heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 41
Ταύτην δὲ τὴν τετράδα τῶν στοιχείων καὶ μετὰ μικρὸν ἐν τοῖς ὅρκοις διεσάφησεν Ἥρα · ἴστω νῦν τόδε γαῖα , καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ . τρισὶ γὰρ ὅρκοις τὴν ὁμόφυλον αὐτῆς καὶ συγγενῆ φύσιν ὠνόμασεν , ὕδωρ τε καὶ γῆν , καὶ τὸν ὕπερθεν οὐρανὸν , τουτέστι τὸν αἰθέρα · τέταρτον γὰρ στοιχεῖον ἦν ἡ ὀμνύουσα . διευπορῶν γέ τοι καὶ ἐπὶ πολλοῖς ἀλληγορικῶς παριστάναι βουλόμενος ταυτὶ τὰ στοιχεῖα , καὶ μετ’ ὀλίγον ἐν τοῖς Ποσειδῶνος πρὸς Ἶριν λόγοις αὐτὰ ταῦθ’ ὑφίσταται λέγων Ἦτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεί Παλλομένων , Ἀίδης δ’ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα . Ζεὺς δ’ ἔλαχ’ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν . Γαῖα δ’ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος . οὐ μὰ Δί’ οὐ κλῆρος ὁ μυθευόμενος ἐν Σικυῶνι ταῦτα , καὶ διαίρεσις ἀδελφῶν οὕτως ἀνώμαλος , ὥστ’ οὐρανὸν ἀντιθεῖναι θαλάττῃ καὶ ταρτάρῳ . πᾶς γὰρ ὁ μῦθος ἠλληγόρηται περὶ τῶν ἀπ’ ἀρχῆς τεττάρων στοιχείων . Κρόνον μὲν γὰρ ὀνομάζει τὸν χρόνον κατὰ μετάληψιν ἑνὸς στοιχείου . πατὴρ δὲ τῶν ὅλων ὁ χρόνος , καὶ τελέως ἀμήχανόν τι γενέσθαι τῶν ὄντων δίχα χρόνου · διὸ δὴ ῥίζα τῶν τεττάρων στοιχείων οὗτός ἐστι . μητέρα δ’ αὐτοῖς ἔνειμε Ῥέαν , ἐπεὶ ῥύσει τινὶ καὶ ἀεννάῳ κινήσει τὸ πᾶν οἰκονομεῖται . χρόνου δὴ καὶ ῥύσεως τέκνα , γῆν τε καὶ ὕδωρ , αἰθέρα τε καὶ ἀέρα σὺν αὐτῷ ὑπεστήσατο · καὶ τῇ μὲν πυρώδει φύσει τόπον ἔνειμεν οὐρανόν · τὴν δ’ ὑγρὰν οὐσίαν Ποσειδῶνι προσέθηκε · τρίτον δ’ Ἀίδην , τὸν ἀφώτιστον ἀέρα δηλοῖ . κοινὸν δὲ πάντων καὶ ἑδραιότατον ἀπεφήνατο στοιχεῖον εἶναι τὴν γῆν , ὥσπερ ἑστίαν τινὰ τὴν τῶν ὅλων δημιουργὸν · Γαῖα δ’ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος . Διὰ τοῦτο δέ μοι δοκεῖ συνεχῶς ἀλληγορεῖν ὑπὲρ αὐτῶν , ἵν’ ἡ δοκοῦσα τοῖς ἔπεσιν ὑφεδρεύειν ἀσάφεια τῷ διηνεκεῖ τῆς παραδόσεως ᾖ γνωριμωτέρα .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ τετράς ὁ στοιχεῖον καί μετά μικρός ἐν ὁ Ὅρκος διασαφέω Ἥρα · οἶδα νῦν ὅδε γαῖα , καί οὐρανός εὐρύς ὕπερθεν καί ὁ κατείβω Στύξ ὕδωρ . τρεῖς γάρ Ὅρκος ὁ ὁμόφυλος αὐτός καί συγγενής φύσις ὀνομάζω , ὕδωρ τε καί γῆ , καί ὁ ὕπερθεν οὐρανός , τουτέστι ὁ αἰθήρ · τέταρτος γάρ στοιχεῖον εἰμί ὁ ὄμνυμι . διευπορος γε ὅς καί ἐπί πολύς ἀλληγορικός παρίστημι βούλομαι οὗτος ὁ στοιχεῖον , καί μετά ὀλίγος ἐν ὁ Ποσειδῶν πρός Ἶρις λόγος αὐτός αὐτός ὑφίστημι λέγω ἦ ἐγώ λαγχάνω πολιός ἅλς ναίω ἀεί πάλλω , Ἀίδης δέ λαγχάνω ζόφος ἠερόεις . Ζεύς δέ λαγχάνω οὐρανός εὐρύς ἐν αἰθήρ καί νεφέλη . Γαῖα δέ ἔτι ξυνός πᾶς καί μακρός Ὄλυμπος . οὖον μά διά οὖον κλῆρος ὁ μυθεύω ἐν Σικυών οὗτος , καί διαίρεσις ἀδελφός οὕτως ἀνώμαλος , ὥστε οὐρανός ἀντιτίθημι θάλασσα καί Τάρταρος . πᾶς γάρ ὁ μῦθος ἀλληγορέω περί ὁ ἀπό ἀρχή τέσσαρες στοιχεῖον . Κρόνος μέν γάρ ὀνομάζω ὁ χρόνος κατά μετάληψις εἷς στοιχεῖον . πατήρ δέ ὁ ὅλος ὁ χρόνος , καί τέλειος ἀμήχανος τίς γίγνομαι ὁ εἰμί δίχα χρόνος · διό δή ῥίζα ὁ τέσσαρες στοιχεῖον οὗτος εἰμί . μήτηρ δέ αὐτός νέμω Ῥέα , ἐπεί ῥύσις τις καί ἀέναος κινέω ὁ πᾶς οἰκονομέω . χρόνος δή καί ῥύσις τέκνον , γῆ τε καί ὕδωρ , αἰθήρ τε καί ἀήρ σύν αὐτός ὑφίστημι · καί ὁ μέν πυρώδης φύσις τόπος νέμω οὐρανός · ὁ δέ ὑγρός οὐσία Ποσειδῶν προστίθημι · τρίτος δέ Ἅιδης , ὁ ἀφώτιστος ἀήρ δηλόω . κοινός δέ πᾶς καί ἑδραῖος ἀποφαίνω στοιχεῖον εἰμί ὁ γῆ , ὥσπερ ἑστία τις ὁ ὁ ὅλος δημιουργός · Γαῖα δέ ἔτι ξυνός πᾶς καί μακρός Ὄλυμπος . Ζεύς οὗτος δέ ἐγώ δοκέω συνεχῶς ἀλληγορέω ὑπέρ αὐτός , ἵνα ὁ δοκέω ὁ ἔπος ὑφεδρεύω ἀσάφεια ὁ διηνεκής ὁ παράδοσις εἰμί γνώριμος .