himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0093.2
ραιτεῖσθαι τοὺς ἄνδρας ] , ἀλλ' ὅποσα τῷ Ἥλιῳ ὕναποδαινόντες τῆς γῆς δρώσιν , ὡς πρόσφορα τῷ θεῷ πράττontas . ( 2 ) τοῦ τοι πῦρ , ὁ ἀπὸ τῆς ἀκτῖνος ἐπισπώνται , καὶ τοὺς σωματοειδεῖς ὄν , οὐτ' ἐπὶ βωμοῦ καλεῖν αὐτοὺς οὐτ' ἐν ἱπνοῖς φυλάττειν , ἀλλ' ὅσπερ τὰς αὐγὰς , αἳ ἐξ ἡλίου τ' ἀνακλῶνται καὶ ἰδαιος , οὕτω μετεωρόν θ' ὁρᾶσθαι αὐτὸ καὶ σάλειν ἐν τῷ αἰθέρι . τὸν μὲν οὖν δὴ Ἥλιον ὑπὲρ τῶν ὡρῶν , ὅς ἐπιτροπεύει αὐτός , ἢν ἐς καιρὸν τῇ γῇ ὕψαι καὶ ἡ Ἰνδικὴ εὐ πράττῃ , νικῶντες δὲ λιπαροῦσι τὴν ἀκτῖνα μὴ ἀχθεσθαι τῇ νυκτί , μένειν δέ , ὡς ὑπ' αὐτῶν ἤχθη . ( 3 ) τοιούτων μὲν δὴ τοῦ Ἀπολλωνίου τὸ « ἐν τῇ γῇ τ' εἶναι τοὺς Βραχμάνας κούκ ἐν τῇ γῇ » , τὸ δ' « ἀτεῖχίστους τετειχισμένους » δηλοῖ τὸν ἀέρα , ὅφ' ὧ ζῶσιν · ὁπαθροῖοι γὰρ δοκοῦντες αὐλλέσθαι σκιὰν θ' ὁπαραιροῦσιν αὐτῶν , καὶ βοντος οὐ ψεχάσονται καὶ ὑπὸ τοῦ ἡλίου εἰσίν , ἐπειδὰν αὐτοὶ βούλωνται . τὸ δ' « μηδὲν πεπτημένους , ἐπειδὰν τὸ πάντων ἔχειν » οὐδ' ὁ Ἀδμὶς ἐξηγήσατο . πηγαί , ὁπόσαι τοὺς βράχους παρὰ τῆς γῆς ἀναθρώσκουσιν , ἐπεσάπουν τὸ Διόνυσος αὐτοὺς τε καὶ τὴν γῆν εἴσει , φοιτῶσι καὶ τοὺς Ἰνδοὺς τούτους ἐστιωμένους τε καὶ ἐστιῶσιν · εἰκότως οὖν ὁ Ἀπολλώνιος τοὺς μηδὲν μὲν ἐκ παρασκευῆς , αὐτοσχεδὼς δ' ἄ βούλονται ποριζομένους ἔχειν φησιν , ἃ μὴ ἔχουσιν . ( 4 ) κοῖραν δ' ἐπιτηδεύουσιν , ὅσπερ Λακεδαιμονίοι παλὰι καὶ Θούριοι , Ταραντῖνοι τε καὶ Μῆλιοι καὶ ὁπόσους τὰ Λακωνικὰ ἤν ἐν λόγῳ , μέτραν τ' ἀναδούσιν λευκήν , καὶ γυμνὸν αὐτοὺς βάζειν καὶ τὴν ἐσθῆτα ἀσχηματίζοντο παραληψάμεν τὰς ἐξομίσιν . ἢ δ' ὕλη τῆς ἐσθῆτος , ἐρίον αὐτοὺς ἢ γῇ φύει , λευκὸν μὲν ὅσπερ τὸ Παμφυλίαν , μαλακώτερον δὲ τίκτει , ἢ δὲ τιμελλὴ σὰ Ὀαιον ἀπ' αὐτοῦ λείβεται . τοῦθ' ἱερὰν ἐσθῆτα ποιοῦνται , καὶ εἰ τις ἕτερος παρὰ τοὺς Ἰνδοὺς τούτους ἀνασπῶν αὐτό , οὐ μεδιέται ἢ γῇ τοῦ ἐρίου . τὴν δ' ἰσχὺν τοῦ δακτυλίου καὶ τῆς βάδου , ἃ φορεῖν αὐτοὺς ἔμφω , δύνασθαι μὲν πάντα , ὅδω δ' ἀρρήτω τετιμησθαι .
