heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.8
ἐγέλασαν πρὸς ταῦτα βραχύ τι καὶ βεβιασμένον , οὐδὲ τοῦτο ἀδάκρυτον , ἀλλ̓ ὡς ἄν ἐν τοσαύτῃ τῇ συμφορᾷ , πλέον τῷ θρήνῳ κεκερασμένον . μικρὸν οὖν ἡ Χαρίκλεια διαλιποῦσα , καὶ τὴν παρειὰν ὑπὸ τὸ οὖς ἐπικνῶσα , μακαρίζω μὲν ἔφη τὴν θρηνηθεῖσαν ὑπὸ Θεαγένους , ἢ καὶ φιληθεῖσαν , ὡς φησὶ Κνήμων , ἥ τίς ποτε καὶ ἐστίν , ἀλλ̓ εἰ μή τι με δακνομένην ἔρωτι ὑπονοεῖν μέλλετε , τίς ἄρα ἦν ἡ εὐδαίμων ἐκείνη καὶ δακρύων ἀξιωθεῖσα Θεαγενείων , καὶ τίνα τρόπον τὴν ἄγνωστον ὡς ἐμὲ φιλεῖν ἐξηπατήθης , ἐβουλόμην , εἴ πῃ γινώσκεις , μανθάνειν . καὶ ὃς θαυμάσεις μὲν ἔφη : Θίσβην δ̓ οὖν εἶναι Κνήμων ὅδε φησί , τὴν Ἀθηναίαν ἐκείνην , τὴν ψάλτριαν , τὴν τῶν εἰς αὐτὸν ἐπιβουλῶν καὶ Δημαινέτην ποιήτριαν . τῆς δὲ Χαρικλείας ἐκπεπληγμένης , καὶ πῶς ἦν εἰκὸς ὦ Κνήμων , εἰπούσης , τὴν ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος ἐπ’ ἐσχάτοις γῆς Αἰγύπτου καθάπερ ἐκ μηχανῆς ἀναπεμφθῆναι ; πῶς δὲ καὶ ἐλάνθανεν ἡμᾶς δεῦρο κατιόντας ; ταῦτα μὲν οὐκ ἔχω λέγειν , ἀπεκρίνατο πρὸς αὐτὴν ὁ Κνήμων : ἃ δ̓ οὖν ἔχω γινώσκειν ἀμφ̓ αὐτῇ , τοιάδε ἐστίν . ἐπειδὴ γὰρ ἡ Δημαινέτη μετὰ τὴν ἀπάτην εἰς . τὸν βόθρον ἑαυτὴν ἀπεκρήμνισεν , ὁ δὲ πατὴρ ἐξήγγειλε τῷ δήμῳ τὸ γεγενημένον , παρὰ μὲν τὴν πρώτην ἐτύγχανε συγγνώμης . καὶ αὐτὸς μὲν ὅπως ἂν κάθοδον ἐμοί τε λάβοι παρὰ τοῦ δήμου καὶ κατὰ ζήτησιν ἐκπλεύσειε τὴν ἐμὴν διετίθετο : ἡ δὲ Θίσβη τὴν ἀσχολίαν τὴν ἀσχολίαν τὴν ἐκείνου σχολὴν ἑαυτῆς ἐποιεῖτο , καὶ τοῖς συμποσίοις ἀδεῶς ἑαυτήν τε καὶ τὴν τέχνην ἐξεμίσθου . καί ποτε καὶ παρευδοκιμήσασα τὴν Ἀρσινόην ἀναβεβλημένον αὐλοῦσαν , ἐπίτροχον αὐτὴ ψάλλουσα καὶ γλαφυρὸν τῇ κιθάρᾳ προσᾴδουσα , ἔλαθεν ἑταιρικὴν ζηλοτυπίαν σὺν πολλῷ καθ̓ ἑαυτῆς κινήσασα τῷ φθόνῳ , καὶ πλέον ὅτε τις αὐτὴν Ναυκρατίτης ἔμπορος ὑπόχρυσος , ὄνομα Ναυσικλῆς , ἐνηγκαλίζετο , τὴν Ἀρσινόην , καὶ ταῦτα πρότερον γινωσκομένην γινωσκομένην αὐτῷ , παραγκωνισάμενος , ἐπειδὴ κυρτουμένην αὐτῇ τὴν παρειὰν ἐν τοῖς αὐλήμασιν εἶδε , καὶ πρὸς τὸ βίαιον τῶν φυσημάτων ἀπρεπέστερον ἐπὶ τὰς ῥῖνας ἀνισταμένην , τό τε ὄμμα πιμπράμενον καὶ τῆς οἰκείας ἕδρας ἐξωθούμενον .
