hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 1.10.6
Ἀπορήσειε δʼ ἄν τις ἐκ τούτων εἰκότωος , ποῖόν τί ἐστι τὸ « μέχρι τούτου Λασθένης φίλος ὠνομάζετο Φιλίππου καὶ τὰ ἐξῆς , καὶ τὸ « ἀλλʼ ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος καὶ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήν » καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ὅσα τοιαῦτα , πότερον ἀκμαστικὰ ἢ λαμπρὰ ἢ τὸ συναμφότερόν ἐστιν , ὃ καὶ μᾶλλον · φαίημεν οὖν ἄν , ὅτι , καθάπερ ἐδιδά . ξαμεν ἔν τε τῷ περὶ λαμπρότητος καὶ ἐνταῦθα πάλιν ἐν τῷ περὶ ἀκμῆς , πάντως τῇ ἀκμῇ λαμπρότητος ἴδια πολλὰ πρόσεστιν , οἷον τὰ κῶλα μακρὰ ὄντα καὶ οἱ ῥυθμοὶ καὶ τὰ ἑξῆς τούτων , πολλαχοῦ δὲ καὶ τὴν λέξιν ἔφαμεν καὶ τὸ μέγιστον τὰ ἀποστατικὰ τῶν σχημάτων · ὥστʼ , εἰ λέγοιμεν ταῦτα μεμῖχθαι ἐξ ἀμφοῖν , ἔκ τε λαμπρότητος καὶ ἀκμῆς , τὸ « τμέχρι τούτου Λασθένης » καὶ τὰ τοιαῦτα εἰς ταὐτὸν ἐμπίπτειν καὶ μηδὲν ἧττον ἐμφαίνεσθαι αὐτὰ ἀκμαστικά , εἴ γε πάντως ἔχει ἡ ἀκμὴ πολλὰ τῶν ἰδίων λαμπρότητος · αἵ τε γὰρ ἔννοιαι τούτων , οἷον τὸ « τμέχρι τούτου Λασθένης φίλος ὠνομάζετο Φιλίππου » καὶ πάλιν τὸ « ἀλλʼ ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος καὶ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήν » καὶ ὅσα τοιαῦτα σφοδρά πως εἶναι δοκεῖ κατὰ προσώπων λεγόμενα , ὅπερ ἴδιον ἀκμῆς , τά τε σχήματα αὐτὰ καὶ τὰ κῶλα ὄντα λαμπρὰ μετʼ ἐκείνων τῶν ἐννοιῶν τὴν ἀκμὴν ποιεῖ . ὥστε καὶ φαίη τις ἄν · τί χρὴ λέγειν , ὅτι μέμικται λαμπρότης ἐνταῦθα καὶ ἀκμή , φύσει δέον ἀεὶ ταῦτα μεμῖχθαι , ὅτε ἀκμαῖος ὁ λόγος εἴη ; ἀλλʼ εἰδέναι χρή , ὅτι πρῶτον μὲν ἐνταῦθά φαμεν ἀκμὴν καὶ λαμπρότητα συνεληλυθέναι , οὐχί γε τραχύτητα ἢ σφοδρότητα ὁμοῦ λαμπρότητι γεγενῆσθαι , ἃ ποιεῖ τὴν ἀκμήν · οὐ γὰρ ἀκμὴ καὶ λαμπρότης συνελθοῦσαι ἀκμὴν ποιοῦσιν , ἀλλʼ ἔννοιαι τραχεῖαι καὶ σφοδραὶ καὶ μέθοδοι τοιαῦται λέξει καὶ κώλοις λαμπρότητος καὶ εἴ τινι ἑτέρῳ κραθεῖσαι