himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0430.2
( 1 ) Στολὴ ὁ ἀπαλῆ , σχῆμα ἐκ Λυδίας , καὶ μειράκιον ἐν ὑπὴν πρώτῃ , Ποσειδῶν τε μειδιῶν ἐς τὸ μειράκιον καὶ ἀγάλων αὐτὸ ἵπποις δηλοῖ Πέλοπα τὸν Λυδὸν ἐπὶ Ποσειδῶνα ἤκοντα , ὡς εὐξαίτο τῷ Ποσειδῶνι κατὰ τοῦ Οἰνομάου , ὅτι μὴ χρήται γαμβρῷ ὁ Οἰνόμος , ἀλλὰ κταίνων τοὺς τῆς Ἱπποδάμειας μνηστήρας φρονεῖ τοὺς τούτων ἀχορηνίους , ἀνάπτων τὰς αὐτῶν κεφαλὰς ὅσον οὐ ὤρῃαν ἡρρηκώς , καὶ εὐχόμενον τῷ Πέλοπι ἄρμα χρυσῶν ἄξια ἐκ θαλάττης , ἤπειρᾶτο δ' οἱ ἵπποι καὶ οἱ διαβαρεῖν τὸν Αἰγαῖον αὐχμηρῷ τῷ σῶνι καὶ ἐλαφρῇ τῇ ὀπλῇ . ὁ μὲν οὖν ἄθλος εὐδοκιμησει τῷ Πέλοπι , τὸν δὲ τοῦ ζωγράφου ἄθλον ἡμεῖς ἐξετάζομεν . ( 2 ) οὐ γὰρ σμικροῦ ὀλμας ἀγῶνος , ἵππους μὲν ξυνθέναι τέτταρας καὶ μὴ ξυγγέαι τῶν σκελῶν τὸ καθ' ἕνα αὐτῶν , ἐμβαλεῖν δ' αὐτοὺς μετὰ τοῦ χαλινοῦ φρόνημα , στήσαι τε τὸν μὲν ἐν αὐτῷ τῷ μὴ θέλειν ἐστάναι , τὸν δ' ἐν τῷ κρανεῖν βουλεσθαι , τὸν δ' ἐν τῷ πειθεσθαι , ὁ δὲ γάνυται τοῦ Πέλοπος τῇ ὥρᾳ καὶ εὐρείαι αὐτῷ αἱ ἄνες , ὅσα γραμματίζονται . ἐπὶ κάκεινο σοφίας' ὁ Ποσειδῶν τοῦ μειρακίου ἐρᾷ καὶ ἀναφέρει αὐτὸ ἐς τὸν λέβητα καὶ τὴν Κλωθώ , ὅτε Πέλοφ ἀστράφαι ἐδόκει τῷ ὀμῷ . καὶ τοῦ μὲν γαμεῖν οὐκ ἀπάγει αὐτόν , ἐπειδὴ ὀρμῆκεν , ἀγαπῶν δ' ἀλλ' ἐραίσασθαι τῆς χειρὸς ἐπιφέρου τῇ δεξιῇ τοῦ Πέλοπος , ὑποτιθέμενος αὐτῷ τὴ ἐς τὸν ὁρμόν , ὁ δ' ὑπέρφρον ἤδη καὶ Ἀλφεῖον πνεῖ , καὶ ἡ ὀρμὴς μετὰ τῶν ἵππων . ( 3 ) βλέπει δ' ἤδη καὶ μειριχὸν ὑπὸ τοῦ σιάρᾳ ἐπισοῦν , ἥς ὅλα χρυσᾶι λιβάδες ἡ κόμη τοῦ μειρακίου ἀποστάζουσα μετωπὶν ὀβολοῖς καὶ ἰούλῳ ξυνανθεῖ καὶ μεταπίντουσα τῆδε κλδεῖς ἐν τῷ καίρειν μένει . γλουτὸν καὶ στέφανα καὶ ὅσα περὶ γυμνὸν τοῦ Πέλοπος ἐλέγθη ἄν , καλύπτει ἡ γραφὴ αὐτὴ πεικινῶς . Λυδοὶ γὰρ καὶ οἱ ἄλλοι Βάρβαροι καθειρῖζαντες ἐς τοιαῦθ' ἐσθῆτας τὸ κάλλος λαμπρύνουται τοὺς ὑφασμάσιν , ἐνὸν λαμπρύνεσθαι τῇ φύσει . καὶ τὰ μὲν ἄλλ' ἀφανῆ καὶ ἔσω , τὸ δὲ τῆς στολῆς , ἐνὸ δ' ὅμως ὁ ἀριστερός , τέχνη ἡμέληται , ὡς μὴ κρύπτοιο αὐτοῦ
