himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0165.2
ἑτηνέντας αἰσθόμαι , βάρβαρά ἐστι μοι , καὶ ὧν σοφίας ὁπαδὸς δίκῃ φέρει τ’ αὐτοὺς καὶ ὀδύει , γαλεπὴ δ’ οὕτως ἐγὼ τοῖς ταμὰ αἰρουμένος , ὡς καὶ δεσμὰ γλῶττης ἐπ’ αὐτοὺς ἔχειν . 6 ἂ δ’ ἐστὶ σοι χαρτερήσαντι ταῦτα , ἐμοῦ μάθε . σωφροσύνην μὲν καὶ δικαιοσύνην αὐτόθεν , ζηλωτὸν δ’ ἠγεῖσθαι μηδένια , τυράννους τε φοβερὸν εἶναι μᾶλλον ἢ ὑπ’ αὐτοὺς κεῖσθαι , θεοὺς δ’ ἡλίω φαίνεσθαι μικρὰ θύσαντα ἢ οἱ προγόνους αὐτοῖς τὸ τῶν ταύρων σῆμα , καθαρὸν δ’ ἐντε σοι καὶ προγινώσκειν δῶσω καὶ τοὺς ὀρθαλμοὺς οὕτω τι ἐμπλῆσω ἀκτῖνος , ὡς διαγιγνώσκειν μὲν θεόν , γιγνώσκειν δ’ ἥρσα , ἀκιοῦσθ’ δ’ ἐλέγχειν φαντάσματα , ὅτε ψεύδονται εἴδη ἀνθρώπων . » 7 ἥδε μοι βίου ἀρεσίς , ὦ σοφὸι Αἰγυπτίων , ἣν ὁγύος τε καὶ κατὰ τὸν Πυθαγόραν ἐλόμενος οὐδ’ ἐψευσάμην · οὐτ’ ἐμεώδησεν ἐγενόμην μὲν γὰρ ἂ χὼ τῶν φιλοσοφήσαντα , φιλοσοφοῦντι δ’ ὁπόσα δώσεν ἔφη , πάντ’ ἐγώ . ἐξηλούσθησα γὰρ ὑπὲρ γενέσεως τῆς τέχνης καὶ ὁπόθεν αὐτὴς αἱ ἀρχαί , καὶ μοι ἐδοξεν ἀνδρὸν εἶναι πειρῦν τὰ θεία πράγματα τ’ ἀριστ’ ἐσκεμμένων , ἢς τὸ ἀθάνατον τε καὶ ἀγέννητον πηγαὶ γενέσεως . Ἀθηναῖοι μὲν οὖν οὐ πάνυ πρᾳγόντων ἐφαινέτο μοι δθ’ ὁ λόγος · τὸν γὰρ Πλάτωνος λόγον , ὃν θεσπεσίως ἔκει καὶ πανσόφως ὑπὲρ ψυχῆς ἀνεφύξατο , αὐτοὶ διεδάλον ἐναντίας ταύτη κοῦς ἀληθεῖς δόξας ὑπὲρ ψυχῆς προστιμένοι · ἐδεὶ δὲ σκοπεῖν , τις μὲν εἴη πόλις , ποῖον δ’ ἀνδρὸν ἔνους , παρ’ οὓς οὐχ ὁ μέν τις , ὁ δ’ οὐ , πᾶσα δ’ ἡλικία ταύτῳν ὑπὲρ ψυχῆς φρόντιτο . 8 κάγὼ μὲν νεάτηρος δ’ οὕτως ἀγούσης καὶ τοῦ μήπω ξυνεῖναι πρὸς ἡμᾶς ἐβλεψα , ἐπειδὴ πλεῖστ’ ἐλέγεσθὼ ὑπερυβος εἰδέναι , καὶ πρὸς τὸν διδάσκαλον τὸν ἐμαυτοῦ διέγει ταῦτα . ὁ δ’ ἐφιστάς με « εἰ τῶν ἐρώτων » εἶπεν « ἐτύγχανες ἄν ἢ τὴν ἡλικίαν ἐχόντων τοῦ ἐρᾶν , εἶτα μειρακίῳ καλῷ ἐντυχὼν καὶ ἀγαθέσει αὐτὸ τῆς ὥρας σὺ δὲ καὶ ὅτου εἴη παῖς ἐζήτεις , ἤν δ’ ὁ μέν ἱπποτρόφου καὶ στρατηγοῦ πατρός