himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0061.1
πλήρες ἀποφαίνει καὶ ὁμοῖον , ἀναπτύξαντι δὲ διῦργῃ αὐτῷ λεπτὴ διῦρκει μέσων ὥσπερ τοὺς ὀδόντας . εἰσὶ δ’ οἱ μὲν τῶν ἐλαίων ὀδόντες πελιδνοὶ καὶ μαυοί , μεταχειρισάσθαι τ’ ἀτοποῖ · πολλοῦ γὰρ αὐτῶν ὑποδεδύκασι σήραγγες , πολλοῦ δ’ ἀνεστέψι χαλάζαι μὴ ἐγγυροῦσαι τῇ τέχνῃ · οἱ δὲ τῶν ὀρείων μειους μὲν ἢ οὗτοι , λευκοὶ δ’ ἱκανῶς καὶ δύσεργον περὶ αὐτοὺς οὐδέν . ἀριστοὶ δ’ οἱ τῶν πεδινῶν ὀδόντες · μέγιστοί τε γὰρ καὶ λευκώτατοι καὶ ἀναπτύξαι ἡδεῖς καὶ γίγνονται πᾶν δ τι θέλει ἡ χείρ . ( 4 ) εἰ δὲ καὶ ἥδη ἐλεφάντων χρὴ ἀναγράφειν , τοὺς μὲν ἐκ τῶν Ἰλῶν ἀλισκομένους ἀνοήτους ἡγοῦνται καὶ χωροὺς Ἰνδοί , τοὺς δ’ ἐκ τῶν ὀρῶν κακοήθεις τε καὶ ἐπιβουλευτάς , καὶ ἂν μὴ δύνωνται τις , οὐ βεβαίους τοῖς ἀνθρώποις . οἱ πεδινοὶ δὲ χρηστοὶ τ’ εἶναι λέγονται καὶ εὐάγμοι καὶ μιμήσεως ἐρασταί · γράφουσι γοῦν καὶ ὀρχοῦνται καὶ παρανεσαλεύονται πρὸς αὐλὴν καὶ πηδοῦσι ἀπὸ τῆς γῆς ἐκείνοι . XIV Ἰδὼν δὲ τοὺς ἔλεφαντας ὁ Ἀπολλώνιος τῶν Ἰνδῶν περαιοῦμενος ( ἦσαν δ’ ὅμαι τριάκοντα ) καὶ χρωμένους ἡγέμνῳ τῷ σμικροτάτῳ σφῶν , καὶ τοὺς μεικους αὐτῶν ἐπιληφθέντας τοὺς αὐτῶν πόλους ἐπὶ τὰς τῶν ὀδόντων προβολάς , τὰς τε προνομίας ἐπιτευχέντας δεσμοῦ ἑνκα , « ταῦτα μέν , » ἔφη « ὦ Δάμι , οὐδ’ ἐπιπτόντος οὐδενὸς αὐτοῖς ἀρ’ ἐαυτῶν οὗτοι διὰ ἑὐνεσίαν τε καὶ σοφίαν πράττουσι , καὶ δρᾶξ , ὡς παραπλεσίους τοῖς σκευωγοῦσιν ἀνειλήφασι τοὺς πολίους καὶ καταδεσάμενοι αὐτοὺς ἀγούσιν ; » « ὁρῶ , » ἔφη « ὦ Ἀπολλώνιε , ὡς σοφὸς τ’ αὐτὸ καὶ ἑνετῶς πράττουσι . τοῦ γὰρ βούλεται τὸ εὐθὲς ἐκεῖνο φρόντισμα τοῖς ἐρεσχελούσι φυσιχὴν ἢ μὴ τὴν πρὸς τὰ τέχνα εἶναι εὐνοίαν ; τοῦτὶ γὰρ καὶ ἔλεφαντες ἥδη βοῶσιν , ὡς παρὰ τῆς φύσεως αὐτοῖς ἥκει · οὐ γὰρ ἥδ παρ’ ἀνθρώπων γε μαμαθήκασιν αὐτό , ὥσπερ τᾶλλα , οἷ γε μηδὲ ἑμμεδιώκασθι πον ἀνθρώπους , ἀλλὰ φύσει