hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0245.1
τὴν ὑπόληψιν λαβὼν ταύτην καὶ διὰ τὸ πάντων τὰ σπέρματα τὴν φύσιν ὕδραν ἔχειν , τὸ δ’ ὕδωρ ἀρχὴν τῆς φύσεως εἶναι τοῖς ὑδροῖς . Εἰσὶ δὲ τινες οἱ καὶ τοὺς παμπάλαιους καὶ πολλῷ πρὸ τῆς νῦν γενέσεως καὶ πρώτους θεολογήσαντας οὕτως εἰωθότα περὶ τῆς φύσεως ὑπολαμβάνειν · Ὦκεανὸν τε γὰρ καὶ Τηθύν ἐποίησαν τῆς γενέσεως πατέρας , καὶ τὸν ἕρκον τῶν θεῶν ὕδωρ , τὴν καλουμένην ὑπ’ αὐτῶν Στύγα τῶν ποιητῶν τιμιώτατον μὲν γὰρ τὸ πρεσβύτατον , ὕδρος δὲ τὸ τιμιώτατόν ἐστιν . Idem de Cælo lib . II , 13 ait : Οἱ δ’ ἐπ’ ὕδατος κείσθαι [ χασί τὴν γῆν ] · τοῦτον γὰρ ἀρχαιότατον παραληφόμενον τὸν λόγον , ὃν φασιν εἰπεῖν Θαλῆν τὸν Μιλήσιον , ὡς διὰ τὸ πλωτὴν εἶναι μένουσαν ὥσπερ ξύλον ἢ τι τοιούτων ἕτερον . In eandem sententiam Plutarchus de Plac . phil . lib . I , 3 : Θαλῆς δὲ Μιλήσιος ἀρχὴν τῶν ὄντων ἀπεφήνατο τὸ ὕδωρ . δοκεῖ δὲ ὁ ἀνὴρ οὗτος ἀρχὴν τῆς φιλοσοφίας , καὶ ἀπ’ αὐτοῦ ἡ Ἰωνικὴ αἵρεσις προσηγoreύθη . ὅς ἐξ ὕδατός φησι πάντα εἶναι καὶ εἰς ὕδωρ πάντα ἀναλύεσθαι . στοιχεῖον δ’ ἐκ τούτου προῆκον , εἰ πάντων τῶν ζῴων ἢ γονὴ ἀρχὴ ἐστιν , ὑγρὰ οὖσα · οὕτως εἰκὸς καὶ τὰ πάντα ἐξ ὑγροῦ τὴν ἀρχὴν ἔχειν · δεύτερον , ὅτι πάντα τὰ φυτὰ ὑγρῷ τρέφεται καὶ καρποφορεῖ , ἀμαυροῦνται δὲ ἐξηράνεται · τρίτον , ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ πῦρ τοῦ ἡλίου καὶ τῶν ἀστρῶν ταῖς τῶν ὑδάτων ἀναθυμιάσεσι τρέφεται , καὶ αὐτὸς ὁ κόσμος διὰ τοῦτο καὶ Ὦμηρος ταύτην τὴν γένεσιν ὑποτίθεται , περὶ τοῦ ὕδατος · Ὦκεανός , ὅπερ γένεσις πάντεσσι πέφυκε . Alii Thaletem hoc rerum principium statuisse affirmant διὰ τὸ συνεχτικὸν καὶ τὸ εὐύπωτον τοῦ ὕδατος , velut Simplicius in Aristotelis Phys . fol . 6 a ; 8 a , b . Sic Heraclides Alleg . Hom . cap . 22 pag . 45 ed . Mehl . : Θαλῆς μέν γε τὸν Μιλήσιον ὁμολογεῖται πρῶτος ὑποστήσασθαι τῶν ὅλων κόσμου γόνον στοιχεῖον τὸ ὕδωρ · ἢ γὰρ ὑγρὰ φύσις , εὐμαρῶς εἰς ἕκαστα μεταπλαττομένη , πρὸς τὸ ποικίλον εἶδος μορφοῦσθαι . τὸ τε γὰρ ἐξατμιζόμενον αὐτῆς ἀερούται , καὶ τὸ λεπτότατον ἀπὸ αἰῶρος αὐθὴρ ἀναπτεται , συνιζάνον τε τὸ ὕδωρ καὶ μεταβαλλόμενον εἰς ἰλὺν ἀπογαιούται · διὸ δὴ τῆς τετραδὸς τῶν στοιχείων ὥσπερ αἰτιώτατον ὁ Θαλῆς ἀπεφήνατο στοιχεῖον εἶναι τὸ ὕδωρ . Præterea Cicero de Nat . Deor . lib . I , 10 Thaletem ait aquæ adjunxisse deum qui ex ea cuncta finge -
