hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 1.1.3
Ἐστιν οὖν ὁ μάλιστα παρὰ τοὺς ἄλλους τοῦτον μεταχειρισάμενος τὸν τρόπον τὰ περὶ τοὺς λόγους καὶ καταποικίλας τὸν αὐτοῦ διηνεκῶς οὐκ ἄλλος τις κατʼ ἐμὴν δόξαν ἢ Δημοσθένης · διὰ τοίνυν τούτου καὶ τῶν παρὰ τούτῳ λεκτέον ἂν εἴη δήπουθεν καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἰδεῶν ἀπασῶν τοῦ λόγου . ἐπιτιμήσῃ δὲ μηδεὶς μήτε τῇ μεθόδῳ ταύτῃ μήτε τῇ κρίσει , πρὶν ἅποσιν ὁμιλῆσαι τοῖς ῥηθησομένοις · οἶμαι γὰρ θαυμάσεσθαι ἂν εἰκότως μᾶλλόν τινας ἡμᾶς διὰ ταῦτα καὶ τὸ μέγιστον ἐπʼ εὐκρινείᾳ ἤ τινος ἐπιτιμήσεως ἕνεκα τούτων ἀξίους νομιεῖν , μόνον εἰ προσέχειν τοῖς ἐφεξῆς ἐθελήσαιεν . ὁ τοίνυν Δημοσθένης ὅτιπερ κεφάλαιον ἦν τὸν πολιτικὸν ἠκριβωκὼς τὸ μὲν ὡς διὰ πάντων ἥκει πανταχοῦ ταῖς μίξεσι μήθʼ , ὅτε συμβουλεύοι , πάντῃ χωρίζων τοῦ δικανικοῦ τε καὶ πανηγυρικοῦ τὸν λόγον αὐτοῦ μήθʼ , ὅτε τι τῶν ἄλλων ποιεῖ , τὰ λοιπὰ ἀφιείς , τάχʼ ἂν οὐ τῶν σφόδρα γένοιτο χαλεπῶν εὑρεῖν τοῖς οὐχ ἀπλῶς αὐτὸν μετιοῦσιν · οἶς μέντοι καθαπερεὶ στοιχείοις τισὶ χρησάμενος εἴδεσι λόγου τοιοῦτον εἴργασται τὸν ἑαυτοῦ , ἂδὴ καὶ τὸν πανηγυρικὸν αὐτὸν καὶ τἆλλα πάντα τῶν λόγων εἴδη ποιεῖ συνιστάμενα πρὸς ἄλληλα , τοῦτο δὴ παγχάλεπον εὑρεῖν ἔμοιγε εἶναι δοκεῖ . χαλεπὸν δὲ οὐδὲν ἧττον καὶ τὸ εὑρόντα εἰπεῖν καὶ δεῖξαί τι σαφὲς περὶ αὐτῶν · οὐδὲ γὰρ ἔστιν , ὅστις πρὸ ἡμῶν ὅσα ἐμὲ γινώσκειν εἰς τήνδε τὴν ἡμέραν ἀκριβές τι περὶ τούτων πραγματευσάμενος φαίνεται , ὅσοι δὲ καὶ ἥψαντο , τεταραγμένως καὶ λίαν ἀπιστοῦντες σφίσιν αὐτοῖς περὶ ὧν εἶπον εἰρηκόσιν , ὥστε αὐτοῖς συγκεχύσθαι τὰ πάντα . πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις καὶ οἱ δόξαντές τι λέγειν περὶ τἀνδρὸς τὸ κατὰ μέρος θεωρήσαντες καὶ τοῦτο ὅπως ἐδύναντο , τῶν δʼ ἐν τῷ καθόλου βραχέα ἢ οὐδὲν φροντίσαντες , λέγω περὶ αὐτῆς σεμνότητος , περὶ αὐτῆς ἀφελείας , τῶν ἄλλων ἰδεῶν , τάχα ἄν περὶ Δημοσθένους τι διδάσκοιεν ἡμᾶς καὶ τούτου νὴ Δία τῶν μερῶν , ὧν τὰς θεωρίας συγγράψαι φασί , περὶ μέντοι παντὸς τοῦ λόγου καὶ πάσης ἰδέας , εἴτε ἐν μέτροις εἴτε ἐν ποιήσει εἴτε ἐν τῷ καταλογάδην εἴδει , παντάπασιν ἡμᾶς ἀδιδάκτους εἴασαν τὸ ὅσον ἐπʼ αὐτοῖς . χαλεπὸν μὲν οὖν ὅπερ ἔφην ταῦτα καὶ εὑρεῖν καὶ εὑρόντα διδάξαι σαφῶς μετʼ εὐκρινείας , ἀλλὰ μιὴ κατʼ ἐκείνους · πειρατέον δὲ ὅμως , καθʼ ἣν προὐθέμεθα ὁδόν . τὰ γάρτοι τοῦ Δημοσθενικοῦ λόγου καθαπερεὶ στοιχεῖα καὶ ἀρχὰς εἰ δυνηθείημεν ἀκριβῶς αὐτὰ ἕκαστα ἐφʼ ἑαυτῶν πόσα τέ ἐστι δεῖξαι καὶ ὁποῖα καὶ ὅπως γίνεται τίς τε ἡ πρὸς ἄλληλα μῖξις αὐτῶν καὶ τί δύνανται τόνδε ἢ τόνδε μιγνύμενα τὸν τρόπον , τάχα ἂν περὶ ἀπάντων τῶν λόγων εἰρηκότες εἴημεν . ‘ἡ μὲν οὖν ὑπόσχεσιςʼ κατʼ αὐτὸν φάναι τὸν ῥήτορα ‘οὕτω μεγάλη , τὸ δὲ πρᾶγμα ἤδη τὸν ἔλεγχον κἀνταῦθα δώσει , κριτὴς δὲ ἡμῖν ὁ βουλόμενος ἔστωʼ .
