hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 3.10
10 Τὰ ἀπʼ ἀρχῆς ἄχρι τέλους ἔστι μὲν τὸ συνεκτικώτατον πάντων τῶν κεφαλαίων — ἕνθεν γὰρ καὶ τὰ ἄλλα γίνεται κεφάλαια — , ἔχει δὲ οὐ τὴν αὐτὴν κατασκευὴν τῶν ἐπιχειρημάτων , οἵαν καὶ τὰ λοιπά · οὐ γὰρ ἡ περίστασις κατασκευάζει τὰ ἀπʼ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , ἀλλʼ ὥσπερ ἴδιος ἐπιχειρημάτων τόπος ἔστι τῶν ἀπʼ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , ἡ ὑποδιαίρεσις καλουμένη . ἔστι δὲ ἡ ὑποδιαίρεσις ἡ τοῦ ἀθρόου πράγματος εἰς λεπτὸν τομὴ εὑρισκομένη πολλή , καὶ γίνεται οὕτως , εἴ τις τὰ ἀπʼ ἀρχῆς ἄχρι τέλους ὁρίσας ἑαυτῷ ὁλοσχερῶς καὶ ἀπαραλείπτως καθʼ ἕκαστον ὄνομα τῶν λεγομένων ἐν αὐτοῖς δύναιτο ὑποδιαιρεῖν οὕτω πλάττων ‘εἰ γὰρ μὴ τόδε ἐποίησας ἀλλὰ μετριώτερονʼ , ‘εἰ γὰρ μὴ τοσαῦτα > ἐποίησας ἀλλὰ ἐλάττοναʼ . οἶον τρεῖς τις ἀπέκτεινε κατὰ τὸν τῶν ἀκρίτων νόμον υἱεῖς καὶ ἀξιοῖ δημοσίᾳ τρέφεσθαι νόμου κελεύοντος τὸν ἄπαιδα δημιοσίᾳ τρέφεσθαι . γενόμενος ἐν τοῖς ἀπʼ ἀρχῆς ἄχρι τέλους οὕτω διασκοπήσεις · ὅπου τρεῖς ἀπέκτεινεν υἱεῖς , τὸ τρεῖς ὑποδιαιρήσεις εἰ γὰρ ἕνα ἀπέκτεινεʼ , τὸ υἱεῖς ὑποδιαιρήσεις ‘εἰ γὰρ μὴ αὐτοῦ παῖδαʼ , τὸ ἀπέκτεινεν ὑποδιαιρήσεις ‘εἰ γὰρ ἀπεκήρυξενʼ . αὐτὰ δὲ ταῦτα νοεῖται μὲν οὕτως , ἰσχύν δὲ λαμβάνει ἀπὸ τοῦ λόγου · ἐπεὶ δύναται καὶ ὡς πνεῦμα ἀποταθῆναι κατὰ τὸ τοῦ ἀντιθέτου σχῆμα , δύναται δὲ καὶ μετὰ τὸ πληρωθῆναι τὸ πνεῦμα ἕκαστον αὐτῶν , εἰ θέλοις , καὶ κατὰ περίοδον ἀπολαμβάνειν . καὶ δύναται ὡς πνεῦμα ἀποταθῆναι κατὰ τὸ τοῦ ἀντιθέτου σχῆμα οὕτως οἷον εἰ γὰρ μηδὲν προσήκοντας ἀπέκτεινας , εἰ γὰρ ἀλλοτρίους , εἰ γὰρ ὀθνείους , εἰ γὰρ ξένους , οὐχ ἂν ἠγανάκτησα καὶ τότε ; οὐκ ἂν ἐδυσχέρανα ; οὐκ ἂν ἀπῇτησα τιμωρίαν ; νυνὶ δὲ φιλτάτους , οὕς ἐγέννησας , οὕς ἔθρεψας , ὑπὲρ ὧν ἔδει μάχεσθαι , ὑπὲρ ὧν ἔδει δεδιέναι μή τις αὐτοὺς ἄλλος ἀποκτείνῃ , φθάσας τοῦτο ἐποίησας · ἆρα τὸ τοιοῦτον ἄγος καταδεξαίμην ; οὐκ ἔστιν εἰπεῖνʼ . εἰ δὲ βούλει , καὶ συνάγεται ὡδε ‘ἄλλος μὲν οὖν τις δικαίως ἂν ὑπόσχοι τιμωnρίαν , εἰ καί τινα τῶν μὴ προσηκόντων ἀπέκτεινεν · οὐτος δὲ ἰδίους υἱεῖς τρεῖς