hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Prooem
Μαλαχίας ὁ τοῦ θεοῦ προφήτης ὁ δικαίως προσαγορευθεὶς ἄγγελος δείκνυται εὐαγγελικῇ σάλπιγγι χρησάμενος λέγων πρὸς αὐτόν · Ἀνατελεῖ ὑμῖν τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἥλιος δικαιοσύνης , καὶ ἴασις ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ , προαγγέλλων ἡμῖν καὶ προμηνύων τὸν τοῦ θεοῦ μονογενῆ υἱὸν ὁρᾶσθαι ἐπὶ τῆς γῆς οὐκ ἐν ἑτέρου τινὸς οὐσίᾳ ἀλλ’ ἐν τῇ αὐτοῦ , καὶ διὰ τῆς ἑαυτοῦ καταλάμπειν χάριτος τὰ σύμπαντα , καθάπερ εἴωθεν οὖτος ὁ αἰσθητὸς ἥλιος ἐν τῇ ἑαυτοῦ οὐσίᾳ ὁρᾶσθαι καὶ διὰ τῆς ἑαυτοῦ οὐσίας καταυγάζειν τὰ σύμπαντα . οὕτω δὴ καὶ τὸ θεῖον ἀπαύγασμα Ἰησοῦςὁ κύριος ἡμῶν ὀφθεὶς ἐπὶ τῆς γῆς φωτὸς ἀϊδίου πεπλήρωκε τὴν οἰκουμένην ἅπασαν . εὐλόγως οὖν ὁ μνημονευθεὶς προφήτης ἥλιον αὐτὸν δικαιοσύνης προανεφώνησε . ἀνέτειλεν οὖν , ἵνα τηλαυγῶς ἴδωμεν τοῖς τῆς διανοίας ὀφθαλμοῖς τὰ κεκρυμμένα καὶ ἄδηλα ὄντα τῶν θείων γραφῶν λόγια ταῖς αὐτοῦ ἀκτίσι φωταγωγούμενοι , ἵνα καὶ ἡμεῖς σὺν τῷ μακαρίῳ Δαυεὶδ μελῳδοῦντες εἴπωμεν πρὸς αὐτόν · Τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι , σοφίας δὲ οὐ τοῦ νῦν αἰῶνος ἀλλὰ τῆς ἀποκεκρυμμένης πρὸ τῶν αἰώνων ἐν τῷ πατρί , φανερωθείσης δὲ ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν οὐ μόνον γνώσει ἀλλὰ καὶ ἐν εἴδει προσώπῳ κατὰ τρόπον , ἵνα οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτὸν ἰσχυρὰν ἔχωσι πληροφορίαν διὰ τῆς ἀληθοῦς μαρτυρίας τῶν αὐτὸν θεασαμένων πρό τε τοῦ πάθους αὐτοῦ καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν . ἐκεῖνος οὖν ἑαυτὸν ἐπιφάνας τῷ κόσμῳ , ὡς ἀληθῶς ἥλιος δικαιοσύνης αὐτὸς καὶ νῦν ἡμῖν τὴν ἑαυτοῦ ἐπιφάνας χάριν , ὡδήγησεν δι’ αὐτῆς εἰς τὸν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τῶν θησαυρῶν τῆς γνώσεως τῶν λογίων αὐτοῦ . εὔελπις γάρ εἰμι . ἀδελφοί , ὅτι τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ἡμῖν ἀποκαλύψας αὐτὸς ἡμῖν καὶ τὰς ἀεννάους αὐτοῦ πηγὰς τῶν πραγμάτων γνωρίσει , ἵνα αἱ ληνοὶ ἡμῶν ἐκβλύζωσι τὴν αὐτοῦ χάριν εἰς τὸ μεταδιδόναι τοῖς χρείαν ἔχουσι καὶ βουλομένοις , ὅπως εἰς ἡμᾶς πληρωθῇ Ὁ ποτίσας ἕνα τῶν μικρῶν . τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμὲ ποτήριον ψυχροῦν , οὐκ ἀπολέσει τὸν μισθόν . διὸ θαρροῦντες εὐδοκοῦμεν μεταδοῦναι ὑμῖν ἐκ τῆς αὐτοῦ χάριτος τὸν ἐκ διαφόρων λίθων πολυτελῶν πλακέντα τε καὶ συντεθέντα στέφανον , λέγω δὴ τοῦ Δαυείδ , ὃν ἡ πᾶσα κτίσις λογική τε καὶ νοερὰ ἐπικομίζουσα δείκνυται διὰ τῆς ἀπαύστως ἀναπεμπομένης θεῷ ὑμνολογίας , ἣν ὁ τῶν ὅλων δεσπότης παρήγαγεν ἐπὶ γῆς διὰ τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ μαρτυρηθέντος θεράποντος αὐτοῦ , περὶ οὗ ἔφη Εὗρον Δαυεὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί , ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου . ἐπ’ ἀληθείας γὰρ ὥσπερ οἰκείᾳ καρδίᾳ χρησάμενος τῷ Δαυείδ , ἐξηρεύξατο δι’ αὐτοῦ τὴν θείαν αὐτοῦ δοξολογίαν , τὴν λογικὴν λατρείαν ἡμῶν . Πρῶτον οὖν τῆς διηγήσεως ἀρξόμεθα τῶν πρὸ ἡμῶν συγγραφέων , καὶ τοῦ ἐκείνων προλόγου ἐφαψάμενοι ἐπικαιριώτερα μετὰ ταῦτα διοδεύσομεν σὺν τῇ χάριτι τοῦ κυρίου ἡμῶν · οὔτε γὰρ δίκαιον ἡγοῦμαι τὸ ἐκείνων προοίμιον παραδραμεῖν . τισὶ γὰρ ἔδοξεν ὡς ἀκριβείᾳ πολλῇ χρωμένοις αὐτὸ τὸ Ἑβραϊκὸν εἰς μέσον ἀγαγεῖν καὶ εἰς τοῦτο διαβεβαιοῦσθαι πολλῶν καὶ διαφόρων προφητῶν εἶναι τὴν βίβλον τῶν ψαλμῶν καὶ οὐ μόνον τοῦ Δαυείδ , ὡς ἐκ τῶν ἐπιγραφῶν τῶν ἐπικειμένων τοῖς ψαλμοῖς ἀνακρίνειν δεδύνηνται λέγοντες τοὺς μὲν εἶναι τοῦ Δαυείδ . τοὺς δὲ τῶν υἱῶν Κορέ , ἄλλους δὲ τοῦ Ἀσάφ , τὸν δὲ Αἰθὰμ τοῦ Ἰσραηλίτου , ἑτέρους δὲ Σολομῶντος , ἕνα δέ τινα ἐξ αὐτῶν Μωυσέως , ἄλλους δὲ ἀνεπιγράφους , ἑτέρους δὲ ἀνωνύμους , τινὰς δὲ ἀλληλούϊα . προσέθηκαν δὲ καὶ τοῦτο ἐκ τῶν Παραλειπομένων ἀνελόμενοι , ὅτι τῆς φυλῆς τοῦ Λευῒ τέσσαρας ἄνδρας ἀναλεξάμενος ὁ Δαυείδ , τὸν Ἀσὰφ υἱὸν Κορὲ καὶ Αἰμὰν καὶ Αἰθὰμ καὶ Ἰδιθούμ , ἔστησεν ἐνώπιον τοῦ ἁγιάσματος ἐν διαφόροις ὀργάνοις , ὧν μέσος ἵστατο αὐτὸς ὁ Δαυεὶδ ὡς ἄρχων ἀρχόντων ᾠδῶν , κρατῶν ἐπὶ χεῖρας τὸ ψαλτήριον . Ταῦτα , ὡς προεῖπον , διηγήσαντό τινες τῶν συγγραφέων , ὡς καὶ ἔν τισι τῶν ψαλτηρίων εὑρίσκονται ἐγκείμενα ταῦτα ὑπ’ ἐκείνων ἐκδοθέντα . ὡς ἐκ τοῦ Ἑβραϊκοῦ δῆθεν ἀναλεξάμενοι παρέθηκαν ταῦτα , ἐμοὶ δὲ φαίνονται οὐκ ὀρθῶς εἰσποιησάμενοι τὴν τοσαύτην διήγησιν . εἰ γάρ , ὡς αὐτοὶ εἰρήκασι , μέσος ὁ Δαυεὶδ ἵστατο αὐτῶν κρατῶν ἐπὶ χεῖρας τὸ ψαλτήριον , πῶς οὐχὶ τοῦ Δαυείδ ἐστιν ἡ βίβλος τῶν ψαλμῶν ; εἰ δὲ φαίησαν ὡς ἀναγράφεσθαι αὐτὸν εἰς τὸ ψαλτήριον τὰ ὑπ’ ἐκείνων λεγόμενα , οὐκ ἔτι αὐτὸς ἄρχων ἐκείνων εὑρίσκεται , ἀλλ’ ἐκεῖνοι