himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0098.2
XXV Γελᾶσας οὖν ὁ Ἴνδὸς « εἴκως » ἔφη « τὸ μὴ δδμειν δικαιοσύνην ἠχεισθαι , τοῦτ' ὁ οἶμαι καὶ πάντας Ἕλληνας . ὡς γὰρ ἐγὼ ποτ' Αἰγυπτίων δεῦρ' ἀφικομένων ἤκουσα , φοιτοῦσι μὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς Ῥώμης ἡγεμόνες γυμνὸν ἡρεμένοι τὸν πέλεκυν ἐφ' ὧμας , οὕτω γιγνώσκοντες , εἰ σαύλων ἀρξουσιν , ἡμεῖς δ' , εἰ μὴ παλοῖεν τὰς δίκας οὕτω , φατὲ αὐτοὺς δικαίους εἶναι . τοῦτὶ δὲ καὶ τοὺς τῶν ἀνδραπόδων καπηλούς ἀκούω ἐκεῖ πράττειν · εἰ γὰρ ἀρξοιντο κατέχοντες ἡμῖν ἀνδράποδα Καρκαῖ καὶ τὸ ἥθος αὐτῶν ἐφερμηνεύοινεν ἡμῖν , ἐπαίνου ποιοῦνται τῶν ἀνδραπόδων τὸ μὴ χλέπτειν αὐτά . ( a ) τοὺς μὲν δὴ ἀρχοντας , οὓς ὑποκείμενοι φατε , τοιούτους ἀξιοῦτε , καὶ λαμπρύνοντες αὐτοὺς ἐπαίνοις , οὓς περ τανδράποδα , ζηλωτοὺς πέμπετε , ὡς οἴεσθε , οἱ δὲ τὲ σαφηνίζειν ποίηται ἡμῶν οὐδ' ὁ Ρούλοςδὲ δικαῖοί τε καὶ χρηστοὶ εἶναι , ἐγγυροῦσιν ἡμῖν γενέσθαι . τὴν γὰρ Μίωα τὸν ὁμότητὶ ὑπερβαλόμενον πάντας καὶ δουλωσάμενον ταῖς ναυσὶ τοὺς ἐπὶ θαλάττῃ τὴν θαλάττην δικαιοσύνης σκήπτρω τιμῶντες ἐν ἴδου καθίσουσι διατὴν ταῖς ψυχαῖς , τὸν δ' αὐ Τάνταλον , ἐπειδὴ χρηστὸς τ' ἦν καὶ τοῖς φίλοις τὲς ὕπαργούσης αὐτῷ παρὰ θεῶν ἀθανασίας μετεδίδου , ποτοῦ τ' εἴργουσι καὶ σίτου . εἰσὶ δ' οἱ καὶ λίθους αὐτῷ ἐπικειμασάντες δεινὰ ἐφυβρίζουσι θεῷ τε κάγαθῷ ἀνδρί , οὓς ἑθουλόμην ἂν μᾶλλον λῃμὲν αὐτῷ περιλύσθαι νίκταρος , ἐπειδὴ φιλανθρώπως αὐτοῦ καὶ ἀφθόνως προὔπινε . ( a ) καὶ ἅμα λέγων ταῦτ' ἐπεδείκνυ ἀγάλμα ἐν ἀριστερῇ , φ' ἐπεγέγραπτο « Τάνταλος . » τὸ μὲν δὴ ἀγάλμα τετράπηχυ ἦν , ἀνδρὶ δ' ἐφύκει πεντηκοντούτῃ καὶ τρόπον Ἀργολιῶν ἔστωλτο , παρήλλαττε δὲ τὴν χλαμύδα , ὥσπερ οἱ Θεσσαλοὶ , φείλην τε προὔπιννον ἀπογυρόσαν ἐνὶ διψῶντι , ἐν ἧ σταλάγμα ἐκάχλαζεν ἐκπράτου κόματος οὐχ ὑπερβλύζον τῆς φιάλης . δ τι μὲν οὖν ἠγοῦνται αὐτὸ καὶ ἐφ' ὧτω ἀπ' αὐτοῦ πίνουσι , δηλώσω αὐτίκα . πλὴν ἀλλ' ἠχεισθαι χρὴ τὸν Τάνταλον μὴ τῇ γλώττῃ ἐφάντα , κοινοῦνσαντα δ' ἀνθρώποις τὸν νίκταρον ὑπὸ τῶν ποιητῶν ἐλαυνέσθαι , θεοὺς δὲ μὴ διαβεβλησθαι αὐτόν · οὐ γὰρ ἂν , εἰ θεοὶ ἀπήχητο , χρῖσθαι ποθ' ὑπὸ τῶν Ἰνδῶν ἀγαθὸν θεοφιλεστάτων ὄντων καὶ μηδὲν ἔξω τοῦ θείου πραττόντων .
