himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0344.1
πάλαι τοῦτο γιγνώσκοντας ἐκείνη μὲν ἐρρώσθαι φράζειν , μάχεσθαι δ' ὑπὲρ τοῦ ἐν Τροίᾳ πλούτου . οὐδ' ἐκεῖνα ὁ Πρωτεσίλαος ἐπαινεί τοῦ Ὁμήρου , ὅτι λόγον ὑπολέιπνος Τρωικῶν ἀποπρῆξ τοῦ λόγου μετὰ τὸν Ἕκτορα , καθάπερ σπεύδων ἐπὶ τὸν ἕτερον τῶν λόγων , ᾧ τὸν Ὀδυσσέα ἐπιγράφει , καὶ ἄδει μὲν ἐν ψόαις Δημοδόκου τε καὶ Φημίου τὴν τε τοῦ Ἰλίου πόρθησιν καὶ τὸν Ἕπεισὶ καὶ Ἀθηνας ἱππον , δέει δ' αὐτὴ ἀποτεμνὼν τοῦ λόγου καὶ ἀνατιθεὶς Ὀδυσσεὶ μᾶλλον , ὅτι δὴ Κυκλώπων τ' αὐτῷ ἐπενόησέ γένος οὐδαμοῦ τῆς γῆς φύτας , Λαιστρυγόνες τ' ἀνευπάθησαν , οὐς οὐδεὶς οὐδὲν ὅπου γεγενημένος , Κίρκη τε δαίμων ἐξεποίησέ σοφὴ ἐπὶ φαρμάκοις καὶ θεαὶ ἑτεραι ἐρᾶν αὐτοῦ καὶτο προξήκοντος ἤδη ἐς ὡμὴν γῆρας , ὥτε καὶ τὰς ὑακινθῖνας κόμας , αἳ ἐπὶ τὴν Ναυσικααν αὐτῇ ἤνθησαν , φαίνεται ἔχων , ( 41 ) ὅθεν ὁ Πρωτεσίλαος παίγνιον τὸν Ὀδυσσέα καλεῖ τοῦ Ὁμήρου · οὐδὰ γὰρ τῆς λεγομένης αὐτοῦ σοφίας ἤρα ἡ κόρη . τὴν γὰρ σοφὴν ἢ εἴπε πρὸς τὴν Ναυσικααν ἢ ἐφράζε · καλεῖ δ' αὐτὸν Ὁμήρῳ παίγνιον κἂν τῇ ἀληθαθείᾳ · τὸ γὰρ πολλοῦ ἀπόλλυται καὶ ἐκφέρειται τὰς νεὼς τῶν Φαιάκων ὥσπερ ἀποθανὼν ἐν τῇ εὐπλοΐᾳ , τὴν δὲ τοῦ Ποσειδῶνος μῆνιν , δι' ἣν οὐτε ναῦς ὑπέλειφθη τῇ Ὀδυσσεὶ οὐδεμία καὶ οἱ ἄνδρες οἱ πλησιότατοι αὐτὰς ἀπώλοντο , οὐχ ὑπὲρ τοῦ Πολυφήμου γενέσθαι φησιν ( οὔτε γὰρ ἀρκεῖσθαι τὸν Ὀδυσσέα ἐς ἤδη τοιαῦτα , οὐτ' ἂν , εἰ Ποσειδῶνι Κύκλωψ παὶς ἐγένετο , μηνίσειτον Ποσειδῶν ποθ' ὑπὲρ τοῦ τοιούτου παιδός , ὡς λέουτος τοῦ δίκην ἄλλος ἀνθρώπους ἤσθιεν ) , ἀλλ' ὑπὲρ Παλαμήδους υἱωνοῦ ὄντος ἀπλοῦν μὲν τὴν θάλατταν τῷ Ὀδυσσεὶ ἐποίησ , διαφυγόντα δ' αὐτὸν τάχει πάσθῃ ἀπώλεσεν , ἐν τῇ Ἰθάκῃ ὑστερὸν θαλαττίαν οἴμαι αἰχμὴν ἐπ' αὐτὸν δοῦς . ( 42 ) λέγει δὲ καὶ τὴν Ἀχιλλέως μῆνιν οὐχ ὑπὲρ τῆς τοῦ Βρισεῖος θυγατρὸς ἐμπεσεῖν τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλὰ καὶκεῖνον ὑπὲρ Παλαμήδους μηνίσει . καὶ ἀποκείσθω μοι ὁ λόγος οὗτος ἐς τὰ τοῦ Ἀχιλλέως ἔργα · διέμι γὰρ καὶ καθ' ἕνα τοὺς ἥρωας ἀπαγγέλλων , ὅσα τοῦ Πρωτεσιλάου περὶ αὐτῶν ἤκουσα .
