hesychius-of-jerusalem.commentarius-magnus-in-psalmos Ps_37.Ps_89
αʹ . Καλὸν ἀξίωμα τῷ Μωϋσῇ τὸ Πνεῦμα ἐπενόησεν · ἐπειδὴ γὰρ ἑαυτοὺς ἐμερίσαμεν , καὶ οἱ μὲν τοῦ ἐχθροῦ προστεθέντες τῇ ἁμαρτίᾳ γεγόναμεν , οἱ δὲ τοῦ ποιητικοῦ Ποιητοῦ ἀκέραιον φυλάττοντες τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι , ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ τὸν Μωϋσῆν προσηγόρευσεν , ἵνα μάθῃς ὅτι Θεοῦ κτῆμα ἰδιάζον ὁ δίκαιος . Ἀλλὰ γὰρ ἀνθ’ ὅτου τῷ Μωϋσῇ τὸν ψαλμὸν τοῦτον ἀνέθηκεν ; οὐδὲ γὰρ Μωϋσῆς αὐτὸν συγγράψας εὑρίσκεται · ἢ τίνος χάριν καθάπερ τὰς ᾠδὰς καὶ τοῦτον οὐ παρέδωκεν ; Οὐκοῦν τὴν αἰτίαν τὸ ἀληθὲς ἔχουσαν καὶ τὸ εὔλογον μάνθανε . Κοσμοποιητὴν ἐν τοῖς προοιμίοις ὁ ψαλμῳδὸς ἐμνημόνευσε , πρέπουσαν ἀρχὴν ἐπινοῆσαι τῇ ψαλμικῇ βίβλῳ τῇ τετάρτῃ βουλόμενος . Ἰδιάζον δὲ Μωϋσέως ἀξίωμα περὶ κόσμου γενέσεως διαλέγεσθαι · ὅθεν αὐτῷ τοῦτο τῆς ἑαυτοῦ κιθάρας ὁ ψαλμῳδὸς τὸ μέρος ἀπεκλήρωσεν . Κύριε , καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ . Τὸ διηνεκὲς τῆς τοῦ Θεοῦ κηδεμονίας ὁ προφήτης ἐνδείκνυται , γενεὰν καὶ γενεὰν οὐ δύο τινά , ἀλλὰ πάσας εἰπών . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ νοητὸς ἐχθρὸς ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν ὄφιν ἀπάτης ἀρξάμενος ἐν ἑκάστῳ καιρῷ καὶ πολιτείᾳ πολεμῶν μεμένηκε τὸ γένος τὸ ἡμέτερον , ἀναγκαίως ἐπὶ Θεὸν καταφυγεῖν ἐχρῄζομεν . Οὐκ οὖν ἄλλως σωθέντες εἰ μὴ κατὰ τοῦ δοκοῦντος εἶναι δυνατοῦ , τὸν ὄντως δυνατὸν ἐστρατεύομεν . Πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι , καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην , καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ ὁ Θεός . Δύο κατὰ τὸ παρὸν ἡμῖν ὁ ψαλμῳδὸς συνίστησι · γενητὸν εἶναι τὸν κόσμον · ἐπειδή τινες αὐτὸν εἶναι δοκοῦσιν ἀγένητον . Τοιγαροῦν γενόμενα τὰ ὄρη τῷ τῆς δημιουργίας λόγῳ , καὶ τὴν γῆν ὁμοίως πλαττομένην παρήγαγεν · ὁμοῦ δὲ ποιητὴν αὐτῶν εἶναι τὸν Θεόν , ὡς πρὸ πάντων ὄντα , καὶ ἀρχὴν τοῖς πᾶσι γενόμενον διὰ τοῦτο . Εἰπὼν δὲ τὴν γῆν , οὐ μάτην , Τὴν οἰκουμένην , προσέθηκεν , ἀλλὰ τῇ λέξει ταύτῃ τὸν ἄνθρωπον καὶ τὰ λοιπὰ ζῶα εἰς μέσον καλῶν , ἀφ’ ὧν οἰκεῖσθαι ἔλαχε , μήποτε τὰ θηρία τυχὸν ἢ τὰ ἑρπετά , ἤ τι τῶν ἄλλων ζώων ἐπὶ δημιουργὸν ἀναγάγωμεν ἕτερον . Καλῶς δέ , Ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος , τουτέστι , τοῦ μέλλοντος , εἶναί φησι Θεὸν πάντως καὶ Ποιητὴν καὶ Δημιουργὸν ( ταῦτα γὰρ πάντα τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ προϋπακούεται ) , ἀλλὰ πάσαις ὁμοῦ ταῖς δόξαις ταῖς ἐναντίαις μαχόμενος · εἰσὶ γὰρ οἱ τοῦ παρόντος βίου Θεὸν ἄλλον , ἕτερον δὲ τοῦ μέλλοντος ὑπογράφοντες , ὧν τὴν βλάσφημον δόξαν ταῖς εἰρημέναις ἀνέτρεψε λέξεσι . Μὴ ἀποστρέψῃς ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν . Ποίαν ; Πολλὰ γὰρ εἴδη ταπεινώσεως παρὰ τῇ Γραφῇ τῇ θεοπνεύστῳ λέγεται · καὶ ποτὲ μὲν λέγει τὸ ἀπὸ γνώμης μέτριον · Μάθετε γάρ , φησὶν ὁ Χριστός , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ · ποτὲ δέ , τὴν ἀπὸ παιδείας γινομένην πρὸς ἡμετέραν διόρθωσιν · διόπερ λέγει ὁ Δαυΐδ · Ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με · ποτὲ μὲν τὴν ἀπὸ τιμωρίας , ἐξ ἧς ὁ τιμωρηθεὶς ἐπονείδιστος γίνεται · ὡς ὅταν περὶ τοῦ διαβόλου λέγῃ · Σὺ ἐταπείνωσας ὡς τραυματίαν ὑπερήφανον . Ταύτην ἀπεύχεται τῷ ἀνθρώπῳ τὴν ταπείνωσιν , ὥστε μὴ καὶ αὐτὸν ἀποβληθῆναι τοῦ Θεοῦ , καθάπερ ἐκεῖνος ἀποβέβληται · διόπερ ὁ Σύμμαχος ἀντὶ τῆς ταπεινώσεως τὴν καταδίκην ἐκδέδωκε . Ταῦτα δὲ ὁ προφήτης προσευξάμενος , ἀκολούθως ἐπιφέρει τὰ ἑξῆς τὸν Θεὸν ἀποκρινόμενον · Καὶ εἶπας , Ἐπιστρέψατε , υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων . Ἐὰν γὰρ ἐπιστρέψωμεν , οὐκ ἀποστρέφομεν εἰς ταπείνωσιν , καθάπερ ὁ νοσήσας κακίαν ἀμεταμέλητον . Ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου , Κύριε , ὡς ἡ ἡμέρα ἡ ἐχθές , ἥτις διῆλθε , καὶ φυλακὴ ἐν νυκτί . Σαφῶς τὴν τοῦ Θεοῦ μακροθυμίαν ἐκτίθεται · ἧς ἕνεκα ἐπιστρέψαι μὲν τοὺς ἀνθρώπους προσέταξε , χίλια δὲ ἔτη ὡς ἡμέραν μίαν , τὴν ἤδη προλαβοῦσαν ὥραν · καὶ οὐδὲ ὡς ἡμέραν μίαν , ἀλλὰ καὶ ὡς φυλακὴν ἐν νυκτί · χρόνον πολὺ τῆς ἡμέρας β · εἰς τέσσαρας γὰρ φυλακὰς τὴν νύκτα κατατέμνουσι . Οὐ τοίνυν κάμνει πρὸς ὅλον τὸν ἑκάστου βίον μακροθυμῶν ὁ Θεός · ὅτι χίλια ἔτη ὡς χρόνον ἐλάχιστον , καὶ οὐχὶ τὸν ἐνεστῶτα , ἀλλὰ τὸν ἤδη παρελθόντα λογίζεται . Τὰ ἐξουδενώματα αὐτῶν ἔτη ἔσονται . Τίνων ; Τῶν ἁμαρτωλῶν · περὶ γὰρ αὐτῶν καὶ τὰ ἑξῆς διαλέγεται · οἵτινες εἰ καὶ πολυετῆ καὶ πολυχρόνια τὰ ἐξουδενώματα , ἀλλ’ οὐκ αἰώνια κέκτηνται . Ἐξουδενώματα γὰρ τὰς τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων εὐθηνίας καλεῖ · οἵτινες ἐπ’ οὐδενὶ τῶν δεόντων αὐχοῦσι καὶ πεποίθασιν , ἐπὶ κάλλει δὲ τυχόν , ἢ πλούτῳ , ἢ ἰσχύϊ σαρκός , ἅπερ ὡς πρόσκαιρα οὐδενὸς ἄξια λόγου , καὶ διὰ τοῦτο ἐξουδενώματα λέγονται . Ὅθεν καὶ Δανιὴλ πρὸς τὸν Ναβουχοδονόσορ ἔλεγεν , ὅτι Κυριεύει ὁ Ὕψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων , καὶ ᾧ ἐὰν δόξῃ αὐτῷ , δώσει αὐτήν , καὶ ἐξουδένωμα ἀνθρώπων ἀναστήσει ἐπ’ αὐτήν . Τὸ πρωῒ ὡσεὶ χλόη παρέλθοι , τὸ πρωῒ ἀνθήσαι καὶ παρέλθοι · τὸ ἑσπέρας ἀποπέσοι , σκληρυνθείη καὶ ξηρανθείη . βʹ . Πρωῒ τὸν παρόντα βίον καλεῖ , οὐ συγκρίσει τοῦ μέλλοντος , ἀλλ’ ὅτι παυομένου τοῦ παρόντος βίου , τὸ σκότος τὸ τοῦ θανάτου ἐπέρχεται . Τοιγαροῦν Ἱερεμίας φησίν · Οὐαὶ ἡμῖν ὅτι ἔκλινεν ἡ ἡμέρα , καὶ ἐκλείπουσιν αἱ σκιαί · ἡμέραν τὸν παρόντα καὶ αὐτὸς βίον εἰπών , σκιὰς δὲ τὴν ἐν αὐτῷ πολιτείαν , ὡς πρὸς ὀλίγον κατέχουσαν . Ἐν τῷ παρόντι τοίνυν βίῳ ἡ τῶν ἀνθρώπων εὐπραγία · ἡ μὲν ὡς χλόη , ἡ δὲ ὡς ἄνθος παρέρχεται , τουτέστι , μέσον ἔρχεται · ἀλλ’ ἡ μὲν ὡς ἄνθος ἀποπίπτει , διὰ τὸ λίαν αὐτῆς ὀλιγοχρόνιον · ἡ δὲ κἂν πρός τινα καιρὸν ἐπιμείνῃ χλοάζουσα , σκληρύνεται ὅμως ὕστερον θερμανθεῖσα τῷ τῆς δικαιοσύνης ἡλίῳ καὶ ξηραίνεται , χόρτος τε οὖσα ἐλέγχεται πρὸς κλίβανον καὶ καῦσιν ἐπιτήδειος . Ὥστε καὶ λίαν συμβαίνει ὅπερ Ἡσαΐας ὁ προφήτης , ἀλλὰ μὴν καὶ Ἰάκωβος εἰς νουθεσίαν ἡμετέραν ἐξέθετο λέγων · Πᾶσα σὰρξ χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου · ἐξηράνθη ὁ χόρτος , καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε · καὶ ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἀπώλετο . Ἀλλὰ ταῦτα οὐκ εὐχόμενος ὁ προφήτης , ἀποφαινόμενος δὲ καὶ ὀργιζόμενος φθέγγεται . Εἰ γὰρ καί , Παρέλθοι , οὐκ ἐν εὐχῆς τρόπῳ τὸ ῥῆμα λέγει · δηλοῖ δὲ Θεοδοτίων · ἀντὶ γὰρ τοῦ , Παρέλθοι , Παρέλθῃ , οὗτος ἐκδέδωκε . Πλὴν ὅτι τοῦ Θεοῦ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τὴν δίκην αὐτοῖς κατὰ καιρὸν ἐπάγοντος ἡ τοῦ παρόντος εὐπρέπεια σαθρωθεῖσα ἐλέγχεται · ὡς δηλοῖ τὸ ἑπόμενον · Ὅτι ἐξελίπομεν ἐν τῇ ὀργῇ σου , καὶ ἐν τῷ θυμῷ σου ἐταράχθημεν . Μετριώτερον τῆς ὀργῆς τὸν θυμὸν εἴωθεν αὐτὸς ὁ προφήτης ἐκτίθεσθαι · εἴσῃ δὲ μάλιστα , τοῦτον τὸν στίχον αὐτοῦ ἐπερχόμενος · Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με . Τὸν μὲν γὰρ ἔλεγχον τῷ θυμῷ , τὴν δὲ μετὰ τὸν ἔλεγχον παιδείαν , δηλαδὴ τὴν τιμωρίαν , τῇ ὀργῇ προσεκύρωσεν . Ὅθεν καὶ νῦν ἀπὸ μὲν τῆς ὀργῆς φησιν ἡμᾶς ἐκλείπειν , τουτέστι , διαφθείρεσθαι · ἀπὸ δὲ τοῦ θυμοῦ ταράττεσθαι · ὁ δὲ ταραχθεὶς οὐ πάντως διαφθείρεται , ἀλλ’ ἐὰν σωφρονήσας ἐπιστρέψῃ , κερδαίνει τὴν ὀργὴν καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς ἔκλειψιν · ὥσπερ ὁ ἐλεγχθείς , ἐὰν μεταβάληται , τὴν παιδείαν διαλαθεῖν δυνήσεται . Ἔθου τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐναντίον σου . Πρῶτον μὲν ὅτι ἀπεχθῶς πρὸς τὰς ἁμαρτίας ὡς δίκαιος καὶ ἐναντίως κέκτηται · ἔπειτα ὡς κριτὴς ἐν ὀφθαλμοῖς ἔχει καθάπερ τὰ κατορθώματα , οὕτως καὶ τὰ πλημμελήματα . Ὁ αἰὼν ἡμῶν εἰς φωτισμὸν τοῦ προσώπου σου . Οὐδὲν γὰρ τῶν ἐν αὐτῷ λανθάνει τὸν Θεόν , καὶ διὰ τοῦτο εἰς φωτισμὸν αὐτῷ εἶναι , τουτέστι , τοῦ προσώπου πεφανερῶσθαι λέγεται . Καὶ εἰς φωτισμόν ἐστι τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ · δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ , παρ’ αὐτοῦ φωτισθῆναι δεόμενος . Ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐξέλιπον . Πῶς ; Τοῖς μετὰ ταῦτα μάνθανε . Ἐν τῇ ὀργῇ σου ἐξελίπομεν . Ὀργισθέντος γὰρ τοῦ Θεοῦ ἡνίκα ὁ Ἀδὰμ ἐν παραδείσῳ παρήκουσεν , αὐτοί τε ἡμεῖς ἐξελίπομεν , καὶ πᾶσαι ἡμῶν αἱ ἡμέραι , τουτέστιν , ὅλος ἡμῶν ὁ βίος ἐξέλιπε , θάνατον ἐφ’ ἡμῖν τοῦ κριτοῦ καταδικάσαντος . Τὰ ἔτη ἡμῶν ὡσεὶ ἀράχνη ἐμελέτων . Ἔπρεπε γὰρ τοιαῦτα τῷ προφήτῃ μελετᾷν καὶ φιλοσοφεῖν , καὶ τὸν ἀνθρώπινον βίον ὡς ἀράχνην διανοεῖσθαι , διηνεκῶς τοῦτο περὶ ἑαυτοῦ λογιζόμενον · ἐντεῦθεν γὰρ καὶ τὰ λυπηρὰ καρτερεῖν , καὶ τῶν δοκούντων εἶναι χρηστῶν περιφρονεῖν , ὡς σαθρὰν ἐχόντων τὴν ὑπόστασιν , ἔμελλεν . Αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη . Ἐν αὐτοῖς , τουτέστιν , ἐνίων · ὀλίγοι γὰρ ἀριθμὸν ἐτῶν τῶν εἰρημένων φθάνουσιν . Ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις , ὀγδοήκοντα ἔτη . Δυναστείαν καλεῖ τὴν εὐρωστίαν τοῦ σώματος . Σύμμαχος δὲ ἀντὶ τοῦ , Ἐν δυναστείαις , Ἐν παραδόξῳ , ἐκδέδωκε δεικνὺς ὡς οὐκ εἶναι εὐχερὲς εἰς τοσοῦτον ἡλικίας προκόψαι καὶ τὸν εὔρωστον . Καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος . Ἄρα τοίνυν ἀράχνην τὸν βίον ἐκάλεσε τὸν ἀνθρώπινον · τοῦτο μὲν ὡς πρὸς ὀλίγον ἀρκοῦντα καιρόν · τὸ γὰρ ἀσθενές , τῆς ἀράχνης ἴδιον · τοῦτο δὲ ὡς κόπον καὶ πόνον εἰς ἀνωφελὲς ἔχοντα · πολλῷ γὰρ κόπῳ καὶ μόχθῳ καὶ ἡ ἀράχνη διὰ τὸ λίαν λεπτὸν τῶν ὑφασμάτων συνετίθετο · ἀλλ’ ὅμως ἀνωφελὴς ὁ ἐπ’ αὐτοῖς πόνος · εἰς οὐδὲν γὰρ ἀποβαίνει χρήσιμον . Ἀνθ’ ὅτου δὲ ἐν ἑβδομήκοντα τῶν ἀνθρωπίνων ἐτῶν τὸν ἀριθμὸν περιέγραψε , καίτοι πολλῶν εἰς ἑκατὸν ἔτη φθανόντων καὶ πλείονα , ἢ πάντως ὅσα τὸν ὀγδοηκοστὸν ἀριθμὸν ὑπερπέσῃ , οὐδαμῶς ἀριθμεῖσθαι ἠξίωσεν , ὡς περιττῶν τῷ βίῳ τυγχανόντων , εἰς γῆρας ἐλαυνόντων ὑπερήμερον , ὅπερ αὐτοὺς μικροῦ τοῖς νεκροῖς παραπλησίους καθίστησιν . Ὅτι ἐπῆλθε πραότης ἐφ’ ἡμᾶς , καὶ παιδευθησόμεθα . Πραότητα καλεῖ τὴν ἐφ’ ἡμῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐξελθοῦσαν ἀπόφασιν · Γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . Πραῦναι γὰρ ὁ Θεὸς τὰς προλαβούσας τιμωρίας βουλόμενος ( φημὶ δὲ τόν , Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου · καὶ τό , Ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι ἡ γῆ ) , τέλος ἡμῖν τοῦτον ἐπινοεῖ τὸν θάνατον , ᾧ σφόδρα παιδευσόμεθα , οὐ τιμωρούμενοι τοσοῦτον , ὅσον ὠφελούμενοι · ἐλπίδι γὰρ τοῦ θανάτου πολλὰ τῶν κακῶν τῶν ἐντεῦθεν ἐκκλίνομεν . Τίς γινώσκει τὸ κράτος τῆς ὀργῆς σου , καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου τὸν θυμόν σου ἐξαριθμήσασθαι ; γʹ . Ἐνταῦθα τό , Τίς , οὐκ ἐπὶ ἀδυνάτῳ , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ σπανίῳ ὁ προφήτης ἐξέλαβεν · ὡς τό , Τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ ; καί , Τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωήν ; Σπανίους γὰρ τούτους ὁμοῦ καὶ μακαρίους ἐπαπορήσας δείκνυσιν . Ὥσπερ δὴ καὶ ἐνταῦθα · τὸ γὰρ γινώσκειν τὸ δυνατὸν τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ , καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου αὐτοῦ , δηλαδὴ διὰ τὸν φόβον αὐτοῦ , τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἐξαριθμεῖσθαι , τουτέστι , πολυπραγμονεῖν καὶ ἀναλογίζεσθαι , ἁμαρτημάτων ἀποχήν , κατόρθωσιν δὲ τῶν ἀρετῶν ἐργάζεται . Τὴν δεξιάν σου οὕτως γνώρισόν μοι , καὶ τοὺς πεπαιδευμένους τῇ καρδίᾳ ἐν σοφίᾳ . Δεξιὰν τοῦ Θεοῦ τὸν Χριστὸν καλεῖ · πεπαιδευμένους τῇ καρδίᾳ ἐν σοφίᾳ , τουτέστιν , ἐν τῷ Χριστῷ ( Χριστὸς γὰρ Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία ) , τοὺς ἀποστόλους · οὐδὲ γὰρ εἶπε , Γλώττῃ πεπαιδευμένους , ἀλλά , Καρδίᾳ , ὅπερ τῶν ἀποστόλων ὡς θεοφόρων ἴδιον , οἵτινες καὶ νοῦν ἔχουσι Χριστοῦ , καθάπερ καὶ Παῦλος ἔλεγε . Γνωρισθῆναι τοίνυν , τουτέστιν , ἀποκαλυφθῆναι τὸν Χριστὸν καὶ τοὺς ἀποστόλους , ὡς ἐκεῖθεν ἡμῶν ἁμαρτανόντων τὴν σωτηρίαν πρεσβεύεται . Ἀλλὰ γὰρ εἰπών , Οὕτως γνώρισον , εἶτα τὸ πῶς μὴ ἐπαγαγών , δῆλός ἐστιν εἰπεῖν μὲν θελήσας τὸν τρόπον καθ’ ὃν τὸν Χριστὸν ἀποκαλυφθῆναι προσεύχεται , ἢ ἐν ὕψει τυχόν , ἢ ἐν ταπεινώσει , ἐπαπορήσας δὲ ποῖον ἐκλέξασθαι προσῆκε . Τὸ μὲν γὰρ ὕψος αὐτὸν ποιεῖ τοῖς ἀνθρώποις ἀπρόσιτον · εὐκαταφρόνητον δὲ ἡ ταπείνωσις · διόπερ ὁ Χριστὸς ἑκατέρου τὸ μέσον ἐκλέλεκται , τὸ ταπεινὸν τῶν παθῶν θεραπεύων τοῖς θαύμασιν . Ἐπίστρεψον , Κύριε ( ἕως πότε ) , καὶ παρακλήθητι ἐπὶ τοῖς δούλοις σου . Οὐκ αὐτὸν ἐπιστρέψαι τὸν Θεόν , ἀλλ’ ἡμᾶς ἐπιστρέψαι , τουτέστι διορθῶσαι πρεσβεύεται . Ἢ καὶ τὸν Θεὸν ἐπιστρέψαι βούλεται , ἵνα ἐπιστραφεὶς ὡς ποιμὴν τὰ ῥεμβόμενα πρόβατα ἐπιβλέψηται , ἐφ’ οἷς καὶ παρακληθῆναι αὐτὸν τοῦτον διὰ τὴν πλάνην βούλεται . Ἕως πότε δὲ λέγει οὐκ ἐγκαλῶν , ἀλλ’ ὡς ὑπεροδυρόμενος τὴν ἀναβολὴν τοῦ Θεοῦ , καὶ δεῖξαι βουλόμενος τάχους τὰ ἡμέτερα χρῄζοντα . Ἐνεπλήσθημεν τὸ πρωῒ τοῦ ἐλέους σου , Κύριε · καὶ ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν . Οὔπω τὴν προσευχὴν ὁ προφήτης ἐπλήρωσεν · ἔτι γὰρ αὐτῆς ἐν τοῖς στίχοις τοῖς ἑπομένοις ἔχεται · καὶ ὡς ἀκουσθεὶς ὅμως τὰ παρόντα ἐφθέγξατο , ἐν οἷς ἐμπλησθῆναι τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ , τουτέστι , δαψιλῶς ἀπολαῦσαι , σεμνύνεται · ἐμπλησθῆναι δὲ Τὸ πρωΐ , ἤτοι τὸν καιρὸν λέγων τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀναστάσεως , Λίαν πρωΐ , καθά φησιν ὁ Μάρκος , γενόμενον · ἢ καὶ τὸν παρόντα βίον , ἐν ᾧ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ τοῖς ἀνθρώποις ὁ Χριστὸς ἐπεδήμησεν · οὗ καὶ τῶν ἀγαθῶν ὡς πολλῶν ἐνεπλήσθημεν · ἐφ’ οἷς ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν πάσας τὰς ἡμέρας , ἅστινάς ποτε τῷ λαῷ τῶν Ἰουδαίων συνέβαινε χρόνον τινὰ δυναστεύοντι καὶ πάλιν ὑπὸ τοὺς ἐχθροὺς γινομένῳ καὶ δουλεύοντι · τοῦτο γὰρ συνεχῶς ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Κριτῶν εὑρήσεις ἱστορούμενον . Εὐφράνθημεν ἀνθ’ ὧν ἡμερῶν ἐταπείνωσας ἡμᾶς , ἐτῶν ὧν εἴδομεν κακά . Ποίας ἡμέρας , ἢ πάντως ταύτας , ἃς ἐτελοῦμεν ὑπὸ τὴν δουλείαν τῶν εἰδώλων αἰνίττεται , ἐν αἷς ἡμᾶς ἐταπείνωσε συγχωρήσας δουλεύειν τοῖς ἡμετέροις ποιήμασι ; Τότε πολλὰ κακά τε καὶ διάφορα εἴδομεν , οὐ μόνον εἰς τὸν Ποιητὴν βλασφημοῦντες , ἀλλὰ καὶ τῆς φύσεως ἀγνοοῦντες τὰ δίκαια · τοὺς γὰρ υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας τοῖς δαιμονίοις ἐθύσαμεν . Καὶ ἴδε ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα σου , καὶ ὁδήγησον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν . Ὁρᾷς πάλιν πῶς τὴν προσευχὴν ἀνέλαβεν ; Τί δὲ ὅλως προσεύχεται ; Ἐφορᾷν ἡμᾶς τὸν Θεὸν καὶ τὰ ἔργα τὰ ἡμέτερα . Ἐπόψεται δὲ ἡμᾶς καὶ δούλους οἰκείους ἕξει , ὅταν αὐτῷ αὐτοῦ τῷ νόμῳ ( τοῦτο γὰρ δούλων ἴδιον ) ὑπακούσωμεν · τότε ἡμῶν ἐπισκοπεῖν καὶ τὰ ἔργα ὡς ἀγαθὰ ἀνέξεται . Ὁδηγήσει δὲ ἡμᾶς καὶ τοὺς υἱοὺς ἡμῶν τοὺς τῆς σαρκός , ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦ πνεύματος , ὡς παρὰ χρηστῶν χρηστὰ διδασκομένους καὶ τῇ παρὰ Θεοῦ χειραγωγίᾳ θεασάμενος πρέποντας . Καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ’ ἡμᾶς , καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον ἐφ’ ἡμᾶς . Ἐὰν γὰρ τῆς λαμπρότητος τοῦ Θεοῦ , τῆς ἐλλάμψεως τοῦ Πνεύματος δηλαδή , μεταλάβωμεν , ἧς μετασχόντες οἱ ἅγιοι ἰδίαν καὶ αὐτοὶ λαμπρότητα κέκτηνται ( φησὶ γάρ · Ἐν τῇ λαμπρότητι τῶν ἁγίων σου · ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου γεγέννηκά σε ) · Τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν , αἱ πράξεις , ἐρεῖς , ἐφ’ ἡμᾶς , τουτέστιν ὑπὲρ ἡμῶν , παρὰ Θεοῦ κατευθύνονται , οὕτως κατὰ νόμον τὸν παρ’ αὐτοῦ πραττόμεναι , ὥστε καὶ πρὸς ἡμᾶς ὅπερ εἴρηται τοῖς ἀποστόλοις λέγεσθαι · Οὕτως λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσι τὰ καλὰ ὑμῶν ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Καὶ τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον . Ἄρα τὴν ἐλεημοσύνην ὁ ψαλμῳδὸς αἰνίττεται · αὕτη γὰρ ἔργον τῶν χειρῶν τῶν ἡμετέρων ἐξαίρετον · διὰ τοῦτο τῶν ἔργων αὐτὸ τῶν πολλῶν ἀφώρισεν , ὧν ἐν τοῖς στίχοις τοῖς πρόσθεν ἐμνημόνευσεν , ἰδιάζον ὥσπερ ἀξίωμα τῇ ἐλεημοσύνῃ περιθεῖναι βουλόμενος , ἧς κατευθυνούσης , οὐ τὰ τυχόντα κερδαίνομεν , ἔλεον δὲ τὸν παρὰ Θεοῦ καὶ συμπάθειαν · Μακάριοι γὰρ οἱ ἐλεήμονες , ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται .
Lemmas: ὅς . κηλόν ἀξίωμα ὁ Μωϋσῆς ὁ πνεῦμα ἐπινοέω · ἐπεί γάρ ἑαυτοῦ μερίζω , καί ὁ μέν ὁ ἐχθρός προστίθημι ὁ ἁμαρτία γίγνομαι , ὁ δέ ὁ ποιητικός Ποιητής ἀκέραιος φυλάσσω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω , ἄνθρωπος ὁ Θεός ὁ Μωϋσῆς προσαγορεύω , ἵνα μανθάνω ὅτι Θεός κτῆμα ἰδιάζον ὁ δίκαιος . ἀλλά γάρ ἀντί ὅστις ὁ Μωϋσῆς ὁ ψαλμός οὗτος ἀνατίθημι ; οὐδέ γάρ Μωϋσῆς αὐτός συγγράφω εὑρίσκω · ἢ τίς χάρις καθάπερ ὁ ἀοιδή καί οὗτος οὖον παραδίδωμι ; οὐκοῦν ὁ αἴτιος ὁ ἀληθής ἔχω καί ὁ εὔλογος μανθάνω . κοσμοποιητής ἐν ὁ προοίμιον ὁ ψαλμῳδός μνημονεύω , πρέπω ἀρχή ἐπινοέω ὁ ψαλμικός Βίβλος ὁ τέταρτος βούλομαι . ἰδιάζον δέ Μωϋσῆς ἀξίωμα περί κόσμος γένεσις διαλέγω · ὅθεν αὐτός οὗτος ὁ ἑαυτοῦ κιθάρα ὁ ψαλμῳδός ὁ μέρος ἀποκληρόω . κύριος , καταφυγή γίγνομαι ἐγώ ἐν γενεά καί γενεά . ὁ διηνεκής ὁ ὁ Θεός κηδεμονία ὁ προφήτης ἐνδείκνυμι , γενεά καί γενεά οὖον δύο τις , ἀλλά πᾶς εἶπον . ἐπεί γάρ ὁ νοητός ἐχθρός ἀπό ὁ κατά ὁ ὄφις ἀπάτη ἄρχω ἐν ἕκαστος καιρός καί πολιτεία πολεμέω μένω ὁ γένος ὁ ἡμέτερος , ἀναγκαῖος ἐπί θεός καταφεύγω χρῄζω . οὐ οὖν ἄλλως σώζω εἰμί μή κατά ὁ δοκέω εἰμί δυνατός , ὁ εἰμί δυνατός στρατεύω . πρό ὁ ὄρος γίγνομαι , καί πλάσσω ὁ γῆ καί ὁ οἰκέω , καί ἀπό ὁ αἰών καί ἠώς ὁ αἰών σύ εἰμί ὁ Θεός . δύο κατά ὁ πάρειμι ἐγώ ὁ ψαλμῳδός συνίστημι · γενητός εἰμί ὁ κόσμος · ἐπειδή τις αὐτός εἰμί δοκέω ἀγένητος . τοιγάρ γίγνομαι ὁ ὄρος ὁ ὁ δημιουργία λόγος , καί ὁ γῆ ὁμοίως πλήσσω παράγω · ὁμοῦ δέ ποιητής αὐτός εἰμί ὁ Θεός , ὡς πρό πᾶς εἰμί , καί ἀρχή ὁ πᾶς γίγνομαι διά οὗτος . εἶπον δέ ὁ γῆ , οὖον μάτην , ὁ οἰκέω , προστίθημι , ἀλλά ὁ λέγω οὗτος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ λοιπάς ζῷον εἰς μέσος καλός , ἀπό ὅς οἰκέω λαγχάνω , μήποτε ὁ θηρίον τυγχάνω ἢ ὁ ἑρπετόν , ἤ τίς ὁ ἄλλος ζῷον ἐπί δημιουργός ἀνάγω ἕτερος . καλῶς δέ , ἀπό ὁ αἰών καί ἠώς ὁ αἰών , τουτέστι , ὁ μέλλω , εἰμί φημί θεός πάντως καί Ποιητής καί Δημιουργός ( οὗτος γάρ πᾶς ὁ οὐσία ὁ Θεός προϋπακούω ) , ἀλλά πᾶς ὁμοῦ ὁ δόξα ὁ ἐναντίος μάχομαι · εἰμί γάρ ὁ ὁ πάρειμι βίος θεός ἄλλος , ἕτερος δέ ὁ μέλλω ὑπογράφω , ὅς ὁ βλάσφημος δόξα ὁ εἴρω ἀνατρέπω λέξις . μή ἀποστρέφω ἄνθρωπος εἰς ταπείνωσις . Ποίας ; Πολύς γάρ εἶδος ταπείνωσις παρά ὁ γραφή ὁ θεόπνευστος λέγω · καί ποτέ μέν λέγω ὁ ἀπό γνώμη μέτριος · μανθάνω γάρ , φημί ὁ Χριστός , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία · ποτέ δέ , ὁ ἀπό παιδεία γίγνομαι πρός ἡμέτερος διόρθωσις · διόπερ λέγω ὁ Δαυΐδ · ἀγαθός ἐγώ ὅτι ταπεινόω ἐγώ · ποτέ μέν ὁ ἀπό τιμωρία , ἐκ ὅς ὁ τιμωρέω ἐπονείδιστος γίγνομαι · ὡς ὅταν περί ὁ διάβολος λέγω · σύ ταπεινόω ὡς τραυματίας ὑπερήφανος . οὗτος ἀπεύχομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ ταπείνωσις , ὥστε μή καί αὐτός ἀποβάλλω ὁ Θεός , καθάπερ ἐκεῖνος ἀποβάλλω · διόπερ ὁ Σύμμαχος ἀντί ὁ ταπείνωσις ὁ δίκη ἐκδίδωμι . οὗτος δέ ὁ προφήτης προσεύχομαι , ἀκόλουθος ἐπιφέρω ὁ ἑξῆς ὁ θεός ἀποκρίνω · καί εἶπον , ἐπιστρέφω , υἱός ὁ ἄνθρωπος . ἐάν γάρ ἐπιστρέφω , οὐ ἀποστρέφω εἰς ταπείνωσις , καθάπερ ὁ νοσέω κακία ἀμεταμέλητος . ὅτι2 χίλιοι ἔτος ἐν ὀφθαλμός σύ , κύριος , ὡς ὁ ἡμέρα ὁ χθές , ὅστις διέρχομαι , καί φυλακή ἐν νύξ . σαφῶς ὁ ὁ Θεός μακροθυμία ἐκτίθημι · ὅς ἕνεκα ἐπιστρέφω μέν ὁ ἄνθρωπος προστάσσω , χίλιοι δέ ἔτος ὡς ἡμέρα εἷς , ὁ ἤδη προλαμβάνω ὥρα · καί οὐδέ ὡς ἡμέρα εἷς , ἀλλά καί ὡς φυλακή ἐν νύξ · χρόνος πολύς ὁ ἡμέρα Β · εἰς τέσσαρες γάρ φυλακή ὁ νύξ κατατέμνω . οὖον τοίνυν κάμνω πρός ὅλος ὁ ἕκαστος βίος μακροθυμέω ὁ Θεός · ὅτι χίλιοι ἔτος ὡς χρόνος μικρός , καί οὐ ὁ ἐνίστημι , ἀλλά ὁ ἤδη παρέρχομαι λογίζομαι . ὁ ἐξουδένωμα αὐτός ἔτος εἰμί . τίνω ; ὁ ἁμαρτωλός · περί γάρ αὐτός καί ὁ ἑξῆς διαλέγω · ὅστις εἰμί καί πολυετής καί πολυχρόνιος ὁ ἐξουδένωμα , ἀλλά οὐ αἰώνιος κτάομαι . ἐξουδένωμα γάρ ὁ ὁ πονηρός ἄνθρωπος εὐθηνία καλέω · ὅστις ἐπί οὐδείς ὁ δήω αὐχέω καί πείθω , ἐπί κάλλος δέ τυγχάνω , ἢ πλοῦτος , ἢ ἰσχύς σάρξ , ὅσπερ ὡς πρόσκαιρος οὐδείς ἄξιος λόγος , καί διά οὗτος ἐξουδένωμα λέγω . ὅθεν καί Δανιήλ πρός ὁ Ναβουχοδονόσορ λέγω , ὅτι κυριεύω ὁ ὕψιστος ὁ βασίλεια ὁ ἄνθρωπος , καί ὅς ἐάν δόξα αὐτός , δίδωμι αὐτός , καί ἐξουδένωμα ἄνθρωπος ἀνίστημι ἐπί αὐτός . ὁ πρωΐ ὡσεί χλόη παρέρχομαι , ὁ πρωΐ ἀνθέω καί παρέρχομαι · ὁ ἑσπέρα ἀποπίπτω , σκληρύνω καί ξηραίνω . βε . πρωΐ ὁ πάρειμι βίος καλέω , οὖον σύγκρισις ὁ μέλλω , ἀλλά ὅτι παύω ὁ πάρειμι βίος , ὁ σκότος ὁ ὁ θάνατος ἐπέρχομαι . τοιγάρ Ἱερεμίας φημί · οὐαί ἐγώ ὅτι κλίνω ὁ ἡμέρα , καί ἐκλείπω ὁ σκιά · ἡμέρα ὁ πάρειμι καί αὐτός βίος εἶπον , σκιά δέ ὁ ἐν αὐτός πολιτεία , ὡς πρός ὀλίγος κατέχω . ἐν ὁ πάρειμι τοίνυν βίος ὁ ὁ ἄνθρωπος εὐπραγία · ὁ μέν ὡς χλόη , ὁ δέ ὡς ἄνθος παρέρχομαι , τουτέστι , μέσος ἔρχομαι · ἀλλά ὁ μέν ὡς ἄνθος ἀποπίπτω , διά ὁ λίαν αὐτός ὀλιγοχρόνιος · ὁ δέ κἀν πρός τις καιρός ἐπιμένω χλοάζω , σκληρύνω ὅμως ὕστερος θερμαίνω ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος καί ξηραίνω , χόρτος τε εἰμί ἐλέγχω πρός κρίβανος καί καῦσις ἐπιτήδειος . ὥστε καί λίαν συμβαίνω ὅσπερ Ἠσαΐας ὁ προφήτης , ἀλλά μήv καί Ἰάκωβος εἰς νουθεσία ἡμέτερος ἐκτίθημι λέγω · πᾶσα σάρξ χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος · ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος αὐτός ἐκπίπτω · καί ὁ Εὐπρέπεια ὁ πρόσωπον αὐτός ἀπόλλυμι . ἀλλά οὗτος οὐ εὔχομαι ὁ προφήτης , ἀποφαίνω δέ καί ὀργίζω φθέγγομαι . εἰμί γάρ καί , παρέρχομαι , οὐ ἐν εὐχή τρόπος ὁ ῥῆμα λέγω · δηλόω δέ Θεοδοτίων · ἀντί γάρ ὁ , παρέρχομαι , παρέρχομαι , οὗτος ἐκδίδωμι . πλήν ὅτι ὁ Θεός ὁ ἁμαρτωλός καί ὁ δίκη αὐτός κατά καιρός ἐπάγω ὁ ὁ πάρειμι Εὐπρέπεια σαθρόω ἐλέγχω · ὡς δηλόω ὁ ἕπω · ὅτι2 ἐκλείπω ἐν ὁ ὀργή σύ , καί ἐν ὁ θυμός σύ ταράσσω . μέτριος ὁ ὀργή ὁ θυμός εἴωθα αὐτός ὁ προφήτης ἐκτίθημι · εἶμι δέ μάλιστα , οὗτος ὁ στίχος αὐτός ἐπέρχομαι · κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ . ὁ μέν γάρ ἔλεγχος ὁ θυμός , ὁ δέ μετά ὁ ἔλεγχος παιδεία , δηλαδή ὁ τιμωρία , ὁ ὀργή προσκυρόω . ὅθεν καί νῦν ἀπό μέν ὁ ὀργή φημί ἐγώ ἐκλείπω , τουτέστι , διαφθείρω · ἀπό δέ ὁ θυμός ταράσσω · ὁ δέ ταράσσω οὖον