himerius.declamationes-et-orationes himerius_dubner_didot_0605.1
Λιβάνιον δὲ Ἀντιόχεια μὲν ἤνεγκεν ἡ τῆς Κοίλης καλουμένης Συρίας πρώτη πόλεων , Σελεύκου τοῦ Νικάτορος ἐπιλαβέντος ἔργον . Ἦν δὲ τῶν εὐ γεγονότων καὶ εἰς τοὺς ἄρχους ἐτελεί . Νέος δὲ ὢν ἐπὶ καὶ χῶρος ἑαυτοῦ , πατάρων ἀπολλυπτότων , ἀφιχόμενος Ἀθήναζε , οὔτε ὡς ἐκ Συρίας Ἐπιφανίῳ προσῆλθε μεγίστῃ ἔχοντι δόξαν , οὔτε παρὰ Προαιρέσιον ἐροήτησεν , ὡς ἐν τῇ πλήθει τῶν διμιλητῶν καὶ τῷ μεγέθει τῆς δόξης τῶν διδασκάλων καλυφθησόμενος . Ἐνεδρεύει δὲ ὑπὸ τῶν Διοφαντιῶν , Διοφάντῳ προσείναιμεν ἑαυτὸν καὶ ὡς οἱ πάντες τὸν ἄνδρα καταμαθηθῆκότες ἐπασχον , ταῖς μὲν διμιλαῖς καὶ συνουσίαις , τὸ γεγονὸς συμπαθῶν , ἐλάχιστα παρεγίνετο , καὶ τῷ διδασκάλῳ τις ἀχρήστος οὐκ ἦν αὐτὸς δὲ ἑαυτὸν ἐπὶ ταῖς μελέταις συνέγει , καὶ πρὸς τὸν ἄρχαιον ἐδειδιότε τῶν , τὴν ψυχὴν διαπλάττων καὶ τὸν λόγον . Ὦστερ οὖν οἱ πολλάκις πειμπόντες , ἔστιν ὅτε καὶ τυγχάνοντες τοῦ σκοποῦ , καὶ τὸ συνεχὲς τῆς μελέτης αὐτοῖς διὰ τῆς γυμνασίας τῶν ὁργάνων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εὐστοχίας οὐκ ἐπιστήμην ἐδωσαν , ἀλλὰ τὴν τέχνην · οὕτω καὶ Λιβάνιος , ἐκ τοῦ ζήλου καὶ τῆς παραδεύσεως τῆς κατὰ μίμησιν , προσαρτῶν ἑαυτὸν καὶ παραξίων ἡμερότιν ἀρίστοις τοῖς ἄρχοῖς , καὶ ὡς ἔχρην ἐπόμεινος , ἐς ἄγνος τε ὁρισμὸν ἐνέβαλεν καὶ ἀπέλαυσεν τῶς ἰδού τὰ εἰκότα . Ὡρατήσας δὲ ἐπὶ τοῦ λέγειν καὶ πείσαις ἑαυτὸν ὡς ἐναλλίλος εἴη τοῖς ἐπὶ τούτῳ μεγαλοφρονουσίνοι , οὐχ ἔλειτο περι μικρὰν πόλιν κρύπτεσθαι , καὶ συγκαταπίπτειν τῷ τῆς πόλεως ἀξιώματι , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν Κωνσταντίνου πόλιν διαβαλὼν ἄρτι παριούσαν εἰς μέγεθος καὶ ἀχμάζουσαν , καὶ δεομένην ἔργων τε ὁμοῦ καὶ λόγων οἱ κατακοσμησῶσουσι , ταχὺ μάλ’α καὶ κατ’ αὐτὴν ἐξέλαμψεν , εἰς συνοὐσίαν τε ἀρίστος καὶ χαρίεστατος φαίνει , καὶ εἰς ἐπίδειξιν λόγων ἐπαρρόδτος . Διαβολὴς δὲ τινος αὐτῷ γενομένης περὶ τὰ μειράκια , ἣν δεμῖτον οὐκ ἦν ἐμοὶ γράφειν , ἐς μνήμην ἀξιολόγων ἀνέντι τὴν γραφήν , ἐκπεσὼν τῆς Κωνσταντίνου πόλεως , κατέσχε τὴν Νικομηδίαν . Κἀκεῖθεν , τῆς φήμης ἐπιστομένης καὶ παραθεούσης αὐτῷ , διὰ ταχέων ἀποκρουθείς , μετὰ χρόνον τινὰ ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα καὶ πόλιν ἐπανέρχεται , χάκει τὸ πάντα ἴδιον χρόνον , μακρὸν καὶ παρατεινόμενον γενόμενον . Μνήμην μὲν οὖν αὐτῷ τὴν πρέπουσαν κἂν τοῖς βιβλίοις τοῖς κατὰ τὸν Ἰουλιανὸν ἡ γραφὴ πεποίηται , τὰ δὲ καθ’ ἕκαστον νῦν ἐπελελεύσται . Οὐδὲς τῶν συλλεχθέντων Λιβάνιῳ καὶ συνοὐσίας ἀξιωθέντων ἀπήλθεν ἀθῆκτος · ἀλλὰ τὸ τε ἦθος εἴδως οἷός τις ἦν ἄγνωστο , καὶ συνέειγεν αὐτῷ τὰ τε τῆς ψυχῆς ἐπὶ τε τὸ χείρον καὶ τὸ κρείττον μέποντα , καὶ τοσοῦτον ἦν ἐκ τῆς πλάσιν καὶ τὴν πρὸς ἀπέλασιν ἐξομοίουν , ὥστε δ μὲν πολύτιμος λίθος ἠλέγγετο , τῶν δὲ συγγνωμῶν γοῦν ἕκαστος ἄλλον ἑαυτὸν ὁρᾶν ἐπελάμβανεν . Ἐπασχον τὸν αὐτὸν οἱ πειπειραμένοι , πίνακά τινα καὶ ἐκμαγμένην εἶναι παντοδαπῶν ἠθῶν καὶ ποι -
