hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_50
Εἰς τὸ τέλος , ψαλμὸς τῷ Δαυῒδ ἐν τῷ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Νάθαν τὸν προφήτην , ἡνίκα εἰσῆλθε πρὸς Βηρσαβεέ . Σαφέστερον τὴν ἱστορίαν ἡ βίβλος τῶν Βασιλέων κέκτηται . Τὴν Βηρσαβεὲ γὰρ Οὐρίου τοῦ Χετταίου γυναῖκα τυγχάνουσαν λουομένην ἀπὸ τοῦ δώματος τότε Δαβὶδ θεασάμενος , εἶτα ἐρασθεὶς καλέσας συνεγένετο . Ἐν γαστρὶ δὲ λαβούσης αἰσχυνθείς , τὸν Οὐρίαν , πεσεῖν ἐν τῷ πολέμῳ παρατάξαντος Ἰωὰβ τοῦ στρατηγοῦ παρεσκεύαζε πρόμαχον στῆσαι τὸν Οὐρίαν , οὕτως καὶ ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων ἀπέκτεινεν . Ἐπὶ τούτοις ὁ Θεὸς ὀργισθείς , Νάθαν αὐτῷ τὸν προφήτην ἀπειλοῦντα διὰ τὸν φόνον καὶ τὴν μοιχείαν ἔπεμψεν . Ὁ δὲ εἰς μετάνοιαν ὁρῶν ψαλμὸν τὸν ἐχόμενον ἔγραψεν οὐκ αἰσχυνθεὶς δημοσιεῦσαι τὸ τραῦμα , ἵνα τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἀποδείξῃ τῆς μετανοίας τὸ φάρμακον . Ἐξαλειφθῆναι τὴν ἀνομίαν , ὥστε μὴ μόνον ἰαθῆναι τὸ τραῦμα , ἀλλὰ μηδὲ μώλωπα περιλειφθῆναι βούλεται , ἐφ’ ᾧ καὶ τῶν οἰκτιρμῶν τὸ πλῆθος προτείνει . Οὐδὲ γὰρ ἀφ’ ἑνὸς οἰκτιρμοῦ , τουτέστιν , ἀπὸ συγγνώμης τῆς ἐφ’ ἑνὶ παραπτώματι σωθῆναι ἁμαρτωλὸς δύναται , πολλῶν δὲ καὶ ἐπὶ πολλοῖς οἰκτιρμοῖς , ὥστε διαφυγεῖν τὴν ἀπειλήν , καὶ τὴν κόλασιν χρῄζομεν . Οὐχ ἁπλῶς πλῦναι , ἀλλ’ ἐπὶ πλεῖον ἱκέτευσεν ἀναλόγως τῷ πταίσματι παρακαλῶν γενέσθαι τὴν κάθαρσιν . Ὥσπερ γὰρ τὸ μὲν ῥυπωθὲν συμμέτρως ἱμάτιον εὐκόλως πλύνεται καὶ καθαίρεται · τὸ δὲ ἄγαν καὶ πολλάκις , σπουδαιοτέρας χρῄζει καὶ ἐπιπόνου πλύσεως , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ψυχή , ἡ μὲν ἅπαξ ἡμαρτηκυῖα καὶ μέτρια , συμμέτρῳ μετανοίᾳ καθαίρεται · πολλὰ δὲ ὅταν αὐτῇ καὶ χαλεπὰ ἁμαρτήματα γένηται , οὐ χρὴ πάρεργον εἶναι , ἀλλὰ μετὰ πόνου πολλοῦ καὶ πράξεων ἀγαθῶν τὴν μετάνοιαν . Ταύτῃ γὰρ ὁ Θεὸς πλύνει τὰ ἡμέτερα πταίσματα . Καλῶς δὲ τὴν ἁμαρτίαν ἀνομίαν ἐκάλεσε , δεῖξαι βουληθείς , ὅτι οὐδὲ αὐτῷ νόμον παραβαίνειν ἐξῆν , εἰ καὶ βασιλεὺς ἐτύγχανε . Βασιλεῖ γὰρ τῷ πάντων ὑψηλοτέρῳ προσέκρουσεν . Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω . Μακάριον ὅταν τις οἰκείαν ἁμαρτίαν ἐπίσταται , ἐν ὀφθαλμοῖς δὲ ἔχει διαπαντὸς τὰ πταίσματα . Ὁ μὲν γὰρ γινώσκων , καὶ μεμνημένος , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς τῆς ψυχῆς κατανοῶν τῶν ἑαυτοῦ πταισμάτων τὰ τραύματα , αἰσχύνεται , τῇ μνήμῃ τὴν ψυχὴν νύττεται , καὶ ὑπὲρ τῆς αἰσχύνης ἀναγκασθεὶς εἰς μεταμέλειαν ἔρχεται . Ὁ δὲ λήθην παθών , εἰς ἕτερα πάλιν ἁμαρτήματα ( ὡς μηδενὸς αὐτῷ κακοῦ πραχθέντος ) προσάγεται . Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον . Οὐχ ὅτι πάντας ἀνθρώπους ἔλαθεν , ὥσπερ τινὲς νομίζουσιν · οὐδὲ γὰρ αὐτὴν Βηρσαβεὲ τὴν μοιχευθεῖσαν , ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς κεκληκότας αὐτὴν λαθεῖν τὸ δράμα τῆς μοιχείας ἠδύνατο . Ἰωὰβ δὲ τὸν φόνον ὡσαύτως τῷ βασιλεῖ συμπράξας ἐπίστατο . Ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὸς ἐν ἐξουσίᾳ τὴν ἁμαρτίαν διὰ τὴν βασιλείαν ἐνόμιζεν . Ἀνάξιον γὰρ τοῦτο προφήτου καὶ βασιλέως εἰκότως εὐσεβοῦς ἐτύγχανεν . Ἀλλὰ σοὶ μόνῳ ἥμαρτον , ἔλεγεν · ἐπειδὴ μόνῳ τῷ Θεῷ μὴ ἁμαρτάνειν ἡμᾶς μέλει ὡς δημιουργῷ φειδομένῳ τοῦ πλάσματος . Ἴσως δέ , Καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα · ὅτι πάντων ὡς βασιλεῖ χαριζομένων , καὶ τῇ σιωπῇ κρυπτόντων τὸ ἁμάρτημα , ὁ Θεὸς τὸν Νάθαν ἔπεμψε καὶ πονηρὰν οὖσαν τὴν πρᾶξιν ἐξήλεγξε , καὶ τίνος τοῦτο χάριν , τὰ ἑξῆς ἀκόλουθα δείκνυσιν . Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην . Ταῦτα οὐ μόνον διὰ τὸν ῥύπον τὸν ἐκ τοῦ Ἀδὰμ καταγόμενον λέγεται · αὐτοῦ γὰρ ἕνεκα ῥυπαροὶ νομιζόμεθα γίνεσθαι , ὥστε καὶ πρὶν ἐλθεῖν εἰς ἕξιν ἡλικίας καλοῦ καὶ κακοῦ δεχομένης διάκρισιν , καθάρσεως ὡς ἐκ πατέρων ἐῤῥυπωμένοι χρήσομεν . Τοῦτο γὰρ καὶ παρὰ τῷ Ἰὼβ εἰρημένον εὑρήσομεν · Τίς , φησι , καυχήσεται καθαρὸς εἶναι ἀπὸ ῥύπου ; ἀλλ’ οὔτε βρέφος , κἂν ᾖ μία ἡμέρα ἡ ζωὴ αὐτοῦ . Πρὸς τούτοις μητέρα τῆς ἁμαρτίας τὴν ἐπιθυμίαν ἡ Γραφὴ καλεῖν ἡ θεόπνευστος εἴωθεν . Ἔγγονον δὲ πάλιν ἑκατέρας τὸν θάνατον καὶ μαρτυρεῖ ὁ Ἰάκωβος λέγων · Ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν , ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον . Ὥστε ὅταν ἁμαρτάνωμεν , ἐν ἁμαρτίαις συλλαμβανόμεθα . Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ . Ὥσπερ καὶ ἡμεῖς ἐν τῇ δωρεᾷ τοῦ βαπτίσματος , τῷ μὲν ὕδατι πλυνόμεθα , τῷ δὲ πνεύματι λαμπρυνόμεθα . Ἀκουτιεῖς με ἀγαλλίασιν . Ταπεινοῦνται μὲν τὰ τῆς ψυχῆς ὀστέα , τουτέστιν αἱ δυνάμεις , ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας , καὶ συντρίβονται · ἀλλὰ τῇ μετανοίᾳ σωθέντα ἀναθάλλει , καὶ εἰς τὴν χαρὰν τὴν ἀρχαίαν ἐπανέρχεται . Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου . Ἐὰν γὰρ μὴ παραβλέψηται ἡμέτερα πταίσματα , σωθῆναι οὐ δυνάμεθα . Πῶ , δὲ τοῦτο κατορθοῦται ; Ὅταν ἡμεῖς ἀγαθὰς πράξεις καὶ ἀρετὰς ἀσκήσωμεν , ἵνα τοῦ κριτοῦ τὸν ὀφθαλμὸν εἰς αὐτὰς μετενέγκωμεν · οὕτω γὰρ καὶ τῆς τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων θεωρίας αὐτὸν ἀποστῆσαι δυνάμεθα . Καὶ πάσας ἀνομίας μου ἐξάλειψον . Οὐ μίαν , ἀλλὰ πάσας · ἱκανὴ γὰρ καὶ ἡ μία παραπέμψαι πρὸς γέενναν . Μὴ τοίνυν ἡμεῖς τῆς τυχούσης ἁμαρτίας ἀμελήσωμεν . Ἐὰν γὰρ ἐσπιλωμένος , οὗτινος ἦν ῥύπου , ὁ χιτὼν εὑρεθῆ ὁ ἡμέτερος , εἰς τὸν νυμφῶνα εἰσελθεῖν τοῦ βασιλέως , ἢ πατῆσαι τὴν αὐλὴν οὐ δυνάμεθα . Τοῦτο ὁ Παῦλος ἐπισφραγίζων ἔλεγε · Μὴ πλανᾶσθε · οὔτε πόρνοι , οὔτε μαλακοί , οὔτε πλεονέκται , οὔτε μέθυσοι , οὐ λοίδοροι , οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσι . Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί . Οὐχ ἵνα τὴν φύσιν ἀμείψει ( οὐδὲν γὰρ αὕτη φαῦλον ἐκέκτητο ) · ἀλλ’ ἵνα τὸν λογισμὸν τῆς ψυχῆς καθάρῃ , καὶ διορθώσηται ῥυπαρὸν ταῖς ἡδοναῖς καὶ ταῖς ἐπινοίαις τοῦ διαβόλου γενόμενον · κτίσαι γὰρ παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ πολλάκις τὸ διορθώσασθαι λέγεται . Καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον . Θεωρεῖς ὡς οὐ τὴν φύσιν ἀμεῖψαι ὁ προφήτης , ἀλλὰ τὴν χάριν ἐλθεῖν , ἵνα τῇ καμνούσῃ τῇ φύσει , καὶ ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας παλαιωθήσῃ προσεύχεται βοηθήσῃ . Πνεῦμα γὰρ εὐθὲς οὐ τὸ ἐν ἡμῖν τὸ ζωτικὸν τοῦτο λέγει , ἀλλ’ αὐτὸ τοῦ Θεοῦ τὸ Πνεῦμα , περὶ οὗ ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ ἐμελῴδησεν · Τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ . Τοῦτο ἐν τοῖς ἐγκάτοις ἔγκατα , τουτέστιν ἐν τοῖς ἀναγκαίοις καὶ λίαν καιρίοις τῆς ψυχῆς μορίοις ἐγκαινισθῆναι βούλεται , ὅσον μὲν καὶ πρὸ τούτων ἐν ἡμῖν τελείως οἰκοῦν , οὐδὲ ἐφ’ ἡμῖν ἀναπαυόμενον διὰ τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν ὑφ’ ἧς οὐκ ἦμεν ἱκανοὶ τὴν χάριν