hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0574.1
τριβὰς τὰς περὶ τὸ βασιλεύειν . Ἄ μὲν γὰρ σεμνότητας θεοσίμουν ὑπάρχοισα πρᾶγμα δύναται ὀχυμαζόμενον καὶ τιμώμενον αὐτὸν παρέχεσθαι τοῖς πλάθεσιν , ἄ δὲ χρηστότας φιλέμενον καὶ ἀγαπαζόμενον , ἄ δὲ δεῖνότης φοβερὸν μὲν καὶ ἀνίκατον ποτὶ πολεμίους , μεγαλόψυχον δὲ καὶ θαρσαλέον ποτὶ φίλους . Δεῖ δὲ τὰν σεμνότητα καθεστάθαι περὶ αὐτὸν μηδὲν ταπεινὸν ἐπιταδεύοντα μηδὲ τῶν πολλῶν ἀντάξιον , ἀλλὰ τῶν θαυμαινόμενων καὶ τῶν ἀγεμονία καὶ σκαππουχία ποτιζυέων , ἀμιλλώμενον ἀεὶ μὴ τοῖς μηδόνει μηδὲ τοῖς ἴσοις , ἀλλὰ τοῖς μεζόνει , καὶ καττὸ μέγεθος τὰς ἀγεμονίας ἀδονὰς ὑπολαμβάνοντα μεγίστας ἡμεν τὰς ἐπὶ τοῖς καλοῖς ἔργοις καὶ μεγάλοις , ἀλλὰ μὴ τὰς ἐπὶ τοῖς ἀπολαύστοις , χωρίζοντα μὲν ἑαυτὸν ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων παθέων συγγεγίζοντα δὲ τοῖς θεοῖς , οὐδὲ δι’ ὑπεραχανίαν ἀλλὰ διὰ μεγαλοφροσύναν καὶ μέγεθος ἀρετὰς ἀνυπέρβλητον τοιούταν αὐτὸ ἐπιπρέπτηαν καὶ προστασίαν ἀμφιβαλλόμενον καὶ καττὰν ὄψιν καὶ καττὸς λογισμὸς καὶ καττὰ ἐνθυμάματα καὶ καττὸ ἦθος τὰς ψυχὰς καὶ καττὰς πράξιας καὶ καττὰν κίνασιν καὶ καττὰν θέσιν τοῦ σώματος , ὥστε τοῖς ποταυχασμένοις αὐτὸν κατασχομαζῆμεν καταπεπλαγμένους αἰδοὶ καὶ σωφροσύνα τε καὶ διαθέσει τῇ περὶ τὰν ἐπιπρέπτηαν · οὐ γὰρ μῖζον αὐλῶ καὶ ἀρμονίας ἄ τῷ ἀγαθῷ βασιλέως ποταύχασιν ὀφείλει τρέπεν τὰς ψυχὰς τῶν ποταυχασμένων . Καὶ περὶ μὲν σεμνότητος ἄλις εἰρήθω · περὶ δὲ χρηστότατος νῦν ὑποθέσθαι πειρασθῶμαι . Χραστός · γὰρ ἐσσειται πᾶς βασιλεύς τὸ μὲν καθόλου δικαῖος τε ὤν καὶ ἐπικειχὴς καὶ εὐγνώμων . Ἐντὶ γὰρ ἄ δικαῖοτης κοινωνίας συνάκτικα καὶ συνεκτικὰ , καὶ μόνα γε ὧν πρὸς τὸς πλατίον ἄ τοιαῦτα διαθέσεις ἀρμοσται τὰς ψυχὰς . Ὄν λόγον γὰρ ἔχει βυθμός ποτὶ κίνασιν καὶ ἀρμονία ποτὶ φωνάν , τοῦτον ἔχει τὸν λόγον δικαιοσύνη ποτὶ κοινωνίαν · κοινὸν γὰρ ἀγαθὸν ἐντὶ καὶ ἀργόντων καὶ ἀρχομένων , εἶγε δὴ συναρμοστικὰ ἐντὶ κοινωνίας πολιτικὰς . Ἄ δὲ ἐπικειχα καὶ εὐγνώμοντος πάρεδροὶ τινὲς ἐντὶ τὰς δικαιοσύνας , ἄ μὲν τὸ ἀπότομον τὰς βλάβας μαλθαίνουσα , ἄ δὲ τοῖς ἐπὶ ποσὸν ἀμπλακίσκουσι συγγνώμας ἀπομερίζουσα . Δεῖ δὲ τὸν ἀγαθὸν βασιλέα βοηθητικὸν τε ἡμεν τῶν δεομένων καὶ εὐχάριστον δὲ , βοηθῆσαν δὲ μὴ καθ’ ἕνα ποιήσασθαι πρόπον , ἀλλ’ ὅπως ἂν δυνατὸν ἡ · εὐχάριστον δ’ ἡμεν δεὶ μὴ ποττὸ μέγεθος ἀποβλέποντα τὰς τιμὰς , ἀλλὰ ποττὸν τρόπον καὶ τὰν προαίρεσιν τῷ τιμῶντος · ἀδαραξὰ δὲ δεὶ ἡμεν ποτὶ πᾶντας ἀνθρώπους , μάλιστα δὲ ποττὸς μίζους καὶ καταδεεστέρος , ταῖς τύχαις · οὕτω γὰρ ὡσπερ τοὶ νοσίουτες τοῖς σώμασιν οὐδὲν ὑπομένειν δύνανται τῶν βαρέων . Ἔχοντι γὰρ τὰς διαθέσεις
Lemmas: τριβή ὁ περί ὁ βασιλεύω . ὅς μέν γάρ σεμνότης θεοσίμουν ὑπάρχω πρᾶγμα δύναμαι οχυμαζομενω καί τιμάω αὐτός παρέχω ὁ πλάθω , ὅς δέ χρηστότης φιλέω καί ἀγαπάω , ὅς δέ δεινότης φοβερός μέν καί ἀνίκητος πρός πολέμιος , μεγαλόψυχος δέ καί θαρσαλέος πρός φίλος . Δεύς δέ ὁ σεμνότης καθίστημι περί αὐτός μηδείς ταπεινός επιταδευειμι μηδέ ὁ πολύς ἀντάξιος , ἀλλά ὁ θαυμαίνω καί ὁ ἀγεμονία καί σκαππουχιος ποτίζω , ἁμιλλάω ἀεί μή ὁ μηδόνει μηδέ ὁ ἴσος , ἀλλά ὁ μεζόνει , καί ὁ μέγεθος ὁ ἀγεμονίας αδοναω ὑπολαμβάνω μέγας ἠμέν ὁ ἐπί ὁ καλός ἔργον καί μέγας , ἀλλά μή ὁ ἐπί ὁ ἀπόλαυστος , χωρίζω μέν ἑαυτοῦ ἀπό ὁ ἀνθρώπινος πάθος συγγεγιθεριζω δέ ὁ θεός , οὐδέ διά ὑπεραχανίαν ἀλλά διά μεγαλοφροσύνη καί μέγεθος ἀρετή ἀνυπέρβλητος τοιουταω αὐτός ἐπιπρέπω καί προστασία ἀμφιβάλλω καί Καττάν ὄψις καί κάττος λογισμός καί ὁ ἐνθυμάματα καί ὁ ἦθος ὁ ψυχή καί κάττα πρᾶξις καί Καττάν κίνη καί Καττάν θέσις ὁ σῶμα , ὥστε ὁ ποταυχασμένοις αὐτός κατέχω καταπλάσσω αἰδώς καί σωφροσύνη τε καί διάθεσις ὁ περί ὁ ἐπιπρέπω · οὖον γάρ μίζος αὐλέω καί ἁρμονία ὅς ὁ ἀγαθός βασιλεύς ποταύχασιν ὀφείλω τρέπω ὁ ψυχή ὁ ποταυχασμένων . καί περί μέν σεμνότης ἅλις εἴρω · περί δέ χρηστός νῦν ὑποτίθημι πειράζω . Χραστός · γάρ εἰμί πᾶς βασιλεύς ὁ μέν καθόλου Δίκαιος τε εἰμί καί επικειχεω καί εὐγνώμων . ἐντί γάρ ὅς δικαῖος κοινωνία συνάκτικα καί συνεκτικός , καί μόνος γε ὅς πρός τός πλατίον ὅς τοιοῦτος διάθεσις ἁρμοστής ὁ ψυχή . εἰμί λόγος γάρ ἔχω βυθμός πρός κίνη καί ἁρμονία πρός φωνήεις , οὗτος ἔχω ὁ λόγος δικαιοσύνη πρός κοινωνία · κοινός γάρ ἀγαθός εἰμί καί ἀργέω καί ἄρχω , εἰμί δή συναρμοστικός εἰμί κοινωνία πολιτικός . ὅς δέ ἐπιχέω καί εὐγνώμων πάρεδρος τις εἰμί ὁ δικαιοσύνη , ὅς μέν ὁ ἀπότομος ὁ βλάβη μαλθαίνω , ὅς δέ ὁ ἐπί ποσός ἀμπλακίσκω συγγνώμη ἀπομερίζω . Δεύς δέ ὁ ἀγαθός βασιλεύς βοηθητικός τε ἠμέν ὁ δήω καί εὐχάριστος δέ , βοηθέω δέ μή κατά εἷς ποιέω πρόπος , ἀλλά ὅπως εἄν δυνατός ὁ · εὐχάριστος δέ ἠμέν δεῖ μή ὁ μέγεθος ἀποβλέπω ὁ τιμή , ἀλλά ποτός τρόπος καί ὁ προαίρεσις ὁ τιμή · ἀδαραξὰ δέ δεῖ ἠμέν πρός λήγω ἄνθρωπος , μάλιστα δέ Πόττος μίζος καί καταδεής , ὁ Τύχη · οὗτος γάρ ὡς σύ νόσιος ὁ σῶμα οὐδείς ὑπομένω δύναμαι ὁ βάρος . ἔχω γάρ ὁ διάθεσις