hesychius-lexicography.epistula-ad-eulogium hesychius_schmidt_lexicon_0762.1
ἐρ(ρ)υτιδαμένον σῦκον . καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ γά - | λακτοῦ +τροφῶδες | συνφεδός τόπος , ὅπου αἱ σῦς τρέφονται | συν(ε)σιοί οἱ τῶν σῦν οἶκοι | συχνά , πυκνά , συνεχῆ , πολλά | συχνοῖς συνεχῶι . καὶ τὰ δμοια | ( σφαγείων ) ἐν φ τὸ τῶν ἱερῶν ὑποδέχε - | ται αἷμα , τόπος ( Eur . El . 800 ) | σφαγή ( Xen . Venal . I 16 ) ὁ κατὰ τὴν κα - | τακλειδα τόπος | σφάγια ἡ τῆς ἱερουργίας ἡμέρα | σφάγιον πρόβατον ( Eur . El . 514 ) , θύμα | ( Eur . Hec . 109 ) | σφαγίς ( Eur . El . 1142 ) τὸ προκάρδιον . καὶ | + ἡ τομή | σφαδάζει ( Eur . fr . 818 ) βράζει . δυσανα - | τεῖ . χαλεπῶς φέρει . διασκάται . ἀγανακτεῖ . | δυσφορεῖ . ἀτακτεῖ . μετὰ χολῆς ὀργίζεται . | καὶ μετὰ χόλου πολλοῦ , ἢ μετὰ σπασμοῦ | πηδᾷ . μαίνεται . σκευθεῖ . διασείζεται . θυμοῦ - | ται . ταράττεται ὑπὸ τραύματος ζέοντος | σφαδασμός ( Plat . Civ . IX 679 E ) σπασμός . | καὶ τὰ δμοια | † σφαίλειν κλῆσαι | σφαῖρηδόν περιφερέως , στρογγύλως ὡς | σφαῖρα ( non N 204 ) | σφαῖρωστήρ σκῦτος | σφαχελισμός ( Eur . fr . 761 ) παραπληξία | σφαχελίσαν ( Plat . Tim . 84 B ) κακωθέν . | καταφθαρέν | σφαχελίζει ( Cratin . fr . XLVIII ) κρουεῖ | τοὺς ποσὶ . κινεῖ δεινῶς . ὀδυνᾶται . σπᾶ . | διασκάται . ἀλγύνεται . Σφαχελισμός γάρ | καὶ σφάκελος ἡ ἄμετρος ὀδύνη · καὶ ἡ | μετὰ σπασμοῦ τῆς χολῆς πρόοδος · καὶ ἡ | τῶν ὀντέων σήψις | σ(φ)άκια τῆς ἀμπελοῦ τὰ κλήματα | σφάκος ( Cratin . fr . CXXXV ) χόρτος , ὃν τὰ | κτήνη ἐσθίουσιν . οἱ δὲ τὸ ἐπὶ τῶν δρυῶν ἐπι - | γεννώμενον , ὃ καλοῦσι βρύον . οὐχ εὖ . ἐκεῖ - | νος γὰρ φάσχος ( q . v . ) λέγεται | σφακοδή κλιτεύν · καθ' ἣν ὁ σφάκος | ἐρύετο . ἐστι δὲ ἀγριον φυτὸν | σφαλάσσειν τέμνειν . κεντεῖν | σφαλεῖεν ἀποτύχοιεν . ψευδοίησαν ( ad σφα - | λεῖην ) | σφαλερόν ( Soph . Ai . 