himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0054.3
II . Προσιόντας δὲ τῇ Καυκάσῳ φασιν εὐωσθετέρας τὰς τῆς αὐδᾶσθαι . τὸ δ’ ὄρος τοῦτ’ ἀρχὴν ποιούμεθα Ταύρου τοῦ δι’ Ἀρμενίας τε καὶ Κιλικῶν ἐπὶ Παμφιλίας καὶ Μυκάλην στεῖχοντος , ἡ τελευταῖα ἐς θάλασσαν , ἣν Κῆρες οἰκοῦσι , τέρμα τῷ Καυκάσῳ νομίζζοιτ’ ἄν , ἀλλ’ οὐχ , ὡς ἐνοὶ φασιν , ἀρχή · τὸ τε γὰρ τῆς Μυκάλης ὕψος οὐπω μέγα καὶ αἱ ὑπερβολαὶ τοῦ Καυκάσου τοσούτων ἀνεστάσιν , ὡς σχίζεσθαι περὶ αὐτὰς τὸν ἅλιον . περιβάλλει δὲ Ταύρῳ ἐτέρῳ καὶ τὴν ὁμορὸν τῇ Ἰνδικῇ Σκυθίαν πᾶσαν κατὰ Μαϊωτίν τε καὶ ἀριστερὸν Πόντον , σταδίων μάλιστα δισμυρίων μήκος · τοσούτον γὰρ ἐπέχει μακρὸν τῆς γῆς τῶν τοῦ Καυκάσου · τὸ δὲ περὶ τοῦ ἐν τῇ ἡμεδαπῇ Ταύρου λεγόμενον , ὡς διερτὴν Ἀρμενίαν πορευοῦτο , χρόνῳ ἀπιστηλὲν πιστοῦνται λοιπὸν αἱ παράδελαι , ὡς οἱ’ ἀλισκομέναι ἐν τῇ Παμφυλίᾳων ἀρωματοφόροι . χαίρουσι γὰρ τοῖς ἀρώμασι κάκ πολλοὺς τὰς ὁμὰς ἔλκουσαι φοιτῶσιν ἐξ Ἀρμενίας διὰ τῶν ὀρῶν πρὸς τὸ δάκρυον τοῦ στύραχος , ἐπειδὰν ὁ τ’ ἀνεμοὶ ἀπ’ αὐτοῦ πνεύσωσι καὶ τὰ δένδρα ὀπωδὴ γένῃται . ( 2 ) καὶ ἀλιναὶ ποτὲ φασιν ἐν τῇ Παμφυλίᾳ πάρδαλιν στρεπτῷ ἄμα , ὅν περὶ τῇ δέρῃ ἔφερε · χρυσοῦς δ’ ἦν καὶ ἐπεγέγραπτο Ἀρμενίοις γράμμασι · « βασιλεὺς Ἀρσάκης θεῷ Νυσίᾳ . » βασιλεὺς μὲν δὴ Ἀρμενίας τὸτ’ ἦν Ἀρσάκης , καὶ αὐτὸς οἴμαι ἰδὼν τὴν πάρδαλιν ἀνῆκε τῷ Διονύσῳ διὰ μέγεθος τοῦ θηρίου . Νύσιος γὰρ ὁ Διόνυσος ἀπὸ τῆς ἐν Ἰνδοῖς Νύσης Ἰνδοῖς τ’ ἀνομάζεται καὶ πᾶσι τοῖς πρὸς ἀκτίνα ἐθνέσιν . ἡ δὲ χρόνῳ μὲν τινα ἐπεῖσυχὴ ἀνθρώπων καὶ χείρα ἠγέστο ἐπαφοιμένην τε καὶ καταψῶσαν , ἐπεὶ δ’ ἀνόστρησεν αὐτὴν ἔαρ , ὅτε δὴ ἀροδίσιον ἤττου καὶ παράδελαι , ἀνέθορεν ἐς τὰ ὄρη πόθῳ ἀράνων ὡς εἶχε τοῦ χώρμου καὶ ἤλω περὶ τὸν κάτω Ταύρον ὑπὸ τοῦ ἀρώματος ἐλκθεῖσα . ὁ δὲ Καύκασος ὁρίζει μὲν τὴν Ἰνδικὴν τε καὶ Μηδικὴν , καθίστησι δ’ ἐπὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλατταν ἐτέρῳ ἀγκώνι .
