ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 1
1 Πᾶν μέρος λόγου εὕρηται μὲν ἐπὶ μηνύσει πράγματος , καιροῦ δὲ ἰδίου τυχόν , ὁ δὲ καιρὸς κατὰ ἤθους προσθήκην γινόμενος ἰδίαν διάνοιαν ἀπεργάζεται , οὐ μόνον ἰδίαν , ἀλλὰ καὶ διάφορον , οὐ μόνον διάφορον , ἀλλὰ καὶ διαφόρους , οὐ μόνον διαφόρους , ἀλλὰ καὶ ἐναντίας . οἶον κακοῦργος πᾶς ὁ κακόν τι ἐργαζόμενος , ἰδίως δʼ ὁ κλέπτης . διάφορον δέ , οἷον δημηγορεῖν τὸ ἐν δήμῳ ἀγορεύειν , ἰδίως δὲ τὸ κεχαρισμένα λέγειν κοὶ τὸ ἀπαίδευτα λέγειν . διαφόρους δέ , οἷον ἄνθρωπος γένους ὄνομα καὶ ἤθους ἡμέρου καὶ τύχης ὄνομα καὶ πανουργίας . ἐναντίας δέ , ὡς τὸ τμείνατʼ ἐπὶ χρόνον , τὸν πολύν , τὸν ὀλίγον , καὶ παρὰ Πλάτωνι χρόνονʼ δὴ τὸν πολὑν δηλοῖ · καὶ τὸ « ταὐτός , ὧ Φαίθων , γένου ; αὐτός , ὦ Ἐχέκρατες » ὅ μὲν γὰρ ἤρετο ὡς θαυμάζων καὶ μακαρίζων τὸν παραγενόμενον , ὃ δὲ ἀποκρίνεται σεμνυνόμενος καὶ μεγαφρονῶν .
Lemmas: 1 πᾶς μέρος λόγος εὑρίσκω μέν ἐπί μήνυσις πρᾶγμα , καιρός δέ ἴδιος τυγχάνω , ὁ δέ καιρός κατά ἦθος προσθήκη γίγνομαι ἴδιος διάνοια ἀπεργάζομαι , οὐ μόνος ἴδιος , ἀλλά καί διάφορος , οὐ μόνος διάφορος , ἀλλά καί διάφορος , οὐ μόνος διάφορος , ἀλλά καί ἐναντίος . οἷος κακοῦργος πᾶς ὁ κακός τις ἐργάζομαι , ἴδιος δέ ὁ κλέπτης . διάφορος δέ , οἷος δημηγορέω ὁ ἐν δῆμος ἀγορεύω , ἴδιος δέ ὁ χαρίζω λέγω κοί ὁ ἀπαίδευτος λέγω . διάφορος δέ , οἷος ἄνθρωπος γένος ὄνομα καί ἦθος ἥμερος καί τύχη ὄνομα καί πανουργία . ἐναντίος δέ , ὡς ὁ τέμνω ἐπί χρόνος , ὁ πολύς , ὁ ὀλίγος , καί παρά Πλάτων χρόνονʼ δή ὁ πολύς δηλόω · καί ὁ « αὐτός , ὦ Φαίθων , γίγνομαι ; αὐτός , ὦ Ἐχεκράτης » ὁ μέν γάρ ἔρομαι ὡς θαυμάζω καί μακαρίζω ὁ παραγίγνομαι , ὁ δέ ἀποκρίνω σεμνύνω καί μεγαφρονέω .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 2
Πάσης λέξεως τῆς ἀγνοουμένης ἐν πεζῷ λόγῳ τρεῖς 2 μέθοδοι τῆς εὑρέσεως · ἢ γὰρ ἐθνική ἐστιν ἡ λέξις ἢ τεχνικὴ ἢ νομική . ὁ γοῦν παρασάγγης οὐκ οἶδα τίς ἔστιν · ἐθνικὸν γάρ ἐστι καὶ Περσικὸν ὁδοῦ μέτρον , οἱ τριάκοντα στάδιοι · σχοῖνος δὲ Αἰγύπτιον , οἱ ἑξήκοντα στάδιοι . νομικὸν δὲ ὄνομα τὸ τοιοῦτον « τπομπεύειν ἀντὶ τοῦ κατηγορεῖν εἶλετο » . ἐν Ἀθήναις τοῖς Διονυσίοις ἐπόμπευον καὶ ἀλλήλοις διελοιδοροῦντο καὶ τοῦτο ἐκαλεῖτο πομπεύειν · καὶ ἡ εἴσαγγελία καὶ ἡ φάσις καὶ ἄλλα τοιαῦτα ὀνόματα νομικά ἐστι . τεχνικὰ δὲ ἐκεῖνα · τζεύξαντες τὰς παλαιὰς ναῦς » ναυπηγικὸν ὄνομα , καὶ δὶς διὰ τεσσάρων μουσικόν , καὶ μοσχεύειν γεωργικόν , καὶ ὅσα τοιαῦτα .
Lemmas: πᾶς λέξις ὁ ἀγνοέω ἐν πεζός λόγος τρεῖς 2 μέθοδος ὁ εὕρεσις · ἤ γάρ ἐθνικός εἰμί ὁ λέξις ἤ τεχνικός ἤ νομικός . ὁ γοῦν παρασάγγης οὐ οἶδα τίς εἰμί · ἐθνικός γάρ εἰμί καί Περσικός ὁδός μέτρον , ὁ τριάκοντα στάδιον · σχοῖνος δέ Αἰγύπτιος , ὁ ἑξήκοντα στάδιον . νομικός δέ ὄνομα ὁ τοιοῦτος « πομπεύω ἀντί ὁ κατηγορέω αἱρέω » . ἐν Ἀθῆναι ὁ Διονύσιον πομπεύω καί ἀλλήλων διαλοιδορέομαι καί οὗτος καλέω πομπεύω · καί ὁ εἰσαγγελία καί ὁ φάσις καί ἄλλος τοιοῦτος ὄνομα νομικός εἰμί . τεχνικός δέ ἐκεῖνος · τζευξαντης ὁ παλαιός ναῦς » ναυπηγικός ὄνομα , καί δίς διά τέσσαρες μουσικός , καί μοσχεύω γεωργικός , καί ὅσος τοιοῦτος .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 3
Τὰ ἁμαρτήματα κατὰ τὴν λέξιν κατὰ δύο τρόπους 3 γίνεται , ἀκυρίαν καὶ παραφθοράν · ἀκυρίαν μέν , οἶον , ἐὰν εἴπῃ τις ‘ἐρωτῶ καὶ παρακαλῶ’ ἀντὶ τοῦ δέομαι , ἀκύρως εἴρηκε · τὸ μὲν γὰρ παρακαλεῖν ἢ καλεῖν ἐστιν ἢ προτρέπεσθαι , τὸ δὲ ἐρωτᾶν πυνθάνεσθαι . παραφθορὰν δέ , οἷον , ὃ καλοῦσι διάζωμα , ἐάν τις εἴπῃ διαζώστραν ἢ τὸ αἱμωδεῖν ἀμμωδεῖν καὶ τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: ὁ ἁμάρτημα κατά ὁ λέξις κατά δύο τρόπος 3 γίγνομαι , ἀκύριος καί παραφθορά · ἀκυρία μέν , οἷος , ἐάν λέγω τις ἐρωτάω καί παρακαλέω ἀντί ὁ δέω , ἄκυρος λέγω · ὁ μέν γάρ παρακαλέω ἤ καλέω εἰμί ἤ προτρέπω , ὁ δέ ἐρωτάω πυνθάνομαι . παραφθορά δέ , οἷος , ὅς καλέω διάζωμα , ἐάν τις λέγω διαζώστρα ἤ ὁ αἱμωδέω ἀμμωδέω καί ὁ τοιοῦτος .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 4
4 Πότε ταυτότητι ὀνομάτων χρησόμεθα καὶ πότε ποικιλίᾳ ; ταυτότητι μέν , ὅταν τοῦ πράγματος ἓν ὄνομα ᾖ τὸ ἐναργέστατον · τότε γὰρ οὐ ζητεῖν δεῖ χορηγίαν ἀφανίζουσαν τὴν ἐνάργειαν τοῦ πράγματος , ἐὰν δέ τις παραλάβῃ , ἐπίδειξιν μὲν ἄκαιρον ἐποιήσατο , τὴν χρείαν δὲ ἀπολώλεκε τῆς συγγραφῆς . Ὅμηρος « ὡς δὲ χιὼν κατατήκετʼ ἐν ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν , ἥν τʼ Εὖρος κατέτηξεν , ἐπὴν Ζέφυρος καταχεύῃ , τηκομένης δʼ ἄρα τῆς ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες · ὣς τῆς τήκετο καλὰ παρήια δακρυχεούσης . » οὔτε τὸ λείβεται οὔτε τὸ χεῖται οὔτε τὸ λύεται οὕτως ἁρμόζει ὡς τὸ ‘τήκεται’ · ὄψις γάρ ἐστι χιόνος ἀναλισκομένης ἡ τηκεδών . Ὅταν δὲ πολλὰ ὀνόματα ἔχῃ τις ἰσότιμα καὶ ὁμοίως ἔχοντα ἐνάργειαν χρήσιμον , ἡ ποικιλία ἁρμόζει , οἷον Ὅμηρος « ὡς δʼ ὅταν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα , δριμύ , τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Κἰλείθυιαι , Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι » · ἔχομεν ὀξύ , δριμύ , πικρόν , ἐπεὶ δʼ οὐκ ἔχει ἄλλο ἰσότιμον , ἐπὶ τὸ πρῶτον ἐπανέρχεται « ὣς ὀξεῖʼ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρείδαο » . καὶ ὁ Θουκυδίδης ἐν τῷ προοιμίῳ τεκμήριον , σημεῖον , παράδειγμα , μαρτύριον , καὶ ἀεὶ κύκλον ποιεῖται τῶν ὀνομάτων · « ἐκ δὲ τεκμηρίων , ὧν ἐπὶ μακρότατον σκοποῦντί μοι πιστεῦσαι ξυμβαίνει » , καὶ « μαρτύριον δή · Δήλου γὰρ καθαιρομένης ὑπὸ Ἀθηναίων » , καὶ « σημεῖον δʼ ἐστὶ ταῦτα τῆς Ἑλλάδος ἔτι οὕτω νεμόμενα περί τε Λοκροὺς τοὺς Ὀζόλας καὶ Αἰτωλοὺς καὶ Ἀκαρνᾶνας » , καὶ « παράδειγμα τόδε τοῦ λόγου οὐκ ἐλάχιστόν ἐστι διὰ τὰς μετοικίας ἐς τὰ ἄλλα μὴ ὁμοίως αὐξηθῆναι » .
