hesychius-illustrius.fragmenta 4.7.p
51 . Παλαμήδης εὗρε τὸ ζ καὶ π καὶ φ καὶ χ στοιχεῖα . 52 . Πίνδαρος ὁ λυρικὸς αἰτήσας τὸ κάλλιστον αὐτῷ δοθῆναι τῶν ἐν τῷ βίῳ , ἀθρόον ἀπέθανεν ἐν θεάτρῳ , ἀνακεκλιμένος εἰς τὰ τοῦ ἐρωμένου αὐτοῦ Θεοξένου γόνατα . 53 . Πλάτων ὁ φιλόσοφος λέγεται μὴ γάμον τινὰ μηδὲ ὁμιλίαν σώματος καθάπαξ ἀνέχεσθαι . Φασὶ δὲ , ὡς ἔκ τινος θείας ὄψεως ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἔγκυος γέγονεν , ἐπιφανέντος αὐτῇ τοῦ Ἀπόλλωνος . Καὶ ἡνίκα ἔτεκε τὸν Πλάτωνα , τότε αὐτῇ ὁ ἀνὴρ συνεγένετο . Πλατὺς δὲ ὤν τὰ στέρνα ἢ τὸ μέτωπον Πλάτων προσηγορεύθη . Οἱ δὲ ὡς πλατὺν ἐν λόγοις οὕτω φασὶ κληθῆναι . Τίμων δὲ κωμῳδῶν αὐτὸν ἐν Σίλλοις φησί · Ὑῶν πάντων ἡγεῖτο πλατύστατος , ἀλλ’ ἀγορητὴς ἡδυεπὴς τέττιξιν ἰσογράφος , οἵ θ’ Ἑκαδήμου δένδρει ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱᾶσιν . Πρότερον γὰρ ἡ Ἀκαδημία τὸ χωρίον Ἑκαδημία ἐκαλεῖτο . Οὗτος μίξιν ἐποιήσατο τῶν τε Ἡρακλειτείων λόγων , Πυθαγορικῶν καὶ Σωκρατικῶν . Τὰ μὲν γὰρ αἰσθητὰ καθ’ Ἡράκλειτον , τὰ δὲ νοητὰ κατὰ Πυθαγόραν , τὰ δὲ πολιτικὰ κατὰ Σωκράτην ἐφιλοσόφει . Ὠφέληται δὲ πολλὰ παρ’ Ἐπιχάρμου . Φησὶ γὰρ ὁ Ἐπίχαρμος ( l . ὁ Ἄλκιμος ) · « Λέγουσιν οἱ σοφοὶ τὴν ψυχὴν τὰ μὲν διὰ τοῦ σώματος αἰσθάνεσθαι , οἷον ἀκούουσαν , βλέπουσαν , τὰ δ’ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν ἐνθυμεῖσθαι μηδὲν τῷ σώματι χρωμένην · διὸ καὶ τῶν ὄντων τὰ μὲν αἰσθητὰ εἶναι , τὰ δὲ νοητά . Ὧν ἕνεκα καὶ Πλάτων ἔλεγεν , ὅτι δεῖ τοὺ συνιδεῖν τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν ἐπιθυμοῦντας πρῶτον μὲν αὐτὰς καθ’ αὑτὰς διελέσθαι τὰς ἰδέας , οἷον ὁμοιότητα καὶ μονάδα καὶ πλῆθος καὶ μέγεθος καὶ στάσιν καὶ κίνησιν · δεύτερον αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν καὶ δίκαιον καὶ τὰ τοιαῦτα ὑποθέσθαι · τρίτον δὲ τῶν ἰδεῶν συνιδεῖν ὅσαι πρὸς ἀλλήλας εἰσὶν , οἷον ἐπιστήμην ἢ μέγεθος ἢ δεσποτείαν ἐνθυμουμένους ὅτι τὰ παρ’ ἡμῖν , διὰ τὸ μετέχειν ἐκείνων , ὁμώνυμα ἐκείναις