himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0242.2
Ῥουανὴν ποταμὸν ὁμίζεται · διφυὴς δ᾽ ἐτέχθη καὶ ἀνδροθηλὴς , καὶ τοῦτ᾽ ἐδηλοῦτο μὲν καὶ παρὰ τοῦ εἴδους , ἀγενεῶς γὰρ τοῦ προσώπου καὶ γηράσκων εἶχεν , ἐδηλοῦτο δὲ καὶ τῷ φθέγματι , ὀξυγέας γὰρ ἠκούετο καὶ λεπτὸν καὶ ἐπίτονον , ὥσπερ ἡ φύσις τοὺς εὐνοῦχους ἡρμοκεν . θαρρὼς δ᾽ οὕτω τις ἦν τὰ ἐρωτικά , ὡς καὶ μοιχὸν λαβεῖν αἰτίαν ἐξ ἀνδρὸς ὑπάτου . διαφοράς δ᾽ αὐτῷ πρὸς Ἀδριανὸν βασιλέα γενομένης οὐδὲν ἔπαθεν . ὁδεν ὡς παράδοξα ἐπεχρησιμοῖε τῷ ἑαυτοῦ βίῳ τρία ταῦτα , Γαλάτης ὡν ἑλληνίζειν , εὐνοῦχος ὡν μοιχείας κρῖνεσθαι , βασιλεῖ διαφέρεσθαι καὶ ζῆν . ( 2 ) τοῦτ᾽ δ᾽ Ἀδριανοῦ ἐπαίνος εἴη ἂν μᾶλλον , εἰ βασιλεὺς ὢν ἀπὸ τοῦ ἰσοῦ διεφέρετο πρὸς ὃν ἐξῆν ἀποκτεῖναι . βασιλεὺς δὲ κρείττων , « δεῦ χύσεσται ἀνδρὶ χέρηι , » ἤν ὀργῆς κρατῇ , καὶ θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφῶν βασιλῶν , ἤν λογισμῷ κολάξηται . βέλτιον δὲ ταῦτα ταῖς τῶν ποιητῶν δόξαις προεγράφετο τοὺς εὐ τιθεμένους τὰ τῶν βασιλέων ἤδη . ( 3 ) ἀρχιερεὺς δ᾽ ἀναρρηθείς ἐς τὰ οἴκοι πατρία ἐφήκε μὲν κατὰ τοὺς ὑπὲρ τῶν τοιούτων νόμους ὡς ἀρειοῦς τοῦ λειτουργίου , ἐπειδὴ ἐφιλοσόφει , τὸν δ᾽ αὐτοκράτορα δρῶν ἐναντίαν ἑαυτῷ θέσειν διανοοῦμενον ὡς μὴ φιλοσοφοῦντι , ὑπετέμετο αὐτὸν ὧδε · « ἐνυπνίῳι μοι , » ἔφη · « ὦ βασιλεῦ , γένονεν , ὃ καὶ πρὸς σὲ χρή εἰρήσθαι · ἐπιστάς γὰρ μοι Δίων ὁ διδάσκαλος ἐνοῦθετεν ὡς ὑπὲρ τῆς δίκης λέγων , ὅτι μὴ ἐαυτοῦς μόνον , ἀλλὰ καὶ ταῖς πατρίσι γεγόναμεν . ὑποδέχομαι δή , ὦ βασιλεῦ , τὴν λειτουργίαν καὶ τῷ διδασκάλῳ πείθομαι . » ταῦθ᾽ ὁ μὲν αὐτοκράτωρ διατριβὴν ἐπεποίητο , καὶ διήγε τὰς βασιλείους φροντίδας ἀπονεῦσιν ἐς σοφιστάς τε καὶ φιλοσόφους , Ἀθηναῖος δὲ δεινὰ ἐφαίνετο καὶ συνδραμόντες · αὐτοὶ μάλιστα · οἱ ἐν τελεῖ Ἀθηναῖοι χαλκὴν εἰκόνα κατέβαλον τὰνἀνδρὸς ὡς πολεμιωτάτου τῷ αὐτοκράτωρ · ὁ δ᾽ ὡς ἠκουσεν , οὐδὲν σχεδὸν ὡς οὐδ᾽ ἀγριάνας ὑπὲρ ὧν ὑβριστο · « ὤνησ᾽ ἄν , » ἔφη « καὶ Σωκράτης εἰκόνα χαλκὴν ὑπ᾽ Ἀθηναίων ἀφαιρεῖσθαι μᾶλλον ἢ πιῶν κώνειον . » ( 4 ) ἐπιττησάτατος μὲν οὖν Ἡρωδὶ τῷ σοφιστῇ ἐγένετο διδάσκαλὸν θ᾽ ἠγούμενῳ καὶ πατέρα καὶ πρὸς αὐτὸν γράφοντι · « πότε σὲ ἴδω καὶ πότε σοῦ περιλείψω τὸ στόμα ; » ὁδεν καὶ τελευταίων κληρονόμων Ἡρωδὴν ἀπέγραφε τὸν τε βιβλίων , ὅποσα ἐκέκτητο , καὶ τῆς ἐπὶ τῇ Ῥώμῃ οἰκίας καὶ τοῦ Ἀυτολχύθου . ἤν δ᾽ οὕτως Ἰνδὸς μὲν καὶ Ἰακνῶν μέλας , ἄθυρμα δ᾽ Ἡρωδοῦ τε καὶ Φαβωρίνου · ἐμπιπτόντας γὰρ αὐτοὺς διήγεν ἐγκαταμενὺς Ἰνδικὸς Ἀττικὰ καὶ πεπλασμένην τῇ γλώττῃ βαρβαρίζων . ( 5 ) ἡ δὲ γενομένη πρὸς τὸν Πολεμόνα τὸν Φαβωρίνου διαφορά ἥρξατο μὲν ἐν Ἰωνίᾳ προσθεμενὸν αὐτῷ τῶν Ἐφεσίων , ἐπεὶ τὸν Πολέμονα ἡ Σμύρνη ἐθαύμαζεν , ἐπέδωκε δ᾽ ἐν τῇ Ῥώμῃ · ὑπατοὶ γὰρ καὶ παῖδες ὑπάτων οἱ μὲν τὸν ἐπαίνουσιεν , οἱ δὲ τὸν , ἤρξαν αὐτοὺς φιλοτιμίας , ἡ πολλὴν ἐκκαλεῖ θόονον καὶ σοφοὺς ἀνδράσιν . ξυνγνωστοὶ μὲν οὖν τῆς φιλοτιμίᾳς ,
Lemmas: ρουανειμι ποταμός ομιζω · διφυής δέ τίκτω καί ανδροθαλλω , καί οὗτος δηλόω μέν καί παρά ὁ εἶδος , ἀγενής γάρ ὁ πρόσωπον καί γηράσκω ἔχω , δηλόω δέ καί ὁ φθέγμα , οξυγη γάρ ἀκούω καί λεπτόν καί ἐπίτονος , ὥσπερ ὁ φύσις ὁ εὐνοῦχος ἁρμόζω . θαρσέω δέ οὗτος τις εἰμί ὁ ἐρωτικός , ὡς καί μοιχός λαμβάνω αἴτιος ἐκ ἀνήρ ὕπατος . διαφορά δέ αὐτός πρός ἀδριανός βασιλεύς γίγνομαι οὐδείς πάσχω . ὅδε ὡς παράδοξος ἐπεχρησιμοῖε ὁ ἑαυτοῦ βίος τρεῖς οὗτος , Γαλάτης ὡς ἑλληνίζω , εὐνοῦχος ὡς μοιχεία κρίνω , βασιλεύς διαφέρω καί ζῶ . ( 2 ) οὗτος δέ Ἀδριανός ἔπαινος εἰμί εἄν μᾶλλον , εἰμί βασιλεύς εἰμί ἀπό ὁ ἴσος διαφέρω πρός ὅς ἔξεστι ἀποκτείνω . βασιλεύς δέ ἀγαθός , « δήω χύνω ἀνήρ χερείων , » ἐάν ὀργή κρατέω , καί θυμός δέ μέγας εἰμί διοτρεφής Βασίλων , ἐάν λογισμός κολάζω . ἀγαθός δέ οὗτος ὁ ὁ ποιητής δόξα προγράφω ὁ εὕω τίθημι ὁ ὁ βασιλεύς ἤδη . ( 3 ) ἀρχιερεύς δέ ἀναιρέω εἰς ὁ οἴκοι πάτριος ἐφίημι μέν κατά ὁ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος νόμος ὡς ἄρειος ὁ λειτούργιον , ἐπεί φιλοσοφέω , ὁ δέ αὐτοκράτωρ δράω ἐναντίος ἑαυτοῦ θέσις διανοέομαι ὡς μή φιλοσοφέω , ὑποτέμνω αὐτός ὧδε · « ἐνύπνιος ἐγώ , » φημί · « εἰμί βασιλεύς , γίγνομαι , ὅς καί πρός σύ χρή εἴρω · ἐφίστημι γάρ ἐγώ Δίων ὁ διδάσκαλος νοθετέω ὡς ὑπέρ ὁ δίκη λέγω , ὅτι μή ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί ὁ πατρίς γίγνομαι . ὑποδέχομαι δή , εἰμί βασιλεύς , ὁ λειτουργία καί ὁ διδάσκαλος πείθω . » αὐτός ὁ μέν αὐτοκράτωρ διατριβή ποιέω , καί διάγω ὁ βασίλειος φροντίς ἀπόνευσις εἰς σοφιστής τε καί φιλόσοφος , Ἀθηναῖος δέ δεινός φαίνω καί συντρέχω · αὐτός μάλιστα · ὁ ἐν τελέω Ἀθηναῖος χάλκεος εἰκών καταβάλλω τὰνἀνδρὸς ὡς πολέμιος ὁ αὐτοκράτωρ · ὁ δέ ὡς ἀκούω , οὐδείς σχεδόν ὡς οὐδέ ἀγριαίνω ὑπέρ ὅς ὑβρίζω · « ὀνίνημι ἄν , » φημί « καί Σωκράτης εἰκών χάλκεος ὑπό Ἀθηναῖος ἀφαιρέω μᾶλλον ἢ πίνω κώνειον . » ( 4 ) ἐπιττησάτατος μέν οὖν Ἡρώδης ὁ σοφιστής γίγνομαι διδάσκαλος ὁ ἡγέομαι καί πατήρ καί πρός αὐτός γράφω · « πότε σύ ὁράω καί πότε σύ περιλείπω ὁ στόμα ; » ὅδε καί τελευταῖος κληρονόμος Ἡρῴδης ἀπογράφω ὁ τε βιβλίον , ὁπόσος κτάομαι , καί ὁ ἐπί ὁ Ῥώμη οἰκίον καί ὁ Ἀυτολχύθου . ἐάν δέ οὕτως Ἰνδός μέν καί Ἰακνῶν μέλας , ἄθυρμα δέ Ἡρῴδης τε καί Φαβωρῖνος · ἐμπίπτω γάρ αὐτός διάγω ἐγκαταμενὺς ἰνδικός ἀττικός καί πλάσσω ὁ γλῶσσα βαρβαρίζω . ( 5 ) ὁ δέ γίγνομαι πρός ὁ Πολεμόνα ὁ Φαβωρῖνος διαφορά ἄρχω μέν ἐν Ἰωνία προστίθημι αὐτός ὁ Ἐφέσιος , ἐπεί ὁ Πολέμων ὁ Σμύρνη θαυμάζω , ἐπιδίδωμι δέ ἐν ὁ Ῥώμη · ὕπατος γάρ καί παῖς ὕπατος ὁ μέν ὁ ἐπαινέω , ὁ δέ ὁ , ἄρχω αὐτός φιλοτιμία , ὁ πολύς ἐκκαλέω θόων καί σοφός ἀνήρ . ξυνγνωστοὶ μέν οὖν ὁ φιλοτιμία ,