himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0248.1
τὰς δ' ἔννοίας ἰδίας τε καὶ παραδόξους ἐκδιδῶσιν οἱ βαχεῖοι θύρσοι τὸ μέλι καὶ τοὺς ἔρωτας τοῦ πτοκ . μεγάλων δ' ἀξιούμενος , τῆς Σμύρνης τὶ οὐχ ὑπὲρ βωοῦς ὡς ἐπ' ἀνδρὶ θαυμασίῳ καὶ ῥήτορι , θαμίζων ἐς τὸν δήμον , ἀλλ' αἰτῖαν παρὰ τοῖς πολἰχνων [ φόβου ] « φοβοῦμαι » ἔφη « δήμον ἐπαίροντα ον ἡ λoidoροῦμενον . » τελῶνων δὲ θρασυνναμένου πρὸς αὐτὸν ἐν δικαστηρίῳ καὶ εἰπόντος « παύσαι τῶν με , » μᾶλ' ἀστεῖως ὁ Νικήτης « νὴ Δρ , » εἰἦν καὶ σὺ παῦση δάκνων με . » ( 3 ) ἡ δ' ὑπὲρ ἱκς τε καὶ Ῥήνον ἀπολύμια τάνδρος ἐγένετο μὲν ἐκ αἰῶν προστάγματος , αἰτία δ' αὐτῆς ἦδε . ἀνὴρ ὑπαδὲ ὄνομα Ῥούφος , τοὺς Σμυρναίους ἐλογίστευσε πικαὶ δυστρώπως . τούτῳ τὸ προσκρούσας ὁ Νικήτης ὡς « εἶπεν , καὶ οὐλὲτὶ προσῆτι διδάξοντι . τὸν μὲν δή ν , ὧν μιᾶς πόλεως ἤρξεν , οὐπω δεινὰ πεπονθέναι , ἐκπρέπει δὲ τὰ Κελτικὰ στρατόπεδα ὀργῆς ἀνεδη ( αὶ γὰρ εὐπραγίαι τὰ τ' ἄλλα τοὺς ἀνθρώπους ἰουσι καὶ τὸ μηκέτι καρτερεῖν , ἄ πρὶν εὖ πράττειν ἐπίψω λογισμῷ ἐκαρτέρουν ) , καὶ γράφει πρὸς τὸν ἰφάτορα Νερώνα πολλὰ ἐπὶ τὸν Νικήτην καὶ σχέδαὶ ὁ αὐτοκράτωρ « αὐτὸς » εἶπεν « ἀχρώσεται ὁνομένου , » χάν ἀδικοῦντα εὑρῆς , ἐπίθες δίκην . » ἰυτὶ δ' ἔγραψεν οὐ τὸν Νικήτην ἐκδιδούς , ἀλλὰ τὸν ἰον ἐς ἐγγυνώμων ἐτοιμάζων · οὐ γὰρ ἄν ποτ' ἀνδρα τὸν ἐφ' ἑαυτῷ γεγονότα οὐτ' ἂν ἀποκτεῖναι ὁ Ῥούος ἄν ἐτρεψ ἠγνίωσαι οὐδὲν , ὡς μὴ φαίνει βακ παθόντατι αὐτὸν δικαστὴν ἔχθροῦ . διὰ μὲν δή ἐπὶ Ῥήνῳ τε καὶ Κελτοῖς ἤλθεν , παρελθὼν δ' ἐπὶ ἰκολογίαν οὕτω τι κατέπληξε τὸν Ῥούφον , ὡς μὲν ἀρεῖναι ἐπὶ τῷ Νικήτῃ δάκρυα οὐ διαιμέτρηἰτὴ ἔδατος , ἀποπεμφαὶ δ' οὐχ ἀπρωτον μόνον , ἀλλὰ ἐριδλεπτον καὶ τῶν ζηλωτοῖς Σμυρναίων . τὸν