himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0190.2
XII Ἄλλ᾽ ἐκεῖνό μοι εἰπέ , Δημήτριε , τί δοκῶ σοι λέγων ἢ τί πράττων εἰ θήσεσθαι τὸν ἑμαυτοῦ φόβον ; » « μὴ παύκων , » ἔφη « μὴδ᾽ ἄ δέδιας φοβεῖσθαι λέγων · εἰ γὰρ φοβερὰ ἡγοῦ ταῦτα , χἂν ἄχοιν ἀποδρὰς τὸν ὑπὲρ αὐτῶν λόγον . » « σὺ δ᾽ ἂν ἀπέδρας , » εἶπεν « εἰ περὶ ἂν ἐγὼ ἐκινδύνευες ; » « οὐχ ἂν , » ἔφη « μὰ τὴν Ἀθηνᾶν , εἰ τις ἐδίκαιε , τὸ δ᾽ ἄνει δίκας καὶ ὁ μὴδ᾽ εἰ ἀπολογούμεν ἀπροσαμύσας , ἢ ἀχρυσάμενος μέν , ἀποκτανὼν δὲ καὶ μὴ ἀδικούντα . οὐχ ἂν ἔμοιγ᾽ οὖν ἐνεχώρησας ἐλεύσει ποτὲ ψυχρὸν οὕτω καὶ ἀνθρωποδιδὴν θάνατον ἀντὶ τοῦ φιλοσοφίας προσήκοντος . ( 2 ) φιλοσοφία δ᾽ οἷμαι προσήκει τῇ πόλιν ἐλευθεροῦντα ἀποθανεῖν ἢ γονεύσι τοῖς ἑαυτοῦ καὶ παισὶ καὶ ἀδελφοῖς καὶ τῇ ἄλλῃ ἐγγενεῖαι ἀμύνοντα ἢ ὑπὲρ φίλων ἀγωνιζόμενον , οἱ ἐγγενεῖας αἰρετωτέροι σοφοῖς ἀνδράσιν ἢ οἱ ἡμυπολημένοι ἐξ ἑρωτος . τὸ δὲ μὴ ἐπ᾽ ἀληθείαι , κεκωμωμεμένος δ᾽ ἀποθανεῖν καὶ παραχεῖν τῷ τυράννῳ σοφῷ δοκεῖν πολλῷ βαρύτερονον τῇ εἰς , ὅσπερ φασι τὸν Ἰξίωνα , μετέωρος ἐπὶ τροχοῦ κινάμπτου . ( 3 ) σοὶ δ᾽ ἀγνοεῖσθαι δρκεῖν αὐτὸ τὸ ἔχειν ἐνταῦθα · σὺν γὰρ γερ τῇ τῆς γνώμης ἐγναινοῦντι προστίθης τοῦτο καὶ τῷ μὴ ἐν βαρβάρων τὴν διόρ᾽ ὁδόν , εἰ τι ἡδίκεις , Δομετιανὸν δ᾽ οὐ δοκεῖς , ἀλλ᾽ ἀπορρήτων τιν᾽ ἰσχὺν ἔχων θρασεὺς ἐρρωμένος . τὸ γὰρ καλοῦντος μέν , οὕτω δ᾽ ἡμέραι δέκα , ὡς φασι , σὲ δ᾽ ἀφίησι πρὸς τὴν κρίσιν οὐδ᾽ ἀχρηκοότα πῶς χρῆσθαι , νῦν τῇ κατηγορίᾳ δώσειν προγηγνοκότων γὰρ ἐν φαίνοντο καὶ ὁ λόγος ὁ περὶ τοῦ παιδὸς ἰσχύσει . καὶ ὅρα μὴ τὰ περὶ Μοιρῶν καὶ ἀνάγκης , ὅπ᾽ ὧν ἐν Ἰωνίᾳ διειλῆχθαί σε φασιν , ἐπὶ σ᾽ ἤκη καὶ βουλομένης τε τῆς εἰμαρμένης ἀτοπον , σὺ δ᾽ ἄγνωκασμένος χωρὶς ἐπ᾽ αὐτὸ οὐχ εἰδώς , ὡς σοφώτερον ἀεὶ τὸ φυλάττεσθαι . ( 4 ) εἰ δὲ μὴ ἐκλέλησαι τῶν ἐπὶ Νέρωνος , σὲδὰ πού τοιμὲν καὶ ὅτι μὴ ἀνελεύθερος ἐγὼ πρὸς θάνατον . ἀλλ᾽ εἴγ᾽ ἐν βασιλῶν ἐκεῖνα · Νέρωνα γὰρ ἢ χιτῶνα τοῦ μὲν προσφόρου βασιλείας σχήματος ἐδόκεις ἐκτρούμεν , τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ οὐχ ἀηδῶς ἠρμοττεν · ἦγε γὰρ τινὰς πολλάκις δι᾽ αὐτὴν ἐκεχειρίας , καὶ ἀπαίγετο τῶν φόνων . ἐμὲ γοῦν οὐχ ἀπέκτεινε καίτοι τὸ ἔρος ἐπ᾽ ἑμαυτὸν ἔδωκα διὰ τοὺς σοὺς τε κάμου λόγους , οὓς ἐπὶ τῷ βαλανείῳ διήλθον , αἴτιον δ᾽ ἦν τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι τὸ τὴν εὐφωνίαν αὐτῷ ἐπιδοῦναι τότε καὶ τὸ , ὡς φέτο , μελῳδίας λαμπρῶς ἀμασθαι . ( 5 ) νυνὶ δὲ τίνι μὲν εὐφωνία , τίνι δὲ χιτῶν ὠσόμεν ; ἑαυτοῦ γὰρ καὶ μεστὰ χολῆς πάντα , καὶ οὐτ᾽ ἂν ὁρ᾽ ἑαυτὸν ἴδε οὐτ᾽ ἂν ὁρ᾽ ἑτέρων θελγήσῃ . καίτοι Πίνδαρος ἐπαίνων τὴν λύραν φησίν , ὡς καὶ τὸν τοῦ Ἄρεος θυμὸν δέχει καὶ τῶν πολέμων ἰσχύει αὐτόν · οὕτωσὶ δὲ καίτοι μουσικὴν ἀγωνίαν καταστησάμενος ἐνταῦθα καὶ στεφανοῦν δημοσίᾳ τοὺς νικῶντας ἔστιν ὡς καὶ ἐπέκτεινεν αὐτῶν , ὡστατὰ φασι μουσικὴν ἀγωνίαν ἀλλήσσαντάς τε καὶ φαντάσας . ( 6 ) βουλευτὰς δὲ σοὶ καὶ ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν » προσκαλοῖς γὰρ χάκειους τῷ θρασὺς
Lemmas: XII ἄλλος ἐκεῖνος ἐγώ εἶπον , Δημήτριος , τίς δοκέω σύ λέγω ἢ τίς πράσσω εἰμί τίθημι ὁ ἐμαυτοῦ φόβος ; » « μή παυκως , » φημί « μηδέ ὅς δείδω φοβέω λέγω · εἰμί γάρ φοβερός ἡγέομαι οὗτος , εἷς ἠχώ ἀποδιδράσκω ὁ ὑπέρ αὐτός λόγος . » « σύ δέ εἄν ἀποδιδράσκω , » εἶπον « εἰμί περί εἄν ἐγώ κινδυνεύω ; » « οὐ εἄν , » φημί « μά ὁ Ἀθηνᾶ , εἰμί τις Δίκαιος , ὁ δέ ἀνίημι δίκη καί ὁ μηδέ εἰμί ἀπολογέομαι απροσαμυσος , ἢ ἀχρυσάμενος μέν , ἀποκτείνω δέ καί μή ἀδικέω . οὐ εἄν ἐγώ οὖν ἐγχωρέω ἔρχομαι ποτέ ψυχρός οὗτος καί ἀνθρωποδιδὴν θάνατος ἀντί ὁ φιλοσοφία προσήκω . ( 2 ) φιλοσοφία δέ οἴομαι προσήκω ὁ πόλις ἐλευθερόω ἀποθνῄσκω ἢ γονεύς ὁ ἑαυτοῦ καί παῖς καί ἀδελφός καί ὁ ἄλλος ἐγγίγνομαι ἀμύνω ἢ ὑπέρ Φίλων