himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0565.3
Μαξίμου καὶ πρότερον ἐμνήσθημεν , καὶ τὰ ταῦτα γράφων οὐκ ἦν ἀδιάστος τοῦ ἀνδρός , ἀλλὰ νέος ἐτι γηραῖῳ συνεντύγχανε , καὶ φωνὴν τε ἤκουσεν , ὅλας ἂν τις ἤκουσε τῆς Ὀμπριᾶς Ἀθηνας ἢ τοῦ Ἀπολλῶνος . Τῷ δὲ καὶ πτηνοὶ μὲν τινες ἦσαν αἱ τῶν ὀμμάτων χόραι , πολὺν δὲ καθέζο γένειον , τὰς δὲ δρυμὰς τῆς ψυχῆς διεδήλου τὰ ὀμματα . Καὶ ἀρμονία γέ τις ἐπὴν καὶ ἀκόλουθα καὶ ὁρώντι , καὶ δι' ἀμφοῖν τῶν ἀπλάσθεντος ὁ συνὼν ἐπλήττετο , οὔτε τὴν ὀξυκινησίαν φέρων τῶν ὀμμάτων , οὔτε τὸν δρόμον τῶν λόγων . Ἄλλ' οὐδὲ εἰ τις τῶν ἐμπειροτάτων πᾶν καὶ δεῖνὸν διελέγοι πρὸς αὐτόν , ἀντίλεγεν ἐτόλμα , ἀλλ' ἠσυχῆ παραδόντες αὐτούς , τοῖς λεγομένοις ὅσπερ ἐκ τριπόδων ἐπιπονοτωσαύτη τις ἀφοδιότη τοῖς χείλεσιν ἐπεκάθητο . Ἦν μὲν οὖν τῶν ἐν γεγονότων , καὶ πλοῦτος ἀδότερος ἐπην αὐτῷ , ἀδελφὸς δὲ εἶχε γηγύσιους , οὓς ἐκύλευ εἶναι πρώτους αὐτὸς ὤν , Κλαυδιανὸν τε τὸν καταλεξάντα τὴν Ἀλεξάνδρειαν κάκει παιδεύσαντα , καὶ Νυμφιδιάνον τὸν ἐν Σμύρνῃ περιφανῶς σοφιστεύσαντα . Ἦν δὲ ὁ ἀνὴρ οὗτος τῶν διαπληδέντων τῆς Αἰδεσίου σοφίας . Ἰουλιανοῦ δὲ τοῦ βασιλεύσαντος ἡξιῶθη γενέσθαι διδάσκαλος . Οὕτος , πάντων ἀνθρωπένων ὑπὸ τοῦ Κωνσταντίνου ( ταῦτα δὲ ἐν τοῖς κατὰ Ἰουλιανὸν ἀκριβέστερον γέγραπται ) , καὶ φιλουμένου τοῦ γένους , Ἰουλιανὸς περιελείφθη μόνος , δι' ἡλικίαν περίρρηθεις καὶ πρᾶότητά . Εὐνόχοι δὲ ὅμως αὐτὸν ἀμφεπόλεων βασιλικοὶ καὶ παραφυλακαὶ τινες ἦσαν , ὅπως εἴη χριστιανὸς βέβαιος · ὁ δὲ καὶ πρὸς ταῦτα τὸ μέγεθος τῆς φύσεως ἐπέδεικνυτο . Πάντα γοῦν οὕτω διὰ στόματος εἶχε τὰ βιβλία , ὥστε ἠγανάκτων ἐκεῖνοι πρὸς τὴν βραχυτάτην τῆς παιδείας , ὡς οὐκ ἔχοντας ὅ τι διδάξωσι τὸ παιδίον . Ὥς δὲ οὔτε ἐκεῖνοι παιδεύειν εἴχον , οὔτε Ἰουλιανὸς μανθάνειν , ἐξήττησεν τὸν ἀνεφίων ἐπιτραπήναι ὁ καὶ ἡτοροικῶν ἀφορᾶσθαι καὶ φιλοσόφων λόγων . Ὁ δὲ , θεοῦ νεύσαντος , ἐπέτρεψε , περὶ τὰ βιβλία πλανᾶσθαι βουλημένους αὐτὸν καὶ ἀργεῖν μᾶλλον ἢ τοῦ τέχνους τῆς βασιλείας ὑπομνηστικεσθαι . Τοῦτο δὲ ἐπιτραπέν αὐτῷ , πανταχοῦ βαδίων
