himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0287.3
17 Οἱ δὲ ποιοῦμενοι κατηγορίαν τῶν Ἡροδῶν χειρῶν ὡς ἐπενεχθεισῶν Ἀντωνίῳ ἐν τῇ Ἰδῇ τῷ ὄρει κατὰ χρόνους , οὓς ὁ μὲν τῶν ἐλευθέρων πόλεων , ὁ δὲ πασῶν τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν ἄρχων , ἠγωνικέναι μοι δοκοῦσι τὸν Δημοσθένην πρὸς τὸν Ἡροδῶν ἀγῶνα , ἐν ᾧ πλείστα διαβάλλων αὐτὸν οὐδαμοῦ τῆς παρουσίας ταύτης ἐπεμνήσθη , ἐπεὶ μηδ’ ἐγένετο . ὁμοίως μὲν γὰρ τις αὐτοῖς ἐυνέπεσεν ὡς ἐν δυσχωρίᾳ καὶ στενοῖς , οἱ δὲ χεῖρες οὐδὲν παρηγόρησαν , ὡστ’ οὐκ ἂν παρήκην ὁ Δημόστρατος διελθεῖν αὐτὰ ἐν τῇ πρὸς τὸν Ἡροδῶν δίκῃ , πικρῶς οὕτω καθάμενος τάνδρος , ὡς διαβάλλειν αὐτὸν καὶ τὰ ἐπαινούμενα . 18 ἦλθεν ἐπὶ τὸν Ἡροδῶν καὶ φόνου δίκη ὧδε ἐντεθεῖσα . κύειν μὲν αὐτῷ τὴν γυναῖκα Ῥηγίλλαν ὀγδόου πού μῆνα , τὸν δ’ Ἡροδῶν οὐχ ὑπὲρ μεγάλων Ἀλκιμεδόντι ἀπελευθέρῳ προσταθεῖ τυπῆσαι αὐτήν , πληγεῖσαν δ’ ἐς τὴν γαστέρα τὴν γυναῖκα ἀπολωλέναι ἐν ὧσπερ τὸ τόκου . ἐπὶ τούτοις δὲ ἄληθῆσι · γράφεται αὐτὸν φόνου Βραδοῦς ὁ τῆς Ῥηγίλλας ἀδελφός , εὐδοκιμωτάτος ὤν ἐν ὑπάτοις καὶ τὸ ζυμβαλὸν τῆς εὐγενείας περιηγημένος τῷ ὀποδημίᾳ · τοῦτο δ’ ἐστὶν ἐπαφούριον ἐλεφαντίνων μηνυειδῶν , καὶ παρελθὼν εἰς τὸ Ῥωμαίων βουλευτήριον πειθανὼν μὲν οὐδὲν διέμεπερί τις αἰτίας , ἣν ἐπήγην , ἑαυτοῦ δ’ ἐπαίνον ἐμακρηγόρει περὶ τοῦ γένους , ὅθεν ἐπισκώπτων αὐτὸν ὁ Ἡροδῆς · « σὺ - ἔφη - τὴν εὐγένειαν ἐν τοῖς ἀτραγῳλοῖς ἔχεις . » μεγαλαυχουμένου δὲ τοῦ κατηγορήσαντος καὶ ἐπ’ εὐγενείας μιᾶς τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων , μᾶλα γενναίας ὁ Ἡροδῆς · « καγὼ - ἔφη - πολλὰ τοιαῦτα περὶ ἑμαυτοῦ διέμην ἂν , εἰ ἐν ἀπάσῃ τῇ γῇ ἐκρινόμην . » 19 ζυνἦρτατο δ’ αὐτῷ τῆς ἀπολογίας πρῶτον μὲν τὸ μηδὲν προταθεῖς τοιοῦτον ἐπὶ τὴν Ῥηγίλλαν , ἔπειτα τὸ ὑπερπενθῆσαι ἀποθανούσαν . διεβάλετο μὲν γὰρ καὶ ταῦθ’ ὡς πλάσμα , ἀλλ’ ὅμως τάλινός ἔσχυν · οὐ γὰρ ποτ’ οὐτ’ ἂν θάττον αὐτὴ ἀναθεῖναι τοιοῦτον , οὐτ’ ἂν δευτέραν κλῆρωσιν τῆς ὑπάτου ἀρχῆς ἐπ’ αὐτῇ ἀναξαλέσθαι καὶ καθαρώς ἔχοντα τῆς αἰτίας , οὐτ’ ἂν τὸν κόσμον αὐτῆς ἐς τὸν Ἐλευσίνι ἱερὸν ἀναθεῖναι φέροντα φόνῳ μεμισμημένον · τοῦτὶ γὰρ τιμωρούς τοῦ φόνου ποιῶντος ἦν τὰς θεὰς μᾶλλον ἢ ζυγγνώμονας . ὁ δὲ καὶ τὸ σχῆμα τῆς οἰκίας ἐπ’ αὐτῇ ὑπηλλάξε μελαίνων τὰ τῶν οἴκων ἄνθη παραπετάσμασι καὶ χρώμασι καὶ λίθῳ Λαεβῶ · κατηφὴς δ’ ὁλίθος καὶ μέλας , ὑπὲρ ὧν λέγεται καὶ Λούκιος , ἄνθρω σοφός , ἐς ζυμβουλίαν τῷ Ἡροδῇ καθιστάμενος , ὡς οὐκ ἐπεῖθε μεταβαλεῖν αὐτὸν διασκόψαι .
