀνθρώπων τοσοῦτον αὐγήσει ποτέ , ὡς ἀπάτη κατὰ σοῦ γρηγομένου , οὐδ’ εἰ τὸν καστὸν ἔχων τὸν Ὀμήρου φεύξαιο , φ καὶ αὐτὸν εἶκαι τὸν Δία φησιν ἡ ποίησις . ( 9 ) Σοὶ μὲν καὶ Ἀπόλλων φίλος καὶ διὰ τοῦτο οἶμαι καὶ ὁμοῖος · Μουσηγέτης ἐστὶν ἐκεῖνος καὶ χοροδὸς Μουσῶν καθ’ Ἑλικῶνα τὸν Βοιωτὸν ἵστησιν · ἔνθα δὲ καὶ τοὺς ποιμένας αἱ Μοῦσαι ποιητὰς ἐργάζονται . Οὐκοῦν τοῦτο αὐτὸ καὶ σὲ τῷ θεῷ συνάπτει · μουσικῆς μὲν γὰρ καὶ αὐτὸς τὴν Ἀττικὴν πεποίησαι ἐργαστήριον , ὥσπερ τὸν Ἑλικῶνα ὁ Ἀπόλλων · μουσικὴν δὲ καὶ ἡμᾶς κελεύεις ἐργάζεσθαι , αὐτὸς ἐνδιδὼς τὸ σύνθημα , ὥσπερ ὁ θεὸς ταῖς Διὸς παρθένοις ταῖς Μούσαις . ( 10 ) Ἱππεῖον Ποσειδῶνα τιμῶσιν Ἕλληνες καὶ θύουσι ἐπὶ Ἰσθμῷ τοῦ θεοῦ , δεῖκνύντες αὐτὸν ἱππόχον καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀγάλμασιν . Ἄρ’ οὖν ἄν τις πρὸ σοῦ καὶ τῶδε δικαίως ἂν τῷ θεῷ παραβάλλοιτο , ἢ μάθητιν προσαραγεῖναι [ σὲ τὶς τοῦτον ] τῆς τέχνης , διαμαρτὰν τῆς κλήσεως ; Πῶς γὰρ οὐ σοὶ μᾶλλον προσήκει Ποσειδῶν ἱππικῆς διδάσκαλος , ἢ τῷ Πυλίῳ νεανίσκῳ ; Ὁ μὲν γὰρ βραδὺς τοῖς ἵπποις ὁχυμενος τοῦ θεοῦ τὴν τέχνην ἤλεγχε · σὺ δὲ μοι δοκεῖς χῶν αὐτὸν Βουκεφάλαν καὶ Πήγασον καὶ τὴν ἀθάνατον ξυνουρίδα τὴν Ἀχιλλέως ὑπολείπειν ψάλιῳ καὶ μάστιγι . ( 11 ) Ὀμηρος μὲν οὖν τοὺς Διὸς παῖδας τὸν Κάστορα ὡς ἀγαθὸν ἱππεῖν ἡμῖν εἶπεν , καὶ τοῦτο αὐτῷ καθ’ ἑαυτὸ χαρίζεται , ὡς ἀρχοῦν οἶμαι καὶ μόνον καὶ Διὸς ὄντα παῖδα κοσμεῖν τὸν Κάστορα · Βελλεροφόντην δὲ τὸν Ἐρυφαίον ὁδὲς τε καὶ μέλους ἀξίον ἵππος ἐποίησε , καὶ βασιλέα μὲν Δαρεῖον ἐν Πέρσαις , μέγαν δὲ ἐν Μακεδόσιν Ἀλέξανδρον · σοὶ δὲ σίμαι ἀθόρματα τὰ τῶν μεγάλων βασιλέων ἐγκώμια . 