δ' ἀνπύτον χρόνῳ ὕστερον Ἡρακλείδης ὁ Λύκιος σοκ διορθώμενος ἐπέγραψε Νικήτην τὸν καθαράρἡγνόησε δ' ἀχρόνιδα Πυγμαία χολοσαθ' ἀφρακ . Ἰσαῖος δ' ὁ σοφιστὴς ὁ Ἀσσύριος τὸν μὲν ἐν αἰῶρ χρόνον ἡδοναῖς ἐδίδασκε · γαστρος τε γὰρ καὶ ὁσίας ἤττητο καὶ λεπτὰ ἠμπίσχεν καὶ θαμὰ ἥρα παρακαλύπτως ἐκώμαζεν · ἐς δ' ἄνδρας ἤκων οὕτω τέβαλεν , ὡς ἕτερος ἐξ ἑτέρου νομισθῆναι . τὸ μὲν ῥυθόμενον ἐπιπολάζειν αὐτῷ δοκοῦν ἀφείλε καὶ ὄπου καὶ γνώμης , λυρῶν τε καὶ αὐλῶν κτύποὺς πὶ σκηνης ἐτι παρετήγχανεν , ἀπεὺ δὲ καὶ τὰ ληαὶ τὰς τῶν ἐφεστῶτων βαρὰς καὶ τράπεζας ἐκδκαὶ τὸ ἔρην μετέθηκέν ὡσπερ τοὺς προτέρους μoods ἀποβαλὼν . ( 2 ) Ἄρδως γοῦν τοῦ ῥήτορος τὸν αὐτὸν , εἰ ἡ δεῖνα αὐτῷ καλὴ φαίνοιτο , μάλαι ὡνς ὁ Ἰσαῖος « πέπαιμαι » εἶπεν « ἀφθαλμῶν . » νου δ' αὐτὸν ἕτερου , τίς ἀριστος τῶν ὀρνίθων καὶ ἰθῶν ἐς βρώσιν , « πέπαιμαι » ἔφη ὁ Ἰσαῖος τα σπουδάσων · ξυνήκω γὰρ τοὺς Ταντάλου κήπους ἰν , » ἐνδεικνυμένου δήπου τῷ ἐρωμένῳ ταῦτα , ὅτι
Lemmas: ὁ δέ ἔννοια ἴδιος τε καί παράδοξος ἐκδίδωμι ὁ βαχεῖοι θύρσος ὁ μέλι καί ὁ Ἔρως ὁ Πτοκ . μέγας δέ ἀξιόω , ὁ Σμύρνη τίς οὐ ὑπέρ βωοῦς ὡς ἐπί ἀνήρ θαυμάσιος καί ῥήτωρ , θαμίζω εἰς ὁ δῆμος , ἀλλά αἴτιος παρά ὁ πολίχνη [ φόβος ] « φοβέω » φημί « δῆμος ἐπαίρω εἰμί ὁ λoidoρουμενω . » τελώνης δέ θρασύνω πρός αὐτός ἐν δικαστήριον καί εἶπον « παύω ὁ ἐγώ , » μῆλον ἀστεῖος ὁ Νικήτης « νή δραχμή , » εἰμί καί σύ παύω δάκνω ἐγώ . » ( 3 ) ὁ δέ ὑπέρ ἱκνέομαι τε καί ῥαίνω απολυεις Τάνδρος γίγνομαι μέν ἐκ Αἰῶν πρόσταγμα , αἰτία δέ αὐτός ἀείδω . ἀνήρ ὑπᾴδω ὄνομα Ῥούφος , ὁ Σμυρναῖος λογιστεύω πική δυστρώπως . οὗτος ὁ προσκρούω ὁ Νικήτης ὡς « εἶπον , καί οὐλὲτὶ προΐημι διδάσκω . ὁ μέν δή Ν , ὅς εἷς πόλις ἄρχω , οὔπω δεινός