hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_51
Τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ ; Θαυμάζοντος καὶ ἀποροῦντος , ὡς εἰκός , τὸ προοίμιον · ὅτι τοσοῦτόν τινες εἰς κακίαν προέκοψαν , ὥστε ἐφ’ οἷς δεῖ πενθεῖν , ἐπὶ τούτοις καυχῶνται . Πλὴν ὅτι τὸν μὲν Δωὴκ ἡ ἱστορία περιέχει , Ἰούδαν δὲ τὸν προδότην αἰνίττεται ὁ Ψαλμῳδός , δυνατὸν λίαν ἐν κακίᾳ γενόμενον , ὥστε τὸν εὐεργέτην καὶ τροφέα , καὶ διδάσκαλον προδοῦναι , καὶ μηδὲ τοὺς συνεχεῖς ἐλέγχους , μηδὲ τὰς παραινέσεις αἰσχύνεσθαι . Ἀνομίαν ὄλην τὴν ἡμέραν . Ἡνίκα τοῖς Φαρισαίοις ὁ Ἰούδας ἔλεγε · Τί θέλετέ μοι δοῦναι , κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν ; Οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ λʹ ἀργύρια , καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν , ἵνα αὐτὸν παραδῷ . Ὥστε ὄλην τὴν ἡμέραν μελετῶν τὴν ἁμαρτίαν τῆς προδοσίας ἔμεινεν , μέχρις ἡ νὺξ ἐπέστη , καθ’ ἣν τὸ δράμα ἔπραξε . Ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου . Τὸ δὲ ὡσεὶ ξυρόν , τουτέστιν ἀναισθήτως τέμνοντα . Τί γὰρ ἐκείνου τοῦ δόλου ὀξύτερον , ὃν τῇ γλώσσῃ τῆς προδοσίας πρὸς τοὺς συλλαβόντας τὸν Ἰησοῦν συνέθετο · Ὃν ἂν φιλήσω , αὐτός ἐστι , κρατήσατε αὐτόν ; Ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ ἀγαθωσύνην . Κακία ὁ διάβολος , ὡς κακὰ πάντα καὶ πᾶσι βουλόμενος . Ἀγαθωσύνη δὲ ὁ Χριστός , Θεοῦ γὰρ ἡ ἀγαθότης κατὰ φύσιν . Ἴδιον ἀφεὶς τοίνυν τὸν Χριστὸν ὁ Ἰούδας , τὸν Σατανᾶν ἠγάπησεν · ἀλλὰ καὶ ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην εἵλατο . Ἐξὸν γὰρ αὐτῷ τὴν ὄντως δικαιοσύνην λαβεῖν , καὶ μετὰ τῶν λοιπῶν ἀποστόλων κηρύττειν τὸ Εὐαγγέλιον · εἰς τὴν ἀδικίαν δὲ ἑαυτὸν τῆς προδοσίας ἐνέβαλε . Τὸ δὲ αὐτὸ πάσχει πᾶς ὅστις κατηγορίᾳ χαίρει , καὶ λοιδορεῖ τὸν ἀδελφόν , ἡδύτερον τὴν ἀδικίαν , τουτέστι τὸ ψεῦδος λαλῶν , καὶ τὴν δικαιοσύνην σιωπῶν , δηλαδὴ τὴν ἀρετήν , ἣν ὁ πλησίον κέκτηται . Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς καθελεῖ σε . Ταῦτα παντὶ μὲν δολίῳ , πολὺ δὲ μᾶλλον πρὸς τὸν προδότην λέγεται · καθεῖλεν γὰρ αὐτὸν ὁ Θεὸς εἰς τέλος , καὶ ἀπὸ τῆς σκηνῆς , τουτέστιν ἐκ τοῦ τόπου τῆς μαθητείας μετέστησεν , καὶ τὴν ῥίζαν ὡς ἀκανθώδους φυτοῦ ἐκ γῆς ζώντων , ἐκ τοῦ γεωργίου τῶν ἀποστόλων ἐξέτιλεν . Ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ . Ἁρμόττει ταῦτά γε τὰ ῥήματα Πέτρῳ εἰς ἀνάμνησιν ἐρχομένῳ τῆς οἰκείας ἀρνήσεως , ὅστις ὡς ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ , τουτέστι , τῇ πίστει διηνεκῶς ἱστάμενος , εἰ καὶ πρὸς μικρὸν ὑπέστη τὸν καύσωνα τῆς ἀρνήσεως , ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἐξηράνθη . Τῷ γὰρ δακρύῳ τῆς μετανοίας τὴν ῥίζαν ἐπότισεν . Διὰ τοῦτό φησιν , Ἐξομολογήσομαί σοι , ὅτι ἐποίησας . Τί ἐποίησας ; Ἔλεος , χρηστότητα , συμπάθειαν . Ὅτι τὸν ἀρνησάμενον κήρυκα τῶν μυστηρίων ἐποίησας , στύλον τὸν σαλευθέντα κατέστησας , καὶ ποιμένα τῶν ἀμνῶν τὸν πλανηθέντα ἐποίησας . Χρηστὸν δὲ οὐκ Ἰουδαίοις , οὐδὲ εἰδωλολατρείαν νοσοῦσιν , ἀλλ’ ἐναντίον τοῖς ὁσίοις , τοῖς διὰ χάριτος καὶ εὐφροσύνης δικαιωθεῖσι . Παρὰ τούτοις γὰρ τὸ ὄνομα αὐτοῦ χρηστόν . Τί γὰρ τοῦ Ἰησοῦ προσηγορίας χρηστότερον ; Ὑπομένω δέ · διὰ τί ; Ἐπειδὴ ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται .
Lemmas: τις ἐγκαυχάομαι ἐν κακία ; θαυμάζω καί ἀπορέω , ὡς εἰκός , ὁ προοίμιον · ὅτι τοσοῦτόν τις εἰς κακία προκόπτω , ὥστε ἐπί ὅς δεῖ πενθέω , ἐπί οὗτος καυχάομαι . πλήν ὅτι ὁ μέν Δωήκ ὁ ἱστορία περιέχω , Ἰούδας δέ ὁ προδότης αἰνίσσομαι ὁ ψαλμῳδός , δυνατός λίαν ἐν κακία γίγνομαι , ὥστε ὁ εὐεργέτης καί τροφεύς , καί διδάσκαλος προδίδωμι , καί μηδέ ὁ συνεχής ἔλεγχος , μηδέ ὁ παραίνεσις αἰσχύνω . ἀνομία ὄλη ὁ ἡμέρα . ἡνίκα ὁ Φαρισαῖος ὁ Ἰούδας λέγω · τις ἐθέλω ἐγώ δίδωμι , ἐγώ σύ παραδίδωμι αὐτός ; ὁ δέ ἵστημι αὐτός λίαν ἀργύριον , καί ἀπό τότε ζητέω εὐκαιρία , ἵνα αὐτός παραδίδωμι . ὥστε ὄλη ὁ ἡμέρα μελέτη ὁ ἁμαρτία ὁ προδοσία μένω , μέχρι ὁ νύξ ἐφίστημι , κατά ὅς ὁ δράμα πράσσω . Ἀδικία λογίζομαι ὁ γλῶσσα σύ . ὁ δέ ὡσεί ξυρόν , τουτέστιν ἀναισθήτως τέμνω . τις γάρ ἐκεῖνος ὁ δόλος ὀξύς2 , ὅς ὁ γλῶσσα ὁ προδοσία πρός ὁ συλλαμβάνω ὁ Ἰησοῦς συντίθημι · ὅς εἄν φιλέω , αὐτός εἰμί , κρατέω αὐτός ; ἀγαπάω κακία ὑπέρ ἀγαθωσύνη . Κακία ὁ διάβολος , ὡς κακός πᾶς καί πᾶς βούλομαι . ἀγαθωσύνη δέ ὁ Χριστός , Θεός γάρ ὁ ἀγαθότης κατά φύσις . Ἴδιον ἀφίημι τοίνυν ὁ χριστός ὁ Ἰούδας , ὁ Σατανᾶς ἀγαπάω · ἀλλά καί ἀδικία ὑπέρ ὁ λαλέω δικαιοσύνη αἱρέω . ἔξεστι γάρ αὐτός ὁ εἰμί δικαιοσύνη λαμβάνω , καί μετά ὁ λοιπός ἀπόστολος κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος · εἰς ὁ ἀδικία δέ ἑαυτοῦ ὁ προδοσία ἐμβάλλω . ὁ δέ αὐτός πάσχω πᾶς ὅστις κατηγορία χαίρω , καί λοιδορέω ὁ ἀδελφός , ἡδύς ὁ ἀδικία , τουτέστι ὁ ψεῦδος λαλέω , καί ὁ δικαιοσύνη σιωπή , δηλαδή ὁ ἀρετή , ὅς ὁ πλησίος κτάομαι . Ζεύς οὗτος ὁ θεός καθαιρέω σύ . οὗτος πᾶς μέν δόλιος , πολύς δέ μᾶλλον πρός ὁ προδότης λέγω · καθαιρέω γάρ αὐτός ὁ θεός εἰς τέλος , καί ἀπό ὁ σκηνή , τουτέστιν ἐκ ὁ τόπος ὁ μαθητεία μεθίστημι , καί ὁ ῥίζα ὡς ἀκανθώδης φυτός ἐκ γῆ ζῶ , ἐκ ὁ Γεώργιος ὁ ἀπόστολος ἐκτίλλω . ἐλπίζω ἐπί ὁ ἔλεος ὁ Θεός . ἁρμόζω οὗτος γε ὁ ῥῆμα Πέτρος εἰς ἀνάμνησις ἐρχόμενος ὁ οἰκεῖος ἄρνησις , ὅστις ὡς ἐλαία κατάκαρπος ἐν ὁ οἶκος ὁ Θεός , τουτέστι , ὁ πίστις διηνεκής ἵστημι , εἰμί καί πρός μικρός ὑφίστημι ὁ καύσων ὁ ἄρνησις , ἀλλά ὅμως οὐ ξηραίνω . ὁ γάρ δάκρυ ὁ μετάνοια ὁ ῥίζα ποτίζω . Ζεύς οὗτος φημί , ἐξομολογέομαι σύ , ὅτι ποιέω . τις ποιέω ; Ἔλεος , χρηστότης , συμπάθεια . ὅτι2 ὁ ἀρνέομαι κῆρυξ ὁ μυστήριον ποιέω , στῦλος ὁ σαλεύω καθίστημι , καί ποιμήν ὁ ἀμνός ὁ πλανάω ποιέω . χρηστός δέ οὐ Ἰουδαῖος , οὐδέ εἰδωλολατρεία νοσέω , ἀλλά ἐναντίος ὁ ὅσιος , ὁ διά χάρις καί Εὐφρόσυνος δικαιόω . παρά οὗτος γάρ ὁ ὄνομα αὐτός χρηστός . τις γάρ ὁ Ἰησοῦς προσηγορία χρηστός ; ὑπομένω δέ · διά τίς ; ἐπεί ὁ ὑπομένω εἰς τέλος , οὗτος σῴζω .