ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hermas.pastor 17.2.1
Πάντων προέχουσα ἐπιθυμία γυναικὸς ἀλλοτρίας ἢ ἀνδρὸς καὶ πολυτελείας πλούτου καὶ ἐδεσμάτων πολλῶν ματαίων καὶ μεθυσμάτων καὶ ἑτέρων τρυφῶν πολλῶν καὶ μωρῶν : πᾶσα γὰρ τρυφὴ μωρά ἐστι καὶ κενὴ τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ .
Lemmas: πᾶς προέχω ἐπιθυμία γυνή ἀλλότριος ἤ ἀνήρ καί πολυτέλεια πλοῦτος καί ἔδεσμα πολύς μάταιος καί μέθυσμα καί ἕτερος τρυφή πολύς καί μωρός : πᾶς γάρ τρυφή μωρός εἰμί καί κενός ὁ δοῦλος ὁ θεός .
hermas.pastor 17.2.2
αὗται οὖν αἱ ἐπιθυμίαι πονηραί εἰσι , θανατοῦσαι τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ : αὕτη γὰρ ἡ ἐπιθυμία ἡ πονηρὰ τοῦ διαβόλου θυγάτηρ ἐστίν . ἀπέχεσθαι οὖν δεῖ ἀπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν πονηρῶν , ἵνα ἀποσχόμενοι ζήσητε τῷ θεῷ .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ ἐπιθυμία πονηρός εἰμί , θανατάω ὁ δοῦλος ὁ θεός : οὗτος γάρ ὁ ἐπιθυμία ὁ πονηρός ὁ διάβολος θυγάτηρ εἰμί . ἀπέχω οὖν δέω ἀπό ὁ ἐπιθυμία ὁ πονηρός , ἵνα ἀπέχω ζάω ὁ θεός .
hermas.pastor 17.2.3
ὅσοι δὲ ἂν κατακυριευθῶσιν ὑπ’ αὐτῶν καὶ μὴ ἀντισταθῶσιν αὐταῖς , ἀποθανοῦνται εἰς τέλος : θανατώδεις γάρ εἰσιν αἱ ἐπιθυμίαι αὗται .
Lemmas: ὅσος δέ ἄν κατακυριεύω ὑπό αὐτός καί μή ἀνθίστημι αὐτός , ἀποθνῄσκω εἰς τέλος : θανατώδης γάρ εἰμί ὁ ἐπιθυμία οὗτος .
hermas.pastor 17.2.4
σὺ δὲ ἔνδυσαι τὴν ἐπιθυμίαν τῆς δικαιοσύνης , καὶ καθοπλισάμενος τὸν φόβον τοῦ κυρίου ἀντίστηθι αὐταῖς : ὁ γὰρ φόβος τοῦ θεοῦ κατοικεῖ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ . ἡ ἐπιθυμία ἡ πονηρὰ ἐὰν ἴδῃ σε καθωπλισμένον τῷ φόβῳ τοῦ θεοῦ καὶ ἀνθεστηκότα αὐτῇ , φεύξεται ἀπὸ σοῦ μακρὰν καὶ οὐκέτι σοι ὀφθήσεται φοβουμένη τὰ ὅπλα σου .
Lemmas: σύ δέ ἐνδύω ὁ ἐπιθυμία ὁ δικαιοσύνη , καί καθοπλίζω ὁ φόβος ὁ κύριος ἀνθίστημι αὐτός : ὁ γάρ φόβος ὁ θεός κατοικέω ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀγαθός . ὁ ἐπιθυμία ὁ πονηρός ἐάν ὁράω σύ καθοπλίζω ὁ φόβος ὁ θεός καί ἀνθίστημι αὐτός , φεύγω ἀπό σύ μακρός καί οὐκέτι σύ ὁράω φοβέω ὁ ὅπλον σύ .
hermas.pastor 17.2.5
σὺ οὖν νικήσας καὶ στεφανωθεὶς κατ̓ αὐτῆς ἐλθὲ πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς δικαιοσύνης , καὶ παραδοὺς αὐτῇ τὸ νῖκος , ὃ ἔλαβες , δούλευσον αὐτῇ , καθὼς αὐτὴ βούλεται . ἐὰν δουλεύσῃς τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ καὶ ὑποταγῇς αὐτῇ , δυνήσῃ τῆς ἐπιθυμίας τῆς πονηρᾶς κατακυριεῦσαι καὶ ὑποτάξαι αὐτήν , καθὼς βούλει .
Lemmas: σύ οὖν νικάω καί στεφανόω κατά αὐτός ἔρχομαι πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ δικαιοσύνη , καί παραδίδωμι αὐτός ὁ νῖκος , ὅς λαμβάνω , δουλεύω αὐτός , καθώς αὐτός βούλομαι . ἐάν δουλεύω ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀγαθός καί ὑποτάσσω αὐτός , δύναμαι ὁ ἐπιθυμία ὁ πονηρός κατακυριεύω καί ὑποτάσσω αὐτός , καθώς βούλομαι .
hermas.pastor 17.3.1
Ἤθελον , φημί , κύριε , γνῶναι , ποίοις τρόποις με δεῖ δουλεῦσαι τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ . Ἄκουε , φησίν : ἔργασαι δικαιοσύνην καὶ ἀρετήν , ἀλήθειαν καὶ φόβον κυρίου , πίστιν καὶ πραότητα καὶ ὅσα τούτοις ὅμοιά ἐστιν ἀγαθά . ταῦτα ἐργαζόμενος εὐάρεστος ἔσῃ δοῦλος τοῦ θεοῦ καὶ ζήσῃ αὐτῷ : καὶ πᾶς , ὃς ἂν δουλεύσῃ τῇ ἐπιθυμίᾳ τῇ ἀγαθῇ , ζήσεται τῷ θεῷ .
Lemmas: ἐθέλω , φημί , κύριος , γιγνώσκω , ποῖος τρόπος ἐγώ δέω δουλεύω ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀγαθός . ἀκούω , φημί : ἐργάζομαι δικαιοσύνη καί ἀρετή , ἀλήθεια καί φόβος κύριος , πίστις καί πραότης καί ὅσος οὗτος ὅμοιος εἰμί ἀγαθός . οὗτος ἐργάζομαι εὐάρεστος εἰμί δοῦλος ὁ θεός καί ζάω αὐτός : καί πᾶς , ὅς ἄν δουλεύω ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀγαθός , ζάω ὁ θεός .
hermas.pastor 17.3.2
συνετέλεσεν οὖν τὰς ἐντολὰς τὰς δώδεκα καὶ λέγει μοι : Ἔχεις τὰς ἐντολὰς ταύτας : πορεύου ἐν αὐταῖς καὶ τοὺς ἀκούοντας παρακάλει , ἵνα ἡ μετάνοια αὐτῶν καθαρὰ γένηται τὰς λοιπὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτῶν .
Lemmas: συντελέω οὖν ὁ ἐντολή ὁ δώδεκα καί λέγω ἐγώ : ἔχω ὁ ἐντολή οὗτος : πορεύω ἐν αὐτός καί ὁ ἀκούω παρακαλέω , ἵνα ὁ μετάνοια αὐτός καθαρός γίγνομαι ὁ λοιπός ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός .
hermas.pastor 17.3.3
τὴν διακονίαν ταύτην , ἥν σοι δίδωμι , ἐκτέλει ἐπιμελῶς , καὶ πολὺ ἐργάσῃ : εὑρήσεις γὰρ χάριν ἐν τοῖς μέλλουσι μετανοεῖν , καὶ πεισθήσονταί σου τοῖς ῥήμασιν : ἐγὼ γὰρ μετὰ σοῦ ἔσομαι καὶ ἀναγκάσω αὐτοὺς πεισθῆναί σοι .
Lemmas: ὁ διακονία οὗτος , ὅς σύ δίδωμι , ἐκτελέω ἐπιμελής , καί πολύς ἐργάζομαι : εὑρίσκω γάρ χάρις ἐν ὁ μέλλω μετανοέω , καί πείθω σύ ὁ ῥῆμα : ἐγώ γάρ μετά σύ εἰμί καί ἀναγκάζω αὐτός πείθω σύ .
hermas.pastor 17.3.4
Λέγω αὐτῷ : Κύριε , αἱ ἐντολαὶ αὗται μεγάλαι καὶ καλαὶ καὶ ἔνδοξοί εἰσι καὶ δυνάμεναι εὐφρᾶναι καρδίαν ἀνθρώπου τοῦ δυναμένου τηρῆσαι αὐτάς . οὐκ οἶδα δέ , εἰ δύνανται αἱ ἐντολαὶ αὗται ὑπὸ ἀνθρώπου φυλαχθῆναι , διότι σκληραί εἰσι λίαν .
Lemmas: λέγω αὐτός : κύριος , ὁ ἐντολή οὗτος μέγας καί καλός καί ἔνδοξος εἰμί καί δύναμαι εὐφραίνω καρδία ἄνθρωπος ὁ δύναμαι τηρέω αὐτός . οὐ οἶδα δέ , εἰ δύναμαι ὁ ἐντολή οὗτος ὑπό ἄνθρωπος φυλάσσω , διότι σκληρός εἰμί λίαν .
hermas.pastor 17.3.5
ἀποκριθεὶς λέγει μοι : Ἐὰν σὺ σεαυτῷ προθῇς , ὅτι δύνανται φυλαχθῆναι , εὐκόλως αὐτὰς φυλάξεις καὶ οὐκ ἔσονται σκληραί : ἐὰν δὲ ἐπὶ τὴν καρδίαν σου ἤδη ἀναβῇ μὴ δύνασθαι αὐτὰς ὑπὸ ἀνθρώπου φυλαχθῆναι , οὐ φυλάξεις αὐτάς .
Lemmas: ἀποκρίνω λέγω ἐγώ : ἐάν σύ σεαυτοῦ προτίθημι , ὅτι δύναμαι φυλάσσω , εὔκολος αὐτός φυλάσσω καί οὐ εἰμί σκληρός : ἐάν δέ ἐπί ὁ καρδία σύ ἤδη ἀναβαίνω μή δύναμαι αὐτός ὑπό ἄνθρωπος φυλάσσω , οὐ φυλάσσω αὐτός .
hermas.pastor 17.3.6
νῦν δέ σοι λέγω : ἐὰν ταύτας μὴ φυλάξῃς , ἀλλὰ παρενθυμηθῇς , οὐχ ἕξεις σωτηρίαν οὔτε τὰ τέκνα σου οὔτε ὁ οἶκός σου . ἐπεὶ ἤδη σεαυτῷ κέκρικας τοῦ μὴ δύνασθαι τὰς ἐντολὰς ταύτας ὑπὸ ἀνθρώπου φυλαχθῆναι .
Lemmas: νῦν δέ σύ λέγω : ἐάν οὗτος μή φυλάσσω , ἀλλά παρενθυμέομαι , οὐ ἔχω σωτηρία οὔτε ὁ τέκνον σύ οὔτε ὁ οἶκος σύ . ἐπεί ἤδη σεαυτοῦ κρίνω ὁ μή δύναμαι ὁ ἐντολή οὗτος ὑπό ἄνθρωπος φυλάσσω .
hermas.pastor 17.4.1
Καὶ ταῦτά μοι λίαν ὀργίλως ἐλάλησεν , ὥστε με συγχυθῆναι καὶ λίαν αὐτὸν φοβηθῆναι : ἡ μορφὴ γὰρ αὐτοῦ ἠλλοιώθη , ὥστε μὴ δύνασθαι ἄνθρωπον ὑπενεγκεῖν τὴν ὀργὴν αὐτοῦ .
Lemmas: καί οὗτος ἐγώ λίαν ὀργίλος λαλέω , ὥστε ἐγώ συγχέω καί λίαν αὐτός φοβέω : ὁ μορφή γάρ αὐτός ἀλλοιόω , ὥστε μή δύναμαι ἄνθρωπος ὑποφέρω ὁ ὀργή αὐτός .
hermas.pastor 17.4.2
ἰδὼν δέ με τεταραγμένον ὅλον καὶ συγκεχυμένον ἤρξατό μοι ἐπιεικέστερον καὶ ἱλαρώτερον λαλεῖν καὶ λέγει : Ἄφρον , ἀσύνετε καὶ δίψυχε , οὐ νοεῖς τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ , πῶς μεγάλη ἐστὶ καὶ ἰσχυρὰ καὶ θαυμαστή , ὅτι ἔκτισε τὸν κόσμον ἕνεκα τοῦ ἀνθρώπου καὶ πᾶσαν τὴν κτίσιν αὐτοῦ ὑπέταξε τῷ ἀνθρώπῳ καὶ τὴν ἐξουσίαν πᾶσαν ἔδωκεν αὐτῷ τοῦ κατακυριεύειν τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν πάντων ;
Lemmas: ὁράω δέ ἐγώ ταράσσω ὅλος καί συγχέω ἄρχω ἐγώ ἐπιεικής καί ἱλαρός λαλέω καί λέγω : ἄφρων , ἀσύνετος καί δίψυχος , οὐ νοέω ὁ δόξα ὁ θεός , πῶς μέγας εἰμί καί ἰσχυρός καί θαυμαστός , ὅτι κτίζω ὁ κόσμος ἕνεκα ὁ ἄνθρωπος καί πᾶς ὁ κτίσις αὐτός ὑποτάσσω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἐξουσία πᾶς δίδωμι αὐτός ὁ κατακυριεύω ὁ ὑπό ὁ οὐρανός πᾶς ;
hermas.pastor 17.4.3
εἰ οὖν , φησίν , πάντων ὁ ἄνθρωπος κύριός ἐστι τῶν κτισμάτων τοῦ θεοῦ καὶ πάντων κατακυριεύει , οὐ δύναται καὶ τούτων τῶν ἐντολῶν κατακυριεῦσαι ; δύναται , φησί , πάντων καὶ πασῶν τῶν ἐντολῶν τούτων κατακυριεῦσαι ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔχων τὸν κύριον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ .
Lemmas: εἰ οὖν , φημί , πᾶς ὁ ἄνθρωπος κύριος εἰμί ὁ κτίσμα ὁ θεός καί πᾶς κατακυριεύω , οὐ δύναμαι καί οὗτος ὁ ἐντολή κατακυριεύω ; δύναμαι , φημί , πᾶς καί πᾶς ὁ ἐντολή οὗτος κατακυριεύω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔχω ὁ κύριος ἐν ὁ καρδία αὐτός .
hermas.pastor 17.4.4
οἱ δὲ ἐπὶ τοῖς χείλεσιν ἔχοντες τὸν κύριον , τὴν δὲ καρδίαν αὐτῶν πεπωρωμένην καὶ μακρὰν ὄντες ἀπὸ τοῦ κυρίου , ἐκείνοις αἱ ἐντολαὶ αὗται σκληραί εἰσι καὶ δύσβατοι .
Lemmas: ὁ δέ ἐπί ὁ χεῖλος ἔχω ὁ κύριος , ὁ δέ καρδία αὐτός πωρόω καί μακρός εἰμί ἀπό ὁ κύριος , ἐκεῖνος ὁ ἐντολή οὗτος σκληρός εἰμί καί δύσβατος .
hermas.pastor 17.4.5
θέσθε οὖν ὑμεῖς , οἱ κενοὶ καὶ ἐλαφροὶ ὄντες ἐν τῇ πίστει , τὸν κύριον ὑμῶν εἰς τὴν καρδίαν , καὶ γνώσεσθε , ὅτι οὐδέν ἐστιν εὐκοπώτερον τῶν ἐντολῶν τούτων οὔτε γλυκύτερον οὔτε ἡμερώτερον .
Lemmas: τίθημι οὖν σύ , ὁ κενός καί ἐλαφρός εἰμί ἐν ὁ πίστις , ὁ κύριος σύ εἰς ὁ καρδία , καί γιγνώσκω , ὅτι οὐδείς εἰμί εὔκοπος ὁ ἐντολή οὗτος οὔτε γλυκύς οὔτε ἥμερος .
hermas.pastor 17.4.6
ἐπιστράφητε ὑμεῖς οἱ ταῖς ἐντολαῖς πορευόμενοι τοῦ διαβόλου , ταῖς δυσκόλοις καὶ πικραῖς καὶ ἀγρίαις καὶ ἀσελγέσι , καὶ μὴ φοβήθητε τὸν διάβολον , ὅτι ἐν αὐτῷ δύναμις οὐκ ἔστιν καθ̓ ὑμῶν :
Lemmas: ἐπιστρέφω σύ ὁ ὁ ἐντολή πορεύω ὁ διάβολος , ὁ δύσκολος καί πικρός καί ἄγριος καί ἀσελγής , καί μή φοβέω ὁ διάβολος , ὅτι ἐν αὐτός δύναμις οὐ εἰμί κατά σύ :
hermas.pastor 17.4.7
ἐγὼ γὰρ ἔσομαι μεθ̓ ὑμῶν , ὁ ἄγγελος τῆς μετανοίας ὁ κατακυριεύων αὐτοῦ . ὁ διάβολος μόνον φόβον ἔχει , ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ τόνον οὐκ ἔχει : μὴ φοβήθητε οὖν αὐτόν , καὶ φεύξεται ἀφ̓ ὑμῶν .
Lemmas: ἐγώ γάρ εἰμί μετά σύ , ὁ ἄγγελος ὁ μετάνοια ὁ κατακυριεύω αὐτός . ὁ διάβολος μόνος φόβος ἔχω , ὁ δέ φόβος αὐτός τόνος οὐ ἔχω : μή φοβέω οὖν αὐτός , καί φεύγω ἀπό σύ .
hermas.pastor 17.5.1
Λέγω αὐτῷ : Κύριε , ἄκουσόν μου ὀλίγων ῥημάτων . Λέγε , φησίν , ὃ βούλει . Ὁ μὲν ἄνθρωπος , φημί , κύριε , πρόθυμός ἐστι τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ φυλάσσειν , καὶ οὐδείς ἐστιν ὁ μὴ αἰτούμενος παρὰ τοῦ κυρίου , ἵνα ἐνδυναμωθῇ ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ καὶ ὑποταγῇ αὐταῖς : ἀλλ̓ ὁ διάβολος σκληρός ἐστι καὶ καταδυναστεύει αὐτῶν .
Lemmas: λέγω αὐτός : κύριος , ἀκούω ἐγώ ὀλίγος ῥῆμα . λέγω , φημί , ὅς βούλομαι . ὁ μέν ἄνθρωπος , φημί , κύριος , πρόθυμος εἰμί ὁ ἐντολή ὁ θεός φυλάσσω , καί οὐδείς εἰμί ὁ μή αἰτέω παρά ὁ κύριος , ἵνα ἐνδυναμόω ἐν ὁ ἐντολή αὐτός καί ὑποτάσσω αὐτός : ἀλλά ὁ διάβολος σκληρός εἰμί καί καταδυναστεύω αὐτός .
hermas.pastor 17.5.2
Οὐ δύναται , φησί , καταδυναστεύειν τῶν δούλων τοῦ θεοῦ τῶν ἐξ ὅλης καρδίας ἐλπιζόντων ἐπ’ αὐτόν . δύναται ὁ διάβολος ἀντιπαλαῖσαι , καταπαλαῖσαι δὲ οὐ δύναται . ἐὰν οὖν ἀντισταθῆτε αὐτῷ , νικηθεὶς φεύξεται ἀφ̓ ὑμῶν κατῃσχυμμένος . ὅσοι δέ , φησίν , ἀπόκενοί εἰσι , φοβοῦνται τὸν διάβολον ὡς δύναμιν ἔχοντα .
Lemmas: οὐ δύναμαι , φημί , καταδυναστεύω ὁ δοῦλος ὁ θεός ὁ ἐκ ὅλος καρδία ἐλπίζω ἐπί αὐτός . δύναμαι ὁ διάβολος ἀντιπαλαίω , καταπαλαίω δέ οὐ δύναμαι . ἐάν οὖν ἀνθίστημι αὐτός , νικάω φεύγω ἀπό σύ καταισχύνω . ὅσος δέ , φημί , ἀπόκενος εἰμί , φοβέω ὁ διάβολος ὡς δύναμις ἔχω .
hermas.pastor 17.5.3
ὅταν ὁ ἄνθρωπος κεράμια ἱκανώτατα γεμίσῃ οἴνου καλοῦ καὶ ἐν τοῖς κεραμίοις ἐκείνοις ὀλίγα ἀπόκενα ᾖ , ἔρχεται ἐπὶ τὰ κεράμια καὶ οὐ κατανοεῖ τὰ πλήρη : οἶδε γάρ , ὅτι πλήρη εἰσί : κατανοεῖ δὲ τὰ ἀπόκενα , φοβούμενος , μήποτε ὤξισαν : ταχὺ γὰρ τὰ ἀπόκενα κεράμια ὀξίζουσι , καὶ ἀπόλλυται ἡ ἡδονὴ τοῦ οἴνου .
Lemmas: ὅταν ὁ ἄνθρωπος κεράμιον ἱκανός γεμίζω οἶνος καλός καί ἐν ὁ κεράμιον ἐκεῖνος ὀλίγος ἀπόκενος εἰμί , ἔρχομαι ἐπί ὁ κεράμιον καί οὐ κατανοέω ὁ πλήρης : οἶδα γάρ , ὅτι πλήρης εἰμί : κατανοέω δέ ὁ ἀπόκενος , φοβέω , μήποτε ὀξίζω : ταχύς γάρ ὁ ἀπόκενος κεράμιον ὀξίζω , καί ἀπόλλυμι ὁ ἡδονή ὁ οἶνος .
hermas.pastor 17.5.4
οὕτω καὶ ὁ διάβολος ἔρχεται ἐπὶ πάντας τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ ἐκπειράζων αὐτούς . ὅσοι οὖν πλήρεις εἰσὶν ἐν τῇ πίστει , ἀνθεστήκασιν αὐτῷ ἰσχυρῶς , κἀκεῖνος ἀποχωρεῖ ἀπ̓ αὐτῶν μὴ ἔχων τόπον , ποῦ εἰσέλθῃ . ἔρχεται οὖν τότε πρὸς τοὺς ἀποκένους καὶ ἔχων τόπον εἰσπορεύεται εἰς αὐτούς , καὶ ὃ δὲ βούλεται ἐν αὐτοῖς ἐργάζεται , καὶ γίνονται αὐτῷ ὑπόδουλοι .
Lemmas: οὕτως καί ὁ διάβολος ἔρχομαι ἐπί πᾶς ὁ δοῦλος ὁ θεός ἐκπειράζω αὐτός . ὅσος οὖν πλήρης εἰμί ἐν ὁ πίστις , ἀνθίστημι αὐτός ἰσχυρός , ἐκεῖνος ἀποχωρέω ἀπό αὐτός μή ἔχω τόπος , ποῦ εἰσέρχομαι . ἔρχομαι οὖν τότε πρός ὁ ἀπόκενος καί ἔχω τόπος εἰσπορεύω εἰς αὐτός , καί ὅς δέ βούλομαι ἐν αὐτός ἐργάζομαι , καί γίγνομαι αὐτός ὑπόδουλος .
hermas.pastor 17.6.1
Ἐγὼ δὲ ὑμῖν λέγω , ὁ ἄγγελος τῆς μετανοίας : μὴ φοβήθητε τὸν διάβολον . ἀπεστάλην γάρ , φησί , μεθ̓ ὑμῶν εἶναι τῶν μετανοούντων ἐξ ὅλης καρδίας αὐτῶν καὶ ἰσχυροποιῆσαι αὐτοὺς ἐν τῇ πίστει .
Lemmas: ἐγώ δέ σύ λέγω , ὁ ἄγγελος ὁ μετάνοια : μή φοβέω ὁ διάβολος . ἀποστέλλω γάρ , φημί , μετά σύ εἰμί ὁ μετανοέω ἐκ ὅλος καρδία αὐτός καί ἰσχυροποιέω αὐτός ἐν ὁ πίστις .
hermas.pastor 17.6.2
πιστεύσατε οὖν τῷ θεῷ ὑμεῖς οἱ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν ἀπεγνωκότες τὴν ζωὴν ὑμῶν καὶ προστιθέντες ἁμαρτίαις καὶ καταβαρύνοντες τὴν ζωὴν ὑμῶν , ὅτι , ἐὰν ἐπιστραφῆτε πρὸς τὸν κύριον ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐργάσησθε τὴν δικαιοσύνην , τὰς λοιπὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν καὶ δουλεύσητε αὐτῷ ὀρθῶς κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ , ποιήσει ἴασιν τοῖς προτέροις ὑμῶν ἁμαρτήμασι καὶ ἕξετε δύναμιν τοῦ κατακυριεῦσαι τῶν ἔργων τοῦ διαβόλου . τὴν δὲ ἀπειλὴν τοῦ διαβόλου ὅλως μὴ φοβήθητε : ἄτονος γάρ ἐστιν ὥσπερ νεκροῦ νεῦρα .
Lemmas: πιστεύω οὖν ὁ θεός σύ ὁ διά ὁ ἁμαρτία σύ ἀπογιγνώσκω ὁ ζωή σύ καί προστίθημι ἁμαρτία καί καταβαρύνω ὁ ζωή σύ , ὅτι , ἐάν ἐπιστρέφω πρός ὁ κύριος ἐκ ὅλος ὁ καρδία σύ καί ἐργάζομαι ὁ δικαιοσύνη , ὁ λοιπός ἡμέρα ὁ ζωή σύ καί δουλεύω αὐτός ὀρθός κατά ὁ θέλημα αὐτός , ποιέω ἴασις ὁ πρότερος σύ ἁμάρτημα καί ἔχω δύναμις ὁ κατακυριεύω ὁ ἔργον ὁ διάβολος . ὁ δέ ἀπειλή ὁ διάβολος ὅλος μή φοβέω : ἄτονος γάρ εἰμί ὥσπερ νεκρός νεῦρον .
hermas.pastor 17.6.3
ἀκούσατε οὖν μου καὶ φοβήθητε τὸν πάντα δυνάμενον , σῶσαι καὶ ἀπολέσαι , καὶ τηρεῖτε τὰς ἐντολὰς ταύτας , καὶ ζήσεσθε τῷ θεῷ .
