himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0445.2
μεν . ἡ μὲν θάλαττα , ὡς δρᾶς , πολλή , νῆσοι δ' ἐν αὐτῇ , μὰ Δι' οὐ Λέσβος , οὐδ' Ἴμβρος ἢ Λήμνος , ἀλλ' ἀγελαιαὶ καὶ μικραὶ , καθάπερ χώμαι τινες ἢ σταθμοὶ ἢ νῆ Δι' ἐπαύλια τῆς θαλάττης . ( 2 ) ἡ μὲν δὴ πρώτη σφῶν ἐρωμὴ τ' ἐστὶ καὶ ἀπότομος καὶ τευχῆρης τὴν φύσιν , ἀκρονηχίαν ἐξαιροῦσα πανόπτη Ποσειδῶνι , καταρρόους τε καὶ ὑγρά καὶ τὰς μελίττας βόσκουσα δρείοις ἀνδράσιν , ὧν δρέπεσθαι καὶ τὰς Νηρηϊδας εἴκός , ὅταν τῇ θαλάττῃ ἐπικαίψωσι . τὴν δὲ νῆσον τὴν ἑφεξῆς ὑπτιὰν τε καὶ γεωδὴ οὖσαν οἰκοῦσι μὲν ἀλιεῖς τε καὶ γεωργοὶ ἄμα , ἐμβαλλόνται δ' ἀγορὰν ἀλλήλοις οἱ μὲν τῶν γεωργουμένων , οἱ δ' ὧν ἤρρευσαν , Ποσειδῶ δὲ τούτων γεωργῶν ἐπ' ἀρότρου καὶ ζεύγους ἵδρυνται λογιούμενοι αὐτῷ τὰ ἐκ τῆς γῆς , ὡς δὲ μὴ σφόδρ' ἠρεῖωσεν ὁ Ποσειδῶν φαίνοιτο , πρώρα ἐμβέβληται τῷ ἀρότρῳ , καὶ τὴν γῆν ῥήγνυσιν σὐν πλέον . ( 3 ) αἱ δ' ἐγώμεναι τούτων νῆσοι δύο μία μὲν δῆμος ποτ' ἦσαν , βραχεῖα δ' ὑπὸ τοῦ πελάγεως μέση ποταμοῦ ἐορσ ἐαυτὴς ἀπηγμένη , τοῦτ' ἐστὶ σοι καὶ παρὰ τῆς γραφῆς , ὡ παῖ , γιγνώσκειν · τὰ γὰρ ἐσχισμένα τῆς νήσου παραπλησίω ποὺ δρᾶς καὶ ἀλλήλοις ἔμμετρα καὶ οἷα ἐναρμόσαι κοῖλα ἐκκευμένα . τοῦτο καὶ ἡ Εὐρώπη ποτὲ περὶ τὰ Τέμπη καὶ Θερμαλικά ἐπαθεν . οἰσμοὶ γὰρ δὴ κάκεινην ἀναπτύζαντες τὴν ἀρμονίαν τῶν ὄρων ἐναπεσπηχάντο τοῖς τμήμασι , καὶ πετρῶν τ' ὀλοὶ φαίνει ἐπὶ παραπλησίω τοῖς ἐξῆρμοσμένοις σφῶν πέτραις , ὕλη δ' , ὁπόταν σμιοσθῶν τῶν ὄρων ἐπὶπεσθαι εἴκός , οὐπω ἀδηλὸς λείπονται γὰρ δὴ ἐθ' αἱ εὐναὶ τῶν δένδρων . τὸ μὲν δὴ τῆς νήσου πάθος τοιούτων ἠγόμθα , ζεύγμα δ' ὑπὲρ τοῦ πορθμοῦ βέβληται , ὡς μίαν ὑπ' αὐτοῦ φαίνεσθαι , καὶ τὸ μὲν ὑποπλεῖται τοῦ ζεύγματος , τὸ δ' ἀμαξεύεται · δρᾶς γὰρ πούτους διαφοιτοῦντας αὐτό , ὡς ὁδοιπόροι τ' εἰσι καὶ ναῦται . ( 4 ) τὴν δὲ νῆσον , ὡ παῖ , τὴν