Lemmas: Μάξιμος καί πρότερος μιμνήσκω , καί ὁ οὗτος γράφω οὐ εἰμί ἀδιάστος ὁ ἀνήρ , ἀλλά νέος ἔτι γηραῖος συνεντυγχάνω , καί φωνή τε ἀκούω , ὅλος εἄν τις ἀκούω ὁ Ὀμπριᾶς Ἀθῆναι ἢ ὁ Ἀπόλλων . ὁ δέ καί πτηνός μέν τις εἰμί ὁ ὁ ὄμμα χόρα , πολύς δέ καθέζομαι γένειον , ὁ δέ δρυμός ὁ Ψυχή διαδηλόω ὁ ὄμμα . καί ἁρμονία γε τις ἐπήν καί ἀκόλουθος καί ὁράω , καί διά ἄμφω ὁ ἀπλάσθεντος ὁ σύνειμι πλήσσω , οὔτε ὁ ὀξυκινησία φέρω ὁ ὄμμα , οὔτε ὁ δρόμος ὁ λόγος . ἄλλος οὐδέ εἰμί τις ὁ ἔμπειρος πᾶς καί δεινός διαλέγω πρός αὐτός , ἀντιλέγω τολμάω , ἀλλά ἡσυχῇ παραδίδωμι αὐτός , ὁ λέγω ὅσπερ ἐκ τρίπους ἐπιπονοτωσαύτη τις αφοδιοτω ὁ χεῖλος ἔφημαι . ἦς μέν οὖν ὁ ἐν γίγνομαι , καί πλοῦτος ἄδος ἐπην αὐτός , ἀδελφός δέ ἔχω γηγύσιους , ὅς ἐκύλευ εἰμί πρῶτος αὐτός εἰμί , Κλαυδιανός τε ὁ καταλέγω ὁ Ἀλεξάνδρεια κέω παιδεύω , καί Νυμφιδιάνον ὁ ἐν Σμύρνη περιφανής σοφιστεύω . ἦς δέ ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ διαπληδέντων ὁ Αἰδέσιος σοφία . Ἰουλιανός δέ ὁ βασιλεύω ἀξιόω γίγνομαι διδάσκαλος . οὗτος , πᾶς ἀνθρωπένων ὑπό ὁ Κωνσταντῖνος ( οὗτος δέ ἐν ὁ κατά Ἰουλιανός ἀκριβής γράφω ) , καί φιλέω ὁ γένος , Ἰουλιανός περιλείπομαι μόνος , διά ἡλικία περιρρέω καί πραότης . ευνοχοω δέ ὅμως αὐτός ἀμφεπόλεων βασιλικός καί παραφυλακή τις εἰμί , ὅπως εἰμί χριστιανός βέβαιος · ὁ δέ καί πρός οὗτος ὁ μέγεθος ὁ φύσις ἐπιδείκνυμι . Πάν γοῦν οὗτος διά στόμα ἔχω ὁ βιβλίον , ὥστε ἀγανακτέω ἐκεῖνος πρός ὁ βραχύς ὁ παιδεία , ὡς οὐ ἔχω ὅς τίς διδάσκω ὁ παιδίον . ὥ δέ οὔτε ἐκεῖνος παιδεύω ἔχω , οὔτε Ἰουλιανός μανθάνω , ἐξετάζω ὁ ἀνεφίων ἐπιτρέπω ὁ καί ητοροικος ἀφοράω καί φιλόσοφος λόγος . ὁ δέ , θεός νεύω , ἐπιτρέπω , περί ὁ βιβλίον πλανάω βούλομαι αὐτός καί ἀργέω μᾶλλον ἢ ὁ τεχνόω ὁ βασίλεια ὑπομνηστικεσθαι . οὗτος δέ ἐπιτρέπω αὐτός , πανταχοῦ βάδιον