hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 2.3.1
3 Ἔννοιαι τοίνυν εἰσὶν ἀφελείας ἀπλῶς μὲν εἰπεῖν αἱ καθαραί · αἱ γὰρ ἀπάντων ἀνθρώπων κοιναὶ καὶ εἰς πάντας ἀνελθοῦσαι ἢ δόξασαι ἀνελθεῖν καὶ μηδὲν ἔχουσαι βαθὺ μηδὲ περινενοημένον δῆλον ὡς ἀφελεῖς ἂν εἴησαν ἡμῖν καὶ καθαραί , οἷον « ἐμὲ μὲν φαῦλον ἡγεῖσθε , τουτονὶ δὲ ἄφετε » · καὶ τοῦτό γε ὁμολογούμενον , ὡς αἵ τε καθαραὶ ἔννοιαι πάντως ἂν εἶεν καὶ ἀφελεῖς αἵ τε αὖ ἀφελεῖς καὶ καθαραί . ἰδίως δʼ ἂν λέγοιντο ἀφελεῖς αἱ τῶν ἀπλάστων ἠθῶν καὶ ὑπό τι νηπίων , ἵνα μὴ ἀβελτέρων λέγῃ τις , οἷον τὸ περὶ πραγμάτων διεξιέναι τινῶν καὶ λέγειν αὐτὰ μηδεμιᾶς ἀνάγκης οὔσης μηδὲ ἐπερωτῶντός τινος , ὡς τὰ πολλὰ ἔχει τῶν Ἀνακρέοντος καὶ πάλιν τὰ Θεοκρίτου ἐν τοῖς βουκολικοῖς καὶ ἄλλων οὐκ ὀλίγων , οἷον « κωμάσδω ποτὶ τὰν Ἀμαρυλλίδα , ταὶ δέ μοι αἶγες βόσκονται κατʼ ὄρος » καὶ τὰ ἑξῆς . ἐπεὶ δʼ ἐν τῷ περὶ καθαρότητος ἡμῖν τὰ παραδείγματα ἦν πολιτικώτερα καὶ ἀγωνιστικώτερα , ὥσπερ ἴσως καὶ τὸ προειρημένον τὸ « ἐμὲ μὲν φαῦλον ἡγεῖσθε , τουτονὶ δὲ ἄφετε » , τῶν δὲ ὡς ἐν τῇ ἄλλῃ λογογραφίᾳ καθαρῶν τε καὶ ἀφελῶν ἐννοιῶν οὐκ ἐπεμνήσθημεν , ἀνάγκη τι πλέον εἰπεῖν ἐνταῦθα περὶ αὐτῶν · χωρίζομεν γὰρ οὐδαμῇ ὡς ἑτέρας τὰς καθαρὰς οὔσας ἐννοίας παρὰ τὰς ἀφελεῖς οὐδʼ αὖ τὰς ἀφελεῖς παρὰ τὰς καθαράς . λέγω δέ , ὅτι τῶν καθαρῶν τούτων καὶ ἀφελῶν ἐννοιῶν αἳ μὲν μᾶλλον ἁρμόττουσι τῷ πολιτικῷ λόγῳ , αἳ δὲ ἧττον , αἳ δὲ οὐδʼ ὅλως , ἃς καὶ μᾶλλον εἴποι τις ἂν ἰδίας εἶναι τῆς ἀφελείας , ὡς προείρηται , καίπερ οὐδὲν ἧττον οὔσας καθαράς , λέγω δὲ ταύτας , αἳ καὶ παίδων γένοιντο ἂν νηπίων , ὡς ἔλεγον , καὶ ἀνδρῶν ἐγγὺς ἡκόντων φρενῶν γε ἕνεκα τοῦ νηπίου καὶ γυναίων ὡσαύτως καὶ γεωργῶν ἀγροίκων καὶ ὅλως ἀληθὲς εἰπεῖν ἀφελῶν καὶ ἀκάκων ἀνθρώπων , οἷον « ὡς καλός μοι ὁ πάππος , ὦ μῆτερ » καὶ πάλιν « αὐτοί τε πονηροί » , φησὶ λέγων τοὺς Ἀσσυρίους ὁ Κῦρος , « καὶ ἐπὶ πονηρῶν ἵππων ὀχοῦνται » · ὁρᾷς , ὅσον τὸ ἀφελὲς τῆς γνώμης ; καὶ μὴν καὶ τὸ « ἁδύ τι τὸ ψιθύρισμα καὶ ἁ πίτυς , αἰπόλε , τήνα » καὶ τὰ πολλὰ τῶν βουκολικῶν , ἵνα μὴ τὰ πάντα λέγω , τοιαῦτά ἐστι . καὶ παρὰ τῷ Ἀνακρέοντι δὲ ὡσαύτως · παρά τε αὖ τῷ Μενάνδρῳ μυρία ἂν εὕροις τοιαῦτα καὶ γυναῖκας λεγούσας καὶ νεανίσκους ἐρῶντας καὶ μαγείρους καί τινας ἄλλους . ὅλως τε διὰ τὸ ὑποπίπτειν τῷ ἠθικῷ λόγῳ πάντα τὰ τῶν τοιούτων προσώπων ἤθη , οἷον λίχνων , γεωργῶν , τῶν ὁμοίων , ταῦτα δὴ πάντα ἢ τά γε πλεῖστα αὐτῶν ὑποκεῖσθαι τῇ ἀφελείᾳ δεῖ , ἃ καὶ ἰδίως ἠθικὰ καλεῖται . δεῖ δὲ τοῦτο ἐπεσκέφθαι , ὅτι αἱ οὕτως λεγόμεναι καθαραὶ ἔννοιαι οὖσαι ἀφελεῖς , εἰ μέν τις ἦθός τι ὑποκρίνοιτο τῶν λεγομένων ἰδίως ἠθικῶν προσώπων , ἀναγκαῖαι παραλαμβάνεσθαι καὶ χρήσιμοι , αἱ ἄλλως δὲ οὐκ ἐπιτήδειοι τῷ λόγῳ τῷ πολιτικῷ . — Ἔτι ἀφελεῖς ἔννοιαι καὶ αἱ πλησιάζειν πως δοκοῦσαι τῷ εὐτελεῖ · γίνονται δὲ αὗται , ὅταν περὶ εὐτελῶν καὶ τῶν τυχόντων πραγμάτων λέγῃ τις , ὡς ἐν τῷ Κατὰ Στεφάνου ψευδομαρτυριῶν « ἣ τὰ καταχύσματα φησὶ « κατέχεε » καὶ πάλιν ἑτέρωθι « τῆν ῥοδωνιὰν ἐκτίλλειν » καὶ ἐν τῇ Πρὸς Εὐβουλίδην ἐφέσει τὸ λέγειν , ὅτι ταινίας ἐπίπρασκεν ἐν τῇ ἀγορᾷ ἡ μήτηρ . ὅλως τε πολλὰ τοιαῦτα ἔστιν ἐν ἰδιωτικοῖς , παρὰ δὲ τῷ Λυσίᾳ καὶ μᾶλλον · ἐν δὲ τοῖς δημοσίοις σπάνιά γε τὰ τοιαῦτα καὶ μετά τινος παραμυθίας εἰσάγεται , ὥσπερ τὸ « ἄνευ τοῦ προσωπείου κωμάζει » προσλαβὸν τὸ ἐνδιάθετον οἷον « τοῦ καταράτου Κυρηβίωνος » καὶ τὸ « ὃς ἐν ταῖς πομπαῖς » ἤρθη πως ἀπὸ τοῦ ἄγαν εὐτελοῦς . καὶ τοῦτο δὲ τὸ « ἀλλʼ ὡς ἡ μήτηρ σου τοῖς μεθημερινοῖς γάμοις ἐν τῷ κλισίῳ τῷ πρὸς τῷ Καλαμίτῃ ἥρῳ χρωμένη τὸν καλὸν ἀνδριάντα καὶ τριταγωνιστὴν ἄκρον ἐξέθρεψέ σε ; καὶ τοῦτο ἔστι μὲν τοῦ αὐτοῦ τύπου , εἰ καὶ σφοδρῶς εἰσήχθη — εὐτελὲς γὰρ τὸ πρᾶγμα — , ἀλλὰ καὶ τῷ « τοῖς μεθημερινοῖς » εἰπεῖν « γάμοις καὶ αὐτῇ τῇ σφοδρότητι καὶ τῇ εἰρωνείᾳ καὶ πᾶσι τοῖς λοιποῖς παραμυθίαν ἔλαβε . καὶ μὴν καὶ τὸ « τοὺς ὄφεις τοὺς παρείας θλίβων » καὶ τὰ ἐξῆς μέχρι τοῦ « ὑπὸ τῶν γρᾳδίων οὕτω προσαγορευόμενος » τοιοῦτόν ἐστι , παραμεμύθηται δὲ τῷ καὶ αὐτὸν ὥσπερ καταγινώσκοντα τῶν εἰρημένων εἰπεῖν , ὅτι ὑπὸ τῶν γρᾳδίων οὕτω προσηγορεύετο . ἐκεῖνα μέντοι διὰ τὸ ἄγαν εὐτελὲς καὶ ὠβέλισάν