himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0218.2
τῆς κόμης · ἐτμήθη γὰρ καὶ προῦλαβε τὴν κατηγορίαν τὸ φθόνος , δι’ ὃν ὑπὲρ τῆς ἑτέρας αἰτίας χρη ἀπολογεῖσθαι χαλεπὸς οὖσας , καὶ ὅκας , ὦ βασιλεῦ , μὴ σοι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ Διὶ παρασχέιν φόβον . φησὶ γὰρ τοὺς ἀνθρώπους θεὸν ἠγεῖσθαι · με καὶ δημοσία τοῦτ’ ἐκφέρειν ἐμπεδοντημένους ὑπ’ ἐμοῦ . καὶτοι καὶ πρὸ τῆς αἰτίας ἐκείνη διδάσκειν ἔδει , τί διαλεγόμεν ἐγώ , τί δ’ οὕτω θαυμασίον εἶπον ἢ πράξας ὑπηγάγμην τοὺς ἀνθρώπους προσευχεσθαι μοι · οὔτε γὰρ , ἐξ δ τι ἢ ἐξ ὅτου μετέβαλον ἢ μεταβαλεῖ μοι ἢ ψυχή , διελέχθην ἐν’ Ἑλλάδι , καὶτοι γηγύμνων , οὔτε δόξας περι ἐμαυτοῦ τοιαύτας ἀπέστειλα , οὔτ’ ἐς λόγια καὶ χρησμῶν ὄψας ἐξῆλθον , ὅσιν τῶν θεοχλουτούντων φορὰ , οὐδ’ οἷδα οὐδὲν οὐδεμίαν , ἐν ἧ ἔδοξε ξυνιόντας Ἀπολλωνίῳ θύειν . ( 21 ) καὶτοι πολλοῦ ἀξίας ἐκάστοις ἐγενόμην , ὅπῃσα ἐδόντο μοι , ἔδοντο δὲ τοῦτο , μὴ νοσεῖν οἱ νοσοῦντες , διώτωτεροι μὲνεν , διώτεροι θένειν , ὕβριν ἐκπετᾶλῆσθαι , νόμους ἐρράσθαι . μιθὸς δ’ ἐμοὶ μὲν τούτων ὑπῆρχε τὸ βαλεῖν αὐτὸς αὐτὸν φανείσθαι , σοὶ δ’ ἐχαιρίζομην πάντα · ὥσπερ γὰρ οἱ τῶν βοῶν ἐπιστάται τὸ μὴ ἀπακτεῖν αὐτὰς χαρίζονται τοῖς κεκτημένοις τὰς βούς , καὶ οἱ τῶν ποιμνίων ἐπιμεληταὶ παιδινοῦσιν αὐτὰ ἐς τὸν πεπαισμένον χῆρον , νόσους τ’ ἀφαιροῦσι μελιττῶν οἱ νομεῖς αὐτῶν , ὡς μὴ ἀπόλλυσι τὴν δεσπότην τὸ σμήνος , οὕτω που κάθω τὰ πολιτικά παθῶν ἐλαττώματα σοὶ διωρθοῦν τὰς πόλεις , διότ’ εἰ καὶ θεὸν ἠγοῦντό με , σοὶ χέρος ἢ ἀπάτη ἐχέ · ἔνν προθυμίῃ γὰρ πού ἡκροῶντό μοι , δεδιότες πράττειν , ἢ μὴ δοκεῖ θεῷ . ( 22 ) ἀλλ’ οὐχὶ τοῦτ’ ἦνστο , ὅτι ο’ ἐστὶ τις ἀνθρώπῳ πρὸς θεὸν ξυγγένεια , δι’ ἣν μόνον ζῴων θεοὺς οἶδε , φιλοσοφεῖ δὲ καὶ ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως καὶ ὅπη μετέχει τοῦ θείου . φησὶ μὲν οὖν καὶ τὸ εἶδος αὐτὸ θεῷ εἰκέναι , δις ἀγαλματοποιία ἐρμηνεύει