Lemmas: 4 πότε ταυτότης ὄνομα χράω καί πότε ποικιλία ; ταυτότης μέν , ὅταν ὁ πρᾶγμα εἷς ὄνομα εἰμί ὁ ἐναργής · τότε γάρ οὐ ζητέω δέω χορηγία ἀφανίζω ὁ ἐνάργεια ὁ πρᾶγμα , ἐάν δέ τις παραλαμβάνω , ἐπίδειξις μέν ἄκαιρος ποιέω , ὁ χρεία δέ ἀπόλλυμι ὁ συγγραφή . Ὅμηρος « ὡς δέ χιών κατατήκω ἐν ἀκροπόλος ὄρος , ὅς τε Εὖρος κατατήκω , ἐπήν Ζέφυρος καταχεύω , τήκω δέ ἄρα ὁ ποταμός πλήθω ῥέω · ὡς ὁ τήκω καλός παρήϊον δακρυχέων . » οὔτε ὁ λείβω οὔτε ὁ χέω οὔτε ὁ λύω οὕτως ἁρμόζω ὡς ὁ τήκω · ὄψις γάρ εἰμί χιών ἀναλίσκω ὁ τηκεδών . ὅταν δέ πολύς ὄνομα ἔχω τις ἰσότιμος καί ὅμοιος ἔχω ἐνάργεια χρήσιμος , ὁ ποικιλία ἁρμόζω , οἷος Ὅμηρος « ὡς δέ ὅταν ὠδίνω ἔχω βέλος ὀξύς γυνή , δριμύς , ὁ τε προίημι μογοστόκος ἐλείθυια , Ἥρα θυγάτηρ πικρός ὠδίς ἔχω » · ἔχω ὀξύς , δριμύς , πικρός , ἐπεί δέ οὐ ἔχω ἄλλος ἰσότιμος , ἐπί ὁ πρῶτος ἐπανέρχομαι « ὡς ὀξύς ὀδύνη δύω μένος Ἀτρείδης » . καί ὁ Θουκυδίδης ἐν ὁ προοίμιον τεκμήριον , σημεῖον , παράδειγμα , μαρτύριον , καί ἀεί κύκλος ποιέω ὁ ὄνομα · « ἐκ δέ τεκμήριον , ὅς ἐπί μακρός σκοπέω ἐγώ πιστεύω συμβαίνω » , καί « μαρτύριον δή · δῆλος γάρ καθαίρω ὑπό Ἀθηναῖος » , καί « σημεῖον δέ εἰμί οὗτος ὁ Ἑλλάς ἔτι οὕτως νέμω περί τε Λοκροί ὁ Ὀζόλαι καί Αἰτωλός καί Ἀκαρνάν » , καί « παράδειγμα ὅδε ὁ λόγος οὐ ἐλαχύς εἰμί διά ὁ μετοικία εἰς ὁ ἄλλος μή ὅμοιος αὐξάνω » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 5
Ἡ περιττότης ἐστὶ διπλῆ , καὶ κατὰ λέξιν καὶ κατὰ γνώμην · ἑκατέρα δὲ διπλῆ , καὶ ἡ κατὰ λέξιν καὶ ἡ κατὰ γνώμην , καὶ ἡ μὲν κατὰ λέξιν γίνεται διατριβῇ καὶ πλήθει , ἡ δὲ κατὰ γνώμην κατὰ ἐπενθυμήσεις καὶ λόγων καθολικῶν τοῖς ἰδίοις συμπλοκήν . Διατριβή ἐστι βραχέος διανοήματος ἠθικοῦ ἔκτασις , ἵνα ἐμμείνῃ τὸ ἦθος τοῦ λέγοντος ἐν τῇ γνώμῃ τοῦ ἀκούοντος , οἷον τὴν μὲν ὕβριν Μειδίου πάντες ἴστεʼ , ἐξέτεινε δʼ αὐτὸ οὕτως « τὴν μὲν ἀσέλγειαν καὶ τὴν ὕβριν , ᾗ πρὸς ἅπαντας ἀεὶ χρῆται Μειδίας , οὐδένα οὔθʼ ὑμῶν οὔτε τῶν ἄλλων πολιτῶν ἀγνοεῖν οἴομαι » · καὶ τὸ Περὶ τοῦ στεφάνου προοίμιον ὁμοίως ἔχει Πλῆθος δέ ἐστι ποικίλων ὀνομάτων ἰσοτίμων ἐπίχυσις εἰς κίνησιν ἤθους , οἷον « τοῦ δὲ παρόντος ἀγῶνος ἡ προαίρεσις αὐτὴ ἐχθροῦ μὲν ἐπήρειαν ἔχει καὶ ὕβριν καὶ λοιδορίαν καὶ προπηλακισμὸν ὁμοῦ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα » , ὅπου καὶ τὸ πλῆθος ἔδειξεν εἰπὼν ‘ὁμοῦ’ . Ἡ δὲ ἐπενθύμησίς ἐστιν ἐνθύμημα ἐπιφερόμενον , ὃ μὴ προστεθὲν μὲν οὐ ποθεῖται , προστεθὲν δὲ τὸ πᾶν ὠφελεῖ . οἱ δὲ καθολικοὶ λόγοι δῆλον ὅ τί ποτέ εἰσι . παραδείγματα καὶ τῶν ἐπενθυμήσεων καὶ τῶν καθολικῶν λόγων παραλλάξ εἰσιν , ὡς ἐν τῷ Θουκυδίδου ἐπιταφίῳ · ὧν ὁ καιρὸς οὗτος · πρὸς μὲν τὰ σκληρὰ καὶ αὐθάδη διανοήματα ἐπενθυμήσεις παραλαμβάνονται , ἵνα μαλάξωσι τὰ ἤθη , πρὸς δὲ τὴν πίστιν τῶν ἰδίων λόγων οἱ κοινοὶ λόγοι καὶ καθολικοί . ἀμφοτέρων δʼ ἦν ἐν τῷ ἐπιταφίῳ χρεία · καὶ γὰρ αὔθαδές ἐστι καὶ ἄπιστον τὸ λέγειν ‘οὐκ ἔδει λέγεσθαι ἐπιτάφιον’ , τῶν πάλαι οὕτω δοκιμασάντων . πρὸς μὲν οὖν τὸ αὔθαδες αἱ ἐπενθυμήσεις , πρὸς δὲ τὸ ἄπιστον οἱ καθολικοὶ λόγοι .
Lemmas: ὁ περισσότης εἰμί διπλόος , καί κατά λέξις καί κατά γνώμη · ἑκάτερος δέ διπλόος , καί ὁ κατά λέξις καί ὁ κατά γνώμη , καί ὁ μέν κατά λέξις γίγνομαι διατριβή καί πλῆθος , ὁ δέ κατά γνώμη κατά ἐπενθύμησις καί λόγος καθολικός ὁ ἴδιος συμπλοκή . διατριβή εἰμί βραχύς διανόημα ἠθικός ἔκτασις , ἵνα ἐμμένω ὁ ἦθος ὁ λέγω ἐν ὁ γνώμη ὁ ἀκούω , οἷος ὁ μέν ὕβρις Μειδίας πᾶς ἵστημι , ἐκτείνω δέ αὐτός οὕτως « ὁ μέν ἀσέλγεια καί ὁ ὕβρις , ὅς πρός ἅπας ἀεί χράω Μειδίας , οὐδείς οὔτε σύ οὔτε ὁ ἄλλος πολίτης ἀγνοέω οἴομαι » · καί ὁ Περι ὁ στέφανος προοίμιον ὅμοιος ἔχω πλῆθος δέ εἰμί ποικίλος ὄνομα ἰσότιμος ἐπίχυσις εἰς κίνησις ἦθος , οἷος « ὁ δέ πάρειμι ἀγών ὁ προαίρεσις αὐτός ἐχθρός μέν ἐπήρεια ἔχω καί ὕβρις καί λοιδορία καί προπηλακισμός ὁμοῦ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος » , ὅπου καί ὁ πλῆθος δείκνυμι λέγω ὁμός . ὁ δέ ἐπενθύμησις εἰμί ἐνθύμημα ἐπιφέρω , ὅς μή προστίθημι μέν οὐ ποθέω , προστίθημι δέ ὁ πᾶς ὠφελέω . ὁ δέ καθολικός λόγος δῆλος ὅς τις ποτέ εἰμί . παράδειγμα καί ὁ ἐπενθύμησις καί ὁ καθολικός λόγος παραλλάξ εἰμί , ὡς ἐν ὁ Θουκυδίδης ἐπιτάφιος · ὅς ὁ καιρός οὗτος · πρός μέν ὁ σκληρός καί αὐθάδης διανόημα ἐπενθύμησις παραλαμβάνω , ἵνα μαλάσσω ὁ ἦθος , πρός δέ ὁ πίστις ὁ ἴδιος λόγος ὁ κοινός λόγος καί καθολικός . ἀμφότερος δέ εἰμί ἐν ὁ ἐπιτάφιος χρεία · καί γάρ αὔθαδες εἰμί καί ἄπιστος ὁ λέγω οὐ δέω λέγω ἐπιτάφιος , ὁ πάλαι οὕτως δοκιμάζω . πρός μέν οὖν ὁ αὔθαδες ὁ ἐπενθύμησις , πρός δέ ὁ ἄπιστος ὁ καθολικός λόγος .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 6
Τῶν δὲ αὐθαδῶν καὶ τολμηρῶν διανοημάτων θερα 6 καὶ παραμυθίαι δύο , ἢ βραχεῖα προσθήκη ἢ ὁμολογία τοῦ τολμήματος . βραχεῖα μὲν οὖν προσθήκη οὔτως « ὁ μὲν οὖν παρὼν καιρός , Ἀθηναῖοι , μονονουχὶ λέγει φωνὴν ἀφιείς , ὅτι τῶν πραγμάτων ὑμῖν ἐκείνων αὐτοῖς ἀντιληπτέον ἐστί » καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ « ὥσπερ ἑωλοκρασίαν τινά μου τῆς ἑαυτοῦ πονηρίας κατασκεεδάσας » · καὶ Πλάτων « ἁλμυρὰν ἀκοὴν ἀποκλύσασθαι ποτίμῳ λόγῳ » , αὔθαδες τοῦτο · τίς οὖν ἡ βραχεῖα προσθήκη ; « οἷον ἁλμυρὰν ἀκοήν » . — Ὁμολογία δὲ τοῦ τολμήματος , ὡς ἐν τῷ Κατὰ Τιμοκράτους « καὶ γὰρ εἰ φορτικὸς ὁ λόγος εἶναι δοκεῖ , ὅμως ἐρῶ · ἀποκτείνατε αὐτόν , ἵνα τοῖς ἀσεβέσιν ἐν Ἅιδου θῇ τοῦτον τὸν νόμον » .
Lemmas: ὁ δέ αὐθάδης καί τολμηρός διανόημα θερα 6 καί παραμυθία δύο , ἤ βραχύς προσθήκη ἤ ὁμολογία ὁ τόλμημα . βραχύς μέν οὖν προσθήκη οὕτως « ὁ μέν οὖν πάρειμι καιρός , Ἀθηναῖος , μονονού λέγω φωνή ἀφίημι , ὅτι ὁ πρᾶγμα σύ ἐκεῖνος αὐτός ἀντιληπτέον εἰμί » καί πάλιν ἀλλαχοῦ « ὥσπερ ἑωλοκρασία τις ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ πονηρία κατασκεδάννυμι » · καί Πλάτων « ἁλμυρός ἀκοή ἀποκλύζω πότιμος λόγος » , αὔθαδες οὗτος · τίς οὖν ὁ βραχύς προσθήκη ; « οἷος ἁλμυρός ἀκοή » . — ὁμολογία δέ ὁ τόλμημα , ὡς ἐν ὁ Κατά Τιμοκράτης « καί γάρ εἰ φορτικός ὁ λόγος εἰμί δοκέω , ὅμως λέγω · ἀποκτείνω αὐτός , ἵνα ὁ ἀσεβής ἐν ᾍδης τίθημι οὗτος ὁ νόμος » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 10