Lemmas: ( 1 ) στολή ὁ ἁπαλός , σχῆμα ἐκ Λυδίας , καί μειράκιον ἐν ὕπειμι πρῶτος , Ποσειδῶν τε μειδάω εἰς ὁ μειράκιον καί ἀγάλλω αὐτός ἵππος δηλόω Πέλοψ ὁ Λυδός ἐπί Ποσειδῶν ἥκω , ὡς εὔχομαι ὁ Ποσειδῶν κατά ὁ Οἰνόμαος , ὅτι μή χράω γαμβρός ὁ Οἰνόμος , ἀλλά κτείνω ὁ ὁ Ἱπποδάμεια μνηστήρ φρονέω ὁ οὗτος ἀχορηνίους , ἀνάπτω ὁ αὐτός κεφαλή ὅσος οὖον ὄρνυμι ἔρρω , καί εὔχομαι ὁ Πέλοψ ἄρμα χρυσός ἄξιος ἐκ θάλασσα , πείρω δέ ὁ ἵππος καί ὁ διαβαίνω ὁ Αἰγαῖον αὐχμηρός ὁ σῶν καί Ελαφρή ὁ ὁπλή . ὁ μέν οὖν ἆθλος εὐδοκίμησις ὁ Πέλοψ , ὁ δέ ὁ ζωγράφος ἆθλος ἐγώ ἐξετάζω . ( 2 ) οὖον γάρ μικρός ὀλμας ἀγών , ἵππος μέν συντίθημι τέσσαρες καί μή συγγίγνομαι ὁ σκέλος ὁ κατά εἷς αὐτός , ἐμβάλλω δέ αὐτός μετά ὁ χαλινός φρόνημα , ἵστημι τε ὁ μέν ἐν αὐτός ὁ μή ἐθέλω ἵστημι , ὁ δέ ἐν ὁ κραίνω βούλομαι , ὁ δέ ἐν ὁ πείθω , ὁ δέ γάνυμαι ὁ Πέλοψ ὁ ὥρα καί εὐρύς αὐτός ὁ ἀνίημι , ὅσος γραμματίζω . ἐπί ἐκεῖνος σοφία ὁ Ποσειδῶν ὁ μειράκιον ἐράω καί ἀναφέρω αὐτός εἰς ὁ λέβης καί ὁ Κλωθώ , ὅτε Πέλοφ ἀστραπή δοκέω ὁ ὁμός . καί ὁ μέν γαμέω οὐ ἀπάγω αὐτός , ἐπεί ὀρμάω , ἀγάπη δέ ἀλλά ἐράω ὁ χείρ ἐπιφέρω ὁ δεξιός ὁ Πέλοψ , ὑποτίθημι αὐτός ὅς εἰς ὁ ὅρμος , ὁ δέ ὑπέφρων ἤδη καί Ἀλφειός πνέω , καί ὁ ὁρμή μετά ὁ ἵππος . ( 3 ) βλέπω δέ ἤδη καί μειριχὸν ὑπό ὁ σιάρης ἐπισσεύω , ἥς ὅλος χρύσεος λιβάς ὁ κόμη ὁ μειράκιον ἀποστάζω μετωπίς ὀβολός καί ἴουλος συνανθέω καί μεταπίνω τῆδε κλέω ἐν ὁ καῖρος μένω . γλουτός καί στέφανος καί ὅσος περί γυμνός ὁ Πέλοψ λέγω ἄν , καλύπτω ὁ γραφή αὐτός πεικιναω . Λυδός γάρ καί ὁ ἄλλος βάρβαρος καθειρῖζαντες εἰς τοιοῦτος ἐσθής ὁ κάλλος λαμπρύνω ὁ ὕφασμα , ἐν-εἰμί λαμπρύνω ὁ φύσις . καί ὁ μέν ἄλλος ἀφανής καί εἴδομαι , ὁ δέ ὁ στολή , ἐνό δέ ὅμως ὁ ἀριστερός , τέχνη ἀμελέω , ὡς μή κρύπτω αὐτός