ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 62
Ἴδιος τοίνυν παρεισελθὼν ὁ νοῦς ἐξεπαίδευσε τὸν Τηλέμαχον , οὐ θεὰ παρακαθημένη , καὶ ταῦθ’ ἃ λέγει παραινοῦσα διαπεττεύοντος · ἄγε δή , φησὶν , ὦ Τηλέμαχε , μειρακίου γὰρ ἤδη τὶ φρονεῖς πλέον · νῆ’ ἄρσας ἐρέτῃσιν ἐείκοσιν , ἥ τις ἀρίστη , ἔρχεο πευσόμενος πατρὸς δὴν οἰχομένοιο · πρῶτος εὐσεβὴς καὶ δίκαιος ἐκ βαθείας τῆς διὰ τὴν ἡλικίαν ἀφροσύνης ὑπεισῆλθε λογισμὸς , ὡς οὐκ ἄξιον ἔτι ἀργοὺς ἐν Ἰθάκῃ κατατρίβειν χρόνους , ἀμνηστίαν ἔχοντα τοῦ γεγεννηκότος · ἀλλ’ ἀναγκαῖον ἤδη ποτὲ τὸν φιλοπάτορα , ναῦν εὐτρεπισάμενον , ἐπὶ τὰς διαποντίους ἐκδραμεῖν Κληδόνας , ἵνα τὴν Ὀδυσσέως ἀπόδημον ἄγνοιαν ἀνιχνεύσῃ . δεύτερον δ’ ἐπὶ τούτοις διεσκέψατο , ὅπου μάλιστα δεῖ τήν πατρῴαν ἐρευνῆσαι τύχην · ὑπηγόρευσε δ’ ἡ φρόνησις , ἐγγὺς αὐτοῦ καθεζομένη · Πρῶτα μὲν ἐς Πύλον ἐλθέ καὶ εἴρεο Νέστορα δῖον , Κεῖθεν δὲ Σπάρτηνδε παρὰ ξανθὸν Μενέλαον . ὁ μὲν γὰρ εἶχε τὴν ἀπὸ γήρως ἐμπειρίαν · ὁ δ’ ἀπὸ τῆς ὀκταετοῦς πλάνης ἐπανεληλύθει νεωστί · δεύτατος γὰρ ἦλθεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων . ἔμελλεν οὖν ὠφέλιμος αὐτῷ παραινῶν γενήσεσθαι Νέστωρ , τἀληθῆ δὲ περὶ τῆς Ὀδυσσέως πλάνης ἐρεῖν Μενέλαος .
Lemmas: Ἴδιος τοίνυν παρεισέρχομαι ὁ νόος ἐκπαιδεύω ὁ Τηλέμαχος , οὖον θεά παρακαθήμενος , καί αὐτός ὁ λέγω παραινέω διαπεττεύω · ἄγω δή , φημί , εἰμί Τηλέμαχος , μειράκιον γάρ ἤδη τίς φρονέω πλέω · ναῦς ἀραρίσκω ἐρέτης εἴκοσι , ὅς τις ἀγαθός , ἔρχομαι πυνθάνομαι πατήρ δήν οἴχομαι · πρῶτος εὐσεβής καί δίκαιος ἐκ βαθύς ὁ διά ὁ ἡλικία ἀφροσύνη ὑπεισέρχομαι λογισμός , ὡς οὐ ἄξιος ἔτι ἀργός ἐν Ἰθάκη κατατρίβω χρόνος , ἀμνηστία ἔχω ὁ γεννάω · ἀλλά ἀναγκαῖος ἤδη ποτέ ὁ φιλοπάτωρ , ναῦς εὐτρεπίζω , ἐπί ὁ διαπόντιος ἐκτρέχω κληδών , ἵνα ὁ Ὀδυσσεύς ἀπόδημος ἄγνοια ανίχνευση . δύο δέ ἐπί οὗτος διασκέπτομαι , ὅπου μάλιστα δεῖ ὁ πατρῷος ἐρευνάω Τύχη · ὑπαγορεύω δέ ὁ φρόνησις , ἐγγύς αὐτός καθέζομαι · Πρότερος μέν εἰς Πύλος ἔρχομαι καί εἴρω Νέστωρ δῖος , ἐκεῖθεν δέ Σπάρτηνδε παρά ξανθός Μενέλαος . ὁ μέν γάρ ἔχω ὁ ἀπό γῆρας ἐμπειρία · ὁ δέ ἀπό ὁ οκταετής πλάνης ἐπανέρχομαι νεωστί · δεύτατος γάρ ἔρχομαι Ἀχαιός χαλκοχίτων . μέλλω οὖν ὠφέλιμος αὐτός παραινέω γίγνομαι Νέστωρ , τἀληθῆ δέ περί ὁ Ὀδυσσεύς πλάνης εἴρω Μενέλαος .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 63
