himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0345.2
ροι περὶ τῶν τοῦ Γηρυόνο βοῶν ἔπον , ὡς ἀφελοῦντο αὐτὰς τὸν Ἡρακλῆ Νηλέας τε καὶ οἱ Νηλῖδες πλὴν Νέστορος , ἐπαίνει δὲ Πρωτεσίλεως ὡς ἀληθῆ καὶ μὴ παραφρουμένα . τὸν γὰρ τοῦ Ἡρακλῆς δικαιοσύνης · μὴ σθὸν τῷ Νέστορὶ δούναί τὴν Μεσσήνην , ἐπειδὴ · μηδεὶν ὧν οἱ ἀδελφοὶ περὶ τὰς βοὸς ἥμαρτον . λέγεται δὲ καὶ ἀλῶναι αὐτοῦ δ Ἡρακλῆς σωφρονεστάτου τ᾿ ὄντος · καὶ καλλίστου , ἀγαπησαί τ᾿ αὐτὸν μᾶλλον ἢ τὸν Ἕλλην τε καὶ τὸν Ἀλδερόν · οἱ μὲν γὰρ παϊδάρια ἦσαν καὶ κομιδῇ νέοι , Νέστορι δ᾿ ἐφίδο · ἤδη ἐντυχεῖν αὐτὸν καὶ ἀρετὴν ἀσκούντι , ὁποῖα ψυχῆς τε καὶ σώματος , ὅθεν ἀγαπησαί τε καὶ ἀγαπηθῆναι . τοῦτο διωμύναι τὸν Ἡρακλέα οὕτω ξύνθησε τοῖς ἀνθρώποις ὅν πρῶτον γε νομίσαι φροῖ τὸν Νέστορα καὶ παραδοῦναι τοῖς ἐν Τροίᾳ . 3 γενέσθαι δ᾿ αὐτῷ καὶ παῖδα Ἀντίλοχον , ὃν μεσόντος ἤδη τοῦ πολέμου ἐλθεῖν . νέον μὲν γὰρ εἶναι τὸν Ἀντίλοχον κούκ ἐν ὥρᾳ τῶν πολεμικῶν , ὁποῖε ξυνελέγοντο εἰς Ἀλίδια , βουλόμενον δ᾿ αὐτῷ στρατεύειν οὐ ξυγχωρῆσαι τὸν πατέρα · τὸν δ᾿ , ἐπειδὴ πέμπτον ἔτος ἤδη προβεβῆχκει τοῦ πολέμου , νεὸς τ᾿ ἐπιτάξαι ἀφιέσθαι καὶ παρελθόντα τε τὴν τοῦ Ἀχιλλέως σκηνήν , ἐπειδὴ τοῦτον ἐπιτηδεύοτον εἶναι τῷ πατρὶ ἤκουεν , ἰκετεύσαι τὸν Ἀχιλλέα παραιτησαθαι αὐτὸν τοῦ πατρός , εἰ πως ἀπειθίσαντα μὴ ἀθόιτο . ὁ δ᾿ ἠθέλησε τῷ τὸν Ἀντίλοχον ὥρα καὶ τῆς προσθμίας ἀγαθῆς αὐτὸν « οὕτω τὸν πατέρα , » εἶπεν « ὡς μειράκιον , τὸν σεαυτοῦ γιγνώσκεις , εἰ μὴ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐπαινεθήσεται μᾶλλον οἶαι ἔργον ζηλοῦντων τε καὶ νεανικῶν εἰργασμένος . » καὶ ὁρθὸς εἶπεν ὁ Ἀχιλλεὺς ταῦτα · ὑπερθεὺς γὰρ τῷ παιδὶ τὸ Νέστορ καὶ ἐπ᾿ αὐτῷ φρονήσας ἄγει αὐτὸν παρὰ τὸν Ἀγαμέμνονα , ὁ δ᾿ αὐτίκτα ξυγκαλεῖ τοὺς Ἀχαιοὺς καὶ λέγεται ἀρίστα ἐαυτοῦ διαλεγθῆναι τοῦ δ Νέστορ . 