hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 2.7
Ταυτὶ μὲν οὖν περὶ τῶν προκαταστάσεων τῶν ἐν 7 ταῖς διηγήσεσι καὶ ὅθεν δεῖ ἀρχομένους μὴ ἀκεφάλως ἐμβάλλειν τοῖς πράγμασι . Ῥητέον δὲ ἑξῆς , τίσι πλατύνεται ἡ διήγησις τρόποις . ἡμιεῖς μὲν οὖν φαμεν πρῶτον χρῆναι τῶν λεγομένων ἕκαστον καὶ τρισὶ καὶ τέτρασι κώλοις πλατύνεσθαι ἢ καὶ πλείοσιν ἐκφέρεσθαι πολλάκις · οὐ γὰρ ἐστενοχώρηται τῆς διηγήσεως ἡ δύναμις ῥητῷ μέτρῳ , καθάπερ καὶ τὸ προοίμιον , ἀλλʼ ἐξουσίαν ἔχει καὶ μέτρον τὴν βούλησιν ἢ τὴν δύναμιν τοῦ λέγοντος οἷον ῾ ἐγὼ περὶ τὴν πόλιν εὔνους οὐ τήμερον , οὐδὲ νῦν ἠρξάμην ἀγαπᾶν τὰ κοινά , ἀλλὰ τῆς πρὸς ὑμιᾶς εὐνοίας πάλαι καὶ πρόπαλαι πολλὰ ἐξενήνοχα δείγματα · καὶ ὅτι τὰ πρὸς ὠφέλειαν ὑμῖν ἀνασκοπῶ , μυριάκις δηλῶσαί μοι δοκῶʼ · τὸ γὰρ αὐτὸ πρᾶγμα πολλάκις ἑρμηνευθὲν κόσμον ἐνεδείξατο τοῦ λόγου . τρέφει δὲ καὶ τὴν δύναμιν τοῦ ῥήτορος μάλιστα ἐν ταῖς περιγραφαῖς τοῦτο ἀσκούμενον · ἐξ ἀνάγκης γὰρ ποικίλων ὀνομάτων καὶ διαφόρων εὐποροῦμεν ζητούντων ἡμῶν ποικίλοις καὶ πολυτρόποις ὀνόμασι μεταποιεῖν τὰ κῶλα . Πρῶτον μὲν οὕτω μηκύνεται ἐξ ἑρμηνείας . ἔπειτα δὲ καὶ τὸ παραλειφθὲν ζητήσαντες λέξομεν κἀκεῖνο ἐν κώλοις ὅσοις ἂν δυνώμεθα , οἷον ῾ τόδε μὲν οὐκ ἐποίησα οὐδὲ εἰργασάμην , ἐκεῖνο δὲ οὐ διεπραξάμηνʼ . Ἔπειτα μέντοι καὶ τοῦ πεπραγμένου τὴν αἰτίαν ζητήσομεν , καὶ ὅταν εὕρωμεν , ὅσοις ἄν δυνώμεθα κώλοις ἕκαστα ἀφηγησόμεθα · οὐδεὶς γὰρ νοῦς οὕτω καλὸς εἰς κατασκευὴν διηγήσεως ὡς σἰτία . Πλατύνουσι δὲ διήγησιν καὶ οἱ λογισμοί , εἰ πρὸ τῶν πράξεων λέγοιμεν βεβουλεῦσθαι , ὡς , εἰ μὲν τόδε ποιήσαιμι , τόδε ἀπαντήσεται , καὶ προστιθέναι τὰς αἰτίας · εἰ δὲ τόδε ἐργασαίμην , τόδε ἀπαντήσεται . Καὶ παραδείγματος ἕνεκεν καὶ σαφηνείας τῶν θεωρημάτων καὶ ἐπὶ προβλήματος λέξομεν · ἔστω δὲ ὁ στρατηγὸς ὁ μὴ ἀνοίξας τὰς πύλας . ἀπὸ τοῦ παραλειφθέντος πρῶτον ῾ ἡμεῖς γὰρ ἐνστάντος τοῦ πολέμου καὶ καταρραγείσης τῆς μάχης καὶ κινηθείσης ἡμῖν πρὸς τοὺς ἐχθροὺς φιλονεικίας ἄλλον μὲν