himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0029.2
νία » ἔπεν » ἡ ἐνταῦθ' οὐδὲ ταῖς πηγαῖς ἐγγυωρεῖ φθέγγεσθαι . » πρὸς δὲ τὸν Λάδωνα ἰδὼν « οὐγ , ἡ θυγάτηρ » ἔφη « σοι μόνη μετέβαλεν , ἀλλὰ καὶ σὺ τῷ δόξει βαρβαρος ἐξ Ἑλλήνος τε καὶ Ἀρκαδός . » ( 3 ) Ἐπεὶ δ' ἤργο διαλέγεσθαι , τὰ μὲν δηλούμενα τῶν χωρίων καὶ ἀτακτοῦντα παρέτειτο , φήσας οὐκ ἀνθρώπων ἑαυτῷ δεῖν , ἀλλ' ἀνδρῶν , τὰ δὲ σεμνότερα ἐσερῴτα καὶ ὧκε τῶν ἱερῶν τὰ μὴ κλειστά . ἤλίου μὲν δὴ ἀνίσχοντος ἐφ' ἑαυτοῦ πιν ἐπραττεν , ἂ μονοὶ ἐποιοι ὄπλα τοῖς ἐπὸν τετάρων σιωπὴν γεγονυσιμένοις , τὸν δὲ μετὰ ταῦτα καιρόν , εἰ μὲν Ἑλλὰς ἡ πόλις εἴη καὶ τὰ ἱερὰ γνώριμα , ἐγχαλῶν ἂν τοὺς ἱερέας ἐριλοῦσαι περὶ τῶν θεῶν καὶ διωρθοῦ τοιούτος , εἰ πον τῶν νομιζομένων ἐξαλλάττοιν , εἰ δὲ βαρβαρὰ τε καὶ ἰδιότροπα εἴη , διεμάνθανε τοὺς ἰδρυσαμένους αὐτὰ καὶ ἐφ' ὅπῳ ἰδρύθη , πυθόμενος τε , ὅπη θεραπεύεται ταῦτα , καὶ ὑποθέμενος , εἰ τι σαφότερον τοῦ δρωμένου ἐνθυμηθείη , μετεῖχε ἐπὶ τοὺς ὁμιλητὰς καὶ ἐκλέων ἐρωτῶν , ἂ βούλονται . ἔπρακτε γὰρ χρέναι τοὺς οὕτω φιλοσοφούντας ὅπως μὲν ἀρχομένης ξυνεῖναι θεοῖς , προιοῦσης δὲ περὶ θεῶν , τὸν δὲ μετὰ ταῦτα καιρὸν ἀνθρωπείων περὶ τὰς ξυνουσίας ποιεῖσθαι . εἰπὼν δ' ἂν πρὸ τοὺς ἐταίρους , ὅποσα ἡρώτων , καὶ ἰκανὸς τῆς τοιαύτης ξυνουσίας ἔχων ἐπὶ τὴν διαλέξιν ἀνίστατο λοιπὸν τὴν ἐς πάντας , οὐ πρὸ μεσημβρίας ἀλλ' ὅπότε μαλίσθ' ἡ ἡμέρα ἐστηκοι . ( 4 ) καὶ διαλέξας ἂν ὡς ἀπαιρεῖν ἤθετο , ἤλείφετὸ τε καὶ τριψάμενος ἔει ἑαυτὸν ἐς ὑδωρ ψυχρόν , γήρας ἀνθρώπων καλῶν τὰ βλαναῖτα . τῆς γοῦν Ἀντιοχείας ἀποκλεισθείσης ἐς αὐτὰ ἐπὶ μεγάλους ἀμαρτήμασιν « ἐδοκεν ὡμιν » ἔφη « δ βασιλεὺς κακοῖς οὐσι βιῶναι πλεῖονα ἔτη . » Ἐφεσίων δὲ βουλομένων καταλιθῦσαι τὸν ἄρχοντα ἐπὶ τῷ μὴ ἐκποροῦν τὰ βαλανεῖα « ὑμᾶς μὲν τὸν ἄρχοντα » ἔφη « αἰτίσθε , ἐπειδὴ πονηρὸς λούσθε , ἐγὼ δ' ὑμᾶς , ὅτι λούσθε . »
