himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0214.2
νῦν τοῖς ἀλιτηρίοις τούτοις ἐπιδείκνυον , ὡς τοὺς θεοὺς ὑπὲρ μὲν τῶν σμικρῶν καὶ ὅποσα ὀφθαλμιατ' εἰσὶ καὶ τὸ μὴ πυρεῖν , μὴδ' ἀνοῖσθαι τι τῶν σπλάγχνων , ἐπιτηδεῖον εἶναι σοὶ ἑμβουλούς φατεῖν ἰατρῶν οἷκην ἐφαπτομένους καὶ θεραπεύοντας , ὅτου αὐτῶν πονήρων ἔχοις , περὶ δὲ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ σώματος κινδυνεύοντί σοι μὴδ' οὓς φυλάττεσθαι γρὴ ἑμβουλεύειν μὴδ' ὅ τι ἔσται σοι πρὸς αὐτοὺς ὅπλον διδάσκειν ἤκοντας , ἀλλ' εἶναι σοι τοὺς συκοφάντας αἰτίοις Ἀλὴνῆς καὶ Διὸς χεῖρα , εἰδεῖναι μὲν ὑπὲρ σοῦ φάσκοντας , ἄ μηδ' ὅ θεοί , προεγρηγόρτας δὲ σοὺ καὶ προκαλούμεντας , εἰ δὴ καθεύδουσιν οὗτοι , κακοῖς , φασίν , ἐπαντλούντες κακὰ καὶ τὰς Ἰλιάδας ταύτας ἀεὶ ξυντιθέντες . ( 4 ) καὶ τὸ μὲν ἱπποτροφεῖν αὐτοὺς κατὰ ξενῶν ἐς τὴν ἀγορὰν ἐκκυλιεῖσθαι λευκῶν καὶ ἡ ἐν ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ ὀφοφαγία καὶ γάμοι μυριάδων δύο καὶ τριῶν ἐωννύμων παιδίδων καὶ τὸ μοιχεύειν μὲν , ἂν λανθάνοιεν χρόνον , γαμεῖν δ' ἂς ἐμοίγυσαν , ὅταν ἐπ' αὐταὶς ληφθῶσι , καὶ τὸ κροτουθῆναι αὐτοὺς ἐπὶ ταῖς καλαῖς νίκαις , ἐπειδὰν φιλόσοφος τις ἡ Ὑπατος ἀδικῶν οὐδὲν ἄλλο μὲν ὑπὸ τούτων , ἀπόλειται δ' ὑπὸ σοῦ , δεδοθὼν τῇ τῶν καταράτων τρυφῇ καὶ τῷ μὴτε νόμῳ αὐτοὺς ἐτι μὴτ' ὀφθαλμίοιν εἶναι φόβον · τὸ δ' οὕτω τὸ ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων φρονεῖν , ὡς προηγνώσκειν βούλεσθαι τῶν θεῶν , ἐγὼ μὲν οὐτ' ἐπαίνω καὶ ἀκούων δέδια , σὺ δ' εἰ προσδέξοιο , γράφονταί καὶ σὲ ἴσως ὡς διαβάλλοντα τὴν περὶ τοῦ θεοῦ δόξαν . ἐλπίς γὰρ καὶ κατὰ σὲ ἐγχειρεῖσθαι τοιαύτας γραφάς , ἐπειδὰν μηδεὶς τοὺς συκοφάντας λοιπὸς ἦ . καὶ ξυνίμω μὲν ἐπιτιμῶν μᾶλλον ἢ ἀπολογούμενος , εἴρηθω δέ μοι ταῦθ' ὑπὲρ τῶν νόμων , οὓς εἰ μὴ ἄρχοντας ἠγοῦ , οὐκ ἄρξειε . ( 5 ) τίς οὖν ξυνήγορος ἔσται μοι ἀπολογουμένῳ ; εἰ γὰρ καλέσαιμι τὸν Δία , ὑφ' ὃν βασιλικῶς οἶδα , γοητεύειν με φήσουσι καὶ τὸν οὐρανὸν ἐς τὴν