ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 31
Ὁμοίως δ’ ὁ Ἄρης οὐδέν ἐστιν ἄλλο πλὴν ὁ πόλεμος , παρὰ τὴν ἀρὴν ὠνομασμένος , ἥπερ ἐστὶ βλάβη . γένοιτο δ’ ἂν ἡμῖν τοῦτο σαφὲς ἐκ τοῦ λέγειν αὐτὸν μαινόμενον τυκτὸν κακὸν , ἀλλοπρόσαλλον ἐπιθέτοις γὰρ ἁρμόζουσι πολέμῳ κέχρηται μᾶλλον ἤ θεῷ · μανίας γάρ εἰσι πλήρεις ἅπαντες οἱ μαχόμενοι , πρὸς τὸν κατ’ ἀλλήλων φόνον ἐνθουσιαστικῶς ζέσαντες · καὶ τὸ ἀλλοπρόσαλλον ἑτέρωθί που διὰ πλειόνων ἐξηγεῖται , λέγων · Ξυνὸς Ἐνυάλιος , καί τε κτανέοντα κατέκτα νεμεσηταὶ γὰρ αἱ πολέμων ἐπ’ ἀμφότερα ῥοπαὶ , καὶ τὸ νικηθὲν οὐδὲ προσαντῆσαν αἰφνιδίως πολλάκις ἐκράτησεν ὥστε , τῆς ἐν ταῖς μάχαις ἀμφιβολίας ἄλλοτε πρὸς ἄλλους μεταφοιτώσης , ἐτύμως κακὸν ἀλλοπρόσαλλον προσείρηκε τὸν πόλεμον . ἐτρώθη δ’ ὑπὸ Διομήδους Ἄρης , οὐ κατ’ ἄλλο τι μέρος , ἀλλὰ νείατον ἐς κενεῶνα . σφόδρα πιθανῶς . ἐπὶ γὰρ τὰ κενὰ τῆς μὴ πάνυ φρουρουμένης τῶν ἀντιπάλων τάξεως παρεισελθὼν , εὐμαρῶς ἐτρέψατο τοὺς βαρβάρους . καὶ μὴν χάλκεον λέγει τὸν Ἄρην , τὰς τῶν μαχομένων πανοπλίας ὑποσημαίνων · σπάνιος γὰρ ἦν ὁ σίδηρος ἐν τῷ πάλαι χρόνῳ · τὸ δὲ σύμπαν ἐσκέποντο χαλκῷ . διὰ τοῦτό φησιν · Ὄσσε δ’ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων , θωρήκων τε νεοσμήκτων . ἀναβοᾷ δὲ τρωθεὶς , ὅσσον τ’ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι . Καὶ τοῦτο δὲ τεκμήριον πολλῶν διωκομένων πολεμίων · οὐ γὰρ ἂν εἷς θεὸς ἀνεβόησε τοσοῦτον , ἀλλ’ ἡ φεύγουσα μυρίανδρος , οἶμαι , τῶν βαρβάρων φάλαγξ . ὥστ’ ἐναργέσι τεκμηρίοις καὶ διὰ τῶν κατὰ μέρος ἐδείξαμεν , οὐ τὸν Ἄρην τετρωμένον ὑπὸ Διομήδους , ἀλλὰ τὸν πόλεμον .
Lemmas: ὅμοιος δέ ὁ Ἄρης οὐδείς εἰμί ἄλλος πλήν ὁ πόλεμος , παρά ὁ ἀρή ὀνομάζω , ὅσπερ εἰμί βλάβη . γίγνομαι δέ εἄν ἐγώ οὗτος σαφής ἐκ ὁ λέγω αὐτός μαίνομαι τυκτός κακός , ἀλλοπρόσαλλος ἐπίθετος γάρ ἁρμόζω πόλεμος χράομαι μᾶλλον ἤ θεός · μανία γάρ εἰμί πλήρης ἅπας ὁ μάχομαι , πρός ὁ κατά ἀλλήλων φόνος ἐνθουσιαστικός ζέω · καί ὁ ἀλλοπρόσαλλος ἑτέρωθι ποῦ διά πλείων ἐξηγέομαι , λέγω · Ξυνός Ἐνυάλιος , καί τε κτείνω κατακτείνω νεμεσητός γάρ ὁ Πολέμων ἐπί ἀμφότερος ῥοπή , καί ὁ νικάω οὐδέ προσαντάω αἰφνίδιος πολλάκις κρατέω ὥστε , ὁ ἐν ὁ μάχη ἀμφιβολία ἄλλοτε πρός ἄλλος μεταφοιτάω , ἔτυμος κακός ἀλλοπρόσαλλος προσφωνέω ὁ πόλεμος . τιτρώσκω δέ ὑπό Διομήδης Ἄρης , οὖον κατά ἄλλος τίς μέρος , ἀλλά νέατος εἰς κενεών . σφόδρα πιθανός . ἐπί γάρ ὁ κενός ὁ μή πάνυ φρουρέω ὁ ἀντίπαλος τάξις παρεισέρχομαι , εὐμαρής τρέπω ὁ βάρβαρος . καί μήv χάλκεος λέγω ὁ Ἄρης , ὁ ὁ μάχομαι πανοπλία ὑποσημαίνω · σπάνις γάρ εἰμί ὁ σίδηρος ἐν ὁ πάλαι χρόνος · ὁ δέ σύμπας σκέπω χαλκός . διά οὗτος φημί · ὄσσε δέ ἀμέρδω αὐγή χάλκεος κόρυς ἀπό λάμπω , θώραξ τε νεόσμηκτος . ἀναβοάω δέ τιτρώσκω , ὅσος τε ἐννεάχιλοι ἐπιάχω ἢ δεκάχιλοι . καί οὗτος δέ τεκμήριον πολύς διώκω πολέμιος · οὖον γάρ εἄν εἷς θεός ἀναβοάω τοσοῦτος , ἀλλά ὁ φεύγω Μυρίανδρος , οἴομαι , ὁ βάρβαρος φάλαγξ . ὥστε ἐναργής τεκμήριον καί διά ὁ κατά μέρος δείκνυμι , οὖον ὁ Ἄρης τιτρώσκω ὑπό Διομήδης , ἀλλά ὁ πόλεμος .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 32
Αὗται δ’ ἐν παρεκβάσει τῶν προτέρων ἀλληγοριῶν , δι’ ὧν καὶ τεχνικωτέραν ἔχουσιν ἐμπειρίαν ἐν οἷς φησί · Τλῆ μὲν Ἄρης , ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τ’ Ἐφιάλτης , Παῖδες Ἀλωῆος , δῆσαν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ . γεννικοὶ γὰρ οὗτοι καὶ κατ’ ἀλκὴν ἰσχυροὶ νεανίαι γεγονότες , ἐπειδὴ ταραχῆς καὶ πολέμου μεστὸν ᾔδεσαν τὸν βίον , οὐδεμιᾶς εἰρηνικῆς ἀναπαύσεως μέσης τοὺς παρ’ ἕκαστα κάμνοντας ἀνιείσης , ἰδίοις ὅπλοις ἐκστρατευσάμενοι , τὴν ἐπιπολάζουσαν ἀηδίαν ἀνέστειλαν . ἄχρι μὲν οὖν τρισκαίδεκα μηνῶν ἀκλινής τ’ ἦν καὶ ἀστασίαστος αὐτῶν ὁ οἶκος , ἐν ὁμονοίᾳ τε τὴν εἰρήνην διεστρατήγουν · μητρυιὰ δὲ παρεισπεσοῦσα φιλόνεικος , οἰκίας νόσος , ἀνέτρεψε πάντα καὶ διέφθειρε τὴν πρότερον · εὐστάθειαν · ἐκ δευτέρου δὲ πάλιν , ὁμοίας ταραχῆς ἀναφθείσης , ἔδοξεν ὁ Ἀρης ἀπὸ τοῦ δεσμωτηρίου λελύσθαι [ τουτέστιν ὁ πόλεμος ] .
Lemmas: οὗτος δέ ἐν παρέκβασις ὁ πρότερος ἀλληγορία , διά ὅς καί τεχνικός ἔχω ἐμπειρία ἐν ὅς φημί · ἔτλην μέν Ἄρης , ὅτε ὅς Ὦτος καρτερός τε Ἐφιάλτης , Παῖς Ἀλωεύς , δήω καρτερός ἐν δεσμός . γεννικός γάρ οὗτος καί κατά ἀλκή ἰσχυρός νεανίας γίγνομαι , ἐπεί ταραχή καί πόλεμος μεστός οἶδα ὁ βίος , οὐδείς εἰρηνικός ἀνάπαυσις μέσος ὁ παρά ἕκαστος κάμνω ἀνίημι , ἴδιος ὅπλον ἐκστρατεύω , ὁ ἐπιπολάζω ἀηδία ἀναστέλλω . ἄχρι μέν οὖν τρεισκαίδεκα μείς ἀκλινής τε εἰμί καί ἀστασίαστος αὐτός ὁ οἶκος , ἐν ὁμόνοια τε ὁ εἰρήνη διαστρατηγέω · μητρυιά δέ παρεισπίπτω Φιλόνεικος , οἰκίον νόσος , ἀνατρέπω πᾶς καί διαφθείρω ὁ πρότερος · εὐστάθεια · ἐκ δύο δέ πάλιν , ὅμοιος ταραχή ἀνάπτω , δοκέω ὁ Ἄρης ἀπό ὁ δεσμωτήριον λύω [ τουτέστιν ὁ πόλεμος ] .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 33
Ἡρακλέα δὲ νομιστέον οὐκ ἀπὸ σωματικῆς δυνάμεως ἀναχθέντα τοσοῦτον ἰσχῦσαι τοῖς τότε χρόνοις . ἀλλ’ ἀνὴρ ἔμφρων καὶ σοφίας οὐρανίου μύστης γεγονὼς , ὡσπερεὶ κατὰ βαθείας ἀχλύος ὑποδεδυκυῖαν ἐφώτισε τὴν φιλοσοφίαν , καθ’ ἅπερ ὁμολογοῦσι καὶ Στωικῶν οἱ δοκιμώτατοι . περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων ἄθλων , ὁπόσοι τῆς παρ’ Ὁμήρῳ μνήμης ὑστεροῦσι , τί δεῖ παρὰ καιρὸν ἐκμηκύνειν φιλοτεχνοῦντας ; ὅτι κάπρον μὲν εἷλε , τὴν ἐπιπολάζουσαν ἀνθρώποις ἀκολασίαν , λέοντα δὲ , τὴν ἀκρίτως ὁρμῶσαν ἐφ’ ἃ μὴ δεῖ φορὰν , κατ’ αὐτὸ δὲ θυμοὺς ἀλογίστους πεδήσας , τὸν ὑβριστὴν ταῦρον ἐνομίσθη δεδεκέναι · δειλίαν γε μὴν ἐφυγάδευσεν ἐκ τοῦ βίου , τὴν Κερυνείαν ἔλαφον . καί τις ἀπρεπῶς ὀνομαζόμενος ἆθλος ἐκμεμόχθηται διακαθήραντος αὐτοῦ τὴν πολύχουν κόπρον , ἐπιτρέχουσαν ἀνθρώποις ἀηδίαν . ὄρνις δὲ , τὰς ὑπηνέμους ἐλπίδας , αἱ βόσκουσι τὸν βίον ἡμῶν , ἀπεσκέδασέ τε καὶ τὴν πολυκέφαλον ὕδραν , τὴν ἡδονὴν , ἥτις , ὅταν ἐκκοπῇ , πάλιν ἄρχεται βλαστάνειν , ὥσπερ διὰ πυρός τινος τῆς παραινέσεως ἐξέκαυσεν . αὐτὸς γε μὴν ὁ τρικέφαλος δειχθεὶς ἡλίῳ κέρβερος εἰκότως ἂν τὴν τριμερῆ φιλοσοφίαν ὑπαινίττοιτο . τὸ μὲν γὰρ αὐτῆς λογικὸν , τὸ δὲ φυσικὸν , τὸ δὲ ἠθικὸν ὀνομάζεται · ταῦτα δ’ , ὥσπερ ἀφ’ ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυκότα , τριχῆ πατὰ τὴν κεφαλὴν μερίζεται .