Τὸ κατὰ πεῦσιν σχῆμα ἀναντίρρητόν ἐστι · γίνεται 10 γὰρ ἢ περὶ τῶν φύσει ὁμολογουμένων , οἷον ‘ἆῤ οὐκ ἔστι νῦν ἡμέρα;’ ἢ περὶ τῶν τῷ λόγῳ προαποδεδειγμένων , οἷον ῾ εὑρέθης ἐπὶ τῆς οἰκίας διορωρυγμένου τοῦ τοίχου ὑφαιρούμενος τὸ ἱμάτιον · ἀῤ οὐκ εἶ κλέπτης;’ καὶ γὰρ τὰ τῷ λόγῳ προαποδεδειγμένα ἴσα τοῖς φύσει ὁμολογουμένοις τῇ δυνάμει ἐστίν . Ἀναντίρρητον δὲ ὂν τὸ σχῆμα τρεῖς ἔχει μορφάς , ἢ πρὸς τοὺς ἀκούοντας ἢ πρὸς τούς ἀντιλέγοντας ἢ αὐτοῦ πρὸς ἑαυτὸν τοῦ ῥήτορος . Ἡ πρὸς τοὺς ἀκούοντας πεῦσις ἐλεγκτική , οἷον « πότε οὖν , ὦ Ἀθηναῖοι , πότε ἃ δεῖ πράξετε ; ἐπειδὰν τι γένηται ; » — Ἡ πρὸς τοὺς ἀντιλέγοντας ἀνατρεπτική , οἷον « τὸ λαβεῖν οὖν τὰ διδόμενα ὁμολογῶν ἔννομον εἶναι , τὸ χάριν τούτων ἀποδοῦναι παρανόμων γράφῃ ; — Ἡ αὐτοῦ πρὸς ἑαυτὸν τοῦ ῥήτορος πεῦσις διπλῆ · ἀκοῆς ἐπιστροφὴν ἔχει καὶ πίστωσιν κατὰ πρόληψιν ὑπονοίας καὶ λύσιν . ὅταν γὰρ αὐτὸς ἑαυτοῦ πυνθάνηται ὁ ῥήτωρ , ἅμα καὶ ἐπέστρεψε τοὺς ἀκούοντας καὶ τὴν πίστιν προκατέλαβε · πιστεύει γὰρ ἕκαστος τῶν ἀκουόντων ἐννοῶν , ὅτι οὐκ ἂν ἠρώτησεν ἑαυτὸν ὁ ῥήτωρ , εἰ μὴ ἐπίστευεν ἀποδείξειν , καὶ εἴ τινα ἔχει ὑπόνοιαν ὁ ἀκροατής , θεραπεύεται · ὥσπερ ἐπὶ ταύτης τῆς ἐρωτήσεως « ἔστιν ὑμῖν πόρος , ὃν ἂν μὲν ἤδη ζητῆτε οὐχ εὑρήσετε , ἐὰν δὲ περιμένητε , εὑρήσετε » , εἶτ᾿ ἐπιφέρει « τίς οὖν ἔσθ᾿ οὗτος ὁ νῦν μὲν οὐκ ὤν , αὖθις δὲ γενησόμενος ; αἰνίγματι γὰρ ὅμοιον τοῦτο · ἐγὼ φράσω . »
Lemmas: ὁ κατά πεῦσις σχῆμα ἀναντίρρητος εἰμί · γίγνομαι 10 γάρ ἤ περί ὁ φύσις ὁμολογέω , οἷος εἷ οὐ εἰμί νῦν ἡμέρα ἤ περί ὁ ὁ λόγος προαποδείκνυμι , οἷος ῾ εὑρίσκω ἐπί ὁ οἰκία διορύσσω ὁ τοῖχος ὑφαιρέω ὁ ἱμάτιον · ἄρα οὐ εἰμί κλέπτω καί γάρ ὁ ὁ λόγος προαποδείκνυμι ἴσος ὁ φύσις ὁμολογέω ὁ δύναμις εἰμί . ἀναντίρρητος δέ εἰμί ὁ σχῆμα τρεῖς ἔχω μορφή , ἤ πρός ὁ ἀκούω ἤ πρός ὁ ἀντιλέγω ἤ αὐτός πρός ἑαυτοῦ ὁ ῥήτωρ . ὁ πρός ὁ ἀκούω πεῦσις ἐλεγκτικός , οἷος « πότε οὖν , ὦ Ἀθηναῖος , πότε ὅς δέω πράσσω ; ἐπειδάν τίς γίγνομαι ; » — ὁ πρός ὁ ἀντιλέγω ἀνατρεπτικός , οἷος « ὁ λαμβάνω οὖν ὁ δίδωμι ὁμολογέω ἔννομος εἰμί , ὁ χάριν οὗτος ἀποδίδωμι παράνομος γράφω ; — ὁ αὐτός πρός ἑαυτοῦ ὁ ῥήτωρ πεῦσις διπλόος · ἀκοή ἐπιστροφή ἔχω καί πίστωσις κατά πρόληψις ὑπόνοια καί λύσις . ὅταν γάρ αὐτός ἑαυτοῦ πυνθάνομαι ὁ ῥήτωρ , ἅμα καί ἐπιστρέφω ὁ ἀκούω καί ὁ πίστις προκαταλαμβάνω · πιστεύω γάρ ἕκαστος ὁ ἀκούω ἐννοέω , ὅτι οὐ ἄν ἐρωτάω ἑαυτοῦ ὁ ῥήτωρ , εἰ μή πιστεύω ἀποδείκνυμι , καί εἰ τις ἔχω ὑπόνοια ὁ ἀκροατής , θεραπεύω · ὥσπερ ἐπί οὗτος ὁ ἐρώτησις « εἰμί σύ πόρος , ὅς ἐάν μέν ἤδη ζητέω οὐ εὑρίσκω , ἐάν δέ περιμένω , εὑρίσκω » , εἶτα ἐπιφέρω « τίς οὖν εἰμί οὗτος ὁ νῦν μέν οὐ εἰμί , αὖθις δέ γίγνομαι ; αἴνιγμα γάρ ὅμοιος οὗτος · ἐγώ φράζω . »
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 11
11 Τὸ ἀσύνδετον σχῆμα καὶ τὸ μετὰ τῶν συνδέσμων λεγόμενον δοκεῖ τὸ μὲν δεδέσθαι , τὸ δὲ λελύσθαι . ταὐτὸ δὲ ἀμφότερα δηλοῖ , καὶ ἐργάζεται καὶ μέγεθος ὁμοίως καὶ ἦθος , ὅταν ἑκατέρου καιρὸς ᾖ . ταὐτὸν δ᾿ ἐργαζόμενα οὐχ ὁμοίως ἐργάζεται , ἀλλὰ τὸ μὲν μετὰ συνδέσμων πραγματικὸν πλῆθος ἢ μέγεθος , οἷον « Ὄλυνθον μὲν δὴ καὶ Μεθώνην καὶ Ἀπολλωνίαν καὶ δύο καὶ τριάκοντα πόλεις ἐπὶ Θρᾴκης ἐῶ » , τὸ δὲ ἄνευ συνδέσμων λεγόμενον ἡθικόν ἐστι « καὶ πάλιν ἡνίκα Πύδνα , Ποτίδαια , Μεθώνη , Παγασαί , τἆλλα , ἵνα μὴ καθ᾿ ἕκαστον λέγων διατρίβω , πολιορκούμενα ἀπηγγέλλετο » .
Lemmas: 11 ὁ ἀσύνδετος σχῆμα καί ὁ μετά ὁ σύνδεσμος λέγω δοκέω ὁ μέν δέω , ὁ δέ λύω . αὐτός δέ ἀμφότερος δηλόω , καί ἐργάζομαι καί μέγεθος ὅμοιος καί ἦθος , ὅταν ἑκάτερος καιρός εἰμί . αὐτός δέ ἐργάζομαι οὐ ὅμοιος ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ μέν μετά σύνδεσμος πραγματικός πλῆθος ἤ μέγεθος , οἷος « Ὄλυνθος μέν δή καί Μεθώνη καί Ἀπολλωνία καί δύο καί τριάκοντα πόλις ἐπί Θρᾴκη ἐάω » , ὁ δέ ἄνευ σύνδεσμος λέγω ἠθικός εἰμί « καί πάλιν ἡνίκα Πύδνα , Ποτιδαία , Μεθώνη , Παγασαί , ἄλλος , ἵνα μή κατά ἕκαστος λέγω διατρίβω , πολιορκέω ἀπαγγέλλω » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 12
Τὸ ἐν ἀρχῇ τι λέγειν ἐπὶ κεφαλαίων , περὶ ὧν τις 12 μέλλει κατασκευάζειν ἢ διδάσκειν , οἱ τεχνικοὶ καλοῦσι προέκθεσιν , τὸ δ᾿ ἐπὶ τέλους ἀναμιμνῄσκειν τὰ ἀποδεδειγμένα ἢ λελεγμένα οἱ τεχνικοὶ καλοῦσιν ἀνακεφαλαίωσιν . οἱ δὲ παλαιοὶ τὴν μὲν προέκθεσιν καλοῦσιν ὑπόσχεσιν , τὴν δὲ ἀνακεφαλαίωσιν ἐπάνοδον , ὡς Δημοσθένης δηλοῖ λέγων οὕτως « δίκαιόν ἐστιν ἐμὲ τρία ὑμῖν ὑπεσχημένον ἀποδείξειν , ἓν μὲν ὡς παρὰ τοὺς νόμους » , καὶ τὸ ἕτερον οὕτως « ἐπάνειμι δὴ πάλιν ἐπὶ τὰς ἀποδείξεις , ὡς τὰ τούτων ἀδικήματα καὶ δωροδοκήματα τῶν νῦν πραγμάτων » · καὶ Πλάτων ἐν ἀρχῇ φησι προοίμια καὶ διηγήσεις , εἶτα πίστεις , « τὸ δὲ δὴ τέλος τῶν λόγων ἔοικε πᾶσιν εἶναι κοινῇ συνδεδογμένον , οὗ τινὲς μὲν ἐπάνοδον ὄνομα τίθενται , τινὲς δὲ ἄλλο τι » , καὶ ἄξιον ζητῆσαι , τί ἐστι τὸ τἄλλο τι » . « τσυλλογίσασθαι δὴ βούλομαι » , φησὶν ὁ ∠ημοσθέ νῆς , « τὰ κατηγορημένα » .
Lemmas: ὁ ἐν ἀρχή τις λέγω ἐπί κεφάλαιος , περί ὅς τις 12 μέλλω κατασκευάζω ἤ διδάσκω , ὁ τεχνικός καλέω προέκθεσις , ὁ δέ ἐπί τέλος ἀναμιμνῄσκω ὁ ἀποδείκνυμι ἤ λέγω ὁ τεχνικός καλέω ἀνακεφαλαίωσις . ὁ δέ παλαιός ὁ μέν προέκθεσις καλέω ὑπόσχεσις , ὁ δέ ἀνακεφαλαίωσις ἐπάνοδος , ὡς Δημοσθένης δηλόω λέγω οὕτως « δίκαιος εἰμί ἐγώ τρεῖς σύ ὑπισχνέομαι ἀποδείκνυμι , εἷς μέν ὡς παρά ὁ νόμος » , καί ὁ ἕτερος οὕτως « ἐπανέρχομαι δή πάλιν ἐπί ὁ ἀπόδειξις , ὡς ὁ οὗτος ἀδίκημα καί δωροδόκημα ὁ νῦν πρᾶγμα » · καί Πλάτων ἐν ἀρχή φημί προοίμιον καί διήγησις , εἶτα πίστις , « ὁ δέ δή τέλος ὁ λόγος ἔοικα πᾶς εἰμί κοινῇ συνδοκέω , ὅς τις μέν ἐπάνοδος ὄνομα τίθημι , τις δέ ἄλλος τις » , καί ἄξιος ζητέω , τίς εἰμί ὁ τἄλλος τις » . « τσυλλογισαω δή βούλομαι » , φημί ὁ ἀμάω νη , « ὁ κατηγορέω » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 13
13 Τὰ ἴσα σχήματα ταὐτὰ ὄντα ποτὲ μέν ἐστιν ἀγωνιστικά , ποτὲ δὲ ἐπιδεικτικά , ποτὲ δὲ σοφιστικά . Ἀγωνιστικὰ μέν ἐστιν , ὅταν τῇ φύσει τῶν πραγμάτων συνδράμῃ ἔξωθεν πάρεργον , ὅ καὶ χωρὶς τῶνμιάτων ἕκαστον αὐτὸ καθʼ ἑαυτὸ πρᾶγμα μηνύει καὶ λεχθὲν λανθάνει , πολλάκις δὲ ἀναγινωσκόμενον εὑρίσκεται · οἶον « νῦν δʼ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἄλα δῖαν , ἐς δʼ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν , ἐς δʼἑκατόμβην θείομεν , ἂν δʼ αὐτὴν Χρυσηίδα καλλιπάρῃον βήσομεν » · τέσσαρα ἴσα , ‘ἐρύσσομενʼ , ‘ἀγείρομενʼ , ‘θείομενʼ , ‘βήσομενʼ . καὶ Θουκυδίδης « αἴτιον δʼ ἦν οὐχ ἡ ὀλιγανθρωπία , ὅσον ἡ ἀχρηματία · τῆς γὰρ τροφῆς ἀπορίᾳ τόν τε στρατὸν ἐλάσσω ἤγαγον » . καὶ Δημοσθένης « ἂν τοίνυν ἐξελέγξω σαφῶς Αἰσχίνην τουτονὶ καὶ μηδὲν ἀληθὲς ἀπηγγελκότα καὶ κεκωλυκότα ἐμοῦ τὸν δῆμον ἀκοῦσαι τἀληθῆ καὶ ἀνηλωκότα τούς χρόνους καὶ πάντων τούτων δῶρα καὶ μισθοὺς εἰληφότα » . Ἐπιδεικτικὰ δέ ἐστιν , ὅταν τὰ ἀγωνιστικὰ πολλὰ γένηται καὶ ἐπιτηδευθῇ εἰδημόνως εἰς ἡδονὴν ἀκοῆς σώφρονα , ὥσπερ τὰ παρὰ Ἰσοκράτει ἴσα τὰ ἐν ταῖς παραινέσεσι μάλιστα . Σοφιστικὰ δέ ἐστιν , ἃ νῦν μὲν ἐπαινεῖται , ὑπὸ δὲ τῶν παλαιῶν κωμῳδεῖται , ὅσα αἰσχρῶς καὶ κενῶς κολακεύει τὴν ἀκοήν · ἃ Πλάτων διαβάλλει « ὦ λῷστε Πῶλε , ἵνα προσείπω σε κατὰ σέ » καὶ « Παυσανίου δὲ παυσαμένου · διδάσκουσι γάρ με ἴσα λέγειν οὑτωσὶ οἱ σοφοί » . — Δημοσθένης δὲ καὶ Ὅμηρος καὶ τὰ τοιαῦτα ἐποίησαν ἀγωνιστικά , « Πρόθοος θοὸς ἡγεμόνευεν » , ὄνομα καὶ ἀρετή , καὶ « ἐρρῶσθαι πολλὰ φράσας τῷ σοφῷ Σοφοκλεῖ » .