ἀγωνίζομαι , ὁ ἐγγίγνομαι αἰρετός σοφός ἀνήρ ἢ ὁ ἡμυπολημένοι ἐκ Ἔρως . ὁ δέ μή ἐπί ἀλήθεια , κωμόομαι δέ ἀποθνῄσκω καί παραχέω ὁ τύραννος σοφός δοκέω πολύς βαρύς ὁ εἰς , ὅσπερ φημί ὁ Ἰξίων , μετέωρος ἐπί τροχός κινάμπτου . ( 3 ) σύ δέ ἀγνοέω δέρκομαι αὐτός ὁ ἔχω ἐνταῦθα · σύν γάρ γερ ὁ ὁ γνώμη ἐγναινοῦντι προστίθημι οὗτος καί ὁ μή ἐν βάρβαρος ὁ διος ὁδός , εἰμί τίς ἀδικέω , Δομετιανός δέ οὖον δοκέω , ἀλλά ἀπόρρητος τις ἰσχύς ἔχω θρασύς ῥώννυμι . ὁ γάρ καλέω μέν , οὗτος δέ ἡμέρα δέκα , ὡς φημί , σύ δέ ἀφίημι πρός ὁ κρίσις οὐδέ αχρηκοοτε πῶς χράω , νῦν ὁ κατηγορία δίδωμι προγιγνώσκω γάρ ἐν φαίνω καί ὁ λόγος ὁ περί ὁ παῖς ἰσχύω . καί ὁράω μή ὁ περί Μοῖρα καί ἀνάγκη , ὑπό ὅς ἐν Ἰωνία διαλαγχάνω σύ φημί , ἐπί σός ἥκω καί βούλομαι τε ὁ εἴμαρμαι ἄτοπος , σύ δέ ἄγνωκασμένος Χωρὶς ἐπί αὐτός οὐ οἶδα , ὡς σοφός ἀεί ὁ φυλάσσω . ( 4 ) εἰμί δέ μή ἐκλανθάνω ὁ ἐπί Νέρων , Σέδα πού τέῳ καί ὅτι μή ἀνελεύθερος ἐγώ πρός θάνατος . ἀλλά εἰ ἐν Βασίλων ἐκεῖνος · Νέρων γάρ ἢ χιτών ὁ μέν πρόσφορος βασίλεια σχῆμα δοκέω εκτρουμην , ὁ δέ ἄλλος οὐ ἀηδής ἀρμόζω · ἄγω γάρ τις πολλάκις διά αὐτός ἐκεχειρία , καί ἀπάγω ὁ φόνος . ἐγώ γοῦν οὐ ἀποκτείνω καίτοι ὁ Ἔρως ἐπί ἐμαυτοῦ δίδωμι διά ὁ σός τε κάμνω λόγος , ὅς ἐπί ὁ βαλανεῖον διέρχομαι , αἴτιος δέ εἰμί ὁ μή ἀποκτείνω ὁ ὁ εὐφωνία αὐτός ἐπιδίδωμι τότε καί ὁ , ὡς φέτος , μελῳδία λαμπρῶς ἀμάω . ( 5 ) νυνί δέ τίς μέν εὐφωνία , τίς δέ χιτών ὠθέω ; ἑαυτοῦ γάρ καί μεστός χολή πᾶς , καί οὐ εἄν ὀρός ἑαυτοῦ ὁράω οὐ εἄν ὀρός ἕτερος θέλγω . καίτοι Πίνδαρος ἔπαινος ὁ λύρα φημί , ὡς καί ὁ ὁ Ἄρης θυμός δέχομαι καί ὁ Πολέμων ἰσχύω αὐτός · οὕτως δέ καίτοι μουσική ἀγωνία καθίστημι ἐνταῦθα καί στεφανόω δημόσιος ὁ Νίκη εἰμί ὡς καί ἐπικτείνω αὐτός , ὡστατὰ φημί μουσική ἀγωνία ἀλλάσσω τε καί φαντάζω . ( 6 ) βουλευτής δέ σύ καί ὑπέρ ὁ ἀνήρ » προσκαλέω γάρ χάκειους ὁ θρασύς