τούτου ἄρχοντες , οἵτινες μετεδίδουν αὐτῷ τὰ δι’ αὐτῶν ἐκφωνούμενα . Ὁμοίως δὲ καὶ ἡ διαίρεσις αὐτῶν ἡ περὶ τῶν ψαλμῶν εἰρημένη οὐκ εὐλόγως εἶναί μοι δοκεῖ . ἔφησαν γάρ , ὡς προεῖπον , τοὺς μὲν εἶναι τοῦ Δαυείδ , τοὺς δὲ τῶν υἱῶν Κορέ , τοὺς δὲ Ἀσάφ , ἄλλον δὲ Αἰθὰμ τοῦ Ἰσραηλίτου , τινὰς δὲ τοῦ Σολομῶντος , ἄλλους δὲ Αἰμάν , ἕνα δὲ τοῦ Μωυσέως . ἐχρῆν οὖν , ὡς οἶμαι , πρὸ πάντων τὸν τοῦ Μωυσέως τετάχθαι ἐν τῇ βίβλῳ τῶν ψαλμῶν ἢ ἐγκεῖσθαι τοῦτον εἰς τὰς ἐκείνου βίβλους , καθάπερ αἱ ᾠδαὶ αὐτοῦ ἡ μὲν πρόκειται ἐν Ἐξόδῳ , ἡ δὲ ἐν Ἀριθμοῖς , ἡ δὲ ἄλλη ἐν Δευτερονομίῳ , καὶ οὐχὶ ἐν τῇ βίβλῳ τῶν ψαλμῶν . οὐδὲ πρὸ πάντων , ἀλλὰ μετὰ τοῦ Σολομῶντος καὶ πρὸ Δαυεὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εἰρημένος εἶς τοῦ Μωυσέως ἐστὶν ὁ ψαλμὸς κατὰ τὴν ἐκείνων διάνοιαν τῶν οὕτως ἐκθεμένων . Ἔτι δὲ καὶ τοῦτο ἐρῶ καὶ περὶ τῶν τοῦ Σολομῶντος ψαλμῶν , ὅτι εἰ ὅλως ἦσαν τοῦ Σολομῶντος , ἤμελλον ἐγκεῖσθαι ἐν Βασιλείαις ἢ Παραλειπομέναις , ἢ αὐτὸ τοῦτο ἤμελλον ἡμῖν δηλοῦσθαι ἐν αὐταῖς ταῖς βίβλοις , καθάπερ εἴρηται περὶ αὐτοῦ ὅτι ἦσαν αὐτῷ ᾠδαὶ πεντακισχίλιαι , ψαλμὸν δὲ αὐτοῦ οὐδαμοῦ ἐμνημόνευσεν ἡ θεία γραφή . Ἀλλ’ ἐρεῖ μοί τις τὰς ἐπιγραφὰς τῶν ψαλμῶν τοῦτο λέγειν σαφές . Ἀλλ’ οὐ πάντως τὰ πρόσωπα ἡμῖν παριστῶσι τῶν ὀνομάτων αἱ τῶν ψαλμῶν ἐπιγραφαί , ἀλλὰ τὴν ἑρμηνείαν καὶ τὴν δύναμιν τῶν εἰρημένων . ὃ δὲ λέγω , τοιοῦτόν ἐστιν . ἔχει ἡ ἐπιγραφὴ ψαλμὸς τῷ Δαυείδ , καὶ πάλιν τοῦ Δαυείδ . καί ποτε μὲν ἐξουθενημένος ἑρμηνεύεται τοῦ Δαυείδ , ποτὲ δὲ ἱκανὸς χειρί · πάλιν δὲ ἑρμηνεύεται μόνος , ἔστι δὲ ὅτε ἑρμηνεύεται τοῦτον ἐπόθησα καὶ πεποθημένος καὶ οὗτος ἀγαπητός . ταύταις πάσαις ἑρμηνείαις ἔπεται τὸ τοῦ Δαυεὶδ ὄνομα . ταῦτα οὖν πάντα ἐστὶν ἀλληγορούμενα . ὅτε γὰρ ἔχει ἡ ἐπιγραφὴ ψαλμὸς τῷ Δαυείδ , καὶ ὁ ψαλμὸς λέγει εἰς λαὸν ἐπιστρέφοντα ἀπὸ ὁδοῦ πονηρᾶς . τότε τὸ τοῦ Δαυεὶδ γινώσκομεν ἐξουθενημένος . γέγραπται γάρ · Ὡς ὀφθαλμοὶ παιδίσκης εἰς χεῖρας τῆς κυρίας αὐτῆς , οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν , ἕως οὗ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς . ὅτι ἐπὶ πολὺ ἐπλήσθημεν ἐξουδενώσεως · ἐπὶ πλεῖον ἐπλήσθη ἡ ψυχὴ ἡμῶν . Ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου , ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύ μημα αὐτῶν , καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει Οἱ ἐξουδενοῦντές με ἐξουδενωθήσονται . Ὡς οὖν προεῖπον , ἐὰν ᾖ τὸ τοῦ Δαυεὶδ ὄνομα ἐπικείμενον τῷ ψαλμῷ , καὶ ὁ ψαλμὸς ᾄδει εἰς ἡμαρτηκότας τινὰς καὶ ἐπιστρέφοντας , σημαίνει τοῦτο ἡ ἐπιγραφή , ὅτι ὁ ψαλμὸς οὗτος εἴρηται εἰς τοὺς ἐξουθενημένους τὸ πρότερον διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν , μετὰ δὲ ταῦτα ἐπιστρέφοντας . εἰ δὲ λέγει ὁ ψαλμὸς εἴς τινας δικαιοπραγοῦντας , δύναται καὶ οὕτως ἑρμηνεύεσθαι τὸ τοῦ Δαυεὶδ ὄνομα , ὡς προεῖπον . ἐξουθενημένοι γάρ εἰσιν ὑπὸ τοῦ κόσμου οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι , καθά φησιν ὁ προφήτης Νεώτερός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐξουδενωμένος · τὰ μαρτύριά σου οὐκ ἐπελαθόμην . Ὁμοίως δὲ εἰ περὶ δικαίων ὁ ψαλμὸς ᾄδει , δύναται ἑρμηνεύεσθαι τὸ τοῦ Δαυεὶδ ὄνομα τοῦτον ἐπόθησα , τουτέστιν τὸν λαόν μου τὸν ἐκλεκτόν , κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν εὐαγγελίῳ Ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς . καὶ ἑτέρως δὲ ἑρμηνεύεσθαι τὸ τοῦ Δαυεὶδ ὄνομα εἰς τοὺς δικαίους δύναται , φημὶ δὲ τοῦ πεποθημένου , τουτέστιν ὁ λαὸς τοῦ θεοῦ τοῦ πεποθημένου . ἢ καὶ ἄλλως τὴν ἑρμηνείαν τοῦ Δαυεὶδ ἐὰν εἴπωμεν ( λέγεται γὰρ ἑρμηνεύεσθαι καὶ πεποθημένος ) , καὶ τοῦτο ληπτέον εἰς τὸν λαὸν τῶν ἁγίων · πεποθημένος γάρ ἐστιν ὑπὸ κυρίου . Ὅτε δὲ λέγει ἡ ἐπιγραφὴ ψαλμὸς τῷ Δαυείδ , καὶ ἔχει ὁ ψαλμὸς περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , οἴδαμεν ὅτι περ ἑρμηνεύεται τὸ τοῦ Δαυεὶδ ὄνομα ἱκανὸς χειρί · γέγραπται γὰρ περὶ αὐτοῦ Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός . Ὅπου δὲ τῶν Κορέ ἐστιν ἡ ἐπιγραφή , καὶ αὕτη ἡ ἐπιγραφὴ διαφόρως δηλοῖ . ἦσαν μὲν γὰρ ἐκ τῶν υἱῶν Κορὲ ψαλτῳδοί , ὡς εὑρίσκομεν ἐν Παραλειπομέναις . γέγραπται γάρ · Καὶ ἀνέστησαν οἱ Λευῗται ἀπὸ τῶν υἱῶν Καὰθ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Κορὲ τοῦ αἰνεῖν Κυρίῳ τῷ θεῷ Ἰσραὴλ ἐν φωνῇ μεγάλῃ εἰς ὕψος . ἦσαν οὖν οἱ ψαλτῳδοὶ αἰνοῦντες τὸν Κύριον ἐν λόγοις Δαυείδ , κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν Παραλειπομέναις ὅτι Οἱ Λευῗται ἐν ὀργάνοις ᾠδῶν Κυρίου , ἃς ἐποιήσατο Δαυεὶδ ὁ βασιλεὺς τοῦ ἐξομολογεῖσθαι ἐναντίον Κυρίου , ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ , ἐν ὕμνοις Δαυεὶδ διὰ χειρὸς αὐτῶν . ἦσαν οὖν οἱ Κορηνοὶ οἱ ψαλτῳδοὶ σὺν τοῖς Λευίταις . ἔνθα οὖν ἔχει τὴν ἐπιγραφὴν τῶν υἱῶν Κορέ , δηλοῖ ὁ ψαλμὸς ἢ περὶ τῶν καθαρῶν τὴν καρδίαν εἰρῆσθαι τὸν ψαλμόν , ἢ περὶ τῶν ἀβοηθήτων ἢ περὶ τῶν ἀντιλογικῶν . τὸ μὲν γὰρ ὄνομα τοῦ Κορὲ ἑρμηνεύεται φαλακρός , ὁ δὲ φαλακρὸς κατὰ τὸν νόμον καθαρός ἐστιν , καθὰ γέγραπται ἐν τῷ Λευϊτικῷ Ὡς ἂν δέ τινι μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ , φαλακρός ἐστιν , καθαρός ἐστιν . πάλιν ἐν Προφήταις εὑρίσκομεν τὸν θεὸν ἔν τισι τόποις ὀργιζόμενον πρὸς τὸν Ἰσραὴλ καὶ λέγοντα Καὶ ἔσται ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν φαλάκρωμα , ὡσανεὶ παντὶ ἄρχοντι τοῦ λαοῦ αἰσχύνη καὶ ὄνειδος , ὅταν ἀφέλωμαι ἀπ’ αὐτῶν τὴν βοήθειαν . σαφὲς δὲ καὶ αὐτὸς Κορὲ ἀντιλογίας γέγονεν . ἔνθα οὐχὶ περὶ τῶν υἱῶν Κορὲ τῶν ψαλμῶν . ὡς ἔφην , ἢ περὶ τῶν καθαρῶν τὴν καρδίαν λέγει ὁ ψαλμός , ἢ περὶ τῶν ἐκτὸς ὄντων τῆς σκέπης τοῦ θεοῦ ἢ περὶ τῶν ἀντιλεγόντων τῷ τοῦ θεοῦ εὐαγγελίῳ , περὶ ὧν ὁ ἀπόστολος λέγει Οὐαὶ αὐτοῖς , ὅτι τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κορὲ ἀπώλοντο , καὶ ἐν ἑτέρῳ Ἀντέλεγον τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις , καὶ ὁ παροιμιαστὴς ἔφη Ἀντιλογίας ἐγείρει πᾶς κακός . καὶ περὶ μὲν τοῦ ἐπιγράμματος τῶν υἱῶν Κορὲ οὕτως δῆλόν σοι παρεστήσαμεν . Μετὰ τοὺς υἱοὺς Κορὲ ἔφησαν καὶ τοῦ Ἀσὰφ εἶναι ψαλμούς τινας · ἀνίσχυρον δὲ καὶ τοῦτο τὸ ὄνομα αὐτῶν δείκνυται . αἱ γὰρ ἐπιγραφαὶ τῶν ψαλμῶν , ἔνθα ἐστὶ τὸ τοῦ Ἀσὰφ ὄνομα , οὐκ ἔχει ψαλμὸς τοῦ Ἀσάφ , ἵνα τις εἴποι ὅτι ὑπ’ αὐτοῦ γεγένηται ὁ ψαλμός , ἀλλὰ περιέχει ἑκάστη ἐπιγραφὴ αὐτοῦ ψαλμὸς τῷ Ἀσάφ . τοῦτο δὲ τὸ ὄνομα ἑρμηνευόμενον ἀπὸ τῆς Ἑβραΐδος εἰς τὴν Ἑλληνίδα , ὡς καὶ τὰ λοιπά , δηλοῖ τίνος χάριν οὕτως ἐπίκειται τῷ ψαλμῷ · ἑρμηνεύεται γὰρ Ἀσὰφ συλλέγων καὶ συνάγων ἢ συναγωγή . ἔνθα οὖν ἐπιγέγραπται τῷ ψαλμῷ , ἢ περὶ τοῦ θεοῦ λέγει ὁ ψαλμὸς τοῦ συλλέγοντος πάντας καὶ ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι , τοὺς μὲν εἰς σωτηρίαν , τοὺς δὲ εἰς κρίσιν , ἢ εἰς τοὺς ἐπιστρέφοντας καὶ συναγομένους ἅμα ἐξ ἐθνῶν καὶ Ἰουδαίων εἰς μόνην τὴν συναγωγήν . Μετὰ δὲ τὸν Ἀσὰφ ἔφησαν εἶναι ψαλμὸν καὶ Αἰθὰμ τοῦ Ἰσραηλίτου . ἆρα οὖν Αἰθὰμ μόνος ἦν Ἰσραηλίτης , ἢ καὶ Δαυεὶδ καὶ οἱ υἱοὶ Κορὲ καὶ Ἀσὰφ καὶ Σολομῶν καὶ Μωυσῆς , οὓς περιέχει τὸ ἑβραϊκόν , ὡς λέγουσιν , ὅτι περ τοὺς ψαλμοὺς εἰρήκασιν ; σαφὲς ὅτι καὶ αὐτοὶ Ἰσραηλίται ὑπάρχουσιν . ἔπειτα ἆρά γε εἷς μόνος Αἰθὰμ γεγένηται Ἰσραηλίτης ἐν πάσαις ταῖς φυλαῖς ; οὐκ οἶμαι . εἰ γὰρ καὶ λάβῃς τὴν γενεαλογίαν τῶν δώδεκα φυλῶν ἐν Παραλειπομέναις , πολλοὺς εὑρήσεις τῷ ὀνόματι τούτῳ κληθέντας , καὶ πάντες δῆλον ὅτι Ἰσραηλίται ὑπάρχοντες . τί οὖν ἐστιν ἡ τοιαύτη ἐπιγραφὴ τοῦ ψαλμοῦ ; ἐπὶ τὴν ἑρμηνείαν πάλιν τοῦ ὀνόματος ἔλθωμεν . οὕτως οὖν ἔχει ἡ ἐπιγραφή · Συνέσεως Αἰθὰμ τῷ Ἰσραηλίτῃ , τουτέστιν ἢ τῆς συνέσεως τῶν ἁγίων τῶν ὑψηλῶν τῇ διανοίᾳ τῶν σπέρμα θεοῦ ὄντων ὁ ψαλμός ἐστιν ἔνθα τὸ ἐπίγραμμα τοῦτο ἐπίκειται , ἢ τῷ ὑψίστῳ τῷ σπείραντι τοῖς ἁγίοις τὴν ἑαυτοῦ χάριν · Αἰθὰμ γὰρ ἑρμηνεύεται ὑψηλός , Ἰσραηλίτης δὲ ἑρμηνεύεται σπορὰ θεοῦ . ταῦτα οὖν ληπτέον ἢ εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ—καὶ διὰ τοῦτο γινώσκομεν τὸν ψαλμὸν εἰς αὐτὸν εἰρημένον , ἢ εἰς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ τοὺς ὑψηλοὺς τῇ διανοίᾳ καὶ ἐσπαρμένους τὴν θείαν χάριν αὐτοῦ . Μετὰ δὲ τοῦτον εἰρήκασι καὶ τοῦ Σολομῶντος εἶναι ψαλμοὺς δύο , οὕσπερ ἐν οὐδεμιᾷ τῶν βίβλων αὐτοῦ εὑρίσκομεν φερομένους , ὡς προεῖπον , οὔτε ἐν Βασιλείαις οὔτε ἐν Παραλειπομέναις , οὔτε ἅμα κειμένους , ἀλλ’ ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τῆς βίβλου τῶν ψαλμῶν καὶ ἐν ἑτέρῳ , καὶ σαφῶς ἀμφοτέρους λέγοντας περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ . Σολομῶν γὰρ ἑρμηνεύεται εἰρηνικώτατος , ὅπερ ἐστὶν Ἰησοῦς ὁ κύριος ἡμῶν ὁ κατὰ φύσιν εἰρήνη ὑπάρχων · ὅθεν καὶ ταύτην οἰκείᾳ χάριτι δεδώρηται ἡμῖν . ἔνθα οὖν τὸ τοῦ Σολομῶντος ὄνομα ἐπίκειται τῷ ψαλμῷ , ἀναντιρρήτως ἡμᾶς παιδεύει περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ λέγειν τὸν ψαλμόν . Εἰρήκασι δὲ καὶ τοῦ Μωυσέως εἶναι τὸν πθʹ , ὡς ἐνόμισαν προσεσχηκότες τῷ γράμματι τῆς ἐπιγραφῆς καὶ οὐ τῇ δυνάμει , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀκριβῶς αὐτῇ τῇ ἐπιγραφῇ . οὐ γὰρ ἔχει προσευχὴ τοῦ Μωυσέως ἀνθρώπου τοῦ θεοῦ , ἀλλὰ προσευχὴ τῷ Μωυσῇ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ · τουτέστιν αὕτη ἡ ἐπιγραφὴ ἑκάστῳ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ ἁρμόζουσά ἐστι τῷ προστρέχοντι τῷ τοῦ θεοῦ βαπτίσματι . Μωυσῆς γὰρ ἑρμηνεύεται ἀναίρεσις ὕδατος , ὅπερ ἐστὶν ἑκάστῳ τῶν βαπτιζομένων τὸ τοῦ θεοῦ βάπτισμα · ἀναφέρεται γὰρ ἐκ τῶν θείων ναμάτων τοῦ σωτηρίου ὕδατος . Ἔφησαν δὲ καί τινας ἐκ τῶν ψαλμῶν ἀνεπιγράφους εἶναι διὰ τὸ οὕτως ἐπιγεγράφθαι , καὶ ὡς ἐκ τούτου μηδὲ τούτους εἶναι τοῦ Δαυείδ . ἀλλὰ βεβαιότερος ἡμῖν ὀφείλει ὑπάρχειν Πέτρος ὁ ἀπόστολος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ πάντες λέγοντες ἐν ταῖς Πράξεσιν Σὺ ὁ θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς , ὁ τοῦ πατρὸς ἡμῶν διὰ πνεύματος ἁγίου στόματος Δαυεὶδ παιδός σου εἰπών · Ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά ; παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ . καὶ διὰ τοῦτο ἐδήλωσαν τὸν Δαυεὶδ εἰρηκέναι τοῦτον τὸν ψαλμὸν τὸν ἕνα τῶν ἀνεπιγράφων . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον δῆλον ὅτι καὶ τὸν πρὸ αὐτοῦ αὐτὸς εἴρηκεν , λέγω δὴ τὸν πρῶτον ψαλμόν · καὶ αὐτὸς γὰρ ἐκ τῶν ἀνεπιγράφων δοκεῖ εἶναι . εἰ γὰρ αὐτὸς πρῶτος ὁ Δαυεὶδ ψαλτῳδοὺς κατέστησεν ( καθὰ εὑρήσεις ἐν Παραλειπομέναις ὅτι γέγραπται Καὶ ἔταξεν Δαυεὶδ κατὰ πρόσωπον τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης κυρίου τῶν Λευϊτῶν λειτουργοῦντας καὶ ἀναφωνοῦντας ἐξομολογεῖσθαι καὶ αἰνεῖν Κυρίῳ τῷ θεῷ Ἰσραήλ · Ἀσὰφ ὁ ἡγούμενος καὶ ὁ δεύτερος αὐτοῦ Ζαχαρίας καὶ Ἰειὴλ καὶ Σεμιραμὼθ καὶ Ἰαὴλ καὶ Μαθθαθείας καὶ Ἐλιὰβ καὶ Βαναίας καὶ Ἐβδεδιδών , καὶ Ὀζίας ἐν ὀργάνοις καὶ ἐν νάβλαις καὶ ἐν κιννύραις , καὶ Ἀσὰφ ἐν κυμβάλοις ἀναφωνῶν , καὶ Βαναίας καὶ Ἰεζὴλ οἱ ἱερεῖς ἐν ταῖς σάλπιγξιν διὰ παντὸς ἐνώπιον τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης τοῦ θεοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ . τότε ἔταξεν Δαυεὶδ ἐν ἀρχῇ τοῦ αἰνεῖν τὸν Κύριον ἐν χειρὶ Ἀσὰφ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ ) , οὐκοῦν εἰ αὐτός ἐστιν ὁ τάξας ἕκαστον τῶν ψαλτῳδῶν , δῆλον ὅτι οὐκ ἔστιν ἕτερος ὁ ἀρξάμενος τὸν πρῶτον ψαλμὸν εἰ μὴ ὁ Δαυεὶδ ἄρχων πάντων τούτων . εἰ οὖν ἀρχὴ τῶν ἀνεπιγράφων καὶ τῆς βίβλου τῶν ψαλμῶν δείκνυται τοῦ Δαυεὶδ εἰρημένη , λέγω δὴ ὁ πρῶτος καὶ ὁ δεύτερος τῶν ψαλμῶν , οἵτινες πρῶτοι λέγονται παρ’ αὐτοῖς εἶναι τῶν ἀνεπιγράφων , ἐξ ἀνάγκης καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνεπιγράφων ὑπὸ τοῦ Δαυεὶδ εἴρηνται · ὥσπερ καὶ ὁ ϙδʹ ἀνεπίγραφος μὲν γέγραπται , τοῦ δὲ Δαυείδ ἐστιν . ἔνθα εἰς τὸν ἀπόστολον εὑρήσεις λέγοντα πρὸς Ἑβραίους Τινὰ ὁρίζων ἡμέραν καὶ ἐν Δαυεὶδ λέγων μετὰ τοσοῦτον χρόνον καθὼς προείρηται Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ . καὶ τηλαυγῶς ἐδήλωσε καὶ τοῦτον ἀνεπίγραφον τοῦ Δαυεὶδ εἶναι καὶ οὐχὶ ἑτέρου τινός . οὐκοῦν καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνεπιγράφων αὐτοῦ τυγχάνουσιν . Ὁμῶς καὶ περὶ τῶν ἀνωνύμων εὑρήσεις ὅτι περ αὐτοῦ τοῦ Δαυείδ εἰσιν . ἕνα γὰρ τῶν λεγομένων ἀνωνύμων , λέγω δὴ τὸν ρλαʹ , ἐν νῷ λαβὼν ὁ τοῦ θεοῦ πρωτομάρτυς Στέφανος οὕτως ἔφη πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ τὸν λαὸν τῶν Ἰουδαίων , λέγων περὶ τοῦ Δαυείδ , ὅτι εὗρε χάριν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ Ἰακώβ . αὐτὸς οὖν ὁ Δαυεὶδ δείκνυται λέγων ἐν τῷ ψαλμῷ Εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου , ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ Κυρίῳ , σκήνωμα τῷ θεῷ Ἰακώβ . εἰ οὖν δοκεῖ ἡ ἀρχὴ τοῦ ψαλμοῦ ἐκ προσώπου ἑτέρου λελέχθαι , ἀλλ’ ὅμως πιστὸς μάρτυς ὁ Στέφανος ὁ παιδεύων καὶ ἡμᾶς αὐτὸν τὸν ψαλμὸν εἶναι Δαυεὶδ οἰκείᾳ τῇ φωνῇ ὁμολογοῦντα καὶ παιδεύοντα εὑρεῖν σκήνωμα τῷ θεῷ Ἰακώβ . Περὶ δὲ τῶν ἐχόντων ἐπιγραφὴν τὸ ἀλληλούϊα , πῶς εἴρηνται ὑπὸ τοῦ Δαυεὶδ ἐρῶ . γέγραπται γὰρ ἐν Παραλειπομέναις ὅτι περὶ αὐτῶν ὁ Δαυεὶδ εἶπεν , ὅτε τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ ἀνέφερεν σὺν τοῖς ἱερεῦσιν καὶ τῷ λαῷ , τὸ ἀλληλούϊα . Περὶ δὲ τῶν ἀνεπιγράφων καὶ ἀνωνύμων τοῦτο δηλοῦσιν αἱ ἐπιγραφαί , ὅτι οὐκ εἰς ὄνομα ἑνὸς ἔθνους ἐστὶν ὁ ψαλμὸς ἔνθα ἐστὶν ἀνεπίγραφος , ἢ τὸ ἔργον ὃ διηγεῖται οὐκ ἔστιν παρ’ Ἑβραίοις διὰ τὴν ἰταμότητα αὐτῶν τῆς ἀπιστίας . τὸ δὲ περὶ τῶν ἀνωνύμων τὸ ὄνομα μὴ ἐχόντων εἰς τὴν ἐπιγραφήν , τοῦτο δῆλον εἰς τὸν κύριον εἰρῆσθαι τὸν ψαλμὸν καὶ καθολικῶς κατὰ πάντων ὁμοῦ ᾄδεσθαι τὸν ψαλμόν . οὗτος οὖν ὁ τρόπος τῶν μὲν ἐπιγράφεσθαι ἀνεπιγράφων ἢ ἀνεγγράφων παρ’ Ἑβραίοις ἢ περὶ τῶν λεγομένων ἀνωνύμων . καὶ περὶ τῶν ἐχόντων ἀλληλούϊα τοῦτο ὑμῖν ὑποδείκνυται διὰ τοῦ ἀλληλούϊα , ὅτι εἰς ὕμνον καὶ εὐχαριστίαν εἴρηται ἐκεῖνος ὁ ψαλμὸς ὑπό τινων δωρημάτων παρασχεθέντα ἡμῖν ὑπὸ τοῦ θεοῦ . ἑρμηνεύεται δὲ αὐτὸ τὸ ἀλληλούϊα αἶνος καὶ ὕμνος τῷ θεῷ . Ἰδοὺ τὴν πᾶσαν