hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 4.10
Τροπὴ δέ ἐστι τὸ μὴ ἐξ ὑποκειμένου πράγματος ἀλλοτρίου 10 δὲ σημαντικὸν ὄνομα θεῖναι κοινὸν εἶναι δυνάμενον καὶ τοῦ ὑποκειμένου καὶ τοῦ ἔξωοθεν ἐμφαινομένου , ὃ καλεῖται καὶ μεταφορὰ παρὰ τοῖς γραμματικοῖς , οὐχ ὡς ἐκεῖνοι λέγουσι τὸ ἀπὸ τῶν ἀψύχων ἐπὶ τὰ ἔμψυχα καὶ τὸ ἀνάπαλιν · ἀλλὰ καθόλου ἡ ῥητορικὴ πολυπραγμονοῦσα μηδὲν μήτε ἐμψύχων μήτε ἀψύχων , οὕτω χρῆται τοῖς ἀλλοτρίοις ὀνόμασιν , οἷον προπέποται τὰ τῆς πόλεως πράγματα » , ἀντὶ τοῦ προδέδοται , καὶ ‘τιθασεύουσινʼ · ἐμφαίνεται γὰρ ἐκείνῳ τε τῷ ὀνόματι τὸ συμπόσιον μὴ ὑποκείμενον καὶ τούτῳ τὰ θηρία τιθασευόμενα τῷ λόγῳ μὴ ὑποκείμενα . τούτου δὲ τοῦ εἴδους εἴ τις ἐφαψάμενος πληρώσειε καὶ τὸ ἐφεξῆς τῆς τροπῆς ὄνομα , ὡς πᾶσαν ἐνθεῖναι τὴν παραβολήν , ἀρετὴν ἐποίησεν , εἰ δὲ ἐλλείψειε , κακοζηλότερόν ἐστιν · οἶον « έχθρὸν ἐφʼ ἡμᾶς αὐτούς τηλικοῦτον ἠσκήσαμεν » , εἶπὼν ὄνομα καὶ λαβὼν ἀπὸ τοῦ ἀγῶνος εὐθέως ἀπέδωκεν « ἢ φρασάτω τις ἐμοί , πόθεν ἄλλοθεν ἰσχυρὸς ἢ παρʼ ἡμῶν αὐτῶν γέγονε Φίλιππος » καὶ τὰ ἐξῆς ὁμοίως . — Δεῖ μέντοι εἰδέναι , ὅτι , ὅσα μέν ἐστι συντελικὰ τῆς τροπῆς , εὐθύς ἀποδοθήσεται , ὅσα δὲ γελοιότερα , διὰ πολλοῦ , τῷ χρόνῳ λανθάνοντα καὶ τῷ μὲν τεχνίτῃ κατάδηλα ὄντα , τοῖς ἀτέχνοις δὲ μὴ φαινόμενα . τοῦτο μὲν οὖν σεμνὸν ὂν εὐθέως ἀπεδόθη · τὸ δὲ « προπέποται τὰ τῆς πόλεως πράγματα » εἰ μὲν εἶχεν ἐγγύς παρακειμένην τὴν ἀπόδοσιν , γελοιότερον ἂν ἦν , διὰ πολλοῦ δὲ λανθάνον οὐ φαίνεται · ὑποβαίνων γὰρ ἐρεῖ ὧδέ που « μεθύει τῷ μεγέθει τῶν πεπραγμένων Φίλιππος » , ὥρμητο δὲ τὸ τοῦ μεθύειν ὄνομα ἀπʼ ἀρχῆς τοῦ ‘προπέποταιʼ , ἐδόκει δὲ εἶναι γελοιότερον εὐθὺς παρακείμενον τῷ ‘προπέποταιʼ τὸ ‘μεθύει’ . τῷ μέντοι ‘μεθύειʼ παρακείμενον τὸ ‘ὀνειροπολεῖʼ σεμνὸν ὂν ἐκόσμησε τὸν λόγον · κοινὸν γάρ ἐστι τῶν μεθυόντων τὸ ὀνειροπολεῖν .
Lemmas: τροπή δέ εἰμί ὁ μή ἐκ ὑπόκειμαι πρᾶγμα ἀλλότριος 10 δέ σημαντικός ὄνομα τίθημι κοινός εἰμί δύναμαι καί ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ἔξωθεν ἐμφαίνω , ὅς καλέω καί μεταφορά παρά ὁ γραμματικός , οὐ ὡς ἐκεῖνος λέγω ὁ ἀπό ὁ ἄψυχος ἐπί ὁ ἔμψυχος καί ὁ ἀνάπαλιν · ἀλλά καθόλου ὁ ῥητορικός πολυπραγμονέω μηδείς μήτε ἔμψυχος μήτε ἄψυχος , οὕτως χράω ὁ ἀλλότριος ὄνομα , οἷος προπίνω ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα » , ἀντί ὁ προδίδωμι , καί ‘τιθασεύουσινʼ · ἐμφαίνω γάρ ἐκεῖνος τε ὁ ὄνομα ὁ συμπόσιον μή ὑπόκειμαι καί οὗτος ὁ θηρίον τιθασεύω ὁ λόγος μή ὑπόκειμαι . οὗτος δέ ὁ εἶδος εἰ τις ἐφάπτω πληρόω καί ὁ ἐφεξῆς ὁ τροπή ὄνομα , ὡς πᾶς ἐντίθημι ὁ παραβολή , ἀρετή ποιέω , εἰ δέ ἐλλείβω , κακόζηλος εἰμί · οἷος « ἐχθρός ἐπί ἐγώ αὐτός τηλικοῦτος ἀσκέω » , λέγω ὄνομα καί λαμβάνω ἀπό ὁ ἀγών εὐθύς ἀποδίδωμι « ἤ φράζω τις ἐγώ , πόθεν ἄλλοθεν ἰσχυρός ἤ παρά ἐγώ αὐτός γίγνομαι Φίλιππος » καί ὁ ἑξῆς ὅμοιος . — δέω μέντοι οἶδα , ὅτι , ὅσος μέν εἰμί συντελικός ὁ τροπή , εὐθύς ἀποδίδωμι , ὅσος δέ γέλοιος , διά πολύς , ὁ χρόνος λανθάνω καί ὁ μέν τεχνίτης κατάδηλος εἰμί , ὁ ἄτεχνος δέ μή φαίνω . οὗτος μέν οὖν σεμνός εἰμί εὐθύς ἀποδίδωμι · ὁ δέ « προπίνω ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα » εἰ μέν ἔχω ἐγγύς παράκειμαι ὁ ἀπόδοσις , γέλοιος ἄν εἰμί , διά πολύς δέ λανθάνω οὐ φαίνω · ὑποβαίνω γάρ λέγω ὧδε που « μεθύω ὁ μέγεθος ὁ πράσσω Φίλιππος » , ὁρμάω δέ ὁ ὁ μεθύω ὄνομα ἀπό ἀρχή ὁ ‘προπέποταιʼ , δοκέω δέ εἰμί γέλοιος εὐθύς παράκειμαι ὁ ‘προπέποταιʼ ὁ μεθύω . ὁ μέντοι μεθύω παράκειμαι ὁ ὀνειροπολέω σεμνός εἰμί κοσμέω ὁ λόγος · κοινός γάρ εἰμί ὁ μεθύω ὁ ὀνειροπολέω .