heron.de-automatis 1.28
XXVIII Πέρας οὖν ἔχοντος τοῦ παράπλου κλεισθήσονται πάλιν αἱ θύραι , καὶ ἡ σπάρτος ἑλκυσθεῖσα ἐκσπάσει τὸ περόνιον καὶ καταρρίψει τὸ ὀθόνιον , ἐν ᾧ ἔσται ὁ Ναύπλιος γεγραμμένος ὁ τὸν πυρσὸν ἠρκὼς καὶ ἡ Ἀθηνᾶ . καὶ ἀνοιχθέντος τοῦ πίνακος αἱ μὲν νῆες οὐ φαίνονται , τὰ δὲ | προειρημένα . δεήσει δὲ καὶ τὸν πυρσὸν εὐθὺς ἀνακαίεσθαι . ποιήσομεν οὖν καὶ τὰ κατὰ τὸν πυρσὸν οὕτως · ἔσται ἡμῖν ἐπὶ τοῦ ἐπιστύλου καὶ τῶν τριγλύφων σανὶς ἐπισκοτοῦσα διʼ ὅλου τοῦ πίνακος , ἥτις ἐπικαλύψει τήν τε ἐξελίκτραν τὴν τὸν παράπλουν ἄγουσαν καὶ τὴν τοῦ πυρὸς πραγματείαν καὶ τὴν τῆς μηχανῆς ἔπαρσιν , ἵνα μηδὲν τῶν προειρημένων εἰς τὸ κατὰ πρόσθεν μέρος τοῦ πίνακος φαίνηται · ὅπως δὲ μὴ ἀλόγως ἡ σανὶς ἐπικειμένη ᾖ , ἀετὸς προστίθεται αὐτῇ καθάπερ δὴ ναΐσκῳ · τὰ δὲ ἀπολειπόμενα ἑκατέρωθεν πτερύγια τῆς σανίδος ἐπιφύεται μέλανι ἢ ἀέρι · τίθεται δὲ ἐχομένη τῆς ἐξελίκτρας ἡ μηχανή . τῆς δὲ μηχανῆς ἐκ τοῦ ἄλλου μέρους ἡ τοῦ πυρσοῦ γίνεται κατασκευὴ τοιαύτη οὖσα . ἐκ λεπίδων χαλκῶν δεῖ ποιῆσαι καθάπερ κιβωτάριον πῶμα μὴ ἔχον , ἀλλὰ ἀχανές . τοῦτο δὲ δεῖ στῆσαι ὀρθὸν ὀπίσω τῆς σανίδος τῆς ἐπικαλυπτούσης καὶ καθηλῶσαι πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ πλινθίου . ἐχέτω δὲ τὸ μὲν ἔδαφος τὸ κιβωτάριον πρὸς τῇ σανίδι , τὸ δὲ χάσμα ἔξω βλέπον τῆς σανίδος . ἐκ δὲ τῆς ἄνω πλευρᾶς τοῦ κιβωταρίου ἐκκεκόφθω ὀπὴ διαφαίνουσα ὡσεὶ θυρίς , ὥστε ὅταν λύχνος καιόμενος τεθῇ εἰς τὸ κιβωτάριον , τὸ τῆς φλογὸς αὐτοῦ διήκειν ἄκρον εἰς τὸ ἄνω μέρος τοῦ κιβωταρίου διὰ τῆς ὀπῆς . τούτου δὲ ὑπάρχοντος ὁ λύχνος ὑποκείσθω καιόμενος . ἄλλῳ δὲ λεπιδίῳ χαλκῷ τριγώνῳ καταπωμάζομεν τὴν ὀπήν , ὥστε ἀποκεκλεῖσθαι τὴν φλόγα . ἐπάνω δὲ τοῦ κιβωταρίου καὶ τῆς πεπωμασμένης λεπίδος ἐπιτίθημι ξύσματα τεκτονικὰ ξηρότατα . οὐκοῦν ὅταν ἀποσπάσω τὸ λεπίδιον τὸ πεπωμακὸς τὴν ὀπήν , ἡ φλὸξ τοῦ λύχνου ἅψεται τῶν ξυσμάτων , καὶ εὐθύς ἀνακαυθήσεται . πρὶν δὲ τὰ ξύσματα καυθῆναι , οὐ βλέπεται ἡ τοῦ λύχνου φλὸξ κεκρυμμένη ἐν τῷ κιβωταρίῳ · καὶ γὰρ ξύλινον ἐπιούριον ἕξει , ἐὰν βουλώμεθα τελείως πάντοθεν πωμάσαντες ἀόρατον ποιῆσαι τὴν φλόγα . ἵνα δὲ ἀσφαλῶς μένῃ ὁ λύχνος ἐν τῷ κιβωταρίῳ , περόνιον ἔστω ὑπερέχον ἐκ τοῦ κάτω μέρους . ὁ δὲ λύχνος . ἔστω τῶν εἰς τοὺς λαμπτῆρας ἐμβαλλομένων καὶ περιτιθεμένων περὶ περόνην . ἵνα οὖν περὶ τὸν καθήκοντα καιρὸν αὐτόματον ἀνοιχθῇ τὸ λεπίδιον , παρατίθημι ἀξόνιον ἀπέχον ἀπὸ τοῦ πυρός . ἐκ δὲ τῆς λεπίδος ἁλυσείδιον ἐνάψας ἐξέδησα εἰς τὸ ἀξόνιον , ὅπως ὅταν ἐπιστραφῇ τὸ ἀξόνιον , περιειληθῇ τὸ ἁλυσείδιον καὶ ἐπισπάσηται τὸ λεπίδιον . ἐπιστρέψει δὲ ὁμοίως τὸ ἀξόνιον σπάρτος ἐκ τῆς λείας περὶ τύλον . ἔστω δὲ τὸ λεπίδιον τὸ Α , ἁλυσείδιον δὲ περὶ τοὺς τύλους τὸ Β , ἄξων δὲ τὸ Γ , τύλος δὲ τὸ ∠ , σπάρτος δὲ ἡ περὶ τὸν τύλον τὸ Ε .
