himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0595.1
αὐτοῖς ἐγενέσθην τοσοῦτον παραλλάττοντα κατὰ χίαν χρόνον , ὅσος ἐς τὸ κύειν καὶ γίνεσθαι καταται . Προελθόντα δὲ εἰς ὥραν ἐν ᾗ πάγκαλόν λα καὶ μακάριον παιδίον , καὶ τὴν τοῦ πατρὸς ὧρ’ ἡδονῆς ἀνασειάσαν , ἐν ὀλίγαις ἡμέραις οὓς πατέρας ἀπέλιπεν , ὥστε μικροῦ το πάθος ν προσπαχόντων ἐκβαλεῖν λογισμὸν τὸν ΠραξιἈλλὰ πρὸς τοῦτο μὲν ἤρκεσεν ἡ Μιλησίου τὰς ἀρμοινικὰς ἀναλαβμένη χάριτας , καὶ πολλὰ α μετ’ ἀφροδίτης , καὶ τὸν λογισμὸν ἀνακαλουΤοῖς δὲ Ῥωμαίοις ἀξιοῦσιν ὁμιλῆσαι ἴδιον πεῖν , ὁ Πραξιέσιος τὸν Εὐσέβιον ἐξεπέμφεμεν , ἰν ἐξ Ἀλεξανδρείας , ἐναρμόζων δὲ ἄλλως ἐδόενδεῖ , κολακεύειν τε εἴδως καὶ σαίνειν τὸν ὑπερρασιώτου δὲ κατὰ τὰς Ἀθήνας ἐραίνετο . Καὶ ἄλλο μεῖζον τὸ καθ’ ἑαυτὸν ποιεῖν , ἄνδρα πειλιτικῆς κακοτεχνίας οὐκ ἀμύντον · ἐπεὶ τὰ γε γορικὴν ἐξαρκεῖ τοσοῦτον εἰπεῖν ὅτι τὸν ΑἰγύΤὸ δὲ θησεὺς ἐπὶ ποιητικῇ μὲν σφόδρα μαίνονδὲ σπουδαῖος Ἐρμῆς αὐτὸν ἀποκρεώρηνκεν . στη τὸ αὐτὸ τὸ Μουσώνιος , εἰς σοφιστικὴν ὁμιν αὐτοῦ ( περὶ οὐ πολλά διὰ τὰς ἄλλας ἐν τοῖς οἷς γράφεται ) , καὶ ὅτε γε ἀντίρς , καταμαδε τὶνα ἔχει τὸν ἄγωνα , ταχύ μαλὰ ἐπὶ τὴν ἡν κατεστήσατο . Ἰουλιανὸν δὲ βασιλεύοντος , τοῦ παιδεύσεως ἐξεργόμενος ( ἐδοκεῖ γὰρ εἶναι σός ) συνορῶν τὸν ἱεροφάντην ὅσπερ Δελφικὸν ποδὰ πρὸς τὴν τοῦ μέλλοντος προνοίαν πᾶσι μένους ἀνακείμενον , σοφία τινὶ περιήλθε ξένῃ γνωσιν . Ἐμέτρε μέν γὰρ ὁ βασιλεὺς τὴν γῆν ἡσιν εἰς τὸν φόρον , ὅπως μὴ βαρύνοιτο · ὁ δὲ σιος ἠξίουσεν αὐτὸν ἐκμαθεῖν παρὰ τῶν θεῶν , α μενεῖ τὰ τῆς φιλανθρωπίας . Ἄς δὲ ἀπέστρεψεν , γνὼ τὸ πράγμασόμενον , καὶ ἢν εὐθυμοτέρος , ὑγραφεὺς κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον εἰς ἕκτον δέκατον ἔτος τελών , παρήλθε εἰς τὰς Ἀθτοῖς ὁμιληταῖς ἐγκατεμίγη · καὶ ἀγαπηθεὶς ὑπ’ ἀθάπερ πᾶς γνώσιος , ἠπεῖστο μὲν μετὰ πέμα εἰς τὴν Αἴγυπτον , οἱ δὲ πατέρες καλοῦντες ἰας ἐξειδίασαντο · καθεῖν μὲν σοφιστικῇ προὔαὶ πρὸς τοῦτο ἐξεκάλουν ἅπαντας . Προσερέἰς ἀνθρώπων ἀνεχώρη μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας · : καὶ τοιοῦτος γενόμενος καὶ διαπληξάς τὸν ὄγουν τε καὶ ὁμιλητὸν τὴν οἰκουμένην .
