hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 4.4
Δεῖ τοίνυν τὸν μέλλοντα λέγειν , τὰ ποῖα τῶν νοημάτων 4 κατὰ πνεῦμα ἐξενεχθήσεται , πρῶτον εἰπεῖν , τί ἐστι πνεῦμα καὶ πόσα εἴδη αὐτοῦ καὶ πόθεν γίνεται καὶ πῶς συντίθεται . πνεῦμα μὲν οὖν ἐστι σύνθεσις λόγου διάνοιαν ἀπαρτίζον ἐν κώλοις καὶ κόμμασι , μετρούμενον πρὸς τὴν διάρκειαν τοῦ πνεύματος κατὰ τὴν φωνὴν τοῦ λέγοντος . Ἐπεὶ δὲ καὶ περὶ κώλου καὶ κόμματος ἔφαμεν , ἰστέον ἐν συντόμῳ , ὅτι δεῖ καὶ κόμμα καὶ κῶλον ἀπαρτίζειν τὴν διάνοιαν · διαφέρουσι δὲ τοῖς μέτροις , ὅτι τὸ μὲν ἀπὸ τεττάρων καὶ πέντε συλλαβῶν μέχρι τῶν ἓξ κόμμα ἐστὶν , τὸ δὲ ὑπὲρ τὰς ἑπτὰ καὶ ὀκτὼ καὶ δέκα καὶ ἐγγίζον ἤδη τῷ τριμέτρῳ καὶ μέχρι τοῦ ἡρωικοῦ προχωροῦν κῶλον γίνεται ὀρθὸν καὶ τεταμένον . ὁ δὲ τῶν συλλαβῶν ἀριθμὸς περινενόηται ἤδη . τὸ δὲ ὑπὲρτὸ ἡρωικὸν σχοινοτενὲς κέκληται , χρήσιμον προοιμίοις μάλιστα καὶ ταῖς τῶν προοιμίων περιβολαῖς . οἳ δέ φασι καὶ τὸν ἐπῳδὸν κῶλον εἶναι , τὸ δὲ ὑποκάτω κόμμια . ταῦτα μὲν οὖν κῶλά ἐστιν « ἀλλ᾿ δ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος καὶ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήν » , εἶτα ἐπιφέρει κόμματα « τκαὶ καταλαμβάνων Ὠρεὸν καὶ κατασκάπτων Πορθμόν » , εἶτα διαδέχεται καὶ κῶλον πάλιν « τκαὶ καθιστὰς ἐν μὲν Ὠρεῷ Φιλιστίδην τύραννον » , εἶτα κόμμα πάλιν « έν δʼ Ἐρετρίᾳ Κλείταρχον » ἢ κῶλον ἐπῳδῷ ἴσον . καὶ διόλου τὸ πνεῦμα τούτοις συνέχεται — οὔτε γὰρ ἀριθμῷ οὔτε ἔξει ὑποπίπτει , ἀλλὰ τὸ παρατυχὸν λέγεται — , δἰ ἄλλων μέντοι οὐ γίνεται . — Ἰστέον δέ , ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν πέντε συλλαβῶν , ὡς ἔφαμεν , καὶ τεττάρων δέ γε καὶ ἡττόνων συνίσταται τὸ κόμμα · εἰ γὰρ ἀπαρτίζοιτο διάνοια , καὶ ἐν δύο συλλαβαῖς κόμμα ἔστι — κόμμα δέ ἐστι σύνθεσις διανοίας μικροτέρα κώλου — · ἐπεὶ τὸ πνεῦμα αὐτὸ μετʼ ὀλίγον καὶ εἰς τοιαῦτα καταλήξει κόμματα , ὅταν λέγῃ « πότερον ταῦτα ποιῶν ἠδίκει καὶ παρεσπόνδει καὶ τὴν εἰρήνην ἔλυεν ἢ οὔ ; καὶ γὰρ αἱ ἐπὶ τέλει δύο συλλαβαὶ « ἢ οὔ » κόμμα ἐστίν , ἐρωτῶντος ὁλοκλήρως ἀνθρώπου τὴν διάνοιαν . Εἴδη δὲ πνευμάτων δύο · ἤτοι γὰρ ἓν νόημα λαβόντες καὶ τοῦτο ἐργαζόμενοι τῇ ἑρμηνείᾳ πλείοσι κώλοις , ὡς ἔφην , διαρκοῦμεν τὸ ἓν ἐπεκτείνοντες , οἷον « ὅτε γὰρ περιὼν ὁ Φίλιππος Ἰλλυριοὺς καὶ Τριβαλλούς , τινὰς δὲ καὶ τῶν Ἑλλήνων κατεστρέφετο καὶ δυνάμεις πολλὰς καὶ μεγάλας ἐποιεῖτο ὑφʼ ἑαυτόν , καί τινες τῶν ἐκ τῶν πόλεων ἐπὶ τῇ τῆς εἰρήνης ἐξουσία βαδίζοντες ἐκεῖσε διεφθείροντο , ὧν εἷς οὗτος ἦν , τότε δὴ τότε πάντες , ἐφʼ οὓς ταῦτα παρεσκεύαζεν ἐκεῖνος , ἐπολεμοῦντο . εἰ δὲ μὴ ἡσθάνοντο , ἕτερος οὗτος λόγος , οὐ πρὸς ἐμέ » , τοῦτο γὰρ σύμπαν ἑνός ἐστι νοήματος ἑρμηνεία τοῦ ὅτι πάλαι Φίλιππος τοῖς Ἕλλησιν ἐπεβούλευεν · ἢ ὅταν πολλὰ πράγματα ἀθρόως ἔχοντες εἰπεῖν καθʼ ἕκαστον κῶλον πρᾶγμα ἀπαρτίζωμεν , ὡς ἐν ἐκείνῳ « ἀλλ’ ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος καὶ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικὴν καὶ καταλαμβάνων Ὠρεὸν καὶ κατασκάπτων Πορθμόν » , καὶ διόλου τοῦτο τὸ πνεῦμα συναπαρτίζει τῷ πράγματι καὶ κῶλον . καὶ παρὰ ταῦτα οὐκ ἔστιν ἄλλο εἶδος πνεύματος . Ἐλέγχεται δὲ τὸ πνεῦμα καὶ γίνεται τῇ ἐπιμονῇ τοῦ σχήματος · δεῖ γὰρ ἐπιμείναντα τῷ σχήματι τ ὁμοιότητι τοῦ σχήματος δεῖξαι τὴν τέχνην . συνδεῖται δὲ τὸ πνεῦμα καὶ συντίθεται μάλιστα καὶ εὔτονον γίνεται τοῖς συνεχέσι συνδέσμοις τοῖς συμπλεκτικοῖς , καὶ πάσχει δέ γε κοσμούμενον ἀπʼ ἀρχῆς ἄχρι τέλους . καὶ παράδειγμα οὐκ ἔθηκα · οὐδὲν γὰρ ἔστιν , ὅ τι μὴ οὕτως ἔχει . Σχήματα δὲ πνευμιάτων , ὅσα καὶ λόγων · ἔξεστι γὰρ ὅθεν βούλει σοι τὸ πνεῦμα λαβόντι καὶ λέγοντι μόνον ἐπιμεῖναι , ὅτῳ δʼ ἂν ἐπιμείνῃς , πνεῦμα ποιεῖς . μετρίως δὲ ἀπὸ τῶν παραδειγμάτων τὰς τηρήσεις ἀναγκαῖον ἐκθεῖναι . ἔστι γὰρ αὐτῶν τὸ μὲν ἀποφαντικὸν κατὰ τὴν ὀρθὴν πτῶσιν οἷον « ἀλλʼ ὁ τὴν Εὔβοιαννος σφετεριζόμενος » · ἀπὸ γὰρ τοῦ σφετεριζόμενος ἡ ἐπιμονὴ γενομένη τὸ σχῆμα προήγαγεν . — Ἔστι καὶ κατʼ ἐρώτησιν , ἐάν τις λέγῃ ‘τίς γὰρ ὁ τὴν Κὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος ; τίς ὁ καταλαμβάνων Ὠρεόν ; τίς ὁ κατασκάπτων Πορθμόν ; τίς ὁ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήν;ʼ καὶ διόλου ἀλλάξας τὸ σχῆμα σῷον ἐποίησας τὸ πνεῦμια , κἂν αὐτὰ λέγῃς τὰ ῥήματα , μόνον ἀντὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ ὁ τὸ τίς παραλαβὼν διὰ τὸ σχῆμα μόριον . — Ἔστι καὶ ἐλεγκτικόν , ἐάν τις λέγῃ ‘οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τὴν Εὔβοιαν σφετεριζόμενος ; οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήν;ʼ καὶ τὰ ἑξῆς ὁμοίως . — Καὶ δεικτικὸν γίνεται πάλιν τοῦ οὐχί ἀφαιρεθέντος οἷον ‘οὗτος ὁ τὴν Εὔβοιαν σφετεριζόμενος , οὗτος ὁ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήνʼ — Καὶ ἡ ἔνστασις μέντοι τοῦ πνεύματος ποιεῖ σχῆμα κάλλιστον , ἐὰν λέγωμεν ‘οὐ τὴν Εὔβοιαν