Lemmas: Ἡρακλῆς δέ νομιστέος οὐ ἀπό σωματικός δύναμις ἀνάσσω τοσοῦτος ἰσχύω ὁ τότε χρόνος . ἀλλά ἀνήρ ἔμφρων καί σοφία οὐράνιος μύστης γίγνομαι , ὡσπερεί κατά βαθύς ἀχλύς ὑποδύω φωτίζω ὁ φιλοσοφία , κατά ὅσπερ ὁμολογέω καί στωικός ὁ δόκιμος . περί μέν οὖν ὁ ἄλλος ἆθλος , ὁπόσος ὁ παρά Ὅμηρος μνήμη ὑστερέω , τίς δεῖ παρά καιρός ἐκμηκύνω φιλοτεχνέω ; ὅτι κάπρος μέν αἱρέω , ὁ ἐπιπολάζω ἄνθρωπος ἀκολασία , λέων δέ , ὁ ἄκριτος ὁρμή ἐπί ὁ μή δεῖ φορά , κατά αὐτός δέ θυμός ἀλόγιστος πεδάω , ὁ ὑβριστής ταῦρος νομίζω δήω · δειλία γε μήv φυγαδεύω ἐκ ὁ βίος , ὁ Κερύνεια ἔλαφος . καί τις ἀπρεπῶς ὀνομάζω ἆθλος ἐκμοχθέω διακαθαίρω αὐτός ὁ πολύχοος κόπρος , ἐπιτρέχω ἄνθρωπος ἀηδία . ὄρνις δέ , ὁ ὑπήνεμος ἐλπίς , ὁ βόσκω ὁ βίος ἐγώ , ἀποσκεδάννυμι τε καί ὁ πολυκέφαλος ὕδρα , ὁ ἡδονά , ὅστις , ὅταν ἐκκόπτω , πάλιν ἄρχω βλαστάνω , ὥσπερ διά πῦρ τις ὁ παραίνεσις ἐκκαίω . αὐτός γε μήv ὁ τρικέφαλος δείκνυμι ἥλιος κέρβερος εἰκότως εἄν ὁ τριμερής φιλοσοφία ὑπαινίσσομαι . ὁ μέν γάρ αὐτός λογικός , ὁ δέ φυσικός , ὁ δέ ἠθικός ὀνομάζω · οὗτος δέ , ὥσπερ ἀπό εἷς αὐχήν ἐκφύω , τριχῆ πατά ὁ κεφαλή μερίζω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 34
Περὶ μὲν δὴ τῶν ἄλλων , ὥσπερ εἶπον , ἄθλων , ἐν συντόμῳ δεδήλωται . τετρωμένην δ’ Ὅμηρος ὑπεστήσατο τὴν Ἥραν , τοῦτο ἀκριβῶς παραστῆσαι βουλόμενος , ὅτι τὸν θολερὸν ἀέρα , καὶ πρὸ τῆς ἑκάστου διανοίας ἐπαχλύοντα , πρῶτος Ἡρακλῆς , θείῳ χρησάμενος λόγῳ , διώρθρωσε , τὴν ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων ἀμαθίαν πολλαῖς νουθεσίαις κατατρώσας . ὅθεν ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν ἀφίησι τὰ τόξα . πᾶς γὰρ ἀνὴρ φιλόσοφος ἐν θνητῷ καὶ ἐπιγείῳ τῷ σώματι πτηνὸν ὥσπερ τι βέλος , τὸν νοῦν , εἰς τὰ μετάρσια διαπέμπεται . τεχνικῶς δὲ προσέθηκεν εἰπὼν · ἰῷ τριγλώχινι βαλών . ἵνα διὰ συντόμου τὴν τριμερῆ φιλοσοφίαν ὑπὸ τοῦ τριγλώχινος ὑποσημήνῃ βέλους . Μεθ’ Ἥραν δὲ τετόξευκε καὶ τὸν Ἅιδην . οὐδεὶς γὰρ ἄβατος φιλοσοφίᾳ χῶρος . ἀλλὰ μετὰ τὸν οὐρανὸν ἐζήτηκε τὴν κατωτάτω φύσιν , ἵνα μηδὲ τῶν νέρθεν ἀμύητος ᾖ . τὸν οὖν ἀλαμπῆ καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἄβατον ᾅδην ὁ τῆς σοφίας οἰστὸς , εὔστοχα βληθεὶς , διευκρίνησεν · ὥσθ’ αἱ Ἡρακλέους χεῖρες ἁγνεύουσι παντὸς Ὀλυμπίου μύσους . ἀρχηγὸς δὲ πάσης σοφίας γενόμενος Ὅμηρος , ἀλληγορικῶς παρέδωκε τοῖς μετ’ αὐτὸν ἀρύσασθαι κατὰ μέρη πάνθ’ , ὅσα πρῶτος πεφιλοσόφηκε .
Lemmas: περι μέν δή ὁ ἄλλος , ὥσπερ εἶπον , ἆθλος , ἐν σύντομος δηλόω . τιτρώσκω δέ Ὅμηρος ὑφίστημι ὁ Ἥρα , οὗτος ἀκριβῶς παρίστημι βούλομαι , ὅτι ὁ θολερός ἀήρ , καί πρό ὁ ἕκαστος διάνοια ἐπαχλύω , πρῶτος Ἡρακλῆς , θεῖον χράω λόγος , διώρθρωσε , ὁ ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος ἀμαθία πολύς νουθεσία κατατιτρώσκω . ὅθεν ἀπό γῆ εἰς οὐρανός ἀφίημι ὁ τόξον . πᾶς γάρ ἀνήρ φιλόσοφος ἐν θνητός καί ἐπίγειος ὁ σῶμα πτηνός ὥσπερ τίς βέλος , ὁ νόος , εἰς ὁ μετάρσιος διαπέμπω . τεχνικός δέ προστίθημι εἶπον · ἰός τριγλώχις βάλλω . ἵνα διά σύντομος ὁ τριμερής φιλοσοφία ὑπό ὁ τριγλώχις ὑποσημαίνω βέλος . μετά Ἥρα δέ τοξεύω καί ὁ Ἅιδην . οὐδείς γάρ ἄβατος φιλοσοφία χῶρος . ἀλλά μετά ὁ οὐρανός ζητέω ὁ κατωτάτω φύσις , ἵνα μηδέ ὁ νέρθεν ἀμύητος εἰμί . ὁ οὖν ἀλαμπής καί πᾶς ἄνθρωπος ἄβατος ᾍδης ὁ ὁ σοφία οἰστός , εὔστοχος βάλλω , διευκρινίζω · ὥστε ὁ Ἡρακλῆς χείρ ἁγνεύω πᾶς Ὀλύμπιος μύσος . ἀρχηγός δέ πᾶς σοφία γίγνομαι Ὅμηρος , ἀλληγορικός παραδίδωμι ὁ μετά αὐτός ἀρύω κατά μέρος πᾶς , ὅσος πρῶτος φιλοσοφέω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 35
Νομίζουσι τοίνυν ἔνιοι μηδὲ Διόνυσον εἶναι παρ’ Ὁμήρῳ θεόν . ἐπειδήπερ ὑπὸ Λυκούργου διώκεται , καὶ μόλις δοκεῖ σωτηρίας τυχεῖν , Θέτιδος αὐτῷ παραστάσης . τὸ δ’ ἐστὶν οἴνου συγκομιδῆς γεωργικὴ ἀλληγορία , δι’ ὧν φησίν · Ὅς ποτε μαινομένοιο Διωνύσοιο τιθήνας Σεῦε κατ’ ἠγάθεον Νυσήιον · αἱ δ’ ἅμα · πᾶσαι Θύσθλα χαμαὶ κατέχευον , ὑπ’ ἀνδροφόνοιο Λυκούργου Θεινόμεναι βουπλῆγι . Διώνυσος δὲ φοβηθείς Δύσεθ’ ἁλὸς κατὰ κῦμα , Θέτις δ’ ὑπεδέξατο κόλπῳ Δειδιότα . μαινόμενον μὲν εἴρηκε Διόνυσον ἀντὶ τοῦ οἴνου · ἐπειδήπερ οἱ πλείονι τῷ ποτῷ χρώμενοι τοὺς λογισμοὺς διασφάλλονται . ὥσπερ τὸ δέος , εἰ τύχοι , χλωρὸν λέγει , καὶ πευκεδανὸν τὸν πόλεμον · ἃ γὰρ ἀπ’ αὐτῶν συμβαίνει , ταῦτα ἐκείνοις περιῆψεν , ὅθεν ἄρχεται τὰ πάθη . τιθήνας δὲ νομίζειν δεῖ τὰς ἀμπέλους . Αυκοῦργος δ’ , ἀνὴρ εὐαμπέλου λήξεως δεσπότης , μετὰ τὴν ὀπωρινὴν ὥραν , ὅτε συγκομιδὴ τῶν διονυσιακῶν καρπῶν ἐστὶν , ἐπὶ τὴν εὐφορωτάτην ἐξεληλύθει Νύσαν . καὶ μετὰ τοῦτο , ἔτι δρεπομένων τῶν βοτρύων φησί · Διώνυσος δὲ φοβηθείς · ἐπειδήπερ ὁ μὲν φόβος εἴωθε τρέπειν τὴν διάνοιαν . ὁ δὲ τῆς σταφυλῆς καρπὸς τρέπεται θλιβόμενος εἰς οἶνον . ἔθος γε μὴν τοῖς πολλοῖς , ἐπὶ φυλακῇ τοῦ διαμένειν ἀκλινῆ τὸν καρπὸν , ἐπικιρνάναι θαλαττίῳ ὕδατι · παρὰ τοῦτο ὁ Διόνυσος Δύσεθ’ ἁλὸς κατὰ κῦμα . Θέτις δ’ ὑπεδέξατο κόλπῳ , ἡ τελευταία μετὰ τὴν ἀπόθλιψιν τοῦ καρποῦ θέσις . αὕτη γὰρ ἐσχάτη δέχεται τὸν οἶνον · δειδιότα δὲ , διὰ τὸν ἐν ἀρχῇ τοῦ νεοθλιβοῦς γλεύκους παλμὸν , καὶ τὴν μεθαρμόζουσαν ὁρμήν · δέος εἶπε γὰρ τὸν τρόμον . οὕτως Ὅμηρος οὐ φιλοσοφεῖν μόνον ἀλληγορικῶς , ἀλλὰ καὶ γεωργεῖν ἐπίσταται .
