himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0477.3
( 1 ) Ἡ κοσμούσα τῇ σχοίνῳ κροίνῃ , ὁρᾷς γὰρ πού τὴν ὑπὸ τῷ ὄρει στιργᾶν τὸ εἶδος καὶ ἐσπαλμένην κυανῶ , Σκύρος , ὦ παῖ , νῆσος , ἣν ὁ θεῖος Σοφοκλῆς ἀνεμόεσσα καλεῖ . ἔστι δ’ αὐτῇ καὶ πτόριος ἐλαίας ἐν ταῖν χερσὶν καὶ ἀμπελίου κλήμα . ὁ δ’ ὑπὸ τοῖς πρόποσι τοῦ ὄρους πύργος , παρδενεύουσαι ἐνταῦθα αἱ τοῦ Λυκομηδοῦς κόραι ἐν τῇ δοκούσῃ παρὰ Θέτιδι ἡκειν · τὸ γὰρ τοῦ Μοιρῶν ἐπὶ τῷ παιδὶ δόγμα τοῦ πατρὸς Νηρέος ἡ Θέτις μαθοῦσα καὶ ὡς ἐπ’ ἀμφω πεπρωμένον αὐτῷ εἴτ’ ἢ ζῆν ἀκλεὲς ἢ εὐκλεῆ γενόμενον τάγιστα τελευτῆν , ἀποθετοῦς αὐτὴ ὁ πατὶς ἐν ταῖς Λυκομηδοῦς θυγατράσιν ἐν Σκύρῳ κρύπτεται κόρην μὲν εἶναι δοκοῦν τὰς ἄλλας , μίαν δὲ αὐτῶν τὴν πρεσβυτάτην ἐνὶν ἀπορρήτῳ γνώσει ἐρωτῶν , καὶ προοῖν γε ἐς τόξου ὄραν ὁ χρὼν τὸν Πύρρον ἐκδύσει . ( 2 ) ἀλλ’ οὐκ ἐντὰῦθα ταῦτα . λειμῶν δὲ πρὸ τοῦ πύργου · ἐπιτρέπει δὲ τὸ τόπος τῆς νήσου χώρας ἀνθέων ἀφθονίαν δοῦναι , καὶ ὁρᾷς γε , ὡς ἄλλ’ ἀλλήγαδε ἀποσχιόνονται τὰ ἄνθη ἀποκείρουσαι . κάλλος μὲν οὖν ἀμήχανον ἀπτεσῶν , ἀλλ’ αἱ μὲν ἀτεχνῶς ἐς θηλείαν ὄραν ἀποκλίνουσι βολαῖς τε ὀφθαλμῶν ἀπαλὰ ἐκλεπτούσαι καὶ παρεῖσαι ἄνθει καὶ τῇ πρὸς ἕκαστα ὁρμῇ εὖ μᾶλα τὸ ὀψιλὸν ἐλέγχουσαι , ἥδὶ δὲ ἢ ἀναγαιτίζουσα τὴν κόμην καὶ βλοσυρὰ ἐν ἀδράττι αὐτὰ μᾶλα διελεγχομένη τὴν φύσιν καὶ τὸ ἐνὶν ἀνάγκῃ ἐπίπλαστον ἐκδύσα τὸν Ἀχιλλέα ἐκδείξει · λόγου γὰρ ἐς τοὺς Ἕλληνας ἐμπεσόντος τοῦ τῆς Θέτιδος ἀπορρήτου στέλλεται Διομηδὸς ἐνὶν Ὀδυσσεὶ ἐπὶ τὴν Σκύρον διελέγχοντες , ὅπη ταῦτα ἔχει . ( 3 ) ὁρᾷς δὲ ἀμφω , τὸν μὲν καὶ βεβουλισμένον τὴν τῶν ὀφθαλμῶν ἀκτῖνα διὰ πανουργίας σῦσαι καὶ τὸ διαβεῖν τι δεῖ , ὁ δὲ τοῦ Τυδείος ἐμφρων μέν , ἐτοιμος δὲ τὴν γνώμην καὶ τὸ δραστήριον προτείνων . κατόπιν δὲ αὐτῶν καὶ ὁ τῇ σάλπιγγι σημαίνων τί δὴ βούλεται καὶ τί τὸ χρὸς τῆς γραφῆς ; σοφὸς ὤν Ὀδυσσεύς καὶ ἰκανὸς τῶν ἀδύλων Ὀμητῆς πρὸς τὸν τῶν ὕποψιμῶν ἐλεγχὸν μεμηνέναι τὰ νῦν · βέβας γὰρ ἐς τὸν λειμῶνα ταλάρους τε καὶ ὅσα παῖσι χώρας ἐς παιδίκην εὐπρεπῆ καὶ πανοπλίαν , αἱ μὲν οὖν Λυκομηδοῦς ἐς τὸ οἴκιον γυροῦσιν , ὁ δὲ τοῦ Πηλέως ταλάρους μέν καὶ κερκῖσι χείρεσι λέγει παραλιπὼν αὐτὰ ταῖς χώρασι τῇ , ἐς δὲ τὴν πανοπλίαν δρᾶμας γυμνοῦνται τὸ ἐντεύθεν .
