himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0258.2
XXIV Οὐδὲ τὸν Βυζάντιον σοφιστὴν παραλείψω Μάρκον , ὅνπερ οὐ σᾶν ἐπιμλήξομαι τοῖς Ἕλλησι , εἰ τοῖσδε γενόμενος , ὧντινι δηλώσω , μήπω τυγχάνει τῆς ἑαυτοῦ δόξης . Μάρκῳ τοίνυν ἦν ἀναφράς τοῦ γε-νοῦς ἐκ τῶν ἀρχαίων Βυζάντα , πατὴρ δ' ὁμώνυμος ἑαυτὸν θαλαττουργὸς οἰκῶν ἐν Ἱερῷ , τὸ δ' Ἱερὸν παρὰ τὰς ἐκβολὰς τοῦ Πόντου . διδάσκαλος δ' αὐτοῦ Ἰσαῖος ἐγένετο , παρ' οὗ καὶ τὸ κατὰ φύσιν ἐρμηνεύειν μαθὼν ἐπεκόσμησεν αὐτὸ ἀφαιρέσει προάπτει . καὶ παρά-δειγμα ἱκανώτατον τῆς Μάρκου ἰδέας δ Σπαρτιάτης ὁ ἐμμεδουλίων τοῖς Λακεδαιμονίοις μὴ παραδόμενος τοὺς ἀπὸ Σφακτηρίας γυμνοὺς ἤκοντας . τῆσδε γὰρ τῆς ὑποθέσεως ἤρξατο οὕτως « ἀνὴρ Λακεδαιμονῖος μέχρι γήρως φυλάξας τὴν ἀσπίδα ἡδίσως μὲν ἂν τοὺς γυμνοὺς τούτους ἀπέκτειναι . » ( α ) ὅστις δὲ καὶ τὰς διαλέξεις δδ' ὁ ἀνὴρ ἐγένετο , ἐμ-δαιλεῖν ἔστιν ἐκ τούδε . διδάσκων γὰρ περὶ τῆς τῶν σοφιστῶν τέχνης , ὡς πολλῇ καὶ ποικιλῇ , παράδειγμα τοῦ λόγου τὴν Ἰριν ἐποιήσατο καὶ ἤρξατο τῆς διαλέξεως οὕτως « ὁ τὴν Ἰριν ἰδὼν , ὡς ἐν χρώμα , οὐκ εἴ-δεν , ὡς θαυμάσαι , ὁ δέ , ὅσα χρώματα , μᾶλ-λον ἐθαύμασεν . » οὗ δὲ τὴν διάλεξιν ταύτην Ἀλ-κινφὼρ τῷ στοιχῷ ἀνατιθέντες διαμαρτάνουσι μέν ἰδέας λόγου , διαμαρτάνουσι δ' ἀληθείας , ἀδικῶνται δ' ἀν-δράσιν εἰσὶ προσκαφαιρούμενοι τὸν σοφιστὴν καὶ τὰ οἰκεῖα . ( β ) τὸ δὲ τῶν ὀφρῶν ἦθος καὶ ἡ τοῦ προσώ-που ξύννοια σοφιστὴν ἐδῆλου τὸν Μάρκον · καὶ γὰρ ἐτύγχανεν αὐτ' ἐπισκοποῦν τῇ γνώμῃ καὶ ἀναπαι-δεύων ἑαυτὸν τοὺς τὸ σχοδίαζειν ἀγούσι . καὶ τοῦτ' ἐδηλοῦτο μέν ἐν τῶν ἀφθάλμων στάσει πεπτηγὼν τὰ πολλὰ ἐς ἀπώρωσιν ἐνοίας , ὁμολογήθη δὲ καὶ ὑπὸ τῶνδρος . ἐρωμὼν γὰρ τινος αὐτὸν τῶν ἐπιτηδίων , ὅπως χθὲς ἐμαλλάς , « ἐπ' ἐμαυτοῦ μέν » ἔφη « λόγου ἀξίας , ἐπὶ δὲ τῶν γνωρίμων ἦτον . » Θαυμάσαντος δὲ τὴν ἀπόκρισιν « ἐγὼ » ἔφη ὁ Μάρκος « καὶ τῇ σιω-πῇ ἐνεργῶ χρώμαι καὶ γυμνάζομαί με δύο ὑποθέσεις καὶ τρεῖς ὑπὸ τὴν μίαν , ἣν ἐς τὸ κοινὸν ἀγωνίζομαι . »