Lemmas: νομίζω τοίνυν ἔνιοι μηδέ Διόνυσος εἰμί παρά Ὅμηρος θεός . ἐπεί ὑπό Λυκοῦργος διώκω , καί μόλις δοκέω σωτηρία τυγχάνω , Θέτις αὐτός παρίστημι . ὁ δέ εἰμί οἶνος συγκομιδή γεωργικός ἀλληγορία , διά ὅς φημί · ὅς ποτός μαίνομαι Διόνυσος τιθήνη σεύω κατά ἠγάθεος νῦσα · ὁ δέ ἅμα · πᾶς θύσθλα χαμαί καταχεύω , ὑπό ἀνδροφόνος Λυκοῦργος θείνω βουπλήξ . Διόνυσος δέ φοβέω δύο ἅλς κατά κῦμα , Θέτις δέ ὑποδείκνυμι κόλπος δείδω . μαίνομαι μέν εἴρω Διόνυσος ἀντί ὁ οἶνος · ἐπεί ὁ πλείων ὁ ποτός χράω ὁ λογισμός διασφάλλω . ὥσπερ ὁ δέος , εἰμί τυγχάνω , χλωρός λέγω , καί πευκεδανός ὁ πόλεμος · ὁ γάρ ἀπό αὐτός συμβαίνω , οὗτος ἐκεῖνος περιάπτω , ὅθεν ἄρχω ὁ πάθος . τιθήνη δέ νομίζω δεῖ ὁ ἄμπελος . Αυκοῦργος δέ , ἀνήρ εὐάμπελος λῆξις δεσπότης , μετά ὁ ὀπωρινός ὥρα , ὅτε συγκομιδή ὁ διονυσιακός καρπός εἰμί , ἐπί ὁ εὔφορος ἐξέρχομαι Νῦσα . καί μετά οὗτος , ἔτι δρέπω ὁ Βότρυς φημί · Διόνυσος δέ φοβέω · ἐπεί ὁ μέν φόβος εἴωθα τρέπω ὁ διάνοια . ὁ δέ ὁ σταφυλή καρπός1 τρέπω θλίβω εἰς οἶνος . ἔθος γε μήv ὁ πολύς , ἐπί φυλακή ὁ διαμένω ἀκλινής ὁ καρπός , ἐπικιρνάω θαλάσσιος ὕδωρ · παρά οὗτος ὁ Διόνυσος δύο ἅλς κατά κῦμα . Θέτις δέ ὑποδείκνυμι κόλπος , ὁ τελευταῖος μετά ὁ ἀπόθλιψις ὁ καρπός θέσις . οὗτος γάρ ἔσχατος δέχομαι ὁ οἶνος · δείδω δέ , διά ὁ ἐν ἀρχή ὁ νεοθλιβής γλεῦκος παλμός , καί ὁ μεθαρμόζω ὁρμή · δέος εἶπον γάρ ὁ τρόμος . οὕτως Ὅμηρος οὖον φιλοσοφέω μόνος ἀλληγορικός , ἀλλά καί γεωργέω ἐπίσταμαι .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 36
Φυσικῆς δ’ ἅπτεται θεωρίας καὶ ὅταν ὁ Ζεὺς , εἰς τὸ αὐτὸ συναθροίσας τοὺς θεοὺς ἅπαντας , ἄρχηται τῶν μεγάλων ἀπειλῶν , καθήμενος Ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο . πρῶτος ἕστηκεν αὐτός · ἐπειδὴ τὴν ἀνωτάτω τάξιν , ὥσπερ ἐδηλοῦμεν , ἡ αἰθεριώδης ἐπέχει φύσις . σειρὰν δ’ ἀπήρτησεν ἀπὸ τοῦ αἰθέρος ἐπὶ πάντα χρυσῆν . οἱ γὰρ δεινοὶ τῶν φιλοσόφων περὶ ταῦτα , ἀνάμματα πυρὸς εἶναι τὰς τῶν ἀστέρων περιόδους νομίζουσι · τὸ δὲ σφαιρικὸν ἡμῖν τοῦ κόσμου σχῆμα δι’ ἑνὸς ἐμέτρησε στίχου · Τόσσον ἔνερθ’ ἀίδεω , ὅσον οὐρανός ἐστ’ ἀπὸ γαίης . μεσαιτάτη γὰρ ἁπάντων ἑστία τις οὖσα , καὶ δύναμιν κέντρου ἐπέχουσα , καθίδρυται βεβαίως ἡ γῆ πᾶσα . κύκλῳ δ’ ὑπὲρ αὐτὴν ὁ οὐρανὸς , ἀπαύστοις περιφοραῖς εἱλούμενος , ἀπ’ ἀνατολῆς εἰς δύσιν τὸν ἀεὶ δρόμον ἐλαύνει . συγκαθέλκεται δ’ ἡ τῶν ἀπλανῶν σφαῖρα . πᾶσαί γε μὴν αἱ ἀπὸ τοῦ περιέχοντος ἄνω καὶ κάτω κύκλου φορούμεναι πρὸς τὸ κέντρον εὐθεῖαι , κατ’ ἀναγωγάς εἰσιν ἀλλήλαις ἴσαι . διὰ τοῦτο γεωμετρικῇ θεωρίᾳ τὸ σφαιρικὸν σχῆμα διεμέτρησεν , εἰπών · Τόσσον ἔνερθ’ ἀίδεω , ὅσον οὐρανός ἐστ’ ἀπὸ γαίης ,
Lemmas: φυσικός δέ ἅπτω θεωρία καί ὅταν ὁ Ζεύς , εἰς ὁ αὐτός συναθροίζω ὁ θεός ἅπας , ἄρχω ὁ μέγας ἀπειλέω , κάθημαι Ἄκρος κορυφή πολυδειράς Ὄλυμπος . πρῶτος ἵστημι αὐτός · ἐπεί ὁ ἄνω2 τάξις , ὥσπερ δηλόω , ὁ αἰθεριώδης ἐπέχω φύσις . σειρά δέ ἀπαρτάω ἀπό ὁ αἰθήρ ἐπί πᾶς χρύσεος . ὁ γάρ δεινός ὁ φιλόσοφος περί οὗτος , ἄναμμα πυρός εἰμί ὁ ὁ ἀστήρ περίοδος νομίζω · ὁ δέ σφαιρικός ἐγώ ὁ κόσμος σχῆμα διά εἷς μετρέω στίχος · Τοσσος νέρθεν ᾍδης , ὅσος οὐρανός ἐστώ ἀπό γαῖα . μέσος γάρ ἅπας ἑστία τις εἰμί , καί δύναμις κέντρον ἐπέχω , καθιδρύω βεβαίως ὁ γῆ πᾶς . κύκλος δέ ὑπέρ αὐτός ὁ οὐρανός , ἄπαυστος περιφορά εἱλέω , ἀπό ἀνατολή εἰς δύσις ὁ ἀεί δρόμος ἐλαύνω . συγκαθέλκω δέ ὁ ὁ ἀπλανής σφαῖρα . πᾶς γε μήv ὁ ἀπό ὁ περιέχω ἄνω καί κάτω κύκλος φορέω πρός ὁ κέντρον εὐθύς , κατά ἀναγωγή εἰμί ἀλλήλων Ἴσαι . διά οὗτος γεωμετρικός θεωρία ὁ σφαιρικός σχῆμα διαμετρέω , εἶπον · Τοσσος νέρθεν ᾍδης , ὅσος οὐρανός ἐστώ ἀπό γαῖα ,
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 37
Ἔνιοι δ’ εἰσὶν οὕτως ἀμαθεῖς , ὥστ’ αἰτιᾶσθαι τὸν Ὅμηρον καὶ περὶ τῶν Λιτῶν , εἰ τὰς Διὸς γονὰς οὕτως ὕβρισε , διάστροφον αὐταῖς περιθεὶς ἀμορφίας χαρακτῆρα · Καὶ γάρ τε Αιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο , Χωλαί τε , ῥυσαί τε , παραβλῶπές τ’ ὀφθαλμώ . ἐν δὲ τούτοις τοῖς ἔπεσι τὸ τῶν ἱκετευόντων σχῆμα διαπέπλασται . πᾶσα γὰρ οὖν συνείδησις ἁμαρτόντος ἀνθρώπου βραδεῖα , καὶ μόλις οἱ δεόμενοι τοῖς ἱκετευομένοις προσέρχονται , τὴν αἰδῶ κατὰ ῥῆμα μετροῦντες . οὔτε μὴν ἀτρεμὲς δεδόρκασιν , ἀλλ’ ὀπίσω τὰς τῶν ὀμμάτων βολὰς ἀποστρέφουσι · καὶ μὴν ἔν γε τοῖς πρώτοις οὐδὲν γεγηθὸς τῶν ἱκετευόντων ἡ διάνοια περιτίθησιν ἔρευθος , ἀλλ’ ὠχροὶ καὶ κατηφεῖς , διὰ πρώτης τῆς ὄψεως ἐκκαλούμενοι τὸν ἔλεον . ὅθεν εὐλόγως οὐ τὰς Διὸς θυγατέρας , ἀλλὰ τοὺς ἱκετεύοντας ἀπεφήνατο , Χωλούς τε ῥυσούς τε , παραβλῶπάς τ’ ὀφθαλμώ , τοὒμπαλιν δὲ τὴν Ἄτην , σθεναράν τε καὶ ἀρτίπουν . κρατερὸν γὰρ αὐτῆς τὸ ἄφρον , ἀλογίστου γὰρ ὁρμῆς ὑπόπλεως , δρομὰς ὣς , ἐπὶ πᾶσαν ἀδικίαν ἵεται . παθῶν οὖν ἀνθρωπίνων ὡσπερεὶ ζωγράφος Ὅμηρός ἐστιν , ἀλληγορικῶς τὸ συμβαῖνον ἡμῖν θεῶν περιθεὶς ὀνόμασιν .
Lemmas: ἔνιοι δέ εἰμί οὕτως ἀμαθής , ὥστε αἰτιάομαι ὁ Ὅμηρος καί περί ὁ λιτή , εἰμί ὁ Ζεύς γονή οὕτως ὑβρίζω , διάστροφος αὐτός περιτίθημι ἀμορφία χαρακτήρ · καί γάρ τε ἀΐτας εἰμί Ζεύς κόρη μέγας , Χωλός τε , ῥυσός τε , παραβλώψ τε ὀφθαλμός . ἐν δέ οὗτος ὁ ἔπος ὁ ὁ ἱκετεύω σχῆμα διαπλάσσω . πᾶς γάρ οὖν συνείδησις ἁμαρτάνω ἄνθρωπος βραδύς , καί μόλις ὁ δήω ὁ ἱκετεύω προσέρχομαι , ὁ αἰδώς κατά ῥῆμα μετρέω . οὔτε μήv ἀτρεμής δέρκομαι , ἀλλά ὀπίσω ὁ ὁ ὄμμα βολή ἀποστρέφω · καί μήv ἐν γε ὁ πρῶτος οὐδείς γηθέω ὁ ἱκετεύω ὁ διάνοια περιτίθημι ἔρευθος , ἀλλά ὠχρός καί κατηφής , διά πρῶτος ὁ ὄψις ἐκκαλέω ὁ ἔλεος . ὅθεν εὔλογος οὖον ὁ Ζεύς θυγάτηρ , ἀλλά ὁ ἱκετεύω ἀποφαίνω , Χωλός τε ῥυσός τε , παραβλώψ τε ὀφθαλμός , ἔμπαλιν δέ ὁ Ἄτη , σθεναρός τε καί ἀρτίπους . κρατερός γάρ αὐτός ὁ ἄφρων , ἀλόγιστος γάρ ὁρμή ὑπόπλεος , δρομάς ὡς , ἐπί πᾶς ἀδικία ἵημι . πάθος οὖν ἀνθρώπινος ὡσπερεί ζωγράφος Ὅμηρος εἰμί , ἀλληγορικός ὁ συμβαίνω ἐγώ θεός περιτίθημι ὄνομα .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 38
Οἶμαι δ’ ἔγωγε καὶ τὸ ἑλληνικὸν τεῖχος , ὃ πρὸς καιρὸν ἔρυμα τῆς ἰδίας ἀσφαλείας ἐπύργωσαν , οὐχ ὑπὸ τοῦ συμμάχου καθῃρῆσθαι Ποσειδῶνος , ἀλλ’ ὡς ὑετοῦ δαψιλοῦς γενομένου , καὶ τῶν ἀπ’ Ἴδης ποταμῶν πλημμυράντων , συνέβη κατερειφθῆναι . ὅθεν ἐπώνυμος τοῦ πάθους γέγονεν ὁ τῆς ὑγρᾶς φύσεως προστάτης Ποσειδῶν . εἰκὸς δὲ καὶ σεισμοῖς διατιναχθὲν ὑπονοστῆσαι τὸ κατασκεύασμα · δοκεῖ δ’ ὁ Ποσειδῶν ἐννοσίγαιος καὶ σεισίχθων εἶναι , τοῖς τοιούτοις τῶν παθημάτων ἐπιγραφόμενος . ἀμέλει φησίν · Αὐτὸς δ’ Ἐννοσίγαιος , ἔχων χείρεσσι τρίαιναν , ἡγεῖτ’ · ἐκ δ’ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων , τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί , σεισμοῦ τινος φορᾷ διαδονήσας ἐκ βάθρων τὰ τοῦ τείχους θεμέλια , δοκεῖ δέ μοι , λεπτῶς ἐξετάζοντι τὰ τοιαῦτα , μηδὲ τὸ κατὰ τὴν τρίαιναν ἀφιλοσόφητον εἶναι , δι’ ἦς ὑφίσταται τοὺς λίθους ἀναμεμοχλεῦσθαι τοῦ τείχους . τὰ γάρ τοι σεισμῶν διαφέροντα τοῖς παθήμασιν οἱ φυσικοὶ λέγουσιν εἶναι , ὅσον καί τινας ἰδίους χαρακτῆρας ὀνομάτων ἐπιγράφουσιν αὐτοῖς , βρασματίαν τινὰ καὶ χασματίαν καὶ κλιματίαν προσαγορεύοντες . τριπλαῖς οὖν καθώπλισεν ἀκμαῖς τὸν τῶν σεισμῶν αἴτιον θεὸν · ἀμέλει ; πρὸς βραχὺ κινηθέντος αὐτοῦ , Τρέμε δ’ οὔρεα μακρὰ καὶ ὕλη , τὸ τῶν σεισμῶν ἰδίωμα τοῦ ποιητοῦ διασημήναντος ἡμῖν .