12 . Βούλομαι δὲ σοὶ τι καὶ διήγημα , τῆς τε πόλεως ἐπιχωρίων καὶ τῆς πανηγύρεως ἐφ’ ἣν ἤκεις , διηγήσαθαι . Πάντως γὰρ καὶ ἀξιόμαστον οὐ θεάσθαι μὲνον Παναθήναια , ἀλλὰ καὶ λέγειν τι περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς Ἕλλησιν , ὅταν ἐν τῇδε τῇ πανηγύρει τὴν ἱερὰν Ἀθηναιοὶ τριήρη τῇ θεῷ πέμπωσιν . Ἄρχεται μὲν εὐθὺς ἐκ πυλῶν , οἷον ἐκ τινος εὐοῦν λιμένος , τῆς ἀναγωγῆς ἡ ναῦς · κινηθεῖσα δὲ ἐκείθεν ἤδε , καθάπερ κατὰ τινος ἀκμαόντος θαλάσσης , διὰ μέσου τοῦ Δρόμου χομίζεται , ὡς εὐθύντης τε καὶ λείος καταβαίνων ἄνωθεν , σγίζει τὰς ἐκατέρωθεν αὐτῷ παρατεταμένας στοάς , ἐφ’ ὧν ἀγοράζουσι Ἀθηναῖοι τε καὶ οἱ λοιποί . ( 12 ) Τὸ μὲν οὖν πλήρωμα τῆς νεὼς ἱεραῖ τε καὶ ἱερεῖαι , εὐπατρίδιοι χρυσίαι , οἱ δὲ ἀνδρῖοι ἐστεφανωμένοι τοῖς ἀτέμμασι · αὐτὴ δὲ ὑψηλὴ καὶ μετάρσιος , οἷον ἐπὶ τινὸν κωμῶν ὑποκειμένου , κύκλιος φέρεται , οἱ πολλοὶ τε καὶ ἐπιχθονίοι ἐνηρμοσμένοι τοῖς ἀξοσιν ἀναλύτους ἄγουσι ἐπὶ τὸν κολωνὸν τῆς Παλλάδος τὸ σκᾶρος · ὅθεν ἡ θεὸς ἐποπτεύει τὴν τε πανηγύριν οἶμαι καὶ τὴν πᾶσαν ἱερομηχανίαν . ( 14 ) Λύσει δὲ τῆς νεὼς ὁρᾷ τὴν
Lemmas: φθίω ) , πολύς δέ πλέω οἴομαι καί ὅτι ὁ ὁ Ψυχή κάλλος Ζεύς σύ πρέπω εἰκάζω . « οὖον γάρ τίς ὁ σός ἀτελεύτητος ἔ , τίς ἄν κεφαλή κατανεύω , » οὗτος δέ ὁ ὁ Ζεύς ἐγκώμιον · οὐδέ τις ἄνθρωπος τοσοῦτος αὐγέω ποτός , ὡς ἀπάτη κατά σύ γράω , οὐδέ εἰμί ὁ κάστον ἔχω ὁ Ὄμηρος φεύγω , φ καί αὐτός εκάιγ ὁ Ζεύς φημί ὁ ποίησις . ( 9 ) σοί μέν καί Ἀπόλλων φίλος καί διά οὗτος οἴομαι καί ὅμοιος · Μουσηγέτης εἰμί ἐκεῖνος καί χορός Μοῦσα κατά Ἑλικών ὁ Βοιωτός ἵστημι · ἔνθα δέ καί ὁ ποιμήν ὁ Μοῦσα ποιητής ἐργάζομαι . οὐκοῦν οὗτος αὐτός καί σύ ὁ θεός συνάπτω · μουσικός μέν γάρ καί αὐτός ὁ Ἀττική ποιέω ἐργαστήριον , ὥσπερ ὁ Ἑλικών ὁ Ἀπόλλων · μουσική δέ καί ἐγώ κελεύω ἐργάζομαι , αὐτός ἐνδίδωμι ὁ σύνθημα , ὥσπερ ὁ θεός ὁ Ζεύς παρθένος ὁ Μοῦσα . ( 10 ) ἱππεία Ποσειδῶν τιμάω Ἕλλην καί θύω ἐπί Ἰσθμός ὁ θεός , δείκνυμι αὐτός ἱππόχον καί ἐν αὐτός ὁ ἄγαλμα . ἄρα οὖν ἄν τις πρό σύ καί ὅδε δικαίως εἄν ὁ θεός παραβάλλω , ἢ μανθάνω προσαράσσω [ σύ τις οὗτος ] ὁ τέχνη , διαμαρτάνω ὁ κλῆσις ; Πῶς γάρ οὖον σύ μᾶλλον προσήκω Ποσειδῶν ἱππικός διδάσκαλος , ἢ ὁ Πύλιος νεανίσκος ; ὁ μέν γάρ βραδύς ὁ ἵππος ὁχυμενος ὁ θεός ὁ τέχνη ἐλέγχω · σύ δέ ἐγώ δοκέω χόω αὐτός Βουκεφάλας καί Πήγασος καί ὁ ἀθάνατος ξυνουρίδα ὁ Ἀχιλλεύς ὑπολείπω ψάλιον καί μάστιξ . ( 11 ) Ὅμηρος μέν οὖν ὁ Ζεύς παῖς ὁ Κάστωρ ὡς ἀγαθός ἱππεύς ἐγώ εἶπον , καί οὗτος αὐτός κατά ἑαυτοῦ χαρίζομαι , ὡς άρχω οἴομαι καί μόνος καί Ζεύς εἰμί παῖς κοσμέω ὁ Κάστωρ · Βελλεροφόντης δέ ὁ ερυφαιος ὁδή τε καί μέλος ἄξιος ἵππος ποιέω , καί βασιλεύς μέν Δαρεῖος ἐν Πέρσης , μέγας δέ ἐν Μακεδών Ἀλέξανδρος · σύ δέ σίμαι ἀθόρματα ὁ ὁ μέγας βασιλεύς ἐγκώμιον . 12 . βούλομαι δέ σύ τίς καί διήγημα , ὁ τε πόλις ἐπιχώριος καί ὁ πανήγυρις ἐπί ὅς ἥκω , διηγέομαι . πάντως γάρ καί αξιομαστος οὖον θεάομαι μένω Παναθήναια , ἀλλά καί λέγω τίς περί αὐτός ἐν ὁ Ἕλλην , ὅταν ἐν ὅδε ὁ πανήγυρις ὁ ἱερά Ἀθηναῖος τριήρης ὁ θεός πέμπω . ἄρχω μέν εὐθύς ἐκ πύλη , οἷος ἐκ τις ὑέω λιμήν , ὁ ἀναγωγή ὁ ναῦς · κινέω δέ ἐκεῖθεν ἀδέω , καθάπερ κατά τις ἀκμάζω θάλασσα , διά μέσος ὁ δρόμος κομίζω , ὡς εὐθυντής τε καί λείος καταβαίνω ἄνωθεν , σιγίζω ὁ ἑκατέρωθεν αὐτός παρατείνω στοά , ἐπί ὅς ἀγοράζω Ἀθηναῖος τε καί ὁ λοιπός . ( 12 ) ὁ μέν οὖν πλήρωμα ὁ ναός ἱερός τε καί ἱέρεια , ευπατριδιος χρυσίας , ὁ δέ ἀνδριάς στεφανόω ὁ ἀτέμμασι · αὐτός δέ ὑψηλός καί μετάρσιος , οἷος ἐπί τίνω κώμη ὑπόκειμαι , κύκλιος φέρω , ὁ πολύς τε καί ἐπιχθόνιος ἐναρμόζω ὁ ἄγω ἀνάλυτος ἄγω ἐπί ὁ κολωνός ὁ Παλλάς ὁ σκάρος · ὅθεν ὁ θεός ἐποπτεύω ὁ τε πανηγύριν οἴομαι καί ὁ πᾶς ιερομηχανια . ( 14 ) Λύσις δέ ὁ ναός ὁράω ὁ