hesychius-illustrius.fragmenta 4.7.a
1 . Ἀπολλώνιον τὸν Τυανέα κύουσα ἡ μήτηρ , δαίμονα ἐθεάσατο λέγοντα , ὡς αὐτὸς εἴη , ὃν κύει · εἶναι δὲ αὐτὸν Πρωτέα τὸν Αἰγύπτιον , ὅθεν ὑπολῆφθαι αὐτὸν Πρωτέως εἶναι υἱόν . 2 . Ἀριστέου τοῦ Προκοννησίου φασὶ τὴν ψυχὴν ἐξιέναι , ὅτε ἐβούλετο , καὶ ἐπανιέναι πάλιν . 3 . Αἰσχίνης ὁ τοῦ ἀλλαντοποιοῦ διεβάλλετο ὑπὸ Μενεδήμου τοῦ Ἐρετριέως , ὡς τοῦ πλείστους διαλόγους ὄντας Σωκράτους ὑποβάλλοιτο , λαμβάνων παρὰ Ξανθίππης · ὧν οἱ καλούμενοι ἀκέφαλοι σφόδρα εἰσὶν ἐκλελυμένοι καὶ οὐκ ἐπιφαίνοντες τὴν Σωκρατικὴν εὐτονίαν . Τοῦτόν φασι δι’ ἀπορίαν ἐλθεῖν εἰς Σικελίαν πρὸς Διονύσιον , καὶ ὑπὸ μὲν Πλάτωνος παροφθῆναι , ὑπὸ δ’ Ἀριστίππου συσταθῆναι , δόντα τέ τινας τῶν λόγων ( διαλόγων Diog . ) δῶρα λαβεῖν , ἔπειτ’ ἀφικόμενον Ἀθήναζε μὴ τολμᾶν σοφιστεύειν , ἐνευδοκιμούντων ( εὐδοκιμ . Diog . e nostro corrigendus ) τότε τῶν περὶ Πλάτωνα [ καὶ Ἀρίστιππον add . D . ] , ἐμμίσθους δὲ τὰς ἀκροάσεις ποιεῖσθαι . Τούτου τοὺς διαλόγους καὶ Ἀρίστιππος ὑπώπτευεν . Ἐν γοῦν Μεγάροις ἀναγινώσκοντος αὐτοῦ φασὶ σκῶψαι , εἰπόντα , Πόθεν σοὶ , λῃστὰ , ταῦτα ; 4 . Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος τὰς ἡδονὰς μὲν μετεδίωκε , πόνῳ δὲ οὐδεμίαν ἀπόλαυσιν ἐθήρα τῶν οὐ παρόντων · ὅθεν ὁ Διογένης βασιλικὸν κύνα αὐτὸν ἐκάλει . Οὗτος ἐρωτηθεὶς , τί πλέον ἔχουσιν οἱ φιλόσοφοι , ἔφη , « ἂν πάντες οἱ νόμοι ἀναιρεθῶσιν , ὁμοίως βιώσομεν » . Ἀργύριον εἶπε παρὰ τῶν γνωρίμων λαμβάνειν , οὐχ ἵν’ αὐτὸς χρῷτο , ἀλλ’ ἵν’ ἐκεῖνοι εἰδεῖεν , εἰς τίνα δεῖ χρῆσθαι τοῖς ἀργυρίοις . Πρὸς τὸν αἰτιώμενον , ὅτι Σῳκράτους ὢν μαθητὴν ἀργύριον λαμβάνει · « Καὶ μάλα , » εἶπε · καὶ γὰρ Σωκράτη , πεμπόντων αὐτῷ τινῶν καὶ σῖτον καὶ οἶνον , ὀλίγα λαμβάνοντα τὰ λοιπὰ ἀποπέμπειν . * Εὐτυχίδῃ δὲ τῷ ἀργυρωνήτῳ . Ἐχρῆτο καὶ Λαΐδι τῇ ἑταίρᾳ . Πρὸς οὖν τοὺς μεμφομένους ἔφη · « Ἔχω Λαΐδα , ἀλλ’ οὐκ ἔχομαι , ἐπεὶ τὸ κρατεῖν καὶ μὴ ἡττᾶσθαι ἡδονῶν ἄριστον , οὐ τὸ μὴ χρῆσθαι . » Ἐρωτηθεὶς , τίνα ἐστὶν ἃ δεῖ ( τοὺς D . ) καλοὺς παῖδας μανθάνειν , ἔφη · « Οἷς ἄνδρες γενόμενοι χρήσονται . » Τέλος δὲ ἀπέφαινε τὴν λείαν κίνησιν εἰς αἴσθησιν ἀναδιδομένην . 5 . Ἀλεξῖνος ὁ Ἠλεῖος διὰ τὸ φιλονεικότατος εἶναι Ἐλεγξῖνος ἐπεκλήθη . Τοῦτόν φασιν , ὡς ἐκ τῆς Ἤλιδος ἀπελθὼν ἐν Ὀλυμπίᾳ φιλοσοφοίη . Τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ πυνθανομένων , διὰ τί τῇδε κατοικεῖ , φάναι βούλεσθαι αἵρεσιν συστήσασθαι , ἣν Ὀλυμπιακὴν κληθήσεσθαι · τοὺς δὲ καὶ [ τοῖς add . D . ] ἐφοδίοις θλιβομένους καὶ τὸ χωρίου νοσερὸν καταγνόντας ἀπελθεῖν , καὶ τοῦ λοιποῦ διατρίβειν [ ἔρημον add . D . ] Ἀλεξῖνον σὺν οἰκέτῃ μόνῳ · ἔπειτα μέντοι νηχόμενον ἐν τῷ Ἀλφειῷ νυχθῆναι καλάμῳ , καὶ [ οὕτως add . D . ] τελευτῆσαι . Καὶ ἔστιν εἰς αὐτὸν ἐπίγραμμα · Οὐκ ἄρα μῦθος ἦν ἐκεῖνος εἰκαῖος , ὡς ἀτυχής τις ἐὼν τὸν πόδα κολυμβῶν περιέπειρέ πως ἥλῳ . Καὶ γὰρ ὁ σεμνὸς ἀνὴρ , πρὶν Ἀλφεόν ποτ’ ἐκπερᾶν Ἀλεξῖνος θνήσκει νυχθεὶς καλάμῳ . 6 . Ἀριστοτέλη τὸν Σταγειρίτην φασὶ παιᾶνα εἰς τὸν θλαδίαν Ἑρμείαν ποιήσαντα , ὃς ἦν αὐτοῦ πενθερὸς , κατακριθῆναι πιεῖν ἀκόνιτον , καὶ ἀποθανεῖν . Οὗτος βούλεται διττὸν εἶναι τὸν κατὰ φιλοσοφίαν λόγον , τὸν μὲν πρακτικὸν , τὸν δὲ θεωρητικόν · καὶ τοῦ πρακτικοῦ τόν τε ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν , οὗ τά τε περὶ πόλιν καὶ τὰ περὶ οἶκον [ ὑπο]γεγράφθαι · τοῦ δὲ θεωρητικοῦ τόν τε φυσικὸν καὶ λογικὸν , οὗ τὸ λογικὸν οὐχ ὁλομερῶς , ἀλλ’ ὡς ὄργανον προσηκριβωμένον · καὶ τούτου διττοὺς ὑποθέμενος σκοποὺς , τό τε πιθανὸν καὶ τὸ ἀληθὲς διεσάφησε . Δύο δὲ πρὸς ἑκάτερον δυνάμεσιν ἐχρήσατο , διαλεκτικῇ μὲν καὶ ῥητορικῇ πρὸς τὸ πιθανὸν , ἀναλυτικῇ δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ πρὸς τὸ ἀληθὲς , οὔ τι ὑπολειπόμενος οὔτε τῶν πρὸς εὕρεσιν , οὔτε τῶν πρὸς κρίσιν , οὔτε μὴν τῶν πρὸς χρῆσιν . Πρὸς μὲν οὖν τὴν εὕρεσιν τά τε τοπικὰ καὶ μεθοδικὰ παρέδωκε προτάσεων πλῆθος , ἐξ ὧν πρὸς τὰ προβλήματα πιθανῶν ἐπιχειρημάτων οἷόν τε εὐπορεῖν , πρὸς δὲ τὴν κρίσιν τὰ ἀναλυτικὰ πρότερα καὶ ὕστερα . Διὰ μὲν οὖν τῶν προτέρων τὰ λήμματα κρίνεται , διὰ δὲ τῶν ὑστέρων ἡ συναγωγὴ ἐξετάζεται . Πρὸς δὲ τὴν χρῆσιν τά τε ἀγωνιστικὰ καὶ τὰ περὶ ἐρωτήσεως ἐριστικά τε καὶ σοφιστικῶν ἐλέγχων τε καὶ συλλογισμῶν καὶ τῶν ὁμοίων τούτοις . Κριτήριον δὲ τῆς ἀληθείας τῶν μὲν κατὰ φαντασίαν ἐνεργημάτων τὴν αἴσθησιν ἀπεφήνατο , τῶν δὲ ἠθικῶν , τῶν περὶ πόλιν καὶ περὶ οἶκον καὶ περὶ νόμους , τὸν νοῦν . Τέλος δὲ ἓν ἐξέθετο , χρῆσιν ἀρετῆς ἐν βίῳ τελείῳ . Ἔφη δὲ τὴν εὐδαιμονίαν συμπλήρωμα ἐκ τριῶν ἀγαθῶν εἶναι · τῶν περὶ ψυχὴν , ἃ δὴ καὶ πρῶτα τῇ δυνάμει καλεῖ · ἐκ δευτέρων δὲ τῶν περὶ σῶμα , ὑγιείας καὶ ἰσχύος καὶ κάλλους καὶ τῶν παραπλησίων · [ ἐκ τρίτων δὲ ] τῶν ἐκτὸς , πλούτου καὶ εὐγενείας καὶ δόξης καὶ τῶν ὁμοίων . Τήν τε ἀρετὴν μὴ εἶναι αὐτάρκη πρὸς εὐδαιμονίαν , προσδεῖσθαι γὰρ τῶν τε περὶ σῶμα καὶ τῶν ἐκτὸς ἀγαθῶν , [ ὡς ] κακοδαιμονήσοντος τοῦ σοφοῦ , κἂν ἐν πόνοις ᾖ , κἂν ἐν πενίᾳ καὶ τοῖς ὁμοίοις . Τὴν μέντοι κακίαν αὐτάρκη πρὸς κακοδαιμονίαν , κἂν ὅτι μάλιστα παρῇ αὐτῇ τὰ ἐκτὸς ἀγαθὰ καὶ τὰ περὶ ( τὸ ) σῶμα . Τάς τ’ ἀρετὰς , ἔφη , μὴ ἀντακολουθεῖν · ἐνδέχεσθαι γὰρ φρόνιμόν τινα καὶ δίκαιον ὄντα ἀκόλαστον καὶ ἀκρατῆ εἶναι . Ἔφη [ δὲ ] τὸν σοφὸν μὴ εἶναι μὲν ἀπαθῆ , μετριοπαθῆ δέ . Τήν τε φιλίαν ὡρίσατο ἰσότητα εὐνοίας ἀντίστροφον · ταύτης δὲ τὴν μὲνεἶναι ξενικὴν , [ τὴν δὲ ἐρωτικὴν , ] τὴν δὲ συγγενικήν . Εἶναι δὲ καὶ τὸν ἔρωτα μὴ μόνον συνουσίας , ἀλλὰ καὶ φιλοσοφίας · καὶ ἐρασθήσεσθαι δὲ τὸν σοφὸν καὶ πολιτεύσεσθαι , γαμήσειν τε [ μὴν add . D . ] καὶ βασιλεῖ συμβιώσειν . Βίων τε τριῶν ὄντων , θεωρητικοῦ , ἡδονικοῦ , πρακτικοῦ , τὸν θεωρητικὸν [ προ]έκρινεν . Εὔχρηστα δὲ καὶ τὰ ἐγκύκλια μαθήματα πρὸς ἀρετῆς ἀνάληψιν . Ἔν τε τοῖς φυσικοῖς αἰτιολογικώτατος παρὰ πάντας ἐγένετο , ὥστε καὶ περὶ τῶν ἐλαχίστων [ τὰς ] αἰτίας ἀποδιδόναι . Τὸν [ δὲ ] θεὸν ἀσώματον ἀπέφαινεν , ὡς ὁ Πλάτων · διατείνειν δὲ αὐτοῦ τὴν πρόνοιαν μέχρι τῶν οὐρανίων , καὶ εἶναι ἀκίνητον αὐτόν · τὰ δ’ ἐπίγεια κατὰ τὴν πρὸς ταῦτα συμπάθειαν κινεῖσθαι ( οἰκονομεῖσθαι D . ) . Εἶναι δὲ ὰπαρ τὰ τέσσαρα στοιχεῖα καὶ ἄλλο πέμπτον , ἐξ οὗ τὰ αἰθέρια συνεστάναι , ἀλλοίαν δὲ αὐτοῦ τὴν κίνησιν εἶναι · κυκλοφορητικὴν γάρ . Καὶ τὴν ψυχὴν [ δὲ ] ἀσώματον , ἐντελέχειαν οὖσαν τὴν πρώτην · σώματος γὰρ φυσικοῦ καὶ ὀργανικοῦ δυνάμει ζωὴν ἔχοντος . Διττὴ δ’ ἔστιν αὕτη κατ’ αὐτόν . Λέγει δὲ ( τὴν ) ἐντελέχειαν , ἧς ἐστιν εἶδός τι ἀσώματον . Ἡ μὲν κατὰ δύναμιν , ὡς ἐν τῷ κηρῷ [ ὁ ] Ἑρμῆς ἐπιτηδειότητα ἔχων ἐπιδέξασθαι τοὺς χαρακτῆρας , καὶ ὁ ἐν τῷ χαλκῷ ἀνδριάς · καθ’ ἕξιν δὲ λέγεται ἐντελέχεια ἡ τοῦ · συντετελεσμένου Ἑρμοῦ ἢ ἀνδριάντος . Σώματος δὲ φυσικοῦ , ἐπεὶ τῶν σωμάτων τὰ μέν ἐστι χειρόκμητα , ὡς τὰ ὑπὸ τεχνιτῶν γινόμενα , οἷον πύργος , πλοῖον · τὰ δὲ ὑπὸ φύσεως , ὡς φυτὰ καὶ τὰ τῶν ζῴων . Ὀργανικοῦ δὲ εἶπε , τουτέστι πρὸς τι κατεσκευασμένου , ὡς ἡ ὅρασις πρὸς τὸ ὁρᾶν καὶ [ ἡ ] ἀκοὴ πρὸς τὸ ἀκούειν · δυνάμει δὲ ζωὴν ἔχοντος , οἷον ἐν ἑαυτῷ . Τὸ δυνάμει δὲ διττὸν , [ ἢ καθ’ ἕξιν ] ἢ κατ’ ἐνέργειαν · κατ’ ἐνέργειαν μὲν , ὡς ὁ ἐγρηγορὼς λέγεται ψυχὴν ἔχειν · κατὰ ἕξιν δ’ , ὡς ὁ καθεύδων . Ἵν’ οὖν καὶ οὗτος ὑποπίπτῃ , τὸ δυνάμει προσέθηκεν . 7 . Ἀντισθένης ὁ κυνικὸς , ἁπλοκύων ἐπεκαλεῖτο . Διογένης δὲ Λαέρτιος σκώπτει αὐτὸν ὡς φιλόζωον ἐν ἐπιγράμματι οὕτως ἔχοντι · Τὸν βίον ἦσθα κύων , Ἀντίσθενες . ὧδε πεφυκὼς ὥστε δακεῖν κραδίην ῥήμασιν , σὺ στόμασιν . Ἀλλ’ ἔθανες φθισικός . Τάχ’ ἐρεῖ τις ἴσως , Τί δὲ τοῦτο ; Πάντως εἰς Ἀίδην δεῖ τιν’ ὁδηγὸν ἔχειν . Ἤρεσκε δὲ αὐτῷ τάδε · διδακτὴν ἀπεδείκνυε τὴν ἀρετήν · τῶν ἔργων τε εἶναι αὐτὴν , μήτε λόγων πλείστων δεομένην μήτε μαθημάτων . Αὐτάρκη τε εἶναι τὸν σοφόν · πάντα γὰρ αὐτοῦ εἶναι τὰ τῶν ἄλλων . Τήν τε ἀδοξίαν ἀγαθὸν καὶ ἴσον τῷ πόνῳ . Καὶ τὸν σοφὸν οὐ κατὰ τοὺς κειμένους νόμους πολιτεύεσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὸν τῆς ἀρετῆς . Γαμήσειν τε τεκνοποιίας χάριν , ταῖς εὐφυεστάταις συνιόντα γυναιξί . Καὶ ἐρασθήσεσθαι δέμόνον γὰρ εἰδέναι τὸν σοφὸν τίνων δεῖ ἐρᾶν . Τῷ σοφῷ ξένον οὐδέν [ οὐδ’ ἄπορον D . ] . Ἀξιέραστος ὁ ἀγαθός . Οἱ σπουδαῖοι φίλοι . Συμμάχους ποιεῖσθαι τοὺς εὐψύχους ἅμα καὶ δικαίους . Ἀναφαίρετον ὅπλον [ ἡ ] ἀρετή . Κρεῖττόν ἐστι μετ’ ὀλίγων ἀγαθῶν πρὸς ἅπαντας [ τοὺς ] κακοὺς , ἢ μετὰ πολλῶν κακῶν πρὸς ὀλίγους [ ἀγαθοὺς ] μάχεσθαι . Προσέχειν τοῖς ἐχθροῖς · πρῶτοι γὰρ τῶν ἁμαρτημάτων αἰσθάνονται . Τὸν δίκαιον περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τοῦ συγγενοῦς . Ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ἡ αὐτὴ ἀρετή . Τὰ ἀγαθὰ καλὰ , τὰ κακὰ αἰσχρά . Τὰ πονηρὰ πάντα νόμιζε ξενικά . Τεῖχος ἀσφαλέστατον φρόνησιν · μήτε γὰρ καταρρεῖν , μήτε προδίδοσθαι . Τείχη κατασκευαστέον ἐν τοῖς αὑτῶν ἀναλώτοις λόγοις ( l . λογισμοῖς ex D . ) . 8 . Ἀρκεσίλαος . Οὗτος πρὸς τὸν θρασύτερον διαλεγόμενον νεανίσκον , οὐ λήψεταί τις , ἔφη , τοῦτον ἀστραγαλωτί ( ἀστραγλωτῇ ? Ἀστραγάλῳ Diog . ) ; Πρὸς [ δὲ ] τὸν αἰτίαν ἔχοντα περαίνεσθαι , ὡς ἀνήνεγκεν αὐτῷ , ὅτι οὐ δοκεῖ ἕτερον ἑτέρου μεῖζον εἶναι , ἠρώτησεν , εἰ οὐδὲ τὸ δεκαδάκτυλον τοῦ ἑξαδακτύλου . Πρὸς Ἀλεξίνειόν τινα διαλεκτικὸν μὴ δυνάμενον κατ’ ἀξίαν τῶν Ἀλεξίνου τι διηγήσασθαι , τὸ Φιλοξένῳ πρὸς τοὺς πλινθιακοὺς πραχθὲν εἶπεν · ἐκεῖνος γὰρ τὰ αὐτοῦ κακῶς ᾄδοντας τούτους καταλαβὼν , αὐτὸς τὰς πλίνθους αὐτῶν συνεπάτησεν , εἰπών · ὡς ὑμεῖς τὰ ἐμὰ διαφθείρετε , οὕτω κἀγὼ τὰ ὑμέτερα , Ἦν δὲ εὑρεσιλογώτατος ἀπαντῆσαι εὐστόχως , πειστικώτατος δὲ ὑπὲρ ὁντινοῦν · παρὸ καὶ πλείους πρὸς αὐτὸν ἀπήντων εἰς τὴν σχολὴν , καίπερ ὑπ’ ὀξύτητος αὐτοῦ ἐπιπληττόμενοι · ἀλλ’ ὅμως ἔφερον ἡδέως , καὶ γὰρ ἦν ἀγαθὸς σφόδρα , καὶ ἐλπίδων ὑποπιμπλὰς τοὺς ἀκούοντας , ἔν τε τῷ βίῳ κοινωνικώτατος ἦν , καὶ εὐεργετῆσαι προχειρότατος , καὶ λαθεῖν τὴν χάριν ἀτυφότατος · εἰσελθὼν γοῦν ποτὲ παρὰ Κτησίβιον νοσοῦντα , καὶ ἰδὼν ἀπορίᾳ θλιβόμενον , κρύφα βαλάντιον ὑπέθηκε τῷ προσκεφαλαίῳ · καὶ ὃς εὑρὼν , « Ἀρκεσιλάου , ἔφη , τὸ παίγνιον . » Καὶ τινος ἀργυρώματα λαβόντος εἰς ὑποδοχὴν φίλων , καὶ ἀποστεροῦντος , οὐκ ἀπῄτησεν οὐδὲ προσεποιήσατο ( προσεποιήθη Diog . ) . Οἱ δέ φασιν ἐπίτηδες χρῆσαι , καὶ ἀποδιδόντος , ἐπεὶ πένης ἦν , χαρίσασθαι . Οὐκ ἐθεράπευε δέ τινα τῶν βασιλέων · διὰ καὶ πρεσβεύων πρὸς Ἀντίγονον ὑπὲρ τῆς πατρίδος , οὐκ ἐπέτυχεν . Ἦν δὲ φιλομειράκιος καὶ καταφερὴς , καὶ ἑταίραις συνῴκει . Καί ποτε τὸν ἐρώμενον αὐτῷ Δημοχάρει ὁμιλοῦντα καταλαβὼν , ὑπ’ ἀνεξικακίας παραχωρεῖν ἔφη . Πρὸς ἀρίδηλον προτείνοντά τι θεώρημα ἐπὶ συμποσίου καὶ ἀξιοῦντα εἰς αὐτὸ λέγειν , εἶπεν · Ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο μάλιστα φιλοσοφίας ἴδιον , [ τὸ ] τὸν καιρὸν ἑκάστων ἐπίστασθαι . Τίμων δὲ ὡς φίλοχλον παίζει , λέγων · Ὦς εἰπὼν , ὄχλοιο περίστασιν εἰσκατέδυνεν . Οἱ δέ μιν ἠύτε γλαῦκα πέρι σπίζαι τερατοῦντο , ἠλέματον δεικνύντες · δθ’ οὕνεκεν ὀχλοαρέσκης , οὖ μέγα πρῆγμα , τάλας · τί πλατύνεαι , ἠλίθιος ὥς ; Οὕτω δὲ ἄτυφος ἦν , ὥστε τοῖς μαθηταῖς παρῄνει καὶ ἄλλων ἀκούειν . 