ἐσφετερίζου ; οὐ κατεσκεύαζες ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήν;’ — Καὶ καθόλου ἀποστροφὴ πᾶσα εἰς πρόσωπον ἐπιμείνασα πνεῦμα ἐγένετο , κἂν εἰς ἐμαυτὸνἐπιστρέψας λέγω ‘ἐγὼ μὲν ἤμην ὁ τὴν Εὔβοιαν σφετεριζόμενος , ἐγὼ δὲ ὁ κατασκευάζων ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήν , ἐγὼ δὲ ὁ καταλαμβάνων Ὠρόν , ἐγὼ δὲ ὁ κατασκάπτων Πορθμόνʼ · δύναται γάρ που ἐν προβλήματι καὶ Φίλιππος λέγειν ταῦτα . — Ἢ ἀρνητικὸν πάλιν πνεῦμα , ἐάν τις λέγῃ ‘οὐκ ἐγὼ τὴν Εὔβοιαν ἐσφετεριζόμην , οὐκ ἐγὼ κατεσκεύασα ἐπιτείχισμα ἐπὶ τὴν Ἀττικήνʼ . — Ἔστι καὶ ἀποτρεπτικὸν σχῆμα , ὃ ἐπιμεῖναν πνεῦμα γίνεται , ὅταν λέγῃ « μή μοι μυρίους μηδὲ δισμυρίους λόγους μηδὲ τὰς ἐπιστολιμαίους ταύτας δυνάμεις πρόφερε » . Ἰστέον δέ , ὅτι ἐπὶ πάντων τούτων αἵ τε τῶν ἀριθμῶν ἀλλαγαὶ ἐνικῶν καὶ πληθυντικῶν ἀλλάσσουσι καὶ μετασχηματίζουσιν αἵ τε τῶν γενῶν καὶ τῶν πτώσεων καὶ αἱ τῶν ἐγκλίσεων . ἀριθμῶν μέν , ὁπόταν τις λέγῃ ‘οὗτός ἐστιν ὁ τόδε ποιῶνʼ , ποτὲ δὲ λέγῃ οὗτοί εἰσιν οἱ καταλαμβάνοντες Ὠέον , οὗτοί εἰσιν οἱ κατασκάψαντες Πορθμόνʼ . γενῶν δέ , ἂν ποτὲ μὲν ἀρσενικὸν ὄνομα προθῇς , ποτὲ δὲ θηλυκόν , ποτὲ δὲ οὐδέτερον , εἶτα ἐπιμείνῃς · γένους γὰρ ἀλλαγὴ σχήματός ἐστιν ἐναλλαγή . πτώσεων δέ , ἐὰν ποτὲ μὲν ὀνομαστικῶς , ποτὲ δὲ γενικῶς , ποτὲ δὲ κατὰ τὴν δοτικήν , ποτὲ δὲ κατὰ τὴν αἰτιατικὴν ἐξενέγκῃς τὸ σχῆμα · καὶ τὰς πτώσεις ἑνικῶς μὲν ἐκφέρων ἄλλο πνεῦμα ποιεῖς , πληθυντικῶς δὲ ἄλλο . καὶ κατὰ τὰς ἐγκλίσεις ὁμοίως . — Ταῦτα μὲν οὖν φύσιν ἔχει τοιαύτην καὶ πάντα , ἵνα μὴ καθʼ ἕκαστον λέγωμεν · πᾶσα γὰρ πτῶσις , πᾶσα ἔγκλισις , πᾶς ἀριθμός , πᾶν γένος , πᾶσα μετοχή , πᾶσα ἀντωνυμία μεταποιούμεναι καὶ μεταλλαττόμεναι τὰ σχήματα ἀλλάττουσιν . Ἐκεῖνο δὲ ἄξιον εἰδέναι , ὅτι προχωροῦν τὸ πνεῦμα ἐν τῷ σχήματι εἰς συχνὰ κῶλα ὀφείλει καὶ μεταπεσεῖν εἰς ἄλλο σχῆμα λόγου προχωροῦν καὶ τῷ δευτέρῳ πάλιν ἐπιπίπτειν εἰ τύχοι τὸ τρίτον · ἡ γὰρ κοινωνία ἡ τοιαύτη καὶ ἡ διαδοχὴ ὡραῖον ποιεῖ τὸν λόγον ἐν τῷ πνεύματι , οἷον ἐὰν ἀπὸ τῆς ἀποφάνσεως εἰς τὴν πεῦσιν καταστῇς , ὡς ὁ Δημοσθένης τὰ πρῶτα κῶλα ἀπεφήνατο « ἀλλʼ ὁ τὴν Εὔβοιαν ἐκεῖνος σφετεριζόμενος » , εἶτα κατέβη εἰς τὴν πεῦσιν « πότερον ταῦτα ποιῶν ἠδίκει καὶ παρεσπόνδει ; ἢ τὸ ἔμπαλιν , ἂν ἐρωτήσας εἰς τὸ δεικτικὸν μεταβάλῃς ἢ εἰς ἄλλο τι . πλὴν ἰστέον , ὅτι καλὸν ἐπιμείναντα τῷ πνεύματι ἐν τῷ ἐνὶ σχήματι καὶ εἰς διαδοχὴν ἄλλου προχωρῆσαι · πολλάκις