heron.mechanicorum-fragmenta 3.2
Ἐπὶ δὲ τῶν εἰς ὕψος βασταζομένων φορτίων , φησίν , μηχαναὶ γίνονται αἱ μὲν μονόκωλοι , αἱ δὲ δίκωλοι , αἱ δὲ τρίκωλοι , αἱ δὲ τετράκωλοι . Αἱ μὲν οὖν μονόκωλοι οὕτως . ξύλον εὔτονον λαμβάνεται ὕψος ἔχον μεῖζον ἢ οὗ βουλόμεθα τὸ φορτίον μετεωρίσαι , κἂν μὲν αὐτὸ καθʼ αὑτὸ ἰσχυρὸν ᾖ , ὅπλον βάλλοντες περὶ αὐτὸ καὶ διαμηρυόμενοι κατὰ ἐπείλησιν ἀποσφίγγουσιν . τῶν δὲ ἐπειλήσεων τὸ μεταξὺ διάστημα οὐ πλεῖον γίνεται παλαιστῶν δʹ , καὶ οὕτως εὐτονώτερόν τε γίνεται τὸ ξύλον καὶ αἱ τοῦ ὅπλου ἐπειλήσεις ὥσπερ βαθμοὶ τοῖς ἐργαζομένοις καὶ βουλομένοις εἰς τὸ ἄνω μέρος ἐργάζεσθαι εὔχρηστοι γίνονται . ἐὰν δὲ μὴ εὔτονον τὸ ξύλον , στοχάζεσθαι δεῖ τῶν μελλόντων βαστάζεσθαι φορτίων , ὅπως μὴ ἀσθενέστερον τὸ κῶλον ὑπάρχῃ . ἵσταται οὖν τὸ κῶλον ὀρθὸν ἐπί τινος ξύλου , καὶ ἐκ τοῦ ἄκρου αὐτοῦ ὅπλα ἐκδέννυται τρία που ἢ τέσσαρα καὶ ἀποταθέντα ἀποδίδοται πρός τινα μένοντα χωρία , ὅπως τὸ ξύλον , ὅπου ἄν τις βιάζηται , μὴ παραχωρῇ κατεχόμενον ὑπὸ τῶν ἀποτεταμένων ὅπλων . ἐκ δὲ τοῦ ἄνω μέρους αὐτοῦ πολύσπαστα ἐξάψαντες καὶ ἀποδιδόντες εἰς τὸ φορτίον ἐπισπῶνται ἤτοι ἀπὸ χειρὸς ἢ εἰς ἐργάτας ἀποδόντες , εἰς ὅταν μετεωρισθῇ τὸ φορτίον . κἂν δέῃ τὸν λίθον ἐκτεθῆναι ἐπὶ τεῖχος ἢ ὅπου βούλεταί τις , ἐκλύσαντες ἓν τῶν | ἐκδεννυμένων ἐκ τοῦ ἄκρου ὅπλων τὸ ἐπὶ τὰ ἕτερα μέρη τοῦ φορτίου κείμενον ἐγκλίνουσιν τὸ κῶλον καὶ τὰς σκυτάλας ὑποβάλλοντες ὑπὸ τὸ φορτίον ἐν τοῖς μέρεσιν , ἐν οἷς ἡ σφενδόνη ἐν τῷ λίθῳ οὐκ ἐπείληται , χαλῶσι τὰ ἀγόμενα τῶν πολυσπάστων , ἄχρι ἂν ἐπικαθίσῃ τὸ φορτίον ταῖς σκυτάλαις , εἶτʼ ἐκλύσαντες τὴν σφενδόνην μοχλεύουσι τὸ φορτίον , ἄχρι οὗ εἰς ὃν βούλονται τόπον παράξωσιν . εἶτα πάλιν τὸ ὑποκείμενον τῷ κώλῳ ξύλον ὅπλῳ ἐπισπασάμενοι ἀπὸ χειρὸς περιάγουσιν ἐπὶ ἕτερον μέρος τοῦ οἰκοδομήματος ἅμα ἀνιέντες τοὺς ἀποτόμους , καὶ πάλιν ἐκδήσαντες χρῶνται , ὡς προείρηται .
