hermogenes.peri-eu-re-sews-sp 4.9
9 Τὸ ἐπιφώνημα λόγος ἐστὶν ἔξωθεν ἐπὶ τῷ πράγματι παρʼ ἡμῶν λεγόμενος . δεῖ δὲ αὐτὸν καὶ προσέχεσθαι τῷ ὑποκειμένῳ ὡς ἐκείνου μέρος ὄντα , ἵνα μὴ ἀπάδῃ , δεῖ δὲ αὐτὸν καὶ ἔξωθέν τι προσειληφέναι , ἵνα ᾖ καὶ ἡ τοῦ ἐπιφωνήματος φύσις φανερά . τὸ δὲ προσλαμβανόμενον ἔξωθεν τετολμῆσθαι δεῖ ἀσφαλῶς · διὰ τοῦτο γάρτοι καὶ ἐπιφώνημα λέγεται , οὐχ ὅτι αὐτὸ τὸ πεπραγμένον λέγεται , ἀλλʼ ὅτι τῷ γιγνομένῳ ἐπιφωνεῖται · μέχρι γὰρ ἄν τις κατὰ κῶλον μεμετρημένως διατυποῦν ἐθέλῃ τὸ γινόμενον , τὸ πρᾶγμα λέγει , ἐὰν δὲ παυσάμενος ἐπενέγκῃ τι τῷ παντὶ ὡς παῤ αὑτοῦ ἐξωθεν , τοῦτο ἐπιφώνημα λοιπόν ἐστιν , οἷον « σὺν δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἔπεσε Ζέφυρός τε δυσαὴς καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης μέγα κῦμα κυλίνδων » καὶ « σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον , μέχρι τούτων ἡ διατύπωσις , τὸ δὲ « ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ » ἐπιφώνημα λοιπόν ἐστιν · ᾗ μὲν γὰρ ἐκ τῶν νεφῶν σκότος γίνεται , προσέχεται τῇ ἀληθείᾳ καὶ ἔδιον τοῦ πράγματος ἐγένετο , ᾗ δὲ ἐξ οὐρανοῦ λέγει τὴν νύκτα γεγονέναι , δὶς ἐτόλμησε , καὶ νύκτα εἰπὼν τὸ ἄλλο σκότος καὶ ἐξ οὐρανοῦ γεγονέναι , ὅθεν οὐδέποτε γίνεται σκότος οὐδὲ νύξ . Καὶ τὸ μὲν ἀληθινὸν ἐπιφώνημια τοῦτό ἐστιν . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλο ἐπιφωνήματος εἶδος τρόπον τινὰ γινόμενον , ὃ καὶ ἀκμὴν ἐκάλεσαν τινές , οὐκ ὀρθῶς ὁρίζοντες ἐν ἐνὶ κώλῳ ἀκμήν , ἐπεὶ μηδέ , ὅθεν γίνεται , δύναται τις εἰδέναι . ἔστι δὲ τοῦτο τοιοῦτον , ὅταν πνεύματος κατὰ μέρος ἀποταθέντος ἐν πολλοῖς κώλοις ἐπὶ τέλει πάλιν ἓν κῶλον τεθῇ , συλλήβδην ὡς εἰπεῖν πᾶν τὸ πνεῦμα δυνάμενον ἀφορίσασθαι καὶ ἔχειν ἐν ἑαυτῷ οἷον « Αἴας δʼ οὐκέτʼ ἔμιμνε , βιάζετο γὰρ βελέεσσι » καὶ ὅλον τὸ παρʼ Ὁμήρῳ πνεῦμα · κατὰ μέρος γὰρ εἰπὼν τὰ συμβάντα τῷ Αἴαντι καὶ ἐπισυμβαίνοντα ἐπὶ τέλει πάλιν ὥσπερ ἐν ἑνὶ κώλῳ πάντα ἐπαλιλλόγησεν εἰπὼν « πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο » . Ἔστιν ἐπιφωνηματικὰ καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τροπῶν ὀνόματα ἑλκόμενα λοιπὸν εἰς τὸ πρᾶγμα , τολμηρῶς ἡμῶν βιαζομένων τὰ ἐκ τοῦ ἀλλοτρίου πράγματος εἰς τὸ ἡμέτερον μεταφέρειν ὡς τὸ ἀσφαλὲς ἐχόντων διὰ τὸ καὶ εἰς τὴν παραβολὴν αὐτὰ προειρηκέναι · οἷον ἐάν τις ναυάγιον ἐκ παραβολῆς εἰπὼν ἐν λόγῳ , εἶτα μεταβαίνων εἰς τὰ πράγματα ἐθελήσῃ λέγειν κατʼ ὄνομα ἕκαστον τῶν ἐκ τῆς ναυαγίας σημαίνων τὸ ὑποκείμενον , οἷον ‘ἐν χειμῶνι καὶ νῦν ἐστι τὰ τῆς πόλεως πράγματα καὶ κλύδωνι , καὶ σαλεύεται τὰ καθεστηκότα καὶ δεῖται τοῦ κυβερνήσοντος σημαῖνον Ac αὐτά . καὶ πάλιν αὐτοῦ μεμνησόμεθα τούτου ἐξῆς ἐν τῷ περὶ τροπῆς λόγῳ .
