himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0411.3
( 1 ) Ὕπομέμκς μὲν ἡ γῆ , φέρει δὲ κάλαμον καὶ ζλοῦιν , ἡ δὲ ἀσπαρτα καὶ ἀνίωτα ζιδῶων ἡ τῶν ἐλῶν εὐνία , καὶ μυρίαι γέγραπται καὶ κύπερον · καὶ γὰρ ταῦτ' ἐστὶ τῶν ἐλῶν . ὅρῃ δ' οὐρανομήκη περιβέβληται φύσεως οὐ μίᾳς · τὰ μὲν γὰρ τὴν πίπυν παρεμέμενα λεπτόγων τίθει , τὰ δὲ κυπαρίττου κομῶντα τὴς ἀργιλώδους λέγει , ἐλπίζει δ' εἶναι τι ἄλλο γ' ἢ δυσμεμερὸν καὶ τραγὺ τὸ ὄρος ; οὐ γὰρ ἀσπάτουν βούλον , ἀλλ' ἀγαπίου ὀλπισθῆναι · ταῦτά τοι καὶ ἀποικίαι τῶν πεδίων , ὧν ἐν τοῖς ὀρειν βέβον αὐξόμεναι τῷ ἀνέμῳ . πηγαὶ δ' ἀποδιλύουσι τῶν ὀρῶν , αἱ δὲ βέβωσαι κάτω καὶ κοινωνοῦσαι τὸ ὕδωρ ἔλος ὑπ' αὐτῶν τὸ πεδίον , οὐ μὴν ἀπαντῶν γε , οὐδ' ὅσον περιβάλει , διήχται δ' αὐτὸ τὸ νῆμα ὑπὸ τῆς γραφῆς , ὡς ἐν καὶ ἡ φύσις αὐτὸ διήγαγεν ἢ σοφὴ πάντων . Μαϊανδρὸς δὲ πολλὸς ἐλίκεται σαλίνου βρῶντος , ἀγαθὸς ναυτιλλεσθαι τοῖς ὀρειν τοῖς ὑγροῖς . ( 2 ) ὁρᾷς γὰρ πον τὰς νήσσας , ὡς ἐφυδροὶ διολισθοῦσαι , ἀναφυσοῦσαι τινὰς οἷον αὐλὸς τοῦ ὕδατος . τί δὴ τὸ τῶν χηνῶν ἔθος ; καὶ γὰρ δὴ κάκεινοι γεγράφανται κατὰ τὴν ἑαυτῶν φύσιν ἐπιπολαιοὶ τε καὶ πλωτήρες . τοὺς δ' ἐπὶ μαχροῖν πον σκαλοῖν , τοὺς περιτοὺς τὸ βάραμον ξένους οἴμαι αἰσθάνει καὶ ἀδρὺς ἄλλον ἄλλου πτεροῦ , καὶ τὰ σχήματα δ' αὐτῶν ποικίλα . ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ πέτρας ἀναπαύει τὸ πόδα καὶ' ἐνα , ὁ δὲ φύγει τὸ πτερόν , ὁ δ' ἐκκαθαίρει , ὁ δ' ἡρπᾷ τι ἐκ τοῦ ὕδατος , ὁ δ' ἐς τὴν γῆν ἀπόνευμεν ἐπιστίζασθαι τι ἐλεῖδεν . ἠγνοεῖσθαι δὲ τοὺς κύκνος ὑπὸ τῶν Ἑρωτῶν θαῦμα οὐδέν · ἀγέρωχοι γὰρ οἱ θεοὶ καὶ δεινοὶ παίζειν ἐς τοὺς ὀρνίθας , ὅθεν μηδὲ τὴν ἠνιόχουν ἀρχὴς παρέλθωμεν , μηδ' αὐτὸ τὸ ὕδωρ , ἐν ᾧ ταῦτα . ( 3 ) τὸ μὲν γὰρ δὴ ὕδωρ τοῦτο κάλλιστον τοῦ ἔλους , τῆς γῆς αὐτὸ διδούσης αὐτόθεν , ξυνίσταται δ' ἐς καλυμβὴραν παγκαλὴν . διὰ μέσου γὰρ τοῦ ὕδατος ἀμάρναντα νέυει τὰ μὲν ἔνδεν , τὰ δ' ἐκτὸν , ἧδεῖς ἀστάχυες καὶ βάλλοντες ἄνθει τὸ ὕδωρ . περὶ τούτους ἠνιογοῦσιν Ἑρωτες ἱεροὺς καὶ χρυσοχαλίνους ὄρνις , ὁ μὲν πᾶσαν ἡνίαν ἐνδιδοὺς ὁ δ' ἀνακόπτον , ὁ δ' ἐπιστρέφον , ὁ δὲ περὶ τὴν νύσσαν ἐλαύνων . καὶ παραχλευομένων τοῖς κύκνοις ἀκούειν δόκει καὶ ἀπειλούντων ἀλλήλοις καὶ ταῦθζόντων · ταῦτα γὰρ τοῖς προσώποις ἐξεστιν . ὁ δὲ καταβαλλεῖν τὸν πέλας , ὁ δὲ καταβέβληκεν , ὁ δ' ἠγάπησεν ἐκπεσεῖν τοῦ ὀρνίθος , ὡς λούσαιο ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ . ( 4 ) κύκλω δὲ ταῖς ὀχθαῖς ἐφεστῶσιν οἱ μουσικαὶται τῶν κύκνων , ἐπάζοντες οἴμαι τὸν ὀρόν , ὡς πρὸς τρόπον τοῖς ἀμιλλωμένοις . σημεῖον τῆς ὀψῆς ὁρᾷς τὸ πτηνὸν μετράκιον ; ἀνέμος τοῦτο Ζέφυρος , τὴν οἰζὴν τοῖς κύκνοις ἐνδιδοῦ . γέγραπται δ' ἀπαλὸν καὶ χαρίεν ἐς ἀνιγμὴν τοῦ πνεύματος , καὶ αἱ πτέρυγες ἠπλωτοῖς κύκνοις πρὸς τὸ πλήττεσθαι ὑπὸ τοῦ ἀνέμου .
