hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_84
Ἀναγκαίως καὶ νῦν Εἰς τὸ τέλος ὁ ψαλμὸς ἐπιγέγραπται , ἢ κατὰ τοὺς ἄλλους ἑρμηνευτάς , Ἐπινίκιος Ἔχει γὰρ τὰ πεπραγμένα ἐπὶ τέλει τῶν αἰώνων μυστήρια , ἅπερ ὄντως ἐπινίκια κατὰ τοῦ διαβόλου γίνεται . Εὐδόκησας , Κύριε , τὴν γῆν σου , ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰακώβ . Κοινὰ τῷ ἀνθρώπῳ καὶ τῇ γῇ τὰ συμβαίνοντα . Εὐθηνούσης γὰρ τῆς γῆς , εὐθηνεῖσθαι καὶ τὸν ἄνθρωπον , παιδευομένης δέ , συμπαιδεύεσθαι γίνεται , ὡς ἐξ αὐτῆς ὄντα τε καὶ τρεφόμενον . Ὅθεν καὶ τὸ νῦν εἰρημένον παρὰ τοῦ προφήτου κατὰ κοινοῦ δυνατὸν ἐκλαμβάνεσθαι · ἐπειδὴ καὶ ἡ κτίσις , ἧς ἐστι στοιχεῖον ἡ γῆ , τὴν ἡμετέραν , καθά φησιν ὁ Παῦλος , ἀπεκδέχεται λύτρωσιν , ἣν νῦν ὁ προφήτης εὐδοκίαν ἐκάλεσε , κοινὴν μὲν εἰς ὅλον γενομένην τὸν ἄνθρωπον , ὃς ἀνθ’ ὅτου λέγεται γῆ , πολλάκις ἀποδέδεικται · ἰδικὴν δὲ εἰς τοὺς ἐκ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων πρὸς αὐτὸν ἐπιτρέψαντας , οὓς Αἰχμαλωσίαν ὁ προφήτης Ἰακὼβ ἐκάλεσεν . Ἀλλὰ τίς ἡ εὐδοκία , σαφέστερον ἀπὸ τῶν ἑξῆς μάνθανε . Ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου , ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . Εὗ γὰρ αὐτῷ περὶ ἡμῶν δόξαι · οὐ μίαν γὰρ ἀνομίαν ἡμῖν , πάσας δὲ ἀφῆκεν · ἀλλὰ καὶ πάσας ἡμῶν τὰς ἁμαρτίας διὰ τῆς ἑαυτοῦ φιλανθρωπίας ἐκάλυψεν , ὥσπερ ἰατρὸς καλύπτει φαρμάκοις τραύματα . Ἀνομίας δὲ καὶ ἁμαρτίας οὐ ταυτολογῆσαι βουληθεὶς ἐμνημόνευσεν , ἀλλὰ δεικνὺς οὐχὶ μόνον Ἰουδαίοις , ὧν ἀνομίαι καλεῖται τὰ πλημμελήματα , ὡς ὑπὸ νόμον οὖσι τὸν Μωϋσέως , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἀφῆκεν , ὧν ἁμαρτήματα τὰ παραπτώματα λέγεται , ἐπειδὴ πλημμελοῦντες τῶν ἐπουρανίων ἐννοιῶν πρὸς τὸ εὔηθες βλεπουσῶν ἁμαρτάνουσι . Διάψαλμα τῇ μελῳδίᾳ πρόκειται , οὐ μάτην τοῦ προφήτου τοὺς λόγους ἀναπαύσαντος , ἀλλ’ ἐπειδὴ μεγάλα λίαν ὑπῆρχεν ἐκθέμενος , ὥστε κεκμηκότα πρὸς τὸ τῶν ἀποκαλύψεων μέγεθος τὸν νοῦν , ἀκριβεστέρας ἕνεκα τῆς περὶ τούτων θεωρίας , χρῄζει διαναπαύσασθαι . Κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου · ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ σου . Τὴν ὀργὴν οὐχὶ ἐκ μέρους , ἀλλ’ ὁλοκλήρως κατέπαυσεν , οὐχ ὥστε αὐτὴν ἀναβαλέσθαι πρὸς καιρόν , ἀλλ’ ὥστε παντελῶς ἀφανίσαι , καὶ μηδὲν αὐτῆς καταλιπεῖν ὑπόμνημα · διόπερ καὶ ἀποστρέψαι ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ λέγεται · ἀπὸ δὲ ὀργῆς ἀποστρέψας , δηλονότι πρὸς φιλανθρωπίαν ἐξέκλινεν . Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ μέλλοντα ὡς παρόντα ἐξέθετο , προφητικῷ χαρακτῆρι χρησάμενος , θεώρησον ὅπως εἰς εὐχὴν τὴν προφητείαν ἔτρεψε , οὔπω ταῦτα γεγονέναι , ἐν ἐλπίδι δὲ ὑπάρχειν ἐνδεικνύμενος . Ἐπίστρεψον ἡμᾶς , ὁ Θεὸς τῶν σωτηρίων ἡμῶν , καὶ ἀπόστρεψον τὸν θυμόν σου ἀφ’ ἡμῶν . Οὐκ ἄρα πάθος ἐπὶ Θεοῦ ἡ ὀργή , ἀπειλὴ δὲ πρὸς τὸ συμφέρον γινομένη τὸ ἡμέτερον . Διόπερ ἂν ἡμεῖς ἐπιστρέψωμεν , ἀποστρέφεται καὶ αὐτὸς ἀπὸ τοῦ θυμοῦ , καὶ παύεται περὶ πολλοῦ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν τιθέμενος , ὥστε καὶ πολλὰς αὐτῆς ὁδοὺς εὑρεῖν πολλοὺς ἐπενόησε τρόπους · καὶ τούτου χάριν Θεὸς εἰκότως τῶν σωτηρίων λέγεται . Μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ὀργισθῇς ἡμῖν , ἢ διατενεῖς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν ; Φοβερὸν μὲν καὶ νῦν τὸν Θεὸν τοῖς ἀνθρώποις ὀργίζεσθαι , ἀλλ’ ἐπειδὴ κατὰ τὸ παρὸν ὡς τὰ πολλὰ μακροθυμίᾳ κέχρηται , φοβερωτέρα ἡ ὀργὴ ἀναγκαίως ἡ μέλλουσα . Μὴ τοίνυν ἡμῖν εἰς ὅλον τὸν νῦν αἰῶνα ὀργισθῆναι τὸν Θεόν , μηδὲ ἀπὸ τῆς νῦν γενεᾶς εἰς τὴν αὖθις τὴν καθ’ ἡμῶν ὀργὴν μετατιθέναι , σβεσθῆναι δὲ αὐτὴν φιλανθρωπίᾳ προσεύχεται . Πῶς δὲ τοῦτο καὶ τίνα τρόπον ἡμῶν ὀκνούντων εἰς ἐπιστροφὴν γίνεται , τὰ ἑπόμενα δείκνυσιν . Ὁ Θεός , σὺ ἐπιστρέψας ζωώσεις ἡμᾶς , καὶ ὁ λαός σου εὐφρανθήσεται ἐπὶ σοί . Ἐρεῖς μὲν ἐπιστροφὴν Θεοῦ , τὴν παρ’ αὐτοῦ δι’ ἡμῶν ἐργομένην ἐπιστροφήν , κυρίως δέ , ἣν αὐτὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἐπέστρεψε · φησὶ γάρ , Ὁ Θεός , σὺ ἐπιστρέψας ζωώσεις ἡμᾶς . Ὅπερ δὲ σαφῶς γέγονεν , ἡνίκα σαρκωθεὶς καὶ γενόμενος ἄνθρωπος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσήγαγε , καὶ τὴν ἡμετέραν ἐπιστροφὴν ἣν ἑαυτῷ κατώρθωσε , πάντα πράττων ὑπὲρ ἡμῶν καὶ πάσχων , δι’ ὧν ἡμᾶς ἐζωοποίησε , καὶ νῦν ἑαυτοῦ λαόν , δηλαδὴ τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας , εὐφραίνεσθαί τε καὶ πανηγυρίζειν ἐπ’ αὐτῷ παρεσκεύασε . Δεῖξον ἡμῖν , Κύριε , τὸ ἔλεός σου , καὶ τὸ σωτήριόν σου δῴης ἡμῖν . Ὁρᾷς τὸν ψαλμῳδόν , ὡς προφήτην καὶ δοῦλον φθεγγόμενον · ὡς μὲν γὰρ προφήτης τὸ μέλλον ἀπεφήνατο · προσεύχεται δὲ πάλιν ὡς δοῦλος , ὅπερ ἅπαξ ὡς προφήτης ἔφθασεν ἀποκρίνασθαι . Τί δὲ ὅλως προσεύχεται ; Δειχθῆναι τοῖς ἀνθρώποις τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ σωτήριον , τουτέστι , τὸν Θεὸν Λόγον σαρκὶ φαινόμενον , ὃς ὅτι σωτήριον λέγεται , Συμεὼν μαρτυρεῖ . Λαβῶν γὰρ αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ , εὐχαριστήσας ἔλεγεν · Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου , Δέσποτα , κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ · ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου . Ὅτι δὲ καὶ ἕλεος αὐτὸς ὀνομάζεται , μετὰ μικρὸν οὗτος ὁ προφήτης παρίστησιν . Πλὴν ἑκάτερα ἀπὸ τῶν πραγμάτων ἔλαχεν ὀνομάζεσθαι . Ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐμοὶ Κύριος ὁ Θεός , ὅτι λαλήσει εἰρήνην ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ τοὺς ὁσίους αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ τοὺς ἐπιστρέφοντας καρδίαν ἐπ’ αὐτόν . Θαυμαστὸς ὁ προφήτης τῆς πίστεως · ἅμα γὰρ τῷ σπόρῳ τῆς προσευχῆς τὸν καρπὸν τὸν ἐξ αὐτῆς προσδέχεται · καὶ εἰδὼς πρὸς τίνα ἐπρεσβεύσατο , εἰς ἀκοὴν εἰρήνης ἑαυτὸν παρεσκεύασεν · εἰρήνης δὲ ταύτης ἣν ὁ Χριστὸς ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ , φήσεις δὲ τοὺς εἰς αὐτὸν εὐσεβοῦντας , διὰ τοῦ χοροῦ τῶν ἀποστόλων ἔδωκεν · οἵτινες ὅσιοι αὐτοῦ δικαίως καὶ ἐπιστρέφοντες ἐπὶ καρδίαν λέγονται , ὁλοκλήρους δὲ αὐτοὺς τῷ Χριστῷ καθοσιώσαντες , καὶ ἀπὸ καρδίας ὅλης ἐκ πάντων τῶν βιωτικῶν πρὸς αὐτὸν ἐπιστρέψαντες , ὥστε μηκέτι γονέων ἢ οἰκείων ἢ τέχνης μεταποιηθῆναι , σὺν παῤῥησίᾳ δὲ λέγοντες · Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα , καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι · τί ἄρα ἔσται ἡμῖν ; Πλὴν ἐγγὺς τῶν φοβουμένων αὐτὸν τὸ σωτήριον αὐτοῦ , τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν . Σαφῶς ἐνταῦθα μαρτύρεται , ὅτι κἂν λαὸς αὐτοῦ ἡ συναγωγὴ βούληται τῶν Ἰουδαίων λέγεσθαι , ὅμως τὸ τοῦ Θεοῦ σωτήριον ἐγγὺς τῶν φοβουμένων τῶν ἐξ ἐθνῶν πεπιστευκότων γίνεται · ἐπειδὴ οἱ ποτὲ οὐ λαός , νῦν λαὸς Θεοῦ ἐκ πλάνης πρὸς αὐτὸν ἐπανελθόντες εὑρίσκονται · καὶ οἱ ποτὲ μακράν , ἐγγὺς διὰ τὴν πίστιν γεγόνασι . Τοῦτο δὲ ἕνεκα Τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν . Ποῦ γὰρ ἤμελλεν ἡ τοῦ Θεοῦ δόξα κατασκηνοῦν , εἰ τὰ μὲν ἔθνη ὡς οὐκ ὄντα ἐξ Ἀβραὰμ ἀπεστρέφετο · οἱ δὲ ὄντες ἐξ Ἀβραὰμ προσελθεῖν οὐκ ἐβούλοντο · καθάπερ Ἰωάννης φησίν · Εἰς τὰ ἴδια ἦλθε , καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον ; Διὰ τοῦτο τὰ ἔθνη προσεδέξατο , ὥστε εὑρεῖν σκηνῶσαι ἐν τῇ γῇ ἡμῶν , τουτέστι , ἐν τῇ ἀνθρωπότητι . Τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς ἑξῆς ὁ θεολόγος ἐδήλωσεν · Ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι · οἱ οὐκ ἐξ αἱμάτων οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός · περὶ τῶν ἐθνῶν λέγων . Οὐδὲ γὰρ εἶχον τὴν ἐξ αἵματος ἢ σαρκὸς τοῦ Ἀβραὰμ συγγένειαν , ἀλλ’ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν · οἷς εἰκότως ἐπήγαγε · Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . Ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησαν , δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη κατεφίλησαν . Ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε , καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν . Συνδρομὴν ἐνταῦθα θεότητος λέγει καὶ ἀνθρωπότητος , ἑκάστης αὐτῶν δραμούσης κατὰ τὴν ἑαυτῆς ἀξίαν · τοῦτο γάρ ἐστι τό , Συνήντησαν . Συναντᾷ δὲ καὶ βραδὺς ὀξεῖ , καὶ χωλὸς ἀρτίποδι . Οὐ μόνον δὲ συνδρομήν , ἀλλὰ καὶ ἕνωσιν τὴν ἐξ ἀγάπης ἐμήνυσε · τοῦτο γάρ ἐστι τό , Κατεφίλησαν · ἐπειδὴ ἀλλήλοις διὰ φιλήματος ἑνοῦνται οἱ φιλοῦντες καὶ οἱ φιλούμενοι . Οὐκ ἂν δὲ ὁ Θεὸς Λόγος κατῆλθεν εἰς ἀνθρωπότητα , εἰ μὴ θερμὴν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ὁ ποιητὴς ἀγάπην ἐκέκτητο . Οὕτω γάρ , φησιν , ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ὥστε Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέστειλεν εἰς αὐτόν . Ἀλλὰ πόθεν ἡ συνδρομὴ καὶ ἡ συνάντησις γέγονεν ; Ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε , καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν . Ἀλήθεια ἡ σάρξ · οὐ μόνον ὅτι οὕτως , ὥς φησιν ὁ ψαλμῳδός , ἀπὸ τῆς γῆς ἀνέτειλεν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἀλήθεια ἐσαρκώθη , καὶ ἄνθρωπος ὄντως Θεὸς Λόγος γέγονεν . Δικαιοσύνη , ἡ θεότης · διόπερ αὐτὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διακύψαι φησίν · ἥτις δικαιοσύνην διεπράξατο , τὴν ἀδικίαν τὴν τυραννοῦσαν ἐπὶ τῆς γῆς διαῤῥήξασα · ἀλλὰ μετὰ τὴν ἕνωσιν οὐκ ἔστι ταῦτα χωρίζεσθαι . Ὅθεν ἀλήθεια ὁ Χριστὸς ὅλος λέγεται · Ἐγὼ γάρ , φησιν , εἰμὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή . Ὅλος πάλιν δικαιοσύνη παρὰ τοῦ Παύλου κέκληται · Ὃς ἐγενήθη ἡμῖν ἀπὸ Θεοῦ δικαιοσύνη , περὶ τοῦ Χριστοῦ φήσαντος . Ἐπιμένει δὲ ὁ προφήτης τὸ μυστήριον ἐξηγούμενος . Καὶ γὰρ ὁ Κύριος δώσει χρηστότητα · ὁ Πατὴρ τὸν ἑαυτοῦ Λόγον . Ὅθεν οἱ ἄλλοι ἑρμηνευταί , Δώσει τὸν ἀγαθόν , εἰρήκασιν . Οὐδεὶς γὰρ ἀγαθός , εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός , αὐτοῦ λέγοντος ἔγνωκας . Καὶ ἡ γῆ ἡμῶν δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς · καὶ ἐκ Μαρίας βλαστήσασαν σάρκα · ἐξ ἑκατέρου γὰρ τούτων συνῆλθε τὸ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον , δικαιοσύνη περὶ ἧς φθάσας ἔλεγε · Δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε · τῆς γὰρ ἀνθρωπότητος ἡ θεότης προπορεύεται , ὥσπερ καὶ Ἀμβακούμ φησι · Πρὸ προσώπου αὐτοῦ πορεύσεται λόγος · εἶτα περὶ τῆς ἀνθρωπότητος , Καὶ ἐξελεύσεται εἰς παιδείαν κατὰ πόδας αὐτοῦ , σύμφωνα τῶν νῦν ψαλμῶν λέγων . Ἰδοὺ γὰρ τῶν εἰρημένων ἔχεται · Καὶ θήσει εἰς ὁδὸν τὰ διαβήματα αὐτοῦ · ἐπειδὴ ἡ θεότης προπορευομένη , τουτέστι , ἡγεμονεύουσα τῆς οἰκείας σαρκὸς εἰς τὴν ὁδὸν τῆς οἰκονομίας κατευθύνει τὰ διαβήματα , ὥστε αὐτὴν μηδὲν πλανᾶσθαι τῶν ἀνθρωπίνων , ἢ σφάλλεσθαι .
Lemmas: ἀναγκαῖος καί νῦν εἰς ὁ τέλος ὁ ψαλμός ἐπιγράφω , ἢ κατά ὁ ἄλλος ἑρμηνευτής , Ἐπινίκιος ἔχις γάρ ὁ πράσσω ἐπί τέλος ὁ αἰών μυστήριον , ὅσπερ εἰμί ἐπινίκιος κατά ὁ διάβολος γίγνομαι . εὐδοκέω , κύριος , ὁ γῆ σύ , ἀποστρέφω ὁ αἰχμαλωσία Ἰακώβ . κοινάν ὁ ἄνθρωπος καί ὁ γῆ ὁ συμβαίνω . εὐθηνέω γάρ ὁ γῆ , εὐθηνέω καί ὁ ἄνθρωπος , παιδεύω δέ , συμπαιδεύω γίγνομαι , ὡς ἐκ αὐτός εἰμί τε καί τρέφω . ὅθεν καί ὁ νῦν εἴρω παρά ὁ προφήτης κατά κοινός δυνατός ἐκλαμβάνω · ἐπεί καί ὁ κτίσις , ὅς εἰμί στοιχεῖον ὁ γῆ , ὁ ἡμέτερος , καθά φημί ὁ Παῦλος , ἀπεκδέχομαι λύτρωσις , ὅς νῦν ὁ προφήτης εὐδοκία καλέω , κοινός μέν εἰς ὅλος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , ὅς ἀντί ὅστις λέγω γῆ , πολλάκις ἀποδείκνυμι · ἰδικός δέ εἰς ὁ ἐκ ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος πρός αὐτός ἐπιτρέπω , ὅς αἰχμαλωσία ὁ προφήτης Ἰακώβ καλέω . ἀλλά τίς ὁ εὐδοκία , σαφής ἀπό ὁ ἑξῆς μανθάνω . ἀφίημι ὁ ἀνομία ὁ λαός σύ , καλύπτω πᾶς ὁ ἁμαρτία αὐτός . ὅς γάρ αὐτός περί ἐγώ δόξα · οὖον εἷς γάρ ἀνομία ἐγώ , πᾶς δέ ἀφίημι · ἀλλά καί πᾶς ἐγώ ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἑαυτοῦ φιλανθρωπία καλύπτω , ὥσπερ ἰατρός καλύπτω φάρμακον τραῦμα . ἀνομία δέ καί ἁμαρτία οὖον ταὐτολογέω βούλομαι μνημονεύω , ἀλλά δείκνυμι οὐ μόνος Ἰουδαῖος , ὅς ἀνομία καλέω ὁ πλημμέλημα , ὡς ὑπό νόμος εἰμί ὁ Μωϋσῆς , ἀλλά καί ὁ ἔθνος ἀφίημι , ὅς ἁμάρτημα ὁ παράπτωμα λέγω , ἐπεί πλημμελέω ὁ ἐπουράνιος ἔννοια πρός ὁ εὐήθης βλέπω ἁμαρτάνω . διάψαλμα ὁ μελῳδία