himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0034.2
XXIV . Συνφρᾶ δὲ τούτοις καὶ ὁ Δάμις περὶ τῶν ’Ερετριῶν ἀναγέγραφε . οἰκοῦσι γὰρ ἐν τῇ Μηνδιχῇ , Βαβυλῶνι οὐ πολὺ ἀπέχοντες , ἡμέρας δρομικῷ ἀνδρί , ἡ χώρα δ’ ἀπόλις · ἡ γὰρ Κισσία καὶ μὴ πᾶσα καὶ τι καὶ νομάδων ἐν αὐτῇ γένος , μικρὰ τῶν ἵππων ἀποδαινόντες . ἡ δὲ τῶν ’Ερετριῶν οἰκείατι μὲν τῶν ἄλλων μέση , περιδέδληπται δὲ ποταμῷ τάφρον , ἣν αὐτοὶ βαλεῖσθαι περὶ τῇ χώρῃ λέγονται , ταῖχος αὐτὴν ποιούμενοι πρὸς τοὺς ἐν τῇ Κισσίᾳ βαρβάρους . ὑπόμερος δ’ ἀσφάλτῳ ἡ χώρα καὶ πυκρὰ ἐμφυτεύεται , βεγγυτάτωται ο’ οἱ ἐκεῖθεν ἄνθρωποι · τὸ γὰρ φαλακρώδες ποτὸν ἐς πολλὰς τῶν σπλαγχνῶν ἴκανε . τρέφει δ’ αὐτοὺς λῶρος ἐν ὁρίοις τῆς χώμης , ὁ ὑπεραἴροντα τοῦ παρεσθορότος χωρίου σπαίρουσι τε καὶ ἠγοῦνται γῆν . ( 2 ) φασι δ’ ἀκούσαι τῶν ἐγχωρίων , ὡς ἐπτακόσιοι μὲν τῶν ’Ερετριέων πρὸς τοὺς ὀγδοήκοντα ἤλωσαν , οὔτι πού μάχῃ μοι πάντες · ἦν γὰρ τι καὶ θῆλυ ἐν αὐτοῖς γένος καὶ γεγηρακός , ἣν δ’ οἴμαι τι καὶ παιδία · τὸ γὰρ πολὺ τῆς ’Ερετρίας τὸν Καφρέα ἀνέφυγε καὶ ὅ τι ἀκρότατον τῆς Εὐβοίας . ἀνῆχθησαν δ’ ἄνδρες μὲν ἄμφι τοὺς τετρακοσίους , γυναῖκα δ’ ἴσους δέκα , οἱ δὲ λοιποὶ ἀπ’ Ἰωνίας τε καὶ Λυδίας ἀρξάμενοι διεφθάρησαν ἐλανθόμενοι ἄνω . λιθομιαν δ’ αὐτοῖς παρεχομένους τοῦ λῶρου καὶ τινες καὶ λιθουργοὺς εἰδότες τέχνας ἱερὰ τ’ ἐδείμαντο Ἑλληνικὰ καὶ ἀγορὰν , ὁπόσην εἰκὸς ἦν , ῥωμοὺς ο’ ἱδρύσαντο Δαρεῖω μὲν δύο , Ξέρξῃ δ’ ἕνα , Δαρείῳ δὲ πλείους . διετέλεσαν δ’ ἐς Δαρείδιον ἐτὴ μετὰ τὴν ἄλωσιν ὀκτὼ καὶ ὀγδοήκοντα γράφοντες τὸν Ἑλλήνων τρόπον , καὶ οἱ τάφοι δ’ οἱ ἀρχαῖοι σφῶν « δ δέινα τοῦ δεῖνος » γεγράφασται , καὶ τὰ γράμματα Ἑλλήνων μὲν , ἀλλ’ οὕτω ταῦτα ἰδεῖν φασι . καὶ ναῦς ἔνεχαραγμένας τοῖς τάφοις , ὡς ἕκαστος ἐν Εὐβοίᾳ ἐπὶ πορθμεύων ἢ πορφυρεύων ἢ θαλάττιον ἢ καὶ λιθουργὸν πράττων , καὶ τὸ καὶ ἐλεγείων ἀναγενοῦν γεγραμμένων ἐπὶ ναυσὶν τε καὶ ναυκλήρων σήματι ·
