hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0514.1
ἐπαίειν τῶν χαλῶν ἐθέλειν , διὰ τὸ λέγειν , οἱ τ᾽ ἀγαθῶν πέλας ὄντων οὐτ᾽ ἐφορῶσιν , οὔτε κλύουσι · καὶ ὅτι δυνατὸν ἀπολυθῆναι τῶν αὐθαιρέτων κακῶν ὁληλοῖ τὸ λῦ σιν δὲ κακῶν παῦροι συνίασαν , δ μεταξὺ παρεμβέβληται , ἵνα τῶν ἐφ᾽ ἡμῖν δείξῃ τὴν λύσιν ὑπάρχουσαν , καὶ τὸν δεσμὸν ἐκ τοῦ ἑκουσίου ἡρτῆσθαι μνήσῃ . Εἶτα ἐπισυνάπτει τὴν τυφλότητα · τοὺς καὶ κωφότητα τοὺς ταῖς εἰς κακίαν ἐκπεσούσαις ψυχαῖς αἰτίαν , τοὴν μοῖραν βροτῶν βλάπτει φρένας . Εἰς γὰρ ἀνοιαν καὶ ἀπροβούλευτον αἴρεσιν ὁ ἀπὸ τῶν Κρειττόνων γωρισμὸς ἄγει , ὁν διὰ τῆς λυγρᾶς μοίρας ἠνίστατο , τῆς ποιοῦσης ἡμᾶς ἐξω τοῦ θεοῦ χωροῦ τῇ πρὸς τὸ μερικὸν καὶ θνητὸν ζῶον νεύσει . Καὶ τὰ ἐπόμενα τῇ ἀδουλίᾳ παραδείκνυσιν , καὶ πῶς ἐκούσια ἄμα καὶ ἀκούσια τὰ πλημμελήματα ἐκδιδάσκει , τῇ κατ᾽ ἐπιτέδου κυλινδρικῇ κινήσει ἐοικέναι φήσας τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον , ὃς κύκλῳ ἄμα καὶ ἐπ᾽ εὐθείας τότε κινεῖται · κύκλῳ μὲν δι᾽ ἑαυτὸν · ἐπ᾽ εὐθείας δέ , διὰ τὴν πτώσιν . Ὡς γὰρ ὁ κύλινδρος οὐ καταχράται τῆς περὶ τὸν ἄξονα κυκλικῆς περιταγωγῆς ἀπὸ τῆς ὁρότητος πλανάσθεις , οὕτως οὐδὲ ψυχὴ τῆς τεύξεως τῶν ὄντως ἀγαθῶν τυγχάνει , τοῦ ὁροῦ λόγου καὶ τῆς πρὸς θεὸν συστάσεως ἀποπεσούσα · πλανᾶται δὲ περὶ τὰ δοκοῦντα ἀγαθά , καὶ ἐκφέρεται ἀπ᾽ εὐθείας ταῖς αἰσθητικαῖς προσπαθείαις κυλιουμένη · ὁ διὰ τοῦ ἄλλοτ᾽ ἐπ᾽ ἄλλα φέρονται ἀπεῖρονα πῆματ᾽ ἔχοντες παρέστην . Ἐπειδὴ δὲ τῆς τὰς φρένας βλαπτούσης μοίρας , καὶ τοῦ χωρισμοῦ τοῦ ἀπὸ τῶν θεῶν , αἰτίαν ἦν τὸ αὐτεξούσιον κίνημα παρὰ φύσιν διετελέν · πῶς δὲ καὶ τοῦτο κατευνάζειν , καὶ πρὸς θεὸν ἐπιστρέφειν , διὰ τῶν ἐξῆς δύο στίχων ἐδίδαξε · τὴν μὲν αὐτεξούσιον βλάβην οὕτω καταμηνύσας , λυγρῇ γὰρ συνοπαδὸς ἔρις βλάπτουσα λελήθε σύμφοτος , τὴν δὲ αὐτεξούσιον ἴασιν , ἥν οὐ δεῖ προσαχέιν , εἰκοντα δὲ φεύγειν . Συνορῶν δέ , ὅτι προηγουμένως τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ ἐπικουρίας χρήξομεν πρὸς ἀποφυγὴν μὲν τῶν κακῶν , ἀνάτησιν δὲ τῶν ἀγαθῶν , ὅπερ τινὰ εὐχὴν ἐπήγαγε , καὶ βοηθείας αἴτησιν , τὴν πρὸς τὸν Δι᾽ ἐπιστρόφην .
