himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0128.2
XXXIV . Διατρίβας δ' ἐν τῇ Σπάρτῃ μετὰ τὴν Ὀλυμπίαν χρόνον , ὡς ἐτελεύτα ὁ χειμὼν , ἐπὶ Μάλαμ ἤλθεν ἀρχομένου ἤρος , ὡς ἐς τὴν Ῥώμην ἀρξήσων . διαννοουμένῳ δ' αὐτῷ ταῦτ' ἐγένετο ὄναρ τοιοῦτον . ἐδόκει γυναῖκα μεγίστην τε καὶ πρεσβυτάτην περιβάλλειν αὐτὸν καὶ διαβαῖ οἱ ἐγγενέσθαι , πρὶν ἐς Ἰταλὸς πλεῦσαι . Διὸς δ' εἶναι ἡ τροφὸς ἔλεγε καὶ ἡν αὐτῇ στέφανος πάντ' ἔχων τὰ ἐκ γῆς καὶ θαλάττης . λογισμὸν δ' αὐτῷ διδοὺς τῆς ὄψεως ἐνῆνχε , πτι πλεῦστα εἴη ἐς Κρήτην πρότερον , ἂν τροφὸν ἠγούμεθα τοῦ Διός , ἐπειδὴ ἐν ταύτῃ ἐμαυτίσθη · ὁ δὲ στέφανος καὶ ἄλλων Ἰσως δηλοῖν ἐν ἡσων . ( 1 ) οὕτω δ' ἐν Μαλᾷ νηῖον πλειόνων , ἀτ ἐς Κρήτην ἀρξήσων ἐμελλον , ἐνέθε νηῦν ἀποχρώσαν τῷ κοινῷ·κοινὸν δ' ἐκαλεῖ τοὺς δ' ἑταίρους καὶ τοὺς τῶν ἑταίρων δούλους · οὐδὲ γὰρ ἐκείνους παρεῖωρα . προσπλεύσας δὲ Κυδωνίᾳ καὶ παραπλεύσας δὲ Κνωσσὸν τὸν μὲν Λαβύρινθον , ὃς ἔκει δεικνύαι ( ἐνεῖχε δ' οἷμαι ποτε τὸν Μινώταυρον ) , βουλομένων ἰδεῖν τῶν ἑταίρων , ἐκείνους μὲν ἐνεγκώρια τοῦτο , αὐτὸς δ' οὐχ ἂν ἔφη δεῖν τὴν εὐτυχίαν τῆς ἀδοκίας τοῦ Μίνω . προῆλθε δ' ἐπὶ Γορτύναν πόλιν τῆς Ἰδης . ( 2 ) ἀνειδὼν οὖν καὶ τοῖς θεολογουμένοις ἐτυχὼν ἐπορῶνθῃ καὶ ἐς τὸ ἱερὸν τὸ Λεβηναῖον · ἐστι δ' Ἀσκληπιοῦ , καὶ ὅσπερ ἡ Ἄσις ἐς τὸ Πέργαμον , οὕτως ἐς τὸ ἱερὸν τοῦτο ξυνεφορᾶται ἡ Κρήτη . πολλοὶ δὲ καὶ Λιβύων ἐς αὐτὸ παραιύνται · καὶ γὰρ τέτραπεταί πρὸς τὸ Λιβυκὸν πέλαγος κατὰ γοῦν τὴν Φαιστόν , ἔνθα τὴν πολλὴν ἀνείρει γὰλατταν ὁ μικρὸς λίθος . Λεβηναῖον δὲ τὸ ἱερὸν ὀνομάσθαι φασίν , ἐπειδὴ ἀχωρτήριον ἐξ αὐτοῦ κατατείνειν λέοντι εἰκασμένον , ὃς πολλὰ αἱ ζυτυχίαι τῶν πετρῶν ἀποραίνουσι , μὴδὲν τ' ἐπὶ τῷ ἀχωρτηρίῳ ἀζούσιν , ὡς λέων εἰς οὗτος γένοιτο τῶν ὑποκωγίων ποτὲ τῇ Ῥέᾳ . ( 3 ) ἐνταῦθα διαλεγόμενον ποτὲ τοῦ Ἀπολλωνίου περὶ μεσημβρίαν ( διελέγετο δὲ πολλοῖς ἀνδράσιν , ὅρ' ὅν τὸ ἱερὸν ἐθεραπεύετο ) σεισμὸς ἀθρόως τῇ Κρήτῃ προτέβαλε , βροντὴ δ' οὐκ ἐκ νεφῶν , ἀλλ' ἐκ τῆς γῆς ὑπήχησεν , ἡ θάλαττα δ' ὑπενώθησε στάδια ἴσως ἑπτά . καὶ οἱ μὲν πολλοὶ ἐδαίσαν , μὴ τὸ πέλαγος ὑποχωρήσων ἐπισπάσθαι τὸ ἱερὸν καὶ ἀπενεγκθῶν · ὁ δ' Ἀπολλώνιος « θαρσείτε , » ἔφη « ἡ γὰρ θάλαττα γῆν ἔτεκε . » καὶ οἱ μὲν φωντο αὐτὸν τὴν ὁμώγιαν τῶν στοιχείων λέγειν , καὶ ὅτι μὴδὲν ἂν ἡ θάλαττα νεώτερον ἐς τὴν γῆν ἐργάσαιτο , μετὰ δ' ἡμέρας ὀλίγας ἀφικόμενοι τινες ἐκ τῆς Κυδονιατίδος ἠγγέλιαν , ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν τε καὶ μεσημβρίαν , ἤν ἐγένετο ἡ διασπομὴ , νῆσος ἐκ τῆς θαλάττης ἀνέβη περὶ τὸν πορθμὸν τὸν διαρρέοντα θίγγαν τε καὶ Κρήτην . ἐδάσαντες οὖν λόγον μῆκος ἐλθωμεν καὶ πᾶς ἐν Ῥώμῃ σπουδάσε , ἀτ ἐγένοντο αὐτῷ μετὰ τὰν Κρήτην .
