hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0034.3
2 Iamblichus de vitā Pythag . c . 100 : ἐπὶ πρὸς τούτοις περὶ τε τοῦ θείου καὶ περὶ τοῦ δαιμονίου καὶ περὶ τοῦ ἁρωϊκοῦ γένους εὐήρμον τε καὶ ἀγαθὴν ἔχειν διάνοιαν . Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν γονέων τε καὶ ἐνεργειῶν διανοεῖσθαι , νόμῳ τε βοηθεῖν καὶ ἀνομίᾳ πολεμεῖν . Id . cap . 175 : μετὰ δὲ τὸ θεῖόν τε καὶ τὸ δαιμόνιον , πλεῖστον ποιεῖσθαι λόγον γονέων τε καὶ νόμου καὶ τούτων ὑπῆκον αὐτὸν κατασκευάζειν . Id . c . 37 : ἐν τε τῷ κόσμῳ καὶ τῷ βίῳ καὶ ταῖς πολεσι καὶ τῇ φύσει μᾶλλον τιμῶμενον τὸ προηγούμενον , ἢ τὸ τῷ χρόνῳ ἐπόμενον . εἰον ἀναταλῆν τῆς δύσεως—καὶ τοὺς οἰκιστάς τῶν πόλεων , καὶ καθόλου τοὺς μὲν θεοὺς τῶν δαιμονίων , ἐκείνων δὲ τῶν ἁμιθίων , τοὺς ἥρωας δὲ τῶν ἀνθρώπων , ἐν τούτων δὲ τοὺς αἰτίους τῆς γενέσεως τοῖς νεωτέροις . Ἐπαγωγὴς δὲ ἕνεκα ταῦτα ἔλεγε πρὸς τὸ περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τοὺς γονεῖς ἑαυτῶν . Id . c . 30 : καὶ μετὰ τῶν θεῶν τὸν Πυθαγόραν λοιπὸν κατηρίθμουν , ὡς ἀγαθὸν τινα δαίμονα καὶ φιληθρωπότατον , οἱ μὲν τὸν Πύθιο , οἱ δὲ τὸν ἐξ Ὑπερβορίων Ἀπόλλωνα , οἱ δὲ τὸν Παιῶνα , οἱ δὲ τῶν γῆν σαλῆν κατοικοῦντων δαιμόνων ἕνα . Adjiciamus hic quae de Pythagorae doctrina tradit Diog . Laert . lib VIII , 31 seqq . : ἐκφυθεῖσαν δὲ αὐτὴν [ i . e . τὴν ψυχὴν ] ἐπὶ γῆς πλάττεσθαι ἐν τῷ ἀέρι ὁμοίαν τῷ σώματι , τὸν δὲ Ἑρμὴν ταμῆνα εἶναι τῶν ψυχῶν—καὶ ἀγεῖσθαι μὲν τὰς καχάρας ἐπὶ τὸν ὑψιστον , τὰς δὲ ἀκαθάρτους μὴτε ἐκείνας πελάζειν μὴτε ἀλλήλας , δεῖσθαι δ’ ἐν ἀβρήτοις δεσμοῖς ὑπὸ Ἑριννύων . Εἶναι τε πάντα τὸν ἀέρα ψυχῶν ἕμπλεων , καὶ τούτους δαίμονάς τε καὶ ἥρωας νομίζεσθαι , καὶ ὑπὸ τούτων πέμπεσθαι ἀνθρώπους · τοὺς τε ὀνειροὺς καὶ τὰ σημεῖα νόσου τε καὶ ὑγείας . — μέγιστον δὲ φησι τῶν ἐν ἀνθρώποις εἶναι , τὴν ψυχὴν πείσασθαι ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν ἢ ἐπὶ τὸ κακόν . Εὐδαιμονεῖν ἀνθρώπων ὅταν ἀγαθὴ ψυχὴ προσγένηται .
Lemmas: 2 Iamblichus de vitā Pythag . c . 100 : ἐπί πρός οὗτος περί τε ὁ θεῖον καί περί ὁ δαιμόνιος καί περί ὁ ἡρωϊκός γένος εὐήρμον τε καί ἀγαθός ἔχω διάνοια . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ γονεύς τε καί ἐνέργεια διανοέομαι , νόμος τε βοηθέω καί ἀνομία πολεμέω . Id . cap . 175 : μετά δέ ὁ θεῖος1 τε καί ὁ δαιμόνιον , πλεῖστος ποιέω λόγος γονεύς τε καί νόμος καί οὗτος ὑπακούω αὐτός κατασκευάζω . Id . c . 37 : ἐν τε ὁ κόσμος καί ὁ βίος καί ὁ πόλις καί ὁ φύσις μᾶλλον τιμάω ὁ προηγούμενος , ἢ ὁ ὁ χρόνος ἔπω . Ἀγαμεμνόνειος ἀνατέλλω ὁ δύσοικος ὁ οἰκιστής ὁ πόλις , καί καθόλου ὁ μέν θεός ὁ δαιμόνιος , ἐκεῖνος δέ ὁ αμιθεος , ὁ ἥρως δέ ὁ ἄνθρωπος , ἐν οὗτος δέ ὁ αἴτιος ὁ γένεσις ὁ νέος . ἐπαγωγή δέ ἕνεκα οὗτος λέγω πρός ὁ περί πλείων ποιέω ὁ γονεύς ἑαυτοῦ . Id . c . 30 : καί μετά ὁ θεός ὁ Πυθαγόρας λοιπός καταριθμέω , ὡς ἀγαθός τις δαίμων καί φιληθρωπότατον , ὁ μέν ὁ Πυθικός , ὁ δέ ὁ ἐκ υπερβοριον Ἀπόλλων , ὁ δέ ὁ Παιάν , ὁ δέ ὁ γῆ Σάλη κατοικέω δαίμων εἷς . Adjiciamus hic quae de Pythagorae doctrina tradit Diog . Laert . lib VIII , 31 seqq . : ἐκφύω δέ αὐτός [ i . e . ὁ ψυχή ] ἐπί γῆ πλάσσω ἐν ὁ ἀήρ ὅμοιος ὁ σῶμα , ὁ δέ Ἑρμῆς ταμήνη εἰμί ὁ ψυχῶν—καὶ ἄγω μέν ὁ καχάρας ἐπί ὁ ὕψιστος , ὁ δέ ἀκάθαρτος μήτε ἐκεῖνος πελάζω μήτε ἀλλήλων , δήω δέ ἐν ἀβρήτοις δεσμός ὑπό Ἐρινύς . εἰμί τε πᾶς ὁ ἀήρ Ψυχή ἐμπλέω , καί οὗτος δαίμων τε καί ἥρως νομίζω , καί ὑπό οὗτος πέμπω ἄνθρωπος · ὁ τε ὄνειρος καί ὁ σημεῖον νόσος τε καί ὑγεία . — μέγας δέ φημί ὁ ἐν ἄνθρωπος εἰμί , ὁ ψυχή πείθω ἐπί ὁ ἀγαθός ἢ ἐπί ὁ κακός . εὐδαιμονέω ἄνθρωπος ὅταν ἀγαθός ψυχή προσγίγνομαι .