hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_79
αʹ . Ἀλλοιωθησομένους τοὺς διὰ μετανοίας ἀνακαινιζομένους καλεῖ . Ἀναγκαίως δὲ Εἰς τὸ τέλος προσέθηκεν · ἐπειδὴ τελευταίαν ἄγκυραν τὴν μετάνοιαν ἔχομεν · ἔτι δὲ καὶ πρὸς αὐτῷ τῷ τέλει τῶν αἰώνων διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας κεκήρυκται . Τούτοις τὸν παρόντα ψαλμὸν εἰς μαρτύριον ὁ Ἀσὰφ ἐμελῴδησεν , ἱστορήσας ἐν τῷ ψαλμῷ τίνα διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτημάτων ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων πέπονθεν . Ὁ ποιμαίνων τὸν Ἰσραήλ , πρόσχες · ὁ ὁδηγῶν ὡσεὶ πρόβατον τὸν Ἰωσήφ · ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ ἐμφάνηθι . Θεωρεῖς ὅπως συμβαίνει ταῦτα τοῦ Κυρίου τὰ ῥήματα , ἄπερ αὐτοῦ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις εἰρηκότος ἐμφέρεται · Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός . Ἀλλὰ τίνος χάριν , τοὺς ἄλλους καταλιπών , τὸν Ἰωσὴφ εἰς μέσον καὶ τὸν Ἰακὼβ ἤγαγεν ; Ἐπειδὴ τῶν εἰρημένων ἑκάτερος , ὁ μὲν εἰς Αἴγυπτον , ὁ δὲ εἰς Μεσοποταμίαν καταβάντες , ἐδούλευσεν . Ἀλλὰ τὴν δουλείαν αὐτῶν εἰς ἐλευθερίαν καὶ ἀγαθὰ τὰ ἐπὶ ταύτῃ προτεθέντα μετέστησεν ὁ Θεός , ὃν νῦν προσέχειν ὁ προφήτης ἐξῄτησεν · ἵνα δουλεῦον τοῖς νοητοῖς ἐχθροῖς ὅλον ἡμῶν τὸ γένος θεασάμενος ( οὐδὲ γὰρ ἐπ’ αὐτὸν προσέχειν , ἀορίστως δέ , τουτέστιν , ἐπὶ πάντας ὁ προφήτης ἱκέτευσεν ) , ἐπειχθῇ πρὸς τὴν ἡμῶν ἐλευθερίαν , καὶ θᾶττον ἐνδημήσῃ σαρκί , ἐπειδήπερ αὐτοῦ μὲν τῆς παρουσίας εἰς ἐλευθερίαν χρήζομεν · οὐκ ἄλλως δὲ τὸν καθήμενον ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ ἐμφανιζόμενον , εἰ μὴ διὰ σαρκός , ἐχώρουν παραλαβεῖν ἄνθρωποι . Ἐναντίον Ἐφραῒμ καὶ Βενιαμὶν καὶ Μανασσῆ , ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου , καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς . Σαφῶς τὴν μετὰ σαρκὸς ἄφιξιν τοῦ Μονογενοῦς ᾔτησεν , ὅθεν αὐτὸν οὐ μόνον ἐλθεῖν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἑαυτοῦ δυναστείαν ἐξεγεῖραι παρακαλεῖ · λέγει δὲ δυναστείαν τὴν σάρκωσιν · οὕτω γὰρ αὐτὴν καὶ καθ’ ἕτερον χωρίον τῶν ψαλμῶν προσηγόρευσεν · Ἐνεδύσατο Κύριος δύναμιν καὶ περιεζώσατο . Καὶ τίνος χάριν , ἐπειδὴ δυνατὸς ὑπάρχων καὶ πρότερον , λανθάνων δὲ τοὺς ἀνθρώπους , ὅμως ἡνίκα ἐπεδήμησε σαρκί , τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐφανέρωσε , ταύτην τὴν δυναστείαν ἐναντίον Ἐφραῒμ καὶ Βενιαμὶν καὶ Μανασσῆ ἐξεγερθῆναί φησιν ; Ἀπὸ τοῦ μέρους τὸν πάντα Ἰσραὴλ καλῶν , πρὸς ὃν ὁ Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν σαρκωθεὶς ἐπεδήμησε · διόπερ , ἐναντίον αὐτῶν , φησί , τὴν δυναστείαν ἐξέγειρον · ἢ ὅτι ἐναντίως πρὸς αὐτὸν ἐσχηκότες , τοιοῦτον εὗρον , ὥσπερ αὐτῷ καὶ προσήρχοντο . Ὁ Θεός , ἐπίστρεψον ἡμᾶς , καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου , καὶ σωθησόμεθα . Σαφέστερον τὸν λόγον προβαίνων ὁ προφήτης ἐποίησε , δηλώσας καὶ πῶς ἐνδημεῖν ὁ Χριστός , καὶ τίνος χάριν ἔμελλεν . Ἡ μὲν γὰρ αἰτία τῆς ἐπιδημίας , ὥστε ἡμᾶς ἐπιστρέψαι καὶ διορθώσασθαι · ὁ δὲ τρόπος , ἐμφανισμὸς σαφής , ἵνα πρόσωπον αὐτὸν κατὰ πρόσωπον ὁρῶμεν , οὐκ ἂν ἄλλως σωθέντες , εἰ μήπερ τοῦτον ἡμῖν τὸν τρόπον ἐνεφανίζετο . Ὥστε καὶ ὁ Ἰακὼβ ὁ πατριάρχης ἔλεγεν · Εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , καὶ ἔζησεν ἡ ψυχή μου . Διόπερ αὐτὸν οὕτως ἰδεῖν καὶ Μωϋσῆς ἐξῄτησεν , οὐ περιέργῳ τρόπῳ , ἀλλ’ οἷα προφήτης εἰδώς , ὅτιπερ ἐν τούτῳ ἡ σωτηρία τοῖς ἀνθρώποις ἀπόκειται · οὐχ ἵνα γυμνὴν θεωρήσῃ θεότητα · τοῦτο γὰρ αὐτοῦ τὸ πρόσωπον οὐδείς , ὡς αὐτός φησιν ὁ Θεός , κατοπτεῦσαι δυνήσεται . Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων , ἕως πότε ὀργίζῃ ἐπὶ τὴν προσευχὴν τῶν δούλων σου ; Οὐ μάτην τοῖς παροῦσιν ἐχρήσατο ῥήμασιν , ἀλλ’ ὁμοῦ μὲν τὸ οἰκεῖον ἀξίωμα μηνύων , ὁμοῦ δὲ τοῦτον ἐλθεῖν ἐπρεσβεύσατο · ὅθεν αὐτὸν οὐ μόνον Θεόν , ἀλλὰ καὶ Κύριον τῶν δυνάμεων , δηλονότι τῶν κατ’ οὐρανόν , ἔλεγεν . Αἰσθόμενος δὲ τῷ Πνεύματι ἀναβολὴν ἔχειν τέως τοῦ Χριστοῦ τὸ μυστήριον , ὀργὴν τοῦτο , τῆς ἑαυτοῦ προσευχῆς ὡς πέρας τότε μὴ λαμβανούσης , ἐκάλεσεν · καὶ μέχρι τίνος ἡ ὀργὴ παρατείνεται πυνθάνεται · ἐφ’ ᾧ καὶ τὰ ἑξῆς ἀκολούθως ἐπήγαγε · Ψωμιεῖς ἡμᾶς ἄρτον δακρύων , καὶ ποτιεῖς ἡμᾶς ἐν δάκρυσιν ἐν μέτρῳ . Ἐκ κοινοῦ τό , Ἕως πότε · μέχρι γὰρ τότε δακρύων ἄρτον , ἔτι δὲ καὶ ποτὸν ἐλάμβανον οἱ προφῆται , θρηνοῦντες τὴν ἀνθρωπότητα , μέχρις ἐνδημήσας ὁ Χριστὸς αὐτὸς ζωῆς ἄρτος ἐγένετο καὶ ποτήριον . Καλῶς δὲ τό , Ἐν μέτρῳ , προσέθηκε , δεικνὺς ὡς οὐδὲν ἄμετρον παρὰ Θεῷ , πάντα δὲ κανόνι καὶ μέτρῳ , εἴτε ὀργή , εἴτε παιδεία , τοῖς ἀνθρώποις εἰς τὸ συμφέρον ἐπάγεται . Ἔθου ἡμᾶς εἰς ἀντιλογίαν τοῖς γείτοσιν ἡμῶν , καὶ οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ἐμυκτήρισαν ἡμᾶς . Τοὺς αὐτοὺς καὶ νῦν ἐχθρούς τε καὶ γείτονας σαφῶς ὁ λόγος αἰνίττεται · ἅ μέχρι τὴν ἑαυτοῦ παρουσίαν ὁ Χριστὸς ἀνεβάλετο , ἐν μυκτηρισμῷ καὶ χλεύῃ ( πρὸς ) μὲν ἀνθρώπους , αὐτοὺς δὲ μάλιστα τοὺς προφήτας ἐκέκτηντο ὡς οὐκ ἀληθεύοντας , ἅπερ προεφήτευον περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀφίξεως · ἀλλὰ μὴν καὶ ἀντιλογίαν παρ’ αὐτῶν οὐ τὴν τυχοῦσαν οἱ προφῆται ὑπέμενον , ἐνεργούντων ἐκείνων ἐν τοῖς ψευδοπροφήταις , καὶ φθεγγομένων ἕτερα . Κυρίως δὲ ἄρα τῆς ἀντιλογίας ἐπὶ τῶν δαιμόνων τῶν νοητῶν ἐχθρῶν καὶ τῶν γειτόνων ἔταξε , σαφῶς παριστῶν , ὅτι καθάπερ οἰκέται τοῖς ἑαυτῶν δεσπόταις , οὕτως οἱ δαίμονες τοῖς προφήταις ὑπόκεινται , ἐξ ἀλαζονείας δὲ ὅμως πολλάκις ἐπαρθέντες ἀντιλέγουσιν . Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων , ἐπίστρεψον ἡμᾶς , καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου , καὶ σωθησόμεθα . Τῆς αὐτῆς ἔχεται πρεσβείας , ἵνα πόσον αὐτῆς τὸ ἀναγκαῖον ἐνδείξηται · ὁμοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς παιδεύων , μὴ ὀλιγωρεῖν ἀποτυχόντας εὐχῆς , ἀλλ’ ἐπιμένειν · πάντως γὰρ ὅτι τευξόμεθα . Ἄμπελον ἐξ Αἰγύπτου μετῆρας , ἐξέβαλες ἔθνη , καὶ κατεφύτευσας αὐτήν . βʹ . Ἐνταῦθα πόσον ἐμέλησε τῷ Θεῷ τῆς σωτηρίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων , τῇ διηγήσει δείκνυσιν . Ὥσπερ γὰρ ἄμπελον ὁ γεωργὸς εὐγενεστέραν ποιῆσαι βουληθεὶς καὶ πολυφόρον , ἅπαξ αὐτὴν καὶ δὶς τούτου χάριν μετατίθησιν · οὕτως ὁ Θεὸς τὸν Ἰσραὴλ ἐκ γῆς Χαλδαίων διὰ τοῦ Ἀβραὰμ εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων ἤγαγεν · ἐκεῖθεν διὰ τοῦ Ἰακὼβ καταγαγὼν εἰς Αἴγυπτον · τέλος αὐτοὺς καθάπερ εἰς ἄρουραν λιπαρὰν τὴν γῆν τὴν ἀπ’ ἀρχῆς ἐπηγγελμένην ἀνήγαγεν . Οὐχ ἁπλῶς αὐτὴν ἐφύτευσεν , ἀλλὰ κατεφύτευσε , τουτέστιν , ἐῤῥίζωσεν αὐτὴν εἰς βάθος , ὡς μηκέτι μεταστῆναι ὀφείλοντας . Οὐ πρότερον δὲ τοῦτο ἐποίησεν , ἄχρις ἀκανθῶν δίκην τὰ ἔθνη τὰ ἐνοικοῦντα ἐξέβαλεν . Ὅθεν καὶ λίαν εὐθήνησεν , ὡς τὰ ἑξῆς παρίστησιν . Ὡδοποίησας ἔμπροσθεν αὐτῆς . Τίνι τρόπῳ ; Διὰ τῆς τοῦ νόμου δόσεως , καὶ τῆς τῶν ἐθνῶν ἐξολοθρεύσεως . Καὶ κατεφύτευσας τὰς ῥίζας αὐτῆς , καὶ ἐπλήρωσε τὴν γῆν . Ῥίζα δὲ τῆς Ἰουδαϊκῆς ἀμπέλου Μωϋσῆς , Ἰησοῦς , Φινεές , Ἐλεάζαρ . Οὗτοι τὴν γῆν τῆς ἑαυτοῦ εὐσεβείας ἐπλήρωσαν · πανταχοῦ γὰρ αὐτῶν αἱ ἀρεταὶ διέβησαν . Ἐκάλυψεν ὄρη ἡ σκιὰ αὐτῆς , καὶ αἱ ἀναδενδράδες αὐτῆς τὰς κέδρους τοῦ Θεοῦ . Ὄρη οἱ δίκαιοι τοῦ Θεοῦ , διὰ τὸ τῆς πολιτείας ὑψηλὸν καὶ μετάρσιον · οἱ δὲ αὐτοὶ καὶ κέδροι · Δίκαιος γὰρ ὡς φοίνιξ ἀνθήσει , ὡσεὶ κέδρος ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται . Τούτους ἐκάλυψεν ἡ σκιὰ τῆς Ἰουδαϊκῆς ἀμπέλου , δηλαδὴ ὁ νόμος , καθά φησιν ὁ Παῦλος · Σκιὰν ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων . Ἀναδενδράδας δὲ νοήσεις τὰς προφητικὰς λέξεις , αἵτινες ταῖς τῶν ἐργαζομένων ἀρεταῖς , ὥσπερ γεωργῶν ἐπιδένδρων ὑψούμεναι , τὸν καρπὸν τὸν οἰκεῖον δεικνύουσι . Ταῦτα τοίνυν τοὺς δικαίους ἐκάλυψεν · οὐχ ὥστε κρύψαι , ἀλλ’ ὥστε ἀπιστίας αὐτῶν τὸν κρυμὸν ἀποσοβῆσαι , ἣ ἁμαρτίας ἑτέρας καὶ τῆς τυχούσης τὸν καύσωνα . Ἐξέτεινε τὰ κλήματα αὐτῆς ἕως θαλάσσης , καὶ ἕως ποταμῶν τὰς παραφυάδας αὐτῆς . Θάλασσαν λέγει τὸ βάπτισμα , ποταμοὺς τὰ ἐκ μέρους καθάρσια , κλήματα , ἐξ ὧν οἱ βότρυες τίκτονται , ὅσους λαμπροὺς τῇ πολιτείᾳ ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων ἐκέκτητο . Οὗτοι οὐκ ἐν τῇ θαλάσσῃ , ἀλλ’ ἕως θαλάσσης ἐξετάθησαν , διὰ τὰς ἑαυτῶν ἀρετὰς ἐγγὺς γεγονότες τῆς τοῦ βαπτίσματος χάριτος . Ὅσοι δὲ παραφυάδες ἦσαν , οὐκ ὄντες κλήματα , ἀλλὰ μιμούμενοι κλήματα , καὶ τὴν τοῦ νόμου δικαιοσύνην σχηματιζόμενοι , οὗτοι ἕως ποταμῶν , τῶν μερικῶν καθαρσίων , ἐξετείνοντο , οὐ καθαιρόμενοι τούτοις , ἀλλὰ δοκοῦντες καθαίρεσθαι . Ἱνατὶ καθεῖλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς , καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν πάντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν ; Φραγμὸς τῆς Ἰουδαϊκῆς ἀμπέλου , ὁ νόμος . Εἰ δὲ ἀπιστεῖς , ἄκουε τοῦ Ἡσαΐου λέγοντος · Ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ , ἐν κέρατι , ἐν τόπῳ πίονι · καὶ πάλιν , Φραγμὸν περιέθηκα · λέγει δὲ τὸν νόμον · καὶ ἐχαράκωσα · δηλαδὴ ταῖς ἐντολαῖς · καὶ ἐφύτευσα ἄμπελον Σωρήχ , καὶ ᾠκοδόμησα πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ , τὴν Ἰερουσαλήμ · καὶ προλήνιον ὤρυξα ἐν αὐτῷ , τὸν ναόν · εἶτα προστίθησι · Τί ποιήσω τῷ ἀμπελῶνι ; Ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ , καὶ ἔσται εἰς διαρπαγήν . Τοῦτον καθεῖλε τὸν φραγμὸν ἡνίκα εἰς τὸν Χριστὸν ἐξήμαρτον , ὅστις αὐτοὺς τῷ νόμῳ περιέφραξε , καὶ τρυγῶνται ὑπὸ τῶν παραπορευομένων τὴν ὁδόν · τουτέστι , τῶν παρανομούντων , καὶ μὴ πορευομέ νων ὁδῷ βασιλικῇ . Τοιοῦτοι γάρ εἰσιν οἱ νῦν τῶν Ἰουδαίων παῖδες , ἐν νόμῳ παρανομοῦντες · ὅθεν οὐ πορεύεσθαι τὴν ὁδόν , ἀλλὰ παραπορεύεσθαι λέγονται · ὥστε καὶ ἡ Σοφία ἐν Παροιμίαις τὸν ὑπὸ τῆς φαύλης γυναικὸς ἀπατώμενον νεανίαν , Ἐνδεῆ φρενῶν . παραπορευόμενον ἐν ἀγορᾷ παρὰ γωνίαν , οὐ πορευόμενον , ἔλεγεν . Ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ , καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν . Οὐ μόνον λέων διὰ τὸ ἁρπακτικόν , οὐδὲ δράκων διὰ τὸν τῆς κακίας ἰόν , ἕτερά τε τοιαῦτα ἃ ταῖς Γραφαῖς εἴρηται ταῖς θεοπνεύσταις , ἀλλὰ καὶ ὗς , διὰ τὸ χαίρειν τῷ βορβόρῳ τῆς κακίας , ὁ διάβολος λέγεται , ὃς ἐν τῷ ἀκάρπῳ δρυμῷ τῆς κακίας αὐλίζεται · καὶ μονιός , ὡς μόνος κατὰ Θεοῦ ἀλαζονευσάμενος , λέγεται · ἄγριος γάρ , ὡς θηριώδης καὶ ἀνήμερος . Οὗτος τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων , ἀφ’ οὗπερ αὐτῆς ὁ φραγμὸς καθῃρέθη , λυμαίνεται · τουτέστιν , ἀφ’ οὗ Χριστὸς τὴν νομικὴν πολιτείαν κατέπαυσε · τῆς γὰρ ἐκ τοῦ ἐχθροῦ μερίδος εἰσίν , ἐπειδὴ μήτε τὸν νόμον , μήτε θυσιαστήριον , μήτε ἄλλο τι τῶν εἰς λατρείαν Θεοῦ τελούντων κέκτηνται . Ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων , ἐπίστρεψον δή , καὶ ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ , καὶ ἴδε . Ἐπειδὴ γὰρ οὔτε ὁ νόμος τὸν Ἰσραήλ , οὔτε προφῆται ἐπέστρεψαν αὐτόν , ἀναγκαίως αὐτὸν ἐπιστρέψαι παρακαλεῖ · τουτέστι , διορθώσασθαι . Πῶς δὲ ἐπιστρέψαι ; Ἐπιβλέψοντα ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἰδόντα . Πότε γὰρ οὐχ ὁρᾷ ; Ἀλλὰ νῦν αὐτὸν ἰδεῖν αἰτεῖ πάντως συμπαθέστερον , ἵνα τι πλεῖον εἰς ἡμετέραν εὐεργεσίαν ποιήσῃ τῶν ἔμπροσθεν . Τί δὲ τοῦτο ; Δηλοῖ τὰ ἑπόμενα . Καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην . Καὶ κατάρτισαι αὐτήν , ἣν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου , καὶ ἐπὶ Υἱὸν ἀνθρώπου ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ . Θεωρεῖς ὅτι οὐ μόνον γεωργοῦ , ἀλλὰ καὶ ἰατροῦ χώραν τὸν Θεὸν ἀναλαβεῖν ἐξῄτησεν . Ἰατροῦ γὰρ τὸ ἐπισκέψασθαι , ὅστις δι’ ἑαυτοῦ ποιεῖται τὴν ἐπίσκεψιν . γʹ . Οὐκοῦν ἐνδημῆσαι μὲν ὡς ἰατρόν , ὡς δὲ γεωργὸν καταρτίσαι τὴν ἄμπελον βούλεται , ἀναίρειν τὸν νοητὸν σκώληκα , καὶ τὰ περιττὰ ἐκτέμνοντα κλήματα , ἀφ’ ὧν καρπὸν φέρειν οὐ δυνήσεται . Τίνος δὲ τούτου χάριν ; Οὐκ αὐτῆς , φησίν , ἧσπερ καθεῖλε τὸν φραγμὸν καὶ τῷ ἐχθρῷ παραδέδωκεν , ἀλλὰ διὰ τὸ κλῆμα τὸ μέλλον ἐξ αὐτῆς δεσποτικὸν ἀναδίδοσθαι . Διόπερ εἰπών , Ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην , ἐπήγαγε , Καὶ ἐπὶ Υἱὸν ἀνθρώπου , ὃν ἐκραταίωσας ἑαυτῷ · τουτέστι , διὰ τὸν γινόμενον ἐκ τῆς ἀμπέλου τῆς Ἰουδαϊκῆς Υἱόν , Ὃν ἐκραταίωσας ἑαυτῷ , ἐπίσκεψαι αὐτήν . Καὶ γὰρ ἀληθῶς τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων ὑπῆρχεν ἡ τοῦ Μονογενοῦς ἐνδημία ἐπίσκεψις , εἴπερ ἔτυχον ἀνασχόμενοι . Διόπερ καὶ Ἰωάννης ἔλεγεν · Εἰς τὰ ἴδια ἦλθε , καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐκ ἔγνωσαν · αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος · Οὐκ ἦλθον εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ . Ἐμπεπυρισμένη πυρί , καὶ ἀνεσκαμμένη , ἀπὸ ἐπιτιμήσεως τοῦ προσώπου σου ἀπολοῦνται . Ἐπειδὴ ἀμπελῶνι τὴν τῶν Ἰουδαίων συναγωγὴν συνέκρινεν , ἀναγκαίως μερίζει τὸν λόγον , ποτὲ μὲν πρὸς τὴν εἰκόνα , ποτὲ δὲ πρὸς τούτους , ἐφ’ οἷς τὴν εἰκόνα παρέλαβεν . Ἐνεπυρίσθη τοίνυν πυρὶ ἡ τῶν Ἰουδαίων ἄμπελος , τουτέστιν , ἡ συναγωγή · ἐκεῖνο δέ , περὶ οὗ ὁ Χριστὸς ἔλεγε · Πῦρ ἦλθον βαλεῖν εἰς τὴν γῆν , καὶ τί ἔθελον , εἰ ἤδη ἀνήφθη ; Τούτου δὲ χάριν ἐβλήθη τὸ πῦρ , καὶ ἀνεσκάφη , ἵνα ἀνασκαφείσης αὐτῆς , γυμνωθῇ ὁ ἐν ταύτῃ κεκρυμμένος θεμέλιος · περὶ οὗ Ἡσαΐας ἔλεγεν · Ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ μέλιος · περὶ οὗ Ἡσαΐας ἔλεγεν · Ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ , ἐκλεκτόν , ἀκρογωνιαῖον , ἔντιμον · καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται . Ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ Δαυῒδ ἔλεγεν · Μνήσθητι , Κύριε , τῶν υἱῶν Ἐδὼμ τὴν ἡμέραν Ἱερουσαλήμ · δηλαδὴ τῶν ἐθνῶν τῶν λεγόντων , Ἐκκενοῦτε ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς . Μέχρι γὰρ τοσούτου τὰ παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ὑπὸ τῶν ἐθνῶν ἐξορύττεται , ἐπιμελῶς ἐρευνώμενα δηλαδή , καὶ ψηλαφώμενα , ἄχρις οὗ τὸν θεμέλιον γυμνώσωσιν , ὅνπερ ἐκεῖνοι κρύπτουσι . Διὸ ἀπὸ ἐπιτιμήσεως τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ , νοήσεις τοῦ Χριστοῦ , ἀπολοῦνται . Ἐπετίμησε γὰρ αὐτοῖς , ὅτι τὰς κλεῖς τῆς γνώσεως ἔχοντες , οὔτε αὐτοὶ εἰσέρχονται , καὶ τοὺς εἰσελθεῖν βουλομένους κωλύουσι . Γενεθήτω ἡ χείρ σου ἐπ’ ἄνδρα δεξιᾶς σου , καὶ ἐπὶ Υἱὸν ἀνθρώπου , ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ . Καὶ οὐ μὴ ἀποστῶμεν ἀπὸ σοῦ . Ἄνδρα δεξιᾶς τὸν Χριστὸν λέγει · ἄνδρα διὰ τὴν ἀνθρωπότητα · δεξιᾶς αὐτοῦ , πρῶτον μὲν ὡς ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς μετὰ σαρκὸς καθεζόμενον · ἔπειτα διὰ τὸ πᾶσαν ὅτι τὴν κτίσιν συνεστήσατο . Αὐτὸν καὶ Υἱὸν ἀνθρώπου ὁμοίως διὰ τὴν σάρκα καλεῖ · ἀλλ’ ἵνα λογίσῃ ὅλον ὁμοούσιον πρὸς τὸν Πατέρα διὰ τὴν θεότητα , Ὃν ἐκραταίωσας