ποιοῦσι τὴν ἀκμήν . διὸ οὐδὲ ἀντακολουθοῦσιν ἀλλήλαις , ἀλλʼ ἡ μὲν ἀκμὴ πάντως ἔχει τι καὶ λαμπρότητος , οὐ μὴν ἥ γε λαμπρότης ἔχει τι ἀκμῆς , εἰ μή τις ἐρίζων βιαίως λέγοι ταῦτα , ἃ ἦν ἴδια λαμπρότητος , τὴν μακροκωλίαν λέγω καὶ τὰ ἀποστατικὰ σχήματα καὶ εἴ τι ἕτερον , διὰ τὸ ἐπʼ ἀμφοῖν εὑρίσκεσθαι ἰσάζειν καὶ μηδὲν μᾶλλον ἐντεῦθεν ἐκεῖ ἢ ἐκεῖθεν ἐνθάδε μετενηνέχθαι . ἀλλὰ ταῦτα μέν ἐστι σαφὴς λῆρος · φανερὰ γὰρ ταῦτά γε καὶ τῇ αἰσθήσει ψιλῇ , ὡς ἴδια μέν ἐστι λαμπρότητος , ἀκμὴ δʼ οὐδὲ ἔχει γενέσεως ὑπόστασιν καθʼ ἑαυτήν , ἀλλʼ ἡ μῖξις τῶν ἀπὸ τῆς τραχύτητος ἢ σφοδρότητος καὶ τῶν ἀπὸ τῆς λαμπρότητος ποιεῖ τὴν ἀκμήν . διό , καθάπερ ἔφην , οὐδὲ ἀντακολουθοῦσιν · ὅπερ μὲν γὰρ ἂν ἀκμαῖον ᾖ , πάντως καὶ λαμπρόν ἐστι καὶ ἤτοι σφοδρόν γε ἢ τραχὺ ἢ τὸ συναμφότερον · οὐ μὴν ὅ τι ἂν ᾖ τραχύ γε ἢ σφοδρὸν ἢ καὶ λαμπρόν , ἀνάγκη αὐτὸ καὶ ἀκμαῖον εἶναι · ἔχει γὰρ ταῦτα καὶ καθʼ ἑαυτὰ ὑπόστασιν καὶ χωρὶς τῶν ἑτέρων . δύναται μέντοι τις οὕτω λέγειν , ὅτι οἷόν τέ ἐστιν ἀπὸ ταύτης τῆς ἐννοίας οἷον τῆς τραχείας ἢ σφοδρᾶς ἀκμὴν ποιῆσαι ἢ πάλιν ἀπὸ τούτου τοῦ κώλου οἷον τοῦ λαμπροῦ ὁμοίως ἀκμὴν ποιῆσαι , οὐ μὴν ἴδιά γε ταῦτα ἀκμῆς . πρὸς οὖν τοὺς ταῦτα τιθεμένους ἀκμὴν εἶναι , ἐπείπερ ἔφην ἄμφω συνεληλυθέναι , ἀκμὴν καὶ λαμπρότητα , πρῶτον μέν , ὅπερ εἶπον , ὑποληπτέον , ὅτι οὐκ ἐξ ἀκμῆς καὶ λαμπρότητος ἡ ἀκμὴ γίνεται , ἀλλʼ ἐξ ὧν εἴρηται · ἔπειτα ὅτι ταῦτα , τὸ « τμέχρι τούτου Λασθένης » λέγω καὶ τὸ « ἀλλʼ ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος » καὶ τὰ τούτων ἐξῆς ὅσα τε αὐτοῖς ἐστιν ὅμοια , μεμῖχθαι λέγω διόλου ἀρξάμενα ἀπὸ τῶν ἐννοιῶν · καὶ γὰρ λαμπραί εἰσι καὶ σφοδραὶ ἔννοιαι καὶ μᾶλλόν γε λαμπραί , εἴ τις σὺν ἐπιστήμῃ αὐτὰς θεωροίη . σκεψώμεθα δέ , ποίας ἐννοίας ἔφαμεν εἶναι λαμπράς . αἷς πέποιθεν ὁ λέγων δηλονότι . οὐκοῦν ἐνταῦθα βουλόμενος συστῆσαι ὁ ῥήτωρ , ὅτι , εἰ τῆς Φιλίππου μερίδος ἡ πόλις ἐγένετο , οὐκ ἂν συνήνεγκεν , ἐπιστώσατο μὲν αὐτὸ καὶ κατὰ ἔθνη καὶ κατὰ πόλεις , ἐκ Θετταλῶν τετραδαρχουμένων καὶ ἐκ τῶν ἄλλων , οἷον « καὶ γὰρ εἰ μὲν ὡς ἐκράτησε Φίλιππος ᾤχετο εὐθέως ἀπιὼν καὶ μετὰ ταῦτα ἦγεν ἡσυχίαν , μηδένα μήτε τῶν ἑαυτοῦ συμμάχων μήτε τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ἀδικῶν , ὅμως ἦν ἄν τις κατὰ τῶν ἐναντιωθέντων , οἷς ἔπραττεν ἐκεῖνος , μέμψις καὶ κατηγορία · εἰ δὲ ὁμοίως ἁπάντων τὸ ἀξίωμα , τὴν ἡγεμονίαν » καὶ τὰ ἑξῆς . συνέστησε μὲν οὖν αὐτὸ καὶ κατὰ πόλεις , ὥσπερ ἔφην , καὶ κατὰ ἔθνη . συνιστὰς δὲ αὐτὸ καὶ ἀπὸ τῶν κατʼ ἄνδρα « τοὐδείς » , φησί , « τὸ τοῦ προδιδόντος συμφέρον ζητῶν χρήματα ἀναλίσκει » . εἶτʼ αὖ πάλιν τοῦτο συστῆσαι θέλων ἔχει παραδείγματα σαφῆ καὶ πολλὰ καὶ γνώριμα πᾶσι . διὸ καὶ πεποιθήσει λέγων ἐλλαμπρύνεται τῷ λόγῳ . καὶ οὐκ οἶδά γε , εἴ τι παράδειγμα τούτου λαμπρότερον ἔχομεν τοῦ « μέχρι τούτου Λασθένης φίλος ὠνομάζετο Φιλίππου » καὶ τὰ ἑξῆς , εἰς τοσοῦτον μῆκος τῶν κώλων προελθόντων , ἅτε τῇ ἐννοίᾳ πεποιθότως χρωμένου τοῦ ῥήτορος , καὶ τῶν ἐπαναφορῶν διὰ τὸ κατὰ συζυγίαν ἐξενεχθῆναι θαυμαστὸν κάλλος ἐργασαμένων · ἀκριβέστερον δὲ καὶ περὶ τούτου ἐν τῷ περὶ κάλλους ἡμῖν λελέξεται . Ἀλλʼ ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς ἐπανιτέον , ὅτι λαμπρὰ μὲν διὰ ταῦτα ἡ ἔννοια · οὐ γὰρ Εὐθυκράτους καὶ Λασθένους καὶ τῶν ἄλλων προδοτῶν προὔκειτο δήπουθεν αὐτῷ κατηγορεῖν , ἀλλὰ συστῆσαι τὸ προειρημένον . λαμπρὰ μὲν οὖν διὰ ταῦτα . σφοδρά γε μὴν δηλονότι διὰ τοῦτο , ὅτι κατὰ προσώπων δοκεῖ λέγεσθαι τῶν προδοτῶν . καίτοι οὐχὶ τοιοῦτον ἁπλῶς εἶναι δεῖ τὸν κατὰ προδότου λόγον , ἀφηγηματικὸν καὶ ἧττον ἔχοντα τὸ σφοδρόν · ὅμως γε μὴν ἔχει τι τῆς σφοδρότητος καὶ οὕτως . — Καὶ αἱ μὲν ἔννοιαι τοιαῦται , καθʼ ἃς καὶ μόνας τάχα ἄν τις ἐνταῦθα φαίη μεμῖχθαι τὴν λαμπρότητα καὶ τὴν ἀκμήν . τὰ δὲ ἑξῆς δῆλα μὲν ὡς πάντως ἐστὶν ἴδια λαμπρότητος καὶ ὡς , εἴπερ λαμπρὰ ἡ ἔννοια , ὥσπερ καὶ ἔστι