Lemmas: οἴμη δέ ἔγωγε καί ὁ ἑλληνικός τεῖχος , ὅς πρός καιρός ἔρυμα ὁ ἴδιος ἀσφάλεια πυργώνω , οὐ ὑπό ὁ σύμμαχος καθαιρέω Ποσειδῶν , ἀλλά ὡς ὑετός δαψιλής γίγνομαι , καί ὁ ἀπό Ἴδη ποταμός πλημμύρα , συμβαίνω κατερείπω . ὅθεν ἐπώνυμος ὁ πάθος γίγνομαι ὁ ὁ ὑγρός φύσις προστάτης Ποσειδῶν . εἰκός δέ καί σεισμός διατινάσσω ὑπονοστέω ὁ κατασκεύασμα · δοκέω δέ ὁ Ποσειδῶν Ἐννοσίγαιος καί σεισίχθων εἰμί , ὁ τοιοῦτος ὁ πάθημα ἐπιγράφω . ἀμελέω φημί · αὐτός δέ Ἐννοσίγαιος , ἔχω χείρ τρίαινα , ἡγέομαι · ἐκ δέ ἄρα πᾶς θέμεθλα κῦμα πέντε φιτρός καί λᾶας , ὁ τίθημι μογέω Ἀχαιός , σεισμός τις φορός διαδονέω ἐκ βάθρον ὁ ὁ τεῖχος θεμέλιος , δοκέω δέ ἐγώ , λεπτός ἐξετάζω ὁ τοιοῦτος , μηδέ ὁ κατά ὁ τρίαινα ἀφιλοσόφητος εἰμί , διά εἰμί ὑφίστημι ὁ λίθος ἀναμοχλεύω ὁ τεῖχος . ὁ γάρ ὅς σεισμός διαφέρω ὁ πάθημα ὁ φυσικός λέγω εἰμί , ὅσος καί τις ἴδιος χαρακτήρ ὄνομα ἐπιγράφω αὐτός , βρασματίας τις καί χασματίας καί κλιματίας προσαγορεύω . τριπλόος οὖν καθοπλίζω ἀκμή ὁ ὁ σεισμός αἴτιος θεός · ἀμελέω ; πρός βραχύς κινέω αὐτός , τρέμω δέ ὅρος μακρός καί ὕλη , ὁ ὁ σεισμός ἰδίωμα ὁ ποιητής διασημαίνω ἐγώ .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 42
Τάγε μὴν ἐπὶ Σαρπηδόνος δάκρυα λύπην μὲν οὐ καταψεύδεται θεοῦ , ὃ καὶ παρ’ ἀνθρώποις νόσημα . τῷ δὲ βουλομένῳ τἀκριβὲς ἐρευνᾶν , ἐπινοεῖται τρόπος ἀλληγορουμένης ἀληθείας · πολλάκις γὰρ ἐν ταῖς μεταβολαῖς τῶν μεγάλων πραγμάτων ἱστοροῦσι τεράστια τῷ βίῳ συμφέρεσθαι σημεῖα ποταμῶν τε καὶ πηγαίων ναμάτων αἱμοφορύκτοις ῥεύμασιν ἐκμιαινομένων ὡς ἐπ’ Ἀσωποῦ τε καὶ Δίρκης παραδιδόασιν οἱ παλαιοὶ μῦθοι . λόγος δ’ ἔχει καὶ κατὰ νεφῶν ψεκάδας ὕεσθαι , φονίοις τισὶ κηλῖσιν ἐπικεχρωσμένας . ἐπεὶ τοίνυν ἡ μεταβολὴ τῆς μάχης ἀθρόαν φυγὴν ἐμποιήσειν ἔμελλε τοῖς βαρβάροις , ἐγγὺς δ’ ἦν ὁ τοῦ κατ’ ἀλκὴν ἀρίστου Σαρπηδόνος ὄλεθρος , ὡσπερεὶ τεράστια προὐφάνη ταύτης τῆς συμφορᾶς ἀγγελτικά · Αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε . τοῦτον δὴ τὸν φόνιον ὄμβρον ἀλληγορικῶς εἶπεν αἰθέρος δάκρυα , Διὸς μὲν οὔ , ἄκλαυστος γὰρ , ἐκ δὲ τῶν ὑπεράνω τόπων ὡσπερεὶ θρήνοις μεμιγμένου καταρραγέντος ὑετοῦ .
Lemmas: Τάγος μήv ἐπί Σαρπηδών δάκρυ λύπη μέν οὖον καταψεύδομαι θεός , ὅς καί παρά ἄνθρωπος νόσημα . ὁ δέ βούλομαι ἀκριβής ἐρευνάω , ἐπινοέω τρόπος ἀλληγορέω ἀλήθεια · πολλάκις γάρ ἐν ὁ μεταβολή ὁ μέγας πρᾶγμα ἱστορέω τεράστιος ὁ βίος συμφέρω σημεῖον ποταμός τε καί πηγαῖος νᾶμα αἱμοφόρυκτος ῥεῦμα ἐκμιαίνω ὡς ἐπί Ἀσωπός τε καί Δίρκη παραδίδωμι ὁ παλαιός μῦθος . λόγος δέ ἔχω καί κατά νέφος ψακάς ὕω , φόνιος τις κηλίς ἐπιχρώννυμι . ἐπεί τοίνυν ὁ μεταβολή ὁ μάχη ἀθρόος φυγή ἐμποιέω μέλλω ὁ βάρβαρος , ἐγγύς δέ εἰμί ὁ ὁ κατά ἀλκή ἀγαθός Σαρπηδών ὄλεθρος , ὡσπερεί τεράστιος προυφανάω οὗτος ὁ συμφορά ἀγγελτικός · αἱματόεις δέ ψιάς καταχέω ἔραζε . οὗτος δή ὁ φόνιος ὄμβρος ἀλληγορικός εἶπον αἰθήρ δάκρυ , Ζεύς μέν οὖον , ἄκλαυτος γάρ , ἐκ δέ ὁ ὑπεράνω τόπος ὡσπερεί θρῆνος μείγνυμι καταρρήγνυμι ὑετός .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 44
Συντόμως δ’ ἐν παρεκβάσει τὰς ὑπὲρ τούτων φιλοτεχνοῦντες ἀποδείξεις δηλώσομεν . συνεχῶς τοίνυν τὸν ἥλιον ἀκάμαντα , καὶ ἠλέκτορα , καὶ ὑπερίονα προσαγορεύει , διὰ τῶν ἐπιθέτων οὐκ ἄλλο τι πλὴν τοῦτο τὸ σχῆμα σημαίνων . ὅ τε γὰρ ἀκάμας , ὁ μὴ κάμνων , ἔοικεν ὅρους ἔχειν οὐκ ἀνατολὴν καὶ δύσιν , ἀλλὰ τὴν ἀεὶ περίδρομον ἀνάγκην . ἠλέκτωρ δὲ δυοῖν θάτερον · ἢ γὰρ ἄλεκτρος ὁ θεὸς ὀνομάζεται , ὡς μηδέποτε κοίτης ἐπιψαύων · ἢ τάχα πιθανώτερον ἔτι ἑλίκτωρ τις ὤν , καὶ κυκλοτερεῖ φορᾷ δι’ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἀναμετρούμενος τὸν κόσμον . ὑπερίονα δὲ νομιστέον αὐτὸν , τὸν ὑπεριέμενον ἀεὶ τῆς γῆς , ὥσπερ , οἶμαι , καὶ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιός φησιν · Ἠέλιός θ’ ὑπεριέμενος , γαῖάν τ’ ἐπιθάλπων . εἰ γὰρ πατρωνυμικῶς αὐτὸν ἠθέλησεν ὀνομάζειν , εἶπεν ἂν Ὑπεριονίδην · [ ὡς Ἀτρείδην , εἰ τύχοι , τὸν Ἀγαμέμνονος , καὶ Πηλείδην τὸν Ἀχιλλέα ] .
Lemmas: σύντομος δέ ἐν παρέκβασις ὁ ὑπέρ οὗτος φιλοτεχνέω ἀποδείκνυμι δηλόω . συνεχῶς τοίνυν ὁ ἥλιος Ἀκάμας , καί ἠλέκτωρ , καί Ὑπερίων προσαγορεύω , διά ὁ ἐπιτίθημι οὐ ἄλλος τίς πλήν οὗτος ὁ σχῆμα σημαίνω . ὅς τε γάρ Ἀκάμας , ὁ μή κάμνω , ἔοικα ὅρος ἔχω οὐ ἀνατολή καί δύσις , ἀλλά ὁ ἀεί περίδρομος ἀνάγκη . ἠλέκτωρ δέ δύο ἕτερος · ἢ γάρ ἄλεκτρος ὁ θεός ὀνομάζω , ὡς μηδέποτε κοίτη ἐπιψαύω · ἢ τάχα πιθανός ἔτι ἕλιξ τις εἰμί , καί κυκλοτερής φορός διά ἡμέρα καί νύξ ἀναμετρέω ὁ κόσμος . Ὑπερίων δέ νομιστέος αὐτός , ὁ ὑπερίημι ἀεί ὁ γῆ , ὥσπερ , οἴομαι , καί Ξενοφάνης ὁ κολοφώνιος φημί · ἠέλιος ὁ ὑπερίημι , γαῖα τε ἐπιθάλπω . εἰμί γάρ πατρωνυμικός αὐτός ἐθέλω ὀνομάζω , εἶπον εἄν Ὑπεριονίδης · [ ὡς Ἀτρείδης , εἰμί τυγχάνω , ὁ Ἀγαμέμνων , καί Πηλείδης ὁ Ἀχιλλεύς ] .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 45
Ἥτε θοὴ νὺξ οὐκ ἄλλο τι σημαίνει , πλὴν τὸ σφαιροειδὲς ὅλου τοῦ πόλου σχῆμα · τὸν γὰρ αὐτὸν ἡλίῳ δρόμον ἡ νὺξ ἀνύει , καὶ πᾶς καταλειφθεὶς ὑπ’ ἐκείνου τόπος ὑπὸ ταύτης εὐθὺς ἐκμελαίνεται . σαφῶς γοῦν ἑτέρωθί που τοῦτο μηνύων , φησί · Ἐν δ’ ἔπεσ’ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο , ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν . ὥσπερ γὰρ ἀπηρτημένην ἑαυτοῦ , τὴν νύκτα κατόπιν ἐφέλκεται , συγχρονοῦσαν τοῖς ἡλίου τάχεσιν . εἰκότως οὖν αὐτὴν Ὅμηρος εἴρηκε θοήν , δύναταί γε μὴν πιθανώτερόν τις ἐπιχειρῶν θοὴν ὀνομάζειν μεταληπτικῶς , οὐ τὴν κατὰ κίνησιν ὀξεῖαν , ἀλλὰ τὴν κατὰ σχῆμα · καὶ γὰρ ἑτέρωθί που φησίν · Ἔνθεν δ’ αὖ νήσοισιν ἐπιπροέηκε θοῇσιν . οὐ τὸ τάχος τῶν ἐρριζωμένων νήσων ἠλιθίως δηλῶσαι ἐσπουδακὼς , ἀλλὰ τὸ σχῆμα , πρὸς ὀξὺ ἀπολήγουσαν ἀποτελοῦν γραμμήν . εἰκότως οὐν θοὴν νύκτα λέγεσθαι τὴν ἐπ’ ὀξὺ τέλος τῆς ἐσχάτης σκιᾶς ἀποτερματίζουσαν .
Lemmas: ὅστε θοός νύξ οὐ ἄλλος τίς σημαίνω , πλήν ὁ σφαιροειδής ὅλος ὁ πόλος σχῆμα · ὁ γάρ αὐτός ἥλιος δρόμος ὁ νύξ ἀνύω , καί πᾶς καταλείπω ὑπό ἐκεῖνος τόπος ὑπό οὗτος εὐθύς ἐκμελαίνομαι . σαφῶς γοῦν ἑτέρωθι ποῦ οὗτος μηνύω , φημί · ἐν δέ ἔπος Ὠκεανός λαμπρός φάος ἥλιος , ἕλκω νύξ μέλας ἐπί ζείδωρος ἄρουρα . ὥσπερ γάρ ἀπαρτάω ἑαυτοῦ , ὁ νύξ κατόπιν ἐφέλκω , συγχρονέω ὁ ἥλιος τάχος . εἰκότως οὖν αὐτός Ὅμηρος εἴρω θοός , δύναμαι γε μήv πιθανός τις ἐπιχειρέω θοός ὀνομάζω μεταληπτικός , οὖον ὁ κατά κίνησις ὀξύς , ἀλλά ὁ κατά σχῆμα · καί γάρ ἑτέρωθι ποῦ φημί · ἔνθεν δέ αὖος νῆσος ἐπιπροίημι θοός . οὖον ὁ τάχος ὁ ῥιζόω νῆσος ἠλίθιος δηλόω σπουδάζω , ἀλλά ὁ σχῆμα , πρός ὀξύς2 ἀπολήγω ἀποτελέω γραμμή . εἰκότως ὀν θοός νύξ λέγω ὁ ἐπί ὀξύς2 τέλος ὁ ἔσχατος σκιά ἀποτερματίζω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 46
Φυσικῶς δὲ διὰ τούτου τοῦ λόγου ἀποδείκνυσιν , ὅτι σφαιροειδής ἐστιν ὁ κόσμος . τριχῇ γὰρ οἱ μαθηματικοὶ τὰ σχήματα τῶν σκιῶν φασὶν ἀποπίπτειν · ἐπειδὰν ἔλαττον ᾗ τὸ καταλάμπον φῶς τοῦ καταλαμπομένου τόπου , τὴν σκιὰν συμβέβηκε καλαθοειδῶς ἐπὶ τὴν ὑστάτην πλατύνεσθαι βάσιν , ἀπὸ λεπτῆς ἀνισταμένην τῆς κατὰ κορυφὴν ἀρχῆς · ὅταν δὲ μεῖζον ᾖ τὸ καταλάμπον φῶς τοῦ καταλαμπομένου τόπου , κωνοειδῆ συμβέβηκε τὴν σκιὰν ἀπὸ πλατείας τῆς ἀρχῆς εἰς λεπτὸν ἀποστενοῦσθαι πέρας . ἐπειδάν γε μὴν ἴσον ᾖ τῷ καταλαμπομένῳ τὸ καταλάμπον , κυλίνδρου δίκην ἡ σκιὰ πρὸς ἴσον ἐν ταῖς ἑκατέρωθεν ἔχει γραμμαῖς . βουλόμενος οὖν Ὅμηρος τὸν ἥλιον ἀλληγορικῶς μείζονα τῆς γῆς κατὰ τὴν τῶν πλείστων φιλοσόφων ἔννοιαν ἀποδεῖξαι , εὐλόγως θοὴν τὴν νύκτα προσηγόρευσεν , εἰς ὀξὺ τὸ πρὸς τῷ πέρατι σχῆμα λήγουσαν . ἅτ’ , οἶμαι , μήτε κυλινδροειδῶς , μήτε καλαθοειδῶς τῆς σκιᾶς πίπτειν δυναμένης , ἀλλὰ τὸν λεγόμενον κῶνον ἀποτελούσης . ὃ δὴ πρῶτος Ὅμηρος ἐκ μιᾶς λέξεως ὑπαινιξάμενος , τὰς μυρίας τῶν φιλοσόφων ἁμίλλας ὑποτέτμηκεν .
