himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0119.2
τῶν ὑπὲρ ὧν εἶπον . » « πρεσδεύσω , » ἔφη · ὁ γὰρ σὸς τῆς πρεσβείας ἢν μὴ ἀπολέσθαι αὐτούς . » « ἀλλ’ ἐγώ τί σου , Ἀχιλλεῦ , δέομαι . » ( 4 ) « ξυνίημι , » ἔφη « ὅθλος γὰρ εἰ περὶ τῶν Τρωικῶν ἐρώτα δι’ λόγους πάντες , ὡς αὐτὸς τε βούλει καὶ Μοῖραι ξυνχωροῦσιν . » ἡρώμην οὖν πρῶτον , εἰ κατὰ τὸν τῶν ποιητῶν λόγον ἔτυχε τάφου . « χεῖμαι μέν , » εἶπεν « ὡς ἐμοὶ ἡδίστον καὶ Πατρόκλῳ ἐγένετο · ξυνέθεμεν γὰρ δι’ κομιδὴ νεοί , ξυνέζεν δ’ ἀμφοι χρυσοὺς ἀμορφεῖς χεῖμένους , ὡς ἕνα . Μουσῶν δὲ θρήνοι καὶ Νηρηίδων , ὡς ἐπ’ ἑμοὶ γενέσθαι φασί , Μοῦσαι μὲν οὐδ’ ἀφικοῦντο ποτ’ ἀνταῦθα , Νηρηδες δ’ ἐπὶ φοιτοῦσι . » μετὰ ταῦτα δ’ ἡρώμην , εἰ ἡ Πολυξένη ἐπιστραφεῖη αὐτῷ · ὁ δ’ ἀληθὲς μὲν ἔφη τοῦτ’ εἶναι , σφαγὴν δ’ αὐτὴν οὐχ ὑπὸ τῶν Ἕχαίων , ἀλλ’ ἑκούσαν ἐπὶ τὸ σῆμα ἐλθοῦσαν καὶ τὸν ἑαυτῆς τε κάλεινον ἐρωτα μεγάλων ἀξιώσαι προσπεσοῦσαν ξίρει ὀρθῷ . ( 5 ) τρίτον ἡρώμην · « ἡ Ἑλένη , ὦ Ἀχιλλεῦ , ἂς Τροίας ἤλθεν ἢ Ὀμήρῳ ἐδοξεν ὑποδείξαι ταῦτα ; » « πολλὰν » ἔφη « χρόνον ἐξηπατώμεθα πρεσδευομένοι τε πρὸς τοὺς Τρώας καὶ ποιουμένοι τὰς ὑπὲρ αὐτῆς μάχας , ὡς ἐν τῇ Ἰλῖῳ οὖσης , ἡ δ’ Αἰγυπτὸν τ’ ὄκει καὶ τὸν Πρωτέως οἶκον ἀπασπάσθαι ὑπὸ τοῦ Πάρηδος . ἐπεὶ δ’ ἐπιστεύθη τοῦτο , ὑπὲρ αὐτῆς τῆς Τροίας λοιπὸν ἐμαχόμεθα , ὡς μὴ αἰχμάλως ἀπελθοῦσαν . » ψάμην καὶ τετάρτης ἐρωτήσεως καὶ θαυμασίαν ἔφη , « ὅτι τοιοῦδ’ ἀνδρᾶς Ἑλλὰς ἤνεχον , ὅποιους Ὀμηρος ἐπὶ τὴν Τροίαν ξυντάττει . ὁ δ’ Ἀχιλλεύς « οὐδ’ οἱ βάρβαροι » ἔφη « πολὺ ἡμῶν ἐλείποντο , οὕτως ἡ γῆ πᾶσα ἀρετῆς ἤνθισε . » ( 6 ) πέμπτον ἡρώμην « τί πασὸν Ὀμηρος τὸν Παλαμήδην οὐχ εἶδεν , ἢ οὐδε μέν , ξέαιρεῖ δὲ τοῦ περὶ ἡμῶν λόγου ; » « εἰ Παλαμήδης » εἶπεν « ἐς Τροίαν οὐχ ἤλθεν , οὐδὲ Τροία ἐγένετο · ἐπεὶ δ’ ἀνὴρ σοφώτατός τε καὶ μαχιμώτατος ἀπέθανεν , ὡς Ὀδυσεὶ ἐδοξεν , οὐκ ἐσάγεται αὐτὸν ἐς τὰ ποιήματα Ὀμηρος , ὡς μὴ τὰ διελθὼ τοῦ Ὀδυσεύς ἔθοι . » καὶ ἐπολαυρῶμενος αὐτῷ ὁ Ἀχιλλεύς ὡς μεγίστῳ τε καὶ χαλλίστῳ , νεωτάτῳ τε καὶ πολεμιωτάτῳ , σωφροσύνῃ θ’ ὑπερβαλομένη πάντας καὶ πολλὰ ξυμβαλομένη ταῖς Μούσαις , « ἀλλὰ σύ , » ἔφη ὁ Ἀπολλώνιος ( σοφοὶς γὰρ πρὸς σοφοὺς ἐπιτιθένται ) , τοῦ τε τάφου ἐπιμνήθητι καὶ τὸ ἀγαλμα τοῦ Παλαμήδους ἀνάλαισε φαῦλος ἐροῦμεν · τὸν καὶ τὰν δ’ ἐν τῇ Ἀλλοίᾳ κατὰ Μέθυμαν τὴν ἐν Λέσβῳ . » ταῦτ’ εἰπὼν καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ περὶ τὴν νεανίαν τὸν ἐκ Πάρου ἀπήλθε ξὺν δεσπατῇ μετρῇ · καὶ γὰρ δι’ καὶ ἀλεκτρυὼν ἦδη φῶνῃς ἤπουντο .
