himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0044.2
XXIV . Συνωρᾷ δὲ τούτοις καὶ ὁ Δάμις περὶ τῶν ’Ερετριῶν ἀναγέγραψεν . οἰκοῦσι γὰρ ἐν τῇ Μηνδικῇ , Βαβυλῶνος οὐ πολὺ ἀπέχοντες , ἡμέρας δρομικῷ ἀνδρί , ἡ χώρα δ’ ἀπόλις · ἡ γὰρ Κισσία καὶ αὐτὴ πᾶσα καὶ τι καὶ νομάδων ἐν αὐτῇ γένος , μικρὰ τῶν ἱππῶν ἀποδιόντες . ἡ δὲ τῶν ’Ερετριῶν οἰκεία μεν τῶν ἄλλων μέση , περιβέβληται δὲ ποταμοῦ τάφρον , ἣν αὐτοὶ βαλεῖσθαι περὶ τῇ χώρῃ λέγονται , ταῖχος αὐτὴν ποιούμενοι πρὸς τοὺς ἐν τῇ Κισσίᾳ βαρβάρους . ὑπορύφει δ’ ἀσφάλτου ἡ χώρα καὶ πυρὰ ἐκαρτεύεται , βεγγυτίζονται δ’ οἱ ἐκεῖθεν ἄνθρωποι · τὸ γὰρ σφαλακίδος ποτὸν ἐς πολλὰ τῶν σπλάγχνων ἰζάνει . τρέφει δ’ αὐτοὺς λῶφος ἐν ὁρίοις τῆς χώρας , ὁ ὑπεραἴρωντα τοῦ παρεφθορῶτος χωρίου σπαίρουσι τε καὶ ἡγοῦνται γῆν . ( 2 ) φασι δ’ ἀκούσαι τῶν ἐγχωρίων , ὡς ἐπτακόσιοι μεν τῶν ’Ερετριέων πρὸς τοὺς ὀγδοήκοντα ἤλωσαν , οὔτι που μάγ’ μοι πάντες · ἦν γὰρ τι καὶ θῆλυ ἐν αὐτοῖς γένος καὶ γεγηρακός , ἣν δ’ οἶμαι τι καὶ παιδία · τὸ γὰρ πολὺ τῆς ’Ερετρίας τὸν Κασπρέα ἀνέφυγε καὶ δ’ τι ἀκρότατον τῆς Εὐβοίας . ἀνῆλθσαν δ’ ἄνδρες μεν ὑπὲρ τοὺς τετρακοσίους , γυναῖκα δ’ ἴσως δέκα , οἱ δὲ λοιποὶ ἀπ’ Ἰωνίας τε καὶ Λυδίας ἀρξάμενοι διεφθάρσαν ἐλανθόμενοι ἄνω . λιθοτομίαν δ’ αὐτοῖς παρεχομένου τοῦ λόφου καὶ τινες καὶ λιθουργοὺς εἰδότες τέχνας ἱερὰ τ’ ἐδείμαντο ’Ελληνικὰ καὶ ἀγορὰν , ὁπόσην εἰκὸς ἦν , ῥυμοὺς ο’ ἱδρύσαντο Δαρεῖω μεν δύο , Ξέρξῃ δ’ ἕνα , Δαρείῳ δὲ πλείους . διετέλεσαν δ’ ἐς Δαρείδων ἐτὴ μετὰ τὴν ἄλωσιν ὀκτὼ καὶ ὀγδοήκοντα γράφοντες τὸν ’Ελλήνων τρόπον , καὶ οἱ τάφοι ο’ οἱ ἀρχαῖοι σφῶν « δ δεινα τοῦ δείνος » γεγράφεται , καὶ τὰ γράμματα ’Ελλήνων μεν , ἀλλ’ οὕτω ταῦτα ἰδεῖν φασι . καὶ ναῦς ἔγραψαν ἐν ταῖς πέτραις , ὡς ἕκαστος ἐν Εὐβοίᾳ ἐξ πορθμεύων ἢ πορφυρεῖν τὰ θαλάττιον ἢ καὶ λιθουργῶν πράττων , καὶ τι καὶ ἐλεγείον ἀναγνώνται γεγραμμένον ἐπὶ ναυσὶν τε καὶ ναυκλήρων σήματι ·