ὑπάρχει · λέγω δὲ , οἷον δίκαια μὲν ὅσα τοῦ δικαίου , καλὰ δὲ ὅσα τοῦ καλοῦ . Ἔστι δὲ τῶν εἰδῶν ἓν ἕκαστον ἀΐδιόν τε καὶ νόημα καὶ πρὸς τούτοις ἀπαθές . Διὸ καί φησιν ἐν τῇ φύσει τὰς ἰδέας ἑστάναι καθάπερ παραδείγματα , τὰ δ’ ἄλλα ταύταις ἐοικέναι , τούτων ὁμοιώματα καθεστῶτα . Ὁ τοίνυν Ἐπίχαρμος περί τε τοῦ ἀγαθοῦ καὶ περὶ τῶν ἰδεῶν οὕτω λέγει · Α . Ἆφ’ ἔστιν αὔλησίς τι πρᾶγμα ; Β . Πάνου μὲν ὦν . Α . Ἄνθρωπος ὦν αὔλησίς ἐστιν ; Β . Οὐδαμῶς . Α . Φέρ’ ἴδω ; τίς αὐλητάς ; τίς εἶμέν τοι δοκεῖ ; ἄνθρωπος . Οὐ γάρ ; Β . Πάνυ μὲν ὦν . Α . Οὐχ ὦν δοκεῖ οὕτως ἔχειν τοι καὶ περὶ τὠγαθῶ ; τὸ μὲν ἀγαθὸν τὶ πρᾶγμ’ εἶμεν καθ’ αὖθ’ ὅστις δέ κα εἰδῇ μαθὼν τῆν’ , ἀγαθὸς ἤδη γίγνεται . Οὗτος ὁ Πλάτων Χαβρίᾳ συνείπετο τῷ στρατηγῷ φεύγοντι θανάτου , μηδενὸς τῶν πολιτῶν τοῦτο πρᾶξαι βουληθέντος . Ὅτε καὶ ἀνιόντι αὐτῷ εἰς τὴν ἀκρόπολιν σὺν τῷ Χαβρίᾳ Κρωβύλος ὁ συκοφάντης ἀπαντήσας φησίν · « Ἄλλῳ συναγορεύσων ἥκεις , ἀγνοῶν ὅτι καὶ σὲ τὸ Σωκράτους κώνειον ἀναμένει ; » Ὁ δ’ ἔφη · « Καὶ ὅτε ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἐστρατευόμην , ὑπέμενον τοὺς κινδύνους , καὶ νῦν ὑπὲρ τοῦ καθήκοντος διὰ φίλον ὑπομενῶ . » Τοιοῦτος δὲ ὢν ὅμως ἐσκώφθη καὶ αὐτὸς ὑπὸ τῶν κωμικῶν . Θεόπομπος γοῦν φησίν · Ἔν γάρ ἐστιν οὐδὲ ἓν , τὰ δὲ δύο μόλις ἕν ἐστι , ὥς φησι Πλάτων . Ἀλλὰ καὶ Ἀναξανδρίδης · Ὅτε τὰς μορίας ἔτρωγεν ὥσπερ [ καὶ ] Πλάτων . Καὶ Τίμων παραγραμματίζων αὐτόν · Ὡς ἀνέπλαττε Πλάτων πεπλασμένα θαύματα εἰδώς . Ἄλεξις · Εἰς καιρὸν ἤκεις , ὡς ἔγωγ’ ἀπορουμένη ἄνω κάτω τε περιπατοῦσ’ , ὥσπερ Πλάτων , σοφὸν οὐδέν’ εὔρηκ’ , ἀλλὰ κοπιῶ τὰ σκέλη . Καὶ πάλιν · Λέγεις περὶ ὦν οὐκ οἶσθα συγγενῶς τρέχων Πλάτωνι , καὶ γνώσει λίτρον καὶ κρόμμυον . Ἄμφις Ἀμφικράτει · Τὸ δ’ ἀγαθὸν , ὅ τί ποτ’ ἐστὶν , οὖ τυγχάνειν μέλλεις διά ταύτην , ἦττον οἶδα τοῦτ’ ἐγὼ , ὦ δέσποτ’ , ἢ τὸ Πλάτωνος ἀγαθόν . Ὁ Πλάτων περὶ μὲν ὧν κατείληφεν , ἀποφαίνεται , τὰ δὲ ψεύδη διελέγχει , περὶ δὲ τῶν ἀδήλων ἐπέχει . Καὶ περὶ μὲν τῶν αὐτῷ δοκούντων ἀποφαίνεται διὰ τεσσάρων προσώπων , Σωκράτους , Τιμαίου , [ τοῦ Ἀθηναίου ξένου , τοῦ Ἐλεάτου ξένου ] · περὶ δὲ τῶν ψευδῶν ἐλεγχομένους εἰσάγει Θρασύμαχον , Καλλικλέα , Πῶλον , Γοργίαν . Ἔλεγε δὲ , τὴν μὲν ψυχὴν ἀρχὴν ἔχειν ἀριθμητικὴν , τὸ δὲ σῶμα γεωμετρικήν · ὡρίζετο δὲ αὐ - τὴν ἰδέαν τοῦ πάντη διεστῶτος πνεύματος , αὐτοκίνητόν τε εἶναι . 54 . Πύρρων ὁ Ἠλεῖος Ἀναξάρχῳ συνακολουθῶν , καὶ τοῖς γυμνοσοφισταῖς καὶ τοῖς μάγοις συνέμιξεν . Οὗτος τὸ τῆς ἀκαταληψίας καὶ ἐποχῆς εἶδος εἰσήγαγεν · οὐδὲν γὰρ ἔφασκεν οὔτε καλὸν οὔτε αἰσχρὸν οὔτε δίκαιον οὔτε ἄδικον . Καὶ ὁμοίως ἐπὶ πάντων , μηδὲν εἶναι τῇ ἀληθείᾳ , νόμῳ δὲ καὶ ἔθει πάντα τοὺς ἀνθρώπους πράττειν · οὐ γὰρ μᾶλλον τόδε ἢ τόδε εἶναι ἕκαστον . Φασὶ δὲ αὐτὸν ἐκπατεῖν καὶ ἐρημάζειν , σπανίως ἐπιφαινόμενον τοῖς οἴκοι . Τοῦτο δὲ ποιεῖν ἀκούσαντα Ἰνδοῦ τινὸς ὀνειδίζοντος Ἀναξάρχῳ , ὡς οὐκ ἂν ἕτερόν τινα διδάξαι οὗτος ἀγαθὸν , αὐτὸς αὐλὰς βασιλικὰς θεραπεύων . Ἀεί τε εἶναι ἐν τῷ αὐτῷ καταστήματι · ὥστε , εἰ καί τις αὐτὸν καταλίποι μεταξὺ λέγοντα , αὑτῷ διαπεραίνειν τὸν λόγον . Πολλάκις τε καὶ ἀπεδήμει μηδενὶ προειπὼν , καὶ συνερέμβετο οἷστισιν ἤθελε . Καταληφθεὶς δέ ποτε αὑτῷ λαλῶν , καὶ ἐρωτηθεὶς τὴν αἰτίαν , ἔφη , μελετᾶν χρηστὸς εἶναι . Ἐν ταῖς ζητήσεσιν ὑπ’ οὐδενὸς κατεφρονεῖτο , διὰ τὸ [ δι]εξοδικῶς λέγειν , καὶ πρὸς ἐρώτησιν . Οὕτω δ’ ὑπὸ τῆς πατρίδος ἐτιμήθη , ὥστε καὶ ἀρχιερεὺς κατέστη , καὶ δι’ ἐκεῖνον πᾶσι τοῖς φιλοσόφοις ἀτέλεια ἐψηφίσθη . Εὐσεβῶς καὶ τῇ ἀδελφῇ συνεβίω μαιευούσῃ . Καὶ φέρων εἰς τὴν ἀγορὰν , ἐπίπρασκεν ὀρνίθια , εἰ τύχοι , καὶ χοιρίδια . Καὶ τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας ἐκάθαιρεν ἀδιαφόρως . Καὶ χολήσας τι περὶ τῆς ἀδελφῆς ( Φιλίστα ἀδιαφόρως . Καὶ χολήσας τι περὶ τῆς ἀδελφῆς ( Φιλίστα ἐκαλεῖτο ) , πρὸς δὴ τὸν λαβόμενον εἶπεν , ὡς οὐκ ἐν γυναίῳ ἐπίδειξις τῆς ἀδιαφορίας . Καὶ κυνός ποτε ἐπενεχθέντος διασοβηθεὶς εἶπε πρὸς τὸν αἰτιασάμενον , ὡς χαλεπὸν εἴη [ ὁλοσχερῶς ] ἐκδῦναι τὸν ἄνθρωπον · διαγωνίζεσθαι δὲ πρῶτον μὲν ὡς οἷόν τε τοῖς ἔργοις πρὸς τὰ πράγματα , εἴ γε μὴ , τῷ γε λόγῳ . 55 . Ποτάμωνα τὸν Μιτυληναῖον ῥήτορα εἰς τὴν πατρίδα ἐπανιόντα ποτὲ ὁ Καῖσαρ Τιβέριος τοιούτοις ἐφωδίαζε γράμμασι · « Ποτάμωνα τὸν Λεσβώνακτος εἴ τις ἀδικεῖν τολμήσει , σκεψάσθω , εἴ μοι δυνήσεται πολεμεῖν . »
Lemmas: 51 . Παλαμήδης εὑρίσκω ὁ ζ καί π καί Φ καί χ στοιχεῖον . 52 . Πίνδαρος ὁ λυρικός αἰτέω ὁ καλός αὐτός δίδωμι ὁ ἐν ὁ βίος , ἀθρόος ἀποθνῄσκω ἐν θέατρον , ἀνακλίνω εἰς ὁ ὁ ἐράω αὐτός Θεόξενος γόνυ . 53 . Πλάτων ὁ φιλόσοφος λέγω μή γάμος τις μηδέ ὁμιλία σῶμα καθάπαξ ἀνέχω . Φᾶσις δέ , ὡς ἐκ τις θεῖος ὄψις ὁ μήτηρ αὐτός ἔγκυος γίγνομαι , ἐπιφαίνω αὐτός ὁ Ἀπόλλων . καί ἡνίκα τίκτω ὁ Πλάτων , τότε αὐτός ὁ ἀνήρ συγγίγνομαι . Πλατύς δέ εἰμί ὁ στέρνο ἢ ὁ μέτωπον Πλάτων προσαγορεύω . ὁ δέ ὡς πλατύς ἐν λόγος οὕτως φημί καλέω . Τίμων δέ κωμῳδέω αὐτός ἐν Σίλλος φημί · Ὕης πᾶς ἡγέομαι πλατύς , ἀλλά ἀγορητής ἡδυεπής τέττιξ ἰσογράφος , ὅς ὁ Ἑκάδημος δένδρον ἐφέζομαι ὄψ λειριόεις ἵημι . Πρότερος γάρ ὁ Ἀκαδημία ὁ χωρίον Ἑκαδημία καλέω . οὗτος μίξις ποιέω ὁ τε Ἡρακλείτειος λόγος , Πυθαγορικός καί Σωκρατικός . ὁ μέν γάρ αἰσθητός κατά Ἡράκλειτος , ὁ δέ νοητός κατά Πυθαγόρας , ὁ δέ πολιτικός κατά Σωκράτης φιλοσοφέω . ὠφελέω δέ πολύς παρά Ἐπίχαρμος . φημί γάρ ὁ Ἐπίχαρμος ( l . ὁ Ἄλκιμος ) · « λέγω ὁ σοφός ὁ ψυχή ὁ μέν διά ὁ σῶμα αἰσθάνομαι , οἷος ἀκούω , βλέπω , ὁ δέ αὐτός κατά αὐτός ἐνθυμέομαι μηδείς ὁ σῶμα χράω · διό καί ὁ εἰμί ὁ μέν αἰσθητός ἔρχομαι , ὁ δέ νοητός . ὅς ἕνεκα καί Πλάτων λέγω , ὅτι δέω ὁ συνοράω ὁ ὁ πᾶς ἀρχή ἐπιθυμέω πρῶτος μέν αὐτός κατά αὐτός διαιρέω ὁ ἰδέα , οἷος ὁμοιότης καί μόνος καί πλῆθος καί μέγεθος καί στάσις καί κίνησις · δεύτερος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ καλός καί ἀγαθός καί δίκαιος καί ὁ τοιοῦτος ὑποτίθημι · τρίτος δέ ὁ ἰδέα συνοράω ὅσος πρός ἀλλήλων εἰμί , οἷος ἐπιστήμη ἢ μέγεθος ἢ δεσποτεία ἐνθυμέομαι ὅτι ὁ παρά ἐγώ , διά ὁ μετέχω ἐκεῖνος , ὁμώνυμος ἐκεῖνος ὑπάρχω · λέγω δέ , οἷος δίκαιος μέν ὅσος ὁ δίκαιος , καλός δέ ὅσος ὁ καλός . εἰμί δέ ὁ εἶδος εἷς ἕκαστος ἀίδιος τε καί νόημα καί πρός οὗτος ἀπαθής . Διὸ καί φημί ἐν ὁ φύσις ὁ ἰδέα ἵστημι καθά παράδειγμα , ὁ δέ ἄλλος αὐτός ἔοικα , οὗτος ὁμοίωμα καθίστημι . ὁ τοίνυν Ἐπίχαρμος περί τε ὁ ἀγαθός καί περί ὁ ἰδέα οὕτως λέγω · Α . ἀπό εἰμί αὔλησις τίς πρᾶγμα ; Β . Πάνου μέν ὅς . Α . Ἄνθρωπος ὅς αὔλησις εἰμί ; Β . Οὐδαμῶς . Α . φέρω ὁράω ; τίς αὐλητής ; τίς εἰμί σύ δοκέω ; ἄνθρωπος . οὐ γάρ ; Β . πάνυ μέν οὖν . Α . οὐχ ὅς δοκέω οὕτως ἔχω σύ καί περί τὠγαθῶ ; ὁ μέν ἀγαθός τίς πρᾶγμα εἰμί κατά αὐτός ὅστις δέ ἄν οἶδα μανθάνω τηνῶ , ἀγαθός ἤδη γίγνομαι . οὗτος ὁ Πλάτων Χαβρίας συνέπομαι ὁ στρατηγός φεύγω θάνατος , μηδείς ὁ πολίτης οὗτος πράσσω βούλομαι . Ὅτε καί ἀνέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ἀκρόπολις σύν ὁ Χαβρίας Κρωβύλος ὁ συκοφάντης ἀπαντάω φημί · « ἆλλος συναγορεύω ἥκω , ἀγνοέω ὅτι καί σύ ὁ Σωκράτης κώνειον ἀναμένω ; » ὁ δέ φημί · « καί ὅτε ὑπέρ ὁ πατρίς στρατεύω , ὑπομένω ὁ κίνδυνος , καί νῦν ὑπέρ ὁ καθήκω διά φίλος ὑπομένω . » τοιοῦτος δέ εἰμί ὅμως σκώπτω καί αὐτός ὑπό ὁ κωμικός . Θεόπομπος γοῦν φημί · Εἷς γάρ εἰμί οὐδέ εἷς , ὁ δέ δύο μόλις εἷς εἰμί , ὅς φημί Πλάτων . ἀλλά καί Ἀναξανδρίδης · Ὅτε ὁ μορία τρώγω ὥσπερ [ καί ] Πλάτων . καί Τίμων παραγραμματίζω αὐτός · ὡς ἀναπλάσσω Πλάτων πλάσσω θαῦμα οἶδα . Ἄλεξις · εἰς καιρός ἥκω , ὡς ἐγώ ἀφοράω ἄνω κάτω τε περιπατέω , ὥσπερ Πλάτων , σοφός οὐδείς εὑρίσκω , ἀλλά κοπιάω ὁ σκέλος . καί πάλιν · λέγω περί ὅς οὐ οἶδα συγγενής τρέχω Πλάτων , καί γνῶσις λίτρον καί κρόμμυον . Ἄμφις Ἀμφικράτης · Τέ δέ ἀγαθός , ὁ τίς πρός εἰμί , οὖον τυγχάνω μέλλω διά οὗτος , ἀίσσω οἶδα οὗτος ἐγώ , ὦ δεσπότης , ἢ ὁ Πλάτων ἀγαθός . ὁ Πλάτων περί ἐγώ ὅς καταλαμβάνω , ἀποφαίνω , ὁ δέ ψεῦδος διελέγχω , περί δέ ὁ ἄδηλος ἐπέχω . καί περί μέν ὁ αὐτός δοκέω ἀποφαίνω διά τέσσαρες πρόσωπον , Σωκράτης , Τίμαιος , [ ὁ Ἀθηναῖος ξένος , ὁ Ἐλεάτης ξένος ] · περί δέ ὁ ψευδής ἐλέγχω εἰσάγω Θρασύμαχος , Καλλικλῆς , Πῶλος , Γοργίας . λέγω δέ , ὁ μέν ψυχή ἀρχή ἔχω ἀριθμητικός , ὁ δέ σῶμα γεωμετρικός · ὁρίζω δέ οὐ - ὁ ἰδέα ὁ πάντῃ διίστημι πνεῦμα , αὐτοκίνητος τε ἔρχομαι . 