ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0475.1
δρθοδοξία τις ἐνυπάρχη τῇ λογικῇ οὐσίᾳ . Οὔτε γὰρ τοῖς χρείττοσιν ἐπεσθαι δύναται , ὡς χρείττοσιν , ἀλλὰ ὡς ὑπὸ τυράννων βιαζόμενος διacteύησεται · οὔτε τῶν συζῶντων λόγον τινὰ ποιήσεται , οὔτε σώματος , ἢ χρηματῶν τὴν ἀρίστην οἰκονομίαν ἐξευρήσει , ἀλογίστος · ἔχειν ἑαυτὸν εἴσας . Ὅρα γὰρ ὅτι οἱ ἐξ ἀπαντος γεύγοντες τὸν θάνατον , ἢ τὰ χρήματα τῆρειν ἐπιθυμοῦντες , πολλάκις ἐξ ἀνάγκης ἀδικίας γρῆγονται καὶ βλασφημίαις , ἀρώμενοι μὲν κατὰ θεῶν ἀνόσια , καὶ μὴ προνοεῖσθαι φάσκοντες , ἐπειδὰν περιπέσωσιν οἱς ἀνοῆτως ἐφευγον , ἀρειδῶς δὲ τοὺς ἄλλους ἀδικούντες , καὶ τὰ πάντων ἀθροίζειν πειρώμενοι πρὸς τὸ ἑαυτοὺς λυσιτελές , ὡς ὁσονται . Καὶ οὕτως ἐκφανὴς ἢ τῆς ψευδοδοξίας ἐν αὐτοῖς γίνεται βλάβη , ὡς τὰ μέγιστα τῶν κακῶν ἐκβλαστάνειν · ἀδικίαν μὲν πρὸς τοὺς ὁμοίους , ἀνοσιότητα δὲ πρὸς τοὺς χρείττονας . Ἄν καὶ ἀρεσσειεν ἂν ὁ τοῖς προκειμένοις στίχοις πειθόμενος , ὁ τῇ εὐλογίστῳ κρίσει τὸν θάνατον γενναίως ὑπομένων , καὶ τὴν τῶν χρημάτων ἀποβολὴν οὐκ ἀφόρητον ἡγούμενος . Ἔξ ὧν καὶ πρὸς δικαιοσύνην ἀφορμὰς λαμβάνει , ὡς δεῖ τῶν ἀλλοτρίων ἀπέχεσθαι , καὶ βλάπτειν μηδέν,α , μηδὲ ωφελίαν ἑαυτοῦ τὰς τῶν ἄλλων ποιεῖσθαι συμφορὰς .
Lemmas: δρθοδοξία τις ἐνυπάρχω ὁ λογικός οὐσία . οὔτε γάρ ὁ ἀγαθός ἕπω δύναμαι , ὡς ἀγαθός , ἀλλά ὡς ὑπό τύραννος βιάζομαι διαπαύω · οὔτε ὁ συζάω λόγος τις ποιέω , οὔτε σῶμα , ἢ χρῆμα ὁ ἀγαθός οἰκονομία ἐξευρίσκω , ἀλόγιστος · ἔχω ἑαυτοῦ ἵζω . Ὅρας γάρ ὅτι ὁ ἐκ ἅπας γεύω ὁ θάνατος , ἢ ὁ χρῆμα τηρέω ἐπιθυμέω , πολλάκις ἐκ ἀνάγκη ἀδικία γράω καί βλασφημία , ἀράομαι μέν κατά θεός ἀνόσιος , καί μή προνοέω φάσκω , ἐπειδάν περιπίπτω οἱςστις ἀνόητος φεύγω , ἀρειδῶς δέ ὁ ἄλλος ἀδικέω , καί ὁ πᾶς ἀθροίζω πειράω πρός ὁ ἑαυτοῦ λυσιτελής , ὡς ὅσος . καί οὕτως ἐκφανής ἢ ὁ ψευδοδοξία ἐν αὐτός γίγνομαι βλάβη , ὡς ὁ μέγας ὁ κακός ἐκβλαστάνω · ἀδικία μέν πρός ὁ ὅμοιος , ἀνοσιότης δέ πρός ὁ χρειττοναω . ἄν καί ἀρέσκω εἄν ὁ ὁ πρόκειμαι στίχος πείθω , ὁ ὁ εὐλόγιστος κρίσις ὁ θάνατος γενναῖος ὑπομένω , καί ὁ ὁ χρῆμα ἀποβολή οὐ ἀφόρητος ἡγέομαι . ἕξ ὅς καί πρός δικαιοσύνη ἀφορμή λαμβάνω , ὡς δεῖ ὁ ἀλλότριος ἀπέχω , καί βλάπτω μηδένας , μηδέ ὠφέλεια ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἄλλος ποιέω συμφορά .
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0475.2
Τούτων δὲ οὐδὲν τηρήσει δυνατὸς ἔσται ὁ θνητὴν ὑπολαμβάνων εἶναι τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν , καὶ ἀλογίστως ἔχειν ἑαυτὸν εἴσας , τί μὲν ἐστὶ τὸ ἀποθνῆσκον ἡμῶν μηδαμῶς λογιζόμενος , καὶ τὸ τῶν χρημάτων δεόμενον , τί δὲ τὸ ἀποιοῦ τὴν ἀρετήν , καὶ τὸ ἐκ ταύτης ωφελούμενον . Μόνῃ γὰρ ἢ τούτων διάκρισις προθυμίαν εἰς ἀρετὰς ἀσκήσιν ἂν παρασχῃ , καὶ πρὸς τὴν τῶν καλῶν κτῆσιν ἐπενείρειεν ἢ ἐκ τοῦ γνῶθι σεαυτὸν καὶ αἰσχύνε σεαυτὸν ἔνθεσις ὁρμή . Πρὸς γὰρ τὴν ἑμετέραν ἀξίαν καὶ τὰ τῶν ἄλλων καθήκοντα παραμετρεῖσθαι δεῖ ἐν ἔργοις τε καὶ λόγοις . Ἡ δὲ τῶν καθηκόντων τήρησις ἀπαράβατος δικαιοσύνη ἂν εἴη · διὸ καὶ προτέτακται τῶν ἄλλων ἀρετῶν , ἵνα τῶν καθηκόντων γένηται μέτρον . Δικαιοσύνην γὰρ , φησιν , ἀσκει ἐργῷ τε λόγῳ τε . Οὐκ οὖν οὐδὲν βλάσφημον ἐρεῖς ἐν ἀπωλείαις χρημάτων , ἢ νόσων ἀληξίσοιν , ἵνα μὴ ἀδίκησ ἐν λόγῳ · ἀλλ’ οὐδὲ τὰ τῶν πλησίων ἀρπάσεις , οὐδὲ μηχανήσῃ δυστυχίας ἀνθρώποις , ἵνα μὴ ἀδίκησ ἐν ἔργῳ . Δικαιοσύνης γὰρ τὴν ψυχὴν φρουρούσης , τὰ προσήκοντα ἀν πράττοιμεν καὶ περὶ ἀνθρώπους , καὶ περὶ ἡμᾶς αὐτούς . Τῆς δὲ δικαιοσύνης τὸ ἀριστον μέτρον ἐστὶν ἢ φρόνησις · ὅθεν
Lemmas: οὗτος δέ οὐδείς τηρέω δυνατός εἰμί ὁ θνητός ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή , καί ἀλογίστως ἔχω ἑαυτοῦ ἵζω , τίς μέν εἰμί ὁ ἀποθνῄσκω ἐγώ μηδαμῶς λογίζομαι , καί ὁ ὁ χρῆμα δήω , τίς δέ ὁ άποιος ὁ ἀρετή , καί ὁ ἐκ οὗτος ὠφελέω . Μόνος γάρ ἢ οὗτος διάκρισις προθυμία εἰς ἀρετή ἄσκησις εἄν παρέχω , καί πρός ὁ ὁ καλός κτῆσις ἐπενείρειεν ἢ ἐκ ὁ γιγνώσκω σαυτοῦ καί αἰσχύνω σαυτοῦ ἔνθεσις ὁρμή . πρός γάρ ὁ μετεράω ἄξιος καί ὁ ὁ ἄλλος καθήκω παραμετρέω δεῖ ἐν ἔργον τε καί λόγος . ὁ δέ ὁ καθήκω τήρησις απαράβατος δικαιοσύνη εἄν εἰμί · διό καί προτάσσω ὁ ἄλλος ἀρετή , ἵνα ὁ καθήκω γίγνομαι μέτρον . Δικαιοσύνη γάρ , φημί , ἀσκέω Ἐργώ τε λόγος τε . οὐ οὖν οὐδείς βλάσφημος εἴρω ἐν ἀπώλεια χρῆμα , ἢ νόσος αληξισος , ἵνα μή ἀδίκη ἐν λόγος · ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ πλησίος ἁρπάζω , οὐδέ μηχανάομαι δυστυχία ἄνθρωπος , ἵνα μή ἀδίκη ἐν ἔργον . Δικαιοσύνη γάρ ὁ ψυχή φρουρά , ὁ προσήκω εἰς πράσσω καί περί ἄνθρωπος , καί περί ἐγώ αὐτός . ὁ δέ δικαιοσύνη ὁ ἀγαθός μέτρον εἰμί ἢ φρόνησις · ὅθεν
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0476.1
τῷ , δικαιοσύνην ἄσκει , ἐπήγαγε , μὴ ἀλογίστως σαυτὸν ἔχειν περὶ μηδὲν ἕλιζε · ὡς μὴ δυναμένης ὑποστηναι δικαιοσύνης ἄνευ φρονήσεως . Τοῦτο γὰρ ἐστὶν ὅντως δίκαιον , ὁ ἡ τελεία φρόνησις ὁρίζει . Αὐτὴ δ' ἂν εἴη ἡ περὶ μηδὲν ἀλογίστως ἔχουσα , ἀλλ' ἐπεσκεμμένως μὲν περὶ τοῦ σώματος ἔχουσα , ἐπεσκεμμένος δὲ καὶ περὶ τῶν εἰς τὴν τοῦτο γνῆσιν συντελούντων · πάντα δὲ ἀτιμότερα ἀρετῆς τιμωμένη , καὶ μεγίστην ὠφελείαν τὴν ἀρίστην διάθεσιν τῆς λογικῆς ψυχῆς , ἀφ' ἧς καὶ τὰ ἄλλα κοσμεῖται κατὰ δύναμιν . Τοιούτος μὲν τῶν προκειμένων ἐπὶν ὁ σκοπός , τὴν τετράδα τῶν πρακτικῶν ἀρετῶν ἀναφῆναι καὶ παραδοῦναι τοῖς ἀχροαταῖς , μετὰ τῆς ἀγρύπνου τῆς τῆς παραφυλακῆς τῆς ἐν λόγοις καὶ ἔργοις πρεπούσης . Τὸ μὲν γὰρ φρόνησιν , τὸ δὲ ἀνδρείαν , τὸ δὲ σωφροσύνην , παραδίδωσι · τὸ δὲ προηγούμενον αὐτῶν τὴν ἐπὶ πάσαις ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς κοινῶς ἐπιθεωρουμένην δικαιοσύνην ἀσχεῖσθαι παραίνει · τὸ δέ , χρήματα δ' ἄλλοτε μὲν κτᾶσθαι φιλεῖ , ἄλλοτ' ὀλέσθαι , παρίστησιν , ὅτι τῇ σωφρονικῇ διαθέσει καὶ ἡ ἐλευθεριότης παρέπεται , ἀρετὴ οὖσα περὶ χρημάτων πρόσοδον καὶ δαπάνην . Τὸ γὰρ μόνον τότε αὐτὰ κτᾶσθαι , καὶ ἀποκτᾶσθαι , ὅτε εἴδωσιν ὁ λόγος , μικρολογίας καὶ ἀσωτίας προαναίρει τὰς ἀφορμάς . Ταῦτα δὲ πάντα ,
