himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0154.1
προσειρησται , τὴν μὲν κατὰ φύσιν ἐπαίνει καὶ ἀσπάζου , τὴν δὲ θεολυτεῖν φάσκουσαν παραιτοῦ · καταφωδόμενοι γὰρ τοῦ θεοῦ πολλὰ καὶ ἀνόητα ἡμᾶς ἐπαίρουσιν . » ταυτὶ μὲν πρὸς τὸν Ἀπολλώνιον αὐτῷ λέγετο , δὲ οὐδὲν ἐπιστραφεὶς ἀπτεῖ μετὰ τῶν ἑαυτοῦ γνωρίμων , διανύσας τὴν σπουδήν . βουλομένου δὲ τοῦ Εὐφράτου θρασύτερόν τι περὶ αὐτοῦ λέγειν , ἐνῆνχε ὁ βασιλεὺς καὶ διχρουόμενος αὐτόν · « ἐσκαλεῖτε » ἔφη « τοὺς δεομένους τῆς ἀρχῆς καὶ ἀπολαβέτω ἡ βουλὴ τὸ ἑαυτῆς σχῆμα . » ( 2 ) οὕτω μὲν δὴ ὁ Εὐφρᾶτης ἔλαθε διαβαλὼν ἑαυτόν · καὶ γὰρ βασιανῶς τε τῇ βασιλείᾳ καὶ ὑδροστῆς ἔδοξε , καὶ τοὺς λόγους τοὺς ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας οὐχ ὡς ἐγίγνωσκειν εἱρηκώς , ἀλλ’ ἐς ἀντιλογίαν τοῦ Ἀπολλωνίου δι’ αὐτὸ περὶ τῆς ἀρχῆς ἐκεῖνο ἐδίδει · οὐ μὴν ἀπερίτρεπτος αὐτόν , οὐδ’ ἐπακόλου τὴν ἀρχὴν πρὸς ταῦτα . καὶ τὸν Δίωνα οὐχ ἐπήνει μὲν ἑυναφάμενον αὐτῷ τῆς γνώμης , οὐ μὴν ἐπαινοῦντα Ἀγαπῶν ἐπήρξατο τε γὰρ τὰς διαλέξεις ἐδάκει καὶ τὰς ἑρίδας παρῃτεῖτο , ὅραν τ’ ἐπέφαινε τοὺς λόγους , οἷα τοῦ πρὸς τοὺς ἱεροὺς ἀτιμοῦ ἐκπνεῖ , προσθὲν δ’ αὐτῇ καὶ τὸ ἀποσχεδιάζειν ἀριστ’ ἀνθρώπων . ( 3 ) τὸν δ’ Ἀπολλώνιον ὁ βασιλεὺς οὐχ ἠγάπα μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπέκλειν αὐτῷ διόντὶ μὲν τὴν ἀρχαίαν , διηγούμενῳ δὲ τὸν Ἰνδὸν Φραῦστην , ποταμοὺς τ’ ἀναγράφοντι καὶ θηρία , ὅφ’ ὧν ἡ Ἰνδικὴ οἰκεῖται , προλέγοντι δὲ καὶ ὁπόσαι οἱ θεοὶ περὶ τῆς ἀρχῆς ἔφαινον . ἐξελάμβανον δὲ τῆς Αἰγύπτου ἑυνηκισμένης τε καὶ νεαζούσης κοινωνοὺν μὲν τῆς ἑδοῦ τὸν Ἀπολλώνιον ἐποιεῖτο , τῷ δ’ οὐχ ἰδακεί ταιῦτα Αἰγυπτὸν τε γὰρ , ὁπόση ἐστίν , οὕτω ἑωρακέναι , τοῖς τε Γυμνοῖς οὕτω ἀφίχθαι ἐς λόγον μάλ’ ἐποικοδακὲς σοφία Ἰνδικὴ ἀντικρίναι Αἰγυπτίαν . « οὐδὲ Νειλοῦ » ἔφη « ἐπίου , ὅθεν ἀρχεται . » « ἑυνεῖς οὖν , ὁ βασιλεὺς , ὅτι ἐπ’ Αἰθιοπίαν στέλλεται « ἡμῶν δ’ » ἔφη « οὐ μεμανήσης ; » « νῆ Δι’ , » εἶπεν » ἡν βασιλεὺς ἀγαθὸς μέντης καὶ σεαυτοῦ μνημονεύσης . »