Lemmas: XXVIII πέρας οὖν ἔχω ὁ παράπλοος κλείω πάλιν ὁ θύρα , καί ὁ σπάρτος ἕλκω ἐκσπάω ὁ περόνιον καί καταρρίπτω ὁ ὀθόνιον , ἐν ὅς εἰμί ὁ Ναύπλιος γράφω ὁ ὁ πυρσός ἀείρω καί ὁ Ἀθηνᾶ . καί ἀνοίγνυμι ὁ πίναξ ὁ μέν ναῦς οὐ φαίνω , ὁ δέ | προλέγω . δέω δέ καί ὁ πυρσός εὐθύς ἀνακαίω . ποιέω οὖν καί ὁ κατά ὁ πυρσός οὕτως · εἰμί ἐγώ ἐπί ὁ ἐπίστυλον καί ὁ τρίγλυφος σανίς ἐπισκοτέω διά ὅλος ὁ πίναξ , ὅστις ἐπικαλύπτω ὁ τε ἐξελίκτρα ὁ ὁ παράπλοος ἄγω καί ὁ ὁ πῦρ πραγματεία καί ὁ ὁ μηχανή ἔπαρσις , ἵνα μηδείς ὁ προλέγω εἰς ὁ κατά πρόσθεν μέρος ὁ πίναξ φαίνω · ὅπως δέ μή ἄλογος ὁ σανίς ἐπίκειμαι εἰμί , ἀετός προστίθημι αὐτός καθά δή νάισκος · ὁ δέ ἀπολείπω ἑκατέρωθεν πτερύγιον ὁ σανίς ἐπιφύω μέλαν ἤ ἀήρ · τίθημι δέ ἔχω ὁ ἐξελίκτρα ὁ μηχανή . ὁ δέ μηχανή ἐκ ὁ ἄλλος μέρος ὁ ὁ πυρσός γίγνομαι κατασκευή τοιοῦτος εἰμί . ἐκ λεπίς χάλκεος δέω ποιέω καθά κιβωτάριος πῶμα μή ἔχω , ἀλλά ἀχανής . οὗτος δέ δέω ἵστημι ὀρθός ὀπίσω ὁ σανίς ὁ ἐπικαλύπτω καί καθηλόω πρός ὁ πλευρά ὁ πλινθίον . ἔχω δέ ὁ μέν ἔδαφος ὁ κιβωτάριον πρός ὁ σανίς , ὁ δέ χάσμα ἔξω βλέπω ὁ σανίς . ἐκ δέ ὁ ἄνω πλευρά ὁ κιβωτάριον ἐκκόπτω ὀπή διαφαίνω ὡσεί θυρίς , ὥστε ὅταν λύχνος καίω τίθημι εἰς ὁ κιβωτάριον , ὁ ὁ φλόξ αὐτός διήκω ἄκρος εἰς ὁ ἄνω μέρος ὁ κιβωτάριον διά ὁ ὀπή . οὗτος δέ ὑπάρχω ὁ λύχνος ὑπόκειμαι καίω . ἄλλος δέ λεπίδιον χάλκεος τρίγωνος καταπομάζω ὁ ὀπή , ὥστε ἀποκλείω ὁ φλόξ . ἐπάνω δέ ὁ κιβωτάριον καί ὁ πωμάζω λεπίς ἐπιτίθημι ξύσμα τεκτονικός ξηρός . οὐκοῦν ὅταν ἀποσπάω ὁ λεπίδιον ὁ πωμάζω ὁ ὀπή , ὁ φλόξ ὁ λύχνος ἅπτω ὁ ξύσμα , καί εὐθύς ἀνακαίω . πρίν δέ ὁ ξύσμα καίω , οὐ βλέπω ὁ ὁ λύχνος φλόξ κρύπτω ἐν ὁ κιβωτάριον · καί γάρ ξύλινος ἐπιούριον ἔχω , ἐάν βούλομαι τέλειος πάντοθεν πωμάζω ἀόρατος ποιέω ὁ φλόξ . ἵνα δέ ἀσφαλής μένω ὁ λύχνος ἐν ὁ κιβωτάριον , περόνιον εἰμί ὑπερέχω ἐκ ὁ κάτω μέρος . ὁ δέ λύχνος . εἰμί ὁ εἰς ὁ λαμπτήρ ἐμβάλλω καί περιτίθημι περί περόνη . ἵνα οὖν περί ὁ καθήκω καιρός αὐτόματος ἀνοίγνυμι ὁ λεπίδιον , παρατίθημι ἀξόνιον ἀπέχω ἀπό ὁ πῦρ . ἐκ δέ ὁ λεπίς ἁλυσείδιον ἐνάπτω ἐκδέω εἰς ὁ ἀξόνιον , ὅπως ὅταν ἐπιστρέφω ὁ ἀξόνιον , περιειλέω ὁ ἁλυσείδιον καί ἐπισπάω ὁ λεπίδιον . ἐπιστρέφω δέ ὅμοιος ὁ ἀξόνιον σπάρτος ἐκ ὁ λεία περί τύλος . εἰμί δέ ὁ λεπίδιον ὁ Α , ἁλυσείδιον δέ περί ὁ τύλος ὁ Β , ἄξων δέ ὁ Γ , τύλος δέ ὁ ∠ , σπάρτος δέ ὁ περί ὁ τύλος ὁ Ε .