hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 1.1
Ἡ πρώτη καὶ καλλίστη τῶν προοιμίων εὕρεσις καλλίστης 1 καὶ πραγματικωτάτης εὑρέσεως τετύχηκε τῆς ἐκ τῶν ὑπολήψεων καλουμένης τῶν τε προσώπων καὶ τῶν πραγμάτων · ὅπως δὲ ταῦτα ἔχει , διελὼν ἐκθήσομαι καθʼ ἕκαστον ἐν μέρει . τεθείσης γάρτοι πάσης ὑποθέσεως ἀνασκοπεῖν ἄξιον πρῶτον τὸ πρᾶγμα τὸ γεγενημένον ὁποῖόν ἐστι , καὶ περὶ οὗ ἡ κρίσις ἢ τὸ βουλευτήριον συνέστηκεν · ἐν προβλήμασι γὰρ ἢ κρίνομεν ἢ βουλευόμεθα . δεῖ τοίνυν σκοπεῖν τὸ πρᾶγμα εἴτε καλόν ἐστιν εἴτε φαῦλον , εἶτα ἐξῆς τὰς περὶ τὸ πρόσωπον ὑπολήψεις ἑκάστου , τῶν δικαζόντων , τῶν κατηγορούντων , τῶν ἀπολογουμένων , τῶν ἐχόντων αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ τὰ ἐγκλήματα , τῶν ἔξωθεν ἐμφαινομένων · ἐμφαίνεται δὲ πολλάκις μὲν ἕν , πολλάκις δὲ πλείονα . τούτων ἕκαστον ὁποίας ὑπολήψεις ἔχει καὶ ὅπως εἰς τὰ προοίμια παραληφθήσεται , τρανῶς διηγήσομαι . Πρῶτον μὲν οὖν σκοπητέον τὸ πρᾶγμα ποταπόν ἐστι καὶ ποταπὸν ὑπείληπταί , χρηστὸν ἢ φαῦλον , καὶ τίνα γνώμην ἔχουσιν οἱ δικασταὶ περὶ αὐτοῦ , καὶ ὅπως διετέθησαν ἐπὶ τῷ πεπραγμένῳ . εἰ μὲν οὖν χρηστὸν εἴη , χαίρειν αὐτοὺς εἰκὸς καὶ γεγηθέναι · καὶ τὸ προοίμιον οὖν ἔσται τὸν τρόπον τοῦτον ῾ ὁρῶ μὲν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες δικασταί , χαίροντας ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις καὶ χάριν γινώσκοντας τῷ θεῷʼ , ὡς ἐπʼ ἐκείνου τοῦ προβλήματος · ἐβοήθησάν ποτε φυγάδες πολεμουμένῃ τῇ πατρίδι καὶ νίκην εἰργάσαντο , καὶ γράφει τις αὐτοὺς κατάγειν · τῷ μὲν θεῷ , ἄνδρες πολῖται , χάρις πολλὴ τῷ τὴν νίκην ἡμῖν κατὰ τῶν πολεμίων παρεσκευακότι καὶ τῆς παρούσης ἡδονῆς τὰς ἀφορμὰς ἐνδόντι · ἐπεὶ δὲ καὶ οἱ πολῖται μετά γε θεῶν γεγόνασιν ἡμῖν τῆς παρούσης θυμηδίας αἴτιοι , συμβουλεύσων παρελήλυθα κατάγειν αὐτοὺς καὶ ἀποδιδόναι τῇ πόλει , ἣν ἔσωσαν αὐτοί᾿ . τῆς δὲ κατὰ τὴν ἑρμηνείαν ἁπλότητος μὴ φροντίσῃς · διδασκαλικώτερον γὰρ ἐσπούδασα τὰς τέχνας ἀφηγήσασθαι , περιελὼν τὴν ἰσχὺν τοῦ λόγου καὶ γυμνὰ τιθεὶς τὰ νοήματα , ὡς εἶναι κατάδηλα μᾶλλον . — Εἰ δὲ φαῦλον εἴη τὸ πρᾶγμα τὸ γεγενημένον , ἀνάγκη τοὺς δικάζοντας ἢ χαλεπαίνειν ἢ οἰκτείρειν ἢ ἑκάτερα πάσχειν ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς , καὶ ὀργὴν καὶ λύπην · λέξομεν οὖν τὸ προοίμιον οὕτω λαμβάνοντες ῾ ἐπειδὴ καὶ ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες δικασταί , τῶν τετολμημένων ἕνεκεν ὁρῶ καὶ ἀχθομένους καὶ λελυπημένους , διὰ τοῦτο τὴν γραφὴν ἐνεστησάμηνʼ · οἷον ἐνώπιόν τις τῆς μητρὸς ἀπέκτεινε τὸν υἱὸν κατὰ τὸν τῶν ἀκρίτων νόμον , ἐξέθανεν ἡ μήτηρ , καὶ κρίνεται αἰτίας θανάτου · ῾ ἄχθεσθαι μὲν ὑμᾶς , ὦ ἄνδρες δικασταί , καὶ δυσχεραίνειν ἐπὶ τοῖς γεγενημένοις οὐδὲν ἀπεικός ἐστι , καὶ τούτῳ χαλεπαίνοντας ὑπὲρ ὧν ἐτόλμησε , καὶ ἐκείνους οἰκτείροντας ὑπὲρ ὧν ἔπαθον᾿ . αἱ δὲ ἀποδόσεις παντὸς προοιμίου αἱ ἀξιώσεις εἰσίν . ἀπὸ δὲ τῶν εὑρέσεων αἱ προτάσεις γίνονται , καὶ προοιμίου δριμιύτης πρότασις . Ἑξῆς τρεπτέον ἐπὶ τοὺς κατηγόρους καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τούτων εὑρίσκεται τὰ προοίμια · οἱ γὰρ κατηγοροῦντές τινος ὑπολήψεις ἔχουσι πολλάκις ἢ ἔχθρας ἢ φθόνου . τὸν μὲν οὖν φθόνον , εἴ τις ἐμφαίνοιτο τῷ προβλήματι , διακρουσόμεθα · δεινὸν γὰρ βασκανίαν ὁμιολογεῖν καὶ ἐπίφθονον ἀεί . ἐμφαίνεται δὲ πολλάκις , ὅταν ἢ δόξη βασκαίνωμεν ἢ πλούτῳ , οἷον πρεσβεύων Αἰσχίνης παρὰ τὸν Φίλιππον ἐτραγῴδησε , νενίκηκεν , ἐστεφάνωται , καὶ κρίνεται παραπρεσβείας ὑπὸ Δημοσθένους · ὀρθῶς ἐρεῖ τὸ προοίμιον ῾ μηδεὶς ὑμῶν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , νομίσῃ βασκαίνοντά με τοῦ στεφάνου καὶ τῆς νίκης Αἰσχίνῃ τὴν κατηγορίαν ἐνστήσασθαι κατʼ αὐτοῦ᾿ . ἢ πλούτῳ , οἷον ἀποκήρυκτος ᾔτησε τὸν πατέρα τροφάς , ὃ δὲ αὐτῷ ξίφος ἔδωκεν , ἐμισθοφόρησεν , ἐπανῆκε πλούσιος , ὁ πατὴρ δεόμενος τροφῶν προσῆλθε τῷ παιδί , δὲ αὐτῷ τὸ αὐτὸ ξίφος ἔδωκεν , ἀπέκτεινεν ἑαυτὸν ὁ πατήρ , καὶ κρίνεται ὁ παῖς αἰτίας θανάτου · ὕπεστι πλούτου τις πρόφασις , καλὸν οὖν διακρούσασθαι καὶ λέγειν ὅτι ῾ οὐ τῆς περιουσίας αὐτῷ βασκαίνων τὸν ἀγῶνα ἐνεστησάμηνʼ . ― Τὰς δὲ ἔχθρας ποτὲ μὲν ὁμολογήσομεν , ποτὲ δὲ ἀρνησόμεθα , τοῦτο ποιοῦντες οὐχ ὅταν βουλώμεθα , ἀλλʼ ὅτε δεῖ ὁμόσε χωρεῖν ταῖς ἀρνήσεσι καὶ ταῖς ὁμολογίαις . ἔσται δὲ οὕτως · ἂν ἔχωμεν πρὸς ἔνδοξον πρόσωπον καὶ ὑπερέχον καὶ ἐπαινούμενον οἷον στρατηγὸν ἢ Περικλέα ἢ νομοθέτην , τότε ἀρνησόμεθα , ἢ πρὸς κοινὸν εὐεργέτην ἢ πρός τινα διʼ ἐξουσίαν ὠμὸν καὶ ἀπάνθρωπον . πρὸς νομοθέτην μὲν λέξομεν , ὅτι αἰσχρὸν ἀπεχθάνεσθαι κοινῷ εὐεργέτῃ , ὡς ὁ Δημοσθένης « μηδεὶς ὑμῶν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , νομίσῃ μήτε ἰδίας