Lemmas: ἐπαίω ὁ χαλάω ἐθέλω , διά ὁ λέγω , ὁ τε ἀγαθός πέλας εἰμί οὐ ἐφοράω , οὔτε κλύω · καί ὅτι δυνατός ἀπολύω ὁ αὐθαίρετος κακός ὁληλοῖ ὁ λύω βρόχος δέ κακός παῦρος συνίημι , δ μεταξύ παρεμβάλλω , ἵνα ὁ ἐπί ἐγώ δείκνυμι ὁ λύσις ὑπάρχω , καί ὁ δεσμός ἐκ ὁ ἑκούσιος ἀρτάω μιμνήσκω . εἶτα ἐπισυνάπτω ὁ τυφλότης · ὁ καί κωφότητα ὁ ὁ εἰς κακία ἐκπίπτω Ψυχή αἴτιος , τοὴν μοῖρα βροτός βλάπτω φρήν . εἰς γάρ ἄνοια καί ἀπροβούλευτος αἵρεσις ὁ ἀπό ὁ Ἀγαθός γωρισμὸς ἄγω , εἰμί διά ὁ λυγρός μοῖρα ἀνίστημι , ὁ ποιέω ἐγώ ἐξω ὁ θεός χῶρος ὁ πρός ὁ μερικός καί θνητός ζῷον νέος . καί ὁ ἐπόμενα ὁ ἀδουλία παραδείκνυμι , καί πῶς ἐκούσιος ἄμη καί ἀεκούσιος ὁ πλημμέλημα ἐκδιδάσκω , ὁ κατά ἐπιτέδου κυλινδρικός κινέω ἔοικα φημί ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος , ὅς κύκλος ἄμη καί ἐπί εὐθύς τότε κινέω · κύκλος μέν διά ἑαυτοῦ · ἐπί εὐθύς δέ , διά ὁ πτῶσις . ὡς γάρ ὁ κύλινδρος οὖον καταχράομαι ὁ περί ὁ ἄγω κυκλικός περιταγωγῆς ἀπό ὁ ὅρος πλανάω , οὕτως οὐδέ ψυχή ὁ τεῦξις ὁ εἰμί ἀγαθός τυγχάνω , ὁ ὁράω λόγος καί ὁ πρός θεός σύστασις ἀποπίπτω · πλανάω δέ περί ὁ δοκέω ἀγαθός , καί ἐκφέρω ἀπό εὐθύς ὁ αἰσθητικός προσπάθεια κυλίω · ὁ διά ὁ ἄλλοτε ἐπί ἄλλος φέρω ἤπειρος πῆμα ἔχω παρίστημι . ἐπεί δέ ὁ ὁ φρήν βλάπτω μοῖρα , καί ὁ χωρισμός ὁ ἀπό ὁ θεός , αἴτιος εἰμί ὁ αὐτεξούσιος κίνημα παρά φύσις διατελέω · πῶς δέ καί οὗτος κατευνάζω , καί πρός θεός ἐπιστρέφω , διά ὁ ἑξῆς δύο στίχος διδάσκω · ὁ μέν αὐτεξούσιος βλάβη οὗτος καταμηνύω , λυγρός γάρ συνοπαδός Ἔρις βλάπτω λανθάνω συμφοος , ὁ δέ αὐτεξούσιος ἴασις , ὅς οὖον δεῖ προσάγω , εἴκω δέ φεύγω . συνοράω δέ , ὅτι προηγουμένως ὁ παρά ὁ θεός ἐπικουρία χράω πρός ἀποφυγή μέν ὁ κακός , ἄνατος δέ ὁ ἀγαθός , ὅσπερ τις εὐχή ἐπάγω , καί βοήθεια αἴτησις , ὁ πρός ὁ διά ἐπιστροφή .