Lemmas: ὁ , δικαιοσύνη ἀσκέω , ἐπάγω , μή ἀλογίστως σαυτοῦ ἔχω περί μηδείς λίζω · ὡς μή δύναμαι ὑφίστημι δικαιοσύνη ἄνευ φρόνησις . οὗτος γάρ εἰμί εἰμί Δίκαιος , ὁ ὁ τέλειος φρόνησις ὁρίζω . αὐτός δέ εἄν εἰμί ὁ περί μηδείς ἀλογίστως ἔχω , ἀλλά ἐπεσκεμμένως μέν περί ὁ σῶμα ἔχω , ἐπισκοπέω δέ καί περί ὁ εἰς ὁ οὗτος γνήσιος συντελέω · πᾶς δέ ἄτιμος ἀρετή τιμάω , καί μέγας ὠφέλεια ὁ ἀγαθός διάθεσις ὁ λογικός Ψυχή , ἀπό ὅς καί ὁ ἄλλος κοσμέω κατά δύναμις . τοιούτος μέν ὁ πρόκειμαι ἐπί ὁ σκοπός , ὁ τετράς ὁ πρακτικός ἀρετή ἀναφαίνω καί παραδίδωμι ὁ αχροατη , μετά ὁ ἄγρυπνος ὁ ὁ παραφυλακή ὁ ἐν λόγος καί ἔργον πρέπω . ὁ μέν γάρ φρόνησις , ὁ δέ ἀνδρεῖος , ὁ δέ σωφροσύνη , παραδίδωμι · ὁ δέ προηγούμενος αὐτός ὁ ἐπί πᾶς ὁ ἄλλος ἀρετή κοινῶς ἐπιθεωρέω δικαιοσύνη ασχειεπομαι παραινέω · ὁ δέ , χρῆμα δέ ἄλλοτε μέν κτάομαι φιλέω , ἄλλοτε ὄλλυμι , παρίστημι , ὅτι ὁ σωφρονικός διάθεσις καί ὁ ἐλευθεριότης παρέπομαι , ἀρετή εἰμί περί χρῆμα πρόσοδος καί δαπάνη . ὁ γάρ μόνος τότε αὐτός κτάομαι , καί ἀποκτείνω , ὅτε οἶδα ὁ λόγος , μικρολογία καί ἀσωτία προαναιρέω ὁ ἀφορμή . οὗτος δέ πᾶς ,
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0476.2
ὡς ἀπὸ πηγῆς καὶ ἀρχῆς πρώτης , τοῦ ἑαυτὸν αἰσχύνεσθαι προάγεται . Τοῦτο δὲ τὸ παράγγελμα προεῖληφεν ἐν ἑαυτῷ τὸ Σαυτὸν γνῶθι , ὁ πασίων μὲν σπουδαίων πράξεων , πασίων δὲ θεωρητικῶν γνώσεων προὑποκείσθαι δεῖ . Ἐπεὶ πᾶσιν εἰσόμεθα , ὅτι προσἦκει ἡμῖν μετριάζαι τῶν πασίων , καὶ γινώσκειν τὰ ὄντα ; Ἀπορεῖται γὰρ περὶ αὐτῶν · πρώτων μὲν , εἰ δυνατὰ ἀνθρώποις ταῦτα · ἔπειτα , εἰ ὠφέλιμα τοῖς ἔχουσι γίνεται . Φαίνεται γὰρ πᾶν τοῦναντίον ἐλαττούμενος ἐν τοῖς κατὰ τὸν βίον ὁ σπουδαῖος , τῷ μὴ λαμβάνειν ἀδίκως ὅθεν οὐ δεῖ , καὶ τῷ ἀναλίσκειν δικαίως εἰς ἃ δεῖ · καὶ περὶ τὸ σῶμα παντὸς μᾶλλον εὐπιγερήτως διακείται , μῆτε ἀρχὴν αὐτὸς ἐπιτηδεύων , μῆτε ἀνελυθεύρος θεραπεύων τοὺς ἄρχοντας . Ὦστε , εἰ μὴ τις ἄλλη οὐσία ἐν ἡμῖν εἴη ἀπὸ τῆς ἀρετῆς ὠφελουμένη , σχολὴ γε ἂν πλοῦτον ἢ δυναστείαν δι' αὐτὴν προησοίμεθα . Ὦθεν καὶ οἱ ὀνητὴν οἴεσθαι τὴν ψυχὴν περὶ τοῦ μὴ προέσθαι τὴν ἀρετὴν κομψευόνται μᾶλλον , ἢ ἀληθεύουσιν . Εἰ γὰρ μὴ εἴη τι ὑπόμενον ἡμῶν μετὰ θάνατον , καὶ τοῦτο φύσιν ἔχον ἀληθεία καὶ ἀρετὴ κοσμεῖσθαι , ( ὅλον δὴ φαμεν εἶναι τὴν λογικὴν ψυχὴν , ) οὐκ ἂν ἔφεσις ἡμῖν καθαρὰ γενοιτο τῶν καλῶν . Προαναίρειται γὰρ ἡ ὑποψία τῆς φόβας τὴν περὶ ταῦτα σπουδὴν , καὶ πρὸς ἀπολαύσεις
Lemmas: ὡς ἀπό πηγή καί ἀρχή πρῶτος , ὁ ἑαυτοῦ αἰσχύνω προάγω . οὗτος δέ ὁ παράγγελμα προλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ σαυτοῦ γιγνώσκω , ὁ Πασίων μέν σπουδαῖος πρᾶξις , Πασίων δέ θεωρητικός γνῶσις προυποκειμαι δεῖ . ἐπεί πᾶς εἶμι , ὅτι προσήκω ἐγώ μετριάζω ὁ Πασίων , καί γιγνώσκω ὁ εἰμί ; ἀπορέω γάρ περί αὐτός · πρῶτος μέν , εἰμί δυνατός ἄνθρωπος οὗτος · ἔπειτα , εἰμί ὠφέλιμος ὁ ἔχω γίγνομαι . φαίνω γάρ πᾶς τουναντίον ἐλασσόω ἐν ὁ κατά ὁ βίος ὁ σπουδαῖος , ὁ μή λαμβάνω ἄδικος ὅθεν οὖον δεῖ , καί ὁ ἀναλίσκω δικαίως εἰς ὁ δεῖ · καί περί ὁ σῶμα πᾶς μᾶλλον εὐπιγερήτως διάκειμαι , μήτε ἀρχή αὐτός ἐπιτηδεύω , μήτε ανελυθεωρος θεραπεύω ὁ ἄρχω . ὥστε , εἰμί μή τις ἄλλος οὐσία ἐν ἐγώ εἰμί ἀπό ὁ ἀρετή ὠφελέω , σχολή γε εἄν πλοῦτος ἢ δυναστεία διά αὐτός προΐημι . ὤθω καί ὁ ὀνητός οἴομαι ὁ ψυχή περί ὁ μή προΐημι ὁ ἀρετή κομψεύω μᾶλλον , ἢ ἀληθεύω . εἰμί γάρ μή εἰμί τίς ὑπομένω ἐγώ μετά θάνατος , καί οὗτος φύσις ἔχω ἀλήθεια καί ἀρετή κοσμέω , ( ὅλος δή φημί εἰμί ὁ λογικός ψυχή , ) οὐ εἄν ἔφεσις ἐγώ καθαρός γίγνομαι ὁ καλός . προαναιρέω γάρ ὁ ὑποψία ὁ φόβη ὁ περί οὗτος σπουδή , καί πρός ἀπολαύω
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.1
ἀγει σωματικὰς , ὁποῖαι ποτ’ ἂν ὦσιν αὐταί , καὶ πῶθεν Τοῖς δὲ ὁρθοῖς λογισμοῖς ἐξ ἀνάγκης ἐπεταὶ καὶ περὶ
Lemmas: ἄγω σωματικός , ὁποῖος πρός εἄν εἰμί αὐτός , καί πίνω ὁ δέ ὀρθός λογισμός ἐκ ἀνάγκη ἕπω καί περί
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.10
Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἴκανῶς τοῖς θεοῖς ἀνδράσιν καχίαν ὁρμώσης , ἐνὴν τὰ ἴσα τοῖς μὴ ἴσοις τοὺς τοῦ
Lemmas: ἀλλά περί μέν οὗτος ἱκανῶς ὁ θεός ἀνήρ κάχιος ὁρμή , ἕνος ὁ ἴσος ὁ μή ἴσος ὁ ὁ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.11
ἀποδέδεικται , ὅτι τε ἀθάνατος ἡ ψυχή , καὶ ὅτι διὰ πρὸν ἀξίαν φύλακας νόμου ἀποθιδόναι , ἀλλὰ μὴ τὴν
Lemmas: ἀποδείκνυμι , ὅτι τε ἀθάνατος ὁ ψυχή , καί ὅτι διά πρόειμι ἄξιος φύλαξ νόμος ἀποθιδόναι , ἀλλά μή ὁ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.12
μόνης ἀρετῆς κοσμεῖσθαι πέρυκε . Νῦν δὲ τὸ παρόν προσάκουσαν ἀπονέμειν ἐκάστῳ τύχην , ἣν καὶ προῖων
Lemmas: μόνος ἀρετή κοσμέω πέρυκε . νῦν δέ ὁ πάρειμι προσακούω ἀπονέμω ἕκαστος Τύχη , ὅς καί πρόειμι
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.13
ἐπιστραφισάμενοι δόγμα , ἐπὶ τὰ ἐξῆς μεταβαίνομεν , εἰς γένεσιν ὁ ἄνθρωπος κληρούσθαι λέγεται ; Εἰ οὖν μὴ
Lemmas: ἐπιστρέφω δόγμα , ἐπί ὁ ἑξῆς μεταβαίνω , εἰς γένεσις ὁ ἄνθρωπος κληρόω λέγω ; εἰμί οὖν μή
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.14
τοσοῦτον τοῖς προειρημένοις ἐπειπόντες , ὅτι ὡσπερ τῇ μῦθος τὸ εἶναι πρόνουν , ἀπονέμουσαν ἐκάστῳ τὰ πρέ -
Lemmas: τοσοῦτος ὁ προερέω ἐπιλέγω , ὅτι ὡς ὁ μῦθος ὁ εἰμί προνέω , ἀπονέμω ἕκαστος ὁ πρώ -
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.15
ἀγνοία τῆς οὐσίας ἡμῶν πᾶσα ἐπεσῴρει κακία , οὕτω ποντα , καὶ τὴν ψυχὴν ἡμῶν ἀθάνατον εἶναι , ὁῆλον ,
Lemmas: ἄγνοια ὁ οὐσία ἐγώ πᾶς ἐπεσῴρει κακία , οὗτος πω , καί ὁ ψυχή ἐγώ ἀθάνατος εἰμί , ὁράω ,
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.16
τῇ ἐαυτῶν γνώσει , καὶ ἀπάξιώσει τῶν μὴ πρεπόντων ὡς μεταστήσει δεὶ τὴν αἰτίαν τῶν ἀλγεινῶν ἀπὸ τοῦ
Lemmas: ὁ ἑαυτοῦ γνῶσις , καί ἀπαξιόω ὁ μή πρέπω ὡς μεθίστημι δεῖ ὁ αἴτιος ὁ ἀλγεινός ἀπό ὁ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.17
τῇ λογικῇ φύσει , ἢ τῶν καθοκόντων ἀπαραλόγιστος διοικούντος ἐφ’ ἡμᾶς αὐτοῦς , ἐξ οὗ καὶ τὸ ἰσθῦσι τὰ
Lemmas: ὁ λογικός φύσις , ἢ ὁ καθοκοντος ἀπαραλόγιστος διοικέω ἐπί ἐγώ αὔτεος , ἐκ ὅς καί ὁ ἰσθῦσι ὁ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.18