159 ) ἐπικίνδυνον . | σαθρόν . ἀβέβαιον | σφαλερόν ἐπισφαλές . ἐπικίνδυνον | σφάλλειν ( Xen . KII VIII 8 , 10 ) κλίνειν . | καταβάλλειν . ἀμαρτάνειν | σφαλμα σκιρτᾶ . σφάλλεται . ἄλλοι ἀντὶ τοῦ | σφαδάζειν τετάχθαι φασί . ἔνιοι μετὰ ἐπι - | θυμίας τι πράττειν ( Polyb . XXXV 5 , 2 ) | † σφάλλον κολάζουσιν | σφαλός ( Ericharm . p . 454 . . . . . ) ἐστι γὰρ | φύλλον ποδῶν δεσμοτικόν · οἱ δὲ χορμὸν τῆ | δίσκου · ἄλλοι δισκοειδὲς τι σκεῦος μελῦ - | θίνων ἔχον κρῖνον , ὃ δεσμοῦσιν ὑπὲρ τὴν | κεφαλὴν δίπτουσιν ἐν τοῖς ἀγῶσι | σφάριον κλινίδιον ( cf . ἐν σφανίφ ) | † σφαραγγές | σφ(α)ραγγίζει βροντᾶ . ταράττει . φοβεῖ | σφαραγγεύντο ( i 390 . 440 ) κατεπονόουντο . | ἐφλέγοντο . ἐφόρουν ( 2834 ) | σφράγυος βρόγχος . τράχηλος . λαιμός . | φόρος | σφάς ( E 567 ) αὐτοὺς , αὐτάς , αὐτά ( Soph . | OT . 1470 ) | σφέ ( Aesch . Prom . 9 ) αὐτούς , αὐτάς , αὐτά | σφέας ( δ 77 ) αὐτούς , κατ' ἑλληνίαν | σφεδανόν ( A 165 ) ἐπιτεταμένον . συντε - | νάτατον . σφοδρόν . ὀξύ | σφειδρόν καθαρὸν . εὐθὲς | σφειλόν ( Boeot . ) λοξόν . πυκνόν . εὐκίνη - | τον ( 2895 ) . προσφυές . δριμύ | σφείων ( A 535 ) αὐτῶν | σφέλας ( σ 393 ) ὑποκόδιον | σφέλμα τὸ ἄνθος τῆς κρίνου | Σφενδαλῆς δήμος τῆς Ἀττικῆς ( cf . Herod . | IX 15 ) | σφενδόναιαν σφενδόνην . ἢ τὴν σφραγίδα
Lemmas: ἐρ(ρ)υτιδαμένον σῦκον . καί ὁ ἐπί ὁ γῆ - | λακτοῦ τροφώδης | συνφεδός τόπος , ὅπου ὁ σῦς τρέφω | συν(ε)σιοί ὁ ὁ σῦς οἶκος | συχνός , πυκνός , συνεχής , πολύς | συχνός συνέχω . καί ὁ δμοια | ( σφαγεῖον ) ἐν φ ὁ ὁ ἱερός ὑποδέχομαι - | ὁ αἷμα , τόπος ( Eur . El . 800 ) | σφαγή ( Xen . Venal . I 16 ) ὁ κατά ὁ ἄν - | τακλειδα τόπος | σφάγιον ὁ ὁ ἱερουργία ἡμέρα | σφάγιον πρόβατον ( Eur . El . 514 ) , θύμα | ( Eur . Hec . 109 ) | σφαγίς ( Eur . El . 1142 ) ὁ προκάρδιον . καί | + ὁ τομή | σφαδᾴζω ( Eur . fr . 818 ) βράζω . δυσανα - | τεῖ . χαλεπῶς φέρω . διασκάται . ἀγανακτέω . | δυσφορέω . ἀτακτέω . μετά χολή ὀργίζω . | καί μετά χόλος πολύς , ἢ μετά σπασμός | πηδάω . μαίνομαι . σκευθεω . διασείω . θυμός - | ὁ . ταράσσω ὑπό τραῦμα ζέω | σφαδασμός ( Plat . Civ . IX 679 E ) σπασμός . | καί ὁ δμοια | † σφάλλω κλῄζω | σφαῖρος περιφερής , στρογγύλος ὡς | σφαῖρα ( non N 204 ) | σφαῖρος σκῦτος | σφαχελισμός ( Eur . fr . 