himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0067.2
ἔφη « ὁ Ἀπολλώνιε , καὶ πρὸς γε τούτους τοῦ βάλλειν τε καὶ φυλάττεσθαι , καὶ τὸ ἐπελθεῖν δι’ καὶ τὸ ἀπελθεῖν καὶ τὸ ἀνεῖλθαι πολεμίους καὶ μὴ ἐὰν ἐκπληττεσθαι τὸν ἵππον , ὅτε δουπησίεν ὅπλις ἢ στρατιεύειν αἱ χόρυδες ἢ παιανιζόντων τε καὶ ἀλαλαζόντων βοή γένοιτο , σοφία ὁμῶι ἱππικῇ πρόσκειται . » ( 2 ) « τοῦτον οὖν » ἔφη « τὸν ἐπὶ τοῦ ἐλέφαντος ἵππεά τίς φήσεις ; » « πολλῷ » ἔφη « θαυμασιώτερον , Ἀπολλώνιε · τὸ γὰρ θηρίον τῆλικούτῳ ἐπιτετάχθαι τῆλικονὸν ἄντα καὶ εὑθύνειν αὐτὸ καλαῖροπι , ἤν ὁρᾷς αὐτὸν ἐμβαλόντα τῷ ἐλέφαντι ὥσπερ ἄγχυραν , καὶ μήτε τὴν ὀμὴν τοῦ θηρίου δεδιδάκει μήτε τὸ ὕψος μήτε τὴν βόμβην τοσαύτην οὐσαν , δαιμόνιον ἔμοιγε δοκεῖ , καὶ οὐδ’ ἂν ἐπίστευσα , μὰ τὴν Ἀθηνᾶν , εἰ ἑτέρου ἤκουσα . » « τί οὖν , » ἔφη « εἰ ἀποδιδόσαι τις ἡμῖν τὸν παῖδα βούλοιτο , οὐνήσῃ αὐτόν , ὦ Δάμι ; » « νῆ Δι , » εἶπε « τῶν γ’ ἐμαυτοῦ πάντων · τὸ γὰρ ὅσπερ ἀκρόπολιν κατεληφὼτα δεσπόζειν θηρίου μεγίστου ὅν ἡ γῆ βέσκει , ἐλευθέρας ἔμοιγε δοκεῖ φύσεως καὶ λαμπρᾶς εἶναι . » ( 3 ) « τί οὖν χρήσῃ τῷ παιδί , » ἔφη « εἰ μὴ καὶ τὸν ἐλέφαντα οὐνήσεις ; » « τῇ τ’ οἰκίᾳ » ἔφη « ἐπιστήσω τῇ ἐμαυτοῦ καὶ τοῖς οἰκεταῖς , καὶ πολλῶς βελτίων τούτων ἡ ἔχω ἀρξεῖ . » « οὐ δ’ οὖχ ἴκανὸς » ἔφη « τῶν σεαυτοῦ ἀρχεῖν ; » « ἄν γε » εἶπε « καὶ σὺ τρόπων , ὦ Ἀπολλώνιε · καταλαβὼν γὰρ ταμὰ περιεῖμι , ὥσπερ σὺ , φιλομαθὼν καὶ περιφρονὼν τῶν τῇ ξένῃ . » « εἰ δὲ δή πρίαιο τὸν παῖδα , καὶ ἵππω σοι γενοῦνθαι ο μέν ἀμιλλητήριος , ὁ δὲ πολεμικός , ἀναθήσῃ αὐτόν , ὦ Δάμι , ἐπὶ τοὺς ἵππους ; » « ἐπὶ μὲν τὸν ἀμιλλητήριον » εἶπε « ἴσως ἄν , ἐπειδὴ καὶ ἑτέρους ὁρῶ · τὸν δὲ μάχην τὸ καὶ ὁπλιστεύοντα πῶς ἂν ἀναθείνοις οὕτως ; οὐτε γὰρ ἀσπίδια δύνατ’ ἂν φέρειν , ἥς δεῖ τοὺς ἱππεύουσιν , οὐτ’ ἂν θώρακα ἡ χρήνος , αἰχμὴν δὲ πῶς οὕτος , ὃς οὐδ’ ἄτρακτον βέλος ἢ τοξεύματος κραδαίνειν ἄν , ψελιζόμενος ὡς τὸ εἰκὸς ἐτι ; » ( 4 ) « ἕτερον οὖν τι , » ἔφη « ὦ Δάμι , ἐστίν , ὃ τὸν ἐλέφαντα τοῦτον ἡνιοχεῖ καὶ πάπται , κοῦχ ὁ ἡνιόχος οὕτος , ὃν σὺ μονοῦν προσκυνεῖς ὑπὸ θαύματος . » τοῦ δ’ εἰπόντος « τί ἄν εἴη τοῦτο , Ἀπολλώνιε ; ὁρῶ γὰρ ἐπὶ τοῦ θηρίου πλὴν τοῦ παιδὸς οὐδὲν ἕτερον . » « τὸ θηρίον » ἔφη « τοῦτ’ εὐπαιδεύτων τε παρὰ πάντ’ ἐστι , κάπειδὰν ἅπαξ ἀναγκασθῇ δι’ ἀνθρώπου ζῆν , ἀνέχεται τὰ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου πάντα καὶ δημοθραίνει ἐπιτηδεύει τὴν πρὸς αὐτόν . χαίρει τε σιτουμένου ἀπὸ τῆς χειρός , ὥσπερ οἱ μικροὶ τῶν κυνῶν , προστινὰ τε τῇ προνοίᾳ αἰχάλει καὶ τὴν κεφαλὴν ἐς τὴν χάρυψιν ἐπιθούσα ἀνέχει καὶ χέγγυεν ἐφ’ ὅσον τῷ ἀνθρώπῳ δοκεῖ , καθάπερ ἐν τοῖς νομαῖσι ἐωρῶμεν . νῦντορ δὲ λέγεται τὴν δουλείαν ὀλοφυρεσθαι , μὰ Δι’ οὐ τετριγώς , ὁποῖον εἴωθεν , ἀλλ’ οἰκτρὸν τε καὶ ἐλεεινὸν ἀνακλῶν · εἰ δ’ ἀνθρώπος ἐπισταὶ ὀδυρομένῳ ταῦτα , ἵσχει τὸν ὀρμὸν ὁ ἐλέφας ὥσπερ αἰδοῦμενος . αὐτὸς δὲ ἑαυτοῦ , ὦ Δάμι , ἄρχει καὶ ἡ πειθὼ αὐτὸν ἡ τῆς φύσεως ἀγει μᾶλλον ἢ ὁ ἐπιχειμενὸς τε καὶ ἀπευθύνων . »
Lemmas: φημί « ὁ Ἀπολλώνιος , καί πρός γε οὗτος ὁ βάλλω τε καί φυλάσσω , καί ὁ ἐπέρχομαι διά καί ὁ ἀπέρχομαι καί ὁ ἀνέρχομαι πολέμιος καί μή ἐάν ἐκπλήσσω ὁ ἵππος , ὅτε δουπέω Ὁπλίς ἢ στρατεύω ὁ χόρυδες ἢ παιανίζω τε καί ἀλαλάζω βοή γίγνομαι , σοφία ὁμοιόω ἱππικός πρόσκειμαι . » ( 2 ) « οὗτος οὖν » φημί « ὁ ἐπί ὁ ἐλέφας ἱππεύς τίς φημί ; » « πολύς » φημί « θαυμάσιος , Ἀπολλώνιος · ὁ γάρ θηρίον τηλικόσδε ἐπιτάσσω τῆλικονὸν ἄντα καί εὐθύνω αὐτός καλαῖροπι , ἐάν ὁράω αὐτός ἐμβάλλω ὁ ἐλέφας ὥσπερ ἄγκυρα , καί μήτε ὁ ὁμός ὁ θηρίον διδάσκω μήτε ὁ ὕψος μήτε ὁ βομβή τοσοῦτος εἰμί , δαιμόνιον ἐγώ δοκέω , καί οὐδέ εἄν πιστεύω , μά ὁ Ἀθηνᾶ , εἰμί ἕτερος ἀκούω . » « τίς οὖν , » φημί « εἰμί ἀποδίδωμι τις ἐγώ ὁ παῖς βούλομαι , ὀνίνημι αὐτός , εἰμί Δάμις ; » « νῆ Ζεύς , » εἶπον « ὁ γε ἐμαυτοῦ πᾶς · ὁ γάρ ὅσπερ ἀκρόπολις καταλαμβάνω δεσπόζω θηρίον μέγας ὅς ὁ γῆ βαίνω , ἐλεύθερος ἐγώ δοκέω φύσις καί λαμπρός εἰμί . » ( 3 ) « τίς οὖν χράω ὁ παῖς , » φημί « εἰμί μή καί ὁ ἐλέφας ὄνησις ; » « ὁ τε οἰκίον » φημί « ἐφίστημι ὁ ἐμαυτοῦ καί ὁ οἰκέτης , καί Πολλῶς ἀγαθός οὗτος ὁ ἔχω ἄρχω . » « οὖον δέ οὐ ἱκανός » φημί « ὁ σεαυτοῦ ἄρχω ; » « ἄν γε » εἶπον « καί σύ τρόπος , εἰμί Ἀπολλώνιος · καταλαμβάνω γάρ τάμα περίειμι , ὥσπερ σύ , φιλομαθής καί περιφρονέω ὁ ὁ ξένος . » « εἰμί δέ δή ὠνέομαι ὁ παῖς , καί ἵππος σύ γίγνομαι ὁ μέν ἀμιλλητήριος , ὁ δέ πολεμικός , ἀνατίθημι αὐτός , εἰμί Δάμις , ἐπί ὁ ἵππος ; » « ἐπί μέν ὁ ἀμιλλητήριον » εἶπον « ἴσως ἄν , ἐπεί καί ἕτερος ὁράω · ὁ δέ μάχη ὁ καί ὁπλίζω πῶς εἄν αναθεινοος οὕτως ; οὐ γάρ ἀσπίδιον δύο εἄν φέρω , ἥς δεῖ ὁ ἱππεύω , οὐ εἄν θώραξ ὁ χρήνος , αἰχμή δέ πῶς οὗτος , ὅς οὐδέ ἄτρακτος βέλος ἢ τόξευμα κραδαίνω ἄν , ψελλίζω ὡς ὁ εἰκός ἔτι ; » ( 4 ) « ἕτερος οὖν τίς , » φημί « εἰμί Δάμις , εἰμί , ὅς ὁ ἐλέφας οὗτος ἡνιοχέω καί πέτομαι , κοῦχ ὁ ἡνίοχος οὗτος , ὅς σύ μονόω προσκυνέω ὑπό θαῦμα . » ὁ δέ εἶπον « τίς ἄν εἰμί οὗτος , Ἀπολλώνιος ; ὁράω γάρ ἐπί ὁ θηρίον πλήν ὁ παῖς οὐδείς ἕτερος . » « ὁ θηρίον » φημί « οὗτος εὐπαίδευτος τε παρά πᾶς εἰμί , κάπειδὰν ἅπαξ ἀναγκάζω διά ἄνθρωπος ζῶ , ἀνέχω ὁ ἐκ ὁ ἄνθρωπος πᾶς καί δημοθραίνει ἐπιτηδεύω ὁ πρός αὐτός . χαίρω τε σιτέω ἀπό ὁ χείρ , ὥσπερ ὁ μικρός ὁ κύω , προστινὰ τε ὁ πρόνοια αἰχάλει καί ὁ κεφαλή εἰς ὁ χάρυψιν ἐπιθέω ἀνέχω καί ἐγχέω ἐπί ὅσος ὁ ἄνθρωπος δοκέω , καθάπερ ἐν ὁ νομή ὁράω . νῦντορ δέ λέγω ὁ δουλεία ὀλοφύρομαι , μά διά οὖον τρίζω , ὁποῖος εἴωθα , ἀλλά οἰκτρός τε καί ἐλεεινός ἀνακλάω · εἰμί δέ ἄνθρωπος πιστός ὀδύρομαι οὗτος , ἴσχω ὁ ὅρμος ὁ ἐλέφας ὥσπερ αἰδέομαι . αὐτός δέ ἑαυτοῦ , εἰμί Δάμις , ἄρχω καί ὁ πειθώ αὐτός ὁ ὁ φύσις ἄγω μᾶλλον ἢ ὁ ἐπιχέω τε καί ἀπευθύνω . »