heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 40
Ἀλλ’ ἐφεξῆς ἡ τῶν ἐπιφυομένων αὐτῷ τόλμα τοὺς Ἥρας δεσμοὺς αἰτιᾶται , καὶ νομίζουσιν ὕλην τινὰ δαψιλῇ τῆς ἀθέου πρὸς Ὅμηρον ἔχειν μανίας · ἦ οὐ μέμνῃ , ὅτε τ’ ἐκρέμω ὑψόθεν · ἐκ δὲ ποδοῖν ἄκμονας ἧκα δύω , περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον , ἄρρηκτον · σὺ δ’ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν ἐκρέμω . λέληθε δ’ αὐτοὺς , ὅτι τούτοις τοῖς ἔπεσιν ἡ τοῦ παντὸς ἐκτεθεολόγηται γένεσις , καὶ τὰ συνεχῶς ᾀδόμενα τέτταρα στοιχεῖα · τούτων τῶν στίχων ἐστὶ τάξις , καθάπερ ἤδη μοι λέλεκται · πρῶτος αἰθὴρ , καὶ μετὰ τοῦτον ἀὴρ , εἶθ’ ὕδωρ τε καὶ γῆ τελευταία , τὰ πάντων δημιουργὰ στοιχεῖα . ταῦτα δ’ ἀλλήλοις ἐπικιρνάμενα ζῳογονεῖται καὶ τῶν ἀψύχων ἀρχέγονα καθίσταται . Ζεὺς τοίνυν ὁ πρῶτος τὸν ἑαυτοῦ ἀέρα κατήρτηκε . στερεοὶ δ’ ἄκμονες ὑπὸ ταῖς ἐσχάταις ἀέρος βάσεσιν , ὕδωρ τε καὶ γῆ , καὶ τοῦθ’ ὅτι τοιοῦτόν ἐστιν , ἐφ’ ἑκάστης λέξεως , εἴ τις ἀκριβῶς ἐθέλοι σκοπεῖν τἀληθές , εὑρήσει . Ἦ οὺ μέμνῃ , ὅτε τ’ ἐκρέμω ὑψόθεν . ἀπὸ γὰρ τῶν ἀνωτάτω καὶ μετεώρων τόπων φησὶν αὐτὴν ἀπηρτῆσθαι . περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον , ἄρρηκτον . τί τοῦτο τὸ καινὸν αἴνιγμα τῆς κολακευούσης τιμωρίας ; πῶς ὀργιζόμενος ὁ Ζεὺς πολυτελεῖ δεσμῷ τὴν κολαζομένην ἠμύνατο , χρυσοῦν ἀντὶ τοῦ κραταιοτέρου σιδήρου τὸν δεσμὸν ἐπινοήσας ; ἀλλ’ ἔοικε τὸ μεταίχμιον αἰθέρος τε καὶ ἀέρος χρυσῷ μάλιστα τὴν χρόαν ἐμφερὲς εἶναι · πάνυ δὴ πιθανῶς , καθ’ ὃ μέρος ἀλλήλοις ἐπισυνάπτουσι , λήγων μὲν ὁ αἰθὴρ , ἀρχόμενος δὲ μετ’ ἐκεῖνον ὁ ἀὴρ , χρυσοῦν ὑπεστήσατο δεσμόν , ἐπιφέρει γοῦν · Σὺ δ’ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν ἐκρέμω , . τὸν ἄχρι νεφῶν τόπον ὁρίσας μέτρον ἀέρος . ἐκ δὲ τῶν τελευταίων μερῶν τοῦ ἀέρος , ἃ καλεῖ τοὺς πόδας , ἀπήρτησε στιβαρὰ βρίθη , γῆν τε καὶ ὕδωρ · ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω . πῶς ἂν οὖν εἶπεδεσομὸν ἄρρηκτον , αὐτίκα τῆς Ἥρας λυθείσης , εἴγε τῷ μύθῳ προσεκτέον ; ἀλλ’ ἐπειδήπερ ἡ τῶν ὅλων ἁρμονία δεσμοῖς ἀρραγέσι συνωχύρωται , καὶ δυσχερὴς ἡ τοῦ παντὸς εἰς τἀναντία μεταβολὴ , τὸ μὴ δυνηθὲν ἂν διαζευχθῆναί ποτε , κυρίως ὠνόμασεν ἄρρηκτον .