γῆν ἄγειν . διαλεγόμεθα οὖν περὶ τοῦτου ἀνδρὸς , τὸ τεθνάναι μὲν οἱ πολλοὶ φασιν , ἐγὼ δ' οὐ φημι . ἔστι δ' οὕτως ὁ πατὴρ ὁ σός , ὃ ἐγὼ τοσοῦτου ἀξίος , ὅσου περ ἐκεῖνος σοί · σὲ μὲν γὰρ ἐποίησεν , ὑπ' ἐμοῦ δ' ἐγένετο . οὕτως , ὦ βασιλεῦ , ξυλλήπτορ ἔσται μοι τῆς ἀπολογίας πολλῷ ταμὰ βέλτιον ἢ σὺ γιγνώσκων . ἀρξίετο μὲν γὰρ ἐς Αἴγυπτον οὕτω αὐτοκράτωρ , θεοὺς τε τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ θύσων χάρισι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς διαλεξόμενος . ἔνευγὼν δέ μοι κομίζοντί τε καὶ ὁδ' ἐσταλμένῳ οὐδ' ἤρετο οὐδ' ἐν περὶ τοῦ σχήματος , ἠγούμενος τῶν ἐμοὶ πέν ἐχ ἐγὼν , ἐμοῦ δ' ἐνεκ' ἤκειν ὁμολογὼνσας ἀπὴλεν ἐπαινέσας καὶ εἰπὼν μὲν ἄ μὴ πρός ὅλῶν , ἀκούσας δ' ἄ μὴ παρ' ἄλλου , ἢ τε διάνοια , ἢ ἐς τὸ ἄρχειν ἐρχέτο , ἐρωτῶντ' αὐτὸ παρ' ἐμοῦ μάλιστα , μεθεστηκίτα ἤδη ὑφ' ἑτέρων [ οὐκ ] ἐπιτιδεῖον μὲν , οὐ μὴν σοὶ γε δοξά . ( 6 ) οἱ γὰρ μὴ ἄρχειν αὐτὸν πειθόντες καὶ σὲ διόπιν αὐτὸ ἀφρρούντο τὸ μετ' ἐκεῖνον ταῦθ' ἔχειν , ἐμοῦ δὲ ξυμβουλεύοντος ἐαυτὸν τε μὴ ἀπεῖσθὼν ἀρχῆς ἐπὶ θύρας αὐτὸ φρουτῶσης , ὑμᾶς τε κληρονομεῖν αὐτὴς ποιεῖσθαι , ἐγὼ ἐν τῇ γνῶμῃ φήσας αὐτὸς τε μέγας ἤρθη καὶ ὑμᾶς ἤρεν . εἰ δὲ γόητά με ὤστο , οὐδ' ἂν ξυν -
Lemmas: νῦν ὁ ἀλιτήριος οὗτος ἐπιδείκνυμι , ὡς ὁ θεός ὑπέρ μέν ὁ μικρός καί ὁπόσος ὀφθαλμιάω εἰμί καί ὁ μή πυρεῖον , μηδέ ἀνίημι τίς ὁ σπλάγχνον , ἐπιτήδειος εἰμί σύ εμβουλος φημί ἰατρός οἰκέω ἐφάπτω καί θεραπεύω , ὅστις αὐτός πονηρός ἔχω , περί δέ ὁ ἀρχή καί ὁ σῶμα κινδυνεύω σύ μηδέ ὅς φυλάσσω γρά ἐμβουλεύω μηδέ ὅς τίς εἰμί σύ πρός αὐτός ὅπλον διδάσκω ἥκω , ἀλλά εἰμί σύ ὁ συκοφάντης αἴτιος άλλος καί Ζεύς χείρ , οἶδα μέν ὑπέρ σύ φάσκω , ὅς μηδέ ὅς θεός , προεγείρω δέ σύ καί προκαλέω , εἰμί δή καθεύδω οὗτος , κακός , φημί , ἐπαντλέω κακός καί ὁ Ἰλιάς οὗτος ἀεί συντίθημι . ( 4 ) καί ὁ μέν ἱπποτροφέω αὐτός κατά ξένος εἰς ὁ ἀγορά ἐκκυλίνδω λευκός καί ὁ ἐν ἄργυρος καί χρυσός οφοφαι καί γάμος μυριάς δύο καί τρεῖς