οὐδένα τῶν πάντων στρατηγὸν ἐχειροτονήσαμεν οὐδὲ ἐπεστήσαμεν τοῖς πράγμασιν οὐδὲ τὸ στρατόπεδον ἐπιστεύσαμενʼ , εἶτα τὸ πραχθὲν ῾ τοῦτον δὲ στρατηγεῖν ἠξιώσαμεν καὶ τὸ ἀξίωμα τῆς πόλεως ἐπιστεύσαμεν καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν ἔχειν καὶ τάττειν ὅπως ἐθελήσειεν ἐπετάξαμενʼ , εἶθʼ ἡ αἰτία ῾ οὐχ ὡς μὰ τὴν ἀλήθειαν προδώσοντος αὐτοῦ τὴν πόλιν καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἀγαπήσοντος , ἀλλʼ ὡς εὐνοϊκῶς προστησομένου τῶν ἡμετέρων πραγμάτων . ὅ δὲ ταῦτα πιστευθεὶςʼ πάλιν ἐκ τῶν παραλειφθέντων οὔτε ἐστρατήγει καλῶς οὔτε ἐξηγεῖτο τῶν πραγμάτων σεμνῶςʼ · εἶθʼ ἡ αἰτία τοῦ παραλειφθέντος ῾ δύσνους γὰρ ἦν περὶ τὴν πόλιν καὶ ἄδικος πάνυ · ἀλλὰ καὶ αἴτιος ἡμῖν ἥττης ἐγένετο . ἐπεὶ δὲ ὁ θεὸς καλῶς ποιῶν καὶ κηδόμενος τῶν τῆς πόλεως πραγμάτων καὶ ἐπανορθούμενος τὰ τῆς πόλεως πταίσματα κατὰ νοῦν ἐποίησε τοῖς πολίταις ῥῆξαι τὰ δεσμὰ καὶ φυγεῖν δυνηθῆναι καὶ σωθῆναι πρὸς ἡμᾶς’ , εἶτα ἀπὸ τῶν λογισμιῶν ‘ἐνταῦθα ὁ στρατηγὸς ἐλογίσατο , ὡς , εἰ μὲν ἀνοίξει τὰς πύλας , σωθῆναί τε παρασκευάσει τούς τριακοσίους καὶ οὐδὲν ὄφελος αὐτῷ τῆς προδοσίας ἔσται καὶ τῆς ἥττης ἡμῖν ἀπαντήσει παραμυθία , εἰ δὲ μὴ ἀνοίξειεν , ὡς πληρώσει τε τὴν ἐπιθυμίαν καὶ πάντες τεθνήξονται καὶ εἰς στενὸν κομιδῇ καταστήσεται τὰ ἡμέτερα — τοῦτο , ὃ καὶ πράττειν προείλετο’ . καὶ παρατηρητέον , ὅτι καὶ τὰ πραττόμενα καὶ τὰς αἰτίας τῶν πραττομένων καὶ τὰ παραλειπόμενα καὶ τὰς αἰτίας τῶν παραλειπομένων καὶ τοὺς λογισμοὺς καὶ πάντα ἐν πολλοῖς κώλοις καὶ ποικίλοις λέγειν δυνάμεθα . Εἰ δὲ τρόπος ἐν διηγήσει τῶν πεπραγμένων πλατύνοιτο , διασκευάζεται τὸ πρόβλημα , οὐ διηγεῖται · αἰτία μὲν γὰρ διήγησιν , τρόπος δὲ διασκευὴν κατασκευάζει . τρόποι δὲ διηγήσεως τρεῖς , ἀπλοῦς , ἐγκατάσκευος , ἐνδιάσκευος . ὅταν μὲν οὖν ᾖ τὰ πράγματα πολλὰ καὶ ποικίλα καὶ ἱκανὰ καὶ βαρῇ τοὺς ἀντιδίκους , ἡμῖν δὲ βοηθῇ , ἁπλῇ χρησόμεθα τῇ διηγήσει · οὐ δεῖται γὰρ ἰσχυρῶν λόγων τὸ αὐτομάτως ἰσχῦον πρᾶγμα . ἐὰν δὲ σύντομος καὶ πολιτικὴ ἡ διήγησις , τῷ ἐγκατασκεύῳ χρησόμεθα τρόπῳ ταῖς αἰτίαις κατασκευάζοντες αὐτήν , ἵνα γένηται ῥητορικωτέρα τῇ προσθήκῃ τῶν αἰτιῶν εἰς τὴν κατασκευὴν βοηθουμένη . ἐἀν δὲ ᾖ σύντομος καὶ φαιδροτέρα , τῷ ἐνδιασκεύῳ χρησόμεθα τρόπῳ μὴ φειδόμενοι μηδὲ τῶν ἀπὸ τοῦ τρόπου κατασκευῶν · ἐνδιάσκευος γάρτοι διὰ τοῦτο κέκληται , ὅτι τοῖς ἀπὸ τῆς διασκευῆς μέρεσι βοηθεῖται . ἔφαμεν δὲ ῆδη φθάσαντες , ὅτι αἰτία μὲν κατασκευάζει , τρόπος δὲ διασκευάζει . Ἁπλῆ μὲν οὖν διήγησις παρὰ Δημοσθένει ἐν τῷ Κατὰ Κόνωνος αἰκίας « τέξήλθομεν εἰς Πάνακτον ἔτος τουτὶ τρίτον . καὶ μεθʼ ἡμῶν ἐσκήνωσαν οί Κόνωνος υἱεῖς καὶ προσούρουν τε ἡμῖν καὶ τὰς ἀμίδας κατερρήγνυον » · οὐ γὰρ εἶχε μιᾶλλον δεινῶσαι τῷ λόγῳ ἢ τὰ πράγματα λέγων αὐτὰ ὁ ῥήτωρ ψιλά , ἂ ἔπραττον ἐκεῖνοι · γυμνὰ γάρτοι λεγόμενα πλέον ἰσχὑν ἔλαβεν , ἢ εἴ τις αὐτὰ ἐκόσμει λόγοις . Ἐγκατάσκευος δέ ἐστιν ἡ Κατὰ Ἀριστοκράτους . φάσκων γὰρ λερρόνησον κινδυνεύειν τῇ πόλει τὰς αἰτίας λέγει , διʼ ἅς ἐσῴζετο , καὶ τὰς αἰτίας , ἐξ ὧν ἀπολεῖται · « ἔστι γὰρ τοῦτο , τελευτήσαντος Κότυος Βηρισάδην καὶ Ἀμάδοκον καὶ Κερσοβλέπτην τρεῖς ἀνθʼ ἑνὸς ὕρκης γενέσθαι βασιλέας · συμβέβηκε γὰρ ἐκ τούτου αὐτοῖς μὲν ἀντιπάλους εἶναι τούτους , ὑμᾶς δὲ ὑπέρχεσθαι καὶ θεραπεύεινx . καὶ καθάπαξ ἡ διήγησις πᾶσα διὰ τῆς θεωρίας πεπλήρωται ταύτης . Ἐνδιάσκευον δὲ ἐκεῖνο τὸ μέρος τῆς διηγήσεως ἐν τῷ Περὶ τῆς παραπρεσβείας παρὰ τῷ Δημοσθένει « θέαμα δεινόν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ἐλεεινόν · ὅτε γὰρ νῦν ἐπορευόμεθα εἰς Δελφούς , ἐξ ἀνάγκης ἦν ὁρᾶν ταῦτα πάντα , οἰκίας κατεσκαμμένας , τείχη σεριῇρημένα , χώραν ἔρημον τῶν ἐν ἡλικίᾳ , γύναια δὲ καὶ παιδάρια ὀλίγα καὶ πρεσβύτας ἀνθρώπους οἰκτρούς » . Τὸ δὲ ἄριστον καὶ ἀναγκαιότατον εἰδέναι , ὅτι τῶν διηγήσεων αἱ μὲν πλεῖσται πᾶσιν ὑποπίπτουσι τοῖς τρόποις , ὥστε τινὰ μὲν αὐτῶν μέρη ἀπλᾶ εἶναι , τινὰ δὲ ἐγκατάσκευα , τινὰ δὲ ἐνδιάσκευα , ὡς φαίνεται ἡ διήγησις αὕτη παρὰ τῷ Δημοσθένει , μᾶλλον δὲ αἱ πλείους · τὸ μὲν γὰρ λέγειν ὑμεῖς τοῦτον ἐχειροτονήσατε πρεσβευτὴν οὐχ ὡς τῶν ἀποδωσομένων τὰ ὑμέτερα , ἀλλʼ ὡς τῶν φυλαξόντων τοὺς ἀλλουςʼ τῆς ἐγκατασκεύου μέρος ἐστί , τὸ δὲ λέγειν ‘ὁ δὲ τῇ πρώτῃ τῶν ἐκκλησιῶν πάντα εἰπὼν κατὰ ψιλοκράτους , τῇ δʼ ὑστεραίᾳ μεταβαλόμενος δῆλός ἐστι προδιδόναιʼ ἀπλῶς λέγει καὶ ἀπλῶς διηγεῖται , ἐπὶ τέλει δὲ ἐδείξαμεν ὅτι ἐνδιασκεύως τὰ περὶ Θωκέας διηγεῖται . Ἀκμὴ δὲ διηγήσεως τριχῶς γίνεται , ἤτοι τοῦ πράγματος αὐτοῦ ἢ τῆς ἀξιώσεως ἢ τῆς αἰτίας τῆς ἀξιώσεως συνεχῶς διαφόροις κώλοις καὶ ποικίλοις λεγομένης , ἢ καὶ τῶν δύο ἢ καὶ τῶν τριῶν πολλάκις ὁμοίως παραλαμβανομένων · οὕτω γὰρ ἡ ἀκμὴ μείζων γίνεται καὶ ποικίλη μᾶλλον , ἐὰν τὸ πρᾶγμα τρισὶ κώλοις ἤ τέτρασιν εἴπωμεν , ἐπὶ τέλει δὲ καὶ τὴν ἀξίωσιν καὶ τῆς ἀξιώσεως τὴν αἰτίαν . οἷον ἐνώπιόν τις τῆς μητρὸς ἀπέκτεινε τὸν υίὸν κατὰ τὸν τῶν ἀκρίτων νόμον , ἐξἐθανεν ἡ μήτηρ , καὶ κρίνεται ὁ πατὴρ αἰτίας θανάτου · ‘καὶ συλλαβὼν τὸν υίὸν ἔπαιεν , ἐτίτρωσκεν , ἐφόνευεν ὁμοῦ τῇ γυναικί , ὡς ἀλλοτρίους , ὡς ἐχθρούς , ὡς ἔκ τινος τῶν πολεμίων γεγονόταςʼ τὸ πρᾶγμα τοῦτο · εἶτα ἡ ἀξίωσις ‘τίς οὐκ ἀγανακτεῖ , τίς οὐκ ὀργίζεται , τίς οὐ χαλεπαίνει τοῖς γεγενημένοις ; τίς οὐκ ἀπαιτεῖ τὴν προσήκουσαν τιμωρίανʼ , εἶτα ἡ αἰτία διʼ ὃν πεπλήρωται μιασμάτων ἡ οἰκία , διʼ ὅν ἄθεσμοι φόνοι , διʼ ὅν ἀσεβεῖς σφαγαί , διʼ ὅν γένος ὅλον ἔρριπται πεφονευμένον , παρʼ οὗ ἥκιστά τις ἂν προσεδόκησεν;ʼ
Lemmas: οὗτος μέν οὖν περί ὁ προκατάστασις ὁ ἐν 7 ὁ διήγησις καί ὅθεν δέω ἄρχω μή ἀκέφαλος ἐμβάλλω ὁ πρᾶγμα . λέγω δέ ἑξῆς , τίς πλατύνω ὁ διήγησις τρόπος . ἠμύω μέν οὖν φημί πρῶτος χρή ὁ λέγω ἕκαστος καί τρεῖς καί τέσσαρες κῶλον πλατύνω ἤ καί πολύς ἐκφέρω πολλάκις · οὐ γάρ στενοχωρέω ὁ διήγησις ὁ δύναμις ῥητός μέτρον , καθά καί ὁ προοίμιον , ἀλλά ἐξουσία ἔχω καί μέτρον ὁ βούλησις ἤ ὁ δύναμις ὁ λέγω οἷος ῾ ἐγώ περί ὁ πόλις εὔνους οὐ σήμερον , οὐδέ νῦν ἄρχω ἀγαπάω ὁ κοινός , ἀλλά ὁ πρός ὑμιᾶς εὔνοια πάλαι καί