9 . Ἀρχύτας ὁ Πυθαγορικὸς στρατηγῶν τῶν πολιτῶν οὐδέποτε ἡττήθη , φθονηθεὶς δ’ ἅπαξ ἀφῆκε τὴν στρατηγίαν , καὶ οἳ αὐτίκα ἐλήφθησαν . Ὁ μουσικὸς Ἀρχύτας ὀνειδιζόμενος ἐπὶ τῷ μὴ ἐξακούεσθαι , εἶπε · Τὸ γὰρ ὄργανον ὑπὲρ ἐμοῦ ὀνειδιζόμενον λαλεῖ . 10 . Ἀνάξαρχος ὁ Ἀβδηρίτης ἔλεγε μηδὲ αὐτὸ τοῦτο εἰδέναι , ὅτι οὐδὲν οἶδεν . 11 . Αἴσωπος , οὐχ ὁ μυθοποιὸς , ἔγραψε περὶ Ἑλένης , ἔνθα φησὶ Πᾶνα ἰχθῦν καλεῖσθαι κητώδη , ἐν τούτῳ δὲ τὸν ἀστερίτην λίθον εὑρίσκεσθαι , ὃς ὑπὸ τῷ ἡλίῳ ἀνάπτεται , ποιεῖ δὲ πρὸς φίλτρα .
Lemmas: 1 . Ἀπολλώνιον ὁ Τυανεύς κύω ὁ μήτηρ , δαίμων θεάομαι λέγω , ὡς αὐτός εἰμί , ὅς κύω · ἔρχομαι δέ αὐτός Πρωτέας ὁ Αἰγύπτιος , ὅθεν ὑπολαμβάνω αὐτός Πρωτεύς ἔρχομαι υἱός . 2 . Ἀριστέας ὁ Προκοννήσιος φημί ὁ ψυχή ἔξειμι , ὅτε βούλομαι , καί ἐπανέρχομαι πάλιν . 3 . Αἰσχίνης ὁ ὁ ἀλλαντοποιός διαβάλλω ὑπό Μενέδημος ὁ Ἐρετριεύς , ὡς ὁ πλεῖστος διάλογος είμαι Σωκράτης ὑποβάλλω , λαμβάνω παρά Ξανθίππη · ὅς ὁ καλέω ἀκέφαλος σφόδρα εἰμί ἐκλύω καί οὐ ἐπιφαίνω ὁ Σωκρατικός εὐτονία . οὗτος φημί διά ἀπορία ἔρχομαι εἰς Σικελία πρός Διονύσιος , καί ὑπό μέν Πλάτων παροράω , ὑπό δέ Ἀρίστιππος συνίστημι , δίδωμι τε τις ὁ λόγος ( διάλογος Diog . ) δῶρον λαμβάνω , ἔπειτα ἀφικνέομαι Ἀθήναζε μή τολμάω σοφιστεύω , ἐνευδοκιμέω ( εὐδοκιμώ . Diog . e nostro corrigendus ) τότε ὁ περί Πλάτων [ καί Ἀρίστιππος add . D . ] , ἔμμισθος δέ ὁ ἀκρόασις ποιέω . Τοῦτος ὁ διάλογος καί Ἀρίστιππος ὑποπτεύω . ἐν γοῦν Μέγαρα ἀναγιγνώσκω αὐτός φημί σκώπτω , λέγω , πόθεν σύ , λῃστής , οὗτος ; 4 . Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος ὁ ἡδονή μέν μεταδιώκω , πόνος δέ οὐδείς ἀπόλαυσις θηράω ὁ οὐ πάρειμι · ὅθεν ὁ Διογένης βασιλικός κύων αὐτός καλέω . οὗτος ἐρωτάω , τίς πλείων ἔχω ὁ φιλόσοφος , φημί , « ἄν πᾶς ὁ νόμος ἀναιρέω , ὅμοιος βιόω » . ἀργύριον λέγω παρά ὁ γνώριμος λαμβάνω , οὐ ἵνα αὐτός χράω , ἀλλά ἵνα ἐκεῖνος οἶδα , εἰς τίς δέω χράω ὁ ἀργύριον . πρός ὁ αἰτιάομαι , ὅτι Σωκράτης εἰμί μαθητής ἀργύριον λαμβάνω · « καί μάλα , » λέγω · καί γάρ Σωκράτης , πέμπω αὐτός τις καί σῖτος καί οἶνος , ὀλίγος λαμβάνω ὁ λοιπός ἀποπέμπω . * Ευτυχίδη δέ ὁ ἀργυρώνητος . χράω καί Λαΐς ὁ ἑταίρα . πρός οὖν ὁ μέμφομαι φημί · « ἔχω Λαΐς , ἀλλά οὐ ἔχω , ἐπεί ὁ κρατέω καί μή ἡσσάομαι ἡδονή ἀγαθός , οὐ ὁ μή χράω . » ἐρωτάω , τίς εἰμί ἐ͂ͅ δέω ( ὁ D . ) καλός παῖς μανθάνω , φημί · « οἷς ἀνήρ γίγνομαι χράω . » Τέλος δέ ἀποφαίνω ὁ λεία κίνησις εἰς αἴσθησις ἀναδίδωμι . 5 . Ἀλεξῖνος ὁ Ἠλεῖος διά ὁ φιλόνεικος ἔρχομαι Ἐλεγξῖνος ἐπικαλέω . οὗτος φημί , ὡς ἐκ ὁ Ἦλις ἀπέρχομαι ἐν Ὀλυμπία φιλοσοφέω . Τοί δέ μαθητής αὐτός πυνθάνομαι , διά τίς τῇδε κατοικέω , φημί βούλομαι αἵρεσις συνίστημι , ὅς Ὀλυμπιακός καλέω · ὁ δέ καί [ ὁ add . D . ] ἐφόδιον θλίβω καί ὁ χωρίον νοσερός καταγιγνώσκω ἀπέρχομαι , καί ὁ λοιπός διατρίβω [ ἐρῆμος add . D . ] Ἀλεξῖνος σύν οἰκέτης μόνος · ἔπειτα μέντοι νήχω ἐν ὁ Ἀλφειός νύσσω κάλαμος , καί [ οὕτως add . D . ] τελευτάω . καί εἰμί εἰς αὐτός ἐπίγραμμα · οὐ ἄρα μῦθος εἰμί ἐκεῖνος εἰκαῖος , ὡς ἀτυχής τις εἰμί ὁ πόδας κολυμβάω περιπείρω πως ἧλος . καί γάρ ὁ σεμνός ἀνήρ , πρίν Ἀλφεός πρός ἐκπεράω Ἀλεξῖνος θνῄσκω νύσσω κάλαμος . 6 . Ἀριστοτέλης ὁ Σταγειρίτης φημί παιάν εἰς ὁ θλαδίας Ἑρμῆς ποιέω , ὅς εἰμί αὐτός πενθερός , κατακρίνω πίνω ἀκόνιτος , καί ἀποθνῄσκω . οὗτος βούλομαι δισσός ἔρχομαι ὁ κατά φιλοσοφία λόγος , ὁ μέν πρακτικός , ὁ δέ θεωρητικός · καί ὁ πρακτικός ὁ τε ἠθικός καί πολιτικός , ὅς ὁ τε περί πόλις καί ὁ περί οἶκος [ ὑπογράφω · ὁ δέ θεωρητικός ὁ τε φυσικός καί λογικός , ὅς ὁ λογικός οὐ ὁλομερής , ἀλλά ὡς ὄργανον προσακριβόω · καί οὗτος δισσός ὑποτίθημι σκοπός , ὁ τε πιθανός καί ὁ ἀληθής διασαφέω . δύο δέ πρός ἑκάτερος δύναμις χράω , διαλεκτικός μέν καί ῥητορικός πρός ὁ πιθανός , ἀναλυτικός δέ καί φιλοσοφία πρός ὁ ἀληθής , οὐ τίς ὑπολείπω οὔτε ὁ πρός εὕρεσις , οὔτε ὁ πρός κρίσις , οὔτε μήν ὁ πρός χρῆσις . πρός μέν οὖν ὁ εὕρεσις ὁ τε τοπικός καί μεθοδικός παραδίδωμι πρότασις πλῆθος , ἐκ ὅς πρός ὁ πρόβλημα πιθανός ἐπιχείρημα οἷος τε εὐπορέω , πρός δέ ὁ κρίσις ὁ ἀναλυτικός πρότερος καί ὕστερος . Ζεύς μέν οὖν ὁ πρότερος ὁ λῆμμα κρίνω , διά δέ ὁ ὕστερος ὁ συναγωγή ἐξετάζω . πρός δέ ὁ χρῆσις ὁ τε ἀγωνιστικός καί ὁ περί ἐρώτησις ἐριστικός τε καί σοφιστικός ἔλεγχος τε καί συλλογισμός καί ὁ ὅμοιος οὗτος . κριτήριον δέ ὁ ἀλήθεια ὁ μέν κατά φαντασία ἐνέργημα ὁ αἴσθησις ἀποφαίνω , ὁ δέ ἠθικός , ὁ περί πόλις καί περί οἶκος καί περί νόμος , ὁ νόος . Τέλος δέ εἷς ἐκτίθημι , χρῆσις ἀρετή ἐν βίος τέλειος . φημί δέ ὁ εὐδαιμονία συμπλήρωμα ἐκ τρεῖς ἀγαθός ἔρχομαι · ὁ περί ψυχή , ὅς δή καί πρῶτος ὁ δύναμις καλέω · ἐκ δεύτερος δέ ὁ περί σῶμα , ὑγίεια καί ἰσχύς καί κάλλος καί ὁ παραπλήσιος · [ ἐκ τρίτος δέ ] ὁ ἐκτός , πλοῦτος καί εὐγένεια καί δόξα καί ὁ ὅμοιος . ὁ τε ἀρετή μή ἔρχομαι αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία , προσδέω γάρ ὁ τε περί σῶμα καί ὁ ἐκτός ἀγαθός , [ ὡς ] κακοδαιμονέω ὁ σοφός , κἀν ἐν πόνος εἰμί , κἀν ἐν πενία καί ὁ ὅμοιος . ὁ μέντοι κακία αὐτάρκης πρός κακοδαιμονία , κἀν ὅτι μάλιστα παρέρχομαι αὐτός ὁ ἐκτός ἀγαθός καί ὁ περί ( ὁ ) σῶμα . Τά τε ἀρετή , φημί , μή ἀντακολουθέω · ἐνδέχομαι γάρ φρόνιμος τις καί δίκαιος εἰμί ἀκόλαστος καί ἀκρατής ἔρχομαι . φημί [ δέ ] ὁ σοφός μή ἔρχομαι μέν ἀπαθής , μετριοπαθής δέ . ὁ τε φίλιος ὁρίζω ἰσότης εὔνοια ἀντίστροφος · οὗτος δέ ὁ μένω ξενικός , [ ὁ δέ ἐρωτικός , ] ὁ δέ συγγενικός . εἰμί δέ καί ὁ ἔρως μή μόνος συνουσία , ἀλλά καί φιλοσοφία · καί ἔραμαι δέ ὁ σοφός καί πολιτεύω , γαμέω τε [ μήν add . D . ] καί βασιλεύς συμβίωσις . Βίων τε τρεῖς εἰμί , θεωρητικός , ἡδονικός , πρακτικός , ὁ θεωρητικός [ προκρίνω . Εὔχρηστος δέ καί ὁ ἐγκύκλιος μάθημα πρός ἀρετή ἀνάληψις . ἐν τε ὁ φυσικός αἰτιολογικός παρά πᾶς γίνομαι , ὥστε καί περί ὁ μικρός [ ὁ ] αἰτία ἀποδίδωμι . Τώς [ δέ ] θεός ἀσώματος ἀποφαίνω , ὡς ὁ Πλάτων · διατείνω δέ αὐτός ὁ πρόνοια μέχρι ὁ οὐράνιος , καί ἔρχομαι ἀκίνητος αὐτός · ὁ δέ ἐπίγειος κατά ὁ πρός οὗτος συμπάθεια κινέω ( οἰκονομέω D . ) . εἰμί δέ παρά ὁ τέσσερα στοιχεῖον καί ἄλλος πέμπτος , ἐκ ὅς ὁ αἰθέριος συνίστημι , ἀλλοῖος δέ αὐτός ὁ κίνησις ἔρχομαι · κυκλοφορητικός γάρ . καί ὁ ψυχή [ δέ ] ἀσώματος , ἐντελέχεια εἰμί ὁ πρῶτος · σῶμα γάρ φυσικός καί ὀργανικός δύναμις ζωή ἔχω . δισσός δέ εἰμί οὗτος κατά αὐτός . Λέγος δέ ( ὁ ) ἐντελέχεια , ὅς εἰμί εἶδος τίς ἀσώματος . ὁ μέν κατά δύναμις , ὡς ἐν ὁ κηρός [ ὁ ] Ἑρμῆς ἐπιτηδειότης ἔχω ἐπιδείκνυμι ὁ χαρακτήρ , καί ὁ ἐν ὁ χαλκός ἀνδριάς · κατά ἕξις δέ λέγω ἐντελέχεια ὁ ὁ · συντελέω Ἑρμῆς ἢ ἀνδριάς . σῶμα δέ φυσικός , ἐπεί ὁ σῶμα ὁ μέν εἰμί χειρόκμητος , ὡς ὁ ὑπό τεχνίτης γίγνομαι , οἷος πύργος , πλοῖον · ὁ δέ ὑπό φύσις , ὡς φυτόν καί ὁ ὁ ζῷον . ὀργανικός δέ λέγω , τουτέστι πρός τίς κατασκευάζω , ὡς ὁ ὅρασις πρός ὁ ὁράω καί [ ὁ ] ἀκοή πρός ὁ ἀκούω · δύναμις δέ ζωή ἔχω , οἷος ἐν ἑαυτοῦ . Τέ δύναμις δέ δισσός , [ ἢ κατά ἕξις ] ἢ κατά ἐνέργεια · κατά ἐνέργεια μέν , ὡς ὁ ἐγείρω λέγω ψυχή ἔχω · κατά ἕξις δέ , ὡς ὁ καθεύδω . ἵνα οὖν καί οὗτος ὑποπίπτω , ὁ δύναμις προστίθημι . 7 . Ἀντισθένης ὁ κυνικός , ἁπλοκύων ἐπικαλέω . Διογένης δέ Λαέρτης σκώπτω αὐτός ὡς φιλόζωος ἐν ἐπίγραμμα οὕτως ἔχω · Τώς βίος εἰμί κύων , Ἀντισθένης . ὧδε φύω ὥστε δάκνω καρδία ῥῆμα , σύ στόμα . ἀλλά θνῄσκω φθισικός . τάχα λέγω τις ἴσως , Τι δέ οὗτος ; πάντως εἰς ᾍδης δέω τις ὁδηγός ἔχω . ἀρέσκω δέ αὐτός ὅδε · διδακτός ἀποδείκνυμι ὁ ἀρετή · ὁ ἔργον τε ἔρχομαι αὐτός , μήτε λόγος πλεῖστος δέω μήτε μάθημα . Αὐτάρκης τε ἔρχομαι ὁ σοφός · πᾶς γάρ αὐτός ἔρχομαι ὁ ὁ ἄλλος . ὁ τε ἀδοξία ἀγαθός καί ἴσος ὁ πόνος . καί ὁ σοφός οὐ κατά ὁ κεῖμαι νόμος πολιτεύω , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἀρετή . γαμέω τε τεκνοποιΐα χάρις , ὁ εὐφυής συνέρχομαι γυνή . καί ἔραμαι δέμων γάρ οἶδα ὁ σοφός τίς δέω ἐράω . ὁ σοφός ξένος οὐδείς [ οὐδέ ἄπορος D . ] . ἀξιέραστος ὁ ἀγαθός . ὁ σπουδαῖος φίλος . Σύμμαχος ποιέω ὁ εὔψυχος ἅμα καί δίκαιος . ἀναφαίρετος ὅπλον [ ὁ ] ἀρετή . κρατύς εἰμί μετά ὀλίγος ἀγαθός πρός ἅπας [ ὁ ] κακός , ἢ μετά πολύς κακός πρός ὀλίγος [ ἀγαθός ] μάχομαι . προσέχω ὁ ἐχθρός · πρῶτος γάρ ὁ ἁμάρτημα αἰσθάνομαι . Τώς δίκαιος περί πολύς ποιέω ὁ συγγενής . ἀνδρός καί γυνή ὁ αὐτός ἀρετή . Τά ἀγαθός καλός , ὁ κακός αἰσχρός . Τά πονηρός πᾶς νομίζω ξενικός . τεῖχος ἀσφαλής φρόνησις · μήτε γάρ καταρρέω , μήτε προδίδωμι . τεῖχος κατασκευαστέος ἐν ὁ αὐτός ἀνάλωτος λόγος ( l . λογισμός ex D . ) . 