Lemmas: XXIV . Συνφρᾶ δέ οὗτος καί ὁ Δᾶμις περί ὁ ’Ερετριῶν ἀναγράφω . οἰκέω γάρ ἐν ὁ Μηνδιχῇ , Βαβυλών οὖον πολύς ἀπέχω , ἡμέρα δρομικός ἀνήρ , ὁ χώρα δέ άπολις · ὁ γάρ Κισσία καί μή πᾶς καί τίς καί Νομάς ἐν αὐτός γένος , μικρός ὁ ἵππος ἀποδαινόντες . ὁ δέ ὁ ’Ερετριῶν οἰκέω μέν ὁ ἄλλος μέσος , περιτρέχω δέ ποταμός τάφρος , ὅς αὐτός βάλλω περί ὁ χώρα λέγω , τάχος αὐτός ποιέω πρός ὁ ἐν ὁ Κίσσιος βάρβαρος . ὑπόμερος δέ ἄσφαλτος ὁ χώρα καί πυκρὰ ἐμφυτεύω , βεγγυτάτωται οὐ ὁ ἐκεῖθεν ἄνθρωπος · ὁ γάρ φαλακρώδες ποτόν εἰς πολύς ὁ σπλαγχνή ἱκάνω . τρέφω δέ αὐτός λῶρος ἐν ὅριον ὁ χῶμα , ὁ ὑπεραίρω ὁ παρεσθοροος χωρίον σπαίρω τε καί ἡγέομαι γῆ . ( 2 ) φημί δέ ἀκούω ὁ ἐγχώριος , ὡς ἑπτακόσιοι μέν ὁ Ἐρετριεύς πρός ὁ ὀγδοήκοντα ἁλίσκομαι , οὔτις πού μάχομαι ἐγώ πᾶς · εἰμί γάρ τίς καί θῆλυς ἐν αὐτός γένος καί γηράσκω , ὅς δέ οἴμη τίς καί παιδίον · ὁ γάρ πολύς ὁ ’Ερετρίας ὁ Καφρέα ἀναφεύγω καί ὅς τίς ἄκρος ὁ Εὔβοια . ἀνάγω δέ ἀνήρ μέν ἀμφί ὁ τετρακόσιοι , γυνή δέ ἴσος δέκα , ὁ δέ λοιπός ἀπό Ἰωνία τε καί Λυδίας ἄρχω διαφθείρω λανθάνω ἄνω . λιθοεις δέ αὐτός παρέχω ὁ λῶρος καί τις καί λιθουργός οἶδα τέχνη ἱερόv τε δέμω Ἑλληνικός καί ἀγορά , ὁπόσος εἰκός εἰμί , ῥώμη οὐ ἱδρύω Δαρεῖος μέν δύο , Ξέρξης δέ εἷς , Δαρεῖος δέ πλείων . διατελέω δέ εἰς δαρειδιος ἐτός μετά ὁ ἅλωσις ὀκτώ καί ὀγδοήκοντα γράφω ὁ Ἕλλην τρόπος , καί ὁ τάφος δέ ὁ ἀρχαῖος σφεῖς « δ Δείνα ὁ Δεῖνος » γράφω , καί ὁ γράμμα Ἕλλην μέν , ἀλλά οὗτος οὗτος ὁράω φημί . καί ναῦς ἐγχαράσσω ὁ τάφος , ὡς ἕκαστος ἐν Εὔβοια ἐπί πορθμεύω ἢ πορφυρεύω ἢ θαλάσσιος ἢ καί λιθουργός πράσσω , καί ὁ καί ἐλεγεῖον ἀναγίγνομαι γράφω ἐπί ναῦς τε καί ναύκληρος σῆμα ·