hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_97
αʹ . Οὐ μάτην τῷ Δαυῒδ ὁ ψαλμὸς ἀναγέγραπται · ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ περὶ Χριστοῦ προφητεύει μυστήρια , τοῦτον δὲ νοεῖσθαι Δαυῒδ Ἰεζεκιὴλ ὁ προφήτης , τὸ Πνεῦμα δὲ μᾶλλον τὸ ἐπ’ αὐτῷ πεποίηκε · φησὶ γάρ · Καὶ ἀναστήσω ὑμῖν ποιμένα τὸν δοῦλόν μου Δαυΐδ . Καίτοι πρὸ πολλῶν γενεῶν τελευτήσας ἐτύγχανεν · ἀλλὰ Δαυῒδ μὲν καλεῖ Χριστόν , οὐ μόνον ὡς ἐκ τοῦ Δαυΐδ , καὶ ὡς βασιλέα · δοῦλον δέ , ὡς μορφὴν δούλου δεξάμενον . Διὰ τοῦτο καὶ νῦν οὐ τοῦ Δαυῒδ ὁ ψαλμὸς ἐπιγέγραπται , ἀλλά , Τῷ Δαυΐδ . ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν . Τίνος χάριν ; Ὅτι θαυμαστὰ ἐποίησεν . Αὕτη τοίνυν ἄρα τοῦ καινοῦ ᾄσματος ἡ ὑπόθεσις , τὸ ποιῆσαι θαυμαστὰ τὸν Θεόν , ἢ καὶ Τεράστια , καθὼς ἐξέθετο Σύμμαχος . Ποῖα δὲ ταῦτα ; Ἔσωσεν αὐτὸν ἡ δεξιὰ αὐτοῦ , καὶ ὁ βραχίων ὁ ἅγιος αὐτοῦ . Καὶ τί τοῦτο θαυμαστὸν ἔχει , ἢ πάντως ὅτι διὰ κακίας ὑπερβολὴν ἀπαγορευθεὶς ὑπῆρχεν ὁ ἄνθρωπος ; Ὥστε τὸν μὲν Ἡσαΐαν λέγειν · Πᾶσα κεφαλὴ εἰς πόνον , καὶ πᾶσα καρδία εἰς λύπην . Ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς , οὐκ ἔστιν αὐτῷ ὁλοκληρία , οὔτε τραῦμα , οὔτε μώλωψ , οὐδὲ πληγὴ φλεγμαίνουσα . Οὐκ ἔστι μάλαγμα ἐπιθεῖναι , οὐδὲ ἔλαιον , οὔτε καταδέσμους . Δαυῒδ δὲ οὕτως · Πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρειώθησαν · οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα , οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός . Ἐφ’ ᾧ τῆς τοῦ Θεοῦ δεξιᾶς καὶ τοῦ βραχίονος ἀναγκαίως ἐδέησε , δηλαδὴ τοῦ Μονογενοῦς αὐτοῦ . Αὐτὸν γὰρ χαρακτηρίζει τῶν εἰρημένων ἑκάτερον · περὶ οὗ καὶ Ἡσαΐας φησί · Ὡς ποιμὴν ποιμανεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ , καὶ τῷ βραχίονι αὐτοῦ συνάξει ἄρνας · ὃν οὐ μάτην ὁ ψαλμῳδὸς προσηγόρευσεν ἅγιον , ἀλλ’ ἐν ἰδίᾳ δεῖξαι τοῦτον ὑποστάσει βουλόμενος . Αὐτὸ τοίνυν τὸ πλάσμα τὸ ἀπολωλὸς ἔσωσε · Οὐδὲ γὰρ ἦλθε κρῖναι τὸν κόσμον , ἀλλὰ σῶσαι τὸν κόσμον . Ὅτι δὲ τὴν τοῦ Μονογενοῦς ἄφιξιν ὁ προφήτης αἰνίττεται ( μόνη γὰρ αὕτη σώζει τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον ) , Ἡσαΐας δηλοῖ , Οὐ πρεσβεύς , εἰπών , οὐδὲ ἄγγελος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶς · δηλοῖ δὲ καὶ τὰ ἑπόμενα . Ἐγνώρισε Κύριος σωτήριον αὐτοῦ , ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἀπεκάλυψε τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ . Σωτήριον μὲν τὸν Χριστὸν καὶ δικαιοσύνην εἰρῆσθαι πολλάκις ὁ λόγος διὰ τῶν προλαβόντων ἀπέδειξεν . Ἐνταῦθα δὲ τῶν προφητικῶν λέξεων ἐμφαίνει τὴν ἀκρίβειαν , πῶς πρότερον αὐτὸν γνωρισθῆναι , ὕστερον δὲ ἀποκαλυφθῆναί φησιν . Ἐγνώρισε γὰρ πρότερον τοῖς προφήταις , οἵτινες αὐτοῦ τὴν γνῶσιν ἐπιστεύθησαν , τῇ θεωρίᾳ τοῦ Πνεύματος · ὥστε τὸν Κύριον λέγειν · Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ἡμῶν ἠγαλλιάσατο ἰδεῖν τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν · καὶ εἶδε καὶ ἐχάρη . Ἀπεκαλύφθη δὲ διὰ τῆς σαρκὸς ὕστερον · ἔτι μὴν καὶ διὰ τῶν ἀποστολικῶν θαυμάτων , ἅτινα τὴν τοῦ Μονογενοῦς ἐγύμνωσε δύναμιν . Ἐναντίον τῶν ἐθνῶν . Οὗτοι γὰρ πιστεύσαντες ἐδέξαντο τοῦ Χριστοῦ τὴν φανέρωσιν . Ἄλλως τε , ἐπειδὴ τῆς τῆς σαρκὸς παρουσίας σαφῶς ἀπόδειξις ἡ τῶν εἰδώλων καθαίρεσις , ἀναγκαίως ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἀποκαλυφθῆναι ὁ Μονογενὴς δύναται . Ἐμνήσθη τοῦ ἐλέους αὐτοῦ τῷ Ἰακώβ , καὶ τῆς ἀληθείας αὐτοῦ τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ . Ἀνθ’ ὅτου τὸν Ἰακὼβ εἰπών , οὐκ ἠρκέσθη , ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ Ἰσραὴλ οἰκίαν προσέθηκεν , ἀλλ’ ἵνα πάντως δηλώσῃ ὡς ὁ πράξας τὰ νῦν προφητευόμενα , οὗτος ἦν ὁ τὸν Ἰακὼβ Ἰσραὴλ ἐπονομάσας ; Διόπερ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐπάλαιεν προτυπῶσαι τὸ μυστήριον βουληθεὶς τῆς σαρκώσεως · σαρκὸς γὰρ τὸ παλαίειν καὶ περιπλέκεσθαι ἴδιον . Ἐμνήσθη τοίνυν τῶν πρὸς Ἰακὼβ καὶ Ἰσραήλ , καὶ χάριτι τὸ μυστήριον τῇ πρὸς ἐκεῖνον ἐπλήρωσε . Πῶς τοῦτο ; Δῆλον ὅτι πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραὴλ παρεγένετο , οὐκ ἐκείνοις νέμων τὸν ἔλεον ( οὐδὲ γὰρ ἐτύγχανον ἄξιοι ) , ἀλλὰ τῷ Ἰακώβ , ἐξ οὗ τὸ γένος κατήγετο . Ἐμνήσθη δὲ καὶ τῆς ἀληθείας τοῦ οἴκου Ἰσραήλ , τὴν εὐλογίαν , ἥνπερ ὁ Ἰσραὴλ ὡς κλῆρον τοῖς ἑαυτοῦ παισὶν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα προφητεύων ἀπένειμεν , εἰς ἔργον ἀγαγὼν καὶ ποιήσας ἀλήθειαν · ἦν δὲ αὕτη · Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα , οὐδὲ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ , ἕως ἂν ἔλθῃ ᾧ ἀπόκειται , καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν . Ὥστε καὶ σφόδρα ἁρμόττει τὰ ἑπόμενα · Εἴδοσαν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν . Τοῖς μὲν γὰρ Ἰουδαίοις , ὡς ἰδίοις , ἐπεδήμησεν . Ἐκείνων δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς μυσάντων ( Ἐκάμμυσαν γάρ , φησὶν ὁ Ἡσαΐας , τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν , ἵνα μὴ ἴδωσιν ) , ἀντ’ ἐκείνων τὰ πέρατα τῆς γῆς , δηλαδὴ τὰ ἔθνη , ἐθεάσαντο τοῦ Θεοῦ τὸ σωτήριον , καίτοι μὴ βλέποντα πρότερον . βʹ . Τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ νῦν ὁ προφήτης ἐκπέπληκται , ἐφ’ ὃν ὃ καὶ ὁ Κύριος ἀποθαυμάζων ἔλεγεν · Εἰς κρῖμα ἐγὼ ἦλθον εἰς τὸν κόσμον τοῦτον , ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσι , καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται . Ἀλαλάξατε τῷ Κυρίῳ , πᾶσα ἡ γῆ . Εἰκότως , ἐπειδὴ κοινὰ τὰ ἀγαθά · οὐκ ἔτι γὰρ χώρας μιᾶς , οἷον τῆς Ἰουδαίας , ἢ ἔθνους ἑνός , ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπότητος ὅλης τὸ πεπραγμένον μυστήριον , ἐφ’ ᾧ καὶ ἀλαλάζειν ὡς πόλεμον κοινὸν νενικηκότας βούλεται . Γῆν γὰρ τὸν καθόλου προσηγόρευσεν ἄνθρωπον , ὡς διὰ τῶν ἑξῆς σαφέστερον εἴρηται . ᾌσατε , καὶ ἀγαλλιᾶσθε , καὶ ψάλατε . Οὐκοῦν οὐ περὶ τοῦ στοιχείου τῆς ξηρᾶς , ἀλλὰ περὶ τῶν ἀνθρώπων εἰπεῖν αὐτῷ πρόκειται . Διόπερ ὡς πρὸς πλῆθος διαλέγεται · κελεύει δὲ πρότερον ᾄδειν , καὶ μετὰ τοῦτο ἀγαλλιᾶσθαι , εἶτα τὸ ψάλλειν ἐπήγαγεν ἵνα τῆς τοῦ Θεοῦ χαρᾶς τὴν εἰς αὐτὸν δοξολογίαν ἀρχὴν καὶ τέλος ἔχωμεν . Ψάλατε τῷ Κυρίῳ ἐν κιθάρᾳ , ἐν κιθάρᾳ καὶ φωνῇ ψαλμοῦ , ἐν σάλπιγξιν ἐλαταῖς , καὶ φωνῇ σάλπιγγος κερατίνης . Ἀλαλάξατε ἐνώπιον τοῦ βασιλέως Κυρίου . Εἰ καὶ ἦν ὅτε τοῖς ὀργάνοις τούτοις εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ δοξολογίαν ἐκέχρηντο , πλὴν ἡμεῖς κιθάραν τὴν τῶν ἀρετῶν συμφωνίαν νοήσωμεν , ἥτις οὐκ ἄλλως κατορθοῦται , ἀλλ’ ὅταν τὴν σάρκα νεκρώσωμεν , ὥστε χορδῶν δίκην ἐν αὐταῖς τὸν τῶν ἀρετῶν ἀποτελεῖσθαι φθόγγον , καὶ ψαλμοῦ φωνὴν ἀρέσκουσαν Θεῷ εἰς οὐρανὸν ἀναπέμπεσθαι . Ἐπειδὴ δὲ μετὰ τὴν κιθάραν σάλπιγγος ἐμνημόνευσε , κιθάραν ἄρα τὴν παλαιὰν Διαθήκην καλεῖ , ἐν ᾗ ψάλλειν ( ἐξ αὐτῆς γὰρ ἡ ψαλμῳδία ) προσέταξε · σάλπιγγας δὲ τὰ Εὐαγγέλια , ἐν οἷς ἀλαλάζειν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως Κυρίου , δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ , ὡς διὰ τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας νενικηκότες τοὺς ἐχθροὺς εἰκότως κελευόμεθα . Σαλπίγγων δὲ τούτου χάριν πολλῶν ἐμνημόνευσε καὶ μιᾶς , ἐπειδὴ καὶ τὸ Εὐαγγέλιον , ἓν ὑπάρχον τῇ δυνάμει , τέσσαρα διὰ τοὺς ἐκθεμένους εὐαγγελιστὰς γεγένηται . Ὅρα δὲ τῆς προφητικῆς λέξεως τὴν ἀκρίβειαν . Τὰς μὲν γὰρ σάλπιγγας , αἵτινες πληθυντικῶς εἰρημέναι εἰς τὰ τῶν συνταξάντων ἐκλαμβάνονται πρόσωπα , ἐλατάς φησι , τουτέστι κεχαλκευμένας · ἐχαλκεύθησαν γὰρ αἱ τῶν εὐαγγελιστῶν γλῶτται τῇ χορηγίᾳ τοῦ Πνεύματος . Τὴν σάλπιγγα δὲ κερατίνην · τοῦτο γὰρ ὁ εὐαγγελικὸς λόγος , καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῷ μυστήριον , ἐπειδὴ κεφάλαιον ἔχει τὸν Χριστόν , ὅσπερ κέρας ἀναγκαίως ὀνομάζεται · ἐν αὐτῷ γὰρ τοὺς ἐχθροὺς κερατίζειν ἐλάβομεν · τούτῳ τοίνυν τῷ Εὐαγγελίῳ τὴν φωνὴν ἀναγκαίως ἀπένειμε , Ἐν φωνῆ σάλπιγγος εἰπὼν κερατίνης , ἐπειδὴ καὶ πλειόνων τὴν ἱστορίαν ἐκθέμενος , ἑνὸς ὅμως Εὐαγγελίου φωνὴ διὰ πάντων ἀκούεται , συμφώνως γραψάντων τὸ μυστήριον . Σαλευθήτω ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς , ἡ οἰκουμένη , καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ . Σαλεύεσθαι μὲν τὴν θάλασσαν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ( λέγει δὲ τὰ ἐν αὐτῇ ζῶα ) ἕνεκα χορείας , εἰρήκαμεν προλαβόντες . Πλὴν ἀλλὰ καὶ φόβῳ τῶν ἐπιτελουμένων ἐν αὐτῇ παρὰ τοῦ Κυρίου θαυμάτων νοήσεις αὐτὴν ἀναγκαίως σαλεύεσθαι . Οὐδὲ γὰρ μόνον τὸν Κύριον , ἀλλὰ καὶ τὸν Πέτρον περιπατοῦντα ἐδέξατο · καὶ προστάξαντος τοῦ Ἰησοῦ , ἰχθὺν ἔχοντα στατῆρα προσήνεγκε . Τὸ δὲ αὐτὸ καὶ περὶ τῆς οἰκουμένης καὶ τῶν κατοικούντων αὐτὴν ἐρεῖς . Ἱκανὰ γὰρ ἦν ἐκπλῆξαί τε αὐτὴν καὶ σαλεῦσαι τὰ παρὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν προφητῶν γενόμενα θαύματα · ὥστε καὶ εὐχομένων αὐτῶν , καθάπερ ἱστορεῖ Λουκᾶς , πολλὰ ἐσαλεύετο . Ποταμοὶ κροτήσουσι χειρὶ ἐπιτοαυτό . Ἐρεῖς μὲν τὰς ἐνεργείας τοῦ Πνεύματος , αἵτινες χεῖρα κροτεῖν ὡς εἰς ἓν συνελθοῦσαι κατὰ τὸν καιρὸν τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐπιδημίας ἐλέγοντο · περὶ ὧν ἔλεγεν · Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ , καθὼς εἶπεν ἡ Γραφή , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος . Ἐρεῖς δὲ καὶ τοὺς αἰσθητοὺς ποταμοὺς κροτεῖν χεῖρα καὶ χορεύειν , ἡνίκα βαπτιζόμενον τὸν Χριστὸν ὁ Ἰορδάνης ἐδέξατο . Κοινὴ γὰρ τοῦτο χαρὰ τῶν ποταμῶν καὶ τῶν ὑδάτων ἐτύγχανεν . Τὰ ὄρη ἀγαλλιάσονται ἀπὸ προσώπου Κυρίου , ὅτι ἔρχεται . Ὄρη τοὺς προφήτας διὰ τὸ ὕψος τῆς θεωρίας ὑπολαμβάνοντες εἰρήκαμεν . Οὗτοι τῇ παρουσίᾳ τοῦ Χριστοῦ εἰκότως ἀγαλλιάσονται , ἐπειδήπερ αὐτῶν εἰς ἔργον ἡ προφητεία ἐξέρχεται . Εἰ γὰρ καὶ τὰ αἰσθητὰ λέγοις , εἰκότως ἀγαλλιῶνται καὶ ταῦτα , ἐπειδὴ θύειν εἰδώλοις ἐν τοῖς ὑψηλοῖς ὁ τῶν Ἰουδαίων εἴωθε λαός , ὡς τῇ βίβλῳ τῶν Βασιλειῶν εἴρηται · εἶτα τοῦτο τῇ Χριστοῦ παρουσίᾳ κατήργηται . Ὅτι ἥκει κρῖναι τὴν γῆν . Κρινεῖ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ , καὶ λαοὺς ἐν εὐθύτητι . Καὶ πῶς τὸν αὐτὸν ἤκειν φησίν , ἢ δῆλον ὅτι προφήτης ὤν , ὅπερ ὡς μέλλον προέλεγε , τοῦτο ὡς παρὸν ἔβλεπεν ; Ἄλλως τε τὸ μὲν πρότερον περὶ τῆς κατὰ σάρκα παρουσίας φησίν , ἥτις καὶ προτέρα γεγένηται · τὸ δὲ δεύτερον περὶ τῆς δευτέρας , ἐν ᾗ καὶ κριτὴς ἔρχεται . Ἀλλὰ τὴν μὲν προτέραν ἔρχεσθαί φησι τὰ ἐξ αὐτῆς ἀγαθὰ προσδεχόμενος · τὴν δευτέραν δὲ φόβῳ τῆς κρίσεως ἤδη παρεῖναι ἐνόμιζε . Συμφέρον σφόδρα τὰ φοβερὰ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχειν , καὶ ὡς ἐφεστῶτα ὁρᾷν , ἵνα τὸ ἁμαρτάνειν ἐντεῦθεν ἀνακοπτώμεθα . Τίς δὲ τῆς κρίσεως ἡ οἰκονομία ; Δικαιοσύνη καὶ εὐθύτης . Οὐκοῦν ἀδικίαν φύγωμεν , τὰ σκολιὰ ἐκκλίνωμεν · μὴ θαρσήσωμεν δόλῳ , πλεονεξίαν μὴ μετέλθωμεν . Ἐναντία γὰρ ταῦτα τῇ τοῦ Θεοῦ κρίσει καὶ τοὺς μετιόντας εἰς κατάκρισιν ἄγοντα .
Lemmas: ὅς . οὖον μάτην ὁ Δαυΐδ ὁ ψαλμός ἀναγράφω · ἀλλά ἐπεί ὁ περί Χριστός προφητεύω μυστήριον , οὗτος δέ νοέω Δαυΐδ Ἰεζεκιήλ ὁ προφήτης , ὁ πνεῦμα δέ μᾶλλον ὁ ἐπί αὐτός ποιέω · φημί γάρ · καί ἀνίστημι σύ ποιμήν ὁ δοῦλος ἐγώ Δαυΐδ . καίτοι πρό πολύς γενεά τελευτάω τυγχάνω · ἀλλά Δαυΐδ μέν καλέω Χριστός , οὖον μόνος ὡς ἐκ ὁ Δαυΐδ , καί ὡς βασιλεύς · δοῦλος δέ , ὡς μορφή δοῦλος δέχομαι . Ζεύς οὗτος καί νῦν οὖον ὁ Δαυΐδ ὁ ψαλμός ἐπιγράφω , ἀλλά , ὁ Δαυΐδ . ᾌζω ὁ κύριος ᾆσμα καινός . τίς χάρις ; ὅτι2 θαυμαστός ποιέω . Ἄτη τοίνυν ἄρα ὁ καινός ᾆσμα ὁ ὑπόθεσις , ὁ ποιέω θαυμαστός ὁ Θεός , ἢ καί τεράστιος , καθώς ἐκτίθημι Σύμμαχος . ποίας δέ οὗτος ; εἰσωθέω αὐτός ὁ δεξιός αὐτός , καί ὁ βραχύς ὁ ἅγιος αὐτός . καί τίς οὗτος θαυμαστός ἔχω , ἢ πάντως ὅτι διά κακία ὑπερβολή απαγορεύω ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος ; ὥστε ὁ μέν Ἡσαΐας λέγω · πᾶσα κεφαλή εἰς πόνος , καί πᾶς καρδία εἰς λύπη . ἀπό πούς ἠώς κεφαλή , οὐ εἰμί αὐτός ὁλοκληρία , οὔτε τραῦμα , οὔτε μώλωψ , οὐδέ πληγή φλεγμαίνω . οὐ εἰμί μάλαγμα ἐπιτίθημι , οὐδέ ἔλαιον , οὔτε κατάδεσμος . Δαυΐδ δέ οὕτως · πάνετες ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω · οὐ εἰμί ποιέω χρηστότης , οὐ εἰμί ἠώς εἷς . ἐπί ὅς ὁ ὁ Θεός δεξιός καί ὁ βραχύς ἀναγκαῖος δήω , δηλαδή ὁ Μονογενώ αὐτός . αὐτός γάρ χαρακτηρίζω ὁ εἴρω ἑκάτερος · περί ὅς καί Ἠσαΐας φημί · ὡς ποιμήν ποιμαίνω ὁ λαός αὐτός , καί ὁ βραχύς αὐτός συνάγω ἀμνός · ὅς οὖον μάτην ὁ ψαλμῳδός προσαγορεύω ἅγιος , ἀλλά ἐν ἴδιος δείκνυμι οὗτος ὑπόστασις βούλομαι . αὐτός τοίνυν ὁ πλάσμα ὁ ἀπόλλυμι σῴζω · οὐδέ γάρ ἔρχομαι κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά σῴζω ὁ κόσμος . ὅτι2 δέ ὁ ὁ Μονογενώ ἄφιξις ὁ προφήτης αἰνίσσομαι ( μόνος γάρ οὗτος σῴζω ὁ γένος ὁ ἀνθρώπινος ) , Ἠσαΐας δηλόω , οὖον πρεσβεύς , εἶπον , οὐδέ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ Κύριος ἥκω καί σῴζω ἐγώ · δηλόω δέ καί ὁ ἕπομαι . γνωρίζω Κύριος σωτήριος αὐτός , ἐναντίος ὁ ἔθνος ἀποκαλύπτω ὁ δικαιοσύνη αὐτός . σωτήριον μέν ὁ Χριστός καί δικαιοσύνη εἴρω πολλάκις ὁ λόγος διά ὁ προλαμβάνω ἀποδείκνυμι . ἐνταῦθα δέ ὁ προφητικός λέξις ἐμφαίνω ὁ ἀκρίβεια , πῶς πρότερος αὐτός γνωρίζω , ὕστερος δέ ἀποκαλύπτω φημί . γνωρίζω γάρ πρότερος ὁ προφήτης , ὅστις αὐτός ὁ γνῶσις πιστεύω , ὁ θεωρία ὁ πνεῦμα · ὥστε ὁ κύριος λέγω · Ἀβραάμ ὁ πατήρ ἐγώ ἀγαλλιάω ὁράω ὁ ἡμέρα ὁ ἐμός · καί ὁράω καί χαίρω . ἀποκαλύπτω δέ διά ὁ σάρξ ὕστερος · ἔτι μήv καί διά ὁ ἀποστολικός θαῦμα , ὅστις ὁ ὁ Μονογενώ γυμνόω δύναμις . ἐναντίος ὁ ἔθνος . οὗτος γάρ πιστεύω δέχομαι ὁ Χριστός ὁ φανέρωσις . ἄλλος τε , ἐπεί ὁ ὁ σάρξ παρουσία σαφῶς ἀπόδειξις ὁ ὁ εἴδωλον καθαίρεσις , ἀναγκαῖος ἐναντίος ὁ ἔθνος ἀποκαλύπτω ὁ Μονογενής δύναμαι . Ἐμνάω ὁ ἔλεος αὐτός ὁ Ἰακώβ , καί ὁ ἀλήθεια αὐτός ὁ οἶκος Ἰσραήλ . ἀντί ὅστις ὁ Ἰακώβ εἶπον , οὐ ἀρκέω , ἀλλά καί ὁ ὁ Ἰσραήλ οἰκίον προστίθημι , ἀλλά ἵνα πάντως δηλόω ὡς ὁ πράσσω ὁ νῦν προφητεύω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ Ἰακώβ Ἰσραήλ ἐπονομάζω ; διόπερ μετά αὐτός καί παλαίω προτυπόω ὁ μυστήριον βούλομαι ὁ σάρκωσις · σάρξ γάρ ὁ παλαίω καί περιπλέκω ἴδιος . Ἐμνάω τοίνυν ὁ πρός Ἰακώβ καί Ἰσραήλ , καί χάρις ὁ μυστήριον ὁ πρός ἐκεῖνος πληρόω . Πῶς οὗτος ; Δῆλος ὅτι πρός ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ παραγίγνομαι , οὐ ἐκεῖνος νέμω ὁ ἔλεος ( οὐδέ γάρ τυγχάνω ἄξιος ) , ἀλλά ὁ Ἰακώβ , ἐκ ὅς ὁ γένος κατάγω . Ἐμνάω δέ καί ὁ ἀλήθεια ὁ οἶκος Ἰσραήλ , ὁ εὐλογία , ὅσπερ ὁ Ἰσραήλ ὡς κλῆρος ὁ ἑαυτοῦ παῖς εἰς ὁ φυλή ὁ Ἰούδας προφητεύω ἀπονέμω , εἰς ἔργον ἄγω καί ποιέω ἀλήθεια · εἰμί δέ οὗτος · οὐ ἔκλειψις ἄρχω ἐκ Ἰούδας , οὐδέ ἡγέομαι ἐκ ὁ μηρός αὐτός , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὅς ἀπόκειμαι , καί αὐτός προσδοκία ἔθνος . ὥστε καί σφόδρα ἁρμόζω ὁ ἕπομαι · ὁράω πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ ὁ σωτήριος ὁ Θεός ἐγώ . ὁ μέν γάρ Ἰουδαῖος , ὡς ἴδιος , ἐπιδημέω . ἐκεῖνος δέ ὁ ὀφθαλμός μύω ( καμμύω γάρ , φημί ὁ Ἠσαΐας , ὁ ὀφθαλμός αὐτός , ἵνα μή ὁράω ) , ἀντί ἐκεῖνος ὁ πέρας ὁ γῆ , δηλαδή ὁ ἔθνος , θεάομαι ὁ Θεός ὁ σωτήριος , καίτοι μή βλέπω πρότερος . βε . οὗτος γάρ εἰμί ὅς νῦν ὁ προφήτης ἐκπλήσσω , ἐπί ὅς ὅς καί ὁ Κύριος ἀποθαυμάζω λέγω · εἰς κρίμα ἐγώ ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος οὗτος , ἵνα ὁ μή βλέπω βλέπω , καί ὁ βλέπω τυφλός γίγνομαι . ἀλαλάζω ὁ κύριος , πᾶς ὁ γῆ . εἰκότως , ἐπεί κοινός ὁ ἀγαθός · οὐ ἔτι γάρ χώρα εἷς , οἷος ὁ Ἰουδαῖος , ἢ ἔθνος εἷς , ἀλλά ὁ ἀνθρωπότης ὅλος ὁ πράσσω μυστήριον , ἐπί ὅς καί ἀλαλάζω ὡς πόλεμος κοινός νικάω βούλομαι . Γῆ γάρ ὁ καθόλου προσαγορεύω ἄνθρωπος , ὡς διά ὁ ἑξῆς σαφής εἴρω . ᾌζω , καί ἀγαλλιάω , καί ψάλλω . οὐκοῦν οὖον περί ὁ στοιχεῖον ὁ ξηρός , ἀλλά περί ὁ ἄνθρωπος εἶπον αὐτός πρόκειμαι . διόπερ ὡς πρός πλῆθος διαλέγω · κελεύω δέ πρότερος ἀείδω , καί μετά οὗτος ἀγαλλιάω , εἶτα ὁ ψάλλω ἐπάγω ἵνα ὁ ὁ Θεός χαρά ὁ εἰς αὐτός δοξολογία ἀρχή καί τέλος ἔχω . ψάλλω ὁ κύριος ἐν κιθάρα , ἐν κιθάρα καί φωνή ψαλμός , ἐν σάλπιγξ ἐλατός , καί φωνή σάλπιγξ κεράτινος . ἀλαλάζω ἐνώπιος ὁ βασιλεύς κύριος . εἰμί καί εἰμί ὅτε ὁ ὄργανον οὗτος εἰς ὁ ὁ Θεός δοξολογία χράομαι , πλήν ἐγώ κιθάρα ὁ ὁ ἀρετή συμφωνία νοέω , ὅστις οὐ ἄλλως κατορθόω , ἀλλά ὅταν ὁ σάρξ νεκρόω , ὥστε χορδή δίκη ἐν αὐτός ὁ ὁ ἀρετή ἀποτελέω φθόγγος , καί ψαλμός φωνή ἀρέσκω Θεός εἰς οὐρανός ἀναπέμπω . ἐπεί δέ μετά ὁ κιθάρα σάλπιγξ μνημονεύω , κιθάρα ἄρα ὁ παλαιός διαθήκη καλέω , ἐν ὅς ψάλλω ( ἐκ αὐτός γάρ ὁ ψαλμῳδία ) προστάσσω · σάλπιγξ δέ ὁ εὐαγγέλιον , ἐν ὅς ἀλαλάζω ἐνώπιος ὁ βασιλεύς κύριος , δηλαδή ὁ Χριστός , ὡς διά ὁ εὐαγγελικός πολιτεία νικάω ὁ ἐχθρός εἰκότως κελεύω . σάλπιγξ δέ οὗτος χάρις πολύς μνημονεύω καί εἷς , ἐπεί καί ὁ Εὐαγγέλιος , εἷς ὑπάρχω ὁ δύναμις , τέσσαρες διά ὁ ἐκτίθημι εὐαγγελιστής γίγνομαι . Ὅρας δέ ὁ προφητικός λέξις ὁ ἀκρίβεια . ὁ μέν γάρ σάλπιγξ , ὅστις πληθυντικός εἴρω εἰς ὁ ὁ συντάσσω ἐκλαμβάνω πρόσωπον , ἐλατός φημί , τουτέστι χαλκεύω · χαλκεύω γάρ ὁ ὁ εὐαγγελιστής γλῶσσα ὁ χορηγία ὁ πνεῦμα . ὁ σάλπιγξ δέ κεράτινος · οὗτος γάρ ὁ εὐαγγελικός λόγος , καί ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον , ἐπεί κεφάλαιος ἔχω ὁ Χριστός , ὅσπερ κέρας ἀναγκαῖος ὀνομάζω · ἐν αὐτός γάρ ὁ ἐχθρός κερατίζω λαμβάνω · οὗτος τοίνυν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ φωνή ἀναγκαῖος ἀπονέμω , ἐν φωνή σάλπιγξ εἶπον κεράτινος , ἐπεί καί πλείων ὁ ἱστορία ἐκτίθημι , εἷς ὅμως Εὐαγγέλιος φωνή διά πᾶς ἀκούω , σύμφωνος γράφω ὁ μυστήριον . σαλεύω ὁ θάλασσα καί ὁ πλήρωμα αὐτός , ὁ οἰκέω , καί πᾶς ὁ κατοικέω ἐν αὐτός . σαλεύω μέν ὁ θάλασσα καί ὁ πλήρωμα αὐτός ( λέγω δέ ὁ ἐν αὐτός ζῷον ) ἕνεκα χορεία , εἴρω προλαμβάνω . πλήν ἀλλά καί φόβος ὁ ἐπιτελέω ἐν αὐτός παρά ὁ κύριος θαῦμα νοέω αὐτός ἀναγκαῖος σαλεύω . οὐδέ γάρ μόνος ὁ κύριος , ἀλλά καί ὁ Πέτρος περιπατέω δέχομαι · καί προστάσσω ὁ Ἰησοῦς , ἰχθύς ἔχω στατήρ προσφέρω . ὁ δέ αὐτός καί περί ὁ οἰκέω καί ὁ κατοικέω αὐτός εἴρω . ἱκανός γάρ εἰμί ἐκπλήσσω τε αὐτός καί σαλεύω ὁ παρά ὁ Χριστός καί ὁ προφήτης γίγνομαι θαῦμα · ὥστε καί εὔχομαι αὐτός , καθάπερ ἱστορέω Λουκᾶς , πολύς σαλεύω . Ποταμός κροτέω χείρ ἔπιτος . ἐρέω μέν ὁ ἐνέργεια ὁ πνεῦμα , ὅστις χείρ κροτέω ὡς εἰς εἷς συνέρχομαι κατά ὁ καιρός ὁ ὁ Χριστός ἐπιδημία λέγω · περί ὅς λέγω · ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , καθώς εἶπον ὁ γραφή , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζῶ . ἐρέω δέ καί ὁ αἰσθητός ποταμός κροτέω χείρ καί χορεύω , ἡνίκα βαπτίζω ὁ Χριστός ὁ Ἰορδάνης δέχομαι . Κοινός γάρ οὗτος χαρά ὁ ποταμός καί ὁ ὕδωρ τυγχάνω . ὁ ὄρος ἀγαλλιάω ἀπό πρόσωπον κύριος , ὅτι ἔρχομαι . Ὄρος ὁ προφήτης διά ὁ ὕψος ὁ θεωρία ὑπολαμβάνω εἴρω . οὗτος ὁ παρουσία ὁ Χριστός εἰκότως ἀγαλλιάω , ἐπεί αὐτός εἰς ἔργον ὁ προφητεία ἐξέρχομαι . εἰμί γάρ καί ὁ αἰσθητός λέγω , εἰκότως ἀγαλλιάω καί οὗτος , ἐπεί θύω εἴδωλον ἐν ὁ ὑψηλός ὁ ὁ Ἰουδαῖος εἴωθα λαός , ὡς ὁ Βίβλος ὁ Βασίλεια εἴρω · εἶτα οὗτος ὁ Χριστός παρουσία καταργέω . ὅτι2 ἥκω κρίνω ὁ γῆ . κρίνω ὁ οἰκέω ἐν δικαιοσύνη , καί λαός ἐν εὐθύτης . καί πῶς ὁ αὐτός ἥκω φημί , ἢ δῆλος ὅτι προφήτης εἰμί , ὅσπερ ὡς μέλλω προλέγω , οὗτος ὡς πάρειμι βλέπω ; ἄλλος τε ὁ μέν πρότερος περί ὁ κατά σάρξ παρουσία φημί , ὅστις καί πρότερος γίγνομαι · ὁ δέ δύο περί ὁ δύο , ἐν ὅς καί κριτής ἔρχομαι . ἀλλά ὁ μέν πρότερος ἔρχομαι φημί ὁ ἐκ αὐτός ἀγαθός προσδέχομαι · ὁ δύο δέ φόβος ὁ κρίσις ἤδη πάρειμι νομίζω . συμφέρω σφόδρα ὁ φοβερός πρό ὀφθαλμός ἔχω , καί ὡς ἐφίστημι ὁράω , ἵνα ὁ ἁμαρτάνω ἐντεῦθεν ἀνακόπτω . Τῖς δέ ὁ κρίσις ὁ οἰκονομία ; Δικαιοσύνη καί Εὐθύτης . οὐκοῦν ἀδικία φεύγω , ὁ σκολιός ἐκκλίνω · μή θαρσέω δόλος , πλεονεξία μή μετέρχομαι . ἐναντίος γάρ οὗτος ὁ ὁ Θεός κρίσις καί ὁ μέτειμι1 εἰς κατάκρισις ἄγω .