hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0203.2
habemus testem Ciceronem . Namque hic de Nat . deor . I , 38 : « Orpheum , inquit , poetam docet Aristoteles nunquam fuisse et hoc Orphicum carmen Pythagorei ferunt cujusdam fuisse Cercopis . » Congruit fere cum hoc testimonio ipsa Stagiritæ oratio de An . I , 5 sic scribentis : Τοῦτο δὲ πέφυκε χαὶ ὁ ἐν τοῖς Ὀρφικοῖς ἔπεσι καλουμένης λόγος · φησι γὰρ τὴν ψυχὴν ἐκ τοῦ θοῦ εἰσείναι ἀναπνεόντων , φερομένην ὑπὸ τῶν ἀνέμων . Οὐχ οὖν τε δὴ τοῖς φυτοῖς τοῦτο συμβαίνειν οὐδὲ τῶν ζῴων ἐνίοις , εἴπερ μὴ πάντα ἀναπνεοῦσιν . Τοῦτο δὲ λέληθε τοὺς οὕτως ὑπειληφότας . Ad quem locum Philoponus hæc adnotavit : Καλουμένους εἴπεν , ἐπειδὴ μὴ δοκεῖ Ὀρφεύς εἶναι τὰ ἔπη , ὡς καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς περὶ φιλοσοφίας λέγει · αὐτοῦ μὲν γὰρ εἰσι τὰ δόγματα · ταῦτα δὲ φασιν Ὀνομάκριτον ἐν ἔπεσι κατατεῖναι . Jam licet Philoponus non idem apud Aristotelem legerit quod Cicero se reperisse ait : tamen ista testimoniorum discrepantia in hac questione non magni momenti est , quoniam Aristotelem Orphica quæ dicebantur carmina ab Orphico abjudicasse patet . Aristotelis partibus adnuerandi sunt omnes ii qui , rejecta vulgi opinione , græcorum poematum antiquissima Homeri scripta esse crediderunt . Vulgus enim Orphicorum monumentorum antiquitatem tuebatur . Josephus contr . Apion . I , 2 p . 438 : Ὅλως παρὰ τοῖς Ἕλλησιν οὐδὲν ὁμολογουμένον εὑρίσκεται τῆς Ὀμφροῦ ποιήσεως πρεσβύτερον . Sextus Empiricus contr . Gramm . lib . I , 10 p . 250 : Πλεῖστα φασιν , ἀρχαιοτάτη ἐστίν ἡ Ὀμφροῦ ποιήσις · ποίημα γὰρ οὗδὲν πρεσβύτερον ἤκειν εἰς ἡμᾶς τῆς ἐκείνου ποιήσεως . Scholiastes ad Dionys . Gramm . p . 785 : Εἰ καὶ ἱστοροῦσι τινες ποιητὰς προγενενηθῆσαι Ὀμφρου Μουσίδην τε καὶ Ὀρφέα καὶ Λίνον , ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν πρεσβύτερον τῆς Ἰλιάδος καὶ Ὀδυσσείας σώζεσθαι ποίημα . Ἀλλ’ ἔρει τις , πῶς ; ἐπεὶ γράμματα σώζονται πρεσβύτερα ; καὶ φαμεν ὅτι τὰ μὲν τούτων ἐλευσμένων ἔχουσι τοὺς χρόνους , τὰ δὲ νεωτέρων τινῶν ἔχοντων ὀνομασίας τῶν παλαιῶν τὰς ἐπιγραφὰς ἔχουσι . Scholiastes ad Aristidem p . 206 : Ἀρχαιότατος ἐστίν ὁ Ὀμφρος , ὡς ἴσμεν . Εἰ δὲ τις εἴπῃ , καὶ μὴν πρὸ αὐτοῦ γένοντες Ὀρφεύς , πρὸ αὐτοῦ μὲν γένοντες , τὰ δὲ δόγματα Ὀρφεύς Ὀνομάκριτος μετέθηκε δι’ ἐπῶν · καὶ Αἰσχύνης , Λεύω περὶ Ὀμφροῦ δὲ ἐν τοῖς πρεσβυτάτοις καὶ σοφωτάτοις τῶν ποιητῶν τάττομεν · ἢ ὅτι κυρίως ποιητὴς ἐστιν ἢ μετὰ μιμήσεως τινος ἢ μετὰ οἰκονομίας καὶ διασκευῆς καὶ μύθων ἐν ἔπεσι τάξας ·
Lemmas: habemus testem Ciceronem . Namque hic de Nat . deor . I , 38 : « Orpheum , inquit , poetam docet Aristoteles nunquam fuisse et hoc Orphicum carmen Pythagorei ferunt cujusdam fuisse Cercopis . » Congruit fere cum hoc testimonio ipsa Stagiritæ oratio de An . I , 5 sic scribentis : οὗτος δέ φύω Χάι ὁ ἐν ὁ Ὀρφικός ἔπος καλέω λόγος · φημί γάρ ὁ ψυχή ἐκ ὁ τίθημι εἴσειμι ἀναπνέω , φέρω ὑπό ὁ ἄνεμος . οὐχ οὖν τε δή ὁ φυτός οὗτος συμβαίνω οὐδέ ὁ ζῷον ἔνιοι , εἴπερ μή πᾶς ἀναπνέω . οὗτος δέ λανθάνω ὁ οὕτως ὑπολαμβάνω . Ad quem locum Philoponus hæc adnotavit : καλέω εἶπον , ἐπεί μή δοκέω Ὀρφεύς εἰμί ὁ ἔπος , ὡς καί αὐτός ἐν ὁ περί φιλοσοφία λέγω · αὐτός μέν γάρ εἰμί ὁ δόγμα · οὗτος δέ φημί Ὀνομάκριτος ἐν ἔπος κατατείνω . Jam licet Philoponus non idem apud Aristotelem legerit quod Cicero se reperisse ait : tamen ista testimoniorum discrepantia in hac questione non magni momenti est , quoniam Aristotelem Orphica quæ dicebantur carmina ab Orphico abjudicasse patet . Aristotelis partibus adnuerandi sunt omnes ii qui , rejecta vulgi opinione , græcorum poematum antiquissima Homeri scripta esse crediderunt . Vulgus enim Orphicorum monumentorum antiquitatem tuebatur . Josephus contr . Apion . I , 2 p . 438 : ὅλος παρά ὁ Ἕλλην οὐδείς ὁμολογέω εὑρίσκω ὁ Ὀμφροῦ ποίησις πρέσβυς . Sextus Empiricus contr . Gramm . lib . I , 10 p . 250 : πλεῖστα φημί , ἀρχαῖος εἰμί ὁ Ὀμφροῦ Ποιῆσις · ποίημα γάρ οὐδείς πρέσβυς ἥκω εἰς ἐγώ ὁ ἐκεῖνος ποίησις . Scholiastes ad Dionys . Gramm . p . 785 : εἰμί καί ἱστορέω τις ποιητής προγίγνομαι Ὀμφρου Μουσίδης τε καί Ὀρφεύς καί Λῖνος , ἀλλά ὅμως οὐδείς πρέσβυς ὁ Ἰλιάς καί Ὀδυσσεία σῴζω ποίημα . ἀλλά ἔρομαι τις , πῶς ; ἐπεί γράμμα σῴζω πρέσβυς ; καί φημί ὅτι ὁ μέν οὗτος ἐλεύθω ἔχω ὁ χρόνος , ὁ δέ νέος τις ἔχω ὀνομασία ὁ παλαιός ὁ ἐπιγραφή ἔχω . Scholiastes ad Aristidem p . 206 : ἀρχαῖος εἰμί ὁ Ὀμφρος , ὡς οἶδα . εἰμί δέ τις εἶπον , καί μήv πρό αὐτός γίγνομαι Ὀρφεύς , πρό αὐτός μέν γίγνομαι , ὁ δέ δόγμα Ὀρφεύς Ὀνομάκριτος μετατίθημι διά ἔπος · καί αἰσχύνη , λεύω περί Ὀμφροῦ δέ ἐν ὁ πρέσβυς καί σοφός ὁ ποιητής τάσσω · ἢ ὅτι κύριος ποιητής εἰμί ἢ μετά μίμησις τις ἢ μετά οἰκονομία καί διασκευή καί μῦθος ἐν ἔπος τάσσω ·