ἀποκτείνας ἀφεθήσεται;ʼ δύναται δὲ καὶ ἑκάστη ὑποδιαίρεσις ὁρισθεῖσα χώραν προσωποποιίας ἀναδέξασθαι . ποίκιλλε δὲ ὲ τοῖς σχήμασιν οἷον ‘εἰ γὰρ ἕνα ἀπέκτεινας , οὐκ ἂν εἷπον καὶ τότε , ὅτι φόνος ἀσεβής σοι τετόλμηται;ʼ Γίνεται δὲ ὑποδιαίρεσις ποτὲ μὲν αὐτοῦ τοῦ πράγματος εἰς λεπτὸν τεμνομένου , ποτὲ δὲ ἐκ τῶν ὁμιοίωον λαμβανομένη . καὶ ἀπʼ αὐτοῦ μὲν τοῦ πράγματος οὕτως , οἶον προσῆλθε μάγος πατρὶ αἰτῶν θυγατέρα πρὸς γάμον , οὐχ ἔδωκεν , ἐρᾷ εἰδώλου ἡ κόρη , καὶ κρίνεται ὁ μάγος φαρμάκων . ἐνταῦθα ὑποδιαιροῦντες τὸν τοῦ εἰ . δώλου ἔρωτα λέγομεν ‘ἐρᾷ εἰδώλου · εἰ γὰρ ἀνδρὸς ἤρα τινός , οὐκ ἂν ἐπὶ σὲ ἤγαγον τὴν αἰτίαν ; εἰ γὰρ σοῦ αὐτοῦ ἤρα , οὐκ ἂν ἐπήγαγον ἐπὶ σὲ τὴν αἰτίαν;ʼ ταῦτα ὑποδιαίρεσίς ἐστιν ἐκ τῶν μικροτέρων · τὸν γὰρ τοῦ εἰδώλου ἔρωτα ὑποδιαιροῦμεν ἀπὸ τῶν μικροτέρων εἰς ἄλλους . — Ἀπὸ δὲ τῶν ὁμοίων οὕτως εἰ γὰρ μὴ ἤρα , ἀλλʼ ἐνόσει νόσον ἄλλην τῷ σώματι , οὐκ ἂν καὶ τότε σε ἔκρινα;ʼ — Καθόλου δέ , ὡς ἔφαμεν , καὶ τῶν ὁμοίων καὶ τῶν ἰδίων αἱ λεπταὶ ὑποδιαιρέσεις ἀναδέξονται τὰς προσωποποιίας ἀναγκαίας οὔσας , ἅς , εἰ θέλοις , καὶ περιόδοις καὶ παντὶ τρόπῳ ἔξεστί σοι μηκύνειν . Ἔστι δὲ ὑποδιαίρεσις καὶ ἐκ τοῦ μείζονος ἐνίοτε λαμβανομένη , ἵνα μὴ ἀεὶ τοῖς λεπτοῖς προσέχωμεν · συμβαίνει δὲ τοῦτο , ὅταν ἀξιώμεθά τι παρασχεῖν ἐπὶ μισθῷ φαινομένῳ ἤ χάριτι λέγοντες ὅτι οὐδʼ εἰ μείζονα ἐδίδουʼ . οἷον πέπομφεν ἑκατὸν τάλαντα Θίλιππος πρίασθαι βουλόμενος τὸν Δημοσθένην · εἰς λεπτὸν ὑποτεμὼν ἐρεῖς οὐδὲ ἄλλον τινὰ τῶν τυχόντων ἔδωκα ἄν , μή τί γε Δημοσθένηνʼ · τὰ δὲ ἑκατὸν τάλαντα ἐκ τοῦ μείζονος οὐδὲ εἰ μύρια διδοίη τάλαντα οὐδʼ ἄν πόλεις οὐδʼ ἄν ἔθνη , ἀντὶ Δημοσθένους λήψψομαιʼ . Ἀλλʼ ἵνα μὴ προσκορὲς τὸ ἐξ ὑποδιαιρέσεως ἀεὶ τῷ αὐτῷ σχήματι εἰσαγόμενον , ἀλλαττέσθω τὰ σχήματα ποτὲ μὲν οὕτω λεγόντων ‘εἰ γὰρ τόδε ἐποίησας , οὐκ ἔδει σε δοῦναι τιμωρίαν;ʼ ποτὲ δὲ οὕτως ἐγὼ μὲν γὰρ καὶ ἐπʼ ἐκείνῳ σε τιμωρίαν ἀπῇτησα ἄν , καίτοι μικρὸν ἦν καὶ μετριώτερον ἦνʼ , ποτὲ δὲ οὕτως ἄλλος μὲν οὖν τις ἐμίσησεν ἂν καὶ διὰ τόδεʹ . ἔστι δὲ τούτων καλλίων ἡ μεταχείρισις , εἰ ἀναστρέφοι τις καὶ ὅλον τὸ πρᾶγμα , οὐκ ἀπὸ τοῦ πράγματος εἰς τιμωρίαν ἕλκων , ἀλλʼ ἀναστρέφων τὴν τιμωρίαν , οἷον ‘εἰ καί τι τούτου μετριώτερον ἐποίησαςʼ , ἵνα ποτὲ μὲν ἀπὸ τοῦ πράγματος ἀρχόμενοι εἰς ἀξίωσιν καταβαίνωμεν , ποτὲ δὲ ἀπὸ τῆς ἀξιώσεως ἀρχόμενοι εἰς τὸ πρᾶγμα ἀνερχώμεθα . Ὅταν δὲ αἴ ὑποδιαιρέσεις ἄλογοι γίγνωνται φασκόντων ἡμῶν ‘εἰ γὰρ τόδε ἐποίησας , οὐκ ἂν ἔκρινόν σε;᾿ , διὰ τὸ ἀλόγως ἄν κρῖναι δόξαι οὕτω σχηματίσεις ‘εἰ τόδε ἐποίεις , οὐκ ἂν ἔκρινον;ʼ ὡς ὁ συνθάψας τὴν χλαμύδα τῷ ἐρωμένῳ καὶ μὴ κομίσας ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἐντειλαμένου ἐκείνου · ἐνταῦθα γάρ , ἐπεὶ μωρόν ἐστι τὸ λέγειν ἔκρινα ἄν σε , εἰ καὶ ἐδάκρυες συνεχῶςʼ , ἐρεῖς ὅτι ‘εἰ ἐδάκρυες , οὐκ ἂν ἐφρόντισα ; εἰ παρεκαθέζου τῷ τάφῳ , οὐκ ἂν ἐμήνιον;ʼ καίτοι καὶ τότι , εἰ δύνασαι , βίασαι ἀναιρεῖν , ὅ ἔδωκας . καὶ καθόλου πᾶσαν ὑποδιαίρεσιν ἄν πειραθείης συγχωρήσας ἀνελεῖν , εἶτα ἀνελὼν ἐπενέγκοις , πολλαπλασιάσεις τὸν λόγον δριμέως λέγων οὕτως ‘εἰ μὲν τόδε ἐποίησας , συγγνώμης ἄξιος · ἐπεὶ δὲ τόδε , οὐκέτι · καίτοι οὐδὲ τότεʼ · οὕτω γὰρ καὶ αἱ προσωποποιίαι χώραν ἕξουσι μυρίαν . ἵνα δὲ μὴ προσκορὴς εἶναι δόξῃς διὰ τῆς προσωποποιίας πληρῶν λόγους , θαυμαστὸς φανήσῃ ῥήτωρ τὸ γνώρισμα αὐτῆς ἀφαιρῶν καὶ χρώμενος αὐτῇ · εἰ γὰρ μὴ λέγοις εἶπον ἄνʹ , ἄλλο τι φαίνεται πρότερον ἢ ΔροσωπόΔοιία .
Lemmas: 10 ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος εἰμί μέν ὁ συνεκτικός πᾶς ὁ κεφάλαιος — ἔνθεν γάρ καί ὁ ἄλλος γίγνομαι κεφάλαιος — , ἔχω δέ οὐ ὁ αὐτός κατασκευή ὁ ἐπιχείρημα , οἷος καί ὁ λοιπός · οὐ γάρ ὁ περίστασις κατασκευάζω ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος , ἀλλά ὥσπερ ἴδιος ἐπιχείρημα τόπος εἰμί ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος , ὁ ὑποδιαίρεσις καλέω . εἰμί δέ ὁ ὑποδιαίρεσις ὁ ὁ ἀθρόος πρᾶγμα εἰς λεπτός τομή εὑρίσκω πολύς , καί γίγνομαι οὕτως , εἰ τις ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος ὁρίζω ἑαυτοῦ ὁλοσχερής καί ἀπαράλειπτος κατά ἕκαστος ὄνομα ὁ λέγω ἐν αὐτός δύναμαι ὑποδιαιρέω οὕτως πλήσσω ἰάομαι γάρ μή ὅδε ποιέω ἀλλά μέτριος , ἰάομαι γάρ μή τοσοῦτος > ποιέω ἀλλά