hesychius-illustrius.fragmenta 4.7.m
42 . Μενέδημος ὁ Ἐρετριεὺς ἀρχιτέκτονος υἱὸς ἦν , [ adde e Diog . Οἱ δὲ καὶ σκηνογράφον αὐτὸν εἶναί φασιν καὶ μαθεῖν ἑκάτερα τὸν Μενέδημον ] · ὅθεν γράψαντο ; αὐτοῦ ψήφισμά τι καθήψατό τις Ἀλεξίνειος , σπὼν , ὡς οὔτε σκηνὴν οὔτε ψηφίσματα προσήκει τῷ σοφῷ γράφειν . Πεμφθεὶς δὲ φρουρὸς ὑπὸ τῶν Ἐρετριέων εἰς Μέγαρα , ἀνῆλθεν εἰς Ἀκαδημίαν πρὸς Πλάτωνα , καὶ θηραθεὶς κατέλιπε τὴν στρατείαν . Ἦν δὲ σεμνὸς ἱκανῶς , ὅθεν αὐτὸν Κράτης παρῳδῶν φησὶ Φλιάσιόν τ’ Ἀσκληπιάδην , καὶ ταῦρον Ἐρέτρην . Ὁ δὲ Τίμων οὕτω · Λῆρον ἀναστήσας ὀφρυωμένος · ἀφροσιβόμβαξ . Οὕτω δ’ ἦν σεμνὸς , ὡς Εὐρύλοχον τὸν Κασσανδρέα μετὰ Κλεῖππίδου Κυζικηνοῦ μειρακίου κληθέντα ὑπ’ Ἀντιγόνου , ἀντειπεῖν · φοβεῖσθαι γὰρ , μὴ Μενέδημος αἴσθοιτο · ἦν γὰρ ἐπικόπτης καὶ παρρησιαστής . Ἀντιγόνου συμβουλευομένου , ( τί εἴποι , ) εἰ ἐπὶ κῶμον ἀφίκοιτο , σιωπήσας τὰ ἄλλα , μόνον ἐκέλευσεν ἀπαγγεῖλαι , ὅτι βασιλέως υἱός ἐστι . Πρὸς τὸν ἀναίσθητον ἀναφέροντά τι αὐτῷ εἰκαίως , ἠρώτησεν , εἰ ἀφρὸν ἔχοι · φήσαντος δὲ καὶ πάμπλειστα κτήματα , « Πορεύου τοίνυν , ἔφη , κἀκείνων ἐπιμελοῦ , μὴ συμβῇ σοι καὶ ταῦτα διαφθεῖραι , καὶ κομψὸν ἰδιώτην ἀποβαλεῖν . » Πρὸς τὸν εἰπόντα πολλὰ τὰ ἀγαθὰ , ἐπύθετο πόσα τὸν ἀριθμὸν , καὶ εἰ νομίζοι πλείω τῶν ἑκατόν . Ἦν δὲ καὶ ἐκκλιτὴς καὶ τὰ τῆς σχολῆς ἀδιάφορος · οὔτε γὰρ τάξιν τινὰ ἦν παρ’ αὐτῷ βλέπειν , οὔτε βάθρα κύκλῳ διέκειτο , ἀλλ’ οὗ ἂν ἕκαστος ἔτυχε περιπατῶν ἢ καθήμενος ἤκουε , καὶ αὐτοῦ τοῦτον τὸν τρόπον διακειμένου . Κράτητος δέ ποτε περιισταμένου αὐτὸν , καὶ καθαπτομένου εἰς τὸ ὅτι πολιτεύεται , ἐκέλευσέ τισιν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐμβαλεῖν αὐτόν · τὸν δὲ μηδὲν ἧττον τηρεῖν παριόντα καὶ ὑπερκύπτοντα Ἀγαμεμνόνειόν τε καὶ Ἡγησίπολιν ἀποκαλεῖν . Ἦν δέ πως ἠρέμα καὶ δεισιδαιμονέστερος . Σὺν Ἀσκληπιάδῃ γοῦν ποτὲ κατὰ ἄγνοιαν ἐν πανδοκείῳ κρεάτων ῥιπτουμένων φαγὼν , ἐπεὶ μάθοι , ἐναυτία τε καὶ ὠχρία , ἕως Ἀσκληπιάδης ἐπετίμησεν αὐτῷ ὡς οὐδὲν , εἰπὼν , ἠνώχλησεν αὐτῷ τὰ κρέα [ ἀλλ’ ἡ περὶ τούτων ὑπόνοια ] . Ἦν δὲ φιλυπόδοχος , καὶ διὰ τὸ νοσῶδες τῆς Ἐρετρίας πλείω συνάγων συμπόσια . Προσεῖχε δὲ Ὁμήρῳ καὶ τοῖς μελικοῖς , εἶτα Σοφοκλεῖ καὶ Ἀχαιῷ , ᾧ καὶ τὸ δευτερεῖον ἐν τοῖς Σατύροις , Αἰσχύλῳ δὲ τὸ πρωτεῖον ἀπεδίδου . Πρὸς γοῦν τοὺς ἀντιπολιτευομένους ταῦτα προεφέρετο · Ἡλίσκετ’ ἆρα καὶ πρὸς ἀσθενῶν ταχὺς , καὶ πρὸς χελώνης ἀετὸς βραχεῖ χρόνῳ . Ταῦτα δέ ἐστιν Ἀχαιοῦ ἐκ τῆς σατυρικῆς Ὀμφάλης · ὥστε προσπταίουσιν οἱ λέγοντες , αὐτὸν μηδὲν ἀνεγνωκέναι πλὴν οὐδὲν εἶπε , πλὴν ὅτι ἐλευθέριος . Ἐν δὲ ταῖς ζητήσεσιν ὧδε μάχιμος ἦν , ὡς ὑπώπια φέρων ἀπῄει . Οὕτω δὲ ἦσαν οὕτος καὶ Ἀσκληπιάδης φίλοι , ὥστε Ἀρχεπόλιδος τρισχιλίας αὐτοῖς διαγράψαντος , στηριζομένους περὶ τοῦ τίς δεύτερος ἄρῃ , μηδέτερον λαβεῖν . Ἔγημαν δὲ γυναῖκας , Ἀσκληπιάδης μὲν τὴν θυγατέρα , τὴν δὲ μητέρα Μηνέδημος · κἀπειδὴ ἐτελεύτησε τῷ Ἀσκληπιάδῃ τὸ γύναιον , ἔλαβε τὸ τοῦ Μενεδήμου · ἐκεῖνός τε αὖ , ἐπειδὴ προὔστη τῆς πολιτείας , πλουσίαν ἔγημεν · ἐπέτρεψε μέντοι τὴν τῆς οἰκίας διοίκησιν τῇ προτέρᾳ γυναικί . Τὰ δὲ συμπόσια οὕτως ἐποιεῖτο · προηρίστα μετὰ δυοῖν ἢ τριῶν ἐς ὃ βραδέως ἦν τῆς ἡμέρας , ἔπειτά τις ἐκάλει τοὺς παραγενομένους , καὶ αὐτοὺς ἤδη δεδειπνηκότας · ὥστε , εἴ τις ἔλθοι θᾶττον , ἀνακάμπτων ἐπυνθάνετο τῶν ἐξιόντων , τί εἴη παρακείμενον , καὶ πῶς ἔχοι τοῦ χρόνου . Εἰ μὲν οὖν λάχανον ἦν ἢ τάριχον , ἀνεχώρουν , εἰ δὲ κρεάδιον , εἰσῄεσαν . Ἦν δὲ τοῦ μὲν θέρους ψίαθος ἐπὶ τῶν κλινῶν , τοῦ δὲ χειμῶνος κώδιον , προσκεφάλαιον δ’ αὑτῷ φέρειν ἔδει . Τό τε περιαγόμενον ποτήριον οὐ μεῖζον κοτυλιαίου · τράγημα θέρμος ἢ κύαμος , ἔστι δ’ ὅτε καὶ τῶν ὡρίων ἄπιος ἢ ῥοιὰ ἢ ὄχναι ( l . ὦχροι ) ἢ νὴ Δί’ ἰσχάδες . Λυκόφρων δὲ γράψας αὐτοῦ ἐγκώμιον , περὶ τούτου φησίν · Ὡς ἐκ βραχείας δαιτὸς ἡ βαιὰ κύλιξ αὐτοῖς κυκλεῖται πρὸς μέτρον , τράγημα δὲ ὁ σωφρονιστὴς τοῖς φιληκόοις λόγος . Τοῦτόν φασι τυράννων πολλάκις ἐλευθερῶσαι τὴν πατρίδα · φοιτᾶν γοῦν καὶ πρὸς Ἀντίγονον , καὶ βούλεσθαι ἐλευθερῶσαι πάλιν ἀυτήν · τοῦ δὲ μὴ εἴκοντος , ἐπ’ ἀθυμίας ἀσιτήσαντα ἑπτὰ ἡμερῶν τὸν βίον μεταλλάξαι . 43 . Μέλισσος ἔλεγε τὸ πᾶν ἄπειρον εἶναι , καὶ ἀναλλοίωτον καὶ ἀκίνητον καὶ ἓν ὅμοιον ἑαυτῷ καὶ πλῆρες , κίνησίν τε μὴ εἶναι , δοκεῖν δὲ εἶναι . Καὶ περὶ θεῶν ἔλεγε μὴ δεῖν ἀποφαίνεσθαι , μὴ γὰρ εἶναι γνῶσιν αὐτῶν .
