himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0134.1
καὶ τι καὶ γραμματείων εἶχεν ἐν ταῖν χερσὶν γεγραμμένον τὸ ἄγκλημα , καὶ τοῦθ’ ὅπερ ἔφρος ἀνασείων ἐπὶ τὸν ἄνδρα ἠκοντίζει αὐτὸ ἔλεγε καὶ ἀπολεῖν αὐτόν . ἐπεὶ δ’ ἀνελέπτων Τιγελλῖνος τὸ γραμματείων γραμμῆς μὲν ἴχνος ἐν αὐτῷ οὐχ εὑρεν , ἀσπίμω δὲ τινὶ βιβλίῳ ἐντυχὼν , ἐς ἔνοιαν ἀπήνηντο δαίμονος . τοῦτὶ δὲ καὶ Δομετιανὸς ὕστερον πρὸς αὐτὸν λέγεται παθεῖν . ἀπολαβὼν οὖν ὁ δ’ Ἀπολλώνιος ἤνεγκεν ἐς τὸ ἀπόρρητον δικαστήριον , ἐν ᾧ περὶ τῶν μεγίστων ἡ ἀρχὴ αὕτη ἀφανῶς δικάζει , καὶ μεταστησάμενος πάντας ἐνδεκάτῳ ἐρωτῶν , ὅστις εἴη , ὁ δ’ Ἀπολλώνιος πατρὸς τ’ ἐμέμνητο καὶ πατρίδος καὶ ἑφ’ ὅ τι τῇ σοφίᾳ χρῆτο , ἐφασκέ τ’ αὐτῇ χρῆσθαι ἐπὶ τῷ θεοὺς γιγνώσκειν ἐπὶ τε τῶν ἀνθρώπων ζυνειδέναι · τοῦ γὰρ ἐαυτὸν γνῶναι χαλεπώτερον εἶναι τὸ ἀλλων γνῶναι . ( 2 ) « τοὺς δαίμονας , » εἶπεν « ὁ Ἀπολλώνιος , καὶ τὰς τῶν εἰδώλων φαντασίας πῶς ἐλέγχεις ; » « ὡς γε » ἔφη « τοὺς μισαφόρους τε καὶ δεσπεύς ἀνθρώπους . » ταυτὶ δὲ πρὸς τὸν Τιγελλῖνον ἀποκωσάπων ἐλεγεν , ἐπειδὴ πάσης ωμότητος τε καὶ σκληρίας διδάσκαλος ἦν τῷ Νέρωνι . « μαντεῖον δὲ » ἄν « ἔφη « δεηθέντι μοι ; » « πῶς » εἶπεν « ἂν γε μὴ μάντις ὤν ; » « καὶ μὴν σὺ » ἔφη « φασιν εἶναι τὸν εἰπόντα δεσποῦ τὴ μέγα κοῦξ ἐσαθῆσαι . » « ἀληθῆς » εἶπεν « ἤκουσας , τοῦτο δὲ μὴ μαντικῇ προστιθεῖ , σοφίᾳ δὲ μᾶλλον , ἣν θεὸς φαίνει σοφοῖς ἀνθρώπιν . » « Νέρωνα δὲ » ἔφη « διὰ τί οὐ δέδοικας ; » « ὅτι » εἶπεν « ὁ θεὸς ὁ παρ’ ἐμοὶ ἐκεῖνω φοβερὸν δοκεῖν κάμολι δείκνυσι ἀφόβον εἶναι . » ( 3 ) « φρονεῖς δὲ πῶς » εἶπε « περὶ Νέρωνος ; » ὁ δ’ Ἀπολλώνιος « βέλτιον » εἶπεν « ἢ ὑμεῖς ὑμεῖς γὰρ ἡγαθὸς’ αὐτὸν ἀξίων τοῦ ἄδειν , ἐγὼ δ’ ἀξίων τοῦ σιωπᾶν . » ἐκπλαγὲς οὖν ὁ Τιγελλῖνος « ἀπιθὶ » ἔφη « καταστάς ἐγγυτὰς τοῦ σώματος . » ὁ δ’ Ἀπολλώνιος « καὶ τίς » εἶπεν « ἐγγύησεται σώμα , ὁ μηδεὶς ὧσε ; » ἔδοξε τῷ Τιγελλίνῳ ταῦτα δαιμονία τ’ εἶναι καὶ πρῶτον ἀνθρώπου , καὶ ὡσπερ θεομαχεῖν φυλαττόμενος , « χώρει , » ἔφη « οἱ βούλει · σὺ γὰρ κρεῖττων ἢ τῷ ἡμῶν ἀρχεῖσαι . »