Lemmas: ὁ ὑπέρ ὅς εἶπον . » « πρεσδεύσω , » φημί · ὁ γάρ σός ὁ πρέσβυς εἄν μή ἀπόλλυμι αὐτός . » « ἀλλά ἐγώ τίς σύ , Ἀχιλλεύς , δήω . » ( 4 ) « συνίημι , » φημί « ὅθλος γάρ εἰμί περί ὁ Τρωικός ἐρωτάω διά λόγος πᾶς , ὡς αὐτός τε βούλομαι καί Μοῖρα συγχωρέω . » ἡρώμην οὖν πρῶτος , εἰμί κατά ὁ ὁ ποιητής λόγος τυγχάνω τάφος . « χέω μέν , » εἶπον « ὡς ἐγώ ἡδύς καί Πάτροκλος γίγνομαι · συντίθημι γάρ διά κομιδή νέος , συζέω δέ ἄμφω χρυσός ἀμορφέω χέω , ὡς εἷς . Μοῦσα δέ θρῆνος καί Νηρηΐς , ὡς ἐπί ἐμέω γίγνομαι φημί , Μοῦσα μέν οὐδέ ἀφικνέομαι πρός ἐνταῦθα , Νηρῇς δέ ἐπί φοιτάω . » μετά οὗτος δέ ἡρώμην , εἰμί ὁ Πολυξένη ἐπιστρέφω αὐτός · ὁ δέ ἀληθής μέν φημί οὗτος εἰμί , σφαγή δέ αὐτός οὐ ὑπό ὁ χαῖος , ἀλλά ἑκών ἐπί ὁ σῆμα ἔρχομαι καί ὁ ἑαυτοῦ τε καλέω Ἔρως μέγας ἀξιόω προσπίπτω ξίρει ὀρθός . ( 5 ) τρίτος ἡρώμην · « ὁ Ἑλένη , εἰμί Ἀχιλλεύς , ὅς Τροία ἔρχομαι ἢ Ὅμηρος δοκέω ὑποδείκνυμι οὗτος ; » « πολύς » φημί « χρόνος ἐξαπατάω πρεσδευομενω τε πρός ὁ Τρώς καί ποιέω ὁ ὑπέρ αὐτός μάχη , ὡς ἐν ὁ Ἴλιον εἰμί , ὁ δέ Αἴγυπτος τε οκέι καί ὁ Πρωτεύς οἶκος ἀπασπάζομαι ὑπό ὁ Πάρης . ἐπεί δέ πιστεύω οὗτος , ὑπέρ αὐτός ὁ Τροία λοιπός μάχομαι , ὡς μή αἰχμάλως ἀπέρχομαι . » ἅπτω καί τέταρτος ἐρώτησις καί θαυμάσιος φημί , « ὅτι τοιόσδε Ἀνδρᾶς Ἑλλάς ἐνέχω , όποιος Ὅμηρος ἐπί ὁ Τροία συντάσσω . ὁ δέ Ἀχιλλεύς « οὐδέ ὁ βάρβαρος » φημί « πολύς ἐγώ λείπω , οὕτως ὁ γῆ πᾶς ἀρετή ἀνθίζω . » ( 6 ) πέμπτος ἡρώμην « τίς πάσσω Ὅμηρος ὁ Παλαμήδης οὐ ὁράω , ἢ οὐ μέν , ἐξαιρέω δέ ὁ περί ἐγώ λόγος ; » « εἰμί Παλαμήδης » εἶπον « εἰς Τροία οὐ ἔρχομαι , οὐδέ Τροία γίγνομαι · ἐπεί δέ ἀνήρ σοφός τε καί μάχιμος ἀποθνῄσκω , ὡς Ὀδυσσεύς δοκέω , οὐ εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ ποίημα Ὅμηρος , ὡς μή ὁ διέρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς ἔθω . » καί ἐπολαυρῶμενος αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς ὡς μέγας τε καί καλός , νέος τε καί πολέμιος , σωφροσύνη ὁ ὑπερβάλλω πᾶς καί πολύς συμβάλλω ὁ Μοῦσα , « ἀλλά σῦς , » φημί ὁ Ἀπολλώνιος ( σοφός γάρ πρός σοφός ἐπιτίθημι ) , ὁ τε τάφος ἐπιμιμνήσκω καί ὁ ἄγαλμα ὁ Παλαμήδης ἀνάλαισε φαῦλος εἴρω · ὁ καί ὁ δέ ἐν ὁ ἀλλοῖος κατά μεθυμεις ὁ ἐν Λέσβος . » αὐτός εἶπον καί ἐπί πᾶς ὁ περί ὁ νεανίας ὁ ἐκ Πάρος ἀπέρχομαι ξὺν δεσπατῇ μετρέω · καί γάρ διά καί ἀλεκτρυών ἤδη φωνή ἤπουντο .