hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0305.2
clem , ita tamen , ut ἡ omittcremus et ἡμῖς in ἡμεῖς converteremus . Pergit Aristocles εἶναι ἔχειν καὶ τὸ ὂν τοιοῦτον , οὐν πρώτων ἔδοξεν ἡμῖν εἶναι , sed haec apud Simplicium rectius sic enuntiata sunt εἶναι γερ ἕκαστον τοιοῦτον , οὐν περ τὸ πρώτων ἔδοξεν ἡμῖν . Verba ἀλλ’ αἰεὶ εἶναι ἕκαστον οὐν περ ἐστιν sumsimus e Simplicio , qui tamen aei habet ; Aristocles ἕτερον , ἀλλ’ εἶναι ὁμοῖον , οὐν περ ἐστι ἕκαστον . Sequentia vulgo sic eduntur : νῦν δὲ φαμεν ὁρῶμεν ὁρῶν καὶ ἀκούειν καὶ συνιέναι , δοκεῖ δὲ ἡμῖν τὸ τε θερμὸν ψυχρόν γίγνεσθαι καὶ τὸ ψυχρόν θερμόν , καὶ τὸ σκληρόν μαλακὸν καὶ τὸ μαλακὸν σκληρόν καὶ τὸ ζῶν ( Arist . ζῶν , Simpl . ζῶν ) ἀποθνῄσκειν καὶ ἐκ μὴ ζῴων γίγνεσθαι , καὶ ταῦτα πάντα ἐτεροιοῦσθαι καὶ ὅ,τι ἦν τε καὶ ὁ νῦν ἐστιν ( h . v . om . Simpl . ) οὐδὲν ὁμοῖον εἶναι · ἀλλ’ ὁ τε σίδηρος σκληρὸς ὢν τῷ ὀακτύλῳ κατατριβέσθαι ὁμοῦ δέων καὶ χρυσὸς καὶ λίθος ; καὶ ἄλλο ὅ,τι ἰσχυρὸν δοκεῖ εἶναι πᾶν · ὥστε συμβαίνει μήτε ὁρᾶν μήτε τὰ ὄντα γινώσκειν , ἐξ ὑδατὸς τε γῆ καὶ λίθου γίγνεσθαι . Quae si quis attente legerit , corrupta esse animadvertet . Bergkius p . 30 extrema in hunc modum emendat et transponit : ἀλλ’ ὁ τε σίδηρος σκληρὸς ὢν τῷ ὀακτύλῳ κατατριβέσθαι ὁμοῦ δέων καὶ χρυσὸς καὶ λίθος καὶ ἄλλο , ὅ,τι ἰσχυρὸν δοκεῖ εἶναι πᾶν , ἐξ ὑδατὸς τε γῆ καὶ λίθου γίγνεσθαι , ὥστε συμβαίνει μήτε ὁρᾶν μήτε τὰ ὄντα γινώσκειν . Quum enim Melissus de rerum sub sensus cadentium vicissitudine disputet iisque derogat fidem , quoniam saepe in contrarium vertant ex aliam ex alia formam induant , ejusque rei exempla proferat , velut ferrum , quod usu conterī solitum e duro molle fiat : Bergkius pro ὁμοῦ δέων una voce ὁμοῦ δέων scribendum esse arbitratur . Namque existimat philosophum dicere , ferrum si digito vicinum sit , conterī eumque ferreos potissimum annulos , quorum frequens apud veteres usus fuit , respexisse . Quocirca apposite ad rem citat Ovid . Art . am . I , 473 :
Lemmas: clem , ita tamen , ut ὁ omittcremus et ἡμεῖς in ἐγώ converteremus . Pergit Aristocles εἰμί ἔχω καί ὁ εἰμί τοιοῦτος , ὀν πρῶτος δοκέω ἐγώ εἰμί , sed haec apud Simplicium rectius sic enuntiata sunt εἰμί γερ ἕκαστος τοιοῦτος , ὀν περ ὁ πρῶτος δοκέω ἐγώ . Verba ἀλλά ἀεί εἰμί ἕκαστος ὀν περ εἰμί sumsimus e Simplicio , qui tamen aei habet ; Aristocles ἕτερος , ἀλλά εἰμί ὅμοιος , ὀν περ εἰμί ἕκαστος . Sequentia vulgo sic eduntur : νῦν δέ φημί ὁράω ὁράω καί ἀκούω καί συνίημι , δοκέω δέ ἐγώ ὁ τε θερμός ψυχρός γίγνομαι καί ὁ ψυχρός θερμός , καί ὁ σκληρός μαλακός καί ὁ μαλακός σκληρός καί ὁ ζῶ ( Arist . ζῶ , Simpl . ζῶ ) ἀποθνῄσκω καί ἐκ μή ζῷον γίγνομαι , καί οὗτος πᾶς ἑτεροιόω καί ὅστις εἰμί τε καί ὁ νῦν εἰμί ( h . v . om . Simpl . ) οὐδείς ὅμοιος εἰμί · ἀλλά ὁ τε σίδηρος σκληρός εἰμί ὁ ὀακτύλῳ κατατρίβω ὁμοῦ δήω καί χρυσός καί λίθος ; καί ἄλλος ὅστις ἰσχυρός δοκέω εἰμί πᾶς · ὥστε συμβαίνω μήτε ὁράω μήτε ὁ εἰμί γιγνώσκω , ἐκ ὑδατὸς τε γῆ καί λίθος γίγνομαι . Quae si quis attente legerit , corrupta esse animadvertet . Bergkius p . 30 extrema in hunc modum emendat et transponit : ἀλλά ὁ τε σίδηρος σκληρός εἰμί ὁ ὀακτύλῳ κατατρίβω ὁμοῦ δήω καί χρυσός καί λίθος καί ἄλλος , ὅστις ἰσχυρός δοκέω εἰμί πᾶς , ἐκ ὑδατὸς τε γῆ καί λίθος γίγνομαι , ὥστε συμβαίνω μήτε ὁράω μήτε ὁ εἰμί γιγνώσκω . Quum enim Melissus de rerum sub sensus cadentium vicissitudine disputet iisque derogat fidem , quoniam saepe in contrarium vertant ex aliam ex alia formam induant , ejusque rei exempla proferat , velut ferrum , quod usu conterī solitum e duro molle fiat : Bergkius pro ὁμοῦ δήω una voce ὁμοῦ δήω scribendum esse arbitratur . Namque existimat philosophum dicere , ferrum si digito vicinum sit , conterī eumque ferreos potissimum annulos , quorum frequens apud veteres usus fuit , respexisse . Quocirca apposite ad rem citat Ovid . Art . am . I , 473 :