γὰρ τοῦτο οὕτω περικαλλῆ τὸν λόγον ἐποίησεν , ὥστε καὶ εἰς τρίτον σχῆμα μεταβαίνοντας ἀναστῆσαι τοὺς ἀκούοντας , ὥσπερ ἀκμαζούσης τῆς τοῦ λέγοντος φορᾶς , ἣν παρίστησι τοῖς ἀκούουσιν ἡ τοῦ σχήματος μεταβολή . τοὺς πολλοὺς δὲ καὶ ἠπάτησεν ἡ θεωρία ὡς ἀκμὴ οὖσα . ὁ δὲ ἀκμαῖος λόγος οὐχ ὁ αὐτός ἐστιν ἐν λόγῳ καὶ νοήματι , ἀκμὴ δὲ ἄλλο τι διανοίας ἐστὶ καὶ ἄλλο λόγου · ἀκμὴ γάρ ἐστι λόγου τῶν κατὰ πνεῦμα σχημάτων μεταβολή , νοημάτων δέ , ὅταν πληρώσας τις ἓν νόημα ἐν πνεύματι εἰς ἄλλο νόημα λαθὼν μεταβῇ κἀκεῖνο ποιῇ πνεῦμα , εἶτα ἀπʼ ἐκείνου εἰς ἄλλο πνεῦμα · καὶ οὕτως ἐκ τῶν ἀδήλως ἄλληλα διαδεχομένων ἡ ἀκμὴ γίνεται . ὡς δʼ ἐπὶ παραδείγματος τὸ Δημοσθενικὸν ῥητέον , ὅπως εἰδείημεν , ὅτι ἡ τῶν πνευμάτων συνθήκη ἀκμή ἐστιν · « ὅτε γὰρ περιὼν ὁ Φίλιππος Ἰλλυριοὺς καὶ Τριβαλλούς , τινὰς δὲ καὶ τῶν Ἑλλήνων κατεστρέφετο καὶ δυνάμεις πολλὰς καὶ μεγάλας ἐποιεῖτο ὑφʼ ἑαυτόν , καί τινες τῶν ἐκ τῶν πόλεων ἐπὶ τῇ τῆς εἰρήνης ἐξουσίᾳ βαδίζοντες ἐκεῖσε διεφθείροντο , ὧν εἶς οὗτος ἦν , τότε δὴ τότε πάντες , ἔφ οὓς ταῦτα παρεσκευάζετο ἐκεῖνος , ἐπολεμοῦντο . εἰδὲ μὴ ῇσθάνοντο , ἕτερος λόγος οὗτος , οὐ πρὸς ἐμέ » , μέχρι τούτου τὸ πνεῦμα · εἶτα τὸ « οὐ πρὸς ἐμέ » θελήσας ἐργάσασθαι ἄλλο πνεῦμα ἐποίησεν « ἐγὼ μὲν γὰρ καὶ προὔλεγον καὶ διεμαρτυρόμην καὶ παρʼ ὑμῖν ἀεὶ καὶ ὅποι πεμφθείην · αἱ δὲ πόλεις ἐνόσουν » , καὶ τοῦτο μέχρι τῶν προδοτῶν προχωροῦν ἓν πνεῦμά ἐστιν · εἶτα λέγει τκαὶ τὰ ἄλλα πλὴν ἐκείνους ὅμως ἄλλους οἰομένους πωλεῖν πρώτους ἑαυτοὺς πεπρακότας σθῆσθαι2 , ἀπὸ γὰρ τούτου καταλιπὼν πάλιν τὸ ἐγὼ οὐκ αἴτιοςʼ ἐργάζεται πνεῦμά τι ἄλλο , ὅτι οἱ προδόται πρὸ τῶν ἄλλων ἑαυτοὺς πιπράσκουσιν « ἀντὶ γὰρ φίλων καὶ ξένων , ἃ τότε ώνομάζοντο , νῦν κόλακες καὶ θεοῖς ἐχθροὶ καὶ πάντα ἃ προσῆκεν ἀκούουσι » , καὶ τὰ παραδείγματα ληφθέντα εἰς κατασκευήν ἐστι τούτου , καὶ ἔστη ἐνταῦθα « ἐπεὶ διά γε ὑμᾶς καὶ πάλαι ἂν ἀπωλώλειτε » · ὥστε ἡ τῶν τριῶν πνευμάτων σύνθεσις ἀκμὴ γέγονεν ἐντελὴς ἐκ νοημάτων οὖσα . — Ἐπὶ τούτῳ προσθετέον ἐκεῖνο , ὅπερ ἐστὶ λαμπρὸν πάνυ καὶ ποιεῖν καὶ εἰδέναι , ὅτι ἀκμῆς γινομένης ἀπὸ τῶν νοημάτων δεῖ τελευταῖον τηρεῖν τὸ ποριμώτερον — δεῖ γὰρ ἀεὶ τὸν λόγον αὔξειν — , ποριμώτερον δέ ἐστι τὸ ἐκ παραδειγμάτων τὴν σύστασιν λαβεῖν δυνάμενον ἢ παραβολῶν . οὕτω γὰρ τῆς τέχνης τὴν τάξιν σε διδασκούσης καὶ ἐπὶ τὸ κρεῖττον κατʼ ὀλίγον προαγομένης καὶ ἀναγούσης εὐδοκιμεῖν ἡ ψυχὴ δοκεῖ , τῆς τέχνης διʼ ὧν προσῆκεν ὁδευούσης · καὶ γὰρ ὁ Δημοσθένης τὰ περὶ προδότας παραδείγματα τελευταῖα ἐφύλαξε , καὶ Ὅμηρος τὸ κατὰ κῶλον πνεῦμα ἐν πράγμασι πληρώσας ἐπὶ τὴν παραβολὴν ἡλθεν « ἀσπὶς ἄρʼ ἀσπίδʼ ἔρειδε , κόρυς κόρυν , ἀνέρα δʼ ἀνήρ · ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι ευόντων · ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν » , εἶθʼ ἡ παραβολὴ « ὡς δʼ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι δώματος ὑψηλοῖο , βίας ἀνέμων ἀλεείνων , ὡς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι . »
Lemmas: δέω τοίνυν ὁ μέλλω λέγω , ὁ ποῖος ὁ νόημα 4 κατά πνεῦμα ἐκφέρω , πρῶτος λέγω , τίς εἰμί πνεῦμα καί πόσος εἶδος αὐτός καί πόθεν γίγνομαι καί πῶς συντίθημι . πνεῦμα μέν οὖν εἰμί σύνθεσις λόγος διάνοια ἀπαρτίζω ἐν κῶλον καί κόμμα , μετρέω πρός ὁ διάρκεια ὁ πνεῦμα κατά ὁ φωνή ὁ λέγω . ἐπεί δέ καί περί κῶλον καί κόμμα φημί , οἶδα ἐν σύντομος , ὅτι δέω καί κόμμα καί κῶλον ἀπαρτίζω ὁ διάνοια · διαφέρω δέ ὁ μέτρον , ὅτι ὁ μέν ἀπό τέσσαρες καί πέντε συλλαβή μέχρι ὁ ἕξ κόμμα εἰμί , ὁ δέ ὑπέρ ὁ ἑπτά καί ὀκτώ καί δέκα καί ἐγγίζω ἤδη ὁ τρίμετρος καί μέχρι ὁ ἡρωϊκός προχωρέω κῶλον γίγνομαι ὀρθός καί τείνω . ὁ δέ ὁ συλλαβή ἀριθμός περινοέω ἤδη . ὁ δέ ὑπὲρτὸ ἡρωϊκός σχοινοτενής καλέω , χρήσιμος προοίμιον μάλα καί ὁ ὁ προοίμιον περιβολή . ὁ δέ φημί καί ὁ ἐπῳδός κῶλον εἰμί , ὁ δέ ὑποκάτω κόμμια . οὗτος μέν οὖν κῶλον εἰμί « ἀλλά δ ὁ Εὔβοια ἐκεῖνος σφετερίζω καί κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττική » , εἶτα ἐπιφέρω κόμμα « τκαὶ καταλαμβάνω Ὠρεός καί κατασκάπτω Πορθμός » , εἶτα διαδέχομαι καί κῶλον πάλιν « τκαὶ καθίστημι ἐν μέν Ὠρεός Φιλιστίδης τύραννος » , εἶτα κόμμα πάλιν « ἐν δέ Ἐρέτρια Κλείταρχος » ἤ κῶλον ἐπῳδός ἴσος . καί διόλου ὁ πνεῦμα οὗτος συνέχω — οὔτε γάρ ἀριθμός οὔτε ἕξις ὑποπίπτω , ἀλλά ὁ παρατυγχάνω λέγω — , διά ἄλλος μέντοι οὐ γίγνομαι . — οἶδα δέ , ὅτι καί ἀπό ὁ πέντε συλλαβή , ὡς φημί , καί τέσσαρες δέ γε καί ἥσσων συνίστημι ὁ κόμμα · εἰ γάρ ἀπαρτίζω διάνοια , καί ἐν δύο συλλαβή κόμμα εἰμί — κόμμα δέ εἰμί σύνθεσις διάνοια μικρός κῶλον — · ἐπεί ὁ πνεῦμα αὐτός μετά ὀλίγος καί εἰς τοιοῦτος καταλήγω κόμμα , ὅταν λέγω « πότερος οὗτος ποιέω ἀδικέω καί παρασπονδέω καί ὁ εἰρήνη λύω ἤ οὐ ; καί γάρ ὁ ἐπί τέλος δύο συλλαβή « ἤ οὐ » κόμμα εἰμί , ἐρωτάω ὁλόκληρος ἄνθρωπος ὁ διάνοια . εἶδος δέ πνεῦμα δύο · ἤτοι γάρ εἷς νόημα