Ἅμα δὲ ταῦτ’ ἐννοούμενος , ὡσπερεὶ παρακροτῶν ἑαυτὸν εἶπεν · οὐδέ τί σε χρή Νηπιάας ὀχέειν , ἐπεὶ οὐκέτι τηλίκος ἐσσί . εἶτα καθ’ ὁμοίωσιν τῆς Ὀρέστου ἡλικιώτιδος ἀρετῆς εἰς τὴν ἴσην φρόνησιν ὥσπερ παιδαγωγὸς καὶ πατὴρ ὁ λογισμὸς αὐτὸν παρακέκληκεν · ἡ οὐκ ἀίεις , οἷον κλέος ἔλλαβε δῖος Ὀρέστης πάντας ἐπ’ ἀνθρώπους , ἐπεὶ ἔκτανε πατροφονῆα ; τοιούτοις ἐπαρθεὶς λογισμοῖς , εὐλόγως μετέωρον αὐτοῦ τὴν διάνοιαν ἐλαφρίζει . διὸ καὶ προσείκασεν αὐτὴν Ὅμηρος ὄρνιθι , λέγων · Ὄρνις δ’ ὣς ἀνοπαῖα διέπτατο . μεταρσία γὰρ ἡ φρόνησις , ὡς ἂν οἶμαι τηλικοῦτον ὄγκον ἐν αὑτῇ πραγμάτων κυοφοροῦσα διανέστηκεν . ἀμέλει ταχέως ἐκκλησία συναθροίζεται , καὶ πατρῴοις λόγοις ἐνρητορεύει . τὸν δ’ ἀπόπλουν εὐτρεπίζει ὁ τῆς ἀλληγορίας ἐπώνυμος , Φρονίου μὲν υἱὸς , Νοήμων δὲ τοὔνομα · δι’ ὧν ἀμφοτέρων οὐδὲν ἄλλο , πλὴν τοὺς ὑπογυίους αὐτοῦ λογισμοὺς ὑπεσήμαινεν . ἐμβαίνοντι δ’ αὐτῷ τῆς νεὼς πάλιν συνεμβέβηκεν Ἀθηνᾶ , Μέντορι τὴν μορφὴν εἰκασμένη , ἀνδρὶ πρὸς φροντίδας τὴν διάνοιαν ἔχοντι , φρονήσεως μητέρα . δι’ ὧν ἁπάντων ἡ κατ’ ὀλίγον ἐν τῷ Τηλεμάχῳ τρεφομένη σύνεσις ἐν τοῖς ἔπεσιν ἱστόρηται .
Lemmas: ἅμα δέ αὐτός ἐννοέω , ὡσπερεί παρακροτέω ἑαυτοῦ εἶπον · οὐδέ τίς σύ χρή νηπιάα ὀχέω , ἐπεί οὐκέτι τηλίκος εἰμί . εἶτα κατά ὁμοίωσις ὁ Ὀρέστης ἡλικιῶτις ἀρετή εἰς ὁ ἴσος φρόνησις ὥσπερ παιδαγωγός καί πατήρ ὁ λογισμός αὐτός παρακαλέω · ὁ οὐ ἀίω , οἷος κλέος λαμβάνω δῖος Ὀρέστης πᾶς ἐπί ἄνθρωπος , ἐπεί κτείνω πατροφονεύς ; τοιοῦτος ἐπαίρω λογισμός , εὔλογος μετέωρος αὐτός ὁ διάνοια ἐλαφρίζω . διό καί προσφέρω αὐτός Ὅμηρος ὄρνις , λέγω · Ὄρνις δέ ὡς ἀνοπαῖα διαπέταμαι . μετάρσιος γάρ ὁ φρόνησις , ὡς εἄν οἴομαι τηλικόσδε ὄγκος ἐν ἑαυτοῦ πρᾶγμα κυοφορέω διανίστημι . ἀμελέω ταχέως ἐκκλησία συναθροίζω , καί πατρῷος λόγος ἐνρητορεύω . ὁ δέ ἀπόπλοος εὐτρεπίζω ὁ ὁ ἀλληγορία ἐπώνυμος , Φρόνιος μέν υἱός , Νοήμων δέ ὄνομα · διά ὅς ἀμφότερος οὐδείς ἄλλος , πλήν ὁ ὑπόγυιος αὐτός λογισμός ὑποσημαίνω . ἐμβαίνω δέ αὐτός ὁ ναός πάλιν συμβαίνω Ἀθηνᾶ , Μέντωρ ὁ μορφή εἰκάζω , ἀνήρ πρός φροντίς ὁ διάνοια ἔχω , φρόνησις μήτηρ . διά ὅς ἅπας ὁ κατά ὀλίγος ἐν ὁ Τηλέμαχος τρέφω σύνεσις ἐν ὁ ἔπος ἱστορέω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 64
Καὶ μὴν ὁ περὶ Πρωτέως λόγος , οὕτω πολὺς ἐκταθεὶς ὑπὸ Μενελάου , τὴν ἐξαπατῶσαν εὐθὺς ἔχει φαντασίαν , πάνυ μυθώδης ὤν . γεγονέναι τῆς ἐν Αἰγύπτῳ νησίδος ἄθλιον ἔποικον , εἰς ἀθανάτου μέτρα τιμωρίας παρελκόμενον , ᾧ βίος ἠπείρου καὶ θαλάσσης κοινὸς , ἀτυχεῖς ὕπνους μετὰ φωκῶν κοιμωμένῳ , ἵν’ αὐτοῦ κολάζηται καὶ τὸ τερπνόν · θυγάτηρ δ’ Εἰδοθέα , διὰ πατρὸς ἀδικίας ξένον εὖ ποιοῦσα καὶ γενομένη προδότις αὐτοῦ · δεσμοὶ μετὰ τοῦτο , καὶ Μενέλαος ἐνεδρεύων · εἶθ’ ἡ πολυπρόσωπος εἰς ἅπαντα , ἃ βούλεται , Πρωτέως μεταμόρφωσις , ποιητικοὶ καὶ τεράστιοι μῦθοι δοκοῦσιν , εἰ μή τις οὐρανίῳ ψυχῇ τοὺς ὀλυμπίους Ὁμήρου μύθους ἱεροφαντήσειε .