Lemmas: 42 . Μενέδημος ὁ Ἐρετριεύς ἀρχιτέκτων γιός εἰμί , [ adde e Diog . ὁ δέ καί σκηνογράφος αὐτός εἰμί φημί καί μανθάνω ἑκάτερος ὁ Μενέδημος ] · ὅθεν γράφω ; αὐτός ψήφισμα τίς καθάπτω τις Ἀλεξίνειος , σπάω , ὡς οὔτε σκῆνος οὔτε ψήφισμα προσήκω ὁ σοφός γράφω . πέμπω δέ φρουρός ὑπό ὁ Ἐρετριεύς εἰς Μέγαρα , ἀνέρχομαι εἰς Ἀκαδημία πρός Πλάτων , καί θηράω καταλείπω ὁ στρατεία . εἰμί δέ σεμνός ἱκανός , ὅθεν αὐτός Κράτης παρῳδέω φημί φλιάσιος τε Ἀσκληπιάδης , καί ταῦρος Ἐρέτρης . ὁ δέ Τίμων οὕτως · λῆρος ἀνίστημι ὀφρυάω · ἀφροσιβόμβαξ . οὕτως δέ εἰμί σεμνός , ὡς Εὐρύλοχος ὁ Κασσανδρεύς μετά κλειππιδηω Κυζικηνός μειράκιον καλέω ὑπό Αντιγόνου , ἀντιλέγω · φοβέω γάρ , μή Μενέδημος αἰσθάνομαι · εἰμί γάρ ἐπικόπτης καί παρρησιαστής . Αντιγόνου συμβουλεύω , ( τίς λέγω , ) εἰμί ἐπί κῶμος ἀφικνέομαι , σιωπάω ὁ ἄλλος , μόνος κελεύω ἀπαγγέλλω , ὅτι βασιλεύς γιός εἰμί . πρός ὁ ἀναίσθητος ἀναφέρω τίς αὐτός εἰκαῖος , ἐρωτάω , εἰμί ἀφρός ἔχω · φημί δέ καί πάμπλειστος κτῆμα , « πορεύομαι τοίνυν , φημί , ἐκεῖνος ἐπιμελέομαι , μή συμβαίνω σύ καί οὗτος διαφθείρω , καί κομψός ἰδιώτης ἀποβάλλω . » πρός ὁ λέγω πολύς ὁ ἀγαθός , πυνθάνομαι πόσος ὁ ἀριθμός , καί εἰμί νομίζω πλείων ὁ ἑκατόν . Ἦς δέ καί ἐκκλίτης καί ὁ ὁ σχολή ἀδιάφορος · οὔτε γάρ τάξις τις εἰμί παρά αὐτός βλέπω , οὔτε βάθρον κύκλος διάκειμαι , ἀλλά οὗ ἄν ἕκαστος τυγχάνω περιπατέω ἢ κάθημαι ἀκούω , καί αὐτός οὗτος ὁ τρόπος διάκειμαι . Κράτης δέ ποτέ περιίστημι αὐτός , καί καθάπτω εἰς ὁ ὅτι πολιτεύω , κελεύω τις εἰς ὁ δεσμωτήριον ἐμβάλλω αὐτός · ὁ δέ μηδείς κακός τηρέω παρέρχομαι καί ὑπερκύπτω Ἀγαμεμνόνεος τε καί Ἡγησίπολις ἀποκαλέω . Ἦς δέ πως ἠρέμα καί δεισιδαίμων . σύν Ἀσκληπιάδης γοῦν ποτέ κατά ἄγνοια ἐν πανδοκεῖον κρέας ῥίπτω ἐσθίω , ἐπεί μανθάνω , ναυτιάω τε καί ὠχρία , ἠώς Ἀσκληπιάδης ἐπιτιμάω αὐτός ὡς οὐδείς , λέγω , ἀνοχλέω αὐτός ὁ κρέας [ ἀλλά ὁ περί οὗτος ὑπόνοια ] . Ἦς δέ φιλυπόδοχος , καί διά ὁ νοσώδης ὁ Ἐρέτρια πλείων