hierocles-philosophy.hqikh-stoixei-wsis hierocl_aureum_mullach_fpg1_0503.4
Τυχάνειν δὲ τῆς ἀποκαταστάσεως ἡμᾶς ( ταύτῳ δὲ εἰπεῖν τῆς ἀποθέσεως ) διὰ τῆς προσachuθῆσεως ἀρετῆς , καὶ τῆς ἐπὶ ταύτῃ γνωσθείσης ἀληθείας , οὕτως δὲ ἱερὸς ἀποφαίνεται λόγος , ὡς εἰσόμεθα μικρὸν ὕστερον . Νῦν δὲ ἐπὶ τὰ προκείμενα ἐπὶ πάλιν ἐπανελθόντες ἐπισκεψόμεθα εἰ τι βούλεται ὁ πόνος καὶ ἡ μελέτη , καὶ ὁ ἔρως ἐπὶ ταῖς προλαβούσαις ὑποθήκαις , ἢ τὸ πρὸς τὴν τῆς ἀρετῆς ἀσκήσιν ὅλην ἐπιστρέφει τὴν ψυχήν . Γριούνταμος δὲ πῶς ἐστι , καὶ αὐτὴ καθ’ αὑτὴν λογικὴ ὕσα · τὸ μὲν τι ἔχουσα , ἧς μαθηθόντες , ὅ ταῦτα ἐκμελετᾶν νῦν προστάττεται · τὸ δὲ τι , ὅ τὰ γνωσθέντα κρατοῦμεν , ὅ ταῦτα ποιεῖν παραγγέλλεται · τὸ δὲ τι , ὅ στέργομεν τὰ γνωσθέντα καὶ κρατηθέντα , ὅ τούτων ἐρᾶν νοθεῖται . “ Ἰναοὖν πάσας τὰς δυνάμεις τῆς λογικῆς ψυχῆς συντεταμένας ἔχωμεν πρὸς τὰ τῶν ἀρετῶν παραγγέλματα , ἐκ μὲν τοῦ νοεῖν πεφυκότος τὴν μελέτην ἀπαιτεῖ · ἐκ δὲ τοῦ τηροῦντος τὰ νοηθέντα , τὸν πόνον · ἐκ δὲ τοῦ φιλοχάλου , τὸν ἔρωτα · ἢν’ ἐξ ἀπάντων ἢ κτῆσις τῶν ὄντως ἀγαθῶν ἡμῖν παραγίνηται μετὰ τῆς ἀπαραβάτου τηρήσεως , καὶ συμφυοὺς ἡμῖν πρὸς ἐκεῖνα στοργῆς · οἷς ἐπεταὶ ἡ θεία ἐλπίς , τὸ τῆς ἀληθείας ἐπεισάγουσα φέγγος , ὡς αὐτὸς ὁπισγίνεται λέγων , ταῦτά σε τῆς θείας ἀρετῆς εἰς ἔγνιαν ὁήσει , τουτέστι , ταῦτά σε ὁμοιώσει τῷ Θεῷ διὰ τῆς τῶν ὄντων ἐπιστημονικῆς γνώσεως . Τὸ γὰρ τὰς αἰτίας ἐκλογίσασθαι τῶν ὄντων , τὰς ἐν τῷ δημιουργῷ Θεῷ πρώτως κειμένας , πρὸς τὴν ἀκρότητα ἀγεί θεογνωσίας , ἢ συνεσεέργεται καὶ ἢ πρὸς Θεὸν ὁμοίωσις . Τὴν δὲ ὁμοίωσιν ταύτην θείαν ἀρετὴν ὁ λόγος καλεῖ , ὡς ἐπὶ ἀνθρωπίνην τὴν πρὸ ταύτης καλῶς ἐπογουμένην . Εἰς ἔρωτα οὖν φιλότορον καὶ φιλόκαλον ἀποπερατωσθὼ τὰ πρῶτα ἐπὶ · τούτου δὲ ἡγουμένου , ἢ τῆς ἀληθείας γνώσις ἐπέσθω πρὸς ὁμοίωσιν τῆς
Lemmas: τυχάνω δέ ὁ ἀποκατάστασις ἐγώ ( ταύτος δέ εἶπον ὁ ἀπόθεσις ) διά ὁ προσachuθῆσεως ἀρετή , καί ὁ ἐπί οὗτος γιγνώσκω ἀλήθεια , οὕτως δέ ἱερός ἀποφαίνω λόγος , ὡς εἶμι μικρός ὕστερος . νῦν δέ ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπί πάλιν ἐπανέρχομαι ἐπισκοπέω εἰμί τίς βούλομαι ὁ πόνος καί ὁ μελέτη , καί ὁ Ἔρως ἐπί ὁ προλαμβάνω ὑποθήκη , ἢ ὁ πρός ὁ ὁ ἀρετή ἄσκησις ὅλος ἐπιστρέφω ὁ Ψυχή . Γριούνταμος δέ πῶς εἰμί , καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ λογικός ὕσα · ὁ μέν τίς ἔχω , ὅς μανθάνω , ὅς οὗτος ἐκμελετάω νῦν προστάσσω · ὁ δέ τίς , ὅς ὁ γιγνώσκω κρατέω , ὅς οὗτος ποιέω παραγγέλλω · ὁ δέ τίς , ὅς στέργω ὁ γιγνώσκω καί κρατέω , ὅς οὗτος ἐράω νοθέω . “ Ἰναοὖν πᾶς ὁ δύναμις ὁ λογικός Ψυχή συντείνω ἔχω πρός ὁ ὁ ἀρετή παράγγελμα , ἐκ μέν ὁ νοέω φύζω ὁ μέλω ἀπαιτέω · ἐκ δέ ὁ τηρέω ὁ νοέω , ὁ πόνος · ἐκ δέ ὁ φιλόκαλος , ὁ Ἔρως · εἶμαι ἐκ ἀπαντάω ἢ κτῆσις ὁ εἰμί ἀγαθός ἐγώ παραγίγνομαι μετά ὁ ἀπαράβατος τήρησις , καί συμφυής ἐγώ πρός ἐκεῖνος στοργή · ὅς ἕπω ὁ θεῖος ἐλπίς , ὁ ὁ ἀλήθεια ἐπεισάγω φέγγος , ὡς αὐτός οπισγινω λέγω , οὗτος σύ ὁ θεῖος ἀρετή εἰς γιγνώσκω ὁράω , τουτέστι , οὗτος σύ ὁμοιόω ὁ Θεός διά ὁ ὁ εἰμί ἐπιστημονικός γνῶσις . ὁ γάρ ὁ αἴτιος ἐκλογίζομαι ὁ εἰμί , ὁ ἐν ὁ δημιουργός Θεός πρῶτος κεῖμαι , πρός ὁ ἀκρότης ἄγω θεογνωσία , ἢ συνεσεέργεται καί ἢ πρός θεός ὁμοίωσις . ὁ δέ ὁμοίωσις οὗτος θεῖος ἀρετή ὁ λόγος καλέω , ὡς ἐπί ἀνθρώπινος ὁ πρό οὗτος καλῶς ἐπογουμένην . εἰς Ἔρως οὖν φίλος καί Φιλόκαλον ἀποπερατόω ὁ πρῶτος ἐπί · οὗτος δέ ἡγέομαι , ἢ ὁ ἀλήθεια γνῶσις ἔπω πρός ὁμοίωσις ὁ