ἔχθρας ἐμὲ μηδεμιᾶς ἕνεκα ἄλλης ἥκειν Ἀριστοκράτους κατηγορήσοντα τουτουί » πρὸς δὲ ὑπερέχον πρόσωπον , ὅτι δέος τοῖς εὐδοκιμοῦσι προσκρούειν , οἶον ἠνέχθη σκηπτὸς ἐπὶ τὴν Περικλέους εἰκόνα , καὶ συμβουλεύει τις μηκέτι αὐτὸν Ὀλύμπιον καλεῖν , οἷον ῾ οὐκ ἔχθρας ἕνεκεν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῆς πρὸς Περικλέα τὴν συμβουλὴν ταύτην ἐνεστησάμην , ἀλλʼ εὐνοίας πλέον , δεδοικώς , μή τι παρὰ τῶν θεῶν ἄνθρωπος ὢν πάθῃ᾿ . ἐξ ἀπονοίας δὲ ὠμὸν διʼ ἐξουσίαν , οἷον πένης καὶ πλούσιος ἐχθροί , ὑπέσχετο ὁ πλούσιος θρέψειν τοὺς πολίτας , εἰ λάβοι τὸν πένητα πρὸς ἀναίρεσιν , ἔδωκεν ὁ δῆμος , οὐκ ἔθρεψεν ὁ πλούσιος τούς τοῦ πένητος υἱεῖς , ἀπέθανον λιμῷ , καὶ κρίνεται φόνου · ῾ οὐκ ἀπεχθανόμενος ἰδίᾳ τῷ πλουσίῳ τὴν ὑπὲρ τῶν πολιτῶν ἐνεστησάμην γραφήν , ἀλλʼ ἀγανακτῶν ἐπὶ τοῖς νόμοις καὶ τῇ πόλειʼ . καὶ μυρίους τις ἂν εὕροι ἀριστεῖς ἢ πλουσίους ἢ στρατηγούς ἢ δημαγωγούς , οἷς ἀντιλέγοντας ἢ κατηγοροῦντας ἀναγκαῖόν ἐστι τὰς ἔχθρας τὰς ἰδίας παραιτεῖσθαι , καταφεύγειν δὲ ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ τοὺς νόμους καὶ τοῦ κοινῇ τῇ πόλει συμφέροντος ἕνεκεν λέγειν ἐνίστασθαι τὸν ἀγῶνα . ― Ὁμολογεῖν δὲ δεῖ τὰς ἔχθρας , ἐὰν προαδικηθέντες ἀμιυνώμεθα · ἀνεπίφθονον γὰρ τιμωρίαν κατὰ τῶν ἠδικηκότων λαμβάνειν , ὡς καὶ ὁ Δημοσθένης ἐν τῷ Κατʼ Ἀνδροτίωνος ἐποίησε λόγῳ « ὅπερ Εὐκτήμων , ὦ ἄνδρες δικασταί , παθὼν ὑπʼ Ἀνδροτίωνος κακῶς ἅμα τῇ τε πόλει βοηθεῖν ᾤετο δεῖν καὶ δίκην ὑπὲρ αὐτοῦ λαβεῖν , τοῦτο κἀγὼ πειράσομαι ποιεῖν , ἐὰν ἄρα οἷός τε ὦ » · καὶ ἐν τῷ Κατὰ Νεαίρας πάλιν ὁμοίως . Καὶ περὶ τοὺς ἀπολογουμένους ὑπέρ τινος ὑπόληψις εὑρίσκεται πολλάκις εὐνοίας ἢ κέρδους . τὸ μὲν οὖν κέρδος ἀεὶ παραιτητέον καὶ τὸν μισθόν , πλὴν εἰ μὴ πιθανῶς λέγοιμεν μισθὸν ἔχειν τῶν βοηθουμένων τὴν σωτηρίαν , οἷον ἐὰν ὑπὲρ ἀριστέων λέγωμεν ἢ ὑπὲρ τυραννοκτόνων ἢ καθάπαξ δημοσίᾳ τὴν πόλιν εὖ ποιησάντων · οἷον ἐπὶ τῶν τριάκοντα τυράννων ἐξετίθεσαν Ἀθηναῖοι τὰ γένη , Μεγαρεῖς ἀναιρούμενοι ἔτρεφον , παυσαμένης τῆς τυραννίδος ἥκουσιν ἀποδιδόντες τὰ γένη , καὶ γράφει τις τὸ κατὰ Μεγαρέων ἀνῃρῆσθαι πινάκιον · ἄριστον γὰρ ἐνταῦθα διομολογήσασθαι μισθὸν ἔχειν τὴν τῶν φιλτάτων σωτηρίαν λέγοντα οὕτως μισθὸν μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , παρὰ Μεγαρέων αὐτός τε ὁμολογῶ μέγιστον εἰληφέναι