Lemmas: ἀκούω οὖν ἐγώ καί φοβέω ὁ πᾶς δύναμαι , σῴζω καί ἀπόλλυμι , καί τηρέω ὁ ἐντολή οὗτος , καί ζάω ὁ θεός .
hermas.pastor 17.6.4
λέγω αὐτῷ : Κύριε , νῦν ἐνεδυναμώθην ἐν πᾶσι τοῖς δικαιώμασι τοῦ κυρίου , ὅτι σὺ μετ̓ ἐμοῦ εἶ : καὶ οἶδα , ὅτι συγκόψεις τὴν δύναμιν τοῦ διαβόλου πᾶσαν καὶ ἡμεῖς αὐτοῦ κατακυριεύσομεν καὶ κατισχύσομεν πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ . καὶ ἐλπίζω , κύριε , δύνασθαί με τὰς ἐντολὰς ταύτας , ἃς ἐντέταλσαι , τοῦ κυρίου ἐνδυναμοῦντος φυλάξαι .
Lemmas: λέγω αὐτός : κύριος , νῦν ἐνδυναμόω ἐν πᾶς ὁ δικαίωμα ὁ κύριος , ὅτι σύ μετά ἐγώ εἰμί : καί οἶδα , ὅτι συγκόπτω ὁ δύναμις ὁ διάβολος πᾶς καί ἐγώ αὐτός κατακυριεύω καί κατισχύω πᾶς ὁ ἔργον αὐτός . καί ἐλπίζω , κύριος , δύναμαι ἐγώ ὁ ἐντολή οὗτος , ὅς ἐντέλλω , ὁ κύριος ἐνδυναμόω φυλάσσω .
hermas.pastor 17.6.5
Φυλάξεις , φησίν , ἐὰν ἡ καρδία σου καθαρὰ γένηται πρὸς κύριον : καὶ πάντες δὲ φυλάξουσιν , ὅσοι ἂν καθαρίσωσιν ἑαυτῶν τὰς καρδίας ἀπὸ τῶν ματαίων ἐπιθυμιῶν τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ ζήσονται τῷ θεῷ .
Lemmas: φυλάσσω , φημί , ἐάν ὁ καρδία σύ καθαρός γίγνομαι πρός κύριος : καί πᾶς δέ φυλάσσω , ὅσος ἄν καθαρίζω ἑαυτοῦ ὁ καρδία ἀπό ὁ μάταιος ἐπιθυμία ὁ αἰών οὗτος , καί ζάω ὁ θεός .
hermas.pastor 18.1.1
Λέγει μοι : Οἴδατε , φησίν , ὅτι ἐπὶ ξένης κατοικεῖτε ὑμεῖς οἱ δοῦλοι τοῦ θεοῦ : ἡ γὰρ πόλις ὑμῶν μακράν ἐστιν ἀπὸ τῆς πόλεως ταύτης : εἰ οὖν οἴδατε , φησί , τὴν πόλιν ὑμῶν , ἐν ᾗ μέλλετε κατοικεῖν , τί ὧδε ὑμεῖς ἑτοιμάζετε ἀγροὺς καὶ παρατάξεις πολυτελεῖς καὶ οἰκοδομὰς καὶ οἰκήματα μάταια ;
Lemmas: λέγω ἐγώ : οἶδα , φημί , ὅτι ἐπί ξένος κατοικέω σύ ὁ δοῦλος ὁ θεός : ὁ γάρ πόλις σύ μακρός εἰμί ἀπό ὁ πόλις οὗτος : εἰ οὖν οἶδα , φημί , ὁ πόλις σύ , ἐν ὅς μέλλω κατοικέω , τίς ὧδε σύ ἑτοιμάζω ἀγρός καί παράταξις πολυτελής καί οἰκοδομή καί οἴκημα μάταιος ;
hermas.pastor 18.1.2
ταῦτα οὖν ὁ ἑτοιμάζων εἰς ταύτην τὴν πόλιν οὐ δύναται ἐπανακάμψαι εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ ἑτοιμάζω εἰς οὗτος ὁ πόλις οὐ δύναμαι ἐπανακάμπτω εἰς ὁ ἴδιος πόλις .
hermas.pastor 18.1.3
ἄφρον καὶ δίψυχε καὶ ταλαίπωρε ἄνθρωπε , οὐ νοεῖς , ὅτι ταῦτα πάντα ἀλλότριά εἰσι καὶ ὑπ’ ἐξουσίαν ἑτέρου εἰσίν ; ἐρεῖ γὰρ ὁ κύριος τῆς πόλεως ταύτης : Οὐ θέλω σε κατοικεῖν εἰς τὴν πόλιν μου , ἀλλ̓ ἔξελθε ἐκ τῆς πόλεως ταύτης , ὅτι τοῖς νόμοις μου οὐ χρᾶσαι .
Lemmas: ἄφρων καί δίψυχος καί ταλαίπωρος ἄνθρωπος , οὐ νοέω , ὅτι οὗτος πᾶς ἀλλότριος εἰμί καί ὑπό ἐξουσία ἕτερος εἰμί ; λέγω γάρ ὁ κύριος ὁ πόλις οὗτος : οὐ ἐθέλω σύ κατοικέω εἰς ὁ πόλις ἐγώ , ἀλλά ἐξέρχομαι ἐκ ὁ πόλις οὗτος , ὅτι ὁ νόμος ἐγώ οὐ χράω .
hermas.pastor 18.1.4
σὺ οὖν ἔχων ἀγροὺς καὶ οἰκήσεις καὶ ἑτέρας ὑπάρξεις πολλάς , ἐκβαλλόμενος ὑπ’ αὐτοῦ τί ποιήσεις σου τὸν ἀγρὸν καὶ τὴν οἰκίαν καὶ τὰ λοιπά , ὅσα ἡτοίμασας σεαυτῷ ; λέγει γάρ σοι δικαίως ὁ κύριος τῆς χώρας ταύτης : Ἢ τοῖς νόμοις μου χρῶ ἢ ἐκχώρει ἐκ τῆς χώρας μου .
Lemmas: σύ οὖν ἔχω ἀγρός καί οἴκησις καί ἕτερος ὑπάρχω πολύς , ἐκβάλλω ὑπό αὐτός τίς ποιέω σύ ὁ ἀγρός καί ὁ οἰκία καί ὁ λοιπός , ὅσος ἑτοιμάζω σεαυτοῦ ; λέγω γάρ σύ δίκαιος ὁ κύριος ὁ χώρα οὗτος : ἤ ὁ νόμος ἐγώ χράω ἤ ἐκχωρέω ἐκ ὁ χώρα ἐγώ .
hermas.pastor 18.1.5
σὺ οὖν τί μέλλεις ποιεῖν , ἔχων νόμον ἐν τῇ σῇ πόλει ; ἕνεκεν τῶν ἀγρῶν σου καὶ τῆς λοιπῆς ὑπάρξεως τὸν νόμον σου πάντως ἀπαρνήσῃ καὶ πορεύσῃ τῷ νόμῳ τῆς πόλεως ταύτης ; βλέπε , μὴ ἀσύμφορόν ἐστιν ἀπαρνῆσαι τὸν νόμον σου : ἐὰν γὰρ ἐπανακάμψαι θελήσῃς εἰς τὴν πόλιν σου , οὐ μὴ παραδεχθήσῃ , ὅτι ἀπηρνήσω τὸν νόμον τῆς πόλεώς σου , καὶ ἐκκλεισθήσῃ ἀπ̓ αὐτῆς .
Lemmas: σύ οὖν τίς μέλλω ποιέω , ἔχω νόμος ἐν ὁ σός πόλις ; ἕνεκα ὁ ἀγρός σύ καί ὁ λοιπός ὕπαρξις ὁ νόμος σύ πάντως ἀπαρνέομαι καί πορεύω ὁ νόμος ὁ πόλις οὗτος ; βλέπω , μή ἀσύμφορος εἰμί ἀπαρνέομαι ὁ νόμος σύ : ἐάν γάρ ἐπανακάμπτω ἐθέλω εἰς ὁ πόλις σύ , οὐ μή παραδέχομαι , ὅτι ἀπαρνέομαι ὁ νόμος ὁ πόλις σύ , καί ἐκκλείω ἀπό αὐτός .
hermas.pastor 18.1.6
βλέπε οὖν σύ : ὡς ἐπὶ ξένης κατοικῶν μηδὲν πλέον ἑτοίμαζε σεαυτῷ εἰ μὴ τὴν αὐτάρκειαν τὴν ἀρκετήν σοι , καὶ ἕτοιμος γίνου , ἵνα , ὅταν θέλῃ ὁ δεσπότης τῆς πόλεως ταύτης ἐκβαλεῖν σε ἀντιταξάμενον τῷ νόμῳ αὐτοῦ , ἐξέλθῃς ἐκ τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ ἀπέλθῃς ἐν τῇ πόλει σου καὶ τῷ σῷ νόμῳ χρήσῃ ἀνυβρίστως ἀγαλλιώμενος .
Lemmas: βλέπω οὖν σύ : ὡς ἐπί ξένος κατοικέω μηδείς πολύς ἑτοιμάζω σεαυτοῦ εἰ μή ὁ αὐτάρκεια ὁ ἀρκετός σύ , καί ἑτοῖμος γίγνομαι , ἵνα , ὅταν ἐθέλω ὁ δεσπότης ὁ πόλις οὗτος ἐκβάλλω σύ ἀντιτάσσω ὁ νόμος αὐτός , ἐξέρχομαι ἐκ ὁ πόλις αὐτός καί ἀπέρχομαι ἐν ὁ πόλις σύ καί ὁ σός νόμος χράω ἀνύβριστος ἀγαλλιάω .
hermas.pastor 18.1.7
βλέπετε οὖν ὑμεῖς οἱ δουλεύοντες τῷ κυρίῳ καὶ ἔχοντες αὐτὸν εἰς τὴν καρδίαν : ἐργάζεσθε τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ μνημονεύοντες τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ἐπαγγελιῶν ὧν ἐπηγγείλατο , καὶ πιστεύσατε αὐτῷ , ὅτι ποιήσει αὐτάς , ἐὰν αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ φυλαχθῶσιν .
Lemmas: βλέπω οὖν σύ ὁ δουλεύω ὁ κύριος καί ἔχω αὐτός εἰς ὁ καρδία : ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ θεός μνημονεύω ὁ ἐντολή αὐτός καί ὁ ἐπαγγελία ὅς ἐπαγγέλλω , καί πιστεύω αὐτός , ὅτι ποιέω αὐτός , ἐάν ὁ ἐντολή αὐτός φυλάσσω .
hermas.pastor 18.1.8
ἀντὶ ἀγρῶν οὖν ἀγοράζετε ψυχὰς θλιβομένας , καθά τις δυνατός ἐστι , καὶ χήρας καὶ ὀρφανοὺς ἐπισκέπτεσθε καὶ μὴ παραβλέπετε αὐτούς , καὶ τὸν πλοῦτον ὑμῶν καὶ τὰς παρατάξεις πάσας εἰς τοιούτους ἀγροὺς καὶ οἰκίας δαπανᾶτε , ἃς ἐλάβετε παρὰ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἀντί ἀγρός οὖν ἀγοράζω ψυχή θλίβω , καθά τις δυνατός εἰμί , καί χήρα καί ὀρφανός ἐπισκοπέω καί μή παραβλέπω αὐτός , καί ὁ πλοῦτος σύ καί ὁ παράταξις πᾶς εἰς τοιοῦτος ἀγρός καί οἰκία δαπανάω , ὅς λαμβάνω παρά ὁ θεός .
hermas.pastor 18.1.9
εἰς τοῦτο γὰρ ἐπλούτισεν ὑμᾶς ὁ δεσπότης , ἵνα ταύτας τὰς διακονίας τελέσητε αὐτῷ : πολὺ βέλτιόν ἐστι τοιούτους ἀγροὺς ἀγοράζειν καὶ κτήματα καὶ οἴκους , οὓς εὑρήσεις ἐν τῇ πόλει σου , ὅταν ἐπιδημήσῃς εἰς αὐτήν .
Lemmas: εἰς οὗτος γάρ πλουτίζω σύ ὁ δεσπότης , ἵνα οὗτος ὁ διακονία τελέω αὐτός : πολύς ἀγαθός εἰμί τοιοῦτος ἀγρός ἀγοράζω καί κτῆμα καί οἶκος , ὅς εὑρίσκω ἐν ὁ πόλις σύ , ὅταν ἐπιδημέω εἰς αὐτός .
hermas.pastor 18.1.10
αὕτη ἡ πολυτέλεια καλὴ καὶ ἱερά , λύπην μὴ ἔχουσα μηδὲ φόβον , ἔχουσα δὲ χαράν . τὴν οὖν πολυτέλειαν τῶν ἐθνῶν μὴ πράσσετε : ἀσύμφορον γάρ ἐστιν ὑμῖν τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ .
Lemmas: οὗτος ὁ πολυτέλεια καλός καί ἱερός , λύπη μή ἔχω μηδέ φόβος , ἔχω δέ χαρά . ὁ οὖν πολυτέλεια ὁ ἔθνος μή πράσσω : ἀσύμφορος γάρ εἰμί σύ ὁ δοῦλος ὁ θεός .
hermas.pastor 18.1.11
τὴν δὲ ἰδίαν πολυτέλειαν πράσσετε , ἐν ᾗ δύνασθε χαρῆναι , καὶ μὴ παραχαράσσετε μηδὲ τοῦ ἀλλοτρίου ἅψησθε μηδὲ ἐπιθυμεῖτε αὐτοῦ : πονηρὸν γάρ ἐστιν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν . τὸ δὲ σὸν ἔργον ἐργάζου , καὶ σωθήσῃ .
Lemmas: ὁ δέ ἴδιος πολυτέλεια πράσσω , ἐν ὅς δύναμαι χαίρω , καί μή παραχαράσσω μηδέ ὁ ἀλλότριος ἅπτω μηδέ ἐπιθυμέω αὐτός : πονηρός γάρ εἰμί ἀλλότριος ἐπιθυμέω . ὁ δέ σός ἔργον ἐργάζομαι , καί σῴζω .
hermas.pastor 19.1.1
Περιπατοῦντός μου εἰς τὸν ἀγρὸν καὶ κατανοοῦντος πτελέαν καὶ ἄμπελον καὶ διακρίνοντος περὶ αὐτῶν καὶ τῶν καρπῶν αὐτῶν , φανεροῦταί μοι ὁ ποιμὴν καὶ λέγει : Τί σὺ ἐν ἑαυτῷ ζητεῖς περὶ τῆς πτελέας καὶ τῆς ἀμπέλου ; Συζητῶ , φημί , κύριε , ὅτι εὐπρεπέσταταί εἰσιν ἀλλήλαις .
Lemmas: περιπατέω ἐγώ εἰς ὁ ἀγρός καί κατανοέω πτελέα καί ἄμπελος καί διακρίνω περί αὐτός καί ὁ καρπός αὐτός , φανερόω ἐγώ ὁ ποιμήν καί λέγω : τίς σύ ἐν ἑαυτοῦ ζητέω περί ὁ πτελέα καί ὁ ἄμπελος ; συζητέω , φημί , κύριος , ὅτι εὐπρεπής εἰμί ἀλλήλων .
hermas.pastor 19.1.2
Ταῦτα τὰ δύο δένδρα , φησίν , εἰς τύπον κεῖνται τοῖς δούλοις τοῦ θεοῦ . Ἤθελον , φημί , γνῶναι τὸν τύπον τῶν δένδρων τούτων ὧν λέγεις . Βλέπεις , φησί , τὴν πτελέαν καὶ τὴν ἄμπελον ; Βλέπω , φημί , κύριε .
Lemmas: οὗτος ὁ δύο δένδρον , φημί , εἰς τύπος κεῖμαι ὁ δοῦλος ὁ θεός . ἐθέλω , φημί , γιγνώσκω ὁ τύπος ὁ δένδρον οὗτος ὅς λέγω . βλέπω , φημί , ὁ πτελέα καί ὁ ἄμπελος ; βλέπω , φημί , κύριος .
hermas.pastor 19.1.3
Ἡ ἄμπελος , φησίν , αὕτη καρπὸν φέρει , ἡ δὲ πτελέα ξύλον ἄκαρπόν ἐστιν : ἀλλ̓ ἡ ἄμπελος αὕτη ἐὰν μὴ ἀναβῇ ἐπὶ τὴν πτελέαν , οὐ δύναται καρποφορῆσαι πολὺ ἐρριμμένη χαμαί , καὶ ὃν φέρει καρπόν , σεσηπότα φέρει μὴ κρεμαμένη ἐπὶ τῆς πτελέας , ὅταν οὖν ἐπιρριφῇ ἡ ἄμπελος ἐπὶ τὴν πτελέαν , καὶ παῤ ἑαυτῆς φέρει καρπὸν καὶ παρὰ τῆς πτελέας .
Lemmas: ὁ ἄμπελος , φημί , οὗτος καρπός φέρω , ὁ δέ πτελέα ξύλον ἄκαρπος εἰμί : ἀλλά ὁ ἄμπελος οὗτος ἐάν μή ἀναβαίνω ἐπί ὁ πτελέα , οὐ δύναμαι καρποφορέω πολύς ῥίπτω χαμαί , καί ὅς φέρω καρπός , σήπω φέρω μή κρεμάννυμι ἐπί ὁ πτελέα , ὅταν οὖν ἐπιρριπτέω ὁ ἄμπελος ἐπί ὁ πτελέα , καί παρά ἑαυτοῦ φέρω καρπός καί παρά ὁ πτελέα .
hermas.pastor 19.1.4
βλέπεις οὖν , ὅτι καὶ ἡ πτελέα πολὺν καρπὸν δίδωσιν , οὐκ ἐλάσσονα τῆς ἀμπέλου , μᾶλλον δὲ καὶ πλείονα . Πῶς , φημί , κύριε , πλείονα ; Ὅτι , φησίν , ἡ ἄμπελος κρεμαμένη ἐπὶ τὴν πτελέαν τὸν καρπὸν πολὺν καὶ καλὸν δίδωσιν , ἐρριμμένη δὲ χαμαὶ ὀλίγον καὶ σαπρὸν φέρει . αὕτη οὖν ἡ παραβολὴ εἰς τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ κεῖται , εἰς πτωχὸν καὶ πλούσιον .
Lemmas: βλέπω οὖν , ὅτι καί ὁ πτελέα πολύς καρπός δίδωμι , οὐ ἐλαχύς ὁ ἄμπελος , μάλα δέ καί πολύς . πῶς , φημί , κύριος , πολύς ; ὅτι , φημί , ὁ ἄμπελος κρεμάννυμι ἐπί ὁ πτελέα ὁ καρπός πολύς καί καλός δίδωμι , ῥίπτω δέ χαμαί ὀλίγος καί σαπρός φέρω . οὗτος οὖν ὁ παραβολή εἰς ὁ δοῦλος ὁ θεός κεῖμαι , εἰς πτωχός καί πλούσιος .
hermas.pastor 19.1.5
Πῶς , φημί , κύριε , γνώρισον μοι . Ἄκουε , φησίν : ὁ μὲν πλούσιος ἔχει χρήματα , τὰ δὲ πρὸς τὸν κύριον πτωχεύει , περισπώμενος περὶ τὸν πλοῦτον ἑαυτοῦ , καὶ λίαν μικρὰν ἔχει τὴν ἔντευξιν καὶ τὴν ἐξομολόγησιν πρὸς τὸν κύριον , καὶ ἣν ἔχει , βληχρὰν καὶ μικρὰν καὶ ἄλλην μὴ ἔχουσαν δύναμιν . ὅταν οὖν ἐπαναπάῃ ἐπὶ τὸν πένητα ὁ πλούσιος καὶ χορηγήσῃ αὐτῷ τὰ δέοντα , πιστεύει , ὅτι ἐὰν ἐργάσηται εἰς τὸν πένητα δυνηθήσεται τὸν μισθὸν εὑρεῖν παρὰ τῷ θεῷ : ὅτι ὁ πένης πλούσιός ἐστιν ἐν τῇ ἐντεύξει καὶ ἐν τῇ ἐξομολογήσει καὶ δύναμιν μεγάλην ἔχει παρὰ τῷ θεῷ ἡ ἔντευξις αὐτοῦ . ἐπιχορηγεῖ οὖν ὁ πλούσιος τῷ πένητι πάντα ἀδιστάκτως .
Lemmas: πῶς , φημί , κύριος , γνωρίζω ἐγώ . ἀκούω , φημί : ὁ μέν πλούσιος ἔχω χρῆμα , ὁ δέ πρός ὁ κύριος πτωχεύω , περισπάω περί ὁ πλοῦτος ἑαυτοῦ , καί λίαν μικρός ἔχω ὁ ἔντευξις καί ὁ ἐξομολόγησις πρός ὁ κύριος , καί ὅς ἔχω , βληχρός καί μικρός καί ἄλλος μή ἔχω δύναμις . ὅταν οὖν ἐπαναιγπάσκω ἐπί ὁ πένης ὁ πλούσιος καί χορηγέω αὐτός ὁ δέω , πιστεύω , ὅτι ἐάν ἐργάζομαι εἰς ὁ πένης δύναμαι ὁ μισθός εὑρίσκω παρά ὁ θεός : ὅτι ὁ πένης πλούσιος εἰμί ἐν ὁ ἔντευξις καί ἐν ὁ ἐξομολόγησις καί δύναμις μέγας ἔχω παρά ὁ θεός ὁ ἔντευξις αὐτός . ἐπιχορηγέω οὖν ὁ πλούσιος ὁ πένης πᾶς ἀδίστακτος .
hermas.pastor 19.1.6
ὁ πένης δὲ ἐπιχορηγούμενος ὑπὸ τοῦ πλουσίου ἐντυγχάνει τῷ θεῷ εὐχαριστῶν αὐτῷ , ὑπὲρ τοῦ διδόντος αὐτῷ : κἀκεῖνος ἔτι ἐπισπουδάζει περὶ τοῦ πένητος , ἵνα ἀδιάλειπτος γένηται ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ : οἶδε γάρ , ὅτι ἡ τοῦ πένητος ἔντευξις προσδεκτή ἐστι καὶ πλουσία πρὸς κύριον .
Lemmas: ὁ πένης δέ ἐπιχορηγέω ὑπό ὁ πλούσιος ἐντυγχάνω ὁ θεός εὐχαριστέω αὐτός , ὑπέρ ὁ δίδωμι αὐτός : ἐκεῖνος ἔτι ἐπισπουδάζω περί ὁ πένης , ἵνα ἀδιάλειπτος γίγνομαι ἐν ὁ ζωή αὐτός : οἶδα γάρ , ὅτι ὁ ὁ πένης ἔντευξις προσδεκτός εἰμί καί πλούσιος πρός κύριος .
hermas.pastor 19.1.7
ἀμφότεροι οὖν τὸ ἔργον τελοῦσιν : ὁ μὲν πένης ἐργάζεται τῇ ἐντεύξει , ἐν ᾗ πλουτεῖ , ἣν ἔλαβεν παρὰ τοῦ κυρίου : ταύτην ἀποδίδωσι τῷ κυρίῳ τῷ ἐπιχορηγοῦντι αὐτῷ . καὶ ὁ πλούσιος ὡσαύτως τὸ πλοῦτος , ὃ ἔλαβεν παρὰ τοῦ κυρίου , ἀδιστάκτως παρέχεται τῷ πένητι . καὶ τοῦτο ἔργον μέγα ἐστὶ καὶ δεκτὸν παρὰ τῷ θεῷ , ὅτι συνῆκεν ἐπὶ τῷ πλούτῳ αὐτοῦ καὶ εἰργάσατο εἰς τὸν πένητα ἐκ τῶν δωρημάτων τοῦ κυρίου καὶ ἐτέλεσε τὴν διακονίαν ὀρθῶς .
Lemmas: ἀμφότερος οὖν ὁ ἔργον τελέω : ὁ μέν πένης ἐργάζομαι ὁ ἔντευξις , ἐν ὅς πλουτέω , ὅς λαμβάνω παρά ὁ κύριος : οὗτος ἀποδίδωμι ὁ κύριος ὁ ἐπιχορηγέω αὐτός . καί ὁ πλούσιος ὡσαύτως ὁ πλοῦτος , ὅς λαμβάνω παρά ὁ κύριος , ἀδίστακτος παρέχω ὁ πένης . καί οὗτος ἔργον μέγας εἰμί καί δεκτός παρά ὁ θεός , ὅτι συνίημι ἐπί ὁ πλοῦτος αὐτός καί ἐργάζομαι εἰς ὁ πένης ἐκ ὁ δώρημα ὁ κύριος καί τελέω ὁ διακονία ὀρθός .
hermas.pastor 19.1.8
παρὰ τοῖς οὖν ἀνθρώποις ἡ πτελέα δοκεῖ καρπὸν μὴ φέρειν , καὶ οὐκ οἴδασιν οὐδὲ νοοῦσιν , ὅτι , ὅταν ἀβροχία γένηται , ἡ πτελέα ἔχουσα ὕδωρ τρέφει τὴν ἄμπελον καὶ ἡ ἄμπελος ἀδιάλειπτον ἔχουσα τὸ ὕδωρ διπλοῦν τὸν καρπὸν ἀποδίδωσι , καὶ ὑπὲρ ἑαυτῆς καὶ ὑπὲρ τῆς πτελέας . οὕτως καὶ οἱ πένητες ὑπὲρ τῶν πλουσίων ἐντυγχάνοντες πρὸς τὸν κύριον πληροφοροῦσι τὸ πλοῦτος αὐτῶν , καὶ πάλιν οἱ πλούσιοι χορηγοῦντες τοῖς πένησι τὰ δέοντα πληροφοροῦσι τὰς εὐχὰς αὐτῶν .
