himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0610.3
Ταυτῆς τῆς γραφῆς αἴτιος ἐγένετο Χρυσάνθιος , τόν τε γράφοντα ταῦτα παιπιδευκὼς ἐκ παιδός , καὶ διασεσωκὼς εἰς τέλος , ὥσπερ νόμον τινά , τὴν περὶ αὐτόν εὐνοιαν . Ἄλλ’ οὐδὲν γε διὰ τοῦτο ῥηθήσεται πρὸς χάριν · ἐκεῖνός τε γὰρ ἀληθεῖαι ἐτίμα διαφερόντως καὶ τοῦτο πρῶτον ἐπαίδευσεν , ἡμεῖς τε οὐ διαφθερούμεν τὴν ὁδύεσιν δωρεάν , πλὴν εἰ ποῦ τι καὶ ὑψώσομεν ἐπὶ τὸ καταδεέστερον ἄγοντες , ἐπειδὴ ταῦτα συνωμολογήσαμεν . Τῶν μὲν οὖν εἰς βουλὴν τελούντων ἦν ὁ Χρυσάνθιος , καὶ πῶν ἀνὰ τοὺς πρώτους ἐπ’ εὐγενείᾳ φερομένων · ἐγενόνη δὲ αὐτῷ πάππος , Ἰνοκέντιος τις , εἰς τὰ πλῦστον ἐλθὼν οὐκ ὀλίγον , καὶ δοξάν ὑπὲρ ἰσότητα τινὰ λαχὼν , ὃς γε νομοθετικὴν εἶχε δύναμιν παρὰ τῶν τότε ἡγαληευόντων ἐπιτετραμμένος . Καὶ βιβλία γε αὐτὸς διασιοῦσθαι , τὰ μὲν γε τὴν Ῥωμαίων γλώσσαν , τὰ δὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα φέροντα , τὸ τε ἐξεταστικὸν καὶ βαθὺ τῆς γνώμης ἐμφανύνοντα , καὶ τὸ περὶ ταῦτα καταληψὶν τοὺς ταῦτα βουλομένους ὑσμᾶζειν συνειληφότα . Χρυσάνθιος δὲ αὐτός , νέος ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπολειφθείς , καὶ φιλοσοφίας ἐραστὴς διὰ φύσεως θεότητα , πρὸς τε τὸ Πέργαμον καὶ τὸν μέγαν Αὐδούσιον συνέτεινεν · ἀκμάζοντι δὲ πρὸς μεταξὺν σοφίας διφὼν περιγυμνῶν , γαυδὼν , ὡμτὸν ὕποθεῖς , ἐνεργεῖτο τῆς τοιαύτης σοφίας οὐ τυγχόσης , οὔτε πρὸς ἀκρόασιν ἀπαγορεύων τινά , οὔτε εἰς μελέτην ἐλάττων τινὸς φαινομένος · καὶ γὰρ ἐτυγχὲν ἀπρύτου καὶ ἀδιαμαντίνου σώματος , εἰ πᾶσαν ἀσκήσιν ὑπομυγὲν εἰωθὸς . Ὁ δὲ τῶν τε Πλάτωνος καὶ τῶν Ἀριστοτέλους λόγων μετασχὼν ἰκανῶς , καὶ πρὸς πᾶν εἶδος φιλοσοφίας τρέψας τὴν ψυχήν , καὶ πᾶν εἶδος ἀναλεγόμενος , ὡς περὶ τὴν γνώσιν τῶν ἐν τοῖς λόγοις ὑπᾶιναι καὶ ἐξέματο , καὶ τῇ συνεγεὶ χρήσει πρὸς τὴν κρίσιν αὐτῶν ἐτοιμὸς ὑπῆρχε , καὶ πρὸς ἐπίδειξιν ἐθράσει τοῦ κατωρμημένου , τὰ μὲν εἰπεῖν , τὰ δὲ σωπῆσαι δυναμένος , καὶ πρὸς τὸ δύνασθαι κρατεῖν , εἴ που βιασθεῖς , τυγχάνων πομπικώτερος , ἐντεῦθεν ἀρξάμεν αὐτὸν ἐπὶ θεῶν γνώσιν , καὶ σοφίαν ἢς Πυθαγόρας τε ἐφρόντιζε καὶ ὅσοι Πυθαγόραν ἐξήλωσαν , Ἀρχύτας τε ὁ παλαιὸς , καὶ ὁ ἐκ Τυάνων Ἀπολλώνιος , καὶ οἱ προσκυνήσαντες Ἀπολλωνίον , οἷτινες σῶμα τε ἐδόξεν ἔχειν καὶ εἶναι ἄνθρωπος . Καὶ πρὸς ταῦτά γε Χρυσάνθιος ἀναδρόμων καὶ πρῶτης τινὸς λαβὼν ἐπιχράζαμενος , ταῖς ἀρχαῖς αὐτὰς ἠγέμασι χρώμενος , εἰς τοσοῦτον ἐκουρίσθη , ὡς καὶ ἀνὴρ γεγὼναι παρὰ τοῦ τῆς ψυχῆς τελειώματος , ἢ γνῶν ἢ Ἀλλτων , ὥστε πᾶν μὲν εἶδος αὐτῷ παντοίας παιδείας εἰς ἄκρον ὑπᾶχειν , καὶ πᾶσαν κατορθοῦσαι πρόγνωσην . Ὡς γὰρ ἄν τις αὐτὸν ἐξέλει τὰ εὐόνην μέλλον ἢ προλέγειν τὰ μέλλοντα , οὕτως ἅπαντα διήγει καὶ συνελάμβανεν , ὁσαὶ παρὼν τε καὶ συνοὺν τοῖς θεοῖς . Χρόνον δὲ ἰκανὸν τινὰ περὶ ταῦτα διατρίβας , καὶ συνἀναβύσας τῷ Μαξιμῷ πολλαὶ τι , τὸν κοινωδὴ ἀπέλειπεν . Ὁ μὲν γὰρ ἔγνων τι φιλονόουν ἐν τῇ φύσει καὶ δυσδιάδικτον , τοὺς φανθεῖσι σημείοις παρὰ τῶν θεῶν