τινες καὶ ὑπεξείλοντο , ἴσως ὀρθῶς ποιοῦντες , λέγω τὸ « κυάμους ἑφθοὺς βοῶσα καὶ κατὰ πᾶν τὸ θέρος ἐπλανᾶτο » καὶ τὰ ἑξῆς · ταῦτα γὰρ καὶ τὰ τοιαῦτα ἐν μὲν ἰδιωτικοῖς λόγοις ἴσως ἂν ἁρμόσειεν , ἐν δημοσίῳ δὲ καὶ τηλικοῦτον ἔχοντι ἀξίωμα λόγῳ ἢ προσώπῳ ἢ πράγματι πῶς ἂν ἁρμόττοι ; τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ ἐν τῷ Κατὰ Νεαίρας ὠβελισμένον ὑπό τινων τὸ ῾ ἀπὸ τριῶν τρυπημάτων τὴν ἐργασίαν πεποιῆσθαιʼ λέγειν · λίαν γὰρ εὐτελές ἐστι , καὶ εἰ σφοδρὸν εἶναι δοκεῖ . — Ἔτι ἀφελεῖς ἔννοιαι καὶ αἱ ἐν τοῖς ἐπιχειρήμασιν ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζῴων λαμβανόμεναι , οἷον « ὁ βοῦς κέρατι παίει , ὁ ἵππος ὁπλῇ , ὁ κύων στόματι , ὁ κάπρος ὀδόντι . » καὶ εἰ ἀπὸ τῶν φυτῶν δέ τις ἐπιχειροίη , παραπλησίως ταὐτὸν ποιήσει · ταῦτα δὲ καὶ πλέον ἔχει τι κατʼ ἔννοιαν τοῦ ἀφελοῦς , ἐγγὺς γάρ ἐστι γλυκύτητος , διὸ καὶ πλεονάζει παρὰ τοῖς ποιηταῖς . εἰ δʼ ἔχει παρʼ ἐκείνοις ταῦτα καὶ μέγεθος , οὐ δεῖ θαυμάζειν · μάλιστα μὲν γὰρ οὐ κατὰ πλῆθος ὥσπερ ἐνταῦθα τοῖς τοιούτοις χρῶνται παραδείγμασιν , ἓν δέ τι ἀπολαβόντες λέγουσι , τοῦτο δὲ οὐκέτι ἐᾷ γενέσθαι πάντῃ τὸν λόγον ἀφελῆ · ἔπειτα δὲ καὶ φύσει μέλει τοῖς ποιηταῖς ἀμφοτέρων , τοῦ τε ἡδέος καὶ τοῦ μεγέθους , διὸ ἢ λέξεσιν ἢ σχήμασιν αὐτὸ ἐξαίρουσι καίπερ ἴσως ὂν κατʼ ἰδίαν φύσιν ἀφελὲς καὶ ἡδύ . — Καὶ περὶ μὲν γλυκύτητος αὐτίκα λέξομεν · τὸ δὲ προειρημένον παράδειγμα καὶ μᾶλλον ἐγένετο ἀφελὲς διὰ τὸ πλεονάσαι τοῖς κατὰ μέρος , ὡς καὶ μικρῷ πρότερον ἐλέγομεν . μέθοδος δέ τις αὕτη ἀφελείας ἀλλʼ οὐκ ἔννοια , τὸ πλεονάζειν τοῖς κατὰ μέρος ἐπεξιόντας · ἐπεὶ καὶ τὸ « εἰ μὴ καὶ τοὺς θεριστὰς καὶ τοὺς ἄλλο τι μισθοῦ πράττοντας » εἰ ἀφέλοι τις τὸ ἀόριστον , ἐπιμείναι δὲ τοῖς κατὰ μέρος , ἀφελῆ ποιήσει τὸν λόγον , οἷον εἰ οὕτω λέγοι ῾ εἰ μὴ καὶ τοὺς θεριστὰς καὶ τοὺς σκαπανέας καὶ τοὺς ἀμαλλοδέτας καὶ τοὺς ποιμένας καὶ τοὺς νομέαςʼ · εἰ γὰρ οὕτως ἐπιμείναι τις τοῖς κατὰ μέρος , πάνυ ἂν ἐργάσαιτο ἀφελῆ τὸν λόγον . — Ἔτι ἀφελές τε καὶ ἠθικὸν κατʼ ἔννοιαν καὶ τὸ διʼ ὅρκων πιστοῦσθαι