hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_96
αʹ . Μετὰ τῶν ἀνεπιγράφων καὶ οὗτος ὁ ψαλμὸς ἠρίθμηται τοῖς Ἑβραίοις · οἱ Ἑβδομήκοντα δὲ αὐτῷ πρέποντα τῇ προφητείᾳ τὸν τίτλον ἐπενόησαν . Ἐπειδὴ γὰρ περὶ Χριστοῦ βασιλείας καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς κατορθωμάτων τὰ νῦν τῷ προφήτῃ μελῳδηθέντα σύγκειται , ἀναγκαίως μὲν αὐτὸν τῷ νοητῷ Δαυῒδ ἀνατίθησι . Φησὶ δέ , Ὅτε ἡ γῆ αὐτῷ καθίστατο , τουτέστιν , ἡνίκα ἡ ἀνθρωπότης ἐν καταστάσει γέγονεν · ἐξεστηκυῖα γὰρ ἦν πρότερον τοῦ λογισμοῦ τοῦ σώφρονος . Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν · ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ , εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί . Ἀεὶ μὲν ὁ Θεὸς ἐβασίλευσεν , ὡς ὅλης τῆς οἰκουμένης δημιουργὸς καὶ κύριος · ἀλλ’ ἐπειδή τινα χρόνον ἀποστραφεὶς τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων τυραννηθῆναι παρὰ τῶν ἐχθρῶν τῶν νοητῶν συνεχώρησε , νῦν δὲ κἀκείνους ὑπέταξε καὶ τούτους ἠλευθέρωσεν , εἰκότως φησίν , Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν , βασιλείαν Θεοῦ καλῶν τὴν ἀναίρεσιν τῆς πλάνης , καὶ τὴν τῶν εἰδώλων καθαίρεσιν , ἐφ’ ἣν ἀγαλλιᾶται ἡ γῆ , θεωροῦσα καὶ ἐλευθερίαν τούτων , ὑπὲρ ὧν μετὰ τῆς λοιπῆς κτίσεως στενάζει πρότερον . Εὐφραίνονται δὲ καὶ νῆσοι πολλαί , αἱ τῶν ἐθνῶν Ἐκκλησίαι · ἡ γὰρ ἀναίρεσις τῆς πλάνης αὐταῖς πεποίηκεν εἴσοδον . Ἀλλὰ τίνος χάριν τὰς Ἐκκλησίας νήσους καλεῖ , ἢ πάντως ἐπειδὴ καθάπερ αἱ νῆσοι μέσον ὑδάτων οἰκοῦνται , οὕτω καὶ αἱ Ἐκκλησίαι ἐν τῷ βαπτίσματι ; Καλῶς δὲ πολλὰς εὐφραίνεσθαι νήσους , οὐχὶ δὲ πάσας , ἔγραψε , δεικνὺς ὡς εἰσὶν ἄλλαι νῆσοι , αἱ τῶν αἱρετικῶν Ἐκκλησίαι , αὐχοῦσαι καὶ αὗται τὸ ὕδωρ τοῦ βαπτίσματος · οὐ μὴν ἁρμόττει ταύταις εὐφραίνεσθαι , ἐπειδὴ τῇ περὶ τὸ Θεῖον ἀσεβείᾳ τὴν χάριν ἀθετοῦσι τοῦ βαπτίσματος . Νεφέλη καὶ γνόφος κύκλῳ αὐτοῦ · δηλαδὴ τοῦ βασιλεύσαντος . Φησὶ γὰρ τὸν Χριστόν , οὗ τὸ σῶμα νεφέλη · διὰ τὸ λεπτὸν γὰρ ἀμόλυντος λέγεται . Ἀλλὰ τῇ νεφέλῃ καὶ γνόφος συνέζευκται , ὅπερ Ὁμίχλην ὁ Σύμμαχος ἔγραψεν . Ἡ γὰρ σὰρξ ὁμίχλης δίκην τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν πλειόνων ἀπέτρεπε τὴν ἀξίαν τῆς τοῦ Μονογενοῦς ἐπιγνῶναι θεότητος · ὥστε ἀλλαχοῦ τὸν ψαλμῳδὸν τοῦτον λέγειν · Ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ αὐτοῦ . Δικαιοσύνη καὶ κρῖμα κατόρθωσις τοῦ θρόνου αὐτοῦ . Ταῦτα γὰρ ἡ τοῦ Θεοῦ βασιλεία κατώρθωσε . Δῆλον δὲ ἀφ’ ὧν ἡμεῖς μὲν τῶν καταδουλωσάντων ἀδίκως ἠλευθερώθημεν · ἐκεῖνοι δὲ κατεκρίθησαν . Πλὴν ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ δικαιοσύνην καὶ κρῖμα κατορθώσωμεν , εἴπερ αὐτῷ συμβασιλεῦσαι βουλοίμεθα . Πῦρ ἐνώπιον αὐτοῦ προπορεύσεται , καὶ φλογιεῖ κύκλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ . Σαφῶς ἐνταῦθα τὴν κρίσιν ἀναμιμνήσκει τὴν μέλλουσαν . Τοιγαροῦν περὶ τοῦ πυρὸς οὔ φησι , Προπορεύεται , ἀλλά , Προπορεύσεται , ὅπερ αὐτοῦ φλογιεῖ τοὺς ἐχθρούς , δηλαδὴ τοὺς ἁμαρτωλούς · ἐχθροὶ γάρ εἰσι τοῦ Θεοῦ , ἐπειδὴ καλοῦντος οὐχ ὑπήκουσαν , παρακαλοῦντι οὐκ ἐπείσθησαν , καταλλαγῆναι προτείνοντι οὐκ ἐβουλήθησαν . Μαρτυρεῖ δὲ ὁ Παῦλος λέγων · Ὑπὲρ Χριστοῦ πρεσβεύομεν , ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν . Δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ , καταλλάγητε τῷ Θεῷ . Φλογιεῖ δὲ κύκλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ · τουτέστι , πάντας . Οὐ παύσεται γὰρ κυκλοῦν καὶ τρέχον ἕως ἂν ὅλων τῶν ὑπευθύνων δράξηται . Τούτου τοῦ πυρὸς καὶ Δανιὴλ ἐμνημόνευσεν , ὡς τοῦ κριτοῦ προτρέχοντος . Ἐθεώρουν , φησίν , ἕως οἱ θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθητο · καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών , καὶ ἡ θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὡσεὶ ἔριον καθαρόν . Ὁ θρόνος αὐτοῦ φλὸξ πυρός , καὶ οἱ τροχοὶ αὐτοῦ πῦρ φλέγον . Ποταμὸς πυρὸς ἐκπορευόμενος εἶλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ . Ἔφαναν αἱ ἀστραπαὶ αὐτοῦ τῇ οἰκουμένῃ Ἀστραπὰς αὐτοῦ τὰς λαμπηδόνας αὐτοῦ νοήσομεν , αἵτινες οὐκ ἀναμένουσι τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα , ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἤδη τὴν οἰκουμένην φωτίζουσι . Θεωρεῖς τοίνυν πυρὸς διαφοράν . Ὃ μὲν γάρ ἐστιν αὐτοῦ , τοῦτο φωτίζει · ὃ δὲ οὐκ αὐτοῦ , ἀλλ’ ἐναντίον αὐτοῦ τρέχει , τοῦτο καίει · εἰς τοῦτο γὰρ καὶ τέτακται . Ἀστραπὰς τοίνυν αὐτοῦ τοὺς ἀποστόλους λέγει , ἐπειδὴ τοῦ ἀληθινοῦ μετασχόντες φωτός , φῶς εἰκότως καὶ αὐτοὶ χρηματίζουσιν · ὅθεν πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος ἔλεγεν · Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου . — Εἶδε , καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ . Συμφέρει γὰρ τῷ κακῶς ἱσταμένῳ σαλεύεσθαι , ἵνα στάσιν ἑδραιοτέραν δέξηται , ἐπειδὴ καὶ τεκτόνων παῖδες οὓς ἂν εὕρωσι σαθροὺς τοίχους , σαλεύουσιν , εἰς τὸ κρεῖττον αὐτοὺς μεταθεῖναι βουλόμενοι . Διόπερ καὶ ἡ γῆ , τουτέστιν , ἡ ἀνθρωπότης τῇ θεωρίᾳ τῶν ἀποστόλων σεσάλευται , ὥστε τοὺς ἐν Θεσσαλονίκῃ περὶ τοῦ Παύλου καὶ τοῦ Σίλα λέγειν · οἱ τὴν οἰκουμένην ἀναστατώσαντες , οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισιν · ὅπως ἑαυτῆς ἑδραιοτέρα γένηται . Τὰ ὄρη ὡσεὶ κηρὸς ἐτάκησαν ἀπὸ προσώπου Κυρίου , ἀπὸ προσώπου Κυρίου πάσης τῆς γῆς . Ὥσπερ τὰ ὅρη τῆς γῆς ὑψηλότερα , οὕτως οἱ προφῆται τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ὑψηλότεροι , καὶ τούτου χάριν ὅρη προσαγορεύονται . Εἰκότως τοίνυν ἐπὶ τῇ τοῦ Μονογενοῦς ἐνδημίᾳ , ὅσπερ ἐστὶ Κύριος δηλαδὴ τῆς ἀνθρωπότητος , ἧς λαβὼν τὴν ἀπαρχὴν Κύριος ὅλου τοῦ φυράματος γέγονεν , οἱ προφῆται ὡσεὶ κηρὸς ἐτάκησαν · πεπιλημένη γὰρ αὐτῶν πρότερον ἡ προφητεία τῷ γράμματι , ὥστε ἄγνωστος εἶναι τοῖς ἐντυγχάνουσιν . Ἐνδημήσαντος τοῦ Μονογενοῦς ἐτάκη , τουτέστιν , εὐμάλακτος γέγονεν , εἰς τὸ πάντας αὐτῇ πρὸς τὰ χρώματα τοῦ μυστηρίου τοῦ Μονογενοῦς χρήσασθαι , καὶ δι’ αὐτῆς καθάπερ διὰ κηροῦ τινος πυρὶ θερμανθέντος τὰς Δεσποτικὰς εἰκόνας ἐργάζεσθαι . Ἐτάκη γάρ , φησιν , ἀπὸ προσώπου Κυρίου , δηλαδὴ τῆς ἐνεργείας τοῦ Πνεύματος . Ἐπειδὴ γὰρ δὶς ἐνταῦθα ὀνομάζει τοῦ Κυρίου τὸ πρόσωπον , σαφὲς ὅτι τοῦ μὲν Πατρὸς πρόσωπον τὸν Υἱόν , τοῦ δὲ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα καλεῖ · ὥστε τὸν προφητικὸν κηρὸν μὴ μόνον λυθῆναι τῇ τοῦ Μονογενοῦς ἐπιδημίᾳ , ἀλλὰ καὶ τῇ χορηγίᾳ τοῦ Πνεύματος . Οὐδὲ γὰρ ἐπιδημήσαντος τοῦ Χριστοῦ νοεῖν τὰς περὶ αὐτοῦ προφητείας ἐδύναντο , εἰ μὴ τοῦ Πνεύματος αὐτοῖς τὴν χορηγίαν ἔδωκεν · δηλοῖ δὲ ὁ Κύριος πρὸς αὐτοὺς λέγων · Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ συνιέναι ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται . Ἀνήγγειλαν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ , καὶ εἶδον πάντες οἱ λαοὶ τὴν δόξαν · αὐτοῦ · εἰ καὶ πολλάκις οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ , τουτέστι , τὸν Χριστὸν ἀνήγγειλαν · ἠνέχθη γὰρ ἐξ αὐτῶν φωνή · Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός · οὐ μόνον ἐν τῷ βαπτίσματι , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ Θαβωρείῳ ὄρει · καὶ πάλιν τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Πατέρα βοήσαντος , Πάτερ , δόξασόν σου τὸν Υἱόν , φωνή τις ἐξ οὐρανῶν ἐφέρετο · Καὶ ἐδόξασα , καὶ πάλιν δοξάσω · ἀλλ’ ὅμως οὐρανοὶ ἀναγγέλλοντες τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην , κυρίως οἱ ἀπόστολοι · οὐδὲ γὰρ ἦσαν χοϊκοί , ἀλλ’ οὐράνιοι · διὸ καὶ οὐρανοὶ προσαγορεύονται . βʹ . Τούτων δὲ ἀναγγελλόντων , πάντες οἱ λαοὶ τοῦ Χριστοῦ τὴν δόξαν ἐθεάσαντο , βλέποντες ἀγραμμάτους ῥητορεύοντας , δαιμόνια ταῖς σκιαῖς τῶν ἀποστόλων ἐλαυνόμενα . Αἰσχυνθήτωσαν πάντες οἱ προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς , οἱ ἐγκαυχώμενοι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν . Οὐ μόνον οἱ νόμον λαβόντες γραπτὸν ἐπὶ τοῖς χειροποιήτοις εἰδώλοις αἰσχύνεσθαι δίκαιοι , ἀλλὰ καὶ οἱ τὸν νόμον τὸν φυσικὸν ἔχοντες . Τίνι γὰρ οὐκ ἔστι πρόδηλον , ὅτι τοῦ Θεοῦ τὸ ποιεῖν ἴδιον ; Πῶς τοίνυν Θεὸς τὸ παρ’ ἄλλου ποιηθὲν ὀνομάζεται ; Εἴτε τοίνυν προσκυνεῖ τις , εἴτε οὐ προσκυνεῖ , ἀλλ’ ἐγκαυχᾶται ὡς αὐτὸς πεποιηκὼς τὰ παρ’ ἄλλου προσκυνούμενα , αἰσχύνεσθαι καὶ οὗτος ἄξιος , χαλεπὸν συναγαγὼν τῷ βίῳ τῷ ἡμετέρῳ πρόσκομμα . Προσκυνήσατε αὐτῷ , πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ . Ἀναγκαίως ἐνταῦθα τὴν προσκύνησιν τῶν ἀγγέλων ἐπήγαγεν , ἵνα μὴ αἰσχυνθῶμεν προσκυνῆσαι Θεόν , ὃν προσκυνοῦσιν ἄγγελοι . ἅμα δὲ καὶ γνῶμεν ὡς εἰς ἀγγέλων τάξιν οἱ προσκυνοῦντες Θεὸν ἀνερχόμεθα · πρὸς τούτοις , ὅτι τὸ προσκυνεῖν τῶν ἀγγέλων ἴδιον , οὐ τὸ προσκυνεῖσθαι . Οὐ τοίνυν οἱ δαίμονες , ἀποπεσόντες καὶ ταῦτα τῆς ἀξίας τῶν ἀγγέλων , προσκυνεῖσθαι δυνήσονται . Ἤκουσε καὶ εὐφράνθη Σιών , καὶ ἠγαλλιάσαντο αἱ θυγατέρες τῆς Ἰουδαίας ἕνεκεν τῶν κριμάτων σου . Κύριε . Θυγατέρας τῆς Ἰουδαίας τὰς κατὰ πᾶσαν τὴν γῆν Ἐκκλησίας ἐκάλεσεν , ἐπειδήπερ ἐξομολόγησις ἐν αὐταῖς πολιτεύεται · τοῦτο γὰρ Ἰουδαία ἑρμηνεύεται . Ἀλλὰ τὴν Σιὼν ὡς πρωτότοκον Ἐκκλησίαν