Lemmas: καί μήv ὁ περί Πρωτεύς λόγος , οὗτος πολύς ἐκτείνω ὑπό Μενέλαος , ὁ ἐξαπατάω εὐθύς ἔχω φαντασία , πάνυ μυθώδης εἰμί . γίγνομαι ὁ ἐν Αἴγυπτος νησίς ἄθλιος ἔποικος , εἰς ἀθάνατος μέτρον τιμωρία παρέλκω , ὅς βίος ἤπειρος καί θάλασσα κοινός , ἀτυχής ὕπνος μετά φώκη κοιμάω , ἵνα αὐτός κολάζω καί ὁ τερπνός · θυγάτηρ δέ Εἰδοθέα , διά πατήρ ἀδικία ξένος εὕω ποιέω καί γίγνομαι προδότις αὐτός · δεσμός μετά οὗτος , καί Μενέλαος ἐνεδρεύω · εἶτα ὁ πολυπρόσωπος εἰς ἅπας , ὁ βούλομαι , Πρωτεύς μεταμόρφωσις , ποιητικός καί τεράστιος μῦθος δοκέω , εἰμί μή τις οὐράνιος Ψυχή ὁ ὀλύμπιος Ὅμηρος μῦθος ἱεροφαντέω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 65
Τὴν γοῦν προμήτορα τῶν ὅλων ὑφίσταται γένεσιν , ἀφ’ ἧς τὸ πᾶν ῥιζωθὲν , εἰς ὃ νῦν βλέπομεν , ἥκει κατάστημα · παλαιοὶ γὰρ ἦσάν ποτε χρόνοι , καθ’ οὓς ἀτύπωτον ἢ ὑπόλιμνον ἦν , οὐδέπω κεκριμένοις χαρακτῆρσιν εἰς τέλειον ἥκουσα μορφῆς · οὔτε γὰρ γῇ , τῇ τῶν ὅλων ἑστίᾳ , κέντρον ἐπεπήγει βέβαιον , οὔτ’ οὐρανὸς περὶ τὴν ἀίδιον φορὰν ἱδρυμένος ἐκυκλεῖτο . πάντα δ’ ἦν ἀνήλιος ἠρεμία καὶ κατηφὴς σιγὴ , καὶ πλέον οὐδὲν ἢ κεχυμένης ὕλης · ἄμορφος γὰρ ἀργία , πρὶν ἤ δημιουργὸς ἁπάντων καὶ κοσμοτόκος ἀρχὴ σωτήριον ἑλκύσασα τῷ βίῳ τὸν τύπον , τὸν κόσμον ἀπέδωκε τῷ κόσμῳ , διεζεύγνυ τὸν μὲν οὐρανὸν τῆς γῆς , ἐχώριζε δὲ τὴν ἢπειρον τῆς θαλάττης , τέτταρα δὲ στοιχεῖα , τῶν ὅλων ῥίζα καὶ γέννα , ἐν τάξει τὴν ἰδίαν μορφὴν ἐκομίζετο · [ τούτων δὲ προμηθέως κιρναμένων , ὁ θεὸς ( πάντα διευκρίνησεν ) , μηδεμιᾶς οὔσης διακρίσεως περὶ τὴν ἄμορφον ὕλην ] .
