hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0581.1
πολλούς ἔχουσα τῆς εὐκοσμίας φύλακας . Ὁ δὲ μηνίων εὐσεβῶς ἔστω καὶ κατὰ τῶν οἰκειοτάτων ἐξαγγέλλων · οὐδὲν γὰρ ἔστιν οἰκειότερον πατρίδος . Ἐμφανιζόντων δὲ μὴ τὰ δι’ ἀχούσιον ἀγνοίαν γιγνόμενα , ἀλλ’ ὅσον ἂν ἐκ προνοίας τι ἀμαρτάνωσιν . Ὁ δ’ ἐμφανισθεὶς ἂν ἐθεληφόρῃ τῇ μνησταντί , μισείσθω ὑπὸ πάντων , δίκην διδοὺς ἀγαρισταίας , ἥς ἀποστερεῖ τὸν ἰατρεύοντα μεγίστην νόσον ἰατρευόμενος ἀδίκων . Ἔστω δὲ μέγιστα ἀδύχηματα θεῶν καταχρόνησις καὶ γονέων κάκως ἔχουσιν καὶ ἀρχόντων καὶ νόμων ὀλιγωρία καὶ ἔχουσιν ἀτιμία δικαιοσύνης . Δικαιότατος δὲ ἔστω καὶ δσιώτατος πολιτὴς ὁ ταῦτα τιμῶν καὶ ἐμφανίζων πρὸς πολιτὰς καὶ ἄρχοντας κατὰ τῶν καταχρονούντων . Ὑπὲρ πατρίδος ἀποθνήσκειν σεμνότερον ἔστω ἢ γλιγόμενον τοῦ ζῆν ἐγκαταλιπεῖν αὐτὴν καὶ τὸ καλόν . Κρεῖττον γὰρ τεθνάναι καλῶς ἢ ζῆν αἰσχρῶς καὶ ἐπονειδίστως . Χρὴ δὲ καὶ τῶν τελευτούντων ἕκαστον τιμᾶν μὴ δακρύοις μηδὲ οἴκτοις , ἀλλὰ μνήμῃ ἀγαθῇ καὶ τῇ τῶν κατ’ ἔτος ὡραίων ἐπιφορᾷ , ὡς ἀχαριστίας οὖσης πρὸς δαίμονας χθονίους λύπης ὑπὲρ τὸ μέτρον γιγνομένης . Βλασφημεῖτω δὲ μηδεὶς ἐπ’ ἀδίκῳ βλάψῃ περὶ μηδενός · διώτερον γὰρ εὐημερία κακηγορίας . Νομιζέσθω δὲ πολιτὴς ἀμείνων ὁ τῆς ὀργῆς κρείττων μᾶλλον τοῦ διὰ ταῦτες πλημμελοῦντος . Ὁ ἱερὰ καὶ ἀρχεῖα ὑπεραίρων τῇ πολυτελείᾳ τῶν ἰδίων μὴ εὐδοκεῖτω , ἀλλ’ ὀνειδίζεσθω · μηδὲν γὰρ ἔστω ἰδιωτικὸν μεγαλοπρεπεστέρον καὶ σεμνότερον τῶν δημοσίων . Ὁ πλοῦτον καὶ χρήμασι δουλεύων καταφρονείσθω ὡς μικρόψυχος ὧν καὶ ἀνελεύθερος καὶ καταπληττόμενος ὑπὸ κτημάτων πολυτελῶν καὶ βίου τραγωδουμένου , καὶ εὐτελὴς εἶναι τὴν ψυχὴν ὑπολαμβάνεσθω . Ὁ γὰρ μεγαλόψυχος προδιανοεῖται πάντα παρ’ ἑαυτῷ τὰ παρ’ ἀνθρώποις , καὶ δι’ οὐδενὸς ὀρυβδεῖται τοιούτου ὅταν παραπέσῃ . Αἰσχροζήμενοιτω δὲ μηδεὶς , ὅπως ἂν μὴ προσοικεῖ τὴν διάνοιαν ἔργοις αἰσχροῖς , μηδὲ ἀναπιμπλῇ τὴν ψυχὴν ἀναιδείας καὶ μισημάτων . Τὰ μὲν γὰρ εὐσχήμονα καὶ φίλα τοῖς οἰκείοις ὀνόμασι καὶ κειμένοις ὑπὸ τοῦ νόμου προσαγορεύομεν , πρὸς ἃ δ’ ἐχθρῶς ἔχομεν , ξιστάμεθα καὶ τῆς προσχωρίας διὰ τὸ αἰσχρόν . Ἔστω δὲ καὶ αἰσχρὸν εἰπεῖν τὸ αἰσχρόν . Γυναικὶ δὲ τὴν κατὰ νόμους ἕκαστος στεργέτω καὶ ἐκ ταύτης τεκνοποιεῖσθω , εἰς ἄλλο δὲ μηδὲν προείσθω τέκνων μὲν αὐτοῦ σπορᾶν · μηδὲ τὸ σῶμα καὶ νόμῳ τιμίων ἀνόμως ἀναλισκέτω καὶ ὑβριζέτω . Ἡ γὰρ φύσις τεκνοποιίας ἕνεκεν οὐκ ἀκολασίας ἐποίησε τὴν σπορᾶν .
