hermogenes.peri-i-dew-n-lo-gou 1.10.4
Καὶ μὴν καὶ σχήματα ἀκμιαστικά , ὅσα καὶ ἐν λαμπρότητι καὶ σφοδρότητι . κατὰ μὲν γὰρ λαμπρότητος σχῆμα ἀκμὴ γέγονεν ἐν τῷ « ἐξέστητε , ὦ Ἀθηναῖοι , τῆς τάξεως , ἐφʼ ἧς ὑμᾶς οἱ πρόγονοι κατέλιπον » καὶ πάλιν « πλεονέκτημα , ὧ Ἀθηναῖοι , μέγα ὑπῆρξε Φιλίππῳ » · ἐξ ἀποστάσεως γὰρ εἰσῆκται . κἀκεῖνα δὲ τοιαῦτα · « μή μοι σῳζέσθω μηδʼ ἀπολλύσθω μηδείς , ὃν ἂν ὁ δεῖνα ἢ ὁ δεῖνα βούληται καὶ τὸ « πολλὰ ἂν εἰπεῖν ἑχοιεν Ὀλύνθιοι νῦν , ἃ τότʼ εἰ προείδοντο , οὐκ ἂν ἀπώλοντο » καὶ « ἕως ἂν σῴζηται τὸ σκάφος , ἄν τε μεῖζον ἄν τʼ ἔλαττον ᾖ , τότε χρὴ καὶ ναύτην καὶ κυβερνήτην καὶ πάντα ἄνδρα ἐξῆς προθύμους εἶναι , ἐπειδὰν δὲ ἡ θάλαττα ὑπέρσχῃ , μάταιος ἡ σπουδή » . ταῦτα δὲ καὶ πλέον ἔχει τι · οὐδὲ γὰρ ἐξ ἀποστάσεως εἰσῆκται ὥσπερ τὸ « πλεονέκτημα , ὦ Ἀθηναῖοι , μέγα ὑπῆρξε Φιλίππῳ καὶ τὸ « ἐξέστητε , ὦ Ἀθηναῖοι , τῆς τάξεως » , ἀλλʼ ἀπροσδοκήτως ἐξ ἐπεμβολῆς . διὸ καὶ μειζόνως ἐκλάμπει καὶ πλέον ἔχει τὸ φαιδρὸν ἡ ἀκμή · κυρίως γὰρ τοῦτʼ ἂν ἀπόστασις εἴη , ἐὰν δὲ καταστήσας εἰς ἀρχὴν ἀνάγῃς τὸν λόγον , ἧττον ἐμφαίνεται τὸ ἀποστατικόν , οἷον τοσοῦτον ὑπειπὼν « πλεονέκτημα , ὦ Ἀθηναῖοι » καὶ τὰ ἐξῆς · προσδοκήσασι γὰρ ἡμῖν ἐνταῦθα ἡ ἀπόστασις ὤφθη · ἐκεῖ δὲ οὐ πάνυ τι τὸ ἀποστατικόν , οἷον « νὴ Δία , ἔδει γὰρ τὸ καὶ τὸ γενέσθαι καὶ τὸ μὴ γενέσθαι · πολλὰ ἂν εἰπεῖν ἔχοιεν Ὀλύνθιοι καὶ τὰ ἐξῆς . — Ἀλλʼ ὅπερ ἐλέγομεν , κατὰ μὲν λαμπρότητος σχήματα οὕτως ἀκμὴ γίνεται · κατὰ δʼ αὖ σφοδρότητος αἱ ἀποστροφαὶ δηλονότι καὶ οἱ ἔλεγχοι ποιοῖεν ἂν τὴν ἀκμήν , οἷον τὸ « πότερον αὐτὴν ἐχρῆν , Αἰσχίνη , τὸ φρόνημα ἀφεῖσαν καὶ τὴν ἀξίαν τὴν ἑαυτῆς ἐν τῇ Θετταλῶν » καὶ τὰ ἐξῆς , καὶ πάλιν « οὐ λέγειν εἴσω τὴν χεῖρα ἔχοντα , Αἰσχίνη , δεῖ , οὔ , ἀλλὰ πρεσβεύειν εἴσω τὴν χεῖρα ἔχοντα » . οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν , εἴ πού τις ἀποστροφή , καίτοι λεγόντων ἡμῶν σφοδρότητος εἶναι τὸ σχῆμα , ὅμως καὶ ἦθος ἔχει τι , ὥσπερ τὸ « καί μοι μηδὲν ὀργισθῇς · οὐδὲν γὰρ ἐρῶ σε φλαῦρον » · μεθωδεύθη γὰρ οὕτως , ὥστε μὴ δόξαι πικρῶς λέγεσθαι διὰ τὴν ὑπόληψιν τοῦ προσώπου τοῦ Λεπτίνου καὶ μηδέν γε ἧττον ἔχειν τὴν σφοδρότητα . ἐμφαίνεται γὰρ καὶ ἐν τῷ ἤθει . ὅτι δὲ καὶ ἦθος ποιεῖν σφοδρότητα οὐδὲν κωλύει , αἱ εἰρωνεῖαι δηλοῦσι πᾶσαι , οἷον « πῶς ὑμῖν ὑπὸ τῶν χρηστῶν τούτων τὰ πράγματα ἔχει ; » καὶ πάλιν « τὸν καλὸν ἀνδριάντα καὶ τριταγωνιστὴν ἄκρον ἐξέθρεψέ σε καὶ μυρία ἄλλα . κἀκεῖνα μέντοι ἠθικῶς ἅμα καὶ σφοδρῶς εἴρηται τὸ « σὺ δὲ ὅμοιος , Αἰσχίνη ; ὁ δὲ ἀδελφὸς ὁ σός ; ἀλλὰ πρὸς τοὺς ζῶντας , ὧ χρηστέ καὶ τὰ ἐξῆς .