Lemmas: XXIV οὐδέ ὁ Βυζάντιον σοφιστής παραλείπω Μᾶρκος , ὅσπερ οὖον μέλισσα επιμληξομης ὁ Ἕλλην , εἰμί ὅδε γίγνομαι , ὅς δηλόω , μήπω τυγχάνω ὁ ἑαυτοῦ δόξα . Μᾶρκος τοίνυν εἰμί ἀναφράς ὁ γένος ἐκ ὁ ἀρχαῖος Βύζας , πατήρ δέ ὁμώνυμος ἑαυτοῦ θαλασσουργός οἰκέω ἐν ἱερόν , ὁ δέ ἱερόν παρά ὁ ἐκβολή ὁ Πόντος . διδάσκαλος δέ αὐτός Ἰσαῖος γίγνομαι , παρά ὅς καί ὁ κατά φύσις ἑρμηνεύω μανθάνω ἐπικοσμέω αὐτός ἀφαίρεσις προάπτω . καί παράδειγμα ἱκανός ὁ Μᾶρκος ἰδέα δ Σπαρτιάτης ὁ ἐμμεδουλίων ὁ Λακεδαιμόνιος μή παραδίδωμι ὁ ἀπό Σφακτηρία γυμνός ἥκω . ὅδε γάρ ὁ ὑπόθεσις ἄρχω οὕτως « ἀνήρ Λακεδαιμόνιος μέχρι γῆρας φυλάσσω ὁ ἀσπίς ἡδύς μέν εἄν ὁ γυμνός οὗτος ἀποκτείνω . » ( ὅς ) ὅστις δέ καί ὁ διαλέγω δδʹ ὁ ἀνήρ γίγνομαι , ἐμ-δαιλεῖν εἰμί ἐκ ὅδε . διδάσκω γάρ περί ὁ ὁ σοφιστής τέχνη , ὡς πολύς καί ποικίλος , παράδειγμα ὁ λόγος ὁ Ἶρις ποιέω καί ἄρχω ὁ διάλεξις οὕτως « ὁ ὁ Ἶρις εἶδον , ὡς ἐν χρώμα , οὐ εἶδον , ὡς θαυμάζω , ὁ δέ , ὅσος χρῶμα , μᾶλλος θαυμάζω . » ὅς δέ ὁ διάλεξις οὗτος Ἀλ-κινφὼρ ὁ στοιχίζω ἀνατίθημι διαμαρτάνω μέν ἰδέα λόγος , διαμαρτάνω δέ ἀλήθεια , ἀδικέω δέ ἀνδρᾶς εἰμί προσκαφαιρουμενοω ὁ σοφιστής καί ὁ οἰκεῖος . ( Β ) ὁ δέ ὁ ὄφρα ἦθος καί ὁ ὁ προσοράω σύννοια σοφιστής δηλόω ὁ Μᾶρκος · καί γάρ τυγχάνω αὐτω ἐπισκοπέω ὁ γνώμη καί ἀναπαιδεύω ἑαυτοῦ ὁ ὁ σχοδιαζεω ἄγω . καί οὗτος δηλόω μέν ἐν ὁ ἀφθάλμων στάσις πτήγω ὁ πολύς εἰς ἀπορέω ενοια , ὁμολογέω δέ καί ὑπό ἀνήρ . ῥώμη γάρ τις αὐτός ὁ ἐπιτηδίων , ὅπως χθές ἐμαλλάς , « ἐπί ἐμαυτοῦ μέν » φημί « λόγος ἄξιος , ἐπί δέ ὁ γνώριμος εἰμί . » θαυμάζω δέ ὁ ἀπόκρισις « ἐγώ » φημί ὁ Μάρκος « καί ὁ σιωπάω ἐνεργέω χράω καί γυμνάζω ἐγώ δύο ὑπόθεσις καί τρεῖς ὑπό ὁ εἷς , ὅς εἰς ὁ κοινός ἀγωνίζομαι . »