hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0308.2
Καὶ ὅτι μὲν τὸ β’ τὸ ἀπὸ τοῦ μέσου τῶν α’ ἀρχόμενον διὰ τῶν δύο α’α’ ἐκινήθη , ἢ διὰ τῶν ἡμίσεων , ὅποσα ἂν·ἡ ἀρτία , ἐν ᾧσω τὸ γ’ διὰ τῶν διπλασίων β’ δέεισι , δῆλον · τὸ γὰρ πρῶτον β’ ἀπὸ τοῦ μέσου τῶν α’ τὴν ἀρχὴν ἐποιήσατο . Καὶ ἐν ᾧσω τὸ β’ παρὰ τὰ δύο α’α’ τὰ ἔσχατα τὰ ἐστώτα κινεῖται , τὸ γ’ τὸ πρῶτον ἀντικινούμενον τοῖς β’ διὰ τῶν τεσσάρων β’β’β’β’ δέεισι · αἱ γὰρ δύο κινήσεις τῶν ἀντικινουμένων διπλασίων ἀνύσουσι διάστημα τῆς μιᾶς , ἣν κινεῖται τὸ β’ παρὰ τὰ ἰστάμενα α’ . Καὶ τοῦτο μὲν δῆλον · πῶς δὲ παρὰ πάντα τὰ α’ τὸ γ’ διελιλυθὲν ; οὔτε γὰρ παρὰ ταῦτα ἐκινεῖτο , ἀλλὰ παρὰ τὰ β’ , οὔτε ἀπ’ ἀρχῆς τῶν α’ ἐκινεῖτο , ἀλλ’ ἀπ’ ἀρχῆς τῶν β’ , ἧς τις ἦν κατὰ τὸ μέσον τῶν α’ . Πῶς οὖν τὸ γ’ παρὰ πάντα τὰ α’ κεκινήται ; ἢ ὅτι καὶ τὰ β’ ἴσα ἦν τοῖς α’ . Τὸ οὖν γ’ ἐν ᾧσω χρόνῳ παρὰ τὰ β’ κεκίνηται , εἴη ἂν καὶ παρὰ τὰ α’ τὰ ἴσα τοῖς β’ κεκινημένον . Καὶ ὁ παραλογισμὸς ἐνταῦθά ἐστιν , ὅτι ἔλαθεν ἀπλῶς ἐν ἴσω χρόνῳ κινούμενον τὸ παρὰ ἴσα κινούμενον , μὴ προσλογιζόμενος ὅτι τῶν ἴσων τὰ μὲν ἀντικινούμενα ἦν τὰ δὲ ἐστώτα ... δύναται δέ , φησίν ὁ Ἀλέξανδρος , τῷ α’ συμβαίνει δὲ τὸ γ’ παρὰ πάντα τὰ α’ διελιλυθὲναι » ( p . 240 a , 10 . ) ἔξης εἶναι τὸ « ἴσον χρόνον παρ’ ἕκαστον γινόμενον τῶν β’ ὅσον περ τῶν α’ , » εἶτα ἐφεξης « τὸ δὲ β’ παρὰ τὰ ἡμίση » ἕως τοῦ « ἄμα γὰρ ἔσται τὸ πρῶτον γ’ καὶ τὸ πρῶτον β’ ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἐσχάτοις , » ἐφεξης δὲ τούτοις τὸ « διὰ τὸ ἀμφοτέρα ἴσον χρόνον κατὰ τὸ α’ γίνεσθαι . » Ὁ μὲν οὖν λόγος τοιούτος ἐστιν , εὐηθέστατος ὧν , ὡς φησιν ὁ Εὐδήμος , διὰ τὸ προφανῇ τὸν παραλογισμὸν ἔχειν , εἴπερ ἀξιοῖ τὰ ἴσα καὶ ἰσοταχῇ , ἐὰν τὸ μὲν παρὰ κινούμενον κινῆται τὸ δὲ παρὰ τὸ ἡρεμοῦν , τὸ ἴσον διάστημα ἐν τῷ ἴσω χρόνῳ κινεῖσθαι . Ὅπερ ἐστὶν ἐναργῶς ἀτοπον · τὰ γὰρ ἀντικινούμενα ἀλλήλοις ἰσοταχῇ διπλασίαν ἀρίσταται διάστασιν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἐν ᾧ τὸ παρ’ ἡρεμοῦν κινούμενον τὸ ἡμίσιον διίσταται , χἂν ἰσοταχῆς ἐκεῖνος ἦ .