ἐλάττων . οἷος τρεῖς τις ἀποκτείνω κατά ὁ ὁ ἄκριτος νόμος υἱός καί ἀξιόω δημοσίᾳ τρέφω νόμος κελεύω ὁ ἄπαις δημιοσιος τρέφω . γίγνομαι ἐν ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος οὕτως διασκοπέω · ὅπου τρεῖς ἀποκτείνω υἱός , ὁ τρεῖς ὑποδιαιρέω εἰ γάρ εἷς ἀπεκτείνω , ὁ υἱός ὑποδιαιρέω ἰάομαι γάρ μή ἑαυτοῦ παίδας , ὁ ἀποκτείνω ὑποδιαιρέω ἰάομαι γάρ ἀποκηρύσσω . αὐτός δέ οὗτος νοέω μέν οὕτως , ἰσχύς δέ λαμβάνω ἀπό ὁ λόγος · ἐπεί δύναμαι καί ὡς πνεῦμα ἀποτείνω κατά ὁ ὁ ἀντίθετος σχῆμα , δύναμαι δέ καί μετά ὁ πληρόω ὁ πνεῦμα ἕκαστος αὐτός , εἰ ἐθέλω , καί κατά περίοδος ἀπολαμβάνω . καί δύναμαι ὡς πνεῦμα ἀποτείνω κατά ὁ ὁ ἀντίθετος σχῆμα οὕτως οἷος εἰ γάρ μηδείς προσήκω ἀποκτείνω , εἰ γάρ ἀλλότριος , εἰ γάρ ὀθνεῖος , εἰ γάρ ξένος , οὐ ἄν ἀγανακτέω καί τότε ; οὐ ἄν δυσχεραίνω ; οὐ ἄν ἀπαιτέω τιμωρία ; νυνί δέ φίλος , ὅς γεννάω , ὅς τρέφω , ὑπέρ ὅς δέω μάχομαι , ὑπέρ ὅς δέω δείδω μή τις αὐτός ἄλλος ἀποκτείνω , φθάνω οὗτος ποιέω · ἆρα ὁ τοιοῦτος ἄγος καταδέχομαι ; οὐ εἰμί εἶπον . εἰ δέ βούλομαι , καί συνάγω ὧδε ἄλλος μέν οὖν τις δίκαιος ἄν ὑπέχω τιμωρία , εἰ καί τις ὁ μή προσήκω ἀποκτείνω · οὗτος δέ ἴδιος υἱός τρεῖς ἀποκτείνω ἀφίημι δύναμαι δέ καί ἕκαστος ὑποδιαίρεσις ὁρίζω χώρα προσωποποιία ἀναδέχομαι . ποικίλλω δέ ἐκ ὁ σχῆμα οἷος ἰάομαι γάρ εἷς ἀποκτείνω , οὐ ἄν λέγω καί τότε , ὅτι φόνος ἀσεβής σύ τολμάω γίγνομαι δέ ὑποδιαίρεσις ποτέ μέν αὐτός ὁ πρᾶγμα εἰς λεπτός τέμνω , ποτέ δέ ἐκ ὁ ὁμιοίωον λαμβάνω . καί ἀπό αὐτός μέν ὁ πρᾶγμα οὕτως , οἷος προσέρχομαι μάγος πατήρ αἰτέω θυγάτηρ πρός γάμος , οὐ δίδωμι , ἐράω εἴδωλον ὁ κόρη , καί κρίνω ὁ μάγος φάρμακον . ἐνταῦθα ὑποδιαιρέω ὁ ὁ εἰμί . δῶλος ἔρως λέγω ἐράω εἴδωλον · εἰ γάρ ἀνήρ ἐράω τις , οὐ ἄν ἐπί σύ ἄγω ὁ αἰτία ; εἰ γάρ σύ αὐτός ἐράω , οὐ ἄν ἐπάγω ἐπί σύ ὁ αἰτία οὗτος ὑποδιαίρεσις εἰμί ἐκ ὁ μικρός · ὁ γάρ ὁ εἴδωλον ἔρως ὑποδιαιρέω ἀπό ὁ μικρός εἰς ἄλλος . — ἀπό δέ ὁ ὅμοιος οὕτως εἰ γάρ μή ἐράω , ἀλλά νοσέω νόσος ἄλλος ὁ σῶμα , οὐ ἄν καί τότε σύ κρίνω — καθόλου δέ , ὡς φημί , καί ὁ ὅμοιος καί ὁ ἴδιος ὁ λεπτός ὑποδιαίρεσις ἀναδέχομαι ὁ προσωποποιία