hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_81
Σύντομος ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ ψαλμοῦ · τοιαύτην γὰρ καὶ τὴν ὑπόθεσιν κέκτηται , δικαιοσύνης παραίνεσιν καὶ μέμψιν , ὅτι μὴ τούτοις ἔχονται . Ὁ Θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν , ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρίνει . Μεγάλη δὲ καὶ αὕτη τῆς τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμᾶς φιλοτιμίας ἀπόδειξις , ὅτι τῆς ἑαυτοῦ προσηγορίας μετέδωκεν ὁ ποιητὴς τῷ πλάσματι . Καὶ αὐτὸς Θεὸς κατ’ ἐξοχὴν λεγόμενος , χάριτι τοῦτό τινας δέδωκεν ὀνομάζεσθαι , ὅσοι τὸ τῆς ἀρχῆς ἀξίωμα κατὰ ζῆλον Θεοῦ τοῦ πάντων ἄρχοντος ἔχουσι , καὶ φυλάττουσι . Διόπερ καὶ νῦν θεοὺς τοὺς ὑπερέχοντας ἐν τῷ λαῷ προσηγόρευσε · περὶ ὧν καὶ Μωϋσῆς ἔλεγε · Θεοὺς οὐ κακολογήσεις , καὶ ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς . Ἀλλὰ τούτων τοὺς μὲν ἀληθεύοντας καὶ μὴ ψευδομένους τὸ πρόσχημα , φυλάττοντας δὲ τὸ τῆς προφητείας , ἢ τὸ τῆς ἱερωσύνης , ἢ τὸ τῆς στρατηγίας ἀξίωμα τοσοῦτον τιμᾷ , ὥστε αὐτῶν ἐν τῇ συναγωγῇ , καθάπερ φησὶν ὁ ψαλμῳδός , ἵστασθαι · τοὺς δὲ τῆς παρασχεθείσης τιμῆς ἀνάξια πράττοντας ἐν μέσῳ διακρίνει , τουτέστιν , ἐπὶ πάσης τῆς κτίσεως γυμνῶν αὐτοὺς τῆς ἀξίας καὶ τοῦ προσχήματος καὶ παραδειγματίζων ὅτι λαχόντες ἄρχειν , τὸ ἐναντίον ὑπὸ κακίας ἤρχθησαν · οἷς ὁ προφήτης ὁμοῦ μὲν ἐπιτιμᾷ , ὀμοῦ δὲ παραινεῖ τὰ ἑπόμενα . Ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν , καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; Καλῶς τό , Ἕως πότε , προσέταξεν , δεικνὺς ὅτι χρονίζουσιν ἐν ἀδικίᾳ , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ μακροθυμίας οὐκ αἰσθάνονται · ἀλλὰ οὐδὲ ὅλως νοοῦσι τοῦ καιροῦ περαιουμένου καὶ τρέχοντος , μεθ’ ὃν ἡ δίκη τοῖς ἀδίκοις ἐπέρχεται · διόπερ ἀδικίαν κρίνουσι , καὶ ἁμαρτωλῶν λαμβάνουσι πρόσωπα , δέον τὸ τοῦ Θεοῦ στῆσαι πανταχοῦ βουλομένου τὸ δίκαιον , καὶ τούτου χάριν ἐν ἑκάστῃ κρίσει τὸ ἑαυτοῦ παραφέροντος πρόσωπον · ὥστε τὸν Μωϋσέα λέγειν · Οὐ λήψῃ πρόσωπον ἐν κρίσει , ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ κρίσις ἐστί · διατί δέ φησι , Πρόσωπον ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; Ἐπειδὴ πᾶς σπουδάζων διαφθαρῆναι τὸ δίκαιον καὶ πρὸς τὸν πλησίον πλεονεκτηθῆναι κρίσιν , ἁμαρτωλὸς ὄντως οὗτος , κἂν σχῆμα τοῦ δικαίου περικείμενος . Διάψαλμα ἐπήγαγεν , ἐπειδὴ τὴν μέμψιν εἰς συμβουλὴν μετέθηκε . Κρίνατε ὀρφανῷ καὶ πτωχῷ , ταπεινὸν καὶ πένητα δικαιώσατε . Οὔ φησι , κρίνατε δικαίῳ , οὐδὲ προφήτῃ , οὐδὲ ἱερεῖ , ὧν τοσοῦτον μὲν ὁ Θεὸς παρεγγυᾷ Μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου , καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε · ἀλλ’ Ὀρφανῷ καὶ πτωχῷ καὶ ταπεινῷ καὶ πένητι . Διὰ τί ; Ὅτι ἐκείνοις μὲν τὸ ἀδικεῖσθαι πρέπει , ὥσπερ δὲ καὶ Παῦλος ἔλεγε · Διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον ἀποστερεῖσθε ; Τούτους δὲ οὐ φορητὸν ἀδικηθῆναι διὰ τὴν ἐπικειμένην ἐξ ἡλικίας ἢ πτωχείας ἀσθένειαν · ὅθεν αὐτῶν σφοδρότερον ὁ νομοθέτης ἀντέχεται . Ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχὸν ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε αὐτόν . Ὡς περὶ θηρῶν ἀγρίων τῶν πρὸς ἀδικίαν ἢ πλεονεξίαν χαιρόντων διαλέγεται , ὅθεν ἀλλαχοῦ φησιν · Ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφῳ ὡς λέων ἐν τῇ μάνδρᾳ αὐτοῦ · Ἐνεδρεύει τὸ ἁρπάσαι πτωχόν . Οὐκοῦν ὁ μὲν σώζων τὸν πτωχόν , ποιμένος ἀξίαν καὶ μισθὸν ἀποφέρεται · ἐκείνου δηλαδή , ὅστις ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν δεδωκώς , ἐκ τῶν νοητῶν ἡμᾶς θηρίων ἐῤῥύσατο · ὁ δὲ ἁρπάζων ἢ λυμαινόμενος , ἐν τοῖς θηρίοις τέτακται . Ἐπιτεῖναι δὲ ἡμῖν τὴν τῶν ἀδικουμένων προστασίαν βουλόμενος , προσέθηκεν · Ἐκ χειρὸς ἀμαρτωλοῦ ῥύσασθε , ἵνα πρὸς ἄμυναν σπεύσωμεν , ἀσθενῆ τὸν ἀδικοῦντα καὶ ἀσυμπαθῆ βλέποντες . Ἀσθενὴς γὰρ ὁ ἁμαρτωλός , ὡς προσκεκρουκὼς τῷ Θεῷ · ἀσυμπαθὴς δέ , ὡς ἑαυτοῦ μὴ φειδόμενος · οὐδὲ γὰρ ἂν ἐξημάρτανεν , ὥστε πολὺ μᾶλλον τοῦ πλησίον οὐ φείδεται . Οὐκ ἔγνωσαν , οὐδὲ συνῆκαν , ἐν σκότει διαπορεύονται . Τί οὐκ ἔγνωσαν ; Τοῦ παρόντος βίου τὸ σαθρόν , τοῦ ἀνθρωπείου βίου τὸ ἄστατον · ὅτι ἀγροὺς ἀγροῖς , καὶ οἴκους οἴκοις συνάπτουσι , πολλάκις ταῦτα τοῖς ἐχθροῖς θησαυρίζοντες . Τί δὲ οὐ συνῆκαν ; Ὅτι περὶ μικρὰ ἀσχολούμενοι , ἑαυτοὺς ἀποστεροῦσι τὰ μείζονα · διόπερ ἐν σκότει τῆς κακίας διαπορεύονται , αἰσχυνόμενοι πρὸς τὸ φῶς ἐλθεῖν · Πᾶς γὰρ ὁ τὰ φαῦλα πράσσων , μισεῖ τὸ φῶς , ὥσπερ ὁ Παῦλος ἔλεγεν . Ἴσως δὲ καὶ τοῦτο μέμφεται , ὅτι ἐν σκότει πορευόμενοι οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν τὸ ἑπόμενον . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ἄκουε · Σαλευθήτωσαν πάντα τὰ θεμέλια τῆς γῆς . Εἰ δὲ τὰ θεμέλια τῆς γῆς σαλεύεται , πῶς μένειν τὰ ἐν αὐτῇ δυνήσονται ; Τούτων δὲ μενόντων , τίνος χάριν τὸν ἀδελφὸν πλεονεκτοῦμεν , καὶ τὸν πτωχὸν κατεσθίομεν , ἐξ ὧν ἡμῖν ὄνησις οὐχ εὑρίσκεται ; Ἐγὼ εἶπα , θεοί ἐστε , καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες . Ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε , καὶ ὡς εἷς τῶν ἀρχόντων πίπτετε . Πότε θεοὺς εἶναι πάντας καὶ υἱοὺς Ὑψίστου διετάξατο ; Οὐκ ἔτι γὰρ περὶ τῶν ἀρχόντων μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς ἀνθρωπότητος ἁπάσης διαλέγεται . Οὐκοῦν ἡνίκα τὸν ἄνθρωπον πλάσας , ὅρον αὐτῷ τοιοῦτον ἀξιώματος ἔθετο · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν · καὶ ἀρχέτωσαν πάντων τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης , καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ , καὶ τῶν κτηνῶν , καὶ πάσης τῆς γῆς , καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν . Ὅπερ εἰ φυλάττοντες ἔμειναν , καὶ μὴ τῇ παρακοῇ τοῦ Θεοῦ τὴν εἰκόνα προσέδωκαν , οὐκ ἂν κατεδικάσθησαν θάνατον . Ὕβρις γὰρ εἰς Θεὸν τὸ τὴν τιμὴν αὐτοῦ ἀγνοῆσαι , καὶ τὰ ἴσα τῷ διαβόλῳ παθεῖν . Διό φησι , Ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε , δεικνύς , ἀνθρώπινον πάθος εἶναι τὸν θάνατον . Ἀλλ’ ὅμως ἐξῆν μὴ ἀποθνήσκειν , εἰ τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον ἀπ’ ἀρχῆς ἐφυλάξαμεν · εἶχε γὰρ ἡμῶν ἡ φύσις ἑκάτερον . Ὡς εἷς δέ , φησι , τῶν ἀρχόντων πίπτετε , αἰνιττόμενος τὸν διάβολον · ἄρχοντος γὰρ ἐξουσίαν ἐν τοῖς ἀγγέλοις ἐκεκλήρωτο . Διό φησιν ὁ Παῦλος · Οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς , πρὸς τὰς ἐξουσίας · ἐπαρθεὶς δὲ καὶ μειζόνων ἐπιθυμήσας , κατέπεσε . Τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ὁ ἄνθρωπος · ἀκούσας γὰρ εἰρηκότος τοῦ ὄφεως · ᾜδει ὁ Θεὸς ὅτι ᾗ ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ’ αὐτοῦ , τουτέστι , τοῦ ξύλου , διανοιγήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοί , καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί , γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν · ἑαυτὸν εἰς παρακοὴν ἔδωκεν , ὥστε ἀναγκαίως αὐτῷ διὰ τὸ πάθος καὶ τὸ πτῶμα συγκρίνεται . Ἀνάστα , ὁ Θεός , κρῖνον τὴν γῆν , ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν . Οὐκ ἄρα κληρονομίαν παροῦσαν , ἀλλὰ μέλλουσαν ὁ προφήτης αἰνίττεται · ὅθεν τὸν Θεὸν ἀναστῆναι παρακαλεῖ καὶ κρῖναι τὴν γῆν , δηλαδὴ τὸν ἄνθρωπον · ὃς ὅταν ἀναστῇ πᾶσι κατακληρονομεῖ τοῖς ἔθνεσι . Πᾶσι γὰρ κλῆρον ἐπιβάλλει τὸν ἁρμόττοντα , τὸν μὲν τοῖς ταπεινοῖς , τὸν δὲ τοῖς σώφροσι , τὸν δὲ ἐλεήμοσιν , ἄλλον τοῖς πόρνοις , ἄλλον τοῖς ὑπερηφάνοις , τοῖς πλεονέκταις ἕτερον · ἔθνη γὰρ κατὰ τὸ παρὸν οὐ τῶν γλωσσῶν τὰς διαφοράς , ἀλλὰ τῶν βίων ἐκάλεσεν .
Lemmas: σύντομος ὁ ἐπιγραφή ὁ ψαλμός · τοιοῦτος γάρ καί ὁ ὑπόθεσις κτάομαι , δικαιοσύνη παραίνεσις καί μέμψις , ὅτι μή οὗτος ἔχω . ὁ θεός ἵστημι ἐν συναγωγή θεός , ἐν μέσος δέ θεός διακρίνω . Μεγάλη δέ καί οὗτος ὁ ὁ Θεός περί ἐγώ φιλοτιμία ἀπόδειξις , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ προσηγορία μεταδίδωμι ὁ ποιητής ὁ πλάσμα . καί αὐτός θεός κατά ἐξοχή λέγω , χάρις οὗτος τις δίδωμι ὀνομάζω , ὅσος ὁ ὁ ἀρχή ἀξίωμα κατά ζῆλος Θεός ὁ πᾶς ἄρχω ἔχω , καί φυλάσσω . διόπερ καί νῦν θεός ὁ ὑπερέχω ἐν ὁ λαός προσαγορεύω · περί ὅς καί Μωϋσῆς λέγω · θεός οὖον κακολογέω , καί ἄρχω ὁ λαός σύ οὐ εἴρω κακῶς . ἀλλά οὗτος ὁ μέν ἀληθεύω καί μή ψεύδω ὁ πρόσχημα , φυλάσσω δέ ὁ ὁ προφητεία , ἢ ὁ ὁ ἱερωσύνη , ἢ ὁ ὁ στρατηγία ἀξίωμα τοσοῦτος τιμάω , ὥστε αὐτός ἐν ὁ συναγωγή , καθάπερ φημί ὁ ψαλμῳδός , ἵστημι · ὁ δέ ὁ παρέχω τιμή ἀνάξιος πράσσω ἐν μέσος διακρίνω , τουτέστιν , ἐπί πᾶς ὁ κτίσις γυμνός αὐτός ὁ ἄξιος καί ὁ πρόσχημα καί παραδειγματίζω ὅτι λαγχάνω ἄρχω , ὁ ἐναντίος ὑπό κακία ἄρχω · ὅς ὁ προφήτης ὁμοῦ μέν ἐπιτιμάω , ὀμόω δέ παραινέω ὁ ἕπομαι . Ἕως πότε κρίνω ἀδικία , καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; καλῶς ὁ , Ἕως πότε , προστάσσω , δείκνυμι ὅτι χρονίζω ἐν ἀδικία , καί ὁ ὁ Θεός μακροθυμία οὐ αἰσθάνομαι · ἀλλά οὐδέ ὅλως νοέω ὁ καιρός περαιόω καί τρέχω , μετά ὅς ὁ δίκη ὁ ἄδικος ἐπέρχομαι · διόπερ ἀδικία κρίνω , καί ἁμαρτωλός λαμβάνω πρόσωπον , δήω ὁ ὁ Θεός ἵστημι πανταχοῦ βούλομαι ὁ Δίκαιος , καί οὗτος χάρις ἐν