himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0721.1
καὶ τοῖς Ἀρροδίτῃ χορεύειν μέλλουσι τὸν Ἑσπερον ὁποῖον εἴκως φανῆναι . Τινὲς μὲν οὕτω κάμνοντες εἰρήνην ἐπόθησαν ἄγγελον · τινὲς δὲ γειμώντας καὶ νεφέλας ζεύγοντες λαμπρὸν ἰδεῖν ἠράσθησαν ἥλιον . ( 3 ) Νῦν ἔαρ , ὦ παῖδες , ὡς ἀληθῶς · νῦν ἐγὼ τῆς ὥρας αἰσθάνομαι · νῦν ὤζη μὲν , οὐ θρύψιν ἐμοὶ τὰ τῶν ἀγόνων ἄσματα · καὶ συγχωρῶ τοῖς λέγουσιν , οὐχ ἐπὶ τῷ παιδὶ τὸ μέλος τὰς ὄρνεις , ἀλλ’ ἐφ’ ὑμῖν θεῖν ἀναβάλλεσθαι . Ἄφθιμι δὲ καὶ ταῖς γελίοδοι ταῖς Ἀττικαῖς τὸν μῦθον ἐκεῖνον τῶν Θράξιων , καὶ μετὰ τῶν ἀγόνων καὶ ταύτας πείσομαι οὐ γοερὴν ὀζῆν , ἀλλὰ μέλος ἡριχνὸν ἀναβαλλίσθαι . ( 4 ) Νῦν πλοῦσις μὲν Ἰλισσοῦ καὶ διαφανῆ τὰ νάματα , καὶ τάχα Δηγὸς μαντεύεται παλιν ὁ ποταμὸς τὰ μυστήρια · κῦκνοι δέ , εἰ μὲν ἀμφὶ τὰς ὄγλας Ἰλισσοῦ μετὰ Ζεφυροῦ ποτὲ μέλος εἵργασαντο , ὅσπερ εἶ Καύστρω τε καὶ Ἐξρω , νῦν παλὸν τὸ πρότερον μουσικῆς τὰς ὄγλας ἐμπλήσουσιν · εἰ δὲ καὶ οὐκ εἶδε τὰς ἄλλοτε τούτους ἐπὶ τῷ ποταμῷ τοὺς ὄρνιθας , καὶ ταύτην ἥξειν τὴν μουσικὴν ἐπὶ λειμώνας Ἀττικοὺς μαντεύεται . 5 . Ἄρα τὰς ὕδων τεθάλει καὶ αὐτὴν τὴν γῆν , ὅσον εὐθαλεῖ τε καὶ τέθηκε · κορῆ μὲν ἐπὶ σοὶ καὶ πρὸ ὧρας κῦθες τὰ λῦμα καὶ δείκνυσι σταῖγυν ὄριον , δε καὶ ἄνθος ἡριχνὸν ὀξύμα τοῖς ἰδούσιν ἐφαίνετο · στεφανοῦται δὲ ἡ γῆ καὶ ἀγάλλεται , οὐκ ἀνεμόνιζι καὶ ἰοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθεσιν , ἀλλὰ τοῖς Διονύσιοι τε ὄωροις καὶ τῷ γλαυκῷ τῆς Ἀγροῦ στέμματι , ὅσπερ οἶμαι τῶν θεῶν διὰ πε ταύταις χαριζομένων τοῖς Ἕλλησι . ( 6 ) Αὐδοὶ μὲν οὖν παρὰ χρυσῷ ποταμῷ τῷ Διονύσω βακχεύουσιν ( γλυκύων γὰρ ὁ Λύδιος λόγος ἐπωνομάζει τὸν Πακτωλόν ) μαινόνται μὲν τῷ θεῷ καὶ χορεύουσιν , ἐπειδὰν αὐτοῖς ἔαρ ἐνέχηται τῆς ὥρας ἀμελίβων ὁ Ἥλιος , οὐκ ὄρνιθων ὠδαῖς , οἱ πολλοὶ τε εἰσὶ καὶ εὐστομοῦσιν ἐν ἄλσεσιν , οὔτε λειμῶνων χόῳ τι καὶ ἀπαλὸν γλοσσοῦσιν , ἀλλ’ ἐπειδὰν αὐτοῖς ὁ Διόνυσος Νύσαν καταλίπῃν καὶ Αἰθιοπίας ἐπὶ Τρῳζὸν κομιδήν καὶ Πακτωλόν , καὶ τὰς Βάκχας ἐπὶ τὸ σκήπτρα σεισθείσας αἰσθώνται , τότε καὶ ἔαρ ἥκει νομίζουσι καὶ μετὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ὥραν ἀσπάζονται . Λυδοὶς μὲν οὖν ἔαρ Διόνυσος ἄγει καὶ τὰ Διονύσου βακχεύματα , σὺ δὲ ἡμῖν τε καὶ λόγους . Ἐκμαίνεις δὲ ἀντὶ μὲν βάκχων τε καὶ Σατύρων τοὺς Μουσῶν τε καὶ Ἑρμοῦ προφήτας · ἀντὶ δὲ τοῦ βοᾶν τὸν Εὖιον , σαυτὸν ἡμῖν δίδως ἀνακαλεῖν τὸι ἀνασβήγεσθαι μέγα μουσικῆς χορείας σύνθημα . 7 . Καὶ μηδεὶς ὑμῶν θαυμάση , εἰ θεοὺς τὸν ἄνδρα εἰκάζειν οἱ λόγοι βούλονται . Οὐ γὰρ δὴ Ὀμήρῳ μὲν ἑξέστι καὶ τρισὶν εἰκάζειν θεοὺς τὸν βασιλέα τῶν Ἁχαιῶν , τὸν Ἀγαμέμνονα , τῶν δὲ ὁδομαίων · μᾶλλον μὲν οὖν εἰκότως ἡμῖς τίς οὐ μέμψαιτο , δτι μὴ ποιητικὸν κουπάζομεν , μηδὲ πόρρω τῆς ἀληθείας βαίνομεν , καὶ ταῦτα πλέον ἐπὶ τοῦτο ἔχοντες φθέγγεσθαι , ἢ κατ’ Ἀγαμέμνονος Ὀμηρος εἴρηκεν ; ( 8 ) Ὦ θεοῖς μὲν φίλε , θεοῖς δὲ καὶ πρέπον εἰκάζεσθαι · Διὶ μὲν οἶμαι τάχα μὴ κατὰ αὐτὸ τὸ πρόσωπον καθ’ Ὀμηρον ( σύμματα γὰρ ἐκεῖνος Διὶ τερπικέραυνον κατὰ σοῦ μᾶλλον ἂν Ὀμηρίδιος
Lemmas: καί ὁ Ἀρροδίτῃ χορεύω μέλλω ὁ Ἕσπερος ὁποῖος ἵημι φαίνω . Τινές μέν οὗτος κάμνω εἰρήνη πίνω ἄγγελος · τις δέ γειμώντας καί νεφέλη ζεύγνυμι λαμπρός ὁράω ἔραμαι ἥλιος . ( 3 ) νῦν ἔαρ , εἰμί παῖς , ὡς ἀληθής · νῦν ἐγώ ὁ ὥρα αἰσθάνομαι · νῦν ὤζω μέν , οὖον θρύψις ἐγώ ὁ ὁ ἄγονος ἄσμα · καί συγχωρέω ὁ λέγω , οὐ ἐπί ὁ παῖς ὁ μέλος ὁ ὄρνις , ἀλλά ἐπί σύ θέω ἀναβάλλω . Ἄφθιμι δέ καί ὁ γέλιος ὁ Ἀττικός ὁ μῦθος ἐκεῖνος ὁ Θράξιων , καί μετά ὁ ἄγονος καί οὗτος πείθω οὖον γοερός ὄζη , ἀλλά μέλος ἡριχνὸν ἀναβάλλω . ( 4 ) νῦν Πλοῦσις μέν Ἰλισός καί διαφανής ὁ νᾶμα , καί τάχα Δηγὸς μαντεύομαι πάλιν ὁ ποταμός ὁ μυστήριον · κύκνος δέ , εἰμί μέν ἀμφί ὁ ὄγλας Ἰλισός μετά Ζέφυρος ποτέ μέλος ἐργάζομαι , ὅσπερ εἰμί Κάϋστρος τε καί Ἐξρω , νῦν πάλος ὁ πρότερος μουσικός ὁ ὄγλας ἐμπίμπλημι · εἰμί δέ καί οὐ ὁράω ὁ ἄλλοτε οὗτος ἐπί ὁ ποταμός ὁ ὄρνις , καί οὗτος ἥκω ὁ μουσική ἐπί λειμών ἀττικός μαντεύομαι . 