Lemmas: ἐπί δέ ὁ εἰς ὕψος βαστάζω φορτίον , φημί , μηχανή γίγνομαι ὁ μέν μονόκωλος , ὁ δέ δίκωλος , ὁ δέ τρίκωλος , ὁ δέ τετράκωλος . ὁ μέν οὖν μονόκωλος οὕτως . ξύλον εὔτονος λαμβάνω ὕψος ἔχω μέγας ἤ ὅς βούλομαι ὁ φορτίον μετεωρίζω , ἐάν μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἰσχυρός εἰμί , ὅπλον βάλλω περί αὐτός καί διαμηρύομαι κατά ἐπείλησις ἀποσφίγγω . ὁ δέ ἐπείλησις ὁ μεταξύ διάστημα οὐ πολύς γίγνομαι παλαιστής δʹ , καί οὕτως εὔτονος τε γίγνομαι ὁ ξύλον καί ὁ ὁ ὅπλον ἐπείλησις ὥσπερ βαθμός ὁ ἐργάζομαι καί βούλομαι εἰς ὁ ἄνω μέρος ἐργάζομαι εὔχρηστος γίγνομαι . ἐάν δέ μή εὔτονος ὁ ξύλον , στοχάζομαι δέω ὁ μέλλω βαστάζω φορτίον , ὅπως μή ἀσθενής ὁ κῶλον ὑπάρχω . ἵστημι οὖν ὁ κῶλον ὀρθός ἐπί τις ξύλον , καί ἐκ ὁ ἄκρον αὐτός ὅπλον ἐκδέννυμι τρεῖς που ἤ τέσσαρες καί ἀποτείνω ἀποδίδωμι πρός τις μένω χωρίον , ὅπως ὁ ξύλον , ὅπου ἄν τις βιάζω , μή παραχωρέω κατέχω ὑπό ὁ ἀποτείνω ὅπλον . ἐκ δέ ὁ ἄνω μέρος αὐτός πολύσπαστος ἐξάπτω καί ἀποδίδωμι εἰς ὁ φορτίον ἐπισπάω ἤτοι ἀπό χείρ ἤ εἰς ἐργάτης ἀποδίδωμι , εἰς ὅταν μετεωρίζω ὁ φορτίον . ἐάν δέω ὁ λίθος ἐκτίθημι ἐπί τεῖχος ἤ ὅπου βούλομαι τις , ἐκλύω εἷς ὁ | ἐκδέννυμι ἐκ ὁ ἄκρον ὅπλον ὁ ἐπί ὁ ἕτερος μέρος ὁ φορτίον κεῖμαι ἐγκλίνω ὁ κῶλον καί ὁ σκυτάλη ὑποβάλλω ὑπό ὁ φορτίον ἐν ὁ μέρος , ἐν ὅς ὁ σφενδόνη ἐν ὁ λίθος οὐ ἐπείλω , χαλάω ὁ ἄγω ὁ πολύσπαστος , ἄχρι ἄν ἐπικαθίζω ὁ φορτίον ὁ σκυτάλη , εἶτα ἐκλύω ὁ σφενδόνη μοχλεύω ὁ φορτίον , ἄχρι ὅς εἰς ὅς βούλομαι τόπος παράγνυμι . εἶτα πάλιν ὁ ὑπόκειμαι ὁ κῶλον ξύλον ὅπλον ἐπισπάω ἀπό χείρ περιάγω ἐπί ἕτερος μέρος ὁ οἰκοδόμημα ἅμα ἀνίημι ὁ ἀπότομος , καί πάλιν ἐκδέω χράω , ὡς προλέγω .