Lemmas: XXIV . σύνωρος δέ οὗτος καί ὁ Δᾶμις περί ὁ ’Ερετριῶν ἀναγράφω . οἰκέω γάρ ἐν ὁ Μηνδικῇ , Βαβυλών οὖον πολύς ἀπέχω , ἡμέρα δρομικός ἀνήρ , ὁ χώρα δέ άπολις · ὁ γάρ Κισσία καί αὐτός πᾶς καί τίς καί Νομάς ἐν αὐτός γένος , μικρός ὁ ἵππος ἀποδίδωμι . ὁ δέ ὁ ’Ερετριῶν οἰκεῖος μέν ὁ ἄλλος μέσος , περιβάλλω δέ ποταμός τάφρος , ὅς αὐτός βάλλω περί ὁ χώρα λέγω , τάχος αὐτός ποιέω πρός ὁ ἐν ὁ Κίσσιος βάρβαρος . υπορυφω δέ ἄσφαλτος ὁ χώρα καί πυρά εκαρτευετης , βεγγυτιζω δέ ὁ ἐκεῖθεν ἄνθρωπος · ὁ γάρ σφαλακίδος ποτόν εἰς πολύς ὁ σπλάγχνον ἱζάνω . τρέφω δέ αὐτός λῶφος ἐν ὅριον ὁ χώρα , ὁ ὑπεραίρω ὁ παραφθείρω χωρίον σπαίρω τε καί ἡγέομαι γῆ . ( 2 ) φημί δέ ἀκούω ὁ ἐγχώριος , ὡς ἑπτακόσιοι μέν ὁ Ἐρετριεύς πρός ὁ ὀγδοήκοντα ἁλίσκομαι , οὔτις ποῦ μάγος ἐγώ πᾶς · εἰμί γάρ τίς καί θῆλυς ἐν αὐτός γένος καί γηράσκω , ὅς δέ οἴομαι τίς καί παιδίον · ὁ γάρ πολύς ὁ ’Ερετρίας ὁ Κασπρέα ἀναφεύγω καί δέ τίς ἄκρος ὁ Εὔβοια . ἀνέρχομαι δέ ἀνήρ μέν ὑπέρ ὁ τετρακόσιοι , γυνή δέ ἴσως δέκα , ὁ δέ λοιπός ἀπό Ἰωνία τε καί Λυδίας ἄρχω διαφθείρω λανθάνω ἄνω . λιθοτομία δέ αὐτός παρέχω ὁ λόφος καί τις καί λιθουργός οἶδα τέχνη ἱερόv τε δέμω Ελληνικός καί ἀγορά , ὁπόσος εἰκός εἰμί , ῥυμός οὐ ἱδρύω Δαρεῖος μέν δύο , Ξέρξης δέ εἷς , Δαρεῖος δέ πλείων . διατελέω δέ εἰς δαρειδηω ἐτός μετά ὁ ἅλωσις ὀκτώ καί ὀγδοήκοντα γράφω ὁ ’Ελλήνων τρόπος , καί ὁ τάφος οὐ ὁ ἀρχαῖος σφεῖς « δ Δείνα ὁ Δεῖνος » γράφω , καί ὁ γράμμα ’Ελλήνων μέν , ἀλλά οὗτος οὗτος ὁράω φημί . καί ναῦς γράφω ἐν ὁ πέτρα , ὡς ἕκαστος ἐν Εὔβοια ἐκ πορθμεύω ἢ πορφύρω ὁ θαλάσσιος ἢ καί λιθουργός πράσσω , καί τίς καί ἐλεγεῖον ἀναγιγνώσκω γράφω ἐπί ναῦς τε καί ναύκληρος σῆμα ·