Lemmas: ( 1 ) ὁ κοσμέω ὁ σχοῖνος κροινεω , ὁράω γάρ πού ὁ ὑπό ὁ ὄρος στιργᾶν ὁ εἶδος καί εἰσπλέω κυανέω , Σκύρος , εἰμί παῖς , νῆσος , ὅς ὁ θεῖος Σοφοκλῆς ανεμοεννυμι καλέω . εἰμί δέ αὐτός καί πτόριος ἐλαία ἐν ὁ χείρ καί ἀμπέλιον κλήμα . ὁ δέ ὑπό ὁ πρόποσις ὁ ὄρος πύργος , παρδενευειμι ἐνταῦθα ὁ ὁ Λυκομήδης κόρη ἐν ὁ δοκέω παρά Θέτις ἥκω · ὁ γάρ ὁ Μοῖρα ἐπί ὁ παῖς δόγμα ὁ πατήρ Νηρεύς ὁ Θέτις μανθάνω καί ὡς ἐπί ἄμφω ἔπορον αὐτός ἔτι ἢ ζῶ ἀκλεής ἢ εὐκλεής γίγνομαι τάγιστα τελευτή , αποθετος αὐτός ὁ Πᾶτις ἐν ὁ Λυκομήδης θυγάτηρ ἐν Σκῦρος κρύπτω κόρη μέν εἰμί δοκέω ὁ ἄλλος , εἷς δέ αὐτός ὁ πρέσβυς ὅς ἀπόρρητος γνῶσις ἐρωτάω , καί προέρχομαι γε εἰς τόξον ὁράω ὁ χράω ὁ Πύρρος ἔκδυσις . ( 2 ) ἀλλά οὐ ἐνταῦθα οὗτος . λειμών δέ πρό ὁ πύργος · ἐπιτρέπω δέ ὁ τόπος ὁ νῆσος χώρα ἄνθος ἀφθονία δίδωμι , καί ὁράω γε , ὡς ἄλλος ἀλλήγαδε ἀποσχίζω ὁ ἄνθος ἀποκείρω . κάλλος μέν οὖν ἀμήχανος ἀποτίνω , ἀλλά ὁ μέν ἄτεχνος εἰς θάλλω ὁράω ἀποκλίνω βολή τε ὀφθαλμός ἁπαλός ἐκλεπτόω καί παρίημι ἄνθος καί ὁ πρός ἕκαστος ὁρμή εὕω μῆλον ὁ ὀψιλὸν ἐλέγχω , κέρχνη δέ ἢ αναγαιτιζω ὁ κόμη καί βλοσυρός ἐν ἀδράττι αὐτός μῆλον διελέγχω ὁ φύσις καί ὁ ὅς ἀνάγκη ἐπίπλαστος ἐκδύω ὁ Ἀχιλλεύς ἐκδείκνυμι · λόγος γάρ εἰς ὁ Ἕλλην ἐμπίτνω ὁ ὁ Θέτις ἀπόρρητος στέλλω Διομηδὸς ὅς Ὀδυσσεύς ἐπί ὁ Σκῦρος διελέγχω , ὅπῃ οὗτος ἔχω . ( 3 ) ὁράω δέ ἄμφω , ὁ μέν καί βουλίζω ὁ ὁ ὀφθαλμός ἀκτίς διά πανουργία σεύω καί ὁ διαβαίνω τίς δεῖ , ὁ δέ ὁ τυδιος ἔμφρων μέν , ἑτοῖμος δέ ὁ γνώμη καί ὁ δραστήριος προτείνω . κατόπιν δέ αὐτός καί ὁ ὁ σάλπιγξ σημαίνω τίς δή βούλομαι καί τίς ὁ χρώς ὁ γραφεύς ; σοφός εἰμί Ὀδυσσεύς καί ἰκανός ὁ αδυλαω Ὀμητῆς πρός ὁ ὁ ὕποψιμῶν ἐλέγχω μαίνομαι ὁ νῦν · Βέβας γάρ εἰς ὁ λειμών τάλαρος τε καί ὅσος δίπαις χώρα εἰς παιδικός εὐπρεπής καί πανοπλία , ὁ μέν οὖν Λυκομήδης εἰς ὁ οἰκίον γυρόω , ὁ δέ ὁ Πηλεύς τάλαρος μέν καί κερκίς χείρ λέγω παραλείπω αὐτός ὁ χωράω ὁ , εἰς δέ ὁ πανοπλία Δράμα γυμνόω ὁ ἐντεῦθεν .