himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0158.2
III . Τοιαῦτα διαλεγόμενος καὶ ἑμβουλὸς τῶν διαλέξεων , ὥσπερ εἴωθε , ποιούμενος τοὺς καιροὺς ἐγύρει ἐπὶ Μέμνονος , ἠγεῖτο δ' αὐτὸς μειράκιον Αἰγύπτιον , ὅπερ οὐ τἀδ' ἀναγράφει Δάμις . Τιμασίῳ μὲν τῷ μαυραχίῳ τούτῳ ὄνομα ἦν , ἐφηβου δ' ἀρτι ὑπαπεῖν καὶ τὴν ὥραν ἐν' ἔρωτι . σωφρονοῦντι δ' αὐτῷ μητρυιὰ ἐρώσα ἐνέκειτο καὶ χαλεπὸν τὸν πατέρα ἐποίησεν , ἐυντιθείσα μὲν οὐδὲν ὧνπερ ἡ Φαειδρα , διαβάλλουσα δ' αὐτὸν ὡς ὀθλὺν καὶ ἐρασταὶς μᾶλλον ἢ γυναικὶ χαίροντα . ὁ δ' ἐκλιπὼν Ναύκρατιν ( ἐκεῖ γὰρ ταῦτ' ἐγίνετο ) περὶ Μέμνον διηπτε , καὶ ναῦν δ' ἤδη * ἀτοπον * ἐκείνην τὴν ἐναυχλιζομένην ἐν τῷ Νείλῳ . ( 2 ) ἰδὼν οὖν ἀναπλέοντα τὸν Ἀπολλώνιον καταπλέων αὐτὸς ἐνηνέχ τε , ὡς ἀνδρὸν σοφὸν εἴη τὸ πλήρωμα , ἑμβαλλόμενος τοῖς τριβείοις καὶ τοῖς βιβλίοις , οἷς προεσπουδαζον , καὶ ἰκέτευε προσδοῦναι οἱ τῆς τοῦ πλοῦ κοινωνίας ἐρώντι σοφίας . ὁ δ' Ἀπολλώνιος « σάφρως » ἔφη « ὁ νεανίσκος , » ὡς ἄνδρες , καὶ ἀξιοῦσθω ὧν δεῖται , » καὶ διήλθε τὸν περὶ τῆς μητρυιᾶς λόγον πρὸς τοὺς ἐγχὺς τῶν ἐταίρων ὑφαιμὺν τῷ τόνω προσπλάττων τὸν μειρακίου ἐπὶ . ὡς δὲ ζυγνῆσαν αἱ νῆες , μεταβὰς ὁ Τιμασίῳ καὶ πρὸς τὸν ἐαυτοῦ κυβερνήτην ἐπών τι ὑπὲρ τοῦ φόρτου προσεῖπε τοὺς ἀνδρας . χελύσας οὖν αὐτὸν ὁ Ἀπολλώνιος κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἵστησι « μειράκιον » ἔφη « Αἰγύπτιον , δοῦκας γὰρ τῶν ἐπιχωρίων εἶναι τις , τί σοι φαύλον ἢ τί χρηστὸν εἴργασται , λέγων , ὡς τῶν μὲν λύσις παρ' ἐμοὶ γένοιτο σοι δι' ἡλικίαν , τῶν δ' αὐ ἐπαινέσεις ἐμοὶ τε ἑμφυλοσοφήσης καὶ τοιούδε . » ( 3 ) δρῶν δὲ τὸν Τιμασίῳνα ἐρυθριῶντα καὶ μεταβάλλοντα τὴν ὀρμὴν τοῦ στόματος ἐκ το λέγει τι ἢ μή , θαυμῆ ἠρεῖδε τὴν ἐρώτησην , ὥσπερ οὐδεμιᾷ προηγούσει ἐς αὐτὸν κεχρημένος . ἀναθαρσήσας δ' ὁ Τιμασίῳ « ὦ θεοί » , ἔφη « τιν' ἐμαυτὸν ἐπῶ ; κακὸς μὲν γὰρ οὐκ εἰμί , ἀγαθὸν δ' εἰ γρὴ νομιζεσθαι με οὐκ οἶδα · τὸ γὰρ μὴ ἀδικεῖν οὔπω ἐπαίνω . » καὶ ὁ Ἀπολλώνιος « βαβαῖ » , ἔφη « μειράκιον , ὡς ἀπ' Ἰνδῶν μοι διαλέγη · ταυτὶ γὰρ καὶ Ἰάορχ δοκεῖ τῷ θεῷ . ἀλλὰ πῶς ταῦτα δοξάζεις , καὶ ὅτου ; φυλαξάμενὸ γὰρ ἡμᾶρπεν ἐοῦκας . » ( 4 ) ἐπεὶ δ' ἀρχαίμενος λέγειν , ὡς ἡ μητρυιὰ μὲν ἐπ' αὐτὸν φέροιτο , αὐτὸς δ' ἐρώτῃ ἐκσταί , βοὴ ἐγένετο ὡς δαιμονίως αὐτὰ τοῦ Ἀπολλωνίου προειπόντος , ὑπολαβὼν ὁ Τιμασίῳ « ὦ λώστοι » , ἔφη « τί πεπτόντες ; τοσοῦτον γὰρ ἀπέχει τὰ εἰρημένα θαύματος , ὅσον ὀματ γέλωτος . » καὶ ὁ Δάμις « ἑτέρων τι » ἔφη « ἐθαυμάσαμεν , ὁ μήπω γιγνώσκει . καὶ σὲ δέ , μειράκιον , ἐπαινῶμεν , ὅτι ὑμπεῖ σλεῖ λαμπρὸν εἰργάσθαι . » « Ἀφροδίτῃ δὲ ὕειε , ὁ μαυράκιον ; » ἤρετο ὁ Ἀπολλώνιος , καὶ ὁ Τιμασίῳ , « νὴ