ὠνύμων παιδιδωμι καί ὁ μοιχεύω μέν , εἄν λανθάνω χρόνος , γαμέω δέ ὅς εμοιγυσαω , ὅταν ἐπί αὐτός λαμβάνω , καί ὁ κροτέω αὐτός ἐπί ὁ καλός Νίκη , ἐπειδάν φιλόσοφος τις ὁ Ὕπατος ἀδικέω οὐδείς ἄλλος μέν ὑπό οὗτος , ἀπόλλυμι δέ ὑπό σύ , δίδωμι ὁ ὁ καταίρω τρυφή καί ὁ μήτε νόμος αὐτός ἔτι μήτε ὀφθάλμιον εἰμί φόβος · ὁ δέ οὗτος ὁ ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος φρονέω , ὡς προηγνώσκειν βούλομαι ὁ θεός , ἐγώ μέν οὐ ἔπαινος καί ἀκούω δείδω , σύ δέ εἰμί προσδέχομαι , γράφω καί σύ ἴσως ὡς διαβάλλω ὁ περί ὁ θεός δόξα . ἐλπίς γάρ καί κατά σύ ἐγχειρέω τοιοῦτος γραφεύς , ἐπειδάν μηδείς ὁ συκοφάντης λοιπός εἰμί . καί ξυνίμω μέν ἐπιτιμάω μᾶλλον ἢ ἀπολογέομαι , εἴρω δέ ἐγώ αὐτός ὑπέρ ὁ νόμος , ὅς εἰμί μή ἄρχω ἡγέομαι , οὐ ἄρχω . ( 5 ) τίς οὖν συνήγορος εἰμί ἐγώ ἀπολογέομαι ; εἰμί γάρ καλέω ὁ Ζεύς , ὑπό ὅς βασιλικός οἶδα , γοητεύω ἐγώ φημί καί ὁ οὐρανός εἰς ὁ γῆ ἄγω . διαλέγω οὖν περί οὗτος ἀνήρ , ὁ θνήσκω μέν ὁ πολύς φημί , ἐγώ δέ οὖον φημί . εἰμί δέ οὕτως ὁ πατήρ ὁ σός , ὅς ἐγώ τοσοῦτος Ἀξιός , ὅσος περ ἐκεῖνος σύ · σύ μέν γάρ ποιέω , ὑπό ἐγώ δέ γίγνομαι . οὕτως , εἰμί βασιλεύς , συλλήπτωρ εἰμί ἐγώ ὁ ἀπολογία πολύς τάμα ἀγαθός ἢ σύ γιγνώσκω . ἄρχω μέν γάρ εἰς Αἴγυπτος οὗτος αὐτοκράτωρ , θεός τε ὁ ἐν Αἴγυπτος θύω χάρις ὑπέρ ὁ ἀρχή διαλέγω . φέρω δέ ἐγώ κομίζω τε καί οδός στέλλω οὐδέ ἔρομαι οὐδέ ἐν περί ὁ σχῆμα , ἡγέομαι ὁ ἐγώ Πεν ἐκ ἐγώ , ἐγώ δέ ἕνεκα ἥκω ὁμολογὼνσας ἀπὴλεν ἐπαινέω καί εἶπον μέν ὅς μή πρός ὅλος , ἀκούω δέ ὅς μή παρά ἄλλος , ἢ τε διάνοια , ἢ εἰς ὁ ἄρχω ἔρχομαι , ἐρωτάω αὐτός παρά ἐγώ μάλιστα , μεθίστημι ἤδη ὑπό ἕτερος [ οὐ ] ἐπιτήδειος μέν , οὖον μήv σύ γε δόξα . ( 6 ) ὁ γάρ μή ἄρχω αὐτός πείθω καί σύ δίοψ αὐτός ἀφρρούντο ὁ μετά ἐκεῖνος αὐτός ἔχω , ἐγώ δέ συμβουλεύω ἑαυτοῦ τε μή ἀπεῖπον ἀρχή ἐπί θύρα αὐτός φρουτῶσης , σύ τε κληρονομέω αὐτός ποιέω , ἐγώ ἐν ὁ γνώμη φημί αὐτός τε μέγας ἀραρίσκω καί σύ ἀείρω . εἰμί δέ γόης ἐγώ ὄζω , οὐδέ εἄν σῦς -