himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0466.5
( 1 ) Μὴ ἀφαιρούμεθα τὰς τέχνας τὸ ἀεὶ σώζεσθαι δυσ-αντιδλεπτον ἡγοῦμενοι τὸ πρεσβύτερον , μὴδ' εἰ τω τῶν παλαιοτέρων προειληφται τι , τοῦτο ζηλοῦν κατὰ δύ-ναμιν φειδόμεθα σχήματι εὐπρεπεῖ τὸ βέβημον ὑποκο-ριζόμενοι , ἀλλ' ἐπιβάλομεν τῇ φθασαντι · τυγχόντες γὰρ σκοποῦ ἀξιῶς λόγου πράξομεν , εἰ δὲ πη καὶ σφα-λήναι ἐμβαδῶν , το γοῦν ἐπαινούντας φαίνεσθαι ζηλοῦν τὰ εὖ ὄντονα ἑαυτοὺς δώσομεν . τί δὴ μοι ταυτὶ προα-νακείρουσται ; ἐσπουδασταὶ τις γραφικῆς ἔργων ἔκφρα-σις τῶμὶ ὁμωνύμων τε καὶ μητροπάτορι λίαν ἀττικὸς τῆς γλώττης ἔχουσα ξὺν ὥρᾳ τε προηγμένῃ καὶ τόνῳ . ταύτης κατ' ἰγὴν γραφιστὰν θελήσαντες ἀνάγκην ἔσχο-μεν πρὸ τῆς ὅλης ἐπιβολῆς καὶ περὶ ζωγραφίας τινὰ διελέσθαι , ὡς ἄν καὶ ὁ λόγος ἔχῃ τὴν οἰκείαν ὅλην ἔκφρα-μόττοσαν τοῖς ὑποκειμένοις . ( 2 ) ζωγραφίας ἀριστον καὶ οὐχ ἐπὶ μικροῖς τὸ ἐπιτηδευμα · γρῆ γὰρ τὸν ὀρθὸς προστατεύουσα τῆς τέχνης φύσιν τε ἀνθρώπεσιν εὐ διεισκέθαι καὶ ἰκανὸν εἶναι γνῶματεύσαι ἰδὼν ζύμ-βολα καὶ σιωπῶντων , καὶ τί μὲν ἐν παρειῶν καταστά-σει , τί δὲ ἐν ὀφθαλμῶν χράσει , τί δὲ ἐν ὀρρύων ἤθει κείται , καὶ ξυνελόντι εἰπεῖν ὅποσα ἐς γνώμην τείνει . τούτων δὲ ἰκανὸς ἔχων ξυναιρήσει πάντα καὶ ἀριστα ὑποκρινεῖται ἡ χειρ · τὸ οἰκεῖον ἐκάστου δράμα , μεμη-νότα εἰ τύχοι ἡ ὀργιζόμενον ἢ ἔνθουν ἢ γαῖροντα ἢ ὀρη-τὴν ἢ ἔρωντα καὶ καθάπαξ τὸ ἀρμόδιον ἐφ' ἐκάστῳ γράφει . ἕδεῖα δὲ καὶ ἡ ἐν αὐτῷ ἀπάτη καὶ οὐδὲν ὀνειδος φέρουσα · τὸ γὰρ τοῖς οὐκ οὐσὶν ὡς οὐσι προσ-εστάναι καὶ ἀγνοεῖν ὑπ' αὐτῶν , ὡς εἶναι νομίζειν , ἀρ' οὐ βλάδος οὐδέν , πῶς οὐ ψυχαγωγῆσαι ἰκανὸν καὶ αἰτίας ἐκτός ; ( 3 ) δοκοῦσι δὲ μοι παλαιοὶ τε καὶ σοφοὶ ἄνδρες πολλὰ ὑπὲρ ξυμμετρίας τῆς ἐν γραφικῇ γράφαι εἰον νόμους τιθέντες τῆς ἐκάστου τῶν μελῶν ἀναλογίας , ὡς οὐχ ἕνὸν τῆς κατ' ἔννοιαν κινήσεως ἐπιτυχεῖν ἀριστα μὴ ἕσω τοῦ ἐκ φύσεως μέτρου τῆς ἀρμονίας ἴκοισας · τὸ γὰρ ἐκφυλον καὶ ἕξω μέτρου οὐκ ἀποδέ-χεταισι φύσεως ὀρθὸς ἐχούσας κινήσιν . σκοποῦντι δὲ καὶ ξυγγενεῖν τὴν πρὸς ποιητικὴν ἔχειν ἡ τέχνη εὐ-ρίσκεται καὶ κοινὴ τις ἀμοῖφ ἐνὶν φαντασία · θεὼν γὰρ παραοῦνται οἱ ποιηταὶ καὶ τὴν ἑαυτῶν σκηνὴν ἐκά-γονται καὶ πάντα , ὅσα ὀρχου καὶ σεμνότητος καὶ ψυχα-γωγίας ἔχεται , γραφικὴ τε ὁμοίως , ἥ λέγειν οἱ ποιηταὶ ἔγουν , ταῦτ' ἐν τῷ γράμματι σημαίνουσα . ( 4 ) καὶ τί γρῆ λέγειν περὶ τῶν ἀριζήλως εἰρημένων πολλοῖς
