hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0484.1
καὶ αἰσχύνη ἀποτρέπουσαι τῶν κακῶν , ἀνθρώπους μόνους ἐπιστρέφεσθαι λέγονται ὀρθῶς . Τὸ γὰρ λογικὸν ζῷον μόνον συνισθάνεσθαι τῆς δίκης πέφυκε . Τοῖς μεγίστοις οὖν ὁροῖς διεστῶτας ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἀλόγων διεστῶτα πάμπαν καὶ τῇ διοικήσει χρήσθαι προστάκει . Σῦνμετρος γὰρ ταῖς οὐσίαις ὄντων καὶ ὁ τῆς προνοίας θεσμός · καὶ ὡς ἕκαστα ὑπὸ τῆς παρὰ τοῦ δημιουργοῦ θεοῦ , οὕτω καὶ προνοίας ἀξιοῦται . Φαίνεται δὲ , ἐπὶ μὲν τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν , ἑκάστην αὐτὸς ὑποστῆσαι · ἐπὶ δὲ τῶν ἀλόγων μόνα γέννη , προτείνων τῇ διαπλαττούσῃ αὐτὰ φύσει , ὡς Πλάτωνι δοκεῖ , καὶ Τιμαίῳ τῷ Πυθαγορείῳ , οὐδὲν μὲν προσεχὲς τῶν θνητῶν δημιούργημα εἶναι τοῦ θεοῦ τιθεμένου , τὰς δὲ ἀνθρωπίνας ψυχὰς γίνεσθαι ἐκ τοῦ αὐτοῦ κρατήρος τοῖς τε ἄγχοσμοῖς θεοῖς , καὶ τοῖς δαίμοσιν , ἢ τοῖς ἀγχοῖς ἡρωσι · διὸ πρόνοια ἐπ’ ἀνθρώπων ἐστὶ καὶ ἕνα ἕκαστον , πῶς ἀρίσταται τῶν ἐκεῖ · πῶς πρὸς τὰ τῆδε νεῦει · πῶς ἐνταῦθα πολιτεύεται · πῶς ἂν ἐντεύξεν ἂνκομισθεῖν ἐκεῖσε · ὅν οὐδὲν δεῖ περὶ τῆς ἀλόγου ζωῆς πραγματεύεσθαι . Οὐτὲ γὰρ ἤλθεν ἀδυνατήσασα ἐπισπῆσθαι θεῶν · οὔτε ἐπὶ γῆς δύναται πολιτεύεσθαι , ὡς φυτὸν οὐσα οὐράνιον · οὔτε πρὸς τι ξύνομον ἄστρον ἀνάγεσθαι πέφυκε . Καὶ ταῦτα μὲν πρὸς τὸ παρόν ἀπολελογηθῶ ἡμῖν πρὸς τοὺς δυσχεραντικοὺς , καὶ πανταχόθεν τὸ ἀπρονόητον κατασκευάζοντας · πρὸς οὓς καὶ ταῦτα εἰπεῖν δίκαιον , ὅτι ἐκ μὲν τοῦ πρᾶως τὰ δυσχερῆ φέρειν ὁ ἀνθρώπινος τρόπος εὐλόγιστος ἀναφαίνεται , καὶ πρὸς τὸ παρὸν ἐπελαχρύνων τὰ δυσχερῆ , καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἰώμενος . Ὑμεῖς δὲ ἀγανακτοῦντες τί καὶ δυνήσεσθε , εἰ μὴ μόνον προσθεῖναι τοῖς πόνοις τὸ μέγιστον τῶν κακῶν ἀσέβειαν , καὶ αὐτὰ δὲ τὰ χαλεπὰ τραγύτερα ἑαυτοῖς ἐξεργάσασθε τῷ παρὰ τὴν ἀξίαν · πᾶσχειν αὐτὰ δοκεῖν ; Ὁ γὰρ νοσῶν ἐὰν ἀγανακτῇ ὅτι νοσεῖ , δι’ αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον νοσήσει . Διὸ οὐδὲ χαλεπαίνειν δεῖ πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς ἀποδόσεως γινομένης , ἵνα μὴ καὶ χειρόνων ἐν ἐξεί γενώμεθα , διὰ τὴν ἐπὶ τοῖς παροῦσι βλάσφημον δυσφορίαν . Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ καὶ τῆδε · εἰ τις πενίαν λαβὼν πρᾶως φέρει , πρὸς τῇ ἀπὸ τῆς πραότητος ἀλυπία , καὶ ἐξευρήσει τινὰ τοῦ βίου παραμυθίαν · τοῦτο μὲν , τοῦ λογισμοῦ πρῶτον ἐξευρίσκοντος εὐλόγου διατροφῆς , τῇ μὲν συγκεχύσθαι τῇ λύπῃ · τοῦτο δὲ , ἀγαμένων αὐτὸν τῶν πλησίων τῆς ἐμφρόνου χαρτηρίας , καὶ συνεχωριζόντων , ὅση δύναμις , τὰ ἀναγκαῖα πρὸς τὸν βίον . Ὁ δὲ ἀγανακτῶν , καὶ γυναικείως πικραίνόμενος , πρῶτον μὲν ἐκουσίας λύπας προσχτάται · ἔπειτα προσδεδεμένος τῷ