Lemmas: II . πρόσειμι δέ ὁ Καύκασος φημί εὐωσθετέρας ὁ ὁ αὐδάω . ὁ δέ ὄρος οὗτος ἀρχή ποιέω Ταῦρος ὁ διά Ἀρμένιος τε καί Κίλιξ ἐπί Παμφιλία καί Μυκάλη στείχω , ὁ τελευταῖος εἰς θάλασσα , ὅς Κήρ οἰκέω , τέρμα ὁ Καύκασος νομίζω ἄν , ἀλλά οὐ , ὡς ἕνος φημί , ἀρχή · ὁ τε γάρ ὁ Μυκάλη ὕψος οὔπω μέγας καί ὁ ὑπερβολή ὁ Καύκασος τοσοῦτος ἀνίστημι , ὡς σχίζω περί αὐτός ὁ ἥλιος . περιβάλλω δέ Ταῦρος ἔς καί ὁ ὅμορος ὁ Ἰνδική Σκυθία πᾶς κατά Μαιῶτις τε καί ἀριστερός Πόντος , στάδιος μάλιστα δισμύριοι μήκος · τοσοῦτος γάρ ἐπέχω μακρός ὁ γῆ ὁ ὁ Καύκασος · ὁ δέ περί ὁ ἐν ὁ ἡμεδαπός Ταῦρος λέγω , ὡς διερτὴν Ἀρμένιος πορεύω , χρόνος ἀπιστηλὲν πιστόω λοιπός ὁ παράδελαι , ὡς οἶς ἁλίσκομαι ἐν ὁ Παμφύλιος ἀρωματοφόρος . χαίρω γάρ ὁ ἄρωμα κατά πολύς ὁ ὁμάς ἕλκω φοιτάω ἐκ Ἀρμένιος διά ὁ ὄρος πρός ὁ δάκρυ ὁ στύραξ , ἐπειδάν ὁ τε ἄνεμος ἀπό αὐτός πνέω καί ὁ δένδρον οπώδης γίγνομαι . ( 2 ) καί ἅλινος ποτέ φημί ἐν ὁ Παμφυλία πάρδαλις στρεπτός ἄμη , ὅς περί ὁ δέρω φέρω · χρύσεος δέ εἰμί καί ἐπιγράφω Ἀρμένιος γράμμα · « βασιλεύς Ἀρσάκης θεός Νυσία . » βασιλεύς μέν δή Ἀρμένιος τότε εἰμί Ἀρσάκης , καί αὐτός οἴμη εἶδον ὁ πάρδαλις ἀνίημι ὁ Διόνυσος διά μέγεθος ὁ θηρίον . Νύσιος γάρ ὁ Διόνυσος ἀπό ὁ ἐν Ἰνδός Νῦσα Ἰνδός τε ἀνομάζεται καί πᾶς ὁ πρός ἄκτινος ἔθνος . ὁ δέ χρόνος μέν τις ἐπεῖσυχὴ ἄνθρωπος καί χείρ ἄγω φαίνω τε καί καταψάω , ἐπεί δέ ἀνόστρησεν αὐτός ἔαρ , ὅτε δή ἀροδίσιον Ήττου καί παράδελαι , ἀνά-θρῴσκω εἰς ὁ ὄρος πόθος ἀράνων ὡς ἔχω ὁ χώρμου καί ἦλον περί ὁ κάτω Ταῦρος ὑπό ὁ ἄρωμα ἕλκω . ὁ δέ Καύκασος ὁρίζω μέν ὁ Ἰνδικός τε καί Μηδικός , καθίστημι δέ ἐπί ὁ ἐρυθρός θάλασσα ἔς ἀγκών .