Lemmas: φυσικός δέ διά οὗτος ὁ λόγος ἀποδείκνυμι , ὅτι σφαιροειδής εἰμί ὁ κόσμος . τριχῆ γάρ ὁ μαθηματικός ὁ σχῆμα ὁ σκιά φημί ἀποπίπτω · ἐπειδάν μικρός ὅς ὁ καταλάμπω φάος ὁ καταλάμπω τόπος , ὁ σκιά συμβαίνω καλαθοειδῶς ἐπί ὁ ὕστερος πλατύνω βάσις , ἀπό λεπτός ἀνίστημι ὁ κατά κορυφή ἀρχή · ὅταν δέ μείζων εἰμί ὁ καταλάμπω φάος ὁ καταλάμπω τόπος , κωνοειδής συμβαίνω ὁ σκιά ἀπό πλατύς ὁ ἀρχή εἰς λεπτόν ἀποστενόω πέρας . ἐπειδάν γε μήv ἴσος εἰμί ὁ καταλάμπω ὁ καταλάμπω , κύλινδρος δίκη ὁ σκιά πρός ἴσος ἐν ὁ ἑκατέρωθεν ἔχω γραμμή . βούλομαι οὖν Ὅμηρος ὁ ἥλιος ἀλληγορικός μείζων ὁ γῆ κατά ὁ ὁ πλεῖστος φιλόσοφος ἔννοια ἀποδείκνυμι , εὔλογος θοός ὁ νύξ προσαγορεύω , εἰς ὀξύς2 ὁ πρός ὁ πέρας σχῆμα λήγω . ἅτε , οἴομαι , μήτε κυλινδροειδής , μήτε καλαθοειδῶς ὁ σκιά πίπτω δύναμαι , ἀλλά ὁ λέγω κῶνος ἀποτελέω . ὅς δή πρῶτος Ὅμηρος ἐκ εἷς λέξις ὑπαινίσσομαι , ὁ μυρίος ὁ φιλόσοφος ἅμιλλα ὑποτέμνω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 47
Καὶ μὴν αἱ φοραὶ τῶν ἐναντίων ἀνέμων δηλοῦσι τὸ τοῦ κόσμου σφαιροειδές . βορέας μὲν γὰρ , ἀπὸ τῆς ἄρκτου πνέων μετέωρος μέγα κῦμα κυλίνδει · τὴν γὰρ ἀπὸ τοῦ μεταρσίου φορὰν ἐπὶ τὸ ταπεινότερον ἐκ μιᾶς λέξεως κατεκύλισεν ὁ στίχος . τοὔμπαλιν δ’ ἐπὶ τοῦ νότου , πνέοντος ἀπὸ τῶν κάτω τόπων , ἱστόρησεν · Ἔνθα νότος μέγα κῦμα ποτὶ σκαιὸν ῥίον ὠθεῖ , τὴν ἀπὸ τοῦ ταπεινοτέρου κίνησιν εἰς τὸ μετέωρον ἀνακυλίει . ἔτι γε μὴν μετὰ τῶν ἄλλων ἀπείρονα γαῖαν ὀνομάζει . καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς Ἥρας · εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης . Οὐ δή που μαχομέναις δόξαις πρὸς αὑτὸν στασιάζων · ἀλλ’ ἐπειδὴ πᾶν σφαιροειδὲς σχῆμα καὶ ἄπειρόν ἐστι καὶ πεπερασμένον · τῷ μὲν γὰρ ὅρον τινὰ καὶ περιγραφὴν ἔχειν , εὐλόγως αὐτὸ πεπεράνθαι νομιστέον · ἄπειρον δ’ ἂν ὁ κύκλος ὀνομάζοιτο δικαίως , ἐπειδήπερ ἀμήχανόν ἐστι δεῖξαι πέρας ἐν αὐτῷ τι · τὸ γὰρ νομισθὲν εἶναι τέλος ἐξ ἴσου γένοιτ’ ἂν ἀρχή .
Lemmas: καί μήv ὁ φορά ὁ ἐναντίος ἄνεμος δηλόω ὁ ὁ κόσμος σφαιροειδής . Βορέας μέν γάρ , ἀπό ὁ ἄρκτος πνέω μετέωρος μέγας κῦμα κυλίνδω · ὁ γάρ ἀπό ὁ μετάρσιος φορά ἐπί ὁ ταπεινός ἐκ εἷς λέξις κατακυλίνδω ὁ στίχος . ἔμπαλιν δέ ἐπί ὁ νότος , πνέω ἀπό ὁ κάτω τόπος , ἱστορέω · ἔνθα νότος μέγας κῦμα πρός σκαιός Ῥίον ὠθέω , ὁ ἀπό ὁ ταπεινός κίνησις εἰς ὁ μετέωρος ἀνακυλίω . ἔτι γε μήv μετά ὁ ἄλλος ἤπειρος γαῖα ὀνομάζω . καί πάλιν ἐπί ὁ Ἥρα · εἶμι γάρ ὁράω πολύφορβος πέρας γαῖα . οὖον δή ποῦ μάχομαι δόξα πρός ἑαυτοῦ στασιάζω · ἀλλά ἐπεί πᾶς σφαιροειδής σχῆμα καί ἄπειρος2 εἰμί καί περαίνω · ὁ μέν γάρ ὅρος τις καί περιγραφή ἔχω , εὔλογος αὐτός περαίνω νομιστέος · ἤπειρος δέ εἄν ὁ κύκλος ὀνομάζω δικαίως , ἐπεί ἀμήχανος εἰμί δείκνυμι πέρας ἐν αὐτός τίς · ὁ γάρ νομίζω εἰμί τέλος ἐκ ἴσος γίγνομαι εἄν ἀρχή .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 48
Ταυτὶ μὲν οὖν ἀθρόα τεκμήρια τοῦ σφαιροειδῆ τὸν κόσμον εἶναι παρ’ Ὁμήρῳ . τὸ δ’ ἐναργέστατόν ἐστι σύμβολον ἡ τῆς Ἀχιλλέως ἀσπίδος κατασκευή · κυκλοτερὲς γὰρ τῷ σχήματι κεχάλκευκεν ὅπλον Ἥφαιστος , ὥσπερ εἰκόνα τῆς κοσμικῆς περιόδου · μυθικῶς μὲν οὖν ἀσπίδα χαλκευομένην ὑποστησάμενος ἁρμόζουσαν Ἀχιλλεῖ , τῆν διὰ πάντων ἐνεχάραξε πορείαν τίς δ’ ἦν αὕτη ; στησάμενοι δὲ μάχοντο μάχην ποταμοῖο παρ’ ὄχθας , βάλλον δ’ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν . ἐν δ’ ἔρις , ἐν δὲ κυδοιμὸς ὁμίλεον , ἐν δ’ ὀλοὴ κήρ ἄλλον ζῳὸν ἔχουσα νεούτατον , ἄλλον ἄουτον , ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν . Ταῦτα γὰρ ἦν ὁ διηνεκὴς Ἀχιλλέως βίος . νῦν δ’ Ὅμηρος , ἰδίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ δημιουργῶν τὸν κόσμον , εὐθὺς τὰ μέγιστα τῆς προνοίας ἔργα μετὰ τὴν ἀδιευκρίνητον καὶ κεχυμένην ὕλην ἐχάλκευσεν · ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ’ , ἐν δ’ οὐρανόν , ἐν δὲ θάλασσαν ἠέλιόν τ’ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν . ἡ τῆς κοσμικῆς γενέσεως εἱμαρμένη πρῶτον θεμελιοῦχον ἐκρότησε τὴν γῆν · εἶτα ἐπὶ ταύτῃ , καθάπερ τινὰ θείαν στέγην τὸν οὐρανὸν ἐπωρόφωσε , καὶ κατὰ τῶν ἀναπεπταμένων αὐτῆς κόλπων ἀθρόαν ἔχεε τὴν θάλατταν , εὐθύς θ’ ἡλίῳ καὶ σελήνῃ τὰ διακριθέντα τῶν στοιχείων ἀπὸ τοῦ πάλαι χάους ἐφώτισεν . ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα , τά τ’ οὐρανὸς ἐστεφάνωται . δι’ οὗ μάλιστα σφαιροειδῆ παραδέδωκεν ἡμῖν τὸν κόσμον . ὥσπερ γὰρ ὁ στέφανος κυκλοτερὴς τῆς κεφαλῆς κόσμος ἐστὶν , οὕτω τὰ διεζωκότα τὴν ὀυράνιον ἀψῖδα , κατὰ σφαιροειδοῦς ἐπηρμένα σχήματος , εἰκότως οὐρανοῦ στέφανος ὠνόμασται .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἀθρόος τεκμήριον ὁ σφαιροειδής ὁ κόσμος εἰμί παρά Ὅμηρος . ὁ δέ ἐναργής εἰμί σύμβολον ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ἀσπίς κατασκευή · κυκλοτερής γάρ ὁ σχῆμα χαλκεύω ὅπλον Ἥφαιστος , ὥσπερ εἰκών ὁ κοσμικός περίοδος · μυθικός μέν οὖν ἀσπίς χαλκεύω ὑφίστημι ἁρμόζω Ἀχιλλεύς , ὁ διά πᾶς ἐγχαράσσω πορεία τίς δέ εἰμί οὗτος ; ἵστημι δέ μάχομαι μάχη ποταμός παρά ὄχθη , βάλλω δέ ἀλλήλων χαλκήρης ἐγχείη . ἐν δέ Ἔρις , ἐν δέ κυδοιμός ὁμιλέω , ἐν δέ ὀλοός κῆρ ἄλλος ζῳός ἔχω νεούτατος , ἄλλος ἄουτος , ἄλλος θνῄσκω κατά μόθος ἕλκω πούς . οὗτος γάρ εἰμί ὁ διηνεκής Ἀχιλλεύς βίος . νῦν δέ Ὅμηρος , ἴδιος τις φιλοσοφία δημιουργός ὁ κόσμος , εὐθύς ὁ μέγας ὁ πρόνοια ἔργον μετά ὁ ἀδιευκρίνητος καί χέω ὕλη χαλκεύω · ἐν μέν γαῖα τεύχω , ἐν δέ οὐρανός , ἐν δέ θάλασσα ἠέλιος τε Ἀκάμας σελήνη τε πλήθω . ὁ ὁ κοσμικός γένεσις μείρομαι πρῶτος θεμελιοῦχος κροτέω ὁ γῆ · εἶτα ἐπί οὗτος , καθάπερ τις θεῖος στέγη ὁ οὐρανός ἐποροφόω , καί κατά ὁ ἀναπετάννυμι αὐτός κόλπος ἀθρόος χέω ὁ θάλασσα , εὐθύς ὁ ἥλιος καί σελήνη ὁ διακρίνω ὁ στοιχεῖον ἀπό ὁ πάλαι χάος φωτίζω . ἐν δέ ὁ τείρεα πᾶς , ὁ τε οὐρανός στεφανόω . διά ὅς μάλιστα σφαιροειδής παραδίδωμι ἐγώ ὁ κόσμος . ὥσπερ γάρ ὁ στέφανος κυκλοτερής ὁ κεφαλή κόσμος εἰμί , οὗτος ὁ διαζώννυμι ὁ οὐράνιος ἁψίς , κατά σφαιροειδής ἐπαίρω σχῆμα , εἰκότως οὐρανός στέφανος ὀνομάζω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 49
Διακριβολογησάμενος δ’ ὑπὲρ τῶν ὁλοσχερῶν ἀστέρων , τὰ κατὰ μέρος . ἐπιφανέστατα δεδήλωκεν · οὐ γὰρ ἠδυνατο πάντα θεολογεῖν , ὥσπερ Εὔδοξος ἢ Ἄρατος , Ἰλιάδα γράφων · πάλιν δ’ ἀλληγορικῶς μεταβέβηκεν ἐπὶ τὰς δύο πόλεις , τὴν μὲν εἰρήνης , τὴν δὲ πολέμου παρεισάγων , ἵνα μηδ’ Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀκραγαντῖνος παρ’ ἄλλου τινὸς ἢ παρ’ Ὁμήρου τὴν . Σικελικὴν ἀρύσηται δόξαν . ἅμα γὰρ τοῖς τέσσὰρσι στοιχείοις κατὰ τὴν φυσικὴν θεωρίαν παραδέδωκε τὸ νεῖκος καὶ τὴν φιλίαν · τούτων δ’ ἑκάτερον Ὅμηρος ὑποσημαίνων , δύο · πόλεις ἐνεχάλκευσε τῇ ἀσπίδι , τὴν μὲν εἰρήνης , τουτέστι φιλίας , τὴν δὲ πολέμου , τουτέστι νείκους .
