ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.1
Βραχεῖά ἐστι συλλαβὴ ἡ ἔχουσα βραχὺ φωνῆεν ἢ βραχυνόμενον μὴ ἐπὶ τέλους λέξεως , οὕτως ὡς μὴ εἶναι μεταξὺ τούτου τοῦ φωνήεντος καὶ τοῦ ἐν τῇ ἑξῆς συλλαβῇ σύμφωνα πλείονα ἑνὸς ἁπλοῦ , ἀλλ’ ἤτοι ἓν ἢ μηδὲ ἕν .
Lemmas: βραχύς εἰμί συλλαβή ὁ ἔχω βραχύς φωνήεις ἢ βραχύνω μή ἐπί τέλος λέξις , οὕτως ὡς μή εἰμί μεταξύ οὗτος ὁ φωνήεις καί ὁ ἐν ὁ ἑξῆς συλλαβή σύμφωνος πλείων εἷς ἁπλόος , ἀλλά ἤτοι εἷς ἢ μηδέ εἷς .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.2
Μακρά ἐστι συλλαβὴ ἡ ἔχουσα μακρὸν φωνῆεν ἢ μηκυνόμενον ἢ μίαν τῶν καλουμένων διφθόγγων , οὕτως ὡς ἑξῆς εἶναι σύμφωνον ἤτοι τελικὸν αὐτῆς τῆς συλλαβῆς ἢ τῆς ἑξῆς ἀρκτικόν [ οἷον θ̅η̅ς θ̅ω̅ς ̅κ̅α̅ὶ ̅ν̅α̅ῦ̅ς ] . εἰ δὲ μή , οὔκ εἰσιν ἄντικρυς μακραί , ἀλλὰ κοιναί , ὡς ἑξῆς ῥηθήσεται .
Lemmas: Μακρά εἰμί συλλαβή ὁ ἔχω μακρός φωνήεις ἢ μηκύνω ἢ εἷς ὁ καλέω δίφθογγος , οὕτως ὡς ἑξῆς εἰμί σύμφωνος ἤτοι τελικός αὐτός ὁ συλλαβή ἢ ὁ ἑξῆς ἀρκτικός [ οἷος τίθημι θώς καί ναῦς ] . εἰμί δέ μή , οὐ εἰμί ἄντικρυς μακρός , ἀλλά κοινός , ὡς ἑξῆς εἴρω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.3
Θέσει μακραὶ γίνονται , ὅταν βραχέος ὄντος ἢ βραχυνομένου φωνήεντος σύμφωνα πίπτῃ μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ τῆς ἑξῆς συλλαβῆς φωνήεντος πλείονα ἑνὸς ἁπλοῦ . γίνεται δὲ τοῦτο κατὰ πέντε τρόπους . ἤτοι γὰρ λήξει εἰς δύο σύμφωνα οἷον Τίρυνς οὐδέ τι τεῖχος ἐπήρκεσε ( adesp . ) , καὶ κεῖνος ἐν σάλεσσι 〈 πολλοῖς 〉 ἥμενος μάκαρς ἀνήρ , καὶ Τιμοκρέοντος ἐκ τῶν ἐπιγραμμάτων ( ) ᾧ ξυμβουλεύειν χὲρς ἄπο , νοῦς δὲ πάρα , καὶ Ἐμπεδοκλῆς ( ) ἃλς ἐπάγη ῥιπῇσιν ἐωσμένος ἠελίοιο . ἢ ἐν τῇ ἑξῆς ἐστι ταῦτα συλλαβῇ οἷον Ἕ–κτωρ ἢ τῇ ἑξῆς ἐστι ταῦτα συλλαβῇ οἷον Ἕ–κτωρ [ δ’ ἐν κλισίῃσιν ] . ἔνθα καὶ δεῖ παρατηρεῖν , μὴ τὸ μὲν πρότερον ἄφωνον ᾖ , τὸ δὲ δεύτερον ὑγρόν · αἱ γὰρ τοιαῦται κοιναί , ὡς ἑξῆς εἰρήσεται . ἢ λήγει μὲν εἷς ἕν , ἔχει δὲ καὶ τὴν ἑξῆς ἀρχομένην ἀπὸ ἑτέρου οἷον ἄλ-λος , ἢ εἰς διπλοῦν λήγει οἷον ἕξ , ἢ τὴν ἑξῆς ἔχει ἀπὸ διπλοῦ ἀρχομένην οἷον ἔξω .
Lemmas: Θέσις μακρός γίγνομαι , ὅταν βραχύς εἰμί ἢ βραχύνω φωνήεις σύμφωνος πίπτω μεταξύ αὐτός καί ὁ ὁ ἑξῆς συλλαβή φωνήεις πλείων εἷς ἁπλόος . γίγνομαι δέ οὗτος κατά πέντε τρόπος . ἤτοι γάρ λήγω εἰς δύο σύμφωνος οἷος Τίρυνς οὐδέ τίς τεῖχος ἐπαρκέω ( adesp . ) , καί ἐκεῖνος ἐν σάλεσσι 〈 πολύς 〉 ἧμαι μάκαρ ἀνήρ , καί Τιμοκρέων ἐκ ὁ ἐπίγραμμα ( ) ὅς συμβουλεύω χείρ ἀπό , νόος δέ πάρα , καί Ἐμπεδοκλῆς ( ) ἅλς πήγνυμι ῥιπή ὠθέω ἥλιος . ἢ ἐν ὁ ἑξῆς εἰμί οὗτος συλλαβή οἷος Ἕκτωρ ἢ ὁ ἑξῆς εἰμί οὗτος συλλαβή οἷος Ἕκτωρ [ δέ ἐν κλισία ] . ἔνθα καί δεῖ παρατηρέω , μή ὁ μέν πρότερος ἄφωνος εἰμί , ὁ δέ δύο ὑγρός · ὁ γάρ τοιοῦτος κοινός , ὡς ἑξῆς εἴρω . ἢ λήγω μέν εἷς εἷς , ἔχω δέ καί ὁ ἑξῆς ἄρχω ἀπό ἕτερος οἷος ἄλλος , ἢ εἰς διπλόος λήγω οἷος ἕξ , ἢ ὁ ἑξῆς ἔχω ἀπό διπλόος ἄρχω οἷος ἔξω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.4
Κοινὴ γίνεται συλλαβὴ κατὰ τρόπους τρεῖς · ἤτοι ὅταν μακρῷ φωνήεντι ἢ μηκυνομένῳ ἢ διφθόγγῳ ἐπιφέρηται φωνῆεν οἷον Ἄνδρα μοι ἔννεπε μοῦσα ( ) , πλάγχθη ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ( ) , τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα ( ) . ῥᾷον μὲν οὖν γίνεται ἡ τοιαύτη κοινή , εἴγε ἡ συλλαβὴ εἰς μέρος λόγου ᾖ πεπερατωμένη ὡς ἐν τοῖς προκειμένοις παραδείγμασι , σπανιώτερον δὲ ἐπὶ μέσης λέξεως · οὐ μὴν ἀλλ’ ὅμως εὑρίσκεται καὶ μάλιστα ἐν τοῖς ἄλλοις μέτροις · ἐν μὲν ἰαμβικῷ Αἰσχύλος ἐν Νιόβῃ ( 155 ) Ἴστρος τοιαύτας παρθένους [ λοχεύεται ] . ἐν δὲ ἰωνικῷ τῷ ἀπὸ μείζονος Σωτάδου ἐξ Ἀδώνιδος τόδε τίνα τῶν παλαιῶν ἱστοριῶν θέλετ’ ἐσακοῦσαι · ἐν δὲ ἀντισπαστικῷ Ἀνακρέοντος ( ) ἥ κου νῦν ἐπὶ Ληθαίου ·
Lemmas: Κοινός γίγνομαι συλλαβή κατά τρόπος τρεῖς · ἤτοι ὅταν μακρός φωνήεις ἢ μηκύνω ἢ δίφθογγος ἐπιφέρω φωνήεις οἷος ἀνήρ ἐγώ ἐνέπω Μοῦσα ( ) , πλάζω ἐπεί Τροία ἱερόν πτολίεθρον ( ) , ὁ κέρας ἐκ κεφαλή ἑκκαιδεκάδωρος ( ) . ῥᾳδίως μέν οὖν γίγνομαι ὁ τοιοῦτος κοινός , εἰ ὁ συλλαβή εἰς μέρος λόγος εἰμί περατωμένος ὡς ἐν ὁ πρόκειμαι παράδειγμα , σπάνις δέ ἐπί μέσος λέξις · οὖον μήv ἀλλά ὅμως εὑρίσκω καί μάλιστα ἐν ὁ ἄλλος μέτρον · ἐν μέν ἰαμβικός Αἰσχύλος ἐν Νιόβη ( 155 ) Ἴστρος τοιοῦτος παρθένος [ λοχεύω ] . ἐν δέ ἰωνικός ὁ ἀπό μείζων Σωτάδης ἐκ Ἄδωνις ὅδε τίς ὁ παλαιός ἱστορία ἐθέλω εἰσακούω · ἐν δέ ἀντισπαστικός Ἀνακρέων ( ) ὅς ποῦ νῦν ἐπί λήθαιος ·
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.5
ἐν δὲ τοῖς ἔπεσι σπανιώτερον , οὕτως ὥστε τὸ τοῦ Ἀρχελάου ὄνομα Σοφοκλῆς ἐν ταῖς ἐλεγείαις οὐκ ᾤετο ἐγχωρεῖν οὔτε εἰς ἔπος οὔτε εἰς ἐλεγεῖον · φησὶ γοῦν ( ) Ἀρχέλεως · ἦν γὰρ σύμμετρον ὧδε λέγειν · καὶ Παρθένιος δὲ ἐπικήδειον εἰς Ἀρχελαΐδα γράφων ἐλεγειακὸν τὸν τελευταῖον μόνον στίχον ἀντὶ ἐλεγείου ἰαμβικὸν ἐποίησεν , ἐν ᾧ τὸ ὄνομα ἐρεῖν ἔμελλεν ( ) ἀμυσχρὸν οὔνομ’ ἔσσετ’ Ἀρχελαΐδος . διὰ τοῦτο καὶ παρ’ Ὁμήρῳ συστέλλομεν τὴν Πηνελέοιο ἄνακτος ( ) . Ῥίνθων μὲν γὰρ καὶ ἐν ἰάμβῳ ἐπισημασίας ἠξίωσε τὸ τοιοῦτον · ἐν γὰρ Ὀρέστῃ δράματί φησιν ( ) ὅ σε Διόνυσος αὐτὸς ἐξώλη θείη εἶτα Ἱππώνακτος τὸ μέτρον · οὐδέν μοι μέλει .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἔπος σπάνις , οὕτως ὥστε ὁ ὁ Ἀρχέλαος ὄνομα Σοφοκλῆς ἐν ὁ ἐλεγεία οὐ οἴομαι ἐγχωρέω οὔτε εἰς ἔπος οὔτε εἰς ἐλεγεῖον · φημί γοῦν ( ) Ἀρχέλεως · εἰμί γάρ σύμμετρος ὧδε λέγω · καί Παρθένιος δέ ἐπικήδειος εἰς Ἀρχελαίς γράφω ἐλεγειακός ὁ τελευταῖος μόνος στίχος ἀντί ἐλεγεῖον ἰαμβικός ποιέω , ἐν ὅς ὁ ὄνομα εἴρω μέλλω ( ) ἀμυσχρός ὄνομα ἔσω Ἀρχελαΐς . διά οὗτος καί παρά Ὅμηρος συστέλλω ὁ Πηνελέοιο ἄναξ ( ) . Ῥίνθων μέν γάρ καί ἐν ἴαμβος ἐπισημασία ἀξιόω ὁ τοιοῦτος · ἐν γάρ Ὀρέστης δρᾶμα φημί ( ) ὅς σύ Διόνυσος αὐτός ἐξώλης τίθημι εἶτα Ἱππῶναξ ὁ μέτρον · οὐδείς ἐγώ μέλος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.6
ὅμως μέντοι καὶ ἐν ἔπεσιν εὑρίσκεται , ὡς παρὰ Θεοκρίτῳ ( , ) . ὑψηλᾶς ἐς πόντον ὁρῶν ἄειδε τοιαῦτα , καὶ παρ’ Ὁμήρῳ ( ) οἶδ’ ἀρετὴν οἷός ἐσσι · τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι ; καὶ παρ’ Ἀνακρέοντι ἐν ἐλεγείαις ( ) οὐδέ τί τοι πρὸς θυμόν , ὅμως γε μὲν ὡς ἀδοιάστως · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν τοιούτων ( ) σοὶ ναίουσ’ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι καὶ ( ) ἔδμεναι , οἷα σύες χαμαιευνάδες αἰὲν ἔδουσιν ἴσως διὰ τὸ φαντασίαν τινὰ παρέχειν τοῦ ἀπηρτίσθαι τὴν λέξιν ἐν τῷ χαμαι , ὡς μία ἡ χαμαὶ ἀκούεται . ― Τῇ μέντοι γε υι διφθόγγῳ ἐὰν παρακολουθήσῃ τὸ τοιοῦτον , τελείως τραχὺς ὁ στίχος γίνεται οἷον Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο ( , , ) .