τήρησις εὑρίσκεται πανταχοῦ · τοῦτο δὲ τῶν κατὰ δυσερῆ δύνασθαι δώσει ὁ λόγος . Ἐν ἐαυτοῖς γὰρ
Lemmas: τήρησις εὑρίσκω πανταχοῦ · οὗτος δέ ὁ κατά δυσερης δύναμαι δίδωμι ὁ λόγος . ἐν ἑαυτοῦ γάρ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.19
μέρος ἀρετῶν γίνεται μέτρον . Ὦς γὰρ πρὸς κανόνα εὑρόντες τὰς αἰτίας τῶν τοσαύτης ἀνωμαλίας , πρῶτον
Lemmas: μέρος ἀρετή γίγνομαι μέτρον . οὖς γάρ πρός κανών εὑρίσκω ὁ αἴτιος ὁ τοσοῦτος ἀνωμαλία , πρῶτος
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.2
ἂν πορίζεσθαι δύνωνται . Πῶς γὰρ δοξεῖ ἐμφρονος τῶν δοκουόντων ἀτάκτως κατὰ τὸν βίον συμβαίνειν μὴ
Lemmas: εἄν πορίζω δύναμαι . Πῶς γάρ δοκέω ἔμφρων ὁ δοκέω ἄτακτος κατά ὁ βίος συμβαίνω μή
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.20
τὴν οὐσίαν ἡμῶν ἀποθλέποντες , τὸ δέον ἐν πᾶσιν εὐμὲν τὸν ὁρθὸν τῆς κρίσεως ἐπελαχρυνούμεν τῶν συμ -
Lemmas: ὁ οὐσία ἐγώ ἀποθλέποντες , ὁ δήω ἐν πᾶς Ὑμήν ὁ ὀρθός ὁ κρίσις επελαχρυνεος ὁ συμ -
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.21
ρίσκομεν , κατὰ τὸν ὁρθὸν λόγον συμφώνους τῇ ἐαυτῶν βαινόντων τὸ μοιχθρόν · ἐπειτα ταῖς ἱεραῖς μεθόδοις
Lemmas: ρισκω , κατά ὁ ὀρθός λόγος σύμφωνος ὁ ἑαυτοῦ βαίνω ὁ μοιχθρόν · ἔπειτα ὁ ἱερός μέθοδος
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.22
οὐσία διαζώντες . Πᾶν γὰρ ὁ ἀμείνονα τὴν ψυχὴν καὶ ταῖς ὁρθαῖς νοὑθετήσει μεθαρμόζοντες τὴν ψυχὴν
Lemmas: οὐσία διαζώννυμι . Πᾶν γάρ ὁ ἀγαθός ὁ ψυχή καί ὁ ὀρθός νουθετέω μεθαρμόζω ὁ ψυχή
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.23
ποιεῖ , καὶ πρὸς τὴν φύσει πρέπουσαν εὐζωίαν αὐτὴν πρὸς τὸ ἀμείνον , παντελῶς ἐαυτοὺς τῶν ἀλγεινῶν
Lemmas: ποιέω , καί πρός ὁ φύσις πρέπω εὐζωΐα αὐτός πρός ὁ ἀμείνων , παντελῶς ἑαυτοῦ ὁ ἀλγεινός
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.24
ἀνάγει , τοῦτο ὅντως ἀρετὴ καὶ φιλοσοφίας νόμος · τὰ ἐλευθερώσομεν . Τὸ δὲ πᾶσχοντα κακῶς μυχ’ αἰσθά -
Lemmas: ἀνάγω , οὗτος εἰμί ἀρετή καί φιλοσοφία νόμος · ὁ ἐλευθερόω . ὁ δέ πάσχω κακῶς μυχός αἰσθάνομαι -
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.25
δὲ μόνον πρὸς ἀνθρωπίνην εὐσχημοσύνην τείνοντα , νεσθαι τὰς αἰτίας , μηδὲ καταμαντευέσθαι τοῦ εἰκότως
Lemmas: δέ μόνος πρός ἀνθρώπινος εὐσχημοσύνη τείνω , νω ὁ αἴτιος , μηδέ καταμαντεύομαι ὁ εἰκότως
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.26
δουλοπρεπῆ ἐστι σοφίσματα καὶ σχιαγραφία τῶν κασυμβαίνοντος , ἐαυτὸν ἤν εὐθίσαντος ἀλογίστως ἔχειν
Lemmas: δουλοπρεπής εἰμί σόφισμα καί σχιαγραφία ὁ κασυμβαίνοντος , ἑαυτοῦ ἐάν εὔθιος ἀλογίστως ἔχω
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.27
λῶν , τὸν παρὰ τῶν πολλῶν ἐπαίνον ὀρωμένην , καὶ περὶ παντός , ὁ δὺν ἀπηγόρευσεὶν ὁ λόγος . Ἀνάγκη
Lemmas: λάω , ὁ παρά ὁ πολύς ἔπαινος ὁράω , καί περί πᾶς , ὁ δύω ἀπαγορεύω ὁ λόγος . Ἀνάγκη
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.28
τοῦ δοκεῖν μόνον , οὐ τοῦ εἶναι , ἀγαλὸν τὴν πᾶσαν γὰρ τὸν ἀζητήτως ἔχοντα τῆς ἀληθοῦς αἰτίας ἐπὶ τὴν
Lemmas: ὁ δοκέω μόνος , οὖον ὁ εἰμί , ἀγάλλω ὁ πᾶς γάρ ὁ ἀζήτητος ἔχω ὁ ἀληθής αἴτιος ἐπί ὁ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.29
ποιουμένην φροντίδα . Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τούτων . χρείττονα οὐσίαν μεταφέρειν τὸ ἐγκλημα , ἢ ὅτι οὐκ
Lemmas: ποιέω φροντίς . καί οὗτος μέν περί οὗτος . ἀγαθός οὐσία μεταφέρω ὁ ἔγκλημα , ἢ ὅτι οὐ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.3
εἶναι , κατ’ αὐτούς , ἡ μετρίως καθεστηκότος , μὴ πάντα ἀλογίστως ἔχειν , ἀλλ’ εὖ καὶ γενναίως ἀπολελογίσθαι
Lemmas: εἰμί , κατά αὐτός , ὁ μέτριος καθίστημι , μή πᾶς ἀλογίστως ἔχω , ἀλλά εὕω καί γενναῖος ἀπολογίζομαι
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.4
χαρίζεσθαι τῷ σώματι , δι’ ὃ καὶ ἡ τῆς ψυχῆς ὑπότάς τούτων αἰτίας , καὶ φέρειν αὐτὰ μηδὲν ἐγχαλοῦν -
Lemmas: χαρίζομαι ὁ σῶμα , διά ὅς καί ὁ ὁ Ψυχή ὑφίημι οὗτος αἴτιος , καί φέρω αὐτός μηδείς ἐγχαλάω -
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.5
στασις σώζεται , οὐκ οὖσης μὲν καθ’ αὐτήν , ἐπιγινωμέτας τοῖς ἐπιμεληταῖς ἡμῶν , οἱ πρὸς ἀξίαν ἀπονέμουντες
Lemmas: στάσις σῴζω , οὐ εἰμί μέν κατά αὐτός , ἐπιγίγνομαι ὁ ἐπιμελητής ἐγώ , ὁ πρός ἄξιος ἀπονέμω
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.6
νης δὲ τῇ ποιῇ διαπλασεὶ τοῦ σώματος ; Πῶς δὲ προἐκάστῳ τὰ προσήκοντα , οὐ τῶν ἴσων ἡξιώσαν ἀπαντας
Lemmas: νέος δέ ὁ ποιέω διάπλασις ὁ σῶμα ; Πῶς δέ προεκαστος ὁ προσήκω , οὖον ὁ ἴσος ἀξιόω ἅπας
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.7
ησοῦθαι δι’ ἀρετὴν τὸ σῶμα , μέλλοντες καὶ τὴν ψυχὴν τοὺς μὴ ἴσοις προθεδωχότας . Πῶς γὰρ ἂν προ -
Lemmas: ησουθαις διά ἀρετή ὁ σῶμα , μέλλω καί ὁ ψυχή ὁ μή ἴσος προτίθημι . Πῶς γάρ εἄν προ -
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.8
αὐτὴν ἄμα τῷ σώματι διαφθεῖρειν , ὥστε μηδαμοῦ νοίας μὲν οὖσης , καὶ τῆς ψυχῆς ἡμῶν ἀφθάρτου μὲν
Lemmas: αὐτός ἄμη ὁ σῶμα διαφθείρω , ὥστε μηδαμοῦ Νοιᾶς μέν εἰμί , καί ὁ Ψυχή ἐγώ ἄφθαρτος μέν
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0477.9
εἶναι τὴν ἀρετήν , ἥς ἐφέστε τὸν θάνατον ὑπεμεῖναιμεν ; κατ’ οὐσίαν , προχειρέσει δὲ αὐτοκινήτῳ πρὸς ἀρετὴν ἢ
Lemmas: εἰμί ὁ ἀρετή , ἥς ἐφίστημι ὁ θάνατος ὑπομένω ; κατά οὐσία , προχειρέω δέ αὐτοκίνητος πρός ἀρετή ἢ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0478.1
ἐστι παντελῶς , ἡ ὅτι οὐκ ἐπιμελεῖται ἡμῶν ὀρθῶς . Τὰ δὲ τοιαῦτα δοξάσματα οὐ μόνον τὰ ἐκ προδοιότης κακὰ ἐπιτείνει , ἀλλὰ καὶ εἰς πᾶσαν πονηρίαν τὴν ψυχὴν ἐπείγει , καὶ τῆς αὐτεξουσίου θεραπείας αὐτὴν ἀποστερεῖ , τῷ προστιθέναι λυθάνουσας αἰτίας τῶν νῦν δυσχερανομένων . Πῶς δὲ δεῖ περὶ τούτων φιλοσοφεῖν , ἐπάκουσον αὐτῶν τῶν ἐπῶν .
Lemmas: εἰμί παντελῶς , ὁ ὅτι οὐ ἐπιμελέομαι ἐγώ ὀρθῶς . ὁ δέ τοιοῦτος δόξασμα οὖον μόνος ὁ ἐκ προδοιοτω κακός ἐπιτείνω , ἀλλά καί εἰς πᾶς πονηρία ὁ ψυχή ἐπείγω , καί ὁ αὐτεξούσιος θεραπεία αὐτός ἀποστερέω , ὁ προστίθημι λυθνησκω αἴτιος ὁ νῦν δυσχεραίνω . Πῶς δέ δεῖ περί οὗτος φιλοσοφέω , ἐπακούω αὐτός ὁ ἔπος .