Lemmas: εἰμί οὖν ὁ μάλα παρά ὁ ἄλλος οὗτος μεταχειρίζω ὁ τρόπος ὁ περί ὁ λόγος καί καταποικίλλω ὁ ἑαυτοῦ διηνεκής οὐ ἄλλος τις κατά ἐμός δόξα ἤ Δημοσθένης · διά τοίνυν οὗτος καί ὁ παρά οὗτος λεκτέος ἄν εἰμί δήπουθεν καί περί ὁ ἄλλος ἰδέα ἅπας ὁ λόγος . ἐπιτιμάω δέ μηδείς μήτε ὁ μέθοδος οὗτος μήτε ὁ κρίσις , πρίν ἄπους ὁμιλέω ὁ ῥέομαι · οἴομαι γάρ θαυμάζω ἄν ἔοικα μάλα τις ἐγώ διά οὗτος καί ὁ μέγας ἐπί εὐκρίνεια ἤ τις ἐπιτίμησις ἕνεκα οὗτος ἄξιος νομίζω , μόνος εἰ προσέχω ὁ ἐφεξῆς ἐθέλω . ὁ τοίνυν Δημοσθένης ὅστις κεφάλαιος εἰμί ὁ πολιτικός ἀκριβόω ὁ μέν ὡς διά πᾶς ἥκω πανταχοῦ ὁ μίξις μήτε , ὅτε συμβουλεύω , πάντῃ χωρίζω ὁ δικανικός τε καί πανηγυρικός ὁ λόγος αὐτός μήτε , ὅτε τις ὁ ἄλλος ποιέω , ὁ λοιπός ἀφίημι , τάχα ἄν οὐ ὁ σφόδρα γίγνομαι χαλεπός εὑρίσκω ὁ οὐ ἁπλῶς αὐτός μετέρχομαι · ὅς μέντοι καθαπερεί στοιχεῖον τις χράω εἶδος λόγος τοιοῦτος ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ , ἀείδω καί ὁ πανηγυρικός αὐτός καί ἄλλος πᾶς ὁ λόγος εἶδος ποιέω συνιστάω πρός ἀλλήλων , οὗτος δή παγχάλεπος εὑρίσκω ἐγώ εἰμί δοκέω . χαλεπός δέ οὐδείς ἥσσων καί ὁ εὑρίσκω λέγω καί δείκνυμι τις σαφής περί αὐτός · οὐδέ γάρ εἰμί , ὅστις πρό ἐγώ ὅσος ἐγώ γιγνώσκω εἰς ὅδε ὁ ἡμέρα ἀκριβής τις περί οὗτος πραγματεύομαι φαίνω , ὅσος δέ καί ἅπτω , τεταραγμένως καί λίαν ἀπιστέω σφεῖς αὐτός περί ὅς λέγω λέγω , ὥστε αὐτός συγχέω ὁ πᾶς . πρός γάρ αὖ ὁ ἄλλος καί ὁ δοκέω τις λέγω περί ἀνήρ ὁ κατά μέρος θεωρέω καί οὗτος ὅπως δύναμαι , ὁ δέ ἐν ὁ καθόλου βραχύς ἤ οὐδείς φροντίζω , λέγω περί αὐτός σεμνότης , περί αὐτός ἀφέλεια , ὁ ἄλλος ἰδέα , τάχα ἄν περί Δημοσθένης τις διδάσκω ἐγώ καί οὗτος νή Ζεύς ὁ μέρος , ὅς ὁ θεωρία συγγράφω φημί , περί μέντοι πᾶς ὁ λόγος καί πᾶς ἰδέα , εἴτε ἐν μέτρον εἴτε ἐν ποίησις εἴτε ἐν ὁ καταλογάδην εἶδος , παντάπασι ἐγώ ἀδίδακτος ἐάω ὁ ὅσος ἐπί αὐτός . χαλεπός μέν οὖν ὅς φημί οὗτος καί εὑρίσκω καί εὑρίσκω διδάσκω σαφής μετά εὐκρίνεια , ἀλλά εἷς κατά ἐκεῖνος · πειράω δέ ὅμως , κατά ὅς προτίθημι ὁδός . ὁ γάρ ὁ Δημοσθενικός λόγος καθαπερεί στοιχεῖον καί ἀρχή εἰ δύναμαι ἀκριβής αὐτός ἕκαστος ἐπί ἑαυτοῦ πόσος τε εἰμί δείκνυμι καί ὁποῖος καί ὅπως γίγνομαι τίς τε ὁ πρός ἀλλήλων μῖξις αὐτός καί τίς δύναμαι ὅδε ἤ ὅδε μείγνυμι ὁ τρόπος , τάχα ἄν περί ἅπας ὁ λόγος λέγω εἰμί . ‘ἡ μέν οὖν ὑπόσχεσις κατά αὐτός φημί ὁ ῥήτωρ ὕω μέγας , ὁ δέ πρᾶγμα ἤδη ὁ ἔλεγχος ἐνταῦθα δίδωμι , κριτής δέ ἐγώ ὁ βούλομαι ἔσσωος .