hesychius-lexicography.epistula-ad-eulogium hesychius_schmidt_lexicon_0694.1
ἰάγα · ἀκμή , βλα , ὀμή ( Hippocr . 233 , 431 ) . καὶ ἣν ἡμεῖς ἰάγα θηλυκᾶς , Ἀττικοὶ ἰάγα ( Plat . Legg . VIII p . 845 A ) [ 9 ] † ἰάγανον · ἰάδιον . Θουρίοι ἰαγὰς · σήλις , ἡ σταφυλὶς , ὠμάς [ 11 ] ἰαγδαῖον ( Comici ) · τὸ δέ , ὀμῆς μεσόν , ἢ ἰθροῦν , ἀφοδρόν , ἰαχρόν , φοβερόν , σκληρόν [ 13 ] Ἰαδάμανθος ὄρκος ( Cratin . ) · τὸν ἐπὶ χηλ καὶ κυνὶ καὶ τοῖς τοιούτοις ὄρκον [ 16 ] ἰαδαμεῖ · βλαστάνει ἰάδαμον ( Nic . Al . 92 ) · καυλόν , βλαστόν ἰαδαντάται · πλανᾶται ( 113 ) ἰαδάνη · κρόκη . ὁμοίως ὁδάνη ἰαδανίζεται · κινάσσεται ( cf . βραδ — ) [ 21 ] ἰαδανῶροι · οἱ τῶν λαχάνων κηπουροί . Ταραντίνοι ( 145 ) [ 23 ] ἰάδια · εὐκόλα , εὐχερή ἰάδια ( Pherecr . fr . LXXVI ) · ὑπόδημα ποιοῦν · οἱ δὲ σανδάλιον ( 50 . 395 ) [ 26 ] ἰαδινόν ( Σ 576 ) · λεπτόν , ἰαχρόν , εὐκίνητον . ἀπαλόν . εὐδιάσειστον ἰαδιουργεῖ · ῥαδίως ποιεῖ . κακοποιεῖ , δεῖνοποιεῖ ἰαδιουργός · πλαστογράφος , ἡ ταχυγράφος , πονηρός , μηχανουργός , πολυμήχανος ἰαδίως · εὐκόλως , εὐχερῶς [ 31 . 32 ] ἰάξειν ( Cratin . Hermipr . ) · τρώγειν . κυρίως ἐπὶ τῶν κυνῶν · μιμητικὸς ἐκ τοῦ ( ποιοῦ ) ἦχον ἰάθαγος · τάραχος , ἦχος , θόρυβος , φόρος † ἰαθάμη · ἰαστώνη , ἰαθυμία ἰαθαίνεται · μαινεται , βρέχεται ἰαθάμιγγες ( A 536 ) · ῥανίδες , σταγόνες . καὶ ὁ ἀπὸ τῶν Ἰππῶν κοινωτός ( Ψ 502 ) . ἄλλοι † ἰαθάμιγγες λέγουσι ἰαθαρνύζειν ( Ar . Eqq . 806 ) · ὁ τινες σκομβρίζειν . τὸ τῷ σκέλους πλάτει καλεῖν κατὰ τῶν ἰσχίων , τὸ εἰς τὸν γλουτὸν σιφῷ ποδὶ τύπτειν ἰαθασσόμενοι · ῥαινώμενοι . πληττόμενοι ἰαθμίζεσθαι · ἰαίνεσθαι ἰαθυμία · ἀμέλεια , κατήφεια . ἀνοχή ἰαθυμος · ὁ μὴ πονητικός [ ad 42 ] [ 43—45 ] ἰά ( Soph . fr . 978 Ion . fr . 66 ) · ῥάστον , ῥαδίως † ἰαιβίας · ἀξίμως δήμος ( 97 ) ἰαιβόν ( Archiloch . fr . 60 , 4 ) · ἐπικαμπές , τὸ μὴ ὀρθόν , καμπύλον , στρεβλόν , σκαμβόν [ 49 ] ἰαΐδια · σανδάλια . οἱ δὲ ὑπόδηματα γυναικεία ( 25 ) [ 51 . 52 ] ἰαλεῖ · πορθεῖ , φθείρει ἰαλεῖται · πλανᾶται ( 52 . 18 . 113 ) . φθίνει ἰαίζεται · ὑφαίνει † ἰαικαχερεῖς · στρεβλοκέρατοι † ἰαίκερος · χαλεπός Ἰαικός ( Soph . fr . 979 ) · Ἕλλην . Ῥωμαῖοι δὲ τὸ Γπροσθέντες , Γραικὸν φασι ( 162 ) ἰαίνει · μιλοῖ [ 60 ] ἰαΐξια · τόπος Ἰδίου ἱεροῦ ἐν Ταραντίνοις ἰαΐοιτο · [ ad 62 ] . πλανῶτο [ 63 ] ἰάω ( Plato ) · συγκριτικόν + ἢ ἕτερον ἰαίουςι · φθείρουσιν ἰαῖσαι · ἐριυλλάρβος Ἀττικοὶ τὸ ἐκ νόσου ἀναλαβεῖν ἰαῖσας ( Demosth . 13 , 2 ) · ὑμᾶνας , ἀνασφήλας ἰάστα ( Theocr . XI 7 ) · ῥαδίως , εὐκόλως ἰαιστάζει · ποιεῖ . αἰδεῖ ( 130 ) [ 70 ] ἰαιστήρη · σφῦρα σιδηρᾷ μονοκέφαλος . τινὲς δὲ σιαγόνα ἰαιστήρα ( Σ 477 ) · ὁμοίως ἰάστον · ὑπερθετικόν ἰαίστωρ · κραντήρ ( dens apri eminens ) ἰαίσω ( cf . Plat . Axioch . 364 C ) · βελτίον σχῶ † ἰαιφάσσει · ἀγνεύει ( 146 ) ἰαίσω · φθείρω ἰάων · εὐθυμότερος
Lemmas: ἰάγα · ἀκμή , βλα , ὁμός ( Hippocr . 233 , 431 ) . καί ὅς ἐγώ ἰάγα θηλυκός , ἀττικός ἰάγα ( Plat . Legg . VIII p . 845 A ) [ 9 ] † ἰάγανον · ἰάς . Θούριος ἰαγὰς · σήλις , ὁ σταφυλίς , ὠμός [ 11 ] ἰαγδαῖον ( Comici ) · ὁ δέ , ὁμός μέσος , ἢ ἰθροῦν , ἀφοδρόν , ἰαχρός , φοβερός , σκληρός [ 13 ] Ἰαδάμανθος Ὅρκος ( Cratin . ) · ὁ ἐπί χλη καί κύων καί ὁ τοιοῦτος Ὅρκος [ 16 ] ἰαδαμεῖ · βλαστάνω ἰάδαμον ( Nic . Al . 92 ) · καυλός , βλαστάνω ἰαδαντάται · πλανάω ( 113 ) ἰαδάνη · κρόκη . ὁμοίως ὁδάνη ιαδανιζω · κιναω ( cf . βραδ — ) [ 21 ] ἰαδανῶροι · ὁ ὁ λάχανον κηπουρός . Ταραντίνος ( 145 ) [ 23 ] ἰάς · εύκολος , ευχερής ἰάς ( Pherecr . fr . LXXVI ) · ὑπόδημα ποιέω · ὁ δέ σανδάλιον ( 50 . 395 ) [ 26 ] ἰαδινόν ( Σ 576 ) · λεπτός , ἰαχρός , εὐκίνητος . ἁπαλός . εὐδιάσειστος ἰαδιουργεῖ · ῥᾳδίως ποιέω . κακοποιέω , δεινοποιέω ἰαδιουργός · πλαστογράφος , ὁ ταχυγράφος , πονηρός , μηχανουργός , πολυμήχανος ἰάς · εὐκόλως , εὐχερής [ 31 . 32 ] ἰάζω ( Cratin . Hermipr . ) · τρώγω . κύριος ἐπί ὁ κύω · μιμητικός ἐκ ὁ ( ποιέω ) ἦχος ἰάθαγος · τάραχος , ἦχος , θόρυβος , φόρος † ἰαθάμη · ἰάομαι , ιαθυεις ἰάομαι · μαίνομαι , βρέχω ἰαθάμιγγες ( A 536 ) · ῥανίς , σταγών . καί ὁ ἀπό ὁ Ἵππος κοινωτον ( Ψ 502 ) . ἄλλος † ἰαθάμιγγες λέγω ιαθαρνυζεω ( Ar . Eqq . 806 ) · ὁ τις σκομβρίζω . ὁ ὁ σκέλος πλάτος καλέω κατά ὁ ἰσχίον , ὁ εἰς ὁ γλουτός σιφός πούς τύπτω ἰάομαι · ῥαίνω . πλήσσω ιαθμιζω · ἰαίνω ιαθυεις · ἀμέλεια , κατήφεια . ἀνοχή ἰαθυμος · ὁ μή πονητικός [ ad 42 ] [ 43—45 ] ἰά ( Soph . fr . 978 Ion . fr . 66 ) · ῥάστον , ῥᾳδίως † ἶβις · αξιμαω δήμος ( 97 ) ιβονʹ ( Archiloch . fr . 60 , 4 ) · ἐπικαμπής , ὁ μή ὀρθός , καμπύλος , στρεβλός , σκαμβός [ 49 ] ἴδιος · σανδάλιον . ὁ δέ ὑπόδημα γυναικεῖος ( 25 ) [ 51 . 52 ] ἰάλλω · πορθέω , φθείρω ἰάλλω · πλανάω ( 52 . 18 . 113 ) . φθίω ἵζω · ὑφαίνω † ἰαικαχερεῖς · στρεβλοκέρατος † ἰαίκερος · χαλεπός Ἰαικός ( Soph . fr . 979 ) · Ἕλλην . Ῥωμαῖος δέ ὁ Γπροσθέντες , γραϊκός φημί ( 162 ) ἰαίνω · μῖλος [ 60 ] ἰξίας · τόπος ἴδιος ἱερός ἐν Ταραντῖνοι ἵημι · [ ad 62 ] . πλανάω [ 63 ] Ἰαώ ( Plato ) · συγκριτικόν + ἢ ἕτερος ἰαίουςι · φθείρω ἰάομαι · ἐριυλλάρβος ἀττικός ὁ ἐκ νόσος ἀναλαμβάνω ἴσος ( Demosth . 13 , 2 ) · ὑμᾶνας , ἀνασφάλλω ἰάζω ( Theocr . XI 7 ) · ῥᾳδίως , εὐκόλως ιαισταζω · ποιέω . αἰδέομαι ( 130 ) [ 70 ] ἰαιστήρη · σφῦρα σιδήρεος μονοκέφαλος . τις δέ σιαγών ιαιστειρος ( Σ 477 ) · ὁμοίως ἰάζω · ὑπερθετικός ἰαίστωρ · κραντήρ ( dens apri eminens ) ἴσος ( cf . Plat . Axioch . 364 C ) · βελτίων ἔχω † ἰαιφάσσει · ἁγνεύω ( 146 ) ἴσος · φθείρω Ἰάων · εὔθυμος