himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0727.1
58 ) ἐγένετο · οὐ δὲ βασιλεῖ δούς ἑαυτόν , πρὶν ὁπλισθῆναι νενίκηκας . ( 11 ) Ὅμηρος μὲν οὖν τὸν Ἀχιλλέως βίον μιμούμενος , νῦν μὲν λύραν ποιεῖ , νῦν δὲ μέλανα λαμδάοντα · σὺ δὲ τοῖς λόγοις ἔργα καὶ πράξεις ἀνείμαξας . 5 Οὕτω Περικλῆς ἐξῆμαγώγησε · τὸ Θημιστοκλῆς τοῦτον τὸν τρόπον ἐπολιτεύσατο · τὸ δῆμα εἶχε τὸν ῥήτορα καὶ τὸν στρατηγὸν ὁ πόλεμος · ἐπ’ ἀκλυσίας ὁ λόγος , κατὰ τῶν ἐχθρῶν τὰ τρόπαια . ( 12 ) Τοιούτων τι καὶ τῆς Ἀλκιβιάδου φύσεως περὶ συνάγομαι . Ἀλκιβιάδης 10 ἐπειδὴ πλήρης Λυκείου καὶ τῶν ἐν τῷ Λυκείῳ λόγων ἐγένετο , δεινὸς μὲν εἰπεῖν φανείς , κρατήσας δὲ πάντας τῷ θαύματι , ἀποπτήσας Λυκείου , διδῶσιν ἑαυτὸν δημοσίᾳ τύχῃ καὶ πράξει · δούς δέ , ὅσον τοῖς λόγοις , τοσοῦτον τοῖς ὅπλοις ἐνίκησεν . Ἔλεγε μὲν αὐτὸν Ἑλ - 15 λήσποντος δίττοος τροπαῖος ἀνάγκη · εἶπε δὲ βραχεὺς ὁ μέγας καὶ Μακεδόνων καὶ Θράκων καὶ πάντων ἀνθρωπῶν νῦν μὲν τοῖς ὅπλοις , νῦν δὲ τοῖς λόγοις πάντας ἐλέγχων . Ταῦτα τοι καὶ μόνος στρατηγῶν Πυθικὴν κέδιδεν τῆς ἀναρρήσεως . 20 13 . Ἀλλ’ ἐπειδὴπερ Ἀλκιβιάδης ἐν μέσῳ καὶ λόγοι καὶ Ἀθηνῶν καὶ Λυκείου καὶ Ἀττικῆς σοφιστῆς καὶ μεστὰ τοῦτο τὰ θέατρα , φέρε καὶ τὸν ὁμόλογον τὸν Ἀλκιβιάδου Νικίαν τῷ λόγῳ κοσμήσωμεν , στρατηγὸν ἀγαθὸν τῷ βίῳ παντὶ θαυμαζόμενον · μᾶλλον δέ , εἰ φίλον , 25 καὶ πᾶν ἡμῖν ἐρῶ τὸ περὶ αὐτοῦ διήγημα . Ὅτε ἡ πόλις ἡ τῶν Ἀθηναίων ἠξιάζε , κειμένου μὲν Λακεδαιμονίων ἐν Πύλῳ , τοῦ δήμου δὲ πάντα βραδύνοντος , τότε Ἀλκιβιάδης καὶ Νικίας τὴν στρατηγίαν διενείμαντο , φιλοτιμούμενοι μὲν πρὸς ἀλλήλους , [ ἐνιδόντες 30 δὲ ] ἕνα τὸ εἶναι κέρδος τῆς πόλεως . ( 14 ) Τοιαύτης δὲ συζυγίας δημαγωγοῦσης τὰ σύμπαντα , εὐδαιμονίας ἡ πόλις πεπλήρωτο · βουλή μετὰ τῶν νόμων συνήρδευεν , εὐεστρία κατ’ ἀγορᾶν , ἱερὰ πομπᾶι , τελεταὶ θεῶν , χακία φρόνησις , θεσμὸς πανταχοῦ νόμου καὶ λόγου πηδάλιον · 35 ἔλεγον Ἀλκιβιάδης , Νικίας νόμους συνέγραψεν · ὁ μὲν ἐστρατήγει τῆς πόλεως εἴσω , ὁ δὲ περιέπλει περὶ Πελοπόννησον · δὺς Ἀλκιβιάδης συνέβαιν , δεινὸς Νικίας ἐπιστραγγίζει νόμῳ τὰ δόξαντα · κοινὴ στρατηγία , κοινὰ πηδάλια , ὥσπερ ὅταν ἐκ μιᾶς πηγῆς δύο ποταμοὶ βλυ - 40 στάνοντες σχίζονται μὲν τῷ ρείθρῳ , τῷ δὲ τῆς φύσεως κάλλει συνάπτονται . 15 . Ἀλλὰ γὰρ ἐγὼ μὲν χὰν εἰς ἑαυτὸν βουλομένη παρ’ ἡμῖν μένεναι καὶ ἀεὶ λόγους ἐργάζεσθαι . Εἰ γὰρ τις ἡ μακαριῶν νήσους , ἡ Αἰθιόπων λειμῶνα πάμμο - 45 ρον , ἡ Ἀμαλθείας κέρας ζητεῖ , πᾶσιν ἂν ἡ πόλις τὴν ἐπιθυμίαν πληρώσειε . Διὸ καὶ Ὀδυσσεὶ συγγνώμην ἔχω καὶ δίδωμι , ὅτι μακρότερον τὸν παρ’ Ἀλκινόῳ λόγον ἐργάσατο , τῇ πλείονι διατριβῇ * τὸν ἐκεῖ πόθον ὀρεπομένου · καίτοι πόσον δ’ παρ’ ἡμῖν Ἀλκίνους τοῦ παρ’ 50 Ὁμήρῳ σεμνότεραι τῶν δημόσιων λέγω . 16 . Τοιαύτης δὲ ὑπαρχούσης τῆς πόλεως , ἄνδρα τὸν Ἑλλήνων πηδάλια σὺν σεοῖνι γλυκεῖα νομιζόμενα καθαρῶς τις οὐκ ἐπαινέσει ; Ἄει γὰρ τις ἐπικαλύζει πειθὼ τοῖς χείλεσι . Τίς μὲν οὖν εἰς φιλίαν θερμότερος ; τίς
Lemmas: 58 ) γίγνομαι · οὖον δέ βασιλεύς δίδωμι ἑαυτοῦ , πρίν ὁπλίζω νικάω . ( 11 ) Ὅμηρος μέν οὖν ὁ Ἀχιλλεύς βίος μιμέομαι , νῦν μέν λύρα ποιέω , νῦν δέ μέλας λαμδαοειντα · σύ δέ ὁ λόγος ἔργον καί πρᾶξις ἀναμάσσω . 5 οὕτως Περικλῆς ἐξῆμαγώγησε · ὁ θημιστοκλεις οὗτος ὁ τρόπος πολιτεύω · ὁ δῆμα ἔχω ὁ ῥήτωρ καί ὁ στρατηγός ὁ πόλεμος · ἐπί ἀκλισία ὁ λόγος , κατά ὁ ἐχθρός ὁ τρόπαιον . ( 12 ) τοιοῦτος τίς καί ὁ Ἀλκιβιάδης φύσις περί συνάγω . Ἀλκιβιάδης 10 ἐπεί πλήρης Λύκειον καί ὁ ἐν ὁ Λύκειον λόγος γίγνομαι , δεινός μέν εἶπον φαίνω , κρατέω δέ πᾶς ὁ θαῦμα , ἀποπτάω Λύκειον , δίδωμι ἑαυτοῦ δημόσιος τυγχάνω καί πρᾶξις · δίδωμι δέ , ὅσος ὁ λόγος , τοσοῦτος ὁ ὅπλον νικάω . Ἐλέγω μέν αὐτός ἑλ - 15 λανθάνω δίσσος τροπαῖος ἀνάγκη · εἶπον δέ βραχύς ὁ μέγας καί Μακεδών καί Θρᾷξ καί πᾶς ἄνθρωπος νῦν μέν ὁ ὅπλον , νῦν δέ ὁ λόγος πᾶς ἐλέγχω . οὗτος ὅς καί μόνος στρατηγός Πυθικός κέδιδεν ὁ ἀνάρρησις . 