Lemmas: Διακριβολογησάμενος δέ ὑπέρ ὁ ὁλοσχερής ἀστήρ , ὁ κατά μέρος . ἐπιφανής δηλόω · οὖον γάρ δύναμαι πᾶς θεολογέω , ὥσπερ Εὔδοξος ἢ Ἄρατος , Ἰλιάς γράφω · πάλιν δέ ἀλληγορικός μεταβαίνω ἐπί ὁ δύο πόλις , ὁ μέν εἰρήνη , ὁ δέ πόλεμος παρεισάγω , ἵνα μηδέ Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀκραγαντῖνος παρά ἄλλος τις ἢ παρά Ὅμηρος ὁ . Σικελικός ἀρύω δόξα . ἅμα γάρ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον κατά ὁ φυσικός θεωρία παραδίδωμι ὁ νεῖκος καί ὁ φίλιος · οὗτος δέ ἑκάτερος Ὅμηρος ὑποσημαίνω , δύο · πόλις ἐγχαλκεύω ὁ ἀσπίς , ὁ μέν εἰρήνη , τουτέστι φίλιος , ὁ δέ πόλεμος , τουτέστι νεῖκος .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 50
Πτύχας δ’ ὑπεστήσατο τῆς ἀσπίδος πέντε , σχέδον οὐκ ἄλλο τι , πλὴν . τὰς ἐμπεποικιλμένας τῷ κόσμῳ ζώνας ὑπαινιξάμενος . ἡ μὲν γὰρ ἀνωτάτω περὶ τὸν βόρειον εἰλεῖται πόλον · ἀρκτικὴν δ’ αὐτὴν ὀνομάζουσιν , ἡ δ’ ἐφεξῆς εὔκρατός ἐστιν . εἶτα τὴν τρίτην διακεκαυμένην καλοῦσιν . ἡ τετάρτῃ δ’ ὁμωνύμως τῇ δευτέρᾳ εὒκρατος ὀνομάζεται . πέμπτη δ’ ἐπωνύμως τοῦ νοτίου μέρους , ἡ νότιός τε καὶ ἀντάρκτιος καλουμένη . τουτων αἱ μὲν δύο τελέως ἀοίκητοι διὰ τὸ κρύος , ἥ τε τὸν βόρειον εἰληχυῖα πόλον , καὶ ἡ τὸν ἀπαντικρὺ νότιον · ὁμοίως δ’ ἐν αὐταῖς ἡ διακεκαυμένῃ καθ’ ὑπερβολὴν τῆς πυρώδους οὐσίας οὐδενὶ βατὴ ζῴῳ , δύο δὲ τὰς εὐκράτους φασὶν οἰκεῖσθαι , τὴν μέσην ἀφ’ ἑκατέρας ζώνης κρᾶσιν ἐπιδεχομένας . ὁ γοῦν Ἐρατοσθένης καὶ σφοδρότερον ἐν τῷ Ἑρμῇ ταῦτα διηκρίβωσεν , εἰπών · Πέντε δέ οἷ ζῶναι περιηγέες ἐσπείρηνται . Αἱ δύο μὲν γλαυκοῖο κελαινότεραι κυάνοιο . Ἡ δὲ μία ψαφαρή τε καὶ ἐκ πυρὸς , οἷον ἐρυθρή , Τυπτομένη φλογμοῖσιν · ἐπεί ῥά ἑ μοῖραν ἐπ’ αὐτήν Κεκλιμέναι ἀκτῖνες ἀειθερέες πυρόωσιν . Αἱ δὲ δύω , ἑκάτερθε πόλοιο περιπεπτηυῖαι , Αἰεὶ κρυμαλέαι , αἰεὶ δ’ ὕδατι μογέουσαι .
Lemmas: πτύξ δέ ὑφίστημι ὁ ἀσπίς πέντε , σχεδόν οὐ ἄλλος τίς , πλήν . ὁ ἐμποικίλλω ὁ κόσμος ζώνη ὑπαινίσσομαι . ὁ μέν γάρ ἄνω2 περί ὁ βόρειος εἴλω πόλος · ἀρκτικός δέ αὐτός ὀνομάζω , ὁ δέ ἐφεξῆς εὔκρατος εἰμί . εἶτα ὁ τρίτος διακαίω καλέω . ὁ τέταρτος δέ ὁμώνυμος ὁ δύο Εὔκρατος ὀνομάζω . πέμπτος δέ ἐπώνυμος ὁ νότιος μέρος , ὁ νότιος τε καί ἀντάρκτιος καλέω . οὗτος ὁ μέν δύο τέλειος ἀοίκητος διά ὁ κρύος , ὅς τε ὁ βόρειος λαγχάνω πόλος , καί ὁ ὁ ἀπαντικρύ Νότιον · ὁμοίως δέ ἐν αὐτός ὁ διακαίω κατά ὑπερβολή ὁ πυρώδης οὐσία οὐδείς βατός ζῷον , δύο δέ ὁ εὔκρατος φημί οἰκέω , ὁ μέσος ἀπό ἑκάτερος ζώνη κρᾶσις ἐπιδέχομαι . ὁ γοῦν Ἐρατοσθένης καί σφοδρός ἐν ὁ Ἑρμῆς οὗτος διακριβόω , εἶπον · Πέντε δέ οἷ ζώνη περιηγής εἰσπειράω . ὁ δύο μέν γλαυκός κελαινός κύανος . ὁ δέ εἷς ψαφαρός τε καί ἐκ πυρός , οἷος ἐρυθρός , τύπτω φλογμός · ἐπεί ἄρα ὅς μοῖρα ἐπί αὐτός κλίνω ἀκτίς ἀειθερής πυρόω . ὁ δέ δύο , ἑκάτερθεν πόλος περιπίπτω , ἀεί κρυμαλέος , ἀεί δέ ὕδωρ μογέω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 51
Ταύτας οὖν Ὅμηρος πτύχας ὠνόμασεν , δι’ ὧν φησίν · ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων , Τὰς δύο χαλκείας , δύο δ’ ἔνδοθι κασσιτέροιο , Τὴν δὲ μίαν χρυσῆν · τὰς μὲν ἀνωτάτω κατὰ τοὺς ἀλαμπεῖς μυχοὺς τοῦ κόσμου κειμένας δύο ζώνας χαλκῷ προσεικάσας · ψυχρὰ γὰρ ἡ ὕλη , καὶ κρύους μεστή . λέγει γοῦν ἑτέρωθί που · ψυχρὸν δ’ ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσι . τὴν δὲ μίαν χρυσῆν τὴν διακεκαυμένην · ἐπειδήπερ ἡ πυρώδης οὐσία κατὰ τὴν χρόαν ἐμφερεστάτῃ χρυσῷ . δύο δ’ ἐνδόθι κασσιτέροιο , τὰς εὐκράτους ὑποσημαίνων · ὑγρὰ γὰρ ἡ ὕλη , καὶ τελέως εὔτηκτος ἡ τοῦ κασσιτέρου , δι’ ἧς τὸ περὶ τὰς ζώνας εὐαφὲς ἡμῖν καὶ μαλθακὸν δεδήλωκε . τὸ μὲν οὖν ἐν οὐρανῷ σεμνὸν ἐργαστήριον Ἡφαίστου τὴν ἱερὰν φύσιν οὔτως ἐδημιούργησεν .
Lemmas: οὗτος οὖν Ὅμηρος πτύξ ὀνομάζω , διά ὅς φημί · ἐπεί πέντε πτύξ ἐλαύνω Κυλλοποδίων , ὁ δύο χάλκεος , δύο δέ ἔνδοθι κασσίτερος , ὁ δέ εἷς χρύσεος · ὁ μέν ἄνω2 κατά ὁ ἀλαμπής μυχός ὁ κόσμος κεῖμαι δύο ζώνη χαλκός προσεικάζω · ψυχρός γάρ ὁ ὕλη , καί κρύος μεστός . λέγω γοῦν ἑτέρωθι ποῦ · ψυχρός δέ αἱρέω χαλκός ὀδούς . ὁ δέ εἷς χρύσεος ὁ διακαίω · ἐπεί ὁ πυρώδης οὐσία κατά ὁ χροιά ἐμφερής χρυσός . δύο δέ ἔνδοθι κασσίτερος , ὁ εὔκρατος ὑποσημαίνω · ὑγρός γάρ ὁ ὕλη , καί τέλειος εὔτηκτος ὁ ὁ κασσίτερος , διά ὅς ὁ περί ὁ ζώνη εὐαφής ἐγώ καί μαλθακός δηλόω . ὁ μέν οὖν ἐν οὐρανός σεμνός ἐργαστήριον Ἥφαιστος ὁ ἱερά φύσις οὔτως δημιουργέω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 52
Ἀνίσταται δ’ εὐθὺς ὁ φρικώδης καὶ χαλεπὸς ἐφ’ Ὁμήρῳ τῶν συκοφαντούντων φθόνος ὑπὲρ τῆς θεομαχίας . οὐ γὰρ ἔτι Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνὴ παρ’ αὐτῷ συνέρρωγεν , ἀλλ’ οὐράνιοι ταραχαὶ καὶ στάσεις τὸ θεῖον ἐπινέμονται · Ἠτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος Ἵστατ’ Ἀπόλλων Φοῖβος , ἔχων ἰὰ πτερόεντα · Ἄντα δ’ Ἐκυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνῃ . Ἥρῃ δ’ ἀντέστη χρνσηλάκατος , κελαδεινή , Ἄρτεμις ἰοχέαιρα , κασιχνήτῃ Ἑκάτοιο . Λητοῖ δ’ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς . Ἄντα δ’ἂρ’ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης . οὐκέτι ταῦθ’ Ἕκτωρ πρὸς Αἴαντα μαχόμενος , οὐδ’ Ἀχιλλεὺς · πρὸς Ἓκτορα , καὶ μετὰ Πατρόκλου Σαρπηδών · ἀλλὰ τὸν μέγαν οὐρανοῦ πόλεμον ἀγωνοτεθήσας Ὅμηρος , οὐδ’ ἄχρι μελλήσεως τὸ κακὸν ὥπλισεν , ἀλλ’ ὁμόσε τοὺς θεοὺς συνέρραξεν ἀλλήλοις . ἑπτὰ μὲν γὰρ Ἄρης ἐπέσχε πέλεθρα πεσὼν , μετὰ ταῦτα δ’ Ἀφροδίτης λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ . Ἄρτεμις δὲ καὶ προσεξυβρίσθη , τοῖς ἰδίοις τόξοις , ὡς νηπία κόρη σωφρονισθεῖσα , Ξάνθος δὲ παρ’ ὀλίγον οὐδὲ ποταμὸς ἐρρύη διὰ Ἥφαιστον .
Lemmas: ἀνίστημι δέ εὐθύς ὁ φρικώδης καί χαλεπός ἐπί Ὅμηρος ὁ συκοφαντέω φθόνος ὑπέρ ὁ θεομαχία . οὖον γάρ ἔτι Τρώς καί Ἀχαιός φύλοπις αἰνός παρά αὐτός συρρήγνυμι , ἀλλά οὐράνιος ταραχή καί στάσις ὁ θέω ἐπινέμω · ἤτοι μέν γάρ ἔναντα Ποσειδῶν ἄναξ ἵστημι Ἀπόλλων Φοῖβος , ἔχω ἰός πτερόεις · ἄντα δέ εκυηλιος θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη . Ἥρα δέ ἀνθίστημι χρνσηλάκατος , κελαδεινός , Ἄρτεμις ἰοχέαιρα , κασιχνήτῃ ἕκατος . Λητώ δέ ἀνθίστημι Σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς . ἄντα ἄδερος Ἥφαιστος μέγας ποταμός βαθυδίνης . οὐκέτι αὐτός Ἕκτωρ πρός Αἴας μάχομαι , οὐδέ Ἀχιλλεύς · πρός Ἕκτωρ , καί μετά Πάτροκλος Σαρπηδών · ἀλλά ὁ μέγας οὐρανός πόλεμος ἀγωνοτεθήσας Ὅμηρος , οὐδέ ἄχρι μέλλησις ὁ κακός ὁπλίζω , ἀλλά ὁμόσε ὁ θεός συρράσσω ἀλλήλων . ἑπτά μέν γάρ Ἄρης ἐπέχω πέλεθρον πίπτω , μετά οὗτος δέ Ἀφροδίτη λύω γόνυ καί φίλος ἦτορ . Ἄρτεμις δέ καί προσεξυβρίζω , ὁ ἴδιος τόξον , ὡς νήπιος κόρη σωφρονίζω , Ξάνθος δέ παρά ὀλίγος οὐδέ ποταμός ῥέω διά Ἥφαιστος .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 53
Ὅμως δ’ οὖν πάντα ταῦτα κατ’ ἀρχὰς μὲν οὐδ’ ὅλως σφόδρα πείθειν δύναται τοὺς πολλούς . εἰ δὲ θελήσει τίς , ἐνδοτέρω καταβὰς τῶν ὁμηρικῶν ὀργίων , ἐποπτεῦσαι τὴν μυστικὴν αὐτοῦ σοφίαν , ἐπιγνώσεται τὸ δοκοῦν αὐτῷ ἀσέβημα πηλίκης μεστόν ἐστι φιλοσοφίας . ἐνίοις μὲν οὖν ἀρέσκει , τὴν τῶν ἑπτὰ πλανήτων ἀστέρων ἐν ἑνὶ ζῳδίῳ σύνοδον ὑφ’ Ὁμήρου διὰ τούτων ἐλεγχθῆναι . φθορὰ δὲ παντελὴς , ὅταν τοῦτο γένηται . σύγχυσιν οὖν τοῦ παντὸς ὑπαινίττεται , συνάγων εἰς ἓν Ἀπόλλωνα , τουτέστιν ἥλιον , καὶ Ἄρτεμιν , ἣν φαμὲν εἶναι σελήνην , τόν τε τῆς Ἀφροδίτης καὶ Ἄρεος , ἔτι δὲ καὶ Ἑρμοῦ καὶ Διὸς ἀστέρα . ταύτην μὲν οὖν πιθανότητος μᾶλλον ἢ ἀληθείας ἐχομένην τὴν ἀλληγορίαν ἄχρι τοῦ μὴ δοκεῖν ἀγνοεῖν παρειλήφαμεν . ἃ δ’ ἔστιν ἐναργέστερα καὶ τῆς Ὁμήρου σοφίας ἐχόμενα , ταῦτα δὴ σκοπεῖν ἀναγκαῖον .
