hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0327.3
Merae hic salebræ sunt atque ut Spaldingius ait βόρβορος παχύς , sed exemplaris Lipsiensis auxilio ex his locorum angustiiis aliquæ ex parte emergere licebit . Post ἀγέννητον ὂν iterum in illo codice reperitur lacuna , quam sex octo litteræ explere poterant , ac deinde ποιεῖ καὶ ὡς αὐτὸς ; post μέρη deest ei , tum habet τὰ δὲ ὁμοία πάντα . Mox τὸ πᾶν εἶναι , οὐχὶ ὡς ἄλλ .... τινί , unde intelligitur spatium lacunæ majus esse , quam quod solo φ explentur . Quare Beckius conjecit οὐχὶ ὡς ἄλλοι , ἑτέρῳ τινί . Sequitur lectio memorabilis ab Oleario neglecta . Nam pro τοῦτο δὲ περανθῆναι ὀφεί , ἐλέγχει εἰ τι reperitur ὅπερ Ἀναξαγόρας ἐλέγχει ὅτι ὁμοιον τὸ ἄπειρον . Athenagoræ nomen in margine quodque Codicis , sed recentiore manu positum quam alienum ab hoc loco sit , in Anaxagoræ nomen mutandum esse Beckius adnotavit . Ante ἄλλ’ ἴσως in cod . plene interpunctum est ; tum πρὸς τὸ αὐτὸ legitur . Denique aliter atque in veteribus editionibus , ubi est τὴν γῆν , in codice illo scriptum est ἡ γῆ ἡ τι τοιούτον ἄλλο . Multa quidem Spaldingius non male constituit sic scribendo : Ἔχον δὲ μέσον καὶ ἔσχατα , πέρας ἔχει ἀγέννητον ὂν , ἐπεὶ εἰ καὶ ὡς αὐτὸς λέγει , ἐν ἔστι , καὶ τοῦτο ( vel οὕτω ) σῶματα ἔχει ἄλλα ἑαυτοῦ μέρη , εἰ τὸδε ὁμοιον πάντη · καὶ γὰρ ὁμοιον οὕτω λέγει τὸ πᾶν εἶναι , οὐχὶ ὡς ἄλλῳ τινί οὐ περανθῆναι ἂν ὀφεί , ἐλέγχει εἰ τινὶ ὁμοιον τὸ ἄπειρον · τὸ γὰρ ὁμοιον ἑτέρῳ ὁμοιον , ὥστε δύο ἢ πλεῖω ὄντα οὐχ ἂν ἐν οὐδ’ ἄπειρον εἶναι . Ἀλλ’ ἴσως τὸ ὁμοιον πρὸς τὸ αὐτὸ λέγει καὶ φησιν αὐτὸ αὐτῷ ὁμοιον εἶναι τὸ πᾶν , ὅτι ὁμοιομερὲς , ὕδωρ ἂν ἅπαν ἡ γῆν ἡ εἰ τι τοιούτον ἄλλο . Sed quum Olearii indiligentia deceptus veras libri Lipsiensis lectiones non nosset , non est mirandum , virum præstantissimum tamen non ubique verum invenisse . Contra Bergkii auctor est , ut in hunc modum tota ῥῆσις refingatur : Ἔχον δὲ μέσον καὶ ἔσχατα , πέρας ἔχει , ἀγέννητον ὂν . Ἔτι , εἰ ὡς καὶ αὐτὸς λέγει , ἐν ἔστι καὶ τοῦτο σῶμα , ἔχει ἄλλα ἑαυτοῦ μέρη , τὰ δὲ ( vel ταῦτα δὲ ) ὁμοία πάντα · καὶ γὰρ ὁμοιον οὕτως λέγει τὸ πᾶν εἶναι , οὐχὶ ὡς ἄλλοι ἑτέρῳ τινί , ᾧ περανθῆναι ἂν , ὅπερ Ἀναξαγόρας ἐλέγχει , ὅτι ἀνὸμοιον τὸ ἄπειρον · τὸ γὰρ ὁμοιον ἑτέρῳ ὁμοιον , ὥστε δύο ἢ πλεῖω ὄντα οὐχ ἂν ἐν οὐδ’ ἄπειρον εἶναι . Ἀλλ’ ἴσως τὸ ὁμοιον πρὸς αὐτὸ λέγει , καὶ φησιν αὐτὸ ὁμοιον εἶναι πᾶν , οἷον ὁμοιομερὲς ὕδωρ ἂν ἅπαν ἡ γῆν ἡ εἰ τι τοιούτον ἄλλο . Adjecit ᾧ περανθῆναι ἂν , quamquam non ignoravit , hæc etiam abesse posse , sed necessario seribendum ratus est ὅτι ἀνὸμοιον τὸ ἄπειρον propter Anaxagoræ disputationem apud Simplicium in Phys . p . 33 b ( fragm . VI p . 97 ed . Schaub . ; IV p . 22 ed . Schorn . ) σπερμάτων ἀπειρῶν πληθὸς οὐδὲν ἑοικότων ἀλλήλοις · οὐδὲ γὰρ τῶν ἀλλίων οὐδὲν ἔοικε τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον . Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων ἐν τῷ σύμπαντι γῆν δοκεῖν ἐν εἶναι πάντα χρήματα et extremæ verba fragmenti VIII ap . Schaub . p . 101 ( VI ap . Schorn . p . 25 ) νῶς ἐξ πᾶς ὁμοίως ἔστι καὶ ὁ μέσων καὶ ὁ ἐλάσσων · ἕτερον δὲ οὐδὲν ἔστι ὁμοιον ἑτέρῳ ἑτέρῳ ἄπειρον ὄντων , ἀλλ’ ὅτεον ( ita enim lege , non ὅτεον ) πλεῖστα ἐνί , ταῦτα ἐνδηλότατα ἐν ἑκάστῳ ἐστι καὶ ἡν . Adde quod Aristotelis locum vel
