himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0032.1
θ' ὅστερ τὰ δειλὰ τῶν γυναικῶν καὶ ἐνεκαλύφσατο , μόγις τ' ἀναβλέψας ἐς αὐτόν « πόθεν ἡμῖν ἐππεμφθείς ἦκεις ; » ὧν δαίμονα ἥρωτα . ὁ δ' « ὑπ' ἐμαυτοῦ , » ἔφη « ἐπ' ἡν καὶ ἀκόντες ἄνδρες γένοισθε . » πάλιν ἤρετο , ὅστις ἂν ἐσποιεῖ τὴν βασιλέως χώραν . ὁ δ' « ἐμὴ » ἔφη « πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἀνεῖταί μοι δὴ αὐτῆς πορεύεσθαι . » τοῦ δὲ « βασανιῶ σε , » εἰπόντος « εἰ μὴ λέγοις , » « εἰ γὰρ ταῖς σαυτοῦ χερσίν , » εἶπεν « ὡς αὐτὸς βασανισθείης , σιγῶν ἄνδρος , » ( 2 ) ἐκπλαγεὶς δ' αὐτὸν ὁ εὐνοῦχος , ἐπεὶ μηδ' ἐρμηνέως ἕωρα δεόμενον , ἀλλ' ὑπολαμβάνοντα τὴν φωνὴν ἀλύπως τε καὶ εὐκόλως , « πρὸς θεῶν , » εἶπε « τὸς εἶ ; » λιπαρῶν ἤδη καὶ μεταβαλὼν τοῦ τόνου . ὑπολαβὼν δ' ὁ Ἀπολλώνιος « ἐπειδὴ μετρίως » ἔφη « ταῦτα κοῦχ ἀπανθρώπως ἤρου , ἀκούσ , ὅς εἰμι . εἰμὶ μὲν ὁ Τυαννεὺς Ἀπολλώνιος , ἡ δ' ὁδὸς παρὰ τὸν Ἰνδῶν βασιλέα χωῦ ἱστορίαν τῶν ἐκεῖ . βουλοίμην δ' ἂν καὶ τῷ σῷ βασιλεῖ ἐντυχεῖν · φασι γὰρ αὐτὸν ὁ ἐγγενέσθαι οὐ τῶν φαύλων εἶναι , εἰ δὴ Οὐαρδάνης οὗτος , ὁ τὴν ἀρχὴν ἀπολυσιάν ποτ' αὐτῷ νῦν ἀνακεκτημένος . » « εἰκίνος , » ἔφη « θεῖε Ἀπολλώνιε · πάλαι γὰρ σε ἠκούομεν . σοφῷ δ' ἀνδρὶ κἂν αὐτοῦ παραχωρήσαι τοῦ χρυσοῦ θρόνου , καὶ πέπεται δ' ἂν ἡμᾶς ὁς Ἰνδοὺς ἐπὶ καμηλῷ ἕκαστον . ἐγὼ δὲ καὶ ἕδον ἐμαυτοῦ ποιούμαι σε καὶ διδωμὶ σοὶ τούτων τῶν χρημάτων « ὅμα θησαυρὸν χρυσοῦ δι' ἑας · ὅποσα βούλει δράττεσθαι , καὶ μη ἑ δ' ἄπας , ἀλλὰ δεκάκις . » παραιτησαμένου δ' αὐτοῦ τὰ χρήματα « οὐ δ' ἀλλ' οἶνον » ἔφη « Βαβυλωνίου ( προπίνει δ' αὐτοῦ βασιλεὺς δέκα ἡμῖν σατραπαῖς ) ἀμφορέα ἑχε , σιῶν τε καὶ δор - κάδων τεμάχη ὄπτά , ἄλευρά τε καὶ ἄρτους , καὶ δ' τι ἐθελεις · ἡ γὰρ μετὰ ταῦθ' ὁδὸς ἐπὶ πολλὰ στάδια κώμαί εἰσιν οὐ πάνυ εὐσῖτοι . » ( 3 ) καὶ λαβόμενος ἑαυτοῦ ὁ εὐνοῦχος « οἶον , » ἔφη « ὦ θεοῦ , ἔπαθον · ἀκούων γὰρ τὸν ἄνδρα μηδ' ἀπὸ ζῴων σιτεισθαι μηδ' οἶνον πίνειν , πασχὼν αὐτὸν καὶ ἀμαθῶς ἐστίω . » « ἀλλ' ἔστι σοι » ἔφη « καὶ λεπτοὺς με ἐστίων , ἤν ἄρτους τε δῷς καὶ τραγήματα . » « δώσω » ἔφη « ζυμίας τ' ἄρτους καὶ φοίνικος βαλάνους ἡλεκτροῦδες τε καὶ μεγάλας , δώσω καὶ λάχανα , ὅποσα ὁ Τίγρις κηπεύει . » « ἀλλ' ἥλιον » εἶπεν ὁ Ἀπολλώνιος « τὰ ἄγρια καὶ αὐτόματα λάχανα τῶν ἠγαχασμένων καὶ τεγνητῶν . » « ἥλιον μὲν , » ἔφη ὁ σατράπης « ἡ χώρα δ' ἡμῖν ἡ ἐπὶ Βαβυλῶνος ἀφηνθίου πλήρης οὐσα ἀφθὴ αὐτὰ φύει καὶ πικρά . » πλὴν ἀλλὰ τοῦ σατραποῦ γ' ἀπεδέξατο , καὶ ἀπὸν ἤδη « ὦ ἄρρετε , » ἔφη « μη λήγε μόνον καλῶς , ἀλλὰ καὶ ἄρχου , » νοοῦντων πον αὐτὸν ἐπὶ τῷ « βασανιῶ σε » καὶ οἱς ἐν ἀρχῇ βαρβαρίζοντας ἠκούσε .