Lemmas: ἀλλά ἐφεξῆς ὁ ὁ ἐπιφύω αὐτός τόλμα ὁ Ἥρα δεσμός αἰτιάομαι , καί νομίζω ὕλη τις δαψιλός ὁ ἄθεος πρός Ὅμηρος ἔχω μανία · εἰμί οὖον μιμνήσκω , ὅτε τε κρεμάννυμι ὑψόθεν · ἐκ δέ πούς ἄκμων ἵημι δύο , περί χείρ δέ δεσμός ἰάλλω χρύσεος , ἄρρηκτος · σύ δέ ἐν αἰθήρ καί νεφέλη κρεμάννυμι . λανθάνω δέ αὐτός , ὅτι οὗτος ὁ ἔπος ὁ ὁ πᾶς ἐκθεολογέω γένεσις , καί ὁ συνεχῶς ἀείδω τέσσαρες στοιχεῖον · οὗτος ὁ στίχος εἰμί τάξις , καθάπερ ἤδη ἐγώ λέγω · πρῶτος αἰθήρ , καί μετά οὗτος ἀήρ , εἶτα ὕδωρ τε καί γῆ τελευταῖος , ὁ πᾶς δημιουργός στοιχεῖον . οὗτος δέ ἀλλήλων ἐπικιρνάω ζωογονέω καί ὁ ἄψυχος ἀρχέγονος καθίστημι . Ζεύς τοίνυν ὁ πρῶτος ὁ ἑαυτοῦ ἀήρ καταίρω . στερεός δέ ἄκμων ὑπό ὁ ἔσχατος ἀήρ βάσις , ὕδωρ τε καί γῆ , καί οὗτος ὅτι τοιοῦτος εἰμί , ἐπί ἕκαστος λέξις , εἰμί τις ἀκριβῶς ἐθέλω σκοπέω ἀληθής , εὑρίσκω . ἦς οὔ μιμνήσκω , ὅτε τε κρεμάννυμι ὑψόθεν . ἀπό γάρ ὁ ἄνω2 καί μετέωρος τόπος φημί αὐτός ἀπαρτάω . περί χείρ δέ δεσμός ἰάλλω χρύσεος , ἄρρηκτος . τίς οὗτος ὁ καινός αἴνιγμα ὁ κολακεύω τιμωρία ; πῶς ὀργίζω ὁ Ζεύς πολυτελής δεσμός ὁ κολάζω ἀμύνω , χρύσεος ἀντί ὁ κραταῖος σίδηρος ὁ δεσμός ἐπινοέω ; ἀλλά ἔοικα ὁ μεταίχμιος αἰθήρ τε καί ἀήρ χρυσός μάλιστα ὁ χροιά ἐμφερής εἰμί · πάνυ δή πιθανός , κατά ὅς μέρος ἀλλήλων ἐπισυνάπτω , λήγω μέν ὁ αἰθήρ , ἄρχω δέ μετά ἐκεῖνος ὁ ἀήρ , χρύσεος ὑφίστημι δεσμός , ἐπιφέρω γοῦν · σύ δέ ἐν αἰθήρ καί νεφέλη κρεμάννυμι , . ὁ ἄχρι νέφος τόπος ὁρίζω μέτρον ἀήρ . ἐκ δέ ὁ τελευταῖος μέρος ὁ ἀήρ , ὁ καλέω ὁ πούς , ἀπαρτάω στιβαρός βρίθω , γῆ τε καί ὕδωρ · ἐκ δέ πούς ἄκμων ἵημι δύο . πῶς εἄν οὖν εἶπον ἄρρηκτος , αὐτίκα ὁ Ἥρα λύω , εἰ ὁ μῦθος προσεκτέος ; ἀλλά ἐπεί ὁ ὁ ὅλος ἁρμονία δεσμός ἀρραγής συνοχυρόω , καί δυσχερής ὁ ὁ πᾶς εἰς τἀναντία μεταβολή , ὁ μή δύναμαι εἄν διαζεύγνυμι ποτός , κύριος ὀνομάζω ἄρρηκτος .