himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0318.1
βούλομαι » . δαιμονὸν μὲν οὖν αὐτὸν ὤφθη ταῦτ' ἐπαγγελάμενα καὶ τὴν γνῶμην ἐλάνθανε · τὰς βολὰς δ' ἀνασκοπῶν τῶν ὀμμάτων καὶ ὁροῦν αὐτὸν ἔνουν καὶ καθεστηκότα ἀντέδωκε τὴν ἔσθῆτα , ὑποθεσὶν τ' αἰτήσαντι προὔβαλε τὸν μάγον τὸν ἀποθνῄσκειν ἀξιοῦντα , ἐπειδὴ μὴ ἔδυνήθη ἀποκτεῖναι μάγον μοιχόν . ( 9 ) ὡς δ' ἴχῃσας ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ σιωπρὸν ἐπίσημον ἀνεπτήσθην , μᾶλλον ἐσῆτε τὸν Μεγίστιαν οἱ τῆς μανίας λόγος καὶ τὰ πλεονεκτήματα ἐμβροντῆσαν ὡςτο' ἀρξαμένου δὲ τῆς ὑποθέσεως καὶ εἰπόντος « ἀλλ' ἐμαυτὸν γὰ δύναμαι , » ἔξεπεν ἐαυτοῦ ὑπὸ θαύματος , καὶ προσδραμὼν αὐτῷ ἔκτευσε μαθεῖν ὅστις εἴη . « εἰμὶ μὲν » ἔφη « Ἱππόδρομος ὁ Θετταλός , ἦκω δὲ σοι ἐγγυμνασμένος , ἦν ἐκμαθῶμεν δι' ἑνὸς ἀνδρὸς οὕτω πεπαιδεύμενον τὸ πλῆθος τῆς Ἰωνικῆς ἀκροάσεως . ἀλλ' ὅρα με δι' ὅλης τῆς ὑποθέσεως . » περὶ τέρεμα δὲ τοῦ λόγου δρόμους ἦν τὸν κατὰ τὴν Σμύρναν παιδευομένων ἐπὶ τὰς τοῦ Μεγιστοῦ θύρας ἐγένετο , ταχείας τῆς σήλης διαδοσίας καὶ πάντας ἐπιχωριάζειν αὐτοῖς τὸν Ἱππόδρομον . δὲ δ' ἀναλαβὼν τὴν ὑπόθεσιν ἑτέρα δυνάμει μετεχειρίσατο τὰς ἤδη εἰρημένας ἐνοίας , παραλθὼν τ' ἐς τὸ κοινὸν τῶν Σμυρναίων ἀνὴρ ἐδοξε θαυμαστὸς καὶ οἷος ἐν τοῖς πρὸ αὐτοῦ γραφεσθαι . ( 10 ) ἦν δ' αὐτῷ τὰ μὲν τῆς διαλέξεως Πλάτωνος ἀνημμένα καὶ Δίωνος , τὰ δὲ τῆς μελέτης κατὰ τὸν Πολέμωνα ἐρωμένα καὶ πού καὶ ποτιμώτερα , τὰ δὲ τῆς εὐρόας οἷα τοῖς ἀλύπως ἀναγινώσκουσι τὰ σφορδ' αὐτοῦς καθυμνημένα . Νικαγόρου δὲ τοῦ σοφιστοῦ μητέρα σοφιστὸν τὴν τραγωδίαν προσειπόντος διορθούμενος δ' Ἱππόδρομος τὸν λόγον « ἐγὼ δὲ » ἔφη « πατέρα Ὀμηρον . » ἐσπούδαζε δὲ καὶ ἀπ' Ἀρχιλόχου καλῶν τὸν μὲν Ὀμηρον φωνὴν σοφιστῶν , τὸν δ' Ἀρχιλόγον πνεῦμα . μελετᾶι μὲν δὴ τὰνδρὸς τούτου φράκοντα Ἰσος , ἀρισταὶ δ' αὐτῶν οἱ Κατανάσιοι καὶ οἱ Σαῦβαιοι καὶ οἱ Δημαδῆς οὐ μὴ ἐγγυμρῶν ἀριστασθαι Ἀλεξάνδρου ἐν Ἰνδοῖς ὄντος . ἀδοῦνται δ' αὐτοῦ καὶ λυρικοὶ νόμοι · καὶ γὰρ δὴ καὶ τῆς νομικῆς λύρας ἤπτετο . ἐτελεύτα δ' ἀμφὶ τὰ ἐβδομήκοντα καὶ οἶκοι καὶ ἐφ' υἱὸν ἀγροῦ μέν προστῆναι καὶ οἰκίας ἰκανῆς , παραπλήγι δὲ καὶ ἐκφρον , τὰ δὲ τῶν σοφιστῶν οὐ πεπαιδευμένω .