πάντως διαφθείρω , ἀλλά ἐάν σωφρονέω ἐπιστρέφω , κερδαίνω ὁ ὀργή καί ὁ ἐκ αὐτός ἔκλειψις · ὥσπερ ὁ ἐλέγχω , ἐάν μεταβάλλω , ὁ παιδεία διαλανθάνω δύναμαι . τίθημι ὁ ἀνομία ἐγώ ἐναντίος σύ . Πρῶτος μέν ὅτι ἀπεχθῶς πρός ὁ ἁμαρτία ὡς δίκαιος καί ἐναντίος κτάομαι · ἔπειτα ὡς κριτής ἐν ὀφθαλμός ἔχω καθάπερ ὁ κατόρθωμα , οὕτως καί ὁ πλημμέλημα . ὁ αἰών ἐγώ εἰς φωτισμός ὁ πρόσωπον σύ . οὐδείς γάρ ὁ ἐν αὐτός λανθάνω ὁ Θεός , καί διά οὗτος εἰς φωτισμός αὐτός εἰμί , τουτέστι , ὁ πρόσωπον φανερόω λέγω . καί εἰς φωτισμός εἰμί ὁ πρόσωπον ὁ Θεός · δηλαδή ὁ Χριστός , παρά αὐτός φωτίζω δήω . ὅτι2 πᾶς ὁ ἡμέρα ἐγώ ἐκλείπω . Πῶς ; ὁ μετά οὗτος μανθάνω . ἐν ὁ ὀργή σύ ἐκλείπω . ὀργίζω γάρ ὁ Θεός ἡνίκα ὁ Ἀδάμ ἐν παράδεισος παρακούω , αὐτός τε ἐγώ ἐκλείπω , καί πᾶς ἐγώ ὁ ἡμέρα , τουτέστιν , ὅλος ἐγώ ὁ βίος ἐκλείπω , θάνατος ἐπί ἐγώ ὁ κριτής καταδικάζω . ὁ ἔτος ἐγώ ὡσεί ἀράχνης μελετάω . πρέπω γάρ τοιοῦτος ὁ προφήτης μελετάω καί φιλοσοφέω , καί ὁ ἀνθρώπινος βίος ὡς ἀράχνης διανοέομαι , διηνεκής οὗτος περί ἑαυτοῦ λογίζομαι · ἐντεῦθεν γάρ καί ὁ λυπηρός καρτερέω , καί ὁ δοκέω εἰμί χρηστός περιφρονέω , ὡς σαθρός ἔχω ὁ ὑπόστασις , μέλλω . ὁ ἡμέρα ὁ ἔτος ἐγώ ἐν αὐτός ἑβδομήκοντα ἔτος . ἐν αὐτός , τουτέστιν , ἔνιοι · ὀλίγος γάρ ἀριθμός ἔτος ὁ εἴρω φθάνω . ἐάν δέ ἐν δυναστεία , ὀγδοήκοντα ἔτος . δυναστεία καλέω ὁ εὐρωστία ὁ σῶμα . Σύμμαχος δέ ἀντί ὁ , ἐν δυναστεία , ἐν παράδοξος , ἐκδίδωμι δείκνυμι ὡς οὐ εἰμί εὐχερής εἰς τοσοῦτος ἡλικία προκόπτω καί ὁ εὔρωστος . καί ὁ πλείων αὐτός κόπος καί πόνος . ἄρας τοίνυν ἀράχνης ὁ βίος καλέω ὁ ἀνθρώπινος · οὗτος μέν ὡς πρός ὀλίγος ἀρκέω καιρός · ὁ γάρ ἀσθενής , ὁ ἀράχνης ἴδιος · οὗτος δέ ὡς κόπος καί πόνος εἰς ἀνωφελής ἔχω · πολύς γάρ κόπος καί μόχθος καί ὁ ἀράχνης διά ὁ λίαν λεπτόν ὁ ὕφασμα συντίθημι · ἀλλά ὅμως ἀνωφελής ὁ ἐπί αὐτός πόνος · εἰς οὐδείς γάρ ἀποβαίνω χρήσιμος . ἀντί ὅστις δέ ἐν ἑβδομήκοντα ὁ ἀνθρώπινος ἔτος ὁ ἀριθμός περιγράφω , καίτοι πολύς εἰς ἑκατόν ἔτος φθάνω καί πλείων , ἢ πάντως ὅσος ὁ ὀγδοηκοστός ἀριθμός ὑπερπίπτω , οὐδαμῶς ἀριθμέω ἀξιόω , ὡς περισσός ὁ βίος τυγχάνω , εἰς γῆρας ἐλαύνω ὑπερήμερος , ὅσπερ αὐτός μικρός ὁ νεκρός παραπλήσιος καθίστημι . ὅτι2 ἐπέρχομαι πραότης ἐπί ἐγώ , καί παιδεύω . πραότης καλέω ὁ ἐπί ἐγώ παρά ὁ Θεός ἐξέρχομαι ἀπόφασις · Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . πραύνω γάρ ὁ θεός ὁ προλαμβάνω τιμωρία βούλομαι ( φημί δέ ὁ , ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ · καί ὁ , ἄκανθα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ ὁ γῆ ) , τέλος ἐγώ οὗτος ἐπινοέω ὁ θάνατος , ὅς σφόδρα παιδεύω , οὖον τιμωρέω τοσοῦτος , ὅσος ὠφελέω · ἐλπίς γάρ ὁ θάνατος πολύς ὁ κακός ὁ ἐντεῦθεν ἐκκλίνω . Τῖς γιγνώσκω ὁ κράτος ὁ ὀργή σύ , καί ἀπό ὁ φόβος σύ ὁ θυμός σύ ἐξαριθμέω ; γε . ἐνταῦθα ὁ , Τῖς , οὐ ἐπί ἀδύνατος , ἀλλά ἐπί ὁ σπάνις ὁ προφήτης ἐκλαμβάνω · ὡς ὁ , Τῖς ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος ὁ Θεός ; καί , Τῖς εἰμί ἄνθρωπος ὁ ἐθέλω ζωή ; σπάνις γάρ οὗτος ὁμοῦ καί μακάριος ἐπαπορέω δείκνυμι . ὥσπερ δή καί ἐνταῦθα · ὁ γάρ γιγνώσκω ὁ δυνατός ὁ ὀργή ὁ Θεός , καί ἀπό ὁ φόβος αὐτός , δηλαδή διά ὁ φόβος αὐτός , ὁ θυμός αὐτός ἐξαριθμέω , τουτέστι , πολυπραγμονέω καί ἀναλογίζομαι , ἁμάρτημα ἀποχή , κατόρθωσις δέ ὁ ἀρετή ἐργάζομαι . ὁ δεξιός σύ οὕτως γνωρίζω ἐγώ , καί ὁ παιδεύω ὁ Καρδία ἐν σοφία . Δεξιά ὁ Θεός ὁ Χριστός καλέω · παιδεύω ὁ Καρδία ἐν σοφία , τουτέστιν , ἐν ὁ Χριστός ( Χριστός γάρ Θεός δύναμις καί Θεός σοφία ) , ὁ ἀπόστολος · οὐδέ γάρ εἶπον , γλῶσσα παιδεύω , ἀλλά , Καρδία , ὅσπερ ὁ ἀπόστολος ὡς θεόφορος ἴδιος , ὅστις καί νόος ἔχω Χριστός , καθάπερ καί Παῦλος λέγω . γνωρίζω τοίνυν , τουτέστιν , ἀποκαλύπτω ὁ Χριστός καί ὁ ἀπόστολος , ὡς ἐκεῖθεν ἐγώ ἁμαρτάνω ὁ σωτηρία πρεσβεύω . ἀλλά γάρ εἶπον , οὕτως γνωρίζω , εἶτα ὁ πῶς μή ἐπάγω , δῆλος εἰμί εἶπον μέν ἐθέλω ὁ τρόπος κατά ὅς ὁ Χριστός ἀποκαλύπτω προσεύχομαι , ἢ ἐν ὕψος τυγχάνω , ἢ ἐν ταπείνωσις , ἐπαπορέω δέ ποῖος ἐκλέγω προσήκω . ὁ μέν γάρ ὕψος αὐτός ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἀπρόσιτος · εὐκαταφρόνητος δέ ὁ ταπείνωσις · διόπερ ὁ Χριστός ἑκάτερος ὁ μέσος ἐκλέγω , ὁ ταπεινός ὁ πάθος θεραπεύω ὁ θαῦμα . ἐπιστρέφω , κύριος ( ἠώς πότε ) , καί παρακαλέω ἐπί ὁ δοῦλος σύ . οὐ αὐτός ἐπιστρέφω ὁ Θεός , ἀλλά ἐγώ ἐπιστρέφω , τουτέστι διορθόω πρεσβεύω . ἤ καί ὁ θεός ἐπιστρέφω βούλομαι , ἵνα ἐπιστρέφω ὡς ποιμήν ὁ ῥέμβω πρόβατον ἐπιβλέπω , ἐπί ὅς καί παρακαλέω αὐτός οὗτος διά ὁ πλάνη βούλομαι . Ἕως πότε δέ λέγω οὐ ἐγκαλέω , ἀλλά ὡς ὑπεροδυρόμενος ὁ ἀναβολή ὁ Θεός , καί δείκνυμι βούλομαι τάχος ὁ ἡμέτερος χρῄζω . ἐμπίμπλημι ὁ πρωΐ ὁ ἔλεος σύ , κύριος · καί ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω ἐν πᾶς ὁ ἡμέρα ἐγώ . οὔπω ὁ προσευχή ὁ προφήτης πληρόω · ἔτι γάρ αὐτός ἐν ὁ στίχος ὁ ἕπομαι ἔχω · καί ὡς ἀκούω ὅμως ὁ πάρειμι φθέγγομαι , ἐν ὅς ἐμπίμπλημι ὁ ἔλεος ὁ Θεός , τουτέστι , δαψιλής ἀπολαύω , σεμνύνω · ἐμπίμπλημι δέ ὁ πρωΐ , ἤτοι ὁ καιρός λέγω ὁ ὁ Σωτήρ ἀνάστασις , Λίαν πρωΐ , καθά φημί ὁ Μάρκος , γίγνομαι · ἢ καί ὁ πάρειμι βίος , ἐν ὅς ὁ ἔλεος ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος ὁ Χριστός ἐπιδημέω · ὅς καί ὁ ἀγαθός ὡς πολύς ἐμπίμπλημι · ἐπί ὅς ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω πᾶς ὁ ἡμέρα , ὅστις ποτός ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος συμβαίνω χρόνος τις δυναστεύω καί πάλιν ὑπό ὁ ἐχθρός γίγνομαι καί δουλεύω · οὗτος γάρ συνεχῶς ἐν ὁ Βίβλος ὁ κριτής εὑρίσκω ἱστορέω . εὐφραίνω ἀντί ὅς ἡμέρα ταπεινόω ἐγώ , ἔτος ὅς ὁράω κακός . Ποίας ἡμέρα , ἢ πάντως οὗτος , ὅς τελέω ὑπό ὁ δουλεία ὁ εἴδωλον αἰνίσσομαι , ἐν ὅς ἐγώ ταπεινόω συγχωρέω δουλεύω ὁ ἡμέτερος ποίημα ; τότε πολύς κακός τε καί διάφορος ὁράω , οὖον μόνος εἰς ὁ Ποιητής βλασφημέω , ἀλλά καί ὁ φύσις ἀγνοέω ὁ Δίκαιος · ὁ γάρ υἱός καί ὁ θυγάτηρ ὁ δαιμόνιος θύω . καί ὁράω ἐπί ὁ δοῦλος σύ καί ἐπί ὁ ἔργον σύ , καί ὁδηγέω ὁ υἱός αὐτός . ὁράω πάλιν πῶς ὁ προσευχή ἀναλαμβάνω ; τις δέ ὅλως προσεύχομαι ; ἐφοράω ἐγώ ὁ θεός καί ὁ ἔργον ὁ ἡμέτερος . ἐποράω δέ ἐγώ καί δοῦλος οἰκεῖος ἔχω , ὅταν αὐτός αὐτός ὁ νόμος ( οὗτος γάρ δοῦλος ἴδιος ) ὑπακούω · τότε ἐγώ ἐπισκοπέω καί ὁ ἔργον ὡς ἀγαθός ἀνέχω . ὁδηγέω δέ ἐγώ καί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ὁ σάρξ , ἀλλά μήv καί ὁ πνεῦμα , ὡς παρά χρηστός χρηστός διδάσκω καί ὁ παρά Θεός χειραγωγία θεάομαι πρέπω . καί ἵστημι ὁ λαμπρότης κύριος ὁ Θεός ἐγώ ἐπί ἐγώ , καί ὁ ἔργον ὁ χείρ ἐγώ κατευθύνω ἐπί ἐγώ . ἐάν γάρ ὁ λαμπρότης ὁ Θεός , ὁ ἔλλαμψις ὁ πνεῦμα δηλαδή , μεταλαμβάνω , ὅς μετέχω ὁ ἅγιος ἴδιος καί αὐτός λαμπρότης κτάομαι ( φημί γάρ · ἐν ὁ λαμπρότης ὁ ἅγιος σύ · ἐκ γαστήρ πρό Ἑωσφόρος γεννάω σύ ) · ὁ ἔργον ὁ χείρ ἐγώ , ὁ πρᾶξις , εἴρω , ἐπί ἐγώ , τουτέστιν ὑπέρ ἐγώ , παρά Θεός κατευθύνω , οὕτως κατά νόμος ὁ παρά αὐτός πράσσω , ὥστε καί πρός ἐγώ ὅσπερ εἴρω ὁ ἀπόστολος λέγω · οὕτως λάμπω ὁ φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ καλός σύ ἔργον καί δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . καί ὁ ἔργον ὁ χείρ ἐγώ κατευθύνω . ἄρας ὁ ἐλεημοσύνη ὁ ψαλμῳδός αἰνίσσομαι · οὗτος γάρ ἔργον ὁ χείρ ὁ ἡμέτερος ἐξαίρω · διά οὗτος ὁ ἔργον αὐτός ὁ πολύς ἀφορίζω , ὅς ἐν ὁ στίχος ὁ πρόσθεν μνημονεύω , ἰδιάζον ὥσπερ ἀξίωμα ὁ ἐλεημοσύνη περιτίθημι βούλομαι , ὅς κατευθύνω , οὖον ὁ τυγχάνω κερδαίνω , ἔλεος δέ ὁ παρά Θεός καί συμπάθεια · μακάριος γάρ ὁ ἐλεήμων , ὅτι αὐτός ἐλεέω .