Lemmas: 9 ὁ ἐπιφώνημα λόγος εἰμί ἔξωθεν ἐπί ὁ πρᾶγμα παρά ἐγώ λέγω . δέω δέ αὐτός καί προσέχω ὁ ὑπόκειμαι ὡς ἐκεῖνος μέρος εἰμί , ἵνα μή ἀπᾴδω , δέω δέ αὐτός καί ἔξωθεν τις προσλαμβάνω , ἵνα εἰμί καί ὁ ὁ ἐπιφώνημα φύσις φανερός . ὁ δέ προσλαμβάνω ἔξωθεν τολμάω δέω ἀσφαλής · διά οὗτος γάρ καί ἐπιφώνημα λέγω , οὐ ὅτι αὐτός ὁ πράσσω λέγω , ἀλλά ὅτι ὁ γίγνομαι ἐπιφωνέω · μέχρι γάρ ἄν τις κατά κῶλον μεμετρημένως διατυπόω ἐθέλω ὁ γίγνομαι , ὁ πρᾶγμα λέγω , ἐάν δέ παύω ἐπιφέρω τις ὁ πᾶς ὡς παρά ἑαυτοῦ ἔξωθεν , οὗτος ἐπιφώνημα λοιπός εἰμί , οἷος « σύν δέ Εὖρος τε Νότος τε πίπτω Ζέφυρος τε δυσαής καί Βορέας αἰθρηγενής μέγας κῦμα κυλίνδω » καί « σύν δέ νέφος καλύπτω γῆ ὁμοῦ καί πόντος , μέχρι οὗτος ὁ διατύπωσις , ὁ δέ « ὄρνυμι δέ οὐρανόθεν νύξ » ἐπιφώνημα λοιπός εἰμί · ᾗ μέν γάρ ἐκ ὁ νέφος σκότος γίγνομαι , προσέχω ὁ ἀλήθεια καί δῖος ὁ πρᾶγμα γίγνομαι , ᾗ δέ ἐκ οὐρανός λέγω ὁ νύξ γίγνομαι , δίς τολμάω , καί νύξ λέγω ὁ ἄλλος σκότος καί ἐκ οὐρανός γίγνομαι , ὅθεν οὐδέποτε γίγνομαι σκότος οὐδέ νύξ . καί ὁ μέν ἀληθινός ἐπιφωνέω οὗτος εἰμί . εἰμί δέ καί ἄλλος ἐπιφώνημα εἶδος τρόπος τις γίγνομαι , ὅς καί ἀκμή καλέω τις , οὐ ὀρθός ὁρίζω ἐν εἷς κῶλον ἀκμή , ἐπεί μηδέ , ὅθεν γίγνομαι , δύναμαι τις οἶδα . εἰμί δέ οὗτος τοιοῦτος , ὅταν πνεῦμα κατά μέρος ἀποτείνω ἐν πολύς κῶλον ἐπί τέλος πάλιν εἷς κῶλον τίθημι , συλλήβδην ὡς λέγω πᾶς ὁ πνεῦμα δύναμαι ἀφορίζω καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ οἷος « Αἴας δέ οὐκέτι μίμνω , βιάζω γάρ βέλος » καί ὅλος ὁ παρά Ὅμηρος πνεῦμα · κατά μέρος γάρ λέγω ὁ συμβαίνω ὁ Αἴας καί ἐπισυμβαίνω ἐπί τέλος πάλιν ὥσπερ ἐν εἷς κῶλον πᾶς παλιλλογέω λέγω « πάντῃ δέ κακός κακός στηρίζω » . εἰμί ἐπιφωνηματικός καί ὁ ἀπό ὁ τροπή ὄνομα ἕλκω λοιπός εἰς ὁ πρᾶγμα , τολμηρός ἐγώ βιάζω ὁ ἐκ ὁ ἀλλότριος πρᾶγμα εἰς ὁ ἡμέτερος μεταφέρω ὡς ὁ ἀσφαλής ἔχω διά ὁ καί εἰς ὁ παραβολή αὐτός προλέγω · οἷος ἐάν τις ναυάγιον ἐκ παραβολή λέγω ἐν λόγος , εἶτα μεταβαίνω εἰς ὁ πρᾶγμα ἐθέλω λέγω κατά ὄνομα ἕκαστος ὁ ἐκ ὁ ναυαγία σημαίνω ὁ ὑπόκειμαι , οἷος ἐν χειμών καί νῦν εἰμί ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα καί κλύδων , καί σαλεύω ὁ καθίστημι καί δέω ὁ κυβερνάω σημαίνων Ac αὐτός . καί πάλιν αὐτός μιμνῄσκω οὗτος ἑξῆς ἐν ὁ περί τροπή λόγος .