himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0129.3
XXXVI . Στάδια δ' εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἀπέχων ἐνέτυχε Φιλόλαῳ τῷ Κιττίᾳ περὶ τὸ νέμος τῶν τῇ Ἀρικίᾳ . ἦν δ' ὁ Φιλόλαος τὴν μὲν γλῶτταν ἐυγχειμένος , μαλακώτερος δὲ κατπερπετὶ τι . οὕτως ἀναλὼν ἀπὸ τῆς 'Ρώμης αὐτὸς τ' ἄοκως φεύγοντι καὶ ὅπω ἐντὺν φιλοσοφοῦντι παρακειμένου ταῦτό πράττειν . προσειπὼν οὖν τὸν Ἀπολλώνιον ἐκέλευεν ἐκστῖναι τῷ καιρῷ , μηδ' ἐπιφοιτῆν τῇ 'Ρώμῃ διαδεδημένου τοῦ φιλοσοφεῖν , καὶ διηγείτο τάκκι πραττόμενα θαμὰ ἐπιστρεφόμενος , μὴ ἐπακοοῦσθαι τὸ αὐτὸ κατόπιν . « οὐ δὲ καὶ χορὸν φιλοσόφων ἀναψάμενος » εἶπε « βαδίζει φθόνου μεστός , οὐκ εἰδὼς τοὺς ἐπεσταγμένους ταῖς πύλαις ὑπὸ Νέρωνος , οἱ ἐλληνοῦνται σὲ τε καὶ τούτους , πρὶν ἔσω γενέσθαι . » ( 2 ) « τί δ' » εἶπεν « ὦ Φιλάλας , τὸν αὐτοκράτορα σπουδάζειν φασίν ; » « ἠνιοεῖ » εφη « δημοσίᾳ καὶ ἄδει παμπάν ἐς τὰ 'Ρωμαίων θέατρα καὶ μετὰ τὴν μονομαχουμένων ζῇ , μονομαχεῖ δὲ καὶ αὐτὸς καὶ ἀποσφάζει . » ὁπολαδὼν οὖν ὁ Ἀπολλώνιος « εἶτ' , » εφη « ὅ βλέπεται , μεῖζον τι ἤδη θέαμα ἀνδράσι πειναδεύμενοις ἢ βασιλέα ἰδεῖν ἀσχημονούντα ; θεοῦ μὲν γὰρ παῖγιον ἀνθρώπου · εἶπε « κατὰ τὴν Πλάτωνος δόξαν , βασιλεὺς δ' ἀνθρώπου παῖγιον γιγνόμενος καὶ χαριζόμενος τοῖς ὄλοις τὴν ἑαυτοῦ αἰσχύνην τίνας οὐκ ἂν παράσχολογίας τοῖς φιλοσοφοῦσι ; » « ( 3 ) « νὴ Δί' , » εἶπεν ὁ Φιλόλαος « εἶγε μετὰ τοῦ ἀκινδύνου γίγνοιτο · εἰ δ' ἀπόλοιτο ἀναγχείσει καὶ Νέρων σε ὡμὸν φαγοῖ μηδὲν ἰδόντα ὧν πράττει , ἐπὶ πολλῷ ἔσται σοι τὸ ἐντυχεῖν αὐτῷ κάπι πλεῖον τῷ τῷ Ὀδυσσεὶ ἐγένετο , ὁπότε παρὰ τὸν Κύκλωπα ἤλθεν · ἀπὸλεισε γὰρ πολλοὺς τῶν ἐταίρων ποθήσας ἰδεῖν αὐτὸν καὶ ἠττηθεὶς ἀτόπου καὶ ὠμοῦ θαύματος . » ὁ δ' Ἀπολλώνιος , « οἶει γάρ » εφη « τούτων ἤττον ἐκτετυφλῶσθαι τοῦ Κύκλωπος , εἰ τοιαῦτ' ἐργάζεται ; » καὶ ὁ Φιλόλαος « πραττέτω μέν , » εἶπεν « ὅ τι βούλεται , σὺ δ' ἀλλὰ τούτους σῴζε . » φωνὴ δὲ ταῦτα μεῖζον ἐλεγε καὶ ἔοικε κληδόνι .