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0478.2
μενα , οἷς συνεισελθεῖν ἀρετὴν φύσιν οὐκ ἔχει . Ταῦτα δὲ ἐστὶν Ἀδικία , καὶ Ἀκολασία , καὶ πάντα ὅσα τὴν τοῦ καλοῦ σύζευξιν οὐκ ἐπιλέγεται . Οὐ γὰρ ἐστὶν οὐδεὶς τῶν τοιούτων τὸ καλῶς ἐπιρθέγεσθαι · οἷον , ἀδικεῖ καλῶς , ἀκολασταίνει καλῶς , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἐκτὸς κακῶν λέγομεν , νοσεῖ καλῶς , πένεται καλῶς · ὅταν εὖ καὶ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τὰ τοιαῦτα φέρῃ ὁ ἄνθρωπος . Ταῖς δὲ ψυχικαῖς πονηρίαις οὐκ ἐπιφέρεται τὸ καλῶς , διότι ἀποστροφαὶ εἰσὶ καὶ ἀποτεύγματα τοῦ ὀρθοῦ λόγου , ὃν φύσει ἔνόντα , καὶ ἐγγεγραμμένον αὐτῇ , παρορᾷ ἢ ἄνθρωπου ψυχὴ ὑπὸ τῆς προσπαθείας ἀποτυφλουμένη . Τεκμήριον δὲ τοῦ ἐνεῖναι τὸν ὀρθὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις , τὸ καὶ τὸν ἀδίκον , ἐν οἷς μηδὲν αὐτῷ διαφέρει , κρίνειν δικαίως , καὶ τὸν ἀκόλαστον , σωφρονικῶς · καὶ ὅλιος τῶν κακῶν ὁρᾶσις ἐπιβολαῖς χρῆσθαι , ἐν οἷς ἀπροσπαθὴς ἐστι . Διὸ καὶ μεδίστασθαι δύναται ὁ ψυχὸς εἰς ἀρετὴν καταγνώσει τῆς προτέρας κακίας . Οὐ μὴν διὰ τοῦτο ἐνυπάρχειν δὲ καὶ τὸν μὴ ὀρθὸν λόγον , ἵνα ἀρχὴ τῶν κακιῶν οὕτως γένηται , ὥσπερ ἐκείνος τῶν ἀρετῶν . Ἄρχει γὰρ παρῶν ὁ ὀρθὸς λόγος , ὥσπερ νόμος ἐν πόλει , τὰ τε κατ’ αὐτὸν πραττόμενα καὶ τὰ παρ’ αὐτὸν διορίζει , καὶ τὰ μὲν ἀποδέγεται , τὰ δὲ σωφρονίζειν . Καὶ οὐδὲν δεῖ κακῶν ἀρχῆς , οὔτε ἐνυποκειμένης οὔτε ἐξωθεν κακοποιῶν αἰτίαν ἐνδιδοῦσης · ἀγαθῶν δὲ δεῖ ἀρχῆς μάλιστα καὶ
Lemmas: Μένα , ὅς συνεισέρχομαι ἀρετή φύσις οὐ ἔχω . οὗτος δέ εἰμί Ἀδικία , καί ἀκολασία , καί πᾶς ὅσος ὁ ὁ καλός σύζευξις οὐ ἐπιλέγω . οὖον γάρ εἰμί οὐδείς ὁ τοιοῦτος ὁ καλῶς ἐπιτρέχω · οἷος , ἀδικέω καλῶς , ἀκολασταίνω καλῶς , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐκτός κακός λέγω , νοσέω καλῶς , πένομαι καλῶς · ὅταν εὕω καί κατά ὁ ὀρθός λόγος ὁ τοιοῦτος φέρω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ψυχικός πονηρία οὐ ἐπιφέρω ὁ καλῶς , διότι ἀποστροφή εἰμί καί ἀπότευγμα ὁ ὀρθός λόγος , ὅς φύσις ἔνειμι , καί ἐγγράφω αὐτός , παροράω ἢ ἄνθρωπος ψυχή ὑπό ὁ προσπάθεια ἀποτυφλόω . τεκμήριον δέ ὁ ἔνειμι ὁ ὀρθός λόγος ὁ ἄνθρωπος , ὁ καί ὁ ἄδικος , ἐν ὅς μηδείς αὐτός διαφέρω , κρίνω δικαίως , καί ὁ ἀκόλαστος , σωφρονικός · καί ὀλίγος ὁ κακός ὅρασις ἐπιβολή χράω , ἐν ὅς ἀπροσπαθής εἰμί . Διὸ καί μέδομαι δύναμαι ὁ ψυχός εἰς ἀρετή κατάγνωσις ὁ πρότερος κακία . οὖον μήv διά οὗτος ἐν-ὑπάρχω δέ καί ὁ μή ὀρθός λόγος , ἵνα ἀρχή ὁ κακία οὕτως γίγνομαι , ὥσπερ ἐκείνος ὁ ἀρετή . ἄρχω γάρ πηρός ὁ ὀρθός λόγος , ὥσπερ νόμος ἐν πόλις , ὁ τε κατά αὐτός πράσσω καί ὁ παρά αὐτός διορίζω , καί ὁ μέν ἀποδέχομαι , ὁ δέ σωφρονίζω . καί οὐδείς δεῖ κακός ἀρχή , οὔτε ἐνυπόκειμαι οὔτε ἐξωθεν κακοποιέω αἴτιος ἐνδίδωμι · ἀγαθός δέ δεῖ ἀρχή μάλιστα καί
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0478.3
" Ὅσα τε δαιμονίζει τύχαι βροτοὶ ἀλγε' ἔχουσιν ὧν ἂν μοίραν ἔχῃς · πρᾶως φέρε , μηδ' ἀγανάκτει . Ἱᾶσθαι δὲ πρέπει , καθόσον δύνη · ὧδε δὲ φράζευ · οὐ πᾶν τοῖς ἀγαθοῖς τούτων πολὺ μοῖρα δίδοσι . "
Lemmas: " ὅσα τε δαιμονίζω Τύχη βροτός ἄλγος ἔχω ὅς εἄν μοῖρα ἔχω · πρᾶος φέρω , μηδέ ἀγανακτέω . ἰάομαι δέ πρέπω , καθόσον δύναμαι · ὧδε δέ φράζω · οὖον πᾶς ὁ ἀγαθός οὗτος πολύς μοῖρα δίδωμι . "
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0478.4
Πρὸ τῆς ἄλλης ἐξηγήσεως ἐκεῖνο προειπεῖν δεῖ , ὅτι ἀλγεα νῦν λέγει τὰ ἐπίπονα , καὶ τραγύτεραν ἡμῖν τὴν ὁδὸν τοῦ βίου παρασκευάζοντα · οἷον νόσον , πενίαν , φιλοτάτων ἀποβολήν , ἀδοξίαν ἐν πόλει . Ταῦτα γὰρ χαλεπὰ μὲν ἐστι , καὶ δυσδιάθετα κατὰ τὸν βίον · οὐ μὴν ὧτως κακὰ , οὐδὲ αὐτὴ τῇ ψυχῇ βλαβερά τυγχάνει , ἐὰν μὴ αὐτὴ ἐθελή διὰ τι τούτων εἰς κακιῶν ἀποκλίναι · ὁ καὶ ἐπὶ τῶν ἀγαθῶν δοκοῦντων · πᾶθοι ἂν , μὴ βουληθεῖσα καλῶς αὐτὰ μεταχειρίζεσθαι · οἷον ὑγίειαν καὶ πλοῦτον καὶ δυναστείαν . " Ἔστι γὰρ καὶ ἐν τούτοις κακυνθῆναι , καὶ ἐν τοῖς ἐναντίοις ἀρετὴν κτῆσθαι . Τὰ δὲ ὧτως κακὰ , τὰ ἐκ προαιρέσεώς ἐστιν ἁμαρτανό -
Lemmas: πρό ὁ ἄλλος ἐξήγησις ἐκεῖνος προεῖπον δεῖ , ὅτι ἄλγος νῦν λέγω ὁ ἐπίπονος , καί τραγύτεραν ἐγώ ὁ ὁδός ὁ βίος παρασκευάζω · οἷος νόσος , πενία , φιλότης ἀποβολή , ἀδοξία ἐν πόλις . οὗτος γάρ χαλεπός μέν εἰμί , καί δυσδιάθετος κατά ὁ βίος · οὖον μήv ὅς κακός , οὐδέ αὐτός ὁ Ψυχή βλαβερός τυγχάνω , ἐάν μή αὐτός ἐθέλω διά τίς οὗτος εἰς κακία ἀποκλίνω · ὁ καί ἐπί ὁ ἀγαθός δοκέω · πάσχω εἄν , μή βούλομαι καλῶς αὐτός μεταχειρίζω · οἷος ὑγίεια καί πλοῦτος καί δυναστεία . " εἰμί γάρ καί ἐν οὗτος κακύνω , καί ἐν ὁ ἐναντίος ἀρετή κτάομαι . ὁ δέ ὅς κακός , ὁ ἐκ προαίρεσις εἰμί ἁμαρτάνω -
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0479.1
μόνης , καὶ τῆς μὲν κεχωρισμένης τῶν λογικῶν οὐσιῶν , οὐκ ἔστιν ὁ Θεός · τῆς δὲ ὑποπαρχούσης , αὐτός , καὶ τῇ κατ’ οὐσίαν ἐπαρχῇ κυβερνῶν τις , οὗς ἔστιν ὁ ὀρθὸς λόγος . Τοιαύτη μὲν ἡ τῶν κακῶν δεικταίς · ὧν οὐ τὰ προαιρετικά φησιν ἐκ τῆς δαιμονίας τύχης τοῖς ἀνθρώποις ἀπονέμεσθαι , ἀλλὰ τὰ περιστατικά , ἃ νῦν μὲν ἐν τοῖς οὐκ ἐφ’ ἡμῖν κεῖται , πάλαι δὲ προαιρετικά · ἀμαρτίαις ἐπηκολουθήσεν , ἀλγεινὰ μὲν ὄντα , ὅς ἐφραμεν , τὸν δὲ παρὰ τῆς ἀρετῆς κόσμον ἐπιδεγόμενα . Καὶ γὰρ πενίαν ἐκόσμησεν σώφρονα δίαιτα καὶ ταπεινότητα γένους ἐπηνωθώσατο φρόνησις · καὶ παίδων ἀποβολὴν πρᾶσις ἤνεγκεν ὁ δίκαιος βίος , ὁ δυνάμενος εἰπεῖν , Τέθνηκε τὸ παῖδιον · οὐκοῦν ἀπεθάνη · καὶ Ἰδεῖν ὀνητὸν γεγεννηκώς . Ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ἄλλα πάντα , τῷ τῆς ἀρετῆς κάλλει περιδηλοθέντα , γίνεται εὐσημονέστερα . Ἐξῆς δὲ ζητεῖ ὁ λόγος τίνας αἱ δαιμονίαι τύχαι , καὶ ἂς οἱ βροτοὶ τὰς ἐκτὸς δυσχερεῖας ἔχουσιν . Εἰ μὲν γὰρ προηγουμένως ἡ θεία κρίσις δίδωσι τοῦτο μὲν πλοῦτον , ἕτερο δὲ πενίαν · δαιμονίαν δὲ ταύτην προαίρεσιν καλεῖν , καὶ μὴ τύχην . Εἰ δὲ μηδὲν ἐπίσταται ταῖς τούτων λογίαις , ἀλλ’ ὡς ἐτύχε καὶ αὐτομάτως συμπίπτει , τὸν μὲν εὐτυχῆ εἶναι , ὡς φασιν , τὸν δὲ δυστυχῆ · τύχην δὲ ταύτην καλεῖν , καὶ μὴ δαιμονίαν τύχην . Εἰ δὲ πρὸς τὴν ἀξίαν ἑκάστῳ τὰ προσήκοντα ἀπονέμει ὁ ἐπιτροπεύων ἡμῶν Θεός , καὶ τοῦ μὲν εἶναι τοιούσδε ἢ τοιούσδε ἡμᾶς οὐκ ἔστιν αἴτιος · τοῦ δὲ τὰς ἀμοιβὰς ἀποδιδόναι κατὰ τοὺς θεσμοὺς τῆς δικῆς μόνος ἐστὶ κύριος , εἰκῶς συνάψας εἴπε
