hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 1.7.2
Ἔννοιαι τοίνυν εἰσὶ τραχεῖαι πᾶσαι αἱ τῶν μειζόνων προσώπων ἐπιτίμησιν ἔχουσαι ἀπό τινος τῶν ἐλαττόνων προσώπων ἀπαρακαλύπτως , ὥσπερ τὸ « εἴπερ τὸν ἐγκέφαλον ἐν τοῖς κροτάφοις καὶ μὴ ἐν ταῖς πτέρναις καταπεπατημένον φορεῖτε » καὶ τὸ « ἀλλὰ μανδραγόραν πεπωκόσιν ἢ τι φάρμακον ἄλλο τοιοῦτον ἐοίκαμεν ἀνθρώποις » καὶ πάλιν ἐν Ἐπιστολαῖς « εἰ δὲ τὸ περιφανὲς ἀξίωμα τῆς βουλῆς ἢ τὸν Ἄρειον πάγον προσβλέπετε , τῆς Ἀριστογείτονος κρίσεως ἀναμνησθέντες ἐγκαλύψασθε καὶ « ὑμεῖς δὲ ἐκνενευρισμένοι καὶ περιρημένοι χρήματα , συμμμάχους , ἐν ὑπηρέτου καὶ προσθήκης μέρει γεγένησθε , ἀγαπῶντες - , φησίν , « εἰ θεωρικὰ ἢ βοΐδια πέμψουσιν ὑμῖν εἰς τὰς ἑορτάς » καὶ πάλιν « παντάπασι γὰρ ἐκλελύσθαι μοι δοκεῖτε καὶ παθεῖν ἀναμένειν τὰ δεινά , ἑτέρους δὲ πάσχοντας ὁρῶντες οὐ φυλάττεσθε » καὶ τὸ « οὔτοι σωφρόνων οὐδὲ γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων , ἐλλείποντάς τι διʼ ἔνδειαν χρημάτων τῶν τοῦ πολέμου εὐχερῶς τὰ τοιαῦτα ὀνείδη φέρειν » · τουτὶ δὲ ἤδη τῇ μεθόδῳ καὶ λειότερον γέγονεν — ἐν γὰρ τῷ καθόλου εἴρηται καὶ οὐχ ἀπλῶς ἐπετίμησε — , πλὴν ἥ γε ἔννοια τραχεῖα . τοῖς δὲ κώλοις ἄμφω τὰ τελευαῖα ταυτὶ παραδείγματα καὶ ἀκμῆς οὐ πόρρω , ὡς ἐν τῷ περὶ ἀκμῆς ἔσται φανερόν · οὐ μὴν τά γε πρῶτα τοιαῦτα ἦν παραδείγματα , ἀλλὰ καθαρῶς τραχέα . δυσχερὲς δὲ παρὰ τῷ Δημοσθένει καθαρὰν εὑρεῖν τραχύτητα , διὸ καὶ ἐφιλοτιμήθημεν τῶν φανεισῶν μηδεμίαν παραλιπεῖν · δυσχερὲς δὲ εὑρεῖν , διότι πανταχοῦ αὐτὰς ὁ ἀνὴρ τῷ τε συμπλέκειν τισὶ καὶ ταῖς μεθόδοις λειοῖ · ἐπεὶ καὶ τοῦτο , ὃ καὶ αὐτό ἐστιν ἐν Ἐπιστολαῖς « τὸ γὰρ τῷ τοιούτῳ τοῦτον κεχρῆσθαι τὸν τρόπον ἐμοὶ μὲν ἂν εὖ οἶδ’ ὅτι συμφορὰ φανείη , κακία δὲ οὐδεμία , ὑμετέρα δὲ ἀγνωμοσύνη » , τραχὺ μέν ἐστι τῇ ἐννοίᾳ , μεθοδευθὲν δὲ οὕτω καὶ συμπλακὲν τῷ πρὸ αὐτοῦ τε καὶ μετʼ αὐτὸ λειότερόν πως γέγονε · καίτοι καὶ τὸ ἐπαγόμενον ἔχει τι τραχύτητος , ἔστι δὲ τὸ « ἣν τῷ μιεταγνῶναι λύσαιτε » . καὶ μὴν καὶ τὸ « ἆ — τί ἂν εἰπὼν μήτε ἁμαρτάνειν δοκοίην μήτε ψευσαίμην ; — λίαν ὀλίγωροι , οὔτε τοὺς ἄλλους οὔτε ὑμᾶς αὐτοὺς αἰσχύνεσθε , ἐφʼ οἷς Ἀριστογείτονα ἀφήκατε , ἐπὶ τούτοις Δημοσθένην ἐκβεβληκότες ; » τοιοῦτόν ἐστιν , οἷον ἔχειν τέ τινα διόρθωσιν καὶ μετρίαν λειότητα κατὰ τὴν διαπόρησιν . ὅλως τε τοιούτων μὲν παραδειγμάτων οὐκ ἀπορήσεις — λέγω τῶν ἐχόντων τινὰ διόρθωσιν , πολλὰ γὰρ ἔστι τοιαῦτα καὶ παρὰ τῷ ῥήτορι καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις — , καθαρῶς δὲ τραχύτητα παρά γε τούτῳ δυσχερὲς εὑρεῖν · πάνυ γὰρ τῷ τοιούτῳ σπανίως χρῆται , πλὴν εἰ μή τις οἴοιτο ταὐτὸν εἶναι σφοδρότητά τε καὶ τραχύτητα · ἀλλʼ ὅπῃ μὲν ἀλλήλων ταῦτα διαφέρει , μικρὸν ὕστερον φανεῖται . παραδείγμιατα δὲ τῆς ἀπαραμυθήτου τραχύτητος παρὰ μὲν τῷ ῥήτορι καὶ πάνυ ὡς ἔφην ἐστὶ σπάνια , ὁ δὲ Ἀριστογείτων σοι ἄφθονα παρέξεται νὴ Δία , εἰ βούλοιο καὶ παρʼ ἐκείνου λαβεῖν τὰ παραδείγματα , πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ παρὰ τῷ Δεινάρχῳ . Ἀλλὰ περὶ μὲν ἐννοιῶν τῶν ποιουσῶν τὸν τοιοῦτον λόγον τοσαῦτα .
Lemmas: ἔννοια τοίνυν εἰμί τραχύς πᾶς ὁ ὁ μέγας πρόσωπον ἐπιτίμησις ἔχω ἀπό τις ὁ ἐλαχύς πρόσωπον ἀπαρακάλυπτος , ὥσπερ ὁ « εἴπερ ὁ ἐγκέφαλος ἐν ὁ κρόταφος καί μή ἐν ὁ πτέρνη καταπατέω φορέω » καί ὁ « ἀλλά μανδραγόρας πίνω ἤ τις φάρμακον ἄλλος τοιοῦτος ἔοικα ἄνθρωπος » καί πάλιν ἐν Ἐπιστολή « εἰ δέ ὁ περιφανής ἀξίωμα ὁ βουλή ἤ ὁ Ἄρειος πάγος προσβλέπω , ὁ Ἀριστογείτων κρίσις ἀναμιμνῄσκω ἐγκαλύπτω καί « σύ δέ ἐκνευρίζω καί περιρημένοι χρῆμα , σύμμαχος , ἐν ὑπηρέτης καί προσθήκη μέρος γίγνομαι , ἀγαπάζω - , φημί , « εἰ θεωρικός ἤ βοΐδιος πέμπω σύ εἰς ὁ ἑορτή » καί πάλιν « παντάπασι γάρ ἐκλύω ἐγώ δοκέω καί πάσχω ἀναμένω ὁ δεινός , ἕτερος δέ πάσχω ὁράω οὐ φυλάσσω » καί ὁ « οὔτοι σώφρων οὐδέ γενναῖος εἰμί ἄνθρωπος , ἐλλείπω τις διά ἔνδεια χρῆμα ὁ ὁ πόλεμος εὐχερής ὁ τοιοῦτος ὄνειδος φέρω » · οὗτος δέ ἤδη ὁ μέθοδος καί λεῖος γίγνομαι — ἐν γάρ ὁ καθόλου λέγω καί οὐ ἁπλῶς ἐπιτιμάω — , πλήν ὁ γε ἔννοια τραχύς . ὁ δέ κῶλον ἄμφω ὁ τελευαῖα οὗτος παράδειγμα καί ἀκμή οὐ πρόσω , ὡς ἐν ὁ περί ἀκμή εἰμί φανερός · οὐ μήν ὁ γε πρῶτος τοιοῦτος εἰμί παράδειγμα , ἀλλά καθαρός τραχύς . δυσχερής δέ παρά ὁ Δημοσθένης καθαρός εὑρίσκω τραχύτης , διό καί φιλοτιμέομαι ὁ φαίνω μηδείς παραλείπω · δυσχερής δέ εὑρίσκω , διότι πανταχοῦ αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ τε συμπλέκω τις καί ὁ μέθοδος λειόω · ἐπεί καί οὗτος , ὅς καί αὐτός εἰμί ἐν Ἐπιστολή « ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος οὗτος χράω ὁ τρόπος ἐγώ μέν ἄν εὖ οἶδα ὅτι συμφορά φαίνω , κακία δέ οὐδείς , ὑμέτερος δέ ἀγνωμοσύνη » , τραχύς μέν εἰμί ὁ ἔννοια , μεθοδεύω δέ οὕτως καί συμπλέκω ὁ πρό αὐτός τε καί μετά αὐτός λεῖος πως γίγνομαι · καίτοι καί ὁ ἐπάγω ἔχω τις τραχύτης , εἰμί δέ ὁ « ὅς ὁ μεταγιγνώσκω λύω » . καί μήν καί ὁ « άντε — τίς ἄν λέγω μήτε ἁμαρτάνω δοκέω μήτε ψεύδω ; — λίαν ὀλίγωρος , οὔτε ὁ ἄλλος οὔτε σύ αὐτός αἰσχύνω , ἐπί ὅς Ἀριστογείτων ἀφίημι , ἐπί οὗτος Δημοσθένης ἐκβάλλω ; » τοιοῦτος εἰμί , οἷος ἔχω τε τις διόρθωσις καί μέτριος λειότης κατά ὁ διαπόρησις . ὅλος τε τοιοῦτος μέν παράδειγμα οὐ ἀπορέω — λέγω ὁ ἔχω τις διόρθωσις , πολύς γάρ εἰμί τοιοῦτος καί παρά ὁ ῥήτωρ καί παρά ὁ ἄλλος — , καθαρός δέ τραχύτης παρά γε οὗτος δυσχερής εὑρίσκω · πάνυ γάρ ὁ τοιοῦτος σπάνιος χράω , πλήν εἰ μή τις οἴομαι αὐτός εἰμί σφοδρότης τε καί τραχύτης · ἀλλά ὅπῃ μέν ἀλλήλων οὗτος διαφέρω , μικρός ὕστερον φαίνω . παραδειγμιατη δέ ὁ ἀπαραμύθητος τραχύτης παρά μέν ὁ ῥήτωρ καί πάνυ ὡς φημί εἰμί σπάνιος , ὁ δέ Ἀριστογείτων σύ ἄφθονος πάρειμι νή Ζεύς , εἰ βούλομαι καί παρά ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ παράδειγμα , πολύς δέ τοιοῦτος καί παρά ὁ Δείναρχος . ἀλλά περί μέν ἔννοια ὁ ποιέω ὁ τοιοῦτος λόγος τοσοῦτος .