ἕκαστος κρίσις ὁ ἑαυτοῦ παραφέρω πρόσωπον · ὥστε ὁ Μωϋσῆς λέγω · οὖον λαμβάνω πρόσωπον ἐν κρίσις , ὅτι ὁ κύριος ὁ κρίσις εἰμί · διατί δέ φημί , πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; ἐπεί πᾶς σπουδάζω διαφθείρω ὁ Δίκαιος καί πρός ὁ πλησίος πλεονεκτέω κρίσις , ἁμαρτωλός εἰμί οὗτος , κἀν σχῆμα ὁ Δίκαιος περίκειμαι . διάψαλμα ἐπάγω , ἐπεί ὁ μέμψις εἰς συμβουλή μετατίθημι . κρίνω ὀρφανός καί πτωχός , ταπεινός καί πένης δικαιόω . οὖον φημί , κρίνω Δίκαιος , οὐδέ προφήτης , οὐδέ ἱερεύς , ὅς τοσοῦτος μέν ὁ θεός παρεγγυάω μή ἅπτω ὁ χριστός ἐγώ , καί ἐν ὁ προφήτης ἐγώ μή πονηρεύομαι · ἀλλά Ὀρφανός καί πτωχός καί ταπεινός καί πένης . Ζεύς τίς ; ὅτι2 ἐκεῖνος μέν ὁ ἀδικέω πρέπω , ὥσπερ δέ καί Παῦλος λέγω · Ζεύς τίς οὐ μᾶλλον ἀποστερέω ; οὗτος δέ οὖον φορητός ἀδικέω διά ὁ ἐπίκειμαι ἐκ ἡλικία ἢ πτωχεία ἀσθένεια · ὅθεν αὐτός σφοδρός ὁ νομοθέτης ἀντέχω . ἐξαιρέω πένης καί πτωχός ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι αὐτός . ὡς περί θήρ ἄγριος ὁ πρός ἀδικία ἢ πλεονεξία χαίρω διαλέγω , ὅθεν ἀλλαχοῦ φημί · ἐνεδρεύω ἐν ἀπόκρυφος ὡς λέων ἐν ὁ μάνδρα αὐτός · ἐνεδρεύω ὁ ἁρπάζω πτωχός . οὐκοῦν ὁ μέν σῴζω ὁ πτωχός , ποιμήν ἄξιος καί μισθός ἀποφέρω · ἐκεῖνος δηλαδή , ὅστις ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ δίδωμι , ἐκ ὁ νοητός ἐγώ θηρίον ῥύομαι · ὁ δέ ἁρπάζω ἢ λυμαίνομαι , ἐν ὁ θηρίον τάσσω . ἐπιτείνω δέ ἐγώ ὁ ὁ ἀδικέω προστασία βούλομαι , προστίθημι · ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι , ἵνα πρός ἄμυνα σπεύδω , ἀσθενής ὁ ἀδικέω καί ασυμπαθής βλέπω . ἀσθενής γάρ ὁ ἁμαρτωλός , ὡς προσκρούω ὁ Θεός · ἀσυμπαθής δέ , ὡς ἑαυτοῦ μή φείδομαι · οὐδέ γάρ εἄν ἐξαμαρτάνω , ὥστε πολύς μᾶλλον ὁ πλησίος οὖον φείδομαι . οὐ γιγνώσκω , οὐδέ συνίημι , ἐν σκότος διαπορεύω . τις οὐ γιγνώσκω ; ὁ πάρειμι βίος ὁ σαθρός , ὁ ἀνθρώπειος βίος ὁ ἄστατος · ὅτι ἀγρός ἀγρός , καί οἶκος οἶκος συνάπτω , πολλάκις οὗτος ὁ ἐχθρός θησαυρίζω . τις δέ οὖον συνίημι ; ὅτι2 περί μικρός ἀσχολέω , ἑαυτοῦ ἀποστερέω ὁ μείζων · διόπερ ἐν σκότος ὁ κακία διαπορεύω , αἰσχύνω πρός ὁ φάος ἔρχομαι · Πᾶς γάρ ὁ ὁ φαῦλος πράσσω , μισέω ὁ φάος , ὥσπερ ὁ Παῦλος λέγω . ἴσος δέ καί οὗτος μέμφομαι , ὅτι ἐν σκότος πορεύω οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι ὁ ἕπω . Ποῖον δέ οὗτος ; Ἄκουος · σαλεύω πᾶς ὁ θεμέλιος ὁ γῆ . εἰμί δέ ὁ θεμέλιος ὁ γῆ σαλεύω , πῶς μένω ὁ ἐν αὐτός δύναμαι ; οὗτος δέ μένω , τίς χάρις ὁ ἀδελφός πλεονεκτέω , καί ὁ πτωχός κατεσθίω , ἐκ ὅς ἐγώ ὄνησις οὐ εὑρίσκω ; ἐγώ εἶπον , θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς . σύ δέ ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , καί ὡς εἷς ὁ ἄρχω πίπτω . Πότος θεός εἰμί πᾶς καί υἱός ὕψιστος διατάσσω ; οὐ ἔτι γάρ περί ὁ ἄρχω μόνος , ἀλλά καί περί ὁ ἀνθρωπότης ἅπας διαλέγω . οὐκοῦν ἡνίκα ὁ ἄνθρωπος πλάσσω , ὅρος αὐτός τοιοῦτος ἀξίωμα τίθημι · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις · καί ἄρχω πᾶς ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα , καί ὁ πετεινός ὁ οὐρανός , καί ὁ κτῆνος , καί πᾶς ὁ γῆ , καί πᾶς ὁ ἑρπετόν . ὅπερ εἰμί φυλάσσω μένω , καί μή ὁ παρακοή ὁ Θεός ὁ εἰκών προσδίδωμι , οὐ εἄν καταδικάζω θάνατος . ὕβρις γάρ εἰς θεός ὁ ὁ τιμή αὐτός ἀγνοέω , καί ὁ ἴσος ὁ διάβολος πάσχω . διό φημί , ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , δείκνυμι , ἀνθρώπινος πάθος εἰμί ὁ θάνατος . ἀλλά ὅμως ἔξεστι μή ἀποθνήσκω , εἰμί ὁ Θεός ὁ νόμος ἀπό ἀρχή φυλάσσω · ἔχω γάρ ἐγώ ὁ φύσις ἑκάτερος . ὡς εἷς δέ , φημί , ὁ ἄρχω πίπτω , αἰνίσσομαι ὁ διάβολος · ἄρχω γάρ ἐξουσία ἐν ὁ ἄγγελος κληρόω . διό φημί ὁ Παῦλος · οὐ εἰμί ἐγώ ὁ πάλη πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία · ἐπαίρω δέ καί μείζων ἐπιθυμέω , καταπίπτω . ὁ δέ αὐτός καί ὁ ἄνθρωπος · ἀκούω γάρ ἐρῶ ὁ ὄφις · Ἠείδω ὁ θεός ὅτι ὅς ἡμέρα ἐσθίω ἀπό αὐτός , τουτέστι , ὁ ξύλον , διανοίγω σύ ὁ ὀφθαλμός , καί εἰμί ὡς θεός , γιγνώσκω καλός καί πονηρός · ἑαυτοῦ εἰς παρακοή δίδωμι , ὥστε ἀναγκαῖος αὐτός διά ὁ πάθος καί ὁ πτῶμα συγκρίνω . ἀνάσταμα , ὁ Θεός , κρίνω ὁ γῆ , ὅτι σύ κατακληρονομέω ἐν πᾶς ὁ ἔθνος . οὐ ἄρα κληρονομία πάρειμι , ἀλλά μέλλω ὁ προφήτης αἰνίσσομαι · ὅθεν ὁ θεός ἀνίστημι παρακαλέω καί κρίνω ὁ γῆ , δηλαδή ὁ ἄνθρωπος · ὅς ὅταν ἀνίστημι πᾶς κατακληρονομέω ὁ ἔθνος . Πᾶς γάρ κλῆρος ἐπιβάλλω ὁ ἁρμόζω , ὁ μέν ὁ ταπεινός , ὁ δέ ὁ σώφρων , ὁ δέ ἐλεήμων , ἄλλος ὁ πόρνος , ἄλλος ὁ ὑπερήφανος , ὁ πλεονέκτης ἕτερος · ἔθνος γάρ κατά ὁ πάρειμι οὖον ὁ γλῶσσα ὁ διαφορά , ἀλλά ὁ Βίων καλέω .