Lemmas: ὁ γοῦν προμήτωρ ὁ ὅλος ὑφίστημι γένεσις , ἀπό ὅς ὁ πᾶς ῥιζόω , εἰς ὅς νῦν βλέπω , ἥκω κατάστημα · παλαιός γάρ εἰμί ποτός χρόνος , κατά ὅς ἀτύπωτος ἢ ὑπόλιμνος εἰμί , οὐδέπω κρίνω χαρακτήρ εἰς τέλειος ἥκω μορφή · οὔτε γάρ γῆ , ὁ ὁ ὅλος ἑστία , κέντρον πήγνυμι βέβαιος , οὔτε οὐρανός περί ὁ ἀίδιος φορά ἱδρύω κυκλέω . πᾶς δέ εἰμί ἀνήλιος ἠρεμία καί κατηφής σιγή , καί πλέω οὐδείς ἢ χέω ὕλη · ἄμορφος γάρ ἀργία , πρίν ἤ δημιουργός ἅπας καί κοσμοτόκος ἀρχή σωτήριος ἕλκω ὁ βίος ὁ τύπος , ὁ κόσμος ἀποδίδωμι ὁ κόσμος , διαζεύγνυμι ὁ μέν οὐρανός ὁ γῆ , χωρίζω δέ ὁ ἤπειρος ὁ θάλασσα , τέσσαρες δέ στοιχεῖον , ὁ ὅλος ῥίζα καί γέννα , ἐν τάξις ὁ ἴδιος μορφή κομίζω · [ οὗτος δέ Προμηθεύς κιρνάω , ὁ θεός ( πᾶς διευκρινίζω ) , μηδείς εἰμί διάκρισις περί ὁ ἄμορφος ὕλη ] .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 66
Πρωτέως δὲ θυγάτηρ Εἰδοθέα , δικαίως εἴδους ἐκάστου γενομένη θέα . διὰ τοῦτο , μία τὸ πρὶν ὤν φύσις , Πρωτεὺς εἰς πολλὰς ἐμερίζετο μορφὰς , ὑπὸ τῆς προνοίας διαπλαττόμενος · Ἤτοι μὲν πρώτιστα λέων γένετ’ ἠυγένειος , Αὐτὰρ ἔπειτα δράκων καὶ πάρδαλις ἠδὲ μέγας σῦς · Γίγνετο δ’ ὑγρὸν ὕδωρ καὶ δενδρέον ὑψιπέτηλον . διὰ μὲν οὖν τοῦ λεόντος , ἐμπύρου ζῴου , τὸν αἰθέρα δηλοῖ . δράκων δ’ ἐστὶν ἡ γῆ · τὸ γὰρ αὐτόχθον αὐτοῦ καὶ γηγενὲς οὐδὲν ἄλλο πλὴν τοῦτο σημαίνει . δένδρον γε μὴν ἅπαν αὐξανόμενον , καὶ τὴν ἀπὸ γῆς ὁρμὴν μεταρσίαν λαμβάνον , συμβολικῶς εἶπεν ἀέρα . τό μὲν γὰρ ὕδωρ εἰς ἀσφαλεστέραν ὧν προῃνίξατο δήλωσιν ἐκ τοῦ φανερωτέρου παρέστησεν εἰπών · Γίνετο δ’ ὑγρὸν ὕδωρ · ὥστε εὔλογον , τὴν μὲν ἄμορφον ὕλην Πρωτέα καλεῖσθαι , τὴν δ’ εἰδωλοπλαστήσασαν ἕκαστα πρόνοιαν Εἰδοθέαν . ἐξ ἀμφοῖν δὲ πᾶν διακριθὲν εἰς τὰ συνεχῆ καὶ προστατικὰ τῶν ὅλων σχισθῆναι . πιθανῶς δὲ καὶ τὴν νῆσον , ἐν ᾗ ταῦτα διέπλασε , Φάρον ὠνόμασεν · ἐπειδήπερ ἐστὶ τὸ φαρῶσαι γεννῆσαι . καὶ τὴν γῆν ἀφάρωτον ὁ Καλλίμαχος εἶπε τὴν ἄγονον · ἀφάρωτος οἷον . ... . γύη . φυσικῶς οὖν ἁπάνπων πατέρα χῶρον ὠνόμασε Φάρον , ἐκ τῆς γονίμου προσηγορίας , ὃ μάλιστα ἐβούλετο , σημήνας .
Lemmas: Πρωτεύς δέ θυγάτηρ Εἰδοθέα , δικαίως εἶδος ἕκαστος γίγνομαι θέα . διά οὗτος , εἷς ὁ πρίν εἰμί φύσις , Πρωτεύς εἰς πολύς μερίζω μορφή , ὑπό ὁ πρόνοια διαπλάσσω · ἤτοι μέν πρῶτος λέων γενέτης εὐγένειος , ἀτάρ ἔπειτα δράκων καί πάρδαλις ἠδέ μέγας σῦς · γίγνομαι δέ ὑγρός ὕδωρ καί δένδρον ὑψιπέτηλος . διά μέν οὖν ὁ λέων , ἔμπυρος ζῷον , ὁ αἰθήρ δηλόω . δράκων δέ εἰμί ὁ γῆ · ὁ γάρ αὐτόχθων