54 . Πύρρων ὁ Ἠλεῖος Ἀνάξαρχος συνακολουθέω , καί ὁ γυμνοσοφισταί καί ὁ μάγος συμμείγνυμι . οὗτος ὁ ὁ ἀκαταληψία καί ἐποχή εἶδος εἰσάγω · οὐδείς γάρ φάσκω οὔτε καλός οὔτε αἰσχρός οὔτε δίκαιος οὔτε ἄδικος . καί ὁμοίως ἐπί πᾶς , μηδείς ἔρχομαι ὁ ἀλήθεια , νόμος δέ καί ἔθος πᾶς ὁ ἄνθρωπος πράσσω · οὐ γάρ μᾶλλον ὅδε ἢ ὅδε ἔρχομαι ἕκαστος . φημί δέ αὐτός ἐκπατέω καί ἐρημάζω , σπανίως ἐπιφαίνω ὁ οἴκοι . Τοῦτης δέ ποιέω ἀκούω Ἰνδός τις ὀνειδίζω Ἀνάξαρχος , ὡς οὐ ἄν ἕτερος τις διδάσκω οὗτος ἀγαθός , αὐτός αὐλή βασιλικός θεραπεύω . ἀεί τε ἔρχομαι ἐν ὁ αὐτός κατάστημα · ὥστε , εἰμί καί τις αὐτός καταλείπω μεταξύ λέγω , ἑαυτοῦ διαπεραίνω ὁ λόγος . πολλάκις τε καί ἀποδημέω μηδείς προλέγω , καί συρρέμβομαι ὅστις ἐθέλω . καταλαμβάνω δέ ποτέ ἑαυτοῦ λαλέω , καί ἐρωτάω ὁ αἰτία , φημί , μελετάω χρηστός ἔρχομαι . ἐν ὁ ζήτησις ὑπό οὐδείς καταφρονέω , διά ὁ [ διεξοδικός λέγω , καί πρός ἐρώτησις . οὕτως δέ ὑπό ὁ πατρίς τιμάω , ὥστε καί ἀρχιερεύς καθίστημι , καί διά ἐκεῖνος πᾶς ὁ φιλόσοφος ἀτέλεια ψηφίζω . Εὐσεβής καί ὁ ἀδελφή συμβιόω μαιεύω . καί φέρω εἰς ὁ ἀγορά , πιπράσκω ὀρνίθιον , εἰμί τυγχάνω , καί χοιρίδιον . καί ὁ ἐπί ὁ οἰκία καθαίρω ἀδιάφορος . καί χολάω τίς περί ὁ ἀδελφή ( Φιλίστα ἀδιάφορος . καί χολάω τίς περί ὁ ἀδελφή ( Φιλίστα καλέω ) , πρός δή ὁ λαμβάνω λέγω , ὡς οὐ ἐν γύναιον ἐπίδειξις ὁ ἀδιαφορία . καί κύων ποτέ ἐπιφέρω διασοβέω λέγω πρός ὁ αἰτιάομαι , ὡς χαλεπός εἰμί [ ὁλοσχερῶς ] ἐκδύω ὁ ἄνθρωπος · διαγωνίζομαι δέ πρῶτος μέν ὡς οἷος τε ὁ ἔργον πρός ὁ πρᾶγμα , εἰμί γε μή , ὁ γε λόγος . 55 . Ποτάμων ὁ Μιτυληναῖος ῥήτωρ εἰς ὁ πατρίς ἐπανέρχομαι ποτέ ὁ Καῖσαρ Τιβέριος τοιοῦτος ἐφοδιάζω γράμμα · « Ποτάμων ὁ Λεσβῶναξ εἰμί τις ἀδικέω τολμάω , σκοπέω , εἰμί ἐγώ δύναμαι πολεμέω . »