Lemmas: ( 1 ) Ὕπομέμκς μέν ὁ γῆ , φέρω δέ κάλαμος καί ζλοῦιν , ὁ δέ άσπαρτος καί ἀνίωτος ζιδῶων ὁ ὁ ἐλαύνω εὔνια , καί μυρίος γράφω καί κύπερον · καί γάρ αὐτός εἰμί ὁ ἐλαύνω . ὄρος δέ οὐρανομήκης περιβάλλω φύσις οὖον μίας · ὁ μέν γάρ ὁ πῖπος παραμένω λεπτογη τίθημι , ὁ δέ κυπάρισσος κομάω σής ἀργιλλώδης λέγω , ἐλπίζω δέ εἰμί τίς ἄλλος γε ἢ δυσμεμερὸν καί τραγὺ ὁ ὄρος ; οὖον γάρ ἀσπάτουν βούλω , ἀλλά Αγαπίου ὀλπισθῆναι · οὗτος ὅς καί ἀποικία ὁ πεδίον , ὅς ἐν ὁ ὁράω βαίνω αὐξάνω ὁ ἄνεμος . πηγή δέ ἀποδιαλύω ὁ ὄρος , ὁ δέ βοάω κάτω καί κοινωνέω ὁ ὕδωρ Ἔλος ὑπό αὐτός ὁ πεδίον , οὖον μήv ἀπαντάω γε , οὐδέ ὅσος περιβάλλω , διάγω δέ αὐτός ὁ νῆμα ὑπό ὁ γραφεύς , ὡς ἐν καί ὁ φύσις αὐτός διάγω ἢ σοφός πᾶς . Μαίανδρος δέ πολύς ἐλίκεται σαλινοος βιβρώσκω , ἀγαθός ναυτίλλω ὁ ὁράω ὁ ὑγρός . ( 2 ) ὁράω γάρ πως ὁ νῆττα , ὡς ἐφιδρόω διολισθάνω , ἀναφυσάω τις οἷος αὐλός ὁ ὕδωρ . τίς δή ὁ ὁ χήν ἔθος ; καί γάρ δή ἐκεῖνος γράφω κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις επιπόλαιος τε καί πλωτήρας . ὁ δέ ἐπί μακρός πως ὑποσκάλλω , ὁ περισσός ὁ βάραμον ξένος οἴμη αἰσθάνομαι καί ἀδρός ἄλλος ἄλλος πτερόν , καί ὁ σχῆμα δέ αὐτός ποικίλος . ὁ μέν γάρ ἐπί πέτρα ἀναπαύω ὁ πούς καὶι εἷς , ὁ δέ φεύγω ὁ πτερόν , ὁ δέ ἐκκαθαίρω , ὁ δέ έρπω τίς ἐκ ὁ ὕδωρ , ὁ δέ εἰς ὁ γῆ ἀπονεύω ἐπιστίζω τίς ἐλεέω . ἀγνοέω δέ ὁ κύκνος ὑπό ὁ ἐρωτάω θαῦμα οὐδείς · ἀγέρωχος γάρ ὁ θεός καί δεινός παίζω εἰς ὁ ὄρνις , ὅθεν μηδέ ὁ ἡνιοχέω ἀρχή παρέρχομαι , μηδέ αὐτός ὁ ὕδωρ , ἐν ὅς οὗτος . ( 3 ) ὁ μέν γάρ δή ὕδωρ οὗτος καλῶς ὁ ἕλος , ὁ γῆ αὐτός δίδωμι αὐτόθεν , συνίστημι δέ εἰς καλυμβὴραν παγκαλής . διά μέσος γάρ ὁ ὕδωρ ἀμάρναντα νεύω ὁ μέν ἔνδεν , ὁ δέ ἕκτος , ἡδύς ἄσταχυς καί βάλλω ἄνθος ὁ ὕδωρ . περί οὗτος ηνιογους Ἔρως ἱερός καί χρυσοχάλινος ὄρνις , ὁ μέν πᾶς ἡνία ἐνδίδωμι ὁ δέ ἀνακόπτω , ὁ δέ ἐπιστρέφω , ὁ δέ περί ὁ νύσσα ἐλαύνω . καί παραχλευομένων ὁ κύκνος ἀκούω δοκέω καί ἀπειλέω ἀλλήλων καί τάζω · οὗτος γάρ ὁ πρόσωπον ἔξεστι . ὁ δέ καταβάλλω ὁ πέλας , ὁ δέ καταβάλλω , ὁ δέ ἀγαπάω ἐκπίπτω ὁ ὄρνις , ὡς λούω ἐν ὁ ἱππόδρομος . ( 4 ) κύκλος δέ ὁ ὄχθη ἐφίστημι ὁ μουσικαιτης ὁ κύκνος , ἐπάζοντες οἴμη ὁ ὄρνυμι , ὡς πρός τρόπος ὁ ἀμιλλωμένοις . σημεῖον ὁ όψη ὁράω ὁ πτηνός μετράκιον ; ἄνεμος οὗτος Ζέφυρος , ὁ οἰζὴν ὁ κύκνος ἐνδίδωμι . γράφω δέ ἁπαλός καί χαρίεις εἰς ἀνιγμὴν ὁ πνεῦμα , καί ὁ πτέρυξ ἀπλωτός κύκνος πρός ὁ πλήσσω ὑπό ὁ ἄνεμος .