λαμβάνω καί οὗτος ἐργάζομαι ὁ ἑρμηνεία πολύς κῶλον , ὡς φημί , διαρκέω ὁ εἷς ἐπεκτείνω , οἷος « ὅτε γάρ περίειμι ὁ Φίλιππος Ἰλλυριοί καί Τριβαλλός , τις δέ καί ὁ Ἕλλην καταστρέφω καί δύναμις πολύς καί μέγας ποιέω ὑπό ἑαυτοῦ , καί τις ὁ ἐκ ὁ πόλις ἐπί ὁ ὁ εἰρήνη ἐξουσία βαδίζω ἐκεῖσε διαφθείρω , ὅς εἷς οὗτος εἰμί , τότε δή τότε πᾶς , ἐπί ὅς οὗτος παρασκευάζω ἐκεῖνος , πολεμέω . εἰ δέ μή αἰσθάνομαι , ἕτερος οὗτος λόγος , οὐ πρός ἐγώ » , οὗτος γάρ σύμπας εἷς εἰμί νόημα ἑρμηνεία ὁ ὅτι πάλαι Φίλιππος ὁ Ἕλλην ἐπιβουλεύω · ἤ ὅταν πολύς πρᾶγμα ἀθρόος ἔχω λέγω κατά ἕκαστος κῶλον πρᾶγμα ἀπαρτίζω , ὡς ἐν ἐκεῖνος « ἀλλά ὁ ὁ Εὔβοια ἐκεῖνος σφετερίζω καί κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττική καί καταλαμβάνω Ὠρεός καί κατασκάπτω Πορθμός » , καί διόλου οὗτος ὁ πνεῦμα συναπαρτίζω ὁ πρᾶγμα καί κῶλον . καί παρά οὗτος οὐ εἰμί ἄλλος εἶδος πνεῦμα . ἐλέγχω δέ ὁ πνεῦμα καί γίγνομαι ὁ ἐπιμονή ὁ σχῆμα · δέω γάρ ἐπιμένω ὁ σχῆμα τ ὁμοιότης ὁ σχῆμα δείκνυμι ὁ τέχνη . συνδέω δέ ὁ πνεῦμα καί συντίθημι μάλα καί εὔτονος γίγνομαι ὁ συνεχής σύνδεσμος ὁ συμπλεκτικός , καί πάσχω δέ γε κοσμέω ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος . καί παράδειγμα οὐ τίθημι · οὐδείς γάρ εἰμί , ὅς τις μή οὕτως ἔχω . σχῆμα δέ πνευμιαινω , ὅσος καί λόγος · ἔξεστι γάρ ὅθεν βούλομαι σύ ὁ πνεῦμα λαμβάνω καί λέγω μόνος ἐπιμένω , ὅστις δέ ἄν ἐπιμένω , πνεῦμα ποιέω . μέτριος δέ ἀπό ὁ παράδειγμα ὁ τήρησις ἀναγκαῖος ἐκτίθημι . εἰμί γάρ αὐτός ὁ μέν ἀποφαντικός κατά ὁ ὀρθός πτῶσις οἷος « ἀλλά ὁ ὁ Εὔβοιαννος σφετερίζω » · ἀπό γάρ ὁ σφετερίζω ὁ ἐπιμονή γίγνομαι ὁ σχῆμα προάγω . — εἰμί καί κατά ἐρώτησις , ἐάν τις λέγω τίς γάρ ὁ ὁ κυβοεις ἐκεῖνος σφετερίζω ; τίς ὁ καταλαμβάνω Ὠρεός ; τίς ὁ κατασκάπτω Πορθμός ; τίς ὁ κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττικός καί διόλου ἀλλάσσω ὁ σχῆμα σῶς ποιέω ὁ πνέω , ἐάν αὐτός λέγω ὁ ῥῆμα , μόνος ἀντί ὁ ἄρθρον ὁ ὁ ὁ τίς παραλαμβάνω διά ὁ σχῆμα μόριον . — εἰμί καί ἐλεγκτικός , ἐάν τις λέγω οὐ οὗτος εἰμί ὁ ὁ Εὔβοια σφετερίζω ; οὐ οὗτος εἰμί ὁ κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττικός καί ὁ ἑξῆς ὅμοιος . — καί δεικτικός γίγνομαι πάλιν ὁ οὐ ἀφαιρέω οἷος ὕω ὁ ὁ Εὔβοια σφετερίζω , οὗτος ὁ κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττικός — καί ὁ ἔνστασις μέντοι ὁ πνεῦμα ποιέω σχῆμα καλός , ἐάν λέγω οὐ ὁ Εὔβοια σφετερίζω ; οὐ κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττικός — καί καθόλου ἀποστροφή πᾶς εἰς πρόσωπον ἐπιμένω πνεῦμα γίγνομαι , ἐάν εἰς εμαυτονεπιστρεφω λέγω ἐγώ μέν εἰμί ὁ ὁ Εὔβοια σφετερίζω , ἐγώ δέ ὁ κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττική , ἐγώ δέ ὁ καταλαμβάνω Ὧρος , ἐγώ δέ ὁ κατασκάπτω Πορθμός · δύναμαι γάρ που ἐν πρόβλημα καί Φίλιππος λέγω οὗτος . — ἤ ἀρνητικός πάλιν πνεῦμα , ἐάν τις λέγω οὐ ἐγώ ὁ Εὔβοια σφετερίζω , οὐ ἐγώ κατασκευάζω ἐπιτείχισμα ἐπί ὁ Ἀττικός . — εἰμί καί ἀποτρεπτικός σχῆμα , ὅς ἐπιμένω πνεῦμα γίγνομαι , ὅταν λέγω « μή ἐγώ μυρίος μηδέ δισμύριοι λόγος μηδέ ὁ ἐπιστολιμαῖος οὗτος δύναμις προφέρω » . οἶδα δέ , ὅτι ἐπί πᾶς οὗτος ὁ τε ὁ ἀριθμός ἀλλαγή ἑνικός καί πληθυντικός ἀλλάσσω καί μετασχηματίζω ὁ τε ὁ γένος καί ὁ πτῶσις καί ὁ ὁ ἔγκλισις . ἀριθμέω μέν , ὁπόταν τις λέγω ὕω εἰμί ὁ ὅδε ποιέω , ποτέ δέ λέγω οὗτος εἰμί ὁ καταλαμβάνω ᾠόν , οὗτος εἰμί ὁ κατασκάπτω Πορθμός . γένος δέ , ἐάν ποτέ μέν ἀρσενικός ὄνομα προτίθημι , ποτέ δέ θηλυκός , ποτέ δέ οὐδέτερος , εἶτα ἐπιμένω · γένος γάρ ἀλλαγή σχῆμα εἰμί ἐναλλαγή . πτῶσις δέ , ἐάν ποτέ μέν ὀνομαστικός , ποτέ δέ γενικός , ποτέ δέ κατά ὁ δοτικός , ποτέ δέ κατά ὁ αἰτιατικός ἐκφέρω ὁ σχῆμα · καί ὁ πτῶσις ἑνικός μέν ἐκφέρω ἄλλος πνεῦμα ποιέω , πληθυντικός δέ ἄλλος . καί κατά ὁ ἔγκλισις ὅμοιος . — οὗτος μέν οὖν φύσις ἔχω τοιοῦτος καί πᾶς , ἵνα μή κατά ἕκαστος λέγω · πᾶς γάρ πτῶσις , πᾶς ἔγκλισις , πᾶς ἀριθμός , πᾶς γένος , πᾶς μετοχή , πᾶς ἀντωνυμία μεταποιέω καί μεταλλάσσω ὁ σχῆμα ἀλλάσσω . ἐκεῖνος δέ ἄξιος οἶδα , ὅτι προχωρέω ὁ πνεῦμα ἐν ὁ σχῆμα εἰς συχνός κῶλον ὀφείλω καί μεταπίπτω εἰς ἄλλος σχῆμα λόγος προχωρέω καί ὁ δεύτερος πάλιν ἐπιπίπτω εἰ τυγχάνω ὁ τρίτος · ὁ γάρ κοινωνία ὁ τοιοῦτος καί ὁ διαδοχή ὡραῖος ποιέω ὁ λόγος ἐν ὁ πνεῦμα , οἷος ἐάν ἀπό ὁ ἀπόφανσις εἰς ὁ πεῦσις καθίστημι , ὡς ὁ Δημοσθένης ὁ πρῶτος κῶλον ἀποφαίνω « ἀλλά ὁ ὁ Εὔβοια ἐκεῖνος σφετερίζω » , εἶτα καταβαίνω εἰς ὁ πεῦσις « πότερος οὗτος ποιέω ἀδικέω καί παρασπονδέω ; ἤ ὁ ἔμπαλιν , ἐάν ἐρωτάω εἰς ὁ δεικτικός μεταβάλλω ἤ εἰς ἄλλος τις . πλήν οἶδα , ὅτι καλός ἐπιμένω ὁ πνεῦμα ἐν ὁ εἷς σχῆμα καί εἰς διαδοχή ἄλλος προχωρέω · πολλάκις γάρ οὗτος οὕτως περικαλλής ὁ λόγος ποιέω , ὥστε καί εἰς τρίτος σχῆμα μεταβαίνω ἀνίστημι ὁ ἀκούω , ὥσπερ ἀκμάζω ὁ ὁ λέγω φορά , ὅς παρίστημι ὁ ἀκούω ὁ ὁ σχῆμα μεταβολή . ὁ πολύς δέ καί ἀπατάω ὁ θεωρία ὡς ἀκμή