himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0291.1
ράμενος ἄρτι αὐτῷ τεθνεῶσαν , εἶπὼν τέ τι καὶ περὶ τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας , ἔγραψεν · « σὸι δ᾽ ὕγια ἰνεῖν τ᾽ εὐχομαι καὶ περὶ ἐμοῦ ὡς εὖνου σοι διανοεῖσθαι , μὴ δ᾽ ἠγείσθαι ἀδικεῖσθαι , εἰ καταφρόνδας τινὰς τῶν σῶν πλημμελούντας κολάσει ἐπ᾽ αὐτοὺς ἐχρησάμην ὡς οἷόν τ᾽ ἐπείκει . διὰ μὲν οὖ ταῦτα μὴ μοι ὀργίζου · εἰ δέ τι λελύπηκά σε ἢ λυπῶ , ἐπαίτησον παρ᾽ ἐμοῦ διὰ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ τῆς σῆς ἀστει᾽ Ἀθηνᾶς ἐν μυστηρίοις . ἡδάμην γάρ , ὅπῷ δ᾽ ὁ πόλεμος μάλιστ᾽ ἐφλέγμαινε , καὶ μὴ ἠθηναι , εἴη δὲ καὶ σὺ μυσταγωγοῦντος . » ( 22 ) τοιαύἡ ἀπολογία τοῦ Μάρκου καὶ οὕτω φιλάνθρωπος καὶ ἐρρωμένη . τίς ἄν οὖν ποτ᾽ ἡ ἄν ψυχή περιβάλειν οὕτω προσείπεν ἢ τὸν ἀξίον οὕτω προσαληφθῆναι φείγειν προσέταξεν ; ἄτι δὲ τις λόγος , ὡς νεώτερα μὲν οἱ τὴν εἶπαν ἐπιτροπεύων Κάσσιος ἐπὶ τὸν Μάρκων βουλεύσει , ὁ δ᾽ Ἡρώδης ἐπιπλήξαι αὐτῷ δι᾽ ἐπιστολῆς ὧδε ἐγκαμένης . « Ἡρῳδὴς Κάσσιω · ἐμάνης , » τῆδε τὴν ἐπιστολὴν μὲν μόνον ἐπιπλήξιν ἡγούμεθα , ἀλλὰ καὶ βουμὴν ἀνδρὸς ὑπὲρ τοῦ βασιλέως τιθεμένου τὰ τῆς γνώμης ὅπλα . ὁ δὲ λόγος , ὃν διέβλε πρὸς τὸν Ἡρώδην ὁ Δημόστρατος , ἐν θαυμασίῳς δοκεῖ . ἰδία δ᾽ αὐτοῦ ἡ μὲν τοῦ ἤθους μία , τὸ γὰρ ἐμβριθὲς ἐκ προοιμίου ἐς τέλος διήκει τοῦ λόγου , αἱ δὲ τῆς ἐρμηνείας ἰδέαι πολλαὶ καὶ ἀνόμοιοι μὲν ἀλλήλαις , λόγῳ δ᾽ ἀξίαι . ἔστω που καὶ τὸ δι᾽ Ἡρώδην παρὰ τῶν βακχάνων εὐδοκιμῶν τὸν λόγον , ἐπειδὴ ἄνθρω τοιούτος ἐν αὐτῷ κακῶς ἠκούσεν . ( 23 ) ἀλλ᾽ ὅπως γε καὶ πρὸς τὰς λοιδορίας ἐρρωτο , δηλώσαι καὶ τὰ πρὸς τὸν κύνα Πρωτέα λεχθέντα ποθ᾽ ὑπ᾽ αὐτοῦ Ἀθηνησιν . ἦν μὲν γὰρ τῶν οὕτω θαρραλέως φιλοσοφούντων ὁ Πρωτεὺς οὗτος , ὡς καὶ ἐς πῦρ ἑαυτὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ βίμαι , ἐπηκολούθει δὲ τῷ Ἡρώδῃ κακῶς ἀγορευόν αὐτὸν ἡμιδαρθάρῳ γλώττῃ · ἐπιστραφεὶς οὖν ὁ Ἡρώδης « ἔστω , » ἔφη « κακῶς μὲ ἀγορεύεις , πρὸς τί καὶ οὕτως ; » ἐπικειμένου δὲ τοῦ Πρωτεῦς ταῖς λοιδορίαις « γεγρησάμεν » ἔφη « σὺ μὲν κακῶς με ἀγορεύων , ἐγὼ δ᾽ ἀκούων , » ἐνδεικνύμενος ὅτιπουν τὸ ἀκούειν μὲν , καταγελάσθ᾽ ὑπὸ τοῦ πεπεισθῆναι τὰς ψευδεῖς λοιδορίας μὴ περαιτέρω ἀκοῆς ἔχειν .
