himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0183.2
φαιν . καὶ ἀγροὺς οἰκίας · οὐδὲ γὰρ αὐτὸς γε τῶν ἀσφῶν φείγνῃ . » ὁ δὲ ἥρεμα ἐπιδακρύσας « θυγάτριό μοι » εἶπεν « ἔστι τέτταρα καὶ φερώνν δι τέτταρον . ἐμοὶ δὲ εἶσι διαμύριοι πού δραχμαὶ νῦν , ἐπειδὰν δὲ ταῖς θυγατράσι κατανεμηθῶσιν , ἐκεῖναι τε σμικρὰ εἰληφέναι δόξουσι , ἐγὼ τ᾽ ἀπολοίμην ἔχων οὐδέν . » παθὼν οὖν τι πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Απολλώνιος « ἐπιμελησόμεθά σου » ἔφη « κάγώ καὶ ἡ Γη · φασὶ γὰρ σε θύειν αὐτή . » ( 2 ) καὶ εἰπὼν ταῦτα προῆλθε ἐς τὰ προάστια , ὥσπερ οἱ τοὺς καρποὺς ἀνοῦομεν . ἰδὼν δὲ τι χωρίον ἐλαῶν πλήρες καὶ ῥοδεῖς τοὺς δένδρεσιν ὡς εὐρύ τ᾽ ἦν καὶ μεγάλη , καὶ τινὸς κηπίου ἐν αὐτῷ ὄντος , ἐν ᾧ σμῖνὴν τε καὶ ἀνθὴ εὐαρτο , παρῆλθεν ἐς τὸ κηπίον ὡς τι ἐπισκεψόμενος μείκων , καὶ προσειλόμενος τῇ Πανδώρᾳ ἐγώμεῖς τὸ δασυ . βαδίας δὲ παρὰ τὸν τοῦ ἀγροῦ δεσπότην , ὃ πλοῦτος ἐκ τῶν παρανομημένων πεπρίστω τὰς Φοινίκων οὐσίας ἐνδεικνύει , « χωρίον » ἔφη « τὸ δεῖνα πῶσον ἐπρίω καὶ τί πεπώνται σοι ἐς αὐτό ; » τοῦ δὲ πέρυσιν μὲν ἐνίψαι τὸν ἀγρὸν , πεντακισχιλίων δὲ καὶ μυρίων φήσαντος , οὐπω δ᾽ ἐκπεπρωγμένα τι , πείθει τὸν ἄνθρωπον ἀποδόσθαι οἱ διαμυρίων αὐτὸν ἀσφῆμα ποιησάμενον τὰς πεντακισχίλιας . ( 3 ) ὁ μὲν δὴ τοῦ θησαυροῦ ἐφῶν οὐπω ξυνεῖε τοῦ ὄψιρου , ἀλλ᾽ οὐδ᾽ αὐτὸ ἴσα ἔχειν , τοσοῦτον δ᾽ ἐλάττω , ὅσω τὰς μὲν διαμυρίας ἐν ταῖς χειροῖν οὖσας ἐφ᾽ ἑαυτῷ εἶναι φαν , τὸν δ᾽ ἀντ᾽ αὐτῶν ἀγρὸν ἐπὶ πᾶγχνας καὶσεσθαι καὶ χαλκάς τε καὶ τοὺς ἄλλους , ἃ τοὺς καρποὺς σβείρει . ἐπεὶ δ᾽ ἀμφορὰ μὲν τρισχιλίων δαρεικῶν αὐτίκτα εὑρε περὶ αὐτὸ μάλιστα τῶν τῷ κηπίῳ σμήνος , εὐφόρου δὲ τοῦ τῆς ἐλαίας καρποῦ ἐτυχεν οὐκ εὐφρούσης τότε τῆς ἄλλης γῆς , ὁμοῖ αὐτῷ ἐς τὸν ἄνδρα ῥόοντο καὶ μνηστῆρον θεραπευόντων αὐτὸν πλεῖα ἦν πάντα .
Lemmas: Φάιν . καί ἀγρός οἰκίον · οὐδέ γάρ αὐτός γε ὁ ἀσφῶν φέρω . » ὁ δέ ἤρεμος ἐπιδακρύω « θυγάτριον ἐγώ » εἶπον « εἰμί τέσσαρες καί φέρα Ζεύς τέταρος . ἐγώ δέ εἶμι διαμύριοι πού δραχμή νῦν , ἐπειδάν δέ ὁ θυγάτηρ κατανέμω , ἐκεῖνος τε μικρός λαμβάνω δοκέω , ἐγώ τε ἀπόλλυμι ἔχω οὐδείς . » πάσχω οὖν τίς πρός αὐτός ὁ Απολλώνιος « ἐπιμελέομαι σύ » φημί « κἀγώ καί ὁ Γη · φημί γάρ σύ θύω αὐτός . » ( 2 ) καί εἶπον οὗτος προέρχομαι εἰς ὁ προάστιον , ὥσπερ ὁ ὁ καρπός1 ἀνοέω . εἶδον δέ τίς χωρίον ἐλαία πλήρης καί ροδηω ὁ δένδρος ὡς εὐρύς τε εἰμί καί μέγας , καί τις κηπίον ἐν αὐτός εἰμί , ἐν ὅς σμίς τε καί ἀνθέω ευαρτος , παρέρχομαι εἰς ὁ κηπίον ὡς τίς ἐπισκοπέω Μ̣ε̣ί̣κ̣ων , καί προσέρχομαι ὁ Πανδώρα γιγνώσκω ὁ δασύς . βάδια δέ παρά ὁ ὁ ἀγρός δεσπότης , ὅς πλοῦτος ἐκ ὁ παρανομώ πέρθω ὁ Φοῖνιξ οὐσία ἐνδείκνυμι , « χωρίον » φημί « ὁ Δεῖνα πίπτω ὠνέομαι καί τίς πάω σύ εἰς αὐτός ; » ὁ δέ πέρυσι μέν ἐνίπτω ὁ ἀγρός , πεντακισχίλιοι δέ καί μυρίος φημί , οὔπω δέ ἐκπράσσω τίς , πείθω ὁ ἄνθρωπος πωλέω ὁ διαμυριον αὐτός ἀσφῆμα ποιέω ὁ πεντακισχίλιας . ( 3 ) ὁ μέν δή ὁ θησαυρός φάω οὔπω συνίημι ὁ οψιροος , ἀλλά οὐδέ αὐτός ἴσος ἔχω , τοσοῦτος δέ μικρός , ὅσος ὁ μέν διαμυρίας ἐν ὁ χείρ οὖς ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί φημί , ὁ δέ ἀντί αὐτός ἀγρός ἐπί πᾶγχνας καίω καί χάλκεος τε καί ὁ ἄλλος , ὁ ὁ καρπός1 σβειρεω . ἐπεί δέ ἀναφορά μέν τρισχίλιοι δαρεικός αὐτίκτα εὑρίσκω περί αὐτός μάλιστα ὁ ὁ κηπίον σμήνος , εὔφορος δέ ὁ ὁ ἐλαία καρπός τυγχάνω οὐ ευφρουω τότε ὁ ἄλλος γῆ , ὁμός αὐτός εἰς ὁ ἀνήρ ῥώομαι καί μνηστήρ θεραπεύω αὐτός πλεῖος εἰμί πᾶς .