hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 3.6
5 Εἴτε οὖν εἰσάγοιμεν ἡμεῖς κεφάλαιον εἴτε τεθὲν λύοιμεν , δεῖ ζητεῖν τὰ ἐπιχειρήματα ὅθεν εὑρεθήσεται καὶ ἀπὸ τρόπων ὁπόσων . εἴτε γὰρ κατασκευάζοιμιεν ειτε λύοιμεν , ἀπὸ τῶν αὐτῶν αἱ γενέσεις τῶν νοημάτων τοῖς ἐπιχειρήμασι καὶ παρὰ ταῦτα οὐδεὶς ἂν εὑρεῖν ἕτερον δύναιτο . εὑρίσκεται τοίνυν πᾶν ἐπιχείρημα γινόμενον ἀπὸ τῆς περιστάσεως · περίστασις δέ ἐστι τὸ πᾶν ἐν ἡμῖν καὶ λόγοις καὶ πράγμιασι καὶ δίκαις κοὶ ὑποθέσεσι καὶ βίῳ , τόπος , χρόνος , τρόπος , πρόσωπον , αἰτία , πρᾶγμα · προστιθέασι δὲ οἱ φιλόσοφοι καὶ ἕβδομόν τι , τὴν ὕλην , ἢν ὁ ῥήτωρ οὐκ ἰδίᾳ χωρίσας ἔχει , πιθανῶς δὲ ἐπιμερίζει τῶν ἄλλων ἑκάστῳ , ὅτῳ ἂν καὶ δύνηται . εἴτε οὖν ἀξιοῖμεν γενέσθαι τι , φήσομεν ἐπιχειροῦντες δεῖν αὐτὸ γενέσθαι , καλὸν γὰρ εἶναι ἢ διὰ τὸν τόπον ἢ διὰ τὸν χρόνον ἢ διὰ τὸν τρόπον ἢ διὰ τὸ πρόσωπον ἢ διὰ τὴν αἰτίαν ἢ διὰ τὸ πρᾶγμα · εἴτε ἀντιλέγοιμεν ἀξιοῦντες μὴ δεῖν γενέσθαι , φήσομεν μὴ δεῖν αὐτὸ πραχθῆναι , φαῦλον γὰρ εἶναι ἢ διὰ τὸν τόπον ἢ διὰ τὸν χρόνον ἢ διὰ τὸν τρόπον ἢ διὰ τὸ πρόσωπον ἢ διὰ τὴν αἰτίαν ἢ διὰ τὸ πρᾶγμα · εἴτε ἐπὶ τοῦ παρελθόντος εἴτε ἐπὶ τοῦ μέλλοντος · ‘πραχθήσεται τόδε διὰ τὸν τόπον ἢ χρόνονʼ καὶ τὰ ἐξῆς ἢ οὐ πραχθήσεται διὰ τὸν τόπον ἢ χρόνονʼ καὶ τὰ ἑξῆς . — Καταμάθωμεν δὲ καὶ ἐπὶ παραδειγμάτων , ἀφʼ ὧν πάντα σαφῆ γίνεται . οἷον ἐπὶ τοῦ στοχασμοῦ πρῶτον ἐμιπίπτει κεφάλαιον παραγραφικόν , εἶτα ἡ τῶν ἐλέγχων ἀπαίτησις , εἰ μή τι πρὸ αὐτοῦ παραδόξως ἕτερον εὑρεθείη , καθὰ συμβαίνει πολλάκις · ἔστω δὲ πρόβλημα ὁ Περικλῆς ὁ κρινόμενος προδοσίας , ὅτι μὴ ἐδήωσεν αὐτοῦ τοὺς καρπούς Ἀρχίδαμος . εἴτε γὰρ ἀπαιτοίη τοὺς μάρτυρας ὁ Περικλῆς , ἐπιχειρήσει λέγων τῇ τῶν ἐλέγχων ἀπαιτήσει πρῶτον μὲν ἀπὸ τοῦ πράγματος ὅτι ‘δεῖ ἐλέγχους παρέχεσθαι προδοσίαςʼ τὸ κεφάλαιον ὁρίσας , εἶτα ἐπιφέρων ἐπιχείρημα ‘παντὸς γὰρ πράγματος κρινομένου δεῖ τοὺς ἐλέγχους παρέχεσθαι · δίκαιον γὰρ τοῦτό γεʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ προσώπου ὅτι καὶ δεῖ Περικλέα μὴ ἄνευ μαρτύρων κρίνεσθαι προδοσίαςʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ τόπου ὅτι καὶ μὴ δεῖ ἐν δημοκρατίᾳ ἄνευ μαρτύρων τὰς κρίσεις γίνεσθαιʼ · εἰτα ἀπὸ τῆς αἰτίας ὅτι καὶ διὰ τοῦτο δεῖ μάρτυρας παρέχεσθαι τοῦ Περικλέους τῆς προδοσίας καὶ ἀπαιτεῖν , ἵνα τοῦτο προεγνωκότες σἱ κατήγοροί μὴ συκοφαντῶσι προπετῶς , γινώσκοντες ὅτι συκοφαντίας ἁλώσονται προπετῶς κατηγοροῦντες , ἐὰν μὴ παρέχωσι μάρτυραςʼ . εἰ δὲ ἀντιλέγοιμεν μὴ δεῖν μάρτυρας παρέχεσθαι , καὶ τότε ὁμοίως ἐπὶ τὴν περίστασιν βαδιούμεθα λέγοντες καὶ πρῶτον μὲν τὸ κεφάλαιον ὁρίζοντες ὀοὐ δεῖ μάρτυρας παρἐχεσθαι τῆς προδοσίας τῆς Περικλέουςʼ , εἶτα ἐπιφέροντες ἐπιχείρημα ἀπὸ τοῦ πράγματος πᾶν γὰρ πρᾶγμα , ᾧ πρόσεστιν ἀδίκημα , κρύφα πράττεται πρὸς τῶν πονηρῶν , ἵνα μὴ κατάφωροι γινόμενοι διδῶσι τιμωρίαςʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ προσώπου ὅτι καὶ μαρτυρεῖν οὐδεὶς ἐθελήσει κατὰ Περικλέους φοβούμενος τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀνδρόςʼ · εἶτα ἀπὸ τῆς αἰτίας ὅτι καὶ μὴ δεῖ μάρτυρας ζητεῖν πάντων τῶν ἀδικημάτων , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν εἰκότων κρίνειν · εἰ δὲ μή , πειράσονται πάντες ἄνευ μαρτύρων ἐπιτίθεσθαι τοῖς ἀδικήμασιν ὡς ἐξ οὐδενὸς ἄλλου ἁλωσόμενοι πλὴν τούτουʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ τόπου ὅτι ‘καὶ ἐν Ἀθήναις , ὅπου καὶ ἡ ἀλήθεια τῶν πραγμάτων πλέον ἰσχύει τῶν μαρτύρων . καὶ ἐπὶ τῆς βουλήσεως ὁμοίως τὸ κεφάλαιον ὁρίσαντες ὅτι οὐκ εἰκὸς ἐθελῆσαι προδοῦναι Περικλέαʼ τρεψόμεθα πάλιν ἐπὶ τὰ ἐπιχειρήματα ἀπὸ τοῦ πράγματος οὐκ εἰκὸς ἐθελῆσαι προδοῦναι Περικλέα · φαῦλον γὰρ πρᾶγμα ἡ προδοσία καὶ ὅ ἂν ἡδέως ὑποσταίη νοῦν ἔχωνʼ , καὶ ὅτι ἀντὶ πολλῶν καὶ μεγάλων ἀγαθῶν οὐκ ἂν πονηρὸν πρᾶγμα εἶλόμηνʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ προσώπου οὐκ ἂν ἠθέλησα προδοῦναι , Περικλῆς ὤν , φιλόπολις ἀεὶ καὶ φιλαθήναιος καὶ κρείττων χρημάτωνʼ · εἶτα ἀπὸ τῆς αἰτίας οὐκ ἂν ὑμᾶς προῦδωκα · οὐ γὰρ ἐδεόμην χρημάτων πλούσιος ὥν , οὐδὲ ἐμισούμην παρʼ ὑμῶν ἀλλʼ ἐθαυμαζόμηνʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ χρόνου ὅτι μηδὲ προδοῦναι ἂν ήθέλησα νῦν , ἔχων τηλικαύτην δόξαν καὶ τοσαύτηνʼ . καὶ ἡ δύναμις ὅτι οὐκ ἂν ἠδυνήθην προδοῦναιʼ , καὶ πρῶτον μὲν ἀπὸ τοῦ πράγματος ὅτι προδοσία πρᾶγμα δύσκολον καὶ οὐ ῥᾳδίως πραχθῆναι δυνάμενονʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ προσώπου ὅτι καὶ Περικλεῖ δύσκολον , ὄς ἐν προσχήματι τιμῆς ἀεὶ πρὸς Ἀθηναίων φυλάττεται , κρύφα μηδὲν πρᾶξαι δυνάμενοςʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ χρόνου ὅτι καὶ τότε δύσκολον , ὅτε ἡ πόλις ἐφυλάττετο , μήτε εἰσιόντος τινὸς μήτε ἐξιόντοςʹ . — Καὶ ὁ Δημιοσθένης ἐν τῷ Περὶ παραπρεσβείας ἀνεύθυνος , φησίν , ἐπὶ λόγοιςʼ , εἶτα οὐκ ἀνεύθυνοςʼ , καὶ πρῶτον ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ πράγματος οὐδὲν