hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 1.1.11
Ἔστιν οὖν πρῶτον μὲν καὶ ἰσχυρότατον ἁπανταχοῦ ἡ ἔννοια , μετὰ δὲ ταύτην ἡ λέξις , τὸ σχῆμα δὲ τρίτον , λέγω τὸ τῆς λέξεως , ἐπεὶ τό γε τῆς ἐννοίας , ὅπερ ἦν μέθοδος , τέταρτον λέγω — οὐ κατὰ δύναμιν τῶν ἐν δεινότητι · ἐκεῖ γὰρ κινδυνεύει τὰ πρῶτα ἀποφέρεσθαι , ὡς ἐν τῷ περὶ δεινότητος ἔσται φανερώτερον U+00AF · συνθήκη δὲ καὶ ἀνάπαυσις ἔστω τελευταῖα , γένοιτο δʼ ἂν ἴσως ποτὲ καὶ οὐ τελευταῖα καὶ μάλιστα ἐν τῇ ποιήσει · χωρὶς μὲν γὰρ θατέρου θάτερον μικρὰ ἂν ἢ οὐδὲν πρὸς εἶδος λόγου συμβάλλοιτο , μετʼ ἀλλήλων μέντοι καὶ τοῦ ῥυθμοῦ πολλὰ καὶ οὐ μικρά . καὶ τάχα ἂν ἡμῖν παῖδες μουσικῶν ἀμφισβητήσειαν , εἰ καὶ πρὸ τῆς ἐννοίας θετέον αὐτά · δύνασθαι γὰρ φήσουσι τὸν ῥυθμὸν καὶ καθʼ ἑαυτὸν χωρὶς ὅλως ἐνάρθρου φωνῆς , ἡλίκα οὐδεμία λόγων ἰδέα · καὶ γὰρ ἡδίους ποιῆσαι τὰς ψυχὰς ὑπὲρ ἄπαντα πανηγυρικὸν λόγον εἶναί φασι τοὺς ῥυθμοὺς ἐπιτηδείους καὶ τοὐναντίον αὗ λυπηράς , ὡς οὐδεμία ἐλεεινολογία , δύνασθαι δὲ καὶ θυμὸν κινῆσαι μειζόνως ἢ πάντα σφοδρὸν καὶ καταφορικὸν λόγον · ὅλως δὲ περὶ πάντων ἐφεξῆς οὕτως ἡμῖν ἴσως ἂν ἐρεσχελήσωσιν . ἡμεῖς δὲ οὐ διοισόμεθα πρὸς αὐτούς , ἀλλʼ ἔστω μέν , εἰ βούλοιτό τις , πρῶτον , εἰ δὲ βούλοιτο , τελευταῖον ἢ μέσον τῇ δυνάμει τῶν προειρημένων ὁ ῥυθμός . ἐγὼ δέ , ὁποῖοί τινές εἰσιν ἑκάστης ἰδέας οἰκεῖοι , καθʼ ὅσον ἐγχωρεῖ λέξει πεζῇ χωρὶς τοῦ περιᾴδειν προσαρμόσαι τινὰ ῥυθμόν , τοῦτο δείξειν φημί · καὶ εἴ γε δύναιντο κἀνταῦθα οἱ ῥυθμοί , ὅσα κἀν τῇ ἄλλῃ μουσικῇ , κείσθωσαν πρῶτοι , εἰ δὲ μὴ τοσοῦτον δύναιντο , τετάξονται ἡμῖν , ὅπως ἂν οἶμαι καὶ δυνάμεως ἔχωσι . φημὶ γάρ · ἔστι μὲν οὗ καὶ ὁ ῥυθμὸς πολὺ συνεισήνεγκε τῷ τοιόνδε γίνεσθαι τὸν λόγον , ἀλλὰ μὴ τοιόνδε , οὐ μὴν τοσοῦτόν γε , ὁπόσον ἐκεῖνοί φασι .
Lemmas: εἰμί οὖν πρῶτος μέν καί ἰσχυρός ἁπανταχοῦ ὁ ἔννοια , μετά δέ οὗτος ὁ λέξις , ὁ σχῆμα δέ τρίτος , λέγω ὁ ὁ λέξις , ἐπεί ὁ γε ὁ ἔννοια , ὅς εἰμί μέθοδος , τέταρτος λέγω — οὐ κατά δύναμις ὁ ἐν δεινότης · ἐκεῖ γάρ κινδυνεύω ὁ πρῶτος ἀποφέρω , ὡς ἐν ὁ περί δεινότης εἰμί φανερός U+00AF · συνθήκη δέ καί ἀνάπαυσις εἰμί τελευταῖος , γίγνομαι δέ ἄν ἴσως ποτέ καί οὐ τελευταῖος καί μάλα ἐν ὁ ποίησις · χωρίς μέν γάρ ἕτερος ἕτερος μικρός ἄν ἤ οὐδείς πρός εἶδος λόγος συμβάλλω , μετά ἀλλήλων μέντοι καί ὁ ῥυθμός πολύς καί οὐ μικρός . καί τάχα ἄν ἐγώ παῖς μουσικός ἀμφισβητέω , εἰ καί πρό ὁ ἔννοια τίθημι αὐτός · δύναμαι γάρ φημί ὁ ῥυθμός καί κατά ἑαυτοῦ χωρίς ὅλος ἔναρθρος φωνή , ἡλίκος οὐδείς λόγος ἰδέα · καί γάρ ἡδύς ποιέω ὁ ψυχή ὑπέρ ἅπας πανηγυρικός λόγος εἰμί φημί ὁ ῥυθμός ἐπιτήδειος καί ἐναντίος αὖ λυπηρός , ὡς οὐδείς ἐλεεινολογία , δύναμαι δέ καί θυμός κινέω μέγας ἤ πᾶς σφοδρός καί καταφορικός λόγος · ὅλος δέ περί πᾶς ἐφεξῆς οὕτως ἐγώ ἴσως ἄν ἐρεσχελέω . ἐγώ δέ οὐ διαφέρω πρός αὐτός , ἀλλά εἰμί μέν , εἰ βούλομαι τις , πρῶτος , εἰ δέ βούλομαι , τελευταῖος ἤ μέσος ὁ δύναμις ὁ προλέγω ὁ ῥυθμός . ἐγώ δέ , ὁποῖος τις εἰμί ἕκαστος ἰδέα οἰκεῖος , κατά ὅσος ἐγχωρέω λέξις πεζός χωρίς ὁ περιᾴδω προσαρμόζω τις ῥυθμός , οὗτος δείκνυμι φημί · καί εἰ γε δύναμαι ἐνταῦθα ὁ ῥυθμός , ὅσος ἐν ὁ ἄλλος μουσική , κεῖμαι πρῶτος , εἰ δέ μή τοσοῦτος δύναμαι , τάσσω ἐγώ , ὅπως ἄν οἴομαι καί δύναμις ἔχω . φημί γάρ · εἰμί μέν ὅς καί ὁ ῥυθμός πολύς συνεισφέρω ὁ τοιόσδε γίγνομαι ὁ λόγος , ἀλλά μή τοιόσδε , οὐ μήν τοσοῦτος γε , ὁπόσος ἐκεῖνος φημί .