Lemmas: Λιβάνιος δέ Ἀντιόχεια μέν φέρω ὁ ὁ Κοίλη καλέω Συρία πρῶτος πόλις , Σέλευκος ὁ Νικάτωρ ἐπιλαμβάνω ἔργον . ἦς δέ ὁ εὕω γίγνομαι καί εἰς ὁ ἀρχός τελέω . Νέος δέ εἰμί ἐπί καί χῶρος ἑαυτοῦ , Πάταρα απολλυπτοος , ἀφικνέομαι Ἀθήναζε , οὔτε ὡς ἐκ Συρία Ἐπιφάνιος προσέρχομαι μέγας ἔχω δόξα , οὔτε παρά Προαιρέσιος ἐρωτάω , ὡς ἐν ὁ πλῆθος ὁ διμιλητο καί ὁ μέγεθος ὁ δόξα ὁ διδάσκαλος καλύπτω . ἐνεδρεύω δέ ὑπό ὁ Διοφαντιῶν , Διόφαντος προσφέρω ἑαυτοῦ καί ὡς ὁ πᾶς ὁ ἀνήρ καταμανθάνω πάσχω , ὁ μέν διμιλαῖς καί συνουσία , ὁ γίγνομαι συμπαθής , μικρός παραγίγνομαι , καί ὁ διδάσκαλος τις ἄχρηστος οὐ εἰμί αὐτός δέ ἑαυτοῦ ἐπί ὁ μελέτη συνάγω , καί πρός ὁ ἀρχαῖος δείδω ὁ , ὁ ψυχή διαπλήσσω καί ὁ λόγος . Ὅστερ οὖν ὁ πολλάκις πειμπόντες , εἰμί ὅτε καί τυγχάνω ὁ σκοπός , καί ὁ συνεχής ὁ μελέτη αὐτός διά ὁ γυμνασία ὁ ὄργανον ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος Εὐστοχίας οὐ ἐπιστήμη δίνω , ἀλλά ὁ τέχνη · οὗτος καί Λιβάνιος , ἐκ ὁ ζηλόω καί ὁ παραδεύσεως ὁ κατά μίμησις , προσαρτάω ἑαυτοῦ καί παράξιος ἡμερότης ἀγαθός ὁ ἄρχω , καί ὡς χρή ἐπόμεινος , εἰς ἄγνος τε ὁρισμός ἐμβάλλω καί ἀπολαύω Τῶς ἰδού ὁ εἰκός . Ὡρατήσας δέ ἐπί ὁ λέγω καί πείθω ἑαυτοῦ ὡς ἐναλλίλος εἰμί ὁ ἐπί οὗτος μεγαλοφρονέω , οὐ ἔρχομαι περί μικρός πόλις κρύπτω , καί συγκαταπίπτω ὁ ὁ πόλις ἀξίωμα , ἀλλά ἐπί ὁ Κωνσταντῖνος πόλις διαβάλλω ἄρτι πάρειμι εἰς μέγεθος καί αχμαζουω , καί δήω ἔργον τε ὁμοῦ καί λόγος ὁ κατακοσμέω , ταχύς μάλα καί κατά αὐτός ἐκλάμπω , εἰς συνουσία τε Αρίστος καί χαρίεις φαίνω , καί εἰς ἐπίδειξις λόγος ἐπαρρόδτος . διαβολή δέ τις αὐτός γίγνομαι περί ὁ μειράκιον , ὅς δέμω οὐ εἰμί ἐγώ γράφω , εἰς μνήμη ἀξιόλογος ἀνίημι ὁ γραφεύς , ἐκπίτνω ὁ Κωνσταντῖνος πόλις , κατέχω ὁ νικομηδια . ἐκεῖθεν , ὁ φήμη ἐφίστημι καί παραθέω αὐτός , διά ταχύς ἀποκρούω , μετά χρόνος τις ἐπί ὁ ἑαυτοῦ πατρίς καί πόλις ἐπανέρχομαι , χάσκω ὁ πᾶς ἴδιος χρόνος , μακρός καί παρατείνω γίγνομαι . μνήμη μέν οὖν αὐτός ὁ πρέπω κἀν ὁ βιβλίον ὁ κατά ὁ Ἰουλιανός ὁ γραφή ποιέω , ὁ δέ κατά ἕκαστος νῦν ἐπελεύθω . Οὐδή ὁ συλλέγω Λιβανιώ καί συνουσία ἀξιόω ἀπέρχομαι ἀθῆκτος · ἀλλά ὁ τε ἦθος οἶδα οἷος τις εἰμί άγνωστος , καί συμφέρω αὐτός ὁ τε ὁ Ψυχή ἐπί τε ὁ χείρων καί ὁ ἀγαθός μεποειντα , καί τοσοῦτος εἰμί ἐκ ὁ πλάσις καί ὁ πρός ἀπέλασις ἐξομοιόω , ὥστε δ μέν πολύτιμος λίθος ἐλέγχω , ὁ δέ συγγνώμη γοῦν ἕκαστος ἄλλος ἑαυτοῦ ὁράω ἐπιλαμβάνω . πάσχω ὁ αὐτός ὁ πειπειραμένοι , πίναξ τις καί ἐκμάσσω εἰμί παντοδαπής ἠθέω καί ποῖ -