Lemmas: 17 ὁ δέ ποιέω κατηγορία ὁ ηροδηω χείρ ὡς ἐπιφέρω Ἀντώνιος ἐν ὁ οἶδα ὁ ὄρος κατά χρόνος , ὅς ὁ μέν ὁ ἐλεύθερος πόλις , ὁ δέ πᾶς ὁ κατά ὁ Ἀσία ἄρχω , ἀγωνίζομαι ἐγώ δοκέω ὁ Δημοσθένης πρός ὁ ηροδηω ἀγών , ἐν ὅς πλεῖστος διαβάλλω αὐτός οὐδαμοῦ ὁ παρουσία οὗτος ἐπιμιμνήσκομαι , ἐπεί μηδέ γίγνομαι . ὁμοίως μέν γάρ τις αὐτός ἐυνέπεσεν ὡς ἐν δυσχωρία καί στενός , ὁ δέ χείρ οὐδείς παρηγορώ , ὡστε οὐ εἄν πάρειμι ὁ Δημόστρατος διέρχομαι αὐτός ἐν ὁ πρός ὁ ηροδηω δίκη , πικρός οὗτος κάθαμι Τάνδρος , ὡς διαβάλλω αὐτός καί ὁ ἐπαινέω . 18 ἔρχομαι ἐπί ὁ ηροδηω καί φόνος δίκη ὧδε ἐντίθημι . κύω μέν αὐτός ὁ γυνή Ῥηγίλλα ὄγδοος πού μείς , ὁ δέ ηροδηω οὐ ὑπέρ μέγας Ἀλκιμέδων ἀπελεύθερος προστείνω τύπτω αὐτός , πλήσσω δέ εἰς ὁ γαστήρ ὁ γυνή ἀπόλλυμι ἐν ὡς ὁ τόκος . ἐπί οὗτος δέ ἀλάομαι · γράφω αὐτός φόνος Βραδοῦς ὁ ὁ Ῥηγίλλα ἀδελφός , εὐδόκιμος εἰμί ἐν ὕπατος καί ὁ ζυμβαλὸν ὁ εὐγένεια περιάγω ὁ οποδημιος · οὗτος δέ εἰμί ἐπαφούριον ἐλεφάντινος μηνυειδος , καί παρέρχομαι εἰς ὁ Ῥωμαῖος βουλευτήριον πειθανός μέν οὐδείς διέμεπερί τις αἴτιος , ὅς ἔπειμι , ἑαυτοῦ δέ ἔπαινος μακρηγορέω περί ὁ γένος , ὅθεν ἐπισκώπτω αὐτός ὁ ηροδηω · « σύ - φημί - ὁ εὐγένεια ἐν ὁ ἀτραγῳλοῖς ἔχω . » μεγαλαυχέω δέ ὁ κατηγορέω καί ἐπί εὐγένεια εἷς ὁ ἐν Ἰταλία πόλις , μῆλον γενναῖος ὁ ηροδηω · « κἀγώ - φημί - πολύς τοιοῦτος περί ἐμαυτοῦ διαμένω εἄν , εἰμί ἐν ἅπας ὁ γῆ κρίνω . » 19 ζυνἦρτατο δέ αὐτός ὁ ἀπολογία πρῶτος μέν ὁ μηδείς προτείνω τοιοῦτος ἐπί ὁ Ῥηγίλλα , ἔπειτα ὁ ὑπερπενθέω ἀποθνῄσκω . διαβάλλω μέν γάρ καί αὐτός ὡς πλάσμα , ἀλλά ὅμως τάλινός ἔσχυν · οὖον γάρ πρός οὐ εἄν ταχύς αὐτός ἀνατίθημι τοιοῦτος , οὐ εἄν δύο κλήρωσις ὁ ὕπατος ἀρχή ἐπί αὐτός ἀναξαλέσθαι καί καθαρός ἔχω ὁ αἴτιος , οὐ εἄν ὁ κόσμος αὐτός εἰς ὁ Ἐλευσίς ἱερόν ἀνατίθημι φέρω φόνος μεμισμημένον · τοῦτος γάρ τιμωρός ὁ φόνος ποιέω εἰμί ὁ θεά μᾶλλον ἢ ζυγγνωμοναω . ὁ δέ καί ὁ σχῆμα ὁ οἰκίον ἐπί αὐτός ὑπαλλάσσω μελαίνω ὁ ὁ οἶκος ἄνθος παραπέτασμα καί χρῶμα καί λίθος Λαεβῶ · κατηφής δέ ολιανθος καί μέλας , ὑπέρ ὅς λέγω καί Λούκιος , ἄνθρω σοφός , εἰς ζυμβουλίαν ὁ Ηρόδη καθίστημι , ὡς οὐ πείθω μεταβάλλω αὐτός διασκοπέω .