μαχτιμένοι τὸ φιλεῖν , ὦ ἑτεκοῦ , προκλίνονται τ’ αὐτῶν καὶ παιδοτροφοῦσι . » ( 9 ) « καὶ μὴ τοὺς ἔλεφαντας εἴπης , ὦ Δάμι · τοῦτο γὰρ τὸ ζῷον δεύτερον ἀνθρώπῳ τάντω κατὰ ἑὐνεσίαν τε καὶ βουλάς · ἀλλὰ τὰς τ’ ἀρκτους ἐνθυμοῦμαι μᾶλλον , ὡς ἀγριώταται θηρίων ὄνσαι πάνθ’ ὑπὲρ τῶν σκύμων πράττουσι , τοὺς τε λύκους , ὡς ἀεὶ προσκλείμενοι τῷ ἀρπάζειν ἢ μὲν θήλεια φυλάττει , ὁ ἑτεκοῦ , ὁ δ’ ἀρρὴν ὑπὲρ σωτηρίας τῶν σκυλάκων ἀπάγει αὐτὴ σίτον , τὰς τε παρδάλεας ὡσαύτως , αἳ διὰ θερμότητα χαίρουσι τῇ γίγνεσθαι μητέρες · δεσπόζει γὰρ ἥδ τοῦθ βουλομέναι τῶν ὀρέων καὶ τοῦ οἴκου ἄρχειν , οἱ δ’ ἀνέχονται τὸ ἐξ αὐτῶν πᾶν ἡττώμενοι τοῦ τύχου . ( 9 ) λέγεται δὲ τις καὶ περὶ τῶν λαινῶν λόγος , ὡς ἐραστὰς μὲν ποιούνας τοὺς παρδάλεας καὶ δέχοντας αὐτοὺς ἐπὶ τὰς εὐνὰς τῶν λέοντων ἐκ τὰ πεδία , τῆς δὲ γαστρὸς ὀραν ἀγούσης ἀναφεύγουσι ἐκ τὰ ὄρη καὶ τὰ τῶν παρδάλεων ἥδη · σιτικὰ γὰρ τίκτουσι , ὅθεν κρύπτουσιν αὐτὰ καὶ θηλάζουσι ἐν σκολιαῖς λόγμαις , πλεσάμεναι σφάρεμασι πρὸς θήραν . εἰ γὰρ φαινομέναι τουντὶ οἱ λέοντες , διασπῶνται τοὺς σκύμους καὶ ξαινουσι
Lemmas: πλήρης ἀποφαίνω καί ὅμοιος , ἀναπτύσσω δέ διαρρήγνυμι αὐτός λεπτός διαρκέω μέσος ὥσπερ ὁ ὀδούς . εἰμί δέ ὁ μέν ὁ ἔλαιον ὀδούς πελιδνός καί μαυοί , μεταχειρίζω τε ἄτοπος · πολύς γάρ αὐτός ὑποδύω σῆραγξ , πολύς δέ ἀναστέφω χάλαζα μή εγγυρουω ὁ τέχνη · ὁ δέ ὁ ὄρειος μείων μέν ἢ οὗτος , λευκός δέ ἱκανῶς καί δύσεργος περί αὐτός οὐδείς . ἀγαθός δέ ὁ ὁ πεδινός ὀδούς · μέγας τε γάρ καί λευκός καί ἀναπτύσσω ἡδύς καί γίγνομαι πᾶς δ τίς ἐθέλω ὁ χείρ . ( 4 ) εἰμί δέ καί ἥδη ἐλέφας χρή ἀναγράφω , ὁ μέν ἐκ ὁ ἴλη ἁλίσκομαι ἀνόητος ἡγέομαι καί χῶρος Ἰνδός , ὁ δέ ἐκ ὁ ὄρος κακοήθης τε καί ἐπιβουλευτής , καί εἄν μή δύναμαι τις , οὖον βέβαιος ὁ ἄνθρωπος . ὁ πεδινός δέ χρηστός τε εἰμί λέγω καί ευαγμος καί μίμησις ἐραστής · γράφω γοῦν