himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0173.3
XX . Μετὰ ταῦθ’ ὁ Θεσπεσίων ὡσπερ μεθισταμένος τοῦτοῦ τοῦ λόγου ἤρετο τὸν Ἀπολλώνιον περὶ τῆς Λακωνικῆς μανίας καὶ εἰ δημοσία ὁ Λακεδαιμόνιοι παίζονται · « τὰς ἐξ ἀνθρώπων γ’ » εἶπεν « ὡ Θεσπεσίων , αὐτοὶ μάλιστα · ὁ ἐλεύθερόι τε καὶ εὐδόκιμοι . » « τοὺς δ’ οἰκέτας ἀδικούτας τί » ἔφη « ἐργάζονται ; » « οὐκέτ’ ἀποκτείνουσι , » εἶπεν « ὡς ἔυνεχώρει ποθ’ ὁ Λυκούργος , ἀλλ’ ἡ αὐτὴ καὶ ἐπ’ ἐκείνοις μάστιξ . » « ἡ δ’ Ἑλλὰς πῶς » ἔφη « περὶ αὐτῶν γιγνώσκει ; » « ἐννιάσιν , » εἶπεν « ὡσπερ ἐς τὰ Ἡρακίνθια καὶ τὰς Γυμνοπαίδας , θεασόμενοι ὧν ἤθων · τε καὶ δρημὶ πάσης . » « εἰτ’ οὐκ αἰσχύνονται » ἔφη « οἱ χρηστοὶ Ἕλληνες ἡ τοὺς αὐτῶν ποτ’ ἀρχοντας ὁρῶντες μαστιγούμενους ἐς τὸ κοινόν , ἡ ἀργύντες ὑπ’ ἀνθρώπων , ὁ μαστιγούντων δημοσίᾳ ; οὐ δὲ πῶς οὐ διορθῶσι ταῦτα ; φασι γὰρ σε καὶ Λακεδαιμονίων ἐπιμεληθῆναι . » « ( α ) « δ γε » εἶπε « δυνατὸν διορθῶσθαι , ἔυνεβούλευον μὲν ἔγω , προθύμως δ’ ἐκεῖνοι ἐπραττον · ἐλευθερώτατοι μὲν γὰρ τῶν Ἑλλήνων εἰσί , μόνοι δ’ ὑπὸ τοῦ εὐ ἐμβουλεύοντος . τὸ δὲ τῶν μαστίγων ἦθος τῇ Ἀρτέμιδι τῇ ἀπὸ Σκυθῶν δρᾶται χρησμῶν , φασίν , ἐξηγουμενῶν ταῦτα · θεοὺς δ’ ἀντινοεῖν μανία οὐκ ἔστι . » « οὐ σοφοὺς , Ἀπολλώνιε , » ἔφη « τοὺς τῶν Ἑλλήνων θεοὺς εἴρηκας , ὁ μαστίγων ἐγίγνοντο ζυμβούλοι τοῖς τὴν ἐλευθερίαν ἀσχοῦσιν . » « οὐ μαστίγων , » εἶπεν « ἀλλὰ τοῦ αἵματος ἀνθρώπων τὸν θεοῖσι φαίνειν , ἐπειδὴ καὶ παρὰ Σκυθῶσι τοῦτον ἡξίουτο · σοφισάμενοι δ’ οἱ Λακεδαιμόνιοι τὸ ἀπαραίτητόν τῆς θυσίας ἐπὶ τὸν τῆς καρτερίας ἀγῶνα ἤκουσι , ἀφ’ ἧς ἐστι μὴτ’ ἀποθνῄσκειν καὶ ἀπαρχεσθαι τῇ θεῷ τοῦ σφῶν αἵματος . » ( β ) « διὰ τί οὖν » ἔφη « τοὺς ξένους οὐ καταθύνουσι τῇ Ἀρτέμιδι , καθάπερ ἐδικαιοῦν ποθ’ οἱ Σκύθαι ; » « ὅτι » εἶπεν « οὐδενὶ Ἑλλήνῳ πρὸς τρόπον βάρβαρα ἐξασκεῖν ἤθε . » « καὶ μὴν καὶ φιλανθρωπώτεροι ἐδόκουν ἂν ἕνα που καὶ δύο θύντες ἡ ξεννλασίᾳ χρῶμενοι ἐς πάντας . » « μὴ καθεπτιώμεθα , » εἶπεν « ὦ Θεσπεσίων , τοῦ Λυκούργου · χρη γὰρ ἐυνενία τανδρὸς καὶ ὅτι τὸ μὴ ἐνδιατριβεῖν ἐὰν τοὺς ξένους οὐκ ἀμείζας αὐτῷ νοῦν εἶχεν , ἀλλὰ τοῦ δυναίνειν τὰς ἐπιτράδεις μὴ ἐνομιλοῦντων τῇ Σπάρτῃ τὸν ξένθεν . » ( γ ) « ἐγὼ δ’ ἄνδρας » ἔφη « Σπαρτιάτας ἡγοῦμην ὧν , οἷοι δοκεῖν ἀξίους , εἰ ξυνδιατρίβωσι τοῖς ξένοις μὴ μεθίσταντο τῶν οἴκων · οὐ γὰρ τοῦ ἀπόνων , ἀλλὰ καὶ τῆς παρόντος ὁμοίας δράσεως ἐδει οἷμαι τὰς ἀρετὰς κτᾶσθαι . » « δὲ καὶ παῖδοι ξεννλασίᾳς χρῶμενοι διεφθάρρησαν τὰς ἐπιτράδεις , καὶ οἱς μάλιστα τῶν Ἑλλήνων ἀπήχθοντο , τούτοις ὁμοια πράττειν ἐδῶκαν . τὰ γοῦν περὶ τὴν θάλατταν καὶ ἄλλὰ μετὰ ταῦτ’ ἐπιτάξας τῶν φόρων ἀτικώτερον αὐτοῖς ἐβουλεύθη , καὶ ὑπὲρ ὧν πολυμετὰ πρὸς Ἀθηναίους ἦσαν αὐτοῖς εἶναι , ταῦτ’ ἐς τὸ καὶ αὐτοὶ δράν κατέστησεν , τὰ μὲν πολέμια τοὺς Ἀθηναίους νικῶντες , ὧν δ’ ἐκείνοις ἐπιτράδεις ἐδῶκαν
Lemmas: XX . μετά αὐτός ὁ Θεσπέσιος ὡς μεθίστημι οὗτος ὁ λόγος ἔρομαι ὁ Ἀπολλώνιος περί ὁ Λακωνικός μανία καί εἰμί δημόσιος ὁ Λακεδαιμόνιος παίζω · « ὁ ἐκ ἄνθρωπος γε » εἶπον « εἰμί Θεσπέσιος , αὐτός μάλιστα · ὁ ἐλεύθερος τε καί εὐδόκιμος . » « ὁ δέ οἰκέτης ἀδικέω τίς » φημί « ἐργάζομαι ; » « οὐκέτι ἀποκτείνω , » εἶπον « ὡς ἔυνεχώρει πρός ὁ Λυκούργος , ἀλλά ὁ αὐτός καί ἐπί ἐκεῖνος μάστιξ . » « ὁ δέ Ἑλλάς πῶς » φημί « περί αὐτός γιγνώσκω ; » « ἐννιά , » εἶπον « ὡς εἰς ὁ Ἡρακίνθια καί ὁ γυμνοπαις , θεάομαι ὅς ἠθέω · τε καί δρημὶ πᾶς . » « εἶτα οὐ αἰσχύνω » φημί « ὁ χρηστός Ἕλλην ὁ ὁ αὐτός πρός ἄρχω ὁράω μαστιγόω εἰς ὁ κοινός , ὁ ἀργύντες ὑπό ἄνθρωπος , ὁ μαστιγόω δημόσιος ; οὖον δέ πῶς οὖον διόρθωσις οὗτος ; φημί γάρ σύ καί