himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0341.2
σωπῶν ἐν θυμῷ ἔχοντες . ὁρῶς γὰρ τοῦτο τὸν Ὀμηρον περὶ αὐτῶν εἰρῆσθαι φασὶν ἐπαινῶντα τὸ τῆς Ἑλληνικῆς μάχης ἦθος , ἥς σύμβουλον γενέσθαι Αἴαντα τὸν Τελαμώνιος λέγει . ( 32 ) Μενεσθέος γὰρ τῷ Ἀθηναίῳ τακτικωτάτῳ τῶν βασιλέων ἐς Τροίαν ἐλθόντος καὶ διδάσκοντος ἐν Αὐλίδι τὴν στρατιὰν πᾶσαν , ὡς χρῆ ζυνηρμόσθαι , κραυγὴ τε χρωμένους μὴ ἐπιπλήττοντος οὐ ζυνεχώρει ὁ Αἴας , ἀλλ’ ἐπετίμα γυναικίων τ’ ἀποφαίνων καὶ ἀτακτον . ἔλεγε γάρ , ὅτι καὶ τὸν θυμὸν ἡ κραυγὴ κακῶς ἐρμηνεύει . ταχύναι δὲ πρὸς μὲν τοὺς Μυσοὺς ἑαυτὸν τε καὶ τὸν Ἀχιλλέα φησὶν ὁμοῦ τῷ Πατρόκλῳ , πρὸς δὲ τὸν τοῦ Ἄρεος Αἴμον Διομήδη τε καὶ Παλαμήδη καὶ Σθένελον , πρὸς δὲ τοὺς ἀπὸ τοῦ Ἱστροῦ ἦκοντας οἱ Ἀτρεῖδαι τε καὶ ὁ Ἀσκράς καὶ οἱ λοιποὶ ἐτάχθησαν . Αἴας δ’ ὁ μέγας τοὺς μὲν τὰ πλήθη ἀποκτεινόντας θηριῶτάς φησιν μέγα οὐδὲν ἀμύντας , τοὺς δὲ τῶν ἀρίστων κρατοῦντας δρυτῶνους ἐκάλεε καὶ ταύτης ἑαυτὸν τῆς μάχης ἤθιον μᾶλλον . ταῦτα τὸ κάπι τοὺς τοῦ ποταμοῦ παϊδας ἤξεν οὔτε τοῦ μέρεος ἑαυτοῦ ὄντας καὶ τὸν τοῦ Ἔκτορος τρόπον ἀπὸ τεττάρων μαχομένων ἵππων , βαίνων τε σοβαρὸν μετὰ τῆς αἰχμῆς πρὸς τὴν ἀσπίδα ἐξούπισε ταραχῆς ἕνεκα τῶν ἵππων · οἱ δ’ ἵπποι ἐκτροπὲς τ’ αὐτῷ ἐγένοντο καὶ οὐδὲ ἀνεσκήρησαν , ὅθεν ἀπιστήσαντες οἱ Σκῦθαι τῷ ἅρματι ἀπεπτήσαν τ’ αὐτοῦ ἀτακτούντος καὶ ζυνέπεσον τῷ Αἰαντί , λόγῳ τ’ αἰκίας μαχομένοις ἀμαρὸν ἀπέθανον . ( 33 ) μνημονεύει δὲ Πρωτεσίλεως καὶ τῶν τοῦ Παλαμηδὸς ἔργων ὡς μεγάλων , οἷς αὐτὸς τε καὶ Διομήδης καὶ Σθένελος τὸν Αἴμον καὶ τοὺς ἀμφ’ αὐτὸν ἀποκτείναντες οὐδ’ ἀριστείων ὁ Παλαμήδης ἤξιο τυγχάνειν , ἀλλ’ ἐκεῖνα μὲν τῷ Διομηδεῖ ζυνεχώρει ἔχειν , ἐπειδὴ πᾶν’ ὑπὲρ τῆς τῶν πολεμικῶν τιμῆς τε καὶ δόξης ἐγίγνωσκεν αὐτὸν πράττοντα , σοφίας δ’ εἰ τινὰ στέφανον προθείη τὸ Ἑλληνικόν , οὐκ ἂν ἐκστήναι τοῦτοῦ ἑτέρῳ , σοφίας τ’ ἀπ’ ἀρχῆς ἐφών καὶ μελετῶν τοῦτο . Τηλέφῳ δ’ ὁ Πρωτεσίλεως αὐτὸς μὲν ζυμπλακηναι φησι καὶ τὴν ἀσπίδα ζῶντος περισταῖσαι , τὸν δ’ Ἀχιλλέα γυμνὸν προσπεσόντα τρόπαι αὐτὸν εὐθὺ τοῦ μηροῦ , καὶ ἰατρὸν μὲν ὕστερον ἐν Τροίᾳ γενέσθαι τοῦ τραύματος , τότε δὲ λειποθυμῆσαι θ’ ὑπ’ αὐτοῦ ὁ Τήλεφος καὶ ἀποθανεῖν ἂν , εἰ μὴ οἱ Μυσοὶ ζυνδρομόντες ἀνείλοντο αὐτὸν ἐκ τῆς μάχης , ὅτε δὴ λέγονται πολλοὶ τῶν Μυσῶν ἐπ’ αὐτῷ πεσεῖν , ὅφ’ ὧν ζυζωιούμενον ζύβηναι τὸν Καῖκον . ( 34 ) λέγει δ’ ὡς καὶ ζικάσαστο μὲν πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀχιλλεὺς περὶ τῆς ἀσπίδος , ἐπειδὴ ἐτετρακὼς τὸν Τήλεφον , οἱ δ’ Ἀχαιοὶ ψηφίσαιντο αὐτῷ μᾶλλον προσἥκειν τὴν ἀσπίδα , ὡς οὐκ ἂν τοῦ Τηλέφρου τρωθέντος , εἰ μὴ ἐκείνης ἐγυμνώθη . φησὶ δ’ ὅτι καὶ Μυσαὶ γυναῖκες ἀφ’ ἵππων ζυνεμάχοντο τοῖς ἀνδράσιν ὅσπερ ἡμᾶζένες , καὶ Ἦρα τῆς ἵππου ταύτης Ἱερὰ , γυνὴ Τηλέφρου . ταύτης μὲν δὴ λέγεται Νίρεὺς ἀποκτεῖναι ( τὸ γὰρ μειρακίδιός τοῦ στρατοῦ καὶ οὕτω εὐδόκιμον πρὸς αὐτὰς ἐτάχθη ) , πεσούσης δ’ ἀνέχραγον αἱ Μυσαὶ
Lemmas: σωπάω ἐν θυμός ἔχω . ὁράω γάρ οὗτος ὁ Ὅμηρος περί αὐτός εἴρω φημί ἐπαινέω ὁ ὁ Ἑλληνικός μάχη ἦθος , ἥς σύμβουλος γίγνομαι Αἴας ὁ Τελαμώνιος λέγω . ( 32 ) Μενεσθῆς γάρ ὁ Ἀθηναῖος τακτικός ὁ βασιλεύς εἰς Τροία ἔρχομαι καί διδάσκω ἐν Αὐλίς ὁ στρατία πᾶς , ὡς χράω ζυνηρμοεπομαι , κραυγή τε χράω μή ἐπιπλήσσω οὖον ζυνεχώρει ὁ Αἴας , ἀλλά ἐπιτιμάω γυναικίας τε ἀποφαίνω καί ἄτακτος . λέγω γάρ , ὅτι καί ὁ θυμός ὁ κραυγή κακῶς ἑρμηνεύω . ταχύνω δέ πρός μέν ὁ Μυσός ἑαυτοῦ τε καί ὁ Ἀχιλλεύς φημί ὁμοῦ ὁ Πάτροκλος , πρός δέ ὁ ὁ Ἄρης Αἵμων Διομήδης τε καί Παλαμήδης καί Σθένελος , πρός δέ ὁ ἀπό ὁ Ἴστρος ἥκω ὁ Ἀτρείδης τε καί ὁ Ἄσκρα καί ὁ λοιπός τάσσω . Αἴας δέ ὁ μέγας ὁ μέν ὁ πλῆθος ἀποκτείνω θηριώτης φημί μέγας οὐδείς Ἀμύντας , ὁ δέ ὁ Ἀρίστων κράτος δρύτων