himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0137.3
VII . Διαλέξεις δὲ τῷ Ἀπολλωνίῳ περὶ τῶν ἐκείπαραπεσόντων ὁ Δάμις πλεόνων μὲν γενέσθαι φησιν , αἰξίας δὲ τοῦ ἀναγράψαι τάδε . καθημένου ποτ' αὐτῶν ἐς τὸ Ἡρακλεῖον ἀναγελσάσας ὁ Μένιππος ( ἀναμέμνητο δ' ἄρα τοῦ Νέρωνος ) « τί » ἔφη « τὸν γενναῖον ἡγώμεθα ; τίνας » ἔφη « ἑστεφανώσας τῶν ἀγῶνων ; τοὺς δὲ βαλτιστοὺς Ἕλληνας οὐ ἑν ὅλῳ γλῶσται φωντὴν ἐς τὰς πανηγύρεις ; » δ δ' Ἀπολλώνιος « ὡς μὲν ἐγώ » ἔφη « Τελεσίνοῦ ἤκουον , ὁδὲν δὲ χρηστὸς Νέρων τὰς Ἥλειων μάστιγας · παρακελευομένων γὰρ αὐτῷ τῶν χολάκων νικῆν τὰ Ὀλύμπια καὶ ἀνακηρύττειν τὴν Ῥώμην « ἢν γε » ἔφη « μὴ βασκησῶσιν Ἥλαιοι · λέγονται γὰρ μαστιγοῦν καὶ φρονεῖν ὑπὲρ ἐμέ , » πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ἀνοητότερα τούτων προανεφώνησεν . ( 2 ) ἐγὼ δὲ νικησεῖν μὲν Νέρωνα ἐν Ὀλυμπία σφμὶ · τίς γὰρ οὕτω δρασὺς , ὡς ἐναντίαν θέσθαι ; Ὀλύμπια δ' οὐ νικησεῖν , ἂ γε μηδ' ἐν ὧρα ἀγῶσι . πατρίου μὲν γὰρ τοῖς Ὀλυμπίοις τοῦ πέρσαν ἐνιαυτοῦ ὄντος ἐκλεῦσε τοὺς Ἥλείους Νέρων ἀναβαλεῖναι αὐτὰ ἐς τὴν ἑαυτοῦ ἐπιθυμίαν , ὡς ἐκεῖνο μᾶλλον ἢ τῷ Διὶ θύσοντα . τραγῳδίας δ' ἐπαγγέληται καὶ κιθαρῳδίας ἀνδράσιν , ὅς μήτε θέατρὸν ἐστι μήτε σκηνὴ πρὸς τὰ τοιαῦτα , στάδιον δ' αὐτοῦσε καὶ γυμνὰ πάντα , τὸν δὲ νικᾶν , ἂ χρὴ ἐγκαλύπτεσθαι , καὶ τὴν Αὐγούστου τε καὶ Ἰουλίου σκευὴν ἑλμάντα μεταμφιανθῆναι νῦν τὴν Ἀμοιδαίας καὶ Τερπνίου τὶ φήσεις ; καὶ τὰ μὲν Κρέοντος τε καὶ Οἰδίποδος οὕτως ἐξῃκρίδουν , ὡς δεδόναι , μὴ πη λᾶθῃ ἁμαρτῶν θύρας τῆς στολῆς ἢ σάχιντρου , ἑαυτοῦ δὲ καὶ Ῥωμαίων οὕτως ἐκτήπεν , ὡς ἀντὶ τοῦ νομοθετεῖν νόμους ἀθεῖν καὶ ἀγείρειν ἑκω θυρῶν , ὅν ἑσω χρὴ καθίσθαι τὸν βασιλέα χρηματίζοντα ὑπὲρ γῆς καὶ θαλάττης ; εἰσίν , ὡ Μένιππε , τραγωδοὶ πλεῖους , ἐς ὅς Νέρων ἑαυτὸν γράφει · « εἰ δὴν , εἰ τις αὐτῶν μετὰ τὸν Οἰνόμαον ἢ τὸν Κρα -
Lemmas: VII . διαλέγω δέ ὁ Ἀπολλώνιος περί ὁ ἐκείπαραπεσόντων ὁ Δᾶμις πλέω μέν γίγνομαι φημί , Αἰξίας δέ ὁ ἀναγράφω ὅδε . κάθημαι πρός αὐτός εἰς ὁ Ἡρακλεῖον ἀναγελάω ὁ Μένιππος ( ἀναμιμνῄσκω δέ ἄρα ὁ Νέρων ) « τίς » φημί « ὁ γενναῖος ἡγέομαι ; τίς » φημί « στεφανόω ὁ ἀγών ; ὁ δέ βαλτιστος Ἕλλην οὖον ἑν ὅλος γλῶσται φωντή εἰς ὁ πανήγυρις ; » δ δέ Ἀπολλώνιος « ὡς μέν ἐγώ » φημί « Τελεσίνος ἀκούω , ὁδός δέ χρηστός Νέρων ὁ Ἠλεῖος μάστιξ · παρακελεύομαι γάρ αὐτός ὁ κόλαξ νικάω ὁ Ὀλύμπιος καί ἀνακηρύσσω ὁ Ῥώμη « εἄν γε » φημί « μή βασκησῶσιν ἥλαιος · λέγω γάρ μαστιγόω καί φρονέω ὑπέρ ἐγώ , » πολύς δέ καί ἄλλος ἀνόητος οὗτος προαναφωνέω . ( 2 ) ἐγώ δέ νικάω μέν Νέρων ἐν Ὀλυμπία σφμὶ · τίς γάρ οὗτος δράω , ὡς ἐναντίος τίθημι ; Ὀλύμπιος δέ οὖον νικάω , ὅς γε μηδέ ἐν ὤρα ἀγών . πάτριος μέν γάρ ὁ Ὀλύμπιος ὁ πέρθω ἐνιαυτός εἰμί κλέω ὁ Ἠλεῖος Νέρων ἀναβάλλω αὐτός εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἐπιθυμία , ὡς ἐκεῖνος μᾶλλον ἢ ὁ Ζεύς θύω . τραγῳδία δέ ἐπαγγέλλω καί κιθαρῳδία ἀνήρ , ὅς μήτε θέατρον εἰμί μήτε σκηνή πρός ὁ τοιοῦτος , στάδιον δέ αυτουω καί γυμνός πᾶς , ὁ δέ νικάω , ὅς χρή ἐγκαλύπτω , καί ὁ Αὔγουστος τε καί Ἰούλιος σκευή ἑλμάντα μεταμφιανθῆναι νῦν ὁ Ἀμοιδαία καί Τερπνίου τίς φημί ; καί ὁ μέν Κρέων τε καί Οἰδίπους οὕτως εξηκριδηω , ὡς δίδωμι , μή πῇ λανθάνω ἁμαρτέω θύρα ὁ στολή ἢ σάχιντρου , ἑαυτοῦ δέ καί Ῥωμαῖος οὕτως κτείνω , ὡς ἀντί ὁ νομοθετέω νόμος ἠθέω καί ἀγείρω ἔκω θύρα , ὅς ἕννυμι χρή καθίζω ὁ βασιλεύς χρηματίζω ὑπέρ γῆ καί θάλασσα ; εἰμί , εἰμί Μένιππος , τραγῳδέω πλείων , εἰς ὅς Νέρων ἑαυτοῦ γράφω · « εἰμί δήν , εἰμί τις αὐτός μετά ὁ Οἰνόμαος ἢ ὁ Κρα -