Lemmas: ὅμως δέ οὖν πᾶς οὗτος κατά ἀρχή μέν οὐδέ ὅλως σφόδρα πείθω δύναμαι ὁ πολύς . εἰμί δέ ἐθέλω τίς , ἐνδοτέρω καταβαίνω ὁ ομηρικός ὄργια , ἐποπτεύω ὁ μυστικός αὐτός σοφία , ἐπιγιγνώσκω ὁ δοκέω αὐτός ἀσέβημα πηλίκος μεστός εἰμί φιλοσοφία . ἔνιοι μέν οὖν ἀρέσκω , ὁ ὁ ἑπτά πλάνης ἀστήρ ἐν εἷς ζῴδιον σύνοδος ὑπό Ὅμηρος διά οὗτος ἐλέγχω . φθορά δέ παντελής , ὅταν οὗτος γίγνομαι . σύγχυσις οὖν ὁ πᾶς ὑπαινίσσομαι , συνάγω εἰς εἷς Ἀπόλλων , τουτέστιν ἥλιος , καί Ἄρτεμις , ὅς φημί εἰμί σελήνη , ὁ τε ὁ Ἀφροδίτη καί Ἄρης , ἔτι δέ καί Ἑρμῆς καί Ζεύς ἀστήρ . οὗτος μέν οὖν πιθανότης μᾶλλον ἢ ἀλήθεια ἔχω ὁ ἀλληγορία ἄχρι ὁ μή δοκέω ἀγνοέω παραλαμβάνω . ὁ δέ εἰμί ἐναργής καί ὁ Ὅμηρος σοφία ἔχω , οὗτος δή σκοπέω ἀναγκαῖος .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 54
Ἀντέταξε γοῦν κακίαις μὲν ἀρετὰς , ταῖς δὲ μαχομέναις φύσεσι τὰς ἀντιπάλους . αὐτίκα γοῦν πῶν θεῶν ἡ ζεῦξις οὕτω πεφιλοσόφηται τῆς μάχης · Ἀθηνᾶ καὶ Ἄρης , τουτέστιν ἀφροσύνη καὶ φρόνησις . ὁ μὲν γὰρ , ὥσπερ ἔφην , μαινόμενός ἐστι , τυκτὸν κακόν , ἀλλοπρόσαλλος . ἡ δ’ ἐν πᾶσι θεοῖς μήτι τε κλέεται καὶ κέρδεσιν . Ἀδιάλλακτός γε μὴν ἔχθρα τοῖς τὰ βέλτιστα διευκρινοῦσι λογισμοῖς πρὸς τὴν οὐδὲν ὁρῶσαν ἀφροσύνην . ὡς δὲ μάλιστα τὸν βίον ὀνήσειν ἔμελλεν , οὕτω τὰ τῆς μάχης διευκρίνησεν . οὐ γὰρ ἡ μεμηνυῖα καὶ παραπλὴξ ἀναισθησία τῆς συνέσεως γέγονε κρείσσων . ἐνίκησε δ’ Ἀθηνᾶ τὸν Ἄρην , καὶ κατὰ γῆς ἐξέτεινεν · ἐπειδήπερ ἅπασα κακία χαμαιπετὴς ἐν τοῖς ταπεινοτάτοις ἔρριπται βαράθροις , πατούμενον νόσημα , καὶ πρὸς πᾶσαν ὕβριν ὑποκείμενον , ἀμέλει συνεξέτεινεν αὐτῷ τὴν Ἀφροδίτην , τουτέστι τὴν ἀκολασίαν . Τὼ μὲν ἄρ’ ἄμφω κεῖντο ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ , συγγενῆ καὶ τοῖς πάθεσι γειτνιῶντα νοσήματα .
Lemmas: ἀντιτάσσω γοῦν κακία μέν ἀρετή , ὁ δέ μάχομαι φύσις ὁ ἀντίπαλος . αὐτίκα γοῦν ποῦ θεός ὁ Ζεῦξις οὗτος φιλοσοφέω ὁ μάχη · Ἀθηνᾶ καί Ἄρης , τουτέστιν ἀφροσύνη καί φρόνησις . ὁ μέν γάρ , ὥσπερ φημί , μαίνομαι εἰμί , τυκτός κακός , ἀλλοπρόσαλλος . ὁ δέ ἐν πᾶς θεός μῆτις τε καλέω καί κέρδος . αδιάλλακτος γε μήv ἔχθρα ὁ ὁ ἀγαθός διευκρίνω λογισμός πρός ὁ οὐδείς ὁράω ἀφροσύνη . ὡς δέ μάλιστα ὁ βίος ὀνίνημι μέλλω , οὗτος ὁ ὁ μάχη διευκρινίζω . οὖον γάρ ὁ μαίνομαι καί παραπλήξ ἀναισθησία ὁ σύνεσις γίγνομαι κρατύς . νικάω δέ Ἀθηνᾶ ὁ Ἄρης , καί κατά γῆ ἐκτείνω · ἐπεί ἅπας κακία χαμαιπετής ἐν ὁ ταπεινός ῥίπτω βάραθρον , πατέω νόσημα , καί πρός πᾶς ὕβρις ὑπόκειμαι , ἀμελέω συνεκτείνω αὐτός ὁ Ἀφροδίτη , τουτέστι ὁ ἀκολασία . ὁ μέν ἄρα ἄμφω κεῖμαι ἐπί χθών πουλυβότειρα , συγγενής καί ὁ πάθος γειτνιάω νόσημα .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 55
Λητοῖ δ’ ἀνθέστηκεν Ἑρμῆς · ἐπειδήπερ ὁ μὲν οὐδὲν ἄλλο πλὴν λόγος ἐστὶ τῶν ἔνδον ἐν ἡμῖν παθῶν ἑρμηνεύς . λόγῳ δὲ πάντα μάχεται Λητὼ , οἱονεὶ Ληθώ τις οὖσα καθ’ ἑνὸς στοιχείου μετάθεσιν · τὸ γὰρ ἀμνημονούμενον οὐκ ἔτι ἀγγελθῆναι δύναται . διὸ δὴ καὶ μητέρα Μουσῶν Μνημοσύνην ἱστοροῦσι , τὰς προστατίδας λόγου θεὰς ἀπὸ μνήμης γεγενῆσθαι λέγοντες · εἰκὸς οὖν τὴν λήθην πρὸς ἀντίπαλον ἅμιλλαν ἐξωρμηκέναι · δικαίως δ’ ὑπεῖξεν αὐτή · λόγου γὰρ ἧττα λήθῃ , καὶ τὸ φανερόν ὑπ’ ἀμνηστίας ἐν κωφῇ νενίκηται σιωπῇ · τῶν γε μὴν ὑπολειπομένων θεῶν ἡ μάχη φυσικωτέρα .
Lemmas: Λητώ δέ ἀνθίστημι Ἑρμῆς · ἐπεί ὁ μέν οὐδείς ἄλλος πλήν λόγος εἰμί ὁ ἔνδον ἐν ἐγώ πάθος ἑρμηνεύς . λόγος δέ πᾶς μάχομαι Λητώ , οἱονεί Ληθώ τις εἰμί κατά εἷς στοιχεῖον μετάθεσις · ὁ γάρ ἀμνημονέω οὐ ἔτι ἀγγέλλω δύναμαι . διό δή καί μήτηρ Μοῦσα Μνημοσύνη ἱστορέω , ὁ προστάτιδα λόγος θεά ἀπό μνήμη γίγνομαι λέγω · εἰκός οὖν ὁ λήθη πρός ἀντίπαλος ἅμιλλα ἐξορμάω · δικαίως δέ ὑπείκω αὐτός · λόγος γάρ ἧσσα λήθη , καί ὁ φανερός ὑπό ἀμνηστία ἐν κωφός νικάω σιωπή · ὁ γε μήv ὑπολείπω θεός ὁ μάχη φυσικός .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 56
Ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος Ἵστατ’ Ἀπόλλων Φοῖβος . ὕδατι πῦρ ἀντέθηκε , τὸν μὲν ἥλιον Ἀπόλλωνα προσαγορεύσας , τὴν δ’ ὑγρὰν φύσιν Ποσειδῶνα . τούτων δ’ ἑκάτερον ὡς ἐναντίαν ἔχει φύσιν , τί δεῖ καὶ λέγειν ; φθαρτικὸν γὰρ κατ’ ἐπικράτειαν ἀεὶ θατέρου θάτερον . καὶ μὴν ἀπὸ λεπτῆς τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν θεωρίας διαλύει ἀμφοῖν τὴν μάχην , ἐπειδήπερ ἡλίου τροφὴν ἀπεφηνάμεθα τὴν ἔνυγρον οὐσίαν , καὶ μάλιστα . τὴν ἁλμυράν · λεληθότως γὰρ ἀπὸ γῆς τὸ δίυγρον ἀνασπῶν τῆς ἀτμίδος , τούτῳ μάλιστα τὴν πυρώδη φύσιν αὔξει . χαλεπὸν δ’ ἦν τῷ τρέφοντι τὸ τρεφόμενον ἀνθεστάναι . διὰ τοῦθ’ ὑπεῖξαν ἀλλήλοις .
Lemmas: ἤτοι μέν γάρ ἔναντα Ποσειδῶν ἄναξ ἵστημι Ἀπόλλων Φοῖβος . ὕδωρ πῦρ ἀνατίθημι , ὁ μέν ἥλιος Ἀπόλλων προσαγορεύω , ὁ δέ ὑγρός φύσις Ποσειδῶν . οὗτος δέ ἑκάτερος ὡς ἐναντίος ἔχω φύσις , τίς δεῖ καί λέγω ; φθαρτικός γάρ κατά ἐπικράτεια ἀεί θατέρου ἕτερος . καί μήv ἀπό λεπτός ὁ περί ὁ ἀλήθεια θεωρία διαλύω ἄμφω ὁ μάχη , ἐπεί ἥλιος τροφή ἀποφαίνω ὁ ἔνυγρος οὐσία , καί μάλιστα . ὁ ἁλμυρός · λεληθότως γάρ ἀπό γῆ ὁ δίυγρος ἀνασπάω ὁ ἀτμίς , οὗτος μάλιστα ὁ πυρώδης φύσις αὐξάνω . χαλεπός δέ εἰμί ὁ τρέφω ὁ τρέφω ἀνθίστημι . διά οὗτος ὑπείκω ἀλλήλων .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 57
Ἥρῃ δ’ ἀντέστη χρυσηλάκατος , κελαδεινή , Ἄρτεμις ἰοχέαιρα . Οὐδὲ τοῦτ’ ἀλόγως εἰσήγαγεν Ὅμηρος · ἀλλ’ , ὥσπερ ἔφην , Ἥρα μέν ἐστιν ὁ ἀήρ · τὴν δὲ Σελήνην Ἄρτεμιν ὀνομάζει · πᾶν δὲ τὸ τεμνόμενον ἀεὶ πολέμιόν ἐστι τῷ τέμνοντι · καὶ διὰ τοῦτ’ ἐχθρὰν ἀέρι τὴν σελήνην ὑπεστήσατο , τὴν ἐν ἀέρι αὐτῆς φορὰν καὶ τοὺς δρόμους ὑποσημαίνων . εἰκὸς δὲ ταχέως νενικῆσθαι τὴν σελήνην · ἐπειδήπερ ὁ μὲν ἀὴρ πολὺς , καὶ πάντῃ κεχυμένος , ἡ δ’ ἐλάττων καὶ συνεχῶς ὑπὸ τῶν ἀερίων παθημάτων ἀμαυρουμένη , τοῦτο μὲν ἐκλείψεσι , τοῦτο δ’ ἀχλύϊ , καὶ ταῖς ὑποτρεχούσαις νεφέλαις · διὰ τοῦτο τῆς νίκης τὰ βραβεῖα τῷ μείζονι καὶ συνεχῶς βλάπτοντι προσέθηκεν .
