himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0371.2
( 3 ) Ἀ . Τὸ μὲν θεοὺς ἡγεμόνας εἶναι τοῖς ποιηταῖς , ξένε , πάσης ὧνς , αὐτοὶ που οἱ ποιηταὶ ὁμολογοῦσιν , οἱ μὲν τὴν Καλλιόπην , οἱ δὲ πάσας , οἱ δὲ καὶ τὸν Ἀπόλλω πρὸς ταῖς ἐννέα παρατυχεῖν αὑτοῖς μενοι τῷ λόγῳ , τὰ δ' " Ὦμηρου ταῦτ' οὐκ ἀδελι μὲν εἴρηται , οὐ μὴν Ἀπόλλωνι γ' αὐτῇ μὴ Μούσαις αὐταῖς ἤσται . γέγονε γάρ , ξένε , γέγονε ποιητὴς Ὦμηρος καὶ ἤδει , ὡς μὲν φασιν ἕτεροι μετὰ τέτταρα καὶ εἴκοσιν ἔτη τῶν Τρωικῶν , οἱ δὲ μετ' ἑπτά καὶ εἴκοσι πρὸς τοῖς ἑκατόν , ὅτε τὴν ἀποικίαν ἀ' Ἀθηναῖοι ἐς Ἰωνίαν ἔστεϊλαν , οἱ δ' ἐξήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη γεγονέναι μετὰ τὴν Τροϊαν ἔρ' " Ὦμηρον τὲ φασὶ καὶ Ἡσίοδον , ὅτε δὴ ἤσαι ἄμφω ἐν Χαλχίδι τὸν μὲν τὰ ἑπτὰ ἔπη τὰ περὶ τοῖν Αἰάντων καὶ ὡς αἱ φάλαγγες αὐτοῖς ἀραρᾶσαι τ' ἤσαν καὶ καρτεραὶ , τὸν δὲ τὰ πρὸς τὸν ἀδελφὸν τὸν ἑαυτοῦ Πέρσην , ἐν οἷς αὐτὸν ἔργων τ' ἐκλέυσεν ἀπτεσθαι καὶ γεωργίᾳ προσκείσθαι , ὡς μὴ δειοῖο τέρενον , μηδὲ πεινῶν . καὶ ἀληθέστερα , ξένε , περὶ τῶν Ὦμηροῦ χρόνων ταῦτα' ξυντίθεται γὰρ αὐτοῖς ὁ Πρωτεσίλειος . ( 4 ) δύο γοῦν ποιητῶν ὕμνον ποτ' εἰπόντων ἐς αὐτὸν ἐνταῦθα καὶ ἀπελθόντων ἤρετο μὲ ὁ ἥρως ἀρχιζόμενος , ὅτω αὐτῶν ψηφίσοιμην , ἐμοὶ δὲ τὸν φαυλότερον ἐπαινέσαντος ( καὶ γὰρ μᾶλλον ἔτυχεν ἡρωϊκῶς ) γελάσας ὁ Πρωτεσίλειος « καὶ Πανίδιος , » εἶπεν « ἀμπελουργέ , ταύτων σοι πᾶπονδεν . Χαλχίδος γὰρ τῆς ἐπ' Εὐρίπῳ βασιλεὺς ὤν ἐκεῖνος Ἡσίοδῳ καὶ Ὦμηρῳ ἐξηριστο καὶ ταῦτα τὸ γένειον μειζὸν ἔχων ἢ σύ . » γέγονε μὲν δὴ , ξένε , ποιητὴς Ὦμηρος καὶ τὰ ποιήματα ἀνθρώπου ταῦτα , καὶ τὰ ὀνόματα ἤδει καὶ τὰ ἔργα ξυνελέξατο μὲν ἐκ τῶν πόλεων , ὅς ἑκαστοὶ ἤγον ( ἤλθε γὰρ περὶ τὴν Ἑλλάδα μετὰ χρόνον τῶν Τρωικῶν οὐπω ἰκανῶν ἐξαμαυρώσαι τὰν τὴν Τροίαν ) , ἔμαθε δ' αὐτὰ καὶ τρόπων ἑτέρων δαιμονίων τε καὶ σοφίας πρόσω . ( 5 ) ἐς Ἰθάκην γὰρ ποτε τὸν Ὦμηρον πλεῦσαι φασιν ἀκούσαντα , ὡς πέπνυται ἐθ' ἡ ψυχὴ τοῦ Ὀδυσσέως , καὶ ψυχαγωγίᾳ ἐπ' αὐτὸν χρήσασθαι · ἐπεὶ δ' ἀνελθεῖν τὸν Ὀδυσσέα , ὁ μὲν ἤρωτα αὐτὸν τὰν Ἰλιᾶν , ὁ δ' εἰδεῖναι μὲν πᾶν' ἔλεγε καὶ μεμνησθαι αὐτῶν , εἰπεῖν δ' ἂν οὐδὲν ὧν οἶδεν , εἰ μὴ μισθὸς αὐτῷ παρ' Ὦμηρῳ γένοιτο εὐφημίας τ' ἐν τῇ ποιήσει καὶ ὕμνος ἐπὶ σοφίᾳ τε καὶ ἀνδρίᾳ . ὁμολογήσαντος δὲ τοῦ Ὦμηροῦ ταῦτα καὶ ὅτι τὸ δυνατὸν χαριεῖσθαι αὐτῷ ἐν τῇ ποιήσει φράσαντος , διέκει Ὀδυσσεὺς πάντα ἔην ἀληθῆ τε καὶ ὡς ἐγένετο · φήσιτα γὰρ πρὸς αἰκίας καὶ βόρβορος αἱ ψυχαὶ ψευδονται . ( 6 ) ἀπιόντος δ' ἤδη τοῦ Ὦμηροῦ βοῶντος δ' Ὀδυσσεὺς « Παλαμήδην με » ἔφη « δίκας ἀπατεῖτ' τοῦ ἑαυτοῦ φόνου καὶ οὐδ' ἀδίκων καὶ πάντως μὲν πείσωμαί τι · οἱ γὰρ ὑμῖν στεῦντες ἐνταῦθα δεῖνοι , Ὦμηρ , καὶ τὰ ἐκ Παινῶν ἐγύγ' · εἰ δὲ τοὺς ἄνω ἀνθρώπους μὴ δόξω εἰργάσθαι τὸν Παλαμήδην ταῦτα , ἥττον με ἀπολεῖ τὰνταῦθα . μὴ δὴ ἄγε τὸν Παλαμήδην ἐς Ἄϊδον , μηδὲ στρατιώτην γρῶ , μηδ' ὅτι σοφὸς ἦν εἴπης . ἐροῦσι μὲν γὰρ ἑτεροὶ ποιηταί , πιθανὰ δ' οὐ δοξεῖ μὴ σοὶ εἰρημένα . » αὐτὴ , ξένε , ἡ Ὀδυσσέως τε καὶ Ὦμηροῦ ξυνουσία , καὶ οὕτως
Lemmas: ( 3 ) ὅς . ὁ μέν θεός ἡγεμών εἰμί ὁ ποιητής , ξένος , πᾶς ὅς , αὐτός ποῦ ὁ ποιητής ὁμολογέω , ὁ μέν ὁ Καλλιόπη , ὁ δέ πᾶς , ὁ δέ καί ὁ Ἀπόλλων πρός ὁ ἐννέα παρατυγχάνω ἑαυτοῦ μένω ὁ λόγος , ὁ δέ " ὅμηρος αὐτός οὐ ἀδελι μέν εἴρω , οὖον μήv Ἀπόλλων γε αὐτός μή Μοῦσα αὐτός ἀείδω . γίγνομαι γάρ , ξένος , γίγνομαι ποιητής Ὥμηρος καί ἦδος , ὡς μέν φημί ἕτερος μετά τέσσαρες καί εἴκοσι ἔτος ὁ Τρωικός , ὁ δέ μετά ἑπτά καί εἴκοσι πρός ὁ ἑκατόν , ὅτε ὁ ἀποικία ἀΐ Ἀθηναῖος εἰς Ἰωνία στέλλω , ὁ δέ ἐξήκω καί ἑκατόν ἔτος γίγνομαι μετά ὁ Τροία ἄρα " ὅμηρος τε φημί καί Ἡσίοδος , ὅτε δή ἀείδω ἄμφω ἐν Χαλκίς ὁ μέν ὁ ἑπτά ἔπος ὁ περί ὁ Αἴας καί ὡς ὁ φάλαγξ αὐτός ἀραρίσκω τε ἀσάω καί καρτερός , ὁ δέ ὁ πρός ὁ ἀδελφός ὁ ἑαυτοῦ Πέρσης , ἐν ὅς αὐτός ἔργον τε κλέω ἅπτω καί γεωργία προσκειεπομαι , ὡς μή δείδω