hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 1.9.4
Λέξεις δὲ λαμπραί , αἵπερ ἐλέγοντο εἶναι καὶ σεμναί . Σχήματα δὲ λαμπρά , ὅσα καὶ εὐειδῆ , οἷον αἱ ἀναιρέσεις , ὡς τὸ « οὐ λίθοις ἐτείχισα τὴν πόλιν οὐδὲ πλίνθοις ἐγώ , οὐδὲ ἐπὶ τούτοις » καὶ τὰ ἑξῆς · καὶ πάλιν αἱ ἀποστάσεις , οἷον « αὕτη τῶν περὶ Θήβας ἐγένετο πραγμάτων ἀρχή καὶ τὰ ἑξῆς . ὅλως δὲ τὰ ἀσυνδέτως εἰσαγόμενα , εἰ μακρὰ εἴη τὰ κῶλα , ποιεῖ λαμπρὸν τὸν λόγον , ταῖς ἐννοίαις κὰν ἀκμαῖος ᾖ · καὶ γὰρ ἡ ἀκμή , περὶ ἧς αὐτίκα λέξομεν , τοῖς τῆς λαμπρότητος σχήμασί τε καὶ κώλοις γίνεται , μεθʼ ὅσων ἄλλων πέφυκε γίνεσθαι . εἰδέναι μέντοι χρή , ὅτι , ἐὰν μετὰ καταστάσεως εἰς ἀρχὴν ἀνάγῃς τὸν λόγον ὀρθώσας , κἂν ἀποστήσῃς , ἧττον γίνεται λαμπρός , εἰ μὴ πλαγιάσας εὐθὺς ἤ τι ἕτερον σχῆμα περιβλητικὸν ἐπαγαγὼν κατʼ ἀνάγκην μακρὰν ἀποτείνῃς ῥῆσιν , οὐκ ἐχούσης ἀνάπαυσιν τῆς ἐννοίας καὶ κατὰ τοῦτο γινομένου πως τοῦ λόγου λαμπροῦ , οἷον « ὑμεῖς τοίνυν , Λακεδαιμονίων γῆς καὶ θαλάττης ἀρχόντων » καὶ τὰ ἑξῆς · εἰ γὰρ μὴ ἐπλαγίασεν εὐθύς ἐν τῷ « Λακεδαιμονίων γῆς καὶ θαλάττης ἀρχόντων » καὶ κατʼ ἀνάγκην περιέβαλεν ἀπὸ τοῦ πλαγιασμοῦ , ἐπέμεινε δὲ τῇ ὀρθώσει , καθαρὸς ἂν μᾶλλον ἐγένετο ὁ λόγος καὶ οὐ λαμπρός . τεκμήριον δὲ τούτου τὸ « λέγονται χρήματα οἱ τριάκοντα δανείσασθαι παρὰ Λακεδαιμονίων ἐπὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ » · καίπερ γὰρ ἀσυνδέτως εἰσαχθὲν ὅμως διὰ τὸ ἐπιμεῖναι τῇ ὀρθότητι καθαρὸν μὲν καὶ ἀπλοῦν ἔμεινε , λαμπρὸν δὲ οὐδαμῶς . ἔτι καὶ ταύτῃ διαφέρει τὰ τοιαῦτα τῶν λαμπρῶν , ὅτι αἰ μὲν λαμπρότητες οὐ μᾶλλον πραγμάτων εἰσὶν ἀφηγήσεις ἢ ποιότητές τε πραγμάτων καὶ αὐξήσεις , ὁ δὲ καθαρὸς λόγος σχεδὸν ἐναντίος ὢν τῷ λαμπρῷ ὅμως ταῖς μὲν ἀποστάσεσι καθάπερ ἐκεῖνος εἰσάγεται , μετὰ μέντοι ὀρθότητος διαρκοῦς , καὶ πραγμιάτων τινῶν ἀφήγησιν ἔχει , ἀλλʼ οὐκ αὔξησίν τινα τού τῶν οὐδὲ ποιότητα , ὅπερ ἐστὶ τῆς λαμπρότητος . τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ « Σαννίων ἔστι δήπου τις ὁ τοὺς τραγικοὺς χοροὺς διδάσκων » καὶ τὸ « λέγεταί ποτε ἐπεὶ τῆς παλαιᾶς ἐκείνης εὐδαιμονίας Ἀλκιβιάδης » καὶ τὸ « λέγονται χρήματα οἱ τριάκοντα δανείσασθαι » καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ἀλλὰ σχήματα μὲν ταῦτα λαμπρότητος .
Lemmas: λέξις δέ λαμπρός , ὅς λέγω εἰμί καί σεμνός . σχῆμα δέ λαμπρός , ὅσος καί εὐειδής , οἷος ὁ ἀναίρεσις , ὡς ὁ « οὐ λίθος τειχίζω ὁ πόλις οὐδέ πλίνθον ἐγώ , οὐδέ ἐπί οὗτος » καί ὁ ἑξῆς · καί πάλιν ὁ ἀπόστασις , οἷος « οὗτος ὁ περί Θῆβαι γίγνομαι πρᾶγμα ἀρχή καί ὁ ἑξῆς . ὅλος δέ ὁ ἀσύνδετος εἰσάγω , εἰ μακρός εἰμί ὁ κῶλον , ποιέω λαμπρός ὁ λόγος , ὁ ἔννοια ἐάν ἀκμαῖος εἰμί · καί γάρ ὁ ἀκμή , περί ὅς αὐτίκα λέγω , ὁ ὁ λαμπρότης σχῆμα τε καί κῶλον γίγνομαι , μετά ὅσος ἄλλος φύω γίγνομαι . οἶδα μέντοι χρή , ὅτι , ἐάν μετά κατάστασις εἰς ἀρχή ἀνάγω ὁ λόγος ὀρθόω , ἐάν ἀφίστημι , ἥσσων γίγνομαι λαμπρός , εἰ μή πλαγιάζω εὐθύς ἤ τις ἕτερος σχῆμα περιβλητικός ἐπάγω κατά ἀνάγκη μακρός ἀποτείνω ῥῆσις , οὐ ἔχω ἀνάπαυσις ὁ ἔννοια καί κατά οὗτος γίγνομαι πως ὁ λόγος λαμπρός , οἷος « σύ τοίνυν , Λακεδαιμόνιος γῆ καί θάλασσα ἄρχω » καί ὁ ἑξῆς · εἰ γάρ μή πλαγιάζω εὐθύς ἐν ὁ « Λακεδαιμόνιος γῆ καί θάλασσα ἄρχω » καί κατά ἀνάγκη περιβάλλω ἀπό ὁ πλαγιασμός , ἐπιμένω δέ ὁ ὄρθωσις , καθαρός ἄν μάλα γίγνομαι ὁ λόγος καί οὐ λαμπρός . τεκμήριον δέ οὗτος ὁ « λέγω χρῆμα ὁ τριάκοντα δανείζω παρά Λακεδαιμόνιος ἐπί ὁ ἐν Πειραιεύς » · καίπερ γάρ ἀσύνδετος εἰσάγω ὅμως διά ὁ ἐπιμένω ὁ ὀρθότης καθαρός μέν καί ἁπλόος μένω , λαμπρός δέ οὐδαμῶς . ἔτι καί οὗτος διαφέρω ὁ τοιοῦτος ὁ λαμπρός , ὅτι ὁ μέν λαμπρότης οὐ μάλα πρᾶγμα εἰμί ἀφήγησις ἤ ποιότης τε πρᾶγμα καί αὔξησις , ὁ δέ καθαρός λόγος σχεδόν ἐναντίος εἰμί ὁ λαμπρός ὅμως ὁ μέν ἀπόστασις καθά ἐκεῖνος εἰσάγω , μετά μέντοι ὀρθότης διαρκής , καί πραγμάτω τις ἀφήγησις ἔχω , ἀλλά οὐ αὔξησις τις ὁ ὁ οὐδέ ποιότης , ὅς εἰμί ὁ λαμπρότης . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ « Σαννίων εἰμί δήπου τις ὁ ὁ τραγικός χορός διδάσκω » καί ὁ « λέγω ποτέ ἐπεί ὁ παλαιός ἐκεῖνος εὐδαιμονία Ἀλκιβιάδης » καί ὁ « λέγω χρῆμα ὁ τριάκοντα δανείζω » καί ὅσος τοιοῦτος . ἀλλά σχῆμα μέν οὗτος λαμπρότης .