himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0499.2
Νάρκισσος ἐκ λίθου πέπτοιμένος . παῖς ἦν , μέλλον δὲ θεός , ἡλικιώτης ἐρώτων , ἀστραπὴν οἷον ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ σώματος ἀπολάμπων κάλλους . ἦν δὲ τοιοῦδε τὸ σχῆμα . κόμαις ἐπιχρύσοις ἄστραπτε κατὰ μὲν τὸ μέτωπον τῆς τριχὸς ἐλισσομένης εἰς κύκλον , κατὰ δὲ τὸν αὐχένα κεχυμένης εἰς νότα . ἔδευπε δὲ οὐκ ἀκράτως γάυρον , οὐδὲ ἱλαρὸν καθαρώς · ἐπερῦκει γὰρ ἐν τοῖς ὀμμασιν ἐκ τῆς τέχνης καὶ λύπῃ , ἵνα μετὰ τοῦ Ναρκίσσου καὶ τὴν τύχην ἡ εἰκὼν μιμῆται . ( 2 ) ἑσταλτο δὲ ὥσπερ οἱ Ἔρωτες , οἵς καὶ τῆς ὥρας τὴν ἀκμὴν προσεἰκάστο . σχῆμα δὲ ἦν τὸ κοσμοῦν τοιοῦδε · πέπλος λευκανθὴς διόχρους τῷ σώματι τοῦ λίθου περιθεὺς εἰς κύκλον , κατὰ δὲ τὸν δεξιὸν ὦμον περονηθεὶς ὑπὲρ γόνυ καταβαίνων ἐπαύετο , μόνην ἀπὸ τοῦ πορπημάτος ἀλεθερὼν τὴν χεῖρα . οὕτω δὲ ἦν ἀπαλὸς καὶ πρὸς πέπλου γεγονὼς μίμησις , ὡς καὶ τὴν τοῦ σώματος διαλάμψιν χρῶν τῆς ἐν τῇ περιβολῇ λεπτότητος τὴν ἐν τοῖς μελεσιν αὐτῇ ἐξίμια συγγυροῦσιν . ( 3 ) ἑστη δὲ καθάπερ κατοπτεύων τὴν πηγὴν χρωμένος καὶ εἰς αὐτὴν δεχόμενος τοῦ προσώπου τὸ εἴδος . ἢ δὲ τοὺς ἀπ’ αὐτοῦ δεχομένης χαρακτήρας τὴν αὐτὴν εἰδωλοποιίαν ἤνυσεν , ὡς δοκεῖν ἀλλήλαις ἀντιφωτισμοῖσι τὰς φύσεις · ἡ μὲν γὰρ λίθος διὰ πρὸς ἐκεῖνον μετηλλάττετο τὸν ὄντως παῖδα , ἡ δὲ πηγὴ πρὸς τὰ ἐν τῇ λίθῳ μηχανήματα τῆς τέχνης ἀντηγωνίζετο ἐν ἀσωμάτῳ σχήματι τὴν ἐκ σώματος ἀπεργασμένην τοῦ παραδείγματος ὁμοιότητα καὶ τῷ ἐκ τῆς εἰκόνος κατεργωμένῳ σκιάσματι ὅσον τινὰ σάρκα τὴν τοῦ ὕδατος φύσιν περιεθετο . ( 4 ) οὕτω δὲ ἦν ζωτικὸν καὶ ἐμπνοῦν τὸ καθ’ ὁράτων σχῆμα , ὡς αὐτὸν εἶναι δοξάσαι τὸν Νάρκισσον , ὃν ἐπὶ πηγὴν ἐλθόντα τῆς μορφῆς αὐτῇ καθ’ ὁράτων ἀφθείρας παρὰ νύμφαις τελευτήσαι λέγουσιν ἐρασθέντα τοῦ εἰδώλου συμμίξει , καὶ νῦν ἐν λειμῶσι φαντάζεσθαι ἐν ἡνίαις ὥραις ἀνθούτω . εἶδες δ’ ἄν , ὡς εἰς ἄν ὁ λίθος τὴν χρόαν καὶ ὀμμάτων κατασκευὴν ἤρμοζε καὶ ἡβῶν ἱστορίαν ἔσωζε καὶ αἰσθήσεις ἐνεδείκνυτο καὶ πάθῃ ἐμίμησε καὶ πρὸς τριχώματος ἐξουσίαν ἀκολουθεῖ εἰς τὴν τριχὸς καμπτὴν λυόμενος . ( 5 ) τὸ δὲ οὐ λόγῳ ῥητὸν λίθος εἰς ὑγρότητα κεχλασμένος καὶ ἐναντίον σώμα τῇ οὐσίᾳ παρεχόμενος · στερεώτερας γὰρ τετυγχάνος φύσεως τρυφερότητος ἀπέστελλεν αἰσθήσει εἰς ἀραῖον τινα σώματος ὄγκον διαχεόμενος , μετεχειρίζετο δὲ καὶ σύριγγα , ἣς νομίζεις θεοῖς ἐκείνοις ἀπῆρχετο καὶ τὴν ἐρμῖαν κατῆχει τοῖς μέλεσιν , εἴποτε μουσικοῖς ψαλτηρίοις προσομιλῆσαι ποθήσειε . τοῦτον ὁραμὲν ὡς νέοι , τὸν Νάρκισσον καὶ ἐκ γαλοῦ παράγον εἰς Μουσῶν αὐλὴν ἀποτυπωσάμενος . ἔχει δὲ ὁ λόγος , ὡς καὶ ἡ εἰκὼν ἔχεν .
