ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 31
31 Πρὸς τὰ κεκρατηκότα πάθη οὐ δεῖ ἀντιτείνειν , ἀλλ᾿ εἴκοντα παραμυθεῖσθαι . Ὅμηρος ἐποίησε , Θουκυδίδης ἐμιμήσατο , Δημοσθένης διεδέξατο , Ἰσοκράτης παρέδωκεν . Ὅμηρος « ἦ μὴν καὶ πόνος ἐστὶν ἀνιηθέντα νέεσθαι · καὶ γάρ τίς θ᾿ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηὶ πολυζύγῳ » . Θουκυδίδης ἐν Περικλέους λόγῳ « δουλοῖ γὰρ φρόνημα τὸ αἰφνίδιον καὶ ἀπροσδόκητον καὶ πλείστῳ παραλόγῳ ξυμβαῖνον » . Δημοσθένης « εἰ δέ τις ὑμῶν τὸν Φίλιππον εὐτυχοῦντα ὁρῶν ταύτῃ φοβερὸν προσπολεμῆσαι νομίζει , σώφρονος μὲν ἀνδρὸς λογισμῷ χρῆται · μεγάλη γὰρ ῥοπή » . Ἰσοκράτης δὲ σαφῶς οὕτως αὐτὸ παραδίδωσι « μηδὲ πρὸς τὰς τῶν παραπλησιαζόντων ὀργὰς τραχέως ἀπαντῶν , ἀλλὰ θυμουμένοις μὲν αὐτοῖς εἴκων , πεπαυμένοις δὲ τῆς ὀργῆς ἐπιπλήττων » .
Lemmas: 31 πρός ὁ κρατέω πάθος οὐ δέω ἀντιτείνω , ἀλλά εἴκω παραμυθέομαι . Ὅμηρος ποιέω , Θουκυδίδης μιμέομαι , Δημοσθένης διαδέχομαι , Ἰσοκράτης παραδίδωμι . Ὅμηρος « ἦ μήν καί πόνος εἰμί ἀνιάω νέομαι · καί γάρ τις τε εἷς μείς μένω ἀπό ἑός ἄλοχος ἀσχαλάω σύν ναῦς πολύζυγος » . Θουκυδίδης ἐν Περικλῆς λόγος « δουλόω γάρ φρόνημα ὁ αἰφνίδιος καί ἀπροσδόκητος καί πολύς παράλογος συμβαίνω » . Δημοσθένης « εἰ δέ τις σύ ὁ Φίλιππος εὐτυχέω ὁράω οὗτος φοβερός προσπολεμέω νομίζω , σώφρων μέν ἀνήρ λογισμός χράω · μέγας γάρ ῥοπή » . Ἰσοκράτης δέ σαφής οὕτως αὐτός παραδίδωμι « μηδέ πρός ὁ ὁ παραπλησιάζω ὀργή τραχύς ἀπαντάω , ἀλλά θυμόω μέν αὐτός εἴκω , παύω δέ ὁ ὀργή ἐπιπλήσσω » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 32
Περὶ ὁμολογουημένων ἀδικημάτων . 32 Τῶν ὁμολογουμένων ἀδικημάτων μία παραμυθία ἡ ὁμολογία καὶ ἀπολογία . Ὅμηρος τοῦτο ἐδίδαξεν , Ἡρόδοτος ἐμιμήσατο . οἷον Ἑλένη τῶν κακῶν αἰτία πᾶσι , καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις , καὶ μάλιστα τοῖς Τρωσὶν ὁμολογουμένως κακὸν ἐλήλυθε · τί οὖν ποιεῖ ; ὅταν διαλέγηται τῶν Τρώων τινί , ἑαυτῆς