Lemmas: Νία » ἕπω » ὁ ἐνταῦθα οὐδέ ὁ πηγή εγγυωρεω φθέγγομαι . » πρός δέ ὁ Λάδων εἶδον « οὐ , ὁ θυγάτηρ » φημί « σύ μόνος μεταβάλλω , ἀλλά καί σύ ὁ δοκέω βάρβαρος ἐκ Ἕλλην τε καί Ἀρκάς . » ( 3 ) ἐπεί δέ αργόν διαλέγω , ὁ μέν δηλόω ὁ χωρίον καί ἀτακτέω παρατίθημι , φημί οὐ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ δήω , ἀλλά ἀνήρ , ὁ δέ σεμνός εἰσοράω καί ωκεʹ ὁ ἱερός ὁ μή κλειστός . ἥλιος μέν δή ἀνίσχω ἐπί ἑαυτοῦ πεῖ πράσσω , ὅς μονός ποιέω ὅπλον ὁ ἔπειμι τέταρος σιωπή γεγονυσιμενω , ὁ δέ μετά οὗτος καιρός , εἰμί μέν Ἑλλάς ὁ πόλις εἰμί καί ὁ ἱερόv γνώριμος , ἐγχαλάω εἄν ὁ ἱερεύς εριλουω περί ὁ θεός καί διορθόω τοιούτος , εἰμί πως ὁ νομίζω ἐξαλλάσσω , εἰμί δέ Βαρβαράς τε καί ἰδιότροπος εἰμί , διαμανθάνω ὁ ἰδρύω αὐτός καί ἐπί ὄψ ἱδρύω , πυνθάνομαι τε , ὅπῃ θεραπεύω οὗτος , καί ὑποτίθημι , εἰμί τίς σαφός ὁ δράω ἐνθυμέομαι , μετέχω ἐπί ὁ ὁμιλητής καί κλέω ἐρωτάω , ὅς βούλομαι . πράκτω γάρ χράω ὁ οὗτος φιλοσοφέω ὅπως μέν ἄρχω συνίημι θεός , πρόειμι δέ περί θεός , ὁ δέ μετά οὗτος καιρός ἀνθρώπειος περί ὁ συνουσία ποιέω . εἶπον δέ εἄν πρό ὁ ἑταῖρος , ὁπόσος ἐρωτάω , καί ἰκανός ὁ τοιοῦτος συνουσία ἔχω ἐπί ὁ διάλεξις ἀνίστημι λοιπός ὁ εἰς πᾶς , οὖον πρό μεσημβρία ἀλλά ὁπότε μάλιστα ὁ ἡμέρα ἵστημι . ( 4 ) καί διαλέγω εἄν ὡς ἀπαίρω αἴθω , ἀλείφω τε καί τρίβω ἔρχομαι ἑαυτοῦ εἰς ὕδωρ ψυχρός , γήρας ἄνθρωπος καλός ὁ βλαναῖτα . ὁ γοῦν Ἀντιόχεια ἀποκλείω εἰς αὐτός ἐπί μέγας ἁμάρτημα « δοκέω ὡμιν » φημί « δ βασιλεύς κακός οὐ βιόω πλείων ἔτος . » Ἐφέσιος δέ βούλομαι καταλιθόω ὁ ἄρχω ἐπί ὁ μή εκποροος ὁ βαλανεῖον « σύ μέν ὁ ἄρχω » φημί « αἰτίζω , ἐπεί πονηρός λούω , ἐγώ δέ σύ , ὅτι λούω . »