Lemmas: XXXIV . διατριβή δέ ἐν ὁ Σπάρτη μετά ὁ Ὀλυμπία χρόνος , ὡς τελευτάω ὁ χειμών , ἐπί Μάλαμ ἔρχομαι ἄρχω ἔαρ , ὡς εἰς ὁ Ῥώμη ἄρχω . διανοέομαι δέ αὐτός αὐτός γίγνομαι ὄναρ τοιοῦτος . δοκέω γυνή μέγας τε καί πρέσβυς περιβάλλω αὐτός καί διαβαίνω ὁ ἐγγίγνομαι , πρίν εἰς ἰταλός πλέω . Ζεύς δέ εἰμί ὁ τροφός λέγω καί ἐάν αὐτός στέφανος πᾶς ἔχω ὁ ἐκ γῆ καί θάλασσα . λογισμός δέ αὐτός δίδωμι ὁ ὄψις ἐνάγω , πτι πλευστός εἰμί εἰς Κρήτη πρότερος , εἄν τροφός ἡγέομαι ὁ Ζεύς , ἐπεί ἐν οὗτος εμαυτινω · ὁ δέ στέφανος καί ἄλλος ἴσως δηλόω ἐν ἵημι . ( 1 ) οὗτος δέ ἐν Μαλά νήϊος πλείων , ἀτ εἰς Κρήτη ἄρχω μέλλω , ἐντίθημι ναῦς ἀποχράω ὁ κοινωνικός δέ καλέω ὁ δέ ἑταῖρος καί ὁ ὁ ἑταῖρος δοῦλος · οὐδέ γάρ ἐκεῖνος παρεῖος . προσπλέω δέ Κυδωνία καί παραπλέω δέ Κνωσσός ὁ μέν λαβύρινθος , ὅς ἐκεῖ δείκνυμι ( ἐνέχω δέ οἴομαι ποτός ὁ Μινώταυρος ) , βούλομαι ὁράω ὁ ἑταῖρος , ἐκεῖνος μέν ἐνεγκώρια οὗτος , αὐτός δέ οὐ εἄν φημί δήω ὁ εὐτυχία ὁ ἀδοκία ὁ Μίνως . προέρχομαι δέ ἐπί γορτυναω πόλις ὁ ὁράω . ( 2 ) ανειδηω οὖν καί ὁ θεολογέω τυγχάνω ἐπόρνυμι καί εἰς ὁ ἱερόν ὁ Λεβηναῖον · εἰμί δέ Ἀσκληπιός , καί ὅσπερ ὁ ἄσις εἰς ὁ Πέργαμον , οὕτως εἰς ὁ ἱερόν οὗτος συνεφοράω ὁ Κρήτη . πολύς δέ καί Λίβυς εἰς αὐτός παραιυντ · καί γάρ τρέπω πρός ὁ Λιβυκός πέλαγος κατά γοῦν ὁ Φαιστός , ἔνθα ὁ πολύς ἀνείρομαι Γαλάτης ὁ μικρός λίθος . Λεβηναῖον δέ ὁ ἱερόν ὀνομάζω φημί , ἐπεί ἀχωρτήριον ἐκ αὐτός κατατείνω λέων εἰκάζω , ὅς πολύς ὁ ζυτυχιος ὁ πέτρα αποραινω , μηδείς τε ἐπί ὁ ἀχωρτηρίῳ ἄζω , ὡς λέων εἰς οὗτος γίγνομαι ὁ ὑποκωγίων ποτέ ὁ Ῥέα . ( 3 ) ἐνταῦθα διαλέγω ποτέ ὁ Ἀπολλώνιος περί μεσημβρία ( διαλέγω δέ πολύς ἀνήρ , ὅρος ὅς ὁ ἱερόν θεραπεύω ) σεισμός ἀθρόος ὁ Κρήτη προτέβαλε , βροντή δέ οὐ ἐκ νέφος , ἀλλά ἐκ ὁ γῆ ὑπηχέω , ὁ θάλασσα δέ ὑπονοέω στάδιος ἴσως ἑπτά . καί ὁ μέν πολύς δαίνυμι , μή ὁ πέλαγος ὑποχωρέω ἐπισπάω ὁ ἱερόν καί ἀποφέρω · ὁ δέ Ἀπολλώνιος « θαρσέω , » φημί « ὁ γάρ θάλασσα γῆ τίκτω . » καί ὁ μέν φάω αὐτός ὁ ὁμώγιαν ὁ στοιχεῖον λέγω , καί ὅτι μηδείς εἄν ὁ θάλασσα νέος εἰς ὁ γῆ ἐργάζομαι , μετά δέ ἡμέρα ὀλίγος ἀφικνέομαι τις ἐκ ὁ Κυδονιατίδος ἀγγελία , ὅτι κατά ὁ ἡμέρα τε καί μεσημβρία , ἐάν γίγνομαι ὁ διασπομὴ , νῆσος ἐκ ὁ θάλασσα ἀναβαίνω περί ὁ πορθμός ὁ διαρρέω θιγγάνω τε καί Κρήτη . δατέομαι οὖν λόγος μῆκος ἔρχομαι καί πᾶς ἐν Ῥώμη σπουδάζω , ἀτ γίγνομαι αὐτός μετά ὁ Κρήτη .