himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0418.3
( 1 ) Ἡ μὲν ἐκπληξὶς ἐπ’ Οἰνομάῳ τῷ Ἀρκαδί , οἱ δ’ ἐπ’αὐτῷ βοῶντες , ἀκούεις γὰρ πού , ἥ τ’ Ἀρκαδία ἐστὶ καὶπόσον ἐκ τῆς Πελοποννήσου . πέπτωκε δὲ ξυντριβὲν τὸῥμα τέχνη Μυρτίλου , τὸ δ’ ἵππων ζυγχεῖται τεττάρων·οὔτι γὰρ ἐς μὲν τὰ πολεμικὰ οὔπω ἐθαρσεῖτο , οἱἀγῶνες ἐγίνωσκόν τ’ αὐτὸ καὶ ἐτίμων , καὶ οἱ Λυδοὶφιλιππότατοι ὄντες ἐπὶ μὲν Πελοπος τέθριπποι τ’ ἦσαναὶ ἤδη ἀρματῖται , μετὰ ταῦτα δὲ τετραρμόυοι θ’ ἤλαν-ο καὶ λέγονται πρῶτοι τοὺς ὀκτὼ σγειν . ( 2 ) ὦρα,αἰ , τοὺς μὲν τοῦ Οἰνομάου , ὡς δεινοὶ τ’ εἰσι καὶ σφο-ροὶ δρυμῖται , λύττης τε καὶ ἀφροῦ μεστοί ( τοῦτὶ δὲπερὶ τοὺς Ἀρκαδὰς εὔρος ἂν μάλιστα ) , καὶ ὡς μελα-ες , ἐπειδὴ τῇ ἀτόπῳ κοῦκ εὐήμῳς ἐξεύγυντο , τοὺςδὲ τοῦ Πελοπος , ὡς λευκοὶ τ’ εἰσι καὶ τῇ ἡλῖα πρόσοφοι,παῖδὸς ο’ ἐταίρῳ καὶ χρεμετιζόντες ἡμερόν τι καὶὕψενον τὴς νίκης , τόν τ’ Οἰνόμαον , ὡς ἵσα καὶ Διο-λδὴς ὁ Θρᾶξ βαρβαρὸς τε κείται καὶ ὡμὰς τὴς εἰδος,ἔμαι δ’ οὐδὲ τῷ Πελότῳ ἀπιστήσεις , ὡς Ποσειδῶν ποτ’ὑπὸν ἡγάσθη τῆς ὥρας οἰνοχοοῦντα ἐν Σιπύλῳ τοὺς θεούς,αὶ ἀγαθσίαι ἀνέβηκεν ἐς τοῦτο τὸ ἄρμα μετράκιόν γ’ ἤδηντα . τὸ δ’ ἄρμα ἵσα τῇ γῇ τὴν θάλατταν διαστέχει,αὶ οὐδὲ βαὶνς ἀπ’ αὐτῆς πηδῆ ἐς τὸν ἀξόνα , βεβαίαδὲ καὶ τῇ γῇ ἰσχυία ὑπόκειται τοὺς ἵπποισ . ( 3 ) τὸνδὲν οὖν δρόμον ὁ Πῖλοψ τε καὶ ἡ Ἱπποδάμεια νικῶσιν,ρεστηχότε ἀμφορ τῷ ἄρματι κάκει ξυζυγέντε , ἀλλή-ων δ’ οὕτως ἑττησθὼν , ὡς ἐν δρυμὴ τοῦ περιβάλλειν εἶ-τι . ἐσταλται δ’ ὁ μὲν τῶν Λυδιῶν τε καὶ τὸν ἀδρόνρόπον ἑλικίαν τε καὶ ὄψαν ἀγών , ἤν καὶ σμικρὸν πρό-θεν εἶδες , ὅτε τοὺς ἵππους τὸν Ποσειδῶνα ἐξήτει,δ’ ἐσταλται τὸν γαμικὸν τρόπον ἀρτι τὴν παρεῖανναχαλύπτουσα , δτ’ ἐς ἀνδρὸς χεῖν νεῖν ἐνίηκεν . πηδᾷαὶ Ἀλφεῖος ἐκ τῆς δίνης κοτίνου τινὰ ἐξαίρων στέφανονῷ Πελότῳ προσελαύνοντι τῇ ὄχῃ . τὰ δ’ ἐν τῷ ἱππο-ρόμῳ σήματα , οἱ μνηστῆρες ἐκεῖ θάπτοντο , οὓς ἀπο-τεινῶν ὁ Οἰνόμαος ἀνέβαλλετο τὸν τῆς θυγατρὸς γάμονπὶ τριςκαίδεκα ἤδη νέους . ἀλλ’ ἡ γῆ νῦν ἀνὴρ φθεῖπερὶ τοὺς σήμασιν , ὡς μετέγιοὺν τι καθεῖν τοῦ στε-ανούσθαι δοκεῖν ἐπὶ τῷ τοῦ Οἰνομάου δίκῃ .
Lemmas: ( 1 ) ὁ μέν ἔκπληξις ἐπί Οἰνόμαος ὁ Ἀρκάς , ὁ δέ ἐπαύω βοῦς , ἀκούω γάρ πού , ὅς τε Ἀρκαδία εἰμί καιποσος ἐκ ὁ Πελοπόννησος . πίπτω δέ συντρίβω τόρμα τέχνη Μυρτίλος , ὁ δέ ἵππος ζεύγνυμι τεττάρων·οὔτι γάρ εἰς μέν ὁ πολεμικός οὔπω θαρσέω , οιαγων γιγνώσκω τε αὐτός καί τιμάω , καί ὁ Λυδοὶφιλιππότατοι εἰμί ἐπί μέν Πέλοψ τέθριππος τε ἀείδω ἤδη ἁρματίτης , μετά οὗτος δέ τετραρμουω ὁ ἐλαύνω καί λέγω πρῶτος ὁ ὀκτώ σγειν . ( 2 ) ὦρα,αἰ , ὁ μέν ὁ Οἰνόμαος , ὡς δεινός τε εἰμί καί σφο-ροὶ δρυμίτης , λύσσα τε καί ἀφρός μεστός ( τοῦτος δὲπερὶ ὁ Ἀρκάς εὖρος εἄν μάλιστα ) , καί ὡς μελαίνω , ἐπεί ὁ ἄτοπος Κούκ εὐήμῳς ἐξεύγυντο , ὅς ὁ Πέλοψ , ὡς λευκός τε εἰμί καί ὁ Ἡλίας πρόσοφοι,παῖδὸς οὐ ἑταῖρος καί χρεμετίζω ἥμερος τίς καιυψενω σής Νίκη , ὁ τε Οἰνόμαος , ὡς ἵζω καί Διο-λδὴς ὁ Θρᾶξ βάρβαρος τε κεῖμαι καί ὠμός σής εἶδος δέ οὐδέ ὁ Πέλος ἀπιστέω , ὡς Ποσειδῶν ποτός ἄγαμαι ὁ ὥρα οἰνοχοέω ἐν Σίπυλος ὁ θεούς,αὶ ἀγαθσίαι ανεβαίνω εἰς οὗτος ὁ ἄρμα μετράκιόν γε ἀδήν . ὁ δέ ἄρμα ἵζω ὁ γῆ ὁ θάλασσα διαστέχει,αὶ οὐδέ Βάινς ἀπό αὐτός πηδάω εἰς ὁ ἄγω , βέβαιος καί ὁ γῆ ἰσχύς ὑπόκειμαι ὁ ἵππος . ( 3 ) ὅδε οὖν δρόμος ὁ Πῖλοψ τε καί ὁ Ἱπποδάμεια νικῶσιν,ρεστηχότε ἀμφορ ὁ ἄρμα κέω συζεύγνυμι , ἀλλή-ων δέ οὕτως ἑττησθὼν , ὡς ἐν Δρύμη ὁ περιβάλλω εἶμι . στέλλω δέ ὁ μέν ὁ Λυδιών τε καί ὁ αδρονροπως ἑλικίας τε καί ὄψαν ἀγών , ἐάν καί μικρός προτίθημι ὁράω , ὅτε ὁ ἵππος ὁ Ποσειδῶν ἐξήτει,δ’ στέλλω ὁ γαμικός τρόπος ἄρτι ὁ παρειανναχαλυπτουω , ΔτΑ εἰς ἀνήρ χέω νέος φέρω . πηδάω Ἀλφειός ἐκ ὁ δίνη κότινος τις ἐξαίρω στέφανος Πέλος προσελαύνω ὁ Όχη . ὁ δέ ἐν ὁ ἱππο-ρόμῳ σῆμα , ὁ μνηστήρ ἐκεῖ θάπτω , ὅς ἀποτείνω ὁ Οἰνόμαος ἀναβάλλω ὁ ὁ θυγάτηρ γάμος τριςκαίδεκα ἤδη νέος . ἀλλά ὁ γῆ νῦν ἀνήρ φθεῖπερὶ ὁ σῆμα , ὡς μετέγιοὺν τίς κάθω ὁ στενάζω δοκέω ἐπί ὁ ὁ Οἰνόμαος δίκη .