himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0300.2
IX . Ἀριστείδην δὲ τὸν εἰς’ Εὐδαίμονος εἰς’ Εὐδαίμονα Ἀδριανὸν μὲν ἤνεγκαν ( οἱ δ’ Ἀδριανὸν πόλιν οὐ μεγάλην ἐν Μυσίᾳ ) , Ἀθῆναι δ’ ἤσχησαν κατὰ τὴν Ἡρώδου ἄρχην καὶ τῶν τῇ Ἀσίᾳ Πέργαμον κατὰ τὴν Ἀριστοκλέους γλῶτταν . νοσῶν δ’ ἐκ μειρακίου γεμώμενος οὐκ ἠμέλησε τοῦ πονεῖν . τὴν μὲν οὖν ἰδέαν τῆς νόσου καὶ δεῖ τὰ νῦρα αὐτῷ ἐπαφρίζει , ἐν ἱσχνὸς βιβλίους αὐτὸς φράζει . τὰ δὲ βιβλία ταῦτ’ ἐφημερίδων ἐκεῖνο τινα αὐτῷ λόγον , αἱ δ’ ἐφημερίδες ἀγαθὰ διδάσκαλοι τοῦ περὶ πάντὸς εὖ διαλέγεσθαι . ἐπὶ δὲ τὸ σχοδεῖν μὴ ἐπομιζὼν αὐτῷ τῆς φύσεως ἀχριδείας ἐπικυλίσθη καὶ πρὸς τοὺς παλαιοὺς ἐξέλειν , ἱκανὸς τε τῇ γομῷν ἱχνὺς κουρολογίαν ἐξεῖλον τοῦ λόγου , ( 2 ) ἀποθνῄσκει δ’ Ἀριστείδου οὐ πολλά · οὔτε γὰρ ἐς χάριν τῶν πολλῶν διαλέγτο , οὐδ’ ἐκράτει χολῆς ἐπὶ τοὺς μὴ ἰδὼν ἐπαίνων ἀκροαμένους · ἀ δέ γ’ ἐπήλθεν ἔθνη , Ἰταλοὶ τ’ εἰσὶ καὶ Ἕλληνες καὶ ἡ πρὸς τῷ Δέλτα καταρραμένη Ἀἴγυπτος , οὐ χαλοῦν ἀστίσαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κατὰ τὴν Σμύρναν ἀγορᾶς . οἰκιστὴν δὲ καὶ τὸν Ἀριστείδην τῆς Σμύρνης εἶναι οὐκ ἀλάζων ἐπαίνος , ἀλλὰ δικαίωτατος τε καὶ ἀληθότατος · τὴν γὰρ πόλιν ταύτην ἀρανισθεῖσαν ὑπὸ σεισμῶν τε καὶ χασμάτων οὕτω τι ἀλλοφύρτω πρὸς τὸν Μάρκον , ὡς τὴν μὲν ἄλλην μομφὰς ὀψιλ ἐπισυντέλλει τὸν βασιλέα , ἐπὶ δὲ τῷ « ζέφυρο · δ’ ἐρήμην καταπνέουσι » καὶ δάκρυα τῷ βιβλίῳ ἐπιστέλλει [ τὸν βασιλέα ] , ἱννοικίαν τε τῇ πόλει ἐκ τῶν τοῦ Ἀρισταίου ἐνδοσίμων νεύσαι . ( 3 ) ἐτύγχανε δὲ καὶ ἱγγεγονώς ἤδη τῷ Μάρκῳ ὁ Ἀριστείδης ἐν Ἰωνίᾳ . ὡς γὰρ τοῦ Ἐραστοῦ Δαμιανοῦ ἤκουον , ἐπεδήμει μὲν δ’ αὐτοκράτωρ ἤδη τῇ Σμύρνῃ τρίτην ἡμέραν , τὸν δ’ Ἀριστείδην οὐπω γιγνώσκων ἤρετο τοὺς Κυντιλίους , μὴ ἐν τῷ τῶν ἀπολαμμένων ὀμίλῳ παραγενομένους αὐτὸν ὁ ἀνὴρ εἴη , οἱ δ’ οὐδ’ αὐτοὶ ἤρασαν δορανεῖν αὐτόν , οὐ γὰρ παρειναι τὸ μὴ οὐ ἱστῆσαι , καὶ ἀρίκοντο τῆς βατρείας τὸν Ἀριστείδην ἀμφα δορφαροῦντες . προσειπὼν δ’ αὐτὸν ὁ αὐτοκράτωρ « διὰ τί σε » ἔφη « βραδέως εἶδωμεν ; » καὶ ὁ Ἀριστείδης « θεοφόρως , » ἔφη « ὦ βασιλεῦ , σχολεῖ , γνώμη δὲ θεωροῦσα τι μὴ ἀποκρεμαννύσθω οὐ ζητεῖ . » ὑπερησθεὶς δ’ ὁ αὐτοκράτωρ τῇ ἤδει τινδρὸς ὡς ἀπλοϊκώτατον τε καὶ σχολιωτάτω « πότε » ἔφη « ἀκροάσομαί σου ; » ( 4 ) καὶ ὁ Ἀριστείδης « τήμερον » εἶπεν « πρόβαλε καὶ