προέταξεν . Αὕτη , φησίν , ἤκουσε καὶ εὐφράνθη · ἤκουσε τὴν τῶν εἰδωλολατρούντων αἰσχύνην , ἀλλὰ μὴν καὶ τὴν τῶν ἀγγέλων προσκύνησιν , ἣν προσκυνοῦσι Θεῷ · καὶ εἰκότως εὐφράνθη ὡς ἕνα Θεὸν τὸν πατέρα τῆς κτίσεως προσκυνούμενον σέβουσα . Ταύτης αἱ θυγατέρες τῆς Ἰουδαίας ( εἶναι δὲ τὰς Ἐκκλησίας φαμὲν ) , μετασχοῦσαι τῆς χαρᾶς εἰκότως ἠγαλλιάσαντο . Κρίματα δὲ τοῦ Θεοῦ ταῦτα , οἷς ἡ χαρὰ δικαίως προσηγόρευται . Ἐπειδὴ τοίνυν αἰσχύνην , προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς , καὶ τοῖς εἰδώλοις ἐγκαυχώμενοι , παρὰ Θεοῦ κατακριθέντες ἔχουσιν , ἀλλὰ πῶς ταῦτα πέπρακται ἀπὸ τῶν ἑξῆς μάνθανε . Ὅτι σὺ Κύριος ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν , σφόδρα ὑπερυψώθης ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς . Ἐπειδὴ τὴν διὰ σταυροῦ πεπραγμένην δίκην ὑποτίθεται , ὕψος δὲ τοῦ Μονογενοῦς ὁ σταυρός · φησὶ γάρ , Ὅταν ὑψωθῶ , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν · μήποτέ τις οἰηθῇ τὸν Χριστὸν ὑψηλὸν οὐ γεγονέναι πρότερον , οὐ μόνον ὑψηλόν , ἀλλὰ καὶ ὕψιστον κατὰ πάσης τῆς γῆς ὑπάρχειν προσηγόρευσεν . Εἰπὼν δὲ τὴν γῆν , ἀπὸ τοῦ μέρους ὕλην τὴν κτίσιν ἐκάλεσεν . Ἀλλ’ ὅμως ὑπερυψώθη διὰ τοῦ σταυροῦ κατὰ πάντων τῶν θεῶν , δηλαδὴ τῶν ψευδωνύμων · ἐπειδὴ τῷ σταυρῷ καταβληθέντες μεμαθήκασι τῇ πείρᾳ πόσον ἐστὶν ὑψηλὸς ὁ Θεός , ὥστε διὰ τῆς νομιζομένης ἀσθενείας τοὺς νομισθέντας δυνατοὺς καταγωνίσασθαι . Οἱ ἀγαπῶντες τὸν Κύριον , μισεῖτε πονηρά . Ἵνα καθαρὰν τὴν ἀγάπην εὑρών , τοὺς ἐραστὰς ὡς ἀληθεῖς καὶ γνησίους προσδέξηται · ὡς ὅστις λέγων ἀγαπᾷν τὸν Θεόν , πονηρίᾳ καὶ τῇ τυχούσῃ προσέπαθεν . ἤ τινος τῶν κατὰ τὸν βίον ἐρᾷ , ἑαυτὸν ἀπατᾷ . Ἡ γὰρ φιλία τοῦ κόσμου τούτου ἔχθρα εἰς τὸν Θεόν ἐστιν , Ἰάκωβος λέγει . Φυλάσσει Κύριος τὰς ψυχὰς τῶν ὁσίων αὐτοῦ , ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσεται αὐτάς . Ἰδοὺ πηλίκα τῆς καθαρᾶς πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπης ἀπολαύομεν . Γινόμεθα γὰρ ὅσιοι , καὶ φύλακα τὸν Θεὸν ἔχομεν τοῦ μεγίστου κτήματος , τῆς ψυχῆς τῆς ἡμετέρας , ὥστε μὴ ὑπὸ τὴν χεῖρα γενέσθαι τοῦ ἐχθροῦ · ἂν δὲ ἄρα καὶ γενώμεθα , οὐ περιορᾷ , ἀλλὰ ῥύεται συμποδίζων τὸν ὄντως ἁμαρτωλὸν καὶ ῥίζαν τῆς ἁμαρτίας τὸν διάβολον , ἡμῖν δὲ χεῖρα δίδωσιν , ἵνα τὸν ἀδίκως ἐπαναστάντα φύγωμεν . Φῶς ἀνέτειλε τῷ δικαίῳ , καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ εὐφροσύνη . Ὁ τοῦ Θεοῦ νόμος , λύχνος καὶ φῶς τοῖς δικαίοις καθέστηκε . Διόπερ ἀλλαχοῦ φησιν ὁ Δαυΐδ · Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου , καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου . Ὁ δὲ αὐτὸς καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ , δηλαδὴ τοῖς ὀρθὰ βαδίζουσιν , εὐφροσύνη · ὁδὸν γὰρ αὐτοῖς ἥνπερ εὔχονται δείκνυσι , καὶ πρὸς ἀρετὰς ἀλείφει , ἃς ἀφ’ ἑαυτῶν σπουδάζουσι . Σὺ δὲ καὶ φῶς ἀνατείλαντα τὸν Μονογενῆ νόησον , περὶ οὗ Ἰωάννης ὁ θεόλογος ἔγραψεν · Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν . Ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν , καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων . Ὅθεν αὐτὸν καὶ Μαλαχιὴλ ἥλιον προσηγόρευσεν , καὶ ἀνατέλλειν , καθάπερ Δαυΐδ , τοῖς δικαίοις ἐξέθετο · φησὶ γάρ · Ἀνατελεῖ ὑμῖν τοῖς φοβουμένοις τὸν Κύριον ἥλιος δικαιοσύνης , καὶ ἴασις ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ . Εὐφράνθητε , δίκαιοι , ἐν τῷ Κυρίῳ . Μακάριοι τῆς χαρᾶς εἰκότως οἱ δίκαιοι . Ἐπ’ οὐδενὶ γὰρ τῶν βιωτικῶν ἀγαθῶν τῶν προσκαίρων εὐφραίνονται , ἐπὶ Θεῷ δέ , ἐν ᾧ πᾶσα δόσις ἀγαθή , καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι , ὡς ἐκ τῆς Ἐπιστολῆς Ἰακώβου μεμάθηκας . Καὶ ἐξομολογεῖσθε τὴν μνήμην τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ . Ἐξομολόγησιν εἴτε τὴν εὐχαριστίαν λέγοις , εἴτε τὴν τῶν πταισμάτων ἐξαγόρευσιν · ἁρμόττει γὰρ αὕτη καὶ δικαίοις · ἐπειδὴ δὲ οὐδείς ἐστιν ὃς ζήσεται , καὶ οὐχ ἁμαρτήσεται · ἀναγκαίως ἐπὶ τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης τοῦ Θεοῦ , τουτέστιν , ἐπὶ τῇ ἀναμνήσει προσφέρεται . Χρὴ γὰρ εὐχαριστεῖν αὐτῷ , ὅτι τοῦ ἁγιασμοῦ καὶ τοῖς ἀνθρώποις μετέδωκεν · χρὴ δὲ καὶ ἁμαρτωλοὺς ἑαυτοὺς ἐξαγορεύειν . Ὅσον γὰρ ἄν τις ὑπάρχῃ δίκαιος , συγκρινόμενος τῷ ἁγιασμῷ τοῦ Θεοῦ , ἁμαρτωλὸς εὑρίσκεται · ὥστε τὸν Ἡσαΐαν λέγειν · Πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης ἐναντίον σου .
Lemmas: ὅς . μετά ὁ ανεπίγραφος καί οὗτος ὁ ψαλμός ἀριθμέω ὁ Ἑβραῖος · ὁ ἑβδομήκοντα δέ αὐτός πρέπω ὁ προφητεία ὁ τίτλος ἐπινοέω . ἐπεί γάρ περί Χριστός βασίλεια καί ὁ ἐκ αὐτός κατόρθωμα ὁ νῦν ὁ προφήτης μελῳδέω σύγκειμαι , ἀναγκαῖος μέν αὐτός ὁ νοητός Δαυΐδ ἀνατίθημι . φημί δέ , ὅτε ὁ γῆ αὐτός καθίστημι , τουτέστιν , ἡνίκα ὁ ἀνθρωπότης ἐν κατάστασις γίγνομαι · ἐξίστημι γάρ εἰμί πρότερος ὁ λογισμός ὁ σώφρων . ὁ Κύριος βασιλεύω · ἀγαλλιάω ὁ γῆ , εὐφραίνω νῆσος πολύς . ἀείς μέν ὁ θεός βασιλεύω , ὡς ὅλος ὁ οἰκέω δημιουργός καί κύριος · ἀλλά ἐπειδή τις χρόνος ἀποστρέφω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος τυραννέω παρά ὁ ἐχθρός ὁ νοητός συγχωρέω , νῦν δέ ἐκεῖνος ὑποτάσσω καί οὗτος ἐλευθερόω , εἰκότως φημί , ὁ Κύριος βασιλεύω , βασίλειος Θεός καλός ὁ ἀναίρεσις ὁ πλάνης , καί ὁ ὁ εἴδωλον καθαίρεσις , ἐπί ὅς ἀγαλλιάω ὁ γῆ , θεωρέω καί ἐλευθερία οὗτος , ὑπέρ ὅς μετά ὁ λοιπός κτίσις στενάζω πρότερος . εὐφραίνω δέ καί νῆσος πολύς , ὁ ὁ ἔθνος ἐκκλησία · ὁ γάρ ἀναίρεσις ὁ πλάνης αὐτός ποιέω εἴσοδος . ἀλλά τίς χάρις ὁ ἐκκλησία νῆσος καλέω , ἢ πάντως ἐπεί καθάπερ ὁ νῆσος μέσος ὕδωρ οἰκέω , οὗτος καί ὁ ἐκκλησία ἐν ὁ βάπτισμα ; καλῶς δέ πολύς εὐφραίνω νῆσος , οὐ δέ πᾶς , γράφω , δείκνυμι ὡς εἰμί ἄλλος νῆσος , ὁ ὁ αἱρετικός ἐκκλησία , αὐχέω καί οὗτος ὁ ὕδωρ ὁ βάπτισμα · οὖον μήv ἁρμόζω οὗτος εὐφραίνω , ἐπεί ὁ περί ὁ θεῖον ἀσέβεια ὁ χάρις ἀθετέω ὁ βάπτισμα . Νεφέλη καί δνόφος κύκλος αὐτός · δηλαδή ὁ βασιλεύω . φημί γάρ ὁ Χριστός , ὅς ὁ σῶμα νεφέλη · διά ὁ λεπτόν γάρ ἀμόλυντος λέγω . ἀλλά ὁ νεφέλη καί δνόφος συζεύγνυμι , ὅσπερ ὀμίχλη ὁ Σύμμαχος