himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0556.2
τος , ὥστε καὶ Σωπάτρον ἀπέκτεινεν , αἰτίαν ἐπενεγκὼν τῆς Σωκρατικῆς εὐθυστήραν , ὡσπερ ἀτάκτῳ δήμῳ τῷ τότε βασιλεύοντι . Κωνσταντῖνος μὲν οὖν καὶ Ἀβλαδίον τιμῶν ἐκολάζετο , καὶ ὅπως γε ἐτελεύτα ἐν τοῖς περὶ b ἐκείνου γέγραπται . Ἀβλαδίος δὲ τὸν παῖδα κατέλιπε Κωνσταντίον , συμβασιλεύσαντα μὲν αὐτῷ , διαδεξάμενον δὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς σὺν Κωνσταντίνῳ καὶ Κώνσταντι τοῖς ἀδελφοῖς . Ἐν δὲ τοῖς κατὰ τὸν θεί - 10τατον Ἰουλιανὸν ἀκριβέστατον ταῦτα εἴρηται . Διαδεξάμενος δὲ ὁ Κωνσταντίος τὴν βασιλείαν καὶ κληροθείς ὅσα γε ἐκλήρωσεν ( ταῦτα δὲ ἤν τὰ ἐξ Ἰλλυριῶν εἰς τὴν ἑμῶν καθῆκοντα ) , τὸν μὲν Ἀβλαδίον αὐτίκα παραλύει τῆς ἀρχῆς , ἄλλο δὲ περὶ αὐτὸν ἐταιρίκῳ συνέστησεν . Καὶ ὁ μὲν Ἀβλαδίος τὰ περὶ Βιθυνίαν χωρία πάσαι 15παρεσκευασμένα , βασιλίας τε καταργίας καὶ βαθυμίας ἔχοντα² , διέτριβεν ἐν ἀφόνοις , πάντων ἀνθρώπων θαυμαζόντων ὅτι βασιλεύειν οὐ βούλεται . Ὁ δὲ Κωνσταντίος ἠγγύθεν ἐκ τῆς τοῦ πατρὸς πόλεως ἐπιφρόνους τινὰς ἐπ’ αὐτὸν ἐκπέμψας οὐχ ὀλίγους , τοὺς μὲν πρώτους 20ἐκλέψαν ἀποδιδόναι γράμματα . Καὶ προσευχὴν σὰν γε αὐτῶν , ὅσπερ νομίζουσι Ῥωμαῖοι βασιλῖα προσευχὴν , οἱ τὰ γράμματα ἔχειριζοντες · καὶ δς · μαλὰ σοβαρὸς δεξάμενος τὰ γράμματα καὶ παντὸς ἀπολύσεως φάθου , τὴν τε ἀλουργίδα τοὺς ἐλθόντας ἀπῆτει , βαρύ - 25τας τερος ἤδη γινόμενος , καὶ φοβερός ἤν τοὺς ὁρωμένοις . Οἱ δὲ ἔφασαν πρὸς αὐτόν , αὐτοὶ μὲν τὰ γράμματα κομίζαν , πρὸ δυρῶν δὲ εἶναι τοὺς ταῦτα πεπιστευμένους . Καὶ ὁ μὲν ἐκείνους ἐκάλει μέγας φρονιδν καὶ τῇ γνώμῃ διπρεμένος · οἱ δὲ συγχωρηθέντες εἰσελθεῖν πλή - 30σω θὸς τε ἦσαν καὶ ξιφφόροι πάντες , καὶ ἀντὶ τῆς ἀλουργγίδος ἐπῆγον αὐτῷ « τὸν πορφυροῦν θάνατον » , κρεουργηδόν , ὡσπερ τι τῶν ἐν ταῖς εὐωχίαις ζῴων , κατακόψαντες . Καὶ ταῦτα ἔτιος Σωπάτρῳ δίκην ὁ πάντα ἐδιδάξων Ἀβλαδίος . 35Τούτων δὴ οὕτω χειρωρηκότων καὶ τῆς Προνοίας οὐχ ἀρίεσις τὸ ἀνθρώπινον , ὁ τῶν περιλειφθέντων ἰνδοξότατος Αἰδσίος κατελίπετο . Καταφυγὼν δὲ ἐπὶ τινὰ μαντείαν δι’ εὐχῆς ἤπερ ἐπίστευε μάλιστα ( αὕτη δὲ ἤν δι’ ὀνειράτος ) , ὁ μὲν θεὸς ἐρίστατο πρὸς τὴν εὐχήν , 40καὶ ἔχρησεν ἐν ἐξαμέτρῳ τόνω ταῦτε · ὁ δ’ ἀνακαλύψας ἐπὶ τὰ βλέφαρα καὶ περίφοβος ὤν ἐτι , τὸν μὲν νοῦν ἐμέμνητο τῶν εἰρημένων , τὸ δὲ ὑπερύεος καὶ οὐράνόμηκες τῶν ἐπῶν περιέφευγεν αὐτὸν καὶ διωλίσαινε . Τὸν τε οὖν παῖδα καλεῖ , τὴν δὴν καὶ τὸ πρόσωπον 45ἀποσφίσει τῷ ὕδατι βουλόμενος , καὶ ὁ θράππων πρὸς αὐτὸν ἔλεγε , « Ἄλλ’ ἡ ἀρίστερα γε χειρ ἐξωθεν κατά - « πλεως ἐστὶ γραμμάτων . » Καὶ δς εἶδε καὶ τὸ πρᾶγμα θεῖον εἶναι συνερφρόνησεν , καὶ προσκυνήσας τὴν ἑαυτοῦ χεῖρα καὶ τὰ γεγραμμένα , εἶρε τὸν χρησιμόν ἐπὶ τῆς 50χειρὸς γεγραμμένον . Ἔστι δὲ οὕτως :