Lemmas: παρά ὁ οὖν ἄνθρωπος ὁ πτελέα δοκέω καρπός μή φέρω , καί οὐ οἶδα οὐδέ νοέω , ὅτι , ὅταν ἀβροχία γίγνομαι , ὁ πτελέα ἔχω ὕδωρ τρέφω ὁ ἄμπελος καί ὁ ἄμπελος ἀδιάλειπτος ἔχω ὁ ὕδωρ διπλόος ὁ καρπός ἀποδίδωμι , καί ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὑπέρ ὁ πτελέα . οὕτως καί ὁ πένης ὑπέρ ὁ πλούσιος ἐντυγχάνω πρός ὁ κύριος πληροφορέω ὁ πλοῦτος αὐτός , καί πάλιν ὁ πλούσιος χορηγέω ὁ πένης ὁ δέω πληροφορέω ὁ εὐχή αὐτός .
hermas.pastor 19.1.9
γίνονται οὖν ἀμφότεροι κοινωνοὶ τοῦ ἔργου τοῦ δικαίου . ταῦτα οὖν ὁ ποιῶν οὐκ ἐγκαταλειφθήσεται ὑπὸ τοῦ θεοῦ , ἀλλ̓ ἔσται γεγραμμένος εἰς τὰς βίβλους τῶν ζώντων .
Lemmas: γίγνομαι οὖν ἀμφότερος κοινωνός ὁ ἔργον ὁ δίκαιος . οὗτος οὖν ὁ ποιέω οὐ ἐγκαταλείπω ὑπό ὁ θεός , ἀλλά εἰμί γράφω εἰς ὁ βίβλος ὁ ζάω .
hermas.pastor 19.1.10
μακάριοι οἱ ἔχοντες καὶ συνιέντες , ὅτι παρὰ τοῦ κυρίου πλουτίζονται , ὁ γὰρ συνίων τοῦτο δυνήσεται καὶ διακονῆσαί τι ἀγαθόν .
Lemmas: μακάριος ὁ ἔχω καί συνίημι , ὅτι παρά ὁ κύριος πλουτίζω , ὁ γάρ συνίημι οὗτος δύναμαι καί διακονέω τις ἀγαθός .
hermas.pastor 20.1.1
Ἔδειξέ μοι δένδρα πολλὰ μὴ ἔχοντα φύλλα , ἀλλ̓ ὡσεὶ ξηρὰ ἐδόκει μοι εἶναι : ὅμοια γὰρ ἧν πάντα . καὶ λέγει μοι : Βλέπεις τὰ δένδρα ταῦτα ; Βλέπω , φημί , κύριε , ὅμοια ὄντα καὶ ξηρά . ἀπο κριθείς μοι λέγει : Ταῦτα τὰ δένδρα , ἃ βλέπεις , οἱ κατοικοῦντές εἰσιν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ .
Lemmas: δείκνυμι ἐγώ δένδρον πολύς μή ἔχω φύλλον , ἀλλά ὡσεί ξηρός δοκέω ἐγώ εἰμί : ὅμοιος γάρ εἰμί πᾶς . καί λέγω ἐγώ : βλέπω ὁ δένδρον οὗτος ; βλέπω , φημί , κύριος , ὅμοιος εἰμί καί ξηρός . ἀπος κρίνω ἐγώ λέγω : οὗτος ὁ δένδρον , ὅς βλέπω , ὁ κατοικέω εἰμί ἐν ὁ αἰών οὗτος .
hermas.pastor 20.1.2
Διατί οὖν , φημί , κύριε , ὡσεὶ ξηρά εἰσι καὶ ὅμοια ; Ὅτι , φησίν , οὔτε οἱ δίκαιοι φαίνονται οὔτε οἱ ἁμαρτωλοὶ ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλ̓ ὅμοιοί εἰσιν : ὁ γὰρ αἰὼν οὗτος τοῖς δικαίοις χειμών ἐστι , καὶ οὐ φαίνονται μετὰ τῶν ἁμαρτωλῶν κατοικοῦντες .
Lemmas: διατί οὖν , φημί , κύριος , ὡσεί ξηρός εἰμί καί ὅμοιος ; ὅτι , φημί , οὔτε ὁ δίκαιος φαίνω οὔτε ὁ ἁμαρτωλός ἐν ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά ὅμοιος εἰμί : ὁ γάρ αἰών οὗτος ὁ δίκαιος χειμών εἰμί , καί οὐ φαίνω μετά ὁ ἁμαρτωλός κατοικέω .
hermas.pastor 20.1.3
ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ χειμῶνι τὰ δένδρα ἀποβεβληκότα τὰ φύλλα ὅμοιά εἰσι καὶ οὐ φαίνονται τὰ ξηρὰ ποῖά εἰσιν ἢ τὰ ζῶντα , οὕτως ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ οὐ φαίνονται οὔτε οἱ δίκαιοι οὔτε οἱ ἁμαρτωλοί , ἀλλὰ πάντες ὅμοιοί εἰσιν .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ἐν ὁ χειμών ὁ δένδρον ἀποβάλλω ὁ φύλλον ὅμοιος εἰμί καί οὐ φαίνω ὁ ξηρός ποῖος εἰμί ἤ ὁ ζάω , οὕτως ἐν ὁ αἰών οὗτος οὐ φαίνω οὔτε ὁ δίκαιος οὔτε ὁ ἁμαρτωλός , ἀλλά πᾶς ὅμοιος εἰμί .
hermas.pastor 21.1.1
Ἔδειξέ μοι πάλιν δένδρα πολλά , ἃ μὲν βλαστῶντα , ἃ δὲ ξηρά , καὶ λέγει μοι : Βλέπεις , φησί , τὰ δένδρα ταῦτα ; Βλέπω , φημί , κύριε , τὰ μὲν βλαστῶντα τὰ δὲ ξηρά .
Lemmas: δείκνυμι ἐγώ πάλιν δένδρον πολύς , ὅς μέν βλαστόω , ὅς δέ ξηρός , καί λέγω ἐγώ : βλέπω , φημί , ὁ δένδρον οὗτος ; βλέπω , φημί , κύριος , ὁ μέν βλαστόω ὁ δέ ξηρός .
hermas.pastor 21.1.2
Ταῦτα , φησί , τὰ δένδρα τὰ βλαστῶντα οἱ δίκαιοί εἰσιν οἱ μέλλοντες κατοικεῖν εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἐρχόμενον : ὁ γὰρ αἰὼν ὁ ἐρχόμενος θερεία ἐστὶ τοῖς δικαίοις , τοῖς δὲ ἁμαρτωλοῖς χειμών . ὅταν οὖν ἐπιλάμψῃ τὸ ἔλεος τοῦ κυρίου , τότε φανερωθήσονται οἱ δουλεύοντες τῷ θεῷ , καὶ πάντες φανερωθήσονται .
Lemmas: οὗτος , φημί , ὁ δένδρον ὁ βλαστόω ὁ δίκαιος εἰμί ὁ μέλλω κατοικέω εἰς ὁ αἰών ὁ ἔρχομαι : ὁ γάρ αἰών ὁ ἔρχομαι θέρειος εἰμί ὁ δίκαιος , ὁ δέ ἁμαρτωλός χειμών . ὅταν οὖν ἐπιλάμπω ὁ ἔλεος ὁ κύριος , τότε φανερόω ὁ δουλεύω ὁ θεός , καί πᾶς φανερόω .
hermas.pastor 21.1.3
ὥσπερ γὰρ τῷ θέρει ἑνὸς ἑκάστου δένδρου οἱ καρποὶ φανεροῦνται καὶ ἐπιγινώσκονται ποταποί εἰσιν , οὕτω καὶ τῶν δικαίων οἱ καρποὶ φανεροὶ ἔσονται καὶ γνωσθήσονται πάντες εὐθαλεῖς ὄντες ἐν τῷ αἰῶνι ἐκείνῳ .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ὁ θέρος εἷς ἕκαστος δένδρον ὁ καρπός φανερόω καί ἐπιγιγνώσκω ποδαπός εἰμί , οὕτως καί ὁ δίκαιος ὁ καρπός φανερός εἰμί καί γιγνώσκω πᾶς εὐθηλής εἰμί ἐν ὁ αἰών ἐκεῖνος .
hermas.pastor 21.1.4
τὰ δὲ ἔθνη καὶ οἱ ἁμαρτωλοί , ἃ εἶδες τὰ δένδρα τὰ ξηρά , τοιοῦτοι εὑρεθήσονται ξηροὶ καὶ ἄκαρποι ἐν ἐκείνῳ τῷ αἰῶνι καὶ ὡς ξύλα κατακαυθήσονται καὶ φανεροὶ ἔσονται , ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτῶν πονηρὰ γέγονεν ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν . οἱ μὲν γὰρ ἁμαρτωλοὶ καυθήσονται , ὅτι ἥμαρτον καὶ οὐ μετενόησαν : τὰ δὲ ἔθνη καυθήσονται , ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν κτίσαντα αὐτούς .
Lemmas: ὁ δέ ἔθνος καί ὁ ἁμαρτωλός , ὅς ὁράω ὁ δένδρον ὁ ξηρός , τοιοῦτος εὑρίσκω ξηρός καί ἄκαρπος ἐν ἐκεῖνος ὁ αἰών καί ὡς ξύλον κατακαίω καί φανερός εἰμί , ὅτι ὁ πρᾶξις αὐτός πονηρός γίγνομαι ἐν ὁ ζωή αὐτός . ὁ μέν γάρ ἁμαρτωλός καίω , ὅτι ἁμαρτάνω καί οὐ μετανοέω : ὁ δέ ἔθνος καίω , ὅτι οὐ γιγνώσκω ὁ κτίζω αὐτός .
hermas.pastor 21.1.5
σὺ οὖν καρποφόρησον , ἵνα ἐν τῷ θέρει ἐκείνῳ γνωσθῇ σου ὁ καρπός : ἀπέχου δὲ ἀπὸ πολλῶν πράξεων καὶ οὐδὲν διαμαρτήσεις . οἱ γὰρ τὰ πολλὰ πράσσοντες πολλὰ καὶ ἁμαρτάνουσι , περισπώμενοι περὶ τὰς πράξεις αὐτῶν καὶ μηδὲν δουλεύοντες τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν .
Lemmas: σύ οὖν καρποφορέω , ἵνα ἐν ὁ θέρος ἐκεῖνος γιγνώσκω σύ ὁ καρπός : ἀπέχω δέ ἀπό πολύς πρᾶξις καί οὐδείς διαμαρτέω . ὁ γάρ ὁ πολύς πράσσω πολύς καί ἁμαρτάνω , περισπάω περί ὁ πρᾶξις αὐτός καί μηδείς δουλεύω ὁ κύριος ἑαυτοῦ .
hermas.pastor 21.1.6
πῶς οὖν , φησίν , ὁ τοιοῦτος δύναταί τι αἰτήσασθαι παρὰ τοῦ κυρίου καὶ λαβεῖν , μὴ δουλεύων τῷ κυρίῳ ; οἱ δουλεύοντες αὐτῷ , ἐκεῖνοι λήψονται τὰ αἰτήματα αὐτῶν . οἱ δὲ μὴ δουλεύοντες τῷ κυρίῳ , ἐκεῖνοι οὐδὲν λήψονται .
Lemmas: πῶς οὖν , φημί , ὁ τοιοῦτος δύναμαι τις αἰτέω παρά ὁ κύριος καί λαμβάνω , μή δουλεύω ὁ κύριος ; ὁ δουλεύω αὐτός , ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ αἴτημα αὐτός . ὁ δέ μή δουλεύω ὁ κύριος , ἐκεῖνος οὐδείς λαμβάνω .
hermas.pastor 21.1.7
ἐὰν δὲ μίαν τις πρᾶξιν ἐργάσηται , δυναται καὶ τῷ κυρίῳ δουλεῦσαι : οὐ γὰρ διαφθαρήσεται ἡ διάνοια αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ κυρίου , ἀλλὰ δουλεύσει αὐτῷ ἔχων τὴν διάνοιαν αὐτοῦ καθαράν .
Lemmas: ἐάν δέ εἷς τις πρᾶξις ἐργάζομαι , δύναμαι καί ὁ κύριος δουλεύω : οὐ γάρ διαφθείρω ὁ διάνοια αὐτός ἀπό ὁ κύριος , ἀλλά δουλεύω αὐτός ἔχω ὁ διάνοια αὐτός καθαρός .
hermas.pastor 21.1.8
ταῦτα οὖν ἐὰν ποιήσῃς , δύνασαι καρποφορῆσαι εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἐρχόμενον : καὶ ὃς ἂν ταῦτα ποιήσῃ , καρποφορήσει .
Lemmas: οὗτος οὖν ἐάν ποιέω , δύναμαι καρποφορέω εἰς ὁ αἰών ὁ ἔρχομαι : καί ὅς ἄν οὗτος ποιέω , καρποφορέω .
hermas.pastor 22.1.1
Νηστεύων καὶ καθήμενος εἰς ὄρος τι κα εὐχαριστῶν τῷ κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἐποίησε μετ̓ ἐμοῦ , βλέπω τὸν ποιμένα παρακαθήμενόν μοι καὶ λέγοντα : Τί ὀρθρινὸς ὧδε ἐλήλυθας ; Ὅτι , φημί , κύριε , στατίωνα ἔχω .