Lemmas: Ἥρα δέ ἀνθίστημι χρυσηλάκατος , κελαδεινός , Ἄρτεμις ἰοχέαιρα . οὐδέ οὗτος ἄλογος εἰσάγω Ὅμηρος · ἀλλά , ὥσπερ φημί , Ἥρα μέν εἰμί ὁ ἀήρ · ὁ δέ Σελήνη Ἄρτεμις ὀνομάζω · πᾶς δέ ὁ τέμνω ἀεί πολέμιος εἰμί ὁ τέμνω · καί διά οὗτος ἐχθρός ἀήρ ὁ σελήνη ὑφίστημι , ὁ ἐν ἀήρ αὐτός φορά καί ὁ δρόμος ὑποσημαίνω . εἰκός δέ ταχέως νικάω ὁ σελήνη · ἐπεί ὁ μέν ἀήρ πολύς , καί πάντῃ χέω , ὁ δέ μικρός καί συνεχῶς ὑπό ὁ ἀέριος πάθημα ἀμαυρόω , οὗτος μέν ἔκλειψις , οὗτος δέ ἀχλύς , καί ὁ ὑποτρέχω νεφέλη · διά οὗτος ὁ Νίκη ὁ βραβεῖον ὁ μείζων καί συνεχῶς βλάπτω προστίθημι .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 58
Ἄντα δ’ ἄρ’ Ἡφαίστοιο μεγὰς ποταμὸς βαθυδίνης · Ἐν τοῖς ὑπὲρ Ἀπόλλωνος καὶ Ποσειδῶνος λόγοις τὸν οὐράνιον ἡμῖν αἰθέρα καὶ τὴν ἀκήρατον ἡλίου φλόγα δηλώσας , νῦν μεταβέβηκεν . ἐπὶ τὸ θνητὸν πῦρ , καὶ τοῦτο ἀνθώπλισε ποταμῷ , τὴν διάφορον ἑκατέρου φύσιν εἰς μάχην παροξύνας . πρότερον μὲν οὖν εἴκοντα τὸν ἥλιον Ποσειδῶνι παρεισάγει , νῦν δὲ τὴν ὑγρὰν οὐσίαν ὑπὸ τῆς πυρώδους ἡττωμένην · δυνατώτερον γὰρ τόδε τὸ στοιχεῖον θατέρου . τίς οὖν οὕτω μέμηνεν , ὡς θεοὺς μαχομένους ἀλλήλοις παρεισάγειν , Ὁμήρου φυσικῆς ταῦτα δι’ ἀλληγορίας θεολογήσαντος .
Lemmas: ἄντα δέ ἄρα Ἥφαιστος μέγας ποταμός βαθυδίνης · ἐν ὁ ὑπέρ Ἀπόλλων καί Ποσειδῶν λόγος ὁ οὐράνιος ἐγώ αἰθήρ καί ὁ ἀκήρατος ἥλιος φλόξ δηλόω , νῦν μεταβαίνω . ἐπί ὁ θνητός πῦρ , καί οὗτος ἀνθοπλίζω ποταμός , ὁ διάφορος ἑκάτερος φύσις εἰς μάχη παροξύνω . πρότερος μέν οὖν εἴκω ὁ ἥλιος Ποσειδῶν παρεισάγω , νῦν δέ ὁ ὑγρός οὐσία ὑπό ὁ πυρώδης ἡττάω · δυνατός γάρ ὅδε ὁ στοιχεῖον θατέρου . τίς οὖν οὗτος μαίνομαι , ὡς θεός μάχομαι ἀλλήλων παρεισάγω , Ὅμηρος φυσικός οὗτος διά ἀλληγορία θεολογέω .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 59
Ἐπὶ τέλει οὖν τῆς Ἰλιάδος καὶ σφόδρα τὸν Ἑρμῆν ἐναργῶς ἀκολουθοῦντα Πριάμῳ δεδήλωκεν , ἀλληγορήσας . οὐδὲν γὰρ ἔοικεν οὕτω πειθήνιον ἀνδράσιν ὀργιζομένοις , οὐκ ἄργνρος , οὐ χρυσὸς , οὐ δώρων πολυτέλεια · μειλίχιον δὲ καὶ προσηνὲς ἱκεσίας ὅπλον ἐστὶν ἡ διὰ τοῦ λόγου πειθώ . Πάνυ γοῦν ἀληθῶς Εὐριπίδης · Οὐκ ἔστι Πειθοῦς ἱρὸν ἄλλο , πλὴν λόγος . Τούτῳ τε Πρίαμος , ὥσπερ ὀχυρᾷ παντευχίᾳ καθώπλισται · ᾧ καὶ μάλιστα τὴν Ἀχιλλέως ἐπέκλασεν ὀργὴν , οὐκ ἐν ἀρχῇ δείξας δώδεκα πέπλους , δώδεκα δ’ ἁπλοΐδας χλαίνας , τά τε λοιπὰ τῶν κομισθέντων δώρων · ἀλλ’ αἱ πρῶται τῆς ἰκεσίας φωναὶ τοὺς ἄρσενας αὐτοῦ θυμοὺς ἐξεθήλυναν · Μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ , Τηλίκου ὥσπερ ἐγών , ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ . δι’ ὀλίγου προοιμίου τῶν λόγων συνήρπασεν Ἀχιλλέα , καὶ σχεδὸν ἀντὶ Πριάμου γέγονε Πηλεύς . διὰ τοῦτο ἠλέηται μὲν ἄχρι τραπέζης · λουτροῖς . δὲ κοσμηθὲν ἀποδίδοται τὸ Ἕκτορος σῶμα · τοσοῦτον ἴσχυσεν ὁ τῶν παθῶν ἑρμηνεὺς λόγος , ὃν συναπέστειλεν Ὅμηρος αὐτῷ , τῆς ἱκετείας παράκλητον .
Lemmas: ἐπί τέλος οὖν ὁ Ἰλιάς καί σφόδρα ὁ Ἑρμῆς ἐναργής ἀκολουθέω Πρίαμος δηλόω , ἀλληγορέω . οὐδείς γάρ ἔοικα οὗτος πειθήνιος ἀνήρ ὀργίζω , οὐ ἄργνρος , οὖον χρυσός , οὖον δῶρον πολυτέλεια · Μειλίχιος δέ καί προσηνής Ἱκεσία ὅπλον εἰμί ὁ διά ὁ λόγος πειθώ . πάνυ γοῦν ἀληθής Εὐριπίδης · οὐ εἰμί Πειθώ ἱερόν ἄλλος , πλήν λόγος . οὗτος τε Πρίαμος , ὥσπερ ὀχυρός παντευχία καθοπλίζω · ὅς καί μάλιστα ὁ Ἀχιλλεύς ἐπικλάω ὀργή , οὐ ἐν ἀρχή δείκνυμι δώδεκα πέπλος , δώδεκα δέ Ἁπλοΐδας χλαῖνα , ὁ τε λοιπάς ὁ κομίζω δῶρον · ἀλλά ὁ πρῶτος ὁ Ἱκεσία φωνή ὁ ἄρσην αὐτός θυμός ἐκθηλύνω · μνάομαι πατήρ σός θεός ἐπιείκελος Ἀχιλλεύς , τηλίκος ὥσπερ ἐγώ , ὀλοός ἐπί γῆρας οὐδός . διά ὀλίγος προοίμιον ὁ λόγος συναρπάζω Ἀχιλλεύς , καί σχεδόν ἀντί Πρίαμος γίγνομαι Πηλεύς . διά οὗτος ἐλεέω μέν ἄχρι τράπεζα · λουτρόν . δέ κοσμέω ἀποδίδωμι ὁ Ἕκτωρ σῶμα · τοσοῦτος ἰσχύω ὁ ὁ πάθος ἑρμηνεύς λόγος , ὅς συναποστέλλω Ὅμηρος αὐτός , ὁ Ἱκεσία παράκλητος .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 60
Ἆρ’ οὐκ ἀπόχρη δι’ ὅλης τῆς Ἰλιάδος συνᾴδουσα ἡ Ὁμήρου φιλοσοφία , ἐν ᾖ τὰ περὶ θεῶν ἠλληγόρησε ; ζητῶμεν δὲ τούτων τι περιττότερον , καὶ μετὰ τοσαύτας ἀποδείξεις ἐνδεῖν ἔτι τὰ κατὰ τὴν Ὀδύσσειαν ἡγώμεθα ; Πλὴν ὅμως , ἀκόρεστον γὰρ ἅπαν τὸ καλὸν , ἀπὸ τῆς ἐναγωνίου καὶ πολεμικῆς Ἰλιάδος ἐπὶ τὴν ἠθικὴν μεταβῶμεν Ὀδύσσειαν . οὐδὲ γὰρ αὕτη τελείως ἀφιλοσόφητος · ἀλλ’ ἐν ἑκατέροις τοῖς σωματίοις ὅμοιον εὑρίσκομεν Ὅμηρον , μηδὲν περὶ θεῶν ἀπρεπὲς ἱστοροῦντα [ δίχα δὲ τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας αἰνιττόμενον ] .
Lemmas: ἆρα οὐ ἀποχράω διά ὅλος ὁ Ἰλιάς συνᾴδω ὁ Ὅμηρος φιλοσοφία , ἐν εἰμί ὁ περί θεός ἀλληγορέω ; ζητέω δέ οὗτος τίς περισσός , καί μετά τοσοῦτος ἀποδείκνυμι ἐνδέω ἔτι ὁ κατά ὁ Ὀδύσσεια ἡγέομαι ; πλήν ὅμως , ἀκόρεστος γάρ ἅπας ὁ καλός , ἀπό ὁ ἐναγώνιος καί πολεμικός Ἰλιάς ἐπί ὁ ἠθικός μεταβαίνω Ὀδύσσεια . οὐδέ γάρ οὗτος τέλειος ἀφιλοσόφητος · ἀλλά ἐν ἑκάτερος ὁ σωμάτιον ὅμοιος εὑρίσκω Ὅμηρος , μηδείς περί θεός ἀπρεπής ἱστορέω [ δίχα δέ ὁ τοιοῦτος ἐμπειρία αἰνίσσομαι ] .
heraclitus-1ce.allegoriae-quaestiones-homericae 61
Αὐτίκα τοίνυν ἐν ἀρχῇ τὴν Ἀθηνᾶν ὑπὸ Διὸς ἀποστελλομένην πρὸς Τηλέμαχον εὑρίσκομεν εὐλόγως . ἐπειδὴ ἐκ τῆς ἄγαν νεότητος ἤδη τὴν εἰκοσαετῆ ἡλικίαν ὑπερκύπτων , μετέβαινεν εἰς τὸν ἄνδρα , καί τις αὐτὸν ὑπέδραμε τῶν γιγνομένων λογισμὸς , ὡς οὑκ ἔτι χρὴ διακαρτερεῖν ἐπὶ τῇ τετραετεῖ τῶν μνηστήρων ἀσωτίᾳ · τοῦτον οὖν τὸν ἀθροιζόμενον ἐν Τηλεμάχῳ λογισμὸν Ἀθηνᾶς ἐπιφάνειαν ἠλληγόρησεν . ὁμοιωθεῖσα γὰρ γέροντι ἥκει · παλαιὸς γοῦν ὁμολογεῖται ξένος Ὀδυσσέως ὁ Μέντης εἶναι . πολιὰ δὲ καὶ γῆρας ; ἱεροὶ τῶν τελευταίων χρόνων λιμένες , ἀσφαλὲς ἀνθρώποις ὅρμισμα , καὶ ὅσον ἡ τοῦ σώματος ἰσχὺς ὑποφθίνει , τοσοῦτον ἡ τῆς διανοίας αὔξεται ῥῶσις .
Lemmas: αὐτίκα τοίνυν ἐν ἀρχή ὁ Ἀθηνᾶ ὑπό Ζεύς ἀποστέλλω πρός Τηλέμαχος εὑρίσκω εὔλογος . ἐπεί ἐκ ὁ ἄγαν νεότης ἤδη ὁ εἰκοσαετής ἡλικία ὑπερκύπτω , μεταβαίνω εἰς ὁ ἀνήρ , καί τις αὐτός ὑποτρέχω ὁ γίγνομαι λογισμός , ὡς ἐκ ἔτι χρή διακαρτερέω ἐπί ὁ τετραετής ὁ μνηστήρ ἀσωτία · οὗτος οὖν ὁ ἀθροίζω ἐν Τηλέμαχος λογισμός Ἀθηνᾶ ἐπιφάνεια ἀλληγορέω . ὁμοιόω γάρ γέρων ἥκω · παλαιός γοῦν ὁμολογέω ξένος Ὀδυσσεύς ὁ Μέντης εἰμί . πολιός δέ καί γῆρας ; ἱερός ὁ τελευταῖος χρόνος λιμήν , ἀσφαλής ἄνθρωπος ὅρμισμα , καί ὅσος ὁ ὁ σῶμα ἰσχύς ὑποφθίνω , τοσοῦτος ὁ ὁ διάνοια αὐξάνω ῥῶσις .