5 . ἄρας ὁ κάτ-ηλυς θάλλω καί αὐτός ὁ γῆ , ὅσος εὐθαλής τε καί τίθημι · κορέω μέν ἐπί σύ καί πρό ἀείρω κεύθω ὁ λῦμα καί δείκνυμι στάζω ὅριον , δέ καί ἄνθος ἡριχνὸν ὀξύμα ὁ ὁράω φαίνω · στεφανόω δέ ὁ γῆ καί ἀγάλλομαι , οὐ ἀνεμόνιζι καί ἰός καί ὁ ἄλλος ἄνθος , ἀλλά ὁ Διονύσιος τε ὄωροις καί ὁ γλαυκός ὁ ἀγρός στέμμα , ὅσπερ οἴομαι ὁ θεός διά μετά οὗτος χαρίζομαι ὁ Ἕλλην . ( 6 ) Αὐδή μέν οὖν παρά χρυσός ποταμός ὁ Διόνυσος βακχεύω ( γλυκυω γάρ ὁ Λύδιος λόγος ἐπονομάζω ὁ Πακτωλός ) μαίνομαι μέν ὁ θεός καί χορεύω , ἐπειδάν αὐτός ἔαρ ἐνέχω ὁ ὥρα αμελιβους ὁ Ἥλιος , οὐ ὄρνις ᾠδή , ὁ πολύς τε εἰμί καί εὐστομέω ἐν ἄλσος , οὔτε λειμών χόω τίς καί ἁπαλός γλοσσους , ἀλλά ἐπειδάν αὐτός ὁ Διόνυσος Νῦσα καταλείπω καί Αἰθιοπία ἐπί Τρῳζὸν κομιδή καί Πακτωλός , καί ὁ Βάκχη ἐπί ὁ σκῆπτρον σείω αἰσθάνομαι , τότε καί ἔαρ ἥκω νομίζω καί μετά ὁ θεός καί ὁ ὥρα ἀσπάζομαι . Λυδός μέν οὖν ἔαρ Διόνυσος ἄγω καί ὁ Διόνυσος βάκχευμα , σύ δέ ἐγώ τε καί λόγος . ἐκμαίνω δέ ἀντί μέν Βάκχων τε καί Σάτυρος ὁ Μοῦσα τε καί Ἑρμῆς προφήτης · ἀντί δέ ὁ βοάω ὁ Εὔιον , σαυτοῦ ἐγώ δίδωμι ἀνακαλέω τοι ἀνασβήγεσθαι μέγας μουσικός χορεία σύνθημα . 7 . καί μηδείς σύ θαυμάζω , εἰμί θεός ὁ ἀνήρ εἰκάζω ὁ λόγος βούλομαι . οὖον γάρ δή Ὅμηρος μέν ἔξεστι καί τρεῖς εἰκάζω θεός ὁ βασιλεύς ὁ Ἀχαιός , ὁ Ἀγαμέμνων , ὁ δέ ὁδομαίων · μᾶλλον μέν οὖν εἰκότως ἡμεῖς τίς οὖον μέμφομαι , δ μή ποιητικός κουπάζομεν , μηδέ πόρρω ὁ ἀλήθεια βαίνω , καί οὗτος πλέω ἐπί οὗτος ἔχω φθέγγομαι , ἢ κατά Ἀγαμέμνων Ὅμηρος εἴρω ; ( 8 ) ὦ θεός μέν φίλος , θεός δέ καί πρέπω εἰκάζω · Ζεύς μέν οἴομαι τάχα μή κατά αὐτός ὁ πρόσωπον κατά Ὅμηρος ( σύμματα γάρ ἐκεῖνος Ζεύς τερπικέραυνος κατά σύ μᾶλλον εἄν Ὀμηρίδιος