τέρην , μηδέ πεινάω . καί ἀληθής , ξένος , περί ὁ ὅμηρος χρόνος αὐτός συντίθημι γάρ αὐτός ὁ Πρωτεσίλειος . ( 4 ) δύο γοῦν ποιητής ὕμνος πρός εἶπον εἰς αὐτός ἐνταῦθα καί ἀπέρχομαι ἔρομαι ἐγώ ὁ ἥρως ἀρχίζω , ὅστις αὐτός ψηφίζω , ἐγώ δέ ὁ φαῦλος ἐπαινέω ( καί γάρ μᾶλλον τυγχάνω ἡρωϊκός ) γελάω ὁ Πρωτεσίλειος « καί Πανίς , » εἶπον « ἀμπελουργός , οὗτος σύ πᾶπονδεν . Χαλκίς γάρ ὁ ἐπί Εὔριπος βασιλεύς εἰμί ἐκεῖνος Ἡσίοδος καί ὅμηρος ἐξερίζω καί οὗτος ὁ γένειον μείζων ἔχω ἢ σῦς . » γίγνομαι μέν δή , ξένος , ποιητής Ὥμηρος καί ὁ ποίημα ἄνθρωπος οὗτος , καί ὁ ὄνομα ἦδος καί ὁ ἔργον συλλέγω μέν ἐκ ὁ πόλις , ὅς ἕκαστος ἄγω ( ἔρχομαι γάρ περί ὁ Ἑλλάς μετά χρόνος ὁ Τρωικός οὔπω ἱκανός ἐξαμαυρόω ὁ ὁ Τροία ) , μανθάνω δέ αὐτός καί τρόπος ἕτερος δαιμόνιος τε καί σοφία πρόσω . ( 5 ) εἰς Ἰθάκη γάρ ποτός ὁ ὅμηρος πλέω φημί ἀκούω , ὡς πνέω ἔτι ὁ ψυχή ὁ Ὀδυσσεύς , καί ψυχαγωγία ἐπί αὐτός χράω · ἐπεί δέ ἀνέρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ μέν ἐρωτάω αὐτός ὁ Ιλιάν , ὁ δέ οἶδα μέν πάνυ λέγω καί μιμνήσκω αὐτός , εἶπον δέ εἄν οὐδείς ὅς οἶδα , εἰμί μή μισθός αὐτός παρά ὅμηρος γίγνομαι Εὐφημία τε ἐν ὁ ποιέω καί ὕμνος ἐπί σοφία τε καί ἀνδρεία . ὁμολογέω δέ ὁ ὅμηρος οὗτος καί ὅτι ὁ δυνατός χαρίζομαι αὐτός ἐν ὁ ποιέω φράζω , διέχω Ὀδυσσεύς πᾶς εἰμί ἀληθής τε καί ὡς γίγνομαι · φημί γάρ πρός αἰκία καί βόρβορος ὁ ψυχή ψεύδω . ( 6 ) ἄπειμι δέ ἤδη ὁ ὅμηρος βοῦς δέ Ὀδυσσεύς « Παλαμήδης ἐγώ » φημί « δίκη ἀπατάω ὁ ἑαυτοῦ φόνος καί οὐδέ ἄδικος καί πάντως μέν πείθω τίς · ὁ γάρ σύ στεῦντες ἐνταῦθα δεινός , Ὦμηρ , καί ὁ ἐκ παιναω ἐγγύς · εἰμί δέ ὁ ἄνω ἄνθρωπος μή δοκέω ἐργάζομαι ὁ Παλαμήδης οὗτος , ἥσσων ἐγώ ἀπόλλυμι τὰνταῦθα . μή δή ἄγω ὁ Παλαμήδης εἰς Ἄϊδος , μηδέ στρατιώτης γράω , μηδέ ὅτι σοφός εἰμί εἶπον . εἴρω μέν γάρ ἕτερος ποιητής , πιθανός δέ οὖον δοκέω μή σύ εἴρω . » αὐτός , ξένος , ὁ Ὀδυσσεύς τε καί ὅμηρος συνουσία , καί οὕτως