himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0026.2
XIII . Ἐπεὶ δὲ τεθνεῶτα τὸν πατέρα ἤκουσεν , ἔδραμεν ἐς τὰ Τύανα , κάκεινον μὲν ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶν ἔθαψε πρὸς τῷ τῆς μητρὸς σήματι ( ἑτενύχαι δὲ κάκεινὴν οὐ παλαιί ) , τὴν δ' οὐσίαν λαμπρὰν οὖσαν διέλαχε πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἀχολαστὸν τε καὶ φιλοπότην ὄντα . καὶ τῷ μὲν τρίτον τε καὶ εἴκοστόν ἤν , ἔτος καὶ ἡλικία οὐ μὴ ἐπιτροπεύεσθαι , δ' δ' αὐ εἴκοσι γεγονὼς καὶ οἱ νόμοι αὐτὸν ὑπέχων τοῖς ἐπιτρόποις . διατρίψας οὖν ἐν Αἰγίς πάλιν καὶ τὸ ἱερὸν Λύκειόν τ' ἀπορήνας καὶ Ἀκαδημίαν ( φιλοσοφίας γὰρ ἤδη πάσης ἐν αὐτῷ ἤν ) , ἐπανῆλθεν ἐς τὰ Τύανα ἄνθρ ἤδη καὶ κύριος τῶν ἑαυτου . εἰπόντος δὲ πρὸς αὐτὸν τινος , ὡς συμφρονεῖν τὸν ἀδελφὸν προσήκοι αὐτῷ καὶ μεταβαλεῖν τοῦ τρόπου , « τοῦτὶ μὲν ὁραοῦν » ἔφη « δόξει · πρεσβύτερον γάρ νέος πῶς ἀν συμφρονῶμαι ; ὡς δέ μοι δυνατόν , ἰσάσωμ αὐτὸν τοῦτονι τῶν παθῶν . » δίδωσι οὖν αὐτῷ τὴν ἡμισείαν τῆς ἑαυτοῦ μοίρας , τῶν μὲν πλειόνων δεῖσθαι φήσας , ἑαυτὸν δ' ὀλίγων , ἐφιστάς δ' αὐτὸν καὶ σοφοὺς ὑπαρχόντας ἐς τὸ συμφρονίζοντι πειθεσθαι · ὁ μὲν πατὴρ » ἔφη « μεθίστηκεν , ὅς ἐπαίδευέ θ' ἡμᾶς καὶ ἐνουθέτει , λοιπὸς δὲ σὺ ἐμοὶ καὶ σοὶ δήπου ἐγώ · εἰτ' οὖν ἐγώ τι ἀμαρτάνομι , ξύμβουλος γίγνου καὶ ἴω τάμᾶ , εἰτ' αὐτὸς τι ἀμαρτάνεις , ἀνέγνῳ διδάσκοντος . » ( 2 ) κάκεινον μέν , ὡσπερ οἱ καταφύοντες τοὺς δυσήνιους τε καὶ μὲν εὐαγίμγους τῶν ἵππων , ἐς πειθὼ ἤγαγε καὶ μετετρύμισε τῶν ἁμαρτημάτων πολλῶν ὄντων · καὶ γὰρ κύδων ἤττητο καὶ οἴνου καὶ ἐφ' ἐταίραις ἐκώμαζεν ἐπαιρούσας αὐτὸν κόμας , ἤν καὶ βαφαῖς ἤσκει , σοβὼν τε καὶ ἄνω βαίνων . ἐπεὶ δὲ καὶ τὰ πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτῷ εὖ ἔχεν , ἐπὶ τοὺς ἄλλους ἤδη ξυγγενεῖς ἐτράπετο καὶ τοὺς δεομένους σφῶν ἀνεκτήσατο τῇ λοιπῇ οὐσίᾳ σμικρᾷ ἑαυτὸν ὑπολιπόμενος · ὅτε δὴ τὸν μὲν Κλαζομένιον Ἀναξαγόραν ἀγέλας τε καὶ μῆλους τὰ ἑαυτοῦ ἀνέντα προδοῦντα ἔφη μέλλειν ἢ ἀνθρώποις φιλοσοφῆσαι , τὸν δὲ Θηβαῖον Κράτητα καταποντώσαντα τὴν οὐσίαν οὐτ' ἀνθρώποις γενέσθαι ἐπιτρέπειν οὔτε προβάτοισι . ( 3 ) εὐδοκιμάντος δὲ τοῦ Πυθαγόρου ἐπὶ τῷ λόγῳ , ὅν λέγει περὶ τοῦ μὴ δεῖν παρ' ἄλλην λέαινα γυναικα ἢ τὴν ἑαυτοῦ , τοῦτὶ μὲν ἐτέρως ἔφη ὑπὸ Πυθαγόρου προειρῆσθαι , αὐτὸς δὲ μήτ' ἄν γήμαι μήτ' ἄν ἐς ὁμιλίαν ἀφικέσθαι ποτ' ἀφροδισίων , ὑπερβαλλόμενος καὶ τὸ τοῦ Σοφοκλέους · ὁ μὲν γὰρ λυττῶντα ἔφη καὶ ἄγριον δεσπότην ἀποκρυγεῖν ὡς γήρας ἐλθόν , ὁ δ' ὑπ' ἀρετῆς τε καὶ σωφροσύνης οὐδ' ἐν μειρακίῳ ἠτητή
