hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_93
αʹ . Εὐημερίας τὸ πρόσκαιρον . Σχετλιάζων δὲ ὥσπερ ἐπ’ αὐτοῖς , τὰ παρόντα ἐφθέγξατο , καὶ δυσανασχετῶν ὅτι χρόνος ἐπ’ αὐτοῖς τοῦ Θεοῦ μακροθυμοῦντος τρίβεται · ὥστε καὶ καυχᾶσθαι ἐφ’ οἷς ἐχρῆν εὐλαβεῖσθαι καὶ αἰσχύνεσθαι . Καὶ τίς αὐτῶν ἡ καύχησις ; Φθέγξονται καὶ λαλήσουσιν ἀδικίαν , λαλήσουσι πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν . Οἱ γὰρ ἔργων πονηρῶν μὴ φεισάμενοι , λόγων πῶς οὗτοι φείσονται ; Διόπερ λαλοῦσιν ἀεί , καὶ τοὺς ἄλλους ὀλισθῆναι προτρέπονται . Νῦν μὲν λέγουσι , Ποιήσωμεν τὰ κακά , ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά · νῦν δέ , Φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν · πάλιν · Οὐκ ἐφορᾷ Κύριος τὴν γῆν · καὶ ὅσα τοιαῦτα παρὰ τῶν προφητῶν καταῤῥηθέντες εὑρίσκονται . Τὸν λαόν σου , Κύριε , ἐταπείνωσαν , καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν · ἔργοις ποιοῦντες καὶ λόγοις ἑκάτερον . Ταπεινοῖ γὰρ τὸν τοῦ Θεοῦ λαὸν καὶ κακοῖ τὴν αὐτοῦ κληρονομίαν , δηλαδὴ τὴν ἀνθρωπότητα . οὐ μόνον ὁ ἁρπάζων , καὶ τύπτων , καὶ λοιδορῶν , καὶ ἄδικα κρίνων , ἀλλὰ καὶ ὁ φαῦλα συμβουλεύων καὶ τὴν παρανομίαν ὡς συμφέρουσαν ὑποτιθέμενος . Περὶ ὧν εἴρηται , ὅτι Φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί . Ἢ οὐκ ἐταπείνωσαν τὸν τοῦ Θεοῦ λαὸν οἱ ἀπὸ τῆς ἐρήμου πεμφθέντες κατάσκοποι , παλινδρομῆσαι πρὸς Αἴγυπτον συμβουλεύσαντες ; Χήραν καὶ ὀρφανὸν ἀπέκτειναν , καὶ προσήλυτον ἐφόνευσαν . Οὐχ ὅτι πάντως ξίφει κατ’ αὐτῶν ἢ πολεμικοῖς ἑτέροις ὀργάνοις ἐχρήσαντο · ἀναιρεῖ δὲ προσήλυτον καὶ χήραν ὁ λαμβάνων τὸν ἀγρὸν ὃν ἔχουσι μόνον , ὁ τροφὴν αὐτοὺς ἀποστερῶν τὴν ἐφήμερον , ὁ τὸν οἶκον ἁρπάζων , ᾧ σκέπτονται μόνῳ , ὁ διαφθείρων τὸ ἐπ’ αὐτοῖς κριτήριον , οἷς πολλὰ καὶ νῦν καὶ παρὰ πολλῶν γίνεται · ὧν πηλίκον ἐστὶ τὸ ἁμάρτημα ἀπὸ τῶν ἑξῆς μάνθανε . Καὶ εἶπον , οὐκ ὄψεται Κύριος , οὐδὲ συνήσει ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ . Ταῦτα κἂν μὴ λέγωσιν οἱ ἅρπαγες καὶ παράνομοι τῇ γλώττῃ , ἀλλὰ τῇ γνώμῃ λέγουσιν . Οὐ γὰρ ἂν ὀρφανούς , ὧν ἐστι πατὴρ ὁ Θεός , οὐδὲ χήρας , ὧν αὐτὸς κριτής , οὐδὲ προσηλύτους , οὓς αὐτὸς ἀγαπᾷ , ὡς Μωϋσῆς ὁ νομοθέτης ἔγραψεν , ἁρπάζειν ἢ φονεύειν ἐθάῤῥησαν , εἰ μὴ πρὸς τοσοῦτον ἀλαζονείας ἐξέπεσον , ὥστε ὑπογράφειν τῷ λογισμῷ , ὅτι λαθεῖν τὸν Δημιουργὸν δύνανται , ὅτι τὸν κόσμον ἀπρονόητον ἔταξεν , ὅτι οὐκ ἐφορᾷ ὁ Κριτὴς τὰ ἀνθρώπινα · οἷς τὰ ἑξῆς ἐπισκώπτων ἐπήγαγεν · Σύνετε δέ , ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ , καὶ μωροί , ποτὲ φρονήσατε . Ἄφρονας ἔθος τῷ προφήτῃ τούτῳ καλεῖν τοὺς περὶ Θεοῦ λογιζομένους βλάσφημα · περὶ ὧν φησιν · Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ . Οὐκ ἔστι Θεός . Τοιοῦτοί τινες οἱ κατὰ χηρῶν καὶ ὀρφανῶν καὶ προσηλύτων πλημμελοῦντες , ἢ καὶ παρανομίαν ἑτέραν ἐργαζόμενοι , οἷς ἐπιτιμῶν διὰ μὲν τοῦ προτέρου στίχου συνιέναι παρακελεύεται · ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ φησί , Ποτὲ φρονήσατε , δεικνὺς ὡς ἐὰν μὴ μεταμεληθέντες νῦν φρονήσωσιν , ὕστερον οὐ δυνήσονται · Ἐν γὰρ τῷ ᾅδῃ τίς ἐξομολογήσεταί σοι ; Διόπερ αὐτοὺς καὶ μωροὺς προσηγόρευσεν , ὅτι τὸν τῆς ἐπιστροφῆς καιρὸν ῥᾳθυμοῦντες ἀναλίσκουσιν · ὅπερ ἐστὶ μωρῶν ἴδιον , οὐκ εἰδέναι καιροῖς προσφόρως οὐδὲ πράγμασι χρήσασθαι · ἀλλὰ μηδὲ συνιέναι τὰ πᾶσιν ὁμολογούμενα · ἔστι δὲ τὰ ἑπόμενα · Ὁ φυτεύσας τὸ οὗς οὐχὶ ἀκούει , ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐχὶ κατανοεῖ ; Διὰ τῶν ὀργάνων καὶ τὰς αἰσθήσεις τὰς ἐν αὐτοῖς ἐδήλωσε , τὴν ἀκοήν , τὴν θεωρίαν · Θεοῦ γὰρ ἡμῖν ταύτας τε καὶ τὰς ἄλλας αἰσθήσεις δημιουργήσαντος , ἔχομεν . Πῶς τοίνυν , φησί , τὸν Θεὸν ἐροῦσιν ἀναισθητεῖν πρὸς τὰ ἡμέτερα , ὅστις ἡμῖν καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι δέδωκεν , οὐκ ἂν δεδωκώς , εἰ μὴ καλὸν ἐγίνωσκεν , ὅπερ ἐδίδου ; Πᾶν δέ , εἴ τι καλόν , ἐν