hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 1.11.5
Λέξις δὲ καθʼ ἑαυτὴν ἰδία περιβολῆς , ὥσπερ ἦσαν ἄλλαι τινὲς ἴδιαι τῶν ἄλλων ἰδεῶν , οὐκ ἔστι κατά γε ἐμέ , εἰ μή τις τὰς ἰσοδυναμούσας ἑτέραις λέξεσι διὰ τὸ ἐκ παραλλήλου δύνασθαι τίθεσθαι περιβολῆς ἰδίας λέγοι , οἷόν ἐστι καὶ τὸ « τί ἐροῦμεν ; καὶ τί φήσομεν ; » καὶ τὸ « ἃ ἐγὼ προορώμενος , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ λογιζόμενος γράφω ψήφισμα » καὶ τὸ « εἰσὶ κρίσεις καὶ ἀγῶνες πικρὰ καὶ μεγάλα ἔχοντες ἐπιτίμια » καὶ τὸ « ὅτι τότε μὲν ὁ δῆμος δεσπότης καὶ κύριος ἦν ἁπάντων τῶν ἀγαθῶν » . καὶ ὅλως μυρία ἐστὶ τούτου γε παρὰ τῷ ῥήτορι τὰ παραδείγματα , ἃ καὶ ἐξετάζοντες τινές , ὡς ἂν ἐξετάσαιεν αὐτοὶ τοὺς λόγους , εἰρήκασι περιβολῆς εἶναι ἴδια . ἀλλʼ ἡμεῖς τό γʼ ἡμῖν δοκοῦν περὶ τούτων εἰρήκαμεν . πλεονασμὸν μὲν γὰρ ἴσως ἔχει τινὰ καὶ ἤτοι ἔλεγχον ἢ αὔξησιν ἢ σαφήνειαν ἢ τι τῶν τοιούτων , περιβολὴν δὲ εἰ καὶ ἐμφαίνει , ἀλλʼ οὖν οὐ κατὰ τὴν λέξιν · οὐδεμία μὲν γὰρ λέξις αὐτὴ καθʼ ἑαυτὴν ἔχει περιβολήν , τῇ δὲ πρὸς ἀλλήλας οἶμαι συμπλοκῇ καὶ τὴν ἔμφασιν τοῦ περιβεβλῆσθαι ποιοῦσιν . οὔκουν περιβλητικὸν τὸ « τί ἐροῦμεν » οὐδὲ τὸ « τί φήσομεν » οὐδὲ τῶν ἄλλων τῶν εἰρημένων αὐτὸ καθʼ αὑτὸ οὐδέν , ἀλλʼ ἡ ἐκ παραλλήλου θέσις αὐτῶν πεποίηκεν ἴσως τινὰ ἔμφασιν περιβολῆς · τοῦτο δὲ οὐχὶ λέξεως δήπουθεν , ἀλλʼ ἴσως μεθόδου . ἐπεὶ καὶ ἐννοίας ὅλας ἐκ παραλλήλου τίθεμεν , ὅταν ἐπιμένωμεν , ἀλλʼ οὐκ οἶμαι τοῦτο εἶναι περιβολῆς ἴδιον , δεινότητος δὲ μᾶλλον τῆς κατὰ μέθοδον · ταῖς γὰρ ἐπιμοναῖς ἐφʼ ὧν ἰσχύομεν πραγμάτων χρώμεθα , ὡς ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνου « πότερον » , φησί , « τὴν πόλιν ἐχρῆν , Αἰσχίνη , τὸ φρόνημα ἀφεῖσαν καὶ τὴν ἀξίαν τὴν αὑὐτῆς » καὶ τὰ ἑξῆς . ταύτῃ γὰρ τῇ ἐννοίᾳ πλεῖον ἢ τετράκις ἐν ταὐτῷ τόπῳ κέχρηται καὶ τὸ μέγιστον διὰ ταὐτοῦ σχήματος , λέγω δὴ τοῦ κατʼ ἐρώτησιν ἐξ ἀποστροφῆς · διὰ γὰρ τὸ ἔνδοξον τῆς ἐννοίας ἐπιμένει καὶ δεινῶς ἐπίκειται τῷ ἐχθρῷ , ταῖς συνεχέσιν ἐρωτήσεσιν οὐδὲ ἀναπνεῖν ἐῶν . καὶ ἐν οἷς μὲν ἂν ἰσχυρίζεσθαι δύνηται , τοῦτο ποιεῖ , ἐν οἷς δʼ ἂν ἀσθενὴς ὁ λόγος ᾖ , ὡς ἑτέρως · ἅπαξ γὰρ καὶ διʼ ἐλαχίστων εἰπὼν ἀπαλλάσσεται · φανεῖται δὲ τοῦτο ἐν τῷ περὶ δεινότητος . ταῖς τε οὖν ἐπιμοναῖς ἐφʼ ὧν ἰσχύομεν πραγμάτων χρώμεθα καὶ τοῦτο ἦν μεθόδου δήπουθεν · ὥστε εἴη ἂν καὶ τὸ « τί ἐροῦμεν ; καὶ τί φήσομεν ; » μέθοδός τις , ἣν οὐ φαῦλον συγχωρῆσαι ποιεῖν περιβολήν · καὶ ἔστω ἐν τῷ περὶ μεθόδου περιβολῆς καὶ ἡ ἐπιμονή , καίτοι οὐ πανταχοῦ , ἔνθα ἂν εὑρεθείη , περιβολὴν ποιεῖ · ἀλλʼ οὖν συγχωρείσθω διά τε τὰ προειρημένα , τὸ « τί ἐροῦμεν ; ἢ τί φήσομεν ; » λέγω , καὶ ἔτι τὰ τοιαῦτα οἷον « καίτοι ὁπηνίκα ἐφαίνετο ταῦτα πεποιηκὼς καὶ τοῦτον τὸν τρόπον κεχρημένος τοῖς πρὸς ἐμιέ » · καὶ γὰρ ἐνταῦθα ὁμοίως περιττεύει τὸ ἕτερον κῶλον ἐκ παραλλήλου τεθέν , ὥσπερ ἐκεῖ ἡ λέξις .