πρόπαλαι πολύς ἐκφέρω δεῖγμα · καί ὅτι ὁ πρός ὠφέλεια σύ ἀνασκοπέω , μυριάκις δηλόω ἐγώ δοκάω · ὁ γάρ αὐτός πρᾶγμα πολλάκις ἑρμηνεύω κόσμος ἐνδείκνυμι ὁ λόγος . τρέφω δέ καί ὁ δύναμις ὁ ῥήτωρ μάλα ἐν ὁ περιγραφή οὗτος ἀσκέω · ἐκ ἀνάγκη γάρ ποικίλος ὄνομα καί διάφορος εὐπορέω ζητέω ἐγώ ποικίλος καί πολύτροπος ὄνομα μεταποιέω ὁ κῶλον . πρῶτος μέν οὕτως μηκύνω ἐκ ἑρμηνεία . ἔπειτα δέ καί ὁ παραλείπω ζητέω λέγω ἐκεῖνος ἐν κῶλον ὅσος ἄν δύναμαι , οἷος ῾ ὅδε μέν οὐ ποιέω οὐδέ ἐργάζομαι , ἐκεῖνος δέ οὐ διαπράσσω . ἔπειτα μέντοι καί ὁ πράσσω ὁ αἰτία ζητέω , καί ὅταν εὑρίσκω , ὅσος ἄν δύναμαι κῶλον ἕκαστος ἀφηγέομαι · οὐδείς γάρ νόος οὕτως καλός εἰς κατασκευή διήγησις ὡς σιτίον . πλατύνω δέ διήγησις καί ὁ λογισμός , εἰ πρό ὁ πρᾶξις λέγω βουλεύω , ὡς , εἰ μέν ὅδε ποιέω , ὅδε ἀπαντάω , καί προστίθημι ὁ αἰτία · εἰ δέ ὅδε ἐργάζομαι , ὅδε ἀπαντάω . καί παράδειγμα ἕνεκα καί σαφήνεια ὁ θεώρημα καί ἐπί πρόβλημα λέγω · εἰμί δέ ὁ στρατηγός ὁ μή ἀνοίγνυμι ὁ πύλη . ἀπό ὁ παραλείπω πρῶτος ῾ ἐγώ γάρ ἐνίστημι ὁ πόλεμος καί καταράσσω ὁ μάχη καί κινέω ἐγώ πρός ὁ ἐχθρός φιλονικία ἄλλος μέν οὐδείς ὁ πᾶς στρατηγός χειροτονέω οὐδέ ἐφίστημι ὁ πρᾶγμα οὐδέ ὁ στρατόπεδον ἐφίστημι , εἶτα ὁ πράσσω ῾ οὗτος δέ στρατηγέω ἀξιόω καί ὁ ἀξίωμα ὁ πόλις πιστεύω καί πᾶς ὁ δύναμις ἔχω καί τάσσω ὅπως ἐθέλω ἐπιτάσσω , εἶτα ὁ αἰτία ῾ οὐ ὡς μά ὁ ἀλήθεια προδίδωμι αὐτός ὁ πόλις καί ὁ ἐχθρός ἀγαπάω , ἀλλά ὡς εὐνοϊκός προΐστημι ὁ ἡμέτερος πρᾶγμα . ὁ δέ οὗτος πιστεύω πάλιν ἐκ ὁ παραλείπω οὔτε στρατηγέω καλός οὔτε ἐξηγέομαι ὁ πρᾶγμα σεμνός · εἶτα ὁ αἰτία ὁ παραλείπω ῾ δύσνους γάρ εἰμί περί ὁ πόλις καί ἄδικος πάνυ · ἀλλά καί αἴτιος ἐγώ ἧσσα γίγνομαι . ἐπεί δέ ὁ θεός καλός ποιέω καί κήδω ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα καί ἐπανορθόω ὁ ὁ πόλις πταῖσμα κατά νόος ποιέω ὁ πολίτης ῥήγνυμι ὁ δεσμός καί φεύγω δύναμαι καί σῴζω πρός ἡμεῖς , εἶτα ἀπό ὁ λογισμιῶν ἐνταῦθα ὁ στρατηγός λογίζομαι , ὡς , εἰ μέν ἀνοίγνυμι