himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0403.2
καὶ λύμα καὶ πᾶν τὸ ὑπὸ χειρᾶ . καὶ τὰ μὲν τῆς φύσεως ἀφθαρτα εἶναι τὸν ἀεὶ χρόνον , τὴν τε θαλάτταν μένειν ὅποι ἐγένετο , καὶ τὴν γῆν ὅποι ὡρίσθη , καὶ τὸν αἰθέρα ὡς ἐφυ , ἀστρα τε καὶ ὄρας ὡς ἐκεῖνον κύκλος , καὶ τὸ ἐπὶ ζωᾶ δ’ αὐτὴς ἤκον φθεῖρεσθαι μὲν αὐτὰ τὰ τικτόμενα , τὸ δ’ ἀεὶ τίκτον παρέχειν τῇ φύσει τὸν τοῦ ἀκηράτου λόγον , τὰ δὲ τοῦ νόμου φθαρτὰ τ’ εἶναι καὶ ἀλωτὰ · τεῖχη τε γὰρ καὶ ἱερὰ τὰ μὲν ἀλλισθᾶσθαι , τὰ δὲ φθείρεσθαι ἐν χρόνῳ , οἰκίας δὲ τὴν εὐ κατεσκευασμένην ὀψὸν εἶναι ὅτι οὐκ αὐ ἐστῆξει , καὶ τὸ ναυπηγηθὲν οὐκ εἶναι βέβαιον ὅτι μὴ ἡ θάλαττα βαθεῖα ἀνθρώποις , τεκτονικὴν τε καὶ χαλκευτικὴν πᾶσαν φθαρτὰ ἐργάζεσθαι τῷ νόμῳ . ( 2 ) καὶ τὸν μὲν νόμον οὐκ ἂν δημιουργήσει ζῴων ἐμψυχον οὐδὲν , οὐδ’ ἀστρον , οὐδ’ αἰθέρα , οὐδ’ ἄλλο τι τῶν ὧδε θεσπισθῶν καὶ μεγάλων , τὴν φύσιν δ’ ὁμοιοῦσθαι πολλάχῳ τοῖς τοῦ νόμου εἴδει · χωρία τε γὰρ ὀχυροὺν τεῖχεν ἀφαλεῖς στροφοὺς τῶν ποιηθέντων , ἄντρα τε κισσοπηγῇ κατανοῦνται ἡδὺς οἴκων , καὶ ποὺ καὶ ἄμυλα διδόναι πέτρα ἐμφαὺς σατυρικὸν τῇ Πανὶ ὁμοῖον , ὅρη τε καὶ σκοπίας ὁμοιοῦν ζωίας , ὅσον τῆς αὐτῆς δὲν Λέμνῳ δράκων καὶ δὲν Κρήτῃ λέων καὶ ἡ βοῦκρᾶνος ἡ πρὸς Χίῳ , ἀχαλματοποιούσης τε κατὰ τὸν νόμον καὶ τὰς νεφλάς ἐς εἴδω ζῴων ἀγούσης . βλέπειν τε γοῦν ἐς αὐτὰς λύκους ο’ ὁμοιοῦνται καὶ παράβολαι καὶ κενταῦροι καὶ ἄρμασι , καὶ οὐδ’ ὁ κύκλος τῆς σελήνης σταμνός , ἀλλὰ κάλεινον τὸ ἐντεύστω πρῶτον ὅσον γὰρ τῆς ἀρρήτου . ( 3 ) ἔμοι δὲ νόμος καὶ φύσις οὐ μόνον οὐκ ἐναντίω φαίνεσθον , ἀλλὰ καὶ ἐγγενεστάτω καὶ ὁμοίω καὶ διήκοντε ἀλλήλοις · νόμος τε γὰρ παριττητέος ἐς φύσιν καὶ φύσις ἐς νόμον , καὶ καλοῦμεν αὐτοῖν τὸ μὲν ἀρχήν , τὸ δ’ ἐπόμενον . κεκληρώσθω δ’ ἀρχὴν μὲν φύσις , νόμος δὲ τὸ ἐπεσθαι · οὔτε γὰρ ἂν νόμος ἐτεῖχοποιήσεν ἡ ὑπὲρ τεῖχους ὕψλισεν , εἰ μὴ φύσις ἐδοκεν