himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0349.1
σοφοῦ καὶ δυνατὸς γενόμενος ἀνὰ τ᾽ Ὀδρύσας ἤσυχεν ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα , ὁπόσοι τελετὰς ἐδείξαν , ὁ δ᾽ οἶμαι τὰ ἑαυτοῦ πεισεῖσθαι ἐδῴλου τὸν Κύρον . ( 6 ) ἐλάσας γὰρ Κύρος ὑπὲρ ποταμὸν Ἴστρον ἐπὶ Μασσαγέτας τε καὶ Ἰσσηδόνας ( τὰ δ᾽ ἔθνη ταῦτα Σκυθῶν ) ἀπέθανε θ᾽ ὑπὸ γυναικός , ἥ τούτων ἦρχε τῶν βαρβάρων , καὶ ἀπέπεμπε τὴν τῆς Κύρου κεφαλὴν , καθάπερ αἱ Θρῆτται τὴν Ὀρφέως . τοιαῦτα , ξένε , περὶ τοῦ μαντείου τούτου Πρωτεσιλαίω τε καὶ Λεσβίων ἤκουσα . ἔλδειν δ᾽ ἐς Τροίαν τὸν Φιλοκτήτην οὔτε νοσῶντα , οὔτε νενοσηκότα ὅμοιον , ἀλλὰ πολλὸν μὲν ὑπ᾽ ἡλικίας , ἔχοντα γὰρ πού ἐτη γεγονέναι , σφριγῶντα δὲ παρὰ πολλοὺς τῶν νέων βλέπειν δεινότητ᾽ ἀνθρώπων καὶ φλέγγεσθαι βραχυλογιότητα καὶ ὀλίγους τῶν βουλευμάτων ἐυνθέσθαι . VII . ( 1 ) Ἀγαμέμνονα καὶ δὲ Μενέλεον οὔτε τὸ εἶδος ὁμοίως γενέσθαι φασιν οὔτε τὴν βούμην · τὸν μὲν γὰρ ἐν αὐτουργίᾳ τῶν πολεμικῶν εἶναι , μαχούμενον δ᾽ οὐδενὸς τῶν ἀρίστων ἧττον , καὶ ὁπόσα ἐς βασιλεία ἤκει πράττοντα , γιγνώσκειν τ᾽ αὐτόν , ἄ γρὴ τὸν ἀρχοντα , καὶ ὅ τι ἕτερος γνώῃ πείσεσθαι , πρῆπειν τε τῇ τῶν Ἑλλήνων ἀρχῇ καὶ δι᾽ αὐτὸ τὸ εἶδος , σεμνὸν γὰρ καὶ μεγαλοπρεπῆ φαίνεσθαι καὶ οἷον ταῖς Χάρισιν θύοντα · τὸν δὲ Μενέλεον μαχέσασθαι μὲν μετὰ πολλοὺς τῶν Ἑλλήνων , ἀποχρῆσθαι δὲ τοῦ ἀδελφοῦ πάντα , καὶ τυγχάνοντα προθύμου τε καὶ εὐνοῦ τοῦ Ἀγαμέμνονος ὡμοῦ βαστάζειν αὐτὸν καὶ ὅν ὑπὲρ αὐτοῦ ἐπράττεν ὑπὸ τοῦ ἀρχεῖν μὲν ἐθέλειν αὐτὸς , μὴ ἀξιοῦσθαι δέ . ( 2 ) τοῦ γοῦν Ὀρέστου Ἀθήνησι μὲν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκιμοῦντα , ἐπειδὴ τῷ πατρὶ ἐτιμώρησεν , ἐν δὲ τῷ Ἀργεῖ κινδυνεύοντα , βληθέντα ἂν περιειδεν ὑπὸ τῶν Ἀργείων , εἰ μὴ Ὀρέστὴς ἐμπεσὼν τούτοις μετὰ ξυμμαχῶν Φωκέων τοὺς μὲν ἐξέφρετο , τὴν δ᾽ ἀρχὴν τοῦ πατρὸς καὶ ἀχοντὸς τοῦ Μενέλεω κατεκτήσατο . κομῶν τε τὸν Μενέλεων μειρακιωδῶς φασιν , ἐπεὶ δ᾽ ἡ Σπάρτη ἐκάμνα , ἐγγυηγώσκειν αὐτῷ τοὺς Ἀχαιοὺς ἐπιγυμνάζοντι . οὐδὲ γὰρ τοὺς ἀπ᾽ Εὐβοίας ἤκοντας ἐπαθάζον καίτοι γελωίους κομῶντας . διαλεγόμεναι δ᾽ αὐτὸν βραστ᾽ ἀνθρώπων φησὶ καὶ βραχυλογιότητα , ἐυχέραυνύντα ἤδονὴν τῷ λόγῳ . VIII . ( 1 ) Κρῆτα Ἰδομενεῖα δ Πρωτεσιλαίως οὐκ εἰδεν ἐν Ἠλίῳ , ἀλλ᾽ ἐν Αὐλίδι ὄντων πρεσβείαν ἀφιχμέσθαι παρ᾽ Ἰδομενέως φασιν ὑπισχνουμένου τὸ Κρητῶν ξυμμαχικόν , εἰ ξυμμετέχοι τῆς ἀρχῆς τοῦ Ἀγαμέμνονι , τὸν μὲν δὴ Ἀγαμέμνονα σωφρόνως ἀκούσαι ταῦτα καὶ παραγαγεῖν τὸν ἤκοντα , τὸν δὲ λαμπρῇ τῇ φωνῇ καὶ φρονιμοῦντι « ὦ Ἀχαιοί , » φάναι « ἀνὴρ τὴν Μίνω τοῦ Κρῆτος ἀρχὴν ἔχων δίδωσιν ὑμῖν ξυμμαχίους ἄκοντος πόλεως καὶ δις τὴν Τροίαν ἐλεῖν παίζοντας , ἐξοῖ δὲ ξυντετάχθαι τῷ Ἀγαμέμνονι καὶ ἀρχεῖν ὑμῶν , ὅσπερ οὗτος . » ( 2 ) πρὸς ταῦτ᾽ ἐπόντων τοῦ Ἀγαμέμνονος « ἐγὼ δὲ καὶ πάσης τῆς ἀρχῆς παραχωρεῖν ἕτοιμος , εἰ βελτίων ἐμοὶ φαίνοιτο , » παρελθεῖν φησὶ τὸν Τελαμώνιος Λάταν καὶ διαλεγόμεναι δὼν « ἡμεῖς , Ἀγαμέμνον , ἐδώκαμέν σοι τὴν ἡγεμονίαν ὑπὲρ εὐταξίας τοῦ στρατοῦ
Lemmas: σοφός καί δυνατός γίγνομαι ἀνά τε Ὀδρύσης ἥσυχος ἀνά ὁ Ἑλλάς , ὁπόσος τελετή δείκνυμι , ὁ δέ οἴομαι ὁ ἑαυτοῦ πείθω ἕδωλον ὁ Κῦρος . ( 6 ) ἐλαύνω γάρ Κύρος ὑπέρ ποταμός Ἴστρος ἐπί Μασσαγέται τε καί Ἰσσηδόνες ( ὁ δέ ἔθνος οὗτος Σκύθης ) ἀποθνῄσκω ὁ ὑπό γυνή , ὅς οὗτος ἄρχω ὁ βάρβαρος , καί ἀποπέμπω ὁ ὁ Κῦρος κεφαλή , καθάπερ ὁ Θρῆτται ὁ Ὀρφεύς . τοιοῦτος , ξένος , περί ὁ μαντεῖος οὗτος πρωτεσιλαιος τε καί Λέσβιος ἀκούω . ἔλδομαι δέ εἰς Τροία ὁ Φιλοκτήτης οὔτε νοσέω , οὔτε νοσέω ὅμοιος , ἀλλά πολύς μέν ὑπό ἡλικία , ἔχω γάρ πού ἔτος γίγνομαι , σφριγάω δέ παρά πολύς ὁ νέος βλέπω δεινότης ἄνθρωπος καί φλέγω βραχυλογιοτηταω καί ὀλίγος ὁ βούλευμα ἐντίθημι . VII . ( 1 ) Ἀγαμέμνων καί δέ Μενέλαος οὔτε ὁ εἶδος ὁμοίως γίγνομαι φημί οὔτε ὁ βουμεις · ὁ μέν γάρ ἐν αὐτουργία ὁ πολεμικός εἰμί , μάχομαι δέ οὐδείς ὁ Ἀρίστων κακός , καί ὁπόσος εἰς βασίλειος ἥκω πράσσω , γιγνώσκω τε αὐτός , ὅς γρά ὁ ἄρχω , καί ὅς τίς ἕτερος γιγνώσκω πείθω , πίμπρημι τε ὁ ὁ Ἕλλην ἀρχή καί διά αὐτός ὁ εἶδος , σεμνός γάρ καί μεγαλοπρεπής φαίνω καί οἷος ὁ Χάρις θύω · ὁ δέ Μενέλαος μάχομαι μέν μετά πολύς ὁ Ἕλλην , ἀποχράω δέ ὁ ἀδελφός πᾶς , καί τυγχάνω πρόθυμος τε καί εύνους ὁ Ἀγαμέμνων ὠμός βαστάζω αὐτός καί ὅς ὑπέρ αὐτός πράσσω ὑπό ὁ ἄρχω μέν ἐθέλω αὐτός , μή ἀξιόω δέ . ( 2 ) ὁ γοῦν Ὀρέστης Ἀθήνησι μέν παρά ὁ Ἕλλην εὐδοκιμέω , ἐπεί ὁ πατήρ τιμωρέω , ἐν δέ ὁ Ἀργεῖος κινδυνεύω , βάλλω εἄν περιοράω ὑπό ὁ Ἀργεῖος , εἰμί μή Ὀρέστης ἐμπίπτω οὗτος μετά συμμαχέω Φωκεύς ὁ μέν ἐκφέρω , ὁ δέ ἀρχή ὁ πατήρ καί ἄχω ὁ Μενέλαος κατακτάομαι . κόμη τε ὁ Μενέλαος μειρακιωδῶς φημί , ἐπεί δέ ὁ Σπάρτη κάνω , ἐγγυάω αὐτός ὁ Ἀχαιός ἐπιγυμνάζω . οὐδέ γάρ ὁ ἀπό Εὔβοια ἥκω ἐπαθάζον καίτοι γελώϊος κομάω . διαλέγω δέ αὐτός βραστός ἄνθρωπος φημί καί βραχυλογιοτηταω , ευχεραυνυειντα ἡδονή ὁ λόγος . VIII . ( 1 ) Κρής Ιδομένεια δ πρωτεσιλαιος οὐ ὁράω ἐν Ἥλιος , ἀλλά ἐν Αὐλίς εἰμί πρεσβεία ἀφικνέομαι παρά Ἰδομενεύς φημί ὑπισχνέομαι ὁ Κρής συμμαχικός , εἰμί συμμετέχω ὁ ἀρχή ὁ Ἀγαμέμνων , ὁ μέν δή Ἀγαμέμνων σωφρόνως ἀκούω οὗτος καί παράγω ὁ ἥκω , ὁ δέ Λαμπρή ὁ φωνή καί φρονιμοῦντι « εἰμί Ἀχαιός , » φαίνω « ἀνήρ ὁ Μίνως ὁ Κρήτος ἀρχή ἔχω δίδωμι σύ συμμάχιος ἄκων πόλις καί δις ὁ Τροία αἱρέω παίζω , ἐξοῖ δέ συντάσσω ὁ Ἀγαμέμνων καί ἄρχω σύ , ὅσπερ οὗτος . » ( 2 ) πρός αὐτός ἔπειμι ὁ Ἀγαμέμνων « ἐγώ δέ καί πᾶς ὁ ἀρχή παραχωρέω ἑτοῖμος , εἰμί ἀγαθός ἐγώ φαίνω , » παρέρχομαι φημί ὁ Τελαμώνιος Λάτας καί διαλέγω δήω « ἐγώ , Ἀγαμέμνων , δίδωμι σύ ὁ ἡγεμονία ὑπέρ εὐταξία ὁ στρατός