8 . Ἀρκεσίλαος . οὗτος πρός ὁ θρασύς διαλέγω νεανίσκος , οὐ λαμβάνω τις , φημί , οὗτος ἀστραγαλωτί ( ἀστραγλωτῇ ? Ἀστράγαλος Diog . ) ; πρός [ δέ ] ὁ αἰτία ἔχω περαίνω , ὡς ἀναφέρω αὐτός , ὅτι οὐ δοκέω ἕτερος ἕτερος μέγας ἔρχομαι , ἐρωτάω , εἰμί οὐδέ ὁ δεκαδάκτυλος ὁ ἑξαδάκτυλος . πρός Ἀλεξίνειος τις διαλεκτικός μή δύναμαι κατά ἄξιος ὁ Ἀλεξῖνος τίς διηγέομαι , ὁ Φιλόξενος πρός ὁ πλινθιακός πράσσω λέγω · ἐκεῖνος γάρ ὁ αὐτός κακῶς ἀείδω οὗτος καταλαμβάνω , αὐτός ὁ πλίνθος αὐτός συμπατέω , λέγω · ὡς σύ ὁ ἐμός διαφθείρω , οὕτως ἐγώ ὁ ὑμέτερος , Ἦς δέ εὑρεσίλογος ἀπαντάω εὔστοχος , πειστικός δέ ὑπέρ ὅστις · παρὸ καί πολύς πρός αὐτός ἀπαντάω εἰς ὁ σχολή , καίπερ ὑπό ὀξύτης αὐτός ἐπιπλήσσω · ἀλλά ὅμως φέρω ἡδύς , καί γάρ εἰμί ἀγαθός σφόδρα , καί ἐλπίς ὑποπίμπλημι ὁ ἀκούω , ἐν τε ὁ βίος κοινωνικός εἰμί , καί εὐεργετέω πρόχειρος , καί λανθάνω ὁ χάρις ἄτυφος · εἰσέρχομαι γοῦν ποτέ παρά Κτησίβιος νοσέω , καί ὁράω ἀπορία θλίβω , κρύφα βαλλάντιον ὑποτίθημι ὁ προσκεφάλαιον · καί ὅς εὑρίσκω , « Ἀρκεσίλαος , φημί , ὁ παίγνιον . » καί τις ἀργύρωμα λαμβάνω εἰς ὑποδοχή φίλος , καί ἀποστερέω , οὐ ἀπαιτέω οὐδέ προσποιέω ( προσποιέω Diog . ) . ὁ δέ φημί ἐπίτηδες χράω , καί ἀποδίδωμι , ἐπεί πένης εἰμί , χαρίζομαι . οὐ θεραπεύω δέ τις ὁ βασιλεύς · διά καί πρεσβεύω πρός Ἀντίγονος ὑπέρ ὁ πατρίς , οὐ ἐπιτυγχάνω . Ἦς δέ φιλομειράκιος καί καταφερής , καί ἑταίρα συνοικέω . καί ποτέ ὁ ἐράομαι αὐτός Δημοχάρης ὁμιλέω καταλαμβάνω , ὑπό ἀνεξικακία παραχωρέω φημί . πρός ἀρίδηλος προτείνω τίς θεώρημα ἐπί συμπόσιον καί ἄξιος εἰς αὐτός λέγω , λέγω · ἀλλά αὐτός οὗτος μάλιστα φιλοσοφία ἴδιος , [ ὁ ] ὁ καιρός ἕκαστος ἐπίσταμαι . Τίμων δέ ὡς φίλοχλος παίζω , λέγω · οὖς λέγω , ὄχλος περίστασις εἰσκαταδύω . ὁ δέ μιν αὔω γλαῦξ περί σπίζα τερατόομαι , ἠλέματος δείκνυμι · ΔτΑ οὕνεκα ὀχλοάρεσκος , οὖον μέγας πρᾶγμα , τάλας · τίς πλατύνω , ἠλίθιος ὅς ; οὕτως δέ ἄτυφος εἰμί , ὥστε ὁ μαθητής παραινέω καί ἄλλος ἀκούω . 9 . Ἀρχύτας ὁ Πυθαγορικός στρατηγός ὁ πολίτης οὐδέποτε ἡσσάομαι , φθονέω δέ ἅπαξ ἀφίημι ὁ στρατηγία , καί ὅς αὐτίκα λαμβάνω . ὁ μουσικός Ἀρχύτας ὀνειδίζω ἐπί ὁ μή ἐξακούω , λέγω · Τέ γάρ ὄργανον ὑπέρ ἐγώ ὀνειδίζω λαλέω . 10 . Ἀνάξαρχος ὁ Ἀβδηρίτης λέγω μηδέ αὐτός οὗτος οἶδα , ὅτι οὐδείς οἶδα . 11 . Αἴσωπος , οὐ ὁ μυθοποιός , γράφω περί Ἑλένη , ἔνθα φημί Πάνας ἰχθύς καλέω κητώδης , ἐν οὗτος δέ ὁ ἀστερίτης λίθος εὑρίσκω , ὅς ὑπό ὁ ἥλιος ἀνάπτω , ποιέω δέ πρός φίλτρον .