himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0169.1
XIII . Διαπτάσας δὲ Θεσπεσίων τὰ τοιαῦτα χαίρει , ἔφη « Ἀπολλώνιε , ὅτι ἀχὴ ὑπὲρ ὧν ἠκούσας · καὶ γὰρ ἂν καὶ ἡμῖν ἐγγυησάκοις ἀχθομένοις ὑπὲρ ὧν διέβαλες τὴν δεῦρο σοφίαν , οὐδ’ ἐς πειρὰν πω αὐτῆς ἀφῖγμένος . » δ δ’ ἐκπλαγεὶς μὲν ὑπὸ τοῦ λόγου πρὸς βραχὺ τῷ μηδ’ ἀκροχόαντι πω τὰ περὶ τὸν Θρασύβουλον τε καὶ τὸν Εὐφράτην , ἐμμεδαλὼν δ’ , ὥσπερ εἴωθε , τὸ γεγονός , « Ἰνδοὶ δ’ , » εἶπεν , « ὦ Θεσπεσίων , οὐκ ἂν τοῦτ’ ἐπαθον , οὐδ’ ἂν προσέσχον Εὐφράτῃ , καλῦντι ταῦτα · σοφοὶ γὰρ προηγύνασκειν . ἐγὼ δ’ ἴδιον μὲν ἐμαυτοῦ πρὸς Εὐφράτην διηνέγην οὐδέν , χρημάτων δ’ ἀπάγων αὐτὸν καὶ τοῦ μὴ ἐπαινεῖν τὸ ἐξ ἀπαντος κέρδος οὐτ’ ἐπιτρέπειν ἐμβουλεύειν ἐξοῦς οὐτ’ ἐκεῖνον δυνατά , καὶ Δαῖγρον δ’ ἠγεῖται ταῦτα κοῦκ ἀνίσιναι δέι τι κατ’ ἐμοῦ ἐυντιθαίς . ( 2 ) ἐπεὶ δὲ πιθανὸς ὧν ἐδοξε τοῖσδὶν διαβαλεῖν ἡμᾶς , ἐνθυμοῦθε , ὡς προτέροις ἡμῖς ἐμοῦ διεβλεχεν . ἄμολ γὰρ κινδύνω μὲν καὶ περὶ τὸν διαβεβλησόμενον οὐ σμικροὶ φαίνονται ( μισήσεται γὰρ πω ἀδίκων οὐδέν ) , ὀλεῖσθαι δὲ κινδύνων οὐδ’ ὅ τι διαβολῶν ἀχρῶσταιμενοι δοκοῦσιν , εἰ πρῶτον μὲν ἀλῶσονται ψευδολογίαν τιμῶντες καὶ ἀξιοῦντες αὐτὴν ὧνπερ τὴν ἀλήθειαν , ἔπειτα κουφότητα καὶ εὐαγωγίαν ( ἥτταθαι δὲ τούτων καὶ μακρακίω αἰσχρόν ) , φθονεῖν τε ὁδοῦσιν διδάσκαλον ἀκοῆς ἀδὶκου ποιούμενοι τὸν φθόνον , αὐτοὶ τε μᾶλλον ἔνοχοι ταῖς διαβολαῖς , ἃς ἐφ’ ἑτέρων ἀληθεῖς γίνονται . ( 3 ) αἱ γὰρ τῶν ἀνθρώπων φύσεις ἐτοιμότεραι ὁρᾶν , ἢ μὴ ἀπιστοῦσιν . μὴ τυραννεῖν εἴποι ἔτοιμος ταῦτα , μηδὲ προστατὰν δήμω , τυραννὴς γὰρ καὶ ἡ δημοκρατία ὑπ’ αὐτοῦ ἔσται , μηδὲ δικαστεῖν , ὅπερ μηδενὸς γὰρ γνώσεται , μηδὲ ναυκληρήσειν , ἢ γὰρ ναὺς στασιάσει , μηδ’ ἀρξεῖ στρατοῦ , τὸ γὰρ ἀντίθουν εὐ πράξει , μηδὲ φιλοσοφησαιν οὕτως ἔχω , οὐ γὰρ πρὸς τἀληθὲς ὁρτάσει . ( 4 ) ἡμᾶς δ’ Εὐφράτης ἀφήρηται καὶ τὸ σοφοὺς εἶναι · οὐς γὰρ ψεύδει ὑπηγάγετο , πῶς ἂν οὕτω σοφίας αὐτοὺς ἀξιώσειαν , ἃς ἀπέστησαν τῷ τὰ μὴ πιθανὰ πείσαντι ; » διαπράνων δ’ αὐτὸν δ Θεσπεσίων « ὅλις Εὐφράτω , » ἔφη « καὶ μικροφύγων λόγων · καὶ γὰρ ἂν καὶ διαλλαχταὶ γνοιομεθὰ σοὶ τε χάκεινω , σοφὸν ἡγούμενοι καὶ τὸ διατὰν σοφοὺς . πρὸς δ’ ἡμᾶς » εἶπε « τίς διαλλάξει με ; χρή γὰρ πω καταψευσθέντα ἐκπεπολεμισθαι ὑπὲρ τοῦ ψεύδους . » « ἔχετο οὕτως , » ἢ δ’ ὁ Ἀπολλώνιος « καὶ σπουδῆς ἀπώμεθα · τοῦτὶ γὰρ ἡμᾶς διαλλάξει μᾶλλον . »
Lemmas: XIII . Διαπτάσας δέ Θεσπέσιος ὁ τοιοῦτος χαίρω , φημί « Ἀπολλώνιος , ὅτι ἠχέω ὑπέρ ὅς ἥκω · καί γάρ εἄν καί ἐγώ ἐγγυάω ἄχθομαι ὑπέρ ὅς διαβάλλω ὁ δεῦρο σοφία , οὐδέ εἰς πειράω πω αὐτός ἀφικνέομαι . » δ δέ ἐκπλήσσω μέν ὑπό ὁ λόγος πρός βραχύς ὁ μηδέ ἀκροχόαντι πω ὁ περί ὁ Θρασύβουλος τε καί ὁ Εὐφράτης , ἐμμεδαλὼν δέ , ὥσπερ εἴωθα , ὁ γίγνομαι , « Ἰνδός δέ , » εἶπον , « εἰμί Θεσπέσιος , οὐ εἄν οὗτος πάσχω , οὐδέ εἄν προσέχω Εὐφράτης , καλέω οὗτος · σοφός γάρ προηγύνασκειν . ἐγώ δέ ἴδιος μέν ἐμαυτοῦ πρός Εὐφράτης διαφέρω οὐδείς , χρῆμα δέ ἀπάγω αὐτός καί ὁ μή ἐπαινέω ὁ ἐκ ἅπας κέρδος οὐ ἐπιτρέπω ἐμβουλεύω ἐξοῦς οὐ ἐκεῖνος δυνατός , καί Δαῖγρον δέ ἡγέομαι οὗτος Κούκ ανισινομαι δεῖ τίς κατά ἐγώ ἐυντιθαίς . ( 2 ) ἐπεί δέ πιθανός ὅς δοκέω τοῖσδὶν διαβάλλω ἐγώ , ἐνθυμέομαι , ὡς πρότερος ἡμεῖς ἐγώ διεβλεχεν . ἄμολ γάρ κίνδυνος μέν καί περί ὁ διαβάλλω οὖον σμικρός φαίνω ( μισέω γάρ πω ἄδικος οὐδείς ) , ὄλλυμι δέ κίνδυνος οὐδέ ὅς τίς διαβολή αχρωσταιμενω δοκέω , εἰμί πρῶτος μέν ἁλίσκομαι ψευδολογία τιμή καί ἄξιος αὐτός ὅσπερ ὁ ἀλήθεια , ἔπειτα κουφότης καί εὐαγωγία ( ἡσσάομαι δέ οὗτος καί μακρακίω αἰσχρός ) , φθονέω τε ὀδούς διδάσκαλος ἀκοή ἄδικος ποιέω ὁ φθόνος , αὐτός τε μᾶλλον ἔνοχος ὁ διαβολή , ὅς ἐπί ἕτερος ἀληθής γίγνομαι . ( 3 ) ὁ γάρ ὁ ἄνθρωπος φύσις ἑτοῖμος ὁράω , ἢ μή ἀπιστέω . μή τυραννέω εἶπον ἑτοῖμος οὗτος , μηδέ προστάσσω δῆμος , τυραννέω γάρ καί ὁ δημοκρατία ὑπό αὐτός εἰμί , μηδέ δικάζω , ὅσπερ μηδείς γάρ γιγνώσκω , μηδέ ναυκληρέω , ἢ γάρ ναῦς στασιάζω , μηδέ ἄρχω στρατός , ὁ γάρ ἀντιθέω εὕω πρᾶξις , μηδέ φιλοσοφέω οὕτως ἔχω , οὖον γάρ πρός ἀληθής ὁρτάσει . ( 4 ) ἐγώ δέ Εὐφράτης ἀφαιρέω καί ὁ σοφός εἰμί · οὖς γάρ ψεύδω ὑπάγω , πῶς εἄν οὗτος σοφία αὐτός ἀξιόω , ὅς ἀφίστημι ὁ ὁ μή πιθανός πείθω ; » διαπράνων δέ αὐτός δ Θεσπέσιος « ὅς Ευφρατώ , » φημί « καί μικροφυγη λόγος · καί γάρ εἄν καί διαλλακτής γνοιομεθη σύ τε χάκεινω , σοφός ἡγέομαι καί ὁ διατείνω σοφός . πρός δέ ἐγώ » εἶπον « τίς διάλλαξις ἐγώ ; χρή γάρ πω καταψεύδομαι ἐκπολεμόω ὑπέρ ὁ ψεῦδος . » « ἔχω οὕτως , » ἢ δέ ὁ Ἀπολλώνιος « καί σπουδή ἀπωθέω · τοῦτος γάρ ἐγώ διάλλαξις μᾶλλον . »