Lemmas: μόνος , καί ὁ μέν χωρίζω ὁ λογικός οὐσία , οὐ εἰμί ὁ Θεός · ὁ δέ υποπαρχουω , αὐτός , καί ὁ κατά οὐσία ἐπάρχω κυβερνάω τις , ὗς εἰμί ὁ ὀρθός λόγος . τοιοῦτος μέν ὁ ὁ κακός δείκτης · ὅς οὖον ὁ προαιρετικός φημί ἐκ ὁ δαιμόνιος τυγχάνω ὁ ἄνθρωπος ἀπονέμω , ἀλλά ὁ περιστατικός , ὁ νῦν μέν ἐν ὁ οὐ ἐπί ἐγώ κεῖμαι , πάλαι δέ προαιρετικός · ἁμαρτία ἐπακολουθέω , ἀλγεινός μέν εἰμί , ὅς φράζω , ὁ δέ παρά ὁ ἀρετή κόσμος ἐπιδέχομαι . καί γάρ πενία κοσμέω σώφρων δίαιτα καί ταπεινότητα γένος ἐπηνωθώσατο φρόνησις · καί παῖς ἀποβολή πρᾶσις φέρω ὁ δίκαιος βίος , ὁ δύναμαι εἶπον , θνήσκω ὁ παιδίον · οὐκοῦν ἀποθνῄσκω · καί εἶδον ὀνέω γεννάω . ὅμοιος δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς , ὁ ὁ ἀρετή κάλλος περιδηλοθεω , γίγνομαι εὐσήμων . ἑξῆς δέ ζητέω ὁ λόγος τίς ὁ δαιμόνιος Τύχη , καί ὅς ὁ βροτός ὁ ἐκτός δυσχέρεια ἔχω . εἰμί μέν γάρ προηγουμένως ὁ θεῖος κρίσις δίδωμι οὗτος μέν πλοῦτος , έτερος δέ πενία · δαιμόνιος δέ οὗτος προαίρεσις καλέω , καί μή Τύχη . εἰμί δέ μηδείς ἐπίσταμαι ὁ οὗτος λόγιος , ἀλλά ὡς τυγχάνω καί αὐτόματος συμπίπτω , ὁ μέν εὐτυχής εἰμί , ὡς φημί , ὁ δέ δυστυχής · Τύχη δέ οὗτος καλέω , καί μή δαιμόνιος Τύχη . εἰμί δέ πρός ὁ ἄξιος ἕκαστος ὁ προσήκω ἀπονέμω ὁ ἐπιτροπεύω ἐγώ Θεός , καί ὁ μέν εἰμί τοιόσδε ἢ τοιόσδε ἐγώ οὐ εἰμί αἴτιος · ὁ δέ ὁ ἀμοιβή ἀποδίδωμι κατά ὁ θεσμός ὁ δικός μόνος εἰμί κύριος , ἵημι συνάπτω εἶπον
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0479.2
δαιμονίας τύχας τὰς τῆς κρίσεως ἀποφάσεις · ἡ μὲν θεῖον καὶ νοερὸν ἐστι τὸ κρίνον , δαιμονίας καὶ ἐπιστημονικὰς αὐτὰς προσειπών · ἡ δὲ οἰκεία προαιρέσει κακύνεται τὸ κρινόμενον , καὶ διὰ τοῦτο γίνεται τῶν δυσχερῶν τούτων αἴτιον , προσθεὶς τὸ τύχας , ὅτι οὐ προηγουμένως τόνδε τινὰ κολάσει ἢ τιμᾶσαι πρόκειται τῷ Θεῷ , ἀλλ’ ἀεὶ τὸν τοιούδε ἢ τοιούδε γεγόμενον · τούτου δὲ τὴν αἰτίαν ἐν ἡμῖν κεῖσθαι . Τὴν μὲν οὖν ἐπιπολοχὴν τῆς ἡμετέρας προαιρέσεως καὶ τῆς ἐκείνου κρίσεως τύχην ἀπογεννᾶν , ὥστε εἶναι τὸ ὅλον τοῦτο , δαιμονίαν τύχην , τὴν ἐπὶ τοῖς ἡμαρτημένοις θεῖαν ψῆφον · καὶ συνισάγεται οὕτω τὴν τῶν ὀνομάτων τεχνικὴν εὐρεῖσιν , τὴν τε θεῖαν ἐπιστάσιν , καὶ τὸ αὐτεξούσιον τῆς ψυχῆς , καὶ ἀθάνατον · καὶ μᾶς καὶ’ εἰμαρμένην ἢ πρόνοιαν πάντα γίνεσθαι , μᾶς ὡς ἐτυχε , καὶ ἀπὸ ταυτομάτου , μᾶς κατὰ τὸ αὐτοπροχρέτον ἡμῖν τὸν βίον διατεθεῖσθαι πάντα . Ἀλλ’ ὅσα μὲν ἐν τοῖς ἐφ’ ἡμῖν ἀμαρτάνομεν , ταῦτα εἰς προαίρεσιν ἀναφέρεσθαι · ὅσα δὲ ἐπὶ καὶ ἡμαρτημένοις κατὰ τοὺς τῆς δικῆς ἐπεταὶ νόμους , εἰς εἰμαρμένην · τὰ δὲ προηγουμένως παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐνδιδομένα ἀγαθὰ , εἰς πρόνοιαν · εἰς δὲ τὸ εἰκῇ , καὶ ὡς ἐτύχουν , οὐδὲν τῶν ὄντων ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν · ἀλλ’ οὐδὲ τῶν γινομένων · εἰ μὴ ἄρα κατὰ συμβεβηκός , καὶ κατ’ ἐμπλοχὴν τῶν ἀπὸ προνοίας · καὶ εἰμαρμένης καὶ προαιρέσεως προηγουμένων ἐνεργουμένων , ἐπακολουθήσει τὸ ὡς ἐτυχε τοῖς προτουρχοῖς αἰτίοις . Οἷον φέρει , ὁ δικαστὴς τὸν φονέα κολάζειν βούλεται , καὶ οὐ τόνδε τὸν ἄνθρωπον · κολάζει δὲ καὶ τούτον , ὃν οὐκ ἐβούλετο , ὅταν αὐτὸς
Lemmas: δαιμόνιος Τύχη ὁ ὁ κρίσις ἀπόφασις · ὁ μέν θέω καί νοερός εἰμί ὁ κρίνον , δαιμόνιος καί ἐπιστημονικός αὐτός προσεῖπον · ὁ δέ οἰκεῖος προαίρεσις κακύνω ὁ κρίνω , καί διά οὗτος γίγνομαι ὁ δυσχερής οὗτος αἴτιος , προστίθημι ὁ Τύχη , ὅτι οὖον προηγουμένως ὅδε τις κολάζω ἢ τιμάω πρόκειμαι ὁ Θεός , ἀλλά ἀεί ὁ τοιόσδε ἢ τοιόσδε γίγνομαι · οὗτος δέ ὁ αἴτιος ἐν ἐγώ κεῖμαι . ὁ μέν οὖν επιπολοχη ὁ ἡμέτερος προαίρεσις καί ὁ ἐκεῖνος κρίσις Τύχη ἀπογεννάω , ὥστε εἰμί ὁ ὅλος οὗτος , δαιμόνιος Τύχη , ὁ ἐπί ὁ ἁμαρτάνω θεῖος ψῆφος · καί συνεισάγω οὗτος ὁ ὁ ὄνομα τεχνικός εὐρύς , ὁ τε θεῖος ἐπίστασις , καί ὁ αὐτεξούσιος ὁ Ψυχή , καί ἀθάνατος · καί μᾶς καὶι λέγω ἢ πρόνοια πᾶς γίγνομαι , μᾶς ὡς τυγχάνω , καί ἀπό ταυτομάτου , μᾶς κατά ὁ αυτοπροχρω ἐγώ ὁ βίος διατίθημι πᾶς . ἀλλά ὅσος μέν ἐν ὁ ἐπί ἐγώ ἁμαρτάνω , οὗτος εἰς προαίρεσις ἀναφέρω · ὅσος δέ ἐπί καί ἁμαρτάνω κατά ὁ ὁ δικός ἕπω νόμος , εἰς λέγω · ὁ δέ προηγουμένως παρά ὁ Θεός ἐνδίδομαι ἀγαθός , εἰς πρόνοια · εἰς δέ ὁ εἰκῇ , καί ὡς τυχαίνω , οὐδείς ὁ εἰμί ἀναφέρω ὁ αἴτιος · ἀλλά οὐδέ ὁ γίγνομαι · εἰμί μή ἄρα κατά συμβεβηκός , καί κατά ἐμπλοκή ὁ ἀπό πρόνοια · καί εἴμαρμαι καί προαίρεσις προηγούμενος ἐνεργέω , ἐπακολούθησις ὁ ὡς τυγχάνω ὁ προτουρχοῖς αἴτιος . οἷος φέρω , ὁ δικαστής ὁ φονεύς κολάζω βούλομαι , καί οὖον ὅδε ὁ ἄνθρωπος · κολάζω δέ καί οὗτος , ὅς οὐ βούλομαι , ὅταν αὐτός
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0481.1
ἀδικοῦμενος βούλεται εἶναι Θεόν , ἵν’ ἐπικουρίας ὧν πέπονθα τύγῃ . Διὰ τοὺς ἀδικοῦντας εἰς τὸ ἀδικεῖσθαι περιστέψαι δέι , ἵν’ ὁ μὴ ἐθέλον ἐν τῷ δράν , τῷ τῆς πλεονεξίας πάθει μεθῴοντες , ἐν τῷ πάσχειν μεταμαθῶσι , τῷ τῆς ἐλαττώσεως ἀνιτρῷ παιδευόμενοι , εἰ γε καλῶς ὑπέχοιεν δίκας . Εἰ δὲ τῇ ἰταμότητι τῆς προσιράσεως ἐπὶ κακοῖν οἱτο , αὐτοὶ μὲν ἴσως ἤττον ὠφελοῦνται · παράδειγμα δὲ πού γίνονται πάντως παιδευτικόν τοῖς εὖ φρονοῦσι , καὶ διαισθάνεσθαι δυνάμενοις τὰς αἰτίας τῶν τοιούτων παθῶν . Ταύτας τῆς κρίσεως ἀρχὰς κυριωτάτας ἀποδεγώμεθα , τὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ , τὸν ἀπὸ ταύτης νόμον , τὸν ἐν ἡμῖν παρανομούμενον ὁρθὸν λόγον , καί , ὥσπερ τινὰ ἔοικον Θεόν , πλήμμελούμενον · ἀποτέλεσμα δὲ τῆς κρίσεως , τὰ ἄλγεα , ὡς φησι , ταῦτα , ὅσα τραγύτερον ἡμῖν ποιεῖ τὸν βίον ταῖς περὶ σῶμα τε καὶ τὰ ἔκτος λύμαις · ἡ δὲ πρᾶξις φέρειν ὁ παρὼν εἰσηγεῖται λόγον ἐνθουσιωμένους τὰς αἰτίας αὐτῶν , καὶ ὅσον οἷόν τε περικόπτοντας , καὶ μετατιθέντας εἰς ὠφέλειαν τὰ δοκοῦντα βλαδερά · μάλιστα μὲν τῶν θείων ἀγαθῶν ἑαυτοὺς ἀξίους παρέχεσθαι διὰ τῆς ἀχροτάτης ἀρετῆς . Εἰ δὲ τῷ τοῦτο οὐδὲν ὀφείλει , τὸν γοῦν πολιτικῶν ἀγαθῶν διὰ τῆς μέσης ἀρετῆς τυγχάνετω . Τοῦτο γὰρ ἦν , ὁ πρὸς τὸ πάσχειν καλῶς τὰ ἄλγεινὰ καὶ ἴζεσθαι αὐτὰ ἐπιταττώμεθα . Ἦς οὖν ἡ ἴασις , ἢ τὰ προειρημένα πάντα , ἀρ’ ὧν καὶ ἡ εὐλόγιστος τῶν ἄλγεινῶν ὑπομονή , καὶ ἡ θεραπευτικὴ μέθοδος ὑποδείκνυται ; Κεφάλαιον δὲ τῶν εἰρημένων , ὅτι ὁ Θεός , νομοθέτης ὧν ἄμα καὶ δικαστής , τίθεται μὲν τὰ ἀγαθὰ ,
Lemmas: ἀδικέω βούλομαι εἰμί Θεός , ἵνα ἐπικουρία ὅς πάσχω τύγῃ . Ζεύς ὁ ἀδικέω εἰς ὁ ἀδικέω περιστέφω δεῖ , ἵνα ὁ μή ἐθέλω ἐν ὁ δράω , ὁ ὁ πλεονεξία πάθος μεθίημι , ἐν ὁ πάσχω μεταμανθάνω , ὁ ὁ ἐλάττωσις ανιτρως παιδεύω , εἰμί γε καλῶς ὑπέχω δίκη . εἰμί δέ ὁ ἰταμότης ὁ προσιράσεως ἐπί κακός ἵημι , αὐτός μέν ἴσως κακός ὠφελέω · παράδειγμα δέ πού γίγνομαι πάντως παιδευτικός ὁ εὕω φρονέω , καί διαισθάνομαι δύναμαι ὁ αἴτιος ὁ τοιοῦτος πάθος . οὗτος ὁ κρίσις ἀρχή κύριος ἀποδείκνυμι , ὁ ἀγαθότης ὁ Θεός , ὁ ἀπό οὗτος νόμος , ὁ ἐν ἐγώ παρανομέω ὀρθός λόγος , καί , ὥσπερ τις οἶκος Θεός , πλημμελέω · ἀποτέλεσμα δέ ὁ κρίσις , ὁ ἄλγος , ὡς φημί , οὗτος , ὅσος τραγυτερος ἐγώ ποιέω ὁ βίος ὁ περί σῶμα τε καί ὁ ἕκτος λύμη · ὁ δέ πρᾶξις φέρω ὁ πάρειμι εἰσηγέομαι λόγος ἐνθουσιωμένους ὁ αἴτιος αὐτός , καί ὅσος οἷος τε περικόπτω , καί μετατίθημι εἰς ὠφέλεια ὁ δοκέω βλαδερά · μάλιστα μέν ὁ θεῖον ἀγαθός ἑαυτοῦ ἄξιος παρέχω διά ὁ αχροτηταω ἀρετή . εἰμί δέ ὁ οὗτος οὐδείς ὀφείλω , ὁ γοῦν πολιτικός ἀγαθός διά ὁ μέσος ἀρετή τυγχάνω . οὗτος γάρ εἰμί , ὁ πρός ὁ πάσχω καλῶς ὁ ἀλγεινός καί ἵζω αὐτός ἐπιτάσσω . εἰμί οὖν ὁ ἴασις , ἢ ὁ προερέω πᾶς , ἀρά ὅς καί ὁ Εὐλόγιστος ὁ ἀλγεινός ὑπομονή , καί ὁ θεραπευτικός μέθοδος ὑποδείκνυμι ; κεφάλαιος δέ ὁ εἴρω , ὅτι ὁ Θεός , νομοθέτης ὅς ἄμη καί δικαστής , τίθημι μέν ὁ ἀγαθός ,