Lemmas: ὅμως μέντοι καί ἐν ἔπος εὑρίσκω , ὡς παρά Θεόκριτος ( , ) . ὑψηλός εἰς πόντος ὁράω ἀείδω τοιοῦτος , καί παρά Ὅμηρος ( ) οἶδα ἀρετή οἷος εἰμί · τίς σύ χρή οὗτος λέγω ; καί παρά Ἀνακρέων ἐν ἐλεγεία ( ) οὐδέ τίς ὅς πρός θυμός , ὅμως γε μέν ὡς ἀδοιάστως · ἐπί μέν γάρ ὁ τοιοῦτος ( ) σύ νάω ὑποφήτης ἀνιπτόπους χαμαιεύνης καί ( ) ἐσθίω , οἷος σῦς χαμαιεύνης ἀεί ἐσθίω ἴσως διά ὁ φαντασία τις παρέχω ὁ ἀπαρτίζω ὁ λέξις ἐν ὁ χαμαί , ὡς εἷς ὁ χαμαί ἀκούω . ― ὁ μέντοι γε ὗς δίφθογγος ἐάν παρακολουθέω ὁ τοιοῦτος , τέλειος τραχύς ὁ στίχος γίγνομαι οἷος Ἕκτωρ υἱός Πρίαμος ( , , ) .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.7
Δεύτερος δέ ἐστι τρόπος , ὅταν βραχεῖ ἢ βρα νομένῳ φωνήεντι ἐπιφέρηται ἐν τῇ ἑξῆς συλλαβῇ σύμφωνα δύο , ὧν τὸ μὲν πρῶτον ἄφωνόν ἐστι , τὸ δὲ δεύτερον ὑγρόν , οἷον ὅ‐πλον , ἄ‐κρον , Πάτροκλέ μοι δειλῇ ( ) . ὅταν δὲ τὸ προηγούμενον ἡμίφωνον ᾖ , οὐκέτι κοινή ἐστιν ἡ προκειμένη , ἀλλὰ τελείως μακρά . ― Προτάσσεται δὲ ἡμίφωνον ὑγροῦ τὸ μὲν ͞͞μ τοῦ ͞ν οἷον ἀμνός , τὸ δὲ ͞σ τοῦ ͞μ οἷον ἑσμὸς , καὶ τὸ ͞σ ὅ τοῦ ͞λ κατὰ πάθος ὡς ἐν τῷ μάσλης καὶ σπανίως τοῦ ͞ν ὡς ἐν τῷ Πάσνης καὶ Μάσνης , ἃ δὴ ὀνόματα παρὰ Ξάνθῳ εἰσὶν ἐν τοῖς Λυδιακοῖς . ―
Lemmas: Δεύτερος δέ εἰμί τρόπος , ὅταν βραχύς ἢ βρά νέομαι φωνήεις ἐπιφέρω ἐν ὁ ἑξῆς συλλαβή σύμφωνος δύο , ὅς ὁ μέν πρῶτος ἄφωνος εἰμί , ὁ δέ δύο ὑγρός , οἷος ὅπλον , ἄκρος , Πάτροκλος ἐγώ δειλός ( ) . ὅταν δέ ὁ προηγούμενος ἡμίφωνος εἰμί , οὐκέτι κοινός εἰμί ὁ πρόκειμαι , ἀλλά τέλειος μακρός . ― προτάσσω δέ ἡμίφωνος ὑγρός ὁ μέν ͞͞μ ὁ Ν οἷος ἀμνός , ὁ δέ Σ ὁ ͞μ οἷος ἑσμός , καί ὁ Σ ὅς ὁ ͞λ κατά πάθος ὡς ἐν ὁ μάσλης καί σπανίως ὁ Ν ὡς ἐν ὁ Πάσνης καί Μάσνης , ὁ δή ὄνομα παρά Ξάνθος εἰμί ἐν ὁ Λυδιακά . ―
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.8
Ἤδη μέντοι ἡ διὰ τοῦ μ͞ν σύνταξις ἐποίησέ που καὶ βραχεῖαν , ὡς παρὰ Κρατίνῳ ἐν Πανόπταις ( ) ἀλλοτριογνώμοις ἐπιλήσμοσι μνημονικοῖσι καὶ παρ’ Ἐπιχάρμῳ ἐν Μεγαρίδι ( ) εὔυμνος καὶ μουσικὰν ἔχουσα πᾶσαν φιλόλυρος † ἠχὴ καὶ παρὰ Καλλιμάχῳ ( ) τὼς μὲν ὁ Μνησάρχειος ἔφη ξένος . Ἐὰν μέντοι ἐν τῇ προτέρα συλλαβῇ τελικὸν ᾖ τὸ ἄφωνον , τῆς δὲ δευτέρας ἀρκτικὸν τὸ ὑγρόν , οὐκέτι γίνεται κοινὴ συλλαβή , ἀλλὰ ἄντικρυς μακρά , ὡς παρὰ Ἀλκαίῳ ( ) ἔκ μ’ ἐλάσας ἀλγέων . [ ἐκ ῥ’ ἀσαμίνθου βάντες ]
Lemmas: ἤδη μέντοι ὁ διά ὁ μ͞ν σύνταξις ποιέω ποῦ καί βραχύς , ὡς παρά Κρατῖνος ἐν Πανόπτης ( ) ἀλλοτριόγνωμος ἐπιλήσμων μνημονικός καί παρά Ἐπίχαρμος ἐν Μεγαρίς ( ) εὔυμνος καί μουσικός ἔχω πᾶς φιλόλυρος † ἠχή καί παρά Καλλίμαχος ( ) ὁ μέν ὁ Μνησάρχειος φημί ξένος . ἐάν μέντοι ἐν ὁ πρότερος συλλαβή τελικός εἰμί ὁ ἄφωνος , ὁ δέ δύο ἀρκτικός ὁ ὑγρός , οὐκέτι γίγνομαι κοινός συλλαβή , ἀλλά ἄντικρυς μακρός , ὡς παρά Ἀλκαῖος ( ) ἐκ εἷς ἐλαύνω ἄλγος . [ ἐκ ἄρα ἀσάμινθος βαίνω ]
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.9
φησὶ δὲ ὁ Ἡλιόδωρος τὸ ͞μ ἐπιφερόμενον ἀφώνῳ ἧττον τῶν ἄλλων ὑγρῶν κοινὰς ποιεῖν ἐν τοῖς ἔπεσι 〈 τὰς 〉 συλλαβάς · διὰ τοῦτο καὶ Κρατῖνος ἐν τοῖς Χείρωσι πεποίηκε ( ) σκῆψιν μὲν Χείρωνες ἐλήλυμεν ὡς ὑποθήκας ἀντὶ τοῦ ἐλήλυθμεν’ · ὅπερ ἐξηλέγξαμεν ψεῦδος ὄν . πρὸς γὰρ τῷ μυρίαν εἶναι τὴν χρῆσιν παρὰ τοῖς ἄλλοις ἐδείξαμεν ἔτι καὶ παρ’ αὐτῷ τῷ Κρατίνῳ πολλάκις οὖσαν , ὡς ἐν Κλεοβουλίναις ( ) ἔστιν ἄκμων καὶ σφῦρα νεανίᾳ εὔτριχι πώλῳ καὶ ἐν Πανόπταις ( ) κρανία δισσὰ φορεῖν , ὀφθαλμοὶ δ’ οὐκ ἀριθματοί καὶ ἐν Ὥραις ( ) οὐδὲ πρὸς εἶδος ἄρ’ ἦν οὐδὲν προσιδόντι τεκμαρτόν · ἄλλως τε καὶ τὸ ἐλήλυμεν ἐδείξαμεν καὶ ἐν ἄλλοις μέτροις συνήθως αὐτοῖς λεγόμενον , ὡς παρὰ Ἀχαιῷ ἐν Κύκνῳ ( ) Κύκνου δὲ πρῶτα πρὸς δόμους ἐλήλυμεν , παρ’ ᾧ καὶ τὸ δεύτερόν ἐστιν ἀκολούθως Κύκνου δὲ πρῶτα πρὸς δόμους ἐλήλυμεν , παρ’ ᾧ καὶ τὸ δεύτερόν ἐστιν ἀκολούθως πρόσωπον ( ) τοιοῦδε φωτὸς πρὸς δόμους ἐλήλυτε .
Lemmas: φημί δέ ὁ Ἡλιόδωρος ὁ ͞μ ἐπιφέρω ἄφωνος κακός ὁ ἄλλος ὑγρός κοινός ποιέω ἐν ὁ ἔπος 〈 ὁ 〉 συλλαβή · διά οὗτος καί Κρατῖνος ἐν ὁ Χείρωνες ποιέω ( ) σκῆψις μέν Χείρων ἔρχομαι ὡς ὑποθήκη ἀντί ὁ ἔρχομαι · ὅσπερ ἐξελέγχω ψεῦδος εἰμί . πρός γάρ ὁ μυρίος εἰμί ὁ χρῆσις παρά ὁ ἄλλος δείκνυμι ἔτι καί παρά αὐτός ὁ Κρατῖνος πολλάκις εἰμί , ὡς ἐν Κλεοβουλίνη ( ) εἰμί ἄκμων καί σφῦρα νεανίας εὔτριχος πῶλος καί ἐν Πανόπτης ( ) κρανίον δισσός φορέω , ὀφθαλμός δέ οὐ ἀριθματοί καί ἐν Ὥρα ( ) οὐδέ πρός εἶδος ἄρα εἰμί οὐδείς προσοράω τεκμαρτός · ἄλλως τε καί ὁ ἔρχομαι δείκνυμι καί ἐν ἄλλος μέτρον συνήθης αὐτός λέγω , ὡς παρά Ἀχαιός ἐν Κύκνος ( ) Κύκνος δέ πρῶτος πρός δόμος ἔρχομαι , παρά ὅς καί ὁ δεύτερος εἰμί ἀκόλουθος Κύκνος δέ πρῶτος πρός δόμος ἔρχομαι , παρά ὅς καί ὁ δεύτερος εἰμί ἀκόλουθος πρόσωπον ( ) τοιόσδε φάος πρός δόμος ἔρχομαι .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 1.10
Τρίτος δέ ἐστι τρόπος , ὅταν βραχεῖα συλλαβὴ τελικὴ λέξεως ᾖ , μὴ ἐπιφερομένων τῶν τῆς μακρᾶς ποιητικῶν συμφώνων , ἀλλ’ ἤτοι ἑνὸς ἢ μηδενός , ὡς ἐν τῷ οἱ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον ( ) , ἢ αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε ( = ) , Νέστορα δ’ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης ( ) , ἀλλὰ τά γ’ ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα πάντα φύονται ( ) , καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενος τάμον ( ) . ἐνταῦθα καὶ εἰς μέρος λόγου ἡ κοινὴ ἔληξεν καὶ τοῦ ποδὸς τελευταία ἐστίν · αἱ γὰρ ἄλλαι κοιναὶ ἃς εἶπον ἀρκτικαὶ ποδὸς ἦσαν , αὕτη δὲ καὶ τοῦ ποδὸς ληκτική [ κ͞αι͞ μ͞ε͞ν ]
Lemmas: Τρίτος δέ εἰμί τρόπος , ὅταν βραχύς συλλαβή τελικός λέξις εἰμί , μή ἐπιφέρω ὁ ὁ μακρός ποιητικός σύμφωνος , ἀλλά ἤτοι εἷς ἢ μηδείς , ὡς ἐν ὁ ὁ δέ μέγας ἰάχω ἐπιτρέχω ( ) , ἢ ἀτάρ ἐπεί Δαναοί γίγνομαι ἰαχή τε ( = ) , Νέστωρ δέ οὐ λανθάνω ἰαχή πίνω περ ἔμπας ( ) , ἀλλά ὁ γε ἄσπαρτος καί ἀνήροτος πᾶς φύω ( ) , καί μέν ὁ Λύκιος τέμενος τέμνω ( ) . ἐνταῦθα καί εἰς μέρος λόγος ὁ κοινός λήγω καί ὁ πούς τελευταῖος εἰμί · ὁ γάρ ἄλλος κοινός ὅς εἶπον ἀρκτικός πούς εἰμί , οὗτος δέ καί ὁ πούς ληκτικός [ και μέν ]
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 2.1
Συνεκφώνησίς ἐστιν , ὁπόταν δύο συλλαβαὶ σύμφωνον μὴ ἔχουσαι μεταξὺ ἀλλήλων ἀντὶ μιᾶς παραληφθῶσι .
Lemmas: συνεκφώνησις εἰμί , ὁπόταν δύο συλλαβή σύμφωνος μή ἔχω μεταξύ ἀλλήλων ἀντί εἷς παραλαμβάνω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 2.2
Τρόποι δέ εἰσι τῆς συνεκφωνήσεως οἵδε · ἢ γὰρ δύο μακραὶ εἰς μίαν μακρὰν παραλαμβάνονται οἷον ἢ οὐχ ἅλις ὅττι γυναῖκας ἀνάλκιδας ( ) καὶ βουκόλ’ ἐπεὶ οὔτε κακῷ ( ) · ἢ βραχεία καὶ μακρὰ εἰς μίαν μακρὰν πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ( ) ἢ δύο βραχεῖαι εἰς μίαν μακρὰν ( ) νέα μέν μοι κατέαξε Ποσειδάων [ ἐνὶ πόντῳ ] · 〈 ἡ μακρὰ καὶ βραχεῖα εἰς μίαν μακρὰν ( ) θώρηκας ῥήξειν δηίων ἀμφὶ στήθεσσιν · 〉
Lemmas: Τρόπος δέ εἰμί ὁ συνεκφώνησις ὅδε · ἢ γάρ δύο μακρός εἰς εἷς μακράν παραλαμβάνω οἷος ἢ οὐ ἅλις ὅτι γυνή ἄναλκις ( ) καί βουκόλος ἐπεί οὔτε κακός ( ) · ἢ βραχύς καί μακρός εἰς εἷς μακράν πλέω ἐπί οἶνοψ πόντος ( ) ἢ δύο βραχύς εἰς εἷς μακράν ( ) νέος μέν ἐγώ κατάγνυμι Ποσειδῶν [ ἐν πόντος ] · 〈 ὁ μακρός καί βραχύς εἰς εἷς μακράν ( ) θώραξ ῥήγνυμι δάϊος ἀμφί στῆθος · 〉
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 2.3
ἢ δύο βραχεῖαι εἰς μίαν βραχεῖαν , ὅπερ ἐν τοῖς ἄλλοις εὑρίσκεται μέτροις , ὡς παρὰ Σωτάδῃ ἐν τῇ Ἰλιάδι σείων μελίην Πηλιάδα δεξιὸν κατ’ ὦμον , ἐν δὲ τοῖς ἔπεσι σπανίως · ὥστε Κριτίας ἐν τῇ εἰς Ἀλκιβιάδην ἐλεγείᾳ οὐκ ᾤετο ἐγχωρεῖν τοῦ Ἀλκιβιάδου τὸ ὄνομα · φησὶ γὰρ ( ) καὶ νῦν Κλεινίου υἱὸν Ἀθηναῖον στεφανώσω Ἀλκιβιάδην νέοισιν ὑμνήσας τρόποις · οὐ γάρ πως ἦν τοὔνομ’ ἐφαρμόζειν ἐλεγείῳ · νῦν δ’ ἐν ἰαμβείῳ κείσεται οὐκ ἀμέτρως . Ἔστι μέντοι καὶ ἐν ἔπει , ὡς παρὰ Κορίννῃ ἐν τῷ πέμπτῳ ( ) ἢ διανεκῶς εὕδης ; οὐ μὰν πάρος ἦσθα Κόριννα , καὶ παρὰ Πραξίλλῃ ἐν διθυράμβοις ἐν ᾠδῇ ἐπιγραφομένῃ Ἀχιλεὺς ( ) ἀλλὰ τεὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον .
Lemmas: ἢ δύο βραχύς εἰς εἷς βραχύς , ὅσπερ ἐν ὁ ἄλλος εὑρίσκω μέτρον , ὡς παρά Σωτάδης ἐν ὁ Ἰλιάς σείω μελία Πηλιάς δεξιός κατά ὦμος , ἐν δέ ὁ ἔπος σπανίως · ὥστε Κριτίας ἐν ὁ εἰς Ἀλκιβιάδης ἐλεγεία οὐ οἴομαι ἐγχωρέω ὁ Ἀλκιβιάδης ὁ ὄνομα · φημί γάρ ( ) καί νῦν Κλεινίας υἱός Ἀθηναῖος στεφανόω Ἀλκιβιάδης νέος ὑμνέω τρόπος · οὖον γάρ πως εἰμί ὄνομα ἐφαρμόζω ἐλεγεῖον · νῦν δέ ἐν ἰαμβεῖος κεῖμαι οὐ ἄμετρος . εἰμί μέντοι καί ἐν ἔπος , ὡς παρά Κόριννα ἐν ὁ πέμπτος ( ) ἢ διανεκής Εὕδης ; οὖον μήν πάρος εἰμί Κόριννα , καί παρά Πράξιλλα ἐν διθύραμβος ἐν ᾠδή ἐπιγράφω Ἀχιλλεύς ( ) ἀλλά τεός οὖον ποτός θυμός ἐν στῆθος πείθω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 2.4
Τὰ μὲν γὰρ τοιαῦτα ὦκα ἑκατόγχειρον καλέσασ’ ( ) καὶ θῖνα ἐφ’ ἁλὸς πολιῆς ( ) οὐ μᾶλλον συνεκφώνησιν ἔχει ἢ συναλοιφήν .
Lemmas: ὁ μέν γάρ τοιοῦτος ὦκα ἑκατόγχειρος καλέω ( ) καί θίς ἐπί ἅλς πολιός ( ) οὖον μᾶλλον συνεκφώνησις ἔχω ἢ συναλοιφή .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 2.5
Ἔστι δὲ ὅπου καὶ βραχεῖα καὶ κοινὴ ἀντὶ βραχείας παραλαμβάνονται ὡς ἐν τῷ δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι ( ) καὶ χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ ( ) .
Lemmas: εἰμί δέ ὅπου καί βραχύς καί κοινός ἀντί βραχύς παραλαμβάνω ὡς ἐν ὁ δένδρον ἐφέζομαι ὄψ λειριόεις ἵημι ( ) καί χρύσεος ἀνά σκῆπτρον ( ) .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 3.1
Ἐκ τῶν συλλαβῶν εἰσιν οἱ πόδες · ὧν δισύλλαβοι μὲν τέσσαρες · δίχρονος εἷς , ἐκ δύο βραχειῶν , [ ὁ ] πυρρίχιος . τρίχρονοι δὲ δύο · ἐκ μακρᾶς καὶ βραχείας , τροχαῖος · ἐκ βραχείας καὶ μακρᾶς , ἴαμβος . τετράχρονος δὲ εἷς , ἐκ δύο μακρῶν , σπονδεῖος .
Lemmas: ἐκ ὁ συλλαβή εἰμί ὁ πούς · ὅς δισύλλαβος μέν τέσσαρες · δίχρονος εἷς , ἐκ δύο βραχύς , [ ὁ ] πυρρίχιος . τρίχρονος δέ δύο · ἐκ μακρός καί βραχύς , τροχαῖος · ἐκ βραχύς καί μακρός , ἴαμβος . τετράχρονος δέ εἷς , ἐκ δύο μακρός , σπονδεῖος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 3.2
Τρισύλλαβοι δὲ οἱ τούτων διπλασίονες ὀκτώ · τρίχρονος εἷς , ἐκ τριῶν βραχειῶν , τρίβραχυς καὶ χορεῖος . τετράχρονοι δὲ τρεῖς · ἐκ μακρᾶς καὶ δύο βραχειῶν , δάκτυλος · ἐκ βραχείας καὶ μακρᾶς καὶ βραχείας , ἀμφίβραχυς · ἐκ δύο βραχειῶν καὶ μακρᾶς , ἀνάπαιστος . πεντάχρονοι δὲ οἱ ἴσοι τούτοις τρεῖς · ἐκ βραχείας καὶ δύο μακρῶν , βακχεῖος · ἐκ μακρᾶς καὶ βραχείας καὶ μακρᾶς , ἀμφίμακρος ἢ κρητικός · ἐκ δύο μακρῶν καὶ βραχείας , παλιμβάκχειος . ἑξάχρονος δὲ εἷς , ἐκ τριῶν μακρῶν , μολοττός .
Lemmas: τρισύλλαβος δέ ὁ οὗτος διπλασίων ὀκτώ · τρίχρονος εἷς , ἐκ τρεῖς βραχύς , τρίβραχυς καί χορεῖος . τετράχρονος δέ τρεῖς · ἐκ μακρός καί δύο βραχύς , δάκτυλος · ἐκ βραχύς καί μακρός καί βραχύς , ἀμφίβραχυς · ἐκ δύο βραχύς καί μακρός , ἀνάπαιστος . πεντάχρονος δέ ὁ ἴσος οὗτος τρεῖς · ἐκ βραχύς καί δύο μακρός , Βακχεῖος · ἐκ μακρός καί βραχύς καί μακρός , ἀμφίμακρος ἢ κρητικός · ἐκ δύο μακρός καί βραχύς , παλιμβάκχειος . ἑξάχρονος δέ εἷς , ἐκ τρεῖς μακρός , Μολοττός .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 3.3
Τετρασύλλαβοι δὲ οἱ τούτων διπλασίονες ις ′ , ὧν τετράχρονος εἷς , ἐκ τεσσάρων βραχειῶν , προκελευματικός · πεντάχρονοι δὲ τέσσαρες · ἐκ μακρᾶς καὶ τριῶν βραχειῶν , παιὼν πρῶτος · ἐκ βραχείας καὶ μακρᾶς καὶ δύο βραχειῶν , παιὼν δεύτερος · ἐκ δύο βραχειῶν καὶ μακρᾶς καὶ βραχείας , παιὼν τρίτος . ἐκ τριῶν βραχειῶν καὶ μακρᾶς , παιὼν τέταρτος . ἑξάχρονοι δὲ ἕξ · ἐκ δύο βραχειῶν καὶ δύο μακρῶν , Ἰωνικὸς ἀπ’ ἐλάττονος · ἐκ βραχείας καὶ δύο μακρῶν καὶ βραχείας , ἀντίσπαστος · ἐκ δύο μακρῶν καὶ δύο βραχειῶν , Ἰωνικὸς ἀπὸ μείζονος · ἐκ μακρᾶς καὶ βραχείας καὶ μακρᾶς καὶ βραχείας , τροχαϊκὴ ταυτοποδία ἢ διτρόχαιος · ἐκ βραχείας καὶ μακρᾶς καὶ βραχείας καὶ μακρᾶς , ἰαμβικὴ ταυτοποδία ἢ διΐαμβος · ἐκ μακρᾶς καὶ δύο βραχειῶν καὶ μακρᾶς , χορίαμβος . ἑπτάχρονοι δὲ τέσσαρες · ἐκ βραχείας καὶ τριῶν μακρῶν , πρῶτος ἐπίτριτος · ἐκ μακρᾶς καὶ βραχείας καὶ δύο μακρῶν , δεύτερος ἐπίτριτος ἢ καὶ τροχαϊκὴ ἑπτάσημος , ὁ καὶ Καρικός · ἐκ δύο μακρῶν καὶ βραχείας καὶ μακρᾶς , τρίτος ἐπίτριτος ἢ ἰαμβικὴ ἑπτάσημος , ὁ καὶ Ῥόδιος · ἐκ τριῶν μακρῶν καὶ βραχείας , τέταρτος ἐπίτριτος ἢ ἀντισπαστικὴ ἑπτάσημος , ὁ καὶ μονογενής . ὀκτάχρονος δὲ 〈 εἷς 〉 , ἐκ τεσσάρων μακρῶν , σπονδειακὴ ταυτοποδία ἢ δισπόνδειος .
