himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0714.2
4 . Ἦν χρόνος , ὅτε Ἀθηναῖοι μάλιστα ἀνθρώπων ἀπάντων τῶς σοφίας ἠσπάζοντο καὶ πάντα αὐτοῖς ἦσαν οἱ σοφισταὶ καὶ τὰ τούτων πράγματα . Ταύτῃ τοι καὶ ἀνιστάμενοι πανταχόθεν οἱ ταύτῃ τῇ τέχνῃ ἐπιπνεύοντες , εὐνεῖναι τ’ ἐνυπάζθαι τοὺς νέους καὶ διατριβεῖν ἐπουδάζον · ἐθαύμαζον τε ἄλλοι ἄλλους , οἱ μὲν Γοργίαν τὸν Λεοντῖνον , οἱ δὲ τὸν Καίων Πρόδικον · ἦσαν δὲ τινες , οἱ καὶ παρ’ Ἰππίαν τὸν Ἠλεῖον φοιτῶν ἤξιουν , ὡς δὴ πολυερωτόν τινα καὶ πολυειδῆ τὴν σοφίαν ἐπιδεικνύμενον . ( β ) Ἀκούου τότε καὶ Σωκράτην γενέσθαι , ἄνδρα σοφίας τε ἀληθοῦς καὶ λόγῳν ἐραστὴν ἀμήχανον , οὐ σὺν ὅσοι πρὸς δήμους τε καὶ πλήθη πεποιηται , ἀλλ’ ὅσοι νέων ψυχὰς ἀπαλὰς ἐμβατεύοντες , ὅριον ἀπ’ αὐτῶν ( τε ) καὶ ἀρίων ποιοῦσι βλαστάνειν καρπὸν . Τῶν δὲ νέων ὀλίγοι τινὲς ἐντυχόντες ποτὲ διαλεγόμενῳ Σωκράτει , θαυμάσαντες τὸν ἄνδρα δὲ δεξίαν περὶ λόγους καὶ μαθησίαν , παρὰ μὲν τοὺς σοφιστὰς βαδίζειν οὐκέτι ἐδοκίμαζον , συνόντες δὲ αὐτῷ Σωκράτει φιλοσοφεῖν τε καὶ διαλέγεσθαι . ( γ ) Ἐπεὶ οὖν ἀνεγνωμώθη τὸ τοιούτων τοὺς σοφιστὰς , εἰ μὲν ἐν ἀρχῇ καὶ αὐτοὶ τὸν Σωκράτην πεποίησαν , οὐχ ὧν λέγεις · οὐ γὰρ μοι φιλὸν ἀνδρῶν πεποιθότων κατηγορεῖν τανῶν · Καλλικλῆς γοῦν τινες καὶ Θρασύμαχοι τῶν ἀμφὶ Γοργίαν ἀνθρώπων λοιδορεῖσθαι τὴν αὐτὴν καὶ αἰωπτεῖν ἐπεχείρουν ὡμαλ , οἱ μὲν εἰς τὸ πρόσωπον παίζοντες , ὡς σιμὸς τε εἴη καὶ τὴν ὄψιν οὐκ εὐάρεστον ( ἀγνοοῦντες οἱ δειλαῖοι , ὅτι καλὸς εἶναι τάνδον τούς θεοὺς Σωκράτης ἠύχετο ) , οἱ δὲ ἄλλην τινὰ λύσιν τε καὶ λοιδορίαν προσάπτοντες , ὡς δὴ τούτῳ τῷ τρόπῳ τοῦ συνείναι τοὺς νέους αὐτῶν ἀποτρέψοντες . ( δ ) Καὶ ὅπτα μικροῦ καὶ πρὸς ἔργον ἂν αὐτοὺς ὑπῆρχε τὸ σόφισμα , εἰ μὴ τῶν τις γνωρίμων Σωκράτους ( μὲν ) ἐτυχεν εἰς Δελφοὺς παρὰ τὸν θεὸν ἀφικόμενος , ἠρώτα δὲ ὅστις εἴη τῶν ἐφ’ ἑαυτοῦ σοφός · τοῦ θεοῦ δὲ τούτῳ εἰς Σωκράτην ἀπορρίψαντος τοῦνομα ἐξ αὐτῶν τριπόδων ἀγευθεῖ τε καὶ ὁρθῶ φωνῇ ( ἤδει γὰρ οἶμαι τοῦτο ἀκριβῶς , μάντις ὧν ὁ θεὸς καὶ ἀδελφὸς τῶν Μουσῶν , ὅστις τε ὁρθὴν σοφίαν , ὅστις τε νόθον ἔχει ταύτην καὶ κιβδηλον ) , ἤλθε μὲν εἰς πάντας τὸ ἦχος Ἕλληνες , ἀνεθάρσησε δὲ ὁ Σωκράτης , καὶ δημοσιεύειν τοὺς λόγους ἤρχει , Καλλικλῆ δὲ πλέον ἤν οὐδέν . Τοῦτο μὲν ὑμῖν , ὦ παῖδες , τὸ Ἀττικὸν διήγημα .
