himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0568.2
μενον , καὶ προτελευτήσειν γε αὐτοῦ τὴν θεραπείαν ταῖν Θεαῖν , τὸν δὲ τῆς τιμῆς ἀποστερηθῆναι , μὴτε τὸν ἱεραράντην μὴτε τὸν γηραῖον βίον ἔχειν . Καὶ ταῦτά γε οὕτως · ἄμα τε γὰρ ὁ ἐκ Θεσπιῶν ἐγένετο πατὴρ ὧν τῆς Μιθριατικῆς τελετῆς , καὶ οὐκ εἰς μακρὰν πολλῶν καὶ ἀξιοητῶν ἐπιχυσθέντων κακῶν , ὧν τὰ μὲν ἐν τοῖς διεξοικοῖς τῆς ἱστορίας εἴρηται , τὰ δέ , ἂν ἐπιτρέπῃ τὸ Θεῖον , λελέξεται , ὅτε Ἀλλάρχος ἐγὼν τοὺς βαρβάρους διὰ τῶν Πυλῶν παρήλθεν , ὥσπερ διὰ σταδίου καὶ ἱπποχόρου πεδίου τρέχων · τοιαύτας αὐτῷ τὰς πύλας ἀπέδειξε τῆς Ἑλλάδος ἢ ἐ τῶν τὰ φαῖα ἱμάτια ἔχόντων ἀχωλῦτος προσπαρεισλθόντων ἀσέβεια , καὶ ὁ τῶν ἱεραφαντικῶν θεσμῶν παραβράχεις νόμος καὶ σύνδεσμος . Ἄλλὰ ταῦτα μὲν ἐς ὑστερον ἐπαρξήσω . Τότε δὲ ὁ μέν Ἰουλιανὸς τῷ θειοτάτῳ ἱεραφάντῳ συγγενόμενος καὶ τῆς ἀκούμεν σοφίας ἐρωθεῖς γανδῶν , ὁ μὲν ὑπὸ τοῦ Κωνσταντίου ἀπήγετο σφοδρῶς , ὡς παραβασιλεύσοντος εἰς τὸν Καῖσαρα , Μάξιμον δὲ ἤν κατὰ τὴν Ἀσίαν , Αἰδεσίου δὲ μεταλαλάντος , πῃγεῖ γε ἐπὶ πᾶσαν σοφίαν αὐτόθεν · ὥστε ὁ μέν Ἰουλιανὸς ἐτυχε ὧν οὐκ ἐδοῦλετο μέν , ἀλλ’ ἠγχάζετο . Πειραθὲς δὲ Καῖσαρ ἐπὶ Γαλατίας οὐχ ἵνα βασιλεύῃ τῶν ἐκείνῃ μόνον , ἀλλ’ ἵνα ἐν τῇ βασιλείᾳ διαφθαρῇ , παρὰ δόξαν ἀπασαν ἐκ τῆς τῶν θεῶν προνοίας ἀνῆνγεν , πάντας μὲν λανθάντοντὶ στί θεραπεύειν θεούς , πάντας δὲ νικῶν ὅτι θηράπευε θεούς , καὶ τὸν τε Ῥήνον ἐπεραιώθη , καὶ πάντα ὅσα ὑπὲρ ἐκείνου ἔθνη βάρβαρα συνελθὼν καὶ δουλωσάμενος , πολλῶν ἐπιβουλῶν καὶ μηχανημάτων πλεκομένων αὐτῷ ( ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου ἀναγέγραπται ) , τὸν ἱεραφάντην μετακαλέσας ἐκ τῆς Ἑλλάδος καὶ σὺν ἐκείνῳ τινὰ μόνους ἐκείνους γνώριμα διαπραξάμενος , ἐπὶ τὴν καθαίρεσιν ἠγέρθη τῆς Κωνσταντίου τυραννίδος . Ταῦτα δὲ συνήδησαν Ὀρειδάσιος