Lemmas: III . τοιοῦτος διαλέγω καί ἑμβουλὸς ὁ διάλεξις , ὥσπερ εἴωθα , ποιέω ὁ καιρός γῦρις ἐπί Μέμνων , ἀγάω δέ αὐτός μειράκιον Αἰγύπτιος , ὅσπερ οὖον ὅδε ἀναγράφω Δᾶμις . Τιμάσιος μέν ὁ μαυραχιον οὗτος ὄνομα εἰμί , ἔφηβος δέ ἄρτι ὑπάπειμι καί ὁ ὥρα ἐν Ἔρως . σωφρονέω δέ αὐτός μητρυιά ἐράω ἔγκειμαι καί χαλεπός ὁ πατήρ ποιέω , ὐντίθημι μέν οὐδείς ὅσπερ ὁ φαειδραω , διαβάλλω δέ αὐτός ὡς ὀθλὺν καί ἐραστής μᾶλλον ἢ γυνή χαίρω . ὁ δέ ἐκλείπω Ναύκρατις ( ἐκεῖ γάρ αὐτός γίγνομαι ) περί Μέμνων διαπέτομαι , καί ναῦς δέ ἤδη * ἄτοπος * ἐκεῖνος ὁ ἐναυχλιζομένην ἐν ὁ Νεῖλος . ( 2 ) εἶδον οὖν ἀναπλέω ὁ Ἀπολλώνιος καταπλέω αὐτός φέρω τε , ὡς Ἄνδρος σοφός εἰμί ὁ πλήρωμα , ἐμβάλλω ὁ τριβείοις καί ὁ βιβλίον , ὅς προσπουδαζω , καί ἱκετεύω προσδίδωμι ὁ ὁ ὁ πλόος κοινωνία ἐράω σοφία . ὁ δέ Ἀπολλώνιος « σαπρός » φημί « ὁ νεανίσκος , » ὡς ἀνήρ , καί ἀξιόω ὅς δήω , » καί διέρχομαι ὁ περί ὁ μητρυιά λόγος πρός ὁ ἐγχέω ὁ ἑταῖρος υφαιμυς ὁ τόνος προσπλάσσω ὁ μειράκιον ἐπί . ὡς δέ ζεύγνυμι ὁ ναῦς , μεταβαίνω ὁ Τιμάσιος καί πρός ὁ ἑαυτοῦ κυβερνήτης ἔπειμι τίς ὑπέρ ὁ φόρτος προσεῖπον ὁ ἀνήρ . χελυσος οὖν αὐτός ὁ Ἀπολλώνιος κατά ὀφθαλμός αὐτός ἵστημι « μειράκιον » φημί « Αἰγύπτιος , δούξ γάρ ὁ ἐπιχώριος εἰμί τις , τίς σύ φαῦλος ἢ τίς χρηστός ἐργάζομαι , λέγω , ὡς ὁ μέν λύσις παρά ἐγώ γίγνομαι σύ διά ἡλικία , ὁ δέ αὖος ἐπαινέω ἐγώ τε εμφυλοσοφημι καί τοιόσδε . » ( 3 ) δράω δέ ὁ Τιμασίων ἐρυθριάω καί μεταβάλλω ὁ ὁρμή ὁ στόμα ἐκ ὁ λέγω τίς ἢ μή , θαυμῆ ἐρείδω ὁ ἐρωτάω , ὥσπερ οὐδείς προηγουω εἰς αὐτός χράομαι . ἀναθαρσέω δέ ὁ Τιμάσιος « εἰμί θεός » , φημί « τις ἐμαυτοῦ ἔπειμι ; κακός μέν γάρ οὐ εἰμί , ἀγαθός δέ εἰμί γρά νομίζω ἐγώ οὐ οἶδα · ὁ γάρ μή ἀδικέω οὔπω ἔπαινος . » καί ὁ Ἀπολλώνιος « βαβαί » , φημί « μειράκιον , ὡς ἀπό Ἰνδός ἐγώ διαλέγω · οὗτος γάρ καί Ἰάορχ δοκέω ὁ θεός . ἀλλά πῶς οὗτος δοξάζω , καί ὅστις ; φυλάσσω γάρ ἡμᾶρπεν ἔοικα . » ( 4 ) ἐπεί δέ ἄρχω λέγω , ὡς ὁ μητρυιά μέν ἐπί αὐτός φέρω , αὐτός δέ ἐρωτάω ἐξίστημι , βοή γίγνομαι ὡς δαιμόνιος αὐτός ὁ Ἀπολλώνιος προεῖπον , ὑπολαμβάνω ὁ Τιμάσιος « εἰμί λώστοι » , φημί « τίς πτω ; τοσοῦτος γάρ ἀπέχω ὁ εἴρω θαῦμα , ὅσος ὀματ γέλως . » καί ὁ Δᾶμις « ἕτερος τίς » φημί « θαυμάζω , ὁ μήπω γιγνώσκω . καί σύ δέ , μειράκιον , ἐπαινέω , ὅτι ὑμπεῖ σλεῖ λαμπρός ἐργάζομαι . » « Ἀφροδίτη δέ ὕω , ὁ μαυράκιον ; » ἔρομαι ὁ Ἀπολλώνιος , καί ὁ Τιμάσιος , « νή