ὁ πύλη , σῴζω τε παρασκευάζω ὁ τριακόσιοι καί οὐδείς ὄφελος αὐτός ὁ προδοσία εἰμί καί ὁ ἧσσα ἐγώ ἀπαντάω παραμυθία , εἰ δέ μή ἀνοίγνυμι , ὡς πληρόω τε ὁ ἐπιθυμία καί πᾶς θνῄσκω καί εἰς στενός κομιδῇ καθίστημι ὁ ἡμέτερος — οὗτος , ὅς καί πράσσω προαιρέω . καί παρατηρητέον , ὅτι καί ὁ πράσσω καί ὁ αἰτία ὁ πράσσω καί ὁ παραλείπω καί ὁ αἰτία ὁ παραλείπω καί ὁ λογισμός καί πᾶς ἐν πολύς κῶλον καί ποικίλος λέγω δύναμαι . εἰ δέ τρόπος ἐν διήγησις ὁ πράσσω πλατύνω , διασκευάζω ὁ πρόβλημα , οὐ διηγέομαι · αἰτία μέν γάρ διήγησις , τρόπος δέ διασκευή κατασκευάζω . τρόπος δέ διήγησις τρεῖς , ἁπλόος , ἐγκατάσκευος , ἐνδιάσκευος . ὅταν μέν οὖν εἰμί ὁ πρᾶγμα πολύς καί ποικίλος καί ἱκανός καί βαρέω ὁ ἀντίδικος , ἐγώ δέ βοηθέω , ἁπλόος χράω ὁ διήγησις · οὐ δέω γάρ ἰσχυρός λόγος ὁ αὐτόματος ἰσχύω πρᾶγμα . ἐάν δέ σύντομος καί πολιτικός ὁ διήγησις , ὁ ἐγκατάσκευος χράω τρόπος ὁ αἰτία κατασκευάζω αὐτός , ἵνα γίγνομαι ῥητορικός ὁ προσθήκη ὁ αἰτία εἰς ὁ κατασκευή βοηθέω . ἐάν δέ εἰμί σύντομος καί φαιδρός , ὁ ἐνδιάσκευος χράω τρόπος μή φείδομαι μηδέ ὁ ἀπό ὁ τρόπος κατασκευή · ἐνδιάσκευος γάρ διά οὗτος καλέω , ὅτι ὁ ἀπό ὁ διασκευή μέρος βοηθέω . φημί δέ ἤδη φθάνω , ὅτι αἰτία μέν κατασκευάζω , τρόπος δέ διασκευάζω . ἁπλόος μέν οὖν διήγησις παρά Δημοσθένης ἐν ὁ Κατά Κόνων αἰκία « τέξήλθομεν εἰς Πάνακτον ἔτος οὗτος τρίτος . καί μετά ἐγώ σκηνόω ὁ Κόνων υἱός καί προσουρέω τε ἐγώ καί ὁ ἀμίς καταρρήγνυμι » · οὐ γάρ ἔχω μιλάω δεινόω ὁ λόγος ἤ ὁ πρᾶγμα λέγω αὐτός ὁ ῥήτωρ ψιλός , ὅς πράσσω ἐκεῖνος · γυμνός γάρ λέγω πολύς ἰσχύς λαμβάνω , ἤ εἰ τις αὐτός κοσμέω λόγος . ἐγκατάσκευος δέ εἰμί ὁ Κατά Ἀριστοκράτης . φάσκω γάρ λερρονησος κινδυνεύω ὁ πόλις ὁ αἰτία λέγω , διά ὅς σῴζω , καί ὁ αἰτία , ἐκ ὅς ἀπόλλυμι · « εἰμί γάρ οὗτος , τελευτάω Κότυς Βηρισάδης καί Ἀμάδοκος καί Κερσοβλέπτης τρεῖς ἀντί εἷς ὕρκης γίγνομαι βασιλεύς · συμβαίνω γάρ ἐκ οὗτος ἑαυτοῦ μέν ἀντίπαλος εἰμί οὗτος , σύ δέ ὑπέρχομαι καί θεραπεύω . καί