Λακεδαιμόνιος ἐπιμελέομαι . » « ( ὅς ) « δ γε » εἶπον « δυνατός διορθόω , ευνεβουλευω μέν ἐγώ , προθύμως δέ ἐκεῖνος πράσσω · ἐλεύθερος μέν γάρ ὁ Ἕλλην εἰμί , μόνος δέ ὑπό ὁ εὕω ἐμβουλεύω . ὁ δέ ὁ μάστιξ ἦθος ὁ Ἀρτέμιδι ὁ ἀπό Σκύθης δράω χρησμός , φημί , ἐξηγέομαι οὗτος · θεός δέ αντινοεω μανία οὐ εἰμί . » « οὖον σοφός , Ἀπολλώνιος , » φημί « ὁ ὁ Ἕλλην θεός εἴρω , ὁ μάστιξ γίγνομαι ζυμβουλος ὁ ὁ ἐλευθερία ασχους . » « οὖον μάστιξ , » εἶπον « ἀλλά ὁ αἷμα ἄνθρωπος ὁ θεός φαίνω , ἐπεί καί παρά σκυτιθημι οὗτος ἀξιόω · σοφίζω δέ ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ ἀπαραίτητος ὁ θυσία ἐπί ὁ ὁ καρτερία ἀγών ἥκω , ἀπό ὅς εἰμί μήτε ἀποθνῄσκω καί ἀπάρχω ὁ θεός ὁ σφεῖς αἷμα . » ( Β ) « διά τίς οὖν » φημί « ὁ ξένος οὖον κατατίθημι ὁ Ἀρτέμιδι , καθάπερ δικαιόω πρός ὁ Σκύθης ; » « ὅτι » εἶπον « οὐδείς Ἑλλήνῳ πρός τρόπος βάρβαρος ἐξασκέω ἦθος . » « καί μήv καί φιλανθρωπώτεροι δοκέω εἄν εἷς ποῦ καί δύο θύνω ὁ ξεννλασίᾳ χράω εἰς πᾶς . » « μή καθεπτιιημι , » εἶπον « εἰμί Θεσπέσιος , ὁ Λυκοῦργος · χρή γάρ ἐυνενία ἀνήρ καί ὅτι ὁ μή ἐνδιατρίβω ἐάν ὁ ξένος οὐ αμειζευς αὐτός νόος ἔχω , ἀλλά ὁ δυναινεος ὁ ἐπιτρέχω μή ἐνομιλέω ὁ Σπάρτη ὁ ξένθεν . » ( γ ) « ἐγώ δέ ἀνήρ » φημί « Σπαρτιάτης ἡγέομαι ὅς , οἷος δοκέω ἄξιος , εἰμί συνδιατρίβω ὁ ξένος μή μεθίστημι ὁ οἶκος · οὖον γάρ ὁ ἄπονος , ἀλλά καί ὁ πάρειμι ὅμοιος δρᾶσις ἐσθίω οἴομαι ὁ ἀρετή κτάομαι . » « δέ καί παιδηω ξεννλασίᾳς χράω διαφθείρω ὁ ἐπιτρέχω , καί οἱςστις μάλιστα ὁ Ἕλλην ἀπεχθάνομαι , οὗτος ὅμοιος πράσσω δίδωμι . ὁ γοῦν περί ὁ θάλασσα καί ἀλλά μετά αὐτός ἐπιτάσσω ὁ φόρος ἄτικος αὐτός βουλεύω , καί ὑπέρ ὅς πολυμετὰ πρός Ἀθηναῖος εἰμί αὐτός εἰμί , αὐτός εἰς ὁ καί αὐτός δράω καθίστημι , ὁ μέν πολέμιος ὁ Ἀθηναῖος Νίκη , ὅς δέ ἐκεῖνος ἐπιτρέχω δίδωμι