Lemmas: καί τίς καί γραμματεῖον ἔχω ἐν ὁ χείρ γράφω ὁ ἄγκλημα , καί οὗτος ὅσπερ φέρω ἀνασείω ἐπί ὁ ἀνήρ ἀκοντίζω αὐτός λέγω καί ἀπόλλυμι αὐτός . ἐπεί δέ ἀνελέπτων Τιγελλῖνος ὁ γραμματεῖον γραμμή μέν ἴχνος ἐν αὐτός οὐ εὑρίσκω , ἀσπίμω δέ τις βιβλίον ἐντυγχάνω , εἰς νοια ἀπονέομαι δαίμων . τοῦτος δέ καί Δομετιανός ὕστερος πρός αὐτός λέγω πάσχω . ἀπολαμβάνω οὖν ὁ δέ Ἀπολλώνιος φέρω εἰς ὁ ἀπόρρητος δικαστήριον , ἐν ὅς περί ὁ μέγας ὁ ἀρχή οὗτος ἀφανής δικάζω , καί μεθίστημι πᾶς ἑνδέκατος ἐρωτάω , ὅστις εἰμί , ὁ δέ Ἀπολλώνιος πατήρ τε μιμνήσκω καί πατρίς καί ἐπί ὅς τίς ὁ σοφία χράω , φάσκω τε αὐτός χράω ἐπί ὁ θεός γιγνώσκω ἐπί τε ὁ ἄνθρωπος ζυνειδέναι · ὁ γάρ ἑαυτοῦ γιγνώσκω χαλεπός εἰμί ὁ ἀλλος γιγνώσκω . ( 2 ) « ὁ δαίμων , » εἶπον « ὁ Ἀπολλώνιος , καί ὁ ὁ εἴδωλον φαντασία πῶς ἐλέγχω ; » « ὡς γε » φημί « ὁ μισαφοροος τε καί δεσπεύς ἄνθρωπος . » οὗτος δέ πρός ὁ Τιγελλῖνος ἀποκωσάπων λέγω , ἐπεί πᾶς ὠμότης τε καί σκληρία διδάσκαλος εἰμί ὁ Νέρων . « μαντεῖος δέ » ἄν « φημί « δήω ἐγώ ; » « πῶς » εἶπον « εἄν γε μή μάντις εἰμί ; » « καί μήv σύ » φημί « φημί εἰμί ὁ εἶπον Δεσπού ὅς μέγας κοῦξ ἐάω . » « ἀληθής » εἶπον « ἀκούω , οὗτος δέ μή μαντικός προστίθημι , σοφία δέ μᾶλλον , ὅς θεός φαίνω σοφός ἀνθρώπινος . » « Νέρων δέ » φημί « διά τίς οὖον δείδω ; » « ὅτι » εἶπον « ὁ θεός ὁ παρά ἐγώ ἐκεῖνος φοβερός δοκέω κάμολος δείκνυμι ἄφοβος εἰμί . » ( 3 ) « φρονέω δέ πῶς » εἶπον « περί Νέρων ; » ὁ δέ Ἀπολλώνιος « ἀγαθός » εἶπον « ἢ σύ σύ γάρ ἁγαθός αὐτός ἄξιος ὁ ἀνδάνω , ἐγώ δέ ἄξιος ὁ σιωπάω . » ἐκπλαγής οὖν ὁ Τιγελλῖνος « ἄπειμι » φημί « καθίστημι ἐγγυτής ὁ σῶμα . » ὁ δέ Ἀπολλώνιος « καί τίς » εἶπον « ἐγγυάω σώμα , ὁ μηδείς ὠθέω ; » δοκέω ὁ Τιγελλῖνος οὗτος δαιμόνιος τε εἰμί καί πρῶτος ἄνθρωπος , καί ὡς θεομαχέω φυλάσσω , « χωρέω , » φημί « ὁ βούλομαι · σύ γάρ ἀγαθός ἢ ὁ ἐγώ ἄρχω . »