Lemmas: τετρασύλλαβος δέ ὁ οὗτος διπλασίων ἴς ′ , ὅς τετράχρονος εἷς , ἐκ τέσσαρες βραχύς , προκελευματικός · πεντάχρονος δέ τέσσαρες · ἐκ μακρός καί τρεῖς βραχύς , παιάν πρῶτος · ἐκ βραχύς καί μακρός καί δύο βραχύς , παιάν δύο · ἐκ δύο βραχύς καί μακρός καί βραχύς , παιάν τρίτος . ἐκ τρεῖς βραχύς καί μακρός , παιάν τέταρτος . εξάχρονος δέ ἕξ · ἐκ δύο βραχύς καί δύο μακρός , Ἰωνικός ἀπό μικρός · ἐκ βραχύς καί δύο μακρός καί βραχύς , ἀντίσπαστος · ἐκ δύο μακρός καί δύο βραχύς , Ἰωνικός ἀπό μείζων · ἐκ μακρός καί βραχύς καί μακρός καί βραχύς , τροχαικός ταὐτοποδία ἢ διτρόχαιος · ἐκ βραχύς καί μακρός καί βραχύς καί μακρός , ἰαμβικός ταὐτοποδία ἢ διίαμβος · ἐκ μακρός καί δύο βραχύς καί μακρός , χορίαμβος . επταετής δέ τέσσαρες · ἐκ βραχύς καί τρεῖς μακρός , πρῶτος ἐπίτριτος · ἐκ μακρός καί βραχύς καί δύο μακρός , δύο ἐπίτριτος ἢ καί τροχαικός ἑπτάσημος , ὁ καί Καρικός · ἐκ δύο μακρός καί βραχύς καί μακρός , τρίτος ἐπίτριτος ἢ ἰαμβικός ἑπτάσημος , ὁ καί Ῥόδιος · ἐκ τρεῖς μακρός καί βραχύς , τέταρτος ἐπίτριτος ἢ ἀντισπαστικός ἑπτάσημος , ὁ καί μονογενής . ὀκτάχρονος δέ 〈 εἷς 〉 , ἐκ τέσσαρες μακρός , σπονδειακός ταὐτοποδία ἢ δισπόνδειος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 4.1
Ἀκατάληκτα καλεῖται μέτρα , ὅσα τὸν τελευταῖον πόδα ὁλόκληρον ἔχει , οἷον [ ὡς ] ἐπὶ δακτυλικοῦ ( ) Μῶσ’ ἄγε Καλλιόπα θύγατερ Διός ,
Lemmas: ακατάληκτος καλέω μέτρον , ὅσος ὁ τελευταῖος πούς ὁλόκληρος ἔχω , οἷος [ ὡς ] ἐπί δακτυλικός ( ) μῶμαι ἄγω Καλλιόπα θυγάτηρ Ζεύς ,
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 4.2
καταληκτικὰ δέ , ὅσα μεμειωμένον ἔχει τὸν τελευταῖον πόδα , οἷον ἐπὶ ἰαμβικοῦ ( ) χαίροισα νύμφα , χαιρέτω δ’ ὁ γαμβρός · ἐνταῦθα γὰρ ἡ ̅β̅ρ̅ο̅ς̅ τελευταία συλλαβὴ ἀντὶ ὅλου ποδὸς ἰαμβικοῦ κεῖται . Ἐὰν δὲ τρισύλλαβος ᾗ ὁ ποὺς ὁ τὸ μέτρον συνιστάς , δύναται καὶ παρὰ δύο συλλαβὰς εἶναι τὸ καταληκτικόν , οἷον ἐπὶ δακτυλικοῦ ( ) ἐν δὲ Βατουσιάδης · ἐνταῦθα γὰρ ἡ ̅δ̅η̅ς̅ συλλαβὴ ἐν δὲ Βατουσιάδης · ἐνταῦθα γὰρ ἡ ̅δ̅η̅ς̅ συλλαβὴ ἀντὶ τρισυλλάβου κεῖται [ δακτυλικοῦ ] . Ἐπὶ δὲ τῶν τοιούτων τὸ μὲν παρὰ συλλαβὴν καλεῖται καταληκτικὸν εἰς δισύλλαβον , τὸ δὲ παρὰ δύο συλλαβὰς καταληκτικὸν εἰς συλλαβήν .
Lemmas: καταληκτικός δέ , ὅσος μειόω ἔχω ὁ τελευταῖος πούς , οἷος ἐπί ἰαμβικός ( ) χαίρω νύμφη , χαίρω δέ ὁ γαμβρός · ἐνταῦθα γάρ ὁ ̅β̅ρ̅ο̅ς̅ τελευταῖος συλλαβή ἀντί ὅλος πούς ἰαμβικός κεῖμαι . ἐάν δέ τρισύλλαβος ὅς ὁ πούς ὁ ὁ μέτρον συνίστημι , δύναμαι καί παρά δύο συλλαβή εἰμί ὁ καταληκτικός , οἷος ἐπί δακτυλικός ( ) ἐν δέ Βατουσιάδης · ἐνταῦθα γάρ ὁ δήω συλλαβή ἐν δέ Βατουσιάδης · ἐνταῦθα γάρ ὁ δήω συλλαβή ἀντί τρισύλλαβος κεῖμαι [ δακτυλικός ] . ἐπί δέ ὁ τοιοῦτος ὁ μέν παρά συλλαβή καλέω καταληκτικός εἰς δισύλλαβος , ὁ δέ παρά δύο συλλαβή καταληκτικός εἰς συλλαβή .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 4.3
Βραχυκατάληκτα δὲ καλεῖται , ὅσα ἀπὸ διποδίας ἐπὶ τέλους ὅλῳ ποδὶ μεμείωται , οἷον ἐπὶ ἰαμβικοῦ ( ) ἄγ’ αὖτ’ ἐς οἶκον τὸν Κλεησίππω · ἐνταῦθα γὰρ ὁ ͞σ͞ι͞π͞π͞ω ποὺς ἀντὶ ὅλης ἰαμβικῆς κεῖται διποδίας .
Lemmas: βραχυκατάληκτος δέ καλέω , ὅσος ἀπό διποδία ἐπί τέλος ὅλος πούς μειόω , οἷος ἐπί ἰαμβικός ( ) ἄγω αὐτός εἰς οἶκος ὁ Κλεήσιππος · ἐνταῦθα γάρ ὁ ͞σ͞ι͞π͞π͞ω πούς ἀντί ὅλος ἰαμβικός κεῖμαι διποδία .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 4.4
Ὑπερκατάληκτα δὲ ὅσα πρὸς τῷ τελείῳ προσέλαβε μέρος ποδός , οἷον ἐπὶ ἰαμβικοῦ ( ) εἶμ’ ὧτε πυσσάκω λυθεῖσα · εἶμ’ ὧτε πυσσάκω λυθεῖσα · τοῦτο μὲν οὖν συλλαβῇ [ πλείονι ] περιττεύει · δύναται δὲ καὶ δισυλλάβῳ περιττεύειν , ὁπόταν ἑκάτερος τῶν ἐν τῇ συζυγίᾳ ποδῶν τρισύλλαβος ᾖ , οἷον ἐπ’ ἀναπαιστικοῦ ( ) ἅδ’ Ἄρτεμις , ὦ κόραι · τοῦτο γὰρ πρὸς τῇ ὁλοκλήρῳ συζυγίᾳ δισύλλαβον ἔχει [ τὸν τελευταῖον ] , ὅπερ ἀναπαίστου μιᾷ ἐνδεῖ συλλαβῇ . Καλοῦνται δὲ ταῦτα πάντα ἀποθέσεις . —
Lemmas: Ὑπερκατάληκτος δέ ὅσος πρός ὁ τέλειος προσλαμβάνω μέρος πούς , οἷος ἐπί ἰαμβικός ( ) εἶμι ὧτε πυνθάνομαι λύω · εἶμι ὧτε πυνθάνομαι λύω · οὗτος μέν οὖν συλλαβή [ πλείων ] περισσεύω · δύναμαι δέ καί δισύλλαβος περισσεύω , ὁπόταν ἑκάτερος ὁ ἐν ὁ συζυγία πούς τρισύλλαβος εἰμί , οἷος ἐπί αναπαιστικός ( ) ὅδε Ἄρτεμις , εἰμί κόρη · οὗτος γάρ πρός ὁ ὁλόκληρος συζυγία δισύλλαβος ἔχω [ ὁ τελευταῖος ] , ὅσπερ ἀνάπαιστος εἷς ἐνδέω συλλαβή . καλέω δέ οὗτος πᾶς ἀπόθεσις . —
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 4.5
Παντὸς μέτρου ἀδιάφορός ἐστιν ἡ τελευταία συλλαβή , ὥστε δύνασθαι εἶναι αὐτὴν καὶ βραχεῖαν καὶ μακράν , οἷον ( ) ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι · Δία δ’ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος · ἐν μὲν γὰρ τῷ προτέρῳ μακρά ἐστιν ἡ τελευταία συλλαβή , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ βραχεῖα .
Lemmas: Παντὸς μέτρον ἀδιάφορος εἰμί ὁ τελευταῖος συλλαβή , ὥστε δύναμαι εἰμί αὐτός καί βραχύς καί μακρός , οἷος ( ) ἄλλος μέν ἄρα θεός τε καί ἀνήρ ἱπποκορυστής εὕδω παννύχιος · Ζεύς δέ οὐ ἔχω νήδυμος ὕπνος · ἐν μέν γάρ ὁ πρότερος μακρός εἰμί ὁ τελευταῖος συλλαβή , ἐν δέ ὁ δύο βραχύς .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 4.6
Πᾶν μέτρον εἰς τελείαν περατοῦται λέξιν · ὅθεν ἐπίληπτά ἐστι τὰ τοιαῦτα Σιμωνίδου ἐκ τῶν ἐπιγραμ μάτων ( ) ἡ μέγ’ Ἀθηναίοισι φόως γένετ’ , ἠνίκ’ Ἀριστογείτων Ἵππαρχον κτεῖνε καὶ Ἁρμόδιος , καὶ πάλιν Νικομάχου τοῦ τὴν περὶ τῶν ζωγράφων ἐλεγείαν πεποιηκότος ( ) οὗτος δή σοι ὁ κλεινὸς ἂν Ἑλλάδα πᾶσαν Ἀπολλόδωρος · οὗτος δή σοι ὁ κλεινὸς ἂν Ἑλλάδα πᾶσαν Ἀπολλόδωρος · γινώσκεις τοὔνομα τοῦτο κλύων · ταῦτα μὲν οὖν ἐγένετο διὰ τὴν τῶν ὀνομάτων ἀνάγκην — οὐ γὰρ ἐνεχώρει — , ἔνια δὲ καὶ παίζουσιν οἱ κωμικοί , ὡς Εὔπολις Βάπταις ( ) ἀλλ’ οὐχὶ δυνατόν ἐστιν · οὐ γὰρ ἀλλὰ προβούλευμα βαστάζουσι τῆς πόλεως μέγα .
Lemmas: Πᾶν μέτρον εἰς τέλειος περατόω λέξις · ὅθεν ἐπίληπτος εἰμί ὁ τοιοῦτος Σιμωνίδης ἐκ ὁ ἐπίγραμμα Μάτων ( ) ὁ μέγας Ἀθήναια φάος γενέτης , ἡνίκα Ἀριστογείτων Ἵππαρχος κτείνω καί Ἁρμόδιος , καί πάλιν Νικόμαχος ὁ ὁ περί ὁ ζωγράφος ἐλεγεία ποιέω ( ) οὗτος δή σύ ὁ κλεινός εἄν Ἑλλάς πᾶς Ἀπολλόδωρος · οὗτος δή σύ ὁ κλεινός εἄν Ἑλλάς πᾶς Ἀπολλόδωρος · γιγνώσκω ὄνομα οὗτος κλύω · οὗτος μέν οὖν γίγνομαι διά ὁ ὁ ὄνομα ἀνάγκη — οὖον γάρ ἐγχωρέω — , ἔνιοι δέ καί παίζω ὁ κωμικός , ὡς Εὔπολις βάπτης ( ) ἀλλά οὐ δυνατός εἰμί · οὖον γάρ ἀλλά προβούλευμα βαστάζω ὁ πόλις μέγας .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 5.1
Τὸ ἰαμβικὸν δέχεται κατὰ μὲν τὰς περισσὰς χώρας [ τουτέστι πρώτην , τρίτην , πέμπτην ] ἴαμβον , τρίβραχυν , καὶ σπονδεῖον , δάκτυλον , ἀνάπαιστον , κατὰ δὲ τὰς ἀρτίους [ τουτέστι δευτέραν , τετάρτην , ἕκτην ] ἴαμβον καὶ τρίβραχυν καὶ ἀνάπαιστον · τοῦτον δὲ παρὰ τοῖς κωμικοῖς συνεχῶς , παρὰ δὲ τοῖς ἰαμβοποιοῖς καὶ τραγικοῖς σπανιώτερον . Ὅτε μὲν οὖν ἀκατάληκτόν ἐστιν , ἐπὶ τῆς τελευταίας τὸν ἴαμβον δέχεται μόνον ἢ πυρρίχιον διὰ τὴν ἀδιάφορον , ὅταν δὲ καταληκτικόν , τὸν ἴαμβον παραλήγοντα ― ἢ σπανίως τρίβραχυν ― , ὥστε γίνεσθαι τὴν κατάκλειδα ἤτοι ἀμφίβραχυν ἢ βακχεῖον .