διήγησιν ἐποιησάμεθα περὶ τῶν διαιρέσεων τὴν εὔδηλον αὐτῶν ἐν τῷ προλόγῳ φήσαντες . ἐνόμισαν γὰρ οἱ παῖδες τῶν Ἑβραίων μὴ εἶναι τοὺς πάντας τοῦ Δαυείδ , ἀποδέδεικται δὲ διαφόρως αὐτοῦ εἶναι τοὺς πάντας τοῦ Δαυείδ · ὅθεν καὶ αὐτὸς τοὺς περὶ τοῦ Ἀσὰφ κατέστησεν εἰς τὸ ψάλλειν πάντας , διαμερίσας αὐτοὺς καὶ τὰ παρ’ αὐτοῖς ἐκφωνηθέντα ἐν τῇ βίβλῳ τῶν ψαλμῶν . προφῆται οὖν εἴρηνται οἱ περὶ τὸν Ἀσὰφ κατὰ τὸ εἰρημένον περὶ αὐτῶν ἐν Παρα λειπομέναις Καὶ Ἀσὰφ καὶ Αἱμὰν καὶ Αἱμὰν καὶ Ἰδιθοὺμ τῶν προφητῶν τοῦ βασιλέως · ὅμως οὐκ ἀπὸ τούτων χρὴ νομίζεσθαι αὐτοὺς τῶν ψαλμῶν εὑρετὰς εἶναι , ἀλλὰ ψαλτῳδοὺς καὶ διδασκάλους κατασταθέντας ὑπὸ κυρίου διὰ Δαυεὶδ τοῦ βασιλέως . οὕτως γὰρ εὑρήσεις τοὺς ψαλτῳδοὺς καὶ νῦν τύπον ἔχοντας τὸν περὶ τοῦ Ἀσὰφ καὶ τοῖς υἱοῖς Κορὲ καὶ τοὺς Λευΐτας , ὅτι περ τὰ περὶ τοῦ Δαυεὶδ ἐκφωνηθέντα ἐν ἐκκλησίᾳ κυρίου ταῦτα ψάλλουσιν εἰς ὑπακοὴν τοῦ λαοῦ . δύνανται δὲ οἱ περὶ τὸν Ἀσὰφ προφῆται δείκνυσθαι καὶ ἀρχηγοὶ καὶ διδάσκαλοι κατασταθέντες ὑπὸ τοῦ Δαυεὶδ εἰς τοὺς λαοὺς εἰς τὸ αἰνεῖν τὸν κύριον καὶ ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἡμῖν εἴρηται · περὶ δὲ τῶν λοιπῶν τῶν εὑρισκομένων , εἰ τύχοι , διαψάλματος ἢ ὀβελοῦ ἢ λημνίσκου ἤ τινος ἑτέρου , μνήμην ἑκάστου ψαλμοῦ τῇ τοῦ κυρίου χάριτι ὁδηγούμενος καὶ συμβιβαζόμενος τῇ ἐκείνου δυνάμει λέξω , καὶ πάλιν καὶ περὶ αὐτῶν δὲ τῶν προλεχθέντων ἐν τοῖς ἑξῆς πλατύτερον τὸν λόγον διηγήσομαι τῇ τοῦ κυρίου χάριτι .
Lemmas: Μαλαχίας ὁ ὁ θεός προφήτης ὁ δικαίως προσαγορεύω ἄγγελος δείκνυμι εὐαγγελικός σάλπιγξ χράω λέγω πρός αὐτός · ἀνατέλλω σύ ὁ φοβέω ὁ ὄνομα αὐτός ἥλιος δικαιοσύνη , καί ἴασις ἐν ὁ πτέρυξ αὐτός , προαγγέλλω ἐγώ καί προμηνύω ὁ ὁ θεός μονογενής υἱός ὁράω ἐπί ὁ γῆ οὐ ἐν ἕτερος τις οὐσία ἀλλά ἐν ὁ αὐτός , καί διά ὁ ἑαυτοῦ καταλάμπω χάρις ὁ σύμπας , καθάπερ εἴωθα οὗτος ὁ αἰσθητός ἥλιος ἐν ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ὁράω καί διά ὁ ἑαυτοῦ οὐσία καταυγάζω ὁ σύμπας . οὗτος δή καί ὁ θέω ἀπαύγασμα Ἰησοῦς κύριος ἐγώ ὁράω ἐπί ὁ γῆ φάος ἀΐδιος πληρόω ὁ οἰκέω ἅπας . εὔλογος οὖν ὁ μνημονεύω προφήτης ἥλιος αὐτός δικαιοσύνη προαναφωνέω . ἀνατέλλω οὖν , ἵνα τηλαυγής ὁράω ὁ ὁ διάνοια ὀφθαλμός ὁ κρύπτω καί ἄδηλος εἰμί ὁ θεῖον γραφεύς λόγιος ὁ αὐτός ἀκτίς φωταγωγέω , ἵνα καί ἐγώ σύν ὁ μακάριος Δαυίδ μελῳδέω εἶπον πρός αὐτός · ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύφιος ὁ σοφία σύ δηλόω ἐγώ , σοφία δέ οὖον ὁ νῦν αἰών ἀλλά ὁ ἀποκρύπτω πρό ὁ αἰών ἐν ὁ πατήρ , φανερόω δέ ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα οὖον μόνος γνῶσις ἀλλά καί ἐν εἶδος πρόσωπον κατά τρόπος , ἵνα ὁ πιστεύω εἰς αὐτός ἰσχυρός ἔχω πληροφορία διά ὁ ἀληθής μαρτυρία ὁ αὐτός θεάομαι πρό τε ὁ πάθος αὐτός καί μετά ὁ ἀνάστασις . ἐκεῖνος οὖν ἑαυτοῦ ἐπιφαίνω ὁ κόσμος , ὡς ἀληθής ἥλιος δικαιοσύνη αὐτός καί νῦν ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ ἐπιφαίνω χάρις , ὁδηγέω διά αὐτός εἰς ὁ ἀνεξιχνίαστος πλοῦτος ὁ θησαυρός ὁ γνῶσις ὁ λόγιος αὐτός . εὔελπις γάρ εἰμί . ἀδελφός , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ἐγώ ἀποκαλύπτω αὐτός ἐγώ καί ὁ ἀέναος αὐτός πηγή ὁ πρᾶγμα γνώρισις , ἵνα ὁ ληνός ἐγώ ἐκβλύζω ὁ αὐτός χάρις εἰς ὁ μεταδίδωμι ὁ χρεία ἔχω καί βούλομαι , ὅπως εἰς ἐγώ πληρόω ὁ ποτίζω εἷς ὁ μικρός . οὗτος ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ ποτήριον ψυχρόω , οὐ ἀπόλλυμι ὁ μισθός . διό θαρσέω εὐδοκέω μεταδίδωμι σύ ἐκ ὁ αὐτός χάρις ὁ ἐκ διάφορος λίθος πολυτελής πλέκω τε καί συντίθημι στέφανος , λέγω δή ὁ Δαυείδ , ὅς ὁ πᾶς κτίσις λογικός τε καί νοερός ἐπικομίζω δείκνυμι διά ὁ ἄπαυστος ἀναπέμπω θεός υμνολόγηση , ὅς ὁ ὁ ὅλος δεσπότης παράγω ἐπί γῆ διά ὁ ὑπό αὐτός μαρτυρέω θεράπων αὐτός , περί ὅς φημί εὗρος Δαυίδ ὁ ὁ Ἰεσσαί , ἀνήρ κατά ὁ Καρδία ἐγώ . ἐπί ἀλήθεια γάρ ὥσπερ οἰκεῖος Καρδία χράω ὁ Δαυείδ , ξηρεύγω διά αὐτός ὁ θεῖος αὐτός δοξολογία , ὁ λογικός λατρεία ἐγώ . Πρῶτος οὖν ὁ διήγησις ἄρχω ὁ πρό ἐγώ συγγραφεύς , καί ὁ ἐκεῖνος πρόλογος ἐφάπτω ἐπίκαιρος μετά οὗτος διοδεύω σύν ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ · οὔτε γάρ Δίκαιος ἡγέομαι ὁ ἐκεῖνος προοίμιον παρατρέχω . τις γάρ δοκέω ὡς ἀκρίβεια πολύς χράω αὐτός ὁ ἑβραικός εἰς μέσος ἄγω καί εἰς οὗτος διαβεβαιόω πολύς καί διάφορος προφήτης εἰμί ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός καί οὖον μόνος ὁ Δαυείδ , ὡς ἐκ ὁ ἐπιγραφή ὁ ἐπίκειμαι ὁ ψαλμός ἀνακρίνω δύναμαι λέγω ὁ μέν εἰμί ὁ Δαυείδ . ὁ δέ ὁ υἱός κορός , ἄλλος δέ ὁ Ἀσάφ , ὁ δέ Αἰθάμ ὁ Ἰσραηλίτης , ἕτερος δέ Σολομών , εἷς δέ τις ἐκ αὐτός Μωυσῆς , ἄλλος δέ ἀνεπίγραφος , ἕτερος δέ ἀνώνυμος , τις δέ ἀλληλούϊα . προστίθημι δέ καί οὗτος ἐκ ὁ παραλείπω ἀναιρέω , ὅτι ὁ Φυλή ὁ Λευΐ τέσσαρες ἀνήρ ἀναλέγω ὁ Δαυείδ , ὁ Ἀσάφ υἱός κορός καί Αἰμάν καί Αἰθάμ καί Ἰδιθούμ , ἵστημι ἐνώπιος ὁ ἁγίασμα ἐν διάφορος ὄργανον , ὅς μέσος ἵστημι αὐτός ὁ Δαυίδ ὡς ἄρχω ἄρχω ᾠδή , κράτος ἐπί χείρ ὁ ψαλτήριον . οὗτος , ὡς προεῖπον , διηγέομαι τις ὁ συγγραφεύς , ὡς καί ἐν τις ὁ ψαλτήριον εὑρίσκω ἔγκειμαι οὗτος ὑπό ἐκεῖνος ἐκδίδωμι . ὡς ἐκ ὁ ἑβραικός δῆθεν ἀναλέγω παρατίθημι οὗτος , ἐγώ δέ φαίνω οὐ ὀρθῶς εἰσποιέω ὁ τοσοῦτος διήγησις . εἰμί γάρ , ὡς αὐτός εἴρω , μέσος ὁ Δαυίδ ἵστημι αὐτός κράτος ἐπί χείρ ὁ ψαλτήριον , πῶς οὐ ὁ Δαυείδ εἰμί ὁ βίβλος ὁ ψαλμός ; εἰμί δέ φημί ὡς ἀναγράφω αὐτός εἰς ὁ ψαλτήριον ὁ ὑπό ἐκεῖνος λέγω , οὐ ἔτι αὐτός ἄρχω ἐκεῖνος εὑρίσκω , ἀλλά ἐκεῖνος οὗτος ἄρχω , ὅστις μεταδίδωμι αὐτός ὁ διά αὐτός ἐκφωνέω . ὅμοιος δέ καί ὁ διαίρεσις αὐτός ὁ περί ὁ ψαλμός εἴρω οὐ εὔλογος εἰμί ἐγώ δοκέω . φημί γάρ , ὡς προεῖπον , ὁ μέν εἰμί ὁ Δαυείδ , ὁ δέ ὁ υἱός κορός , ὁ δέ Ἀσάφ , ἄλλος δέ Αἰθάμ ὁ Ἰσραηλίτης , τις δέ ὁ Σολομών , ἄλλος δέ Αἰμάν , εἷς δέ ὁ Μωυσῆς . χρή οὖν , ὡς οἴομαι , πρό πᾶς ὁ ὁ Μωυσῆς τάσσω ἐν ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός ἢ ἔγκειμαι οὗτος εἰς ὁ ἐκεῖνος Βίβλος , καθάπερ ὁ ἀοιδή αὐτός ὁ μέν πρόκειμαι ἐν Ἔξοδος , ὁ δέ ἐν Ἀριθμοί , ὁ δέ ἄλλος ἐν Δευτερονόμιον , καί οὐ ἐν ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός . οὐδέ πρό πᾶς , ἀλλά μετά ὁ Σολομών καί πρό Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός εἴρω εἰμί ὁ Μωυσῆς εἰμί ὁ ψαλμός κατά ὁ ἐκεῖνος διάνοια ὁ οὕτως ἐκτίθημι . ἔτι δέ καί οὗτος εἴρω καί περί ὁ ὁ Σολομών ψαλμός , ὅτι εἰμί ὅλως εἰμί ὁ Σολομών , μέλλω ἔγκειμαι ἐν Βασίλεια ἢ παραλείπω , ἢ αὐτός οὗτος μέλλω ἐγώ δηλόω ἐν αὐτός ὁ Βίβλος , καθάπερ εἴρω περί αὐτός ὅτι εἰμί αὐτός ἀοιδή πεντακισχίλιοι , ψαλμός δέ αὐτός οὐδαμοῦ μνημονεύω ὁ θεῖος γραφεύς . ἀλλά εἴρω ἐγώ τις ὁ ἐπιγραφή ὁ ψαλμός οὗτος λέγω σαφής . ἀλλά οὖον πάντως ὁ πρόσωπον ἐγώ παρίστημι ὁ ὄνομα ὁ ὁ ψαλμός ἐπιγραφή , ἀλλά ὁ ἑρμηνεία καί ὁ δύναμις ὁ εἴρω . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . ἔχω ὁ ἐπιγραφή ψαλμός ὁ Δαυείδ , καί πάλιν ὁ Δαυείδ . καί ποτός μέν ἐξουθενέω ἑρμηνεύω ὁ Δαυείδ , ποτέ δέ ἱκανός χείρ · πάλιν δέ ἑρμηνεύω μόνος , εἰμί δέ ὅτε ἑρμηνεύω οὗτος ποθέω καί ποθέω καί οὗτος ἀγαπητός . οὗτος πᾶς ἑρμηνεία ἔπω ὁ ὁ Δαυίδ ὄνομα . οὗτος οὖν πᾶς εἰμί ἀλληγορέω . ὅτε γάρ ἔχω ὁ ἐπιγραφή ψαλμός ὁ Δαυείδ , καί ὁ ψαλμός λέγω εἰς λαός ἐπιστρέφω ἀπό ὁδός πονηρός . τότε ὁ ὁ Δαυίδ γιγνώσκω ἐξουθενέω . γράφω γάρ · ὡς ὀφθαλμός παιδίσκη εἰς χείρ ὁ κύριος αὐτός , οὕτως ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ , ἠώς ὅς οἰκτειρέω ἐγώ . ὅτι ἐπί πολύς πίμπλημι ἐξουδένωσις · ἐπί πλείων πίμπλημι ὁ ψυχή ἐγώ . ἐξουδενόω πᾶς ὁ ἀποστατέω ἀπό ὁ δικαίωμα σύ , ὅτι ἄδικος ὁ ἐνθύω μήμη αὐτός , καί ἐν ἕτερος λέγω ὁ ἐξουδενέω ἐγώ ἐξουδενόω . ὡς οὖν προεῖπον , ἐάν εἰμί ὁ ὁ Δαυίδ ὄνομα ἐπίκειμαι ὁ ψαλμός , καί ὁ ψαλμός ἀείδω εἰς ἁμαρτάνω τις καί ἐπιστρέφω , σημαίνω οὗτος ὁ ἐπιγραφή , ὅτι ὁ ψαλμός οὗτος εἴρω εἰς ὁ ἐξουθενέω ὁ πρότερος διά ὁ ἁμαρτία αὐτός , μετά δέ οὗτος ἐπιστρέφω . εἰμί δέ λέγω ὁ ψαλμός εἰς τις δικαιοπραγέω , δύναμαι καί οὕτως ἑρμηνεύω ὁ ὁ Δαυίδ ὄνομα , ὡς προεῖπον . ἐξουθενέω γάρ εἰμί ὑπό ὁ κόσμος ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος , καθά φημί ὁ προφήτης νέος εἰμί ἐγώ καί ἐξουδενόω · ὁ μαρτύριον σύ οὐ ἐπιλανθάνομαι . ὅμοιος δέ εἰμί περί Δίκαιος ὁ ψαλμός ἀείδω , δύναμαι ἑρμηνεύω ὁ ὁ Δαυίδ ὄνομα οὗτος ποθέω , τουτέστιν ὁ λαός ἐγώ ὁ ἐκλεκτός , κατά ὁ εἴρω ἐν εὐαγγέλιον ἀγαπάω ὁ ἴδιος εἰς τέλος ἀγαπάω αὐτός . καί ἑτέρως δέ ἑρμηνεύω ὁ ὁ Δαυίδ ὄνομα εἰς ὁ Δίκαιος δύναμαι , φημί δέ ὁ ποθημένος , τουτέστιν ὁ λαός ὁ θεός ὁ ποθημένος . ἢ καί ἄλλως ὁ ἑρμηνεία ὁ Δαυίδ ἐάν εἶπον ( λέγω γάρ ἑρμηνεύω καί ποθέω ) , καί οὗτος ληπτέος εἰς ὁ λαός ὁ ἅγιος · ποθέω γάρ εἰμί ὑπό κύριος . ὅτε δέ λέγω ὁ ἐπιγραφή ψαλμός ὁ Δαυείδ , καί ἔχω ὁ ψαλμός περί ὁ υἱός ὁ θεός , οἶδα ὅτι περ ἑρμηνεύω ὁ ὁ Δαυίδ ὄνομα ἱκανός χείρ · γράφω γάρ περί αὐτός Κύριος κραταιός καί δυνατός . ὅπου δέ ὁ κορός εἰμί ὁ ἐπιγραφή , καί οὗτος ὁ ἐπιγραφή διάφορος δηλόω . εἰμί μέν γάρ ἐκ ὁ υἱός κορός ψαλτῳδός , ὡς εὑρίσκω ἐν παραλείπω . γράφω γάρ · καί ἀνίστημι ὁ Λευΐτης ἀπό ὁ υἱός Καάθ καί ἐκ ὁ υἱός κορός ὁ αἰνέω κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ ἐν φωνή μέγας εἰς ὕψος . εἰμί οὖν ὁ ψαλτῳδός αἰνέω ὁ κύριος ἐν λόγος Δαυείδ , κατά ὁ εἴρω ἐν παραλείπω ὅτι ὁ Λευΐτης ἐν ὄργανον ᾠδή κύριος , ὅς ποιέω Δαυίδ ὁ βασιλεύς ὁ ἐξομολογέομαι ἐναντίος κύριος , ὅτι εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός , ἐν ὕμνος Δαυίδ διά χείρ αὐτός . εἰμί οὖν ὁ Κορηνοὶ ὁ ψαλτῳδός σύν ὁ Λευίτης . ἔνθα οὖν ἔχω ὁ ἐπιγραφή ὁ υἱός κορός , δηλόω ὁ ψαλμός ἢ περί ὁ καθαρός ὁ Καρδία εἴρω ὁ ψαλμός , ἢ περί ὁ ἀβοήθητος ἢ περί ὁ ἀντιλογικός . ὁ μέν γάρ ὄνομα ὁ κορός ἑρμηνεύω φαλακρός , ὁ δέ φαλακρός κατά ὁ νόμος καθαρός εἰμί , καθά γράφω ἐν ὁ Λευϊτικός ὡς εἄν δέ τις μαδάω ὁ κεφαλή αὐτός , φαλακρός εἰμί , καθαρός εἰμί . πάλιν ἐν Προφήτης εὑρίσκω ὁ θεός ἐν τις τόπος ὀργίζω πρός ὁ Ἰσραήλ καί λέγω καί εἰμί ἐπί πᾶς κεφαλή φαλάκρωμα , ὡσανεί πᾶς ἄρχω ὁ λαός αἰσχύνη καί ὄνειδος , ὅταν ἀφαιρέω ἀπό αὐτός ὁ βοήθεια . σαφής δέ καί αὐτός κορός ἀντιλογία γίγνομαι . ἔνθα οὐ περί ὁ υἱός κορός ὁ ψαλμός . ὡς φημί , ἢ περί ὁ καθαρός ὁ Καρδία λέγω ὁ ψαλμός , ἢ περί ὁ ἐκτός εἰμί ὁ σκέπη ὁ θεός ἢ περί ὁ ἀντιλέγω ὁ ὁ θεός εὐαγγέλιον , περί ὅς ὁ ἀπόστολος λέγω οὐαί αὐτός , ὅτι ὁ ἀντιλογία ὁ κορός ἀπόλλυμι , καί ἐν ἕτερος ἀντιλέγω ὁ ὑπό ὁ Παῦλος λέγω , καί ὁ παροιμιαστής φημί ἀντιλογία ἐγείρω πᾶς κακός . καί περί μέν ὁ ἐπίγραμμα ὁ υἱός κορός οὕτως δῆλος σύ παρίστημι . μετά ὁ υἱός κορός φημί καί ὁ Ἀσάφ εἰμί ψαλμός τις · ἀνίσχυρος δέ καί οὗτος ὁ ὄνομα αὐτός δείκνυμι . ὁ γάρ ἐπιγραφή ὁ ψαλμός , ἔνθα εἰμί ὁ ὁ Ἀσάφ ὄνομα , οὐ ἔχω ψαλμός ὁ Ἀσάφ , ἵνα τις εἶπον ὅτι ὑπό αὐτός γίγνομαι ὁ ψαλμός , ἀλλά περιέχω ἕκαστος ἐπιγραφή αὐτός ψαλμός ὁ Ἀσάφ . οὗτος δέ ὁ ὄνομα ἑρμηνεύω ἀπό ὁ Ἑβραΐς εἰς ὁ Ἑλληνίς , ὡς καί ὁ λοιπός , δηλόω τίς χάρις οὕτως ἐπίκειμαι ὁ ψαλμός · ἑρμηνεύω γάρ Ἀσάφ συλλέγω καί συνάγω ἢ συναγωγή . ἔνθα οὖν ἐπιγράφω ὁ ψαλμός , ἢ περί ὁ θεός λέγω ὁ ψαλμός ὁ συλλέγω πᾶς καί ἐν ὁ νῦν αἰών καί ἐν ὁ μέλλω , ὁ μέν εἰς σωτηρία , ὁ δέ εἰς κρίσις , ἢ εἰς ὁ ἐπιστρέφω καί συνάγω ἅμα ἐκ ἔθνος καί Ἰουδαῖος εἰς μόνος ὁ συναγωγή . μετά δέ ὁ Ἀσάφ φημί εἰμί ψαλμός καί Αἰθάμ ὁ Ἰσραηλίτης . ἆρα οὖν Αἰθάμ μόνος εἰμί Ἰσραηλίτης , ἢ καί Δαυίδ καί ὁ υἱός κορός καί Ἀσάφ καί Σολομών καί Μωυσῆς , ὅς περιέχω ὁ ἑβραϊκός , ὡς λέγω , ὅτι περ ὁ ψαλμός εἴρω ; σαφής ὅτι καί αὐτός Ἰσραηλίτης ὑπάρχω . ἔπειτα ἆρα γε εἷς μόνος Αἰθάμ γίγνομαι Ἰσραηλίτης ἐν πᾶς ὁ Φυλή ; οὐ οἴομαι . εἰμί γάρ καί λαμβάνω ὁ γενεαλογία ὁ δώδεκα Φυλή ἐν παραλείπω , πολύς εὑρίσκω ὁ ὄνομα οὗτος καλέω , καί πᾶς δῆλος ὅτι Ἰσραηλίτης ὑπάρχω . τίς οὖν εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐπιγραφή ὁ ψαλμός ; ἐπί ὁ ἑρμηνεία πάλιν ὁ ὄνομα ἔρχομαι . οὕτως οὖν ἔχω ὁ ἐπιγραφή · Σύνεσις Αἰθάμ ὁ Ἰσραηλίτης , τουτέστιν ἢ ὁ σύνεσις ὁ ἅγιος ὁ ὑψηλός ὁ διάνοια ὁ σπέρμα θεός εἰμί ὁ ψαλμός εἰμί ἔνθα ὁ ἐπίγραμμα οὗτος ἐπίκειμαι , ἢ ὁ ὕψιστος ὁ σπείρω ὁ ἅγιος ὁ ἑαυτοῦ χάρις · Αἰθάμ γάρ ἑρμηνεύω ὑψηλός , Ἰσραηλίτης δέ ἑρμηνεύω σπορά θεός . οὗτος οὖν ληπτέος ἢ εἰς ὁ υἱός ὁ θεός διά οὗτος γιγνώσκω ὁ ψαλμός εἰς αὐτός εἴρω , ἢ εἰς ὁ ἅγιος αὐτός ὁ ὑψηλός ὁ διάνοια καί σπείρω ὁ θεῖος χάρις αὐτός . μετά δέ οὗτος εἴρω καί ὁ Σολομών εἰμί ψαλμός δύο , ὅσπερ ἐν οὐδείς ὁ Βίβλος αὐτός εὑρίσκω φέρω , ὡς προεῖπον , οὔτε ἐν Βασίλεια οὔτε ἐν παραλείπω , οὔτε ἅμα κεῖμαι , ἀλλά ἐν ἕτερος τόπος ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός καί ἐν ἕτερος , καί σαφῶς ἀμφότερος λέγω περί ὁ υἱός ὁ θεός . Σολομών γάρ ἑρμηνεύω εἰρηνικός , ὅσπερ εἰμί Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ ὁ κατά φύσις εἰρήνη ὑπάρχω · ὅθεν καί οὗτος οἰκεῖος χάρις δωρέω ἐγώ . ἔνθα οὖν ὁ ὁ Σολομών ὄνομα ἐπίκειμαι ὁ ψαλμός , ἀναντίρρητος ἐγώ παιδεύω περί ὁ υἱός ὁ θεός λέγω ὁ ψαλμός . εἴρω δέ καί ὁ Μωυσῆς εἰμί ὁ πέτομαι , ὡς νομίζω προσέχω ὁ γράμμα ὁ ἐπιγραφή καί οὖον ὁ δύναμις , μᾶλλον δέ οὐδέ ἀκριβῶς αὐτός ὁ ἐπιγραφή . οὖον γάρ ἔχω προσευχή ὁ Μωυσῆς ἄνθρωπος ὁ θεός , ἀλλά προσευχή ὁ Μωυσῆς ἄνθρωπος ὁ θεός · τουτέστιν οὗτος ὁ ἐπιγραφή ἕκαστος ἄνθρωπος ὁ θεός ἁρμόζω εἰμί ὁ προστρέχω ὁ ὁ θεός βάπτισμα . Μωυσῆς γάρ ἑρμηνεύω ἀναίρεσις ὕδωρ , ὅσπερ εἰμί ἕκαστος ὁ βαπτίζω ὁ ὁ θεός βάπτισμα · ἀναφέρω γάρ ἐκ ὁ θεῖον νᾶμα ὁ σωτήριος ὕδωρ . φημί δέ καί τις ἐκ ὁ ψαλμός ἀνεπίγραφος εἰμί διά ὁ οὕτως ἐπιγράφω , καί ὡς ἐκ οὗτος μηδέ οὗτος εἰμί ὁ Δαυείδ . ἀλλά βέβαιος ἐγώ ὀφείλω ὑπάρχω Πέτρος ὁ ἀπόστολος καί ὁ σύν αὐτός πᾶς λέγω ἐν ὁ Πρᾶξις σύ ὁ θεός ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , ὁ ὁ πατήρ ἐγώ διά πνεῦμα ἅγιος στόμα Δαυίδ παῖς σύ εἶπον · ἵνα τίς φρυάσσω ἔθνος καί λαός μελετάω κενός ; παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ καί ὁ ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ χριστός αὐτός . καί διά οὗτος δηλόω ὁ Δαυίδ εἴρω οὗτος ὁ ψαλμός ὁ εἷς ὁ ανεπίγραφος . ὁ αὐτός δή τρόπος δῆλος ὅτι καί ὁ πρό αὐτός αὐτός εἴρω , λέγω δή ὁ πρῶτος ψαλμός · καί αὐτός γάρ ἐκ ὁ ανεπίγραφος δοκέω εἰμί . εἰμί γάρ αὐτός πρῶτος ὁ Δαυίδ ψαλτῳδός καθίστημι ( καθά εὑρίσκω ἐν παραλείπω ὅτι γράφω καί τάσσω Δαυίδ κατά πρόσωπον ὁ κιβωτός ὁ διαθήκη κύριος ὁ Λευΐτης λειτουργέω καί ἀναφωνέω ἐξομολογέομαι καί αἰνέω κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ · Ἀσάφ ὁ ἡγέομαι καί ὁ δύο αὐτός Ζαχαρίας καί Ἰειήλ καί Σεμιραμώθ καί Ἰαήλ καί Μαθθαθείας καί Ἐλιάβ καί Βαναίας καί εβδεδιδηω , καί Ὀζίας ἐν ὄργανον καί ἐν νάβλα καί ἐν κινύρα , καί Ἀσάφ ἐν κύμβαλον ἀναφωνέω , καί Βαναίας καί Ἰεζὴλ ὁ ἱερεύς ἐν ὁ σάλπιγξ διά πᾶς ἐνώπιος ὁ κιβωτός ὁ διαθήκη ὁ θεός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . τότε τάσσω Δαυίδ ἐν ἀρχή ὁ αἰνέω ὁ κύριος ἐν χείρ Ἀσάφ καί ὁ ἀδελφός αὐτός ) , οὐκοῦν εἰμί αὐτός εἰμί ὁ τάσσω ἕκαστος ὁ ψαλτῳδέω , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἕτερος ὁ ἄρχω ὁ πρῶτος ψαλμός εἰμί μή ὁ Δαυίδ ἄρχω πᾶς οὗτος . εἰμί οὖν ἀρχή ὁ ανεπίγραφος καί ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός δείκνυμι ὁ Δαυίδ εἴρω , λέγω δή ὁ πρῶτος καί ὁ δύο ὁ ψαλμός , ὅστις πρῶτος λέγω παρά αὐτός εἰμί ὁ ανεπίγραφος , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ λοιπός ὁ ανεπίγραφος ὑπό ὁ Δαυίδ εἴρω · ὥσπερ καί ὁ ϙδʹ ἀνεπίγραφος μέν γράφω , ὁ δέ Δαυείδ εἰμί . ἔνθα εἰς ὁ ἀπόστολος εὑρίσκω λέγω πρός Ἑβραῖος τις ὁρίζων ἡμέρα καί ἐν Δαυίδ λέγω μετά τοσοῦτος χρόνος καθώς προερέω σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός . καί τηλαυγής δηλόω καί οὗτος ἀνεπίγραφος ὁ Δαυίδ εἰμί καί οὐ ἕτερος τις . οὐκοῦν καί ὁ λοιπός ὁ ανεπίγραφος αὐτός τυγχάνω . ὁμῶς καί περί ὁ ἀνώνυμος εὑρίσκω ὅτι περ αὐτός ὁ Δαυείδ εἰμί . εἷς γάρ ὁ λέγω ἀνώνυμος , λέγω δή ὁ ρλαʹ , ἐν νάω λαμβάνω ὁ ὁ θεός πρωτομάρτυς Στέφανος οὕτως φημί πρός ὁ ἄρχω καί ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος , λέγω περί ὁ Δαυείδ , ὅτι εὑρίσκω χάρις ἐνώπιος ὁ θεός Ἰακώβ . αὐτός οὖν ὁ Δαυίδ δείκνυμι λέγω ἐν ὁ ψαλμός εἰμί δίδωμι ὕπνος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί ὁ βλέφαρον ἐγώ νυσταγμός καί ἀνάπαυσις ὁ κρόταφος ἐγώ , ἠώς ὅς εὑρίσκω τόπος ὁ κύριος , σκήνωμα ὁ θεός Ἰακώβ . εἰμί οὖν δοκέω ὁ ἀρχή ὁ ψαλμός ἐκ πρόσωπον ἕτερος λέγω , ἀλλά ὅμως πιστός μάρτυς ὁ Στέφανος ὁ παιδεύω καί ἐγώ αὐτός ὁ ψαλμός εἰμί Δαυίδ οἰκεῖος ὁ φωνή ὁμολογέω καί παιδεύω εὑρίσκω σκήνωμα ὁ θεός Ἰακώβ . περι δέ ὁ ἔχω ἐπιγραφή ὁ ἀλληλούϊα , πῶς εἴρω ὑπό ὁ Δαυίδ εἴρω . γράφω γάρ ἐν παραλείπω ὅτι περί αὐτός ὁ Δαυίδ εἶπον , ὅτε ὁ κιβωτός ὁ θεός ἀναφέρω σύν ὁ ἱερεύς καί ὁ λαός , ὁ ἀλληλούϊα . περι δέ ὁ ανεπίγραφος καί ἀνώνυμος οὗτος δηλόω ὁ ἐπιγραφή , ὅτι οὐ εἰς ὄνομα εἷς ἔθνος εἰμί ὁ ψαλμός ἔνθα εἰμί ἀνεπίγραφος , ἢ ὁ ἔργον ὅς διηγέομαι οὐ εἰμί παρά Ἑβραῖος διά ὁ ἰταμότης αὐτός ὁ ἀπιστία . ὁ δέ περί ὁ ἀνώνυμος ὁ ὄνομα μή ἔχω εἰς ὁ ἐπιγραφή , οὗτος δῆλος εἰς ὁ κύριος εἴρω ὁ ψαλμός καί καθολικός κατά πᾶς ὁμοῦ ἀείδω ὁ ψαλμός . οὗτος οὖν ὁ τρόπος ὁ μέν ἐπιγράφω ανεπίγραφος ἢ ἀναγράφω παρά Ἑβραῖος ἢ περί ὁ λέγω ἀνώνυμος . καί περί ὁ ἔχω ἀλληλούϊα οὗτος σύ ὑποδείκνυμι διά ὁ ἀλληλούϊα , ὅτι εἰς ὕμνος καί εὐχαριστία εἴρω ἐκεῖνος ὁ ψαλμός ὑπό τίνω δώρημα παρέχω ἐγώ ὑπό ὁ θεός . ἑρμηνεύω δέ αὐτός ὁ ἀλληλούϊα αἶνος καί ὕμνος ὁ θεός . ἰδέ ὁ πᾶς διήγησις ποιέω περί ὁ διαίρεσις ὁ εὔδηλος αὐτός ἐν ὁ πρόλογος φημί . νομίζω γάρ ὁ παῖς ὁ Ἑβραῖος μή εἰμί ὁ πᾶς ὁ Δαυείδ , ἀποδείκνυμι δέ διάφορος αὐτός εἰμί ὁ πᾶς ὁ Δαυείδ · ὅθεν καί αὐτός ὁ περί ὁ Ἀσάφ καθίστημι εἰς ὁ ψάλλω πᾶς , διαμερίζω αὐτός καί ὁ παρά αὐτός ἐκφωνέω ἐν ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός . προφήτης οὖν εἴρω ὁ περί ὁ Ἀσάφ κατά ὁ εἴρω περί αὐτός ἐν Παρά λείπω καί Ἀσάφ καί Αϊμάν καί Αϊμάν καί Ἰδιθοὺμ ὁ προφήτης ὁ βασιλεύς · ὅμως οὐ ἀπό οὗτος χρή νομίζω αὐτός ὁ ψαλμός εὑρετής εἰμί , ἀλλά ψαλτῳδός καί διδάσκαλος καθίστημι ὑπό κύριος διά Δαυίδ ὁ βασιλεύς . οὕτως γάρ εὑρίσκω ὁ ψαλτῳδός καί νῦν τύπος ἔχω ὁ περί ὁ Ἀσάφ καί ὁ υἱός κορός καί ὁ Λευΐτης , ὅτι περ ὁ περί ὁ Δαυίδ ἐκφωνέω ἐν ἐκκλησία κύριος οὗτος ψάλλω εἰς ὑπακοή ὁ λαός . δύναμαι δέ ὁ περί ὁ Ἀσάφ προφήτης δείκνυμι καί ἀρχηγός καί διδάσκαλος καθίστημι ὑπό ὁ Δαυίδ εἰς ὁ λαός εἰς ὁ αἰνέω ὁ κύριος καί ἐξομολογέομαι αὐτός . καί οὗτος μέν οὕτως ἐγώ εἴρω · περί δέ ὁ λοιπός ὁ εὑρίσκω , εἰμί τυγχάνω , διάψαλμα ἢ ὀβελός ἢ λημνίσκος ἤ τις ἕτερος , μνήμη ἕκαστος ψαλμός ὁ ὁ κύριος χάρις ὁδηγέω καί συμβιβάζω ὁ ἐκεῖνος δύναμις λέγω , καί πάλιν καί περί αὐτός δέ ὁ προλέγω ἐν ὁ ἑξῆς πλατύς ὁ λόγος διηγέομαι ὁ ὁ κύριος χάρις .