Lemmas: 4 . ἦς χρόνος , ὅτε Ἀθηναῖος μάλιστα ἄνθρωπος ἀπαντάω Τῶς σοφία ἀσπάζομαι καί πᾶς αὐτός εἰμί ὁ σοφιστής καί ὁ οὗτος πρᾶγμα . Ταύτη ὅς καί ἀνίστημι πανταχόθεν ὁ οὗτος ὁ τέχνη ἐπιπνέω , εὐνεῖναι τε ἐνυπάζθαι ὁ νέος καί διατρίβω ἐπουδάζον · θαυμάζω τε ἄλλος ἄλλος , ὁ μέν Γοργίας ὁ Λεοντῖνος , ὁ δέ ὁ καίω Πρόδικος · εἰμί δέ τις , ὁ καί παρά Ἱππίας ὁ Ἠλεῖος φοιτάω ἀξιόω , ὡς δή πολυεραω τις καί πολυειδής ὁ σοφία ἐπιδείκνυμι . ( Β ) ἀκούω τότε καί Σωκράτης γίγνομαι , ἀνήρ σοφία τε ἀληθής καί λόγος ἐραστής ἀμήχανος , οὖον σύν ὅσος πρός δῆμος τε καί πλῆθος ποιέω , ἀλλά ὅσος νέος ψυχή ἁπαλός ἐμβατεύω , ὅριον ἀπό αὐτός ( τε ) καί Ἀρίων ποιέω βλαστάνω καρπός . ὁ δέ νέος ὀλίγος τις ἐντυγχάνω ποτέ διαλέγω Σωκράτης , θαυμάζω ὁ ἀνήρ δέ δεξιός περί λόγος καί μαθησία , παρά μέν ὁ σοφιστής βαδίζω οὐκέτι δοκιμάζω , σύνειμι δέ αὐτός Σωκράτης φιλοσοφέω τε καί διαλέγω . ( γ ) ἐπεί οὖν ἀναγιγνώσκω ὁ τοιοῦτος ὁ σοφιστής , εἰμί μέν ἐν ἀρχή καί αὐτός ὁ Σωκράτης ποιέω , οὐ ὅς λέγω · οὖον γάρ ἐγώ φίλος ἀνήρ πείθω κατηγορέω τάνη · Καλλικλῆς γοῦν τις καί Θρασύμαχος ὁ ἀμφί Γοργίας ἄνθρωπος λοιδορέω ὁ αὐτός καί αἰωπτεῖν ἐπιχειρέω ὡμαλ , ὁ μέν εἰς ὁ πρόσωπον παίζω , ὡς σιμός τε εἰμί καί ὁ ὄψις οὐ Εὐάρεστον ( ἀγνοέω ὁ δείλαιος , ὅτι καλός εἰμί τάνδος ὁ θεός Σωκράτης εὔχομαι ) , ὁ δέ ἄλλος τις λύσις τε καί λοιδορία προσάπτω , ὡς δή οὗτος ὁ τρόπος ὁ συνίημι ὁ νέος αὐτός ἀποτρέπω . ( δ ) καί ὀπτάω μικρός καί πρός ἔργον εἄν αὐτός ὑπάρχω ὁ σόφισμα , εἰμί μή ὁ τις γνώριμος Σωκράτης ( μέν ) τυγχάνω εἰς Δελφοί παρά ὁ θεός ἀφικνέομαι , ἐρωτάω δέ ὅστις εἰμί ὁ ἐπί ἑαυτοῦ σοφός · ὁ θεός δέ οὗτος εἰς Σωκράτης ἀπορρίπτω τοὔνομα ἐκ αὐτός τρίπους ἄγω τε καί ὀρθός φωνή ( ἦδος γάρ οἴομαι οὗτος ἀκριβῶς , μάντις ὅς ὁ θεός καί ἀδελφός ὁ Μοῦσα , ὅστις τε ὀρθός σοφία , ὅστις τε νόθος ἔχω οὗτος καί κίβδηλος ) , ἔρχομαι μέν εἰς πᾶς ὁ ἦχος Ἕλλην , ἀναθαρσέω δέ ὁ Σωκράτης , καί δημοσιεύω ὁ λόγος ἔρχομαι , Καλλικλή δέ πλέω ἐάν οὐδείς . οὗτος μέν σύ , εἰμί παῖς , ὁ Ἀττικός διήγημα .