λαμπρά , καθάπερ καὶ ἐδείκνυμεν , ἐκείνης ἂν εἴη καὶ ταῦτα , μέθοδον λέγω καὶ σχήματα καὶ τἆλλα πάντα · διὰ δὲ τὸ καὶ τὴν ἀκμὴν ἀπὸ τούτων συνίστασθαι ἀνάγκη φάσκειν ἐνταῦθα κοινὰ αὐτῶν γεγενῆσθαι καὶ τὰ τοιαῦτα . — Τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ « ἀλλʼ ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος » · τοῦ γὰρ ὅτι τὴν εἰρήνην λέλυκε Φίλ - . ιππος τὰ λεγόμενα πάντα συστάσεις εἰσὶ καὶ πίστεις , αἷς πεποιθὼς ὡς γνωρίμοις καὶ φανεραῖς ἐλλαμπρύνεται . ἀλλʼ ὅμως ἐνταῦθα πλέον τὸ ἀκμαῖόν ἐστιν , ὥσπερ ἐκεῖ πλέον ἦν τὸ λαμπρόν · φανερῶς γὰρ ἐνταῦθα λέγει κατὰ προσώπου καὶ οὐχ ὡς ἐκεῖ ἀφηγεῖται καὶ οὐ κατηγορεῖ . ἔτι μέντοι καὶ διὰ τοῦτο πλεονάζειν τῇ ἀκμῇ δοκεῖ , ὅτι σχήματι κέχρηται ἐλεγκτικῷ πρὸς τὸν Αἰσχίνην , λέγω τῇ ἐρωτήσει , ὅπερ ὄν σφοδρότητος ἡ μὲν ἀκμὴ δέχεται , ἡ λαμπρότης δὲ οὔ . καὶ μὴν καὶ τὸ μὴ ἁπλῶς εἰς μῆκος ἀπολελύσθαι τὰ κῶλα , ἀλλʼ εἶναι μὲν τὸ ὅλον ἕν , δοκεῖν δὲ κεκόφθαι ταῖς συμιπλοκαῖς καὶ γεγενῆσθαι κομματικόν , οὔτε λαμπρότητος ὂν οὔτε ἀκμῆς σφοδρότητος δὲ μᾶλλον , τῷ τὴν σφοδρότητα τῆς μὲν λαμπρότητος ἀπηλλάχθαι πάντῃ , τῇ δὲ ἀκμῇ κατά τι κοινωνεῖν ἀκμαιότερον μᾶλλον ἢ λαμιπρότερον πεποίηκε φαίνεσθαι τὸν λόγον . — Εἰ δὲ καὶ περιβεβλημένως , μᾶλλον δὲ μεστῶς προήχθη , τοῦτο πάλιν ἑτέρου λόγου .
Lemmas: ἀπορέω δέ ἄν τις ἐκ οὗτος εἰκότως , ποῖος τίς εἰμί ὁ « μέχρι οὗτος Λασθένης φίλος ὀνομάζω Φίλιππος καί ὁ ἑξῆς , καί ὁ « ἀλλά ὁ ὁ Εὔβοια ἐκεῖνος σφετερίζω καί κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττική » καί ὁ ἑξῆς , καί ὅσος τοιοῦτος , πότερος ἀκμαστικός ἤ λαμπρός ἤ ὁ συναμφότεροι εἰμί , ὅς καί μάλα · φημί οὖν ἄν , ὅτι , καθά δίνω . ξαίνω ἐν τε ὁ περί λαμπρότης καί ἐνταῦθα πάλιν ἐν ὁ περί ἀκμή , πάντως ὁ ἀκμή λαμπρότης ἴδιος πολύς πρόσειμι , οἷος ὁ κῶλον μακρός εἰμί καί ὁ ῥυθμός καί ὁ ἑξῆς οὗτος , πολλαχοῦ δέ καί ὁ λέξις φημί καί ὁ μέγας ὁ ἀποστατικός ὁ σχῆμα · ὥστε , εἰ λέγω οὗτος μείγνυμι ἐκ ἄμφω , ἐκ τε λαμπρότης καί ἀκμή , ὁ « τμέχρι οὗτος Λασθένης » καί ὁ τοιοῦτος εἰς αὐτός ἐμπίπτω καί μηδείς ἥσσων ἐμφαίνω αὐτός ἀκμαστικός , εἰ γε πάντως ἔχω ὁ ἀκμή πολύς ὁ ἴδιος λαμπρότης · ὁ τε γάρ ἔννοια οὗτος , οἷος ὁ « τμέχρι οὗτος Λασθένης φίλος ὀνομάζω Φίλιππος » καί πάλιν ὁ « ἀλλά ὁ ὁ Εὔβοια ἐκεῖνος σφετερίζω καί κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττική » καί ὅσος τοιοῦτος σφοδρός πως εἰμί δοκέω κατά πρόσωπον λέγω , ὅς ἴδιος ἀκμή , ὁ τε σχῆμα αὐτός καί ὁ κῶλον εἰμί λαμπρός μετά ἐκεῖνος ὁ ἔννοια ὁ ἀκμή ποιέω . ὥστε καί φημί τις ἄν · τίς χρή λέγω , ὅτι μείγνυμι λαμπρότης ἐνταῦθα καί ἀκμή , φύσις δέω ἀεί οὗτος μείγνυμι , ὅτε ἀκμαῖος ὁ λόγος εἰμί ; ἀλλά οἶδα χρή , ὅτι πρῶτος μέν ἐνταῦθα φημί ἀκμή καί λαμπρότης συνέρχομαι , οὐ γε τραχύτης ἤ σφοδρότης ὁμοῦ λαμπρότης γίγνομαι , ὅς ποιέω ὁ ἀκμή · οὐ γάρ ἀκμή καί λαμπρότης συνέρχομαι ἀκμή ποιέω , ἀλλά ἔννοια τραχύς καί σφοδρός καί μέθοδος τοιοῦτος λέξις καί κῶλον λαμπρότης καί εἰ τις ἕτερος κεράννυμι ποιέω ὁ ἀκμή . διό οὐδέ ἀντακολουθέω ἀλλήλων , ἀλλά ὁ μέν ἀκμή πάντως ἔχω τις καί λαμπρότης , οὐ μήν ὁ γε λαμπρότης ἔχω τις ἀκμή , εἰ μή τις ἐρίζω βίαιος λέγω οὗτος , ὅς εἰμί ἴδιος λαμπρότης , ὁ μακροκωλία λέγω καί ὁ ἀποστατικός σχῆμα καί εἰ τις ἕτερος , διά ὁ ἐπί ἄμφω εὑρίσκω ἰσάζω καί μηδείς μάλα ἐντεῦθεν ἐκεῖ ἤ ἐκεῖθεν ἐνθάδε μεταφέρω . ἀλλά οὗτος μέν εἰμί σαφής λῆρος · φανερός γάρ οὗτος γε καί ὁ αἴσθησις ψιλός , ὡς ἴδιος μέν εἰμί λαμπρότης , ἀκμή δέ οὐδέ ἔχω γένεσις ὑπόστασις κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ μῖξις ὁ ἀπό ὁ τραχύτης ἤ σφοδρότης καί ὁ ἀπό ὁ λαμπρότης ποιέω ὁ ἀκμή . διό , καθά φημί , οὐδέ ἀντακολουθέω · ὅς μέν γάρ ἄν ἀκμαῖος εἰμί , πάντως καί λαμπρός εἰμί καί ἤτοι σφοδρός γε ἤ τραχύς ἤ ὁ συναμφότεροι · οὐ μήν ὅς τις ἄν εἰμί τραχύς γε ἤ σφοδρός ἤ καί λαμπρός , ἀνάγκη αὐτός καί ἀκμαῖος εἰμί · ἔχω γάρ οὗτος καί κατά ἑαυτοῦ ὑπόστασις καί χωρίς ὁ ἕτερος . δύναμαι μέντοι τις οὕτως λέγω , ὅτι οἷος τε εἰμί ἀπό οὗτος ὁ ἔννοια οἷος ὁ τραχύς ἤ σφοδρός ἀκμή ποιέω ἤ πάλιν ἀπό οὗτος ὁ κῶλον οἷος ὁ λαμπρός ὅμοιος ἀκμή ποιέω , οὐ μήν ἴδιος γε οὗτος ἀκμή . πρός οὖν ὁ οὗτος τίθημι ἀκμή εἰμί , ἐπεί φημί ἄμφω συνέρχομαι , ἀκμή καί λαμπρότης , πρῶτος μέν , ὅς λέγω , ὑπολαμβάνω , ὅτι οὐ ἐκ ἀκμή καί λαμπρότης ὁ ἀκμή γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὅς λέγω · ἔπειτα ὅτι οὗτος , ὁ « τμέχρι οὗτος Λασθένης » λέγω καί ὁ « ἀλλά ὁ ὁ Εὔβοια ἐκεῖνος σφετερίζω » καί ὁ οὗτος ἑξῆς ὅσος τε αὐτός εἰμί ὅμοιος , μείγνυμι λέγω διόλου ἄρχω ἀπό ὁ ἔννοια · καί γάρ λαμπρός εἰμί καί σφοδρός ἔννοια καί μάλα γε λαμπρός , εἰ τις σύν ἐπιστήμη αὐτός θεωρέω . σκοπέω δέ , ποῖος ἔννοια φημί εἰμί λαμπρός . ὅς πείθω ὁ λέγω δηλονότι . οὐκοῦν ἐνταῦθα βούλομαι συνίστημι ὁ ῥήτωρ , ὅτι , εἰ ὁ Φίλιππος μερίς ὁ πόλις γίγνομαι , οὐ ἄν συμφέρω , πιστόω μέν αὐτός καί κατά ἔθνος καί κατά πόλις , ἐκ Θεσσαλός τετραδαρχέομαι καί ἐκ ὁ ἄλλος , οἷος « καί γάρ εἰ μέν ὡς κρατέω Φίλιππος οἴχομαι εὐθύς ἀπέρχομαι καί μετά οὗτος ἄγω ἡσυχία , μηδείς μήτε ὁ ἑαυτοῦ σύμμαχος μήτε ὁ ἄλλος Ἕλλην ἀδικέω , ὅμως εἰμί ἄν τις κατά ὁ ἐναντιόομαι , ὅς πράσσω ἐκεῖνος , μέμψις καί κατηγορία · εἰ δέ ὅμοιος ἅπας ὁ ἀξίωμα , ὁ ἡγεμονία » καί ὁ ἑξῆς . συνίστημι μέν οὖν αὐτός καί κατά πόλις , ὥσπερ φημί , καί κατά ἔθνος . συνίστημι δέ αὐτός καί ἀπό ὁ κατά ἀνήρ « τουδεω » , φημί , « ὁ ὁ προδίδωμι συμφέρω ζητέω χρῆμα ἀναλίσκω » . εἶτα αὖ πάλιν οὗτος συνίστημι ἐθέλω ἔχω παράδειγμα σαφής καί πολύς καί γνώριμος πᾶς . διό καί πεποίθησις λέγω ἐλλαμπρύνομαι ὁ λόγος . καί οὐ οἶδα γε , εἰ τις παράδειγμα οὗτος λαμπρός ἔχω ὁ « μέχρι οὗτος Λασθένης φίλος ὀνομάζω Φίλιππος » καί ὁ ἑξῆς , εἰς τοσοῦτος μῆκος ὁ κῶλον προέρχομαι , ἅτε ὁ ἔννοια πεποιθότως χράω ὁ ῥήτωρ , καί ὁ ἐπαναφορά διά ὁ κατά συζυγία