Lemmas: ὅς , ὥστε καί Σωπάτρον ἀποκτείνω , αἴτιος ἐπιφέρω ὁ Σωκρατικός εὐθυστήραν , ὡς ἄτακτος δῆμος ὁ τότε βασιλεύω . Κωνσταντῖνος μέν οὖν καί Ἀβλαδίον τιμή κολάζω , καί ὅπως γε τελευτάω ἐν ὁ περί b ἐκεῖνος γράφω . Ἀβλαδίος δέ ὁ παῖς καταλείπω Κωνστάντιος , συμβασιλεύω μέν αὐτός , διαδέχομαι δέ ὁ ἀρχή ὁ πατήρ σύν Κωνσταντῖνος καί Κώνστας ὁ ἀδελφός . ἐν δέ ὁ κατά ὁ θέω - 10τατον Ἰουλιανός ἀκριβῶς οὗτος εἴρω . διαδέχομαι δέ ὁ Κωνστάντιος ὁ βασίλειος καί κληρόω ὅσος γε κληρόω ( οὗτος δέ ἐάν ὁ ἐκ Ἰλλυριός εἰς ὁ ἐμέω καθήκω ) , ὁ μέν Ἀβλαδίον αὐτίκα παραλύω ὁ ἀρχή , ἄλλος δέ περί αὐτός ἑταιρικός συνίστημι . καί ὁ μέν Ἀβλαδίος ὁ περί Βιθυνία χωρίον πᾶς 15παρεσκευασμενος , βασιλιάς τε καταργία καί βαθυεις ἔχω , διατρίβω ἐν ἀφόνος , πᾶς ἄνθρωπος θαυμάζω ὅτι βασιλεύω οὖον βούλομαι . ὁ δέ Κωνστάντιος ἠγγύθεν ἐκ ὁ ὁ πατήρ πόλις ἐπίφρων τις ἐπί αὐτός ἐκπέμπω οὐ ὀλίγος , ὁ μέν πρῶτος ἐκκλέπτω ἀποδίδωμι γράμμα . καί προσευχή σὰν γε αὐτός , ὅσπερ νομίζω Ῥωμαῖος Βασιλία προσευχή , ὁ ὁ γράμμα χειρίζω · καί ΔΣ · μαλός σοβαρός δέχομαι ὁ γράμμα καί πᾶς ἀπόλυσις φαίνω , ὁ τε ἁλουργίς ὁ ἔρχομαι ἀπαιτέω , βαρύς - Άττα τέρος ἤδη γίγνομαι , καί φοβερός ἐάν ὁ ὁράω . ὁ δέ φημί πρός αὐτός , αὐτός μέν ὁ γράμμα κομίζω , πρό Δύρων δέ εἰμί ὁ οὗτος πιστεύω . καί ὁ μέν ἐκεῖνος καλέω μέγας φρονιδν καί ὁ γνώμη διπρεμένος · ὁ δέ συγχωρέω εἰσέρχομαι Πλῆ - ἀείδω ἄνθος τε εἰμί καί ξιφφοροος πᾶς , καί ἀντί ὁ ἀλουργγίδος ἐπάγω αὐτός « ὁ πορφύρεος θάνατος » , κρεουργηδόν , ὡς τίς ὁ ἐν ὁ εὐωχία ζῷον , κατακόπτω . καί οὗτος σός Σωπάτρῳ δίκη ὁ πᾶς διδάσκω Ἀβλαδίος . 35τουος δή οὗτος χειρόω καί ὁ Πρόνοια οὐ ἄρις ὁ ἀνθρώπινος , ὁ ὁ περιλείπομαι ἰνδοξότατος Αἰδσίος καταλείπω . καταφεύγω δέ ἐπί τις μαντεῖος διά εὐχή ἤ2 πιστεύω μάλιστα ( οὗτος δέ ἐάν διά Ὀνείρατος ) , ὁ μέν θεός ἐρίζω πρός ὁ εὐχή , ὅς χράω ἐν ἑξάμετρος τόνος αὐτός · ὁ δέ ἀνακαλύπτω ἐπί ὁ βλέφαρον καί περίφοβος εἰμί ἔτι , ὁ μέν νόος μιμνήσκω ὁ εἴρω , ὁ δέ ὑπερεύω καί ουρανομήκης ὁ ἔπος περιφεύγω αὐτός καί διωλισαινω . ὁ τε οὖν παῖς καλέω , ὁ δήν καί ὁ πρόσωπον 45αποσφισεω ὁ ὕδωρ βούλομαι , καί ὁ θράππων πρός αὐτός λέγω , « ἄλλος ὁ ἀριστερός γε χείρ ἐξωθεν κατά - « πλεῖος εἰμί γράμμα . » καί ΔΣ ὁράω καί ὁ πρᾶγμα θέω εἰμί συνερφρονεος , καί προσκυνέω ὁ ἑαυτοῦ χείρ καί ὁ γράφω , εἴρω ὁ χρήσιμος ἐπί ὁ 50χειρὸς γράφω . εἰμί δέ οὕτως :