καὶ χρώματα , τὰς τ’ ἀρετὰς θεόθεν ἤκειν ἐπ’ αὐτὸν πέπεισται καὶ τοὺς μετέχοντας αὐτῶν ἀρχιλέους τ’ εἶναι καὶ θεῖους . διδασκάλους δὲ τῆς διανοίας ταύτης μὴ Ἀθηναίους καλοῦμεν , ἐπειδὴ τοὺς δικαίους καὶ τοὺς Ὀλυμπίους καὶ τὰς τοιαύτ’ ἐπωνυμίας πρώτοι ἔθεντο , θεοτέρας , ὡς τὸ εἰκός , ὅσας ἢ ἐπ’ ἀνθρώπῳ κείσεται , ἀλλὰ τὸν Ἀπόλλων τὸν ἐν τῇ Πυθῷ . ( 23 ) ἀρξκετο μὲν γὰρ ἐς τὸ ἱερὸν αὐτοῦ Λυκοῦργος ὁ ἐκ τῆς Σπάρτης ἀρτι γεγραμμένος αὐτῷ τῶν νόμων , ὅς ἢ Λακεδαιμόνων τέταχται , προσειπὼν δ’ αὐτὸν δ’ Ἀπόλλων βασανίζει τὴν περὶ αὐτὸν δόξαν , ἐν ἀρχῇ τοῦ χρησμοῦ φάσκων ἀπομεῖν , πότερα χρη θεὸν ἢ ἄνθρωπον καλεῖν , προτιὼν δ’ ἀποφαίνεται καὶ ψηφίζεται τὴν ἐπωνυμίαν ταύτην ὡς ἀνδρὶ ἀγαθῷ . καὶ οὐδὲς ἐπὶ τὸν Λυκοῦργον ἀγὼν ἢ κίνδυνος ἐκ τούτων παρὰ Λακεδαιμονίους ὡς ἀδυνατίζοντα , ἐπεὶ καὶ ἐπιπλήξει τῷ Πυθίῳ προσηργεῖς τοῦτοις , ἀλλὰ ἐνεπιθεντο τῷ μαντεῖῳ , πεπεισμένοι δῆπου καὶ πρὸ τοῦ χρησμοῦ ταῦτα . ( 24 ) τὰ δ’ Ἰνδῶν καὶ Αἰγυπτίων ταῦτα . Ἰνδοὺς Αἰγύπτιοι τὰ μὲν ἄλλα συχοφραντοῦσι καὶ διαβαλλοῦσιν αὐτῶν τὰς ἐπὶ τοῖς πράγμασι δόξας , τὸν δὲ λόγον , ὃς ἐς τὸν δημιουργὸν τῶν θεῶν
Lemmas: ὁ κόμης · τέμνω γάρ καί προλαμβάνω ὁ κατηγορία ὁ φθόνος , διά ὅς ὑπέρ ὁ ἕτερος αἴτιος χρή ἀπολογέομαι χαλεπός οὖς , καί ἄλοξ , εἰμί βασιλεύς , μή σύ μόνος , ἀλλά καί ὁ Ζεύς παρέχω φόβος . φημί γάρ ὁ ἄνθρωπος θεός ἡγέομαι · ἐγώ καί δημόσιος οὗτος ἐκφέρω ἐμπεδοντημένους ὑπό ἐγώ . καίτοι καί πρό ὁ αἴτιος ἐκεῖνος διδάσκω ἐσθίω , τίς διαλέγω ἐγώ , τίς δέ οὗτος θαυμάσιος εἶπον ἢ πράσσω ὑπάγω ὁ ἄνθρωπος προσεύχομαι ἐγώ · οὔτε γάρ , ἐκ δ τίς ἢ ἐκ ὅστις μεταβάλλω ἢ μεταβάλλω ἐγώ ἢ ψυχή , διαλέγω ἐν Ἑλλάς , καίτοι γηγυμνα , οὔτε δόξα περί ἐμαυτοῦ τοιοῦτος ἀποστέλλω , οὔτε εἰς λόγιος καί χρησμός ὁράω ἐξέρχομαι , αἵμων ὁ θεοχλουτεω φορά , οὐδέ οἶδα οὐδείς οὐδείς , ἐν ἧ δοκέω σύνειμι Ἀπολλώνιος θύω . ( 21 ) καίτοι πολύς ἄξιος ἕκαστος γίγνομαι , ὁράω δίδωμι ἐγώ , δίδωμι δέ οὗτος , μή νοσέω ὁ νοσέω , δίωτος μένω , δίος θείνω , ὕβρις ἐκπετᾶλῆσθαι , νόμος ῥαίνω . μιθὸς δέ ἐγώ μέν οὗτος ὑπάρχω ὁ βάλλω αὐτός αὐτός φαίνω , σύ δέ χαίρω πᾶς · ὥσπερ γάρ ὁ ὁ βοῦς ἐπιστάτης ὁ μή ἀφίημι αὐτός χαρίζομαι ὁ κτάομαι ὁ βοῦς , καί ὁ ὁ ποίμνιον ἐπιμελητής παιδινεω αὐτός εἰς ὁ παίω χῆρος , νόσος τε ἀφαιρέω μέλισσα ὁ νομεύς αὐτός , ὡς μή ἀπόλλυμι ὁ δεσπότης ὁ σμήνος , οὗτος ποῦ κάθω ὁ πολιτικός πάθος ἐλάττωμα σύ διορθόω ὁ πόλις , διό εἰμί καί θεός ἡγέομαι ἐγώ , σύ χείρ ἢ ἀπάτη ἔχω · ἐν προθυμία γάρ πού ἀκροάομαι ἐγώ , δείδω πράσσω , ἢ μή δοκέω θεός . ( 22 ) ἀλλά οὐ οὗτος ἀνίστημι , ὅτι οὐ εἰμί τις ἄνθρωπος πρός θεός συγγένεια , διά ὅς μόνος ζῷον θεός οἶδα , φιλοσοφέω δέ καί ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ φύσις καί ὅπῃ μετέχω ὁ θεῖον . φημί μέν οὖν καί ὁ εἶδος αὐτός θεός εἰκέναι , δις ἀγαλματοποιία ἑρμηνεύω καί χρῶμα , ὁ τε ἀρετή θεόθεν ἥκω ἐπί αὐτός πείθω καί ὁ μετέχω αὐτός ἀρχιλέους τε εἰμί καί θεῖος . διδάσκαλος δέ ὁ διάνοια οὗτος μή Ἀθηναῖος καλέω , ἐπεί ὁ Δίκαιος καί ὁ Ὀλύμπιος καί ὁ τοιοῦτος ἐπωνυμία πρῶτος τίθημι , θεός , ὡς ὁ εἰκός , ὅσος ἢ ἐπί ἄνθρωπος κεῖμαι , ἀλλά ὁ Ἀπόλλων ὁ ἐν ὁ Πυθώ . ( 23 ) ἀρκέω μέν γάρ εἰς ὁ ἱερόν αὐτός Λυκοῦργος ὁ ἐκ ὁ Σπάρτη ἄρτι γράφω αὐτός ὁ νόμος , ὅς ἢ Λακεδαίμων τάσσω , προσεῖπον δέ αὐτός δέ Ἀπόλλων βασανίζω ὁ περί αὐτός δόξα , ἐν ἀρχή ὁ χρησμός φάσκω ἀπομένω , πότερος χρή θεός ἢ ἄνθρωπος καλέω , Προτίων δέ ἀποφαίνω καί ψηφίζω ὁ ἐπωνυμία οὗτος ὡς ἀνήρ ἀγαθός . καί οὐδή ἐπί ὁ Λυκοῦργος ἀγών ἢ κίνδυνος ἐκ οὗτος παρά Λακεδαιμόνιος ὡς ἀδυνατίζω , ἐπεί καί ἐπίπληξις ὁ Πύθιος προσαργέω οὗτος , ἀλλά ἐμπίνω ὁ μαντεῖος , πείθω δήπου καί πρό ὁ χρησμός οὗτος . ( 24 ) ὁ δέ Ἰνδός καί Αἰγύπτιος οὗτος . Ἰνδός Αἰγύπτιος ὁ μέν ἄλλος συχοφραντους καί διαβάλλω αὐτός ὁ ἐπί ὁ πρᾶγμα δόξα , ὁ δέ λόγος , ὅς εἰς ὁ δημιουργός ὁ θεός