hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0341.3
37 . ἐπὶ εἰ καὶ διὰ τοῦτο μὴ κινεῖται ὁ θεὸς τε καὶ τὸ ἕν , ὅτι τὰ πολλὰ κινεῖται τῷ εἰς ἄλληλα ἰέναι , τὶ κωλύει καὶ τὸν θεὸν κινεῖσθαι εἰς ἄλλο ; οὐδὰ τὶ μόνον , ἀλλ’ ὅτι εἰς μόνος θεός . εἰ δὲ καὶ αὐτὸς , τὶ κωλύει εἰς ἄλληλα κινουμένων τῶν μερῶν τοῦ . . . . . . κύκλῳ γε . . . . . . θεόν . οὐ γάρ ἧν τὸ τοιοῦτο ἕν , ὥσπερ ὁ Ζήνων πολλά εἶναι φήσι . αὐτὸς γὰρ σῶμα λέγει εἶναι τὸν θεόν , εἰτε τόδε τὸ πᾶν , εἰτε ὅ , τὶ δήποτε αὐτὸ λέγων . ἀσώματος γὰρ ἄν πῶς ἄν σφαροειδὴς εἴη ἐπιμύθως , ὅταν οὕτως ; οὐτ’ ἄν κινεῖτο οὐτ’ ἄν ἧρεμοῦ μὴδαμοῦ γε ὧν ; ἐπεὶ δὲ σῶμά ἐστι , τὶ ἄν αὐτὸ κωλύοι κινεῖσθαι ὧν ἐλέγην ; Launae : non expiuntur codice Lipsiensi , qui post κινεῖσθαι εἰς ἄλλο nihil offert nisi οὐδὰ ... ὅτι .. μόνον , ἀλλ’ , deinde perperam habet εἰ δὲ καὶ οὕτος pro αὐτὸς . In altera lacuna τῶν μερῶν τοῦ . . . . . . κύκλῳ γε . . . . . . θεόν latere κύκλῳ γεσσοθαι Beckius suspicatus est . Tum pro πολλὰ εἶναι φήσι exhibet codex πολλὰ εἶναι φήσεται , porro εἰτε τόδε pro vulgato εἰτε δὲ τόδε , præterea σφαραιοειδὴς εἴη . ἐπεὶ μόνως τ’ ἄν οὕτω : οὐτ’ ἄν κινεῖτο , denique μὴδαμοῦ γε ὧν pro vulg . μὴδαμοῦ τε ὧν εἰ κωλύοι κινεῖσθαι pro vilioco ( τὶ ἄν ) κωλύει κινεῖσθαι quod in veteribus editionibus reperitur . Felicianus hæc sic vertit : « Præterea si etiam ea de causa non movetur deus , et numum , quia ea quæ multa sunt , moventur , dum in sese mutuo transeunt , quid vetat , quominus deus quoque in aliud moveatur ? Si autem ipse non movetur , quid vetat , partes ipsius omnia ambients dei in sese mutuo moveri ? quippe quum unum , quod Zeno inquit , multa natura esse videatur . Corpus enim deum esse statuit , sive universum hoc , sive quodcumque aliud ita appellet . Nam si esset incorporeus deus , globosus esse qui posset ? Ita quidem sane , quum nusquam esset , neque etiam moveretur , neque quiesceret ? At quum sit corpus , quin moveatur , sicut dictum est , nihil prohibet . » In his alia sunt probabilia , alia rejicienda . Bergkius locum ita sanare vult : « Ἐπὶ εἰ καὶ διὰ τοῦτο μὴ κινεῖται ὁ θεὸς τε καὶ τὸ πᾶν , ὅτι τὰ πολλὰ κινεῖται τῷ εἰς ἄλληλα ἰέναι , τὶ κωλύει καὶ τὸν θεὸν κινεῖσθαι εἰς ἄλλο ; οὐδὰμῶς γε , ὅτι ἀνόμοι ος , ἀλλ’ ὅτι εἰς μόνος θεός · εἰ δὲ καὶ μὴ αὐτὸς , τὶ κωλύει εἰς ἄλληλα κινουμένων τῶν μερῶν τοῦ θεοῦ κύκλῳ φέρεσθαι τὸν θεόν ; οὐ γάρ ἧν τὸ τοιοῦτο ἕν , ὥσπερ ὁ Ζήνων , πολλὰ εἶναι φησιν · οὗτος γὰρ σῶμα λέγει εἶναι τὸν θεόν , εἰτε τόδε τὸ πᾶν , εἰτε ὅτι δή ποτε αὐτὸ λέγων · ἀσώματος γὰρ ὧν , πῶς ἄν σφαραιοειδὴς εἴη ; ἐπεὶ μόνως γ’ ἄν οὕτως · οὐτ’ ἄν κινεῖτο οὐτ’ ἄν ἧρεμοῦ , μὴδαμοῦ γε ὧν · ἐπεὶ δὲ σῶμά ἐστι , τὶ ἄν αὐτὸν κωλύοι κινεῖσθαι , ὡς ἐλέγην ; In priore lacuna ex - plenda dubitanter scripsit ὅτι ἀνόμοιος . Cf . inprimis verba cap . 3 : διὰ ταῦτα δὴ κινεῖσθαι μὲν ἄν τὰ ὄνῳ ἢ πλεῖον ἕνος , ἧρμεῖν δὲ καὶ ἀκίνητον εἶναι τὸ οὐδὲν . Τὸ δὲ ἕν οὔτε ἧρεμεῖν οὔτε κινεῖσθαι · οὔτε γὰρ τῷ μὴ ὄντι οὔτε τοῖς πολλοῖς ὁμοῖον εἶναι . Κατὰ πάντα δὲ οὕτως ἔχειν τὸν θεόν , ἀίδιον τε καὶ ἕνα , ὁμοῖον τε καὶ σφαραιοειδὴ ὄντα , οὔτε ἄπειρον οὔτε πεπερασμένον , οὔτε ἧρμεῖν οὔτε κινεῖσθαι εἶναι . Mihi potius scribendum videtur οὐδαμῶς γε ὅτι θεὸς μόνον , ἀλλ’ ὅτι . Tum in verbis εἰ δὲ μὴ αὐτὸς recte adiecit Bergkius μὴ , sed requiritur adhuc κινεῖται . Posterioriorem lacunam ita redintegravit ,
Lemmas: 37 . ἐπί εἰμί καί διά οὗτος μή κινέω ὁ θεός τε καί ὁ εἷς , ὅτι ὁ πολύς κινέω ὁ εἰς ἀλλήλων εἶμι , τίς κωλύω καί ὁ θεός κινέω εἰς ἄλλος ; οὐδή τίς μόνος , ἀλλά ὅτι εἰς μόνος θεός . εἰμί δέ καί αὐτός , τίς κωλύω εἰς ἀλλήλων κινέω ὁ μέρος ὁ . . . . . . κύκλος γε . . . . . . θεός . οὖον γάρ ἧμαι ὁ τοιοῦτος εἷς , ὥσπερ ὁ Ζήνων πολύς εἰμί φημί . αὐτός γάρ σῶμα λέγω εἰμί ὁ θεός , εἴτε ὅδε ὁ πᾶς , εἴτε ὅς , τίς δήποτε αὐτός λέγω . ἀσώματος γάρ ἄν πῶς ἄν σφαροοιδα εἰμί ἐπιμύθως , ὅταν οὕτως ; οὐ ἄν κινώ οὐ ἄν ἤρεμος μηδαμοῦ γε ὅς ; ἐπεί δέ σῶμα εἰμί , τίς ἄν αὐτός κωλύω κινέω ὅς λέγω ; Launae : non expiuntur codice Lipsiensi , qui post κινέω εἰς ἄλλος nihil offert nisi οὐδή ... ὅτι .. μόνος , ἀλλά , deinde perperam habet εἰμί δέ καί οὗτος pro αὐτός . In altera lacuna ὁ μέρος ὁ . . . . . . κύκλος γε . . . . . . θεός latere κύκλος γίγνομαι Beckius suspicatus est . Tum pro πολύς εἰμί φημί exhibet codex πολύς εἰμί φημί , porro εἴτε ὅδε pro vulgato εἴτε δέ ὅδε , præterea