Lemmas: XXV γελάω οὖν ὁ Ἰνδός « ἵημι » φημί « ὁ μή δέμω δικαιοσύνη ἠχέω , οὗτος ὁ οἴομαι καί πᾶς Ἕλλην . ὡς γάρ ἐγώ πρός Αἰγύπτιος δεῦρο ἀφικνέομαι ἀκούω , φοιτάω μέν ἐγώ ἀπό ὁ Ῥώμη ἡγεμών γυμνός ἡρεμένοι ὁ πέλεκυς ἐπί ὠμός , οὗτος γιγνώσκω , εἰμί σαῦλος ἄρχω , ἐγώ δέ , εἰμί μή παλέω ὁ δίκη οὗτος , φημί αὐτός Δίκαιος εἰμί . τοῦτος δέ καί ὁ ὁ ἀνδράποδον κάπηλος ἀκούω ἐκεῖ πράσσω · εἰμί γάρ ἄρχω κατέχω ἐγώ ἀνδράποδον Καρκαῖ καί ὁ ἦθος αὐτός ἐφερμηνεύω ἐγώ , ἔπαινος ποιέω ὁ ἀνδράποδον ὁ μή κλέπτω αὐτός . ( a ) ὁ μέν δή ἄρχω , ὅς ὑπόκειμαι φημί , τοιοῦτος ἀξιόω , καί λαμπρύνω αὐτός ἔπαινος , ὅς περ τανδράποδα , ζηλωτός πέμπω , ὡς οἴομαι , ὁ δέ τε σαφηνίζω ποιητής ἐγώ οὐδέ ὁ Ρούλος Δίκαιος τε καί χρηστός εἰμί , εγγυρους ἐγώ γίγνομαι . ὁ γάρ Μίωα ὁ ὁμότητὶ ὑπερβάλλω πᾶς καί δουλόω ὁ ναῦς ὁ ἐπί θάλασσα ὁ Θαλάττη δικαιοσύνη σκῆπτρον τιμή ἐν ὁράω καθίζω διατη ὁ Ψυχή , ὁ δέ αὖος Τάνταλος , ἐπεί χρηστός τε εἰμί καί ὁ φίλος τέ ὑπάρχω αὐτός παρά θεός ἀθανασία μεταδίδωμι , ποτός τε εἴργω καί σῖτος . εἰμί δέ ὁ καί λίθος αὐτός ἐπιχειμάζω δεινός ἐφυβρίζω θεός τε κάζω ἀνήρ , ὅς εθουλομεις εἄν μᾶλλον λῃμὲν αὐτός περιλύω νίκταρος , ἐπεί φιλάνθρωπος αὐτός καί ἄφθονος προπίνω . ( a ) καί ἅμα λέγω αὐτός ἐπιδείκνυμι ἄγαλμα ἐν ἀριστερός , ἀπό ἐπιγράφω « Τάνταλος . » ὁ μέν δή ἄγαλμα τετράπηχυς εἰμί , ἀνήρ δέ φῦκος πεντηκοντούτης καί τρόπος Ἀργολιῶν στέλλω , παραλλάσσω δέ ὁ χλαμύς , ὥσπερ ὁ Θεσσαλός , φείλω τε προπίνω ἀπογυρόω ἐν διψάω , ἐν ἧ στάλαγμα καχλάζω ἐκπράσσω κόμας οὐ ὑπερβλύζω ὁ φιάλη . δ τίς μέν οὖν ἡγέομαι αὐτός καί ἐπί ὦτος ἀπό αὐτός πίνω , δηλόω αὐτίκα . πλήν ἀλλά ἠχέω χρή ὁ Τάνταλος μή ὁ γλῶσσα φημί , κοινόω δέ ἄνθρωπος ὁ νίκταρον ὑπό ὁ ποιητής ἐλαύνω , θεός δέ μή διαβάλλω αὐτός · οὖον γάρ εἄν , εἰμί θεός ἀπάγω , χρίω πρός ὑπό ὁ Ἰνδός ἀγαθός θεοφιλής εἰμί καί μηδείς ἔξω ὁ θεῖον πράσσω .