Lemmas: ὁ Όστερ ὁ δειλός ὁ γυνή καί ἐγκαλύπτω , μόγις τε ἀναβλέπω εἰς αὐτός « πόθεν ἐγώ πέμπω ἥκω ; » ὅς δαίμων ἐρωτάω . ὁ δέ « ὑπό ἐμαυτοῦ , » φημί « ἐπί ἐάν καί ἄκων ἀνήρ γίγνομαι . » πάλιν ἔρομαι , ὅστις εἄν εἰσποιέω ὁ βασιλεύς χώρα . ὁ δέ « ἐμός » φημί « πᾶς ὁ γῆ καί ἀνίημι ἐγώ δή αὐτός πορεύω . » ὁ δέ « βασανίζω σύ , » εἶπον « εἰμί μή λέγω , » « εἰμί γάρ ὁ σεαυτοῦ χείρ , » εἶπον « ὡς αὐτός βασανίζω , σιγάω Ἄνδρος , » ( 2 ) ἐκπλήσσω δέ αὐτός ὁ εὐνοῦχος , ἐπεί μηδέ ἑρμηνεύς ὁράω δήω , ἀλλά ὑπολαμβάνω ὁ φωνή ἄλυπος τε καί εὐκόλως , « πρός θεός , » εἶπον « τός εἰμί ; » λιπαρός ἤδη καί μεταβάλλω ὁ τόνος . ὑπολαμβάνω δέ ὁ Ἀπολλώνιος « ἐπεί μέτριος » φημί « οὗτος κοῦχ ἀπάνθρωπος ἀρόω , Ἀκοῦς , ὅς εἰμί . εἰμί μέν ὁ Τυαννεὺς Ἀπολλώνιος , ὁ δέ ὁδός παρά ὁ Ἰνδός βασιλεύς χόω ἱστορία ὁ ἐκεῖ . βούλομαι δέ εἄν καί ὁ σός βασιλεύς ἐντυγχάνω · φημί γάρ αὐτός ὁ ἐγγίγνομαι οὖον ὁ φαῦλος εἰμί , εἰμί δή Οὐαρδάνης οὗτος , ὁ ὁ ἀρχή απολυσιας πρός αὐτός νῦν ἀνακτάομαι . » « εἰκίνος , » φημί « θεῖος Ἀπολλώνιος · πάλαι γάρ σύ ἀκούω . σοφός δέ ἀνήρ κἀν αὐτός παραχωρέω ὁ χρυσός θρόνος , καί πω δέ εἄν ἐγώ ὅς Ἰνδός ἐπί κάμηλος ἕκαστος . ἐγώ δέ καί ἐσθίω ἐμαυτοῦ ποιέω σύ καί δίδωμι σύ οὗτος ὁ χρῆμα « Όμα θησαυρός χρυσός διά ἐάω · ὁπόσος βούλομαι δράσσομαι , καί μη ὅς δέ ἅπας , ἀλλά δέκα . » παραιτέομαι δέ αὐτός ὁ χρῆμα « οὖον δέ ἀλλά οἶνος » φημί « Βαβυλώνιος ( προπίνω δέ αὐτός βασιλεύς δέκα ἐγώ σατράπης ) ἀμφορεύς ἔχω , θεός τε καί δор - κάδος τέμαχος ὀπτός , ἄλευρον τε καί ἄρτος , καί δέ τίς ἐθέλω · ὁ γάρ μετά αὐτός ὁδός ἐπί πολύς στάδιος κώμη εἰμί οὖον πάνυ εὐσιτέω . » ( 3 ) καί λαμβάνω ἑαυτοῦ ὁ εὐνοῦχος « οἶος , » φημί « εἰμί θεός , πάσχω · ἀκούω γάρ ὁ ἀνήρ μηδέ ἀπό ζῷον σιτέω μηδέ οἶνος πίνω , πάσχω αὐτός καί ἀμαθής ἑστιῶ . » « ἀλλά εἰμί σύ » φημί « καί λεπτός ἐγώ ἑστία , ἐάν ἄρτος τε δίδωμι καί τράγημα . » « δίδωμι » φημί « ζυεις τε ἄρτος καί Φοῖνιξ βάλανος ἡλεκτροῦδες τε καί μέγας , δίδωμι καί λάχανον , ὁπόσος ὁ Τίγρης κηπεύω . » « ἀλλά ἥλιος » εἶπον ὁ Ἀπολλώνιος « ὁ ἄγριος καί αὐτόματος λάχανον ὁ ἠγαχασμένων καί τεγνητῶν . » « ἥλιος μέν , » φημί ὁ σατράπης « ὁ χώρα δέ ἐγώ ὁ ἐπί Βαβυλών ἀφηνθίου πλήρης εἰμί ἅπτω αὐτός φύω καί πικρός . » πλήν ἀλλά ὁ σατράπης γε ἀποδείκνυμι , καί ἄπειμι ἤδη « εἰμί ἀείρω , » φημί « μη λήγω μόνος καλῶς , ἀλλά καί ἄρχω , » νοέω πως αὐτός ἐπί ὁ « βασανίζω σύ » καί οἱςστις ἐν ἀρχή βαρβαρίζω ἀκούω .