761 ) παραπληξία | σφαχελισαω ( Plat . Tim . 84 B ) κακόω . | καταφθείρω | σφαχελιζεω ( Cratin . fr . XLVIII ) κρούω | ὁ πούς . κινέω δεινῶς . ὀδυνάω . σπάω . | διασκάται . ἀλγύνω . Σφαχελισμός γάρ | καί σφάκελος ὁ ἄμετρος ὀδύνη · καί ὁ | μετά σπασμός ὁ χολή πρόοδος · καί ὁ | ὁ ὀντέων σῆψις | σ(φ)άκια ὁ Αμπελός ὁ κλῆμα | σφάκος ( Cratin . fr . CXXXV ) χόρτος , ὅς ὁ | κτῆνος ἐσθίω . ὁ δέ ὁ ἐπί ὁ δρῦς ἐπι - | γεννάω , ὅς καλέω βρύον . οὐ εὕω . ἐκεῖ - | Μύκονος γάρ φάσκω ( q . v . ) λέγω | σφακοδή κλίνω · κατά ὅς ὁ σφάκος | ῥύομαι . εἰμί δέ ἄγριος φυτόν | σφαλάσσειν τέμνω . κεντέω | σφάλλω ἀποτυγχάνω . ψεύδω ( ad σφός - | λεῖος ) | σφαλερός ( Soph . Ai . 159 ) ἐπικίνδυνος . | σαθρός . ἀβέβαιον | σφαλερός ἐπισφαλής . ἐπικίνδυνος | σφάλλω ( Xen . KII VIII 8 , 10 ) κλίνω . | καταβάλλω . ἁμαρτάνω | σφάλμα σκιρτάω . σφάλλω . ἄλλος ἀντί ὁ | σφαδᾴζω τάσσω φημί . ἔνιοι μετά ἐπι - | Θυμίας τίς πράσσω ( Polyb . XXXV 5 , 2 ) | † σφάλλω κολάζω | σφαλός ( Ericharm . p . 454 . . . . . ) εἰμί γάρ | φύλλον πούς δεσμοτικόν · ὁ δέ κορμός τῆ | δίσκος · ἄλλος δισκοειδής τίς σκεῦος μελῦ - | θίς ἔχω κρίνω , ὅς δεσμέω ὑπέρ ὁ | κεφαλή διπτους ἐν ὁ ἀγών | σφάριον κλινίδιον ( cf . ἐν σφανίφ ) | † σφαραγγές | σφ(α)ραγγιζεω βροντάω . ταράσσω . φοβέω | σφαραγγεύντο ( i 390 . 440 ) καταπονέω . | φλέγω . φορέω ( 2834 ) | σφράγυος βρόγχος . τράχηλος . λαιμός . | φόρος | σφεῖς ( E 567 ) αὐτός , αὐτός , αὐτός ( Soph . | OT . 1470 ) | σφεῖς ( Aesch . Prom . 9 ) αὐτός , αὐτός , αὐτός | σφεῖς ( δ 77 ) αὐτός , κατά ἑλλήνιος | σφεδανός ( A 165 ) ἐπιτείνω . συντείνω - | νάσσω . σφοδρός . ὀξύς | σφειδρόν καθαρός . εὐθύς | σφειλόν ( Boeot . ) λοξός . πυκνός . ευκινεω - | ὁ ( 2895 ) . προσφυής . δριμύς | σφεῖς ( A 535 ) αὐτός | σφέλας ( Σ 393 ) υποκοδιος | σφέλμα ὁ ἄνθος ὁ κρίνω | Σφενδαλή δήμος ὁ Ἀττικός ( cf . Herod . | IX 15 ) | σφενδόναιαν σφενδόνη . ἢ ὁ σφραγίς