Lemmas: Νάρκισσος ἐκ λίθος πίπτω . παῖς εἰμί , μέλλω δέ θεός , ἡλικιώτης Ἔρως , ἀστραπή οἷος ἀπό αὐτός ὁ σῶμα ἀπολάμπω κάλλος . εἰμί δέ τοιόσδε ὁ σχῆμα . κόμη ἐπίχρυσος ἀστράπτω κατά μέν ὁ μέτωπον ὁ θρίξ λίσσομαι εἰς κύκλος , κατά δέ ὁ αὐχήν χέω εἰς νότα . ἔδευπε δέ οὐ ἄκρατος γαῦρος , οὐδέ ἱλαρός καθαρός · ἐπιρρέω γάρ ἐν ὁ ὄμμα ἐκ ὁ τέχνη καί λύπη , ἵνα μετά ὁ Νάρκισσος καί ὁ Τύχη ὁ εἰκών μιμέομαι . ( 2 ) στέλλω δέ ὥσπερ ὁ Ἔρωτες , οἶς καί ὁ ὥρα ὁ ἀκμή προσκαίω . σχῆμα δέ εἰμί ὁ κοσμέω τοιόσδε · πέπλος λευκανθής διόχρους ὁ σῶμα ὁ λίθος περιτίθημι εἰς κύκλος , κατά δέ ὁ δεξιός ὦμος περονάω ὑπέρ γόνυ καταβαίνω παύω , μόνος ἀπό ὁ πόρπημα ἀλεθερὼν ὁ χείρ . οὗτος δέ εἰμί ἁπαλός καί πρός πέπλος γίγνομαι μίμησις , ὡς καί ὁ ὁ σῶμα διάλαμψις χράω ὁ ἐν ὁ περιβολή λεπτότης ὁ ἐν ὁ μέλος αὐτός εξιεις συγγυρίζω . ( 3 ) ἵστημι δέ καθάπερ κατοπτεύω ὁ πηγή χράω καί εἰς αὐτός δέχομαι ὁ πρόσωπον ὁ εἶδος . ἢ δέ ὁ ἀπό αὐτός δέχομαι χαρακτήρ ὁ αὐτός εἰδωλοποιία ἀνύω , ὡς δοκέω ἀλλήλων ἀντιφωτισμός ὁ φύσις · ὁ μέν γάρ λίθος διά πρός ἐκεῖνος μεταλλάσσω ὁ εἰμί παῖς , ὁ δέ πηγή πρός ὁ ἐν ὁ λίθος μηχάνημα ὁ τέχνη ἀνταγωνίζομαι ἐν ἀσώματος σχῆμα ὁ ἐκ σῶμα ἀπεργάζομαι ὁ παράδειγμα ὁμοιότης καί ὁ ἐκ ὁ εἰκών κατεργωμένῳ σκίασμα ὅσος τις σάρξ ὁ ὁ ὕδωρ φύσις περιτίθημι . ( 4 ) οὗτος δέ εἰμί ζωτικός καί ἐμπνέω ὁ κατά ὁράω σχῆμα , ὡς αὐτός εἰμί δοξάζω ὁ Νάρκισσος , ὅς ἐπί πηγή ἔρχομαι ὁ μορφή αὐτός κατά ὁράω αφθειηρα παρά νύμφη τελευτάω λέγω ἔραμαι ὁ εἴδωλον σύμμιξις , καί νῦν ἐν λειμών φαντάζω ἐν ἡνία ὥρα ἀνθέω . ὁράω δέ ἄν , ὡς εἰς ἄν ὁ λίθος ὁ χροιά καί ὄμμα κατασκευή ἁρμόζω καί ἥβη ἱστορία σώζω καί αἴσθησις ἐνδείκνυμι καί πάσχω μιμέομαι καί πρός τρίχωμα ἐξουσία ἀκολουθέω εἰς ὁ θρίξ καμπτός λύω . ( 5 ) ὁ δέ οὖον λόγος ῥητός λίθος εἰς ὑγρότης κλάω καί ἐναντίος σώμα ὁ οὐσία παρέχω · στερεός γάρ τυγχάνω φύσις τρυφερότης ἀποστέλλω αἴσθησις εἰς ἀραῖος τις σῶμα ὄγκος διαχέω , μεταχειρίζω δέ καί σῦριγξ , ἥς νομίζω θεός ἐκεῖνος ἀπάρχω καί ὁ ἐρμῖαν κατηχέω ὁ μέλος , εἴποτε μουσικός ψαλτήριον προσομιλέω ποθέω . οὗτος ὁράω ὡς νέος , ὁ Νάρκισσος καί ἐκ Γάλου παράγω εἰς Μοῦσα αὐλή ἀποτυπόομαι . ἔχω δέ ὁ λόγος , ὡς καί ὁ εἰκών ἔχω .