4 ξυνελθεῖν μὲν γὰρ αὐτὸς χαίροντας ἐπὶ τῷ παιδὶ ὤφειτο Νέστορος ( οὐδὲ γὰρ εἶναι αὐτῷ ἐν Τροίᾳ υἱόν , οὔτε Θρασυμήδην τινά , οὐδ᾿ ἕτερον ) , ἐκτάσαι δὲ τὸν Ἀντίλοχον ἐρυθριῶντά τε καὶ ἐς τὴν γῆν βλέποντα καὶ θαυμαστὰς κτήσασθαι τοῦ κάλλους οὐκ ἐλάττους ἢ Ἀχιλλεὺς ἐκέχρητο . τὸ μὲν γὰρ ἐκεῖνον εἶδος ἐκπληκτικόν τε φαίνεσθαι καὶ θεῖον , τὸ δὲ τοῦ Ἀντιλόχου τερπνόν τε καὶ ἡμερον δοκεῖν πᾶσι , καὶ τοὺς Ἀχαιοὺς δὲ Πρωτεσίλεως οὐδ᾿ ἄλλως ἐκλελησμένους τότε δὴ μάλιστα᾿ ἐς ἔννοιαν ἐαυτοῦ ἀριζέσθαι λέγει , ξυμβαίνοντος ἐαυτῷ τῷ Ἀντιλόχῳ τὴν ἡλικίαν τε καὶ τὸ μέγεθος , πολλοὺς δ᾿ αὐτὸν καὶ δάκρυα ἐπελθεῖν φησιν οἴκτω τῆς ἀμφοῖν ἡλικίας , εὐχρησίας τε χρῆσασθαι τοὺς Ἀχαιοὺς ἐς τὸν Νέστορα ἐφ᾿ οἷς εἶπε · δέκειντο γὰρ ὡς παῖδες πρὸς πατέρα . 5 ἔστι σοι καὶ ἀγαλμπαραγενέτω τὸ Νέστορος . ὁ γὰρ Πρωτεσίλεως αὐτὸν οὐδ᾿ ἐρμηνεύει , ὡς φατὸς μὲν ἀεὶ φράνιοτο κάρ ὀρθῆ μειδιώσας , γενειῶν δ᾿ ἔμειδος τε καὶ ξειμέτρος , τὰ δ᾿ ἀμφὶ παλαιοστραν αὐτῷ πεποιημένα τὰ ὥστα κατηγοροῦν καὶ ὁ αὐχὴν ἰπνοειδῶν ἐπὶ καὶ γὰρ δὴ καὶ ὁθὼν εἶναι τὸν Νέστορα καὶ μὴ ἠττωμένον ὑπὸ τοῦ γήρους , εἶναι δὲ καὶ μελανόφθαλμον καὶ μὴ ἀποκρεμώμενον τὴν ῥίνα . ταυτὶ δ᾿ ἐν γῆρᾳ μόνον ἰσχύουν , ὡς
Lemmas: ῥόος περί ὁ ὁ Γηρυόνης βοῦς ἔπω , ὡς ἀφαιρέω αὐτός ὁ Ἡρακλῆς Νηλεύς τε καί ὁ Νηλίδης πλήν Νέστωρ , ἐπαινέω δέ Πρωτεσίλαος ὡς ἀληθής καί μή παραφρουμην . ὁ γάρ ὁ Ἡρακλῆς δικαιοσύνη · μή σθὸν ὁ Νέστωρ δίδωμι ὁ Μεσσήνη , ἐπεί · μήδω ὅς ὁ ἀδελφός περί ὁ βοῦς ἁμαρτάνω . λέγω δέ καί ἁλίσκομαι αὐτός δ Ἡρακλῆς σώφρων τε εἰμί · καί καλός , ἀγαπάω τε αὐτός μᾶλλον ἢ ὁ Ἕλλην τε καί ὁ Ἀλδερόν · ὁ μέν γάρ παιδάριον εἰμί καί κομιδή νέος , Νέστωρ δέ ἐφοράω · ἤδη ἐντυγχάνω αὐτός καί ἀρετή ἀσκέω , ὁποῖος Ψυχή τε καί σῶμα , ὅθεν ἀγαπάω τε καί ἀγαπάω . οὗτος διωμύναι ὁ Ἡρακλῆς οὗτος συντίθημι ὁ ἄνθρωπος ὅς πρῶτος γε νομίζω φρέω ὁ Νέστωρ καί παραδίδωμι ὁ ἐν Τροία . 