Lemmas: ὁ ὑπόληψις λαμβάνω οὗτος καί διά ὁ πᾶς ὁ σπέρμα ὁ φύσις ὕδρα ἔχω , ὁ δέ ὕδωρ ἀρχή ὁ φύσις εἰμί ὁ ὕδρος . εἰσί δέ τις ὁ καί ὁ παλαιός καί πολύς πρό ὁ νῦν γένεσις καί πρῶτος θεολογέω οὕτως εἴωθα περί ὁ φύσις ὑπολαμβάνω · Ὠκεανός τε γάρ καί Τηθύς ποιέω ὁ γένεσις πατήρ , καί ὁ ἕρκος ὁ θεός ὕδωρ , ὁ καλέω ὑπό αὐτός Στύξ ὁ ποιητής τίμιος μέν γάρ ὁ πρέσβυς , ὕδρος δέ ὁ τίμιος εἰμί . Idem de Cælo lib . II , 13 ait : ὁ δέ ἐπί ὕδωρ κεῖμαι [ χάσι ὁ γῆ ] · οὗτος γάρ ἀρχαῖος παραλαμβάνω ὁ λόγος , ὅς φημί εἶπον Θαλῆς ὁ Μιλήσιος , ὡς διά ὁ πλωτός εἰμί Μένων ὥσπερ ξύλον ἢ τίς τοιοῦτος ἕτερος . In eandem sententiam Plutarchus de Plac . phil . lib . I , 3 : Θαλῆς δέ Μιλήσιος ἀρχή ὁ εἰμί ἀποφαίνω ὁ ὕδωρ . δοκέω δέ ὁ ἀνήρ οὗτος ἀρχή ὁ φιλοσοφία , καί ἀπό αὐτός ὁ ἰωνικός αἵρεσις προσάγω . ὅς ἐκ ὕδωρ φημί πᾶς εἰμί καί εἰς ὕδωρ πᾶς ἀναλύω . στοιχεῖον δέ ἐκ οὗτος προήκω , εἰμί πᾶς ὁ ζῷον ἢ γονή ἀρχή εἰμί , ὑγρός εἰμί · οὕτως εἰκός καί ὁ πᾶς ἐκ ὑγρός ὁ ἀρχή ἔχω · δύο , ὅτι πᾶς ὁ φυτόν ὑγρός τρέφω καί καρποφορέω , ἀμαυρόω δέ ἐξεράω · τρίτος , ὅτι καί αὐτός ὁ πῦρ ὁ ἥλιος καί ὁ ἄστρον ὁ ὁ ὕδωρ ἀναθυμίασις τρέφω , καί αὐτός ὁ κόσμος διά οὗτος καί Ὥμηρος οὗτος ὁ γένεσις ὑποτίθημι , περί ὁ ὕδωρ · Ὠκεανός , ὅσπερ γένεσις πᾶς φύω . Alii Thaletem hoc rerum principium statuisse affirmant διά ὁ συνεκτικός καί ὁ ευυπαω ὁ ὕδωρ , velut Simplicius in Aristotelis Phys . fol . 6 a ; 8 a , b . Sic Heraclides Alleg . Hom . cap . 22 pag . 45 ed . Mehl . : Θαλῆς μέν γε ὁ Μιλήσιος ὁμολογέω πρῶτος ὑφίστημι ὁ ὅλος κόσμος γόνος στοιχεῖον ὁ ὕδωρ · ἢ γάρ ὑγρός φύσις , εὐμαρής εἰς ἕκαστος μεταπλάσσω , πρός ὁ ποικίλος εἶδος μορφόω . ὁ τε γάρ ἐξατμίζω αὐτός ἀείρω , καί ὁ λεπτός ἀπό αἰῶρος αὐθὴρ ἀνάπτω , συνιζάνω τε ὁ ὕδωρ καί μεταβάλλω εἰς ἰλύς ἀπογαιόω · διό δή ὁ τετράς ὁ στοιχεῖον ὥσπερ αἴτιος ὁ Θαλῆς ἀποφαίνω στοιχεῖον εἰμί ὁ ὕδωρ . Præterea Cicero de Nat . Deor . lib . I , 10 Thaletem ait aquæ adjunxisse deum qui ex ea cuncta finge -