Lemmas: αὐτός ὁ γραφεύς αἴτιος γίγνομαι Χρυσάνθιος , ὁ τε γράφω οὗτος παιπιδευκος ἐκ παῖς , καί διασῴζω εἰς τέλος , ὥσπερ νόμος τις , ὁ περί αὐτός εὔνοια . ἄλλος οὐδείς γε διά οὗτος εἴρω πρός χάρις · ἐκεῖνος τε γάρ ἀλήθεια τιμάω διαφερόντως καί οὗτος πρῶτος παιδεύω , ἐγώ τε οὖον διαφθείρω ὁ οδυαδην δωρεά , πλήν εἰμί ποῦ τίς καί ὑψόω ἐπί ὁ καταδεής ἄγω , ἐπεί οὗτος συνομολογέω . ὁ μέν οὖν εἰς βουλή τελέω εἰμί ὁ Χρυσάνθιος , καί ποῦ ἀνά ὁ πρῶτος ἐπί εὐγένεια φέρω · γίγνομαι δέ αὐτός πάππος , Ἰνοκέντιος τις , εἰς ὁ πλύνω ἔρχομαι οὐ ὀλίγος , καί δόξα ὑπέρ ἰσότης τις λαγχάνω , ὅς γε νομοθετικός ἔχω δύναμις παρά ὁ τότε ηγαληευειμι ἐπιτρέπω . καί βιβλίον γε αὐτός διασιουω , ὁ μέν γε ὁ Ῥωμαῖος γλῶσσα , ὁ δέ εἰς ὁ Ἑλλάς φέρω , ὁ τε ἐξεταστικός καί βαθύς ὁ γνώμη ἐμφαίνω , καί ὁ περί οὗτος κατάληψις ὁ οὗτος βούλομαι ὑσμᾶζειν συλλαμβάνω . Χρυσάνθιος δέ αὐτός , νέος ἀπό ὁ πατήρ ἀπολείπω , καί φιλοσοφία ἐραστής διά φύσις θεότης , πρός τε ὁ Πέργαμον καί ὁ μέγας Αὐδούσιον συντείνω · ἀκμάζω δέ πρός μέτειμι σοφία διφάω περιγυμνόω , γαυδηω , ὁμός ὑποτίθημι , ενεργώ ὁ τοιοῦτος σοφία οὖον τυγχάνω , οὔτε πρός ἀκρόασις ἀπαγορεύω τις , οὔτε εἰς μέλω μικρός τις φαίνω · καί γάρ τυγχάνω απρυος καί αδιαμαντινοος σῶμα , εἰμί πᾶς ἄσκησις υπομυγε εἴωθα . ὁ δέ ὁ τε Πλάτων καί ὁ Ἀριστοτέλης λόγος μετέχω ἱκανῶς , καί πρός πᾶς εἶδος φιλοσοφία τρέπω ὁ Ψυχή , καί πᾶς εἶδος ἀναλέγω , ὡς περί ὁ γνῶσις ὁ ἐν ὁ λόγος ὑπαινέω καί ἐκμάσσω , καί ὁ συνεγεὶ χρῆσις πρός ὁ κρίσις αὐτός ἑτοῖμος ὑπάρχω , καί πρός ἐπίδειξις θράσος ὁ κατωρμημένου , ὁ μέν εἶπον , ὁ δέ σωπάω δύναμαι , καί πρός ὁ δύναμαι κρατέω , εἰμί ποῦ βιάζομαι , τυγχάνω πομπικός , ἐντεῦθεν ἄρχω αὐτός ἐπί θεός γνῶσις , καί σοφία εἶμαι Πυθαγόρας τε φροντίζω καί ὅσος Πυθαγόρας ξηλώνω , Ἀρχύτας τε ὁ παλαιός , καί ὁ ἐκ Τύανα Ἀπολλώνιος , καί ὁ προσκυνέω Ἀπολλώνιος , ὅστις σῶμα τε δοκέω ἔχω καί εἰμί ἄνθρωπος . καί πρός οὗτος γε Χρυσάνθιος ἀνάδρομος καί πρῶτος τις λαμβάνω ἐπιχράω , ὁ ἀρχή αὐτός ἠγέμασι χράω , εἰς τοσοῦτος κουρίζω , ὡς καί ἀνήρ γίγνομαι παρά ὁ ὁ Ψυχή τέλειωμα , ἢ γιγνώσκω ἢ άλτης , ὥστε πᾶς μέν εἶδος αὐτός παντοῖος παιδεία εἰς ἄκρος ὑπάγω , καί πᾶς κατορθόω πρόγνωση . ὡς γάρ ἄν τις αὐτός ἐξελαύνω ὁ εὐών μέλλω ἢ προλέγω ὁ μέλλω , οὕτως ἅπας διηγέομαι καί συλλαμβάνω , ὅσος πάρειμι τε καί συνοος ὁ θεός . Χρόνος δέ ἱκανός τις περί οὗτος διατριβή , καί συναναβυσος ὁ Μαξιμώ πολύς τίς , ὁ κοινωδης ἀπολείπω . ὁ μέν γάρ γιγνώσκω τίς φιλονοεω ἐν ὁ φύσις καί δυσδιαδικτω , ὁ φαίνω σημεῖον παρά ὁ θεός