himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0301.3
( 5 ) Δαμιανὸν καλεῖν φησιν , τὸν σοφιστὴν τοῦτον διαβάλλειν μὲν τοὺς αὐτοσχεδίοις ἐν ταῖς διαλέξεσι , θαυμάζειν δ’ οὕτω τὸ σχεδιάζειν , ὡς καὶ ἰδίᾳ ἐκποντεῖν αὐτὸν ἐν δωμάτῳ δαντὸν καθειργυνύτα · ἐξεπονεῖ δὲ κῶλον ἐκ κώλου καὶ νοῦμα ἐκ νοήματος ἐπανασυχῶν . τοιῦτ’ ἡ γλώττωμα μεσαμμένου μᾶλλον ἢ ἐσθόντος · αὐτοσχέδιος γὰρ γλῶττης εὐρούσας ἀγώνισμα . κατηγόρησεν δὲ τοῦ Ἀριστείδου τινὲς ὡς εὐτέλες εἰπόντος προοίμιον ἐπὶ τῶν μισοφόρων τῶν ἀπαιτουμένων τὴν γῆν . δράσασθαι γὰρ δὴ αὐτὸν τῆς ὑποθέσεως ταύτης ὡδε · « οὐ παύσονται οὕτοι οἱ ἄνθρωποι παρῆγοντες ἡμῖν πράγματα ; » λαμβάνονται δὲ τινες καὶ ἀχμὴς τανδρὸς ἐπὶ τοῦ παρατιτουμένου τὸν τεῖχισμὸν τῆς Λακεδαιμόνος . εἴρηται δ’ ὡδε · « μὴ γὰρ δὴ ἐν τεῖχει ἐπιπτήσαιμεν ὀρυτύγων ἀναψάμενοι φύσιν . » ( 6 ) λαμβάνονται καὶ παροιμίας ὡς ταπεινὰς προσερριμμένας · ἐπιδιαβάλλων γὰρ τὸν Ἀλέξανδρον ὡς πατρὸχροντα τὴν ἐν τοῖς πράγμασι δεινότητα τοῦ πατρὸς ἔφη τὸ παιδίον εἶναι . οἱ αὐτοὶ καταγοροῦσι καὶ σκώμματος , ἐπειδὴ τοὺς Ἀριμασπούς τοὺς μονομμάτους ἔφη ἐγγενεῖς εἶναι τοῦ Φιλίππου , ὥσπερ τοῦ Δημοσθένους ἀπολεληγμένου τοῖς Ἕλλησιν ὑπὲρ τοῦ τραγικοῦ πύθιχου καὶ τοῦ ἀουραίου Ὀνομαίου . ἀλλὰ μὴ ἐκ τούτων τὸν Ἀριστείδην , ὁπολοῦτο δ’ αὐτὸν δ’ Ἱσοκράτης · οὗς Ἀθηναῖος ἐξάγων τῆς θαλάττης , καὶ δ’ ἐπιτιμῶν τῷ Καλλικλείδῃ ἐπὶ τῷ μὴ δάπτειν τοὺς δέκα , καὶ οἱ βουλευόμενοι περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ , καὶ ὁ μὴ λαβὼν Αἰσγίνης παρὰ τοῦ Κερσοβλέπτου τὸν σῖτον , καὶ οἱ παρατιτουμένοι τὰς σπονδάς μετὰ τὸ χτεῖναι τὰ γένν , ἐν ἧ πολλοῖ’ ὑποθέσεων ἀναδιδάσκει ἡμᾶς , πῶς ἂν τὰς ἀσφαλῶς κεινιμενᾶς τε καὶ τραγικὰς ἐννοίας μεταχειρισαίτο . ( 7 ) καὶ πλείους ἑτέρας ὑποθέσεις οὗ’ εὐπαιδευσίαν ἐνδεικνυμένας τανδρὸς τούτου καὶ ἰσγὼν καὶ ἦθος , ἀφ’ ὧν μᾶλλον αὐτὸν θεωρητέον , ἢ εἴ που καὶ παρέπεσεν τι ἐς φιλοτιμίαν ἐκπεσών . καὶ τεχνικώτατος δὲ σοφιστῶν δ’ Ἀριστείδης ἐγένετο καὶ πολλὲς ἐν θεωρήσῃ , ὅθεν καὶ τοῦ σχεδιάζειν ἀπηγόνη · τὸ γὰρ κατὰ θεωρίαν βουλεύσθαι προάγει πάντα ἀσχολεῖ