ἐκ τοῦ Ἱεραράμου , καὶ τις τῶν ἐκ Λιβύης , ἣν Ἀφρικὴν καλοῦσι Ῥωμαῖοι κατὰ τὸ πάτριον τῆς γλώττης , Εὐήμερος . Ταῦτα δὲ πάλιν ἐν τοῖς κατὰ Ἰουλιανὸν βιβλίοις ἀκριβέστερον εἴρηται . Ὡς δ’ σὺν καθύλε τὴν τυραννίδα Κωνσταντίου , καὶ τὸν ἱεραφάντην ἀπέμειψεν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα , καθάπερ θεὸν τινὰ ἀποπέμπων φανέντα , καὶ παρασχόντα ἀ ἐδούλετο , καὶ βασιλικὰ γε αὐτῷ δῶρα καὶ θεραπείαν συνέπεμψε πρὸς τὴν ἐπιμέλειαν τῆς Ἑλλάδος ἱερῶν , τὸν Μάξιμον εὐθὺς μετεπέμψατο καὶ τὸν Χρυσάνθιον . Καὶ μία γε ἡν ἐπ’ ἀμφοῖν ἢ χλῖσις . Τοῖς δὲ ἐπὶ τοὺς θεοὺς καταφεύγειν ἐδόκει , καὶ ἄνδρες οὕτω δραστήριοι καὶ πείραν ἔχοντες , καὶ συνενεχόντες εἰς ταῦτό τὴν πείραν , καὶ τὴν περὶ ταῦτα διδασκαλίαν καὶ διαβροχὴν τῆς ψυχῆς ἀνετείραντες καὶ συσπομάμενοι , σημείους ἐγρηπτοῦσαν ἀπνεύει καὶ ἀγρίους . Ἐκεῖνοι ἤξεσαν τὰ φανθέντα σημεία . Ὁ μὲν οὖν Χρυσάνθιος εὐθὺς καταπλαγὲς καὶ πρὸς τὴν δὴν ὑποπτίζας , τὴν γλῶσσαν ἐνδάσας , « Οὐ μενετέον » εἶπεν « ἐμοί · μόνον ἐντάζου , ὦ Μάξιμε φίλατε , ἀλλὰ καὶ φιλουμένῳ · » ὁ δὲ ἀναστὰς ἐαυτὸν « Ἄλλ’ ἐπιλελησθαι
Lemmas: μένω , καί προτελεύτησις γε αὐτός ὁ θεραπεία ὁ Θεός , ὁ δέ ὁ τιμή ἀποστερέω , μήτε ὁ ἱεραράντην μήτε ὁ γηραῖος βίος ἔχω . καί οὗτος γε οὕτως · ἄμη τε γάρ ὁ ἐκ Θεσπιαί γίγνομαι πατήρ ὅς ὁ μιθριατικεω τελετή , καί οὐ εἰς μακράν πολύς καί αξιοαβλης ἐπιχέω κακός , ὅς ὁ μέν ἐν ὁ διεξοικεω ὁ ἱστορία εἴρω , ὁ δέ , εἄν ἐπιτρέπω ὁ θεῖον , λέγω , ὅτε Ἀλλάρχος ἐγώ ὁ βάρβαρος διά ὁ Πύλαι παρέρχομαι , ὥσπερ διά στάδιος καί ιπποχορος πεδίον τρέχω · τοιοῦτος αὐτός ὁ πύλη ἀποδείκνυμι ὁ Ἑλλάς ἢ εἰ ὁ ὁ Φαία ἱμάτιον ἔχοω αχωλυος προσπαρεισέρχομαι ἀσέβεια , καί ὁ ὁ ιεραφαντικως θεσμός παραβρέχω νόμος καί σύνδεσμος . ἀλλά οὗτος μέν εἰς ὕστερος ἐπάρχω . τότε δέ ὁ μέν Ἰουλιανός ὁ θεῖος ἱεραφάντῳ συγγίγνομαι καί ὁ ἀκέω σοφία ἐρωθεῖς γανδάω , ὁ μέν ὑπό ὁ Κωνστάντιος ἀπάγω σφοδρός , ὡς παραβασιλεύω εἰς ὁ Καῖσαρ , Μάξιμος δέ ἐάν κατά ὁ Ἀσία , Αἰδέσιος δέ μεταλλάω , πηγεύς γε ἐπί πᾶς σοφία αὐτόθεν · ὥστε ὁ μέν Ἰουλιανός τυγχάνω ὅς οὐ ἐδοῦλετο μέν , ἀλλά ἀγχάζω . πειρατής δέ Καῖσαρ ἐπί Γαλατία οὐ ἵνα βασιλεύω ὁ ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά ἵνα ἐν ὁ βασίλεια διαφθείρω , παρά δόξα ἅπας ἐκ ὁ ὁ θεός πρόνοια ἀνάγω , πᾶς μέν λανθάνω εἰμί θεραπεύω θεός , πᾶς δέ Νίκη ὅτι θηράπευε θεός , καί ὁ τε ῥαίνω περαιόω , καί πᾶς ὅσος ὑπέρ ἐκεῖνος ἔθνος βάρβαρος συνέρχομαι καί δουλόω , πολύς ἐπιβουλή καί μηχάνημα πλέκω αὐτός ( ὡς ἐν ὁ περί ἐκεῖνος ἀναγράφω ) , ὁ ἱεραφάντην μετακαλέω ἐκ ὁ Ἑλλάς καί σύν ἐκεῖνος τις μόνος ἐκεῖνος γνώριμος διαπράσσω , ἐπί ὁ καθαίρεσις ἐγείρω ὁ Κωνστάντιος τυραννίς . οὗτος δέ συνδέω Ὀρειδάσιος ἐκ ὁ Ἱεραράμου , καί τις ὁ ἐκ Λιβύη , ὅς Ἀφρική καλέω Ῥωμαῖος κατά ὁ πάτριος ὁ γλῶσσα , Εὐήμερος . οὗτος δέ πάλιν ἐν ὁ κατά Ἰουλιανός βιβλίον ἀκριβής εἴρω . ὡς δέ σύν κάθυλος ὁ τυραννίς Κωνστάντιος , καί ὁ ἱεραφάντην απεμειψε ἐπί ὁ Ἑλλάς , καθάπερ θεός τις ἀποπέμπω φαίνω , καί παρέχω ὅς δουλόω , καί βασιλικός γε αὐτός Δῶρα καί θεραπεία συμπέμπω πρός ὁ ἐπιμέλεια ὁ Ἑλλάς ἱερός , ὁ Μάξιμος εὐθύς μεταπέμπω καί ὁ χρυσάνθιον . καί εἷς γε ἐάν ἐπί ἄμφω ἢ χλιτις . ὁ δέ ἐπί ὁ θεός καταφεύγω δοκέω , καί ἀνήρ οὗτος δραστήριος καί πείρω ἔχω , καί συμφέρω εἰς αὐτός ὁ πείρω , καί ὁ περί οὗτος διδασκαλία καί διαβροχή ὁ Ψυχή ανετειραντα καί συσπομάμενοι , σημειόω εγρηπτουω ἀπονεύω καί ἄγριος . ἐκεῖνος ξέω ὁ φαίνω σημεῖον . ὁ μέν οὖν Χρυσάνθιος εὐθύς καταπλαγὲς καί πρός ὁ δήν υποπτιζευς , ὁ γλῶσσα ἐνδέω , « οὖον μενετέον » εἶπον « ἐγώ · μόνος ἐντάζου , εἰμί Μάξιμος φιλώ , ἀλλά καί φιλέω · » ὁ δέ ἀνίστημι ἑαυτοῦ « ἄλλος ἐπιλήθω