Lemmas: καί μήν καί σχῆμα ακμιαστικος , ὅσος καί ἐν λαμπρότης καί σφοδρότης . κατά μέν γάρ λαμπρότης σχῆμα ἀκμή γίγνομαι ἐν ὁ « ἐξίστημι , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ τάξις , ἐπί ὅς σύ ὁ πρόγονος καταλείπω » καί πάλιν « πλεονέκτημα , ὦ Ἀθηναῖος , μέγας ὑπάρχω Φίλιππος » · ἐκ ἀπόστασις γάρ εἰσάγω . ἐκεῖνος δέ τοιοῦτος · « μή ἐγώ σῴζω μηδέ ἀπόλλυμι μηδείς , ὅς ἄν ὁ δεῖνα ἤ ὁ δεῖνα βούλομαι καί ὁ « πολύς ἄν λέγω ἔχω Ὀλύνθιος νῦν , ὅς τότε εἰ προοράω , οὐ ἄν ἀπόλλυμι » καί « ἕως ἄν σῴζω ὁ σκάφος , ἐάν τε μέγας ἐάν τε ἐλαχύς εἰμί , τότε χρή καί ναύτης καί κυβερνήτης καί πᾶς ἀνήρ ἑξῆς πρόθυμος εἰμί , ἐπειδάν δέ ὁ θάλασσα ὑπερέχω , μάταιος ὁ σπουδή » . οὗτος δέ καί πολύς ἔχω τις · οὐδέ γάρ ἐκ ἀπόστασις εἰσάγω ὥσπερ ὁ « πλεονέκτημα , ὦ Ἀθηναῖος , μέγας ὑπάρχω Φίλιππος καί ὁ « ἐξίστημι , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ τάξις » , ἀλλά ἀπροσδόκητος ἐκ ἐπεμβολή . διό καί μέγας ἐκλάμπω καί πολύς ἔχω ὁ φαιδρός ὁ ἀκμή · κύριος γάρ οὗτος ἄν ἀπόστασις εἰμί , ἐάν δέ καθίστημι εἰς ἀρχή ἀνάγω ὁ λόγος , ἥσσων ἐμφαίνω ὁ ἀποστατικός , οἷος τοσοῦτος ὑπολέγω « πλεονέκτημα , ὦ Ἀθηναῖος » καί ὁ ἑξῆς · προσδοκέω γάρ ἐγώ ἐνταῦθα ὁ ἀπόστασις ὁράω · ἐκεῖ δέ οὐ πάνυ τις ὁ ἀποστατικός , οἷος « νή Ζεύς , δέω γάρ ὁ καί ὁ γίγνομαι καί ὁ μή γίγνομαι · πολύς ἄν λέγω ἔχω Ὀλύνθιος καί ὁ ἑξῆς . — ἀλλά ὅς λέγω , κατά μέν λαμπρότης σχῆμα οὕτως ἀκμή γίγνομαι · κατά δέ αὖ σφοδρότης ὁ ἀποστροφή δηλονότι καί ὁ ἔλεγχος ποιέω ἄν ὁ ἀκμή , οἷος ὁ « πότερος αὐτός χρή , Αἰσχίνης , ὁ φρόνημα ἀφίημι καί ὁ ἀξία ὁ ἑαυτοῦ ἐν ὁ Θεσσαλός » καί ὁ ἑξῆς , καί πάλιν « οὐ λέγω εἴσω ὁ χείρ ἔχω , Αἰσχίνης , δέω , οὐ , ἀλλά πρεσβεύω εἴσω ὁ χείρ ἔχω » . οὐ δέω δέ θαυμάζω , εἰ που τις ἀποστροφή , καίτοι λέγω ἐγώ σφοδρότης εἰμί ὁ σχῆμα , ὅμως καί ἦθος ἔχω τις , ὥσπερ ὁ « καί ἐγώ μηδείς ὀργίζω · οὐδείς γάρ λέγω σύ φλαῦρος » · μεθοδεύω γάρ οὕτως , ὥστε μή δοκέω πικρός λέγω διά ὁ ὑπόληψις ὁ πρόσωπον ὁ Λεπτίνης καί μηδείς γε ἥσσων ἔχω ὁ σφοδρότης . ἐμφαίνω γάρ καί ἐν ὁ ἦθος . ὅτι δέ καί ἦθος ποιέω σφοδρότης οὐδείς κωλύω , ὁ εἰρωνεία δηλόω πᾶς , οἷος « πῶς σύ ὑπό ὁ χρηστός οὗτος ὁ πρᾶγμα ἔχω ; » καί πάλιν « ὁ καλός ἀνδριάς καί τριταγωνιστής ἄκρος ἐκτρέφω σύ καί μυρίος ἄλλος . ἐκεῖνος μέντοι ἠθικός ἅμα καί σφοδρός λέγω ὁ « σύ δέ ὅμοιος , Αἰσχίνης ; ὁ δέ ἀδελφός ὁ σός ; ἀλλά πρός ὁ ζάω , ὦ χρηστός καί ὁ ἑξῆς .