Lemmas: ραιτεω ὁ ἀνήρ ] , ἀλλά ὁπόσος ὁ Ἥλιος ὕναποδαινόντες ὁ γῆ δράω , ὡς πρόσφορον ὁ θεός πράτος . ( 2 ) ὁ ὅς πῦρ , ὁ ἀπό ὁ ἀκτίς ἐπισπάω , καί ὁ σωματοειδής εἰμί , οὐ ἐπί βωμός καλέω αὐτός οὐ ἐν ἰπνός φυλάσσω , ἀλλά ὅσπερ ὁ αὐγή , ὅς ἐκ ἥλιος τε ἀνακλάω καί Ἰδαῖος , οὗτος μετέωρος ὁ ὁράω αὐτός καί σάλω ἐν ὁ αἰθήρ . ὁ μέν οὖν δή Ἥλιος ὑπέρ ὁ ὥρα , ὅς ἐπιτροπεύω αὐτός , εἄν εἰς καιρός ὁ γῆ ὕψαι καί ὁ ἰνδικός εὕω πράσσω , Νίκη δέ λιπαρέω ὁ ἀκτίς μή ἄχθομαι ὁ νύξ , μένω δέ , ὡς ὑπό αὐτός ἄγω . ( 3 ) τοιοῦτος μέν δή ὁ Ἀπολλώνιος ὁ « ἐν ὁ γῆ τε εἰμί ὁ Βραχμάν Κούκ ἐν ὁ γῆ » , ὁ δέ « ἀτείχιστος τειχίζω » δηλόω ὁ ἀήρ , ὑπό ἵημι ζῶ · ὁπαθροῖοι γάρ δοκέω αὐλέω σκιά ὁ οπαραιρους αὐτός , καί ὕω οὖον ψέγω καί ὑπό ὁ ἥλιος εἰμί , ἐπειδάν αὐτός βούλομαι . ὁ δέ « μηδείς πίπτω , ἐπειδάν ὁ πᾶς ἔχω » οὐδέ ὁ Ἀδμὶς ἐξηγέομαι . Πηγαί , ὁπόσος ὁ βράχος παρά ὁ γῆ ἀναθρῴσκω , ἐπεσάπουν ὁ Διόνυσος αὐτός τε καί ὁ γῆ οἶδα , φοιτάω καί ὁ Ἰνδός οὗτος ἐστιωμένους τε καί ἵστημι · εἰκότως οὖν ὁ Ἀπολλώνιος ὁ μηδείς μέν ἐκ παρασκευή , αὐτοσχεδής δέ ὅς βούλομαι πορίζω ἔχω φημί , ὁ μή ἔχω . ( 4 ) κοίρανος δέ ἐπιτηδεύω , ὅσπερ Λακεδαιμονίος πάλαι καί Θούριος , Ταραντῖνος τε καί Μήλιος καί ὁπόσος ὁ λακωνικός ἐάν ἐν λόγος , μετράω τε ἀναδέω λευκός , καί γυμνός αὐτός βάζω καί ὁ ἐσθής ἀσχηματίζω παραλαμβάνω ὁ ἐξωμίς . ἢ δέ ὕλη ὁ ἐσθής , Ερίον αὐτός ἢ γῆ φύω , λευκός μέν ὅσπερ ὁ Παμφυλία , μαλακός δέ τίκτω , ἢ δέ τιμελλω σός Ὀαιον ἀπό αὐτός λείβω . οὗτος ἱερά ἐσθής ποιέω , καί εἰμί τις ἕτερος παρά ὁ Ἰνδός οὗτος ἀνασπάω αὐτός , οὖον μέδομαι ἢ γῆ ὁ ἔριον . ὁ δέ ἰσχύς ὁ δακτύλιος καί ὁ Βάδης , ὁ φορέω αὐτός ἔμφω , δύναμαι μέν πᾶς , ὁδός δέ ἄρρητος τιμάω .