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0481.2
ἀναιρεῖ δὲ τὰ κακά · διὸ καὶ πάντην κακῶν ἐστιν ἀνάτιος · τοὺς δὲ κακωθῆντας αὐτῆσουσίς ὁρμαίς , καὶ τὸν ἐν αὐτοῖς ὁρθὸν λόγον ἀνημογνήσαντας , ὡς μὲν κακοὺς χολάζει τῷ νόμῳ τῷ ἀπαγορεύοντι τὰ κακά · ὡς δὲ ἀνθρώπους , τῇ ἐπιστολῇ ἐπιπλοχῇ τοῦ νόμου πρὸς τὴν προαίρεσιν , ἣν δὲ τύγην καλοῦμεν . Οὐ γὰρ ἀπλῶς τὸν ἄνθρωπον , ἢ ἀνθρώπων , χολάζει ὁ νόμος , ἀλλ’ ἢ κακὸν . Τοῦ δὲ κακὸν γενέσθαι τὴν πρώτην αἰτίαν εἶχεν ἡ προαίρεσις · ἐπειδὰν δὲ κακὸς γένηται , ( ὅπερ ἦν ἐφ’ ἡμῖν , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῷ Θεῷ , ) τότε δίδωσι δίκας , ( ὅπερ ἦν ἐπὶ τῷ Θεῷ νόμῳ , ἀλλ’ οὐκ ἐφ’ ἡμῖν ) . Σκοπὸς δὲ τοῦ νόμου μόνος ἂν εἴη πρᾶψον τε Θεῷ , καὶ ἡμῖν ἐπὶορελής , τὸ διαχωρίζειν τὴν κακίαν , καὶ ἀποκαθάραι τοὺς παντοδαποὺς τῆς δικῆς σωφρονισμοὺς , καὶ ἐπιστρέφαι τὴν ὑποπεσούσαν τῇ πονηρίᾳ ψυχὴν εἰς ἀνάμνησιν τοῦ ὁρθοῦ λόγου . Καὶ οὕτως ἐστώτος τοῦ νόμου , καὶ τὰ αὐτὰ δεῖ φλεγγομένου , τὴν ἀξίαν ἕκαστος τὴν ἑαυτῷ ἀλάτοει ἀλην ποιήσας οὐ τῶν αὐτῶν δεῖ τυγχάνει · οὐ γὰρ δίκαιον τοῦτο γε , οὐδὲ ἡμῖν συμφέρον . Τὴν δὲ μεταβολὴν τῆς κρίσεως ἢ τοῦ χρινομένου μεταβολὴ ζῆσωσι · τὸν γὰρ μὴ τὸν αὐτὸν διαιμεινάντα πῶς τῶν αὐτῶν ἐστιν ἀξίων ; Καλῶς φέρειν οὖν τὰς δαιμονίας τύχας δεῖ , καὶ μὴ ἀγανακτεῖν διδόντα δίκην , καί , ὅσον ἐπὶ τῷ Θεῷ κρίσει , καθαιρόμενον , διὰ τῶν δοκοῦντων ἐμποδίων εἶναι πρὸς εὐπάθειαν τοῦ τῆδε βίου . Ὁ δὲ τοιούτος λογισμὸς ἴασις τε γίνεται τῶν προηαρτημένων , καὶ ἐπιστροφὴ πρὸς τὸν ἐνυπάρχοντα ἡμῖν
Lemmas: ἀναιρέω δέ ὁ κακός · διό καί πάντη κακός εἰμί ἄνατος · ὁ δέ κακόω αυτησουτις ὁρμή , καί ὁ ἐν αὐτός ὀρθός λόγος ἀνημογνήσαντας , ὡς μέν κακός χολαζομαι ὁ νόμος ὁ ἀπαγορεύω ὁ κακός · ὡς δέ ἄνθρωπος , ὁ ἐπιστολή ἐπιπλοχῇ ὁ νόμος πρός ὁ προαίρεσις , ὅς δέ τύγην καλέω . οὖον γάρ ἀπλόος ὁ ἄνθρωπος , ἢ ἄνθρωπος , χολαζομαι ὁ νόμος , ἀλλά ἢ κακός . ὁ δέ κακός γίγνομαι ὁ πρῶτος αἴτιος ἔχω ὁ προαίρεσις · ἐπειδάν δέ κακός γίγνομαι , ( ὅσπερ εἰμί ἐπί ἐγώ , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ Θεός , ) τότε δίδωμι δίκη , ( ὅσπερ εἰμί ἐπί ὁ Θεός νόμος , ἀλλά οὐ ἐπί ἐγώ ) . Σκοπός δέ ὁ νόμος μόνος εἄν εἰμί πρᾶψον τε Θεός , καί ἐγώ ἐπὶορελής , ὁ διαχωρίζω ὁ κακία , καί ἀποκαθαίρω ὁ παντοδαπός ὁ δικός σωφρονισμός , καί ἐπιστρέφω ὁ ὑποπίπτω ὁ πονηρία ψυχή εἰς ἀνάμνησις ὁ ὀρθός λόγος . καί οὕτως ἵστημι ὁ νόμος , καί ὁ αὐτός δεῖ φλέγω , ὁ ἄξιος ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ἀλάτοει ἄλη ποιέω οὖον ὁ αὐτός δεῖ τυγχάνω · οὖον γάρ Δίκαιος οὗτος γε , οὐδέ ἐγώ συμφέρω . ὁ δέ μεταβολή ὁ κρίσις ἢ ὁ χρίω μεταβολή ζῶ · ὁ γάρ μή ὁ αὐτός διαιμενω πῶς ὁ αὐτός εἰμί ἄξιος ; καλῶς φέρω οὖν ὁ δαιμόνιος Τύχη δεῖ , καί μή ἀγανακτέω δίδωμι δίκη , καί , ὅσος ἐπί ὁ Θεός κρίσις , καθαίρω , διά ὁ δοκέω ἐμπόδιος εἰμί πρός εὐπάθεια ὁ τῆδε βίος . ὁ δέ τοιούτος λογισμός ἴασις τε γίγνομαι ὁ προαρτάω , καί ἐπιστροφή πρός ὁ ἐνυπάρχω ἐγώ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0482.1
ορθὸν λόγον · πῶς γὰρ ὁ κακίας εἶναι καρποὺς τὰ ἀλγεινὰ τιθέμενος , οὐ φεύσεται τὴν εἰς ταῦτα καταγοῦσαν αὐτὸν αἰτίαν , καί , εἰ δεῖ χαλεπαίνειν ἐν τοῖς λυπηροῖς , ἑαυτῷ μᾶλλον οἴησεται δεῖν χαλεπαίνειν , ἢ τῷ κουλύνοντι τὴν πονηρίαν θεῷ διὰ τῶν ὀργάνων τῆς δίκης , οἷ’ ἂν ἔστι συνιέναι καὶ ἀναμιμνήσκεσθαι , οἷον ἤν ἀρχ’ ἀγαθὸν μὴ ἀρίστασθαι τῶν θεῖων νόμων , μηδὲ ἔχοντας κακῦνεσθαι . Οὐ γὰρ ὡς ἔτυχε τὰ ἀλγεινὰ τοῖς ἀνθρώποις διανέμεται , εἴπερ θεὸς καὶ δίκης ὁροὶ προεστήκασιν ἡμῶν , τὴν ἀξίαν μοῖραν ἐφ’ ἑκάστοις ἐπάγοντες · διό , καὶ τὸ οὐ πᾶν τοῖς ἀγαθοῖς τὰ ἀλγεινὰ συμπίπτειν , εὔλογον . Πρῶτον μὲν γὰρ οἷσονται αὐτὰ πράως τῇ εὐαρεσίᾳ τῆς θείας κρίσεως , καὶ τῇ τῆς ἀρετῆς προσκτήσει , οἷ’ ἤν πρᾶότερα μέν τὰ χαλεπὰ γίνεται . Καὶ εὐελπὲς δὲ τοῦ λοιποῦ ὁ βίος μηδαμῶς ἐνοχλήσειν ἡμᾶς τὰ τοιαῦτα , εἴπερ ἀγαθοὶς γενομένοις , κατὰ μὲν τὴν ἀκροτάτην ἀρετὴν τὰ θεία ἀγαθὰ ἡμῖν ἀπόκειται , κατὰ δὲ τὴν μέσην ἔστιν , τὰ ἀνθρώπινα . Ἔπειτα καὶ ἱάσονται κατὰ δύναμιν τὰ τοιαῦτα · εἰ αὐτοῦ τοῦ φέρειν πρᾶως , τὰς μεθόδους τῆς θεραπείας αὐτῶν διδάσκονμενοι . Πῶς γὰρ οὐὐν τε ταῖς ἱερὰς ἱκετείαις θεοπρεπῶς χρήσασθαι , μὴ πρόνοιαν καὶ δίκην ἐφορᾶν τὰ ἀνθρώπινα τιθεμένους , καὶ τὴν ψυχὴν ἡμῶν ἀδύνατον οἴσαν τοιούτων ἑκάστοτε τυγχάνειν . τῶν ἐξοίλειν , οἷον ἂν ἑαυτὴν ἀξίαν παράσχηται ἐκ τῶν προαιρετικῶν κινήματων ; Ὁ γὰρ
Lemmas: ὀρθός λόγος · πῶς γάρ ὁ κακία εἰμί καρπός1 ὁ ἀλγεινός τίθημι , οὖον φεύγω ὁ εἰς οὗτος κατάγω αὐτός αἴτιος , καί , εἰμί δεῖ χαλεπαίνω ἐν ὁ λυπηρός , ἑαυτοῦ μᾶλλον οἴομαι δήω χαλεπαίνω , ἢ ὁ κουλαίνω ὁ πονηρία θεός διά ὁ ὄργανον ὁ δίκη , οἶς εἄν εἰμί συνίημι καί ἀναμιμνήσκω , οἷος ἐάν ἀρχή ἀγαθός μή ἀριστάω ὁ θεῖον νόμος , μηδέ ἔχω κακύνω . οὖον γάρ ὡς τυγχάνω ὁ ἀλγεινός ὁ ἄνθρωπος διανέμω , εἴπερ θεός καί δίκη ὁράω προΐστημι ἐγώ , ὁ ἄξιος μοῖρα ἐπί ἕκαστος ἐπάγω · διό , καί ὁ οὖον πᾶς ὁ ἀγαθός ὁ ἀλγεινός συμπίπτω , εὔλογος . Πρῶτος μέν γάρ φέρω αὐτός πρᾶος ὁ εὐαρεσίᾳ ὁ θεῖος κρίσις , καί ὁ ὁ ἀρετή πρόσκτησις , οἶς ἐάν πρᾶος μέν ὁ χαλεπός γίγνομαι . καί εὐελπής δέ ὁ λοιπός ὁ βίος μηδαμῶς ἐνοχλέω ἐγώ ὁ τοιοῦτος , εἴπερ ἀγαθός γίγνομαι , κατά μέν ὁ ἄκρος ἀρετή ὁ θεῖος ἀγαθός ἐγώ ἀπόκειμαι , κατά δέ ὁ μέσος εἰμί , ὁ ἀνθρώπινος . ἔπειτα καί ἰάομαι κατά δύναμις ὁ τοιοῦτος · εἰμί αὐτός ὁ φέρω πρᾶος , ὁ μέθοδος ὁ θεραπεία αὐτός διδάσκω . Πῶς γάρ οὐ τε ὁ ἱερή Ἱκεσία θεοπρεπῶς χράω , μή πρόνοια καί δίκη ἐφοράω ὁ ἀνθρώπινος τίθημι , καί ὁ ψυχή ἐγώ ἀδύνατος οἶδα τοιοῦτος ἑκάστοτε τυγχάνω . ὁ ἐξόλλυμι , οἷος εἄν ἑαυτοῦ ἄξιος παρέχω ἐκ ὁ προαιρετικός κίνημα ; ὁ γάρ
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0482.2
μὴ εἰς ταῦτα ἀναφέρων τὴν παροῦσαν μοῖραν , πόθεν τοῦ πράως φέρειν αὐτὴν τὰς ἀφορμὰς λήψεται ; πόθεν δὲ τοῦ ἰᾶσθαι τὴν τέχνην ; οὐκ ἔστιν εἰπεῖν . Εὐχαρεστῆσαι μὲν γὰρ αὐτόθεν τοῖς τοιούτοις οὐκ ἔστιν , ὡς ἀδιαφόροις , ἢ καὶ ἀμελῶσι τῶν ἐναντίων , ἐπειδὴ παρ’ ἑαυτῶν φευκτὰ εἶναι φαίνεται , ἀλγεινὰ ὄντα καὶ ἐπίπονα . Τὰ δὲ τοιαῦτα οὐ προσίεται ἡμῶν ἢ φύσις , ὡς τὰ δι’ ἑαυτὰ αἰρετά , εἰ μὴ ἀρχ’ ἀγαθὸν τι προσδοκώμενον εἴη ἐπὶ τῇ τλημαθείᾳ τῶν δυσχερῶν . Ἀνάγκη οὖν δυσχεραίνειν , καὶ δυσαρεσίας ἐμπιπλάσθαι , καὶ προσπετινεῖν τὰ ἀλγεινὰ ἐκ τῆς περὶ τὴν οὐσίαν ἡμῶν ἀγνοίας , καὶ οὐδὲν μὲν ἤττον διδόναι δίχασι · τὴν μεγίστην δὲ ἐπιτάσθαι κακίαν , ἐὰν ἀπρονόητον τὸ πᾶν , ἢ κακῶς φροντιζόμενον , οἴωμεν . Τοῦτο δὲ ταύτων ἐστὶ τοῦ μὴ οἴεσθαι εἶναι θεόν , ἢ ὄντα μὴ προνοεῖν , ἢ προνοοῦντα μὴ ἀγαθὸν εἶναι , καὶ δίχασιον · ἃ δὴ τῆς παντοδαπῆς ἀσεβείας ἐστὶ συνεπτικώτατα , καὶ πρὸς πᾶσαν κακίαν συνοθούντα τὸν τοῖς τοιούτοις ἐαλωκότα δοξάμασιν . Ὦς γὰρ ἢ εὐσέβεια μήτηρ τῶν ἀρετῶν ἀνερᾶν , οὕτω καὶ πᾶσις · κακίας ἡγέμων , ἢ τῆς εὐσεβείας ἀπόπτωσις . Μόνος οὖν ἐξευρήσει τοῦτῶν τὴν ἱασιν ὁ πράως αὐτὰ φέρειν ἐκδειδύχαμένος . Τοῦτο δὲ διὰ φιλοσοφίας μόνης παραγίνεται , τὰς πάντων τῶν ὄντων οὐσίας ἀκριβῶς ἐπισταμένης , καὶ τὰς ἐπομένας ταῖς οὐσίαις αὐτῶν ἐνεργείας , ὧν εἱρμὸς καὶ σύνταξις ἐστιν ἢ τῶν ὅλων διοίκησις , ἀφ’