ἀνθρώπω χειρας , οὔτ’ ἂν ἡ φύσις τὸ πῶν ἐνεργούντων ἐδείξεν , εἰ μὴ τέγναι ἐνομιώθσαν . ἐδοκὲ δὲ φύσις μὲν νόμῳ θαλάτταν , αἰθέρα , ἀστρα , νόμος δ’ αὐ φύσει γεωργίαν , ναυτιλίαν , ἀστρονομίαν καὶ ὀνόματα κείσθαι ταῖς ὄραις , ἀργυρὸν τε καὶ χρυσὸν καὶ ἀδάμαντα καὶ μάρμαρον καὶ τὰ ὧδε σπανιστὰ φύσις μὲν εὑρε , νόμος δ’ ἀτίμησε . ( 4 ) περισοφίας δ’ ἂν καὶ τὰ ἀνθρώπου ὁμοίως ἔχοντα · φύσις μὲν ἐννοῦν δημιουργεῖ τὸν ἀνθρώπον καὶ λογικὸν καὶ εὐβῦ πάντα , νόμος δὲ παιδεύει καὶ ὀπλίζει καὶ ὑποδεί καὶ ἀμφιέννυσιν , ἐπειδὴ γυμνὸς αὐτὸν παρὰ τῆς φύσεως πέπτεται , προτίθησι δ’ ὁ νόμος καὶ ἀρετὰς ὅλα ἀνθρώποις , ὅλον τιμῶν τὴν φύσιν . καὶ μὴ τὸν νόμον ἀφαιρούμεθα τὸν τοῦ ἀθανάτου λόγου · καὶ γὰρ εἰ καὶ φθαρτὰ ἐργάζεται , ἀλλ’ ἀθανατὰ γ’ αὐτὰ ποιεῖ , ὅμοια δ’ αὐτῷ τείχη . ἡπεῖρου δ’ ἀπορρεχθείσης νήσος καὶ νήσω ἐμβαλούσῃ ἡπειρος καὶ Πηνειὸς Ὀλύμπου διεκπεσὼν οὐ φύσεως ταύτ’ οὐδὲ νόμου ἐργα · ἐστι τι ἀμφὸν μέσον , ὁ καλεῖται ἐμβαδνητός , ὅφ’ οὗ ὁ νόμος ὁμοιοῦται φύσει · καὶ φύσις μεταβάλλει ἐς νόμον .
Lemmas: καί λύμα καί πᾶς ὁ ὑπό χείρ . καί ὁ μέν ὁ φύσις ἄφθαρτος εἰμί ὁ ἀεί χρόνος , ὁ τε θάλασσα μένω ὅποι γίγνομαι , καί ὁ γῆ ὅποι ὁρίζω , καί ὁ αἰθήρ ὡς φύω , ἄστρον τε καί σύργαστρος ὡς ἐκεῖνος κύκλος , καί ὁ ἐπί ζωή δέ αὐτός ἥκω φθείρω μέν αὐτός ὁ τίκτω , ὁ δέ ἀεί τίκτω παρέχω ὁ φύσις ὁ ὁ ἀκήρατος λόγος , ὁ δέ ὁ νόμος φθαρτός τε εἰμί καί αλώσιμος · τεῖχος τε γάρ καί ἱερόv ὁ μέν ἀλλισθᾶσθαι , ὁ δέ φθείρω ἐν χρόνος , οἰκίον δέ ὁ εὕω κατασκευάζω ὄψον εἰμί ὅτι οὐ αὖος ἵστημι , καί ὁ ναυπηγέω οὐ εἰμί βέβαιος ὅτι μή ὁ θάλασσα βαθύς ἄνθρωπος , τεκτονικός τε καί χαλκευτικός πᾶς φθαρτός ἐργάζομαι ὁ νόμος . ( 2 ) καί ὁ μέν νόμος οὐ εἄν δημιουργέω ζῷον ἐμψύχω οὐδείς , οὐδέ ἄστρον , οὐδέ αἰθήρ , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ ὧδε θεσπίζω καί μέγας , ὁ φύσις δέ ὁμοιόω