Lemmas: ὁ ἰαμβικός δέχομαι κατά μέν ὁ περισσός χώρα [ τουτέστι πρῶτος , τρίτος , πέμπτος ] ἴαμβος , τρίβραχυς , καί σπονδεῖος , δάκτυλος , ἀνάπαιστος , κατά δέ ὁ ἄρτιος [ τουτέστι δύο , τέταρτος , ἕκτος ] ἴαμβος καί τρίβραχυς καί ἀνάπαιστος · οὗτος δέ παρά ὁ κωμικός συνεχῶς , παρά δέ ὁ ἰαμβοποιός καί τραγικός σπάνις . ὅτε μέν οὖν ἀκατάληκτος εἰμί , ἐπί ὁ τελευταῖος ὁ ἴαμβος δέχομαι μόνος ἢ πυρρίχιος διά ὁ ἀδιάφορος , ὅταν δέ καταληκτικός , ὁ ἴαμβος παραλήγω ― ἢ σπανίως τρίβραχυς ― , ὥστε γίγνομαι ὁ κατακλείδα ἤτοι ἀμφίβραχυς ἢ βακχεῖον .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 5.2
Ἔστι δὲ ἐπίσημα ἐν αὐτῷ ἀκατάληκτα μὲν δίμετρα , οἷον τὰ Ἀνακρεόντεια ὅλα ἄσματα γέγραπται ( ) ἐρῶ τε δηῦτε κοὐκ ἐρῶ καὶ μαίνομαι κοὐ μαίνομαι · τρίμετρα δὲ ( ) ἔστε ξένοισι μειλίχοις ἐοικότες τετράμετρον δὲ οἷον τὸ Ἀλκαίου ( ) ἔστε ξένοισι μειλίχοις ἐοικότες τετράμετρον δὲ οἷον τὸ Ἀλκαίου ( ) δέξαι με κωμάζοντα , δέξαι , λίσσομαί σε , λίσσομαι .
Lemmas: εἰμί δέ ἐπίσημος ἐν αὐτός ακατάληκτος μέν δίμετρος , οἷος ὁ ανακρεόντειος ὅλος ἄσμα γράφω ( ) εἴρω τε δήω οὐ εἴρω καί μαίνομαι ακούω μαίνομαι · τρίμετρος δέ ( ) εἰμί ξένος μείλιχος ἔοικα τετράμετρος δέ οἷος ὁ Ἀλκαῖος ( ) εἰμί ξένος μείλιχος ἔοικα τετράμετρος δέ οἷος ὁ Ἀλκαῖος ( ) δέχομαι ἐγώ κωμάζω , δέχομαι , λίσσομαι σύ , λίσσομαι .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 5.3
Καταληκτικὸν δὲ δίμετρον τὸ καλούμενον Ἀνακρεόντειον οἷον ( ) ὁ μὲν θέλων μάχεσθαι , πάρεστι γάρ , μαχέσθω · τρίμετρον δὲ οἷον τὸ Ἀρχιλόχου ( ) ὄγμος κακοῦ δὲ γήραος καθαιρεῖ · τετράμετρον δὲ οἷον τὸ Ἱππώνακτος ( ) εἴ μοι γένοιτο παρθένος καλή τε καὶ τέρεινα .
Lemmas: καταληκτικός δέ δίμετρος ὁ καλέω Ἀνακρεόντειος οἷος ( ) ὁ μέν ἐθέλω μάχομαι , πάρειμι γάρ , μάχομαι · τρίμετρον δέ οἷος ὁ Ἀρχίλοχος ( ) ὄγμος κακός δέ γῆρας καθαιρέω · τετράμετρος δέ οἷος ὁ Ἱππῶναξ ( ) εἰμί ἐγώ γίγνομαι παρθένος καλός τε καί τέρην .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 5.4
Ἔστιν ἐπίσημον ἐν τοῖς ἀκαταλήκτοις καὶ τὸ χωλὸν καλούμενον , ὅπερ τινὲς μὲν Ἱππώνακτος , τινὲς δὲ Ἀνανίου εὕρημά φασι , διαφέρει δὲ τοῦ ὀρθοῦ , ᾗ ἐκεῖνο μὲν τὸν τελευταῖον ἴαμβον ἔχει ἢ πυρρίχιον διὰ τὴν ἀδιάφορον , τοῦτο δὲ ἢ σπονδεῖον ἢ τροχαῖον . τὸ δὲ χωλὸν οὐ δέχεται τοὺς παραλήγοντας τρισυλλάβους πόδας , οὔτε δάκτυλον οὔτε τρίβραχυν οὔτε ἀνάπαιστον , ἀλλὰ μάλιστα μὲν ἴαμβον , ὅτε καὶ εὐπρεπές ἐστιν , ( ) ἀκούσαθ’ Ἱππώνακτος · οὐ γὰρ ἀλλ’ ἥκω , ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ σπονδεῖον , ὅτε καὶ τραχύτερον γίνεται , ( ) εἰς ἄκρον ἕλκων , ὥσπερ ἀλλᾶντα ψύχων .
Lemmas: ἔρτις ἐπίσημος ἐν ὁ ἀκατάληκτος καί ὁ χωλός καλέω , ὅσπερ τις μέν Ἱππῶναξ , τις δέ Ἀνανίας εὕρημα φημί , διαφέρω δέ ὁ ὀρθός , ὅς ἐκεῖνος μέν ὁ τελευταῖος ἴαμβος ἔχω ἢ πυρρίχιος διά ὁ ἀδιάφορος , οὗτος δέ ἢ σπονδεῖος ἢ τροχαῖος . ὁ δέ χωλός οὖον δέχομαι ὁ παραλήγω τρισύλλαβος πούς , οὔτε δάκτυλος οὔτε τρίβραχυς οὔτε ἀνάπαιστος , ἀλλά μάλιστα μέν ἴαμβος , ὅτε καί εὐπρεπής εἰμί , ( ) ἀκούω Ἱππῶναξ · οὖον γάρ ἀλλά ἥκω , ἔστω ὅτε δέ καί σπονδεῖος , ὅτε καί τραχύς γίγνομαι , ( ) εἰς ἄκρος ἕλκω , ὥσπερ ἀλλᾶς ψύχω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 6.1
Τὸ τροχαϊκὸν κατὰ μὲν τὰς περιττὰς χώρας δέχεται τροχαῖον , τρίβραχυν καὶ δάκτυλον , κατὰ δὲ τὰς ἀρτίους τούτους τε καὶ σπονδεῖον καὶ ἀνάπαιστον . Καταληκτικὸν δὲ ὅτε ἐστί , τὸν παραλήγοντα μάλιστα μὲν τροχαῖον δέχεται , ἔστι δὲ ὅτε καὶ τρίβραχυν · [ καὶ ] ἐὰν δὲ ᾗ βραχυκατάληκτον , οὐ βούλεται τὸν παραλήγοντα τετράσημον ἔχειν .
Lemmas: ὁ τροχαικός κατά μέν ὁ περισσός χώρα δέχομαι τροχαῖος , τρίβραχυς καί δάκτυλος , κατά δέ ὁ ἄρτιος οὗτος τε καί σπονδεῖος καί ἀνάπαιστος . καταληκτικός δέ ὅτε εἰμί , ὁ παραλήγω μάλιστα μέν τροχαῖος δέχομαι , εἰμί δέ ὅτε καί τρίβραχυς · [ καί ] ἐάν δέ ὅς βραχυκατάληκτος , οὖον βούλομαι ὁ παραλήγω τετράζω ἔχω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 6.2
Ἔστι δὲ ἐπίσημα ἐν αὐτῷ καταληκτικά · δίμετρον μὲν καταληκτικὸν τὸ καλούμενον Εὐριπίδειον ἢ Ληκύθιον , οἷόν ἐστι ( ) νῦν δέ μοι πρὸ τειχέων θούριος μολὼν Ἄρης · τρίμετρον δὲ καταληκτικόν , οἷόν ἐστι τὸ Ἀρχιλόχου ( ) , ὅ τινες ἀκέφαλον ἰαμβικὸν καλοῦσι , Ζεῦ πάτερ , γάμον μὲν οὐκ ἐδαισάμην . τετράμετρον δὲ καταληκτικὸν οἷον ( ) Ἐρξίη πῆ δηῦτ’ ἄνολβος ἀθροΐζεται στρατός . τοῦτο δὲ τὸ τετράμετρον γίνεται καὶ χωλὸν τοῦ παρατελεύτου ποδὸς σπονδείου γενομένου , οἷόν ἐστι καὶ τὸ ( ) Μητροτίμῳ δηῦτέ με χρὴ τῷ σκότῳ δικάζεσθαι . καὶ τῷ πενταμέτρῳ δὲ καίπερ ὄντι ὑπερμέτρῳ πολλοὺς κεχρῆσθαι συμβέβηκεν , οἷόν ἐστι καὶ τὸ Καλλιμάχου ( ) ἔρχεται πολὺς μὲν Αἰγαῖον διατμήξας ἀπ’ οἰνηρῆς Χίου
Lemmas: εἰμί δέ ἐπίσημος ἐν αὐτός καταληκτικός · δίμετρος μέν καταληκτικός ὁ καλέω Εὐριπίδειος ἢ ληκύθιον , οἷος εἰμί ( ) νῦν δέ ἐγώ πρό τεῖχος θούριος βλώσκω Ἄρης · τρίμετρον δέ καταληκτικός , οἷος εἰμί ὁ Ἀρχίλοχος ( ) , ὅς τις ἀκέφαλος ἰαμβικός καλέω , Ζεύς πατήρ , γάμος μέν οὐ δαίνυμι . τετράμετρος δέ καταληκτικός οἷος ( ) Ἐρξίης πῇ δήω ἄνολβος ἀθροίζω στρατός . οὗτος δέ ὁ τετράμετρος γίγνομαι καί χωλός ὁ παρατέλευτος πούς σπονδεῖος γίγνομαι , οἷος εἰμί καί ὁ ( ) Μητρότιμος δηῦτέ ἐγώ χρή ὁ σκότος δικάζω . καί ὁ πεντάμετρος δέ καίπερ εἰμί ὑπέρμετρος πολύς χράομαι συμβαίνω , οἷος εἰμί καί ὁ Καλλίμαχος ( ) ἔρχομαι πολύς μέν Αἰγαῖον διατμήγω ἀπό οἰνηρός Χίος
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 6.3
Ἔστι δὲ ἐν αὐτῷ ἐπίσημον καὶ τὸ δίμετρον βραχυκατάληκτον , τὸ καλούμενον Ἰθυφαλλικόν · ᾧ πρῶτος μὲν Ἀρχίλοχος κέχρηται , συζεύξας αὐτὸ δακτυλικῷ τετραμέτρῳ οὕτως ( ) οὐκέθ’ ὁμῶς θάλλεις ἁπαλὸν χρόα · κάρφεται γὰρ ἤδη . οἱ δὲ μετὰ ταῦτα καὶ ἐπήγαγον αὐτὸ ἰαμβείῳ , ὥσπερ ὁ Καλλίμαχος ( ) Ἑρμᾶς ὅ περ Φεραῖος αἰνείων θεός ἔμμι τῶ φυγαίχμα .
Lemmas: εἰμί δέ ἐν αὐτός ἐπίσημος καί ὁ δίμετρος βραχυκατάληκτος , ὁ καλέω Ἰθυφαλλικός · ὅς πρῶτος μέν Ἀρχίλοχος χράομαι , συζεύγνυμι αὐτός δακτυλικός τετράμετρος οὕτως ( ) οὐκέτι ὁμῶς θάλλω ἁπαλός χρώς · κάρφω γάρ ἤδη . ὁ δέ μετά οὗτος καί ἐπάγω αὐτός ἰαμβεῖος , ὥσπερ ὁ Καλλίμαχος ( ) Ἑρμῆς ὅς περ Φεραῖος αἰνέω θεός ἔμμι ὁ φυγαίχμης .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 6.4
ὁμοίως δὲ καὶ τὸ τετράμετρον βραχυκατάληκτόν ἐστιν ἐπίσημον , οἷον ( ) οὐδ’ Ἀμειψίαν ὁρᾶτε πτωχὸν ὄντ’ ἐφ’ ὑμῖν · καὶ τῶν ἀκαταλήκτων δὲ τὸ τετράμετρόν ἐστιν ἔνδοξον , οἷον τουτὶ τὸ Ἀνακρέοντος ( ) κλῦθί μευ γέροντος εὐέθειρα χρυσόπεπλε κούρα . Τὰ μὲν οὖν ἐπισημότατα ἐν αὐτῷ ταῦτά ἐστι .