Lemmas: λέξις δέ κατά ἑαυτοῦ ἴδιος περιβολή , ὥσπερ εἰμί ἄλλος τις ἴδιος ὁ ἄλλος ἰδέα , οὐ εἰμί κατά γε ἐγώ , εἰ μή τις ὁ ἰσοδυναμέω ἕτερος λέξις διά ὁ ἐκ παράλληλος δύναμαι τίθημι περιβολή ἴδιος λέγω , οἷος εἰμί καί ὁ « τίς λέγω ; καί τίς φημί ; » καί ὁ « ὅς ἐγώ προοράω , ὦ Ἀθηναῖος , καί λογίζομαι γράφω ψήφισμα » καί ὁ « εἰμί κρίσις καί ἀγών πικρός καί μέγας ἔχω ἐπιτίμιον » καί ὁ « ὅτι τότε μέν ὁ δῆμος δεσπότης καί κύριος εἰμί ἅπας ὁ ἀγαθός » . καί ὅλος μυρίος εἰμί οὗτος γε παρά ὁ ῥήτωρ ὁ παράδειγμα , ὅς καί ἐξετάζω τις , ὡς ἄν ἐξετάζω αὐτός ὁ λόγος , λέγω περιβολή εἰμί ἴδιος . ἀλλά ἐγώ ὁ γε ἐγώ δοκέω περί οὗτος λέγω . πλεονασμός μέν γάρ ἴσως ἔχω τις καί ἤτοι ἔλεγχος ἤ αὔξησις ἤ σαφήνεια ἤ τις ὁ τοιοῦτος , περιβολή δέ εἰ καί ἐμφαίνω , ἀλλά οὖν οὐ κατά ὁ λέξις · οὐδείς μέν γάρ λέξις αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἔχω περιβολή , ὁ δέ πρός ἀλλήλων οἴομαι συμπλοκή καί ὁ ἔμφασις ὁ περιβάλλω ποιέω . οὔκουν περιβλητικός ὁ « τίς λέγω » οὐδέ ὁ « τίς φημί » οὐδέ ὁ ἄλλος ὁ λέγω αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐδείς , ἀλλά ὁ ἐκ παράλληλος θέσις αὐτός ποιέω ἴσως τις ἔμφασις περιβολή · οὗτος δέ οὐ λέξις δήπουθεν , ἀλλά ἴσως μέθοδος . ἐπεί καί ἔννοια ὅλος ἐκ παράλληλος τίθημι , ὅταν ἐπιμένω , ἀλλά οὐ οἴομαι οὗτος εἰμί περιβολή ἴδιος , δεινότης δέ μάλα ὁ κατά μέθοδος · ὁ γάρ ἐπιμονή ἐπί ὅς ἰσχύω πρᾶγμα χράω , ὡς ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ Περι ὁ στέφανος « πότερος » , φημί , « ὁ πόλις χρή , Αἰσχίνης , ὁ φρόνημα ἀφίημι καί ὁ ἀξία ὁ αὐτός » καί ὁ ἑξῆς . οὗτος γάρ ὁ ἔννοια πολύς ἤ τετράκις ἐν αὐτός τόπος χράω καί ὁ μέγας διά αὐτός σχῆμα , λέγω δή ὁ κατά ἐρώτησις ἐκ ἀποστροφή · διά γάρ ὁ ἔνδοξος ὁ ἔννοια ἐπιμένω καί δεινός ἐπίκειμαι ὁ ἐχθρός , ὁ συνεχής ἐρώτησις οὐδέ ἀναπνέω ἐάω . καί ἐν ὅς μέν ἄν ἰσχυρίζομαι δύναμαι , οὗτος ποιέω , ἐν ὅς δέ ἄν ἀσθενής ὁ λόγος εἰμί , ὡς ἕτερος · ἅπαξ γάρ καί διά ἐλαχύς λέγω ἀπαλλάσσω · φαίνω δέ οὗτος ἐν ὁ περί δεινότης . ὁ τε οὖν ἐπιμονή ἐπί ὅς ἰσχύω πρᾶγμα χράω καί οὗτος εἰμί μέθοδος δήπουθεν · ὥστε εἰμί ἄν καί ὁ « τίς λέγω ; καί τίς φημί ; » μέθοδος τις , ὅς οὐ φαῦλος συγχωρέω ποιέω περιβολή · καί εἰμί ἐν ὁ περί μέθοδος περιβολή καί ὁ ἐπιμονή , καίτοι οὐ πανταχοῦ , ἔνθα ἄν εὑρίσκω , περιβολή ποιέω · ἀλλά οὖν συγχωρέω διά τε ὁ προλέγω , ὁ « τίς λέγω ; ἤ τίς φημί ; » λέγω , καί ἔτι ὁ τοιοῦτος οἷος « καίτοι ὁπηνίκα φαίνω οὗτος ποιέω καί οὗτος ὁ τρόπος χράω ὁ πρός ἐμιέ » · καί γάρ ἐνταῦθα ὅμοιος περισσεύω ὁ ἕτερος κῶλον ἐκ παράλληλος τίθημι , ὥσπερ ἐκεῖ ὁ λέξις .