Lemmas: πάλαι οὗτος γιγνώσκω ἐκεῖνος μέν ῥώννυμι φράζω , μάχομαι δέ ὑπέρ ὁ ἐν Τροία πλοῦτος . οὐδέ ἐκεῖνος ὁ Πρωτεσίλαος ἐπαινέω ὁ Ὅμηρος , ὅτι λόγος ὑπολείπω Τρωικός ἀποπράσσω ὁ λόγος μετά ὁ Ἕκτωρ , καθάπερ σπεύδω ἐπί ὁ ἕτερος ὁ λόγος , ὅς ὁ Ὀδυσσεύς ἐπιγράφω , καί ἄδεια μέν ἐν ψόα Δημόδοκος τε καί Φήμιος ὁ τε ὁ Ἴλιον πόρθησις καί ὁ ἔπειμι καί Ἀθῆναι ἵππος , δήω δέ αὐτός ἀποτέμνω ὁ λόγος καί ἀνατίθημι Ὀδυσσεύς μᾶλλον , ὅτι δή Κύκλωψ τε αὐτός ἐπινοέω γένος οὐδαμοῦ ὁ γῆ Φύτας , Λαιστρυγών τε ἀναπαύω , οὖς οὐδείς οὐδείς ὅπου γίγνομαι , Κίρκη τε δαίμων ἐκποιέω σοφός ἐπί φάρμακον καί θεά ἕτερος ἐράω αὐτός καὶτο προσήκω ἤδη εἰς ὠμός γῆρας , ὥτε καί ὁ ὑακίνθινος κόμη , ὅς ἐπί ὁ Ναυσικάα αὐτός ἀνθέω , φαίνω ἔχω , ( 41 ) ὅθεν ὁ Πρωτεσίλαος παίγνιον ὁ Ὀδυσσεύς καλέω ὁ Ὅμηρος · οὐδή γάρ ὁ λέγω αὐτός σοφία ἐράω ὁ κόρη . ὁ γάρ σοφός ἢ εἶπον πρός ὁ Ναυσικάα ἢ φράζω · καλέω δέ αὐτός Ὅμηρος παίγνιον κἀν ὁ ἀληθαθείᾳ · ὁ γάρ πολύς ἀπόλλυμι καί ἐκφέρω ὁ ναός ὁ Φαίαξ ὥσπερ ἀποθνήσκω ἐν ὁ Εὐπλοῖα , ὁ δέ ὁ Ποσειδῶν μῆνις , διά ὅς οὐ ναῦς ὑπολείπω ὁ Ὀδυσσεύς οὐδείς καί ὁ ἀνήρ ὁ πλήσιος αὐτός ἀπόλλυμι , οὐ ὑπέρ ὁ Πολύφημος γίγνομαι φημί ( οὔτε γάρ ἀρκέω ὁ Ὀδυσσεύς εἰς ἤδη τοιοῦτος , οὐ εἄν , εἰμί Ποσειδῶν Κύκλωψ παῖς γίγνομαι , μηνίω Ποσειδῶν πρός ὑπέρ ὁ τοιοῦτος παῖς , ὡς λέων ὁ δίκη ἄλλος ἄνθρωπος ἐσθίω ) , ἀλλά ὑπέρ Παλαμήδης υἱωνός εἰμί ἀπολόω μέν ὁ θάλασσα ὁ Ὀδυσσεύς ποιέω , διαφεύγω δέ αὐτός τάχος πάσσω ἀπόλλυμι , ἐν ὁ Ἰθάκη ὕστερος θαλάσσιος οἴμη αἰχμή ἐπί αὐτός δέω . ( 42 ) λέγω δέ καί ὁ Ἀχιλλεύς μῆνις οὐ ὑπέρ ὁ ὁ Βρισεύς θυγάτηρ ἐμπίπτω ὁ Ἕλλην , ἀλλά καιεκεινος ὑπέρ Παλαμήδης μηνίω . καί ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ λόγος οὗτος εἰς ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ἔργον · διαμένω γάρ καί κατά εἷς ὁ ἥρως ἀπαγγέλλω , ὅσος ὁ Πρωτεσίλαος περί αὐτός ἀκούω .