γὰρ πρᾶγμα ἀνεύθυνον , ᾧ πρόσεστιν ἀδίκημαʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ προσώπου ὅτι καὶ ῥήτωρ ἀνεύθυνος ἐν λόγοις οὐκ ἂν εἴη · ἕκαστος γὰρ ὦν ἐστι κύριος , τούτων τὰς εὐθύνας δίδωοσινʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ τόπου ὅτι καὶ ἐν δημοκρατίᾳ οὐδεὶς ἀνεύθυνος ἐν λόγοιςʼ , τοῖς γάρ ἐστιν ἐν λόγοις ἡ πολιτεία , πῶς , ἂν οὗτοι μὴ ὦσιν ἀληθεῖς , ἀσφαλῶς ἔστι πολιτεύεσθαι ; καὶ καθάπαξ , ὡς ἔφαμεν , πάντα τὰ κεφάλαια οὕτω καὶ ἀνασκευασθήσεται καὶ κατασκευασθήσεται . οἶον συνεχῶς κατατρέχει λερρόνησον ίλιππος , καὶ γράφει Δημοσθένης διορύξαι τὸν σθμόν . κεφάλαιον ‘καινὰ γράφεις , καινοτομεῖν δὲ οὐ δεῖ’ · πρῶτον ἀπὸ τοῦ πράγματος ‘πονηρὸν γὰρ ἡ καινοτομίαʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ προσώπου ὅτι ‘καὶ μὴ δεῖ καινοτομεῖν Ἀθηναίους , τοὺς συνετοὺς καὶ τοῖς ἀρχαίοις ἀεὶ καὶ νόμοις καὶ ἔθεσι χρωμένουςʼ · εἶτα ἀπὸ τοῦ καιροῦ ὅτι ‘χαὶ μὴ δεῖ ἐν πολέμῳ καινοτομιεῖν · ἀγαπητὸν γάρ , εἰ καὶ τὰ συνήθη φυλάττων τις ἐν ἐκείνῳ σωθήσεται . καὶ πάλιν ‘δεῖ καινοτομεῖνʼ , ἡ λύσις ἀπὸ τοῦ πράγματος ‘xαλὸν γὰρ τὸ καινοτομεῖν καὶ ὁ βίος ἀεὶ καινοτομεῖται τοῖς πράγμασι καὶ διὰ τοῦτο βελτίων γίνεται’ · εἶτα καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου ‘δεῖ καινοτομεῖν Ἀθηναίους · ὡς νεωτεροποιοὶ γὰρ καὶ παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἐπαινούμεθα’ · εἶτα ἀπὸ τοῦ καιροῦ ὅτι ‘καὶ δεῖ ἐν πολέμῳ καινοτομεῖν · καινοτόμον γὰρ πρᾶγμα ὁ πόλεμος καὶ ἀφʼ ἑαυτοῦ τεχνᾶται τὰ πολλά’ · κεφάλαιον ἕτερον ἐμπίπτει πάλιν ὅτι δύσκολον διορύξαι λερρόνησον’ · ἀπὸ τοῦ πράγματος αὐτὸ γὰρ τὸ διορύσσειν δύσκολον’ · εἶτα ἀπὸ τοῦ προσώπου ὅτι ‘καὶ Ἀθηναίοις δύσκολον τοῖς ἀήθεσιν’ · εἶτα ἀπὸ τοῦ τόπου ὅτι ‘καὶ μακρὰν τῆς πατρίδος δύσκολον’ · εἶτα ἀπὸ τοῦ καιροῦ ὅτι ‘καὶ ἐν πολέμῳ δύσκολον ταῦτα ποιεῖν’ . ἡ λύσις ‘οὐ δύσκολον · τό τε γὰρ πρᾶγμα ῥάδιον καὶ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ χώρφ’ , εἶτα ὅτι καὶ Ἀθηναίοις πάντα ῥάδιαʼ . Αἱ μὲν οὖν γενέσεις τῶν ἐπιχειρημάτων αὖταί . Πολλάκις δὲ ἀπὸ μιᾶς γενέσεως καὶ δύο καὶ τρία εὑρίσκεται ἐπιχειρήματα , οἷον ἀπὸ τοῦ προσώπου , ὅτι μὴ ὁ δεῖνα τόδε ἐποίησεν · ἔστι γὰρ τοῦτο τοῦ ποιοῦντος . εἶτα , ὅτι μηδὲ κατὰ τῶνδε ἐποίησεν · ἔστι γὰρ ἀπὸ προσώπου , καθʼ ὧν δοκεῖ πεποιηκέναι . εἶτα , ὅτι μηδὲ ὑπὲρ τῶνδε ἐποίησεν · ἔστι γὰρ ἀπὸ προσώπου τῶν , διʼ οὕς κρίνεταί τις . οἷον ἐπὶ παραδειγμάτων ὅτι ‘οὐκ εἰκὸς ἐθελῆσαι