πρώτῃ τάξει παρὰ Θεῷ τῷ πάντων τῶν ἀγαθῶν αἰτίῳ καθέστηκεν . Ὁ παιδεύων ἔθνη οὐχὶ ἐλέγξει , ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν ; Ἐρωτᾷ καὶ ταῦτα , οὐχ ὡς ἀμφίβολα , ἀλλ’ ὡς ὁμολογούμενα , καὶ διὰ τῶν ἐρωτήσεων αἰσχύνην τοῖς ἀντιλέγουσι φέροντα . Εἰ γὰρ ἔθνη πολλὰ παιδεύει , τουτέστι , τὴν ἀνθρωπότητα , πῶς οὐχὶ ἐλέγξει τοὺς ἀνὰ μέρος ἁμαρτάνοντας ; Παιδεύει δὲ πῶς τὰ ἔθνη ; Διδάσκων γνῶσιν , φησί · Ποίαν γνῶσιν ; Δηλαδὴ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ τὴν διάκρισιν , τοῦ βλάπτοντος καὶ τοῦ συμφέροντος . Ταῦτα γὰρ ἡμᾶς αὐτὸς οὐ διὰ μελητῶν τινων ἢ διδασκάλων , ἀλλὰ ταῖς φυσικαῖς ἐννοίαις ἐδίδαξεν . Ὥστε καὶ διὰ τοῦτο ἐλέγξει ἁμαρτάνοντας , τουτέστι , κρινεῖ . Ἄγνοιαν γὰρ τοῦ ἀδίκου ἢ τοῦ δικαίου οὐ δυνατὸν ἡμᾶς παρὰ τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ φυσικοῦ νόμου , τὸ μέσον ἑκατέρου διδαχθέντας , προβάλλεσθαι . Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων , ὅτι εἰσὶ μάταιοι . Τοῦτο νῦν οὐ μάτην ὁ ψαλμῳδὸς ἐνέταξε · μήποτε δὲ τὸν Θεὸν ἀνέχεσθαι τῶν ἀνθρώπων νομίσωμεν , ἀγνοοῦντα πηλίκα ἐν τοῖς λογισμοῖς πταίουσι , καὶ ὅσα διανοοῦνται μάταια τῆς εἰς τὸν Χριστὸν βλασφημίας ἁπτόμενα . Οὐ τοίνυν ἀγνοεῖ , εἰδὼς δέ , τῷ μέλλοντι καιρῷ τὴν κρίσιν τὴν ἐπ’ αὐτοῖς ταμιεύεται · οὐ τὴν ἐπὶ πᾶσι · τινὰς γὰρ ἤδη σωφρονίζει , περὶ ὧν τὰ ἐχόμενα λέγεται · Μακάριος ἄνθρωπος ὃν ἂν παιδεύσῃς , Κύριε , καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτόν . βʹ . Πολλοῖς τρόποις ὁ παρὰ Θεοῦ παιδευθεὶς μακαρίζεται . Πρῶτον μέν , ὅτι βελτίων καὶ σωφρονέστερος γίνεται , ὥστε μηκέτι βίον κτηνώδη ζῇν , μηδὲ λογικὸν γεγονότα ἐν τοῖς ἀλόγοις τάττεσθαι · ἔπειτα παρὰ τοῦ Θεοῦ παιδευθείς , ὡς παρὰ πατρὸς τύπτεται · ὅθεν οὐδὲ τιμωρεῖσθαι , ἀλλὰ παιδεύεσθαι λέγεται · τὸ μὲν γὰρ τιμωρεῖσθαι κριτῶν , τὸ δὲ παιδεύειν διδασκάλων ἴδιον . Διόπερ ἐπήγαγεν , Ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξεις αὐτόν , δεικνὺς ὡς οὐκ ὀργιζόμενος ὁ Θεὸς παιδεύει , νομομαθῆ δὲ ποιεῖ τὸν παιδευόμενον . Καὶ τί τὸ κέρδος ; Τοῦ πραῧναι αὐτὸν ἀφ’ ἡμερῶν πονηρῶν ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος . Μακαρισμὸν οὗτος ὁ προφήτης μέγαν ἡγεῖται τῆς κολάσεως τῆς μελλούσης τὴν λύτρωσιν · διόπερ ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ λέγει · Μακάριος ὁ συνιὼν ἐπὶ πτωχὸν καὶ πένητα · ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ ῥύσεται αὐτὸν ὁ Κύριος . Ὥστε εἰκότως καὶ νῦν μακάριον τὸν παρὰ Θεοῦ παιδευόμενον ἔταξεν , ἐπειδὴ ταῖς ἐνταῦθα παιδείαις τὰ μέλλοντα διαφεύγει δεινά , καὶ πραότητος ἐν ταῖς πονηραῖς ἡμέραις ἀπολαύει , τουτέστι , κατὰ τοὺς καιροὺς ἐν οἷς πειρῶνται πόνων οἱ κολαζόμενοι , ἐν οἷς καὶ τῷ ὄντως ἁμαρτωλῷ , δηλαδὴ τῷ διαβόλῳ ( περὶ οὗ Παῦλος ἔλεγεν , Ἵνα γένηται καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς ) , ὀρύττεται βόθρος . Εὐτρεπίζεται γὰρ αὐτῷ τὰ μέλλοντα κολαστήρια , ἅπερ βόθρον ἀναγκαίως ἐκάλεσεν , ἐπειδήπερ ἐξ αὐτῶν οὔποτε ἀνακύψαι δυνήσεται , μένει δὲ ἐν αὐτοῖς βόθρου δίκην χωννύμενος . Ἐκεῖνο δὲ ὅμως ἐπιτηρήσασθαι ἄξιον , ὅτι οὐ τὴν αὐτὴν ἡμέραν πονηράν , καὶ πάλιν ἡμέρας πονηρὰς ὁ Δαυῒδ προσηγόρευσεν · ἀλλ’ ἐκείνη μέν ἐστι καθ’ ἣν ἡ κρίσις γίνεται , ἐξ ἧς ῥύεται τὸν ἐλεήμονα , ἐλευθερίαν αὐτῷ τὴν παντελῆ χαριζόμενος · αὗται δὲ οἱ τῶν βασάνων καιροί . Ὅθεν αὐτοὺς εἰς πλῆθος Ἡμέρας εἰπών , οὐχ Ἡμέραν ἐκδέδωκεν , ἐν οἷς τῷ παιδευθέντι πραΰνει , τουτέστι , κουφίζει τὰ βασανιστήρια , ἀναλόγως ταῖς παιδείαις ἢ καὶ τῇ ἐπιστροφῇ καὶ διορθώσει , ἥτις ἂν ἐκ τῆς παιδείας γένηται . Ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ , καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ οὐκ ἐγκαταλείψει . Αἰτίαν ἧς ἕνεκα τοὺς μακαριζομένους ἐνταῦθα παιδεύει τὴν παροῦσαν ὁ ψαλμῳδὸς ἐπήγαγε . Φειδόμενος γὰρ τοῦ οἰκείου λαοῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ κληρονομίας , παιδεύει τινάς , ὅπως αὐτοί τε σωθῶσιν ἐπιστραφέντες , καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιστροφῆς ἀφορμὴ καὶ ὑπόδειγμα γένωνται . Ὡς εἴγε ἀπωθήσασθαι ἁμαρτάνοντα τὸν λαὸν τὸν οἰκεῖον , ἢ καταλιπεῖν τὴν ἑαυτοῦ κληρονομίαν τοῖς ἐχθροῖς τοῖς νοητοῖς ἠβούλετο , οὐκ ἂν ἡμᾶς ἐπαίδευεν , ἵνα πρὸς τὸ χεῖρον ἐξ ἀδικίας προκόψωμεν . Ὅτι γὰρ ὀργῆς ἐστι μεγάλης ἡ ἐγκατάλειψις , ἀκούσῃ τοῦ Θεοῦ πρὸς Ἰουδαίους λέγοντος · Οὐκ μὴ ἐπισκέψωμαι ὅταν μοιχεύωσιν αἱ νύμφαι αὐτῶν , καὶ ὅταν πορνεύσωσιν αἱ θυγατέρες αὐτῶν · καὶ πάλιν , Ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου , ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν · ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ . Ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν , καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ . Οὐχ ὅτι κατὰ τὸ ἐπιστρέψαι δικαιοσύνην εἰς κρίσιν , τὸν λαὸν ὁ Θεὸς τὸν οἰκεῖον , ἢ τὴν ἑαυτοῦ κληρονομίαν ἀπώσεται · ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰς παιδείας ἀπόδειξιν τοῦ μὴ ῥᾳθυμεῖν αὐτὸν τῆς ἑαυτοῦ κληρονομίας παρέδωκε , μέχρι τίνος τούτων χρεία διδάξαι σε τοῖς εἰρημένοις βούλεται . Ὅταν γὰρ Χριστὸς ἡ ὄντως δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν , καὶ καταλιπὼν τὸ μακροθυμεῖν . ἐπὶ τὸ κρίνειν τραπῇ , καὶ Πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ , οἱ δίκαιοι δηλαδή , ἐχόμενοι ταύτης , τουτέστιν , οὐκ ἐν αὐτῇ ὡς κρινόμενοι , ἀλλὰ περιιστάμενοι , ὡς τὸν κρίνοντα δορυφοροῦντες , γένωνται ( διόπερ οἱ ἄλλοι ἑρμηνευταὶ ἀντὶ τοῦ , Ἐχόμενοι αὐτῆς , Ὀπίσω αὐτοῦ ἐκδεδώκασι ) , τότε αἱ ἀνὰ μέρος ἀργοῦσι παιδεῖαι · οὐδὲ γὰρ ὑπομνήσεως , ἀλλ’ ἀνταποδόσεώς ἐστι τοῦ Θεοῦ τὸ κριτήριον . Διάψαλμα τούτου χάριν προσέθηκεν , ἐπειδὴ τὸν κοινὸν λόγον εἰς οἰκεῖον μετέστησε πρόσωπον . Τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένοις , ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ τοῖς ἐργαζομένοις τὴν ἀνομίαν ; Πόλεμον ἡμῖν ἰσχυρὸν καὶ λίαν ἀκμάζοντα , τὰς πονηρὰς δυνάμεις ὁ προφήτης αἰνίττεται , καὶ μονονουχὶ τὰ τοῦ Παύλου λέγει · Οὐκ ἔστιν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς , πρὸς τὰς ἐξουσίας , πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους , πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας · καθ’ ὧν τὴν συμμαχίαν αἰτεῖ καὶ ζητεῖ . Τίς κατ’ αὐτῶν , ἡμῖν ἀναστὰς ἐπικουρῆσαι , συμπολεμῆσαι δύναται ; Μὴ τοίνυν ἀρέσκου τοῖς πονηρευομένοις , μηδὲ τέρπου τοῖς ἐργαζομένοις τὴν ἀνομίαν , οἷς ὁ προφήτης οὐ μόνον πολεμεῖν παρεσκεύασται , ἀλλὰ καὶ συμπολεμοῦντα ζητεῖ , ὅνπερ δὴ καὶ ἐπήγαγεν . Εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἐβοήθησέ μοι , παρὰ βραχὺ παρῴκησε τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου . Μόνου Θεοῦ , φησί , τῆς συμμαχίας χρῄζομεν · μόνος ἡμῖν ἐπαμῦναι πρὸς τοιαύτην παράταξιν δύναται . Ἄρα δὲ ἀναμνησθεὶς τοῦ γεγονότος ἐπὶ τῇ Βηρσαβεὲ παραπτώματος , τὰ παρόντα ἐμέλισεν ; Εἰ μὴ γὰρ τότε ὁ Θεὸς τὸν Νάθαν ἀποστείλας ἐβοήθησε τῷ Δαυΐδ , ἐγείρας αὐτὸν διὰ τῶν ἐκείνου ῥημάτων εἰς μετάνοιαν , παροικεῖν αὐτοῦ ἡ ψυχὴ τῷ ᾅδῃ , δηλαδὴ τῷ τῆς ἁμαρτίας θανάτῳ , ἐκινδύνευεν . γʹ . Εἰ δὲ δίκαιος ῥᾳθυμῶν τῷ θανάτῳ παροικεῖ , ὁ ἀσεβὴς ἐνοικεῖ καὶ κατοικεῖ · Οὐκ ἔστι γὰρ αὐτῷ ἐν τῷ θανάτῳ ἀνάνευσις · ἐπειδὴ Ἐμπεσών , καθά φησιν ὁ Σολομών , εἰς βάθος κακῶν , καταφρονεῖ . Εἰ ἔλεγον , σεσάλευται ὁ πούς μου , τὸ ἔλεός σου , Κύριε , ἐβοήθει μοι . Ὃς γὰρ ἂν ἐπιγνῷ καὶ ἐξείπῃ τὸ οἰκεῖον ἁμάρτημα , καὶ σαλευθεὶς μήτε ῥᾳθυμήσῃ μήτε ἀπογνῷ , ἀλλ’ ἐν αἰσθήσει γένηται , οὗτος τῆς τοῦ Θεοῦ ῥοπῆς καὶ τοῦ ἐλέους παραχρῆμα αἰσθάνεται πρὸς βοήθειαν . Κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου , αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τὴν ψυχήν μου . Ἰατροῦ καὶ τοῦτο ἐπιστήμονος , ἀνάλογα