Lemmas: νηστεύω καί κάθημαι εἰς ὄρος τις ἄν εὐχαριστέω ὁ κύριος περί πᾶς ὅς ποιέω μετά ἐγώ , βλέπω ὁ ποιμήν παρακάθημαι ἐγώ καί λέγω : τίς ὀρθρινός ὧδε ἔρχομαι ; ὅτι , φημί , κύριος , στατίων ἔχω .
hermas.pastor 22.1.2
Τί , φησίν , ἐστὶ στατίων ; Νηστεύω , φημί , κύριε . Νηστεία δὲ , φησί , τί ἐστιν αὕτη , ἣν νηστεύετε ; Ὡς εἰώθειν , φημί , κύριε , οὕτω νηστεύω .
Lemmas: τίς , φημί , εἰμί στάτιοι ; νηστεύω , φημί , κύριος . νηστεία δέ , φημί , τίς εἰμί οὗτος , ὅς νηστεύω ; ὡς εἴωθα , φημί , κύριος , οὕτως νηστεύω .
hermas.pastor 22.1.3
Οὐκ οἴδατε , φησί , νηστεύειν τῷ κυρίῳ , οὐδέ ἐστιν νηστεία αὕτη ἡ ἀνωφελής , ἣν νηστεύετε αὐτῷ . Διατί , φημί , κύριε , τοῦτο λέγεις ; Λέγω σοι , φησίν , ὅτι οὐκ ἔστιν αὕτη νηστεία , ἣν δοκεῖτε νηστεύειν : ἀλλ̓ ἐγώ σε διδάξω , τί ἐστι νηστεία δεκτὴ καὶ πλήρης τῷ κυρίῳ . Ἄκουε , φησίν .
Lemmas: οὐ οἶδα , φημί , νηστεύω ὁ κύριος , οὐδέ εἰμί νηστεία οὗτος ὁ ἀνωφελής , ὅς νηστεύω αὐτός . διατί , φημί , κύριος , οὗτος λέγω ; λέγω σύ , φημί , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος νηστεία , ὅς δοκέω νηστεύω : ἀλλά ἐγώ σύ διδάσκω , τίς εἰμί νηστεία δεκτός καί πλήρης ὁ κύριος . ἀκούω , φημί .
hermas.pastor 22.1.4
ὁ θεὸς οὐ βούλεται τοιαύτην νηστείαν ματαίαν : οὕτω γὰρ νηστεύων τῷ θεῷ οὐδὲν ἐργάσῃ τῇ δικαιοσύνῃ . νήστευσον δὲ τῷ θεῷ νηστείαν τοιαύτην :
Lemmas: ὁ θεός οὐ βούλομαι τοιοῦτος νηστεία μάταιος : οὕτως γάρ νηστεύω ὁ θεός οὐδείς ἐργάζομαι ὁ δικαιοσύνη . νηστεύω δέ ὁ θεός νηστεία τοιοῦτος :
hermas.pastor 22.1.5
μηδὲν πονηρεύσῃ ἐν τῇ ζωῇ σου , ἀλλὰ δούλευσον τῷ κυρίῳ ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ : τήρησον τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ πορευόμενος ἐν τοὶς προστάγμασιν αὐτοῦ καὶ μηδεμία ἐπιθυμία πονηρὰ ἀναβήτω ἐν τῇ καρδίᾳ σου : πίστευσον δὲ τῷ θεῷ , ὅτι , ἐὰν ταῦτα ἐργάσῃ καὶ φοβηθῇς αὐτὸν καὶ ἐγκρατεύσῃ ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος , ζήσῃ τῷ θεῷ : καὶ ταῦτα ἐὰν ἐργάσῃ , μεγάλην νηστείαν ποιήσεις καὶ δεκτὴν τῷ θεῷ .
Lemmas: μηδείς πονηρεύομαι ἐν ὁ ζωή σύ , ἀλλά δουλεύω ὁ κύριος ἐν καθαρός καρδία : τηρέω ὁ ἐντολή αὐτός πορεύω ἐν ὁ πρόσταγμα αὐτός καί μηδείς ἐπιθυμία πονηρός ἀναβαίνω ἐν ὁ καρδία σύ : πιστεύω δέ ὁ θεός , ὅτι , ἐάν οὗτος ἐργάζομαι καί φοβέω αὐτός καί ἐγκρατεύω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα , ζάω ὁ θεός : καί οὗτος ἐάν ἐργάζομαι , μέγας νηστεία ποιέω καί δεκτός ὁ θεός .
hermas.pastor 22.2.1
Ἄκουε τὴν παραβολήν , ἣν μέλλω σοι λέγειν , ἀνήκουσαν τῇ νηστείᾳ .
Lemmas: ἀκούω ὁ παραβολή , ὅς μέλλω σύ λέγω , ἀνήκω ὁ νηστεία .
hermas.pastor 22.2.2
εἶχέ τις ἀγρὸν καὶ δούλους πολλοὺς καὶ μέρος τι τοῦ ἀγροῦ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα : καὶ ἐκλεξάμενος δοῦλόν τινα πιστὸν καὶ εὐάρεστον ἔντιμον , προσεκαλέσατο αὐτὸν καὶ λέγει αὐτῷ : Λάβε τὸν ἀμπελῶνα τοῦτον , ὃν ἐφύτευσα , καὶ χαράκωσον αὐτόν , ἕως ἔρχομαι , καὶ ἕτερον δὲ μὴ ποιήσῃς τῷ ἀμπελῶνι : καὶ ταύτην μου τὴν ἐντολὴν φύλαξον , καὶ ἐλεύθερος ἔσῃ παῤ ἐμοί . ἐξῆλθε δε ὁ δεσπότης τοῦ δούλου εἰς τὴν ἀποδημίαν .
Lemmas: ἔχω τις ἀγρός καί δοῦλος πολύς καί μέρος τις ὁ ἀγρός φυτεύω ἀμπελών : καί ἐκλέγω δοῦλος τις πιστός καί εὐάρεστος ἔντιμος , προσκαλέω αὐτός καί λέγω αὐτός : λαμβάνω ὁ ἀμπελών οὗτος , ὅς φυτεύω , καί χαρακόω αὐτός , ἕως ἔρχομαι , καί ἕτερος δέ μή ποιέω ὁ ἀμπελών : καί οὗτος ἐγώ ὁ ἐντολή φυλάσσω , καί ἐλεύθερος εἰμί παρά ἐγώ . ἐξέρχομαι δέ ὁ δεσπότης ὁ δοῦλος εἰς ὁ ἀποδημία .
hermas.pastor 22.2.3
ἐξελθόντος δὲ αὐτοῦ ἔλαβεν ὁ δοῦλος καὶ ἐχαράκωσε τὸν ἀμπελῶνα . καὶ τελέσας τὴν χαράκωσιν τοῦ ἀμπελῶνος εἶδε τὸν ἀμπελῶνα βοτανῶν πλήρη ὄντα .
Lemmas: ἐξέρχομαι δέ αὐτός λαμβάνω ὁ δοῦλος καί χαρακόω ὁ ἀμπελών . καί τελέω ὁ χαράκωσις ὁ ἀμπελών ὁράω ὁ ἀμπελών βοτάνη πλήρης εἰμί .
hermas.pastor 22.2.4
ἐν ἑαυτῷ οὗν ἐλογίσατο λέγων : Ταύτην τὴν ἐντολὴν τοῦ κυρίου τετέλεκα : σκάψω λοιπὸν τὸν ἀμπελῶνα τοῦτον , καὶ ἔσται εὐπρεπέστερος ἐσκαμμένος , καὶ βοτάνας μὴ ἔχων δώσει καρπὸν πλείονα , μὴ πνιγόμενος ὑπὸ τῶν βοτανῶν . λαβὼν ἔσκαψε τὸν ἀμπελῶνα καὶ πάσας τὰς βοτάνας τὰς οὔσας ἐν τῷ ἀμπελῶνι ἐξέτιλλε . καὶ ἐγένετο ὁ ἀμπελὼν ἐκεῖνος εὐπρεπέστατος καὶ εὐθαλής , μὴ ἔχων βοτάνας πνιγούσας αὐτόν .
Lemmas: ἐν ἑαυτοῦ οὖν λογίζομαι λέγω : οὗτος ὁ ἐντολή ὁ κύριος τελέω : σκάπτω λοιπός ὁ ἀμπελών οὗτος , καί εἰμί εὐπρεπής σκάπτω , καί βοτάνη μή ἔχω δίδωμι καρπός πολύς , μή πνίγω ὑπό ὁ βοτάνη . λαμβάνω σκάπτω ὁ ἀμπελών καί πᾶς ὁ βοτάνη ὁ εἰμί ἐν ὁ ἀμπελών ἐκτίλλω . καί γίγνομαι ὁ ἀμπελών ἐκεῖνος εὐπρεπής καί εὐθαλής , μή ἔχω βοτάνη πνίγω αὐτός .
hermas.pastor 22.2.5
μετὰ χρόνον ἦλθεν ὁ δεσπότης τοῦ δούλου καὶ τοῦ ἀγροῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν ἀμπελῶνα . καὶ ἰδὼν τὸν ἀμπελῶνα κεχαρακωμένον εὐπρεπῶς , ἔτι δὲ καὶ ἐσκαμμένον καὶ πάσας τὰς βοτάνας ἐκτετιλμένας καὶ εὐθαλεῖς οὔσας τὰς ἀμπέλους , ἐχάρη λίαν ἐπὶ τοῖς ἔργοις τοῦ δούλου .
Lemmas: μετά χρόνος ἔρχομαι ὁ δεσπότης ὁ δοῦλος καί ὁ ἀγρός καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἀμπελών . καί ὁράω ὁ ἀμπελών χαρακόω εὐπρεπής , ἔτι δέ καί σκάπτω καί πᾶς ὁ βοτάνη ἐκτίλλω καί εὐθηλής εἰμί ὁ ἄμπελος , χαίρω λίαν ἐπί ὁ ἔργον ὁ δοῦλος .
hermas.pastor 22.2.6
προσκαλεσάμενος οὖν τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν ἀγαπητόν , ὃν εἶχε κληρονόμον , καὶ τοὺς φίλους , οὓς εἶχε συμβούλους , λέγει αὐτοῖς , ὅσα ἐνετείλατο τῷ δούλῳ αὐτοῦ καὶ ὅσα εὗρε γεγονότα . κἀκεῖνοι συνεχάρησαν τῷ δούλῳ ἐπὶ τῇ μαρτυρίᾳ ᾗ ἐμαρτύρησεν αὐτῷ ὁ δεσπότης .
Lemmas: προσκαλέω οὖν ὁ υἱός αὐτός ὁ ἀγαπητός , ὅς ἔχω κληρονόμος , καί ὁ φίλος , ὅς ἔχω σύμβουλος , λέγω αὐτός , ὅσος ἐντέλλω ὁ δοῦλος αὐτός καί ὅσος εὑρίσκω γίγνομαι . ἐκεῖνος συγχαίρω ὁ δοῦλος ἐπί ὁ μαρτυρία ὅς μαρτυρέω αὐτός ὁ δεσπότης .
hermas.pastor 22.2.7
καὶ λέγει αὐτοῖς : Ἐγὼ τῷ δούλῳ τούτῳ ἐλευθερίαν ἐπηγγειλάμην , ἐάν μου τὴν ἐντολὴν φυλάξῃ , ἣν ἐνετειλάμην αὐτῷ : ἐφύλαξε δέ μου τὴν ἐντολὴν καὶ προσέθηκε τῷ ἀμπελῶνι ἔργον καλόν , καὶ ἐμοὶ λίαν ἤρεσεν . ἀντὶ τούτου οὖν τοῦ ἔργου οὗ εἰργάσατο θέλω αὐτὸν συγκληρονόμον τῷ υἱῷ μου ποιῆσαι , ὅτι τὸ καλὸν φρονήσας οὐ παρενεθυμήθη , ἀλλ̓ ἐτέλεσεν αὐτό .
Lemmas: καί λέγω αὐτός : ἐγώ ὁ δοῦλος οὗτος ἐλευθερία ἐπαγγέλλω , ἐάν ἐγώ ὁ ἐντολή φυλάσσω , ὅς ἐντέλλω αὐτός : φυλάσσω δέ ἐγώ ὁ ἐντολή καί προστίθημι ὁ ἀμπελών ἔργον καλός , καί ἐγώ λίαν ἀρέσκω . ἀντί οὗτος οὖν ὁ ἔργον ὅς ἐργάζομαι ἐθέλω αὐτός συγκληρονόμος ὁ υἱός ἐγώ ποιέω , ὅτι ὁ καλός φρονέω οὐ παρενθυμέομαι , ἀλλά τελέω αὐτός .
hermas.pastor 22.2.8
ταύτῃ τῇ γνώμῃ ὁ υἱὸς τοῦ δεσπότου συνηυδόκησεν αὐτῷ , ἵνα συγκληρονόμος γένηται ὁ δοῦλος τῷ υἱῷ .