Lemmas: προσλέγω , ὁ μέν κατά φύσις ἐπαινέω καί ἀσπάζομαι , ὁ δέ θεολυσυς φάσκω παραιτέομαι · καταφωδομενω γάρ ὁ θεός πολύς καί ἀνόητος ἐγώ ἐπαίρω . » οὗτος μέν πρός ὁ Ἀπολλώνιος αὐτός λέγω , δέ οὐδείς ἐπιστρέφω ἅπτω μετά ὁ ἑαυτοῦ γνώριμος , διανύω ὁ σπουδή . βούλομαι δέ ὁ Εὐφράτης θρασύς τίς περί αὐτός λέγω , ἐνάγω ὁ βασιλεύς καί διχρουω αὐτός · « εἰσκαλέω » φημί « ὁ δήω ὁ ἀρχή καί ἀπολαμβάνω ὁ βουλή ὁ ἑαυτοῦ σχῆμα . » ( 2 ) οὗτος μέν δή ὁ Εὐφράτης λανθάνω διαβάλλω ἑαυτοῦ · καί γάρ βασιανός τε ὁ βασίλεια καί υδροιστημι δοκέω , καί ὁ λόγος ὁ ὑπέρ ὁ δημοκρατία οὐ ὡς γιγνώσκω εἴρω , ἀλλά εἰς ἀντιλογία ὁ Ἀπολλώνιος διά αὐτός περί ὁ ἀρχή ἐκεῖνος δίδωμι · οὖον μήv ἀπερίτρεπτος αὐτός , οὐδέ ἐπακόλου ὁ ἀρχή πρός οὗτος . καί ὁ Δίων οὐ ἐπαινέω μέν ἑυναφάμενον αὐτός ὁ γνώμη , οὖον μήv ἐπαινέω Ἀγάπη ἐπάρχω τε γάρ ὁ διαλέγω δάκος καί ὁ Ἐρίδας παραιτέομαι , ὁράω τε ἐπιφαίνω ὁ λόγος , οἷος ὁ πρός ὁ ἱερός ἄτιμος ἐκπνέω , προστίθημι δέ αὐτός καί ὁ ἀποσχεδιάζω ἀγαθός ἄνθρωπος . ( 3 ) ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὁ βασιλεύς οὐ ἀγαπάω μόνος , ἀλλά καί ὑποκλείω αὐτός δίειμι μέν ὁ ἀρχαῖος , διηγέομαι δέ ὁ Ἰνδός φραυιστημι , ποταμός τε ἀναγράφω καί θηρίον , ὑπό ὅς ὁ ἰνδικός οἰκέω , προλέγω δέ καί ὁπόσος ὁ θεός περί ὁ ἀρχή φαίνω . ἐκλαμβάνω δέ ὁ Αἴγυπτος ἑυνηκισμένης τε καί νεάζω κοινωνέω μέν ὁ δήω ὁ Ἀπολλώνιος ποιέω , ὁ δέ οὐ ἰδακεί ταιῦτα Αἴγυπτος τε γάρ , ὁπόσος εἰμί , οὗτος ὁράω , ὁ τε γυμνός οὗτος ἀφικνέομαι εἰς λόγος μάλα ἐποικοδακὲς σοφία ἰνδικός ἀντικρίνω Αἰγύπτιος . « οὐδέ Νεῖλος » φημί « πίνω , ὅθεν ἀρχω . » « ευνεος οὖν , ὁ βασιλεύς , ὅτι ἐπί Αἰθιοπία στέλλω « ἐγώ δέ » φημί « οὖον μαίνομαι ; » « νῆ διά , » εἶπον » ἐάν βασιλεύς ἀγαθός Μέντης καί σεαυτοῦ μνημονεύω . »