himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0132.1
ὄνομα οὐχ ὅφτο δεῖν ἐς τὸ φανερὸν ἐρωτῆσαι , μὴ τιν' ἐπὶ λανθάνειν βουλοῦτο , ἐπανήγγε δ' αὐτὸν πάλιν ἐς τὸν λόγον τὸν περὶ τοῦ θεοῦ ( καὶ γὰρ πρὸς διάλεξιν ἐπι-σχεδίως ἦλθε ) , καὶ ὡς σοφὸς γ' εἶπε « τὴν εὐχὴν προσιών τοὺς θεοὺς μοι ; » « ἔφυγε » ἔφη « δικαιοσύνην εἶναι , νό-μους μὴ καταλιμπάναι , πίνειν τοὺς σοφοὺς , τοὺς δ' ἄλλους πλουτεῖν μέν , ἀδελῶς δέ . » « εἶτα » εἶπε « το-σαύτ' αὐτῶν οὐκ τεύξεσθαι ; » « νὴ Δί' , » εἶπε « ἕνελ-ρω γὰρ τὰ πάντα ἐς εὐχὴν μίαν καὶ προσιών τοὺς θεο-μούς · ὦ εὐχομαι · ὦ θεοί , δότε μοι τὰ ὀφειλόμενα . εἰ μὲν δὴ τῶν χρηστῶν εἰμὶ ἀνθρώπων , τεῦξομαι πλείονόν ἢ ἔπων , εἰ δ' ἐν τοῖς φαύλοις μοι οἱ θεοὶ τάττουσι , τὰ-ναντία μοι πᾶν αὐτῶν ἕξει · κοὐ μέμφομαι τοὺς θεούς , εἰ κακῶν ἀξίων μὴ χρηστῶς ὄν . » ( 3 ) ἐξεπέπληκτο μὲν δὴ ὁ Τελεσίνοος ὑπὸ τῶν λόγων τούτων , βουλόμενος δ' αὐτὸν χαριεῖσθαι « φαῦτα » ἔφη « ἐς τὰ ἱερὰ πάπτα , καὶ γεγραμμένα παρ' ἡμῶ πρὸς τοὺς ἱερουμένους δέχε-σθαι σε καὶ διορθούμενον εἰκέναι . » « ἤν δὲ μὴ γράφης , » ἔφη « οὐ δεξονται με ; » « μὰ Δί' , » εἶπεν « ἐμὴ γὰρ αὐτὴ ἄρχη . » « χαίρω , » ἔφη « ὅτι γενναῖος ὢν μεγάλου ἀρ-χεις , βουλομένη δ' ἄν σε κάκεινο περὶ ἐμοῦ εἰδέναι , ἔνθα τῶν ἱερῶν μὴ ἀν' ἑσβείας κλειστὰ χαίρω οἴκων , καὶ παρατιτᾶται μοι οὐδεὶς τῶν θεῶν , ἀλλὰ ποιούνται κοινωνὸν στέγης ἀνελθεῖν δέ μοι καὶ τοῦτο , καὶ γὰρ οἱ βάρβαροι ἐνυκχάνουσι αὐτό . » καὶ ὁ Τελεσίνοος « μέ-γα » ἔφη « Ῥωμαίων ἐχάρισον οἱ βάρβαροι προύλα-δον τοῦτ' ἤν ἐβουλήμην ἄν καὶ περὶ ἡμῶν λέγε-σθαι . » ( 4 ) ὅμαι μὲν δὴ ἐν τοῖς ἱεροῖς ἐναλλάττον αὐτὸ καὶ μεθιστόμενος ἐξ ἄλλου ἐς ἄλλο , αἰτίας δ' ἐπὶ τοῦ-τη ἔχων « οὐδ' οἱ θεοί » ἔφη « πάντα τὸν χρόνον ἐν τῷ οὐρανῷ οἴκουν , ἀλλὰ πορεύονται μὲν ἐς Αἰθιοπίας , πορεύονται δ' ἐς Ὀλυμπὸν τε καὶ Ἄθω , καὶ οἴμαι ἄπονον τοὺς μὲν θεοὺς τὰ τῶν ἀνθρώπων ἔθνη περινο-στεῖν πάντα , τοὺς δ' ἀνθρώπους μὴ τοὺς θεοὺς ἐπιφοι-τῶν πᾶσι . καίτοι δεσπόται μὲν ὑπερορώντες δούλων οὐκ οἴαν ἔχουσι , ἴσως γὰρ ἂν καταφρονοῖεν αὐτῶν ὡς μὴ σπουδαίων , δοῦλοι δὲ μὴ πάντως τοὺς αὐτῶν δεσπότας θεραπεύοντες ἀπολοιντ' ἂν ὑπ' αὐτῶν ὡς κα-τάρστοι τε καὶ θεοὺς ἐχθρὰ ἀνδρόποδα . »