ἑαυτῷ , φησίν . Ἐκραταίωσε γὰρ αὐτόν , ὡς αὐτὸς γεννήσας · ἑαυτῷ δὲ ἐκραταίωσεν , ἐπειδὴ ἰσοδύναμον καὶ ἀπαράλλακτον κατὰ πάντα ἐγέννησεν . Ἐπὶ τούτων γενέσθαι τὴν χεῖρα τοῦ Πατρός , τουτέστι , διὰ τοῦ προβῆναι ἐφ’ ἡμῶν τὰ σημεῖα εὔχεται καὶ τὰ θαύματα · ταῦτα γὰρ ποτὲ χεὶρ Θεοῦ , ποτὲ δάκτυλος ὀνομάζεται . Οὐκ ἔτι δὲ διὰ προφήτου , ἢ θεοφόρου τινός , καθάπερ διὰ Μωϋσέως , ἢ διὰ Ἠλία , καὶ τῶν προφητῶν , γενέσθαι τὰ ἐφ’ ἡμῖν σημεῖα παρακαλεῖ · ἀλλὰ διὰ τοῦ Υἱοῦ , ὑποσχόμενος ὡς ἐὰν τοῦτο γένηται , εἰ μὴ ἀποστῶμεν ἀπ’ αὐτοῦ · πολλάκις γὰρ ἀπέστημεν . Ζωώσεις ἡμᾶς , καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικαλεσόμεθα . Ζωώσεις ἡμᾶς τῷ ὕδατι τῷ ζῶντι τοῦ βαπτίσματος . Τότε γὰρ αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα ἐπικαλούμεθα , ἀπὸ Χριστοῦ Χριστιανοὶ λεγόμενοι . Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων , ἐπίστρεψον ἡμᾶς , καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου , καὶ σωθησόμεθα . Συνεχῶς ταῦτα . Οὐ γὰρ δὴ μόνον κατὰ τὸ παρὸν ὁ προφήτης πρεσβεύεται · δηλῶν , ὡς οὐκ ἄλλως ἐπιστραφῆναι οὐδὲ σωθῆναι , εἰ μὴ δι’ ἐπιφανείας τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ , τοῦ Λόγου δηλαδὴ τοῦ σαρκωθέντος , δυνάμεθα .
Lemmas: ὅς . Ἀλλοιόω ὁ διά μετάνοια ανακαινιζόμενος καλέω . ἀναγκαῖος δέ εἰς ὁ τέλος προστίθημι · ἐπεί τελευταῖος ἄγκυρα ὁ μετάνοια ἔχω · ἔτι δέ καί πρός αὐτός ὁ τέλος ὁ αἰών διά ὁ ὁ Χριστός παρουσία κηρύσσω . οὗτος ὁ πάρειμι ψαλμός εἰς μαρτύριον ὁ Ἀσάφ μελῳδέω , ἱστορέω ἐν ὁ ψαλμός τίς διά ὁ πλῆθος ὁ ἁμάρτημα ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος πάσχω . ὁ ποιμαίνω ὁ Ἰσραήλ , προέχω · ὁ ὁδηγός ὡσεί πρόβατον ὁ Ἰωσήφ · ὁ κάθημαι ἐπί ὁ χερουβίν ἐμφαίνω . θεωρέω ὅπως συμβαίνω οὗτος ὁ κύριος ὁ ῥῆμα , Ἄπερ αὐτός ἐν ὁ εὐαγγέλιον ἐρῶ ἐμφέρω · ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός . ἀλλά τίς χάρις , ὁ ἄλλος καταλείπω , ὁ Ἰωσήφ εἰς μέσος καί ὁ Ἰακώβ ἄγω ; ἐπεί ὁ εἴρω ἑκάτερος , ὁ μέν εἰς Αἴγυπτος , ὁ δέ εἰς Μεσοποταμία καταβαίνω , δουλεύω . ἀλλά ὁ δουλεία αὐτός εἰς ἐλευθερία καί ἀγαθός ὁ ἐπί οὗτος προτίθημι μεθίστημι ὁ Θεός , ὅς νῦν προσέχω ὁ προφήτης ἐξαιτέω · ἵνα δουλεύω ὁ νοητός ἐχθρός ὅλος ἐγώ ὁ γένος θεάομαι ( οὐδέ γάρ ἐπί αὐτός προσέχω , ἀόριστος δέ , τουτέστιν , ἐπί πᾶς ὁ προφήτης ἱκετεύω ) , ἐπείγω πρός ὁ ἐγώ ἐλευθερία , καί ταχύς ἐνδημέω σάρξ , ἐπεί αὐτός μέν ὁ παρουσία εἰς ἐλευθερία χρῄζω · οὐ ἄλλως δέ ὁ κάθημαι ἐπί ὁ χερουβίν ἐμφανίζω , εἰμί μή διά σάρξ , χωρέω παραλαμβάνω ἄνθρωπος . ἐναντίος Ἐφραίμ καί Βενιαμίν καί Μανασσῆς , ἐξεγείρω ὁ δυναστεία σύ , καί ἔρχομαι εἰς ὁ σῴζω ἐγώ . σαφῶς ὁ μετά σάρξ ἄφιξις ὁ Μονογενώ αἰτέω , ὅθεν αὐτός οὖον μόνος ἔρχομαι , ἀλλά καί ὁ ἑαυτοῦ δυναστεία ἐξεγείρω παρακαλέω · λέγω δέ δυναστεία ὁ σάρκωσις · οὗτος γάρ αὐτός καί κατά ἕτερος χωρίον ὁ ψαλμός προσαγορεύω · ἐνδύω Κύριος δύναμις καί περιζώννυμαι . καί τίς χάρις , ἐπεί δυνατός ὑπάρχω καί πρότερος , λανθάνω δέ ὁ ἄνθρωπος , ὅμως ἡνίκα ἐπιδημέω σάρξ , ὁ ἑαυτοῦ δύναμις εἰς πᾶς ὁ γῆ φανερόω , οὗτος ὁ δυναστεία ἐναντίος Ἐφραίμ καί Βενιαμίν καί Μανασσῆς ἐξεγείρω φημί ; ἀπό ὁ μέρος ὁ πᾶς Ἰσραήλ καλός , πρός ὅς ὁ Χριστός ἐκ οὐρανός σαρκόω ἐπιδημέω · διόπερ , ἐναντίος αὐτός , φημί , ὁ δυναστεία ἐξεγείρω · ἢ ὅτι ἐναντίος πρός αὐτός ἔχω , τοιοῦτος εὑρίσκω , ὥσπερ αὐτός καί προσέρχομαι . ὁ Θεός , ἐπιστρέφω ἐγώ , καί ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον σύ , καί σῴζω . σαφής ὁ λόγος προβαίνω ὁ προφήτης ποιέω , δηλόω καί πῶς ἐνδημέω ὁ Χριστός , καί τίς χάρις μέλλω . ὁ μέν γάρ αἰτία ὁ ἐπιδημία , ὥστε ἐγώ ἐπιστρέφω καί διορθόω · ὁ δέ τρόπος , ἐμφανισμός σαφής , ἵνα πρόσωπον αὐτός κατά πρόσωπον ὁράω , οὐ εἄν ἄλλως σώζω , εἰμί μή οὗτος ἐγώ ὁ τρόπος ἐμφανίζω . ὥστε καί ὁ Ἰακώβ ὁ πατριάρχης λέγω · εἶδον γάρ θεός πρόσωπον πρός πρόσωπον , καί ζῶ ὁ ψυχή ἐγώ . διόπερ αὐτός οὕτως ὁράω καί Μωϋσῆς ἐξαιτέω , οὖον περίεργος τρόπος , ἀλλά οἷος προφήτης οἶδα , ὅτιπερ ἐν οὗτος ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος ἀπόκειμαι · οὐ ἵνα γυμνός θεωρέω θεότης · οὗτος γάρ αὐτός ὁ πρόσωπον οὐδείς , ὡς αὐτός φημί ὁ Θεός , κατοπτεύω δύναμαι . κύριος ὁ θεός ὁ δύναμις , ἠώς πότε ὀργίζω ἐπί ὁ προσευχή ὁ δοῦλος σύ ; οὖον μάτην ὁ πάρειμι χράω ῥῆμα , ἀλλά ὁμοῦ μέν ὁ οἰκέω ἀξίωμα μηνύω , ὁμοῦ δέ οὗτος ἔρχομαι πρεσβεύω · ὅθεν αὐτός οὖον μόνος Θεός , ἀλλά καί κύριος ὁ δύναμις , δηλονότι ὁ κατά οὐρανός , λέγω . αἰσθάνομαι δέ ὁ πνεῦμα ἀναβολή ἔχω τέως ὁ Χριστός ὁ μυστήριον , ὀργή οὗτος , ὁ ἑαυτοῦ προσευχή ὡς πέρας τότε μή λαμβάνω , καλέω · καί μέχρι τίς ὁ ὀργή παρατείνω πυνθάνομαι · ἐπί ὅς καί ὁ ἑξῆς ἀκόλουθος ἐπάγω · ψωμίζω ἐγώ ἄρτος δάκρυ , καί ποτίζω ἐγώ ἐν δάκρυ ἐν μέτρον . ἐκ κοινός ὁ , Ἕως πότε · μέχρι γάρ τότε δάκρυ ἄρτος , ἔτι δέ καί ποτόν λαμβάνω ὁ προφήτης , θρηνέω ὁ ἀνθρωπότης , μέχρι ἐνδημέω ὁ Χριστός αὐτός ζωή ἄρτος γίγνομαι καί ποτήριον . καλῶς δέ ὁ , ἐν μέτρον , προστίθημι , δείκνυμι ὡς οὐδείς ἄμετρος παρά Θεός , πᾶς δέ κανών καί μέτρον , εἴτε ὀργή , εἴτε παιδεία , ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ συμφέρω ἐπάγω . τίθημι ἐγώ εἰς ἀντιλογία ὁ γείτων ἐγώ , καί ὁ ἐχθρός ἐγώ μυκτηρίζω ἐγώ . ὁ αὐτός καί νῦν ἐχθρός τε καί γείτων σαφῶς ὁ λόγος αἰνίσσομαι · ὅς μέχρι ὁ ἑαυτοῦ παρουσία ὁ Χριστός ἀναβάλλω , ἐν μυκτηρισμός καί χλεύη ( πρός ) μέν ἄνθρωπος , αὐτός δέ μάλιστα ὁ προφήτης κτάομαι ὡς οὐ ἀληθεύω , ὅσπερ προφητεύω περί ὁ ὁ Σωτήρ ἄφιξις · ἀλλά μήv καί ἀντιλογία παρά αὐτός οὖον ὁ τυγχάνω ὁ προφήτης ὑπομένω , ἐνεργέω ἐκεῖνος ἐν ὁ ψευδοπροφήτης , καί φθέγγομαι ἕτερος . κύριος δέ ἄρα ὁ ἀντιλογία ἐπί ὁ δαίμων ὁ νοητός ἐχθρός καί ὁ γείτων τάσσω , σαφῶς παρίστημι , ὅτι καθάπερ οἰκέτης ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης , οὕτως ὁ δαίμων ὁ προφήτης ὑπόκειμαι , ἐκ ἀλαζονεία δέ ὅμως πολλάκις ἐπαίρω ἀντιλέγω . κύριος ὁ θεός ὁ δύναμις , ἐπιστρέφω ἐγώ , καί ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον σύ , καί σῴζω . ὁ αὐτός ἔχω πρέσβυς , ἵνα πόσος αὐτός ὁ ἀναγκαῖος ἐνδείκνυμι · ὁμοῦ δέ καί ἐγώ παιδεύω , μή ὀλιγωρέω ἀποτυγχάνω εὐχή , ἀλλά ἐπιμένω · πάντως γάρ ὅτι τυγχάνω . Ἄμπελος ἐκ Αἴγυπτος μεταίρω , ἐκβάλλω ἔθνος , καί καταφυτεύω αὐτός . βε . ἐνταῦθα πόσος μέλω ὁ Θεός ὁ σωτηρία ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος , ὁ διήγησις δείκνυμι . ὥσπερ γάρ ἄμπελος ὁ γεωργός εὐγενής ποιέω βούλομαι καί πολυφόρος , ἅπαξ αὐτός καί δίς οὗτος χάρις μετατίθημι · οὕτως ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ ἐκ γῆ Χαλδαῖος διά ὁ Ἀβραάμ εἰς ὁ γῆ ὁ Χαναναῖος ἄγω · ἐκεῖθεν διά ὁ Ἰακώβ κατάγω εἰς Αἴγυπτος · τέλος αὐτός καθάπερ εἰς ἄρουρα λιπαρός ὁ γῆ ὁ ἀπό ἀρχή ἐπαγγέλλω ἀνάγω . οὐχ ἁπλόος αὐτός φυτεύω , ἀλλά καταφυτεύω , τουτέστιν , ῥιζόω αὐτός εἰς βάθος , ὡς μηκέτι μεθίστημι ὀφείλω . οὖον πρότερος δέ οὗτος ποιέω , ἄχρι ἄκανθα δίκη ὁ ἔθνος ὁ ἐνοικέω ἐκβάλλω . ὅθεν καί λίαν εὐθηνέω , ὡς ὁ ἑξῆς παρίστημι . ὁδοποιέω ἔμπροσθεν αὐτός . τίς τρόπος ; Ζεύς ὁ ὁ νόμος δόσις , καί ὁ ὁ ἔθνος εξολόθρευση . καί καταφυτεύω ὁ ῥίζα αὐτός , καί πληρόω ὁ γῆ . ῥίζα δέ ὁ Ἰουδαϊκός ἄμπελος Μωϋσῆς , Ἰησοῦς , Φινεές , Ἐλεάζαρ . οὗτος ὁ γῆ ὁ ἑαυτοῦ εὐσέβεια πληρόω · πανταχοῦ γάρ αὐτός ὁ ἀρετή διαβαίνω . καλύπτω ὄρος ὁ σκιά αὐτός , καί ὁ ἀναδενδράς αὐτός ὁ κέδρος ὁ Θεός . Ὄρος ὁ Δίκαιος ὁ Θεός , διά ὁ ὁ πολιτεία ὑψηλός καί μετάρσιος · ὁ δέ αὐτός καί κέδρος · Δίκαιος γάρ ὡς φοίνιξ ἀνθέω , ὡσεί κέδρος ἐν ὁ Λίβανος πληθύνω . οὗτος καλύπτω ὁ σκιά ὁ Ἰουδαϊκός ἄμπελος , δηλαδή ὁ νόμος , καθά φημί ὁ Παῦλος · σκιά ἔχω ὁ νόμος ὁ μέλλω ἀγαθός , οὐ αὐτός ὁ εἰκών ὁ πρᾶγμα . ἀναδενδράς δέ νοέω ὁ προφητικός λέγω , ὅστις ὁ ὁ ἐργάζομαι ἀρετή , ὥσπερ γεωργός ἐπίδενδρος ὑψόω , ὁ καρπός ὁ οἰκέω δείκνυμι . οὗτος τοίνυν ὁ Δίκαιος καλύπτω · οὐ ὥστε κρύπτω , ἀλλά ὥστε ἀπιστία αὐτός ὁ κρυμός ἀποσοβέω , ὅς ἁμαρτία ἕτερος καί ὁ τυγχάνω ὁ καύσων . ἐκτείνω ὁ κλῆμα αὐτός ἠώς θάλασσα , καί ἠώς ποταμός ὁ παραφυάς αὐτός . Θάλασσα λέγω ὁ βάπτισμα , ποταμός ὁ ἐκ μέρος καθάρσιος , κλῆμα , ἐκ ὅς ὁ Βότρυς τίκτω , ὅσος λαμπρός ὁ πολιτεία ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος κτάομαι . οὗτος οὐ ἐν ὁ θάλασσα , ἀλλά ἠώς θάλασσα ἐκτείνω , διά ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή ἐγγύς γίγνομαι ὁ ὁ βάπτισμα χάρις . ὅσος δέ παραφυάς εἰμί , οὐ εἰμί κλῆμα , ἀλλά μιμέομαι κλῆμα , καί ὁ ὁ νόμος δικαιοσύνη σχηματίζω , οὗτος ἠώς ποταμός , ὁ μερικός καθάρσιος , ἐκτείνω , οὖον καθαίρω οὗτος , ἀλλά δοκέω καθαίρω . ἱνατί καθαιρέω ὁ φραγμός αὐτός , καί τρυγάω αὐτός πᾶς ὁ παραπορεύομαι ὁ ὁδός ; φραγμός ὁ Ἰουδαϊκός ἄμπελος , ὁ νόμος . εἰμί δέ ἀπιστέω , ἀκούω ὁ Ἠσαΐας λέγω · ἀμπελών γίγνομαι ὁ ἀγαπάω , ἐν κέρας , ἐν τόπος πίων · καί πάλιν , φραγμός περιτίθημι · λέγω δέ ὁ νόμος · καί χαρακόω · δηλαδή ὁ ἐντολή · καί φυτεύω ἄμπελος Σωρήχ , καί οἰκοδομέω πύργος ἐν μέσος αὐτός , ὁ Ἱερουσαλήμ · καί προλήνιον ὀρύσσω ἐν αὐτός , ὁ ναός · εἶτα προστίθημι · τις ποιέω ὁ ἀμπελών ; ἀφαιρέω ὁ φραγμός αὐτός , καί εἰμί εἰς διαρπαγή . οὗτος καθαιρέω ὁ φραγμός ἡνίκα εἰς ὁ Χριστός ἐξαμαρτάνω , ὅστις αὐτός ὁ νόμος περιφράσσω , καί τρυγάω ὑπό ὁ παραπορεύομαι ὁ ὁδός · τουτέστι , ὁ παρανομέω , καί μή πορεύω νάω ὁδός βασιλικός . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ νῦν ὁ Ἰουδαῖος παῖς , ἐν νόμος παρανομέω · ὅθεν οὖον πορεύω ὁ ὁδός , ἀλλά παραπορεύομαι λέγω · ὥστε καί ὁ Σοφία ἐν παροιμία ὁ ὑπό ὁ φαῦλος γυνή ἀπατάω νεανίας , ἐνδεής φρήν . παραπορεύομαι ἐν ἀγορά παρά γωνία , οὖον πορεύω , λέγω . λυμαίνομαι αὐτός ὗς ἐκ δρυμός , καί μονιός ἄγριος κατεμμήδομαι αὐτός . οὖον μόνος λέων διά ὁ ἁρπακτικός , οὐδέ δράκων διά ὁ ὁ κακία εἶμι , ἕτερος τε τοιοῦτος ὁ ὁ γραφή εἴρω ὁ θεόπνευστος , ἀλλά καί ὗς , διά ὁ χαίρω ὁ βόρβορος ὁ κακία , ὁ διάβολος λέγω , ὅς ἐν ὁ ἄκαρπος δρυμός ὁ κακία αὐλίζομαι · καί μονιός , ὡς μόνος κατά Θεός ἀλαζονεύομαι , λέγω · ἄγριος γάρ , ὡς θηριώδης καί ἀνήμερος . οὗτος ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος , ἀπό ὅσπερ αὐτός ὁ φραγμός καθαιρέω , λυμαίνομαι · τουτέστιν , ἀπό ὅς Χριστός ὁ νομικός πολιτεία καταπαύω · ὁ γάρ ἐκ ὁ ἐχθρός μερίς εἰμί , ἐπεί μήτε ὁ νόμος , μήτε θυσιαστήριον , μήτε ἄλλος τίς ὁ εἰς λατρεία Θεός τελέω κτάομαι . ὁ θεός ὁ δύναμις , ἐπιστρέφω δή , καί ἐπιβλέπω ἐκ οὐρανός , καί ὁράω . ἐπεί γάρ οὔτε ὁ νόμος ὁ Ἰσραήλ , οὔτε προφήτης ἐπιστρέφω αὐτός , ἀναγκαῖος αὐτός ἐπιστρέφω παρακαλέω · τουτέστι , διορθόω . Πῶς δέ ἐπιστρέφω ; Ἐπιβλέπω ἐκ οὐρανός καί ὁράω . πότος γάρ οὐ ὁράω ; ἀλλά νῦν αὐτός ὁράω αἰτέω πάντως συμπαθής , ἵνα τίς πλείων εἰς ἡμέτερος εὐεργεσία ποιέω ὁ ἔμπροσθεν . τις δέ οὗτος ; δηλόω ὁ ἕπομαι . καί ἐπισκοπέω ὁ ἄμπελος οὗτος . καί καταρτίζω αὐτός , ὅς φυτεύω ὁ δεξιός σύ , καί ἐπί υἱός ἄνθρωπος ὅς κραταιόω σεαυτοῦ . θεωρέω ὅτι οὖον μόνος γεωργός , ἀλλά καί ἰατρός χώρα ὁ θεός ἀναλαμβάνω ἐξαιτέω . Ἰατρόν γάρ ὁ ἐπισκοπέω , ὅστις διά ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἐπίσκεψις . γε . οὐκοῦν ἐνδημέω μέν ὡς ἰατρός , ὡς δέ γεωργός καταρτίζω ὁ ἄμπελος βούλομαι , ἀναιρέω ὁ νοητός σκώληξ , καί ὁ περισσός ἐκτέμνω κλῆμα , ἀπό ὅς καρπός φέρω οὖον δύναμαι . τίς δέ οὗτος χάρις ; οὐ αὐτός , φημί , ὅσπερ καθαιρέω ὁ φραγμός καί ὁ ἐχθρός παραδίδωμι , ἀλλά διά ὁ κλῆμα ὁ μέλλω ἐκ αὐτός δεσποτικός ἀναδίδωμι . διόπερ εἶπον , ἐπισκέπτομαι ὁ ἄμπελος οὗτος , ἐπάγω , καί ἐπί υἱός ἄνθρωπος , ὅς κραταιόω ἑαυτοῦ · τουτέστι , διά ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ἄμπελος ὁ Ἰουδαϊκός υἱός , ὅς κραταιόω ἑαυτοῦ , ἐπισκοπέω αὐτός . καί γάρ ἀληθής ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος ὑπάρχω ὁ ὁ Μονογενώ Ἐνδημία ἐπίσκεψις , εἴπερ τυγχάνω ἀνέχω . διόπερ καί Ἰωάννης λέγω · εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καί ὁ ἴδιος αὐτός οὐ γιγνώσκω · αὐτός δέ ὁ Κύριος · οὐ ἔρχομαι εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ . ἐμπεπυρίζομαι πῦρ , καί ἀνασκάπτω , ἀπό ἐπιτίμησις ὁ πρόσωπον σύ ἀπόλλυμι . ἐπεί ἀμπελών ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή συγκρίνω , ἀναγκαῖος μερίζω ὁ λόγος , ποτέ μέν πρός ὁ εἰκών , ποτέ δέ πρός οὗτος , ἐπί ὅς ὁ εἰκών παραλαμβάνω . ἐμπυρίζω τοίνυν πῦρ ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἄμπελος , τουτέστιν , ὁ συναγωγή · ἐκεῖνος δέ , περί ὅς ὁ Χριστός λέγω · πῦρ ἔρχομαι βάλλω εἰς ὁ γῆ , καί τίς ἐθέλω , εἰμί ἤδη ἀνάπτω ; οὗτος δέ χάρις βάλλω ὁ πῦρ , καί ἀνασκάπτω , ἵνα ἀνασκάπτω αὐτός , γυμνόω ὁ ἐν οὗτος κρύπτω θεμέλιος · περί ὅς Ἠσαΐας λέγω · ἰδέ ἐγώ ἐμβάλλω Μέλιος · περί ὅς Ἠσαΐας λέγω · ἰδέ ἐγώ ἐμβάλλω εἰς ὁ θεμέλιος Σιών λίθος πολυτελής , ἐκλεκτός , ἀκρογωνιαῖος , ἔντιμος · καί ὁ πιστεύω ἐπί αὐτός οὖον καταισχύνω . ἀλλά μήv καί ὁ Δαυΐδ λέγω · μιμνήσκω , κύριος , ὁ υἱός Ἐδώμ ὁ ἡμέρα Ἱερουσαλήμ · δηλαδή ὁ ἔθνος ὁ λέγω , ἐκκενόω ἠώς ὁ θεμέλιος αὐτός . μέχρι γάρ τοσοῦτος ὁ παρά ὁ Ἰουδαῖος ὑπό ὁ ἔθνος ἐξορύσσω , ἐπιμελής ερευνάω δηλαδή , καί ψηλαφάω , ἄχρι ὅς ὁ θεμέλιος γυμνόω , ὅσπερ ἐκεῖνος κρύπτω . Διὸ ἀπό ἐπιτίμησις ὁ πρόσωπον ὁ Θεός , νοέω ὁ Χριστός , ἀπόλλυμι . ἐπιτιμάω γάρ αὐτός , ὅτι ὁ κλείς ὁ γνῶσις ἔχω , οὔτε αὐτός εἰσέρχομαι , καί ὁ εἰσέρχομαι βούλομαι κωλύω . Γενεθήτω ὁ χείρ σύ ἐπί ἀνήρ δεξιός σύ , καί ἐπί υἱός ἄνθρωπος , ὅς κραταιόω σεαυτοῦ . καί οὖον μή ἀφίστημι ἀπό σύ . ἀνήρ δεξιός ὁ Χριστός λέγω · ἀνήρ διά ὁ ἀνθρωπότης · δεξιός αὐτός , πρῶτος μέν ὡς ἐν δεξιός ὁ πατήρ μετά σάρξ καθέζομαι · ἔπειτα διά ὁ πᾶς ὅτι ὁ κτίσις συνίστημι . αὐτός καί υἱός ἄνθρωπος ὁμοίως διά ὁ σάρξ καλέω · ἀλλά ἵνα λογίζομαι ὅλος ὁμοούσιος πρός ὁ πατήρ διά ὁ θεότης , ὅς κραταιόω ἑαυτοῦ , φημί . κραταιόω γάρ αὐτός , ὡς αὐτός γεννάω · ἑαυτοῦ δέ κραταιόω , ἐπεί ἰσοδύναμος καί ἀπαράλλακτος κατά πᾶς γεννάω . ἐπί οὗτος γίγνομαι ὁ χείρ ὁ πατήρ , τουτέστι , διά ὁ προβαίνω ἐπί ἐγώ ὁ σημεῖον εὔχομαι καί ὁ θαῦμα · οὗτος γάρ ποτέ χείρ Θεός , ποτέ δάκτυλος ὀνομάζω . οὐ ἔτι δέ διά προφήτης , ἢ θεόφορος τις , καθάπερ διά Μωϋσῆς , ἢ διά Ἠλία , καί ὁ προφήτης , γίγνομαι ὁ ἐπί ἐγώ σημεῖον παρακαλέω · ἀλλά διά ὁ υἱός , ὑπισχνέομαι ὡς ἐάν οὗτος γίγνομαι , εἰμί μή ἀφίστημι ἀπό αὐτός · πολλάκις γάρ ἀφίστημι . ζώωσις ἐγώ , καί ὁ ὄνομα σύ ἐπικαλέω . ζώωσις ἐγώ ὁ ὕδωρ ὁ ζῶ ὁ βάπτισμα . τότε γάρ αὐτός καί ὁ ὄνομα ἐπικαλέω , ἀπό Χριστός Χριστιανός λέγω . κύριος ὁ θεός ὁ δύναμις , ἐπιστρέφω ἐγώ , καί ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον σύ , καί σῴζω . συνεχής οὗτος . οὖον γάρ δή μόνος κατά ὁ πάρειμι ὁ προφήτης πρεσβεύω · δηλόω , ὡς οὐ ἄλλως ἐπιστρέφω οὐδέ σῴζω , εἰμί μή διά ἐπιφάνεια ὁ πρόσωπον ὁ Θεός , ὁ Λόγος δηλαδή ὁ σαρκόω , δύναμαι .