τοῖς τραύμασιν ἐπιβάλλειν τὰ φάρμακα . Ὀδύνας δὲ ἐν τῇ καρδίᾳ , εἴτε τὰς ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι τοῖς οἰκείοις λύπας τὰς γινομένας ἐξ ἐπιστροφῆς καὶ κατανύξεως λέγοις , εἴτε τὰς ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις τῶν ἁμαρτωλῶν , εἴτε τὰς ἐπιφερομένας ἡμῖν ἀδίκως ἐπαγωγάς , ἀνάλογον πάσαις ὁ Θεὸς παρέχει τὴν παράκλησιν . Οἱ μὲν γὰρ ἀδίκως ἐπιβουλευόμενοι , παράκλησιν καινήν , τοῦτον τοῦ Χριστοῦ τὸν μακαρισμὸν ἔχουσι · Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Οἱ δὲ ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ταῖς οἰκείαις στενάζοντες , μεγάλα καὶ οὗτοι μακαρίζονται · Μακάριοι γὰρ οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται . Ὅσοι δὲ πάλιν ἐν ταῖς εὐθηνίαις τῶν παρανόμων στενάζουσιν , ὅταν ἐκείνοις ὄλεθρος ἐπέλθοι , τότε τῆς δόξης τῆς ἑαυτῶν αἰσθάνονται · Εὐφρανθήσεται γὰρ δίκαιος ὅταν ἴδῃ ἐκδίκησιν . Εἰ δὲ καὶ ὀδύνας ψυχῆς , οἷον πόνους καὶ τραύματα , λέγῃς τὰ ἁμαρτήματα · πολλὴν γὰρ τούτοις παράκλησιν παρὰ τοῦ Χριστοῦ · Δεῦτε πρός με , πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς · καὶ πάλιν , Οὐκ ἦλθον κρῖναι τὸν κόσμον , ἀλλὰ σῶσαι τὸν κόσμον . Μὴ συμπροσέστω σοι θρόνος ἀνομίας , ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσταγμα . Θρόνος ἀνομίας ὁ διάβολος εἰκότως ὀνομάζεται · εἴτε γὰρ βασιλείαν τὸν θρόνον , εἴτε ἀνάπαυσιν λέγοις , εἴτε τινὰ καθέδραν , ἀνομία ἐν τῷ διαβόλῳ καὶ βασιλεύει καὶ ἀναπαύεται . Ἀλλὰ μὴν καὶ κριτὴς ἀδικίας , οὐχ ὡς κατακρίνων τὴν ἀδικίαν , ἀλλ’ ὡς ἄδικα κρίνων , ἐπωνόμασται . Οὗτος πλάσσει κόπον ἐπὶ πρόσταγμα , δηλαδὴ τὸ τοῦ Θεοῦ . Ἐπίπονον γὰρ ἡμῖν τὸν θεῖον κατασκευάζει νόμον , ἡδονὴν καὶ ῥᾳστώνην ὑποτιθέμενος . Ὁ Θεὸς δὲ ἀνέχεται αὐξῆσαι τὸν μισθὸν τοῖς ἐργαζομένοις τὸν νόμον τὸν ἑαυτοῦ βουλόμενος · ἐπειδὴ Ἕκαστος τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον . Οὗτος οὐ συμπροσέσται τῷ Θεῷ , τουτέστιν , οὐδὲ συμπαραστήσεταί ποτε κατὰ τὸν καιρόν , δηλονότι τῆς κρίσεως οἱ μὲν γὰρ ἄγγελοι τῷ Θεῷ παραστήσονται κρίνοντι · οὗτος δὲ οὐ παραστήσεται · ἐπειδὴ εἰ καὶ τὴν οὐσίαν ἔχει , ἀλλὰ τῆς ἀξίας ἐκπέπτωκε . Διατί δὲ οὐ παραστήσεται ; Ἐπειδὴ ὁ Θεὸς κρίνων φιλανθρώπως κρίνει · οὗτος δὲ λίαν ὑπάρχει μισάνθρωπος , ὡς δηλοῖ τὰ ἑπόμενα · περὶ γὰρ αὐτοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ καθημένων καὶ στρατευομένων λέγεται · Θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου , καὶ αἷμα ἀθῶον καταδικάσονται . Τὴν αἰτίαν ἐξέθετο σαφῶς , ἧς ἕνεκα οὐ παραστήσεται τῷ κριτηρίῳ τῷ μέλλοντι · ἐπειδὴ καὶ ψυχὴν δικαίου θηρεῦσαι οὐκ ὀκνήσουσιν , ἀφορμὴν λαβόντες καὶ τὸ γεγονὸς ἐν ἀγνοίᾳ ἢ παρὰ γνώμην πλημμέλημα · ἀλλὰ καὶ Αἷμα καταδικάσουσιν ἀθῶον , ἐάν τις αὐτοῖς ἐξουσία καταδικάζειν γένηται . Ὅθεν οὐδὲ κατηγορεῖν αὐτοῖς ἢ καταμαρτυρεῖν ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει , ἡνίκα τὰ πταίσματα τὰ ἡμέτερα κρίνεται , ἀλλὰ τοὺς λογισμοὺς ἡμῶν κατηγόρους , τὸ συνειδὸς δὲ εἰς μαρτύριον καλεῖ . Φησὶ γὰρ ὁ Παῦλος · Συμμαρτυρούσης τῆς συνειδήσεως ἡμῶν , καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων · οὕτω γὰρ κρίνεται παρὰ Θεῷ τὰ κρυπτὰ τὰ ἡμέτερα . Καὶ ἐγένετό μοι Κύριος εἰς καταφυγήν , καὶ ὁ Θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου . Τίς ἐγένετο ; Ἔστω οἱ ἄλλοι ἑρμηνευταὶ ἐκδεδώκασιν · ὥστε εἰς τὴν τοῦ Μονογενοῦς ἐνδημίαν τὸ ῥηθὲν ἐκλαμβάνεσθαι · αὐτὸς γὰρ ἡμῖν καταφυγὴ ὑπὸ τῶν ὄντων ἐχθρῶν διωκομένοις γεγένηται · αὐτὸς καὶ βοηθὸς ἐλπίδος κινδυνευούσης ἤδη · ἐν ἀπογνώσει γὰρ διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἀσεβείας ὑπήρχομεν . Ἀλλὰ τὴν ἀπόγνωσιν ἔλυσεν εἰπών · Ἦλθεν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός . Καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς Κύριος τὴν ἀνομίαν αὐτῶν · καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός . Τοῦτο δικαίου κριτοῦ , ἀποδοῦναι τὴν ἀνομίαν τούτοις , οἵπερ αὐτῆς τὴν αἰτίαν δεδώκασιν . Ἀνομίαν δὲ ἀκούων , τὴν ἡτοιμασμένην , ἐπ’ αὐτῇ τιμωρίαν ἐκλάμβανε . Διόπερ ἡ πέμπτη καὶ ἕκτη τῶν ἐκδόσεων βίβλος Τὰς ὀδύνας αὐτῶν φησι . Μεγίστην γὰρ ταύτην οἱ πονηροὶ τιμωρίαν ὑφίστανται , ὅταν αὐτοί τε ἐκ μέσου καὶ τὰ παρ’ αὐτῶν γίνηται · ὅταν μηκέτι τρέφωνται ταῖς τῶν ἀνθρώπων διαφοραῖς καὶ προσκόμμασιν . Ἀφανιεῖ τοίνυν αὐτούς , οὐκ ἀφανίζων αὐτῶν τὴν οὐσίαν · μένειν γὰρ αὐτοὺς διηνεκῶς κολαζομένους βούλεται · ὅθεν καὶ τὸ ἑτοιμασθὲν αὐτοῖς πῦρ χρηματίζει αἰώνιον · ἀλλ’ ἀφανίζει ἐκ μέσου ποιῶν , καταργῶν αὐτῶν τὴν δυναστείαν , μηκέτι μέσους ἡμῶν εἶναι συγχωρῶν . Νῦν μὲν γάρ , ἐπειδὴ ἀγωνιζόμεθα ἵνα στεφανωθῶμεν , ἀντιπάλου τάξιν ἔχει · καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργεῖν συγχωρεῖται · ὁ δὲ μέλλων αἰὼν οὐκ ἔστιν ἀγῶνος , ἀλλ’ ἀμοιβῆς · οὐ πάλης , ἀλλὰ στεφάνου . Διόπερ ὁ Παῦλος περὶ μὲν τοῦ παρόντος βίου φησί · Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι , τὸν δρόμον τετέλεκα , τὴν πίστιν τετήρηκα · περὶ δὲ τοῦ μέλλοντος , Λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος , ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , ὁ δίκαιος κριτής . Ὥστε εἰκότως οἱ ἐχθροί , παυσαμένης τῆς πλάνης τῆς πρὸς αὐτούς , ἀφανίζονται .
Lemmas: ὅς . Εὐημερία ὁ πρόσκαιρος . σχετλῖάζω δέ ὥσπερ ἐπί αὐτός , ὁ πάρειμι φθέγγομαι , καί δυσανασχετέω ὅτι χρόνος ἐπί αὐτός ὁ Θεός μακροθυμέω τρίβω · ὥστε καί καυχάομαι ἐπί ὅς χρή εὐλαβέομαι καί αἰσχύνω . καί τίς αὐτός ὁ καύχησις ; φθέγγομαι καί λαλέω ἀδικία , λαλέω πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία . ὁ γάρ ἔργον πονηρός μή φείδομαι , λόγος πῶς οὗτος φείδομαι ; διόπερ λαλέω ἀεί , καί ὁ ἄλλος ὀλισθάνω προτρέπω . νῦν μέν λέγω , ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός · νῦν δέ , Φαγίσκω καί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω · πάλιν · οὐ ἐφοράω Κύριος ὁ γῆ · καί ὅσος τοιοῦτος παρά ὁ προφήτης καταλέγω εὑρίσκω . ὁ λαός σύ , κύριος , ταπεινόω , καί ὁ κληρονομία σύ κακόω · ἔργον ποιέω καί λόγος ἑκάτερος . ταπεινόω γάρ ὁ ὁ Θεός λαός καί κακόω ὁ αὐτός κληρονομία , δηλαδή ὁ ἀνθρωπότης . οὖον μόνος ὁ ἁρπάζω , καί τύπτω , καί λοιδορέω , καί ἄδικος κρίνω , ἀλλά καί ὁ φαῦλος συμβουλεύω καί ὁ παρανομία ὡς συμφέρω ὑποτίθημι . περι ὅς εἴρω , ὅτι φθείρω ἦθος χρηστός ὁμιλία κακός . ἤ οὐ ταπεινόω ὁ ὁ Θεός λαός ὁ ἀπό ὁ ἐρῆμος πέμπω κατάσκοπος , παλινδρομέω πρός Αἴγυπτος συμβουλεύω ; χήρα καί Ὀρφανός ἀποκτείνω , καί προσήλυτος φονεύω . οὐχ ὅτι πάντως ξίφος κατά αὐτός ἢ πολεμικός ἕτερος ὄργανον χράω · ἀναιρέω δέ προσήλυτος καί χήρα ὁ λαμβάνω ὁ ἀγρός ὅς ἔχω μόνος , ὁ τροφή αὐτός ἀποστερέω ὁ ἐφήμερος , ὁ ὁ οἶκος ἁρπάζω , ὅς σκέπτομαι μόνος , ὁ διαφθείρω ὁ ἐπί αὐτός κριτήριον , ὅς πολύς καί νῦν καί παρά πολύς γίγνομαι · ὅς πηλίκος εἰμί ὁ ἁμάρτημα ἀπό ὁ ἑξῆς μανθάνω . καί εἶπον , οὐ ὁράω Κύριος , οὐδέ συνίημι ὁ θεός ὁ Ἰακώβ . οὗτος κἀν μή λέγω ὁ ἅρπαξ καί παράνομος ὁ γλῶσσα , ἀλλά ὁ γνώμη λέγω . οὖον γάρ εἄν ὀρφανός , ὅς εἰμί πατήρ ὁ Θεός , οὐδέ χήρα , ὅς αὐτός κριτής , οὐδέ προσήλυτος , ὅς αὐτός ἀγαπάω , ὡς Μωϋσῆς ὁ νομοθέτης γράφω , ἁρπάζω ἢ φονεύω θαρσέω , εἰμί μή πρός τοσοῦτος ἀλαζονεία ἐκπίπτω , ὥστε ὑπογράφω ὁ λογισμός , ὅτι λανθάνω ὁ Δημιουργός δύναμαι , ὅτι ὁ κόσμος ἀπρονόητος τάσσω , ὅτι οὐ ἐφοράω ὁ κριτής ὁ ἀνθρώπινος · ὅς ὁ ἑξῆς ἐπισκώπτω ἐπάγω · συνίημι δέ , ἄφρων ἐν ὁ λαός , καί μωρός , ποτέ φρονέω . ἄφρων ἔθος ὁ προφήτης οὗτος καλέω ὁ περί Θεός λογίζομαι βλάσφημος · περί ὅς φημί · εἶπον ἄφρων ἐν Καρδία αὐτός . οὐ εἰμί Θεός . τοιοῦτος τις ὁ κατά χήρα καί ὀρφανός καί προσήλυτος πλημμελέω , ἢ καί παρανομία ἕτερος ἐργάζομαι , ὅς ἐπιτιμάω διά μέν ὁ πρότερος στίχος συνίημι παρακελεύομαι · ἐν δέ ὁ δύο φημί , ποτέ φρονέω , δείκνυμι ὡς ἐάν μή