ὁτιοῦν ἀλλὰ μὴ διὰ τῶν πραγμάτων , οἷον « καλῶ δὲ τοὺς θεοὺς πάντας καὶ πάσας , ὅσοι τὴν χώραν ἔχουσι τὴν Ἀττικήν , καὶ τὸν Ἀπόλλω τὸν Πύθιον » καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ πάλιν « πρῶτον μέν , ὦ Ἀθηναῖοι , τοῖς θεοῖς εὔχομαι πᾶσι καὶ πάσαις » · καὶ μυρία τοιαῦτα ἔχεις παρὰ τἀνδρί , πάντα δὲ ταῦτα ἠθικὰ καὶ ἀφελῆ τὰ τῶν ὅρκων . καὶ εἰ τοὺς ἀκούοντας δὲ ὁρκίζοι ἢ τὸν ἀντίδικον , ὡσαύτως · οὐ γὰρ ἀγωνιστικὰ ταῦτά γε , οἷον « πρὸς Διὸς καὶ θεῶν , μὴ ἀποδέξησθε » καὶ ὅσα τοιαῦτα , ἀλλὰ ἠθικὰ τῇ πίστει καὶ πιθανά . εἰ μέντοι μεθοδεύοι τινὰ πίστιν ἀγωνιστικὴν ἢ καὶ ὁτιοῦν ἕτερον ὥστε μεταπεσεῖν εἰς ὅρκου σχῆμα , τὸ τοιοῦτον ἄλλο τι λέγω καὶ οὐκ ἀφελὲς οὐδὲ ἠθικόν · οὐδὲ γὰρ ὅρκος ἔτι ἐκεῖνό γε ἂν εἴη , ἀλλὰ μεθωδεύθη μέν πως ἄλλο τι ὂν ὥστε εἰς τοῦτο ἀφικέσθαι , φυλάττον δὲ τὴν οἰκείαν δύναμιν προσλαμβάνει τι καὶ ἕτερον διὰ τῆς μεθόδου , οἷον « οὔ , μὰ τοὺς ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας τῶν προγόνων » καὶ τὰ ἑξῆς · τοῦτο γὰρ ἔνδοξον ὂν παράδειγμα καὶ πίστις τοῦ , ὅτι σύνηθες τῇ πόλει ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας ἀγωνίζεσθαι καὶ κινδυνεύειν , μεθοδευθὲν οὕτως ὥστε μεταπεσεῖν εἰς ὅρκον πεποίηκε λαμπρότητα καὶ μέγεθος ἀλλʼ οὐκ ἀφέλειαν οὐδὲ ἦθος . Ταῦτα μὲν οὖν ταύτῃ · ἐπανιτέον δὲ ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς . ἔννοιαι μὲν γὰρ ἀφελεῖς αὗται καὶ αἱ τοιαῦται .
Lemmas: 3 ἔννοια τοίνυν εἰμί ἀφέλεια ἁπλῶς μέν λέγω ὁ καθαρός · ὁ γάρ ἅπας ἄνθρωπος κοινός καί εἰς πᾶς ἀνέρχομαι ἤ δοκέω ἀνέρχομαι καί μηδείς ἔχω βαθύς μηδέ περινοέω δῆλος ὡς ἀφελής ἄν εἰμί ἐγώ καί καθαρός , οἷος « ἐγώ μέν φαῦλος ἡγέομαι , οὗτος δέ ἀφίημι » · καί οὗτος γε ὁμολογέω , ὡς ὁ τε καθαρός ἔννοια πάντως ἄν εἰμί καί ἀφελής ὁ τε αὖ ἀφελής καί καθαρός . ἴδιος δέ ἄν λέγω ἀφελής ὁ ὁ ἄπλαστος ἦθος καί ὑπό τις νήπιος , ἵνα μή ἀβέλτερος λέγω τις , οἷος ὁ περί πρᾶγμα διεξέρχομαι τις καί λέγω αὐτός μηδείς ἀνάγκη εἰμί μηδέ ἐπερωτάω τις , ὡς ὁ πολύς ἔχω ὁ Ἀνακρέων καί πάλιν ὁ Θεόκριτος ἐν ὁ βουκολικός