Lemmas: XIII . ἐπεί δέ θνῄσκω ὁ πατήρ ἀκούω , τρέχω εἰς ὁ Τύανα , ἐκεῖνος μέν ὁ ἑαυτοῦ χείρ θάπτω πρός ὁ ὁ μήτηρ σῆμα ( ἑτενύχαι δέ ἐκεῖνος οὖον παλαιός ) , ὁ δέ οὐσία λαμπρός εἰμί διαλαγχάνω πρός ὁ ἀδελφός ἀχολαστὸν τε καί φιλοπότης εἰμί . καί ὁ μέν τρίτος τε καί εἰκοστός ἐάν , ἔτος καί ἡλικία οὖον μή ἐπιτροπεύω , δέ δέ αὖος εἴκοσι γίγνομαι καί ὁ νόμος αὐτός ὑπέχω ὁ ἐπίτροπος . διατρίβω οὖν ἐν αἰγίς πάλιν καί ὁ ἱερόν Λύκειον τε αποραινω καί Ἀκαδημία ( φιλοσοφία γάρ ἤδη πᾶς ἐν αὐτός ἐάν ) , ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Τύανα ἄνθρ ἤδη καί κύριος ὁ ἑαυτοῦ . εἶπον δέ πρός αὐτός τις , ὡς συμφρονέω ὁ ἀδελφός προσήκω αὐτός καί μεταβάλλω ὁ τρόπος , « τοῦτος μέν ὁράω » φημί « δοκέω · πρέσβυς γάρ νέος πῶς εἰς συμφρονέω ; ὡς δέ ἐγώ δυνατός , ἰσάσωμ αὐτός τοῦτος ὁ πάθος . » δίδωμι οὖν αὐτός ὁ ἥμισυς ὁ ἑαυτοῦ μοῖρα , ὁ μέν πλείων δήω φημί , ἑαυτοῦ δέ ὀλίγος , ἐφίστημι δέ αὐτός καί σοφός ὑπάρχω εἰς ὁ συμφρονίζοντι πείθω · ὁ μέν πατήρ » φημί « μεθίστημι , ὅς παιδεύω ὁ ἐγώ καί νουθετέω , λοιπός δέ σύ ἐγώ καί σύ δήπου ἐγώ · εἶτα οὖν ἐγώ τίς ἁμαρτάνω , σύμβουλος γίγνομαι καί ἔρχομαι τάμα , εἶτα αὐτός τίς ἁμαρτάνω , ἀναγιγνώσκω διδάσκω . » ( 2 ) ἐκεῖνος μέν , ὡς ὁ καταφύω ὁ δυσήνιος τε καί μέν εὐαγίμγους ὁ ἵππος , εἰς πειθώ ἄγω καί μετετρυμισος ὁ ἁμάρτημα πολύς εἰμί · καί γάρ κῦδος ἀτάω καί οἶνος καί ἐπί ἑταίρα κωμάζω ἐπαίρω αὐτός κόμη , ἐάν καί βαφή ἀσκέω , σοβέω τε καί ἄνω βαίνω . ἐπεί δέ καί ὁ πρός ὁ ἀδελφός αὐτός εὕω ἔχω , ἐπί ὁ ἄλλος ἤδη συγγενής τρέπω καί ὁ δήω σφεῖς ἀνακτάομαι ὁ λοιπός οὐσία μικρός ἑαυτοῦ ὑπολείπω · ὅτε δή ὁ μέν Κλαζομένιος Ἀναξαγόρας ἀγέλη τε καί μῆλος ὁ ἑαυτοῦ ἀνίημι προδέω φημί μέλλω ἢ ἄνθρωπος φιλοσοφέω , ὁ δέ Θηβαῖος Κράτης καταποντίζω ὁ οὐσία οὐ ἄνθρωπος γίγνομαι ἐπιτρέπω οὔτε πρόβατον . ( 3 ) εὐδόκιμα δέ ὁ Πυθαγόρας ἐπί ὁ λόγος , ὅς λέγω περί ὁ μή δήω παρά ἄλλος λέαινα γυνή ἢ ὁ ἑαυτοῦ , τοῦτος μέν ἑτέρως φημί ὑπό Πυθαγόρας προερέω , αὐτός δέ μήτε ἄν γαμέω μήτε ἄν εἰς ὁμιλία ἀφικνέομαι πρός Ἀφροδίσιος , ὑπερβάλλω καί ὁ ὁ Σοφοκλῆς · ὁ μέν γάρ λυσσάω φημί καί ἄγριος δεσπότης ἀποκρυγεῖν ὡς γήρας ἔρχομαι , ὁ δέ ὑπό ἀρετή τε καί σωφροσύνη οὐδέ ἐν μειράκιον ἠτητή