ἐκφέρω θαυμαστός κάλλος ἐργάζομαι · ἀκριβής δέ καί περί οὗτος ἐν ὁ περί κάλλος ἐγώ λέγω . ἀλλά ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή ἐπανιτέον , ὅτι λαμπρός μέν διά οὗτος ὁ ἔννοια · οὐ γάρ Εὐθυκράτης καί Λασθένης καί ὁ ἄλλος προδότης πρόκειμαι δήπουθεν αὐτός κατηγορέω , ἀλλά συνίστημι ὁ προλέγω . λαμπρός μέν οὖν διά οὗτος . σφοδρός γε μήν δηλονότι διά οὗτος , ὅτι κατά πρόσωπον δοκέω λέγω ὁ προδότης . καίτοι οὐ τοιοῦτος ἁπλῶς εἰμί δέω ὁ κατά προδότης λόγος , ἀφηγηματικός καί ἥσσων ἔχω ὁ σφοδρός · ὅμως γε μήν ἔχω τις ὁ σφοδρότης καί οὕτως . — καί ὁ μέν ἔννοια τοιοῦτος , κατά ὅς καί μόνος τάχα ἄν τις ἐνταῦθα φημί μείγνυμι ὁ λαμπρότης καί ὁ ἀκμή . ὁ δέ ἑξῆς δῆλος μέν ὡς πάντως εἰμί ἴδιος λαμπρότης καί ὡς , εἴπερ λαμπρός ὁ ἔννοια , ὥσπερ καί εἰμί λαμπρός , καθά καί δείκνυμι , ἐκεῖνος ἄν εἰμί καί οὗτος , μέθοδος λέγω καί σχῆμα καί ἄλλος πᾶς · διά δέ ὁ καί ὁ ἀκμή ἀπό οὗτος συνίστημι ἀνάγκη φάσκω ἐνταῦθα κοινός αὐτός γίγνομαι καί ὁ τοιοῦτος . — τοιοῦτος δέ καί ὁ « ἀλλά ὁ ὁ Εὔβοια ἐκεῖνος » · ὁ γάρ ὅτι ὁ εἰρήνη λύω Φίλος - . ἵππος ὁ λέγω πᾶς σύστασις εἰμί καί πίστις , ὅς πείθω ὡς γνώριμος καί φανερός ἐλλαμπρύνομαι . ἀλλά ὅμως ἐνταῦθα πολύς ὁ ἀκμαῖος εἰμί , ὥσπερ ἐκεῖ πολύς εἰμί ὁ λαμπρός · φανερός γάρ ἐνταῦθα λέγω κατά πρόσωπον καί οὐ ὡς ἐκεῖ ἀφηγέομαι καί οὐ κατηγορέω . ἔτι μέντοι καί διά οὗτος πλεονάζω ὁ ἀκμή δοκέω , ὅτι σχῆμα χράω ἐλεγκτικός πρός ὁ Αἰσχίνης , λέγω ὁ ἐρώτησις , ὅς εἰμί σφοδρότης ὁ μέν ἀκμή δέχομαι , ὁ λαμπρότης δέ οὐ . καί μήν καί ὁ μή ἁπλῶς εἰς μῆκος ἀπολύω ὁ κῶλον , ἀλλά εἰμί μέν ὁ ὅλος εἷς , δοκέω δέ κόπτω ὁ συμιπλοκη καί γίγνομαι κομματικός , οὔτε λαμπρότης εἰμί οὔτε ἀκμή σφοδρότης δέ μάλα , ὁ ὁ σφοδρότης ὁ μέν λαμπρότης ἀπαλλάσσω πάντῃ , ὁ δέ ἀκμή κατά τις κοινωνέω ἀκμαῖος μάλα ἤ λαμιπροτερος ποιέω φαίνω ὁ λόγος . — εἰ δέ καί περιβεβλημένως , μάλα δέ μεστός προάγω , οὗτος πάλιν ἕτερος λόγος .