Lemmas: ( 1 ) μή ἀφαιρέω ὁ τέχνη ὁ ἀεί σῴζω δυσ-αντιδλεπτον ἡγέομαι ὁ πρέσβυς , μηδέ εἰμί ὁ ὁ παλαιός προλαμβάνω τίς , οὗτος ζηλόω κατά δύναμις φείδομαι σχῆμα εὐπρεπής ὁ βαίνω ὑποκορίζομαι , ἀλλά επιβάλλω ὁ φθάνω · τυγχάνω γάρ σκοπός ἀξίως λόγος πράσσω , εἰμί δέ πῇ καί σφάλλω ἐμβαδᾶς , ὁ γοῦν ἐπαινέω φαίνω ζηλόω ὁ εὕω ὄντονα ἑαυτοῦ δίδωμι . τίς δή ἐγώ οὗτος προανακείρω ; σπουδάζω τις γραφικός ἔργον ἔκφρασις τέμνω ὁμώνυμος τε καί μητροπάτωρ λίαν Ἀττικός ὁ γλῶσσα ἔχω ξὺν ὥρα τε προάγω καί τόνος . οὗτος κατά ἰγὴν γραφιστής ἐθέλω ἀνάγκη ἔχω πρό ὁ ὅλος ἐπιβολεύς καί περί ζωγραφία τις διαιρέω , ὡς ἄν καί ὁ λόγος ἔχω ὁ οἰκεῖος ὅλος ἐκφράζω ὁ ὑπόκειμαι . ( 2 ) ζωγραφία ἀγαθός καί οὐ ἐπί μικρός ὁ ἐπιτήδευμα · γρῆ γάρ ὁ ὀρθός προστατεύω ὁ τέχνη φύσις τε ἀνθρώπεσιν εὕω διασκέω καί ἱκανός εἰμί γνωματεύω εἶδον ζύμ-βολα καί σιωπάω , καί τίς μέν ἐν παρειά καταστάζω , τίς δέ ἐν ὀφθαλμός χράω , τίς δέ ἐν ὀρυά ἠθέω κεῖμαι , καί συναιρέω εἶπον ὁπόσος εἰς γνώμη τείνω . οὗτος δέ ἰκανός ἔχω συναιρέω πᾶς καί ἀγαθός ὑποκρίνομαι ὁ χείρ · ὁ οἰκέω ἕκαστος δράμα , μηνίω εἰμί τυγχάνω ὁ ὀργίζω ἢ ἔνθεος ἢ γαιροειντα ἢ ὀρη-τὴν ἢ έρωντας καί καθάπαξ ὁ Ἁρμόδιος ἐπί ἕκαστος γράφω . ἕδος δέ καί ὁ ἐν αὐτός ἀπάτη καί οὐδείς ὄνειδος φέρω · ὁ γάρ ὁ οὐ εἰμί ὡς οὐ προσπίπτω καί ἀγνοέω ὑπό αὐτός , ὡς εἰμί νομίζω , ἀρά οὖον Βλάδος οὐδείς , πῶς οὖον ψυχαγωγέω ἱκανός καί αἴτιος ἐκτός ; ( 3 ) δοκέω δέ ἐγώ παλαιός τε καί σοφός ἀνήρ πολύς ὑπέρ συμμετρία ὁ ἐν γραφικός γραφεύς Ἀγαμεμνόνειος νόμος τίθημι ὁ ἕκαστος ὁ μέλος ἀναλογία , ὡς οὐ ἕνος ὁ κατά ἔννοια κίνησις ἐπιτυγχάνω ἀγαθός μή ἕννυμι ὁ ἐκ φύσις μέτρον ὁ ἁρμονία οἰκίζω · ὁ γάρ ἔκφυλος καί ἔχω μέτρον οὐ ἀποδείκνυμι φύσις ὀρθός ἔχω κίνησις . σκοπός δέ καί συγγενής ὁ πρός ποιητικός ἔχω ὁ τέχνη εὐρίͅσκω καί κοινός τις ἀμοῖφ ὅς φαντασία · θεά γάρ παραουντ ὁ ποιητής καί ὁ ἑαυτοῦ σκηνή κάζω καί πᾶς , ὅσος ὀρχέομαι καί σεμνότης καί ψυχαγωγία ἔχω , γραφικός τε ὁμοίως , ὅς λέγω ὁ ποιητής γίγνομαι , αὐτός ἐν ὁ γράμμα σημαίνω . ( 4 ) καί τίς γρῆ λέγω περί ὁ ἀρίζηλος εἴρω πολύς