αὐτός καί γηγενής οὐδείς ἄλλος πλήν οὗτος σημαίνω . δένδρον γε μήv ἅπας αὐξάνω , καί ὁ ἀπό γῆ ὁρμή μετάρσιος λαμβάνω , συμβολικός εἶπον ἀήρ . ὁ μέν γάρ ὕδωρ εἰς ἀσφαλής ὅς προφέρω δήλωσις ἐκ ὁ φανερός παρίστημι εἶπον · γίγνομαι δέ ὑγρός ὕδωρ · ὥστε εὔλογος , ὁ μέν ἄμορφος ὕλη Πρωτεύς καλέω , ὁ δέ εἰδωλοπλαστέω ἕκαστος πρόνοια Εἰδοθέα . ἐκ ἄμφω δέ πᾶς διακρίνω εἰς ὁ συνεχής καί προστατικός ὁ ὅλος σχίζω . πιθανός δέ καί ὁ νῆσος , ἐν ὅς οὗτος διαπλάσσω , Φάρος ὀνομάζω · ἐπεί εἰμί ὁ φαρόω γεννάω . καί ὁ γῆ ἀφάρωτος ὁ Καλλίμαχος εἶπον ὁ ἄγονος · ἀφάρωτος οἷος . ... . γύης . φυσικός οὖν ἁπάνπων πατήρ χῶρος ὀνομάζω Φάρος , ἐκ ὁ γόνιμος προσηγορία , ὅς μάλιστα βούλομαι , σημαίνω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 67
Τίσι γε μὴν ἐπιθέτοις καὶ τὸν Πρωτέα κεκόσμηκεν , ἢδη σκοπῶμεν · Πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἃλιος , νημερτής . Τὸ μὲν γέρων , οἶμαι , τὸ τῆς ἀρχεγόνου καὶ πρώτης οὐσίας σημαίνει γεραίτερον , ὥστε ἀποσεμνῦναι τῇ πολιᾷ τοῦ χρόνου τὴν ἄμορφον ὕλην . ἅλιον δ’ ὠνόμασεν , οὐ μὰ Δί’ , οὐ θαλάττίον τινα δαίμονα , καὶ κατὰ κυμάτων ζῶντα , τὸ δ’ ἐκ πολλῶν καὶ παντοδαπῶν συνηλισμένον , ὅπερ ἐστὶ συνηθροισμένον . νημερτὴς δ’ εὐλόγως εἴρηται · τί γὰρ ταύτης τῆς οὐσίας ἀληθουργέστερον , ἐξ ἧς ἅπαντα γεγενῆσθαι νομιστέον . Καὶ μὴν καὶ ἡ Καλυψὼ τὴν πειθὼ τῶν ποικίλων παρ’ Ὀδυσσέως λόγων Ἑρμῆν προσηγόρευσε , μόγις μὲν , ἀλλ’ ὅμως καταθέλξαντος αὐτοῦ τὸν ἔρωτα τῆς νύμφης , ἵνα εἰς Ἰθάκην προπεμφθείη . διὰ τοῦτ’ ὄρνιθι προσωμοιωμένος Ἑρμῆς ἐλήλυθεν ἀπ’ Ὀλύμπου · πτερόεντα γὰρ τὰ ἔπη κατὰ τὸν Ὅμηρον , καὶ τάχιον οὐδὲν ἐν ἀνθρώποις λόγου .
Lemmas: Τίσι γε μήv ἐπίθετος καί ὁ Πρωτεύς κοσμέω , ἤδη σκοπέω · πωλέομαι τις δεῦρο γέρων ἥλιος , νημερτής . ὁ μέν γέρων , οἴομαι , ὁ ὁ ἀρχέγονος καί πρῶτος οὐσία σημαίνω γεραιός , ὥστε ἀποσεμνύνω ὁ πολιός ὁ χρόνος ὁ ἄμορφος ὕλη . ἥλιος δέ ὀνομάζω , οὖον μά διά , οὖον θαλάσσιος τις δαίμων , καί κατά κῦμα ζῶ , ὁ δέ ἐκ πολύς καί παντοδαπής συναλίζω , ὅσπερ εἰμί συναθροίζω . νημερτής δέ εὔλογος εἴρω · τίς γάρ οὗτος ὁ οὐσία ἀληθουργής , ἐκ ὅς ἅπας γίγνομαι νομιστέος . καί μήv καί ὁ Καλυψώ ὁ πειθώ ὁ ποικίλος παρά Ὀδυσσεύς λόγος Ἑρμῆς προσαγορεύω , μόγις μέν , ἀλλά ὅμως καταθέλγω αὐτός ὁ Ἔρως ὁ νύμφη , ἵνα εἰς Ἰθάκη προπέμπω . διά οὗτος ὄρνις προσωμοιαομαι Ἑρμῆς ἔρχομαι ἀπό Ὄλυμπος · πτερόεις γάρ ὁ ἔπος κατά ὁ Ὅμηρος , καί τάχα οὐδείς ἐν ἄνθρωπος λόγος .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 68