κατηγορεῖ καὶ ὁμολογεῖ τὴν ἀδικίαν , καὶ τοῦτο οὐ μόνον αὐτῇ ἀπολογίας , ἀλλὰ καὶ ἐλέου καὶ παραμυθίας αἴτιον γίνεται · αὐτῷ γοῦν τῷ Πριάμῳ διαλεγομένη ἑαυτῆς κατηγορεῖ , ὥστε τὸν γέροντα , εἰ καὶ ἐμίσει αὐτήν , μεταβαλέσθαι καὶ ἐλεεῖν · ἀποκρίνεται οὖν « οὔ τί μοι αἰτίη ἐσσί · θεοί νύ μοι αἴτιοί εἴσι » . — Καὶ παῤ Ἡροδότῳ ὁ Ἄδραστός ἐστιν , ὑπὸ Κροίσου εὐεργετηθεὶς καὶ καθαρθεὶς καὶ φύλαξ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ ἐκπεμφθείς · εἶτα ἀποκτείνας τὸν Ἄτυν ἐν τῇ θήρᾳ καὶ τοῦ Κροίσου βοῶντος καὶ ἀγανακτοῦντος ἑαυτὸν προτείνων , κατηγορεῖ ἑαυτοῦ καὶ ἀποκτεῖναι κελεύει · ὥστε τὸν Κροῖσον παρ᾿ Ἡροδότῳ τὴν τοῦ Πριάμου φωνὴν ἀφιέναι πρὸς τὸν νεανίσκον « εἶς δέ μοι οὐ σὺ τούτων αἴτιος , ἀλλὰ θεῶν κού τις , ὅς μοι προεσήμαινεν ἐν τῷ ὀνείρῳ » .
Lemmas: περι ὁμολογέω ἀδίκημα . 32 ὁ ὁμολογέω ἀδίκημα εἷς παραμυθία ὁ ὁμολογία καί ἀπολογία . Ὅμηρος οὗτος διδάσκω , Ἡρόδοτος μιμέομαι . οἷος Ἑλένη ὁ κακός αἴτιος πᾶς , καί Ἕλλην καί βάρβαρος , καί μάλα ὁ Τρώς ὁμολογουμένως κακός ἔρχομαι · τίς οὖν ποιέω ; ὅταν διαλέγω ὁ Τρώς τις , ἑαυτοῦ κατηγορέω καί ὁμολογέω ὁ ἀδικία , καί οὗτος οὐ μόνος αὐτός ἀπολογία , ἀλλά καί ἔλεος καί παραμυθία αἴτιος γίγνομαι · αὐτός γοῦν ὁ Πρίαμος διαλέγω ἑαυτοῦ κατηγορέω , ὥστε ὁ γέρων , εἰ καί μισέω αὐτός , μεταβάλλω καί ἐλεέω · ἀποκρίνω οὖν « οὐ τις ἐγώ αἴτιος εἰμί · θεός νῦν ἐγώ αἴτιος εἰμί » . — καί παρά Ἡρόδοτος ὁ Ἄδραστος εἰμί , ὑπό Κροῖσος εὐεργετέω καί καθαίρω καί φύλαξ ὁ παῖς αὐτός ἐκπέμπω · εἶτα ἀποκτείνω ὁ Ἄτυς ἐν ὁ θήρα καί ὁ Κροῖσος βοάω καί ἀγανακτέω ἑαυτοῦ προτείνω , κατηγορέω ἑαυτοῦ καί ἀποκτείνω κελεύω · ὥστε ὁ Κροῖσος παρά Ἡρόδοτος ὁ ὁ Πρίαμος φωνή ἀφίημι πρός ὁ νεανίσκος « εἰμί δέ ἐγώ οὐ σύ οὗτος αἴτιος , ἀλλά θεός που τις , ὅς ἐγώ προσημαίνω ἐν ὁ ὄνειρος » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 33
33 Τὸ τραγικῶς λέγειν Ὅμηρος μὲν ἐδίδαξε , Δημοσθένης δὲ ἐμιμήσατο . ὅτι μὲν γὰρ τραγῳδὸς καὶ πατὴρ τραγῳδίας Ὅμηρος , Πλάτων μαρτυρεῖ · ὅπως δ᾿ ἐτραγῴδησεν ἐν τῇ ἑαυτοῦ ποιήσει , θεωρητέον . Ἰλίου ἅλωσιν οὐκ εἶπε , τέχνῃ παραλιπών · οὐ γὰρ ἥρμοζεν αὐτοῦ τῇ τῆς ποιήσεως τραγῳδίᾳ ἑνὸς πολιχνίου πόρθησις · τί οὖν ποιεῖ ; πάσης πόλεως εἶπε πόρθησιν ἐν δυσὶν ἔπεσιν « ἄνδρας μὲν κτείνουσι , πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει , τέκνα δέ τ᾿ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας » . ἂν δ᾿ Ἕκτωρ ἀποθάνῃ , Ἀνδρομάχη λέγει τι καὶ Ἑκάβη , ἀλλὰ καὶ Ἑλένη καὶ χορὸς Τρῳάδων , καὶ πολλὰ δράματα ὡς εἰπεῖν ἀποπληροῦντα τὴν τραγῳδίαν . τί οὖν ἐκ τούτων τὸν χρηστὸν νομίσομεν Ὅμηρον λέγειν ἡμῖν ; τὰ μεγάλα τῇ βραχύτητι τῆς ἑρμηνείας φυλάττει μεγάλα , τῆς συντομίας τὸ μέγεθος αὐτοῖς διασῳζούσης , τὰ δὲ μικρὰ καὶ φαῦλα τῇ περιβολῇ τῶν λόγων μέγεθος προσλαμβάνει . Ταὐτὰ ποιεῖ Δημοσθένης καὶ οὕτω τραγῳδεῖ Φωκέων ἅλωσιν ἔθνους ὅλου ἐν ὀλίγοις ῥήμασι λέγων « ἦν ἰδεῖν οἰκίας κατεσκαμμένας , τείχη περίῃρημένα , χώραν ἔρημον τῶν ἐν ἡλικίᾳ , γύναια δὲ καὶ παιδάρια ὀλίγα καὶ πρεσβύτας ἀνθρώπους οἰκτρούς » · μονονουχὶ παρέφρασε τὸ Ὁμηρικόν . ἐν δὲ τῷ Κατὰ Κόνωνος αἰκίας τῆς ὕβρεως περιήγησιν ἐποίησεν ἀκριβῶς ἕκαστα διηγούμενος , δηλονότι τὴν φαυλότητα τοῦ πράγματος αἴρων εἰς μέγεθος τῇ περιττοτέρᾳ ἑρμηνείᾳ καὶ τὴν ὕβριν τραγῳδῶν .
Lemmas: 33 ὁ τραγικός λέγω Ὅμηρος μέν διδάσκω , Δημοσθένης δέ μιμέομαι . ὅτι μέν γάρ τραγῳδός καί πατήρ τραγῳδία Ὅμηρος , Πλάτων μαρτυρέω · ὅπως δέ τραγῳδέω ἐν ὁ ἑαυτοῦ ποίησις , θεωρέω . Ἴλιον ἅλωσις οὐ λέγω , τέχνη παραλείπω · οὐ γάρ ἁρμόζω αὐτός ὁ ὁ ποίησις τραγῳδία εἷς πολίχνιον πόρθησις · τίς οὖν ποιέω ; πᾶς πόλις λέγω πόρθησις ἐν δύο ἔπος « ἀνήρ μέν κτείνω , πόλις δέ τε πῦρ ἀμαθύνω , τέκνον δέ τε ἄλλος ἄγω βαθύζωνος τε γυνή » . ἐάν δέ Ἕκτωρ ἀποθνῄσκω , Ἀνδρομάχη λέγω τις καί Ἑκάβη , ἀλλά καί Ἑλένη καί χορός Τρῳάς , καί πολύς δρᾶμα ὡς λέγω ἀποπληρόω ὁ τραγῳδία . τίς οὖν ἐκ οὗτος ὁ χρηστός νομίζω Ὅμηρος λέγω ἐγώ ; ὁ μέγας ὁ βραχύτης ὁ ἑρμηνεία φυλάσσω μέγας , ὁ συντομία ὁ μέγεθος αὐτός διασῴζω , ὁ δέ μικρός καί φαῦλος ὁ περιβολή ὁ λόγος μέγεθος προσλαμβάνω . αὐτός ποιέω Δημοσθένης καί οὕτως τραγῳδέω Φωκεύς ἅλωσις ἔθνος ὅλος ἐν ὀλίγος ῥῆμα λέγω « εἰμί ὁράω οἰκία κατασκάπτω , τεῖχος περιλέγω , χώρα ἐρῆμος ὁ ἐν ἡλικία , γύναιον δέ καί παιδάριον ὀλίγος καί πρεσβύτης ἄνθρωπος οἰκτρός » · μονονού παραφράζω ὁ Ὁμηρικός . ἐν δέ ὁ Κατά Κόνων αἰκία ὁ ὕβρις περιήγησις ποιέω ἀκριβής ἕκαστος διηγέομαι , δηλονότι ὁ φαυλότης ὁ πρᾶγμα ἀείρω εἰς μέγεθος ὁ περισσός ἑρμηνεία καί ὁ ὕβρις τραγῳδέω .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 34
Τοῦ κωμικῶς λέγειν ἅμα καὶ σκώπτειν ἀρχαίως τρεῖς 34 μέθοδοι · τὸ κατὰ παρῳδίαν σχῆμα , τὸ παρὰ προσδοκίαν , τὸ ἐναντίας ποιεῖσθαι τὰς εἰκόνας τῇ φύσει τῶν πραγμάτων . τούτων παραδείγματα λάβωμεν τὰ μὲν ἐκ τοῦ κωμικοῦ , τὰ δὲ ἐκ τοῦ βίου , τὰ δὲ ἐκ τοῦ ῥήτορος . Τὸ μὲν κατὰ παρῳδίαν οὕτως ἔχει « ὁλᾷς ; Θέωλος τὴν κεφαλὴν κόλακος ἔχει » · θέλων γὰρ εἰπεῖν ‘τὴν κεφαλὴν κόρακος ἔχει’ διὰ τὸ τραυλὸς εἶναι δῆθεν ἁμαρτὼν τῇ φωνῇ διεκωῴδησε τὸν τρόπον . Τὸ δὲ παρὰ προσδοκίαν τοῦτο « βδελυρὸν μὲν οὖν τὸ πρᾶγμα καὶ οὐκ ἂν ἐβουλόμην λαχεῖν , ἐπειδὴ δὲ ἔλαχον » · προσδοκᾷ μὲν ὁ ἀκροατὴς ἀκοῦσαι ‘ὑπομενῶ’ , φησὶ δὲ « οὐκ ἂν ἐβουλόμην » . Τὸ δὲ ἐναντίως χρῆσθαι ταῖς εἰκόσι πρὸς τὰ μεγέθη τῶν πραγμάτων οὕτω γίνεται , ἐὰν μεγάλῳ μικρὸν ἀντιτιθῶμεν καὶ μικρῷ μέγα , οἷον ‘ἐμαχέσαντο οἱ ὄρτυγες ὡς Αἴας καὶ Ἕκτωρ’ καὶ ‘Ἕκτωρ καὶ Ἀχιλλεὺς ἐμαχέσαντο ὡς ἀλεκτρυόνες’ . Τούτοις πᾶσι χρῆται Δημοσθένης ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνο · ὅθεν δηλοῦται , ὅτι κωμῳδεῖν ἐπίσταται · τῇ μὲν παρῳδία οὕτως « τὸν μὲν πατέρα ἀντὶ Τρόμητος ἐποίησεν Ἀτρόμητον » , τῷ δὲ παρὰ προσδοκίαν οὕτω περὶ Αἰσχίνου λέγων « οὐδὲ γὰρ ὧν ἔτυχεν ἦν , ἀλλ᾿ οἷς ὁ δῆμος καταρᾶται » , τῇ δ᾿ ἐναντιώσει τῶν εἰκόνων οὕτως « αὐτοτραγικὸς πίθηκος , ἀρουραῖος Οἱνόμαος » .
Lemmas: ὁ κωμικός λέγω ἅμα καί σκώπτω ἀρχαῖος τρεῖς 34 μέθοδος · ὁ κατά παρῳδία σχῆμα , ὁ παρά προσδοκία , ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ εἰκών ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα . οὗτος παράδειγμα λαμβάνω ὁ μέν ἐκ ὁ κωμικός , ὁ δέ ἐκ ὁ βίος , ὁ δέ ἐκ ὁ ῥήτωρ . ὁ μέν κατά παρῳδία οὕτως ἔχω « ὁλάω ; Θέωλος ὁ κεφαλή κόλαξ ἔχω » · ἐθέλω γάρ λέγω τῆ κεφαλή κόραξ χέω διά ὁ τραυλός εἰμί δῆθεν ἁμαρτάνω ὁ φωνή διεκωῴδησε ὁ τρόπος . ὁ δέ παρά προσδοκία οὗτος « βδελυρός μέν οὖν ὁ πρᾶγμα καί οὐ ἄν βούλομαι λαγχάνω , ἐπειδή δέ λαγχάνω » · προσδοκάω μέν ὁ ἀκροατής ἀκούω ὑπομένω , φημί δέ « οὐ ἄν βούλομαι » . ὁ δέ ἐναντίος χράω ὁ εἰκών πρός ὁ μέγεθος ὁ πρᾶγμα οὕτως γίγνομαι , ἐάν μέγας μικρός ἀντιτίθημι καί μικρός μέγας , οἷος μάχομαι ὁ ὄρτυξ ὡς Αἴας καί ἕκτωρ καί Ἕκτωρ καί Ἀχιλλεύς μάχομαι ὡς ἀλεκτρυόνες’ . οὗτος πᾶς χράω Δημοσθένης ἐν ὁ Περι ὁ στέφανος · ὅθεν δηλόω , ὅτι κωμῳδέω ἐπίσταμαι · ὁ μέν παρῳδία οὕτως « ὁ μέν πατήρ ἀντί Τρόμης ποιέω Ἀτρόμητος » , ὁ δέ παρά προσδοκία οὕτως περί Αἰσχίνης λέγω « οὐδέ γάρ ὅς τυγχάνω εἰμί , ἀλλά ὅς ὁ δῆμος καταράομαι » , ὁ δέ ἐναντίωσις ὁ εἰκών οὕτως « αὐτοτραγικός πίθηκος , ἀρουραῖος Οἰνόμαος » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 35
35 Τοῖς μὲν πολλοῖς δοκεῖ πολλὰς ἐν τοῖς βιβλίοις ἀμφιβολίας γίνεσθαι ὑπὸ τῶν παλαιῶν · ἡμεῖς δὲ φαμέν , ὅτι οὐ δύναται ἔν τῳ παλαιῷ βιβλίῳ ἀμφιβολία εἶναι · ἀνάγκη γὰρ τὴν διάνοιαν εἶναι ἄτοπον τὴν ἑτέραν ἢ τὴν σύνταξιν τῆς λέξεως . τὸ γοῦν παρʼ Ὁμήρῳ « θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον , ὃν ἑταῖρον τοῦτο λέγουσιν εἶναι ἀμφιβολίαν , πότερον Πάτροκλον κελεύῖει σφαγιασθῆναι ἢ τῷ Πατρόκλῳ προσέταξε τοῖς θεοῖς θῦσαι . καὶ τὸ « ὦ Ζεῦ , γένοιτο καταβαλεῖν τὸν σῦν ἐμέ » ἀμφίβολόν φασιν εἶναι , λέγοντες καὶ τοῦτον εἶναι δύνασθαι τὸν νοῦν εὐχομένου τῷ Διὶ ὑπὸ τοῦ συὸς καταβληθῆναι · οὕτω μὲν δὴ ὁ νοῦς ἄτοπός ἐστιν , ἡ δὲ ἑρμηνεία ἄλογος . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον « στασιάσαντες δὲ ἔτη πολλά , ὡς λέγεται , ἀπὸ πολέμου τινὸς τῶν προσοίκων βαρβάρων ἐφθάρησαν » · ζητοῦσιν , ὑπὸ τίνος ἐφθάρησαν , ὑπὸ τοῦ πολέμου ἢ ὑπὸ τῆς στάσεως . ἀδύνατον ὑπὸ τοῦ πολέμου εἶναι τὴν φθοράν · ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν ‘στασιάσαντες ἀπὸ πολέμου , ἐφθάρησαν’ , ἵνα ἡ μὲν στάσις ᾖ γεγονυῖα ἐκ τοῦ πολέμου , ἡ δὲ φθορὰ ἐκ τῆς στάσεως · οὐ δεῖ γὰρ λέγειν ‘ἀπὸ πλέμου ἐφθάρησαν’ . Τοσαῦτα περὶ ἀμφιβολίας .
Lemmas: 35 ὁ μέν πολύς δοκέω πολύς ἐν ὁ βιβλίον ἀμφιβολία γίγνομαι ὑπό ὁ παλαιός · ἐγώ δέ φημί , ὅτι οὐ δύναμαι ἐν τις παλαιός βιβλίον ἀμφιβολία εἰμί · ἀνάγκη γάρ ὁ διάνοια εἰμί ἄτοπος ὁ ἕτερος ἤ ὁ σύνταξις ὁ λέξις . ὁ γοῦν παρά Ὅμηρος « θεός δέ θύω ἄνωγα Πάτροκλος , ὅς ἑταῖρος οὗτος λέγω εἰμί ἀμφιβολία , πότερος Πάτροκλος κελεύω σφαγιάζομαι ἤ ὁ Πάτροκλος προστάσσω ὁ θεός θύω . καί ὁ « ὦ Ζεύς , γίγνομαι καταβάλλω ὁ ὗς ἐγώ » ἀμφίβολος φημί εἰμί , λέγω καί οὗτος εἰμί δύναμαι ὁ νόος εὔχομαι ὁ Ζεύς ὑπό ὁ ὗς καταβάλλω · οὕτως μέν δή ὁ νόος ἄτοπος εἰμί , ὁ δέ ἑρμηνεία ἄλογος . ὁ αὐτός δέ τρόπος « στασιάζω δέ ἔτος πολύς , ὡς λέγω , ἀπό πόλεμος τις ὁ πρόσοικος βάρβαρος φθείρω » · ζητέω , ὑπό τίς φθείρω , ὑπό ὁ πόλεμος ἤ ὑπό ὁ στάσις . ἀδύνατος ὑπό ὁ πόλεμος εἰμί ὁ φθορά · ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί στασιάζω ἀπό πόλεμος , φθείρω , ἵνα ὁ μέν στάσις εἰμί γίγνομαι ἐκ ὁ πόλεμος , ὁ δέ φθορά ἐκ ὁ στάσις · οὐ δέω γάρ λέγω ἀπό πλέμου φθείρω . τοσοῦτος περί ἀμφιβολία .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 36
Δημηγορία , διάλογος , κωμῳδία , τραγῳδία , συμπόσια 36 Σωκρατικὰ διά τινος διπλῆς μεθόδου πάντα πλέκεται . Ἡ μὲν δημηγορία ἐπιτίμησιν ἔχει καὶ παραμυθίαν , τῆς μὲν ἐπιτιμήσεως κολαζούσης καὶ παιδευούσης τὰς γνώμας τῶν ἀκουόντων , τῆς δὲ παραμυθίας τὸ λυπηρὸν ἐκβαλλούσης ἐκ τῆς ἐπιτιμήσεως . παράδειγμα ταύτης τῆς πλοκῆς πάντες οἱ ψιλιππικοὶ ἀναμὶξ συγκείμενοι Κωμῳδίας δὲ πλοκὴ πικρὰ καὶ γελοῖα , τῶν μὲν πικρῶν σωφρονιζόντων , τῶν δὲ γελοίων παραμυθουμένων ὅπερ καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ποιημάτων ἔστι καταμαθεῖν , οὐχ ἥκιστα δὲ ἐν τοῖς Ἀχαρνεῦσιν ὁ Ἀριστοφάνης δηλοῖ λέγων οὕτως « ὅσα δὴ δέδηγμαι τὴν ἐμαυτοῦ καρδίαν τὸ πικρόν , « ἥσθην δὲ βαιά » λέγων γελοῖον πάθος . Τραγῳδίας πλοκὴ οἶκτος καὶ θαῦμα , ὅπερ ἔστι καταμαθεῖν καὶ ἐκ τῶν τραγῳδιῶν , οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ ἀπὸ τῶν Ὁμήρου · τοῦτον γὰρ ἔφη ὁ Πλάτων πατέρα τρογῳδίας εἶναι καὶ χορηγόν · εὑρήσομεν οὖν ἐν τοῖς προοιμίοις αὐτοῦ ἀναμὶξ οἶκτον καὶ θαῦμα . Συμποσίου Σωκρατικοῦ πλοκὴ σπουδαῖα καὶ γελοῖα καὶ πρόσωπα καὶ πράγματα , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ Ξενοφῶντος καὶ ἐν τῷ Πλάτωνος Συμποσίῳ . ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Κύρου παιδείᾳ φησὶ Ξενοφῶν « ἀεὶ μὲν οὖν ἐπεμελεῖτο ὁ Κῦρος , ὁπότε συσκηνοῖεν , ὅπως εὐχαριτώτερο τε λόγοι ῥηθήσονται καὶ παρορμῶντες εἰς ἀρετήν » . Διαλόγου πλοκὴ ἠθικοὶ λόγοι καὶ ζητητικοί . ὅταν ἀναμίξῃς προσδιαλεγόμενος καὶ ζητῶν , οἱ ἠθικοὶ παρεμβληθέντες λόγοι ἀναπαύουσι τὴν ψυχήν , ὅταν δ᾿ αὖ ἀναπαύσηται , ἐπάγεται ἡ ζήτησις , ὥσπερ ἐν ὀργάνῳ ἡ τάσις καὶ ἄνεσις γίνεται .
Lemmas: δημηγορία , διάλογος , κωμῳδία , τραγῳδία , συμπόσιον 36 Σωκρατικός διά τις διπλόος μέθοδος πᾶς πλέκω . ὁ μέν δημηγορία ἐπιτίμησις ἔχω καί παραμυθία , ὁ μέν ἐπιτίμησις κολάζω καί παιδεύω ὁ γνώμη ὁ ἀκούω , ὁ δέ παραμυθία ὁ λυπηρός ἐκβάλλω ἐκ ὁ ἐπιτίμησις . παράδειγμα οὗτος ὁ πλοκή πᾶς ὁ ψιλιππικεω ἀναμίξ σύγκειμαι κωμῳδία δέ πλοκή πικρός καί γέλοιος , ὁ μέν πικρός σωφρονίζω , ὁ δέ γέλοιος παραμυθέομαι ὅς καί ἐκ αὐτός ὁ ποίημα εἰμί καταμανθάνω , οὐ ἦκα δέ ἐν ὁ Ἀχαρνεύς ὁ Ἀριστοφάνης δηλόω λέγω οὕτως « ὅσος δή δάκνω ὁ ἐμαυτοῦ καρδία ὁ πικρός , « ἥδομαι δέ βαιός » λέγω γέλοιος πάθος . τραγῳδία πλοκή οἶκτος καί θαῦμα , ὅς εἰμί καταμανθάνω καί ἐκ ὁ τραγῳδία , οὐ ἦκα δέ καί ἀπό ὁ Ὅμηρος · οὗτος γάρ φημί ὁ Πλάτων πατήρ τρογῳδίας εἰμί καί χορηγός · εὑρίσκω οὖν ἐν ὁ προοίμιον αὐτός ἀναμίξ οἶκτος καί θαῦμα . συμπόσιον Σωκρατικός πλοκή σπουδαῖος καί γέλοιος καί πρόσωπον καί πρᾶγμα , ὥσπερ καί ἐν ὁ Ξενοφῶν καί ἐν ὁ Πλάτων Συμπόσιον . ἀλλά καί ἐν ὁ Κῦρος παιδεία φημί Ξενοφῶν « ἀεί μέν οὖν ἐπιμελέομαι ὁ Κῦρος , ὁπότε συσκηνόω , ὅπως εὔχαρις τε λόγος λέγω καί παρορμάω εἰς ἀρετή » . διάλογος πλοκή ἠθικός λόγος καί ζητητικός . ὅταν ἀναμίσγω προσδιαλέγομαι καί ζητέω , ὁ ἠθικός παρεμβάλλω λόγος ἀναπαύω ὁ ψυχή , ὅταν δέ αὖ ἀναπαύω , ἐπάγω ὁ ζήτησις , ὥσπερ ἐν ὄργανον ὁ τάσις καί ἄνεσις γίγνομαι .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 37
Ἡ ἀπόφασις τῇ καταφάσει ποτὲ μὲν τὸ ἴσον δύναται , 37 ποτὲ δὲ τὸ ἔλαττον , ποτὲ δὲ τὸ πλέον . ἴσον μέν , ὅταν δι᾿ ἐγγύτητα τῆς λέξεως φεύγων τις τὴν ταυτότητα μεταβάλλῃ τὴν λέξιν · οἷον « θύων τε γὰρ φανερὸς ἦν καὶ μαντικῇ χρώμενος οὐκ ἀφανὴς ἦν » , ταὐτὸ ἐδήλωσεν . ἔλαττον δὲ καὶ πλέον ἤτοι ὑποστελλομένων ἡμῶν δι᾿ ἀσφάλειαν ἢ ἐπιτεινόντων δι᾿ αὔξησιν κατὰ ἤθους προσθήκην · οἷον « ὦ ξεῖν᾿ , ἐπεὶ οὔτε κακῷ οὔτ᾿ ἄφρονι φωτὶ ἔοικας » · ἐνταῦθα τὸ ‘οὐ κακῷ καὶ ἄφρονι’ ἔλαττόν ἐστι τοῦ ‘ἀγαθῷ καὶ φρονίμῳ’ · οὐ γὰρ δὴ οἷδεν αὐτόν , ἵνα αὐτῷ ταῦτα μαρτυρῇ , ἀλλʼ ἱκανὴν φιλοφροσύνην εἶναι νομίζει κακίαν ἀφελεῖν , οὐχὶ ἀρετὴν προσθεῖναι . ὅταν δὲ λέγῃ « ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ᾿ Ἀχαιῶν » , μεῖζον ἡ ἀπόφασις δηλοῖ τῆς καταφάσεως · τὸν γὰρ πάνυ
Lemmas: ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις ποτέ μέν ὁ ἴσος δύναμαι , 37 ποτέ δέ ὁ ἐλαχύς , ποτέ δέ ὁ πολύς . ἴσος μέν , ὅταν διά ἐγγύτης ὁ λέξις φεύγω τις ὁ ταυτότης μεταβάλλω ὁ λέξις · οἷος « θύω τε γάρ φανερός εἰμί καί μαντικός χράω οὐ ἀφανής εἰμί » , αὐτός δηλόω . ἐλαχύς δέ καί πολύς ἤτοι ὑποστέλλω ἐγώ διά ἀσφάλεια ἤ ἐπιτείνω διά αὔξησις κατά ἦθος προσθήκη · οἷος « ὦ ξένος , ἐπεί οὔτε κακός οὔτε ἄφρων φώς ἔοικα » · ἐνταῦθα ὁ οὐ κακός καί ἄφρων ἐλαχύς εἰμί ὁ ἀγαθός καί φρόνιμος · οὐ γάρ δή οἶδα αὐτός , ἵνα αὐτός οὗτος μαρτυρέω , ἀλλά ἱκανός φιλοφροσύνη εἰμί νομίζω κακία ἀφαιρέω , οὐ ἀρετή προστίθημι . ὅταν δέ λέγω « ἐπεί οὐ μιν ἀφαυρός βάλλω Ἀχαιός » , μέγας ὁ ἀπόφασις δηλόω ὁ κατάφασις · ὁ γάρ πάνυ