ὁλόκληρον δέξασθαι . Διόπερ αὐτὸ ἐγκαινισθῆναι ἵνα πάντως ἐν ἡμῖν ἀπαρτισθῇ προσεύχεται · οἶκος γὰρ ὁ συμπληρούμενος , ἐκεῖνος ἐγκαινίζεται . Κακὸν μὲν οἰκέτῃ τὸ τοῦ δεσπότου ζημειωθῆναι πρόσωπον · ὡσαύτως καὶ υἱῷ τῷ τοῦ πατρός , καὶ στρατιώτῃ τῷ τοῦ βασιλέως · ἐξόριστος γὰρ ὁ τοιοῦτος εὑρίσκεται · ἐπὶ δὲ Θεοῦ ὄλεθρον τοῦτο παρασκευάζει τῷ πάσχοντι . Οὐδὲ γὰρ Πατὴρ μόνον καὶ Δεσπότης ἡμῖν Θεὸς καὶ Βασιλεύς , ἀλλὰ πᾶν ὅτιπερ ἂν εἴποις τῶν εἰς ζωὴν καὶ σωτηρίαν τὴν ἡμετέραν συντεινόντων καθέστηκεν . Ὥστε , ὅταν ἀφ’ ἡμῶν ἀποστρέφει τὸ πρόσωπον , παραχρῆμα ἀπολλύμεθα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἐν ᾧ πᾶσα ἡμῶν ἡ χορηγία τῶν ἀγαθῶν ζημειούμενοι . Διὰ τί δὲ ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν , Μὴ ἀνέλῃς τὸ πνεῦμα , Μὴ ἀντανέλῃς ἔταξεν ; Ἐπειδήπερ ἅπαξ τῆς ἐν ἡμῖν ἐνεργείας τοῦ Πνεύματος πεῖραν διὰ τῆς τοῦ Ἀδὰμ παρακοῆς , καὶ προφητικῆς χάριτος , ἢ διὰ πρακτικῆς ἀρετῆς οἱ τοῦ Θεοῦ φυλάττοντες τὰς ἐντολὰς ἐδέξαντο . Ὅπερ εἰκότως μὴ ἀνταναιρεθῆναι προσηύχετο , ὥστε μὴ καὶ δευτέραν αὐτοῦ ὑποστῆναι ἀφαίρεσιν . Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου . Ἐδίδασκε μὲν τὰς ὁδοὺς τοῦ Θεοῦ καὶ πρότερον , ἀλλ’ οὔτε τοὺς ἀνόμους ἴσως , οὐδὲ προσευχῇ τὴν διδασκαλίαν πρὸ τῆς ἁμαρτίας τοσοῦτον ἐτίθετο , τότε δὲ μᾶλλον ἀφ’ οὗπερ ἡμαρτηκὼς μετενόησεν . Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνος λέγειν περὶ θεραπείας πιστεύεται μάλιστα ὁ νενοσηκὼς αὐτός , καὶ πεῖραν τοῦ φαρμάκου δεξάμενος · οὕτω καὶ οἱ τῇ μετανοίᾳ σωθέντες , θύρα τοὶς ἄλλοις ἁμαρτωλοῖς ἐπιστροφῆς καὶ σωτηρία ; εὑρίσκονται , ὥστε τὸν Παῦλον μετὰ παῤῥησίας βοᾷν · Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι , ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ . Εἰ ἀπιστεῖτε τῷ κηρύγματί , φησιν , ἁμαρτωλῶν σωτηρίαν κηρύττοντι , ἀπ’ ἐμοῦ τοῦ κηρύττοντος μάθετε , ὅτι διώκτης ὢν ἐπιστεύθην Εὐαγγελίου γενέσθαι διάκονος . Κύριε , τὰ χείλη μου ἀνοίξεις . Ὁρᾷς ὅτι κεκλεισμένα τοῦ Δαβὶδ τὰ χείλη διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐτύγχανεν , ἀλλὰ πάλιν τῇ μετανοίᾳ ἀνοίγεται , καὶ τοῦ Θεοῦ διηγεῖσθαι τὴν αἴνεσιν . Ἄρχεται δὲ κεφάλαιον τῶν ὕμνων τοῦ ἁμαρτωλοῦ τὴν ἐπιστροφὴν ἔχουσα . Τὴν