πάσχω , ἐκπρέπω δέ ὁ Κελτικός στρατόπεδον ὀργή ἀναδέω ( ὅς γάρ εὐπραγία ὁ τε ἄλλος ὁ ἄνθρωπος εἶμι καί ὁ μηκέτι καρτερέω , ὅς πρίν εὕω πράσσω ἐπιψάω λογισμός καρτερέω ) , καί γράφω πρός ὁ ἰφάτορα Νέρων πολύς ἐπί ὁ Νικήτας καί σχέδη ὁ αὐτοκράτωρ « αὐτός » εἶπον « ἀχρόομαι ὁράω , » χήν ἀδικέω εὑρίσκω , ἐπιτίθημι δίκη . » ἰυτὶ δέ γράφω οὖον ὁ Νικήτας ἐκδίδωμι , ἀλλά ὁ ἴον εἰς εγγυνωμαω ἑτοιμάζω · οὖον γάρ ἄν πρός ἀνήρ ὁ ἐπί ἑαυτοῦ γίγνομαι οὐ εἄν ἀποκτείνω ὁ Ῥοῦς ἄν τρέπω ηγνιωθεω οὐδείς , ὡς μή φαίνω βαξ πάσχω αὐτός δικαστής ἐχθρός . διά μέν δή ἐπί Ῥῆνος τε καί Κελτός ἔρχομαι , παρέρχομαι δέ ἐπί ικολογιος οὗτος τίς καταπλήσσω ὁ Ῥοῦφος , ὡς μέν ἀρέϊνος ἐπί ὁ Νικήτας δάκρυ οὖον διαιμέτρηἰτὴ ἐδάην , ἀποπεμφαὶ δέ οὐ ἀπρωτον μόνος , ἀλλά ἐριδλεπτον καί ὁ ζηλωτός Σμυρναῖος . ὁ δέ ανπυος χρόνος ὕστερος Ἡρακλείδης ὁ Λύκιος σοκ διορθωμένος ἐπιγράφω Νικήτας ὁ καθαραρηγνοαειδω δέ ἀχρόνιδα πυγμαῖος χολόω ἀφρακ . Ἰσαῖος δέ ὁ Σοφιστὴς ὁ Ἀσσύριος ὁ μέν ἐν αἰωρέω χρόνος ἡδονή διδάσκω · γαστήρ τε γάρ καί ὅσιος ἀτάω καί λεπτόν ἠμπίσχεν καί θαμά Ἥρα παρακαλύπτως κωμάζω · εἰς δέ ἀνήρ ἥκω οὗτος τέβαλεν , ὡς ἕτερος ἐκ ἕτερος νομίζω . ὁ μέν ῥύομαι ἐπιπολάζω αὐτός δοκέω ἀφαιρέω καί ὅπου καί γνώμη , λύρα τε καί αὐλή κτύπος ἐπί σκηνή ἔτι παρατάσσω , ἀπέρχομαι δέ καί ὁ ληαὶ ὁ ὁ ἐφίστημι βαράω καί Τράπεζας ἐκδίδωμι ὁ Ἐρῆν μετατίθημι ὡς ὁ πρότερος μoods ἀποβάλλω . ( 2 ) Ἄρδας γοῦν ὁ ῥήτωρ ὁ αὐτός , εἰμί ὁ Δεῖνα αὐτός κάλως φαίνω , μάλη ὡνς ὁ Ἰσαῖος « παίω » εἶπον « ἀφθαλμῶν . » νόος δέ αὐτός έτερος , τίς ἀριστος ὁ ὄρνις καί Ἴθων εἰς βρῶσις , « παίω » φημί ὁ Ἰσαῖος ὁ σπουδάζω · συνίημι γάρ ὁ Τάνταλος κῆπος ἐν , » ἐνδείκνυμι δήπου ὁ ἐράω οὗτος , ὅτι