hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 4.13
13 Τῶν ἐσχηματισμένων προβλημάτων τὰ μέν ἐστι κατὰ τὸ ἐναντίον , τὰ δὲ πλάγια , τὰ δὲ κατὰ ἔμφασιν . Ἐναντία μὲν οὖν ἐστιν , ὅταν τὸ ἐναντίον κατασκευάζωμεν , οὗ λέγομεν · οἷον ᾖτησαν Ἀθηναῖοι παρὰ Δακεδαιμονίων εἰρήνην , οἳ δὲ ἀντήτησαν Περικλέα , βουλευομένων τῶν Ἀθηναίων αὐτὸς ὁ Περικλῆς ὑβριοπαθῶν ἐπὶ τῇ βουλῇ ἀξιοῖ ἀπέρχεσθαι · ὁμολογουμένως , γὰρ ὁ Περικλῆς , εἰ καὶ λέγει ‘πέμψατέ μεʼ , σχήματι μόνον λόγου λέγει , ἐπεὶ καὶ μεταχειρίσεσι χρῆται ταῖς κατασκευαζούσαις , ὅτι οὐ χρὴ πεμφθῆναι αὐτόν . Πλάγιον δέ ἐστιν , ὅταν μετὰ τοῦ κατασκευάζειν τὸ ἐναντίον καὶ ἄλλο τι περαίνῃ ὁ λόγος · οἷον πλούσιος ἐν λιμιῷ ὑπέσχετο θρέψειν τὴν πόλιν , εἰ λάβοι τὸν πένητα πρὸς σφαγήν , οὐκ ἔδωκεν ὁ δῆμος , ὁ πένης ἑαυτὸν προσαγγέλλει . ἐνταῦθα γὰρ τὸ ἐναντίον βούλεται ὁ πένης , οὗπερ λέγει · ἀποθανεῖν γὰρ οὐ βούλεται , κατασκευάζει δὲ ἐκ πλαγίου καὶ τὸ μὴ εἶναι τὸν σῖτον καὶ τὸ εἰ ἔστιν ἀπλῶς λαβεῖν . Κατὰ ἔμφασιν δέ ἐστιν , ὅταν λέγειν μὴ δυνάμενοι διὰ τὸ κεκωλῦσθαι καὶ παρρησίαν μὴ ἔχειν ἐπὶ σχήματι ἄλλης ἀξιώσεως ἐμφαίνωμεν κατὰ τὴν σύνθεσιν τοῦ λόγου καὶ τὸ οὐκ ἐξὸν εἰρῆσθαι , ὡς εἶναί τε νοῆσαι τοῖς ἀκούουσι καὶ μὴ ἐπιλήγψιμον εἶναι τῷ λέγοντι · οἷον τὸν μαινόμενον φεύγειν ὁ νόμος ἐκέλευε , φήμης οὔσης , ὅτι σύνεστιν ὁ πατὴρ τῇ τοῦ υἱοῦ γυναικί , ἀξιοῖ ὁ παῖς ὡς μαινόμενος φεύγειν · ἐνταῦθα γὰρ τῷ μὲν δοκεῖν περὶ τῆς φυγῆς διαλέγεται καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ ἐπερείδεται , διόλου δὲ ἐμφαίνει τὴν μοιχείαν τοῦ πατρὸς κατὰ τῆς γυναικός . Τὰ μὲν οὖν πλάγια καὶ τὰ ἐναντία ἐν τούτῳ διαλλάττει μόνον , ὅτι τὰ μὲν ἐναντία ἕν μελετᾶ , τὰ δὲ πλάγια καὶ διπλοῦν ἐκφέρει τὸν νοῦν , πολλάκις δὲ καὶ πλείονα . ἡ μέντοι μεταχείρισις ἡ αὐτή , ἀφʼ ἧς τὸ μελετᾶν εἰδέναι γίγνεται . μελετῶνται γὰρ τῶν τοιούτων προβλημάτων αἱ ὑποφοραὶ ἀπὸ τῆς κατασκευῆς ἐκφερόμεναι κἀκεῖθεν πάλιν ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων , ὅσα ἂν εὑρίσκηται . ὁ γὰρ παρὰ τῶν ἐχθρῶν λόγος ἰσχυροποιούμενος , ἀσθενεστέρας ἀναγκάζων εἶναι τὰς λύσεις , ἐκεῖ δείκνυσι βούλεσθαι πλέοντὸν σοφιστὴν ἢ κατὰ τὸ δοκοῦν εἰσάγεσθαι , οἷον ὁ Περικλῆς ἐν τῷ αὐτὸς ἀξιοῦν ἀπελθεῖν εἰς Λακεδαίμονα . ὁ γὰρ ὑπὲρ αὐτοῦ λέγων ταῦτα ἐκ τῆς ὑποφορᾶς κατασκευασθῆναι ποιήσει , ἃ Περικλῆς εἶπεν ἂν αὐτὸς ὑπὲρ αὐτοῦ πάντως ἢ εἴ τις αὐτὸν ἄλλος μὴ διδόναι Λακεδαιμονίοις ἠξίου · ‘φήσει τοίνυν ἴσως παρελθών , ὡς οὐ δεῖ τοῖς ἐχθροῖς ἐπιτάττουσι πείθεσθαι · δεινόν τε γὰρ εἶναι τὸ πρᾶγμια καὶ ἠλίθιον , εἴ τις χαριεῖται κελεύουσιν ἐχθροῖς · φίλοις γὰρ ἐπιτάττουσι δεῖ πείθεσθαι καὶ οὐ πολεμίοιςʼ , καὶ ὅτι οὐδὲ οἱ πατέρες ὑμῶν ὑπήκουσαν μηδενί , μήτε Ξέρξῃ μήτε Μαρδονίῳ μήτε Δαρείῳ μήτε ἄλλῳ τινίʼ , καὶ ὅτι ‘μηδὲ ὑμεῖς μήτε Λακεδαιμονίοις πολλὰ ἐπιτάττουσι περὶ Ποτιδαίας καὶ περὶ Αἰγινητῶν καὶ περὶ Μεγαρέων’ . καὶ καθάπαξ μία μεταχείρισις ἐν τοῖς ἐσχηματισμένοις ἡ τῶν ὑποφορῶν κατασκευή . Ἔστι καὶ ἄλλη μεταχείρισις , τὸ περιτιθέντα ἑτέρῳ τὸν λόγον εἰσάγειν τὰ νοήματα , οἷον ‘ἄλλος μὲν οὖν ἄν εἶπέ τις μὴ πέμπεσθαι κελεύων αὐτὸν Λακεδαιμονίοις , ὡς οὐ χρὴ πολεμίοις ἐπιτάττουσι πείθεσθαι · δεινόν τε γὰρ ὑμᾶς ποτε τοιοῦτόν τι πεπραχέναι’ , καὶ τὰ αὐτὰ νοήματα , ‘ἐγὼ δὲ οὔ φημι ταῦτα’ . ἔστι δὲ καὶ ἐν ἄλλῳ μεταβαλεῖν σχήματι , ἐάν τις λέγῃ ‘ἐγὼ δέ , εἰ μὲν ἄκοντά μέ τις ἠξίου βιαζόμενος ἀπελθεῖν πρὸς Λακεδαιμονίους , εἶπον ἂν τάδε καὶ τάδε’ , καὶ τὰ αὐτὰ νοήματα , ἅπερ , εἰ καὶ μὴ ἐσχηματισμένως ἐμελετῶμεν , ἐλέγομεν ἄν · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐσχηματισμένα καλεῖται τὰ τοιαῦτα προβλήματα , ἐπειδὴ τὰ αὐτὰ δεῖ λέγεσθαι νοήματα , ἅπερ , εἰ καὶ μὴ ἐσχηματισμένως ἐμελετῶμεν , εἴπομεν ἄν . δεῖ δὲ μεταχειρίσεως καὶ τοιούτου σχήματος ἀσφαλοῦς εὐπορῆσαι , ἵνα μὴ λύοντες τὰς ἐμφάσεις γυμνοὺς εἰσάγωμεν τοὺς λόγους ὡς ἄντικρυς μὴ θέλοντες . Καὶ ταυτὶ μὲν περὶ πλαγίων καὶ ἐναντίων . Τὸ δὲ κατὰ ἔμφασιν σχῆμα τοιοῦτόν ἐστιν , οἷον καὶ προειρήκαμεν . μελετᾶται δὲ ἐνίοτε μὲν σχήματος εὑρέσει κἀκεῖνο τοιούτου , ἵνα τις ἄντικρυς λέγων τὸ πρᾶγμα μὴ δοκῇ λέγειν , ὃ δὴ καὶ εὕρημά ἐστιν ἐμὸν ἐν μελέτῃ γενόμενον ἐμῇ καὶ ἐκδέδοται · οἷον φήμη ἦν , ὅτι σύνεστιν ὁ πατὴρ τοῦ υἱοῦ τῇ γυναικί , ἔγκυος ἐγένετο ἡ γυνή , ἔχρησεν ὁ θεὸς τὸ γεννηθησόμενον φονέα ἔσεσθαι τοῦ πατρός , οὐ βούλεται ἐκτιθέναι τὸ γεννηθὲν ὁ παῖς καὶ ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀποκηρύσσεται . ἐνταῦθα γὰρ ὁ παῖς πρὸς τὴν ἀποκήρυξιν ἀπολογούμενος ὀφείλει τὴν ἐντρέχουσαν φήμην τῆς μοιχείας κατὰ ἔμφασιν δηλοῦν , ὡς ἀνεπιλήπτως ἐλέγχειν τὸν πατέρα καὶ εὐσχημόνως , φανερῶς δὲ μὴ λέγειν ὅτι ‘μοιχεύει τὴν γυναῖκα τὴν ἐμήν’ καὶ δηλοῦν , ὅτι τοῦτο γίνεται . οὕτως οὖν εὐπορήσαμεν σχήματος τοιούτου καὶ ἄντικρυς εἰπόντες αὐτὸ λέγειν οὐκ ἐδόξαμεν · ἔστι δὲ τόδε ‘σὸν εἶναι λόγισαι , πάτερ , τὸ παιδίον , οὐκ ἐμόν · ἐκτίθης , ὃ ἐγέννησας , ῥίπτεις παιδίον , οὗ γέγονας ποτῆῤ . — Δεῖ δὲ ἐν τοῖς τοιούτοις , τοῖς κατ’ ἔμφασιν λέγω , καὶ ὀνομάτων εὐπορῆσαι διττὰ δηλῶσαι δυναμένων , καὶ τὸ ἀνεύθυνον καὶ τὸ σεσημασμένον · οἷον φήμη ἦν , ὅτι σύνεστι τῇ ἰδία θυγατρὶ ὁ πατήρ , ἀπόρρητόν τι ἡ μήτηρ εἰποῦσα τῷ υἱῷ ἀπήγξατο , πυνθάνεται ὁ πατὴρ τὸ ἀπόρρητον καὶ οὐ λέγοντα τὸν υἱὸν ἀποκηρύσσει , οἶον ἡμῖν ἐξενήνεκται καὶ περὶ τοῦδε προοίμιον δεύτερον τόδε ‘τῆς μὲν οὖν ἀποκηρύξεως ταύτης ἔλαττον ἐμοὶ μέλει · λυποῦμαι δὲ ὑπὲρ τοῦ πατρός , εἰ μετὰ τοσαύτην εὐθηνίαν γένους μόνῃ συνέσται τῇ θυγατρὶ καὶ συζήσεται’ · κοινὰ μὲν γάρ ἐστι καὶ τοῦ ἄλλου βίου τὰ τοιαῦτα ὀνόματα τοῖς ἀνθρώποις , δοκεῖ δὲ μάλιστα ἴδια εἶναι τῇ ὑποκειμένῃ ἐμφάσει ὡς δηλῶσαι δυνάμενα καὶ τὸ ἀνεύθυνον καὶ τὸ σεσημασμένον , τό τε ‘συνέσται’ φημὶ καὶ τὸ ‘συζήσεται’ . — Ἀλλὰ καὶ ἡ τῆς συνθέσεως πάλιν ἀκολουθία συγκειμένη μὲν ἄλλο δηλοῖ , διαιρουμένη δὲ ἄλλο ἐμφαίνει · οἷον φήμη ἦν , ὅτι σύνεστιν ὁ πατὴρ τῇ τοῦ υἱοῦ γυναικί , μοιχὸν καταλαβὼν ἐγκεκαλυμμένον ὁ υἱὸς ἀφῆκε καὶ ἀποκηρύσσεται ὑπὸ τοῦ πατρός · ἐρεῖ γὰρ ‘ὅπου καὶ τοῦ μοιχοῦ λαβόμενος ἐβόων ‘πάτεῤ’ · τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ πατρὸς εὐθέως τῷ μοιχῷ παρακείμενον ἐν τῇ συνθέσει ἐποίησε τὴν ἔμφασιν . καὶ τὸ ἐπενηνεγμένον δὲ ὁμοίως ἔχει καὶ τοῦ μοιχοῦ λαβόμενος ἐβόων ‘πατέῤ · σὺ δὲ ἦς οὐδαμοῦ’ · τῷ γὰρ μοιχῷ καὶ τῷ πατρὶ προστεθὲν εὐθέως τὸ ‘σύ δὲ ἦς’ τῇ συνθέσει τὴν ἔμφασιν ἐδήλωσε , τὴν ἀσφάλειαν δὲ ἔχει ἑκάτερον ἀπὸ τοῦ ‘οὐδαμοῦ’ .
Lemmas: 13 ὁ σχηματίζω πρόβλημα ὁ μέν εἰμί κατά ὁ ἐναντίος , ὁ δέ πλάγιος , ὁ δέ κατά ἔμφασις . ἐναντίος μέν οὖν εἰμί , ὅταν ὁ ἐναντίος κατασκευάζω , ὅς λέγω · οἷος αἰτέω Ἀθηναῖος παρά Δακεδαιμόνιος εἰρήνη , ὁ δέ ἀνταιτέω Περικλῆς , βουλεύω ὁ Ἀθηναῖος αὐτός ὁ Περικλῆς ὑβριοπαθέω ἐπί ὁ βουλή ἀξιόω ἀπέρχομαι · ὁμολογουμένως , γάρ ὁ Περικλῆς , εἰ καί λέγω πέμπω μεʼ , σχῆμα μόνος λόγος λέγω , ἐπεί καί μεταχείρισις χράω ὁ κατασκευάζω , ὅτι οὐ χρή πέμπω αὐτός . πλάγιος δέ εἰμί , ὅταν μετά ὁ κατασκευάζω ὁ ἐναντίος καί ἄλλος τις περαίνω ὁ λόγος · οἷος πλούσιος ἐν λιμός ὑπισχνέομαι τρέφω ὁ πόλις , εἰ λαμβάνω ὁ πένης πρός σφαγή , οὐ δίδωμι ὁ δῆμος , ὁ πένης ἑαυτοῦ προσαγγέλλω . ἐνταῦθα γάρ ὁ ἐναντίος βούλομαι ὁ πένης , οὗπερ λέγω · ἀποθνῄσκω γάρ οὐ βούλομαι , κατασκευάζω δέ ἐκ πλάγιος καί ὁ μή εἰμί ὁ σῖτος καί ὁ εἰ εἰμί ἁπλῶς λαμβάνω . κατά ἔμφασις δέ εἰμί , ὅταν λέγω μή δύναμαι διά ὁ κωλύω καί παρρησία μή ἔχω ἐπί σχῆμα ἄλλος ἀξίωσις ἐμφαίνω κατά ὁ σύνθεσις ὁ λόγος καί ὁ οὐ ἔξεστι λέγω , ὡς εἰμί τε νοέω ὁ ἀκούω καί μή ἐπιλήψιμος εἰμί ὁ λέγω · οἷος ὁ μαίνομαι φεύγω ὁ νόμος κελεύω , φήμη εἰμί , ὅτι σύνειμι ὁ πατήρ ὁ ὁ υἱός γυνή , ἀξιόω ὁ παῖς ὡς μαίνομαι φεύγω · ἐνταῦθα γάρ ὁ μέν δοκέω περί ὁ φυγή διαλέγω καί οὗτος ὁ λόγος ἐπερείδω , διόλου δέ ἐμφαίνω ὁ μοιχεία ὁ πατήρ κατά ὁ γυνή . ὁ μέν οὖν πλάγιος καί ὁ ἐναντίος ἐν οὗτος διαλλάσσω μόνος , ὅτι ὁ μέν ἐναντίος εἷς μελετάω , ὁ δέ πλάγιος καί διπλόος ἐκφέρω ὁ νόος , πολλάκις δέ καί πολύς . ὁ μέντοι μεταχείρισις ὁ αὐτός , ἀπό ὅς ὁ μελετάω οἶδα γίγνομαι . μελετάω γάρ ὁ τοιοῦτος πρόβλημα ὁ ὑποφορά ἀπό ὁ κατασκευή ἐκφέρω ἐκεῖθεν πάλιν ἐκ ὁ ἐπιχείρημα , ὅσος ἄν εὑρίσκω . ὁ γάρ παρά ὁ ἐχθρός λόγος ἰσχυροποιέω , ἀσθενής ἀναγκάζω εἰμί ὁ λύσις , ἐκεῖ δείκνυμι βούλομαι πλέω σοφιστής ἤ κατά ὁ δοκέω εἰσάγω , οἷος ὁ Περικλῆς ἐν ὁ αὐτός ἀξιόω ἀπέρχομαι εἰς Λακεδαίμων . ὁ γάρ ὑπέρ αὐτός λέγω οὗτος ἐκ ὁ ὑποφορά κατασκευάζω ποιέω , ὅς Περικλῆς λέγω ἄν αὐτός ὑπέρ ἑαυτοῦ πάντως ἤ εἰ τις αὐτός ἄλλος μή δίδωμι Λακεδαιμόνιος ἀξιόω · φημί τοίνυν ἴσως παρέρχομαι , ὡς οὐ δέω ὁ ἐχθρός ἐπιτάσσω πείθω · δεινός τε γάρ εἰμί ὁ πρᾶγμια καί ἠλίθιος , εἰ τις χαρίζω κελεύω ἐχθρός · φίλος γάρ ἐπιτάσσω δέω πείθω καί οὐ πολεμίοιςʼ , καί ὅτι οὐδέ ὁ πατήρ σύ ὑπακούω μηδείς , μήτε Ξέρξης μήτε Μαρδόνιος μήτε Δαρεῖος μήτε ἄλλος Τίνια , καί ὅτι μηδέ σύ μήτε Λακεδαιμόνιος πολύς ἐπιτάσσω περί Ποτιδαία καί περί Αἰγινήτης καί περί Μεγαρεύς . καί καθάπαξ εἷς μεταχείρισις ἐν ὁ σχηματίζω ὁ ὁ ὑποφορά κατασκευή . εἰμί καί ἄλλος μεταχείρισις , ὁ περιτίθημι ἕτερος ὁ λόγος εἰσάγω ὁ νόημα , οἷος ἄλλος μέν οὖν ἄν λέγω τις μή πέμπω κελεύω αὐτός Λακεδαιμόνιος , ὡς οὐ χρή πολέμιος ἐπιτάσσω πείθω · δεινός τε γάρ σύ ποτέ τοιοῦτος τις πράσσω , καί ὁ αὐτός νόημα , ἐγώ δέ οὐ φημί οὗτος . εἰμί δέ καί ἐν ἄλλος μεταβάλλω σχῆμα , ἐάν τις λέγω ἐγώ δέ , εἰ μέν ἄκων ἐγώ τις ἀξιόω βιάζω ἀπέρχομαι πρός Λακεδαιμόνιος , λέγω ἄν ὅδε καί τάσσω , καί ὁ αὐτός νόημα , ὅς , εἰ καί μή ἐσχηματισμένως μελετάω , λέγω ἄν · διά οὗτος γάρ καί σχηματίζω καλέω ὁ τοιοῦτος πρόβλημα , ἐπειδή ὁ αὐτός δέω λέγω νόημα , ὅς , εἰ καί μή ἐσχηματισμένως μελετάω , λέγω ἄν . δέω δέ μεταχείρισις καί τοιοῦτος σχῆμα ἀσφαλής εὐπορέω , ἵνα μή λύω ὁ ἔμφασις γυμνός εἰσάγω ὁ λόγος ὡς ἄντικρυς μή ἐθέλω . καί οὗτος μέν περί πλάγιον καί ἐναντίος . ὁ δέ κατά ἔμφασις σχῆμα τοιοῦτος εἰμί , οἷος καί προλέγω . μελετάω δέ ἐνίοτε μέν σχῆμα εὕρεσις ἐκεῖνος τοιοῦτος , ἵνα τις ἄντικρυς λέγω ὁ πρᾶγμα μή δοκέω λέγω , ὅς δή καί εὕρημα