καί ἄλλος οὐ ὀλίγος , οἷος « κωμάζω πρός ὁ Ἀμαρυλλίς , ὁ δέ ἐγώ αἴξ βόσκω κατά ὄρος » καί ὁ ἑξῆς . ἐπεί δέ ἐν ὁ περί καθαρότης ἐγώ ὁ παράδειγμα εἰμί πολιτικός καί ἀγωνιστικός , ὥσπερ ἴσως καί ὁ προλέγω ὁ « ἐγώ μέν φαῦλος ἡγέομαι , οὗτος δέ ἀφίημι » , ὁ δέ ὡς ἐν ὁ ἄλλος λογογραφία καθαρός τε καί ἀφελής ἔννοια οὐ ἐπιμιμνήσκομαι , ἀνάγκη τις πολύς λέγω ἐνταῦθα περί αὐτός · χωρίζω γάρ οὐδαμῇ ὡς ἕτερος ὁ καθαρός εἰμί ἔννοια παρά ὁ ἀφελής οὐδέ αὖ ὁ ἀφελής παρά ὁ καθαρός . λέγω δέ , ὅτι ὁ καθαρός οὗτος καί ἀφελής ἔννοια ὁ μέν μάλα ἁρμόζω ὁ πολιτικός λόγος , ὁ δέ ἥσσων , ὁ δέ οὐδέ ὅλος , ὅς καί μάλα λέγω τις ἄν ἴδιος εἰμί ὁ ἀφέλεια , ὡς προλέγω , καίπερ οὐδείς ἥσσων εἰμί καθαρός , λέγω δέ οὗτος , ὅς καί παῖς γίγνομαι ἄν νήπιος , ὡς λέγω , καί ἀνήρ ἐγγύς ἥκω φρήν γε ἕνεκα ὁ νήπιος καί γύναιον ὡσαύτως καί γεωργός ἄγροικος καί ὅλος ἀληθής λέγω ἀφελής καί ἄκακος ἄνθρωπος , οἷος « ὡς καλός ἐγώ ὁ πάππος , ὦ μήτηρ » καί πάλιν « αὐτός τε πονηρός » , φημί λέγω ὁ Ἀσσύριος ὁ Κῦρος , « καί ἐπί πονηρός ἵππος ὀχέω » · ὁράω , ὅσος ὁ ἀφελής ὁ γνώμη ; καί μήν καί ὁ « ἡδύς τις ὁ ψιθύρισμα καί ὁ πίτυς , αἰπόλος , τῆνος » καί ὁ πολύς ὁ βουκολικός , ἵνα μή ὁ πᾶς λέγω , τοιοῦτος εἰμί . καί παρά ὁ Ἀνακρέων δέ ὡσαύτως · παρά τε αὖ ὁ Μένανδρος μυρίος ἄν εὑρίσκω τοιοῦτος καί γυνή λέγω καί νεανίσκος ἐράω καί μάγειρος καί τις ἄλλος . ὅλος τε διά ὁ ὑποπίπτω ὁ ἠθικός λόγος πᾶς ὁ ὁ τοιοῦτος πρόσωπον ἦθος , οἷος λίχνος , γεωργός , ὁ ὅμοιος , οὗτος δή πᾶς ἤ ὁ γε πολύς αὐτός ὑπόκειμαι ὁ ἀφέλεια δέω , ὅς καί ἴδιος ἠθικός καλέω . δέω δέ οὗτος ἐπισκοπέω , ὅτι ὁ οὕτως λέγω καθαρός ἔννοια εἰμί ἀφελής , εἰ μέν τις ἦθος τις ὑποκρίνομαι ὁ λέγω ἴδιος ἠθικός πρόσωπον , ἀναγκαῖος παραλαμβάνω καί χρήσιμος , ὁ ἄλλος δέ οὐ ἐπιτήδειος ὁ λόγος ὁ πολιτικός . — ἔτι ἀφελής ἔννοια καί ὁ πλησιάζω πως δοκέω ὁ εὐτελής · γίγνομαι δέ οὗτος , ὅταν περί εὐτελής καί ὁ τυγχάνω πρᾶγμα λέγω τις , ὡς ἐν ὁ Κατά Στέφανος ψευδομαρτυρία « ὅς ὁ κατάχυσμα φημί « καταχέω » καί πάλιν ἑτέρωθι « ὁ ῥοδωνιά ἐκτίλλω » καί ἐν ὁ Πρός