Lemmas: αὐτός γίγνομαι τοσοῦτος παραλλάσσω κατά χία χρόνος , ὅσος εἰς ὁ κύω καί γίγνομαι κατατείνω . προέρχομαι δέ εἰς ὥρα ἐν ὅς πάγκαλος λάω καί μακάριος παιδίον , καί ὁ ὁ πατήρ ὤρα ἡδονή ἀνασείω , ἐν ὀλίγος ἡμέρα ὅς πατήρ ἀπολείπω , ὥστε μικρός ὁ πάθος Ν προσπάσχω ἐκβάλλω λογισμός ὁ ΠραξιἈλλὰ πρός οὗτος μέν ἀρκέω ὁ Μιλήσιος ὁ ἀρμονικός ἀναλαμβάνω χάρις , καί πολύς ὅς μετά Ἀφροδίτη , καί ὁ λογισμός ανακαλουος δέ Ῥωμαῖος ἀξιόω ὁμιλέω ἴδιος πεῖν , ὁ Πραξιέσιος ὁ Εὐσέβιος ἐκπέμπω , ἐν ἐκ Ἀλεξάνδρεια , ἐναρμόζω δέ ἄλλως δονέω , κολακεύω τε οἶδα καί σαίνω ὁ υπερρασιωτος δέ κατά ὁ Ἀθῆναι ῥαίνω . καί ἄλλος μείζων ὁ κατά ἑαυτοῦ ποιέω , ἀνήρ πειλιτικεω κακοτεχνία οὐ ἀμύνω · ἐπεί ὁ γε γορικὴν ἐξαρκέω τοσοῦτος εἶπον ὅτι ὁ ΑἰγύΤὸ δέ Θησεύς ἐπί ποιητικός μέν σφόδρα μαίνω σπουδαῖος Ἑρμῆς αὐτός ἀποκρεώρηνκεν . ἵστημι ὁ αὐτός ὁ Μουσώνιος , εἰς σοφιστικός ὁμιν αὐτός ( περί οὖον πολύς διά ὁ ἄλλος ἐν ὁ ὅς γράφω ) , καί ὅτε γε ἀντίρς , καταμάω τίς ἔχω ὁ ἀγών , ταχύς μαλός ἐπί ὁ ἐάν καθίστημι . Ἰουλιανός δέ βασιλεύω , ὁ παίδευσις ἐξέργνυμι ( ἐδοκέω γάρ εἰμί σός ) σύνορος ὁ ἱεροφάντης ὅσπερ Δελφικός αἰγί-πους πρός ὁ ὁ μέλλω πρόνοια πᾶς μένος ἀνάκειμαι , σοφία τις περιέρχομαι ξένος γνῶσις . μέτρος μέν γάρ ὁ βασιλεύς ὁ γῆ εἰμί εἰς ὁ φόρος , ὅπως μή βαρύνω · ὁ δέ θεός ἀξιόω αὐτός ἐκμανθάνω παρά ὁ θεός , ὅς μένω ὁ ὁ φιλανθρωπία . ἄς δέ ἀποστρέφω , γιγνώσκω ὁ πράσσω , καί εἄν εὔθυμος , ὑγραφεὺς κατά οὗτος ὁ χρόνος εἰς ἕκτος δέκατος ἔτος τέλος , παρέρχομαι εἰς ὁ ᾄττω ὁμιλητής ἐγκαταμίγνυμι · καί ἀγαπάω ὑπό ἀθά πᾶς Γνώσιος , ἀφίημι μέν μετά Πέμα εἰς ὁ Αἴγυπτος , ὁ δέ πατήρ καλέω ἰά ἐκδινέω · κάθω μέν σοφιστικός προΐημι πρός οὗτος ἐκκαλέω ἅπας . προσφωνέω ἄνθρωπος ἀναχωρέω μετά οὖον πολύς ἡμέρα · : καί τοιοῦτος γίγνομαι καί διαπλήσσω ὁ ὄγουν τε καί ὁμιλητός ὁ οἰκέω .