Lemmas: βούλομαι » . δαιμονέω μέν οὖν αὐτός ὁράω αὐτός ἐπαγγέλλω καί ὁ γνώμη λανθάνω · ὁ βολή δέ ἀνασκοπέω ὁ ὄμμα καί ὁράω αὐτός νέος καί καθίστημι ἀντιδίδωμι ὁ ἐσθής , ὑπόθεσις τε αἰτέω προβάλλω ὁ μάγος ὁ ἀποθνῄσκω ἄξιος , ἐπεί μή δύναμαι ἀποκτείνω μάγος μοιχός . ( 9 ) ὡς δέ ἔχω ἐπί ὁ θρόνος καί σιωπρὸν ἐπίσημος ἀναπέτομαι , μᾶλλον ἵζω ὁ μεγιστια ὁ ὁ μανία λόγος καί ὁ πλεονέκτημα ἐμβροντάω ὡςτο' ἄρχω δέ ὁ ὑπόθεσις καί εἶπον « ἀλλά ἐμαυτοῦ γε δύναμαι , » ἐκπίνω ἑαυτοῦ ὑπό θαῦμα , καί προστρέχω αὐτός ἐκτεύω μανθάνω ὅστις εἰμί . « εἰμί μέν » φημί « Ἱππόδρομος ὁ Θεσσαλός , ἥκω δέ σύ ἐγγυμνάζω , εἰμί ἐκμανθάνω διά εἷς ἀνήρ οὗτος παιδεύω ὁ πλῆθος ὁ ἰωνικός ἀκρόασις . ἀλλά ὁράω ἐγώ διά ὅλος ὁ ὑπόθεσις . » περί τέρμα δέ ὁ λόγος δρόμος εἰμί ὁ κατά ὁ Σμύρνα παιδεύω ἐπί ὁ ὁ Μέγας θύρα γίγνομαι , ταχύς ὁ σήλης διαδοσίας καί πᾶς ἐπιχωριάζω αὐτός ὁ Ἱππόδρομος . δέ δέ ἀναλαμβάνω ὁ ὑπόθεσις ἕτερος δύναμις μεταχειρίζω ὁ ἤδη εἴρω ενοια , παρέρχομαι τε εἰς ὁ κοινός ὁ Σμυρναῖος ἀνήρ δοκέω θαυμαστός καί οἷος ἐν ὁ πρό αὐτός γράφω . ( 10 ) εἰμί δέ αὐτός ὁ μέν ὁ διάλεξις Πλάτων ἀνάπτω καί Δίων , ὁ δέ ὁ μελέτη κατά ὁ Πολέμων ἐράω καί πού καί πότιμος , ὁ δέ ὁ εὐροή οἷος ὁ ἄλυπος ἀναγιγνώσκω ὁ σφορδ' αὔτεος καθυμνημένα . Νικαγόρας δέ ὁ σοφιστής μήτηρ σοφιστὸν ὁ τραγῳδία προσλέγω διορθόω δέ Ἱππόδρομος ὁ λόγος « ἐγώ δέ » φημί « πατήρ Ὅμηρος . » σπουδάζω δέ καί ἀπό Ἀρχίλοχος καλός ὁ μέν Ὅμηρος φωνή σοφιστής , ὁ δέ Ἀρχίλογος πνεῦμα . μέλω μέν δή ἀνήρ οὗτος φρακοειντα Ἴσος , ἀγαθός δέ αὐτός ὁ Κατανάσιοι καί ὁ σαυβαιος καί ὁ Δημάδης οὖον μή ἐγγυμρῶν ἀριστάω Ἀλέξανδρος ἐν Ἰνδός εἰμί . ἀδέω δέ αὐτός καί λυρικός νόμος · καί γάρ δή καί ὁ νομικός λύρα ἅπτω . τελευτάω δέ ἀμφί ὁ ἐβδομήκοντα καί οἶκος καί ἐπί υἱός ἀγρός μέν προΐστημι καί οἰκίον ἱκανός , παραπλήσσω δέ καί έκφρων , ὁ δέ ὁ σοφιστής οὖον παιδεύω .