Εὐβουλίδης ἔφεσις ὁ λέγω , ὅτι ταινία πιπράσκω ἐν ὁ ἀγορά ὁ μήτηρ . ὅλος τε πολύς τοιοῦτος εἰμί ἐν ἰδιωτικός , παρά δέ ὁ Λυσίας καί μάλα · ἐν δέ ὁ δημόσιος σπάνιος γε ὁ τοιοῦτος καί μετά τις παραμυθία εἰσάγω , ὥσπερ ὁ « ἄνευ ὁ προσωπεῖον κωμάζω » προσλαμβάνω ὁ ἐνδιάθετος οἷος « ὁ κατάρατος Κυρηβίων » καί ὁ « ὅς ἐν ὁ πομπή » ἀείρω πως ἀπό ὁ ἄγαν εὐτελής . καί οὗτος δέ ὁ « ἀλλά ὡς ὁ μήτηρ σύ ὁ μεθημερινός γάμος ἐν ὁ κλίσιον ὁ πρός ὁ Καλαμίτης ἥρως χράω ὁ καλός ἀνδριάς καί τριταγωνιστής ἄκρος ἐκτρέφω σύ ; καί οὗτος εἰμί μέν ὁ αὐτός τύπος , εἰ καί σφοδρός εἰσάγω — εὐτελής γάρ ὁ πρᾶγμα — , ἀλλά καί ὁ « ὁ μεθημερινός » λέγω « γάμος καί αὐτός ὁ σφοδρότης καί ὁ εἰρωνεία καί πᾶς ὁ λοιπός παραμυθία λαμβάνω . καί μήν καί ὁ « ὁ ὄφις ὁ παρείας θλίβω » καί ὁ ἑξῆς μέχρι ὁ « ὑπό ὁ γραΐδιον οὕτως προσαγορεύω » τοιοῦτος εἰμί , παραμυθέομαι δέ ὁ καί αὐτός ὥσπερ καταγιγνώσκω ὁ λέγω λέγω , ὅτι ὑπό ὁ γραΐδιον οὕτως προσαγορεύω . ἐκεῖνος μέντοι διά ὁ ἄγαν εὐτελής καί ὀβελίζω τις καί ὑπεξαιρέω , ἴσως ὀρθός ποιέω , λέγω ὁ « κύαμος ἑφθός βοάω καί κατά πᾶς ὁ θέρος πλανάω » καί ὁ ἑξῆς · οὗτος γάρ καί ὁ τοιοῦτος ἐν μέν ἰδιωτικός λόγος ἴσως ἄν ἁρμόζω , ἐν δημόσιος δέ καί τηλικοῦτος ἔχω ἀξίωμα λόγος ἤ πρόσωπον ἤ πρᾶγμα πῶς ἄν ἁρμόζω ; τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐν ὁ Κατά Νέαιρα ὀβελίζω ὑπό τις ὁ ῾ ἀπό τρεῖς τρύπημα ὁ ἐργασία ποιέω λέγω · λίαν γάρ εὐτελής εἰμί , καί εἰ σφοδρός εἰμί δοκέω . — ἔτι ἀφελής ἔννοια καί ὁ ἐν ὁ ἐπιχείρημα ἀπό ὁ ἄλογος ζῷον λαμβάνω , οἷος « ὁ βοῦς κέρας παίω , ὁ ἵππος ὁπλή , ὁ κύων στόμα , ὁ κάπρος ὀδούς . » καί εἰ ἀπό ὁ φυτόν δέ τις ἐπιχειρέω , παραπλήσιος αὐτός ποιέω · οὗτος δέ καί πολύς ἔχω τις κατά ἔννοια ὁ ἀφελής , ἐγγύς γάρ εἰμί γλυκύτης , διό καί πλεονάζω παρά ὁ ποιητής . εἰ δέ ἔχω παρά ἐκεῖνος οὗτος καί μέγεθος , οὐ δέω θαυμάζω · μάλα μέν γάρ οὐ κατά πλῆθος ὥσπερ ἐνταῦθα ὁ τοιοῦτος χράω παράδειγμα , εἷς δέ τις ἀπολαμβάνω λέγω , οὗτος δέ οὐκέτι ἐάω γίγνομαι πάντῃ ὁ λόγος ἀφελής · ἔπειτα δέ καί φύσις μέλω ὁ ποιητής ἀμφότερος , ὁ τε ἡδύς καί ὁ μέγεθος , διό ἤ λέξις ἤ σχῆμα αὐτός ἐξαίρω καίπερ ἴσως εἰμί κατά ἴδιος φύσις ἀφελής καί ἡδύς . — καί περί μέν γλυκύτης αὐτίκα λέγω · ὁ δέ προλέγω παράδειγμα καί μάλα γίγνομαι ἀφελής διά ὁ πλεονάζω ὁ κατά μέρος , ὡς καί μικρός πρότερος λέγω . μέθοδος δέ τις οὗτος ἀφέλεια ἀλλά οὐ ἔννοια , ὁ πλεονάζω ὁ κατά μέρος ἐπεξέρχομαι · ἐπεί καί ὁ « εἰ μή καί ὁ θεριστής καί ὁ ἄλλος τις μισθός πράσσω » εἰ ἀφαιρέω τις ὁ ἀόριστος , ἐπιμένω δέ ὁ κατά μέρος , ἀφελής ποιέω ὁ λόγος , οἷος εἰ οὕτως λέγω ῾ εἰ μή καί ὁ θεριστής καί ὁ σκαπανεύς καί ὁ ἀμαλλοδέτης καί ὁ ποιμήν καί ὁ νομεύς · εἰ γάρ οὕτως ἐπιμένω τις ὁ κατά μέρος , πάνυ ἄν ἐργάζομαι ἀφελής ὁ λόγος . — ἔτι ἀφελής τε καί ἠθικός κατά ἔννοια καί ὁ διά ὅρκος πιστόω ὁστισοῦν ἀλλά μή διά ὁ πρᾶγμα , οἷος « καλέω δέ ὁ θεός πᾶς καί πᾶς , ὅσος ὁ χώρα ἔχω ὁ Ἀττικός , καί ὁ Ἀπόλλων ὁ Πύθιος » καί ὁ ἑξῆς , καί πάλιν « πρῶτος μέν , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ θεός εὔχομαι πᾶς καί πᾶς » · καί μυρίος τοιοῦτος ἔχω παρά ἀνήρ , πᾶς δέ οὗτος ἠθικός καί ἀφελής ὁ ὁ ὅρκος . καί εἰ ὁ ἀκούω δέ ὁρκίζω ἤ ὁ ἀντίδικος , ὡσαύτως · οὐ γάρ ἀγωνιστικός οὗτος γε , οἷος « πρός Ζεύς καί θεός , μή ἀποδέχομαι » καί ὅσος τοιοῦτος , ἀλλά ἠθικός ὁ πίστις καί πιθανός . εἰ μέντοι μεθοδεύω τις πίστις ἀγωνιστικός ἤ καί ὁστισοῦν ἕτερος ὥστε μεταπίπτω εἰς ὅρκος σχῆμα , ὁ τοιοῦτος ἄλλος τις λέγω καί οὐ ἀφελής οὐδέ ἠθικός · οὐδέ γάρ ὅρκος ἔτι ἐκεῖνος γε ἄν εἰμί , ἀλλά μεθοδεύω μέν πως ἄλλος τις εἰμί ὥστε εἰς οὗτος ἀφικνέομαι , φυλάσσω δέ ὁ οἰκεῖος δύναμις προσλαμβάνω τις καί ἕτερος διά ὁ μέθοδος , οἷος « οὐ , μά ὁ ἐν Μαραθών προκινδυνεύω ὁ πρόγονος » καί ὁ ἑξῆς · οὗτος γάρ ἔνδοξος εἰμί παράδειγμα καί πίστις ὁ , ὅτι συνήθης ὁ πόλις ὑπέρ ὁ ὁ Ἕλλην ἐλευθερία ἀγωνίζομαι καί κινδυνεύω , μεθοδεύω οὕτως ὥστε μεταπίπτω εἰς ὅρκος ποιέω λαμπρότης καί μέγεθος ἀλλά οὐ ἀφέλεια οὐδέ ἦθος . οὗτος μέν οὖν ταύτῃ · ἐπανιτέον δέ ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή . ἔννοια μέν γάρ ἀφελής οὗτος καί ὁ τοιοῦτος .