20 13 . ἀλλά ἐπεί Ἀλκιβιάδης ἐν μέσος καί λόγος καί Ἀθῆναι καί Λύκειον καί Ἀττικός σοφιστής καί μεστός οὗτος ὁ θέατρον , φέρω καί ὁ ὁμόλογος ὁ Ἀλκιβιάδης Νικίας ὁ λόγος κοσμέω , στρατηγός ἀγαθός ὁ βίος πᾶς θαυμάζω · μᾶλλον δέ , εἰμί φίλος , 25 καί πᾶς ἐγώ εἴρω ὁ περί αὐτός διήγημα . ὅτε ὁ πόλις ὁ ὁ Ἀθηναῖος ἀξιάζω , κεῖμαι μέν Λακεδαιμόνιος ἐν Πύλος , ὁ δῆμος δέ πᾶς βραδύνω , τότε Ἀλκιβιάδης καί Νικίας ὁ στρατηγία διανέμω , φιλοτιμέομαι μέν πρός ἀλλήλων , [ ἐνδίδωμι 30 δέ ] εἷς ὁ εἰμί κέρδος ὁ πόλις . ( 14 ) τοιοῦτος δέ συζυγία δημαγωγέω ὁ σύμπας , εὐδαιμονία ὁ πόλις πληρόω · βουλή μετά ὁ νόμος συναρδεύω , εὐεστρία κατά ἀγορά , ἱερόv πομπή , τελετή θεός , χάκι φρόνησις , θεσμός πανταχοῦ νόμος καί λόγος πηδάλιον · 35 λέγω Ἀλκιβιάδης , Νικίας νόμος συγγράφω · ὁ μέν στρατηγέω ὁ πόλις εἴδομαι , ὁ δέ περιπλέω περί Πελοπόννησος · δύω Ἀλκιβιάδης συμβαίνω , δεινός Νικίας επιστραγγιζω νόμος ὁ δόξα · κοινός στρατηγία , κοινός πηδάλιον , ὥσπερ ὅταν ἐκ εἷς πηγή δύο ποταμός βλυ - 40 σταίνω σχίζω μέν ὁ ῥεῖθρον , ὁ δέ ὁ φύσις κάλλος συνάπτω . 15 . ἀλλά γάρ ἐγώ μέν χήν εἰς ἑαυτοῦ βούλομαι παρά ἐγώ μένω καί ἀεί λόγος ἐργάζομαι . εἰμί γάρ τις ὁ μακαριά νῆσος , ὁ Αἰθίοψ λειμών πάμμο - 45 ἀντίμοιρος , ὁ Ἀμαλθεία κέρας ζητέω , πᾶς εἄν ὁ πόλις ὁ ἐπιθυμία πληρόω . Διὸ καί Ὀδυσσεύς συγγνώμη ἔχω καί δίδωμι , ὅτι μακρός ὁ παρά Ἀλκίνοος λόγος ἐργάζομαι , ὁ πλείων διατριβή * ὁ ἐκεῖ πόθος ὀρέγω · καίτοι πόσος δέ παρά ἐγώ Ἀλκίνοος ὁ παρά 50 Ὅμηρος σεμνός ὁ δημόσιος λέγω . 16 . τοιοῦτος δέ ὑπάρχω ὁ πόλις , ἀνήρ ὁ Ἕλλην πηδάλιον σύν σεῖος γλυκύς νομίζω καθαρός τις οὐ ἐπαινέω ; ἀάω γάρ τις επικαλυζεω πειθώ ὁ χεῖλος . Τῖς μέν οὖν εἰς φίλιος θερμός ; τίς