γράφω . ὁ γάρ σάρξ ὁμίχλη δίκη ὁ ὀφθαλμός ὁ πλείων ἀποτρέπω ὁ ἄξιος ὁ ὁ Μονογενώ ἐπιγιγνώσκω θεότης · ὥστε ἀλλαχοῦ ὁ ψαλμῳδός οὗτος λέγω · τίθημι σκότος ἀποκρυφή αὐτός κύκλος αὐτός ὁ σκηνή αὐτός . Δικαιοσύνη καί κρίμα κατόρθωσις ὁ θρόνος αὐτός . οὗτος γάρ ὁ ὁ Θεός βασίλειος κατορθόω . Δῆλος δέ ἀπό ὅς ἐγώ μέν ὁ καταδουλόω ἄδικος ἐλευθερόω · ἐκεῖνος δέ κατακρίνω . πλήν ἀλλά καί αὐτός δικαιοσύνη καί κρίμα κατορθόω , εἴπερ αὐτός συμβασιλεύω βούλομαι . πῦρ ἐνώπιος αὐτός προπορεύω , καί φλογίζω κύκλος ὁ ἐχθρός αὐτός . σαφῶς ἐνταῦθα ὁ κρίσις ἀναμιμνήσκω ὁ μέλλω . τοιγάρ περί ὁ πυρός οὖον φημί , προπορεύω , ἀλλά , προπορεύω , ὅσπερ αὐτός φλογίζω ὁ ἐχθρός , δηλαδή ὁ ἁμαρτωλός · ἐχθρός γάρ εἰμί ὁ Θεός , ἐπεί καλέω οὐ ὑπακούω , παρακαλέω οὐ πείθω , καταλλάσσω προτείνω οὐ βούλομαι . μαρτύρομαι δέ ὁ Παῦλος λέγω · ὑπέρ Χριστός πρεσβεύω , ὡς ὁ Θεός παρακαλέω διά ἐγώ . δέομαι ὑπέρ Χριστός , καταλλάσσω ὁ Θεός . φλογίζω δέ κύκλος ὁ ἐχθρός αὐτός · τουτέστι , πᾶς . οὖον παύω γάρ κυκλόω καί τρέχω ἠώς εἄν ὅλος ὁ ὑπεύθυνος δράσσομαι . οὗτος ὁ πυρός καί Δανιήλ μνημονεύω , ὡς ὁ κριτής προτρέχω . θεωρέω , φημί , ἠώς ὁ Θρόνοι τίθημι , καί παλαιός ἡμέρα κάθημαι · καί ὁ ἔνδυμα αὐτός λευκός ὡσεί χιών , καί ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός ὡσεί ἔριον καθαρός . ὁ θρόνος αὐτός φλόξ πῦρ , καί ὁ τροχός αὐτός πῦρ φλέγω . Ποταμός πυρός ἐκπορεύω ἕλκω ἔμπροσθεν αὐτός . φαίνω ὁ ἀστραπή αὐτός ὁ οἰκέω ἀστραπή αὐτός ὁ λαμπηδών αὐτός νοέω , ὅστις οὐ ἀναμένω ὁ αἰών ὁ μέλλω , ἀλλά ἐντεῦθεν ἤδη ὁ οἰκέω φωτίζω . θεωρέω τοίνυν πυρός διαφορά . ὅς μέν γάρ εἰμί αὐτός , οὗτος φωτίζω · ὅς δέ οὐ αὐτός , ἀλλά ἐναντίος αὐτός τρέχω , οὗτος καίω · εἰς οὗτος γάρ καί τάσσω . ἀστραπή τοίνυν αὐτός ὁ ἀπόστολος λέγω , ἐπεί ὁ ἀληθινός μετέχω φάος , φάος εἰκότως καί αὐτός χρηματίζω · ὅθεν πρός αὐτός ὁ Κύριος λέγω · σύ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος . — εἶδον , καί σαλεύω ὁ γῆ . συμφέρω γάρ ὁ κακῶς ἵστημι σαλεύω , ἵνα στάσις ἑδραῖος δέχομαι , ἐπεί καί τέκτων παῖς ὅς εἄν εὑρίσκω σαθρός τοῖχος , σαλεύω , εἰς ὁ ἀγαθός αὐτός μετατίθημι βούλομαι . διόπερ καί ὁ γῆ , τουτέστιν , ὁ ἀνθρωπότης ὁ θεωρία ὁ ἀπόστολος σαλεύω , ὥστε ὁ ἐν Θεσσαλονίκη περί ὁ Παῦλος καί ὁ Σίλας λέγω · ὁ ὁ οἰκέω ἀναστατόω , οὗτος καί ἐνθάδε πάρειμι · ὅπως ἑαυτοῦ ἑδραῖος γίγνομαι . ὁ ὄρος ὡσεί κηρός τήκω ἀπό πρόσωπον κύριος , ἀπό πρόσωπον κύριος πᾶς ὁ γῆ . ὥσπερ ὁ ὅρη ὁ γῆ ὑψηλός , οὕτως ὁ προφήτης ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὑψηλός , καί οὗτος χάρις ὅρη προσαγορεύω . εἰκότως τοίνυν ἐπί ὁ ὁ Μονογενώ Ἐνδημία , ὅσπερ εἰμί Κύριος δηλαδή ὁ ἀνθρωπότης , ὅς λαμβάνω ὁ ἀπαρχή Κύριος ὅλος ὁ φύραμα γίγνομαι , ὁ προφήτης ὡσεί κηρός τήκω · πιλέω γάρ αὐτός πρότερος ὁ προφητεία ὁ γράμμα , ὥστε ἄγνωστος εἰμί ὁ ἐντυγχάνω . Ἐνδημέω ὁ Μονογενώ τήκω , τουτέστιν , εὐμάλακτος γίγνομαι , εἰς ὁ πᾶς αὐτός πρός ὁ χρῶμα ὁ μυστήριον ὁ Μονογενώ χράω , καί διά αὐτός καθάπερ διά κῆρ τις