προδοῦναι Περικλέα , τὸν συνετόν , τὸν οὕτω λαμπρὸν καὶ μέγαν καὶ στρατηγὸν ἔνδοξονʼ , ἀπὸ τοῦ Περικλέους τοῦτο · ὅτι μηδὲ εἰκὸς ἐθελῆσαι προδοῦναι Ἀθηναίους , τοὺς τιμῶντας αὐτόνʼ ἄλλο πρόσωπον · ὅτι μηδὲ εἰκὸς ἐθελῆσαι προδοῦναι Λακεδαιμονίοις , τοῖς ἐχθροῖς , τοῖς ἐπι;ουλεύσασιν αὐτῴʼ καὶ τοῦτο ἄλλο πρόσωπον . καὶ πάλιν ‘δεῖ καινοτομεῖν Ἀθηναίουςʼ ἀπὸ τοῦ προσώπου , ἀεὶ γὰρ Ἀθηναῖοι καινοτόμοιʼ , καὶ ‘δεῖ καινοτομεῖν κατὰ Φιλίππου τι ποιοῦντας · καινοτόμος γὰρ καὶ ψίλιππος , δεῖ δὲ μιμεῖσθαι τὰς τῶν πολεμίων ἐπιτηδεύσεις ἐν τῷ πολέμιῳʼ καὶ ταῦτα ἄλλα πρόσωπα . καὶ πάλιν ὅτι χαλεπὸν διορύσσειν λερρόνησονʼ , καὶ λήψῃ ἀπὸ τοῦ τόπου ἐπιχείρημᾶ ‘μακρὰν γὰρ Ἀθηναίων Χερρόνησοςʼ καὶ πάλιν ‘χαλεπὸν διορύξαι λερρόνησον · μέγας γὰρ ὁ τόπος . ὅν ἀξιοῦσι διορύξαι , πέντε καὶ τετταράκοντα σταδίωονʼ . εὑρίσκεται δὲ πολλάκις οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς αἰτίας , οἶον συμβουλεύει ὁ Θεμιστοκλῆς ἐν τῇ θαλάττῃ μυεῖν , ἀλλὰ δέος , μὴ ἐπιστήσηται βασιλεὺς μυοῦσιν ἡμῖνʼ . ἀλλʼ οὐκ ἐπιστήσεταιʼ , ἀπὸ τῆς αἰτίας , ‘ἴνα μὴ δόξῃ περὶ τοὺς θεοὺς ἀσεβὴς εἶναι , κωλύων γενέσθαι μυστήριαʼ καὶ πάλιν οὐκ ἐπιστήσεται , ἴνα μὴ ἀσεβήσας ἡττηθῇʼ ἔστι γὰρ ιδιον μὲν τὸ ἵνα μὴ δόξη ἀσεβὴς εἶναιʼ , ἴδιον δὲ ‘ἵνα μὴ ἀσεβήσας ἡττηθῇʼ , ἐπεὶ καὶ ἐν εἰρήνῃ φυλάξεταί τις ἀσεβὴς εἶναι δοκεῖν , κἂν μηδὲν διὰ τοῦτο φανερὸν ἠδη φοβῆται κακόν . καὶ ὅλως εὑρίσκεται ἐπὶ πάντων , πλὴν οὐκ ἀεί , σπανιάκις δέ γε . Ὥσπερ τοίνυν τοῦτο ἴσμεν , ὅτι πολλάκις ἡ μία γένεσις τοῦ ἐπιχειρήματος δύο καὶ τρία παρατυχὸν εὑρίσκει ἐπιχειρήματα , οὕτως ἰστέον , ὅτι καὶ πολλάκις ἕν ἐπιχείρημα εὑρίσκεται κοινὸν καὶ δύο καὶ τριῶν γενέσεων , ὡς δύνασθαι τὸ αὐτὸ δοκεῖν εἰναι καὶ καιροῦ καὶ τόπου ἢ αἰτίας καὶ πράγματος ἢ προσώπου καὶ τόπου , οἷον ὅτι μὴ δεῖ τῶν κρίσεων ἐλέγχους παρἐχεσθαι παρʼ ὑμῖν τοῖς δημοκρατουμιένοιςʼ · τοῦτο γάρ ἐστι κοινὸν καὶ τοῦ προσώπου τῶν δημοκρατουμένων καὶ τοῦ τόπου , ἔνθα ἐστὶν ἡ δημοκρατία · καὶ πάλιν ‘δεῖ λόγων εὐθύνας εἶναι παρʼ ὑμῖν τοῖς δμμοκρατουμένοιςʼ · κοινὸν γάρ ἐστιν , ὡς ἔφην , ἀμφοῖν . Ταῦτα δὲ πάντα ἐξεθέμην , ὅπως εἰδείημεν καὶ τὰς εὐπορίας μὴ περιττὰς εἶναι δοκεῖν , ἅς ὑποβάλλει τὰ ἐπιχειρήματα , ὅταν ἐξῇ πολλὰ λαβεῖν , καὶ τὰς ἀπορίας , καὶ ὅτι μὴ παρʼ ἡμιᾶς ἀπαντᾶν τὰ νοήματα προσήκει νομίζειν , καὶ μάλιστα ὅταν ἕν νόημα καὶ ἕν ἐπιχείρημα ἐπικρατῇ πολλῶν γενέσεων . τὸ πρᾶγμα γάρ ἐστι τὸ πάσχον τὴν ἀπορίαν ἢ δεχόμενον τὴν