καλέω καί οὗτος ἑαυτοῦ ὁ μάχη ἐθίζω μᾶλλον . οὗτος ὁ κάπι ὁ ὁ ποταμός παῖς ἄγω οὔτε ὁ μέρος ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ὁ Ἕκτωρ τρόπος ἀπό τέσσαρες μάχομαι ἵππος , βαίνω τε σοβαρός μετά ὁ αἰχμή πρός ὁ ἀσπίς εξουπισος ταραχή ἕνεκα ὁ ἵππος · ὁ δέ ἵππος εκτροπή τε αὐτός γίγνομαι καί οὐδέ ἀνεσκήρησαν , ὅθεν ἀπιστέω ὁ Σκύθης ὁ ἅρμα ἀποπτάω τε αὐτός ἀτακτέω καί ζυεμπιπτω ὁ Αἴας , λόγος τε αἰκία μάχομαι ἀμαρὸν ἀποθνῄσκω . ( 33 ) μνημονεύω δέ Πρωτεσίλαος καί ὁ ὁ Παλαμηδὸς ἔργον ὡς μέγας , ὅς αὐτός τε καί Διομήδης καί Σθένελος ὁ Αἵμων καί ὁ ἀμφι αὐτός ἀποκτείνω οὐδέ ἀριστεῖα ὁ Παλαμήδης άξιος τυγχάνω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ὁ Διομήδης ζυνεχώρει ἔχω , ἐπεί πάνυ ὑπέρ ὁ ὁ πολεμικός τιμή τε καί δόξα γιγνώσκω αὐτός πράσσω , σοφία δέ εἰμί τις στέφανος προτίθημι ὁ Ἑλληνικός , οὐ εἄν ἐξίστημι οὗτος ἕτερος , σοφία τε ἀπό ἀρχή φάω καί μελέτη οὗτος . Τήλεφος δέ ὁ Πρωτεσίλαος αὐτός μέν ζυμπλακηναι φημί καί ὁ ἀσπίς ζῶ περιίστημι , ὁ δέ Ἀχιλλεύς γυμνός προσπίπτω τρόπαιον αὐτός εὐθύς2 ὁ μηρός , καί ἰατρός μέν ὕστερος ἐν Τροία γίγνομαι ὁ τραῦμα , τότε δέ λειποθυμέω ὁ ὑπό αὐτός ὁ Τήλεφος καί ἀποθνῄσκω εἄν , εἰμί μή ὁ Μυσός ζυνδρομόντες ἀναιρέω αὐτός ἐκ ὁ μάχη , ὅτε δή λέγω πολύς ὁ Μυσός ἐπί αὐτός πίπτω , ὑπό ὅς ζυζωιουμενω ζυβαινω ὁ Καϊκός . ( 34 ) λέγω δέ ὡς καί ζικάσαστο μέν πρός αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς περί ὁ ἀσπίς , ἐπεί τετράζω ὁ Τήλεφος , ὁ δέ Ἀχαιός ψηφίζω αὐτός μᾶλλον προσήκω ὁ ἀσπίς , ὡς οὐ εἄν ὁ Τηλέφρου τιτρώσκω , εἰμί μή ἐκεῖνος γυμνόω . φημί δέ ὅτι καί μυσή γυνή ἀπό ἵππος ζυνεμάχοντο ὁ ἀνήρ ὅσπερ ἡμᾶζένες , καί ἤρα ὁ ἵππος οὗτος ἱερή , γυνή Τηλέφρου . οὗτος μέν δή λέγω Νιρεύς ἀποκτείνω ( ὁ γάρ μειρακίδιον ὁ στρατός καί οὗτος εὐδόκιμος πρός αὐτός τάσσω ) , πίπτω δέ ἀνακράζω ὁ μυσή