Lemmas: ὁμοίως δέ καί ὁ τετράμετρος βραχυκατάληκτος εἰμί ἐπίσημος , οἷος ( ) οὐδέ Ἀμειψίας ὁράω πτωχός εἰμί ἐπί σύ · καί ὁ ακατάληκτος δέ ὁ τετράμετρος εἰμί ἔνδοξος , οἷος οὗτος ὁ Ἀνακρέων ( ) κλύω μου γέρων εὐέθειρα χρυσόπεπλος κόρη . ὁ μέν οὖν ἐπίσημος ἐν αὐτός οὗτος εἰμί .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 6.5
Τῷ δὲ δακτύλῳ τῷ κατὰ τὰς περιττὰς ἐμπίπτοντι χώρας ἥκιστα οἱ ἰαμβοποιοὶ ἐχρήσαντο ποιηταί , σπανίως δὲ καὶ οἱ τραγικοί , οἱ δὲ κωμικοὶ συνεχῶς ὥσπερ καὶ ἐν τῷ ἰαμβικῷ τῷ ἐπὶ τῆς ἀρτίου ἀναπαίστῳ · ἑκάτερον γὰρ ἄλογον · οὔτε γὰρ ἐν τῷ ἰαμβικῷ ἐχρῆν ἀνάπαιστον ἐπὶ τῆς ἀρτίου χώρας , ἐφ’ ἧς οὐδὲ σπονδεῖος ἐγχωρεῖ , οὗ λύσις ἐστὶν ὁ ἀνάπαιστος , οὔτε ἐν τῷ τροχαϊκῷ ἐπὶ τῆς περιττῆς τὸν δάκτυλον , ἐφ’ ἧς οὐδὲ σπονδεῖος ἐγχωρεῖ , οὗ ὁμοίως λύσις ὁ δάκτυλος .
Lemmas: ὁ δέ δάκτυλος ὁ κατά ὁ περισσός ἐμπίπτω χώρα ἥκιστος ὁ ἰαμβοποιός χράω ποιητής , σπανίως δέ καί ὁ τραγικός , ὁ δέ κωμικός συνεχῶς ὥσπερ καί ἐν ὁ ἰαμβικός ὁ ἐπί ὁ ἄρτιος ἀνάπαιστος · ἑκάτερος γάρ ἄλογος · οὔτε γάρ ἐν ὁ ἰαμβικός χρή ἀνάπαιστος ἐπί ὁ ἄρτιος χώρα , ἐπί ὅς οὐδέ σπονδεῖος ἐγχωρέω , ὅς λύσις εἰμί ὁ ἀνάπαιστος , οὔτε ἐν ὁ τροχαικός ἐπί ὁ περισσός ὁ δάκτυλος , ἐπί ὅς οὐδέ σπονδεῖος ἐγχωρέω , ὅς ὁμοίως λύσις ὁ δάκτυλος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 6.6
Ἔτι μέντοι καὶ ἐν τοῖς καταληκτικοῖς καὶ ὁ τρίβραχυς ἐγχωρεῖ , καθάπερ προειρήκαμεν , οὐ μόνον ὁ τροχαῖος , ὥς τινες οἴονται · παράδειγμα τόδε ( ) τῶν πολιτῶν ἄνδρας ὑμῖν δημιουργοὺς ἀποφανῶ · τῆς γὰρ κατάκλειδος οὔσης ͞͞͞ἀ͞π͞ο͞φ͞α͞ν͞ῶ δῆλον ὡς ὁ παρακείμενος πούς ἐστιν ͞α͞π͞ο͞φ͞α , τρίβραχυς ὡς προείρηται .
Lemmas: ἔτι μέντοι καί ἐν ὁ καταληκτικός καί ὁ τρίβραχυς ἐγχωρέω , καθάπερ προαγορεύω , οὖον μόνος ὁ τροχαῖος , ὅς τις οἴομαι · παράδειγμα ὅδε ( ) ὁ πολίτης ἀνήρ σύ δημιουργός ἀποφαίνω · ὁ γάρ ἀκρωμία εἰμί ἀποφαίνω δῆλος ὡς ὁ παράκειμαι πούς εἰμί ͞α͞π͞ο͞φ͞α , τρίβραχυς ὡς προερέω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.1
Τὸ δακτυλικὸν δέχεται δακτύλους καὶ σπονδείους κατὰ πᾶσαν χώραν πλὴν τῆς τελευταίας · ἐπὶ ταύτης δέ , εἰ μὲν ἀκατάληκτον εἴη , δάκτυλον ἕξει ἢ διὰ τὴν ἀδιάφορον κρητικόν · εἰ δὲ καταληκτικόν , τὰ ἀπ’ αὐτοῦ μεμειωμένα ἤτοι συλλαβῇ ἢ δύο συλλαβαῖς · καὶ τὸ μὲν καλεῖται καταληκτικὸν εἰς συλλαβήν , τὸ δὲ καταληκτικὸν εἰς δισύλλαβον .
Lemmas: ὁ δακτυλικός δέχομαι δάκτυλος καί σπονδεῖος κατά πᾶς χώρα πλήν ὁ τελευταῖος · ἐπί οὗτος δέ , εἰμί μέν ἀκατάληκτος εἰμί , δάκτυλος ἔχω ἢ διά ὁ ἀδιάφορος κρητικός · εἰμί δέ καταληκτικός , ὁ ἀπό αὐτός μειωμένος ἤτοι συλλαβή ἢ δύο συλλαβή · καί ὁ μέν καλέω καταληκτικός εἰς συλλαβή , ὁ δέ καταληκτικός εἰς δισύλλαβος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.2
Ἐπισημότατα δ’ ἐστὶν ἐν αὐτῷ τό τε ἑξάμετρον καταληκτικὸν εἰς δισύλλαβον , τὸ καλούμενον ἔπος , οἷον ( ) μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος , ( ἐπὶ γὰρ τῆς ἐσχάτης λέξεως τῆς λ͞η͞ος λείπει ὁ δάκτυ λος μιᾷ συλλαβῇ ) καὶ τὸ πεντάμετρον καταληκτικὸν εἰς δισύλλαβον , τὸ καλούμενον Σιμίειον , οἷον χαῖρε ἄναξ ἕταρε ζαθέας μάκαρ ἥβας , καὶ τὸ τετράμετρον εἰς δισύλλαβον καταληκτικόν , ᾧ πρῶτος μὲν ἐχρήσατο Ἀρχίλοχος ἐν ἐπῳδοῖς ( ) φαινόμενον κακὸν οἴκαδ’ ἄγεσθαι · ὕστερον δὲ καὶ Ἀνακρέων τούτῳ τῷ μέτρῳ καὶ ὅλα ᾄσματα συνέθηκεν ( ) ἁδύμελες χαρίεσσα χελιδοῖ καὶ ( ) μνᾶται δηῦτε φαλακρὸς Ἄλεξις . Ταῦτα μὲν οὖν τῶν εἰς δισύλλαβον καταληκτικῶν παραδείγματα .
Lemmas: ἐπίσημος δέ εἰμί ἐν αὐτός ὁ τε ἑξάμετρος καταληκτικός εἰς δισύλλαβος , ὁ καλέω ἔπος , οἷος ( ) μῆνις ἀείδω θεά Πηληϊάδης Ἀχιλλεύς , ( ἐπί γάρ ὁ ἔσχατος λέξις ὁ λαός λείπω ὁ δάκτυ Λός εἷς συλλαβή ) καί ὁ πεντάμετρος καταληκτικός εἰς δισύλλαβος , ὁ καλέω Σιμίειον , οἷος χαίρω ἄναξ ἑταῖρος ζάθεος μάκαρ ἥβη , καί ὁ τετράμετρος εἰς δισύλλαβος καταληκτικός , ὅς πρῶτος μέν χράω Ἀρχίλοχος ἐν ἐπῳδός ( ) φαίνω κακός οἴκαδε ἄγω · ὕστερος δέ καί Ἀνακρέων οὗτος ὁ μέτρον καί ὅλος ᾆσμα συντίθημι ( ) αδυμελω χαρίεις χελιδών καί ( ) μνάομαι δήω φαλακρός Ἄλεξις . οὗτος μέν οὖν ὁ εἰς δισύλλαβος καταληκτικός παράδειγμα .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.3
Τῶν δὲ εἰς συλλαβὴν τῷ μὲν πενθημιμερεῖ [ πρὸς δύο ποσὶν οὐσῶν τῶν συλλαβῶν ] Ἀρχίλοχος κέχρηται ἐν ἐπωδῷ ( ) ἐν δὲ Βατουσιάδης , τῷ δὲ ἑφθημιμερεῖ Ἀλκμὰν ( ) ταῦτα μὲν ὡς ἂν ὁ δῆμος ἅπας .
Lemmas: ὁ δέ εἰς συλλαβή ὁ μέν πενθημιμερής [ πρός δύο πούς εἰμί ὁ συλλαβή ] Ἀρχίλοχος χράομαι ἐν ἐπῳδός ( ) ἐν δέ Βατουσιάδης , ὁ δέ ἑφθημιμερής Ἀλκμάν ( ) οὗτος μέν ὡς εἄν ὁ δῆμος ἅπας .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.4
Καὶ τῶν ἀκαταλήκτων δὲ τὸ τετράμετρον Ἀρχίλοχος ἔνδοξον ἐποίησε διὰ τὸ προτάξαι αὐτὸ τροχαϊκοῦ τοῦ καλουμένου ἰθυφαλλικοῦ , οὕτως ( ) οὐκέθ’ ὁμῶς θάλλεις ἁπαλὸν χρόα · κάρφεται γὰρ ἤδη . Ἀλκμὰν δὲ καὶ ὅλας στροφὰς τούτῳ τῷ μέτρῳ κατεμέτρησε ( ) Μῶσ’ ἄγε Καλλιόπα , θύγατερ Διός , ἄρχ’ ἐρατῶν ἐπέων , ἐπὶ δ’ ἵμερον ὕμνῳ καὶ χαρίεντα τίθει χορόν . Ταῦτα μὲν οὖν κοινὰ δακτυλικά .
Lemmas: καί ὁ ακατάληκτος δέ ὁ τετράμετρος Ἀρχίλοχος ἔνδοξος ποιέω διά ὁ προτάσσω αὐτός τροχαϊκός ὁ καλέω ιθυφαλλικός , οὕτως ( ) οὐκέτι ὁμῶς θάλλω ἁπαλός χρώς · κάρφω γάρ ἤδη . Ἀλκμάν δέ καί ὅλος στροφή οὗτος ὁ μέτρον καταμετρώ ( ) μῶμαι ἄγω Καλλιόπα , θυγάτηρ Ζεύς , ἀρχή ἐρατός ἔπος , ἐπί δέ ἵμερος ὕμνος καί χαρίεις τίθημι χορός . οὗτος μέν οὖν κοινός δακτυλικός .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.5
Τὰ δὲ Αἰολικὰ καλούμενα τὸν μὲν πρῶτον ἔχει πόδα πάντως ἕνα τῶν δισυλλάβων ἀδιάφορον , ἤτοι σπονδεῖον ἢ ἴαμβον ἢ τροχαῖον ἢ πυρρίχιον , τοὺς δὲ ἐν μέσῳ δακτύλους πάντας , τὸν δὲ τελευταῖον πρὸς τὴν ἀπόθεσιν δάκτυλον μὲν ἢ κρητικὸν διὰ τὸ τῆς τελευταίας ἀδιάφορον , ἐὰν ἀκατάληκτον ᾖ , ἐὰν δὲ κατα ληκτικόν , καὶ τὰ ἀπὸ τούτου μεμειωμένα εἰς δισύλλαβον καὶ συλλαβήν .