Lemmas: IX . Ἀριστείδης δέ ὁ εἰμί Εὐδαίμων εἰμί Εὐδαίμων ἀδριανός μέν φέρω ( ὁ δέ ἀδριανός πόλις οὖον μέγας ἐν Μυσία ) , Ἀθῆναι δέ ἔχω κατά ὁ Ἡρώδης ἀρχή καί ὁ ὁ Ἀσία Πέργαμον κατά ὁ Ἀριστοκλῆς γλῶσσα . νοσέω δέ ἐκ μειράκιον γέμω οὐ ἀμελέω ὁ πονέω . ὁ μέν οὖν ἰδέα ὁ νόσος καί δεῖ ὁ νῦρα αὐτός ἐπαφρίζω , ἐν ἰσχνός βίβλιος αὐτός φράζω . ὁ δέ βιβλίον αὐτός ἐφημερίς ἐκεῖνος τις αὐτός λόγος , ὁ δέ ἐφημερίς ἀγαθός διδάσκαλος ὁ περί πᾶς εὕω διαλέγω . ἐπί δέ ὁ ἔχω μή επομιζα αὐτός ὁ φύσις ἀχριδείας ἐπικυλίω καί πρός ὁ παλαιός ἐξαιρέω , ἱκανός τε ὁ γομολάστιχα ἱχνὺς κουρολογιος ἐξεῖλον ὁ λόγος , ( 2 ) ἀποθνῄσκω δέ Ἀριστείδης οὖον πολύς · οὔτε γάρ εἰς χάρις ὁ πολύς διαλέγω , οὐδέ κρατέω χολή ἐπί ὁ μή εἶδον ἔπαινος ἀκροάομαι · ὅς δέ γε ἐπέρχομαι ἔθνος , Ἰταλός τε εἰμί καί Ἕλλην καί ὁ πρός ὁ Δέλτα καταίρω Αἴγυπτος , οὖον χαλάω αστισαω αὐτός ἐπί ὁ κατά ὁ Σμύρνα ἀγορά . οἰκιστής δέ καί ὁ Ἀριστείδης ὁ Σμύρνη εἰμί οὐ ἀλαζών ἔπαινος , ἀλλά δίκαιος τε καί ἄληθος · ὁ γάρ πόλις οὗτος αρανισθεισαω ὑπό σεισμός τε καί χάσμα οὗτος τίς ἀλλοφύρτω πρός ὁ Μᾶρκος , ὡς ὁ μέν ἄλλος μομφή ὀψιλ ἐπισυντελέω ὁ βασιλεύς , ἐπί δέ ὁ « ζέφυρος · δέ ἐρῆμος καταπνέω » καί δάκρυ ὁ βιβλίον ἐπιστέλλω [ ὁ βασιλεύς ] , ἱννοικίαν τε ὁ πόλις ἐκ ὁ ὁ Ἀρισταῖος ἐνδόσιμος νέος . ( 3 ) τυγχάνω δέ καί ιγγεγοναω ἤδη ὁ Μᾶρκος ὁ Ἀριστείδης ἐν Ἰωνία . ὡς γάρ ὁ Ἐραστής Δαμιανός ἀκούω , ἐπιδημέω μέν δέ αὐτοκράτωρ ἤδη ὁ Σμύρνη τρίτος ἡμέρα , ὁ δέ Ἀριστείδης οὔπω γιγνώσκω ἔρομαι ὁ Κυντίλιος , μή ἐν ὁ ὁ ἀπόλλυμι ὅμιλος παραγίγνομαι αὐτός ὁ ἀνήρ εἰμί , ὁ δέ οὐδέ αὐτός ἐράω δοραινω αὐτός , οὖον γάρ πάρειμι ὁ μή οὖον ἵστημι , καί ἀρίκοντο ὁ βαθρεία ὁ Ἀριστείδης ἀμφα δορφαροῦντες . προσεῖπον δέ αὐτός ὁ αὐτοκράτωρ « διά τίς σύ » φημί « βραδύς οἶδα ; » καί ὁ Ἀριστείδης « θεόφορος , » φημί « εἰμί βασιλεύς , σχολεῖ , γνώμη δέ θεωρέω τίς μή ἀποκρεμάννυμι οὖον ζητέω . » ὑπερήδομαι δέ ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ἦδος τινδρὸς ὡς ἀπλοϊκός τε καί σχολιωτάτω « πότε » φημί « ἀκροάομαι σύ ; » ( 4 ) καί ὁ Ἀριστείδης « σήμερον » εἶπον « προβάλλω καί