Lemmas: καί ὅτι μέν ὁ βε ὁ ἀπό ὁ μέσος ὁ ὅς ἄρχω διά ὁ δύο ἐάω κινέω , ἢ διά ὁ ἥμισυς , ὁπόσος ὅς ἄρτιος , ἐν ὠθέω ὁ γε διά ὁ διπλάσιος βε δέος , δῆλος · ὁ γάρ πρῶτος βε ἀπό ὁ μέσος ὁ ὅς ὁ ἀρχή ποιέω . καί ἐν ὠθέω ὁ βε παρά ὁ δύο ἐάω ὁ ἔσχατος ὁ ἵστημι κινέω , ὁ γε ὁ πρῶτος ἀντικινέω ὁ βε διά ὁ τέσσαρες βαίνω δέος · ὁ γάρ δύο κινέω ὁ ἀντικινέω διπλάσιος ἀνύω διάστημα ὁ εἷς , ὅς κινέω ὁ βε παρά ὁ ἵστημι ὅς . καί οὗτος μέν δῆλος · πῶς δέ παρά πᾶς ὁ ὅς ὁ γε διέρχομαι ; οὔτε γάρ παρά οὗτος κινέω , ἀλλά παρά ὁ βε , οὔτε ἀπό ἀρχή ὁ ὅς κινέω , ἀλλά ἀπό ἀρχή ὁ βε , ὅς τις εἰμί κατά ὁ μέσος ὁ ὅς . Πῶς οὖν ὁ γε παρά πᾶς ὁ ὅς κινέω ; ἢ ὅτι καί ὁ βε ἴσος εἰμί ὁ ὅς . ὁ οὖν γε ἐν ὠθέω χρόνος παρά ὁ βε κινέω , εἰμί εἄν καί παρά ὁ ὅς ὁ ἴσος ὁ βε κινέω . καί ὁ παραλογισμός ἐνταῦθα εἰμί , ὅτι λανθάνω ἀπλόος ἐν ἴσος χρόνος κινέω ὁ παρά ἴσος κινέω , μή προσλογίζω ὅτι ὁ ἴσος ὁ μέν ἀντικινέω εἰμί ὁ δέ ἵστημι ... δύναμαι δέ , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ ὅς συμβαίνω δέ ὁ γε παρά πᾶς ὁ ὅς διέρχομαι » ( p . 240 a , 10 . ) ἔξειμι εἰμί ὁ « ἴσος χρόνος παρά ἕκαστος γίγνομαι ὁ βε ὅσος περ ὁ ὅς , » εἶτα ἐφεξής « ὁ δέ βε παρά ὁ ἥμισυς » ἠώς ὁ « ἄμη γάρ εἰμί ὁ πρῶτος γε καί ὁ πρῶτος βε ἐπί ὁ ἐναντίος ἔσχατος , » ἐφεξής δέ οὗτος ὁ « διά ὁ ἀμφότερος ἴσος χρόνος κατά ὁ ὅς γίγνομαι . » ὁ μέν οὖν λόγος τοιούτος εἰμί , εὐήθης ὅς , ὡς φημί ὁ Εὔδημος , διά ὁ προφανάω ὁ παραλογισμός ἔχω , εἴπερ ἀξιόω ὁ ἴσος καί ισοταχής , ἐάν ὁ μέν παρά κινέω κινέω ὁ δέ παρά ὁ ἠρεμέω , ὁ ἴσος διάστημα ἐν ὁ ἴσος χρόνος κινέω . ὅπερ εἰμί ἐναργής ἄτοπος · ὁ γάρ ἀντικινέω ἀλλήλων ισοταχής διπλάσιος ἀριστάω διάστασις ἐν ὁ αὐτός χρόνος ἐν ὅς ὁ παρά ἠρεμέω κινέω ὁ ἡμίσιος διίστημι , εἷς ισοταχής ἐκεῖνος εἰμί .