Lemmas: οὗτος ὁ γνώμη ὁ υἱός ὁ δεσπότης συνευδοκέω αὐτός , ἵνα συγκληρονόμος γίγνομαι ὁ δοῦλος ὁ υἱός .
hermas.pastor 22.2.9
μετὰ ἡμέρας ὀλίγας δεῖπνον ἐποίησεν καὶ ἔπεμψεν αὐτῷ ἐκ τοῦ δείπνου ἐδέσματα πολλά . λαβὼν δὲ ὁ δοῦλος τὰ ἐδέσματα τὰ πεμφθέντα αὐτῷ παρὰ τοῦ δεσπότου τὰ ἀρκοῦντα αὐτῷ ἦρε , τὰ λοιπὰ δὲ τοῖς συνδούλοις αὐτοῦ διέδωκεν .
Lemmas: μετά ἡμέρα ὀλίγος δεῖπνον ποιέω καί πέμπω αὐτός ἐκ ὁ δεῖπνον ἔδεσμα πολύς . λαμβάνω δέ ὁ δοῦλος ὁ ἔδεσμα ὁ πέμπω αὐτός παρά ὁ δεσπότης ὁ ἀρκέω αὐτός ἀείρω , ὁ λοιπός δέ ὁ σύνδουλος αὐτός διαδίδωμι .
hermas.pastor 22.2.10
οἱ δὲ σύνδουλοι αὐτοῦ λαβόντες τὰ ἐδέσματα ἐχάρησαν καὶ ἤρξαντο εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ , ἵνα χάριν μείζονα εὕρῃ παρὰ τῷ δεσπότῃ , ὅτι οὕτως ἐχρήσατο αὐτοῖς .
Lemmas: ὁ δέ σύνδουλος αὐτός λαμβάνω ὁ ἔδεσμα χαίρω καί ἄρχω εὔχομαι ὑπέρ αὐτός , ἵνα χάρις μέγας εὑρίσκω παρά ὁ δεσπότης , ὅτι οὕτως χράω αὐτός .
hermas.pastor 22.2.11
ταῦτα πάντα τὰ γεγονότα ὁ δεσπότης αὐτοῦ ἤκουσε καὶ πάλιν λίαν ἐχάρη ἐπὶ τῇ πράξει αὐτοῦ . συγκαλεσάμενος πάλιν τοὺς φίλους ὁ δεσπότης καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀπήγγειλεν αὐτοῖς τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ , ἣν ἔπραξεν ἐπὶ τοῖς ἐδέσμασιν αὐτοῦ οἷς ἔλαβεν : οἱ δὲ ἔτι μᾶλλον συνευδόκησαν γενέσθαι τὸν δοῦλον συγκληρονόμον τῷ υἱῷ αὐτοῦ .
Lemmas: οὗτος πᾶς ὁ γίγνομαι ὁ δεσπότης αὐτός ἀκούω καί πάλιν λίαν χαίρω ἐπί ὁ πρᾶξις αὐτός . συγκαλέω πάλιν ὁ φίλος ὁ δεσπότης καί ὁ υἱός αὐτός ἀπαγγέλλω αὐτός ὁ πρᾶξις αὐτός , ὅς πράσσω ἐπί ὁ ἔδεσμα αὐτός ὅς λαμβάνω : ὁ δέ ἔτι μάλα συνευδοκέω γίγνομαι ὁ δοῦλος συγκληρονόμος ὁ υἱός αὐτός .
hermas.pastor 22.3.1
Λέγω : Κύριε , ἐγὼ ταύτας τὰς παραβολὰς οὐ γινώσκω οὐδὲ δύναμαι νοῆσαι , ἐὰν μή μοι ἐπιλύσῃς αὐτὰς .
Lemmas: λέγω : κύριος , ἐγώ οὗτος ὁ παραβολή οὐ γιγνώσκω οὐδέ δύναμαι νοέω , ἐάν μή ἐγώ ἐπιλύω αὐτός .
hermas.pastor 22.3.2
Πάντα σοι ἐπιλύσω , φησί , καὶ ὅσα ἂν λαλήσω μετὰ σοῦ .
Lemmas: πᾶς σύ ἐπιλύω , φημί , καί ὅσος ἄν λαλέω μετά σύ .
hermas.pastor 22.3.3
δείξω σοι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐὰν δέ τι ἀγαθὸν ποιήσῃς ἐκτὸς τῆς ἐντολῆς τοῦ θεοῦ , σεαυτῷ περιποιήσῃ δόξαν περισσοτέραν καὶ ἔσῃ ἐνδοξότερος παρὰ τῷ θεῷ οὗ ἔμελλες εἶναι . ἐὰν οὖν φυλάσσων τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ προσθῇς καὶ τὰς λειτουργίας ταύτας , χαρήσῃ , ἐὰν τηρήσῃς αὐτὰς κατὰ τὴν ἐμὴν ἐντολήν .
Lemmas: δείκνυμι σύ ὁ ἐντολή αὐτός ἐάν δέ τις ἀγαθός ποιέω ἐκτός ὁ ἐντολή ὁ θεός , σεαυτοῦ περιποιέω δόξα περισσός καί εἰμί ἔνδοξος παρά ὁ θεός ὅς μέλλω εἰμί . ἐάν οὖν φυλάσσω ὁ ἐντολή ὁ θεός προστίθημι καί ὁ λειτουργία οὗτος , χαίρω , ἐάν τηρέω αὐτός κατά ὁ ἐμός ἐντολή .
hermas.pastor 22.3.4
λέγω αὐτῷ : Κύριε , ὃ ἐάν μοι ἐντείλῃ , φυλάξω αὐτό : οἶδα γάρ , ὅτι σὺ μετ̓ ἐμοῦ εἶ . Ἔσομαι , φησί , μετὰ σοῦ , ὅτι τοιαύτην προθυμίαν ἔχεις τῆς ἀγαθοποιήσεως , καὶ μετὰ πάντων δὲ ἔσομαι , φησίν , ὅσοι ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχουσιν .
Lemmas: λέγω αὐτός : κύριος , ὅς ἄν ἐγώ ἐντέλλω , φυλάσσω αὐτός : οἶδα γάρ , ὅτι σύ μετά ἐγώ εἰμί . εἰμί , φημί , μετά σύ , ὅτι τοιοῦτος προθυμία ἔχω ὁ ἀγαθοποίησις , καί μετά πᾶς δέ εἰμί , φημί , ὅσος οὗτος ὁ προθυμία ἔχω .
hermas.pastor 22.3.5
ἡ νηστεία αὕτη , φησί , τηρουμένων τῶν ἐντολῶν τοῦ κυρίου , λίαν καλή ἐστιν . οὕτως οὖν φυλάξεις τὴν νηστείαν ταύτην , ἣν μέλλεις τηρεῖν :
Lemmas: ὁ νηστεία οὗτος , φημί , τηρέω ὁ ἐντολή ὁ κύριος , λίαν καλός εἰμί . οὕτως οὖν φυλάσσω ὁ νηστεία οὗτος , ὅς μέλλω τηρέω :
hermas.pastor 22.3.6
πρῶτον πάντων φύλαξαι ἀπὸ παντὸς ῥήματος πονηροῦ καὶ πάσης ἐπιθυμίας πονηρᾶς καὶ καθάρισόν σου τὴν καρδίαν ἀπὸ πάντων τῶν ματαιωμάτων τοῦ αἰῶνος τούτου . ἐὰν ταῦτα φυλάξῃς , ἔσται σοι αὕτη ἡ νηστεία τελεία .
Lemmas: πρῶτος πᾶς φυλάσσω ἀπό πᾶς ῥῆμα πονηρός καί πᾶς ἐπιθυμία πονηρός καί καθαρίζω σύ ὁ καρδία ἀπό πᾶς ὁ ματαῖωμα ὁ αἰών οὗτος . ἐάν οὗτος φυλάσσω , εἰμί σύ οὗτος ὁ νηστεία τέλειος .
hermas.pastor 22.3.7
οὕτω δὲ ποιήσεις : συντελέσας τὰ γεγραμμένα , ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ νηστεύεις μηδὲν γεύσῃ εἰ μὴ ἄρτον καὶ ὕδωρ , καὶ ἐκ τῶν ἐδεσμάτων σου ὧν ἔμελλες τρώγειν συμψηφίσας τὴν ποσότητα τῆς δαπάνης ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἧς ἔμελλες ποιεῖν , δώσεις αὐτὸ χήρᾳ ἢ ὀρφανῷ ἢ ὑστερουμένῳ , καὶ οὕτω ταπεινοφρονήσεις , ἵν ἐκ τῆς ταπεινοφροσύνης σου ὁ εἰληφὼς ἐμπλήσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν καὶ εὔξηται ὑπὲρ σοῦ πρὸς τὸν κύριον .
Lemmas: οὕτως δέ ποιέω : συντελέω ὁ γράφω , ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὅς νηστεύω μηδείς γεύω εἰ μή ἄρτος καί ὕδωρ , καί ἐκ ὁ ἔδεσμα σύ ὅς μέλλω τρώγω συμψηφίζω ὁ ποσότης ὁ δαπάνη ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὅς μέλλω ποιέω , δίδωμι αὐτός χήρα ἤ ὀρφανός ἤ ὑστερέω , καί οὕτως ταπεινοφρονέω , ἵν ἐκ ὁ ταπεινοφροσύνη σύ ὁ λαμβάνω ἐμπίμπλημι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή καί εὔχομαι ὑπέρ σύ πρός ὁ κύριος .
hermas.pastor 22.3.8
ἐὰν οὖν οὕτω τελέσῃς τὴν νηστείαν , ὥς σοι ἐνετειλάμην , ἔσται ἡ θυσία σου δεκτὴ παρὰ τῷ θεῷ , καὶ ἔγγραφος ἔσται ἡ νηστεία αὕτη , καὶ ἡ λειτουργία οὕτως ἐργαζομένη καλὴ καὶ ἱλαρά ἐστι καὶ εὐπρόσδεκτος τῷ κυρίῳ .
Lemmas: ἐάν οὖν οὕτως τελέω ὁ νηστεία , ὡς σύ ἐντέλλω , εἰμί ὁ θυσία σύ δεκτός παρά ὁ θεός , καί ἔγγραφος εἰμί ὁ νηστεία οὗτος , καί ὁ λειτουργία οὕτως ἐργάζομαι καλός καί ἱλαρός εἰμί καί εὐπρόσδεκτος ὁ κύριος .
hermas.pastor 22.3.9
ταῦτα οὕτω τηρήσεις σὺ μετὰ τῶν τέκνων σου καὶ ὅλου τοῦ οἴκου σου : τηρήσας δὲ αὐτὰ μακάριος ἔσῃ : καὶ ὅσοι ἂν ἀκούσαντες αὐτὰ τηρήσωσι , μακάριοι ἔσονται , καὶ ὅσα ἂν αἰτήσωνται παρὰ τοῦ κυρίου λήψονται .
Lemmas: οὗτος οὕτως τηρέω σύ μετά ὁ τέκνον σύ καί ὅλος ὁ οἶκος σύ : τηρέω δέ αὐτός μακάριος εἰμί : καί ὅσος ἄν ἀκούω αὐτός τηρέω , μακάριος εἰμί , καί ὅσος ἄν αἰτέω παρά ὁ κύριος λαμβάνω .
hermas.pastor 22.4.1
Ἐδεήθην αὐτοῦ πολλά , ἵνα μοι δηλώσῃ τὴν παραβολὴν τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ δεσπότου καὶ τοῦ ἀμπελῶνος καὶ τοῦ δούλου τοῦ χαρακώσαντος τὸν ἀμπελῶνα καὶ τῶν χαράκων καὶ τῶν βοτανῶν τῶν ἐκτετιλμένων ἐκ τοῦ ἀμπελῶνος καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τῶν φίλων τῶν συμβούλων : συνῆκα γάρ , ὅτι παραβολή τίς ἐστι ταῦτα πάντα .
Lemmas: δέω αὐτός πολύς , ἵνα ἐγώ δηλόω ὁ παραβολή ὁ ἀγρός καί ὁ δεσπότης καί ὁ ἀμπελών καί ὁ δοῦλος ὁ χαρακόω ὁ ἀμπελών καί ὁ χάραξ καί ὁ βοτάνη ὁ ἐκτίλλω ἐκ ὁ ἀμπελών καί ὁ υἱός καί ὁ φίλος ὁ σύμβουλος : συνίημι γάρ , ὅτι παραβολή τις εἰμί οὗτος πᾶς .
hermas.pastor 22.4.2
ὁ δὲ ἀποκριθείς μοι εἶπεν : Αὐθάδης εἰ λίαν εἰς τὸ ἐπερωτᾶν . οὐκ ὀφείλεις , φησίν , ἐπερωτᾶν οὐδὲν ὅλως : ἐὰν γάρ σοι δέῃ δηλωθῆναι , δηλωθήσεται . λέγω αὐτῷ : Κύριε , ὅσα ἄν μοι δείξῃς καὶ μὴ δηλώσῃς , μάτην ἔσομαι ἑωρακὼς αὐτὰ καὶ μὴ νοῶν , τί ἐστιν : ὡσαύτως καὶ ἐάν μοι παραβολὰς λαλήσῃς καὶ μὴ ἐπιλύσῃς μοι αὐτάς , εἰς μάτην ἔσομαι ἀκηκοώς τι παρὰ σοῦ .