πλησίον θαῦμα ἠγόμθα · πῦρ γὰρ δὴ ὑποτύει αὐτὴν πᾶσαν σήραγγάς τε καὶ μυχοὺς ὑποδεδοὺς τῆς νήσου , δι' ὧν ὧσπερ σύλων ἡ φλόξ διεκπαίει , βύακας τ' ἐργάζεται δεινοὺς , παρ' ὧν ἐκπίπτουσι ποταμοὶ πυρὸς μεγάλοι τε καὶ τῇ θαλάττῃ ἐπικυμαινόντες . καὶ φιλοσοφεῖν μὲν βουλομένω τὰ τοιαῦτα νῆσος ἀσφαλτοῦ καὶ θείου παρεχομένη φύσιν , ἐπειδὰν ὑφ' ἄλλος ἀναδροσθῇ , πολλοῖς ἐκπυροῦται πνεύμασι , τὰ τὴν ὕλην ἐξερείζοντα παρὰ τῆς θαλάττης ἀνασπῶσα · ἡ γραφὴ δὲ τὰ τῶν ποιητῶν ἐπαινοῦσα καὶ μύθων τῇ νήσῳ ἐπιγράφει , γίγαντα μὲν βεβλησθαι ποτ' ἐνταῦθα , δυσθανατοῦντι δ' αὐτῷ τὴν νῆσον ἐπενεχθῆναι δεσμοῦ ἐνεκεν , εἰκέν δὲ μέμψω αὐτόν , ἀλλ' ἀναμάγεσθαι ὑπὸ τῆς γῆς ὅντα καὶ τὸ πῦρ τοῦτο ξυν ἀπειλῇ ἐκπενν . ( 5 ) τοῦτ' ἐδὲ καὶ τῶν Ἵνυρῶ φασιν ἐν Σικελίᾳ βούλεσθαι καὶ τὸν Ἴγνάλαδον ἐν Ἵταλίᾳ ταύτῃ , ὡς ἠπεροῖ τε καὶ νῆσοι πιέζουσιν αὐτούς μὲν τεθνεώτας , δεῖ δ' ἀποθνῄσκοντας . ἐστὶ δὲ σοι , ὡ παῖ , μηδ' ὁπολειφθῆναι δόξαι τῆς μάγης ἐς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους ἀποβλέψαντι · τὰ γὰρ ἐπ' αὐτῆς φαίνόμενα ὁ Ζεὺς ἀφήσει κεραυνούς ἐπὶ τῶν γίγαντα ,
Lemmas: μέν . ὁ μέν θάλασσα , ὡς δράω , πολύς , νῆσος δέ ἐν αὐτός , μά διά οὖον Λέσβος , οὐδέ Ἴμβρος ἢ Λήμνος , ἀλλά ἀγελαῖος καί μικρός , καθάπερ χόω τις ἢ σταθμός ἢ νῆ διά ἐπαύλιον ὁ θάλασσα . ( 2 ) ὁ μέν δή πρῶτος σφεῖς ἐρωμὴ τε εἰμί καί ἀπότομος καί τευχήρης ὁ φύσις , ἀκρονηχίαν ἐξαιρέω πάνοπτος Ποσειδῶν , κατάρροος τε καί ὑγρός καί ὁ μέλισσα βόσκω δρείοις ἀνήρ , ὅς δρέπω καί ὁ Νηρῇς εἰκός , ὅταν ὁ θάλασσα ἐπικαίω . ὁ δέ νῆσος ὁ ἐφεξῆς ὕπτιος τε καί γεώδης εἰμί οἰκέω μέν ἁλιεύς τε καί γεωργός ἄμη , ἐμβάλλω δέ ἀγορά ἀλλήλων ὁ μέν ὁ γεωργέω , ὁ δέ ὅς ῥέω , Ποσειδῶν δέ οὗτος γεωργός ἐπί ἄροτρον καί ζεῦγος ἱδρύω λογίζομαι αὐτός ὁ ἐκ ὁ γῆ , ὡς δέ μή σφόδρα ἐρείδω ὁ Ποσειδῶν φαίνω , πρώρα ἐμβάλλω ὁ ἄροτρον , καί ὁ γῆ ῥήγνυμι σῦς πλέω . ( 3 ) ὁ δέ γιγνώσκω οὗτος νῆσος δύο εἷς μέν δῆμος πρός εἰμί , βραχύς δέ ὑπό ὁ πέλαγος μέσος ποταμός εἴρω ἑαυτοῦ ἀπάγω , οὗτος εἰμί σύ καί παρά ὁ γραφεύς , εἰμί παῖς , γιγνώσκω · ὁ γάρ σχίζω ὁ νῆσος παραπλήσιος πού δράω καί ἀλλήλων ἔμμετρος καί οἷος ἐναρμόζω κοῖλος ἐκκύω . οὗτος καί ὁ Εὐρώπη ποτέ περί ὁ Τέμπη καί Θερμαλικά πάσχω . οἰσμός γάρ δή ἐκεῖνος ἀναπτύω ὁ ἁρμονία ὁ σύργαστρος ἐναπεσπηχάντο ὁ τμῆμα , καί πέτρα τε ὀλός φαίνω ἐπί παραπλήσιος ὁ ἐξαρμόζω σφεῖς πέτρα , ὕλη δέ , ὁπόταν σμιοσθῶν ὁ σύργαστρος ἐπιπίπτω εἰκός , οὔπω ἄδηλος λείπω γάρ δή ἔτι ὁ εὐνή ὁ δένδρον . ὁ μέν δή ὁ νῆσος πάθος τοιοῦτος ἄγω , ζεύγμα δέ ὑπέρ ὁ πορθμός βάλλω , ὡς εἷς ὑπό αὐτός φαίνω , καί ὁ μέν ὑποπλέω ὁ ζεῦγμα , ὁ δέ ἁμαξεύω · δράω γάρ Πουτούς διαφοιτάω αὐτός , ὡς ὁδοιπόρος τε εἰμί καί ναύτης . ( 4 ) ὁ δέ νῆσος , εἰμί παῖς , ὁ πλησίος θαῦμα ἄγω · πῦρ γάρ δή ὑποθύω αὐτός πᾶς σῆραγξ τε καί μυχός ὑποδείδω ὁ νῆσος , διά ὅς ὡς σῦλον ὁ φλόξ διεκπαίω , βυακη τε ἐργάζομαι δεινός , παρά ὅς ἐκπίπτω ποταμός πυρός μέγας τε καί ὁ θάλασσα ἐπικυμαίνω . καί φιλοσοφέω μέν βούλομαι ὁ τοιοῦτος νῆσος ἄσφαλτος καί θεῖον παρέχω φύσις , ἐπειδάν ὑπό ἄλλος ἀνατρέχω , πολύς ἐκπυρόω πνεῦμα , ὁ ὁ ὕλη εξερειθεριζω παρά ὁ θάλασσα ἀνασπάω · ὁ γραφή δέ ὁ ὁ ποιητής ἐπαινέω καί μῦθος ὁ νῆσος ἐπιγράφω , Γίγας μέν βάλλω πρός ἐνταῦθα , δυσθανατέω δέ αὐτός ὁ νῆσος ἐπιφέρω δεσμός ἕνεκα , ἵημι δέ μέμφομαι αὐτός , ἀλλά ἀναμάσσω ὑπό ὁ γῆ ὅντα καί ὁ πῦρ οὗτος σῦς ἀπειλέω ἐκπίνω . ( 5 ) οὗτος ἐδέ καί ὁ Ἵνυρῶ φημί ἐν Σικελία βούλομαι καί ὁ Ἴγνάλαδον ἐν Ἰταλία οὗτος , ὡς ἀπεῖπον τε καί νῆσος πιέζω αὐτός μέν θνῄσκω , δεῖ δέ ἀποθνήσκω . εἰμί δέ σύ , εἰμί παῖς , μηδέ οπολειπω δόξα ὁ Μάγης εἰς ὁ κορυφή ὁ ὄρος ἀποβλέπω · ὁ γάρ ἐπί αὐτός φαίνω ὁ Ζεύς ἀφίημι κεραυνός ἐπί ὁ Γίγας ,