Lemmas: ῥαίνω ἄρτι αὐτός θνῄσκω , εἶπον τε τίς καί περί ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια , γράφω · « σόι δέ ὑγιής ἰνέω τε εὔχομαι καί περί ἐγώ ὡς εύνους σύ διανοέομαι , μή δέ ἡγέομαι ἀδικέω , εἰμί καταφρόνδας τις ὁ σός πλημμελέω κολάζω ἐπί αὐτός χράω ὡς οἷος τε πέκω . διά μέν οὖον οὗτος μή ἐγώ ὀργίζω · εἰμί δέ τίς λυπέω σύ ἢ λυπέω , ἐπαιτέω παρά ἐγώ διά καί ἐν ὁ ἱερός ὁ σός ἀστεῖος Ἀθηνᾶ ἐν μυστήριον . δαμάζω γάρ , ὄψ δέ ὁ πόλεμος μάλιστα φλεγμαίνω , καί μή ἠθέω , εἰμί δέ καί σύ μυσταγωγέω . » ( 22 ) ἑός ἀπολογία ὁ Μᾶρκος καί οὗτος φιλάνθρωπος καί ῥώννυμι . τίς ἄν οὖν πρός ὁ ἄν ψυχή περιβάλλω οὗτος προσεῖπον ἢ ὁ ἄξιος οὗτος προσαληφθῆναι φέρω προστάσσω ; αὔγ-ασμα δέ τις λόγος , ὡς νέος μέν ὁ ὁ εἶπον ἐπιτροπεύω Κάσσιος ἐπί ὁ Μάρκων βουλεύω , ὁ δέ Ἡρῴδης ἐπιπλήσσω αὐτός διά ἐπιστολή ὧδε ἐγκαίω . « Ἡρῴδης Κάσσιος · μαίνομαι , » τῆδε ὁ ἐπιστολή μέν μόνος ἐπίπληξις ἡγέομαι , ἀλλά καί βουμεις ἀνήρ ὑπέρ ὁ βασιλεύς τίθημι ὁ ὁ γνώμη ὅπλον . ὁ δέ λόγος , ὅς διαβάλλω πρός ὁ Ἡρώδης ὁ Δημόστρατος , ἐν θαυμάσιος δοκέω . ἴδιος δέ αὐτός ὁ μέν ὁ ἦθος εἷς , ὁ γάρ ἐμβριθής ἐκ προοίμιον εἰς τέλος διήκω ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ ἑρμηνεία ἰδέα πολύς καί ἀνόμοιος μέν ἀλλήλων , λόγος δέ ἄξιος . ἵστημι ποῦ καί ὁ διά Ἡρώδης παρά ὁ βάκχανος εὐδοκιμέω ὁ λόγος , ἐπεί ἄνθρω τοιούτος ἐν αὐτός κακῶς ἀκούω . ( 23 ) ἀλλά ὅπως γε καί πρός ὁ λοιδορία ῥώννυμι , δηλόω καί ὁ πρός ὁ κύω Πρωτεύς λέγω πρός ὑπό αὐτός Ἀθήνησιν . εἰμί μέν γάρ ὁ οὗτος θαρραλέος φιλοσοφέω ὁ Πρωτεύς οὗτος , ὡς καί εἰς πῦρ ἑαυτοῦ ἐν Ὀλυμπία βίμαι , ἐπακολουθέω δέ ὁ Ἡρώδης κακῶς ἀγορεύω αὐτός ἡμιδαρθάρῳ γλῶσσα · ἐπιστρέφω οὖν ὁ Ἡρῴδης « ἵστημι , » φημί « κακῶς ἐγώ ἀγορεύω , πρός τίς καί οὕτως ; » ἐπίκειμαι δέ ὁ Πρωτεύς ὁ λοιδορία « γράω » φημί « σύ μέν κακῶς ἐγώ ἀγορεύω , ἐγώ δέ ἀκούω , » ἐνδείκνυμι οτιποω ὁ ἀκούω μέν , καταγέλαστος ὑπό ὁ πείθω ὁ ψευδής λοιδορία μή περαιτέρω ἀκοή ἔχω .