πῦρ θερμαίνω ὁ δεσποτικός εἰκών ἐργάζομαι . τήκω γάρ , φημί , ἀπό πρόσωπον κύριος , δηλαδή ὁ ἐνέργεια ὁ πνεῦμα . ἐπεί γάρ δίς ἐνταῦθα ὀνομάζω ὁ κύριος ὁ πρόσωπον , σαφής ὅτι ὁ μέν πατήρ πρόσωπον ὁ υἱός , ὁ δέ υἱός ὁ πνεῦμα καλέω · ὥστε ὁ προφητικός κηρός μή μόνος λύω ὁ ὁ Μονογενώ ἐπιδημία , ἀλλά καί ὁ χορηγία ὁ πνεῦμα . οὐδέ γάρ ἐπιδημέω ὁ Χριστός νοέω ὁ περί αὐτός προφητεία δύναμαι , εἰμί μή ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ χορηγία δίδωμι · δηλόω δέ ὁ Κύριος πρός αὐτός λέγω · ὦ ἀνόητος καί βραδύς ὁ Καρδία ὁ συνίημι ἐπί πᾶς ὅς λαλέω ὁ προφήτης . ἀναγγέλλω ὁ οὐρανός ὁ δικαιοσύνη αὐτός , καί εἶδον πᾶς ὁ λαός ὁ δόξα · αὐτός · εἰμί καί πολλάκις ὁ οὐρανός ὁ δικαιοσύνη ὁ Θεός , τουτέστι , ὁ Χριστός ἀναγγέλλω · φέρω γάρ ἐκ αὐτός φωνή · οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός · οὖον μόνος ἐν ὁ βάπτισμα , ἀλλά καί ἐν ὁ Θαβωρείῳ ὄρος · καί πάλιν ὁ Χριστός πρός ὁ πατήρ βοάω , πατήρ , δοξάζω σύ ὁ υἱός , φωνή τις ἐκ οὐρανός φέρω · καί δοξάζω , καί πάλιν δοξάζω · ἀλλά ὅμως οὐρανός ἀναγγέλλω ὁ ὁ Θεός δικαιοσύνη , κύριος ὁ ἀπόστολος · οὐδέ γάρ εἰμί χοϊκός , ἀλλά οὐράνιος · διό καί οὐρανός προσαγορεύω . βε . οὗτος δέ ἀναγγέλλω , πᾶς ὁ λαός ὁ Χριστός ὁ δόξα θεάομαι , βλέπω ἀγράμματος ῥητορεύω , δαιμόνιος ὁ σκιά ὁ ἀπόστολος ἐλαύνω . αἰσχύνω πᾶς ὁ προσκυνέω ὁ γλυπτός , ὁ ἐγκαυχάομαι ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός . οὖον μόνος ὁ νόμος λαμβάνω γραπτός ἐπί ὁ χειροποίητος εἴδωλον αἰσχύνω Δίκαιος , ἀλλά καί ὁ ὁ νόμος ὁ φυσικός ἔχω . τίς γάρ οὐ εἰμί πρόδηλος , ὅτι ὁ Θεός ὁ ποιέω ἴδιος ; Πῶς τοίνυν θεός ὁ παρά ἄλλος ποιέω ὀνομάζω ; εἴτε τοίνυν προσκυνέω τις , εἴτε οὖον προσκυνέω , ἀλλά ἐγκαυχάομαι ὡς αὐτός ποιέω ὁ παρά ἄλλος προσκυνέω , αἰσχύνω καί οὗτος ἄξιος , χαλεπός συνάγω ὁ βίος ὁ ἡμέτερος πρόσκομμα . προσκυνέω αὐτός , πᾶς ὁ ἄγγελος αὐτός . ἀναγκαῖος ἐνταῦθα ὁ προσκύνησις ὁ ἄγγελος ἐπάγω , ἵνα μή αἰσχύνω προσκυνέω Θεός , ὅς προσκυνέω ἄγγελος . ἅμα δέ καί γιγνώσκω ὡς εἰς ἄγγελος τάξις ὁ προσκυνέω θεός ἀνέρχομαι · πρός οὗτος , ὅτι ὁ προσκυνέω ὁ ἄγγελος ἴδιος , οὖον ὁ προσκυνέω . οὖον τοίνυν ὁ δαίμων , ἀποπίπτω καί οὗτος ὁ ἄξιος ὁ ἄγγελος , προσκυνέω δύναμαι . ἀκούω καί εὐφραίνω Σιών , καί ἀγαλλιάω ὁ θυγάτηρ ὁ Ἰουδαῖος ἕνεκα ὁ κρίμα σύ . κύριος . θυγάτηρ ὁ Ἰουδαῖος ὁ κατά πᾶς ὁ γῆ ἐκκλησία καλέω , ἐπεί ἐξομολόγησις ἐν αὐτός πολιτεύω · οὗτος γάρ Ἰουδαῖος ἑρμηνεύω . ἀλλά ὁ Σιών ὡς πρωτότοκος ἐκκλησία προτάσσω . Ἄτη , φημί , ἀκούω καί εὐφραίνω · ἀκούω ὁ ὁ εἰδωλολατρέω αἰσχύνη , ἀλλά μήv καί ὁ ὁ ἄγγελος προσκύνησις , ὅς προσκυνέω Θεός · καί εἰκότως εὐφραίνω ὡς εἷς θεός ὁ πατήρ ὁ κτίσις προσκυνέω σέβω . Ταύτη ὁ θυγάτηρ ὁ Ἰουδαῖος ( εἰμί δέ ὁ ἐκκλησία φημί ) , μετέχω ὁ χαρά εἰκότως ἀγαλλιάω . κρίμα δέ ὁ Θεός οὗτος , ὅς ὁ χαρά δικαίως προσαγορεύω . ἐπεί τοίνυν αἰσχύνη , προσκυνέω ὁ γλυπτός , καί ὁ εἴδωλον ἐγκαυχάομαι , παρά Θεός κατακρίνω ἔχω , ἀλλά πῶς οὗτος πράσσω ἀπό ὁ ἑξῆς μανθάνω . ὅτι2 σύ Κύριος