himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0191.2
XIII . « Ἡττηθεὶς δ’ ὁ Δάμις τῶν τοῦ Δημογρηρίου λόγων « ἀλλὰ σὺ γε = ἔφη = φίλος ἀνδρὶ παρὼν γένοιτο ἂν ἀγαθὸν τι τούτῳ μέγα · ἐμοῦ γὰρ σμικροῦ λόγου , εἰ ἐμβουλεύοιμι αὐτῷ μὴ κυδιώτειν ἐς ὀφελὰ ζῆν , μηδ’ ἀναρριπτεῖν πρὸς τυραννίδα , ἧς οὐ χαλεπωτέρα ἐνομίσθη , τῆς γοῦν ὁδοῦ τῆς ἐνταῦθα , εἰ μὴ σοι ἐυνέτυχον , οὐδὲ τὸν νοῦν ἐγύγνωσκον · ἐπομαι μὲν γὰρ αὐτὸ θάττον ἢ ἑαυτὴ τις · εἰ δ’ ἠρωῖ μέ , ποῖ πλεῦν ἢ ἐφ’ ὅ τι , καταπελάστος ἐγὼ πρὸς πλοῦν Σικελιὰκ μὲν πελάγη καὶ Τυρρηνικοὺς κόλπους ἀναμετρήων , οὐκ εἰδὼς δ’ ὑπὲρ ὅπου . καὶ εἰ μὴ ἐκ προρρησάμεν ἐκινδύνευον , εἴχον ἂν πρὸς τοῦς ἐρωτῶντας λέγειν , ὡς Ἀπολλώνιον μέν θανάτου ἐφρά , ἐγὼ δ’ ἀντεασθὲς ἐμπελῶν ἐπεὶ δ’ οὐδὲν ὁῖδα , ἐμὸν ἤδη λέγειν , ὑπὲρ ὧν οἶδα . λέξω δ’ αὐτὸ ὑπὲρ τάνδρός . ( a ) εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ ἀποθάνοιμι , οὐτω δεῖνὰ φιλοσοφία πελαστεῖ · σκευοφόρος γὰρ ἐκαμαρὸν στρατιώτου γενναίου λόγου ἀξιούμενος , ὅτι τοιοῦθ’ ἐπομοι · εἰ δ’ ἔσται τις , ὃς ἀποκτενεῖ τούτων ( εὐπορώς ) αἱ τυραννίδες τὰ μὲν ἐνθυμείται , τὰ δ’ ἐξάσει , ) τρόπαιον μὲν οἴμαι κατὰ φιλοσοφίας ἐστήξει ἀφαλείσιος περὶ τῷ ἀριστ’ ἀνθρώπων φιλοσοφήσαντι . πολλοὶ δ’ Ἄνυστοι καὶ’ ἡμῶν καὶ Μέλητοι , γραφαὶ δ’ αἱ μὲν ἔνθεν , αἱ δ’ ἐκεῖθεν ἐπὶ τοὺς Ἀπολλωνίῳ συγγενεσμένους , ὅκ’ ὁ μέν τις ἐγέλασε καὐλαπτωμένου τῆς τυραννίδος , ὁ δ’ ἐπέρρωσε λέγοντος , ὁ δ’ ἐνέδυκε λέζα τι , ὁ δ’ ἀπήλυθε ξυν ἐπαίνων ὧν ἤκουσεν . ἐγὼ δ’ ἀπολυνήκειν μὲν ὑπὲρ τῆς φιλοσοφίας οὕτω φημὶ δεῖν , ὡς ὑπὲρ ἱερῶν καὶ τεῖχων καὶ τάφων · ὑπὲρ σωτηρίας γὰρ τῶν τοιούδε πολλοὶ καὶ ὀνομαστοὶ ἄνδρες ἀποθανεῖν ἠσπάσαντο , ὡς δ’ ἀπολέσχει φιλοσοφίαν μήτ’ ἐγὼ ἀποθάνοιμι , μηδ’ ὅστις ἐκεῖνης τε καὶ Ἀπολλωνίου ἐφρά . »
Lemmas: XIII . « ἡσσάομαι δέ ὁ Δᾶμις ὁ ὁ Δημογρηρίου λόγος « ἀλλά σύ γε = φημί = φίλος ἀνήρ πάρειμι γίγνομαι εἄν ἀγαθός τίς οὗτος μέγας · ἐγώ γάρ μικρός λόγος , εἰμί ἐμβουλεύω αὐτός μή κυδιάω εἰς ὀφελός ζῶ , μηδέ ἀναρρίπτω πρός τυραννίς , ὅς οὖον χαλεπός νομίζω , ὁ γοῦν ὁδός ὁ ἐνταῦθα , εἰμί μή σύ ευεντυγχανω , οὐδέ ὁ νόος ἐγύγνωσκον · ἕπω μέν γάρ αὐτός ταχύς ἢ ἑαυτοῦ τις · εἰμί δέ ἥρως ἐγώ , ποῖ πλεῦν ἢ ἐπί ὅς τίς , καταπελάστος ἐγώ πρός πλόος Σικελικός μέν πέλαγος καί τυρρηνικός κόλπος ἀναμετρέω , οὐ εἰδοί δέ ὑπέρ ὅπου . καί εἰμί μή ἐκ προρρήγνυμι κινδυνεύω , ἔχω εἄν πρός ὁ ἐρωτάω λέγω , ὡς Ἀπολλώνιος μέν θάνατος φρά , ἐγώ δέ ἀντιάζω ἐμπελάω ἐπεί δέ οὐδείς οἶδα , ἐμός ἤδη λέγω , ὑπέρ ὅς οἶδα . λέγω δέ αὐτός ὑπέρ ἀνήρ . ( a ) εἰμί μέν γάρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , οὗτος δεῖνα φιλοσοφία πελάζω · σκευοφόρος γάρ κάμαρος στρατιώτης γενναῖος λόγος ἀξιόω , ὅτι τοιούτος ἐπόμνυμι · εἰμί δέ εἰμί τις , ὅς ἀποκτείνω οὗτος ( εὔπορος ) ὁ τυραννίς ὁ μέν ἐνθυμέομαι , ὁ δέ ἐξάγω , ) τρόπαιον μέν οἴμη κατά φιλοσοφία ἵστημι αφαλειθεος περί ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος φιλοσοφέω . πολύς δέ ἀνυστής καὶι ἐγώ καί Μέλητος , γραφή δέ ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἐκεῖθεν ἐπί ὁ Ἀπολλώνιος συγγίγνομαι , ὅτε ὁ μέν τις γελάω καὐλαπτωμένου ὁ τυραννίς , ὁ δέ ἐπιρρώννυμι λέγω , ὁ δέ ἐνδύω λέζα τίς , ὁ δέ ἀπέρχομαι σῦς ἔπαινος ὅς ἀκούω . ἐγώ δέ ἀπολύω μέν ὑπέρ ὁ φιλοσοφία οὗτος φημί δήω , ὡς ὑπέρ ἱερός καί τεῖχος καί τάφος · ὑπέρ σωτηρία γάρ ὁ τοιόσδε πολύς καί ὀνομαστός ἀνήρ ἀποθνῄσκω ἀσπάζομαι , ὡς δέ ἀπολέγω φιλοσοφία μήτε ἐγώ ἀποθνῄσκω , μηδέ ὅστις ἐκεῖνος τε καί Ἀπολλώνιος φρά . »