Lemmas: μή εἰς οὗτος ἀναφέρω ὁ πάρειμι μοῖρα , πόθεν ὁ πρᾶος φέρω αὐτός ὁ ἀφορμή λαμβάνω ; πόθεν δέ ὁ ἰάομαι ὁ τέχνη ; οὐ εἰμί εἶπον . Εὐχαρεστῆσαι μέν γάρ αὐτόθεν ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί , ὡς ἀδιάφορος , ἢ καί ἀμελέω ὁ ἐναντίος , ἐπεί παρά ἑαυτοῦ φευκτός εἰμί φαίνω , ἀλγεινός εἰμί καί ἐπίπονος . ὁ δέ τοιοῦτος οὖον προσίημι ἐγώ ἢ φύσις , ὡς ὁ διά ἑαυτοῦ αιρετός , εἰμί μή ἀρχή ἀγαθός τίς προσδοκάω εἰμί ἐπί ὁ τλημαθείᾳ ὁ δυσχερής . Ἀνάγκη οὖν δυσχεραίνω , καί δυσαρεσίας ἐμπίμπλημι , καί προσπέτομαι ὁ ἀλγεινός ἐκ ὁ περί ὁ οὐσία ἐγώ ἄγνοια , καί οὐδείς μέν κακός δίδωμι δίχασις · ὁ μέγας δέ ἐπιτάσσω κακία , ἐάν ἀπρονόητος ὁ πᾶς , ἢ κακῶς φροντίζω , οἰάω . οὗτος δέ οὗτος εἰμί ὁ μή οἴομαι εἰμί θεός , ἢ εἰμί μή προνοέω , ἢ προνοέω μή ἀγαθός εἰμί , καί διχάζω · ὁ δή ὁ παντοδαπής ἀσέβεια εἰμί συνεπτικώτατα , καί πρός πᾶς κακία συνοθουειντα ὁ ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι δοξάμασιν . οὖς γάρ ἢ εὐσέβεια μήτηρ ὁ ἀρετή ἀνείρω , οὗτος καί Πᾶσις · κακία Ἡγέμων , ἢ ὁ εὐσέβεια ἀπόπτωσις . Μόνος οὖν ἐξευρίσκω οὗτος ὁ ἵημι ὁ πρᾶος αὐτός φέρω ἐκδιδύσκω . οὗτος δέ διά φιλοσοφία μόνος παραγίγνομαι , ὁ πᾶς ὁ εἰμί οὐσία ἀκριβῶς ἐφίστημι , καί ὁ ἔπω ὁ οὐσία αὐτός ἐνέργεια , ὅς εἱρμός καί σύνταξις εἰμί ἢ ὁ ὅλος διοίκησις , ἀπό
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0485.1
τὴν πενίαν πενθεῖν , ἀπορῶς παντελῶς γίνεται , οὔτε παρ’ ἑαυτοῦ τι σχολάζων εἰς πόρον συμβάλλεσθαι , οὔτε παρὰ τῶν πλησίων συντελούμενος , ὅσον μὴ ἕλεον χάριν αὐτῷ τις προσρήσειεν · ὁ πάλιν ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ δίδοντος ἐπιτίνειν τὴν λύπην τῷ εἰς τοῦτο χρείας κατασταντί . Ἐκ πάντων οὖν τῶν εἰρημένων πρᾶξιν φέρειν οἱ τὰ συμβαίνοντα , καὶ δῆρ δύναμιν ἵσσθαι δεῖ , ταῖς ἀδιαστρόφοις ἐννοίαις τὰς αἰτίας αὐτῶν ἐκλογιζομένους , καὶ συνορῶντας , ὅτι προνοίας οὐσης , οὐδ’ ἀμελεῖται ὁ ἀγαθὸς νῦν γεγόμενος , κἂν παλαιῶν μηνιμάτων ἐφέλλχεται στίγματα . Κατ’ αὐτὸ γὰρ τὸ κτᾶσθαι τὴν ἀρετὴν καὶ τὸ ἐπίπονον αὐτῶν διαφεύγει , καὶ τὴν ἰσὺν ἐξευρίσκει , παρ’ ἑαυτοῦ μὲν τὴν βοήθειαν τῆς ἀλυπίας εἰσφέρων , παρὰ δὲ τῆς προνοίας τὴν ἀπόλυσιν τῶν γαλεπτῶν κομιζόμενος . Ἡ γὰρ ἡμετέρα κακία , καὶ κρίσις ὁεία τιμωρουμένη τὴν πονηρίαν , τὰ γαλεπὰ συνερῴρησεν · εἰκῶς δὲ ταῦτα λύεται πάλιν ἀρετὴ τε ἡμετέρᾳ , καὶ νόμῳ προνοίας , ἀπολύουσι τῶν κακῶν τοὺς παρ’ ἑαυτῶν πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἐπιδεξιοτάτας . Τοσαῦτα ἂν λάβοιμεν καὶ ἐκ τοῦτῶν τῶν ἐπὶν δόγματα πρὸς ἀρετῆς στοιχειώσιν συντελούντα . Τοὺς γὰρ περὶ προνοίας , καὶ εὐχαρμένης , καὶ τοῦ ἐφ’ ἡμῖν , ἀληθεστάτους λόγους περιέγοντα
Lemmas: ὁ πενία πενθέω , ἀπόρως παντελῶς γίγνομαι , οὔτε παρά ἑαυτοῦ τίς σχολάζω εἰς πόρος συμβάλλω , οὔτε παρά ὁ πλησίος συντελέω , ὅσος μή ἔλεος χάρις αὐτός τις προσρέω · ὁ πάλιν ἐκ ὁ διάθεσις ὁ δίδωμι ἐπιτίνω ὁ λύπη ὁ εἰς οὗτος χρεία καθίστημι . ἐκ πᾶς οὖν ὁ εἴρω πρᾶξις φέρω ὁ ὁ συμβαίνω , καί δέρω δύναμις ἵζω δεῖ , ὁ ἀδιάστροφος ἔννοια ὁ αἴτιος αὐτός ἐκλογίζομαι , καί συνοράω , ὅτι πρόνοια εἰμί , οὐδέ ἀμελέω ὁ ἀγαθός νῦν γίγνομαι , κἀν παλαιός μήνιμα ἐφέλκω στίγμα . κατά αὐτός γάρ ὁ κτάομαι ὁ ἀρετή καί ὁ ἐπίπονος αὐτός διαφεύγω , καί ὁ ἰσὺν ἐξευρίσκω , παρά ἑαυτοῦ μέν ὁ βοήθεια ὁ ἀλυπία εἰσφέρω , παρά δέ ὁ πρόνοια ὁ ἀπόλυσις ὁ γαλεπτῶν κομίζω . ὁ γάρ ἡμέτερος κακία , καί κρίσις ὅς τιμωρέω ὁ πονηρία , ὁ γαλεπὰ συνερῴρησεν · ἵημι δέ οὗτος λύω πάλιν ἀρετή τε ἡμέτερος , καί νόμος πρόνοια , ἀπολύω ὁ κακός ὁ παρά ἑαυτοῦ πρός ὁ ἀγαθός ἐπιδέξιος . τοσοῦτος εἄν λαμβάνω καί ἐκ οὗτος ὁ ἐπί δόγμα πρός ἀρετή στοιχειόω συντελέω . ὁ γάρ περί πρόνοια , καί εὐχαρμένης , καί ὁ ἐπί ἐγώ , ἀληθής λόγος περίειμι
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0485.2
ἀναπέρην , δι’ ὧν τὸ τῆς τῶν φαινομένων ἀνωμαλίας δύσκολον ἀπηύθυνεν ὁ λόγος , καὶ διὰ πάντων ἀπέδεῖξε τῶν κακῶν ἀναίτιον τὸν θεόν . Εἰ δὲ τις ταῦτα τοῖς προτέροις ἐπισυνάψειεν , εἰς ἐκ πάντων ἀναφανήσεται λόγος , τὴν τῆς ψυχῆς αἰδιότητα βεβαιοῦμενος . Τὸ γὰρ δικαιοσύνην ἀσκεῖν , καὶ γενναίως ἀποθνῄσκειν , καὶ περὶ τὰ χρήματα ἐλευθερίως διαχειρεῖν , τοῦ μὴ συναποθνῄσκειν τῷ σώματι τὴν ψυχὴν μάλιστα χρήζει πρὸς κατασκευὴν , ὡς ἤδη εἴρηται . Τὸ δὲ τὰς δ α ι μ ονίας εὐχαραπρώς φέρειν , καὶ ἵσθαι δύνασθαι , τοῦ μὴ συγγεννᾶσθαι τῷ σώματι τὴν ψυχὴν νῦν φράνει , δεόμενον · ἐκ δὲ ἀμφοτέρων τὸ γενέσεως καὶ θορᾶς χρείτονα εἶναι τὴν ψυχὴν ἀποδείκνυται , καὶ ἑτέραν οὐσίαν παρὰ τὸ θνητὸν σῶμα , αὐτὴν καὶ’ ἑαυτὴν οὖσαν αἰδίον . Οὐ γὰρ οἷόν τ’ ἐστιν ἀπὸ τινος χρόνου προελθόν τι εἰς γένεσιν εἰς ἀεὶ διαμένειν , ὡσπερ οὐδὲ τὸ ἐξ αἰδίου τὴν ὑπόστασιν ἔχον ποτὲ θορᾶν ἀναδέξασθαι . Εἴπερ οὖν μετὰ τὴν τοῦ σώματος θορᾶν ἡ ἀνθρωπίνη ψυχὴ διαμένουσα εἰκῆς καὶ κρίσεως τυγχάνει , καὶ τῶν ἐπιπτευσθέντων ἐν τῷ βίῳ τὰς πρὸς ἀξίαν ἀμοιβὰς ἀποδέχεται , οὐγ οἷόν τ’ ἐς εἰς ἀεὶ διαμένειν τὸ ἀπὸ χρόνου γεγόμενον · ὅλην , ὡς καὶ πρὸ τούτου ἤν τὸν ἀπαντα χρόνον . Καὶ οὕτω τῶν αἰδίων
Lemmas: ἀναπείρω , διά ὅς ὁ ὁ ὁ φαίνω ἀνωμαλία δύσκολος απευθύνω ὁ λόγος , καί διά πᾶς ἀποδείκνυμι ὁ κακός ἀναίτιος ὁ θεός . εἰμί δέ τις οὗτος ὁ πρότερος ἐπισυνάπτω , εἰς ἐκ πᾶς ἀναφανάω λόγος , ὁ ὁ Ψυχή αιδιοτηταω βεβαιόω . ὁ γάρ δικαιοσύνη ἀσκέω , καί γενναῖος ἀποθνῄσκω , καί περί ὁ χρῆμα ἐλευθέριος διαχειρέω , ὁ μή συναποθνῄσκω ὁ σῶμα ὁ ψυχή μάλιστα χρῄζω πρός κατασκευή , ὡς ἤδη εἴρω . ὁ δέ ὁ δ ὅς ι μ ἀνία εὐχαραπρώς φέρω , καί ἵζω δύναμαι , ὁ μή συγγεννάω ὁ σῶμα ὁ ψυχή νῦν πρανής , δήω · ἐκ δέ ἀμφότερος ὁ γένεσις καί Θοραί χρειτονη εἰμί ὁ ψυχή ἀποδείκνυμι , καί ἕτερος οὐσία παρά ὁ θνητός σῶμα , αὐτός καὶι ἑαυτοῦ εἰμί ἀΐδιος . οὖον γάρ οἷος τε εἰμί ἀπό τις χρόνος προέρχομαι τίς εἰς γένεσις εἰς ἀεί διαμένω , ὡς οὐδέ ὁ ἐκ ἀΐδιος ὁ ὑπόστασις ἔχω ποτέ θρῴσκω ἀναδέχομαι . εἴπερ οὖν μετά ὁ ὁ σῶμα θρῴσκω ὁ ἀνθρώπινος ψυχή διαμένω ἵημι καί κρίσις τυγχάνω , καί ὁ ἐπιπτύω ἐν ὁ βίος ὁ πρός ἄξιος ἀμοιβή ἀποδέχομαι , οὐ οἷος τε εἰς εἰς ἀεί διαμένω ὁ ἀπό χρόνος γίγνομαι · ὅλος , ὡς καί πρό οὗτος ἐάν ὁ ἅπας χρόνος . καί οὗτος ὁ Αἰδίων
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0486.1
γεννημάτων τοῦ δημιουργοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἀνθρωπίνη ψυχὴ ἀνευρίσκεται , ὅθεν αὐτὴ καὶ τῆς θείας ὁμοιώσεως μέτεστιν . Ἐπεὶ δὲ καὶ τοῦτο μετρίως ὑπομνήσεως ἐτυχε , καιρὸς ἂν εἴη καὶ τὰ λοιπὰ ἐπισκεφθῆναι .
