himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0505.3
( 1 ) Εἰκὼν ἦν ἐπὶ ταῖς Σκυθικαῖς ἡδίσιν οὐκ εἰς ἐπιδεῖξιν , ἀλλὰ κατ’ ἀγωνίαν τῶν τῆς γραφῆς καλῶν οὐκ ἀμοῦσος ἐξησκημένη . ἐκτετυπότο δὲ κατ’ αὐτὴν Ἀθάμας μανίας οἰστρουμένος . ἦν δ’ ἰδεῖν γυμνὸς αἵματι φοινίσανον τὴν κόμην , ἡνεωμένος τὴν τρίχα , παράφορος τὸ ὅμμα , ἐκπληξίας γέμων , καὶ ὁπίλιστο δὲ οὐ μανίας μόνον εἰς τόλμαν , οὐδὲ τοῖς ἐξ Ἐρινύων δειμασι θυμοφόρος ἠγρώιτο , ἀλλὰ καὶ σίδηρος τῆς χειρὸς προσδιέδλτο ἐκδόντι παραπλήσιος . ( 2 ) ἡ μὲν γὰρ εἰκὼν ὄντως ἦν ἀκίνητος , ἐδόκει δὲ οὐ τιμρεῖν τὸ στάσιμον , ἀλλὰ δόξῃ τῆς κινήσεως τοὺς θεατὰς ἐξίστη ὑπὸ τοῦ φόβου · χλορὸν τι καὶ τεθνηκὸς ὁρώσα . παρὴν δὲ ἡ Ἰνώ περιδὴς ὑπότρομος , ἐνγκαλίστο δὲ καὶ παῖδα νήπιον καὶ τὴν θηλὴν τοῖς γελέσιν αὐτοῦ προσήγε τὰς τροφίμους ἐπιστάζουσα πηγὰς τοῖς τροφίμοις . ἠπείγετο δὲ ἡ εἰκὼν ἐπὶ τὴν ἄκραν τοῦ Σκιήρονος καὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑπόρειον , τὸ δὲ ρόδιον πρὸς ὑποδοχὴν ἐκλαμποῦτο κυμαίνειν εἰωθός . ( 3 ) καὶ Ζεφύρου τι κατέιχε τὸ σῶμα λιγυρῷ πνεύματι τὴν θάλασσαν κατευνάζοντος · ὁ γὰρ δὴ κηρὸς ἐφάνταζε τὴν αἴσθησιν ὡς καὶ πνοὴν δημιουργγέν ἐπιστάμενος καὶ ἀνακοπίζειν θαλασσίους αὐρὰς καὶ εἰς ἔργα φύσεως ἐπάγειν τὴν μίμησιν . παρεσκήρτων δὲ καὶ εἰναλίοι δελφῖνες τὸ ρόδιον ἐν τῇ γραφῇ τέμνοντες , καὶ ὁ κηρὸς ἐδόκει διαπνέεσθαι καὶ πρὸς τὸ τῆς θαλάσσης νομιζέσθαι μίμημα πρὸς αὐτὴς τὴν ἐξουσίαν ἐξαλαττόμενος . ( 4 ) ἐν γε μὴν τοῖς τού πίνακος τέρμασιν Ἀμφιτρίτη τις ἐκ βυθῶν ἀνέβη ἀγρίων τι καὶ φρικιῶδες ὁρώσα καὶ γλαυκόν · τι σέλας ἐκ τῶν ὀμμάτων χρυμαίρουσα , Νηρηίδες δὲ περὶ αὐτὴν εἰστήκεσαν , ἀπαλαὶ δὲ ἦσαν αὐταὶ καὶ ἄνθρωπαι προσδεῖν καὶ ἀφρόδισιον ὕμνον ἐξ ὀμμάτων στάζουσαι , ὑπὲρ δὲ ἄκρων τῶν θαλασσίων κυμάτων ἐλάσσουσαι τὴν χορείαν ἐπλήττον . περὶ δὲ αὐτὰς Ὠκεανὸς βα . . . . . . μικροῦ τῆς τοῦ ποταμοῦ κινήσεως καὶ κυμαίνειν διδαχθείσης .
Lemmas: ( 1 ) Εἰκών εἰμί ἐπί ὁ Σκυθικός ἡδύς οὐ εἰς ἐπίδειξις , ἀλλά κατά ἀγωνία ὁ ὁ γραφεύς καλός οὐ άμουσος ἐξασκέω . ἐκτυπόω δέ κατά αὐτός Ἀθάμας μανία οἰστρόω . εἰμί δέ ὁράω γυμνός αἷμα φοινίζω ὁ κόμη , ἡνεωμένος ὁ θρίξ , παράφορος ὁ ὄμμα , ἐκπληξία γέμω , καί ὁπίλιστο δέ οὖον μανία μόνος εἰς τόλμα , οὐδέ ὁ ἐκ Ἐρινύς δεῖμα θυμοφόρος ἀγρέω , ἀλλά καί σίδηρος ὁ χείρ προσδιαλύω ἐκδίδωμι παραπλήσιος . ( 2 ) ὁ μέν γάρ εἰκών εἰμί εἰμί ἀκίνητος , δοκέω δέ οὖον τιμρεῖν ὁ στάσιμος , ἀλλά δόξα ὁ κίνησις ὁ θεατής ἐξίστημι ὑπό ὁ φόβος · χλορός τίς καί θνῄσκω ὁράω . πηρός δέ ὁ Ἰνώ περιδέω ὑπότρομος , ἐνγκαλίστο δέ καί παῖς νήπιος καί ὁ θηλή ὁ γελές αὐτός προσάγω ὁ τρόφιμος ἐπιστάζω πηγή ὁ τρόφιμος . ἐπείγω δέ ὁ εἰκών ἐπί ὁ ἄκρος ὁ Σκιήρονος καί ὁ θάλασσα ὁ ὑπόρειος , ὁ δέ Ῥόδιος πρός ὑποδοχή ἐκλαμποῦτο κυμαίνω εἴωθα . ( 3 ) καί Ζέφυρος τίς κατέχω ὁ σῶμα λιγυρός πνεῦμα ὁ θάλασσα κατευνάζω · ὁ γάρ δή κηρός φαντάζω ὁ αἴσθησις ὡς καί πνοή δημιουργέω ἐπίσταμαι καί ἀνακόπτω θαλάσσιος αὔρα καί εἰς ἔργον φύσις ἐπάγω ὁ μίμησις . παρεσκήρτων δέ καί εἰνάλιος δελφίς ὁ Ῥόδιος ἐν ὁ γράφω τέμνω , καί ὁ κηρός δοκέω διαπνέω καί πρός ὁ ὁ θάλασσα νομίζω μίμημα πρός αὐτός ὁ ἐξουσία ἐξαλλάσσω . ( 4 ) ἐν γε μήv ὁ ὅς πίναξ τέρμα Ἀμφιτρίτη τις ἐκ βυθός ἀναβαίνω ἄγριος τίς καί φρικιωδη ὁράω καί γλαυκός · τίς σέλας ἐκ ὁ ὄμμα χρυμαιρεω , Νηρηίς δέ περί αὐτός ἵστημι , ἁπαλός δέ εἰμί αὐτός καί ἄνθρωπος προσδέω καί Ἀφροδίσιος ὕμνος ἐκ ὄμμα στάζω , ὑπέρ δέ ἄκρος ὁ θαλάσσιος κῦμα ἐλασσόω ὁ χορεία πλήσσω . περί δέ αὐτός Ὠκεανός βάω . . . . . . μικρός ὁ ὁ ποταμός κίνησις καί κυμαίνω διδάσκω .