Δεῖ δ’ ἡμᾶς οὐδὲ τὰ μικρὰ παροδεύειν , ἀλλὰ καὶ δι’ ἐκείνων τὴν λεπτὴν ἐξετάζειν Ὁμήρου φροντίδα · τὸν γὰρ Ἡμέρας καὶ Ὠρίωνος ἔρωτα , πάθος οὐδ’ ἀνθρώποις εὔσχημον , ἠλληγόρησεν · Ὣς μὲν , ὃτ’ Ὠρίων’ ἕλετο ῥοδοδάκτυλος Ἠώς . Παρεισάγει γὰρ αὐτὸν ἔτι νεανίαν , ἐν ἀκμῇ τοῦ σώματος , ὑπὸ τοῦ χρεὼν πρὸ μοίρας ἀνηρπασμένον . ἦν δὲ παλαιὸν ἔθος , τὰ σώματα τῶν καμόντων , ἐπειδὰν ἀναπαύσηται τοῦ βίου , μήτε νύκτωρ ἐκκομίζειν , μήθ’ ὅταν ὑπὲρ γῆς τὸ μεσημβρινὸν ἐπιτείνηται θάλπος , ἀλλὰ πρὸς βαθὺν ὄρθρον , ἀπύροις ἡλίου ἀκτῖσιν ἀνιόντος . ἐπειδὰν οὖν εὐγενὴς νεανίας ἅμα καὶ κάλλει προέχων τελευτήσῃ , τὴν ὄρθριον ἐκκομιδὴν ἐπευφήμουν Ἡμέρας ἁρπαγὴν , ὡς οὐκ ἀποθανόντος , ἀλλὰ δι’ ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν ἀνηρπασμένου . Καθ’ Ὃμηρον δὲ καὶ τοῦτο φασίν . Ἰασίων , ἀνὴρ γεωργίας ἐπιμελούμενος , καὶ δαψιλεῖς τοὺς ἀπὸ τῶν ἰδίων ἀγρῶν καρποὺς λαμβάνων , εἰκότως ὑπὸ τῆς Δήμητρος ἔδοξεν ἠγαπῆσθαι · δι’ ὧν Ὅμηρος οὐκ ἀσελγεῖς ἔρωτας ἱστορεῖ θεῶν , οὐδ’ ἀκολασίας . Σημαίνων δὲ τὰς εὐαγεστάτας , [ Ἡμέραν τε καὶ Δημήτραν ] , τοῖς ἀκριβῶς ἐρευνᾶν ἐθέλουσι φυσικῆς θεωρίας εὐσεβῆ ἀφορμὴν χαρίζεται .
Lemmas: Δεύς δέ ἐγώ οὐδέ ὁ μικρός παροδεύω , ἀλλά καί διά ἐκεῖνος ὁ λεπτός ἐξετάζω Ὅμηρος φροντίς · ὁ γάρ Ἡμέρα καί Ὠρίων Ἔρως , πάθος οὐδέ ἄνθρωπος εὔσχημος , ἀλληγορέω · ὡς μέν , ὅτι Ὠρίων αἱρέω ῥοδοδάκτυλος Ἠώς . παρεισάγω γάρ αὐτός ἔτι νεανίας , ἐν ἀκμή ὁ σῶμα , ὑπό ὁ χρεὼν πρό μοῖρα ἀναρπάζω . εἰμί δέ παλαιός ἔθος , ὁ σῶμα ὁ κάμνω , ἐπειδάν ἀναπαύω ὁ βίος , μήτε νύκτωρ ἐκκομίζω , μήτε ὅταν ὑπέρ γῆ ὁ μεσημβρινός ἐπιτείνω θάλπος , ἀλλά πρός βαθύς ὄρθρος , ἄπυρος ἥλιος ἀκτίς ἀνέρχομαι . ἐπειδάν οὖν εὐγενής νεανίας ἅμα καί κάλλος προέχω τελευτάω , ὁ ὄρθριος ἐκκομιδή ἐπευφημέω Ἡμέρα ἁρπαγή , ὡς οὐ ἀποθνῄσκω , ἀλλά διά ἐρωτικός ἐπιθυμία ἀναρπάζω . κατά Ὅμηρος δέ καί οὗτος φημί . Ἰασίων , ἀνήρ γεωργία ἐπιμελέομαι , καί δαψιλής ὁ ἀπό ὁ ἴδιος ἀγρός καρπός1 λαμβάνω , εἰκότως ὑπό ὁ Δημήτηρ δοκέω ἀγαπάω · διά ὅς Ὅμηρος οὐ ἀσελγής Ἔρως ἱστορέω θεός , οὐδέ ἀκολασία . σημαίνω δέ ὁ εὐαγής , [ Ἡμέρα τε καί Δημήτρης ] , ὁ ἀκριβῶς ἐρευνάω ἐθέλω φυσικός θεωρία εὐσεβής ἀφορμή χαρίζομαι .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 70
