hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_55
Εἰς τὸ τέλος , ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀπὸ τῶν ἁγίων μεμακρυμμένου , κ . τ . λ . Δοκεῖ πως ἐναντία εἶναι τῆς προγραφῆς τὰ ῥήματα . Ἐπεδήμησε μὲν γὰρ ὁ Δαβὶδ τῇ Γέθ , ἡνίκα ἀπὸ Σαοὺλ ἐδραπέτευσεν · οὐ μὴν ἐπέσχον τὸν προφήτην οἱ ἀλλόφυλοι , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἀπώσαντο , ἐπειδὴ ἐξεστηκότα καὶ παράφορον ἐν ταῖς θύραις κιθαρίζοντα , καὶ σίελον ἀποῤῥίπτοντα τοῦ στόματος ὑπεκρίνατο , ὡς ἡ βίβλος τῶν Βασιλειῶν δείκνυσι . Τινὰ δὲ καὶ λαὸν μεμακρυμμένον ἀπὸ τῶν ἁγίων , ὑπὲρ οὗ τὸν ψαλμὸν ὁ Δαβὶδ ἔγραψε , ζητοῦντες κατὰ τὴν ἱστορίαν , οὐχ εὑρήσομεν . Οὐκοῦν ἀνάγκη νοητῶς ταῦτα , ὥσπερ δὴ τῷ Πνεύματι γέγραπται , παραδέχεσθαι . Ὑπὲρ γὰρ τοῦ λαοῦ τῶν ἐθνῶν τὸν ψαλμὸν ὁ Προφήτης συνέγραψεν , ὅστις μεμακρυμμένος ἀπὸ τῶν ἁγίων ἐτύγχανεν · οὐδεμιᾶς γὰρ κοινωνίας πρὸς πατριάρχας ἢ προφήτας ἐκέκτηντο . Ἀλλ’ ὅμως οἱ μακρὰν ἐγγύς , καθά φησιν ὁ Παῦλος , ἐγένετο , ὅτε τὸν νέον Δαβὶδ ἐκράτησαν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν Γέθ , τουτέστιν ἐν τῇ ληνῷ ( ληνὸς γὰρ ἡ Γὲθ ἑρμηνεύεται ) · ληνὸς δὲ καὶ ἡ Ἐκκλησία , διὰ τὸν Θεόν , τὸν ἐν αὐτῇ ληνοβατοῦντα τὸ μυστήριον , λέγεται , ὡς διὰ τῆς Ἡσαΐου προφητείας , Ληνὸν ἐπάτησα μόνος , βοήσας εὑρίσκεται · ὥστε πρὸς αὐτὸν τὰς τῶν οὐρανῶν δυνάμεις τὰ τῆς αὐτῆς προφητείας ἀντιφθέγγεσθαι · Διὰ τί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια , καὶ τὰ ἐνδύματά σου , ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ πλήρης καταπεπατημένου ; Ἐλέησόν με , ὁ Θεός , ὅτι κατεπάτησέ με . Πολλάκις δὲ καὶ ὁ ἡμῶν ἄνθρωπος τὸν χαλεπὸν τοῦτον ὑφίσταται πόλεμον , ὅλην τὴν ἡμέραν παρὰ τοῦ Σατανᾶ πολεμούμενος , καὶ παρ’ αὐτοῦ πατούμενος . Εἰ γὰρ καὶ ἀνθρώπου ὁ ψαλμὸς ἐμνημόνευσεν , ἀλλ’ ὅμως τὸν Σατανᾶν αὐτόν , οὕτως ἐν τῇ θείᾳ Γραφῇ πολλάκις ὀνομαζόμενον , ἤ τινα τῶν ἐκείνῳ στρατευομένων αἰνίττεται . Πλὴν καὶ τὸν λαὸν τῶν ἐθνῶν ταῦτα ὑποψάλλειν ἁρμόδιον , χρόνῳ πολλῷ ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ ἀπατηθέντα , καὶ τὸν παρ’ αὐτοῦ πόλεμον διὰ τῆς τῶν δαιμόνων ἐπιβουλῆς ὑπομείναντα , οὓς ἐν τοῖς ἑξῆς σαφέστερον