Lemmas: 13 ὁ ἴσος σχῆμα αὐτός εἰμί ποτέ μέν εἰμί ἀγωνιστικός , ποτέ δέ ἐπιδεικτικός , ποτέ δέ σοφιστικός . ἀγωνιστικός μέν εἰμί , ὅταν ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα συντρέχω ἔξωθεν πάρεργον , ὅς καί χωρίς τωνμιατη ἕκαστος αὐτός κατά ἑαυτοῦ πρᾶγμα μηνύω καί λέγω λανθάνω , πολλάκις δέ ἀναγιγνώσκω εὑρίσκω · οἷος « νῦν δέ ἄγε ναῦς μέλας ἐρύω εἰς ἅλς δῖος , εἰς δέ ἐρέτης ἐπιτηδές ἀγείρω , εἰς δʼἑκατόμβην τίθημι , ἀνά δέ αὐτός Χρυσηΐς καλλιπάρηος βαίνω » · τέσσαρες ἴσος , ἐρύω , ἀγείρω , τίθημι , βαίνω . καί Θουκυδίδης « αἴτιος δέ εἰμί οὐ ὁ ὀλιγανθρωπία , ὅσος ὁ ἀχρηματία · ὁ γάρ τροφή ἀπορία ὁ τε στρατός ἐλαχύς ἄγω » . καί Δημοσθένης « ἐάν τοίνυν ἐξελέγχω σαφής Αἰσχίνης οὗτος καί μηδείς ἀληθής ἀπαγγέλλω καί κωλύω ἐγώ ὁ δῆμος ἀκούω ἀληθής καί ἀναλίσκω ὁ χρόνος καί πᾶς οὗτος δῶρον καί μισθός λαμβάνω » . ἐπιδεικτικός δέ εἰμί , ὅταν ὁ ἀγωνιστικός πολύς γίγνομαι καί ἐπιτηδεύω εἰδήμων εἰς ἡδονή ἀκοή σώφρων , ὥσπερ ὁ παρά Ἰσοκράτης ἴσος ὁ ἐν ὁ παραίνεσις μάλα . σοφιστικός δέ εἰμί , ὅς νῦν μέν ἐπαινέω , ὑπό δέ ὁ παλαιός κωμῳδέω , ὅσος αἰσχρός καί κενῶς κολακεύω ὁ ἀκοή · ὅς Πλάτων διαβάλλω « ὦ λωΐων Πῶλος , ἵνα προσλέγω σύ κατά σύ » καί « Παυσανίας δέ παύω · διδάσκω γάρ ἐγώ ἴσος λέγω οὕτως ὁ σοφός » . — Δημοσθένης δέ καί Ὅμηρος καί ὁ τοιοῦτος ποιέω ἀγωνιστικός , « Πρόθοος θοός ἡγεμονεύω » , ὄνομα καί ἀρετή , καί « ῥώννυμι πολύς φράζω ὁ σοφός Σοφοκλῆς » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 15
Τὸ ἀντίθετον σχῆμα ἀναντίρρητόν ἐστι · γίνεται γὰρ 15 διὰ τῶν ὁμολογουμένων . ἔστι δὲ διανοήματι διανόημα ἀντικείμενον . ἁπλούστατον δὲ ὂν ἰσχυρόν ἐστιν , οἷον « ἐδίδασκες γράμματα , ἐγὼ δ᾿ ἐφοίτων · ἐτέλεις , ἐγὼ δ᾿ ἐτελούμην · ἐτριταγωνίστεις , ἐγὼ δ᾿ ἐθεώρουν · ἐγραμμάτευες , ἐγὼ δ᾿ ἐκκλησίαζον · ἐξέπιπτες , ἐγὼ δ᾿ ἐσύριττον » . Τοῦτο δὲ τὸ ἀντίθετον ὁ Δημοσθένης ἐποίησε κακόηθες , τὸ μὲν πρᾶγμα ἀληθὲς λαμβάνων , τὸ δὲ ἀντικείμενον ψευδὲς ὄν · ὡς ἐν τῷ Περὶ τῆς παραπρεσβείας εἰσάγει συμπόσιον Φιλίππου καὶ τῶν Ὀλύμπια νενικηκότων καὶ διάλογον Σατύρου τοῦ κωμικοῦ ὑποκριτοῦ , οὕτω δὲ ψυχαγωγεῖ τοὺς ἀκούοντας , ὥστε οἰηθῆναι ἐν συμποσίῳ εἶναι · εἶτα ἀντιτίθησι συμπόσιον ἕτερον ὡς γενόμενον Αἰσχίνῃ ψευδόμενος μηδέποτε γενόμενον , ἵνα ἐψυχαγωγημένοι διὰ τῶν προτέρων λόγων οἱ δικασταὶ πιστεύωσι καὶ τοῖς ἐπιφερομένοις ὡς ὁμοίως ἀληθέσι . τοῦτο κακόηθες ἀντίθετον .
Lemmas: ὁ ἀντίθετος σχῆμα ἀναντίρρητος εἰμί · γίγνομαι γάρ 15 διά ὁ ὁμολογέω . εἰμί δέ διανόημα διανόημα ἀντίκειμαι . ἁπλόος δέ εἰμί ἰσχυρός εἰμί , οἷος « διδάσκω γράμμα , ἐγώ δέ φοιτάω · τελέω , ἐγώ δέ τελέω · τριταγωνιστέω , ἐγώ δέ θεωρέω · γραμματεύω , ἐγώ δέ ἐκκλησιάζω · ἐκπίπτω , ἐγώ δέ συρίζω » . οὗτος δέ ὁ ἀντίθετος ὁ Δημοσθένης ποιέω κακοήθης , ὁ μέν πρᾶγμα ἀληθής λαμβάνω , ὁ δέ ἀντίκειμαι ψευδής εἰμί · ὡς ἐν ὁ Περι ὁ παραπρεσβεία εἰσάγω συμπόσιον Φίλιππος καί ὁ Ὀλύμπιος νικάω καί διάλογος Σάτυρος ὁ κωμικός ὑποκριτής , οὕτως δέ ψυχαγωγέω ὁ ἀκούω , ὥστε οἴομαι ἐν συμπόσιον εἰμί · εἶτα ἀντιτίθημι συμπόσιον ἕτερος ὡς γίγνομαι Αἰσχίνης ψεύδω μηδέποτε γίγνομαι , ἵνα ψυχαγωγέω διά ὁ πρότερος λόγος ὁ δικαστής πιστεύω καί ὁ ἐπιφέρω ὡς ὅμοιος ἀληθής . οὗτος κακοήθης ἀντίθετος .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 16
Περὶ παρίσου καὶ πῶς γέκεται . 16 Πάρισον σχῆμα ἔστι τε καὶ λέγεται , ὅταν τὸ αὐτὸ ὄνομα ἄλλην καὶ ἄλλην προσλαβὸν συλλαβὴν διαφερούσας διανοίας ἔχῃ . παρὰ μὲν Ἰσοκράτει οὕτως « ἐὰν ᾖς φιλομαθής , ἔσῃ πολυμαθής » · τὸ γὰρ μανθάνειν ἐν ἀμφοτέροις ἐστίν , ἀλλ᾿ ὅπου μὲν τὸ πολυ πρόσκειται καὶ σημαίνει τὸν πολλὰ εἰδότα , ὅπου δὲ τὸ φιλο πρόσκειται καὶ ἔστιν ὁ ἡδέως μανθάνων . καὶ παρὰ τῷ Θουκυδίδῃ « καὶ προεπιβουλεύειν αὐτοῖς μᾶλλον ἢ ἀντεπιβουλεύειν » · τὸ γὰρ ἐπιβουλεύειν ἐν ἀμφοτέροις εἴρηται , ἀλλ᾿ ὅπου μὲν πρόσκειται προ καὶ σημαίνει τὸ φθάνειν ἐπιβουλεύοντα , ὅπου δὲ ἀντι πρόθεσις καὶ δηλοῖ τὸ ἀμύνεσθαι δεύτερον .
Lemmas: περι Πάρισος καί πῶς γέκεται . 16 πάρισος σχῆμα εἰμί τε καί λέγω , ὅταν ὁ αὐτός ὄνομα ἄλλος καί ἄλλος προσλαμβάνω συλλαβή διαφέρω διάνοια ἔχω . παρά μέν Ἰσοκράτης οὕτως « ἐάν εἰμί φιλομαθής , εἰμί πολυμαθής » · ὁ γάρ μανθάνω ἐν ἀμφότερος εἰμί , ἀλλά ὅπου μέν ὁ πολυ̅ πρόσκειμαι καί σημαίνω ὁ πολύς οἶδα , ὅπου δέ ὁ φιλο̅ πρόσκειμαι καί εἰμί ὁ ἡδύς μανθάνω . καί παρά ὁ Θουκυδίδης « καί προεπιβουλεύω αὐτός μάλα ἤ ἀντεπιβουλεύω » · ὁ γάρ ἐπιβουλεύω ἐν ἀμφότερος λέγω , ἀλλά ὅπου μέν πρόσκειμαι προ̅ʹ καί σημαίνω ὁ φθάνω ἐπιβουλεύω , ὅπου δέ ἀντι̅ʹ πρόθεσις καί δηλόω ὁ ἀμύνω δεύτερος .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 17
Πότε ῥήτωρ προσποιήσεται σχεδιάζειν ; τριῶν οὐσῶν 17 ἰδεῶν ῥητορικῆς ἐν τῇ συμβουλευτικῇ μάλιστα δεῖ καὶ ὁμολογεῖν , ὅτι ἐβουλεύσατο · οὐ γὰρ ἀνέχεται ὁ συμβουλευόμενος τὰ ἐπιόντα λέγοντος τοῦ συμβουλεύοντος , τοὐναντίον δὲ χρὴ ἐσκέφθαι ὁμολογεῖν καὶ πεφροντικέναι , ὡς ὁ Δημοσθένης « ἀλλ᾿ ὡς ἔοικεν ὁ καιρὸς ἐκεῖνος οὐ μόνον εὔνουν ἡμῖν καὶ πλούσιον ἄνδρα ἐκάλει , ἀλλὰ καὶ παρηκολουθηκότα ἐξ ἀρχῆς τοῖς πράγμασι » · μάλιστα γὰρ τοῦτο δεῖ προσεῖναι τῷ συμβούλῳ , ἐμπειρίαν πραγμάτων . Ἐν δὲ τῇ δικανικῇ , κἂν ἐσκεμμένος ἥκῃς , προσποιοῦ αὐτόθεν λέγειν , ὅπερ ποιοῦσι πάντες οἱ παλαιοί · γράψαντες γὰρ πάντες ὑποκρίνονται σχεδιάζειν — διὰ τί ; ὅτι ὁ δικαστὴς ὑποπτεύει τὸν ῥήτορα καὶ δέδοικε , μὴ ἐξαπατηθῇ τῇ δυνάμει τῆς ῥητορικῆς . αὐτὸ τοίνυν τοῦτό ἐστι τέχνη τοῦ ῥήτορος τὸ δοκεῖν αὐτόθεν λέγειν , ἵνα καὶ οὕτως ὁ δικαστὴς παραχθῇ · καὶ προοίμια ὡς αὐτόθεν εὑρίσκοντες λέγουσι πάλαι σκεψάμενοι καὶ κεφάλαια ὡς μεταξὺ ἀναμνησθέντες κατὰ πάσας τὰς δίκας . Ἐν δέ γε ἐγκωμιαστικῇ ἰδέα οὐ κωλύει ἀμφοτέροις χρῆσθαί ποτε , καὶ ὁμολογίᾳ γραφῆς καὶ προσποιήσει σχεδίου .
Lemmas: πότε ῥήτωρ προσποιέω σχεδιάζω ; τρεῖς εἰμί 17 ἰδέα ῥητορική ἐν ὁ συμβουλευτικός μάλα δέω καί ὁμολογέω , ὅτι βουλεύω · οὐ γάρ ἀνέχω ὁ συμβουλεύω ὁ ἐπέρχομαι λέγω ὁ συμβουλεύω , ἐναντίος δέ χρή σκοπέω ὁμολογέω καί φροντίζω , ὡς ὁ Δημοσθένης « ἀλλά ὡς ἔοικα ὁ καιρός ἐκεῖνος οὐ μόνος εὔνους ἐγώ καί πλούσιος ἀνήρ καλέω , ἀλλά καί παρακολουθέω ἐκ ἀρχή ὁ πρᾶγμα » · μάλα γάρ οὗτος δέω πρόσειμι ὁ σύμβουλος , ἐμπειρία πρᾶγμα . ἐν δέ ὁ δικανικός , ἐάν σκοπέω ἥκω , προσποιέω αὐτόθεν λέγω , ὅς ποιέω πᾶς ὁ παλαιός · γράφω γάρ πᾶς ὑποκρίνω σχεδιάζω — διά τίς ; ὅτι ὁ δικαστής ὑποπτεύω ὁ ῥήτωρ καί δείδω , μή ἐξαπατάω ὁ δύναμις ὁ ῥητορική . αὐτός τοίνυν οὗτος εἰμί τέχνη ὁ ῥήτωρ ὁ δοκέω αὐτόθεν λέγω , ἵνα καί οὕτως ὁ δικαστής παράγω · καί προοίμιον ὡς αὐτόθεν εὑρίσκω λέγω πάλαι σκοπέω καί κεφάλαιος ὡς μεταξύ ἀναμιμνῄσκω κατά πᾶς ὁ δίκη . ἐν δέ γε ἐγκωμιαστικός ἰδέα οὐ κωλύω ἀμφότερος χράω ποτέ , καί ὁμολογία γραφή καί προσποίησις σχέδιος .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 18
18 Πότε ῥήτωρ αὐξήσει χρήσεται ἐν δίκαις , εἶτα τότε ταῖς ἀποδείξεσι ; δύο δὴ καιροὶ τῆς χρήσεως καὶ μέθοδοι , ὅταν τὸ πρᾶγμα ἀμελῆται ἢ τὸ πρόσωπον τὸ κρινόμενον ἔνδοξον ᾖ . ταύτῃ τῇ τέχνῃ χρῆται Αἰσχίνης ἐν τῷ Κατὰ Τιμάρχου καὶ ἐν τῷ Κατὰ Κτησιφῶντος . ἐν μὲν γὰρ τῷ Κατὰ Τιμάρχου καὶ τὸ πρᾶγμα ἀμελεῖται — λοιδορία γὰρ δοκεῖ ἡ ἑταίρησις εἶναι καὶ σκῶμμα ταπεινότερον — , καὶ τὸ πρόσωπον τὸ κρινόμενον ἔνδοξόν ἐστιν — ὁ γὰρ Τίμαρχος τιμᾶται καὶ λελειτούργηκε καὶ ἀρχὰς ἦρξε καὶ ἔστι περὶ μέσην ἡλικίαν — . καὶ ἐν τῷ Κατὰ Κτησιφῶντος ἡ τῶν παρανόμων γραφὴ ἀμελεῖται διὰ τὰς συμφορὰς τῆς πόλεως τό τε πρόσωπον τιμᾶται , Δημοσθένης , καὶ ἀξίωμα ἔχει . διὰ τοῦτο πρότερον αὔξει , εἶτα τότε ἀποδείκνυσιν , ἵνα ἐπιστρέψῃ καὶ ἀναγκάσῃ προσέχειν τοὺς δικαστὰς καὶ μήτε τιμῇ τοῦ προσώπου μήτε καταφρονήσει τοῦ πράγματος μὴ θέλωσιν ἀκούειν . αὕτη ἡ αἰτία τοῦ καὶ τῇ αὐτῇ τάξει ἐν ἀμφοτέροις τοῖς βιβλίοις τὰ περὶ τῶν πολιτειῶν διεξελθεῖν .
Lemmas: 18 πότε ῥήτωρ αὔξησις χράω ἐν δίκη , εἶτα τότε ὁ ἀπόδειξις ; δύο δή καιρός ὁ χρῆσις καί μέθοδος , ὅταν ὁ πρᾶγμα ἀμελέω ἤ ὁ πρόσωπον ὁ κρίνω ἔνδοξος εἰμί . οὗτος ὁ τέχνη χράω Αἰσχίνης ἐν ὁ Κατά Τίμαρχος καί ἐν ὁ Κατά Κτησιφῶν . ἐν μέν γάρ ὁ Κατά Τίμαρχος καί ὁ πρᾶγμα ἀμελέω — λοιδορία γάρ δοκέω ὁ ἑταίρησις εἰμί καί σκῶμμα ταπεινός — , καί ὁ πρόσωπον ὁ κρίνω ἔνδοξος εἰμί — ὁ γάρ Τίμαρχος τιμάω καί λειτουργέω καί ἀρχή ἄρχω καί εἰμί περί μέσος ἡλικία — . καί ἐν ὁ Κατά Κτησιφῶν ὁ ὁ παράνομος γραφή ἀμελέω διά ὁ συμφορά ὁ πόλις ὁ τε πρόσωπον τιμάω , Δημοσθένης , καί ἀξίωμα ἔχω . διά οὗτος πρότερος αὐξάνω , εἶτα τότε ἀποδείκνυμι , ἵνα ἐπιστρέφω καί ἀναγκάζω προσέχω ὁ δικαστής καί μήτε τιμή ὁ πρόσωπον μήτε καταφρόνησις ὁ πρᾶγμα μή ἐθέλω ἀκούω . οὗτος ὁ αἰτία ὁ καί ὁ αὐτός τάξις ἐν ἀμφότερος ὁ βιβλίον ὁ περί ὁ πολιτεία διεξέρχομαι .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 19
Πότε ῥήτωρ ψεύσεται συνειδότων τῶν ἀκροατῶν , 19 ὅτι ψεύδεται ; ὅταν τὸ ψεῦδος συμφέρῃ τοῖς ἀκούουσι · διὰ γὰρ τὸ οἰκεῖον λυσιτελὲς οὐκ ἐλέγχουσι τὸν ῥήτορα . οὕτω Δημοσθένης ἐψεύσατο ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνοῦ · Αἰσχίνου γὰρ λέγοντος , ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι ὑπὸ τὸν αὐτὸν καιρὸν πρέσβεις πρὸς Φίλιππον ἔπεμψαν περὶ εἰρήνης καὶ πρὸς τούς συμμάχους περὶ συμμαχίας κατὰ Φιλίππου , καὶ τοῦτο πεποιηκότων Ἀθηναίων , φησὶν ὅτι « καὶ διαβάλλει τὰ μέγιστα τὴν πόλιν , ἐν οἷς ψεύδεται · εἰ γὰρ ὑμεῖς ἅμα τοὺς μὲν Ἕλληνας εἰς πόλεμον παρεκαλεῖτε , αὐτοὶ δὲ περὶ εἰρήνης πρὸς Φίλιππον πρέσβεις ἐπέμπετε , Εὐρυβάτου πρᾶγμα , οὐ πόλεως ἔργον οὐδὲ χρηστῶν ἀνθρώπων διεπράττεσθε » .
Lemmas: πότε ῥήτωρ ψεύδω σύνοιδα ὁ ἀκροατής , 19 ὅτι ψεύδω ; ὅταν ὁ ψεῦδος συμφέρω ὁ ἀκούω · διά γάρ ὁ οἰκεῖος λυσιτελής οὐ ἐλέγχω ὁ ῥήτωρ . οὕτως Δημοσθένης ψεύδω ἐν ὁ Περι ὁ στέφανος · Αἰσχίνης γάρ λέγω , ὅτι ὁ Ἀθηναῖος ὑπό ὁ αὐτός καιρός πρέσβυς πρός Φίλιππος πέμπω περί εἰρήνη καί πρός ὁ σύμμαχος περί συμμαχία κατά Φίλιππος , καί οὗτος ποιέω Ἀθηναῖος , φημί ὅτι « καί διαβάλλω ὁ μέγας ὁ πόλις , ἐν ὅς ψεύδω · εἰ γάρ σύ ἅμα ὁ μέν Ἕλλην εἰς πόλεμος παρακαλέω , αὐτός δέ περί εἰρήνη πρός Φίλιππος πρέσβυς πέμπω , Εὐρύβατος πρᾶγμα , οὐ πόλις ἔργον οὐδέ χρηστός ἄνθρωπος διαπράσσω » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 20
Πότε ῥήτωρ ὀμόσει καὶ ὅρκῳ χρήσεται ; οὐδέποτε ἐπὶ πράγματος ὀμεῖται , οἷον ‘ἐποίησεν οὗτος φόνον ἢ προδοσίαν ἢ τόδε τι’ , ἀλλ᾿ ἐπὶ ἤθους βεβαιώσει , ὡς ὁ Δημοσθένης « ὡς μὲν ἐμοὶ δοκεῖ , δι᾿ ἀμφότερα , ὦ Ἀθηναῖοι , νὴ τοὺς θεούς , κἀμὲ νομίζοντες δεινὰ πεπονθέναι » καὶ πάλιν « πολλὰς δὲ δεήσεις καὶ νὴ Δία ἀπειλὰς ὑπομείνας » . ἐκ τούτου δηλοῦται , ὅτι ῥήτωρ πραγματικὸν ὅρκον οὐκ ὄμνυσιν ἀλλ᾿ ἠθικόν . Πρῶτος δὲ ὅρκον ἠθικὸν Ὅμηρος ὤμοσεν , εἶτα Πλάτων ἐμιμιήσατο , εἶτα Δημοσθένης ἐκληρονόμησε Πλάτωνος · ἠθικὸν δ᾿ ἕκαστος ὀμόσας καὶ ἰδίᾳ ἕκαστος ἰδέα τοῦ ἤθους ἐχρήσατο , Ὅμηρὸς μὲν τραγικὸν « οὔ , μὰ Ζῆν᾿ , Ἀγέλαε , καὶ ἄλγεα πατρὸς ἐμεῖο » , τὰς συμφορὰς τοῦ πατρὸς ὅρκον ἐποιήσατο , Πλάτων δὲ ἠθικὸν μὲν ὁμοίως , ἠθικὸν δ᾿ ἐκ τοῦ ἐναντίου ἤθους « οὔ , μὰ τὸν Ζῆν᾿ , Καλλίκλεις , Δημοσθένης δὲ ἠθικὸν πολιτικὸν « οὔ , μὰ τοὺς ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας καὶ τοὺς ἐν Σαλαμῖνι παραταξαμένους » .
Lemmas: πότε ῥήτωρ ὄμνυμι καί ὅρκος χράω ; οὐδέποτε ἐπί πρᾶγμα ὄμνυμι , οἷος ποιέω οὗτος φόνος ἤ προδοσία ἤ ὅδε τι’ , ἀλλά ἐπί ἦθος βεβαίωσις , ὡς ὁ Δημοσθένης « ὡς μέν ἐγώ δοκέω , διά ἀμφότερος , ὦ Ἀθηναῖος , νή ὁ θεός , ἐγώ νομίζω δεινός πάσχω » καί πάλιν « πολύς δέ δέησις καί νή Ζεύς ἀπειλή ὑπομένω » . ἐκ οὗτος δηλόω , ὅτι ῥήτωρ πραγματικός ὅρκος οὐ ὄμνυμι ἀλλά ἠθικός . πρῶτος δέ ὅρκος ἠθικός Ὅμηρος ὄμνυμι , εἶτα Πλάτων μιμέομαι , εἶτα Δημοσθένης κληρονομέω Πλάτων · ἠθικός δέ ἕκαστος ὄμνυμι καί ἴδιος ἕκαστος ἰδέα ὁ ἦθος χράω , Ὅμηρος μέν τραγικός « οὐ , μά Ζεύς , Ἀγέλαος , καί ἄλγος πατήρ ἐγώ » , ὁ συμφορά ὁ πατήρ ὅρκος ποιέω , Πλάτων δέ ἠθικός μέν ὅμοιος , ἠθικός δέ ἐκ ὁ ἐναντίος ἦθος « οὐ , μά ὁ Ζεύς , Καλλικλῆς , Δημοσθένης δέ ἠθικός πολιτικός « οὐ , μά ὁ ἐν Μαραθών προκινδυνεύω καί ὁ ἐν Σαλαμίς παρατάσσω » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 21
21 Πότε ἐν τοῖς προβλήμασι ῥήτωρ μέρεσί τισι συνηγόρους δώσει καὶ κατὰ πόσους τρόπους ; τέσσαρας · ἢ διὰ φύσιν , εἰ γυνή τίς ἐστι , συνήγορον δώσομεν · ἢ δι᾿ ἡλικίαν , εἰ παιδίον ἐστὶν ἢ ὑπέργηρως καὶ ἀσθενής · ἢ διὰ τύχην , εἰ δοῦλός ἔστιν ἢ ἄτιμος , ὥσπερ ἐν τῷ Κατὰ Μειδίου Δημοσθένης Στράτωνι συναγορεύει · ἢ εἰ δι᾿ εὐπρέπειαν κατέγνωσταί τις , καὶ τούτῳ δώσομεν συνήγορον .
Lemmas: 21 πότε ἐν ὁ πρόβλημα ῥήτωρ μέρος τις συνήγορος δίδωμι καί κατά πόσος τρόπος ; τέσσαρες · ἤ διά φύσις , εἰ γυνή τις εἰμί , συνήγορος δίδωμι · ἤ διά ἡλικία , εἰ παιδίον εἰμί ἤ ὑπέργηρως καί ἀσθενής · ἤ διά τύχη , εἰ δοῦλος εἰμί ἤ ἄτιμος , ὥσπερ ἐν ὁ Κατά Μειδίας Δημοσθένης Στράτων συναγορεύω · ἤ εἰ διά εὐπρέπεια καταγιγνώσκω τις , καί οὗτος δίδωμι συνήγορος .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 22
Τίς μέθοδος τοῦ ἐναντία λέγοντα , οἷς βούλεται γενέσθαι , 22 κατορθοῦν , ὃ βούλεται , μὴ δοκοῦντα ἐναντία οἷς θέλει λέγειν ; ἡ κακία ἡ ἐν λόγοις ἐνταῦθα ἀρετὴ φαίνεται . τίς δέ ἐστι κακία ἐν λόγοις ; εὐδιάλυτα λέγειν καὶ ἐναντία καὶ στρεφόμενα . ταῦτα ἐν τούτῳ τῷ σχήματι τῶν λόγων ἀρετὴ γίνεται . Ὅμηρος αὐτὸ πεποίηκεν · Ἀγαμέμνων ἐστὶν ὁ ἀποπειρώμενος τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ βουλόμενος αὐτοὺς μένειν λέγων δεῖν μὴ μένειν ἀλλὰ φεύγειν , καὶ δι᾿ ὅλης τῆς δημηγορίας εὐδιάλυτα λέγει καὶ στρεφόμενα , διδοὺς ἀντιλαβὰς τοῖς ἐναντιουμένοις , ἐπὶ τέλει δὲ καὶ ἐναντιώματα λέγων · τὸ γὰρ φάναι « καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται » δηλονότι ἐναντίον ἐστὶ φανερῶς τῷ ‘φεύγωμεν’ · πῶς γὰρ φεύξονται ναῦς οὐκ ἔχοντες ; τοῦτο δ᾿ ἂν εἶπε καὶ κωλύων τις αὐτοὺς ἀποπλεῖν , οὐ κελεύων δὲ μένειν τοῖς λόγοις . Ἐν δὲ ταῖς σχολικαῖς ὑποθέσεσιν ἔστι καὶ ἄλλη τις τέχνη , ἣ βοηθεῖ ταῖς τοῦ ἀντιδίκου προτάσεσι καὶ διὰ μακρῶν προβάλλεται καὶ διὰ μαρτυριῶν ἔσθ᾿ ὅτε . ἀλλὰ ἀντιλέγειν προσποιοῦ · οὕτω γὰρ λέγων οὐχ ὑποπτευθήσῃ , καὶ ὃ βούλει , σοὶ ἔσται . ἐν γὰρ τῷ τοιούτῳ σχήματι τῶν λόγων τὸ μὲν νικῆσαι λέγοντα ἡττηθῆναί ἐστι , τὸ δὲ ἡττηθῆναι λέγοντα νικῆσαι ἐστι · γέγονε γάρ , ὃ βουλόμεθα .
Lemmas: τίς μέθοδος ὁ ἐναντίος λέγω , ὅς βούλομαι γίγνομαι , 22 κατορθόω , ὅς βούλομαι , μή δοκέω ἐναντίος ὅς ἐθέλω λέγω ; ὁ κακία ὁ ἐν λόγος ἐνταῦθα ἀρετή φαίνω . τίς δέ εἰμί κακία ἐν λόγος ; εὐδιάλυτος λέγω καί ἐναντίος καί στρέφω . οὗτος ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ὁ λόγος ἀρετή γίγνομαι . Ὅμηρος αὐτός ποιέω · Ἀγαμέμνων εἰμί ὁ ἀποπειράομαι ὁ Ἑλληνικός καί βούλομαι αὐτός μένω λέγω δέω μή μένω ἀλλά φεύγω , καί διά ὅλος ὁ δημηγορία εὐδιάλυτος λέγω καί στρέφω , δίδωμι ἀντιλαβή ὁ ἐναντιόομαι , ἐπί τέλος δέ καί ἐναντίωμα λέγω · ὁ γάρ φημί « καί δή δόρυ σήπω ναῦς καί σπάρτον λύω » δηλονότι ἐναντίος εἰμί φανερός ὁ φεύγω · πῶς γάρ φεύγω ναῦς οὐ ἔχω ; οὗτος δέ ἄν λέγω καί κωλύω τις αὐτός ἀποπλέω , οὐ κελεύω δέ μένω ὁ λόγος . ἐν δέ ὁ σχολικός ὑπόθεσις εἰμί καί ἄλλος τις τέχνη , ὅς βοηθέω ὁ ὁ ἀντίδικος πρότασις καί διά μακρός προβάλλω καί διά μαρτυρία εἰμί ὅτε . ἀλλά ἀντιλέγω προσποιέω · οὕτως γάρ λέγω οὐ ὑποπτεύω , καί ὅς βούλομαι , σύ εἰμί . ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος σχῆμα ὁ λόγος ὁ μέν νικάω λέγω ἡσσάομαι εἰμί , ὁ δέ ἡσσάομαι λέγω νικάω εἰμί · γίγνομαι γάρ , ὅς βούλομαι .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 24
24 Τοῦ ταὐτὰ λέγοντα ἢ ἑαυτῷ ἢ ἄλλῳ τινὶ μὴ δοκεῖν τὰ αὐτὰ λέγειν διπλῆ μέθοδος · τάξεως μεταβολή , καὶ μήκη καὶ βραχύτητες . ἡ δὲ αὐτὴ καὶ τοῦ παραφράζειν μέθοδος · ἢ γὰρ τὴν τάξιν μεταβάλλεις , περ ἐκεῖνος ἐχρήσατο , ἢ τὸ μέτρον · εἴπερ γὰρ διὰ μακρῶν ἐκεῖνος , ταῦτα ἐν βραχέσι συνελὼν λέγεις , ἢ τὸ ἐναντίον . Τίς δὲ ἑκατέρου τούτων ὁ καιρός ; ἡ μὲν συμβουλευτικὴ μήκη καὶ βραχύτητας ἐπιδέχεται · τῆς γὰρ τάξεως μεταβολὴν οὐ δύναται ἔχειν , ὅτι ἐν συμβουλῇ πάντως πρῶτον τὸ κατεπεῖγον εἶναι δεῖ παρὰ παντὶ συμβουλεύοντι . ἐν δὲ τῇ πανηγυρικῇ νόμος ἐστὶ τῶν κεφαλαίων τῆς τάξεως ἀμετάβλητος ἡ φύσις τῶν πραγμάτων . χρώμεθα οὖν τοῖς μήκεσι καὶ ταῖς βραχύτησιν , ὥσπερ ἐν συμβουλευτικῇ μὲν ἰδέᾳ ἐποίησεν ὁ Δημοσθένης ἔν τε τοῖς Ὀλυνθιακοῖς καὶ ἐν τῷ Περὶ τῶν ἐν Χερρονήσῳ σρατιωτῶν · τὰ αὐτὰ γὰρ λέγων ἑαυτῷ μάλιστα ἔλαθεν . ἐν δὲ πανηγυρικῇ ἰδέα Πλάτων τὰ αὐτὰ λέγων Θουκυδίδῃ ἐν τῷ Ἐπιταφίῳ οὐ μόνον ἔλαθεν , ἀλλὰ καὶ ἄλλα λέγειν ἔδοξε · τὰ γοῦν περὶ τῶν πολέμων Θουκυδίδης μὲν ἐπιμνησθεὶς παρῆκεν , ὁ Πλάτων δὲ ἐπεξειργάσατο · τοὐναντίον δὲ Πλάτων μὲν παρῆκε τὰ περὶ τῆς πολιτείας , Θουκυδίδης δὲ ἐπεξῆλθεν . Ἐν δὲ τῇ δικανικῇ ἰδέᾳ καὶ ἡ τῆς τάξεως μεταβολὴ χώραν ἔχει , ὥσπερ Δημοσθένης ἐποίησεν ἐν τῷ Περὶ τῆς ἀτελείας · Φορμίωνος γὰρ προκατηγορήσαντος τοῦ νόμου καὶ χρησαμένου τοῖς κεφαλαίοις τῆς διαιρέσεως , τῷ δικαίῳ , τῷ συμφέροντι , τῷ καλῷ , τῷ τῆς ἀξίας , ἀνέστρεψε τὴν τάξιν μεταβάλλων · πῶς δὲ τοῦτο ἐποίησεν , ἐν τοῖς περὶ τοῦ λόγου διεξήλθομεν .
Lemmas: 24 ὁ αὐτός λέγω ἤ ἑαυτοῦ ἤ ἄλλος τις μή δοκέω ὁ αὐτός λέγω διπλόος μέθοδος · τάξις μεταβολή , καί μῆκος καί βραχύτης . ὁ δέ αὐτός καί ὁ παραφράζω μέθοδος · ἤ γάρ ὁ τάξις μεταβάλλω , περ ἐκεῖνος χράω , ἤ ὁ μέτρον · εἴπερ γάρ διά μακρός ἐκεῖνος , οὗτος ἐν βραχύς συναιρέω λέγω , ἤ ὁ ἐναντίος . τίς δέ ἑκάτερος οὗτος ὁ καιρός ; ὁ μέν συμβουλευτικός μῆκος καί βραχύτης ἐπιδέχομαι · ὁ γάρ τάξις μεταβολή οὐ δύναμαι ἔχω , ὅτι ἐν συμβουλή πάντως πρῶτος ὁ κατεπείγω εἰμί δέω παρά πᾶς συμβουλεύω . ἐν δέ ὁ πανηγυρικός νόμος εἰμί ὁ κεφάλαιος ὁ τάξις ἀμετάβλητος ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα . χράω οὖν ὁ μῆκος καί ὁ βραχύτης , ὥσπερ ἐν συμβουλευτικός μέν ἰδέα ποιέω ὁ Δημοσθένης ἐν τε ὁ Ὀλυνθιακός καί ἐν ὁ Περι ὁ ἐν Χερσόνησος σρατιους · ὁ αὐτός γάρ λέγω ἑαυτοῦ μάλα λανθάνω . ἐν δέ πανηγυρικός ἰδέα Πλάτων ὁ αὐτός λέγω Θουκυδίδης ἐν ὁ Ἐπιτάφιος οὐ μόνος λανθάνω , ἀλλά καί ἄλλος λέγω δοκέω · ὁ γοῦν περί ὁ πόλεμος Θουκυδίδης μέν ἐπιμιμνῄσκομαι παρίημι , ὁ Πλάτων δέ ἐπεξεργάζομαι · ἐναντίος δέ Πλάτων μέν παρήκω ὁ περί ὁ πολιτεία , Θουκυδίδης δέ ἐπεξέρχομαι . ἐν δέ ὁ δικανικός ἰδέα καί ὁ ὁ τάξις μεταβολή χώρα ἔχω , ὥσπερ Δημοσθένης ποιέω ἐν ὁ Περι ὁ ἀτέλεια · Φορμίων γάρ προκατηγορέω ὁ νόμος καί χράω ὁ κεφάλαιος ὁ διαίρεσις , ὁ δίκαιος , ὁ συμφέρω , ὁ καλός , ὁ ὁ ἀξία , ἀναστρέφω ὁ τάξις μεταβάλλω · πῶς δέ οὗτος ποιέω , ἐν ὁ περί ὁ λόγος διεξέρχομαι .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 25
Τοῦ ἑαυτὸν ἐπαινεῖν ἐπαχθοῦς ὄντος καὶ εὐμισήτου , 25 τοῦ ἀνεπαχθῶς ποιῆσαι μέθοδοι τρεῖς · κοινότης λόγου , ἀνάγκης προσποίησις , προσώπου ὑπαλλαγή . Τούτων παραδείγματα . ὁ Ἰσοκράτης ἐν τῷ πρώτῳ λόγῳ τῶν παραινέσεων τὸ πρῶτον προοίμιον ἑαυτοῦ ἔπαινον κατεσκεύασε · θέλει γὰρ εἰπεῖν ὅτι ἐγὼ ἀνήρ εἰμι σπουδαιότατος καὶ μόνος φίλος ἀγαθὸς ἀποθανόντος τοῦ πατρός , ὦ Δημόνικε , σοὶ εὐνοῶν᾿ · πῶς οὖν αὐτὸ ποιεῖ ; κοινῷ τῷ λόγῳ χρῆται περί τε σπουδαίων ἀνδρῶν καὶ φαύλων λέγων καὶ διακρίνων ἤθη ἀγαθῶν καὶ πονηρῶν φίλων , οὕτω δὲ φαίνεται αὐτὸς ὢν τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν . — Ὁ δὲ Δημοσθένης ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνου μέλλων ἑαυτὸν ἐπαινεῖν καὶ τὴν ἑαυτοῦ πολιτείαν πολλάκις τῇ ἀνάγκῃ χρῆται λέγων « ἐὰν δ᾿ ἐφ᾿ ἃ καὶ πεποίηκα καὶ πεπολίτευμαι βαδίζω , πολλάκις λέγειν ἀναγκασθήσομαι περὶ ἐμαυτοῦ » . — Ἐπειδὴ δὲ τῇ ἀνάγκῃ πολλάκις χρώμενος ὕποπτός ἐστι , καὶ τῇ τοῦ προσώπου ὑπαλλαγῇ χρῆται . ἔστι δὲ τοῦτο · ὅταν τι μέτριον λέγῃ , τότε πρὸς τοὺς Ἀθηναίους λέγει , ὅταν δὲ ὑπερήφανον καὶ ἐπαχθές , πρὸς Αἰσχίνην · « οὐ λίθοις ἐτείχισα τὴν πόλιν οὐδὲ πλίνθοις ἐγώ , ἀλλὰ τὸν ἐμὸν τειχισμὸν εἰ βούλει σκοπεῖν , εὑρήσεις ὅπλα καὶ πόλεις καὶ συμμάχους » , καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ « ὧν μέντοι ἐκ τῆς δίας οὐσίας ἐπέδωκα , οὐδεμίαν ἡμέραν ὑπεύθυνος εἶναί φημι . ἀκούεις , Αἰσχίνη ; » ἀπέστρεψε τὸν λόγον , ἵνα δοκοίη τὸν ἐχθρὸν λυπεῖν , μὴ Ἀθηναίοις ὀνειδίζειν .
Lemmas: ὁ ἑαυτοῦ ἐπαινέω ἐπαχθής εἰμί καί εὐμίσητος , 25 ὁ ἀνεπαχθής ποιέω μέθοδος τρεῖς · κοινότης λόγος , ἀνάγκη προσποίησις , πρόσωπον ὑπαλλαγή . οὗτος παράδειγμα . ὁ Ἰσοκράτης ἐν ὁ πρῶτος λόγος ὁ παραίνεσις ὁ πρῶτος προοίμιον ἑαυτοῦ ἔπαινος κατασκευάζω · ἐθέλω γάρ λέγω ὅτι ἐγώ ἀνήρ εἰμί σπουδαῖος καί μόνος φίλος ἀγαθός ἀποθνῄσκω ὁ πατήρ , ὦ Δημόνικος , σύ εὐνοέω · πῶς οὖν αὐτός ποιέω ; κοινός ὁ λόγος χράω περί τε σπουδαῖος ἀνήρ καί φαῦλος λέγω καί διακρίνω ἦθος ἀγαθός καί πονηρός φίλος , οὕτως δέ φαίνω αὐτός εἰμί ὁ ἀγαθός ἀνήρ . — ὁ δέ Δημοσθένης ἐν ὁ Περι ὁ στέφανος μέλλω ἑαυτοῦ ἐπαινέω καί ὁ ἑαυτοῦ πολιτεία πολλάκις ὁ ἀνάγκη χράω λέγω « ἐάν δέ ἐπί ὅς καί ποιέω καί πολιτεύω βαδίζω , πολλάκις λέγω ἀναγκάζω περί ἐμαυτοῦ » . — ἐπειδή δέ ὁ ἀνάγκη πολλάκις χράω ὕποπτος εἰμί , καί ὁ ὁ πρόσωπον ὑπαλλαγή χράω . εἰμί δέ οὗτος · ὅταν τις μέτριος λέγω , τότε πρός ὁ Ἀθηναῖος λέγω , ὅταν δέ ὑπερήφανος καί ἐπαχθής , πρός Αἰσχίνης · « οὐ λίθος τειχίζω ὁ πόλις οὐδέ πλίνθον ἐγώ , ἀλλά ὁ ἐμός τειχισμός εἰ βούλομαι σκοπέω , εὑρίσκω ὅπλον καί πόλις καί σύμμαχος » , καί πάλιν ἀλλαχοῦ « ὅς μέντοι ἐκ ὁ δῖος οὐσία ἐπιδίδωμι , οὐδείς ἡμέρα ὑπεύθυνος εἰμί φημί . ἀκούω , Αἰσχίνης ; » ἀποστρέφω ὁ λόγος , ἵνα δοκέω ὁ ἐχθρός λυπέω , μή Ἀθηναῖος ὀνειδίζω .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 26
Δύο παλαίσματα δικαστηρίων Δημοσθένης ἐπετεχνήσατο , 26 τό τε οἰκεῖον ἰσχυρόν , κἂν μὴ κρινόμενον ᾖ , εἰς κρίσιν ἀγαγεῖν καὶ τὸ τοῦ ἀντιδίκου ἰσχυρὸν κρινόμενον ἐκβαλεῖν . ταῦτα τοίνυν ἀμφότερα ποιεῖ Δημοσθένης καὶ λανθάνει πράττων · ὅταν γὰρ τὸ οἰκεῖον εἰσάγῃ χαριζόμενος ἑαυτῷ , ἀνάγκην προσποιεῖται , ὅταν δὲ τὸ τοῦ ἀντιδίκου ἐκβάλλῃ πανουργῶν , ἁπλότητα ὑποκρίνεται . Τοῦτο ἐποίησε καὶ ἐν δυσὶ λόγοις , ἔν τε τῷ Περὶ τοῦ στεφάνου καὶ ἐν τῷ Κατὰ Ἀριστοκράτους . ὅταν γὰρ τὸ τῆς πολιτείας καὶ ἀξίας ἐπάγῃ , ἀνάγκην ὑποκρίνεται « ἐὰν δὲ ἐφ᾿ ἃ καὶ πεποίηκα καὶ πεπολίτευμαι βαδίζω , πολλάκις λέγειν ἀναγκασθήσομαι περὶ ἐμαυτοῦ » · ὅταν δὲ τούς νόμους κλέπτῃ , ἁπλότητα προσποιεῖται λέγων οὕτως « ἔτι μέντοι καὶ τοὺς νόμους δεικτέον εἶναί μοι δοκεῖ » , ὡς παρέργου μνημονεύων τοῦ ἰσχυροῦ τῷ ἀντιδίκῳ . — Καὶ πάλιν ἐν τῷ Κατ᾿ Ἀριστοκράτους εἰσάγων τὸν περὶ Χερρονήσου λόγον οὐδὲν προσήκοντα τῷ ἀγῶνι φησὶν « ἀνάγκη δέ ἐστι πρῶτον ἁπάντων δεῖξαι , τι ποτε ἔστι τὸ Χερρόνησον ἀσφαλῶς ἔχειν ἡμᾶς πεποιηκός , εἶτα πανουργῶν καὶ πολίτην ἐργαζόμενος τὸν Χαρίδημον , ἵνα αὐτῷ ἰσχύῃ ὁ περὶ τῶν νόμων λόγος , ἐπιφέρει « θεάσασθε τοίνυν , ὡς δικαίως καὶ ἀπλῶς ποιήσομαι τοὺς λόγους , ὃς εἰς μὲν ταύτην τίθεμαι τὴν τάξιν αὐτόν , ἐν ᾗ πλείστης ἂν τυγχάνοι τιμῆς , ἃ δ᾿ οὐδ᾿ ἡμῖν τοῖς γένει πολίταις ἐστίν , οὐδ᾿ ἐκείνῳ δεῖν οἶμαι γενέσθαι παρὰ τοὺς νόμους » .
Lemmas: δύο πάλαισμα δικαστήριον Δημοσθένης ἐπιτεχνάομαι , 26 ὁ τε οἰκεῖος ἰσχυρός , ἐάν μή κρίνω εἰμί , εἰς κρίσις ἄγω καί ὁ ὁ ἀντίδικος ἰσχυρός κρίνω ἐκβάλλω . οὗτος τοίνυν ἀμφότερος ποιέω Δημοσθένης καί λανθάνω πράσσω · ὅταν γάρ ὁ οἰκεῖος εἰσάγω χαρίζω ἑαυτοῦ , ἀνάγκη προσποιέω , ὅταν δέ ὁ ὁ ἀντίδικος ἐκβάλλω πανουργέω , ἁπλότης ὑποκρίνω . οὗτος ποιέω καί ἐν δύο λόγος , ἐν τε ὁ Περι ὁ στέφανος καί ἐν ὁ Κατά Ἀριστοκράτης . ὅταν γάρ ὁ ὁ πολιτεία καί ἀξία ἐπάγω , ἀνάγκη ὑποκρίνω « ἐάν δέ ἐπί ὅς καί ποιέω καί πολιτεύω βαδίζω , πολλάκις λέγω ἀναγκάζω περί ἐμαυτοῦ » · ὅταν δέ ὁ νόμος κλέπτω , ἁπλότης προσποιέω λέγω οὕτως « ἔτι μέντοι καί ὁ νόμος δείκνυμι εἰμί ἐγώ δοκέω » , ὡς πάρεργος μνημονεύω ὁ ἰσχυρός ὁ ἀντίδικος . — καί πάλιν ἐν ὁ Κατά Ἀριστοκράτης εἰσάγω ὁ περί Χερρόνησος λόγος οὐδείς προσήκω ὁ ἀγών φημί « ἀνάγκη δέ εἰμί πρῶτος ἅπας δείκνυμι , τίς ποτέ εἰμί ὁ Χερσόνησος ἀσφαλής ἔχω ἐγώ ποιέω , εἶτα πανουργέω καί πολίτης ἐργάζομαι ὁ Χαρίδημος , ἵνα αὐτός ἰσχύω ὁ περί ὁ νόμος λόγος , ἐπιφέρω « θεάομαι τοίνυν , ὡς δίκαιος καί ἁπλῶς ποιέω ὁ λόγος , ὅς εἰς μέν οὗτος τίθημι ὁ τάξις αὐτός , ἐν ὅς πολύς ἄν τυγχάνω τιμή , ὅς δέ οὐδέ ἐγώ ὁ γένος πολίτης εἰμί , οὐδέ ἐκεῖνος δέω οἴομαι γίγνομαι παρά ὁ νόμος » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 27
27 Δευτερολογιῶν εἴδη τάδε · ἤτοι γὰρ διὰ μέγεθος τοῦ ἀγῶνος μερίζεται ἡ κατηγορία ἢ ἡ ἀπολογία · ἢ προκατηγορήσαντός τινος καὶ προαγωνισαμένου ὁ δεύτερος λέγων αὐξήσει χρῆται , ὥσπερ οἱ Κατὰ Ἀριστογείτονος λόγοι ἔχουσιν · ἢ τὰ αὐτὰ ὁ δεύτερος λέγων οὐκ αὔξει μέν , προστίθησι δέ τινα ἢ ἀφαιρεῖ , ὥσπερ κατορθῶν τὰ εἰρημένα , ὡς ἔχει ὁ τοῦ Νέστορος λόγος ἐν τῇ δευτέρᾳ ῥαψῳδίᾳ μετὰ τὴν Ὀδυσσέως δημηγορίαν · ἢ προαγωνισαμένου ἑτέρου ὁ δεύτερος λέγων τὰ μέλλοντα δεύτερα λέγεσθαι ὑπὸ τοῦ ἀντιδίκου προκαταλαμβάνει λέγων , ὥσπερ ὁ Κατ᾿ Ἀνδροτίωνος ἔχει , προκατηγορήσαντος γὰρ Εὐκτήμονος , ἃ μέλλει λέγειν Ἀνδροτίων , ὁ Διόδωρος προκαταλαμβάνει . Οὗτοι τέσσαρες τρόποι δευτερολογίας .
Lemmas: 27 δευτερολογία εἶδος ὅδε · ἤτοι γάρ διά μέγεθος ὁ ἀγών μερίζω ὁ κατηγορία ἤ ὁ ἀπολογία · ἤ προκατηγορέω τις καί προαγωνίζομαι ὁ δεύτερος λέγω αὔξησις χράω , ὥσπερ ὁ Κατά Ἀριστογείτων λόγος ἔχω · ἤ ὁ αὐτός ὁ δεύτερος λέγω οὐ αὐξάνω μέν , προστίθημι δέ τις ἤ ἀφαιρέω , ὥσπερ κατορθόω ὁ λέγω , ὡς ἔχω ὁ ὁ Νέστωρ λόγος ἐν ὁ δεύτερος ῥαψῳδία μετά ὁ Ὀδυσσεύς δημηγορία · ἤ προαγωνίζομαι ἕτερος ὁ δεύτερος λέγω ὁ μέλλω δεύτερος λέγω ὑπό ὁ ἀντίδικος προκαταλαμβάνω λέγω , ὥσπερ ὁ Κατά Ἀνδροτίων ἔχω , προκατηγορέω γάρ Εὐκτήμων , ὅς μέλλω λέγω Ἀνδροτίων , ὁ Διόδωρος προκαταλαμβάνω . οὗτος τέσσαρες τρόπος δευτερολογία .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 28
Οἱ παλαιοὶ διηγούμενοι διπλῇ τινι μεθόδῳ χρῶνται , 28 ἀναφορῷ δι᾿ ἀσφάλειαν καὶ διὰ πίστιν βεβαιώσει , οἷον Ἰσοκράτης « Ζεὺς γὰρ Ἡρακλέα καὶ Τάνταλον γεννήσας , ὡς οἱ μῦθοι λέγουσι καὶ πάντες πιστεύουσι » , τὸ μὲν « ὡς οἱ μῦθοι λέγουσιν » ἀναφορά , τὸ δὲ « καὶ πάντες πιστεύουσιν » ἡ βεβαίωσις . καὶ Εὐριπίδης « Ζεύς , ὡς λέλεκται » ἀναφορά , « τῆς ἀληθείας ὕπο » βεβαίωσις . καὶ Ἡρόδοτος « οὕτω δὴ λέγουσι Κορίνθιοι » ἀναφορά , « ὁμολογέουσι δέ σφι Λέσβιοι » βεβαίωσις . καὶ Θουκυδίδης « λέγουσι δέ » ἀναφορά , « καὶ οἱ τὰ σαφέστατα Πελοποννησίων μνήμῃ παρὰ τῶν προτέρων δεδεγμένοι » βεβαίωσις . καὶ Δημοσθένης « ὡς δὲ ἐγὼ τῶν ἐν αὐτῇ τῇ χώρᾳ γεγενημένων τινὸς ἤκουον , ἀνδρὸς οὐδαμῶς οἵου τε ψεύδεσθαι , ὸὐδένων εἰσὶ βελτίους » · καὶ τοῦτο παρὰ Πλάτωνος ἔλαβεν « ὡς ἐγώ του παρὰ βασιλέως ἐλθόντος ἤκουσα , ἀνδρὸς ἀξιοπίστου » .