Lemmas: ὁ δέ Αἰολικός καλέω ὁ μέν πρῶτος ἔχω πούς πάντως εἷς ὁ δισύλλαβος ἀδιάφορος , ἤτοι σπονδεῖος ἢ ἴαμβος ἢ τροχαῖος ἢ πυρρίχιος , ὁ δέ ἐν μέσος δάκτυλος πᾶς , ὁ δέ τελευταῖος πρός ὁ ἀπόθεσις δάκτυλος μέν ἢ κρητικός διά ὁ ὁ τελευταῖος ἀδιάφορος , ἐάν ἀκατάληκτος εἰμί , ἐάν δέ κατά ληκτικός , καί ὁ ἀπό οὗτος μειωμένος εἰς δισύλλαβος καί συλλαβή .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.6
Τὸ μὲν οὖν Αἰολικὸν ἔπος τὸ καταληκτικὸν τοιοῦτόν ἐστι ( ) κέλομαί τινα τὸν χαρίεντα Μένωνα καλέσσαι εἰ χρὴ συμποσίας ἐπ’ ὄνασιν ἐμοὶ γεγενῆσθαι . πεντάμετρα δὲ καταληκτικὰ εἰς δισύλλαβον ( ) τίῳ σ’ , ὦ φίλε γαμβρέ , καλῶς ἐϊκάσδω ; ὄρπακι βραδινῷ σε μάλιστ’ ἐϊκάσδω . τὸ δὲ τετράμετρον ( ) θυρωρῷ πόδες ἑπτορόγυιοι τὰ δὲ σάμβαλα πεντεβόηα πίσυγγοι δὲ δέκ’ ἐξεπόνασαν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Αἰολικός ἔπος ὁ καταληκτικός τοιοῦτος εἰμί ( ) κέλομαι τις ὁ χαρίεις Μένων καλέω εἰμί χρή συμποσία ἐπί ὄνησις ἐγώ γίγνομαι . πεντάμετρος δέ καταληκτικός εἰς δισύλλαβος ( ) Τῖον σός , εἰμί φίλος γαμβρός , καλῶς εἰκάζω ; ὄρπηξ βράδινος σύ μάλιστα εἰκάζω . ὁ δέ τετράμετρος ( ) θυρωρός πούς ἑπτορόγυιος ὁ δέ σάμβαλον πεντεβόηα πίσυγγος δέ δέκα ἐκπονέω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.7
Τῶν δὲ ἀκαταλήκτων τὸ μὲν πεντάμετρον καλεῖται Σαπφικὸν τεσσαρεσκαιδεκασύλλαβον , ᾧ τὸ δεύτερον ὅλον Σαπφοῦς γέγραπται ( ) ἠράμαν μὲν ἐγὼ σέθεν , Ἄτθι , πάλαι πόκα . τὸ δὲ τετράμετρον ἀκατάληκτόν ἐστι τοιοῦτον · τοιοῦτον · ἔρος δαῦτέ μ’ ὁ λυσιμελὴς δόνει γλυκύπικρον ἀμάχανον ὄρπετον ( ) . — Ἄτθι , σοὶ δ’ ἔμεθεν μὲν ἀπήχθετο φροντίσδην , ἐπὶ δ’ Ἀνδρομέδαν πότη ( Sapph.41 ) .
Lemmas: ὁ δέ ακατάληκτος ὁ μέν πεντάμετρος καλέω Σαπφικός τεσσαρεσκαιδεκασύλλαβον , ὅς ὁ δύο ὅλος Σαπφώ γράφω ( ) ἐράω μέν ἐγώ σῦς , Ἀτθίς , πάλαι πότε . ὁ δέ τετράμετρος ἀκατάληκτος εἰμί τοιοῦτος · τοιοῦτος · Ἔρως δαύτος εἷς ὁ λυσιμελής δονέω γλυκύπικρος ἀμήχανος ἑρπετόν ( ) . — Ἀτθίς , σύ δέ ἐμέω μέν ἀπεχθάνομαι φροντίσδην , ἐπί δέ Ἀνδρομέδα πότης ( Sapph.41 ) .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 7.8
Ἔστι δέ τινα καὶ λογαοιδικὰ καλούμενα δακτυλικά , ἅπερ ἐν μὲν ταῖς ἄλλαις χώραις δακτύλους ἔχει , τελευταίαν δὲ τροχαϊκὴν συζυγίαν . ἔστι δὲ αὐτῶν ἐπισημότατα τό τε πρὸς δύο δακτύλοις ἔχον τροχαϊκὴν συζυγίαν , καλούμενον δὲ Ἀλκαϊκὸν δεκασύλλαβον ( ) καί τις ἐπ’ ἐσχατιαῖσιν οἴκεις , καὶ τὸ πρὸς τρισί , καλούμενον Πραξίλλειον ( ) ὦ διὰ τῶν θυρίδων καλὸν ἐμβλέποισα παρθένε τὰν κεφάλαν , τὰ δ’ ἔνερθε νύμφα .
Lemmas: εἰμί δέ τις καί λογαοιδικός καλέω δακτυλικός , ὅσπερ ἐν μέν ὁ ἄλλος χώρα δάκτυλος ἔχω , τελευταῖος δέ τροχαικός συζυγία . εἰμί δέ αὐτός ἐπίσημος ὁ τε πρός δύο δάκτυλος ἔχω τροχαικός συζυγία , καλέω δέ Ἀλκαικός δεκασύλλαβος ( ) καί τις ἐπί ἐσχατιά οἰκέω , καί ὁ πρός τρεῖς , καλέω Πραξίλλειον ( ) εἰμί διά ὁ θυρίς καλός ἐμβλέπω παρθένος ὁ κεφαλᾶς , ὁ δέ νέρθεν νύμφη .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.1
Τὸ δὲ ἀναπαιστικὸν κατὰ πᾶσαν χώραν δέχεται σπονδεῖον , ἀνάπαιστον , σπανίως δὲ καὶ προκελευματικόν , παρὰ δὲ τοῖς δραματοποιοῖς καὶ δάκτυλον . Εἰσὶ δὲ αὐτοῦ ἀποθέσεις ἓξ κατὰ συζυγίαν διαιρουμένου · ὑπερκατάληκτος εἰς δισύλλαβον , ὑπερκατάληκτος εἰς συλλαβήν , ἀκατάληκτος , καταληκτικὴ εἰς δισύλλαβον , καταληκτικὴ εἰς συλλαβήν , βραχυκατάληκτος .
Lemmas: ὁ δέ ἀναπαιστικός κατά πᾶς χώρα δέχομαι σπονδεῖος , ἀνάπαιστος , σπανίως δέ καί προκελευματικός , παρά δέ ὁ δραματοποιός καί δάκτυλος . εἰσί δέ αὐτός ἀπόθεσις ἓξ κατά συζυγία διαιρέω · ὑπερκατάληκτος εἰς δισύλλαβος , ὑπερκατάληκτος εἰς συλλαβή , ἀκατάληκτος , καταληκτικός εἰς δισύλλαβος , καταληκτικός εἰς συλλαβή , βραχυκατάληκτος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.2
Ἐπισημότατον δὲ ἐν αὐτῷ ἐστι τὸ τετράμετρον καταληκτικὸν εἰς συλλαβήν , τὸ καλούμενον Ἀριστοφάνειον ( ) ὅτ’ ἐγὼ τὰ δίκαια λέγων ἤνθουν καὶ σωφροσύνη νενόμιστο · κέκληται δὲ Ἀριστοφάνειον οὐκ Ἀριστοφάνους αὐτὸ εὑρόντος πρώτου , ἐπεὶ καὶ παρὰ Κρατίνῳ ἐστί ( ) χαίρετε δαίμονες οἱ Λεβάδειαν Βοιώτιον οὖθαρ ἀρούρης , ἀλλὰ διὰ τὸ τὸν Ἀριστοφάνην πολλῷ αὐτῷ κεχρῆσθαι ·
Lemmas: ἐπίσημος δέ ἐν αὐτός εἰμί ὁ τετράμετρος καταληκτικός εἰς συλλαβή , ὁ καλέω Ἀριστοφάνειος ( ) ὅτι ἐγώ ὁ Δίκαιος λέγω ἀνθέω καί σωφροσύνη νομίζω · καλέω δέ Ἀριστοφάνειος οὐ Ἀριστοφάνης αὐτός εὑρίσκω πρῶτος , ἐπεί καί παρά Κρατῖνος εἰμί ( ) χαίρετε δαίμων ὁ Λεβάδεια Βοιώτιος οὖθαρ ἄρουρα , ἀλλά διά ὁ ὁ Ἀριστοφάνης πολύς αὐτός χράομαι ·
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.3
καὶ πρὸ Κρατίνου παρ’ Ἐπιχάρμῳ , ὃς καὶ ὅλα δύο δράματα τούτῳ τῷ μέτρῳ γέγραφε , τούς τε Χορεύοντας καὶ τὸν Ἐπίνικον . Ἀριστόξενος δὲ ὁ Σελινούντιος Ἐπιχάρμου πρεσβύτερος ἐγένετο ποιητής ( οὗ καὶ αὐτὸς Ἐπίχαρμος ( ) μνημονεύει ἐν Λόγῳ καὶ Λογίνᾳ . οἱ τοὺς ἰάμβους καὶ τὸν † ἄριστον τρόπον , ὃν πρᾶτος εἰσηγήσαθ’ Ὡριστόξενος ) καὶ τούτου τοίνυν τοῦ Ἀριστοξένου μνημονεύεταί τινα τούτῳ τῷ μέτρῳ γεγραμμένα ( ) τίς ἀλαζονίαν πλείσταν παρέχει τῶν ἀνθρώπων ; τοὶ μάντεις ·
Lemmas: καί πρό Κρατῖνος παρά Ἐπίχαρμος , ὅς καί ὅλος δύο δρᾶμα οὗτος ὁ μέτρον γράφω , ὁ τε χορεύω καί ὁ Ἐπίνικος . Ἀριστόξενος δέ ὁ Σελινούντιος Ἐπίχαρμος πρέσβυς γίγνομαι ποιητής ( ὅς καί αὐτός Ἐπίχαρμος ( ) μνημονεύω ἐν Λόγος καί Λογίνας . ὁ ὁ ἴαμβος καί ὁ † ἀγαθός τρόπος , ὅς πρῶτος εἰσηγέομαι Ὡριστόξενος ) καί οὗτος τοίνυν ὁ Ἀριστόξενος μνημονεύω τις οὗτος ὁ μέτρον γράφω ( ) τίς ἀλαζονίας πολύς παρέχω ὁ ἄνθρωπος ; σύ μάντις ·
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.4
τὸ μέντοι τὸν σπονδεῖον ἔχον , ἀλλὰ μὴ τὸν ἀνάπαιστον παραλήγοντα εἰσὶν οἳ Λακωνικὸν καλοῦσι , προφερόμενοι παράδειγμα τὸ ἄγετ’ ὦ Σπάρτας ἔνοπλοι κοῦροι ποτὶ τὰν Ἄρεως κίνασιν · ὅτι μέντοι καὶ ἐν τῷ Ἀριστοφανείῳ καλουμένῳ ἀδιαφόρως εὑρίσκεται ὁ παραλήγων ἀνάπαιστος ἢ σπονδεῖος , δηλώσει Κρατῖνος · εἰς γὰρ τοὺς Ὀδυσσέας εἰσβάλλων ( ) τούτῳ τῷ μέτρῳ ἐχρήσατο τίνες αὖ πόντον κατέχουσ’ αὖραι ; νέφος οὐράνιον τόδ’ ὁρῶμαι , ἐποίησε δέ τινα στίχον καὶ σπονδείῳ τῷ παραλήγοντι κεχρημένον ( ) ὡς ἂν μᾶλλον τοῖς πηδαλίοις ἡ ναῦς ἡμῶν πειθαρχῇ . Περὶ μὲν οὖν τοῦ τετραμέτρου ταῦτα .
Lemmas: ὁ μέντοι ὁ σπονδεῖος ἔχω , ἀλλά μή ὁ ἀνάπαιστος παραλήγω εἰμί ἕ Λακωνικός καλέω , προφέρω παράδειγμα ὁ ἄγω εἰμί Σπάρτη ἔνοπλος κόρος πρός ὁ Ἄρης κίνη · ὅτι μέντοι καί ἐν ὁ Ἀριστοφάνειος καλέω ἀδιάφορος εὑρίσκω ὁ παραλήγω ἀνάπαιστος ἢ σπονδεῖος , δήλωσις Κρατῖνος · εἰς γάρ ὁ Ὀδυσσεύς εἰσβάλλω ( ) οὗτος ὁ μέτρον χράω τίς αὖος πόντος κατέχω αὔρα ; νέφος οὐράνιος ὅδε ὁράω , ποιέω δέ τις στίχος καί σπονδεῖος ὁ παραλήγω χράομαι ( ) ὡς εἄν μᾶλλον ὁ πηδάλιον ὁ ναῦς ἐγώ πειθαρχέω . περι μέν οὖν ὁ τετράμετρος οὗτος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.5
Τῷ δὲ τριμέτρῳ Σιμίας ὁ Ῥόδιος ὅλον ποιημάτιον ἔγραψεν Ἱστία ἁγνά , ἀπ’ ἐϋξείνων μέσα τοίχων .
Lemmas: ὁ δέ τρίμετρος Σιμίας ὁ Ῥόδιος ὅλος ποιημάτιον γράφω ἱστίον ἁγνός , ἀπό εὔξεινος μέσος τοῖχος .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.6
Τὸ δὲ δίμετρον καταληκτικὸν καλεῖται μὲν παροιμιακὸν διὰ τὸ παροιμίας τινὰς ἐν τούτῳ τῷ μέτρῳ εἶναι πότε δ’ Ἄρτεμις οὐκ ἐχόρευσεν ( ) ― καὶ κόρκορος ἐν λαχάνοισιν ( ) ― , ἀλλὰ παροιμίαι εἰσὶ καὶ ἐπικαὶ καὶ ἰαμβικαὶ καὶ οὐ τούτου τοῦ μέτρου μόνου · ὥστ’ οὐκ εἰκότως αὐτὸ μόνον παροιμιακὸν καλοῦσι . Κρατῖνος δὲ ἐν Ὀδυσσεῦσι ( ) συνεχεῖ αὐτῷ ἐχρήσατο · σιγάν νυν ἅπας ἔχε σιγάν καὶ πάντα λόγον τάχα πεύσει · ἡμῖν δ’ Ἰθάκη πατρίς ἐστι , πλέομεν δ’ ἅμ’ Ὀδυσσέϊ θείῳ .