τῶν παρόντων λόγων καὶ ὑμεῖς δʼ ἂν ὁμολογήσαιτε , τὴν σωτηρίαν τῶν φιλτάτωνʼ . ― Τὴν δὲ εὔνοιαν φανερῶς ἔστιν ὁμολογεῖν ἄνευ κέρδους , ὅταν ὑπὲρ τῶν δημοσίᾳ τὴν πόλιν εὐεργετησάντων λέγωμεν , οἷον μελλόντων μονομαχεῖν ἀδελφοῶν δύο κατὰ τὸν νόμον τὸν περὶ τῶν ἀριστέων περὶ τοῦ γέρως ἐξέλιπεν ὁ ἥλιος , καὶ γράφει τις λελύσθαι τὸν νόμον · οἷον ῾ φιλεῖν μὲν τοὺς ἀδελφοὺς οὐκ ἂν ἀρνηθείην ἔγωγε κοινοὺς σωτῆρας τῆς πόλεως γεγενημένουςʼ . ἢ ἂν ὑπὲρ συγγενῶν ποιώμεθα τοὺς λόγους · ἀνεπίφθονος γὰρ ὁ ὑπὲρ τῶν προσηκόντων λόγος · ὡς καὶ ὁ Δημοσθένης ἐν τῷ Πρὸς Λεπτίνην εἶπεν « ἄνδρες δικασταί , μάλιστα μὲν εἵνεκα τοῦ νομίζειν συμφέρειν λελύσθαι τὸν νόμον , εἶτα καὶ τοῦ παιδὸς εἵνεκα τοῦ Χαβρίου ὡμολόγησα τούτοις , ὡς ἂν οἷός τε ὦ , συνερεῖν » . Οὕτω περὶ τῶν κατηγορούντων καὶ τῶν ἀπολογουμένων . Περὶ δὲ τοὺς τὰ ἐγκλήματα ἔχοντας ἢ χρησταὶ ὑπολήψεις συνίστανται ἢ πονηραί . ἐὰν μὲν οὖν κατηγορῶμεν , τὰς φύσει προσούσας φαύλας βεβαιώσομεν , οἷον « τὴν μὲν ἀσέλγειαν , ὦ ἄνδρες δικασταί , καὶ τὴν ὕβριν , πρὸς ἅπαντας ἀεὶ χρῆται Μειδίας , οὐδένα οὔθʼ ὑμῶν οὔτε τῶν ἄλλων πολιτῶν ἀγνοεῖν οἴομαι » · τὰς δὲ χρηστὰς προσούσας ὑπολήψεις διαλύσομεν , οἷον « τοὐκ ἀγνοῶ μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὅτι τὸν Χαρίδημόν τινες εὐεργέτην οἴονται · ἐγὼ δὲ ἐάνπερ ἃ βούλομαί τε καὶ οἶδα τούτῳ πεπραγμένα δυνηθῶ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν , οἴομαι δείξειν οὐ μόνον οὐκ εὐεργέτην , ἀλλὰ καὶ κακονούστατον καὶ πολὺ τἀναντία ἢ προσῆκεν ὑπειλημιμένον » . — Ἐὰν δὲ ἀπολογώμεθα , τοὐναντίον ποιήσομεν , τὰς μὲν χρηστὰς βεβαιοῦντες ὑπολήψεις , τὰς δὲ φαύλας διαλύοντες , οἷον δέκα νέοι τὴν τάξιν λιπόντες ἔφυγον , τῷ ἑνὶ ἀπαντήσασα ἡ μήτηρ ἀπέκτεινεν αὐτόν , οἱ ἐννέα στραφέντες ἠρίστευσαν , καὶ κρίνεται ἡ γυνὴ φόνου · ἐνταῦθα γὰρ μία μὲν ὑπόληψις περὶ τὴν γυναῖκα χρηστή , ὅτι τῆς νίκης αἰτία , ἣν χρὴ βεβαιῶσαι κατὰ τὰ προοίμια λέγοντα οὕτως ῾ ὅτι μὲν οὐκ ἄλλος τις ἡμῖν τῆς νίκης αἴτιος μᾶλλον τῆς γυναικὸς ἐγένετο , πάντας ὑμᾶς ἐλπίζομεν ἐγνωκέναιʼ · μία δὲ φαύλη , ἡ τοῦ δοκεῖν παιδοκτόνον αὐτὴν εἶναι , ἣν χρὴ θεραπεῦσαι λέγοντα οὕτως ῾ εἰ μὲν οὖν τοῖς κατηγόροις πειθόμενοι τὴν γυναῖκα ταύτην παιδοκτόνον ὑπολήψεσθε , οὐκ ὀρθῶς ποιήσετε · εἰ δὲ τὰ πεπραγμένα σκοπήσετε καὶ τὰ τοῦ τετελευτηκότος δίκαια ἐγκλήματα , φανεῖται ἡ γυνὴ οὐκ ἀγαθὸν υἱὸν ἀλλὰ προδότην πονηρὸν ἀποκτείνασαʼ . Ἐμφαίνεται δὲ καὶ ἔξωθεν πρόσωπα , ὡς ἔφαμεν , πολεμίων μάλιστα πολλάκις , ἀφʼ ὧν οὕτω ληψόμεθα τὰ προοίμια ζητοῦντες ἐπὶ τῇ παρούσῃ κρίσει , τί ἂν βούλοιντο τέλος οἱ πολέμιοι γενέσθαι , λέγοντες οὕτως ὡς ἐν ἐκείνῳ τῷ προβλήματι · φυγάδες πολεμουμένῃ τῇ πατρίδι ἐβοήθησαν καὶ νίκην εἰργάσαντο , καὶ γράφει τις αὐτοὺς κατάγειν · ῾ τοῖς μὲν οὖν πολεμίοις διʼ εὐχῆς ἐστι μὴ καταδέξασθαι τοὺς πολίτας ἡμᾶς ἐνθάδε , ἵνα ὦμεν αὐτοῖς ληφθῆναι ῥᾴδιοι · ἡμᾶς δὲ οὐκ ἄξιον ποιεῖν , ἃ δοκεῖ τοῖς πολεμίοιςʼ . Ταῦτά σοι περὶ τῶν ἐξ ὑπολήψεως προοιμίων πεπλήρωται , τοῦτον εὑρισκόμενα τὸν τρόπον ἁπανταχῇ .
Lemmas: ὁ πρῶτος καί καλός ὁ προοίμιον εὕρεσις καλός 1 καί πραγματικός εὕρεσις τυγχάνω ὁ ἐκ ὁ ὑπόληψις καλέω ὁ τε πρόσωπον καί ὁ πρᾶγμα · ὅπως δέ οὗτος ἔχω , διαιρέω ἐκτίθημι κατά ἕκαστος ἐν μέρος . τίθημι γάρ πᾶς ὑπόθεσις ἀνασκοπέω ἄξιος πρῶτος ὁ πρᾶγμα ὁ γίγνομαι ὁποῖος εἰμί , καί περί ὅς ὁ κρίσις ἤ ὁ βουλευτήριον συνίστημι · ἐν πρόβλημα γάρ ἤ κρίνω ἤ βουλεύω . δέω τοίνυν σκοπέω ὁ πρᾶγμα εἴτε καλός εἰμί εἴτε φαῦλος , εἶτα ἑξῆς ὁ περί ὁ πρόσωπον ὑπόληψις ἕκαστος , ὁ δικάζω , ὁ κατηγορέω , ὁ ἀπολογέομαι , ὁ ἔχω αὐτός ὁ πρᾶγμα καί ὁ ἔγκλημα , ὁ ἔξωθεν ἐμφαίνω · ἐμφαίνω δέ πολλάκις μέν εἷς , πολλάκις δέ πολύς . οὗτος ἕκαστος ὁποῖος ὑπόληψις ἔχω καί ὅπως εἰς ὁ προοίμιον παραλαμβάνω , τρανής διηγέομαι . πρῶτος μέν οὖν σκοπητέον ὁ πρᾶγμα ποδαπός εἰμί καί ποδαπός ὑπολαμβάνω , χρηστός ἤ φαῦλος , καί τίς γνώμη ἔχω ὁ δικαστής περί αὐτός , καί ὅπως διατίθημι ἐπί ὁ πράσσω . εἰ μέν οὖν χρηστός εἰμί , χαίρω αὐτός ἔοικα καί γηθέω · καί ὁ προοίμιον οὖν εἰμί ὁ τρόπος οὗτος ῾ ὁράω μέν σύ , ὦ ἀνήρ δικαστής , χαίρω ἐπί ὁ πράσσω καί χάρις γιγνώσκω ὁ θεάομαι , ὡς ἐπί ἐκεῖνος ὁ πρόβλημα · βοηθέω ποτέ φυγάς πολεμέω ὁ πατρίς καί νίκη ἐργάζομαι , καί γράφω τις αὐτός κατάγω · ὁ μέν θεός , ἀνήρ πολίτης , χάρις πολύς ὁ ὁ νίκη ἐγώ κατά ὁ πολέμιος παρασκευάζω καί ὁ πάρειμι ἡδονή ὁ ἀφορμή ἐνδίδωμι · ἐπεί δέ καί ὁ πολίτης μετά γε θεός γίγνομαι ἐγώ ὁ πάρειμι θυμηδία αἴτιος , συμβουλεύω παρέρχομαι κατάγω αὐτός καί ἀποδίδωμι ὁ πόλις , ὅς σῴζω αὐτός . ὁ δέ κατά ὁ ἑρμηνεία ἁπλότης μή φροντίζω · διδασκαλικός γάρ σπουδάζω ὁ τέχνη ἀφηγέομαι , περιαιρέω ὁ ἰσχύς ὁ λόγος