ταπεινοφροσύνην θυσίαν ἀρεστὴν τῷ Θεῷ εἶναι τὸ Πνεῦμα ἐκτίθεται · Μακάριοι γὰρ οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Πῶς δὲ ἡμῶν τὸ πνεῦμα ἐπὶ τῷ ταπεινωθῆναι συντρίβομεν ; Ὅταν καλὸν μὲν πράξαντες , μὴ ἐπαρθῶμεν , διηνεκῆ δὲ μνήμην τῶν ἁμαρτημάτων τῶν ἡμετέρων ἔχομεν . Εὐδοκίαν δὲ τὴν τοῦ Μονογενοῦς προσαγορεύει σάρκωσιν . Δῆλον δὲ ἀφ’ ὧν Παῦλος πρὸς Ἐφεσίους ἔγραφε · φησὶ δὲ οὕτως · Γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ καὶ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ ἣν προέθετο ἐν αὐτῷ εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν . Ἐν ταύτῃ τοίνυν ἡ Σιὼν ἀγαθύνεται , διὰ τὸ ἐπιτελεσθὲν αὐτῇ τοῦ θείου δείπνου μυστήριον ἕτερά τε πολλὰ τὰ παρ’ αὐτῇ πεπραγμένα καὶ προελθόντα θαύματα .
Lemmas: εἰς ὁ τέλος , ψαλμός ὁ Δαυΐδ ἐν ὁ ἔρχομαι πρός αὐτός Νάθαν ὁ προφήτης , ἡνίκα εἰσέρχομαι πρός Βηρσαβεέ . σαφής ὁ ἱστορία ὁ βίβλος ὁ Βασιλεύς κτάομαι . ὁ Βηρσαβεέ γάρ Οὔριος ὁ Χετταῖος γυνή τυγχάνω λούω ἀπό ὁ δῶμα τότε Δαυίδ θεάομαι , εἶτα ἔραμαι καλέω συγγίγνομαι . ἐν γαστήρ δέ λαμβάνω αἰσχύνω , ὁ οὐρία , πίπτω ἐν ὁ πόλεμος παρατάσσω Ἰωάβ ὁ στρατηγός παρασκευάζω πρόμαχος ἵστημι ὁ οὐρία , οὕτως καί ὑπό ὁ ἀλλόφυλος ἀποκτείνω . ἐπί οὗτος ὁ θεός ὀργίζω , Νάθαν αὐτός ὁ προφήτης ἀπειλέω διά ὁ φόνος καί ὁ μοιχεία πέμπω . ὁ δέ εἰς μετάνοια ὁράω ψαλμός ὁ ἔχω γράφω οὐ αἰσχύνω δημοσιεύω ὁ τραῦμα , ἵνα ὁ ἁμαρτωλός ἀποδείκνυμι ὁ μετάνοια ὁ φάρμακον . ἐξαλείφω ὁ ἀνομία , ὥστε μή μόνος ἰάομαι ὁ τραῦμα , ἀλλά μηδέ μώλωψ περιλείπομαι βούλομαι , ἐπί ὅς καί ὁ οἰκτιρμός ὁ πλῆθος προτείνω . οὐδέ γάρ ἀπό εἷς οἰκτιρμός , τουτέστιν , ἀπό συγγνώμη ὁ ἐπί εἷς παράπτωμα σῴζω ἁμαρτωλός δύναμαι , πολύς δέ καί ἐπί πολύς οἰκτιρμός , ὥστε διαφεύγω ὁ ἀπειλή , καί ὁ κόλασις χρῄζω . οὐχ ἁπλόος πλύνω , ἀλλά ἐπί πλείων ἱκετεύω ἀνάλογος ὁ πταῖσμα παρακαλέω γίγνομαι ὁ κάθαρσις . ὥσπερ γάρ ὁ μέν ῥυπάω σύμμετρος ἱμάτιον εὐκόλως πλύνω καί καθαίρω · ὁ δέ ἄγαν καί πολλάκις , σπουδαῖος χρῄζω καί ἐπίπονος πλύσις , ὁ αὐτός δή τρόπος ψυχή , ὁ μέν ἅπαξ ἁμαρτάνω καί μέτριος , σύμμετρος μετάνοια καθαίρω · πολύς δέ ὅταν αὐτός καί χαλεπός ἁμάρτημα γίγνομαι , οὖον χρή πάρεργον εἰμί , ἀλλά μετά πόνος πολύς καί πρᾶξις ἀγαθός ὁ μετάνοια . Ταύτη γάρ ὁ θεός πλύνω ὁ ἡμέτερος πταῖσμα . καλῶς δέ ὁ ἁμαρτία ἀνομία καλέω , δείκνυμι βούλομαι , ὅτι οὐδέ αὐτός νόμος παραβαίνω ἔξεστι , εἰμί καί βασιλεύς τυγχάνω . Βασιλίς γάρ ὁ πᾶς ὑψηλός προσκρούω . ὅτι2 ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ γιγνώσκω . Μακάριος ὅταν τις οἰκεῖος ἁμαρτία ἐπίσταμαι , ἐν ὀφθαλμός δέ ἔχω διαπαντός ὁ πταῖσμα . ὁ μέν γάρ γιγνώσκω , καί μιμνήσκω , καί ὁ ὀφθαλμός ὁ Ψυχή κατανοέω ὁ ἑαυτοῦ πταῖσμα ὁ τραῦμα , αἰσχύνω , ὁ μνήμη ὁ ψυχή νύσσω , καί ὑπέρ ὁ αἰσχύνη ἀναγκάζω εἰς μεταμέλεια ἔρχομαι . ὁ δέ λήθη πάθος , εἰς ἕτερος πάλιν ἁμάρτημα ( ὡς μηδείς αὐτός κακός πράσσω ) προσάγω . σοί μόνος ἁμαρτάνω . οὐχ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος λανθάνω , ὥσπερ τις νομίζω · οὐδέ γάρ αὐτός Βηρσαβεέ ὁ μοιχεύω , ἀλλά οὐδέ ὁ καλέω αὐτός λανθάνω ὁ δράμα ὁ μοιχεία δύναμαι . Ἰωάβ δέ ὁ φόνος ὡσαύτως ὁ βασιλεύς συμπράσσω ἐπίσταμαι . ἀλλά οὐδέ αὐτός ἐν ἐξουσία ὁ ἁμαρτία διά ὁ βασίλειος νομίζω . Ἀνάξιος γάρ οὗτος προφήτης καί βασιλεύς εἰκότως εὐσεβής τυγχάνω . ἀλλά σύ μόνος ἁμαρτάνω , λέγω · ἐπεί μόνος ὁ Θεός μή ἁμαρτάνω ἐγώ μέλος ὡς δημιουργός φείδομαι ὁ πλάσμα . ἴσος δέ , καί ὁ πονηρός ἐνώπιον σύ ποιέω · ὅτι πᾶς ὡς βασιλεύς χαρίζομαι , καί ὁ σιωπή κρύπτω ὁ ἁμάρτημα , ὁ θεός ὁ Νάθαν πέμπω καί πονηρός εἰμί ὁ πρᾶξις ἐξελέγχω , καί τίς οὗτος χάρις , ὁ ἑξῆς ἀκόλουθος δείκνυμι . ἰδέ γάρ ἐν ἀνομία συλλαμβάνω . οὗτος οὖον μόνος διά ὁ ῥύπος ὁ ἐκ ὁ Ἀδάμ κατάγω λέγω · αὐτός γάρ ἕνεκα ῥυπαρός νομίζω γίγνομαι , ὥστε καί πρίν ἔρχομαι εἰς ἕξις ἡλικία καλός καί κακός δέχομαι διάκρισις , κάθαρσις ὡς ἐκ πατήρ ἐῤῥυπωμένοι χράω . οὗτος γάρ καί παρά ὁ Ἰώβ εἴρω εὑρίσκω · Τῖς , φημί , καυχάομαι καθαρός εἰμί ἀπό ῥύπος ; ἀλλά οὔτε βρέφος , κἀν εἰμί εἷς ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός . πρός οὗτος μήτηρ ὁ ἁμαρτία ὁ ἐπιθυμία ὁ γραφή καλέω ὁ θεόπνευστος εἴωθα . ἔγγονος δέ πάλιν ἑκάτερος ὁ θάνατος καί μαρτυρέω ὁ Ἰάκωβος λέγω · ὁ ἐπιθυμία συλλαμβάνω τίκτω ἁμαρτία , ὁ δέ ἁμαρτία ἀποτελέω ἀποκυέω θάνατος . ὥστε ὅταν ἁμαρτάνω , ἐν ἁμαρτία συλλαμβάνω . ῥαντίζω ἐγώ ὕσσωπος . ὥσπερ καί ἐγώ ἐν ὁ δωρεά ὁ βάπτισμα , ὁ μέν ὕδωρ πλύνω , ὁ δέ πνεῦμα λαμπρύνω . ἀκουτίζω ἐγώ ἀγαλλίασις . ταπεινόω μέν ὁ ὁ Ψυχή ὀστέον , τουτέστιν ὁ δύναμις , ὑπό ὁ ἁμαρτία , καί συντρίβω · ἀλλά ὁ μετάνοια σῴζω ἀναθάλλω , καί εἰς ὁ χαρά ὁ ἀρχαῖος ἐπανέρχομαι . ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ . ἐάν γάρ μή παραβλέπω ἡμέτερος πταῖσμα , σῴζω οὖον δύναμαι . πῶ , δέ οὗτος κατορθόω ; ὅταν ἐγώ ἀγαθός πρᾶξις καί ἀρετή ἀσκέω , ἵνα ὁ κριτής ὁ ὀφθαλμός εἰς αὐτός μεταφέρω · οὗτος γάρ καί ὁ ὁ ἡμέτερος ἁμάρτημα θεωρία αὐτός ἀφίστημι δύναμαι . καί πᾶς ἀνομία ἐγώ ἐξαλείφω . οὖον εἷς , ἀλλά πᾶς · ἱκανός γάρ καί ὁ εἷς παραπέμπω πρός γέεννα . μή τοίνυν ἐγώ ὁ τυγχάνω ἁμαρτία ἀμελέω . ἐάν γάρ σπιλώνω , ὅστις εἰμί ῥύπος , ὁ χιτών εὑρίσκω ὁ ἡμέτερος , εἰς ὁ νύμφη εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύς , ἢ πατέω ὁ αὐλή οὖον δύναμαι . οὗτος ὁ Παῦλος ἐπισφραγίζω λέγω · μή πλανάω · οὔτε πόρνος , οὔτε μαλακός , οὔτε πλεονέκτης , οὔτε μέθυσος , οὖον λοίδορος , οὐ ἅρπαξ βασίλειος Θεός κληρονομέω . Καρδία καθαρός κτίζω ἐν ἐγώ . οὐχ ἵνα ὁ φύσις ἀμείβω ( οὐδείς γάρ οὗτος φαῦλος κτάομαι ) · ἀλλά ἵνα ὁ λογισμός ὁ Ψυχή καθαίρω , καί διορθόω ῥυπαρός ὁ ἡδονή καί ὁ ἐπίνοια ὁ διάβολος γίγνομαι · κτίζω γάρ παρά ὁ θεῖος γραφή πολλάκις ὁ διορθόω λέγω . καί πνεῦμα εὐθύς ἐγκαινίζω . θεωρέω ὡς οὖον ὁ φύσις ἀμείβω ὁ προφήτης , ἀλλά ὁ χάρις ἔρχομαι , ἵνα ὁ κάμνω ὁ φύσις , καί ὑπό ὁ ἁμαρτία παλαιόω προσεύχομαι βοηθέω . πνεῦμα γάρ εὐθύς οὖον ὁ ἐν ἐγώ ὁ ζωτικός οὗτος λέγω , ἀλλά αὐτός ὁ Θεός ὁ πνεῦμα , περί ὅς ἐν ἕτερος ψαλμός μελῳδέω · ὁ πνεῦμα σύ ὁ ἀγαθός ὁδηγέω ἐγώ ἐν γῆ εὐθύς . οὗτος ἐν ὁ ἔγκατα ἔγκατα , τουτέστιν ἐν ὁ ἀναγκαῖος καί λίαν καίριος ὁ Ψυχή μόριον ἐγκαινίζω βούλομαι , ὅσος μέν καί πρό οὗτος ἐν ἐγώ τέλειος οἰκέω , οὐδέ ἐπί ἐγώ ἀναπαύω διά ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια ὑπό ὅς οὐ εἰμί ἱκανός ὁ χάρις ὁλόκληρος δέχομαι . διόπερ αὐτός ἐγκαινίζω ἵνα πάντως ἐν ἐγώ ἀπαρτίζω προσεύχομαι · οἶκος γάρ ὁ συμπληρόω , ἐκεῖνος ἐγκαινίζω . Κακός μέν οἰκέτης ὁ ὁ δεσπότης ζημιόω πρόσωπον · ὡσαύτως καί υἱός ὁ ὁ πατήρ , καί στρατιώτης ὁ ὁ βασιλεύς · ἐξόριστος γάρ ὁ τοιοῦτος εὑρίσκω · ἐπί δέ Θεός ὄλεθρος οὗτος παρασκευάζω ὁ πάσχω . οὐδέ γάρ πατήρ μόνος καί Δεσπότης ἐγώ θεός καί Βασιλεύς , ἀλλά πᾶς ὅτιπερ εἄν εἶπον ὁ εἰς ζωή