πολλάχῳ ὁ ὁ νόμος εἶδος · χωρίον τε γάρ ὀχυρόω τεῖχος ἀφαιρέω στρόφος ὁ ποιέω , ἄντρον τε κισσοπηγῇ κατανέω ἡδύς οἶκος , καί πού καί ἄμυλος δίδωμι πέτρα ἐμφαίνω σατυρικός ὁ Πᾶν ὅμοιος , ὅρη τε καί σκοπιά ὁμοιόω Ζωΐας , ὅσος ὁ αὐτός δέν Λέμνῳ δράκων καί δέν Κρήτη λέων καί ὁ βοῦκρανος ὁ πρός Χίος , αχαλματοποιεω τε κατά ὁ νόμος καί ὁ νεφλάς εἰς εἴδω ζῷον ἄγω . βλέπω τε γοῦν εἰς αὐτός λύκος οὐ ὁμοιόω καί παραβολή καί Κένταυρος καί ἅρμα , καί οὐδέ ὁ κύκλος ὁ σελήνη στάμνος , ἀλλά καλέω ὁ ἐντύω πρῶτος ὅσος γάρ ὁ ἄρρητος . ( 3 ) ἐγώ δέ νόμος καί φύσις οὖον μόνος οὐ ἐναντίος φαίνω , ἀλλά καί ἐγγίγνομαι καί ὅμοιος καί διήκω ἀλλήλων · νόμος τε γάρ παριτητέος εἰς φύσις καί φύσις εἰς νόμος , καί καλέω αὐτός ὁ μέν ἀρχή , ὁ δέ ἔπω . κληρόω δέ ἀρχή μέν φύσις , νόμος δέ ὁ ἕπω · οὔτε γάρ εἄν νόμος τειχοποιέω ὁ ὑπέρ τεῖχος ὕψλισεν , εἰμί μή φύσις δοκέω ἄνθρωπος χείρ , οὔτε εἄν ὁ φύσις ὁ ποῦ ἐνεργέω δείκνυμι , εἰμί μή τέγναι νομίζω . δοκός δέ φύσις μέν νόμος θάλασσα , αἰθήρ , ἄστρον , νόμος δέ αὖος φύσις γεωργία , ναυτιλία , ἀστρονομία καί ὄνομα κεῖμαι ὁ ὄρνυμι , ἄργυρος τε καί χρυσός καί ἀδάμας καί μάρμαρος καί ὁ ὧδε σπανιστός φύσις μέν εὑρίσκω , νόμος δέ ἀτιμάζω . ( 4 ) περισοφια δέ εἄν καί ὁ ἄνθρωπος ὁμοίως ἔχω · φύσις μέν ἐννέω δημιουργέω ὁ ἄνθρωπος καί λογικός καί εὐβῦ πᾶς , νόμος δέ παιδεύω καί ὁπλίζω καί ὑποδέω καί ἀμφιέννυμι , ἐπεί γυμνός αὐτός παρά ὁ φύσις πέσσω , προτίθημι δέ ὁ νόμος καί ἀρετή ὅλος ἄνθρωπος , ὅλος τιμή ὁ φύσις . καί μή ὁ νόμος ἀφαιρέω ὁ ὁ ἀθάνατος λόγος · καί γάρ εἰμί καί φθαρτός ἐργάζομαι , ἀλλά ἀθάνατος γε αὐτός ποιέω , ὅμοιος δέ αὐτός τεῖχος . ἤπειρος δέ απορρεχθεισος νῆσος καί νῆσος ἐμβάλλω ἤπειρος καί Πηνειός Ὄλυμπος διεκπίτνω οὖον φύσις αὐτός οὐδέ νόμος ἐρξ · εἰμί τίς ἄμφω μέσος , ὁ καλέω ἐμβαδνητός , ὑπό ὅς ὁ νόμος ὁμοιόω φύσις · καί φύσις μεταβάλλω εἰς νόμος .