καὶ χορηγοῦ οἱ πάππου , σὺ δ’ αὐτὸν τριηράρχου τινὸς ἢ φυλαρχοῦ ἐκάλεις , ἤρ’ ἄν οἷε προσάγεσθαι τὰ παιδικὰ τούτοις , ἢ κἂν ἀπὸδε δόξαι μὴ πατρόθεν ὀνομάζων τὸ μειράκιον , ἀλλ’ ἀπ’ ἐκφυλοῦ σποράδος καὶ νοθοῦ ; σοφίας οὖν ἐρών , ἣν Ἰνδοὶ ἐφρον , οὐχ ἀπὸ τῶν φύσει πατέρων ὀνομάξεις αὐτήν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν Θέσι , καὶ διδως τι μεῖζον Αἰγυπτίοις ἢ εἰ πάλιν αὐτοῖς , ὡς αὐτοὶ φήσουσι , μελίτι ἐυχρησαμένους ἀναβαῖν τὸ Νεῖλος . » 9 ταῦτά με πρὸ ὑμῶν ἐπ’ Ἰνδοὺς ἐσπεφεν ἐνθυμηθέντα περὶ αὐτῶν , ὡς λεπτότεροι μὲν τὴν ξύνεσιν οἱ τοιοῦτ’ ἀνθρώποι καθιστράντες ὁμιλούσις ἀκτίσιν , ἀληθεστέροι δὲ τὰς περὶ φύσεως τε καὶ θεῶν δόξας , ἀτ’ ἀγγίζοι καὶ πρὸς ἀρχὰς τῆς ζωογόνου καὶ θερμῆς οὐσίας οἰκούντες · ἐντυχὼν τ’ αὐτοὺς ἐπαθὼν τι πρὸς τὴν ἐπαγγελίαν τῶν ἀνδρῶν , ὅποιον λέγονται πρὸς τὴν Αἰσχύλου σοφίαν παιδεῖν Ἀθηναῖοι . ποιητὴς μὲν γὰρ οὕτως τραγικῶς ἐγένετο , τὴν τέχνην δ’ ὁρῶν ἀκατάκενον τε καὶ μήπω κεκοσμημένην εἰ μέν ξυνέτειλε τοὺς χοροὺς κατατάξην ὄντας , ἢ τὰς τῶν ὑποκριτῶν ἀντιλέξεις ἐδρε παρατησάμενος τὸ τῶν μωμωδίων μήχος , ἢ τὸ ὑπὸ σκηνῆς
Lemmas: ἑτηνέντας αἰσθάνομαι , βάρβαρος εἰμί ἐγώ , καί ὅς σοφία ὀπηδός δίκη φέρω τε αὐτός καί ὄζω , γαλεπὴ δέ οὕτως ἐγώ ὁ τάμα αἱρέω , ὡς καί δεσμός γλῶσσα ἐπί αὐτός ἔχω . 6 ὅς δέ εἰμί σύ καρτερέω οὗτος , ἐγώ μανθάνω . σωφροσύνη μέν καί δικαιοσύνη αὐτόθεν , ζηλωτός δέ ἡγέομαι μηδένια , τύραννος τε φοβερός εἰμί μᾶλλον ἢ ὑπό αὐτός κεῖμαι , θεός δέ ἥλιος φαίνω μικρός θύω1 ἢ ὁ πρόγονος αὐτός ὁ ὁ ταῦρος σῆμα , καθαρός δέ εἰμί σύ καί προγιγνώσκω δίδωμι καί ὁ ὀρθαλμοὺς οὗτος τίς ἐμπίμπλημι ἀκτίς , ὡς διαγιγνώσκω μέν θεός , γιγνώσκω δέ ἀραρίσκω , αἰκίζω δέ ἐλέγχω φάντασμα , ὅτε ψεύδω εἶδος ἄνθρωπος . » 7 ὅδε ἐγώ βίος Ἄρεσις , εἰμί σοφός Αἰγύπτιος , ὅς ὁγύος τε καί κατά ὁ Πυθαγόρας αἱρέω οὐδέ ψεύδω · οὐ ἐμεώδησεν γίγνομαι μέν γάρ ὅς χοῦς ὁ φιλοσοφέω , φιλοσοφέω δέ ὁπόσος δίνω φημί , πᾶς ἐγώ . ἐξελαύνω γάρ ὑπέρ γένεσις ὁ τέχνη καί ὁπόθεν αὐτός ὁ ἀρχή , καί ἐγώ δοκέω Ἄνδρος εἰμί πείρω ὁ θεῖος πρᾶγμα τε ἀγαθός σκοπέω , εἶμαι ὁ ἀθάνατος τε καί ἀγέννητος πηγή γένεσις . Ἀθηναῖος μέν οὖν οὖον πάνυ πράσσω φαίνω ἐγώ ΔτΑ ὁ λόγος · ὁ γάρ Πλάτων λόγος , ὅς θεσπέσιος ἐκεῖ καί πάνσοφος ὑπέρ Ψυχή ἀναφύσσω , αὐτός διεδάλον ἐναντίος οὗτος κα ἀληθής δόξα ὑπέρ Ψυχή προστίνω · ἐσθίω δέ σκοπέω , τις μέν εἰμί πόλις , ποῖος δέ Ἄνδρος ἕνος , παρά ὅς οὐ ὁ μέν τις , ὁ δέ οὖον , πᾶς δέ ἡλικία οὗτος ὑπέρ Ψυχή φροντίζω . 8 κἀγώ μέν νεάτηρος δέ οὕτως ἄγω καί ὁ μήπω συνίημι πρός ἐγώ βλέπω , ἐπεί πλεῖστος λέγω ὑπερυβος οἶδα , καί πρός ὁ διδάσκαλος ὁ ἐμαυτοῦ διαγίγνομαι οὗτος . ὁ δέ ἐφίστημι ἐγώ « εἰμί ὁ Ἔρως » εἶπον « τυγχάνω ἄν ἢ ὁ ἡλικία ἔχω ὁ ἐράω , εἶτα μειράκιον καλός ἐντυγχάνω καί ἀγαθέσει αὐτός ὁ ὥρα σύ δέ καί ὅστις εἰμί παῖς ζητέω , ἐάν δέ ὁ μέν ἱπποτρόφος καί στρατηγός πατήρ καί χορηγός ὁ πάππος , σύ δέ αὐτός τριήραρχος τις ἢ φυλάρχης καλέω , ἆρα ἄν οἷος προσάγω ὁ παιδικόν οὗτος , ἢ κἀν ἄπους δόξα μή πατρόθεν ὀνομάζω ὁ μειράκιον , ἀλλά ἀπό έκφυλος Σποράς καί Νοθός ; σοφία οὖν ἐράω , ὅς Ἰνδός Έφρον , οὐ ἀπό ὁ φύσις πατήρ ὀνομάζω αὐτός , ἀλλά ἀπό ὁ Θέσις , καί δίδωμι τίς μείζων Αἰγύπτιος ἢ εἰμί πάλιν αὐτός , ὡς αὐτός φημί , ἀρτό-μελι ευχραω ἀναβαίνω ὁ Νεῖλος . » 9 οὗτος ἐγώ πρό σύ ἐπί Ἰνδός ἐσπεφεν ἐνθυμέομαι περί αὐτός , ὡς λεπτός μέν ὁ σύνεσις ὁ τοιούτος ἄνθρωπος καθιστράντες ὁμιλέω ἀκτίς , ἀληθής δέ ὁ περί φύσις τε καί θεός δόξα , ἅτε ἀγγίζω καί πρός ἀρχή ὁ ζωογόνος καί θερμός οὐσία οἰκέω · ἐντυγχάνω τε αὐτός πάσχω τίς πρός ὁ ἐπαγγελία ὁ ἀνήρ , ὁποῖος λέγω πρός ὁ Αἰσχύλος σοφία παιδεύω Ἀθηναῖος . ποιητής μέν γάρ οὕτως τραγικός γίγνομαι , ὁ τέχνη δέ ὁράω ἀκατάκενον τε καί μήπω κοσμέω εἰμί μέν συντέλλω ὁ χορός κατατάσσω εἰμί , ἢ ὁ ὁ ὑποκριτής ἀντιλέγω δρε παρατησάμενος ὁ ὁ μωμωδίων μῆχος , ἢ ὁ ὑπό σκηνή