εἰμί ἐμός ἐν μελέτη γίγνομαι ἐμός καί ἐκδίδωμι · οἷος φήμη εἰμί , ὅτι σύνειμι ὁ πατήρ ὁ υἱός ὁ γυνή , ἔγκυος γίγνομαι ὁ γυνή , χράω ὁ θεός ὁ γεννάω φονεύς εἰμί ὁ πατήρ , οὐ βούλομαι ἐκτίθημι ὁ γεννάω ὁ παῖς καί ὑπό ὁ πατήρ ἀποκηρύσσω . ἐνταῦθα γάρ ὁ παῖς πρός ὁ ἀποκήρυξις ἀπολογέομαι ὀφείλω ὁ ἐντρέχω φήμη ὁ μοιχεία κατά ἔμφασις δηλόω , ὡς ἀνεπίληπτος ἐλέγχω ὁ πατήρ καί εὐσχήμων , φανερός δέ μή λέγω ὅτι μοιχεύω ὁ γυνή ὁ μαίνομαι καί δηλόω , ὅτι οὗτος γίγνομαι . οὕτως οὖν εὐπορέω σχῆμα τοιοῦτος καί ἄντικρυς λέγω αὐτός λέγω οὐ δοκέω · εἰμί δέ ὅδε σός εἰμί λογίζομαι , πατήρ , ὁ παιδίον , οὐ ἐμός · ἐκτίθημι , ὅς γεννάω , ῥίπτω παιδίον , ὅς γίγνομαι ποτήρ . — δέω δέ ἐν ὁ τοιοῦτος , ὁ κατά ἔμφασις λέγω , καί ὄνομα εὐπορέω δισσός δηλόω δύναμαι , καί ὁ ἀνεύθυνος καί ὁ σημαίνω · οἷος φήμη εἰμί , ὅτι σύνειμι ὁ ἴδιος θυγάτηρ ὁ πατήρ , ἀπόρρητος τις ὁ μήτηρ λέγω ὁ υἱός ἀπάγχω , πυνθάνομαι ὁ πατήρ ὁ ἀπόρρητος καί οὐ λέγω ὁ υἱός ἀποκηρύσσω , οἷος ἐγώ ἐκφέρω καί περί ὅδε προοίμιον δεύτερος ὅδε τῆ μέν οὖν ἀποκήρυξις οὗτος ἐλαχύς ἐγώ μέλω · λυπέω δέ ὑπέρ ὁ πατήρ , εἰ μετά τοσοῦτος εὐθηνία γένος μόνος σύνειμι ὁ θυγάτηρ καί συζῶ · κοινός μέν γάρ εἰμί καί ὁ ἄλλος βίος ὁ τοιοῦτος ὄνομα ὁ ἄνθρωπος , δοκέω δέ μάλα ἴδιος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἔμφασις ὡς δηλόω δύναμαι καί ὁ ἀνεύθυνος καί ὁ σημαίνω , ὁ τε συνίστημι φημί καί ὁ συζάω . — ἀλλά καί ὁ ὁ σύνθεσις πάλιν ἀκολουθία σύγκειμαι μέν ἄλλος δηλόω , διαιρέω δέ ἄλλος ἐμφαίνω · οἷος φήμη εἰμί , ὅτι σύνειμι ὁ πατήρ ὁ ὁ υἱός γυνή , μοιχός καταλαμβάνω ἐγκαλύπτω ὁ υἱός ἀφίημι καί ἀποκηρύσσω ὑπό ὁ πατήρ · λέγω γάρ ὅπου καί ὁ μοιχός λαμβάνω βοάω πάτερος · ὁ γάρ ὄνομα ὁ πατήρ εὐθύς ὁ μοιχός παράκειμαι ἐν ὁ σύνθεσις ποιέω ὁ ἔμφασις . καί ὁ ἐπιφέρω δέ ὅμοιος ἔχω καί ὁ μοιχός λαμβάνω βοάω πατέρ · σύ δέ εἰμί οὐδαμός · ὁ γάρ μοιχός καί ὁ πατήρ προστίθημι εὐθύς ὁ σῦς δέ ἦ ὁ σύνθεσις ὁ ἔμφασις δηλόω , ὁ ἀσφάλεια δέ ἔχω ἑκάτερος ἀπό ὁ οὐδαμός .