himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0366.1
οἷον ἐν τῷ περὶ αὐτοῦ λόγῳ εἶρηκα , περιειλέι τῷ τείχει βαρβάρων μὲν τινα καὶ ἀληθῆ τρόπον , ξυγγνωστὸν δέ , ἐπειδὴ τῷ Πατρόκλῳ ἐτιμᾷ . δαιμονία γὰρ δή τινι τῶν Ἀχιλλέα φύσει χρώμενον ἀεὶ τὸ μέγα ὑπὲρ τῶν φίλων πράττειν , θεν ἡνυσιά μεν ὑπὲρ Παλαμήδους ὁμοῦ πᾶσιν Ἕλλησι , τιμωρήσαι δὲ Πατρόκλῳ τε καὶ Ἀντιλόχῳ . ( 14 ) τὰ τοι πρὸς τὸν Τελαμώνιον Ἀϊαντα περὶ φίλων αὐτῷ εἰρησθαι λεγόμενα σφόδρα γρη γιγνώσκειν . ἐρωμένου γὰρ αὐτὸν μετὰ ταῦτα τοῦ Ἀϊαντος , ποία τῶν ἔργων ἐπικινδυνότατ’ αὐτῷ γένοιτο , « τὰ ὑπὲρ τῶν φίλων » ὁ Ἀχιλλεύς ἔφη , πάλιν δ’ ἐπερωμένου , ποία ἥδίων τε καὶ ἀπονώτερα , ταῦτον ἀπεκρίνατο · θαυμάσαντος δὲ τοῦ Ἀϊαντος , πῶς ἂν ταῦτό ἔργον χαλεπὸν τε γένοιτο καὶ ρᾴδιον , « ὅτι » ἔφη « τὰ ὑπὲρ τῶν φίλων κινδύνευματα μεγάλα ὄντα προθύμως πράττων τῆς ἐπ’ αὐτοῖς λύπης παύομαι . » « τραῦμα δέ , ὦ Ἀχιλλεῦ , ποῖον μάλιστα σε ἐλύπησεν ; » ἡ δ’ ἔς . « ὁ ἐτριβὴν ὑπὸ τοῦ Ἕκτορος . » « καὶ μὴν ὑπ’ αὐτοῦ γ’ οὐκ ἐτρώθης » ὁ Ἀϊας ἔφη . « νὴ Δία καραλὴν » ὁ Ἀχιλλεύς εἶπε « τὰς τε χείρας · σὶ μὲν γὰρ κεφαλὴν ἑαυτοῦ ἡγοῦ , Πατρόκλος δὲ μοι χεῖρες ἦν . » ( 15 ) Τὸν δὲ Πάτροκλον ὁ Πρωτεσίλεως , ὦ Ξένε , πρεσβύτερον μὲν τοῦ Ἀχιλλέως οὐ πολὺ γενέσθαι φησί , θεῖον δ’ ἀνδρα καὶ σώφρονα , τῷ τ’ Ἀχιλλεῖ ἐπιτηδείοτατον τῶν ἐταίρων · χαίρειν τε γὰρ , ὅποτε καὶ ὁ Ἀχιλλεὺς ἔχαιρε , λυπεῖσθαι τε τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἑμβουλεύειν ἀεὶ τὴν καὶ ἀκούειν ἄδοντος , καὶ οἱ ἵπποι δ’ αὐτὸν ἔφερον χαίροντες ὥσπερ καὶ τὸν Ἀχιλλέα . ἦν δὲ καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀνδρίαν μεταξὺ τῶν Αἰατῶν · τοῦ μὲν γὰρ Τελαμωνίου πάντ’ ἐλείπετο , ἐχράτει δ’ ἀμφο τοῦ Λοκροῦ . καὶ μελιχλώρος ἦν ὁ Πατρόκλος καὶ τοῦ ὀρθάλμω μέλας καὶ ἰκανὸς εὐόρως καὶ μέτρα ἐπαινῶν κόμης , ἡ κεφαλὴ δ’ ἐδειχθεί ἐπ’ αὐγῶνος , ὅσον αἱ παλαίστραι ἀποκοῦσιν , ἡ δὲ ρὶς ὀρθὴ τ’ ἦν καὶ τοὺς μυκτήρας ἀνευρύνετο , καθάπερ οἱ πρόθυμοι τῶν ἵππων . Φ . Ἔς καλὸν με τῶν τοῦ Ἀχιλλέως ἵππων ἀνέμνησας , ὦ ἀμπελοῦργέ · σφόδρα γὰρ δέομαι μαθεῖν , τί βελτῖους ὄντες ἑτέρων ἵππων θεῖοι ἐνομαζόθησαν . ( 16 ) Ἀ . Ἥρομεν κάγώ , Ξένε , τὸν ἥρω αὐτοῦ τοῦτο , καὶ φησι τὴν μέν λεγομένην ἀθανασίαν περὶ αὐτοὺς εἶναι μεμυθολογηθῆναι τῷ Ὀμήρῳ , τὴν Θεσσαλίαν δ’ εὐῖππόν τ’ ὁσᾶν καὶ ἀγαθὴν δύο ἵππους , λευκὸν τε καὶ ξανθόν , δαιμονίους τὴν ταχύτητα καὶ τὸ ἥθος λαμπρούς ἱπποτροφῆσαι κατὰ θεὸν δή τινα , ὁπότε’ ὁ Ἀχιλλεύς ἠδύ , καὶ πάντως , ὅσα θεῖος ἐπὶ τῷ Ἀχιλλεῖ ἐλέγετο , πιστευομένων ἥδη ἐδόκει καὶ τὸ τῶν ἵππων θεῖον τ’ εἶναι καὶ ἐπείκειν τοῦ θητοῦ φαίνεσθαι . τελευτὴ δὲ τοῦ Ἀχιλλεῖ ἐγένετο , ἦν καὶ Ὀμηρος ἐπιγινώσκει · φησὶ γὰρ αὐτὸν ἐκ Παρίδος τε καὶ Ἀπόλλωνος ἀποθανεῖν εἰδὼς πῶν τῶν τῶν Ὀμφαλίων καὶ ὅπως πρὸς ἱερόν τε καὶ ὁρκον , ἄν μάρτυρα τὸν Ἀπόλλω ἐποιεῖτο , δολοφνηθείς ἐπεσεν . ( 17 ) Ἡ θυσιὰ δὲ τῆς Πολυξένης ἡ ἐπὶ τῷ σήματι αὐτῆς περὶ τοῦ ἔρωτος ἐκείνου ποιηθῆναι ἀκούεις , ὡδ’ ἔχει . Πολυξένης ὁ Ἀχιλλεύς ἥρα καὶ τὸν
Lemmas: οἷος ἐν ὁ περί αὐτός λόγος εἴρω , περιειλέω ὁ τεῖχος βάρβαρος μέν τις καί ἀληθής τρόπος , συγγνωστός δέ , ἐπεί ὁ Πάτροκλος τιμάω . δαιμόνιος γάρ δή τις ὁ Ἀχιλλεύς φύσις χράω ἀεί ὁ μέγας ὑπέρ ὁ Φίλων πράσσω , τίθημι ηνυθεος μέν ὑπέρ Παλαμήδης ὁμοῦ πᾶς Ἕλλην , τιμωρέω δέ Πάτροκλος τε καί Ἀντίλοχος . ( 14 ) ὁ ὅς πρός ὁ Τελαμώνιος Αἴας περί Φίλων αὐτός εἴρω λέγω σφόδρα γρη γιγνώσκω . ἐράω γάρ αὐτός μετά οὗτος ὁ Αἴας , ποῖος ὁ ἔργον επικίνδυνος αὐτός γίγνομαι , « ὁ ὑπέρ ὁ Φίλων » ὁ Ἀχιλλεύς φημί , πάλιν δέ ἐπέρομαι , ποῖος ἡδύς τε καί ἄπονος , ταῦτος ἀποκρίνω · θαυμάζω δέ ὁ Αἴας , πῶς εἄν αὐτός ἔργον χαλεπός τε γίγνομαι καί ρᾴδιον , « ὅτι » φημί « ὁ ὑπέρ ὁ Φίλων κινδύνευμα μέγας εἰμί προθύμως πράσσω ὁ ἐπί αὐτός λύπη παύω . » « τραῦμα δέ , εἰμί Ἀχιλλεύς , ποῖος μάλιστα σύ λυπέω ; » ὁ δέ εἰς . « ὁ τρίβω ὑπό ὁ Ἕκτωρ . » « καί μήv ὑπό αὐτός γε οὐ τιτρώσκω » ὁ Αἴας φημί . « νή Ζεύς καραλή » ὁ Ἀχιλλεύς εἶπον « ὁ τε χείρ · βρόχος μέν γάρ κεφαλή ἑαυτοῦ ἡγέομαι , Πάτροκλος δέ ἐγώ χείρ εἰμί . » ( 15 ) ὁ δέ Πάτροκλος ὁ Πρωτεσίλαος , εἰμί ξένος , πρέσβυς μέν ὁ Ἀχιλλεύς οὖον πολύς γίγνομαι φημί , θέω δέ ἀνήρ καί σώφρων , ὁ τε Ἀχιλλεύς ἐπιτήδειος ὁ ἑταῖρος · χαίρω τε γάρ , όποτε καί ὁ Ἀχιλλεύς χαίρω , λυπέω τε ὁ αὐτός τρόπος καί ἐμβουλεύω ἀεί ὁ καί ἀκούω ἀείδω , καί ὁ ἵππος δέ αὐτός φέρω χαίρω ὥσπερ καί ὁ Ἀχιλλεύς . εἰμί δέ καί ὁ μέγεθος καί ὁ ἀνδρεία μεταξύ ὁ αιατη · ὁ μέν γάρ Τελαμώνιος πᾶς λείπω , χράω δέ ἀμφο ὁ Λοκρός . καί μελίχλωρος εἰμί ὁ Πάτροκλος καί ὁ ὀρθάλμω μέλας καί ἰκανός εὔωρος καί μέτρον ἐπαινέω κόμης , ὁ κεφαλή δέ δείκνυμι ἐπί αυγουνος , ὅσος ὁ παλαίστρα αποκους , ὁ δέ ἔρις ὀρθός τε εἰμί καί ὁ μυκτήρ ἀνευρύνω , καθάπερ ὁ πρόθυμος ὁ ἵππος . Φ . εἰς καλός ἐγώ ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ἵππος ἀναμιμνήσκω , εἰμί ἀμπελουργός · σφόδρα γάρ δήω μανθάνω , τίς ἀγαθός εἰμί ἕτερος ἵππος θεῖος νομάζω . ( 16 ) ὅς . ἀείρω κἀγώ , ξένος , ὁ ἥρως αὐτός οὗτος , καί φημί ὁ μέν λέγω ἀθανασία περί αὐτός εἰμί μυθολογέω ὁ Ὅμηρος , ὁ Θεσσαλία δέ Εὔιππος τε ὅσος καί ἀγαθός δύο ἵππος , λευκός τε καί ξανθός , δαιμόνιος ὁ ταχύτης καί ὁ ἦθος λαμπρός ἱπποτροφέω κατά θεός δή τις , ὁπότε ὁ Ἀχιλλεύς ἐδύς , καί πάντως , ὅσος θεῖος ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς λέγω , πιστεύω ἥδη δοκέω καί ὁ ὁ ἵππος θέω τε εἰμί καί πέκω ὁ θητοῦ φαίνω . τελευτή δέ ὁ Ἀχιλλεύς γίγνομαι , εἰμί καί Ὅμηρος ἐπιγιγνώσκω · φημί γάρ αὐτός ἐκ Πάρις τε καί Ἀπόλλων ἀποθνῄσκω εἰδοί ποῦ ὁ ὁ Ὀμφαλίων καί ὅπως πρός ἱερός τε καί Ὅρκος , ἄν μάρτυς ὁ Ἀπόλλων ποιέω , δολοφνηθείς πίπτω . ( 17 ) ὁ θυσία δέ ὁ Πολυξένη ὁ ἐπί ὁ σῆμα αὐτός περί ὁ Ἔρως ἐκεῖνος ποιέω ἀκούω , ὧδε ἔχω . Πολυξένη ὁ Ἀχιλλεύς Ἥρα καί ὁ