himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0603.1
δὲ αὐτοῖς ἐγενέθητο τοσούτων παραλλάττοντα κατὰ τὴν ἡλικίαν χρόνον , ὅσος ἐς τὸ κύειν καὶ γίνεσθαι κατα-ναλίσκεται . Προελθόντα δὲ εἰς ὥραν ἐν ᾗ πάγκαλόν ἐστι γράψαι καὶ μακάριον παίδιον , καὶ τὴν τοῦ πατρὸς ψυχὴν ὡς ἡδονὴς ἀνασεῖσαντα , ἐν ὀλίγαις ἡμέραις ἅμαρ τοὺς πατέρας ἀπέλιπεν , ὥστε μικροῦ τὸ πᾶθος καὶ τῶν προστυχόντων ἐκβαλεῖν λογισμῶν τὸν Προαιρέ-σιον . Ἄλλὰ πρὸς τοῦτο μὲν ἤρκεσεν ἡ Μιλησίου μοῦσα , τὰς ἀρμονικὰς ἀναψαμένη χάριτας , καὶ πολλὰ παιζοῦσα μετ’ ἀφροδίτης , καὶ τὸν λογισμὸν ἀνακαλου-μένη . Τοῖς δὲ Ῥωμαίοις ἀξιοῦσιν ὁμιλῆναι ἴδιον ἀποπεμπεῖν , ὁ Προαιρέσιος τὸν Εὐσέβιον ἐξέπεμψεν , ὃς ἤν μὲν ἐξ Ἀλεξανδρείας , ἐναρμόδιος δὲ ἄλλος ἐδό-κει τῇ πόλει , κολκακεῦειν τε εἴδως καὶ σπίνειν τὸ ὑπερ-έχον στασιώδης δὲ κατὰ τὰς Ἀθῆνας ἐφαίνετο . Καὶ ἤμα ἐδούλετο μειζόν τὸ καθ’ ἑαυτὸν ποιεῖν , ἄνδρα πεμ-πὼν πολιτικῆς κακοτεχνίας οὐκ ἀμύον · ἐπεὶ τὰ γε κατὰ ἡτορορίαν ἐξαρκεῖ τοσούτων εἰπεῖν ὅτι ἦν Αἰγύ-πτιος . Τὸ δὲ ἔθνος ἐπὶ ποιητικῇ μὲν σφόδρα μαίνου-ται , ὁ δὲ σπουδαῖος Ἑρμῆς αὐτῶν ἀποκεχώρηκεν . Ἐπανεισὼν δὲ αὐτῷ ὁ Μουσώνιος , εἰς σοφιστικὴν ὁμι-λητὴς ὢν αὐτοῦ | περὶ οὗ πολλὰ διὰ τὰς ἄλλας ἐν τοῖς ἱεδοικοῖς γράφεται , ἢ , καὶ ὅτε γε ἀνὴρ , καταμα-λῶν πρὸς τὶνα ἔχει τὸν ἄγωνα , ταχὺ μάλ’ ἐπὶ τὴν πολιτικὴν κατεψύθησεν . Ἰουλιανοῦ δὲ βασιλεύοντος , ὅπου τοῦ παιδὸς ἐξετρυφερόμενος ( ἐδόκει γὰρ εἶναι χριστιανός ) συνορίαν τὸν Ἱεραφάντην ὡσπερ Δελφικόν ἰνα τρίποδα πρὸς τὴν τοῦ μέλλοντος πρόνοιαν πᾶσι τοῖς δεομένοις ἀνακείμενον , σοφίᾳ τινὶ περιήλθε ξένῃ τὴν πρόγνωσιν . Ἐμᾶτρε μέν γὰρ ὁ βασιλεὺς τὴν γῆν τοῖς Ἕλλησιν εἰς τὸν φόρον , ὅπως μὴ βαρύνοντο · ὁ δὲ Προαιρέσιος ἠξίουσεν αὐτὸν ἐκμαθεῖν παρὰ τῶν θεῶν , ἂ βέβαια μανεί τὰ τῆς φιλανθρωπίας . Ὡς δὲ ἀπέχρανεν , ἢ μὲν ἔγνω τὸ πραγθησόμενον , καὶ ἤν εὐθυμότερος . Ὁ δὲ συγγραφεὺς κατὰ τούτων τὸν χρόνον εἰς ἕκτον πού καὶ δέκατον ἔτος τελῶν , παρῆλθε τε εἰς τὰς Ἀθῆ-νας καὶ τοῖς ὁμιληταῖς ἐχαιρετῆμη · καὶ ἀγαπηθεὶς ὑπ’ αὐτῶν καθάπερ παῖς γνήσιος , ἠπεῖγετο μὲν μετὰ πέμ-πτον ἔτος εἰς τὴν Αἴγυπτον , οἱ δὲ πατέρες καλοῦντες ἐπὶ Λυδίας ἐξεδίδασκον · χάζειν μὲν σοφιστικῇ πρού-ειστο , καὶ πρὸς τοῦτο ἐξεκαλοῦν ἀπαντες . Προαιρέ-σιος δὲ ἐξ ἀνθρώπων ἀνεχώρει μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας · τοσούτος καὶ τοιούτος γενόμενος καὶ διαπεπλάσας τὸν ἑαυτοῦ λόγον τε καὶ ὁμιλητὸν τὴν οἰκουμένην .