εὐπορίαν , ὁ μέντοι τεχνίτης εἰς τὴν θεωρίαν ἀποβλέπων εἴσεται , περὶ τί συμβαίνει ἡ ἀνιγκη ὥστε εἰδέναι τοῦτο καὶ μὴ λυπεῖσθαι αὐτὸν καθάπερ ἀνόητον , εἰ μὴ δυναμένης τῆς τέχνης ὑποβαλεῖν τῷ πράγματι ἐπιχειρήματα αὐτός ἐστιν ἐν στενῷ κομιδῇ τῆς εὐπορίας τῶν νοημάτων . ἔστι δὲ τῷ τρόπῳ τῆς μεταποιήσεως καὶ τὰ πλήθη συστεῖλαι τῶν νοημάτων καὶ τὰ ἄπορα ἐκτεῖναι καὶ πολλὰ ποιῆσαι ταῖς κατὰ τὴν ἑρμηνείαν θεωρίαις · ἐπεὶ μηδὲ Δημοσθένης ᾐδέσθη πολλάκις ἐνὶ χρησάμενος ἐπιχειρήματι καὶ ποτὲ μὲν αὐτὸ τρέψας καὶ μεταποιήσας , ὡς ἐν τῷ τῆς Παραπρεσβείας πρώτῳ μεταστατικῷ , ποτὲ δὲ μηδὲ ἐργασάμενος , ὡς ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνου « ἀλλ’ ἀδίκως , φησίν , ἡρξας . εἶτα παρών , ὅτε με εἰσῆγον οἱ λογισταί , διὰ τί οὐ κατηγόρεις ; » ἠρκέσθη γὰρ τῷ ἀπὸ τοῦ χρόνου ἐπιχειρήματι νικῆσαι τὴν ὑποφορὰν νῦν οὖν κατηγορεῖς , δέον ὅτε ἐκρινόμην καὶ τὰς εὐθύνας ἐδίδουν;ʼ
Lemmas: 5 εἴτε οὖν εἰσάγω ἐγώ κεφάλαιος εἴτε τίθημι λύω , δέω ζητέω ὁ ἐπιχείρημα ὅθεν εὑρίσκω καί ἀπό τρόπος ὁπόσος . εἴτε γάρ κατασκευάζω εἴτε λύω , ἀπό ὁ αὐτός ὁ γένεσις ὁ νόημα ὁ ἐπιχείρημα καί παρά οὗτος οὐδείς ἄν εὑρίσκω ἕτερος δύναμαι . εὑρίσκω τοίνυν πᾶς ἐπιχείρημα γίγνομαι ἀπό ὁ περίστασις · περίστασις δέ εἰμί ὁ πᾶς ἐν ἐγώ καί λόγος καί πραγμιασις καί δίκη κοί ὑπόθεσις καί βίος , τόπος , χρόνος , τρόπος , πρόσωπον , αἰτία , πρᾶγμα · προστίθημι δέ ὁ φιλόσοφος καί ἕβδομος τις , ὁ ὕλη , ὅς ὁ ῥήτωρ οὐ ἴδιος χωρίζω ἔχω , πιθανός δέ ἐπιμερίζω ὁ ἄλλος ἕκαστος , ὅστις ἄν καί δύναμαι . εἴτε οὖν ἀξιόω γίγνομαι τις , φημί ἐπιχειρέω δέω αὐτός γίγνομαι , καλός γάρ εἰμί ἤ διά ὁ τόπος ἤ διά ὁ χρόνος ἤ διά ὁ τρόπος ἤ διά ὁ πρόσωπον ἤ διά ὁ αἰτία ἤ διά ὁ πρᾶγμα · εἴτε ἀντιλέγω ἀξιόω μή δέω γίγνομαι , φημί μή δέω αὐτός πράσσω , φαῦλος γάρ εἰμί ἤ διά ὁ τόπος ἤ διά ὁ χρόνος ἤ διά ὁ τρόπος ἤ διά ὁ πρόσωπον ἤ διά ὁ αἰτία ἤ διά ὁ πρᾶγμα · εἴτε ἐπί ὁ παρέρχομαι εἴτε ἐπί ὁ μέλλω · πράσσω ὅδε διά ὁ τόπος ἤ χρόνονʼ καί ὁ ἑξῆς ἤ οὐ πράσσω διά ὁ τόπος ἤ χρόνονʼ καί ὁ ἑξῆς . — καταμανθάνω δέ καί ἐπί παράδειγμα , ἀπό ὅς πᾶς σαφής γίγνομαι . οἷος ἐπί ὁ στοχασμός πρῶτος ἐμπίπτω κεφάλαιος παραγραφικός , εἶτα ὁ ὁ ἔλεγχος ἀπαίτησις , εἰ μή τις πρό αὐτός παράδοξος ἕτερος εὑρίσκω , καθά συμβαίνω πολλάκις · εἰμί δέ πρόβλημα ὁ Περικλῆς ὁ κρίνω προδοσία , ὅτι μή δηϊόω αὐτός ὁ καρπός Ἀρχίδαμος . εἴτε γάρ ἀπαιτέω ὁ μάρτυς ὁ Περικλῆς , ἐπιχείρησις λέγω ὁ ὁ ἔλεγχος ἀπαίτησις πρῶτος μέν ἀπό ὁ πρᾶγμα ὅτι δέω ἔλεγχος παρέχω προδοσία ὁ κεφάλαιος ὁρίζω , εἶτα ἐπιφέρω ἐπιχείρημα πάντος γάρ πρᾶγμα κρίνω δέω ὁ ἔλεγχος παρέχω · δίκαιος γάρ οὗτος γῆ · εἶτα ἀπό ὁ πρόσωπον ὅτι καί δέω Περικλῆς μή ἄνευ μάρτυς κρίνω προδοσία · εἶτα ἀπό ὁ τόπος ὅτι καί μή δέω ἐν δημοκρατία ἄνευ μάρτυς ὁ κρίσις γίγνομαι · εἶτα ἀπό ὁ αἰτία ὅτι καί διά οὗτος δέω μάρτυς παρέχω ὁ Περικλῆς ὁ προδοσία καί ἀπαιτέω , ἵνα οὗτος προγιγνώσκω βρόχος κατήγορος μή συκοφαντέω προπετής , γιγνώσκω ὅτι συκοφαντία ἁλίσκομαι προπετής κατηγορέω , ἐάν μή παρέχω μάρτυρας . εἰ δέ ἀντιλέγω μή δέω μάρτυς παρέχω , καί τότε ὅμοιος ἐπί ὁ περίστασις βαδίζω λέγω καί πρῶτος μέν ὁ κεφάλαιος ὁρίζω ὅς δέω μάρτυς παρέχω ὁ προδοσία ὁ Περικλῆς , εἶτα ἐπιφέρω ἐπιχείρημα ἀπό ὁ πρᾶγμα πᾶς γάρ πρᾶγμα , ὅς πρόσειμι ἀδίκημα , κρύφα πράσσω πρός ὁ πονηρός , ἵνα μή κατάφωρος γίγνομαι δίδωμι τιμωρία · εἶτα ἀπό ὁ πρόσωπον ὅτι καί μαρτυρέω οὐδείς ἐθέλω κατά Περικλῆς φοβέω ὁ ἀξίωμα ὁ ἄνδρος · εἶτα ἀπό ὁ αἰτία ὅτι καί μή δέω μάρτυς ζητέω πᾶς ὁ ἀδίκημα , ἀλλά καί ἀπό ὁ ἔοικα κρίνω · εἰ δέ μή , πειράω πᾶς ἄνευ μάρτυς ἐπιτίθημι ὁ ἀδίκημα ὡς ἐκ οὐδείς ἄλλος ἁλίσκομαι πλήν τοῦτος · εἶτα ἀπό ὁ τόπος ὅτι καί ἐν Ἀθῆναι , ὅπου καί ὁ ἀλήθεια ὁ πρᾶγμα πολύς ἰσχύω ὁ μάρτυς . καί ἐπί ὁ βούλησις ὅμοιος ὁ κεφάλαιος ὁρίζω ὅτι οὐ ἔοικα ἐθέλω προδίδωμι Περικλῆς τρέπω πάλιν ἐπί ὁ ἐπιχείρημα ἀπό ὁ πρᾶγμα οὐ ἔοικα ἐθέλω προδίδωμι Περικλῆς · φαῦλος γάρ πρᾶγμα ὁ προδοσία καί ὅς ἄν ἡδύς ὑφίστημι νόος χόω , καί ὅτι ἀντί πολύς καί μέγας ἀγαθός οὐ ἄν πονηρός πρᾶγμα εἴλω · εἶτα ἀπό ὁ πρόσωπον οὐ ἄν ἐθέλω προδίδωμι , Περικλῆς εἰμί , φιλόπολις ἀεί καί φιλαθήναιος καί κρατύς αἴρω · εἶτα ἀπό ὁ αἰτία οὐ ἄν σύ προδίδωμι · οὐ γάρ δέω χρῆμα πλούσιος εἰμί , οὐδέ μισέω παρά σύ ἀλλά θαυμάζω · εἶτα ἀπό ὁ χρόνος ὅτι μηδέ προδίδωμι ἄν ἐθέλω νῦν , ἔχω τηλικοῦτος δόξα καί τοσαῦτος . καί ὁ δύναμις ὅτι οὐ ἄν δύναμαι προδίδωμι , καί πρῶτος μέν ἀπό ὁ πρᾶγμα ὅτι προδοσία πρᾶγμα δύσκολος καί οὐ ῥᾴδιος πράσσω δύναμαι · εἶτα ἀπό ὁ πρόσωπον ὅτι καί Περικλῆς δύσκολος , ὅς ἐν πρόσχημα τιμή ἀεί πρός Ἀθηναῖος φυλάσσω , κρύφα μηδείς πράσσω δύναμαι · εἶτα ἀπό ὁ χρόνος ὅτι καί τότε δύσκολος , ὅτε ὁ πόλις φυλάσσω , μήτε εἰσέρχομαι τις μήτε ἐξίημι . — καί ὁ Δημιοσθένης ἐν ὁ Περι παραπρεσβεία ἀνεύθυνος , φημί , ἐπί λόγος , εἶτα οὐ ἀνεύθυνος , καί πρῶτος λαμβάνω ἀπό ὁ πρᾶγμα οὐδείς γάρ πρᾶγμα ἀνεύθυνος , ὅς πρόσειμι ἀδίκημα · εἶτα ἀπό ὁ πρόσωπον ὅτι καί ῥήτωρ ἀνεύθυνος ἐν λόγος οὐ ἄν εἰμί · ἕκαστος γάρ ὅς εἰμί κύριος , οὗτος ὁ εὔθυνα δίδωμι · εἶτα ἀπό ὁ τόπος ὅτι καί ἐν δημοκρατία οὐδείς ἀνεύθυνος ἐν λόγος , ὁ γάρ εἰμί ἐν λόγος ὁ πολιτεία , πῶς , ἐάν οὗτος μή εἰμί ἀληθής , ἀσφαλής εἰμί πολιτεύω ; καί καθάπαξ , ὡς φημί , πᾶς ὁ κεφάλαιος οὕτως καί ἀνασκευάζω καί κατασκευάζω . οἷος συνεχής κατατρέχω λερρονησος ίλιππος , καί γράφω Δημοσθένης διορύσσω ὁ σθμόν . κεφάλαιος καινός γράφω , καινοτομέω δέ οὐ δεία · πρῶτος ἀπό ὁ πρᾶγμα πονηρός γάρ ὁ καινοτομία · εἶτα ἀπό ὁ πρόσωπον ὅτι καί μή δέω καινοτομέω Ἀθηναῖος , ὁ συνετός καί ὁ ἀρχαῖος ἀεί καί νόμος καί ἔθος χράω · εἶτα ἀπό ὁ καιρός ὅτι ‘χαὶ μή δέω ἐν πόλεμος καινοτομέω · ἀγαπητός γάρ , εἰ καί ὁ συνήθης φυλάσσω τις ἐν ἐκεῖνος σῴζω . καί πάλιν δέω καινοτομέω , ὁ λύσις ἀπό ὁ πρᾶγμα ὁράω γάρ ὁ καινοτομέω καί ὁ βίος ἀεί καινοτομέω ὁ πρᾶγμα καί διά οὗτος ἀγαθός γίνομαι · εἶτα καί ἀπό ὁ πρόσωπον δέω καινοτομέω Ἀθηναῖος · ὡς νεωτεροποιός γάρ καί παρά ὁ ἐχθρός ἐπαινέω · εἶτα ἀπό ὁ καιρός ὅτι καί δέω ἐν πόλεμος καινοτομέω · καινοτόμος γάρ πρᾶγμα ὁ πόλεμος καί ἀπό ἑαυτοῦ τεχνάομαι ὁ πολύς · κεφάλαιος ἕτερος ἐμπίπτω πάλιν ὅτι δύσκολος διορύσσω λερρόνησον’ · ἀπό ὁ πρᾶγμα αὐτός γάρ ὁ διορύσσω δύσκολος · εἶτα ἀπό ὁ πρόσωπον ὅτι καί Ἀθηναῖος δύσκολος ὁ ἄω · εἶτα ἀπό ὁ τόπος ὅτι καί μακρός ὁ πατρίς δύσκολος · εἶτα ἀπό ὁ καιρός ὅτι καί ἐν πόλεμος δύσκολος οὗτος ποιέω . ὁ λύσις οὐ δύσκολος · ὁ τε γάρ πρᾶγμα ῥᾴδιος καί ἐν ὁ ἡμέτερος χώρφ’ , εἶτα ὅτι καί Ἀθηναῖος πᾶς ῥᾴδιος . ὁ μέν οὖν γένεσις ὁ ἐπιχείρημα οὗτος . πολλάκις δέ ἀπό εἷς γένεσις καί δύο καί τρεῖς εὑρίσκω ἐπιχείρημα , οἷος ἀπό ὁ πρόσωπον , ὅτι μή ὁ δεῖνα ὅδε ποιέω · εἰμί γάρ οὗτος ὁ ποιέω . εἶτα , ὅτι μηδέ κατά ὅδε ποιέω · εἰμί γάρ ἀπό πρόσωπον , κατά ὅς δοκέω ποιέω . εἶτα , ὅτι μηδέ ὑπέρ ὅδε ποιέω · εἰμί γάρ ἀπό πρόσωπον ὁ , διά ὅς κρίνω τις . οἷος ἐπί παράδειγμα ὅτι οὐ ἔοικα ἐθέλω προδίδωμι Περικλῆς , ὁ συνετός , ὁ οὕτως λαμπρός καί μέγας καί στρατηγός ἔνδοξος , ἀπό ὁ Περικλῆς οὗτος · ὅτι μηδέ ἔοικα ἐθέλω προδίδωμι Ἀθηναῖος , ὁ τιμάω αὐτός ἄλλος πρόσωπον · ὅτι μηδέ ἔοικα ἐθέλω προδίδωμι Λακεδαιμόνιος , ὁ ἐχθρός , ὁ ἐπιβουλεύω αὐτός καί οὗτος ἄλλος πρόσωπον . καί πάλιν δέω καινοτομέω Ἀθηναῖος ἀπό ὁ πρόσωπον , ἀεί γάρ Ἀθηναῖος καινοτομέω , καί δέω καινοτομέω κατά Φίλιππος τις ποιέω · καινοτόμος γάρ καί ψίλιππος , δέω δέ μιμέομαι ὁ ὁ πολέμιος ἐπιτήδευσις ἐν ὁ πολέμιος καί οὗτος ἄλλος πρόσωπον . καί πάλιν ὅτι χαλεπός διορύσσω λερρόνησονʼ , καί λαμβάνω ἀπό ὁ τόπος ἐπιχείρημα μακρός γάρ Ἀθηναῖος Χερρόνησος καί πάλιν χαλεπός διορύσσω λερρονησος · μέγας γάρ ὁ τόπος . ὅς ἀξιόω διορύσσω , πέντε καί τεσσαράκοντα σταδίωονʼ . εὑρίσκω δέ πολλάκις οὕτως καί ἐπί ὁ αἰτία , οἷος συμβουλεύω ὁ Θεμιστοκλῆς ἐν ὁ θάλασσα μυέω , ἀλλά δέος , μή ἐφίστημι βασιλεύς μυέω ἡμίνα . ἀλλά οὐ ἐφίστημι , ἀπό ὁ αἰτία , ἴνα μή δοκέω περί ὁ θεός ἀσεβής εἰμί , κωλύω γίγνομαι μυστήριος καί πάλιν οὐ ἐφίστημι , ἵνα μή ἀσεβέω ἡσσάομαι εἰμί γάρ ἴδιος μέν ὁ ἵνα μή δοκέω ἀσεβής εἰμί , ἴδιος δέ ἵνα μή ἀσεβέω ἡσσάομαι , ἐπεί καί ἐν εἰρήνη φυλάσσω τις ἀσεβής εἰμί δοκέω , ἐάν μηδείς διά οὗτος φανερός ἤδη φοβέω κακός . καί ὅλος εὑρίσκω ἐπί πᾶς , πλήν οὐ ἀεί , σπανιάκις δέ γε . ὥσπερ τοίνυν οὗτος οἶδα , ὅτι πολλάκις ὁ εἷς γένεσις ὁ ἐπιχείρημα δύο καί τρεῖς παρατυγχάνω εὑρίσκω ἐπιχείρημα , οὕτως οἶδα , ὅτι καί πολλάκις εἷς ἐπιχείρημα εὑρίσκω κοινός καί δύο καί τρεῖς γένεσις , ὡς δύναμαι ὁ αὐτός δοκέω εἰμί καί καιρός καί τόπος ἤ αἰτία καί πρᾶγμα ἤ πρόσωπον καί τόπος , οἷος ὅτι μή δέω ὁ κρίσις ἔλεγχος παρέχω παρά σύ ὁ δημοκρατέομαι · οὗτος γάρ εἰμί κοινός καί ὁ πρόσωπον ὁ δημοκρατέομαι καί ὁ τόπος , ἔνθα εἰμί ὁ δημοκρατία · καί πάλιν δέω λόγος εὔθυνα εἰμί παρά σύ ὁ δημοκρατέομαι · κοινός γάρ εἰμί , ὡς φημί , ἄμφω . οὗτος δέ πᾶς ἐκτίθημι , ὅπως οἶδα καί ὁ εὐπορία μή περισσός εἰμί δοκέω , ὅς ὑποβάλλω ὁ ἐπιχείρημα , ὅταν ἐξέρχομαι πολύς λαμβάνω , καί ὁ ἀπορία , καί ὅτι μή παρά ἡμιᾶς ἀπαντάω ὁ νόημα προσήκω νομίζω , καί μάλα ὅταν εἷς νόημα καί εἷς ἐπιχείρημα ἐπικρατέω πολύς γένεσις . ὁ πρᾶγμα γάρ εἰμί ὁ πάσχω ὁ ἀπορία ἤ δέχομαι ὁ εὐπορία , ὁ μέντοι τεχνίτης εἰς ὁ θεωρία ἀποβλέπω οἶδα , περί τίς συμβαίνω ὁ ἀνιγκη ὥστε οἶδα οὗτος καί μή λυπέω αὐτός καθά ἀνόητος , εἰ μή δύναμαι ὁ τέχνη ὑποβάλλω ὁ πρᾶγμα ἐπιχείρημα αὐτός εἰμί ἐν στενός κομιδῇ ὁ εὐπορία ὁ νόημα . εἰμί δέ ὁ τρόπος ὁ μεταποίησις καί ὁ πλῆθος συστέλλω ὁ νόημα καί ὁ ἄπορος ἐκτείνω καί πολύς ποιέω ὁ κατά ὁ ἑρμηνεία θεωρία · ἐπεί μηδέ Δημοσθένης αἰδέομαι πολλάκις εἷς χράω ἐπιχείρημα καί ποτέ μέν αὐτός τρέπω καί μεταποιέω , ὡς ἐν ὁ ὁ Παραπρεσβεία πρῶτος μεταστατικός , ποτέ δέ μηδέ ἐργάζομαι , ὡς ἐν ὁ Περι ὁ στέφανος « ἀλλά ἄδικος , φημί , ἄρχω . εἶτα πάρειμι , ὅτε ἐγώ εἰσάγω ὁ λογιστής , διά τίς οὐ κατηγορέω ; » ἀρκέω γάρ ὁ ἀπό ὁ χρόνος ἐπιχείρημα νικάω ὁ ὑποφορά νῦν οὖν κατηγορέω , δέω ὅτε κρίνω καί ὁ εὔθυνα δίδωμι