3 γίγνομαι δέ αὐτός καί παῖς Ἀντίλοχος , ὅς μέσος ἤδη ὁ πόλεμος ἔρχομαι . νέος μέν γάρ εἰμί ὁ Ἀντίλοχος Κούκ ἐν ὥρα ὁ πολεμικός , ὁποῖος συλλέγω εἰς Ἀλίδιος , βούλομαι δέ αὐτός στρατεύω οὖον συγχωρέω ὁ πατήρ · ὁ δέ , ἐπεί πέμπτος ἔτος ἤδη προβαίνω ὁ πόλεμος , ναῦς τε ἐπιτάσσω ἀφιΐημι καί παρέρχομαι τε ὁ ὁ Ἀχιλλεύς σκηνή , ἐπεί οὗτος ἐπιτηδεύω εἰμί ὁ πατήρ ἀκούω , ἱκετεύω ὁ Ἀχιλλεύς παραιτέομαι αὐτός ὁ πατήρ , εἰμί πως απειθιοδοω μή ἀτέω . ὁ δέ ἐθέλω ὁ ὁ Ἀντίλοχος ὥρα καί ὁ προσθμίας ἀγαθός αὐτός « οὗτος ὁ πατήρ , » εἶπον « ὡς μειράκιον , ὁ σεαυτοῦ γιγνώσκω , εἰμί μή ὑπό αὐτός ἐπαινέω μᾶλλον οἶος ἔργον ζηλόω τε καί νεανικός ἐργάζομαι . » καί ὀρθός εἶπον ὁ Ἀχιλλεύς οὗτος · ὑπερτίθημι γάρ ὁ παῖς ὁ Νέστωρ καί ἐπί αὐτός φρονέω ἄγω αὐτός παρά ὁ Ἀγαμέμνων , ὁ δέ αὐτίκτα συγκαλέω ὁ Ἀχαιός καί λέγω ἀγαθός ἑαυτοῦ διαλέγω ὁ δ Νέστωρ . 4 συνέρχομαι μέν γάρ αὐτός χαίρω ἐπί ὁ παῖς ὁράω Νέστωρ ( οὐδέ γάρ εἰμί αὐτός ἐν Τροία υἱός , οὔτε Θρασυμήδης τις , οὐδέ ἕτερος ) , ἐκτείνω δέ ὁ Ἀντίλοχος ἐρυθριάω τε καί εἰς ὁ γῆ βλέπω καί θαυμαστός κτάομαι ὁ κάλλος οὐ μικρός ἢ Ἀχιλλεύς χράομαι . ὁ μέν γάρ ἐκεῖνος εἶδος ἐκπληκτικός τε φαίνω καί θέω , ὁ δέ ὁ Ἀντίλοχος τερπνός τε καί ἥμερος δοκέω πᾶς , καί ὁ Ἀχαιός δέ Πρωτεσίλαος οὐδέ ἄλλως ἐκλανθάνω τότε δή μάλιστα εἰς ἔννοια ἑαυτοῦ αριζω λέγω , συμβαίνω αὐτός ὁ Ἀντίλοχος ὁ ἡλικία τε καί ὁ μέγεθος , πολύς δέ αὐτός καί δάκρυ ἐπέρχομαι φημί οἶκτος ὁ ἄμφω ἡλικία , εὐχρησίας τε χράω ὁ Ἀχαιός εἰς ὁ Νέστωρ ἐπί ὅς εἶπον · δέχομαι γάρ ὡς παῖς πρός πατήρ . 5 εἰμί σύ καί ἀγαλμπαραγενέτω ὁ Νέστωρ . ὁ γάρ Πρωτεσίλαος αὐτός οὐδέ ἑρμηνεύω , ὡς φατός μέν ἀεί φράνιοτο Κάρ ὀρθός μειδάω , γενειάω δέ μειδάω τε καί ξειμέτρος , ὁ δέ ἀμφί παλαιός αὐτός ποιέω ὁ ὤστης κατηγορέω καί ὁ αὐχήν ιπνοειδος ἐπί καί γάρ δή καί Ὄθων εἰμί ὁ Νέστωρ καί μή ἀτάω ὑπό ὁ γήρους , εἰμί δέ καί μελανόφθαλμος καί μή ἀποκρεμάω ὁ ῥίνη . οὗτος δέ ἐν γῆρας μόνος ισχύω , ὡς