ἀναγκαῖος εἰμί , ὅς , εἰ ἐθέλω , καί περίοδος καί πᾶς τρόπος ἔξεστι σύ μηκύνω . εἰμί δέ ὑποδιαίρεσις καί ἐκ ὁ μέγας ἐνίοτε λαμβάνω , ἵνα μή ἀεί ὁ λεπτός προσέχω · συμβαίνω δέ οὗτος , ὅταν ἀξιόω τις παρέχω ἐπί μισθός φαίνω ἤ χάρις λέγω ὅτι οὐδέ εἰ μέγας δίδωμι . οἷος πέμπω ἑκατόν τάλαντον Θίλιππος πρίαμαι βούλομαι ὁ Δημοσθένης · εἰς λεπτός ὑποτέμνω λέγω οὐδέ ἄλλος τις ὁ τυγχάνω δίδωμι ἄν , μή τίς γε Δημοσθένης · ὁ δέ ἑκατόν τάλαντον ἐκ ὁ μέγας οὐδέ εἰ μυρίος δίδωμι τάλαντον οὐδέ ἄν πόλις οὐδέ ἄν ἔθνος , ἀντί Δημοσθένης λαμβάνω . ἀλλά ἵνα μή προσκορής ὁ ἐκ ὑποδιαίρεσις ἀεί ὁ αὐτός σχῆμα εἰσάγω , ἀλλάσσω ὁ σχῆμα ποτέ μέν οὕτως λέγω ἰάομαι γάρ ὅδε ποιέω , οὐ δέω σύ δίδωμι τιμωρία ποτέ δέ οὕτως ἐγώ μέν γάρ καί ἐπί ἐκεῖνος σύ τιμωρία ἀπαιτέω ἄν , καίτοι μικρός εἰμί καί μέτριος ἀπτήν , ποτέ δέ οὕτως ἄλλος μέν οὖν τις μισέω ἄν καί διά τόδε . εἰμί δέ οὗτος καλός ὁ μεταχείρισις , εἰ ἀναστρέφω τις καί ὅλος ὁ πρᾶγμα , οὐ ἀπό ὁ πρᾶγμα εἰς τιμωρία ἕλκω , ἀλλά ἀναστρέφω ὁ τιμωρία , οἷος ἰάομαι καί τις οὗτος μέτριος ποιέω , ἵνα ποτέ μέν ἀπό ὁ πρᾶγμα ἄρχω εἰς ἀξίωσις καταβαίνω , ποτέ δέ ἀπό ὁ ἀξίωσις ἄρχω εἰς ὁ πρᾶγμα ἀνέρχομαι . ὅταν δέ ὁ ὑποδιαίρεσις ἄλογος γίγνομαι φάσκω ἐγώ ἰάομαι γάρ ὅδε ποιέω , οὐ ἄν κρίνω σε , διά ὁ ἄλογος ἄν κρίνω δοκέω οὕτως σχηματίζω ἰάομαι ὅδε ποιέω , οὐ ἄν κρίνω ὡς ὁ συνθάπτω ὁ χλαμύς ὁ ἐράω καί μή κομίζω ἐκ ὁ ἀλλοδαπός ἐντέλλω ἐκεῖνος · ἐνταῦθα γάρ , ἐπεί μωρός εἰμί ὁ λέγω κρίνω ἄν σύ , εἰ καί δακρύω συνεχῶς , λέγω ὅτι ἰάομαι δακρύω , οὐ ἄν φροντίζω ; εἰ παρακαθέζομαι ὁ τάφος , οὐ ἄν μηνίω καίτοι καί τότι , εἰ δύναμαι , βιάζω ἀναιρέω , ὅς δίδωμι . καί καθόλου πᾶς ὑποδιαίρεσις ἄν πειράω συγχωρέω ἀναιρέω , εἶτα ἀναιρέω ἐπιφέρω , πολλαπλασιάζω ὁ λόγος δριμύς λέγω οὕτως ἰάομαι μέν ὅδε ποιέω , συγγνώμη ἄξιος · ἐπεί δέ ὅδε , οὐκέτι · καίτοι οὐδέ ὅτε · οὕτως γάρ καί ὁ προσωποποιία χώρα ἔχω μυρίος . ἵνα δέ μή προσκορής εἰμί δοκέω διά ὁ προσωποποιία πληρόω λόγος , θαυμαστός φαίνω ῥήτωρ ὁ γνώρισμα αὐτός ἀφαιρέω καί χράω αὐτός · εἰ γάρ μή λέγω λέγω ἄνα , ἄλλος τις φαίνω πρότερος ἤ ΔροσωπόΔοιία .