ὕψιστος ἐπί πᾶς ὁ γῆ , σφόδρα ὑπερυψόω ἐπί πᾶς ὁ θεός . ἐπεί ὁ διά σταυρός πράσσω δίκη ὑποτίθημι , ὕψος δέ ὁ Μονογενώ ὁ σταυρός · φημί γάρ , ὅταν ὑψόω , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ · μήποτε τις οἴομαι ὁ Χριστός ὑψηλός οὖον γίγνομαι πρότερος , οὖον μόνος ὑψηλός , ἀλλά καί ὕψιστος κατά πᾶς ὁ γῆ ὑπάρχω προσαγορεύω . εἶπον δέ ὁ γῆ , ἀπό ὁ μέρος ὕλη ὁ κτίσις καλέω . ἀλλά ὅμως ὑπερυψόω διά ὁ σταυρός κατά πᾶς ὁ θεός , δηλαδή ὁ ψευδώνυμος · ἐπεί ὁ σταυρός καταβάλλω μανθάνω ὁ πείρω πόσος εἰμί ὑψηλός ὁ Θεός , ὥστε διά ὁ νομίζω ἀσθένεια ὁ νομίζω δυνατός καταγωνίζομαι . ὁ ἀγάπη ὁ κύριος , μισέω πονηρός . ἵνα καθαρός ὁ ἀγάπη εὑρίσκω , ὁ ἐραστής ὡς ἀληθής καί γνήσιος προσδέχομαι · ὡς ὅστις λέγω ἀγαπάω ὁ Θεός , πονηρία καί ὁ τυγχάνω προσπαθέω . ἤ τις ὁ κατά ὁ βίος ἐράω , ἑαυτοῦ ἀπατάω . ὁ γάρ φίλιος ὁ κόσμος οὗτος ἔχθρα εἰς ὁ Θεός εἰμί , Ἰάκωβος λέγω . φυλάσσω Κύριος ὁ ψυχή ὁ ὅσιος αὐτός , ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι αὐτός . ἰδέ πηλίκος ὁ καθαρός πρός ὁ θεός ἀγάπη ἀπολαύω . γίγνομαι γάρ ὅσιος , καί φύλαξ ὁ θεός ἔχω ὁ μέγας κτῆμα , ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος , ὥστε μή ὑπό ὁ χείρ γίγνομαι ὁ ἐχθρός · εἄν δέ ἄρα καί γίγνομαι , οὖον περιοράω , ἀλλά ῥύομαι συμποδίζω ὁ εἰμί ἁμαρτωλός καί ῥίζα ὁ ἁμαρτία ὁ διάβολος , ἐγώ δέ χείρ δίδωμι , ἵνα ὁ ἄδικος ἐπανίστημι φεύγω . Φάος ἀνατέλλω ὁ Δίκαιος , καί ὁ εὐθύς ὁ Καρδία Εὐφρόσυνος . ὁ ὁ Θεός νόμος , λύχνος καί φάος ὁ Δίκαιος καθίστημι . διόπερ ἀλλαχοῦ φημί ὁ Δαυΐδ · Λύχνος ὁ πούς ἐγώ ὁ νόμος σύ , καί φάος ὁ τρίβω ἐγώ . ὁ δέ αὐτός καί ὁ εὐθύς ὁ Καρδία , δηλαδή ὁ ὀρθός βαδίζω , Εὐφρόσυνος · ὁδός γάρ αὐτός ὅσπερ εὔχομαι δείκνυμι , καί πρός ἀρετή ἀλείφω , ὅς ἀπό ἑαυτοῦ σπουδάζω . σύ δέ καί φάος ἀνατέλλω ὁ Μονογενεύς νοέω , περί ὅς Ἰωάννης ὁ Θεόλογος γράφω · Πάν διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ὅς γίγνομαι . ἐν αὐτός ζωή εἰμί , καί ὁ ζωή εἰμί ὁ φάος ὁ ἄνθρωπος . ὅθεν αὐτός καί Μαλαχιὴλ ἥλιος προσαγορεύω , καί ἀνατέλλω , καθάπερ Δαυΐδ , ὁ Δίκαιος ἐκτίθημι · φημί γάρ · ἀνατέλλω σύ ὁ φοβέω ὁ κύριος ἥλιος δικαιοσύνη , καί ἴασις ἐν ὁ πτέρυξ αὐτός . εὐφραίνω , Δίκαιος , ἐν ὁ κύριος . Μακάριος ὁ χαρά εἰκότως ὁ Δίκαιος . ἐπί οὐδείς γάρ ὁ βιωτικός ἀγαθός ὁ πρόσκαιρος εὐφραίνω , ἐπί Θεός δέ , ἐν ὅς πᾶς δόσις Ἀγαθή , καί πᾶς δώρημα τέλειος ἄνωθεν εἰμί , ὡς ἐκ ὁ Ἐπιστολή Ἰάκωβος μανθάνω . καί ἐξομολογέομαι ὁ μνήμη ὁ ἁγιωσύνη αὐτός . ἐξομολόγησις εἴτε ὁ εὐχαριστία λέγω , εἴτε ὁ ὁ πταῖσμα ἐξαγόρευσις · ἁρμόζω γάρ οὗτος καί Δίκαιος · ἐπεί δέ οὐδείς εἰμί ὅς ζῶ , καί οὐ ἁμαρτάνω · ἀναγκαῖος ἐπί ὁ μνήμη ὁ ἁγιωσύνη ὁ Θεός , τουτέστιν , ἐπί ὁ ἀναμιμνήσκω προσφέρω . χρή γάρ εὐχαριστέω αὐτός , ὅτι ὁ ἁγιασμός καί ὁ ἄνθρωπος μεταδίδωμι · χρή δέ καί ἁμαρτωλός ἑαυτοῦ ἐξαγορεύω . ὅσος γάρ ἄν τις ὑπάρχω δίκαιος , συγκρίνω ὁ ἁγιασμός ὁ Θεός , ἁμαρτωλός εὑρίσκω · ὥστε ὁ Ἡσαΐας λέγω · πᾶσα ὁ δικαιοσύνη ἐγώ ὡς ῥάκος ἀποκάθημαι ἐναντίος σύ .