ἔφησεν αἰνιττόμενος . Κατεπάτησάν με , οἱ ἐχθροί μου . Οὐ μίαν ἡμέραν λέγει , ἀλλὰ τοῦ χρόνου παντὸς τοῦ φθάσαντος τὸ διάστημα , ἐν ᾧ οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν οἱ νοητοὶ ἀφ’ ὕψους ἡμᾶς πολεμοῦντες καὶ πατοῦντες οὐκ ἐπαύσαντο . Κατεπάτουν δέ · πῶς ; Διὰ τῆς εἰδωλολατρίας καὶ τῶν ἡδονῶν , τῶν ἄλλων σκελίσαντες , καὶ μετὰ τοῦτο κειμένοις ἐπεμβαίνοντες . Μὴ τοίνυν ἡμεῖς σκελισθῶμεν εἰς γῆν , τουτέστιν , εἰς τὰ γήϊνα · καὶ οὐδεὶς ἡμᾶς καταπατῆσαι δυνήσεται · ἀλλὰ μηδὲ τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ὑψηλοτέρους γενέσθαι συγχωρήσωμεν , ἀλλὰ τῶν ἀρετῶν ἀναβάντες ἐπὶ κλίμακα , κατωτέρους ἑαυτῶν τοὺς ἐπιβούλους ποιήσωμεν . Ἡμέρας οὐ φοβηθήσομαι . Ἐὰν γάρ , φησιν , ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν , καὶ ἐν ἡμέρᾳ , καθά φησιν ὁ Παῦλος , εὐσχημόνως περιπατήσωμεν , οὐδένα τῶν ἐπιβούλων εἰκότως φοβούμεθα , ὅπλῳ πρὸς αὐτοὺς πίστει τῇ εἰς Θεὸν καὶ ἐλπίδα χρώμενοι . Ἐν τῷ Θεῷ ἐπαινέσω . Ἐπειδὴ πᾶς λόγος θεογνωσίαν ἔχων , ἐπαίνου καὶ εὐφημίας ἄξιος , αὐτῷ , φησίν , ὡς χορηγοῦντι τοὺς ἐπαίνους παράσχωμεν · καὶ ὅσα ἐν αὐτῷ λαλοῦμεν , ταῦτα κατευοδοῦται , καὶ εἰκότως ἀποδοχῆς καθέστηκεν ἄξια . Σάρκα δὲ πολλάκις τὰ σαρκικὰ πάθη λέγεσθαι καὶ τὰς ἡδονὰς εὑρήσομεν · ὡς ὅταν ὁ Παῦλος · Οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί , τουτέστιν , ἐν τῇ σαρκί μου , ἀγαθόν · πολλάκις δὲ καὶ τὸν ἄνθρωπον · ὥσπερ δὴ καὶ Δαβὶδ ἔλεγε · Πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει . Ἡ τοῦ Θεοῦ τοίνυν ἐλπὶς καὶ τὴν ἡδονὴν χαλινοῖ , καὶ τὸν ἐχθρὸν ἄνθρωπον συμποδίζει , καὶ ἀφοβίαν ἡμῖν ἐξ ἑκατέρου δίδωσιν . Ὅλην τὴν ἡμέραν τοὺς λόγους μου . Σαφῶς καὶ νῦν τοὺς Ἰουδαίους αἰνίττεται · οὗτοι γὰρ τοὺς λόγους τῶν πιστῶν , ὡς ἔλεγχον ἔχοντας τῆς αὐτῶν ἀπιστίας , διαπαντὸς ἐβδελύττοντο · ἀπὸ πρωῒ τοιγαροῦν ἕως ἑσπέρας τοῦ Παύλου πρὸς αὐτοὺς ῥητορεύοντος , ἐκεῖνοι τὴν ἀλήθειαν τοῦ λόγου βδελυξάμενοι , ἀσύμφωνοι , καθά φησιν ὁ Λουκᾶς . Ἀνεχώρησαν κατ’ ἐμοῦ πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν εἰς κακόν . Οὐδὲν γὰρ ἀγαθὸν περὶ τῶν ἐθνῶν οἱ παῖδες τῶν Ἰουδαίων λογίζονται ( ἐπειδὴ πᾶς ἄνθρωπος πονηρὸς προφέρει τὸ πονηρὸν ) , καὶ πάντα τρόπον ἡμᾶς ἀπατῆσαι πειράζουσιν . Οὐδὲν ἄρα τῆς προφητείας ταύτης σαφέστερον . Ἐκβληθέντες γὰρ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ τῶν Ἰουδαίων παῖδες , καὶ πάροικοι πάσης τῆς γῆς διὰ τὴν εἰς Χριστὸν ἁμαρτίαν γενόμενοι , τὴν αἰτίαν ἐρωτώμενοι , κρύπτουσι , καὶ ἁμαρτίας ἑτέρας , τὴν κατὰ τὸν Χριστὸν σιωπῶντες , προβάλλονται . Καίτοι μήτε εἰδωλολατροῦντες νῦν , μήτε προφήτας φονεύοντες . Κρύπτουσι δὲ τίνος χάριν ; Ἵνα μὴ συγκρότησις τῆς ἡμετέρας πίστεως ἡ παρ’ αὐτῶν ὁμολογία γένηται . Αὐτοὶ τὴν πτέρναν μου φυλάξουσι , φησίν . Ἐρευνῶσιν γὰρ ἡμῶν Ἰουδαῖοι καὶ τὸ τυχὸν πλημμέλημα · καὶ οὕτω νοήσεις ὅπερ ὁ Θεὸς πρὸς τὸν ὄφιν ἐφθέγγετο · Αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν , καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν . Ἡμεῖς δὲ αὐτοῦ τὴν κεφαλήν , δηλαδὴ τὴν εἰδωλολατρίαν , τηρεῖν πρὸ πάντων κελευόμεθα , φυλάττεσθαι δὲ ὅμως καὶ τὰ λοιπὰ ἁμαρτήματα , κἂν ἔσχατα τυγχάνῃ , κἂν εὐτελῆ εἶναι δοκῇ , ὥστε πτέρναν νομίζεσθαι · ἐπειδήπερ παρατηρεῖ ταῦτα ὁ ἐχθρός , διαβάλλειν ἡμᾶς τῷ κριτῇ , καὶ διὰ τῶν τυχόντων βουλόμενος . Οὐκοῦν οὐ περὶ τῶν Ἰουδαίων μόνων , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ὄντως ἐχθρῶν τῶν δαιμόνων τοῦτον ἁρμόττει τὸν στίχον ἐκλαμβάνεσθαι · καθ’ ὃν ἁρμόττει καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιφέρεσθαι . Ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν σου . Μακάριοι ὧν ὁ Θεὸς τὰ δάκρυα δέχεται · παρακαλεῖ γὰρ αὐτῶν τὰ πάθη , καθάπερ διὰ τῆς οἰκείας ἐπαγγελίας ὑπέσχετο . Τίς δὲ ἡ ἐπαγγελία ; Μακάριοι οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ὑπέρ ὁ λαός ὁ ἀπό ὁ ἅγιος τίμημακρυμμι , Κ . τ . λ . δοκέω πως ἐναντίος εἰμί ὁ προγραφή ὁ ῥῆμα . ἐπιδημέω μέν γάρ ὁ Δαυίδ ὁ Γέθ , ἡνίκα ἀπό Σαῦλος δραπετεύω · οὖον μήv ἐπέχω ὁ προφήτης ὁ ἀλλόφυλος , ἀλλά καί μᾶλλον ἀπωθέω , ἐπεί ἐξίστημι καί παράφορος ἐν ὁ θύρα κιθαρίζω , καί σίαλον ἀπολείπω ὁ στόμα ὑποκρίνομαι , ὡς ὁ βίβλος ὁ Βασίλεια δείκνυμι . τις δέ καί λαός μακρύνω ἀπό ὁ ἅγιος , ὑπέρ ὅς ὁ ψαλμός ὁ Δαυίδ γράφω , ζητέω κατά ὁ ἱστορία , οὐ εὑρίσκω . οὐκοῦν ἀνάγκη νοητός οὗτος , ὥσπερ δή ὁ πνεῦμα γράφω , παραδέχομαι . ὑπέρ γάρ ὁ λαός ὁ ἔθνος ὁ ψαλμός ὁ Προφήτης συγγράφω , ὅστις μακρύνω ἀπό ὁ ἅγιος τυγχάνω · οὐδείς γάρ κοινωνία πρός πατριάρχης ἢ προφήτης κτάομαι . ἀλλά ὅμως ὁ μακράν ἐγγύς , καθά φημί ὁ Παῦλος , γίγνομαι , ὅτε ὁ νέος Δαυίδ κρατέω ὁ ἀλλόφυλος ἐν Γέθ , τουτέστιν ἐν ὁ ληνός ( ληνός γάρ ὁ Γέθ ἑρμηνεύω ) · ληνός δέ καί ὁ ἐκκλησία , διά ὁ Θεός , ὁ ἐν αὐτός ληνοβατέω ὁ μυστήριον , λέγω , ὡς διά ὁ Ἠσαΐας προφητεία , ληνός πατέω μόνος , βοάω εὑρίσκω · ὥστε πρός αὐτός ὁ ὁ οὐρανός δύναμις ὁ ὁ αὐτός προφητεία ἀντιφθέγγομαι · Ζεύς τίς σύ ἐρυθρός ὁ ἱμάτιον , καί ὁ ἔνδυμα σύ , ὡς ἀπό πατητής ληνός πλήρης καταπατέω ; ἐλεάω ἐγώ , ὁ Θεός , ὅτι καταπατέω ἐγώ . πολλάκις δέ καί ὁ ἐγώ ἄνθρωπος ὁ χαλεπός οὗτος ὑφίστημι πόλεμος , ὅλος ὁ ἡμέρα παρά ὁ Σατανᾶς πολεμόω , καί παρά αὐτός πατέω . εἰμί γάρ καί ἄνθρωπος ὁ ψαλμός μνημονεύω , ἀλλά ὅμως ὁ Σατανᾶς αὐτός , οὕτως ἐν ὁ θεῖος γραφή πολλάκις ὀνομάζω , ἤ τις ὁ ἐκεῖνος στρατεύω αἰνίσσομαι . πλήν καί ὁ λαός ὁ ἔθνος οὗτος ὑποψάλλω Ἁρμόδιος , χρόνος πολύς ὑπό ὁ Σατανᾶς ἀπατάω , καί ὁ παρά αὐτός πόλεμος διά ὁ ὁ δαίμων ἐπιβουλή ὑπομένω , ὅς ἐν ὁ ἑξῆς σαφής φημί αἰνίσσομαι . καταπατέω ἐγώ , ὁ ἐχθρός ἐγώ . οὖον εἷς ἡμέρα λέγω , ἀλλά ὁ χρόνος πᾶς ὁ φθάνω ὁ διάστημα , ἐν ὅς ὁ ἐχθρός ἐγώ ὁ νοητός ἀπό ὕψος ἐγώ πολεμέω καί πατέω οὐ παύω . καταπατέω δέ · πῶς ; Ζεύς ὁ εἰδωλολατρία καί ὁ ἡδονή , ὁ ἄλλος σκελίζω , καί μετά οὗτος κεῖμαι ἐπεμβαίνω . μή τοίνυν ἐγώ σκέλλω εἰς γῆ , τουτέστιν , εἰς ὁ γήινος · καί οὐδείς ἐγώ καταπατέω δύναμαι · ἀλλά μηδέ ὁ ἐχθρός ἐγώ ὑψηλός γίγνομαι συγχωρέω , ἀλλά ὁ ἀρετή ἀναβαίνω ἐπί κλῖμαξ , κάτος ἑαυτοῦ ὁ ἐπίβουλος ποιέω . Ἡμέρα οὖον φοβέω . ἐάν γάρ , φημί , ἐν ὁ φάος περιπατέω , καί ἐν ἡμέρα , καθά φημί ὁ Παῦλος , εὐσχήμων περιπατέω , οὐδείς ὁ ἐπίβουλος εἰκότως φοβέω , ὅπλον πρός αὐτός πίστις ὁ εἰς θεός καί ἐλπίς χράω . ἐν ὁ Θεός ἐπαινέω . ἐπεί πᾶς λόγος θεογνωσία ἔχω , ἔπαινος καί Εὐφημία ἄξιος , αὐτός , φημί , ὡς χορηγέω ὁ ἔπαινος παρέχω · καί ὅσος ἐν αὐτός λαλέω , οὗτος κατευοδόω , καί εἰκότως ἀποδοχή καθίστημι ἄξιος . Σάρκα δέ πολλάκις ὁ σαρκικός πάθος λέγω καί ὁ ἡδονά εὑρίσκω · ὡς ὅταν ὁ Παῦλος · οἶδα γάρ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν , ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ἀγαθός · πολλάκις δέ καί ὁ ἄνθρωπος · ὥσπερ δή καί Δαυίδ λέγω · πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω . ὁ ὁ Θεός τοίνυν Ἐλπὶς καί ὁ ἡδονά χαλινόω , καί ὁ ἐχθρός ἄνθρωπος συμποδίζω , καί ἀφοβία ἐγώ ἐκ ἑκάτερος δίδωμι . ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ λόγος ἐγώ . σαφῶς καί νῦν ὁ Ἰουδαῖος αἰνίσσομαι · οὗτος γάρ ὁ λόγος ὁ πιστός , ὡς ἔλεγχος ἔχω ὁ αὐτός ἀπιστία , διαπαντός βδελύσσομαι · ἀπό πρωΐ τοιγάρ ἠώς ἑσπέρα ὁ Παῦλος πρός αὐτός ῥητορεύω , ἐκεῖνος ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος βδελύσσω , ἀσύμφωνος , καθά φημί ὁ Λουκᾶς . ἀναχωρέω κατά ἐγώ πᾶς ὁ διαλογισμός αὐτός εἰς κακός . οὐδείς γάρ ἀγαθός περί ὁ ἔθνος ὁ παῖς ὁ Ἰουδαῖος λογίζομαι ( ἐπεί πᾶς ἄνθρωπος πονηρός προφέρω ὁ πονηρός ) , καί πᾶς τρόπος ἐγώ ἀπατάω πειράζω . οὐδείς ἄρα ὁ προφητεία οὗτος σαφής . ἐκβάλλω γάρ ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ ὁ Ἰουδαῖος παῖς , καί πάροικος πᾶς ὁ γῆ διά ὁ εἰς Χριστός ἁμαρτία γίγνομαι , ὁ αἴτιος ἐρωτάω , κρύπτω , καί ἁμαρτία ἕτερος , ὁ κατά ὁ Χριστός σιωπάω , προβάλλω . καίτοι μήτε εἰδωλολατσέω νῦν , μήτε προφήτης φονεύω . κρύπτω δέ τίς χάρις ; ἵνα μή συγκρότησις ὁ ἡμέτερος πίστις ὁ παρά αὐτός ὁμολογία γίγνομαι . αὐτός ὁ πτέρνη ἐγώ φυλάσσω , φημί . ἐρευνάω γάρ ἐγώ Ἰουδαῖος καί ὁ τυγχάνω πλημμέλημα · καί οὗτος νοέω ὅσπερ ὁ θεός πρός ὁ ὄφις φθέγγομαι · αὐτός σύ τηρέω κεφαλή , καί σύ τηρέω αὐτός πτέρνη . ἐγώ δέ αὐτός ὁ κεφαλή , δηλαδή ὁ εἰδωλολατρία , τηρέω πρό πᾶς κελεύω , φυλάσσω δέ ὅμως καί ὁ λοιπάς ἁμάρτημα , κἀν ἔσχατος τυγχάνω , κἀν εὐτελής εἰμί δοκέω , ὥστε πτέρνη νομίζω · ἐπεί παρατηρέω οὗτος ὁ ἐχθρός , διαβάλλω ἐγώ ὁ κριτής , καί διά ὁ τυγχάνω βούλομαι . οὐκοῦν οὖον περί ὁ Ἰουδαῖος μόνος , ἀλλά καί περί ὁ εἰμί ἐχθρός ὁ δαίμων οὗτος ἁρμόζω ὁ στίχος ἐκλαμβάνω · κατά ὅς ἁρμόζω καί ὁ ἑξῆς ἐπιφέρω . τίθημι ὁ δάκρυον ἐγώ ἐνώπιον σύ . Μακάριος ὅς ὁ θεός ὁ δάκρυ δέχομαι · παρακαλέω γάρ αὐτός ὁ πάθος , καθάπερ διά ὁ οἰκεῖος ἐπαγγελία ὑπισχνέομαι . Τῖς δέ ὁ ἐπαγγελία ; Μακάριος ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω .