hesychius-lexicography.epistula-ad-eulogium hesychius_schmidt_lexicon_0064.1
ἀμαθύνει ( I 598 ) · ἀμαθὸν ποιεῖ , ἀφανίζει , καὶ φθείρει ( Aesch . Eum . 937 ) 34 ἀμαϊμακίτην ( Z 179 ) · ἀκαταμάχητον , μεγάλην , χαλεπὴν ἀμακίς · ἀπαξ . Κρήτες ἀμάκιον · ἄβαξ . Λάκωνες ἀμαλα · τὴν ναῦν , ἀπὸ τοῦ ἀμᾶν τὴν ἅλα . Αἰσχύλος Πρωτεί Σατυρικῇ ( fr . 210 ) ἀμαλδύναι ( M 18 ) · ἀφανίσαι 39 ἀμαλδύ(νο)μεν · ἀφανίζομεν , μαραινομεν ἀμαλή ( X 310 ) · ἀπαλή , νέα ( Macedones ) ἀμαλθακτοὺς · σκληρούς , σκληρούς . ἀμαλάκτους Ἄμαλθειας χέρας ( Antiphan . fr . I p . 57 ) · το κάππων ἐπιτυγχάνειν , ἐπειδὴ οἱ εὐσώμων τῇ οὐρανία αἰλὶ ἐπιτυγχάνουσιν · ἢ ὅπ' Ἐρμῆς Ἡρακλεῖ ἔδωκε τὸ κέρας , ὅταν τὸς Ἡρυσόνου βοὺς ἐμελλεν ἐλαύνειν ἀμαλθεύει · πληθύνει , πλουτίζει , ἢ τρέφει 20 ἀμαλτοῖ · ἀφανίζει . + ὁλοῖ ἀμαλόν · ἀπαλόν . ἀσθενῆ . Εὐριπίδης Ἡρακλιδας ( 75 ) ἀμαλλοδετηρες ( Σ 553 ) · οἱ τὰς ἀμάλλας δεσμεύοντες ἀμαλλόν · ἰσχυρόν ( ἀμαλδακτον ) ἀμάλλιον · σχοινίον , ἐν φ τὰς ἀμάλλας δεσμεύουσιν ἀμαλλαις · δράγματα , δέσμη τῶν ἀσταγῶν . Σοφοκλῆς Τριπτολέμῳ ( fr . 546 ) 30 ἄγνῃ , δράγματα ὁ' , ὡς φησι Ἱστρὸς , Φιλτάς δὲ ἱστορεῖ ἐκ σ' . καὶ Ὅμηρος χρηται τῇ λέξει ἀμαλλος · πέρδιξ . Πολυαρχίνιον ἀμαλλοι · φυτὰ σικύων , ἢ τῶν ὁμοίων ἀμαλώς ( Hippocr . II p . 177 . 218 . 484 K ) · μετριώς , εὐκόλως , ἀσθενῶς , ἀπ(α)λῶς ἀμαμαξύς ( Sappho fr . 150 Epicharm . fr . 15 ) · ἀμπελος , ἢ γένος σταφυλῆς . εἴρηται δὲ καὶ ἐπὶ χαλοῦ τινος , δύο βακτηρίαις ὑπὸ τὰς βασχάλας ἐρειδομένου , καὶ ἐκπεραμένων ἔχοντος τὸν πόδα ὡς βότρυν ( cf . ἀμαγυχνσία ) ἀμαμηλὶς ( Hippocr . II p . 671 ) · ἀπίου γένος , ἢ μῆλου , ἢ μεσπιλοῦ ἀμαμίζαι · ἀπονηῖσαι ( v . ἠμάλιζε , ἀμμαζάι ) 56 58 ἀμάναν · ἀμαζαν ἀμανδαλοῖ · ἀφανίζει , βλάπτει ἀμάνορες · δοθίβες . Ἥλείοι Ἄμαντοι ( - τες E.M . ) · ἔθνος Ἡπειρωτικόν + ἀμαξακάρινον ( - κάριον ) · ἄμαξα Ἄμαξαντία · δῆμος τῆς Ἰπποθο(ν)τίδος φυλῆς 65 ἀμαξεύς · ζευγιάτης ἀμαξιποδες · τῆς ὑπερτερίας τὰ εἴδη τὰ ( εἰλητά , ) τοῖς ἀξοσι προστιθέμενα στρεφομένως περὶ αὐτὰ ἀμαξις · γένος σταφυλῆς ἀπὸ ἀναδεσθράδος ( ad ἀμαμαξύς ) , καὶ τὸ μικρόν ἀμάξιον Ἀττικοὶ οὕτως καλοῦσιν ἀμαξιτόν ( X 146 ) · ὁδὸν δημοσίαν , ἀμάξαις διαπορευτὴν ὁδὸν ἀμαρ ( Tragic . ) · ἥμαρ , ἡ ἡμέρα ἀμάρακος ( Theophr . IX 7 , 3 ) · γένος μύρου , ἀπὸ φυτοῦ ἀμάρακος καλουμένου ( Comici ) ἀμάραν ( Theocr . XXVII 52 ) · αὐλακα 73 ἀμάραντος · εἶδος φυτοῦ , ἀφ' οὗ στέφανον πλέκονται ἀμαράσαι · αἱ σύς . οἱ δὲ κύνας ( v . μαράσσαι ) 76 ἀμάρευμα · ἀθροίσματα βορβόρου ἀμαρεῦον · διοδεύων ἀμάρη · ἢ ἐν τοῖς κήποις ὑδροροή . παρὰ τὸ ἄμα καὶ ἴσως καὶ ὁμαλῶς δεῖν , [ 77 ] οἷον ἀμαρὴν τις οὖσα ( Greg . Naz . XIV 124 p . 91 Dronk . ) 80 ἀμάρησι · πόροι 82
Lemmas: ἀμαθύνω ( I 598 ) · ἄμαθος ποιέω , ἀφανίζω , καί φθείρω ( Aesch . Eum . 937 ) 34 αμαιμακιος ( Z 179 ) · ἀκαταμάχητος , μέγας , χαλεπός ἀμακίς · ἅπαξ . Κρής ἀμάκιον · ἄβαξ . Λάκων ἀμαλός · ὁ ναῦς , ἀπό ὁ ἀμάω ὁ ἅλς . Αἰσχύλος Πρωτεύς σατυρικός ( fr . 210 ) ἀμαλδύνω ( M 18 ) · ἀφανίζω 39 ἀμαλδύνω · ἀφανίζω , μαραίνω ἀμαλός ( X 310 ) · ἁπαλός , νέος ( Macedones ) ἀμαλθακτοὺς · σκληρός , σκληρός . ἀμάλακτος Ἀμάλθεια χείρ ( Antiphan . fr . I p . 57 ) · ὁ κάππα ἐπιτυγχάνω , ἐπεί ὁ εύσωμος ὁ Οὐρανία αἰλὶ ἐπιτυγχάνω · ἢ ὑπό Ἑρμῆς Ἡρακλῆς δίδωμι ὁ κέρας , ὅταν τός ηρυσονοος βοῦς μέλλω ἐλαύνω ἀμαλθεύω · πληθύνω , πλουτίζω , ἢ τρέφω 20 ἀμαλτοῖ · ἀφανίζω . + ὄλλυμι ἀμαλός · ἁπαλός . ἀσθενής . Εὐριπίδης Ἡρακλίδας ( 75 ) ἀμαλλοδετήρ ( Σ 553 ) · ὁ ὁ ἄμαλλα δεσμεύω ἀμαλός · ἰσχυρός ( ἀμαλδακτον ) ἀμάλλιον · σχοινίον , ἐν φ ὁ ἄμαλλα δεσμεύω ἄμαλλα · δράγμα , δέσμη ὁ ἀσταγής . Σοφοκλῆς Τριπτόλεμος ( fr . 546 ) 30 Ἅγνη , δράγμα οὐ , ὡς φημί Ἴστρος , Φιλτάς δέ ἱστορέω ἐκ σός . καί Ὅμηρος χράω ὁ λέγω άμαλλος · πέρδιξ . Πολυαρχίνιον άμαλλος · φυτόν σίκυος , ἢ ὁ ὅμοιος ἀμαλός ( Hippocr . II p . 177 . 218 . 484 K ) · μέτριος , εὐκόλως , ἀσθενής , ἀπ(α)λῶς ἀμάμαξυς ( Sappho fr . 150 Epicharm . fr . 15 ) · ἄμπελος , ἢ γένος σταφυλή . εἴρω δέ καί ἐπί Χαλού τις , δύο βακτηρία ὑπό ὁ βασχάλας ἐρείδω , καί ἐκπέρθω ἔχω ὁ πούς ὡς Βότρυς ( cf . ἀμαγυχνσία ) ἁμαμηλίς ( Hippocr . II p . 671 ) · ἄπιος γένος , ἢ μῆλον , ἢ μέσπιλον ἀμαμίζαι · ἀπονέω ( v . ἀμαλίζω , ἀμμαζάι ) 56 58 ἀμάναν · ἀμαζαν ἀμανδαλοῖ · ἀφανίζω , βλάπτω ἀμάνορες · δοθίβες . Ἠλεῖος Ἄμαντος ( - αἱρέω E.M . ) · ἔθνος Ἡπειρωτικός + ἀμαξακάρινον ( - Κάριος ) · ἅμαξα Ἄμαξαντία · δῆμος ὁ Ἰπποθο(ν)τίδος Φυλή 65 ἁμαξεύς · ζευγιατη αμαξιπους · ὁ ὑπερτερία ὁ εἶδος ὁ ( ειλητός , ) ὁ ἄγω προστίθημι στρέφω περί αὐτός ἀμαξιά · γένος σταφυλή ἀπό ἀναδεσθράδος ( ad ἀμάμαξυς ) , καί ὁ μικρός ἁμάξιον ἀττικός οὕτως καλέω ἁμαξιτός ( X 146 ) · ὁδός δημόσιος , ἅμαξα διαπορευτός ὁδός ἦμαρ ( Tragic . ) · ἦμαρ , ὁ ἡμέρα ἀμάρακον ( Theophr . IX 7 , 3 ) · γένος μύρον , ἀπό φυτός ἀμάρακον καλέω ( Comici ) ἀμάρα ( Theocr . XXVII 52 ) · αὖλαξ 73 ἀμάραντος · εἶδος φυτός , ἀπό ὅς στέφανος πλέκω ἀμαράσαι · ὁ σῦς . ὁ δέ κύω ( v . μαράσσαι ) 76 ἀμάρευμα · ἄθροισμα βόρβορος ἀμαρεύω · διοδεύω ἀμάρα · ἢ ἐν ὁ κῆπος ὑδρορόη . παρά ὁ ἄμη καί ἴσως καί ὁμαλός δήω , [ 77 ] οἷος ἀμαρὴν τις εἰμί ( Greg . Naz . XIV 124 p . 91 Dronk . ) 80 ἀμάρα · πόρος 82