Lemmas: ὄνομα οὐ οφτός δήω εἰς ὁ φανερός ἐρωτάω , μή τις ἐπί λανθάνω βούλομαι , ἐπανάγω δέ αὐτός πάλιν εἰς ὁ λόγος ὁ περί ὁ θεός ( καί γάρ πρός διάλεξις ἐπισχέδιος ἔρχομαι ) , καί ὡς σοφός γε εἶπον « ὁ εὐχή πρόσειμι ὁ θεός ἐγώ ; » « φεύγω » φημί « δικαιοσύνη εἰμί , νόμος μή καταλείπω , πίνω ὁ σοφός , ὁ δέ ἄλλος πλουτέω μέν , ἀδελῶς δέ . » « εἶτα » εἶπον « το-σαύτ' αὐτός οὐ τυγχάνω ; » « νή διά , » εἶπον « ἕνελ-ρω γάρ ὁ πᾶς εἰς εὐχή εἷς καί πρόσειμι ὁ θεο-μούς · εἰμί εὔχομαι · εἰμί θεός , δίδωμι ἐγώ ὁ ὀφείλω . εἰμί μέν δή ὁ χρηστός εἰμί ἄνθρωπος , τυγχάνω πλεῖος ἢ ἔπω , εἰμί δέ ἐν ὁ φαῦλος ἐγώ ὁ θεός τάσσω , τἀναντία ἐγώ πᾶς αὐτός ἔχω · ακούω μέμφομαι ὁ θεός , εἰμί κακός ἄξιος μή χρηστός εἰμί . » ( 3 ) ἐκπλήσσω μέν δή ὁ Τελεσίνος ὑπό ὁ λόγος οὗτος , βούλομαι δέ αὐτός χαρίζομαι « φημί » φημί « εἰς ὁ ἱερόv πάπτα , καί γράφω παρά ἀμάω πρός ὁ ἱερόω δέχομαι σύ καί διορθόω εἰκέναι . » « ἐάν δέ μή γράφω , » φημί « οὖον δέχομαι ἐγώ ; » « μά διά , » εἶπον « ἐμός γάρ αὐτός Ἄρχη . » « χαίρω , » φημί « ὅτι γενναῖος εἰμί μέγας ἄρχω , βούλομαι δέ ἄν σύ ἐκεῖνος περί ἐγώ οἶδα , ἔνθα ὁ ἱερός μή ἄνω ἑσβείας κλειστός χαίρω οἶκος , καί παρατιτατας ἐγώ οὐδείς ὁ θεός , ἀλλά ποιέω κοινωνός στέγω ἀνέρχομαι δέ ἐγώ καί οὗτος , καί γάρ ὁ βάρβαρος ενυκχανους αὐτός . » καί ὁ Τελεσίνος « μέγας » φημί « Ῥωμαῖος χαρίζομαι ὁ βάρβαρος προύλα-δον οὗτος ἐάν βούλομαι ἄν καί περί ἐγώ λέγω . » ( 4 ) παρακελεύομαι μέν δή ἐν ὁ ἱερός ἐναλλάσσω αὐτός καί μεθίστημι ἐκ ἄλλος εἰς ἄλλος , αἴτιος δέ ἐπί τοῦτος ἔχω « οὐδέ ὁ θεός » φημί « πᾶς ὁ χρόνος ἐν ὁ οὐρανός οἰκέω , ἀλλά πορεύω μέν εἰς Αἰθιοπία , πορεύω δέ εἰς Ὄλυμπος τε καί Ἄθως , καί οἴμη ἄπονος ὁ μέν θεός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἔθνος περινοστέω πᾶς , ὁ δέ ἄνθρωπος μή ὁ θεός ἐπιφοιτάω πᾶς . καίτοι δεσπότης μέν ὑπεροράω δοῦλος οὐ οἶος ἔχω , ἴσως γάρ εἄν καταφρονέω αὐτός ὡς μή σπουδαῖος , δοῦλος δέ μή πάντως ὁ αὐτός δεσπότης θεραπεύω ἀπόλλυμι εἄν ὑπό αὐτός ὡς κα-τάρστοι τε καί θεός ἐχθρός ανδροπους . »