Lemmas: ὁ δέ ἀποκρίνω ἐγώ λέγω : αὐθάδης εἰμί λίαν εἰς ὁ ἐπερωτάω . οὐ ὀφείλω , φημί , ἐπερωτάω οὐδείς ὅλος : ἐάν γάρ σύ δέω δηλόω , δηλόω . λέγω αὐτός : κύριος , ὅσος ἄν ἐγώ δείκνυμι καί μή δηλόω , μάτην εἰμί ὁράω αὐτός καί μή νοέω , τίς εἰμί : ὡσαύτως καί ἐάν ἐγώ παραβολή λαλέω καί μή ἐπιλύω ἐγώ αὐτός , εἰς μάτην εἰμί ἀκούω τις παρά σύ .
hermas.pastor 22.4.3
ὁ δὲ πάλιν ἀπεκρίθη μοι λέγων : Ὃς ἄν , φησί , δοῦλος ᾖ τοῦ θεοῦ καὶ ἔχῃ τὸν κύριον ἑαυτοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ , αἰτεῖται παῤ αὐτοῦ σύνεσιν καὶ λαμβάνει καὶ πᾶσαν παραβολὴν ἐπιλύει , καὶ γνωστὰ αὐτῷ γίνονται τὰ ῥήματα τοῦ κυρίου τὰ λεγόμενα διά παραβολῶν : ὅσοι δὲ βληχροί εἰσι καὶ ἀργοὶ πρὸς τὴν ἔντευξιν , ἐκεῖνοι διστάζουσιν αἰτεῖσθαι παρὰ τοῦ κυρίου :
Lemmas: ὁ δέ πάλιν ἀποκρίνω ἐγώ λέγω : ὅς ἄν , φημί , δοῦλος εἰμί ὁ θεός καί ἔχω ὁ κύριος ἑαυτοῦ ἐν ὁ καρδία , αἰτέω παρά αὐτός σύνεσις καί λαμβάνω καί πᾶς παραβολή ἐπιλύω , καί γνωστός αὐτός γίγνομαι ὁ ῥῆμα ὁ κύριος ὁ λέγω διά παραβολή : ὅσος δέ βληχρός εἰμί καί ἀργός πρός ὁ ἔντευξις , ἐκεῖνος διστάζω αἰτέω παρά ὁ κύριος :
hermas.pastor 22.4.4
ὁ δὲ κύριος πολυεύσπλαγχνός ἐστι καὶ πᾶσι τοῖς αἰτουμένοις παῤ αὐτοῦ ἀδιαλείπτως δίδωσι . σὺ δὲ ἐνδεδυναμωμένος ὑπὸ τοῦ ἁγίου ἀγγέλου καὶ εἰληφὼς παῤ αὐτοῦ τοιαύτην ἔντευξιν καὶ μὴ ὢν ἀργός , διατί οὐκ αἰτῇ παρὰ τοῦ κυρίου σύνεσιν καὶ λαμβάνεις παῤ αὐτοῦ ;
Lemmas: ὁ δέ κύριος πολυεύσπλαγχνος εἰμί καί πᾶς ὁ αἰτέω παρά αὐτός ἀδιάλειπτος δίδωμι . σύ δέ ἐνδυναμόω ὑπό ὁ ἅγιος ἄγγελος καί λαμβάνω παρά αὐτός τοιοῦτος ἔντευξις καί μή εἰμί ἀργός , διατί οὐ αἰτέω παρά ὁ κύριος σύνεσις καί λαμβάνω παρά αὐτός ;
hermas.pastor 22.4.5
λέγω αὐτῷ : Κύριε , ἐγὼ ἔχων σὲ μεθ̓ ἑαυτοῦ ἀνάγκην ἔχω σὲ αἰτεῖσθαι καὶ σὲ ἐπερωτᾶν : σὺ γάρ μοι δεικνύεις πάντα καὶ λαλεῖς μετ̓ ἐμοῦ : εἰ δὲ ἄτερ σου ἔβλεπον ἢ ἤκουον αὐτά , ἠρώτων ἂν τὸν κύριον , ἵνα μοι δηλωθῇ .
Lemmas: λέγω αὐτός : κύριος , ἐγώ ἔχω σύ μετά ἑαυτοῦ ἀνάγκη ἔχω σύ αἰτέω καί σύ ἐπερωτάω : σύ γάρ ἐγώ δείκνυμι πᾶς καί λαλέω μετά ἐγώ : εἰ δέ ἄτερ σύ βλέπω ἤ ἀκούω αὐτός , ἐρωτάω ἄν ὁ κύριος , ἵνα ἐγώ δηλόω .
hermas.pastor 22.5.1
Εἶπόν σοι , φησί , καὶ ἄρτι , ὅτι πανοῦργος εἶ καὶ αὐθάδης , ἐπερωτῶν τὰς ἐπιλύσεις τῶν παραβολῶν . ἐπειδὴ δὲ οὕτω παράμονος εἶ , ἐπιλύσω σοι τὴν παραβολὴν τοῦ ἀγροῦ καὶ τῶν λοιπῶν τῶν ἀκολούθων πάντων , ἵνα γνωστὰ πᾶσι ποιήσῃς αὐτά . ἄκουε νῦν , φησί , καὶ σύνιε αὐτά .
Lemmas: λέγω σύ , φημί , καί ἄρτι , ὅτι πάνουργος εἰμί καί αὐθάδης , ἐπερωτάω ὁ ἐπίλυσις ὁ παραβολή . ἐπειδή δέ οὕτως παράμονος εἰμί , ἐπιλύω σύ ὁ παραβολή ὁ ἀγρός καί ὁ λοιπός ὁ ἀκόλουθος πᾶς , ἵνα γνωστός πᾶς ποιέω αὐτός . ἀκούω νῦν , φημί , καί σύνω αὐτός .
hermas.pastor 22.5.2
ὁ ἀγρὸς ὁ κόσμος οὗτός ἐστιν : ὁ δὲ κύριος τοῦ ἀγροῦ ὁ κτίσας τὰ πάντα καὶ ἀπαρτίσας αὐτὰ καὶ δυναμώσας : ὁ δὲ δοῦλος ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἐστιν : αἱ δὲ ἄμπελοι ὁ λαὸς οὗτός ἐστιν , ὃν αὐτὸς ἐφύτευσεν :
Lemmas: ὁ ἀγρός ὁ κόσμος οὗτος εἰμί : ὁ δέ κύριος ὁ ἀγρός ὁ κτίζω ὁ πᾶς καί ἀπαρτίζω αὐτός καί δυναμόω : ὁ δέ δοῦλος ὁ υἱός ὁ θεός εἰμί : ὁ δέ ἄμπελος ὁ λαός οὗτος εἰμί , ὅς αὐτός φυτεύω :
hermas.pastor 22.5.3
οἱ δὲ χάρακες οἱ ἅγιοι ἄγγελοί εἰσι τοῦ κυρίου οἱ συγκρατοῦντες τὸν λαὸν αὐτοῦ . αἱ δὲ βοτάναι αἱ ἐκτετιλμέναι ἐκ τοῦ ἀμπελῶνος ἀνομίαι εἰσὶ τῶν δούλων τοῦ θεοῦ : τὰ δὲ ἐδέσματα , ἃ ἔπεμψεν αὐτῷ ἐκ τοῦ δείπνου , αἱ ἐντολαί εἰσιν , ἃς ἔδωκε τῷ λαῷ αὐτοῦ διὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ : οἱ δὲ φίλοι καὶ σύμβουλοι οἱ ἅγιοι ἄγγελοι οἱ πρῶτοι κτισθέντες : ἡ δὲ ἀποδημία τοῦ δεσπότου ὁ χρόνος ὁ περισσεύων εἰς τὴν παρουσίαν αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ δέ χάραξ ὁ ἅγιος ἄγγελος εἰμί ὁ κύριος ὁ συγκρατέω ὁ λαός αὐτός . ὁ δέ βοτάνη ὁ ἐκτίλλω ἐκ ὁ ἀμπελών ἀνομία εἰμί ὁ δοῦλος ὁ θεός : ὁ δέ ἔδεσμα , ὅς πέμπω αὐτός ἐκ ὁ δεῖπνον , ὁ ἐντολή εἰμί , ὅς δίδωμι ὁ λαός αὐτός διά ὁ υἱός αὐτός : ὁ δέ φίλος καί σύμβουλος ὁ ἅγιος ἄγγελος ὁ πρῶτος κτίζω : ὁ δέ ἀποδημία ὁ δεσπότης ὁ χρόνος ὁ περισσεύω εἰς ὁ παρουσία αὐτός .
hermas.pastor 22.5.4
λέγω αὐτῷ : Κύριε , μεγάλως καί θαυμαστῶς πάντα ἐστὶ καὶ ἐνδόξως πάντα ἔχει . μὴ οὖν , φημί , ἐγὼ ἠδυνάμην ταῦτα νοῆσαι ; οὐδὲ ἕτερος τῶν ἀνθρώπων , κἂν λίαν συνετὸς ᾖ τις , οὐ δύναται νοῆσαι αὐτά . ἔτι , φημί , κύριε , δήλωσόν μοι , ὃ μέλλω σε ἐπερωτᾶν .
Lemmas: λέγω αὐτός : κύριος , μέγας καί θαυμαστός πᾶς εἰμί καί ἔνδοξος πᾶς ἔχω . μή οὖν , φημί , ἐγώ δύναμαι οὗτος νοέω ; οὐδέ ἕτερος ὁ ἄνθρωπος , ἐάν λίαν συνετός εἰμί τις , οὐ δύναμαι νοέω αὐτός . ἔτι , φημί , κύριος , δηλόω ἐγώ , ὅς μέλλω σύ ἐπερωτάω .
hermas.pastor 22.5.5
Λέγε , φησίν , εἴ τι βούλει . Διατί , φημί , κύριε , ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰς δούλου τρόπον κεῖται ἐν τῇ παραβολῇ ;
Lemmas: λέγω , φημί , εἰ τις βούλομαι . διατί , φημί , κύριος , ὁ υἱός ὁ θεός εἰς δοῦλος τρόπος κεῖμαι ἐν ὁ παραβολή ;
hermas.pastor 22.6.1
Ἄκουε , φησίν : εἰς δούλου τρόπον οὐ κεῖται ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ἀλλ̓ εἰς ἐξουσίαν μεγάλην κεῖται καὶ κυριότητα . Πῶς , φημί , κύριε , οὐ νοῶ .
Lemmas: ἀκούω , φημί : εἰς δοῦλος τρόπος οὐ κεῖμαι ὁ υἱός ὁ θεός , ἀλλά εἰς ἐξουσία μέγας κεῖμαι καί κυριότης . πῶς , φημί , κύριος , οὐ νοέω .
hermas.pastor 22.6.2
Ὅτι , φησίν , ὁ θεὸς τὸν ἀμπελῶνα ἐφύτευσε , τοῦτ̓ ἔστι τὸν λαὸν ἔκτισε καὶ παρέδωκε τῷ υἱῷ αὐτοῦ : καὶ ὁ υἱὸς κατέστησε τοὺς ἀγγέλους ἐπ’ αὐτοὺς τοῦ συντηρεῖν αὐτούς : καὶ αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἐκαθάρισε πολλὰ κοπιάσας καὶ πολλοὺς κόπους ἠντληκώς : οὐδεὶς γὰρ ἀμπελὼν δύναται σκαφῆναι ἄτερ κόπου ἢ μόχθου .
Lemmas: ὅτι , φημί , ὁ θεός ὁ ἀμπελών φυτεύω , οὗτος εἰμί ὁ λαός κτίζω καί παραδίδωμι ὁ υἱός αὐτός : καί ὁ υἱός καθίστημι ὁ ἄγγελος ἐπί αὐτός ὁ συντηρέω αὐτός : καί αὐτός ὁ ἁμαρτία αὐτός καθαρίζω πολύς κοπιάω καί πολύς κόπος ἀντλέω : οὐδείς γάρ ἀμπελών δύναμαι σκάπτω ἄτερ κόπος ἤ μόχθος .
hermas.pastor 22.6.3
αὐτὸς οὖν καθαρίσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς τρίβους τῆς ζωῆς , δοὺς αὐτοῖς τὸν νόμον , ὃν ἔλαβε παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ .
Lemmas: αὐτός οὖν καθαρίζω ὁ ἁμαρτία ὁ λαός δείκνυμι αὐτός ὁ τρίβος ὁ ζωή , δίδωμι αὐτός ὁ νόμος , ὅς λαμβάνω παρά ὁ πατήρ αὐτός .