Lemmas: καί αἰσχύνη ἀποτρέπω ὁ κακός , ἄνθρωπος μόνος ἐπιστρέφω λέγω ὀρθῶς . ὁ γάρ λογικός ζῷον μόνος συνίημι ὁ δίκη φύω . ὁ μέγας οὖν ὁράω διίστημι ἐγώ ἀπό ὁ ἄλογος διίστημι πάμπαν καί ὁ διοίκησις χράω προσθακέω . Σῦνμετρος γάρ ὁ οὐσία εἰμί καί ὁ ὁ πρόνοια θεσμός · καί ὡς ἕκαστος ὑπό ὁ παρά ὁ δημιουργός θεός , οὗτος καί πρόνοια ἀξιόω . φαίνω δέ , ἐπί μέν ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή , ἕκαστος αὐτός ὑφίστημι · ἐπί δέ ὁ ἄλογος μόνος γέννα , προτείνω ὁ διαπλήσσω αὐτός φύσις , ὡς Πλάτων δοκέω , καί Τίμαιος ὁ Πυθαγόρειος , οὐδείς μέν προσεχής ὁ θνητός δημιούργημα εἰμί ὁ θεός τίθημι , ὁ δέ ἀνθρώπινος ψυχή γίγνομαι ἐκ ὁ αὐτός κρατήρ ὁ τε αγχοσμοω θεός , καί ὁ δαίμων , ἢ ὁ ἄγχω ἥρως · διό πρόνοια ἐπί ἄνθρωπος εἰμί καί εἷς ἕκαστος , πῶς ἀριστάω ὁ ἐκεῖ · πῶς πρός ὁ τῆδε νεύω · πῶς ἐνταῦθα πολιτεύω · πῶς εἄν ἐντυγχάνω ἂνκομισθεῖν ἐκεῖσε · ὅς οὐδείς δεῖ περί ὁ ἄλογος ζωή πραγματεύομαι . οὔτε γάρ ἔρχομαι ἀδυνατέω ἐπισπάω θεός · οὔτε ἐπί γῆ δύναμαι πολιτεύω , ὡς φυτόν εἰμί οὐράνιος · οὔτε πρός τίς συνόμνυμι ἄστρον ἀνάγω φύω . καί οὗτος μέν πρός ὁ πάρειμι ἀπολογέομαι ἐγώ πρός ὁ δυσχεραντικός , καί πανταχόθεν ὁ ἀπρονόητος κατασκευάζω · πρός ὅς καί οὗτος εἶπον Δίκαιος , ὅτι ἐκ μέν ὁ πρᾶος ὁ δυσχερής φέρω ὁ ἀνθρώπινος τρόπος Εὐλόγιστος ἀναφαίνω , καί πρός ὁ πάρειμι επελαχρυναω ὁ δυσχερής , καί πρός ὁ μέλλω ἰάομαι . σύ δέ ἀγανακτέω τίς καί δύναμαι , εἰμί μή μόνος προστίθημι ὁ πόνος ὁ μέγας ὁ κακός ἀσέβεια , καί αὐτός δέ ὁ χαλεπός τραγυτερας ἑαυτοῦ ἐξεργάζομαι ὁ παρά ὁ ἄξιος · πάσχω αὐτός δοκέω ; ὁ γάρ νοσέω ἐάν ἀγανακτέω ὅτι νοσέω , διά αὐτός οὗτος μᾶλλον νοσέω . Διὸ οὐδέ χαλεπαίνω δεῖ πρός ὁ ἄξιος ὁ ἀπόδοσις γίγνομαι , ἵνα μή καί χείρων ἐν ἔχω γίγνομαι , διά ὁ ἐπί ὁ πάρειμι βλάσφημος δυσφορία . σκέπτομαι δέ αὐτός καί τῆδε · εἰμί τις πενία λαμβάνω πρᾶος φέρω , πρός ὁ ἀπό ὁ πραότης Ἀλυπία , καί ἐξευρίσκω τις ὁ βίος παραμυθία · οὗτος μέν , ὁ λογισμός πρῶτος ἐξευρίσκω εὔλογος διατροφή , ὁ μέν συγχέω ὁ λύπη · οὗτος δέ , ἀγάομαι αὐτός ὁ πλησίος ὁ ἐμφρονέω χαρτηρία , καί συγχωρίζω , ὅσος δύναμις , ὁ ἀναγκαῖος πρός ὁ βίος . ὁ δέ ἀγανακτέω , καί γυναικεῖος πικραίνω , πρῶτος μέν ἑκούσιος λύπη προσχτάται · ἔπειτα προσδέω ὁ