Lemmas: ( 5 ) Δαμιανός καλέω φημί , ὁ σοφιστής οὗτος διαβάλλω μέν ὁ αὐτοσχέδιος ἐν ὁ διάλεξις , θαυμάζω δέ οὗτος ὁ σχεδιάζω , ὡς καί ἴδιος ἐκπίνω αὐτός ἐν δωμάω δάντος καθειργυνύτα · ἐκπονέω δέ κῶλον ἐκ κῶλον καί νουμή ἐκ νόημα επανασυχοω . τοιοῦτος ὁ γλώττωμα μεσαμμένου μᾶλλον ἢ ἐσθίω · αὐτοσχέδιος γάρ γλῶσσα εὑρίσκω ἀγώνισμα . κατηγορέω δέ ὁ Ἀριστείδης τις ὡς εὐτελής εἶπον προοίμιον ἐπί ὁ μισοφορα ὁ ἀπαιτέω ὁ γῆ . δράω γάρ δή αὐτός ὁ ὑπόθεσις οὗτος ὧδε · « οὖον παύω οὕτος ὁ ἄνθρωπος παράγω ἐγώ πρᾶγμα ; » λαμβάνω δέ τις καί ἀχμὴς ἀνήρ ἐπί ὁ παρατίθημι ὁ τειχισμός ὁ Λακεδαίμων . εἴρω δέ ὧδε · « μή γάρ δή ἐν τεῖχος ἐπιπτήσσω ορυτυγη ἀνάπτω φύσις . » ( 6 ) λαμβάνω καί παροιμία ὡς ταπεινός προσρίπτω · ἐπιδιαβάλλω γάρ ὁ Ἀλέξανδρος ὡς πατροχροειντα ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα δεινότης ὁ πατήρ φημί ὁ παιδίον εἰμί . ὁ αὐτός καταγοράζω καί σκῶμμα , ἐπεί ὁ Ἀριμασπός ὁ μονόμματος φημί ἐγγενής εἰμί ὁ Φίλιππος , ὥσπερ ὁ Δημοσθένης ἀπολήγω ὁ Ἕλλην ὑπέρ ὁ τραγικός πυθιχοω καί ὁ αουραιω ονομαιος . ἀλλά μή ἐκ οὗτος ὁ Ἀριστείδης , οπολουτος δέ αὐτός δέ Ἰσοκράτης · ὗς Ἀθηναῖος ἐξάγω ὁ θάλασσα , καί δέ ἐπιτιμάω ὁ Καλλικλείδης ἐπί ὁ μή δάπτω ὁ δέκα , καί ὁ βουλεύω περί ὁ ἐν Σικελία , καί ὁ μή λαμβάνω αισγινεος παρά ὁ Κερσοβλέπτης ὁ σῖτος , καί ὁ παρατιτουμενοω ὁ σπονδή μετά ὁ κτείνω ὁ γίγνομαι , ἐν ἧ πολύς ὑπόθεσις ἀναδιδάσκω ἐγώ , πῶς εἄν ὁ ἀσφαλῶς κεινιμεναι τε καί τραγικός ἔννοια μεταχειρίζω . ( 7 ) καί πλείων ἕτερος ὑπόθεσις οὖον εὐπαιδευσία ἐνδείκνυμι ἀνήρ οὗτος καί ἰσγὼν καί ἦθος , ἀπό ὅς μᾶλλον αὐτός θεωρητέον , ἢ εἰμί ποῦ καί παραπίπτω τίς εἰς φιλοτιμία ἐκπίπτω . καί τεχνικός δέ σοφιστής δέ Ἀριστείδης γίγνομαι καί πολύς ἐν θεωρέω , ὅθεν καί ὁ σχεδιάζω ἀπάγω · ὁ γάρ κατά θεωρία βουλεύω προάγω πᾶς ἀσχολέω