Lemmas: δέ αὐτός γίγνομαι τοσοῦτος παραλλάσσω κατά ὁ ἡλικία χρόνος , ὅσος εἰς ὁ κύω καί γίγνομαι καταναλίσκω . προέρχομαι δέ εἰς ὥρα ἐν ὅς πάγκαλος εἰμί γράφω καί μακάριος παιδίον , καί ὁ ὁ πατήρ ψυχή ὡς ἡδονή ἀνασείω , ἐν ὀλίγος ἡμέρα ἦμαρ ὁ πατήρ ἀπολείπω , ὥστε μικρός ὁ πάθος καί ὁ προστυγχάνω ἐκβάλλω λογισμός ὁ Προαιρέσιος . ἀλλά πρός οὗτος μέν ἀρκέω ὁ Μιλήσιος Μοῦσα , ὁ ἁρμονικός ἀνάπτω χάρις , καί πολύς παίζω μετά Ἀφροδίτη , καί ὁ λογισμός ἀνακαλέω . ὁ δέ Ῥωμαῖος ἀξιόω ὁμιλέω ἴδιος ἀποπέμπω , ὁ προαίρεσις ὁ Εὐσέβιος ἐκπέμπω , ὅς ἐάν μέν ἐκ Ἀλεξάνδρεια , ἐναρμόδιος δέ ἄλλος δοκέω ὁ πόλις , κολκακευεν τε οἶδα καί Σπινέι ὁ ὑπερέχω στασιώδης δέ κατά ὁ Ἀθῆναι φαίνω . καί ἀμάω δουλόω μείζων ὁ κατά ἑαυτοῦ ποιέω , ἀνήρ πέμπω πολιτικός κακοτεχνία οὐ ἀμύω · ἐπεί ὁ γε κατά ἡτορορίαν ἐξαρκέω τοσοῦτος εἶπον ὅτι εἰμί Αἰγύπτιος . ὁ δέ ἔθνος ἐπί ποιητικός μέν σφόδρα μαίνω , ὁ δέ σπουδαῖος Ἑρμῆς αὐτός ἀποχωρέω . επανεισος δέ αὐτός ὁ Μουσώνιος , εἰς σοφιστικός ὁμιλητής εἰμί αὐτός | περί ὅς πολύς διά ὁ ἄλλος ἐν ὁ ιεδοικω γράφω , ἢ , καί ὅτε γε ἀνήρ , καταμα-λῶν πρός τίς ἔχω ὁ ἀγών , ταχύς μάλα ἐπί ὁ πολιτικός καταψύχω . Ἰουλιανός δέ βασιλεύω , ὅπου ὁ παῖς εξετρυφερω ( δοκέω γάρ εἰμί χριστιανός ) συνορία ὁ Ἱεραφάντην ὡς Δελφικός ἵνα τρίπους πρός ὁ ὁ μέλλω πρόνοια πᾶς ὁ δήω ἀνάκειμαι , σοφία τις περιέρχομαι ξένος ὁ πρόγνωσις . Ἐμᾶτρε μέν γάρ ὁ βασιλεύς ὁ γῆ ὁ Ἕλλην εἰς ὁ φόρος , ὅπως μή βαρύνω · ὁ δέ προαίρεσις ἀξιόω αὐτός ἐκμανθάνω παρά ὁ θεός , ὅς βέβαιος μαίνομαι ὁ ὁ φιλανθρωπία . ὡς δέ ἀποχράω , ἢ μέν γιγνώσκω ὁ πράσσω , καί ἐάν εὔθυμος . ὁ δέ συγγραφεύς κατά οὗτος ὁ χρόνος εἰς ἕκτος πού καί δέκατος ἔτος τέλος , παρέρχομαι τε εἰς ὁ Ἀθῆναι καί ὁ ὁμιλητής ἐχαιρετῆμη · καί ἀγαπάω ὑπό αὐτός καθάπερ παῖς γνήσιος , ἐπείγω μέν μετά πέμπτος ἔτος εἰς ὁ Αἴγυπτος , ὁ δέ πατήρ καλέω ἐπί Λυδίας ἐκδιδάσκω · χάζω μέν σοφιστικός προέρχομαι , καί πρός οὗτος ἐκκαλέω ἅπας . Προαίρεσις δέ ἐκ ἄνθρωπος ἀναχωρέω μετά οὖον πολύς ἡμέρα · τοσούτος καί τοιούτος γίγνομαι καί διαπλάσσω ὁ ἑαυτοῦ λόγος τε καί ὁμιλητός ὁ οἰκέω .