heliodorus-scr-erot.aethiopica 7.19
εἰσελθὼν δὲ καὶ προκαθημένην ἐφ̓ ὑψηλοῦ καταλαβών , ἁλουργῷ μὲν καὶ χρυσοπάστῳ τῇ ἐσθῆτι φαιδρυνομένην , ὅρμων δὲ πολυτελείᾳ καὶ τιάρας ἀξιώματι μεγαλαυχουμένην καὶ παντοίᾳ κομμωτικῇ πρὸς τὸ ἁβρότερον ἐξηνθισμένην , δορυφόρων τε συμπαρεστώτων καὶ τῶν ἐπὶ δόξης ἑκατέρωθεν προέδρων προκαθημένων , οὐκ ἔπτηξε τὸ φρόνημα , ἀλλ̓ ὥσπερ τῶν συγκειμένων αὐτῷ πρὸς τὴν Χαρίκλειαν ὑπὲρ τῆς θεραπευτικῆς ὑποκρίσεως ἐπιλελησμένος ἀντεξανέστη πλέον εἰς μεγαλοφροσύνην πρὸς τὸ ἀλαζονικὸν τῆς Περσικῆς θέας , καὶ οὔτε ὀκλάσας οὔτε προσκυνήσας , ἀλλ̓ ἀπ̓ ὀρθῆς τῆς κεφαλῆς , χαῖρε , ἔφη , βασίλειον αἷμα , Ἀρσάκη . τῶν δὲ παρόντων ἀγανακτούντων , καὶ θροῦν τινὰ ὅτι μὴ προσεκύνησε καταστασιαστικὸν τοῦ Θεαγένους ὡς τολμηροῦ καὶ θρασέος ἀφιέντων , ἡ Ἀρσάκη μειδιάσασα , σύγγνωτε , εἶπεν , ὡς ἀπείρῳ καὶ ξένῳ καὶ τὸ ὅλον Ἕλληνι καὶ τὴν ἐκεῖθεν ὑπεροψίαν καθ̓ ἡμῶν νοσοῦντι . καὶ ἅμα καὶ τῆς κεφαλῆς τὴν τιάραν ἀφεῖλε , πολλὰ τῶν παρόντων κωλυόντων ʽτοῦ γὰρ ἀμείβεσθαι τὸν ἀσπασάμενον σύμβολον τοῦτο πεποίηνται Πέρσαἰ , καὶ θάρσει ὦ ξένε εἰποῦσα διὰ τοῦ ἑρμηνέως ʽσυνιεῖσα γὰρ τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν οὐκ ἐφθέγγετὀ , καὶ λέγε τίνος χρῄζεις ὡς οὐκ ἀποτευξόμενος , ἀπέπεμπε , νεύματι τοῦτο πρὸς τοὺς εὐνούχους ἐπισημήνασα . παρεπέμπετο δὲ μετὰ δορυφορίας . καὶ ὁ Ἀχαιμένης αὖθις θεασάμενος ἐγνώριζε μὲν ἀκριβέστερον , καὶ τῆς ἄγαν εἰς αὐτὸν τιμῆς τὴν αἰτίαν ὑποπτεύων ἐθαύμαζεν , ἐσίγα δ̓ οὖν ὅμως τὰ δεδογμένα πράττων . ἡ δὲ Ἀρσάκη τοὺς ἐν τέλει Περσῶν ἑστιάσασα , δῆθεν μὲν ὡς συνήθως ἐκείνους τιμῶσα , ἀληθέστερον δὲ τὴν πρὸς Θεαγένην ἔντευξιν εὐωχίαν ἄγουσα , οὐ μοίρας μόνον κατὰ τὸ εἰωθὸς τῶν ἐδεσμάτων τοῖς περὶ τὸν Θεαγένην ἀπέστελλεν , ἀλλὰ καὶ δάπιδάς τινας καὶ στρωμνὰς πεποικιλμένας , Σιδωνίας τε καὶ Λυδίας ἔργα χειρός . συναπέστελλε δὲ καὶ ἀνδράποδα ὑπηρετησόμενα , κόριον μὲν τῇ Χαρικλείᾳ παιδάριον δὲ τῷ Θεαγένει , τὸ μὲν γένος Ἰωνικά , τὴν δὲ ἡλικίαν ἥβης ἐντός , πολλὰ τὴν Κυβέλην παρακαλέσασα ἐπισπεύδειν καὶ ὡς ὅτι τάχιστα διανύειν τὸν σκοπόν