καί σωτηρία ὁ ἡμέτερος συντείνω καθίστημι . ὥστε , ὅταν ἀπό ἐγώ ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον , παραχρῆμα ἀπόλλυμι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἐν ὅς πᾶς ἐγώ ὁ χορηγία ὁ ἀγαθός ζημειουμενοω . Ζεύς τίς δέ ἀντί ὁ εἶπον , μή ἀναιρέω ὁ πνεῦμα , μή ἀνταναιρέω τάσσω ; ἐπειδήπερ ἅπαξ ὁ ἐν ἐγώ ἐνέργεια ὁ πνεῦμα πείρω διά ὁ ὁ Ἀδάμ παρακοή , καί προφητικός χάρις , ἢ διά πρακτικός ἀρετή ὁ ὁ Θεός φυλάσσω ὁ ἐντολή δέχομαι . ὅπερ εἰκότως μή ἀνταναιρέω προσεύχομαι , ὥστε μή καί δύο αὐτός ὑφίστημι ἀφαίρεσις . διδάσκω ἄνομος ὁ ὁδός σύ . διδάσκω μέν ὁ ὁδός ὁ Θεός καί πρότερος , ἀλλά οὔτε ὁ ἄνομος ἴσως , οὐδέ προσευχή ὁ διδασκαλία πρό ὁ ἁμαρτία τοσοῦτος τίθημι , τότε δέ μᾶλλον ἀπό ὅσπερ ἁμαρτάνω μετανοέω . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος λέγω περί θεραπεία πιστεύω μάλιστα ὁ νοσέω αὐτός , καί πείρω ὁ φάρμακον δέχομαι · οὗτος καί ὁ ὁ μετάνοια σώζω , θύρα ὅς ἄλλος ἁμαρτωλός ἐπιστροφή καί σωτηρία ; εὑρίσκω , ὥστε ὁ Παῦλος μετά παρρησία βοάω · Χριστός Ἰησοῦς ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος ἁμαρτωλός σῴζω , ὅς πρότερος εἰμί ἐγώ . εἰμί ἀπιστέω ὁ κήρυγμα , φημί , ἁμαρτωλός σωτηρία κηρύσσω , ἀπό ἐγώ ὁ κηρύσσω μανθάνω , ὅτι διώκτης εἰμί πιστεύω Εὐαγγέλιος γίγνομαι διάκονος . κύριος , ὁ χεῖλος ἐγώ ἀνοίγω . ὁράω ὅτι καλέω ὁ Δαυίδ ὁ χεῖλος διά ὁ ἁμαρτία τυγχάνω , ἀλλά πάλιν ὁ μετάνοια ἀνοίγω , καί ὁ Θεός διηγέομαι ὁ αἴνεσις . ἄρχω δέ κεφάλαιος ὁ ὕμνος ὁ ἁμαρτωλός ὁ ἐπιστροφή ἔχω . ὁ ταπεινοφροσύνη θυσία ἀρεστός ὁ Θεός εἰμί ὁ πνεῦμα ἐκτίθημι · Μακάριος γάρ ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . Πῶς δέ ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐπί ὁ ταπεινόω συντρίβω ; ὅταν καλός μέν πράσσω , μή ἐπαίρω , διηνεκής δέ μνήμη ὁ ἁμάρτημα ὁ ἡμέτερος ἔχω . Εὐδοκία δέ ὁ ὁ Μονογενώ προσαγορεύω σάρκωσις . Δῆλος δέ ἀπό ὅς Παῦλος πρός Ἐφέσιος γράφω · φημί δέ οὕτως · γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ θέλημα αὐτός καί ὁ εὐδοκία αὐτός ὅς προτίθημι ἐν αὐτός εἰς οἰκονομία ὁ πλήρωμα ὁ καιρός . ἐν οὗτος τοίνυν ὁ Σιών ἀγαθύνω , διά ὁ ἐπιτελέω αὐτός ὁ θεῖον δεῖπνον μυστήριον ἕτερος τε πολύς ὁ παρά αὐτός πράσσω καί προέρχομαι θαῦμα .