Lemmas: ὁ δέ δίμετρος καταληκτικός καλέω μέν παροιμιακός διά ὁ παροιμία τις ἐν οὗτος ὁ μέτρον εἰμί πότε δέ Ἄρτεμις οὐ χορεύω ( ) ― καί κόρχορος ἐν λάχανον ( ) ― , ἀλλά παροιμία εἰμί καί ἐπικός καί ἰαμβικός καί οὖον οὗτος ὁ μέτρον μόνος · ὥστε οὐ εἰκότως αὐτός μόνος παροιμιακός καλέω . Κρατῖνος δέ ἐν Ὀδυσσεύς ( ) συνεχής αὐτός χράω · σιγάω νυν ἅπας ἔχω σιγάω καί πᾶς λόγος τάχα πυνθάνομαι · ἐγώ δέ Ἰθάκη πατρίς εἰμί , πλέω δέ ἅμα Ὀδυσσεύς θεῖον .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.7
Πρῶτος δὲ Ἀρχίλοχος ἐχρήσατο τῷ μεγέθει τούτῳ , ἐν τοῖς τετραμέτροις προτάξας αὐτὸ τοῦ ἰθυφαλλικοῦ · τὸ γὰρ ( ) Ἐρασμονίδη Χαρίλαε ἑφθημιμερές ἐστιν ἀναπαιστικόν · ἐχρήσατο δὲ τῷ πρώτῳ ποδὶ καὶ ἰάμβῳ , ὡς καὶ ἐκ τοῦ παραδείγματός ἐστι δῆλον , καὶ σπονδείῳ ( ) Δήμητρί τε χεῖρας ἀνέξων , ἀναπαίστῳ δὲ τῷ πρώτῳ ἐπὶ δύο μόνων στίχων κεχρῆσθαι δοκεῖ ( , ) ἐρέω πολὺ φίλταθ’ ἑταίρων καὶ ( 80 ) φιλέειν στυγνόν περ ἐόντα · ταῦτα δὲ ἀμφότερα κατὰ συνεκφώνησιν ἴαμβον ἔχει τὸν πρῶτον πόδα .
Lemmas: Πρῶτος δέ Ἀρχίλοχος χράω ὁ μέγεθος οὗτος , ἐν ὁ τετράμετρος προτάσσω αὐτός ὁ ιθυφαλλικός · ὁ γάρ ( ) Ἐρασμονίδης Χαρίλαος ἑφθημιμερής εἰμί ἀναπαιστικός · χράω δέ ὁ πρῶτος πούς καί ἴαμβος , ὡς καί ἐκ ὁ παράδειγμα εἰμί δῆλος , καί σπονδεῖος ( ) Δημήτηρ τε χείρ ἀνέχω , ἀνάπαιστος δέ ὁ πρῶτος ἐπί δύο μόνος στίχος χράομαι δοκέω ( , ) εἴρω πολύς φίλος ἑταῖρος καί ( 80 ) φιλέω στυγνός περ εἰμί · οὗτος δέ ἀμφότερος κατά συνεκφώνησις ἴαμβος ἔχω ὁ πρῶτος πούς .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.8
Τῷ δὲ ἀναπαιστικῷ ὑποστέλλοιτο ἂν καὶ τὸ προκελευματικὸν ὑπ’ ἐνίων καλούμενον , οἷον τὸ τετράμετρον τοῦτο τὸ Ἀριστοφάνειον ( ) τίς ὄρεα βαθύκομα τάδ’ ἐπέσυτο βροτῶν · [ γίνεται γὰρ , ἑκάστου τῶν πρώτων τριῶν ποδῶν ἀναπαίστων λελυμένων εἰς τὸν προκελευματικόν , δίμετρον ἀκατάληκτον ἀναπαιστικόν · ] τινὲς δὲ αὐτὸ κατὰ πόδα διαιροῦντες πυρριχιακὸν καλοῦσι · τοῖς δὲ χαριεστέροις δοκεῖ ἀναπαιστικὸν εἶναι , ἀντὶ ἑκάστου ἀναπαίστου προκελευματικοῦ παραλαμβανομένου ἐπὶ τῶν ἄλλων χωρῶν , ἐπὶ δὲ τῆς τελευταίας φυλαττομένου αὐτοῦ καθαροῦ καὶ μὴ λελυμένου .
Lemmas: ὁ δέ ἀναπαιστικός ὑποστέλλω εἄν καί ὁ προκελευματικός ὑπό ἔνιοι καλέω , οἷος ὁ τετράμετρος οὗτος ὁ Ἀριστοφάνειος ( ) τίς ὄρος βαθύκομος ὅδε ἐπισσεύω βροτός · [ γίγνομαι γάρ , ἕκαστος ὁ πρῶτος τρεῖς πούς ἀνάπαιστος λύω εἰς ὁ προκελευματικός , δίμετρος ἀκατάληκτος ἀναπαιστικός · ] τις δέ αὐτός κατά πούς διαιρέω πυρριχιακός καλέω · ὁ δέ χαρίεις δοκέω ἀναπαιστικός εἰμί , ἀντί ἕκαστος ἀνάπαιστος προκελευματικός παραλαμβάνω ἐπί ὁ ἄλλος χώρα , ἐπί δέ ὁ τελευταῖος φυλάσσω αὐτός καθαρός καί μή λύω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 8.9
Ὥσπερ δὲ ἐν τῷ δακτυλικῷ ἦν τι λογαοιδικόν , οὕτω κἀν τοῖς ἀναπαιστικοῖς τὸ εἰς βακχεῖον περαιούμενον , οὗ ἐστιν ἐπισημότατον τὸ μετὰ τέσσαρας πόδας αὐτὸν ἔχον τὸν βακχεῖον · ὧν ὁ πρῶτος γίνεται καὶ σπονδεῖος καὶ ἴαμβος . καλεῖται μὲν οὖν Ἀρχεβούλειον ἀπὸ Ἀρχεβούλου τοῦ Θηβαίου ποιητοῦ χρησαμένου αὐτῷ κατακόρως · γέγραπται δὲ καὶ Καλλιμάχῳ ( ) ἀγέτω θεός , οὐ γὰρ ἐγὼ δίχα τῶνδ’ ἀείδειν · τοῦτο μὲν οὖν ἀπὸ ἀναπαίστου · ἀπὸ δὲ σπονδείου ( ) νύμφα , σὺ μὲν ἀστερίαν ὑπ’ ἄμαξαν ἤδη , ἀπὸ δὲ ἰάμβου ( ) φιλωτέρα ἄρτι γάρ οἱ Σικελὰ μὲν Ἔννα . τοὺς δὲ μετὰ τὸν πρῶτον πόδα τρεῖς οἱ μὲν ἐν συνεχείᾳ γράψαντες τὸ μέτρον πάντως ἀναπαίστους ἐφύλαξαν , Ἀλκμὰν δέ που καὶ σπονδείους παραλαμβάνει .
Lemmas: ὥσπερ δέ ἐν ὁ δακτυλικός εἰμί τίς λογαοιδικός , οὗτος ἐν ὁ ἀναπαιστικός ὁ εἰς Βακχεῖον περαιόω , ὅς εἰμί ἐπίσημος ὁ μετά τέσσαρες πούς αὐτός ἔχω ὁ βακχεῖον · ὅς ὁ πρῶτος γίγνομαι καί σπονδεῖος καί ἴαμβος . καλέω μέν οὖν Ἀρχεβούλειον ἀπό Ἀρχέβουλος ὁ Θηβαῖος ποιητής χράω αὐτός κατάκορος · γράφω δέ καί Καλλίμαχος ( ) ἄγω θεός , οὖον γάρ ἐγώ δίχα ὅδε ἀείδω · οὗτος μέν οὖν ἀπό ἀνάπαιστος · ἀπό δέ σπονδεῖος ( ) νύμφη , σύ μέν ἀστερίας ὑπό ἅμαξα ἤδη , ἀπό δέ ἴαμβος ( ) φίλος ἄρτι γάρ ὁ Σικελός μέν Ἔννα . ὁ δέ μετά ὁ πρῶτος πούς τρεῖς ὁ μέν ἐν συνέχεια γράφω ὁ μέτρον πάντως ἀνάπαιστος φυλάσσω , Ἀλκμάν δέ ποῦ καί σπονδεῖος παραλαμβάνω .
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 9.1
Τὸ χοριαμβικὸν συντίθεται μὲν καὶ καθαρόν , συντίθεται δὲ καὶ ἐπίμικτον πρὸς τὰς ἰαμβικάς · ὡς ἐπίπαν δὲ ὅτε καταληκτικόν ἐστιν εἰς τὴν ἰαμβικὴν κατάκλειδα περαιοῦται , τουτέστιν εἰς ἀμφίβραχυν ἢ βακχεῖον διὰ τὴν ἀδιάφορον · — περαιοῦται μὲν γὰρ καὶ εἰς τὴν ἰδίαν , τὸν δάκτυλον ἢ κρητικόν , οἷον δίμετρον μὲν τὸ ( ) ἱστοπόνοι μείρακες , τρίμετρα δὲ ( ) οὐδὲ λεόντων σθένος οὐδὲ τροφαί , τετράμετρα δὲ ( ) αἳ Κυθερήας ἐπιπνεῖτ’ ὄργια λευκωλένου . ἀλλὰ τῷ ταῦτα συνεχέστερα εἶναι , ἀπρεπέστερά ἐστι . —
Lemmas: ὁ χοριαμβικός συντίθημι μέν καί καθαρός , συντίθημι δέ καί ἐφίμικτος πρός ὁ ἰάμβιξ · ὡς ἐπίπαν δέ ὅτε καταληκτικός εἰμί εἰς ὁ ἰαμβικός κατακλείδα περαιόω , τουτέστιν εἰς ἀμφίβραχυς ἢ βακχεῖον διά ὁ ἀδιάφορος · — περαιόω μέν γάρ καί εἰς ὁ ἴδιος , ὁ δάκτυλος ἢ κρητικός , οἷος δίμετρος μέν ὁ ( ) ἱστοπονέω μεῖραξ , τρίμετρος δέ ( ) οὐδέ λέων σθένος οὐδέ τροφή , τετράμετρος δέ ( ) ὅς Κυθερήας ἐπιπνέω ὄργιον λευκώλενος . ἀλλά ὁ οὗτος συνεχής εἰμί , ἀπρεπής εἰμί . —
hephaestion-grammar.enchiridion-de-metris 9.2
Τὰ δὲ εἰς τὸν ἀμφίβραχυν ἢ βακχεῖον · οἷον δίμετρα μὲν τὰ ἐξ Αἰολοσίκωνος Ἀριστοφάνους ( ) οὐκ ἐτός , ὦ γυναῖκες , πᾶσι κακοῖσιν ἡμᾶς φλῶσιν ἑκάστοτ’ ἄνδρες · δεινὰ γὰρ ἔργα δρῶσαι λαμβανόμεσθ’ ὑπ’ αὐτῶν . τρίμετρα δὲ οἷον τὸ Ἀνακρέοντος ( ) δακρυόεσσάν τ’ ἐφίλησεν αἰχμάν · τετράμετρα δέ , ἃ καὶ συνεχέστερά ἐστιν , δακρυόεσσάν τ’ ἐφίλησεν αἰχμάν · τετράμετρα δέ , ἃ καὶ συνεχέστερά ἐστιν , οἷα ταυτὶ τὰ Σαπφοῦς ( ) δεῦτέ νυν ἁβραὶ Χάριτες καλλίκομοί τε Μοῖσαι .
Lemmas: ὁ δέ εἰς ὁ ἀμφίβραχυς ἢ βακχεῖον · οἷος δίμετρος μέν ὁ ἐκ Αἰολοσίκωνος Ἀριστοφάνης ( ) οὐ ἐτός , εἰμί γυνή , πᾶς κακός ἐγώ φλέω ἑκάστοτε ἀνήρ · δεινός γάρ ἔργον δράω λαμβάνω ὑπό αὐτός . τρίμετρος δέ οἷος ὁ Ἀνακρέων ( ) δακρυόεις τε φιλέω αἰχμή · τετράμετρος δέ , ὁ καί συνεχής εἰμί , δακρυόεις τε φιλέω αἰχμή · τετράμετρος δέ , ὁ καί συνεχής εἰμί , οἷος οὗτος ὁ Σαπφώ ( ) δεῦτε νυν ἁβρός Χάρις καλλίκομος τε Μοῦσα .