Lemmas: XXXVI . στάδιος δέ εἴκοσι καί ἑκατόν ἀπέχω ἐντυγχάνω Φιλόλαος ὁ Κιττία περί ὁ νέμος ὁ ὁ Ἀρικία . εἰμί δέ ὁ Φιλόλαος ὁ μέν γλῶσσα ἐυγχειμένος , μαλακός δέ κατπερπετὶ τίς . οὕτως ἀναλόω ἀπό ὁ Ρώμη αὐτός τε ἄοκως φεύγω καί ὅπω ἐντύω φιλοσοφέω παράκειμαι αὐτός πράσσω . προσεῖπον οὖν ὁ Ἀπολλώνιος κελεύω ἐξίστημι ὁ καιρός , μηδέ ἐπιφοιτάω ὁ Ρώμη διαδέω ὁ φιλοσοφέω , καί διηγούμαι τάκκις πράσσω θαμά ἐπιστρέφω , μή ἐπακούω ὁ αὐτός κατόπιν . « οὖον δέ καί χορός φιλόσοφος ἀνάπτω » εἶπον « βαδίζω φθόνος μεστός , οὐ εἰδοί ὁ ἐπιστάζω ὁ πύλη ὑπό Νέρων , ὁ ελληνουντ σύ τε καί οὗτος , πρίν εἴδομαι γίγνομαι . » ( 2 ) « τίς δέ » εἶπον « εἰμί φιλαλη , ὁ αὐτοκράτωρ σπουδάζω φημί ; » « ἠνιοεῖ » φημί « δημόσιος καί ἄδεια πάμπαν εἰς ὁ Ῥωμαῖος θέατρον καί μετά ὁ μονομαχέω ζῶ , μονομαχέω δέ καί αὐτός καί ἀποσφάζω . » ὁπολαδὼν οὖν ὁ Ἀπολλώνιος « εἶτα , » φημί « ὅς βλέπω , μείζων τίς ἤδη θέαμα ἀνήρ πειναδευμενω ἢ βασιλεύς ὁράω ἀσχημονέω ; θεός μέν γάρ παῖγιον ἄνθρωπος · εἶπον « κατά ὁ Πλάτων δόξα , βασιλεύς δέ ἄνθρωπος παῖγιον γίγνομαι καί χαρίζομαι ὁ ὅλος ὁ ἑαυτοῦ αἰσχύνη τίς οὐ εἄν παρασχολογιος ὁ φιλοσοφέω ; » « ( 3 ) « νή διά , » εἶπον ὁ Φιλόλαος « εἰμί μετά ὁ ἀκίνδυνος γίγνομαι · εἰμί δέ ἀπόλλυμι αναγχεισεω καί Νέρων σύ ὠμός ἐσθίω μηδείς ὁράω ὅς πράσσω , ἐπί πολύς εἰμί σύ ὁ ἐντυγχάνω αὐτός κάπι πλείων ὁ ὁ Ὀδυσσεύς γίγνομαι , ὁπότε παρά ὁ Κύκλωψ ἔρχομαι · ἀπόλλυμι γάρ πολύς ὁ ἑταῖρος ποθέω ὁράω αὐτός καί ηττώμαι ἄτοπος καί ὠμός θαῦμα . » ὁ δέ Ἀπολλώνιος , « οἴομαι γάρ » φημί « οὗτος κακός ἐκτυφλόω ὁ Κύκλωψ , εἰμί τοιοῦτος ἐργάζομαι ; » καί ὁ Φιλόλαος « πράσσω μέν , » εἶπον « ὅς τίς βούλομαι , σύ δέ ἀλλά οὗτος σῴζω . » φωνή δέ οὗτος μείζων λέγω καί ἔοικα κληδών .