καί γυμνός τίθημι ὁ νόημα , ὡς εἰμί κατάδηλος μάλα . — εἰ δέ φαῦλος εἰμί ὁ πρᾶγμα ὁ γίγνομαι , ἀνάγκη ὁ δικάζω ἤ χαλεπαίνω ἤ οἰκτίρω ἤ ἑκάτερος πάσχω ἐπί ὁ αὐτός , καί ὀργή καί λύπη · λέγω οὖν ὁ προοίμιον οὕτως λαμβάνω ῾ ἐπειδή καί σύ , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὁ τολμάω ἕνεκα ὁράω καί ἄχθομαι καί λυπέω , διά οὗτος ὁ γραφή ἐνίστημι · οἷος ἐνώπιον τις ὁ μήτηρ ἀποκτείνω ὁ υἱός κατά ὁ ὁ ἄκριτος νόμος , ἐκθνῄσκω ὁ μήτηρ , καί κρίνω αἰτία θάνατος · ῾ ἄχθομαι μέν σύ , ὦ ἀνήρ δικαστής , καί δυσχεραίνω ἐπί ὁ γίγνομαι οὐδείς ἀφίημι εἰμί , καί οὗτος χαλεπαίνω ὑπέρ ὅς τολμάω , καί ἐκεῖνος οἰκτίρω ὑπέρ ὅς πάσχω . ὁ δέ ἀπόδοσις πᾶς προοίμιον ὁ ἀξίωσις εἰμί . ἀπό δέ ὁ εὕρεσις ὁ πρότασις γίγνομαι , καί προοίμιον δριμύτης πρότασις . ἑξῆς τρεπτέον ἐπί ὁ κατήγορος καί τίς τρόπος ἀπό οὗτος εὑρίσκω ὁ προοίμιον · ὁ γάρ κατηγορέω τις ὑπόληψις ἔχω πολλάκις ἤ ἔχθρα ἤ φθόνος . ὁ μέν οὖν φθόνος , εἰ τις ἐμφαίνω ὁ πρόβλημα , διακρούω · δεινός γάρ βασκανία ομιολογεω καί ἐπίφθονος ἀεί . ἐμφαίνω δέ πολλάκις , ὅταν ἤ δόξα βασκαίνω ἤ πλοῦτος , οἷος πρεσβεύω Αἰσχίνης παρά ὁ Φίλιππος τραγῳδέω , νικάω , στεφανόω , καί κρίνω παραπρεσβεία ὑπό Δημοσθένης · ὀρθός λέγω ὁ προοίμιον ῾ μηδείς σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , νομίζω βασκαίνω ἐγώ ὁ στέφανος καί ὁ νίκη Αἰσχίνης ὁ κατηγορία ἐνίστημι κατά αὐτός . ἤ πλοῦτος , οἷος ἀποκήρυκτος αἰτέω ὁ πατήρ τροφή , ὁ δέ αὐτός ξίφος δίδωμι , μισθοφορέω , ἐπανήκω πλούσιος , ὁ πατήρ δέω τροφή προσέρχομαι ὁ παῖς , δέ αὐτός ὁ αὐτός ξίφος δίδωμι , ἀποκτείνω ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , καί κρίνω ὁ παῖς αἰτία θάνατος · ὕπειμι πλοῦτος τις πρόφασις , καλός οὖν διακρούω καί λέγω ὅτι ῾ οὐ ὁ περιουσία αὐτός βασκαίνω ὁ ἀγών ἐνίστημι . ― ὁ δέ ἔχθρα ποτέ μέν ὁμολογέω , ποτέ δέ ἀρνέομαι , οὗτος ποιέω οὐ ὅταν βούλομαι , ἀλλά ὅτε δέω ὁμόσε χωρέω ὁ ἄρνησις καί ὁ ὁμολογία . εἰμί δέ οὕτως · ἐάν ἔχω πρός ἔνδοξος πρόσωπον καί ὑπερέχω καί ἐπαινέω οἷος στρατηγός ἤ Περικλῆς ἤ νομοθέτης , τότε ἀρνέομαι , ἤ πρός κοινός εὐεργέτης ἤ πρός τις διά ἐξουσία ὠμός καί ἀπάνθρωπος . πρός νομοθέτης μέν λέγω , ὅτι αἰσχρός ἀπεχθάνομαι κοινός εὐεργέτης , ὡς ὁ Δημοσθένης « μηδείς σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , νομίζω μήτε ἴδιος ἔχθρα ἐγώ μηδείς ἕνεκα ἄλλος ἥκω Ἀριστοκράτης κατηγορέω οὗτος » πρός δέ ὑπερέχω πρόσωπον , ὅτι δέος ὁ εὐδοκιμέω προσκρούω , οἷος φέρω σκηπτός ἐπί ὁ Περικλῆς εἰκών , καί συμβουλεύω τις μηκέτι αὐτός Ὀλύμπιος καλέω , οἷος ῾ οὐ ἔχθρα ἕνεκα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ πρός Περικλῆς ὁ συμβουλή οὗτος ἐνίστημι , ἀλλά εὔνοια πολύς , δείδω , μή τις παρά ὁ θεός ἄνθρωπος εἰμί πάσχω . ἐκ ἀπόνοια δέ ὠμός διά ἐξουσία , οἷος πένης καί πλούσιος ἐχθρός , ὑπισχνέομαι ὁ πλούσιος τρέφω ὁ πολίτης , εἰ λαμβάνω ὁ πένης πρός ἀναίρεσις , δίδωμι ὁ δῆμος , οὐ τρέφω ὁ πλούσιος ὁ ὁ πένης υἱός , ἀποθνῄσκω λιμός , καί κρίνω φόνος · ῾ οὐ ἀπεχθάνομαι ἴδιος ὁ πλούσιος ὁ ὑπέρ ὁ πολίτης ἐνίστημι γραφή , ἀλλά ἀγανακτέω ἐπί ὁ νόμος καί ὁ πολύς . καί μυρίος τις ἄν εὑρίσκω ἀριστεύς ἤ πλούσιος ἤ στρατηγός ἤ δημαγωγός , ὅς ἀντιλέγω ἤ κατηγορέω ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἔχθρα ὁ ἴδιος παραιτέομαι , καταφεύγω δέ ἐπί ὁ πόλις καί ὁ νόμος καί ὁ κοινῇ ὁ πόλις συμφέρω ἕνεκα λέγω ἐνίστημι ὁ ἀγών . ― ὁμολογέω δέ δέω ὁ ἔχθρα , ἐάν προαδικέω ἀμύνω · ἀνεπίφθονος γάρ τιμωρία κατά ὁ ἀδικέω λαμβάνω , ὡς καί ὁ Δημοσθένης ἐν ὁ Κατά Ἀνδροτίων ποιέω λόγος « ὅς Εὐκτήμων , ὦ ἀνήρ δικαστής , πάσχω ὑπό Ἀνδροτίων κακός ἅμα ὁ τε πόλις βοηθέω οἴομαι δέω καί δίκη ὑπέρ ἑαυτοῦ λαμβάνω , οὗτος ἐγώ πειράω ποιέω , ἐάν ἄρα οἷος τε εἰμί » · καί ἐν ὁ Κατά Νέαιρα πάλιν ὅμοιος . καί περί ὁ ἀπολογέομαι ὑπέρ τις ὑπόληψις εὑρίσκω πολλάκις εὔνοια ἤ κέρδος . ὁ μέν οὖν κέρδος ἀεί παραιτητέος καί ὁ μισθός , πλήν εἰ μή πιθανός λέγω μισθός ἔχω ὁ βοηθέω ὁ σωτηρία , οἷος ἐάν ὑπέρ ἀριστεύς λέγω ἤ ὑπέρ τυραννόκτονος ἤ καθάπαξ δημοσίᾳ ὁ πόλις εὖ ποιέω · οἷος ἐπί ὁ τριάκοντα τύραννος ἐκτίθημι Ἀθηναῖος ὁ γένος , Μεγαρεύς ἀναιρέω τρέφω , παύω ὁ τυραννίς ἥκω ἀποδίδωμι ὁ γένος , καί γράφω τις ὁ κατά Μεγαρεύς ἀναιρέω πινάκιον · ἀγαθός γάρ ἐνταῦθα διομολογέω μισθός ἔχω ὁ ὁ φίλος σωτηρία λέγω οὕτως μισθός μέν οὖν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , παρά Μεγαρεύς αὐτός τε ὁμολογέω μέγας λαμβάνω ὁ πάρειμι λόγος καί σύ δέ ἄν ὁμολογέω , ὁ σωτηρία ὁ φιλτάτωνʼ . ― ὁ δέ εὔνοια φανερός εἰμί ὁμολογέω ἄνευ κέρδος , ὅταν ὑπέρ ὁ δημοσίᾳ ὁ πόλις εὐεργετέω λέγω , οἷος μέλλω μονομαχέω ἀδελφός δύο κατά ὁ νόμος ὁ περί ὁ ἀριστεύς περί ὁ γέρας ἐκλείπω ὁ ἥλιος , καί γράφω τις λύω ὁ νόμος · οἷος ῾ φιλέω μέν ὁ ἀδελφός οὐ ἄν ἀρνέομαι ἐγώ κοινός σωτήρ ὁ πόλις γίγνομαι . ἤ ἐάν ὑπέρ συγγενής ποιέω ὁ λόγος · ἀνεπίφθονος γάρ ὁ ὑπέρ ὁ προσήκω λόγος · ὡς καί ὁ Δημοσθένης ἐν ὁ Πρός Λεπτίνης λέγω « ἀνήρ δικαστής , μάλα μέν ἕνεκα ὁ νομίζω συμφέρω λύω ὁ νόμος , εἶτα καί ὁ παῖς ἕνεκα ὁ Χαβρίας ὁμολογέω οὗτος , ὡς ἄν οἷος τε εἰμί , συνερέω » . οὕτως περί ὁ κατηγορέω καί ὁ ἀπολογέομαι . περί δέ ὁ ὁ ἔγκλημα ἔχω ἤ χρηστός ὑπόληψις συνίστημι ἤ πονηρός . ἐάν μέν οὖν κατηγορέω , ὁ φύσις πρόσειμι φαῦλος βεβαιόω , οἷος « ὁ μέν ἀσέλγεια , ὦ ἀνήρ δικαστής , καί ὁ ὕβρις , πρός ἅπας ἀεί χράω Μειδίας , οὐδείς οὔτε σύ οὔτε ὁ ἄλλος πολίτης ἀγνοέω οἴομαι » · ὁ δέ χρηστός πρόσειμι ὑπόληψις διαλύω , οἷος « οὐ ἀγνοέω μέν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὅτι ὁ Χαρίδημος τις εὐεργέτης οἴομαι · ἐγώ δέ ἐάν ὅς βούλομαι τε καί οἶδα οὗτος πράσσω δύναμαι πρός σύ λέγω , οἴομαι δείκνυμι οὐ μόνος οὐ εὐεργέτης , ἀλλά καί κακόνοος καί πολύς ἐναντίος ἤ προσήκω ὑπολαμβάνω » . — ἐάν δέ ἀπολογέομαι , ἐναντίος ποιέω , ὁ μέν χρηστός βεβαιόω ὑπόληψις , ὁ δέ φαῦλος διαλύω , οἷος δέκα νέος ὁ τάξις λείπω φεύγω , ὁ εἷς ἀπαντάω ὁ μήτηρ ἀποκτείνω αὐτός , ὁ ἐννέα στρέφω ἀριστεύω , καί κρίνω ὁ γυνή φόνος · ἐνταῦθα γάρ εἷς μέν ὑπόληψις περί ὁ γυνή χρηστός , ὅτι ὁ νίκη αἴτιος , ὅς χρή βεβαιόω κατά ὁ προοίμιον λέγω οὕτως ῾ ὅτι μέν οὐ ἄλλος τις ἐγώ ὁ νίκη αἴτιος μάλα ὁ γυνή γίγνομαι , πᾶς σύ ἐλπίζω γιγνώσκω · εἷς δέ φαῦλος , ὁ ὁ δοκέω παιδοκτόνος αὐτός εἰμί , ὅς χρή θεραπεύω λέγω οὕτως ῾ εἰ μέν οὖν ὁ κατήγορος πείθω ὁ γυνή οὗτος παιδοκτόνος ὑπολαμβάνω , οὐ ὀρθός ποιέω · εἰ δέ ὁ πράσσω σκοπέω καί ὁ ὁ τελευτάω δίκαιος ἔγκλημα , φαίνω ὁ γυνή οὐ ἀγαθός υἱός ἀλλά προδότης πονηρός ἀποκτείνω . ἐμφαίνω δέ καί ἔξωθεν πρόσωπον , ὡς φημί , πολέμιος μάλα πολλάκις , ἀπό ὅς οὕτως λαμβάνω ὁ προοίμιον ζητέω ἐπί ὁ πάρειμι κρίσις , τίς ἄν βούλομαι τέλος ὁ πολέμιος γίγνομαι , λέγω οὕτως ὡς ἐν ἐκεῖνος ὁ πρόβλημα · φυγάς πολεμέω ὁ πατρίς βοηθέω καί νίκη ἐργάζομαι , καί γράφω τις αὐτός κατάγω · ῾ ὁ μέν οὖν πολέμιος διά εὐχή εἰμί μή καταδέχομαι ὁ πολίτης ἐγώ ἐνθάδε , ἵνα εἰμί αὐτός λαμβάνω ῥᾴδιος · ἐγώ δέ οὐ ἄξιος ποιέω , ὅς δοκέω ὁ πολεμίοιςʼ . οὗτος σύ περί ὁ ἐκ ὑπόληψις προοίμιον πληρόω , οὗτος εὑρίσκω ὁ τρόπος ἐπαντηχέω .