Lemmas: ὁ παλαιός διηγέομαι διπλός τις μέθοδος χράω , 28 ἀναφορέω διά ἀσφάλεια καί διά πίστις βεβαίωσις , οἷος Ἰσοκράτης « Ζεύς γάρ Ἡρακλῆς καί Τάνταλος γεννάω , ὡς ὁ μῦθος λέγω καί πᾶς πιστεύω » , ὁ μέν « ὡς ὁ μῦθος λέγω » ἀναφορά , ὁ δέ « καί πᾶς πιστεύω » ὁ βεβαίωσις . καί Εὐριπίδης « Ζεύς , ὡς λέγω » ἀναφορά , « ὁ ἀλήθεια ὑπό » βεβαίωσις . καί Ἡρόδοτος « οὕτως δή λέγω Κορίνθιος » ἀναφορά , « ὁμολογέω δέ σφεῖς Λέσβιος » βεβαίωσις . καί Θουκυδίδης « λέγω δέ » ἀναφορά , « καί ὁ ὁ σαφής Πελοποννήσιος μνήμη παρά ὁ πρότερος δέχομαι » βεβαίωσις . καί Δημοσθένης « ὡς δέ ἐγώ ὁ ἐν αὐτός ὁ χώρα γίγνομαι τις ἀκούω , ἀνήρ οὐδαμῶς οἷος τε ψεύδω , οὐδείς εἰμί ἀγαθός » · καί οὗτος παρά Πλάτων λαμβάνω « ὡς ἐγώ τις παρά βασιλεύς ἔρχομαι ἀκούω , ἀνήρ ἀξιόπιστος » .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 29
Οἱ παλαιοὶ κοινὰ λέγοντες διανοήματα ὁμολογία τῆς 29 κοινότητος ἴδια αὑτῶν ποιοῦσιν . Ἰσοκράτης « ἅπαντες μὲν εἰώθασιν οἱ παριόντες ἐνθάδε ταῦτα μέγιστα φάσκειν εἶναι , περὶ ὧν ἂν αὐτοὶ ποιῶνται τοὺς λόγους · οὐ μὴν ἀλλ᾿ εἰ τῳ καὶ ἄλλῳ ταῦτα ἥρμοσε λέγειν , καὶ ἐμοὶ προσήκει » , καὶ Δημοσθένης ἐν τῷ Κατὰ Τιμοκράτους « εἰώθασι μὲν οὖν οἱ πολλοί » , καὶ Αἰσχίνης ἐν τῷ Κατὰ Τμάρχου « καὶ ὡς ἔοικεν οἱ εἰωθότες λόγοι λέγεσθαι ἐπὶ τοῖς δημοσίοις ἀγῶσιν οὔκ εἰσι ψευδεῖς · αἱ γὰρ ἴδιαι ἔχθραι πολλὰ πάνυ τῶν κοινῶν ἐπανορθοῦσι » , καὶ πάλιν Αἰσχίνης ἐν τῷ Κατὰ Τιμάρχου « οὐκ ἀγνοῶ δὲ , ὅτι ἃ μέλλω ἐν πρώτοις λέγειν » . Ἐν δὲ τοῖς Ὀλυνθιακοῖς Δημοσθένης τῷ πρώτῳ λόγῳ , χρώμενος κοινῷ διανοήματι τῷ ἀντὶ πολλῶν χρημάτων αὐτοὺς αἱρήσεσθαι τὸ κοινῇ συμφέρον , οὐ χρῆται τῇ ὁμολογίᾳ τῆς κοινότητος , διότι πανουργῶν χρῆται , καὶ παραλείπει τὴν ὁμολογίαν , προκατασκευάζει δὲ διὰ τοῦ προοιμίου τὰ θεωρικὰ χρήματα δεῖν ἀποδοῦναι τοῖς στρατιώταις . εἰ μὲν οὖν ὡμολόγει τὴν κοινότητα , ἔφασκε δὲ λυσιτελεῖν καὶ αὑτῷ εἰπεῖν , ὑπωπτεύετο · νῦν δὲ κοινῷ χρησάμενος διανοήματι καὶ λαθὼν αὐτοὺς ὁμολογοῦντας ὕστερον ἀναμιμνῄσκει ἀρνεῖσθαι αἰσχυνομένους περὶ τῶν θεωρικῶν χρημάτων . διὰ τοῦτο καὶ ἐπεσφραγίσατο ἐν ἀρχῇ τὸ διανόημα οὕτως « ὅτε τοίνυν τοῦθ᾿ οὕτως ἔχει » . ἔθος δὲ Δημοσθένους ἐστίν , ὅταν τι διοικήσηται ἑαυτῷ χρήσιμον , μὴ πρότερον ἀφίστασθαι , πρὶν ἢ ἐπισφραγίσηται . πεποίηκε τοῦτο ἐν τοῖς τέτρασι λόγοις , ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνου , ἐν τῷ Κατὰ Μειδίου , ἐν τῷ Κατὰ Ἀριστοκράτους , ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ὀλυνθιακῶν .
Lemmas: ὁ παλαιός κοινός λέγω διανόημα ὁμολογία ὁ 29 κοινότης ἴδιος ἑαυτοῦ ποιέω . Ἰσοκράτης « ἅπας μέν εἴωθα ὁ παρέρχομαι ἐνθάδε οὗτος μέγας φάσκω εἰμί , περί ὅς ἄν αὐτός ποιέω ὁ λόγος · οὐ μήν ἀλλά εἰ τις καί ἄλλος οὗτος ἁρμόζω λέγω , καί ἐγώ προσήκω » , καί Δημοσθένης ἐν ὁ Κατά Τιμοκράτης « εἴωθα μέν οὖν ὁ πολύς » , καί Αἰσχίνης ἐν ὁ Κατά Τμάρχου « καί ὡς ἔοικα ὁ εἴωθα λόγος λέγω ἐπί ὁ δημόσιος ἀγών οὐ εἰμί ψευδής · ὁ γάρ ἴδιος ἔχθρα πολύς πάνυ ὁ κοινός ἐπανορθόω » , καί πάλιν Αἰσχίνης ἐν ὁ Κατά Τίμαρχος « οὐ ἀγνοέω δέ , ὅτι ὅς μέλλω ἐν πρῶτος λέγω » . ἐν δέ ὁ Ὀλυνθιακός Δημοσθένης ὁ πρῶτος λόγος , χράω κοινός διανόημα ὁ ἀντί πολύς χρῆμα αὐτός αἱρέω ὁ κοινῇ συμφέρω , οὐ χράω ὁ ὁμολογία ὁ κοινότης , διότι πανουργέω χράω , καί παραλείπω ὁ ὁμολογία , προκατασκευάζω δέ διά ὁ προοίμιον ὁ θεωρικός χρῆμα δέω ἀποδίδωμι ὁ στρατιώτης . εἰ μέν οὖν ὁμολογέω ὁ κοινότης , φάσκω δέ λυσιτελέω καί ἑαυτοῦ λέγω , ὑποπτεύω · νῦν δέ κοινός χράω διανόημα καί λανθάνω αὐτός ὁμολογέω ὕστερον ἀναμιμνῄσκω ἀρνέομαι αἰσχύνω περί ὁ θεωρικός χρῆμα . διά οὗτος καί ἐπισφραγίζω ἐν ἀρχή ὁ διανόημα οὕτως « ὅτε τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω » . ἔθος δέ Δημοσθένης εἰμί , ὅταν τις διοικέω ἑαυτοῦ χρήσιμος , μή πρότερος ἀφίστημι , πρίν ἤ ἐπισφραγίζω . ποιέω οὗτος ἐν ὁ τέσσαρες λόγος , ἐν ὁ Περι ὁ στέφανος , ἐν ὁ Κατά Μειδίας , ἐν ὁ Κατά Ἀριστοκράτης , ἐν ὁ πρῶτος ὁ Ὀλυνθιακός .
hermogenes.peri-meqo-dou-deino-thtos-sp 30
Κατὰ πόσους τρόπους ἐν πεζῷ λόγῳ χρῆσις ἐπῶν 30 γίνεται ; κατὰ δύο , κόλλησιν καὶ παρῳδίαν . καὶ κόλλησις μέν ἐστιν , ὅταν ὁλόκληρον τὸ ἔπος εὐφυῶς κολλήσῃ τῷ λόγῳ , ὥστε συμφωνεῖν δοκεῖν · οἷον παρὰ τῷ Αἰσχίνῃ ἐν τῷ Κατὰ Τιμάρχου ἐπιστᾶσά που ἡ τοῦ Πατρόκλου ψυχὴ καθεύδοντι τῷ Ἀχιλλεῖ ἐπισκήπτει περὶ τοῦ ὁμόταφος αὐτῷ γενέσθαι τοὐ γὰρ ἔτι ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ πάλιν φησὶν Εὐριπίδης « ὁ δ᾿ εἰς τὸ σῶφρον ἐπ᾿ ἀρετήν τ᾿ ἄγων ἔρως ζηλωτὸς ἀνθρώποισιν , ὧν εἴην ἐγώ » . — Κατὰ παρῳδίαν δέ , ὅταν μέρος εἰπὼν τοῦ ἔπους παρ᾿ αὑτοῦ τὸ λοιπὸν πεζῶς ἑρμηνεύσῃ καὶ πάλιν τοῦ ἔπους εἰπὼν ἕτερον ἐκ τοῦ ἰδίου προσθῇ , ὡς μίαν γενέσθαι τὴν ἰδέαν · οἷον Δημοσθένης ἐν τῷ Παραπρεσβείας « ὅστις δ᾿ ὁμιλῶν ἥδεται ταὐτὰ πρεσβεύων Φιλοκράτει , οὐπώποτ᾿ ἠρώτησα γινώσκων , ὅτι ἀργύριον εἴληφεν οὗτος , ὥσπερ Φιλοκράτης ὁμολογῶν » .
Lemmas: κατά πόσος τρόπος ἐν πεζός λόγος χρῆσις ἔπος 30 γίγνομαι ; κατά δύο , κόλλησις καί παρῳδία . καί κόλλησις μέν εἰμί , ὅταν ὁλόκληρος ὁ ἔπος εὐφυής κολλάω ὁ λόγος , ὥστε συμφωνέω δοκέω · οἷος παρά ὁ Αἰσχίνης ἐν ὁ Κατά Τίμαρχος ἐφίστημι που ὁ ὁ Πάτροκλος ψυχή καθεύδω ὁ Ἀχιλλεύς ἐπισκήπτω περί ὁ ὁμόταφος αὐτός γίγνομαι ὁ γάρ ἔτι ζωός γε φίλος ἀπάνευθε ἑταῖρος βουλή ἕζομαι βουλεύω καί ὁ ἑξῆς , καί πάλιν φημί Εὐριπίδης « ὁ δέ εἰς ὁ σώφρων ἐπί ἀρετή τε ἄγω ἔρως ζηλωτός ἄνθρωπος , ὅς εἰμί ἐγώ » . — κατά παρῳδία δέ , ὅταν μέρος λέγω ὁ ἔπος παρά ἑαυτοῦ ὁ λοιπός πεζός ἑρμηνεύω καί πάλιν ὁ ἔπος λέγω ἕτερος ἐκ ὁ ἴδιος προστίθημι , ὡς εἷς γίγνομαι ὁ ἰδέα · οἷος Δημοσθένης ἐν ὁ Παραπρεσβεία « ὅστις δέ ὁμιλέω ἥδομαι αὐτός πρεσβεύω Φιλοκράτης , οὐπώποτε ἐρωτάω γιγνώσκω , ὅτι ἀργύριον λαμβάνω οὗτος , ὥσπερ Φιλοκράτης ὁμολογέω » .