μεταμελέω νῦν φρονέω , ὕστερος οὖον δύναμαι · ἐν γάρ ὁ ᾍδης τίς ἐξομολογέω σύ ; διόπερ αὐτός καί μωρός προσαγορεύω , ὅτι ὁ ὁ ἐπιστροφή καιρός ῥᾳθυμέω ἀναλίσκω · ὅσπερ εἰμί μωρός ἴδιος , οὐ οἶδα καιρός προσφόρως οὐδέ πρᾶγμα χράω · ἀλλά μηδέ συνίημι ὁ πᾶς ὁμολογέω · εἰμί δέ ὁ ἕπομαι · ὁ φυτεύω ὁ ὗς οὐ ἀκούω , ἢ ὁ πλάσσω ὁ ὀφθαλμός οὐ κατανοέω ; Ζεύς ὁ ὄργανον καί ὁ αἴσθησις ὁ ἐν αὐτός δηλόω , ὁ ἀκοή , ὁ θεωρία · Θεός γάρ ἐγώ οὗτος τε καί ὁ ἄλλος αἴσθησις δημιουργέω , ἔχω . Πῶς τοίνυν , φημί , ὁ Θεός εἴρω ἀναισθητέω πρός ὁ ἡμέτερος , ὅστις ἐγώ καί ὁ αἰσθάνομαι δίδωμι , οὐ εἄν δίδωμι , εἰμί μή καλός γιγνώσκω , ὅσπερ δίδωμι ; Πᾶν δέ , εἰμί τίς καλός , ἐν πρῶτος τάξις παρά Θεός ὁ πᾶς ὁ ἀγαθός αἴτιος καθίστημι . ὁ παιδεύω ἔθνος οὐ ἐλέγχω , ὁ διδάσκω ἄνθρωπος γνῶσις ; ἐρωτάω καί οὗτος , οὐ ὡς ἀμφίβολος , ἀλλά ὡς ὁμολογέω , καί διά ὁ ἐρώτησις αἰσχύνη ὁ ἀντιλέγω φέρω . εἰμί γάρ ἔθνος πολύς παιδεύω , τουτέστι , ὁ ἀνθρωπότης , πῶς οὐ ἐλέγχω ὁ ἀνά μέρος ἁμαρτάνω ; παιδεύω δέ πῶς ὁ ἔθνος ; διδάσκω γνῶσις , φημί · Ποίας γνῶσις ; Δηλαδή ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός ὁ διάκρισις , ὁ βλάπτω καί ὁ συμφέρω . οὗτος γάρ ἐγώ αὐτός οὖον διά μέλης τίνω ἢ διδάσκαλος , ἀλλά ὁ φυσικός ἔννοια διδάσκω . ὥστε καί διά οὗτος ἐλέγχω ἁμαρτάνω , τουτέστι , κρίνω . Ἄγνοια γάρ ὁ ἄδικος ἢ ὁ Δίκαιος οὖον δυνατός ἐγώ παρά ὁ Θεός διά ὁ φυσικός νόμος , ὁ μέσος ἑκάτερος διδάσκω , προβάλλω . Κύριος γιγνώσκω ὁ διαλογισμός ὁ ἄνθρωπος , ὅτι εἰμί μάταιος . οὗτος νῦν οὖον μάτην ὁ ψαλμῳδός ἐντάσσω · μήποτε δέ ὁ θεός ἀνέχω ὁ ἄνθρωπος νομίζω , ἀγνοέω πηλίκος ἐν ὁ λογισμός πταίω , καί ὅσος διανοέομαι μάταιος ὁ εἰς ὁ Χριστός βλασφημία ἅπτω . οὖον τοίνυν ἀγνοέω , εἰδοί δέ , ὁ μέλλω καιρός ὁ κρίσις ὁ ἐπί αὐτός ταμιεύω · οὖον ὁ ἐπί πᾶς · τις γάρ ἤδη σωφρονίζω , περί ὅς ὁ ἔχω λέγω · Μακάριος ἄνθρωπος ὅς εἄν παιδεύω , κύριος , καί ἐκ ὁ νόμος σύ διδάσκω αὐτός . βε . πολύς τρόπος ὁ παρά Θεός παιδεύω μακαρίζω . Πρῶτος μέν , ὅτι ἀγαθός καί σώφρων γίγνομαι , ὥστε μηκέτι βίος κτηνώδης ζάω , μηδέ λογικός γίγνομαι ἐν ὁ ἄλογος τάσσω · ἔπειτα παρά ὁ Θεός παιδεύω , ὡς παρά πατήρ τύπτω · ὅθεν οὐδέ τιμωρέω , ἀλλά παιδεύω λέγω · ὁ μέν γάρ τιμωρέω κριτής , ὁ δέ παιδεύω διδάσκαλος ἴδιος . διόπερ ἐπάγω , ἐκ ὁ νόμος σύ διδάσκω αὐτός , δείκνυμι ὡς οὐ ὀργίζω ὁ θεός παιδεύω , νομομαθής δέ ποιέω ὁ παιδεύω . καί τίς ὁ κέρδος ; ὁ πραΰνω αὐτός ἀπό ἡμέρα πονηρός ἠώς ὅς ὀρύσσω ὁ ἁμαρτωλός βόθρος . μακαρισμός οὗτος ὁ προφήτης μέγας ἡγέομαι ὁ κόλασις ὁ μέλλω ὁ λύτρωσις · διόπερ ἐν ἕτερος ψαλμός λέγω · Μακάριος ὁ σύνειμι1 ἐπί πτωχός καί πένης · ἐν ἡμέρα πονηρός ῥύομαι αὐτός ὁ Κύριος . ὥστε εἰκότως καί νῦν μακάριος ὁ παρά Θεός παιδεύω τάσσω , ἐπεί ὁ ἐνταῦθα παιδεία ὁ μέλλω διαφεύγω δεινός , καί πραότης ἐν ὁ πονηρός ἡμέρα ἀπολαύω , τουτέστι , κατά ὁ καιρός ἐν ὅς πειράω πόνος ὁ κολάζω , ἐν ὅς καί ὁ εἰμί ἁμαρτωλός , δηλαδή ὁ διάβολος ( περί ὅς Παῦλος λέγω , ἵνα γίγνομαι κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή ) , ὀρύσσω βόθρος . εὐτρεπίζω γάρ αὐτός ὁ μέλλω κολαστήριον , ὅσπερ βόθρος ἀναγκαῖος καλέω , ἐπεί ἐκ αὐτός οὔποτε ἀνακύπτω δύναμαι , μένω δέ ἐν αὐτός βόθρος δίκη χόω . ἐκεῖνος δέ ὅμως ἐπιτηρέω ἄξιος , ὅτι οὖον ὁ αὐτός ἡμέρα πονηρός , καί πάλιν ἡμέρα πονηρός ὁ Δαυΐδ προσαγορεύω · ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἰμί κατά ὅς ὁ κρίσις γίγνομαι , ἐκ ὅς ῥύομαι ὁ ἐλεήμων , ἐλευθερία αὐτός ὁ παντελής χαρίζομαι · οὗτος δέ ὁ ὁ βάσανος καιρός . ὅθεν αὐτός εἰς πλῆθος Ἡμέρα εἶπον , οὐ Ἡμέρα ἐκδίδωμι , ἐν ὅς ὁ παιδεύω πραΰνω , τουτέστι , κουφίζω ὁ βασανιστήριον , ἀνάλογος ὁ παιδεία ἢ καί ὁ ἐπιστροφή καί διόρθωσις , ὅστις εἄν ἐκ ὁ παιδεία γίγνομαι . ὅτι2 οὐ ἀπωθέω Κύριος ὁ λαός αὐτός , καί ὁ κληρονομία αὐτός οὐ ἐγκαταλείπω . αἴτιος ὅς ἕνεκα ὁ μακαρίζω ἐνταῦθα παιδεύω ὁ πάρειμι ὁ ψαλμῳδός ἐπάγω . φείδομαι γάρ ὁ οἰκεῖος λαός καί ὁ ἑαυτοῦ κληρονομία , παιδεύω τις , ὅπως αὐτός τε σῴζω ἐπιστρέφω , καί ὁ ἄλλος ἐπιστροφή ἀφορμή καί ὑπόδειγμα γίγνομαι . ὡς εἰ ἀπωθέω ἁμαρτάνω ὁ λαός ὁ οἰκέω , ἢ καταλείπω ὁ ἑαυτοῦ κληρονομία ὁ ἐχθρός ὁ νοητός βούλομαι , οὐ εἄν ἐγώ παιδεύω , ἵνα πρός ὁ χείρων ἐκ ἀδικία προκόπτω . ὅτι2 γάρ ὀργή εἰμί μέγας ὁ ἐγκατάλειψις , ἀκούω ὁ Θεός πρός Ἰουδαῖος λέγω · οὐ μή ἐπισκοπέω ὅταν μοιχεύω ὁ νύμφη αὐτός , καί ὅταν πορνεύω ὁ θυγάτηρ αὐτός · καί πάλιν , ἐγκαταλείπω ὁ οἶκος ἐγώ , ἀφίημι ὁ κληρονομία · γίγνομαι ὁ κληρονομία ἐγώ ἐγώ ὡς λέων ἐν δρυμός . Ἕως ὅς δικαιοσύνη ἐπιστρέφω εἰς κρίσις , καί ἔχω αὐτός πᾶς ὁ εὐθύς ὁ Καρδία . οὐχ ὅτι κατά ὁ ἐπιστρέφω δικαιοσύνη εἰς κρίσις , ὁ λαός ὁ θεός ὁ οἰκέω , ἢ ὁ ἑαυτοῦ κληρονομία ἀπωθέω · ἀλλά ἐπεί ὁ παιδεία ἀπόδειξις ὁ μή ῥᾳθυμέω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ κληρονομία παραδίδωμι , μέχρι τίς οὗτος χρεία διδάσκω σύ ὁ εἴρω βούλομαι . ὅταν γάρ Χριστός ὁ εἰμί δικαιοσύνη ἐπιστρέφω εἰς κρίσις , καί καταλείπω ὁ μακροθυμέω . ἐπί ὁ κρίνω τρέπω , καί πάνετες ὁ εὐθύς ὁ Καρδία , ὁ Δίκαιος δηλαδή , ἔχω οὗτος , τουτέστιν , οὐ ἐν αὐτός ὡς κρίνω , ἀλλά περιίστημι , ὡς ὁ κρίνω δορυφορέω , γίγνομαι ( διόπερ ὁ ἄλλος ἑρμηνευτής ἀντί ὁ , ἔχω αὐτός , ὀπίσω αὐτός ἐκδίδωμι ) , τότε ὁ ἀνά μέρος ἀργέω παιδεία · οὐδέ γάρ ὑπόμνησις , ἀλλά ἀνταπόδοσις εἰμί ὁ Θεός ὁ κριτήριον . διάψαλμα οὗτος χάρις προστίθημι , ἐπεί ὁ κοινός λόγος εἰς οἰκέω μεθίστημι πρόσωπον . Τῖς ἀνίστημι ἐγώ ἐπί πονηρεύομαι , ἢ τίς συμπαρίστημι ἐγώ ἐπί ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία ; Πόλεμος ἐγώ ἰσχυρός καί λίαν ἀκμάζω , ὁ πονηρός δύναμις ὁ προφήτης αἰνίσσομαι , καί μονονού ὁ ὁ Παῦλος λέγω · οὐ εἰμί ὁ πάλη πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία , πρός ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος , πρός ὁ πνευματικός ὁ πονηρία · κατά ὅς ὁ συμμαχία αἰτέω καί ζητέω . Τῖς κατά αὐτός , ἐγώ ἀνίστημι ἐπικουρέω , συμπολεμέω δύναμαι ; μή τοίνυν ἀρέσκω ὁ πονηρεύομαι , μηδέ τέρπω ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία , ὅς ὁ προφήτης οὖον μόνος πολεμέω παρασκευάζω , ἀλλά καί συμπολεμέω ζητέω , ὅσπερ δή καί ἐπάγω . εἰμί μή ὅτι Κύριος βοηθέω ἐγώ , παρά βραχύς παροικέω ὁ ᾍδης ὁ ψυχή ἐγώ . Μόνος Θεός , φημί , ὁ συμμαχία χρῄζω · μόνος ἐγώ ἐπαμύνω πρός τοιοῦτος παράταξις δύναμαι . ἄρας δέ ἀναμιμνήσκω ὁ γίγνομαι ἐπί ὁ Βηρσαβεέ παράπτωμα , ὁ πάρειμι μελίζω ; εἰμί μή γάρ τότε ὁ θεός ὁ Νάθαν ἀποστέλλω βοηθέω ὁ Δαυΐδ , ἐγείρω αὐτός διά ὁ ἐκεῖνος ῥῆμα εἰς μετάνοια , παροικέω αὐτός ὁ ψυχή ὁ ᾍδης , δηλαδή ὁ ὁ ἁμαρτία θάνατος , κινδυνεύω . γε . εἰμί δέ δίκαιος ῥᾳθυμέω ὁ θάνατος παροικέω , ὁ ἀσεβής ἐνοικέω καί κατοικέω · οὐ εἰμί γάρ αὐτός ἐν ὁ θάνατος ἀνάνευσις · ἐπεί ἐμπίπτω , καθά φημί ὁ Σολομών , εἰς βάθος κακός , καταφρονέω . εἰμί λέγω , σαλεύω ὁ πούς ἐγώ , ὁ ἔλεος σύ , κύριος , βοηθέω ἐγώ . ὅς γάρ εἄν ἐπιγιγνώσκω καί ἐξεῖπον ὁ οἰκέω ἁμάρτημα , καί σαλεύω μήτε ῥᾳθυμέω μήτε ἀπογιγνώσκω , ἀλλά ἐν αἴσθησις γίγνομαι , οὗτος ὁ ὁ Θεός ῥοπή καί ὁ ἔλεος παραχρῆμα αἰσθάνομαι πρός βοήθεια . κατά ὁ πλῆθος ὁ ὀδύνη ἐγώ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , ὁ παράκλησις σύ εὐφραίνω ὁ Ψυχή ἐγώ . Ἰατρόν καί οὗτος ἐπιστήμων , ἀνάλογος ὁ τραῦμα ἐπιβάλλω ὁ φάρμακον . ὀδύνη δέ ἐν ὁ Καρδία , εἴτε ὁ ἐπί ὁ ἁμάρτημα ὁ οἰκέω λύπη ὁ γίγνομαι ἐκ ἐπιστροφή καί κατάνυξις λέγω , εἴτε ὁ ἐπί ὁ εὐπραγία ὁ ἁμαρτωλός , εἴτε ὁ ἐπιφέρω ἐγώ ἄδικος ἐπαγωγή , ἀνάλογος πᾶς ὁ θεός παρέχω ὁ παράκλησις . ὁ μέν γάρ ἄδικος ἐπιβουλεύω , παράκλησις καινός , οὗτος ὁ Χριστός ὁ μακαρισμός ἔχω · Μακάριος ὁ διώκω ἕνεκα δικαιοσύνη , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ὁ δέ ἐπί ὁ ἁμαρτία ὁ οἰκεῖος στενάζω , μέγας καί οὗτος μακαρίζω · μακάριος γάρ ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω . ὅσος δέ πάλιν ἐν ὁ εὐθηνία ὁ παράνομος στενάζω , ὅταν ἐκεῖνος ὄλεθρος ἐπέρχομαι , τότε ὁ δόξα ὁ ἑαυτοῦ αἰσθάνομαι · εὐφραίνω γάρ δίκαιος ὅταν ὁράω ἐκδίκησις . εἰμί δέ καί ὀδύνη Ψυχή , οἷος πόνος καί τραῦμα , λέγω ὁ ἁμάρτημα · πολύς γάρ οὗτος παράκλησις παρά ὁ Χριστός · δεῦτε πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , ἐγώ ἀναπαύω σύ · καί πάλιν , οὐ ἔρχομαι κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά σῴζω ὁ κόσμος . μή συμπρόσειμι σύ θρόνος ἀνομία , ὁ πλάσσω κόπος ἐπί πρόσταγμα . Θρόνος ἀνομία ὁ διάβολος εἰκότως ὀνομάζω · εἴτε γάρ βασίλειος ὁ θρόνος , εἴτε ἀνάπαυσις λέγω , εἴτε τις καθέδρα , ἀνομία ἐν ὁ διάβολος καί βασιλεύω καί ἀναπαύω . ἀλλά μήv καί κριτής ἀδικία , οὐ ὡς κατακρίνω ὁ ἀδικία , ἀλλά ὡς ἄδικος κρίνω , ἐπονομάζω . οὗτος πλάσσω κόπος ἐπί πρόσταγμα , δηλαδή ὁ ὁ Θεός . ἐπίπονος γάρ ἐγώ ὁ θέω κατασκευάζω νόμος , ἡδονά καί ῥᾳστώνη ὑποτίθημι . ὁ θεός δέ ἀνέχω αὐξάνω ὁ μισθός ὁ ἐργάζομαι ὁ νόμος ὁ ἑαυτοῦ βούλομαι · ἐπεί ἕκαστος ὁ ἴδιος μισθός λαμβάνω κατά ὁ ἴδιος κόπος . οὗτος οὖον συμπρόσειμι ὁ Θεός , τουτέστιν , οὐδέ συμπαρίστημι ποτός κατά ὁ καιρός , δηλονότι ὁ κρίσις ὁ μέν γάρ ἄγγελος ὁ Θεός παρίστημι κρίνω · οὗτος δέ οὖον παρίστημι · ἐπεί εἰμί καί ὁ οὐσία ἔχω , ἀλλά ὁ ἄξιος ἐκπίπτω . διατί δέ οὖον παρίστημι ; ἐπεί ὁ θεός κρίνω φιλάνθρωπος κρίνω · οὗτος δέ λίαν ὑπάρχω μισάνθρωπος , ὡς δηλόω ὁ ἕπομαι · περί γάρ αὐτός καί ὁ σύν αὐτός κάθημαι καί στρατεύω λέγω · θηρεύω ἐπί ψυχή Δίκαιος , καί αἷμα ἀθῶος καταδικάζω . ὁ αἴτιος ἐκτίθημι σαφῶς , ὅς ἕνεκα οὖον παρίστημι ὁ κριτήριον ὁ μέλλω · ἐπεί καί ψυχή Δίκαιος θηρεύω οὐ ὀκνέω , ἀφορμή λαμβάνω καί ὁ γίγνομαι ἐν ἄγνοια ἢ παρά γνώμη πλημμέλημα · ἀλλά καί αἷμα καταδικάζω ἀθῶος , ἐάν τις αὐτός ἐξουσία καταδικάζω γίγνομαι . ὅθεν οὐδέ κατηγορέω αὐτός ἢ καταμαρτυρέω ὁ θεός ἐπιτρέπω , ἡνίκα ὁ πταῖσμα ὁ ἡμέτερος κρίνω , ἀλλά ὁ λογισμός ἐγώ κατήγορος , ὁ σύνοιδα δέ εἰς μαρτύριον καλέω . φημί γάρ ὁ Παῦλος · συμμαρτυρέω ὁ συνείδησις ἐγώ , καί μεταξύ ἀλλήλων ὁ λογισμός κατηγορέω ἢ καί ἀπολογέομαι · οὗτος γάρ κρίνω παρά Θεός ὁ κρυπτός ὁ ἡμέτερος . καί γίγνομαι ἐγώ Κύριος εἰς καταφυγή , καί ὁ Θεός ἐγώ εἰς βοηθός ἐλπίς ἐγώ . Τῖς γίγνομαι ; ἔστω ὁ ἄλλος ἑρμηνευτής ἐκδίδωμι · ὥστε εἰς ὁ ὁ Μονογενώ ἐνδημία ὁ ἐρώ ἐκλαμβάνω · αὐτός γάρ ἐγώ καταφυγή ὑπό ὁ εἰμί ἐχθρός διώκω γίγνομαι · αὐτός καί βοηθός ἐλπίς κινδυνεύω ἤδη · ἐν ἀπόγνωσις γάρ διά ὁ πλῆθος ὁ ἀσέβεια ὑπάρχω . ἀλλά ὁ ἀπόγνωσις λύω εἶπον · ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ζητέω καί σῴζω ὁ ἀπόλλυμι . καί πωλέω αὐτός Κύριος ὁ ἀνομία αὐτός · καί κατά ὁ πονηρία αὐτός ἀφανίζω αὐτός Κύριος ὁ Θεός . οὗτος Δίκαιος κριτής , ἀποδίδωμι ὁ ἀνομία οὗτος , ὅσπερ αὐτός ὁ αἴτιος δίδωμι . ἀνομία δέ ἀκούω , ὁ ἑτοιμάζω , ἐπί αὐτός τιμωρία ἐκλαμβάνω . διόπερ ὁ πέμπτος καί ἕκτος ὁ ἔκδοσις βίβλος ὁ ὀδύνη αὐτός φημί . Μεγίστη γάρ οὗτος ὁ πονηρός τιμωρία ὑφίστημι , ὅταν αὐτός τε ἐκ μέσος καί ὁ παρά αὐτός γίγνομαι · ὅταν μηκέτι τρέφω ὁ ὁ ἄνθρωπος διαφορά καί πρόσκομμα . ἀφανίζω τοίνυν αὐτός , οὐ ἀφανίζω αὐτός ὁ οὐσία · μένω γάρ αὐτός διηνεκής κολάζω βούλομαι · ὅθεν καί ὁ ἑτοιμάζω αὐτός πῦρ χρηματίζω αἰώνιος · ἀλλά ἀφανίζω ἐκ μέσος ποιέω , καταργέω αὐτός ὁ δυναστεία , μηκέτι μέσος ἐγώ εἰμί συγχωρέω . νῦν μέν γάρ , ἐπεί ἀγωνίζομαι ἵνα στεφανόω , ἀντίπαλος τάξις ἔχω · καί διά οὗτος ἐνεργέω συγχωρέω · ὁ δέ μέλλω αἰών οὐ εἰμί ἀγών , ἀλλά ἀμοιβή · οὖον πάλη , ἀλλά στέφανος . διόπερ ὁ Παῦλος περί μέν ὁ πάρειμι βίος φημί · ὁ ἀγών ὁ καλός ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος τελέω , ὁ πίστις τηρέω · περί δέ ὁ μέλλω , λοιπός ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος , ὅς πωλέω ἐγώ ὁ Κύριος ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ὁ δίκαιος κριτής . ὥστε εἰκότως ὁ ἐχθρός , παύω ὁ πλάνης ὁ πρός αὐτός , ἀφανίζω .