Lemmas: γελάω πρός οὗτος βραχύς τις καί βιάζω , οὐδέ οὗτος ἀδάκρυτος , ἀλλά ὡς ἄν ἐν τοσοῦτος ὁ συμφορά , πολύς ὁ θρῆνος κεράννυμι . μικρός οὖν ὁ Χαρίκλεια διαλείπω , καί ὁ παρειά ὑπό ὁ οὖς ἐπικνάω , μακαρίζω μέν φημί ὁ θρηνέω ὑπό Θεαγένης , ἤ καί φιλέω , ὡς φημί Κνήμων , ὅς τίς ποτέ καί εἰμί , ἀλλά εἰ μή τις ἐγώ δάκνω ἔρως ὑπονοέω μέλλω , τίς ἄρα εἰμί ὁ εὐδαίμων ἐκεῖνος καί δάκρυον ἀξιόω Θεαγενεῖον , καί τίς τρόπος ὁ ἄγνωστος ὡς ἐγώ φιλέω ἐξαπατάω , βούλομαι , εἰ πη γιγνώσκω , μανθάνω . καί ὅς θαυμάζω μέν φημί : Θίσβη δέ οὖν εἰμί Κνήμων ὅδε φημί , ὁ Ἀθήνη ἐκεῖνος , ὁ ψάλτρια , ὁ ὁ εἰς αὐτός ἐπιβουλή καί Δημαινέτη ποιήτρια . ὁ δέ Χαρίκλεια ἐκπλήσσω , καί πῶς εἰμί ἵημι ὦ Κνήμων , λέγω , ὁ ἐκ μέσος ὁ Ἑλλάς ἐπί ἔσχατος γῆ Αἴγυπτος καθά ἐκ μηχανή ἀναπέμπω ; πῶς δέ καί λανθάνω ἐγώ δεῦρο κατέρχομαι ; οὗτος μέν οὐ ἔχω λέγω , ἀποκρίνω πρός αὐτός ὁ Κνήμων : ὅς δέ οὖν ἔχω γιγνώσκω ἀμφί αὐτός , τοιόσδε εἰμί . ἐπειδή γάρ ὁ Δημαινέτη μετά ὁ ἀπάτη εἰς . ὁ βόθρος ἑαυτοῦ ἀποκρημνίζω , ὁ δέ πατήρ ἐξαγγέλλω ὁ δῆμος ὁ γίγνομαι , παρά μέν ὁ πρῶτος τυγχάνω συγγνώμη . καί αὐτός μέν ὅπως ἄν κάθοδος ἐγώ τε λαμβάνω παρά ὁ δῆμος καί κατά ζήτησις ἐκπλέω ὁ ἐμός διατίθημι : ὁ δέ Θίσβη ὁ ἀσχολία ὁ ἀσχολία ὁ ἐκεῖνος σχολή ἑαυτοῦ ποιέω , καί ὁ συμπόσιον ἀδεής ἑαυτοῦ τε καί ὁ τέχνη ἐκμισθόω . καί ποτέ καί παρευδοκιμέω ὁ Ἀρσινόη ἀναβάλλω αὐλέω , ἐπίτροχος αὐτός ψάλλω καί γλαφυρός ὁ κιθάρα προσᾴδω , λανθάνω ἑταιρικός ζηλοτυπία σύν πολύς κατά ἑαυτοῦ κινέω ὁ φθόνος , καί πολύς ὅτε τις αὐτός Ναυκρατίτης ἔμπορος ὑπόχρυσος , ὄνομα Ναυσικλῆς , ἐναγκαλίζομαι , ὁ Ἀρσινόη , καί οὗτος πρότερος γιγνώσκω γιγνώσκω αὐτός , παραγκωνίζω , ἐπειδή κυρτόω αὐτός ὁ παρειά ἐν ὁ αὔλημα ὁράω , καί πρός ὁ βίαιος ὁ φύσημα ἀπρεπής ἐπί ὁ ῥίς ἀνίστημι , ὁ τε ὄμμα πίμπρημι καί ὁ οἰκεῖος ἕδρα ἐξωθέω .