Lemmas: γέννημα ὁ δημιουργός Θεός καί ὁ ἀνθρώπινος ψυχή ἀνευρίσκω , ὅθεν αὐτός καί ὁ θεῖος ὁμοίωσις μέτειμι . ἐπεί δέ καί οὗτος μέτριος ὑπόμνησις τυγχάνω , καιρός εἄν εἰμί καί ὁ λοιπάς ἐπισκέπτομαι .
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0486.2
χρίσεως τῆς ἀρίστης , ἵνα ἡ φιληκοΐα πᾶν ἔλχῃ τὸ γένος τῶν λόγων , ἡ δὲ κρίσις ἀπωθίζεται τὸν χειρόνα . Καὶ οὕτω τὸ Πυθαγορικὸν τηρήσομεν παράγγελμα , μὴτε ἐκπληττόμενοι τοὺς πονηροὺς τῶν λόγων , καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο , ὅτι λόγοι εἰσίν , ἀκρίτως αὐτοὺς εἰσδεγόμενοι · μὴτε τῶν ἀγαθῶν εἰργόμενοι , διότι λόγοι ἦσαν ὁμοίως τοῖς χειροῖς . Πρῶτον μὲν γὰρ οὐγί , ἢ λόγοι , μεταδιώκοντο , ἀλλ’ ἡ ἀληθείς · οὐδ’ οἱ ἕτεροι καταγνώσκοιντο , ὡς λόγοι , ἀλλ’ ὡς ψευδεῖς . Ἐπεὶτα κακείνοι εὐθαρσῶς ἂν εἴποιμεν , ὡς μόνοι λόγοι εἰσίν οἱ ἀληθεῖς . Μόνοι γὰρ τῆς λογικῆς οὐσίας τὸ ἀξίωμα τηροῦσι , καὶ εἰσὶ γεννήματα ψυχῆς πρὸς τὸ ἄριστον ἀνατεταγμένης , καὶ τὸν οἰκείον κόσμον κεκτημένης · οἱ δὲ ψευδεῖς τῶν λόγων οὐδὲ λόγοι ὄντως εἰσί , πρὸς γὰρ κακίαν καὶ ψευδοδοξίαν φέροντες , καὶ τὴν εὐγένειαν τῶν λόγων ἠνῆσαντο , καὶ εἰσὶν ἡλοημένης ψυχῆς καὶ πάθεσι συμπεφυρμένης φωναί . Μὴτε οὖν πάντας καταδέχου , φησίν , ἵνα μὴ καὶ τοὺς ψευδεῖς · μὴτε πάντας ἀπόβαλλε , ἵνα μὴ καὶ τοὺς ἀληθεῖς . Ἐκάτερον γὰρ ἀτοπον , τοὺς τε ἀγαθοὺς μισῆσαι σὺν τοῖς χειροῖς , καὶ τοὺς ψευδεῖς προσδέσθαι διὰ τοὺς ἀμείνους . Δεῖ δὴ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς ἐπαινεῖν , καὶ εἰσδέξαιμενον αὐτοὺς ἀσκέσθαι , καὶ ζητεῖν ὅπη καὶ ἐφ’ ὅσον τῆς ἀληθείας ἐφάπτονται , πρὸς δὲ τοὺς ψευδεῖς τὴν ἀγωνιστικὴν
Lemmas: χρῖσις ὁ ἀγαθός , ἵνα ὁ φιληκοΐα πᾶς λέγω ὁ γένος ὁ λόγος , ὁ δέ κρίσις ἀπωθέω ὁ χείρων . καί οὗτος ὁ Πυθαγορικός τηρέω παράγγελμα , μήτε ἐκπλήσσω ὁ πονηρός ὁ λόγος , καί διά αὐτός οὗτος , ὅτι λόγος εἰμί , ἄκριτος αὐτός εἰσδέχομαι · μήτε ὁ ἀγαθός ἔργω1 , διότι λόγος εἰμί ὁμοίως ὁ χειρόω . Πρῶτος μέν γάρ οὐγί , ἢ λόγος , μεταδιώκω , ἀλλά ὁ ἀλάομαι · οὐδέ ὁ ἕτερος καταγιγνώσκω , ὡς λόγος , ἀλλά ὡς ψευδής . ἔπειτα ἐκεῖνος εὐθαρσής εἄν εἶπον , ὡς μόνος λόγος εἰμί ὁ ἀληθής . Μόνος γάρ ὁ λογικός οὐσία ὁ ἀξίωμα τηρέω , καί εἰμί γέννημα Ψυχή πρός ὁ ἀγαθός ἀνατάσσω , καί ὁ οἰκέω κόσμος κτάομαι · ὁ δέ ψευδής ὁ λόγος οὐδέ λόγος εἰμί εἰμί , πρός γάρ κακία καί ψευδοδοξία φέρω , καί ὁ εὐγένεια ὁ λόγος αἰνέω , καί εἰμί ἁλίσκομαι Ψυχή καί πάθος συμφύρω φωνή . μήτε οὖν πᾶς καταδέχω , φημί , ἵνα μή καί ὁ ψευδής · μήτε πᾶς ἀποβάλλω , ἵνα μή καί ὁ ἀληθής . ἐκάς γάρ ἄτοπος , ὁ τε ἀγαθός μισέω σύν ὁ χειρόω , καί ὁ ψευδής προσδέω διά ὁ ἀγαθός . Δεύς δή ὁ μέν ἀγαθός ἐπαινέω , καί εἰσδέχομαι αὐτός ἀσκέω , καί ζητέω ὅπῃ καί ἐπί ὅσος ὁ ἀλήθεια ἐφάπτω , πρός δέ ὁ ψευδής ὁ ἀγωνιστικός
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0486.3
Πολλοὶ δ’ ἀνθρώποισι λόγοι διειδὼ τε καὶ ἐσθλοὶ προσπίπτουσ’ , οὐ μὴτ’ ἐκπλήσσεο , μὴτ’ ἀφ’ ἕκαστος εἰργεσθαι σαυτὸν · ψευδὸς δ’ ἥνπερ τι λέγεται , πρᾶως εἶχε .
Lemmas: πολλός δέ ἄνθρωπος λόγος διαλέγω τε καί ἐσθλός προσπίπτω , οὖον μήτε ἐκπλήσσω , μήτε ἀπό ἕκαστος εἴργω σαυτοῦ · ψευδός δέ ὅσπερ τίς λέγω , πρᾶος ἔχω .
hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0486.4
Ἡ ἀνθρωπίνη προαίρεσις μὴτ’ ἐν ἀρετῇ δεῖ ἐστώσα , μὴτ’ ἐν κακίᾳ , καὶ τοὺς διὰ φωνῆς προϊόντας λόγους ἐπαμφοτερίζοντας ἀπεγνῶναι , ὡς ἑοικότας ταῖς ἐναντίαις αὐτῆς διαθέσεσι . Διὸ τῶν λόγων ἐγένοντο οἱ μὲν ἀληθεῖς , οἱ δὲ ψευδεῖς , οἱ δὲ ἀγαθοί , οἱ δὲ κακοί . Ἡ δὲ διαφορὰ αὕτη ἐπιστημονικῆς δεῖται διακρίσεως , ὅπως τοὺς μὲν ἀμείνους ἐκλεξώμεθα , τοὺς δὲ χειροὺς ἀποβάλωμεν , καὶ μὴτε μισολογίαν νοσήσωμεν παντελῆ , διὰ τὴν τῶν χειρόνων λόγων κατάγνωσιν , μὴτε ἀδιακρίτως πάντας εἰσδεξώμεθα , διὰ τὴν τῶν ἀμείνων ἀποδοχήν . Ἐπεὶτα γὰρ τῇ μὲν μισολογίᾳ τὸ καὶ τῶν ἀγαθῶν λόγων ἐκπεσεῖν , τῇ δὲ ἀκρίτῳ φιλογογίᾳ , τὸ λανθάνειν βλαπτομένους ὑπὸ τῶν κεκακοουργημένων λόγων . Φιλολογίαν οὖν ἀσκήσωμεν μετὰ
Lemmas: ὁ ἀνθρώπινος προαίρεσις μήτε ἐν ἀρετή δεῖ ἵστημι , μήτε ἐν κακία , καί ὁ διά φωνή πρόειμι λόγος ἐπαμφοτερίζω ἀπογιγνώσκω , ὡς ἔοικα ὁ ἐναντίος αὐτός διάθεσις . Διὸ ὁ λόγος γίγνομαι ὁ μέν ἀληθής , ὁ δέ ψευδής , ὁ δέ ἀγαθός , ὁ δέ κακός . ὁ δέ διαφορά οὗτος ἐπιστημονικός δήω διάκρισις , ὅπως ὁ μέν ἀγαθός ἐκλέγω , ὁ δέ χείρων ἀποβάλλω , καί μήτε μισολογία νοσέω παντελής , διά ὁ ὁ χείρων λόγος κατάγνωσις , μήτε ἀδιάκριτος πᾶς εἰσδέχομαι , διά ὁ ὁ ἀγαθός ἀποδοχή . ἔπειτα γάρ ὁ μέν μισολογία ὁ καί ὁ ἀγαθός λόγος ἐκπίπτω , ὁ δέ ἄκριτος φιλογογιας , ὁ λανθάνω βλάπτω ὑπό ὁ κακουργέω λόγος . φιλολογία οὖν ἀσκέω μετά