καί ὀρχέομαι καί παρανεσαλευμαι πρός αὐλή καί πηδάω ἀπό ὁ γῆ ἐκεῖνος . XIV εἶδον δέ ὁ ελέφαντας ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Ἰνδός περαιόω ( εἰμί δέ παρακελεύομαι τριάκοντα ) καί χράω ἡγέμνῳ ὁ μικρός σφεῖς , καί ὁ μεικα αὐτός ἐπιλαμβάνω ὁ αὐτός πόλος ἐπί ὁ ὁ ὀδούς προβολή , ὁ τε προνομία ἐπιτυγχάνω δεσμός ἑνκα , « οὗτος μέν , » φημί « εἰμί Δάμις , οὐδέ πίπτω οὐδείς αὐτός ἀρά ἑαυτοῦ οὗτος διά ἑὐνεσίαν τε καί σοφία πράσσω , καί δράξ , ὡς παραπλεσίους ὁ σκευωγους ἀναλαμβάνω ὁ πολιός καί καταδέω αὐτός ἄγω ; » « ὁράω , » φημί « εἰμί Ἀπολλώνιος , ὡς σοφός τε αὐτός καί ἐνετός πράσσω . ὁ γάρ βούλομαι ὁ εὐθύς ἐκεῖνος φρόντισμα ὁ ἐρεσχελέω φυσικός ἢ μή ὁ πρός ὁ τέχνη εἰμί εὔνοια ; τοῦτος γάρ καί ἐλέφας ἥδη βοῦς , ὡς παρά ὁ φύσις αὐτός ἥκω · οὖον γάρ ὅδε παρά ἄνθρωπος γε μανθάνω αὐτός , ὥσπερ ὅς , οἷ γε μηδέ ἑμμεδιώκασθι πως ἄνθρωπος , ἀλλά φύσις μαχτιμενω ὁ φιλέω , εἰμί τίκτω , προκλίνω τε αὐτός καί παιδοτροφέω . » ( 9 ) « καί μή ὁ ελέφαντας εἶπον , εἰμί Δάμις · οὗτος γάρ ὁ ζῷον δύο ἄνθρωπος τείνω κατά ἑὐνεσίαν τε καί βουλή · ἀλλά ὁ τε ἄρκτος ἐνθυμέομαι μᾶλλον , ὡς ἄγριος θηρίον ὄνομαι πᾶς ὑπέρ ὁ σκύμων πράσσω , ὁ τε λύκος , ὡς ἀεί προσκλείω ὁ ἁρπάζω ἢ μέν θῆλυς φυλάσσω , ὁ τίκτω , ὁ δέ ἄρσην ὑπέρ σωτηρία ὁ σκύλαξ ἀπάγω αὐτός σῖτος , ὁ τε παρδαλέη ὡσαύτως , ὅς διά θερμότης χαίρω ὁ γίγνομαι μήτηρ · δεσπόζω γάρ ὅδε οὗτος βούλομαι ὁ ὄρος καί ὁ οἶκος ἄρχω , ὁ δέ ἀνέχω ὁ ἐκ αὐτός πᾶς ἡσσάομαι ὁ τυγχάνω . ( 9 ) λέγω δέ τις καί περί ὁ λάϊνος λόγος , ὡς ἐραστής μέν ποιέω ὁ παρδαλέη καί δέχομαι αὐτός ἐπί ὁ εὐνή ὁ λέων ἐκ ὁ πεδίον , ὁ δέ γαστήρ ὁράω ἄγω ἀναφεύγω ἐκ ὁ ὄρος καί ὁ ὁ πάρδαλις ἥδη · σιτικός γάρ τίκτω , ὅθεν κρύπτω αὐτός καί θηλάζω ἐν σκολιός λόγμαις , πλέω σφάρεμασι πρός θήρ . εἰμί γάρ φαίνω τουντὶ ὁ λέων , διασπάω ὁ σκύμους καί ξαίνω