εἰμί . ὁ δέ ἀκμαῖος λόγος οὐ ὁ αὐτός εἰμί ἐν λόγος καί νόημα , ἀκμή δέ ἄλλος τις διάνοια εἰμί καί ἄλλος λόγος · ἀκμή γάρ εἰμί λόγος ὁ κατά πνεῦμα σχῆμα μεταβολή , νόημα δέ , ὅταν πληρόω τις εἷς νόημα ἐν πνεῦμα εἰς ἄλλος νόημα λανθάνω μεταβαίνω ἐκεῖνος ποιέω πνεῦμα , εἶτα ἀπό ἐκεῖνος εἰς ἄλλος πνεῦμα · καί οὕτως ἐκ ὁ ἄδηλος ἀλλήλων διαδέχομαι ὁ ἀκμή γίγνομαι . ὡς δέ ἐπί παράδειγμα ὁ Δημοσθενικός λέγω , ὅπως οἶδα , ὅτι ὁ ὁ πνεῦμα συνθήκη ἀκμή εἰμί · « ὅτε γάρ περίειμι ὁ Φίλιππος Ἰλλυριοί καί Τριβαλλός , τις δέ καί ὁ Ἕλλην καταστρέφω καί δύναμις πολύς καί μέγας ποιέω ὑπό ἑαυτοῦ , καί τις ὁ ἐκ ὁ πόλις ἐπί ὁ ὁ εἰρήνη ἐξουσία βαδίζω ἐκεῖσε διαφθείρω , ὅς εἷς οὗτος εἰμί , τότε δή τότε πᾶς , ἐπί ὅς οὗτος παρασκευάζω ἐκεῖνος , πολεμέω . ἀνάκλεις μή αἰσθάνομαι , ἕτερος λόγος οὗτος , οὐ πρός ἐγώ » , μέχρι οὗτος ὁ πνεῦμα · εἶτα ὁ « οὐ πρός ἐγώ » ἐθέλω ἐργάζομαι ἄλλος πνεῦμα ποιέω « ἐγώ μέν γάρ καί προλέγω καί διαμαρτύρομαι καί παρά σύ ἀεί καί ὅποι πέμπω · ὁ δέ πόλις νοσέω » , καί οὗτος μέχρι ὁ προδότης προχωρέω εἷς πνεῦμα εἰμί · εἶτα λέγω τκαὶ ὁ ἄλλος πλήν ἐκεῖνος ὅμως ἄλλος οἴομαι πωλέω πρῶτος ἑαυτοῦ πιπράσκω ἀείδω , ἀπό γάρ οὗτος καταλείπω πάλιν ὁ ἐγώ οὐ αἴτιος ἐργάζομαι πνεῦμα τις ἄλλος , ὅτι ὁ προδότης πρό ὁ ἄλλος ἑαυτοῦ πιπράσκω « ἀντί γάρ φίλος καί ξένος , ὅς τότε ὀνομάζω , νῦν κόλαξ καί θεός ἐχθρός καί πᾶς ὅς προσήκω ἀκούω » , καί ὁ παράδειγμα λαμβάνω εἰς κατασκευή εἰμί οὗτος , καί ἵστημι ἐνταῦθα « ἐπεί διά γε σύ καί πάλαι ἄν ἀπόλλυμι » · ὥστε ὁ ὁ τρεῖς πνεῦμα σύνθεσις ἀκμή γίγνομαι ἐντελής ἐκ νόημα εἰμί . — ἐπί οὗτος προστίθημι ἐκεῖνος , ὅς εἰμί λαμπρός πάνυ καί ποιέω καί οἶδα , ὅτι ἀκμή γίγνομαι ἀπό ὁ νόημα δέω τελευταῖος τηρέω ὁ πόριμος — δέω γάρ ἀεί ὁ λόγος αὐξάνω — , πόριμος δέ εἰμί ὁ ἐκ παράδειγμα ὁ σύστασις λαμβάνω δύναμαι ἤ παραβολή . οὕτως γάρ ὁ τέχνη ὁ τάξις σύ διδάσκω καί ἐπί ὁ κρατύς κατά ὀλίγος προάγω καί ἀνάγω εὐδοκιμέω ὁ ψυχή δοκέω , ὁ τέχνη διά ὅς προσήκω ὁδεύω · καί γάρ ὁ Δημοσθένης ὁ περί προδότης παράδειγμα τελευταῖος φυλάσσω , καί Ὅμηρος ὁ κατά κῶλον πνεῦμα ἐν πρᾶγμα πληρόω ἐπί ὁ παραβολή ἔρχομαι « ἀσπίς ἄρα ἀσπίς ἐρείδω , κόρυς κόρυς , ἀνήρ δέ ἀνήρ · ψαύω δέ ἱππόκομος κόρυς λαμπρός φάλος εὕω · ὡς πυκνός ἐφίστημι ἀλλήλων » , εἶτα ὁ παραβολή « ὡς δέ ὅτε τοῖχος ἀνήρ ἀραρίσκω πυκνός λίθος δῶμα ὑψηλός , βία ἄνεμος ἀλεείνω , ὡς ἀραρίσκω κόρυς τε καί ἀσπίς ὀμφαλόεις . »