Καθόλου δὲ τὴν Ὀδυσσέως πλάνην ; εἴ τῖς ἀκριβῶς ἐθέλει σκοπεῖν , ἠλληγορημένην εὑρήσει · πάσης γὰρ ἀρετῆς καθάπερ ὄργανόν τι τὸν Ὀδυσσέα παραστησάμενος ἑαυτῷ , διὰ τούτου πεφιλοσόφηκεν , ἐπειδὴ τὰς ἐκνεμομένας τὸν ἀνθρώπινον βίον ἤχθηρε κακίας , ἡδονὴν μὲν , τὸ Λωτοφάγων χωρίον , ξένης γεωργὸν ἀπολαύσεως , ἣν Ὀδυσσεὺς ἐγκρατῶς παρέπλευσε · τὸν δ’ ἄγριον ἑκάστου θυμὸν , ὡσπερεὶ καυτῆρι τῇ παραινέσει τῶν λόγων ἐπήρωσε . Κύκλωψ δ’ οὗτος ὠνόμασται ὁ τοὺς λογισμοὺς ὑποκλωπώμενος . τί δ’ , οὐχὶ πρῶτος , εὔδιον πλοῦν δι’ ἐπιστήμης ἀστρονόμου τεκμηράμενος , ἔδοξεν ἀνέμους δεδεκέναι ; φαρμάκων τε τῶν παρὰ Κίρκης γέγονε κρείττων , ὑπὸ πολλῆς σοφίας πομάτων ἐπεισάκτων κακῶν λύσιν εὑρόμενος · ἡ δὲ φρόνησις ἕως Ἅιδου καταβέβηκεν , ἵνα μηδέ τι τῶν νέρθεν ἀδιερεύνητον ᾖ · ἔτι δὲ Σειρήνων ἀκούει , τὰς πολυπείρους ἱστορίας παντὸς αἰῶνος ἐκμαθών · καὶ Χάρυβδις μὲν ἡ πολυδάπανος ἀσωτία καὶ περὶ πότους ἄπληστος εὐλόγως ὠνόμασται . Σκύλλαν δὲ , τὴν πολύμορφον ἀναίδειαν ἠλληγόρησε . διὸ δὴ καὶ κυνῶν οὐκ ἀλόγως ὑπέζωσται προτομὰς , ἁρπαγῇ , τόλμῃ καὶ πλεονεξίᾳ πεφραγμένας . αἱ δ’ ἡλίου βόες ἐγκράτεια γαστρός εἰσιν · εἰ μηδὲ λιμὸν ἔσχεν , ἀδικίας ἀνάγκην · ἃ δὴ μυθικῶς μέν ἐστιν εἰρημένα παρὰ τοὺς ἀκούοντας · εἰ δέ τις ἐπὶ τὴν ἠλληγορημένην σοφίαν καταβέβηκεν , ὠφελιμώτατα τοῖς μιμουμένοις γενήσεται .
Lemmas: Κάθολος δέ ὁ Ὀδυσσεύς πλάνη ; εἰμί Τῖς ἀκριβῶς ἐθέλω σκοπέω , ἀλληγορέω εὑρίσκω · πᾶς γάρ ἀρετή καθάπερ ὄργανον τίς ὁ Ὀδυσσεύς παρίστημι ἑαυτοῦ , διά οὗτος φιλοσοφέω , ἐπεί ὁ ἐκνέμω ὁ ἀνθρώπινος βίος ἐχθαίρω κακία , ἡδονά μέν , ὁ Λωτοφάγος χωρίον , ξένος γεωργός ἀπόλαυσις , ὅς Ὀδυσσεύς ἐγκρατῶς παραπλέω · ὁ δέ ἄγριος ἕκαστος θυμός , ὡσπερεί καυτήρ ὁ παραίνεσις ὁ λόγος πηρόω . Κύκλωψ δέ οὗτος ὀνομάζω ὁ ὁ λογισμός ὑποκλωπάω . τίς δέ , οὐ πρῶτος , εὔδιον πλόος διά ἐπιστήμη ἀστρονόμος τεκμαίρομαι , δοκέω ἄνεμος δήω ; φάρμακον τε ὁ παρά Κίρκη γίγνομαι ἀγαθός , ὑπό πολύς σοφία πόμα ἐπείσακτος κακός λύσις εὑρίσκω · ὁ δέ φρόνησις ἠώς Ἅιδου καταβαίνω , ἵνα μηδέ τίς ὁ νέρθεν ἀδιερεύνητος εἰμί · ἔτι δέ Σειρήν ἀκούω , ὁ πολύπειρος ἱστορία πᾶς αἰών ἐκμανθάνω · καί Χάρυβδις μέν ὁ πολυδάπανος ἀσωτία καί περί πότος ἄπληστος εὔλογος ὀνομάζω . Σκύλλα δέ , ὁ πολύμορφος ἀναίδεια ἀλληγορέω . διό δή καί κύω οὐ ἄλογος ὑποζώννυμι προτομή , ἁρπαγή , τόλμα καί πλεονεξία φράσσω . ὁ δέ ἥλιος βοῦς ἐγκράτεια γαστήρ εἰμί · εἰμί μηδέ λιμός ἔχω , ἀδικία ἀνάγκη · ὁ δή μυθικός μέν εἰμί εἴρω παρά ὁ ἀκούω · εἰμί δέ τις ἐπί ὁ ἀλληγορέω σοφία καταβαίνω , ὠφέλιμος ὁ μιμέομαι γίγνομαι .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 71