συνάγω συμπόσιον . προσέχω δέ Ὅμηρος καί ὁ μελικός , εἶτα Σοφοκλῆς καί Ἀχαιός , ὅς καί ὁ δευτερεῖα ἐν ὁ Σάτυρος , Αἰσχύλος δέ ὁ πρωτεῖον ἀποδίδωμι . πρός γοῦν ὁ ἀντιπολιτεύομαι οὗτος προφέρω · ἁλίσκομαι ἆρα καί πρός ἀσθενής ταχύς , καί πρός χελώνη ἀετός βραχύς χρόνος . οὗτος δέ εἰμί Ἀχαιός ἐκ ὁ σατυρικός Ὀμφάλη · ὥστε προσπταίω ὁ λέγω , αὐτός μηδείς ἀναγιγνώσκω πλήν οὐδείς λέγω , πλήν ὅτι ἐλευθέριος . ἐν δέ ὁ ζήτησις ὧδε μάχιμος εἰμί , ὡς ὑπώπιον φέρω ἀπέρχομαι . οὕτως δέ ἥδω οὗτος καί Ἀσκληπιάδης φίλος , ὥστε Ἀρχέπολις τρισχίλιοι αὐτός διαγράφω , στηρίζω περί ὁ τίς δεύτερος αἴρω , μηδέτερος λαμβάνω . γαμέω δέ γυνή , Ἀσκληπιάδης μέν ὁ θυγάτηρ , ὁ δέ μήτηρ Μηνέδημος · ἐπειδή τελευτάω ὁ Ἀσκληπιάδης ὁ γύναιον , λαμβάνω ὁ ὁ Μενέδημος · ἐκεῖνος τε αὖ , ἐπεί προΐστημι ὁ πολιτεία , πλούσιος ἔσσομαι · ἐπιτρέπω μέντοι ὁ ὁ οἰκία διοίκησις ὁ πρότερος γυνή . Τά δέ συμπόσιον οὕτως ποιέω · προαριστάω μετά δύο ἢ τρεῖς εἰς ὁ βραδύς εἰμί ὁ ἡμέρα , ἔπειτα τις καλέω ὁ παραγίγνομαι , καί αὐτός ἤδη δειπνέω · ὥστε , εἰμί τις ἔρχομαι ταχύς , ἀνακάμπτω πυνθάνομαι ὁ ἐξέρχομαι , τίς εἰμί παράκειμαι , καί πῶς ἔχω ὁ χρόνος . εἰμί μέν οὖν λάχανον εἰμί ἢ τάριχος , ἀναχωρέω , εἰμί δέ κρεάδιον , εἰσέρχομαι . Ἦς δέ ὁ μέν θέρος ψίαθος ἐπί ὁ κλίνη , ὁ δέ χειμών κῴδιον , προσκεφάλαιον δέ ἑαυτοῦ φέρω δέω . ὁ τε περιάγω ποτήριον οὐ μέγας κοτυλιαῖος · τράγημα Θέρμος ἢ κύαμος , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ ὦρος ἄπιος ἢ ῥοιά ἢ ὄχνη ( l . ὦχρος ) ἢ νή διά ἰσχάς . Λυκόφρων δέ γράφω αὐτός ἐγκώμιον , περί οὗτος φημί · ὡς ἐκ βραχύς δαίς ὁ βαιός κύλιξ αὐτός κυκλέω πρός μέτρον , τράγημα δέ ὁ σωφρονιστής ὁ φιλήκοος λόγος . οὗτος φημί τύραννος πολλάκις ἐλευθερόω ὁ πατρίς · φοιτάω γοῦν καί πρός Ἀντίγονος , καί βούλομαι ἐλευθερόω πάλιν ἀυτή · ὁ δέ μή εἴκω , ἐπί ἀθυμία ἀσιτέω ἑπτά ἡμέρα ὁ βίος μεταλλάσσω . 43 . Μέλισσος λέγω ὁ πᾶς ἤπειρος ἔρχομαι , καί ἀναλλοίωτος καί ἀκίνητος καί εἷς ὅμοιος ἑαυτοῦ καί πλήρης , κίνησις τε μή ἔρχομαι , δοκέω δέ ἔρχομαι . καί περί θεός λέγω μή δεῖ ἀποφαίνω , μή γάρ ἔρχομαι γνῶσις αὐτός .