σφαραιοοιδα εἰμί . ἐπεί μόνος τε ἄν οὗτος : οὐ ἄν κινώ , denique μηδαμοῦ γε ὅς pro vulg . μηδαμοῦ τε ὅς εἰμί κωλύω κινέω pro vilioco ( τίς ἄν ) κωλύω κινέω quod in veteribus editionibus reperitur . Felicianus hæc sic vertit : « Præterea si etiam ea de causa non movetur deus , et numum , quia ea quæ multa sunt , moventur , dum in sese mutuo transeunt , quid vetat , quominus deus quoque in aliud moveatur ? Si autem ipse non movetur , quid vetat , partes ipsius omnia ambients dei in sese mutuo moveri ? quippe quum unum , quod Zeno inquit , multa natura esse videatur . Corpus enim deum esse statuit , sive universum hoc , sive quodcumque aliud ita appellet . Nam si esset incorporeus deus , globosus esse qui posset ? Ita quidem sane , quum nusquam esset , neque etiam moveretur , neque quiesceret ? At quum sit corpus , quin moveatur , sicut dictum est , nihil prohibet . » In his alia sunt probabilia , alia rejicienda . Bergkius locum ita sanare vult : « ἐπί εἰμί καί διά οὗτος μή κινέω ὁ θεός τε καί ὁ πᾶς , ὅτι ὁ πολύς κινέω ὁ εἰς ἀλλήλων εἶμι , τίς κωλύω καί ὁ θεός κινέω εἰς ἄλλος ; οὐδαμῶς γε , ὅτι ἄνομος ὅς , ἀλλά ὅτι εἰς μόνος θεός · εἰμί δέ καί μή αὐτός , τίς κωλύω εἰς ἀλλήλων κινέω ὁ μέρος ὁ θεός κύκλος φέρω ὁ θεός ; οὖον γάρ ἧμαι ὁ τοιοῦτος εἷς , ὥσπερ ὁ Ζήνων , πολύς εἰμί φημί · οὗτος γάρ σῶμα λέγω εἰμί ὁ θεός , εἴτε ὅδε ὁ πᾶς , εἴτε ὅτι δή ποτός αὐτός λέγω · ἀσώματος γάρ ὅς , πῶς ἄν σφαραιοοιδα εἰμί ; ἐπεί μόνος γε ἄν οὕτως · οὐ ἄν κινώ οὐ ἄν ἤρεμος , μηδαμοῦ γε ὅς · ἐπεί δέ σῶμα εἰμί , τίς ἄν αὐτός κωλύω κινέω , ὡς λέγω ; In priore lacuna ex - plenda dubitanter scripsit ὅτι ἀνόμοιος . Cf . inprimis verba cap . 3 : διά οὗτος δή κινέω μέν ἄν ὁ ὄνος ἢ πλείων ἕνος , αἱρέω δέ καί ἀκίνητος εἰμί ὁ οὐδείς . ὁ δέ εἷς οὔτε ἠρεμέω οὔτε κινέω · οὔτε γάρ ὁ μή εἰμί οὔτε ὁ πολύς ὅμοιος εἰμί . κατά πᾶς δέ οὕτως ἔχω ὁ θεός , ἀίδιος τε καί εἷς , ὅμοιος τε καί σφαραιοειδος εἰμί , οὔτε ἤπειρος οὔτε περαίνω , οὔτε αἱρέω οὔτε κινέω εἰμί . Mihi potius scribendum videtur οὐδαμῶς γε ὅτι θεός μόνος , ἀλλά ὅτι . Tum in verbis εἰμί δέ μή αὐτός recte adiecit Bergkius μή , sed requiritur adhuc κινέω . Posterioriorem lacunam ita redintegravit ,