ʽοὐ γὰρ ἔτι φέρειν τὸ πάθοσ̓ , οὐδὲν οὐδὲ αὐτὴν ἀνιεῖσαν , ἀλλὰ παντοίως ἐκπεριιοῦσαν τὸν Θεαγένην : προδήλως μὲν γὰρ οὐκ ἐξέφαινε τὸ βούλευμα τῆς Ἀρσάκης , κύκλῳ δὲ καὶ δἰ αἰνιγμάτων εἰς τὸ συνιέναι προσβιβάζουσα , καὶ τήν τε περὶ αὐτὸν φιλοφροσύνην τῆς δεσποίνης μεγαλύνουσα , καὶ τὸ κάλλος , οὐ τὸ φαινόμενον μόνον ἀλλὰ καὶ τὸ ἐντὸς ἐσθῆτος , μετὰ τινῶν εὐλόγων προφάσεων ὑπ’ ὄψιν ἄγουσα , καὶ τὸ ἦθος ὡς ἐρασμία καὶ εὐόμιλος καὶ χαίρουσα τοῖς ἁβροτέροις καὶ ἀγερωχοτέροις τῶν νέων , καὶ ὅλως ἀπόπειραν ἐν οἷς διεξῄει λαμβάνουσα , εἰ προστρέχει τοῖς ἐπαφροδίτοις . καὶ ὁ Θεαγένης τὸ μὲν τῆς φιλοφροσύνης , καὶ ὡς φιλέλλην τὸ ἦθος , καὶ ὅσα τοιαῦτα , συνεπῄνει καὶ χάριν ὡμολόγει : τὰ δὲ ἐπαγωγὰ τῶν ἀτοπωτέρων , ὡς ἂν μηδὲ συνιεὶς τὴν ἀρχήν , ἑκὼν ὑπερέβαινε . πνιγμὸς τοίνυν εἶχε τὴν γραῦν , καὶ οἷον ἔλυζε τὴν καρδίαν , στοχαζομένη μὲν ὡς συνίησι τῆς προαγωγείας , ἀπαυθαδιαζόμενον δὲ καὶ διωθούμενον ὁρῶσα τὴν πεῖραν , καὶ τὴν Ἀρσάκην οὐκέτι φέρειν οἵα τε ἦν δἰ ὄχλου γινομένην καὶ καρτερεῖν οὐκέτι δύνασθαι λέγουσαν , καὶ τὴν ἐπαγγελίαν ἀπαιτοῦσαν , ἣν ἄλλοτε ἄλλαις προφάσεσιν ὑπερετίθετο ἡ Κυβέλη , νῦν μὲν βουλόμενον ἀποδειλιᾶν τὸν νεανίαν φάσκουσα , νῦν δὲ ἀνωμαλίαν τινὰ προσπεπτωκέναι πλαττομένη .
Lemmas: εἰσέρχομαι δέ καί προκάθημαι ἐπί ὑψηλός καταλαμβάνω , ἁλουργός μέν καί χρυσόπαστος ὁ ἐσθής φαιδρύνω , ὅρμος δέ πολυτέλεια καί τιάρα ἀξίωμα μεγαλαυχέω καί παντοῖος κομμωτικός πρός ὁ ἁβρός ἐξανθίζω , δορυφόρος τε συμπαρίστημι καί ὁ ἐπί δόξα ἑκατέρωθεν πρόεδρος προκάθημαι , οὐ πτήσσω ὁ φρόνημα , ἀλλά ὥσπερ ὁ σύγκειμαι αὐτός πρός ὁ Χαρίκλεια ὑπέρ ὁ θεραπευτικός ὑπόκρισις ἐπιλανθάνω ἀντεξανίστημι πολύς εἰς μεγαλοφροσύνη πρός ὁ ἀλαζονικός ὁ Περσικός θέα , καί οὔτε ὀκλάζω οὔτε προσκυνέω , ἀλλά ἀπό ὀρθός ὁ κεφαλή , χαίρω , φημί , βασίλειον αἷμα , Ἀρσάκης . ὁ δέ πάρειμι ἀγανακτέω , καί θρέω τις ὅτι μή προσκυνέω καταστασιαστικός ὁ Θεαγένης ὡς τολμηρός καί θρασύς ἀφίημι , ὁ Ἀρσάκης μειδιάω , συγγιγνώσκω , λέγω , ὡς ἄπειρος καί ξένος καί ὁ ὅλος Ἕλλην καί ὁ ἐκεῖθεν ὑπεροψία κατά ἐγώ νοσέω . καί ἅμα καί ὁ κεφαλή ὁ τιάρα ἀφαιρέω , πολύς ὁ πάρειμι κωλύω ἕτος γάρ ἀμείβω ὁ ἀσπάζομαι σύμβολον οὗτος ποιέω Πέρσης , καί θαρσέω ὦ ξένος λέγω διά ὁ ἑρμηνεύς συνίημι γάρ ὁ Ἑλλάς γλῶσσα οὐ φθέγγομαι , καί λέγω τίς χρῄζω ὡς οὐ ἀποτυγχάνω , ἀποπέμπω , νεῦμα οὗτος πρός ὁ εὐνοῦχος ἐπισημαίνω . παραπέμπω δέ μετά δορυφορία . καί ὁ Ἀχαιμένης αὖθις θεάομαι γνωρίζω μέν ἀκριβής , καί ὁ ἄγαν εἰς αὐτός τιμή ὁ αἰτία ὑποπτεύω θαυμάζω , σιγάω δέ οὖν ὅμως ὁ δοκέω πράσσω . ὁ δέ Ἀρσάκης ὁ ἐν τέλος Πέρσης ἑστιάω , δῆθεν μέν ὡς συνήθης ἐκεῖνος τιμάω , ἀληθής δέ ὁ πρός Θεαγένης ἔντευξις εὐωχία ἄγω , οὐ μοῖρα μόνος κατά ὁ εἴωθα ὁ ἔδεσμα ὁ περί ὁ Θεαγένης ἀποστέλλω , ἀλλά καί δάπις τις καί στρωμνή ποικίλλω , Σιδώνιος τε καί Λυδία ἔργον χείρ . συναποστέλλω δέ καί ἀνδράποδον ὑπηρετέω , κόριον μέν ὁ Χαρίκλεια παιδάριον δέ ὁ Θεαγένης , ὁ μέν γένος Ἰωνικός , ὁ δέ ἡλικία ἥβη ἐντός , πολύς ὁ Κυβέλη παρακαλέω ἐπισπεύδω καί ὡς ὅτι ταχύς διανύω ὁ σκοπός ὕω γάρ ἔτι φέρω ὁ πάσχω , οὐδείς οὐδέ αὐτός ἀνίημι , ἀλλά παντοίως ἐκπεριιίζω ὁ Θεαγένης : πρόδηλος μέν γάρ οὐ ἐκφαίνω ὁ βούλευμα ὁ Ἀρσάκης , κύκλος δέ καί διά αἴνιγμα εἰς ὁ συνίημι προσβιβάζω , καί ὁ τε περί αὐτός φιλοφροσύνη ὁ δέσποινα μεγαλύνω , καί ὁ κάλλος , οὐ ὁ φαίνω μόνος ἀλλά καί ὁ ἐντός ἐσθής , μετά τις εὔλογος πρόφασις ὑπό ὄψις ἄγω , καί ὁ ἦθος ὡς ἐράσμιος καί εὐόμιλος καί χαίρω ὁ ἁβρός καί ἀγέρωχος ὁ νέος , καί ὅλος ἀπόπειρα ἐν ὅς διεξέρχομαι λαμβάνω , εἰ προστρέχω ὁ ἐπαφρόδιτος . καί ὁ Θεαγένης ὁ μέν ὁ φιλοφροσύνη , καί ὡς φιλέλλην ὁ ἦθος , καί ὅσος τοιοῦτος , συνεπαινέω καί χάρις ὁμολογέω : ὁ δέ ἐπαγωγός ὁ ἄτοπος , ὡς ἄν μηδέ συνίημι ὁ ἀρχή , ἑκών ὑπερβαίνω . πνιγμός τοίνυν ἔχω ὁ γραῦς , καί οἷος λύζω ὁ καρδία , στοχάζομαι μέν ὡς συνίημι ὁ προαγωγεία , ἀπαυθαδιάζομαι δέ καί διωθέω ὁράω ὁ πεῖρα , καί ὁ Ἀρσάκης οὐκέτι φέρω οἷος τε εἰμί διά ὄχλος γίγνομαι καί καρτερέω οὐκέτι δύναμαι λέγω , καί ὁ ἐπαγγελία ἀπαιτέω , ὅς ἄλλοτε ἄλλος πρόφασις ὑπερτίθημι ὁ Κυβέλη , νῦν μέν βούλομαι ἀποδειλιάω ὁ νεανίας φάσκω , νῦν δέ ἀνωμαλία τις προσπίπτω πλήσσω .