πρόκειμαι , οὖον μάτην ὁ προφήτης ὁ λόγος ἀναπαύω , ἀλλά ἐπεί μέγας λίαν ὑπάρχω ἐκτίθημι , ὥστε κάμνω πρός ὁ ὁ ἀποκάλυψις μέγεθος ὁ νόος , ἀκριβής ἕνεκα ὁ περί οὗτος θεωρία , χρῄζω διαναπαύω . καταπαύω πᾶς ὁ ὀργή σύ · ἀποστρέφω ἀπό ὀργή θυμός σύ . ὁ ὀργή οὐ ἐκ μέρος , ἀλλά ὁλόκληρος καταπαύω , οὐ ὥστε αὐτός ἀναβάλλω πρός καιρός , ἀλλά ὥστε παντελῶς ἀφανίζω , καί μηδείς αὐτός καταλείπω ὑπόμνημα · διόπερ καί ἀποστρέφω ἀπό ὀργή θυμός αὐτός λέγω · ἀπό δέ ὀργή ἀποστρέφω , δηλονότι πρός φιλανθρωπία ἐκκλίνω . ἀλλά ἐπεί ὁ μέλλω ὡς πάρειμι ἐκτίθημι , προφητικός χαρακτήρ χράω , θεωρέω ὅπως εἰς εὐχή ὁ προφητεία τρέπω , οὔπω οὗτος γίγνομαι , ἐν ἐλπίς δέ ὑπάρχω ἐνδείκνυμι . ἐπιστρέφω ἐγώ , ὁ θεός ὁ Σωτηρίων ἐγώ , καί ἀποστρέφω ὁ θυμός σύ ἀπό ἐγώ . οὐ ἄρα πάθος ἐπί Θεός ὁ ὀργή , ἀπειλή δέ πρός ὁ συμφέρω γίγνομαι ὁ ἡμέτερος . διόπερ εἄν ἐγώ ἐπιστρέφω , ἀποστρέφω καί αὐτός ἀπό ὁ θυμός , καί παύω περί πολύς ὁ ἡμέτερος σωτηρία τίθημι , ὥστε καί πολύς αὐτός ὁδός εὑρίσκω πολύς ἐπινοέω τρόπος · καί οὗτος χάρις θεός εἰκότως ὁ Σωτηρίων λέγω . μή εἰς ὁ αἰών ὀργίζω ἐγώ , ἢ διατείνω ὁ ὀργή σύ ἀπό γενεά εἰς γενεά ; φοβερός μέν καί νῦν ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ὀργίζω , ἀλλά ἐπεί κατά ὁ πάρειμι ὡς ὁ πολύς μακροθυμία χράομαι , φοβερός ὁ ὀργή ἀναγκαῖος ὁ μέλλω . μή τοίνυν ἐγώ εἰς ὅλος ὁ νῦν αἰών ὀργίζω ὁ Θεός , μηδέ ἀπό ὁ νῦν γενεά εἰς ὁ αὖθις ὁ κατά ἐγώ ὀργή μετατίθημι , σβέννυμι δέ αὐτός φιλανθρωπία προσεύχομαι . Πῶς δέ οὗτος καί τίς τρόπος ἐγώ ὀκνέω εἰς ἐπιστροφή γίγνομαι , ὁ ἕπομαι δείκνυμι . ὁ Θεός , σύ ἐπιστρέφω ζώωσις ἐγώ , καί ὁ λαός σύ εὐφραίνω ἐπί σύ . ἐρέω μέν ἐπιστροφή Θεός , ὁ παρά αὐτός διά ἐγώ ἔργνυμι ἐπιστροφή , κύριος δέ , ὅς αὐτός ὑπέρ ἐγώ ἐπιστρέφω · φημί γάρ , ὁ Θεός , σύ ἐπιστρέφω ζώωσις ἐγώ . ὅπερ δέ σαφῶς γίγνομαι , ἡνίκα σαρκόω καί γίγνομαι ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσάγω , καί ὁ ἡμέτερος ἐπιστροφή ὅς ἑαυτοῦ κατορθόω , πᾶς πράσσω ὑπέρ ἐγώ καί πάσχω , διά ὅς ἐγώ ζῳοποιέω , καί νῦν ἑαυτοῦ λαός , δηλαδή ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , εὐφραίνω τε καί πανηγυρίζω ἐπί αὐτός παρασκευάζω . δείκνυμι ἐγώ , κύριος , ὁ ἔλεος σύ , καί ὁ σωτήριος σύ δίδωμι ἐγώ . ὁράω ὁ ψαλμῳδός , ὡς προφήτης καί δοῦλος φθέγγομαι · ὡς μέν γάρ προφήτης ὁ μέλλω ἀποφαίνω · προσεύχομαι δέ πάλιν ὡς δοῦλος , ὅσπερ ἅπαξ ὡς προφήτης φθάνω ἀποκρίνω . τις δέ ὅλως προσεύχομαι ; δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔλεος ὁ Θεός καί ὁ σωτήριος , τουτέστι , ὁ θεός Λόγος σάρξ φαίνω , ὅς ὅτι σωτήριος λέγω , Συμεών μαρτυρέω . λαβή γάρ αὐτός ἐν ὁ ἱερός , εὐχαριστέω λέγω · νῦν ἀπολύω ὁ δοῦλος σύ , δεσπότης , κατά ὁ ῥῆμα σύ ἐν εἰρήνη · ὅτι εἶδον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁ σωτήριος σύ . ὅτι2 δέ καί ἕλος αὐτός ὀνομάζω , μετά μικρός οὗτος ὁ προφήτης παρίστημι . πλήν ἑκάτερος ἀπό ὁ πρᾶγμα λαγχάνω ὀνομάζω . ἀκούω τίς λαλέω ἐγώ Κύριος ὁ Θεός , ὅτι λαλέω εἰρήνη ἐπί ὁ λαός αὐτός , καί ἐπί ὁ ὅσιος αὐτός , καί ἐπί ὁ ἐπιστρέφω Καρδία ἐπί αὐτός . Θαυμαστός ὁ προφήτης ὁ πίστις · ἅμα γάρ ὁ σπόρος ὁ προσευχή ὁ καρπός ὁ ἐκ αὐτός προσδέχομαι · καί εἰδοί πρός τίς πρεσβεύω , εἰς ἀκοή εἰρήνη ἑαυτοῦ παρασκευάζω · εἰρήνη δέ οὗτος ὅς ὁ Χριστός ἐπί ὁ λαός αὐτός , φημί δέ ὁ εἰς αὐτός εὐσεβέω , διά ὁ χορός ὁ ἀπόστολος δίδωμι · ὅστις ὅσιος αὐτός δικαίως καί ἐπιστρέφω ἐπί Καρδία λέγω , ὁλόκληρος δέ αὐτός ὁ Χριστός καθοσιόω , καί ἀπό Καρδία ὅλος ἐκ πᾶς ὁ βιωτικός πρός αὐτός ἐπιστρέφω , ὥστε μηκέτι γονεύς ἢ οἰκέω ἢ τέχνη μεταποιέω , σύν παρρησία δέ λέγω · ἰδέ ἐγώ ἀφίημι πᾶς , καί ἀκολουθέω σύ · τίς ἄρα εἰμί ἐγώ ; πλήν ἐγγύς ὁ φοβέω αὐτός ὁ σωτήριος αὐτός , ὁ κατασκηνόω δόξα ἐν ὁ γῆ ἐγώ . σαφῶς ἐνταῦθα μαρτύρομαι , ὅτι κἀν λαός αὐτός ὁ συναγωγή βούλομαι ὁ Ἰουδαῖος λέγω , ὅμως ὁ ὁ Θεός σωτήριος ἐγγύς ὁ φοβέω ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω γίγνομαι · ἐπεί ὁ ποτέ οὖον λαός , νῦν λαός Θεός ἐκ πλάνης πρός αὐτός ἐπανέρχομαι εὑρίσκω · καί ὁ ποτέ μακρός , ἐγγύς διά ὁ πίστις γίγνομαι . οὗτος δέ ἕνεκα ὁ κατασκηνόω δόξα ἐν ὁ γῆ ἐγώ . πός γάρ μέλλω ὁ ὁ Θεός δόξα κατασκηνόω , εἰμί ὁ μέν ἔθνος ὡς οὐ εἰμί ἐκ Ἀβραάμ ἀποστρέφω · ὁ δέ εἰμί ἐκ Ἀβραάμ προσέρχομαι οὐ βούλομαι · καθάπερ Ἰωάννης φημί · εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καί ὁ ἴδιος αὐτός οὖον παραλαμβάνω ; Ζεύς οὗτος ὁ ἔθνος προσδέχομαι , ὥστε εὑρίσκω σκηνόω ἐν ὁ γῆ ἐγώ , τουτέστι , ἐν ὁ ἀνθρωπότης . οὗτος γάρ ἐν ὁ ἑξῆς ὁ θεολόγος δηλόω · ὅσος δέ λαμβάνω αὐτός , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέκνον Θεός γίγνομαι · ὁ οὐ ἐκ αἷμα οὐδέ ἐκ θέλημα σάρξ · περί ὁ ἔθνος λέγω . οὐδέ γάρ ἔχω ὁ ἐκ αἷμα ἢ σάρξ ὁ Ἀβραάμ συγγένεια , ἀλλά ἐκ Θεός γεννάω · ὅς εἰκότως ἐπάγω · καί ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἐγώ . Ἔλεος καί ἀλήθεια συναντάω , δικαιοσύνη καί εἰρήνη καταφιλέω . Ἀλήθεια ἐκ ὁ γῆ ἀνατέλλω , καί δικαιοσύνη ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω . συνδρομή ἐνταῦθα θεότης λέγω καί ἀνθρωπότης , ἕκαστος αὐτός δραμουω κατά ὁ ἑαυτοῦ ἄξιος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ , συναντάω . συναντάω δέ καί βραδύς ὀξύς , καί χωλός ἀρτίπους . οὖον μόνος δέ συνδρομή , ἀλλά καί ἕνωσις ὁ ἐκ ἀγάπη μηνύω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ , καταφιλέω · ἐπεί ἀλλήλων διά φίλημα ἑνόω ὁ φιλέω καί ὁ φιλέω . οὐ εἄν δέ ὁ θεός Λόγος κατέρχομαι εἰς ἀνθρωπότης , εἰμί μή θερμός πρός ὁ ἄνθρωπος ὁ ποιητής ἀγάπη κτάομαι . οὕτως γάρ , φημί , ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὥστε υἱός αὐτός ὁ μονογενής ἀποστέλλω εἰς αὐτός . ἀλλά πόθεν ὁ συνδρομή καί ὁ συνάντησις γίγνομαι ; Ἀλήθεια ἐκ ὁ γῆ ἀνατέλλω , καί δικαιοσύνη ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω . Ἀλήθεια ὁ σάρξ · οὖον μόνος ὅτι οὕτως , ὅς φημί ὁ ψαλμῳδός , ἀπό ὁ γῆ ἀνατέλλω , ἀλλά ὅτι καί ἀλήθεια σαρκόω , καί ἄνθρωπος εἰμί θεός Λόγος γίγνομαι . Δικαιοσύνη , ὁ θεότης · διόπερ αὐτός ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω φημί · ὅστις δικαιοσύνη διαπράσσω , ὁ ἀδικία ὁ τυραννέω ἐπί ὁ γῆ διαρρήγνυμι · ἀλλά μετά ὁ ἕνωσις οὐ εἰμί οὗτος χωρίζω . ὅθεν ἀλήθεια ὁ Χριστός ὅλος λέγω · ἐγώ γάρ , φημί , εἰμί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή . ὅλος πάλιν δικαιοσύνη παρά ὁ Παῦλος καλέω · ὅς γίγνομαι ἐγώ ἀπό Θεός δικαιοσύνη , περί ὁ Χριστός φημί . ἐπιμένω δέ ὁ προφήτης ὁ μυστήριον ἐξηγέομαι . καί γάρ ὁ Κύριος δίδωμι χρηστότης · ὁ πατήρ ὁ ἑαυτοῦ Λόγος . ὅθεν ὁ ἄλλος ἑρμηνευτής , δίδωμι ὁ ἀγαθός , εἴρω . οὐδείς γάρ ἀγαθός , εἰμί μή μόνος ὁ Θεός , αὐτός λέγω γιγνώσκω . καί ὁ γῆ ἐγώ δίδωμι ὁ καρπός αὐτός · καί ἐκ Μαρία βλαστάνω σάρξ · ἐκ ἑκάτερος γάρ οὗτος συνέρχομαι ὁ ὁ Χριστός μυστήριον , δικαιοσύνη περί ὅς φθάνω λέγω · Δικαιοσύνη ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω · ὁ γάρ ἀνθρωπότης ὁ θεότης προπορεύω , ὥσπερ καί Ἀμβακούμ φημί · πρό πρόσωπον αὐτός πορεύω λόγος · εἶτα περί ὁ ἀνθρωπότης , καί ἐξέρχομαι εἰς παιδεία κατά πούς αὐτός , σύμφωνος ὁ νῦν ψαλμός λέγω . ἰδέ γάρ ὁ εἴρω ἔχω · καί τίθημι εἰς ὁδός ὁ διάβημα αὐτός · ἐπεί ὁ θεότης προπορεύω , τουτέστι , ἡγεμονεύω ὁ οἰκεῖος σάρξ εἰς ὁ ὁδός ὁ οἰκονομία κατευθύνω ὁ διάβημα , ὥστε αὐτός μηδείς πλανάω ὁ ἀνθρώπινος , ἢ σφάλλω .