Τὸν μὲν γὰρ Αἴολον ἐξαιρέτως ἔγωγε νομίζω τὸν ἐνιαυτὸν εἶναι , ταῖς δωδεκαμήνοις τοῦ χρόνου περιόδοις ἐνδεδεμένον . ὠνόμασται γοῦν αἲολος , τουτέστι ποικίλος , ἐπειδήπερ οὐκ ἰσοχρόνῳ καὶ μονοειδεῖ κατὰ πᾶσαν ὥραν τῇ φύσει συνήνωται , διάφοροι δ’ αὐτὸν αἱ παρ’ ἕκαστα μεταβολαὶ ποικίλλουσιν . ἔκ τε γὰρ ἀργαλέου κρύους εἰς πραεῖαν ἡδονὴν ἔαρος γαληνοῦται , καὶ τὸ νοτερὸν τῆς ἐαριζούσης καταστάσεως ἔμπυρος ἡ τοῦ θέρους βία πυκνοῖ . μετόπωρον δὲ , φθινὰς ὥρα καρπῶν ἐτησίων , τὸ θέρειον ἐκλύσασα θάλπος , ὥραις χειμερίαις προοιμιάζεται . ταύτης δὲ τῆς ποικιλίας ὁ ἐνιαυτὸς ὤν πατὴρ , εἰκότως αἴολος ὠνόμασται , παῖδα δ’ αὐτὸν ὠνόμασεν Ἱππότου · τί γὰρ ὀξύτερον χρόνου , ἀεὶ φερομένῳ καὶ ῥέοντι τῷ τάχει τοὺς ὅλους αἰῶνας ἐκμετρουμένου ; τί δ’ οὕτω ποδῶκες ; δώδεκα δ’ αὐτοῦ παῖδές εἰσιν οἱ μῆνες · Ἓξ μὲν θυγατέρες , ἓξ δ’ υἱέες ἡβώοντες . Τὸ μὲν εὔκαρπον καὶ γόνιμον τῶν τὸ θέρος ἐμπιμπλάντων μηνῶν θηλείᾳ γονῇ προσείκασε , τὸ δὲ στερρὸν καὶ πεπηγὸς τῶν χειμερίων ἠρρένωσεν . οὐκ ἀσεβὴς δ’ οὐδ’ ὁ περὶ τῶν γάμων μῦθος . ἀλλὰ τοὺς ἀδελφοὺς ἀνέμιξε ταῖς ἀδελφαῖς · ἐπειδήπερ ὑπ’ ἀλλήλων συμβέβηκε τὰς ὥρας ὀχεῖσθαι . ταμίας δ’ ἐστὶν ἀνέμων , Ἠμὲν παυέμεναι , ἠδ’ ὀρνύμεν , ὅν κ’ ἐθέλῃσιν . Ἔμμηνοι γὰρ αἱ τούτων φοραὶ , καὶ κατὰ προθεσμίαν πνέουσαι , δεσπότης δ’ ἁπάντων ὁ ἐνιαυτός .
Lemmas: ὁ μέν γάρ Αἴολος ἐξαίρετος ἔγωγε νομίζω ὁ ἐνιαυτός εἰμί , ὁ δωδεκάμηνος ὁ χρόνος περίοδος ἐνδέω . ὀνομάζω γοῦν Αἴολος , τουτέστι ποικίλος , ἐπεί οὐ ἰσοχρονέω καί μονοειδής κατά πᾶς ὥρα ὁ φύσις συνενόω , διάφορος δέ αὐτός ὁ παρά ἕκαστος μεταβολή ποικίλλω . ἐκ τε γάρ ἀργαλέος κρύος εἰς πρᾶος ἡδονά ἔαρ γαληνέω , καί ὁ νοτερός ὁ ἐαρίζω κατάστασις ἔμπυρος ὁ ὁ θέρος βία πυκνόω . μετόπωρον δέ , φθινάς ὥρα καρπός ἐτήσιος , ὁ θέρειος ἐκλύω θάλπος , ὥρα χειμερία προοιμιάζομαι . οὗτος δέ ὁ ποικιλίας ὁ ἐνιαυτός εἰμί πατήρ , εἰκότως Αἴολος ὀνομάζω , παῖς δέ αὐτός ὀνομάζω Ἱππότης · τίς γάρ ὀξύς2 χρόνος , ἀεί φέρω καί ῥέω ὁ τάχος ὁ ὅλος αἰών ἐκμετρέω ; τίς δέ οὗτος ποδώκης ; δώδεκα δέ αὐτός παῖς εἰμί ὁ μείς · ἕξ μέν θυγάτηρ , ἓξ δέ υἱός ἡβάω . ὁ μέν εὔκαρπος καί γόνιμος ὁ ὁ θέρος ἐμπίμπλημι μείς θῆλυς γονεύς προσφέρω , ὁ δέ στερρός καί πήγνυμι ὁ χειμέριος ἀρρένωσις . οὐ ἀσεβής δέ οὐδέ ὁ περί ὁ γάμος μῦθος . ἀλλά ὁ ἀδελφός ἀναμίσγω ὁ ἀδελφός · ἐπεί ὑπό ἀλλήλων συμβαίνω ὁ ὥρα ὀχέω . τάμιας δέ εἰμί ἄνεμος , ἠμὲν παύω , ἤδη ὄρνυμι , ὅς καί ἐθέλω . ἔμμηνος γάρ ὁ οὗτος φορά , καί κατά προθεσμία πνέω , δεσπότης δέ ἅπας ὁ ἐνιαυτός .