Lemmas: πολύς ἔχω ὁ εὐκοσμία φύλαξ . ὁ δέ μῆνις εὐσεβής ἵστημι καί κατά ὁ οἰκεῖος ἐξαγγέλλω · οὐδείς γάρ εἰμί οἰκεῖος πατρίς . ἐμφανίζω δέ μή ὁ διά ἀεκούσιος ἄγνοια γίγνομαι , ἀλλά ὅσος εἄν ἐκ πρόνοια τίς ἁμαρτάνω . ὁ δέ ἐμφανίζω εἄν ἐθεληφόρῃ ὁ μνησταντί , μισέω ὑπό πᾶς , δίκη δίδωμι ἀγαρισταίας , ἥς ἀποστερέω ὁ ἰατρεύω μέγας νόσος ἰατρεύω ἄδικος . ἔστω δέ μέγας ἀδύχηματα θεός καταχρόνησις καί γονεύς κακῶς ἔχω καί ἄρχω καί νόμος ὀλιγωρία καί ἔχω ἀτιμία δικαιοσύνη . Δίκαιος δέ ἵστημι καί δσιώτατος πολίτης ὁ οὗτος τιμή καί ἐμφανίζω πρός πολίτης καί ἄρχω κατά ὁ καταχρονεος . ὑπέρ πατρίς ἀποθνήσκω σεμνός ἵστημι ἢ γλιγομενω ὁ ζῶ ἐγκαταλιπάω αὐτός καί ὁ καλός . κρείσσων γάρ θνήσκω καλῶς ἢ ζῶ αἰσχρῶς καί ἐπονείδιστος . χρή δέ καί ὁ τελευτάω ἕκαστος τιμάω μή δάκρυ μηδέ οἶκτος , ἀλλά μνήμη ἀγαθός καί ὁ ὁ κατά ἔτος ὡραῖος ἐπιφορά , ὡς ἀχαριστία εἰμί πρός δαίμων χθόνιος λύπη ὑπέρ ὁ μέτρον γίγνομαι . βλασφημέω δέ μηδείς ἐπί ἄδικος βλάπτω περί μηδείς · διώτερον γάρ Εὐημερία κακηγορία . νομίζω δέ πολίτης ἀγαθός ὁ ὁ ὀργή ἀγαθός μᾶλλον ὁ διά ταυαιρεω πλημμελέω . ὁ ἱερόv καί ἀρχεῖον ὑπεραίρω ὁ πολυτέλεια ὁ ἴδιος μή εὐδοκέω , ἀλλά ὀνειδίζω · μηδείς γάρ ἵστημι ἰδιωτικός μεγαλοπρεπής καί σεμνός ὁ δημόσιος . ὁ πλοῦτος καί χρῆμα δουλεύω καταφρονέω ὡς μικρόψυχος ὅς καί ἀνελεύθερος καί καταπλήσσω ὑπό κτῆμα πολυτελής καί βίος τραγῳδέω , καί εὐτελής εἰμί ὁ ψυχή ὑπολαμβάνω . ὁ γάρ μεγαλόψυχος προδιανοέομαι πᾶς παρά ἑαυτοῦ ὁ παρά ἄνθρωπος , καί διά οὐδείς ορυβδεω τοιοῦτος ὅταν παραπίπτω . Αἰσχροζήμενοιτω δέ μηδείς , ὅπως εἄν μή προσοικέω ὁ διάνοια ἔργον αἰσχρός , μηδέ ἀναπίμπλημι ὁ ψυχή ἀναίδεια καί μίσημα . ὁ μέν γάρ εὐσχήμων καί φίλος ὁ οἰκέω ὄνομα καί κεῖμαι ὑπό ὁ νόμος προσαγορεύω , πρός ὁ δέ ἐχθρός ἔχω , ξιιστημι καί ὁ προσχώριος διά ὁ αἰσχρός . ἔστω δέ καί αἰσχρός εἶπον ὁ αἰσχρός . γυνή δέ ὁ κατά νόμος ἕκαστος στέργω καί ἐκ οὗτος τεκνοποιέω , εἰς ἄλλος δέ μηδείς προΐημι τέκνον μέν αὐτός σπορά · μηδέ ὁ σῶμα καί νόμος τίμιος ἄνομος ἀναλίσκω καί ὑβρίζω . ὁ γάρ φύσις τεκνοποιΐα ἕνεκα οὐ ἀκολασία ποιέω ὁ σπορά .