Lemmas: Merae hic salebræ sunt atque ut Spaldingius ait βόρβορος παχύς , sed exemplaris Lipsiensis auxilio ex his locorum angustiiis aliquæ ex parte emergere licebit . Post ἀγέννητος εἰμί iterum in illo codice reperitur lacuna , quam sex octo litteræ explere poterant , ac deinde ποιέω καί ὡς αὐτός ; post μέρος deest ei , tum habet ὁ δέ ὅμοιος πᾶς . Mox ὁ πᾶς εἰμί , οὐ ὡς ἄλλος .... τις , unde intelligitur spatium lacunæ majus esse , quam quod solo φ explentur . Quare Beckius conjecit οὐ ὡς ἄλλος , ἕτερος τις . Sequitur lectio memorabilis ab Oleario neglecta . Nam pro οὗτος δέ περαίνω ὄφις , ἔλεγχος εἰμί τίς reperitur ὅσπερ Ἀναξαγόρας ἔλεγχος ὅτι ὅμοιος ὁ ἤπειρος . Athenagoræ nomen in margine quodque Codicis , sed recentiore manu positum quam alienum ab hoc loco sit , in Anaxagoræ nomen mutandum esse Beckius adnotavit . Ante ἄλλος ἴσως in cod . plene interpunctum est ; tum πρός ὁ αὐτός legitur . Denique aliter atque in veteribus editionibus , ubi est ὁ γῆ , in codice illo scriptum est ὁ γῆ ὁ τίς τοιοῦτος ἄλλος . Multa quidem Spaldingius non male constituit sic scribendo : ἔχον δέ μέσος καί ἔσχατος , πέρας ἔχω ἀγέννητος εἰμί , ἐπεί εἰμί καί ὡς αὐτός λέγω , ἐν εἰμί , καί οὗτος ( vel οὗτος ) σῶμα ἔχω ἄλλος ἑαυτοῦ μέρος , εἰμί ὅδε ὅμοιος πάντῃ · καί γάρ ὅμοιος οὗτος λέγω ὁ πᾶς εἰμί , οὐ ὡς ἄλλος τις οὖον περαίνω εἄν ὄφις , ἔλεγχος εἰμί τις ὅμοιος ὁ ἤπειρος · ὁ γάρ ὅμοιος ἕτερος ὅμοιος , ὥστε δύο ἢ πλείων εἰμί οὐ εἄν ἐν οὐδέ ἤπειρος εἰμί . ἀλλά ἴσως ὁ ὅμοιος πρός ὁ αὐτός λέγω καί φημί αὐτός αὐτός ὅμοιος εἰμί ὁ πᾶς , ὅτι ὁμοιομερής , ὕδωρ εἄν ἅπας ὁ γῆ ὁ εἰμί τίς τοιοῦτος ἄλλος . Sed quum Olearii indiligentia deceptus veras libri Lipsiensis lectiones non nosset , non est mirandum , virum præstantissimum tamen non ubique verum invenisse . Contra Bergkii auctor est , ut in hunc modum tota ῥῆσις refingatur : ἔχον δέ μέσος καί ἔσχατος , πέρας ἔχω , ἀγέννητος εἰμί . ἔτι , εἰμί ὡς καί αὐτός λέγω , ἐν εἰμί καί οὗτος σῶμα , ἔχω ἄλλος ἑαυτοῦ μέρος , ὁ δέ ( vel οὗτος δέ ) ὅμοιος πᾶς · καί γάρ ὅμοιος οὕτως λέγω ὁ πᾶς εἰμί , οὐ ὡς ἄλλος ἕτερος τις , ὅς περαίνω εἄν , ὅσπερ Ἀναξαγόρας ἔλεγχος , ὅτι ἀνόμοιος ὁ ἤπειρος · ὁ γάρ ὅμοιος ἕτερος ὅμοιος , ὥστε δύο ἢ πλείων εἰμί οὐ εἄν ἐν οὐδέ ἤπειρος εἰμί . ἀλλά ἴσως ὁ ὅμοιος πρός αὐτός λέγω , καί φημί αὐτός ὅμοιος εἰμί πᾶς , οἷος ὁμοιομερής ὕδωρ εἄν ἅπας ὁ γῆ ὁ εἰμί τίς τοιοῦτος ἄλλος . Adjecit ὅς περαίνω εἄν , quamquam non ignoravit , hæc etiam abesse posse , sed necessario seribendum ratus est ὅτι ἀνόμοιος ὁ ἤπειρος propter Anaxagoræ disputationem apud Simplicium in Phys . p . 33 b ( fragm . VI p . 97 ed . Schaub . ; IV p . 22 ed . Schorn . ) σπέρμα ἤπειρος πλῆθος οὐδείς ἔοικα ἀλλήλων · οὐδέ γάρ ὁ Ἀλλίων οὐδείς ἔοικα ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . οὗτος δέ οὕτως ἔχω ἐν ὁ σύμπας γῆ δοκέω ἐν εἰμί πᾶς χρῆμα et extremæ verba fragmenti VIII ap . Schaub . p . 101 ( VI ap . Schorn . p . 25 ) Νῶς ἐκ πᾶς ὁμοίως εἰμί καί ὁ μέσος καί ὁ μικρός · ἕτερος δέ οὐδείς εἰμί ὅμοιος ἕτερος ἕτερος ἤπειρος εἰμί , ἀλλά ὅσος ( ita enim lege , non ὅσος ) πλεῖστος ἐν , οὗτος ἔνδηλος ἐν ἕκαστος εἰμί καί ἐάν . Adde quod Aristotelis locum vel