καθάπαξ ὁ διήγησις πᾶς διά ὁ θεωρία πληρόω οὗτος . ἐνδιάσκευος δέ ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ διήγησις ἐν ὁ Περι ὁ παραπρεσβεία παρά ὁ Δημοσθένης « θέαμα δεινός , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ἐλεεινός · ὅτε γάρ νῦν πορεύω εἰς Δελφοί , ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὁράω οὗτος πᾶς , οἰκία κατασκάπτω , τεῖχος σεριῇρημένα , χώρα ἐρῆμος ὁ ἐν ἡλικία , γύναιον δέ καί παιδάριον ὀλίγος καί πρεσβύτης ἄνθρωπος οἰκτρός » . ὁ δέ ἀγαθός καί ἀναγκαῖος οἶδα , ὅτι ὁ διήγησις ὁ μέν πολύς πᾶς ὑποπίπτω ὁ τρόπος , ὥστε τις μέν αὐτός μέρος ἁπλόος εἰμί , τις δέ ἐγκατάσκευος , τις δέ ἐνδιάσκευος , ὡς φαίνω ὁ διήγησις οὗτος παρά ὁ Δημοσθένης , μάλα δέ ὁ πολύς · ὁ μέν γάρ λέγω σύ οὗτος χειροτονέω πρεσβευτής οὐ ὡς ὁ ἀποδίδωμι ὁ ὑμέτερος , ἀλλά ὡς ὁ φυλάσσω ὁ ἀλλουςʼ ὁ ἐγκατάσκευος μέρος εἰμί , ὁ δέ λέγω ὁ δέ ὁ πρῶτος ὁ ἐκκλησία πᾶς λέγω κατά ψιλοκρατος , ὁ δέ ὑστεραῖος μεταβάλλω δῆλος εἰμί προδίδωμι ἁπλῶς λέγω καί ἁπλῶς διηγέομαι , ἐπί τέλος δέ δείκνυμι ὅτι ἐνδιασκευόω ὁ περί Θωκέας διηγέομαι . ἀκμή δέ διήγησις τριχῶς γίγνομαι , ἤτοι ὁ πρᾶγμα αὐτός ἤ ὁ ἀξίωσις ἤ ὁ αἰτία ὁ ἀξίωσις συνεχής διάφορος κῶλον καί ποικίλος λέγω , ἤ καί ὁ δύο ἤ καί ὁ τρεῖς πολλάκις ὅμοιος παραλαμβάνω · οὕτως γάρ ὁ ἀκμή μέγας γίγνομαι καί ποικίλος μάλα , ἐάν ὁ πρᾶγμα τρεῖς κῶλον ἤ τέσσαρες λέγω , ἐπί τέλος δέ καί ὁ ἀξίωσις καί ὁ ἀξίωσις ὁ αἰτία . οἷος ἐνώπιον τις ὁ μήτηρ ἀποκτείνω ὁ υἱός κατά ὁ ὁ ἄκριτος νόμος , ἐκθνῄσκω ὁ μήτηρ , καί κρίνω ὁ πατήρ αἰτία θάνατος · καί συλλαμβάνω ὁ υἱός παίω , τιτρώσκω , φονεύω ὁμοῦ ὁ γυνή , ὡς ἀλλότριος , ὡς ἐχθρός , ὡς ἐκ τις ὁ πολέμιος γίγνομαι ὁ πρᾶγμα οὗτος · εἶτα ὁ ἀξίωσις τίς οὐ ἀγανακτέω , τίς οὐ ὀργίζω , τίς οὐ χαλεπαίνω ὁ γίγνομαι ; τίς οὐ ἀπαιτέω ὁ προσήκω τιμωρία , εἶτα ὁ αἰτία διά ὅς πληρόω μίασμα ὁ οἰκίον , διά ὅς ἄθεσμος φόνος , διά ὅς ἀσεβής σφαγή , διά ὅς γένος ὅλος ῥίπτω φονεύω , παρά ὅς ἦκα τις ἄν προσδοκάω