heliodorus-scr-erot.aethiopica 7.28
καὶ περὶ μὲν τούτων δεύτερος λόγος : τὸ δὲ παρόν , ὦ μῆτερ , τὴν μνηστὴν ἐβουλόμην , τὴν τὰ πάντα ἐμοὶ γλυκυτάτην Χαρίκλειαν , ἰδεῖν , εἴ πως τὸ δεδηγμένον τῆς ψυχῆς τῇ θέᾳ τῇ ἐκείνης διαιτῆσαι δυνηθείην . καὶ ἡ Κυβέλη , ποίαν μνηστὴν ὦ τέκνον ; ἔοικάς μοι τὰ σμικρότατα τῶν κατὰ σαυτὸν ἀγανακτεῖν , τὰ μείζονα δὲ ἀγνοῶν λανθάνειν . οὐκέτι λαμβάνεις πρὸς γάμον τὴν Χαρίκλειαν . τί , ἔφη , λέγεις , ἀναβοήσας : οὐκ εἰμὶ ἄξιος γαμεῖν ὁμόδουλον ἐμαυτοῦ ; διὰ τί ὦ μῆτερ ; δἰ ἡμᾶς , ἔφη , καὶ τὴν ἡμετέραν παράνομον περὶ Ἀρσάκην εὔνοιάν τε καὶ πίστιν . ἐπειδὴ γὰρ ἐκείνην καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας προτιμήσαντες , καὶ τὴν ἐκείνης ἐπιθυμίαν καὶ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας ἐπίπροσθεν ἄγοντες , ἅπαντα καθ̓ ἡδονὴν συνεπράξαμεν , ἅπαξ που παρεισελθὼν εἰς τὸν θάλαμον ὁ γεννάδας οὗτος καὶ λαμπρὸς αὐτῆς ἐρώμενος , καὶ μόνον ὀφθείς , ἀναπέπεικε παραβῆναι μὲν τοὺς πρὸς σὲ γεγενημένους ὅρκους , αὐτῷ δὲ κατεγγυᾶν τὴν Χαρίκλειαν , οὐκ ἀδελφὴν ἀλλὰ μνηστὴν εἶναι διατεινόμενος . καὶ ἐπήγγελται ταῦτα ἐκείνη ὦ μῆτερ ; ἐπήγγελται , παιδίον , ἀπεκρίνατο ἡ Κυβέλη , παρούσης ἐμοῦ καὶ ἀκουούσης : καὶ τοὺς γάμους αὐτῶν ἑστιάσει λαμπρῶς ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις . σοὶ δὲ ἄλλην συνοικιεῖν ἀντὶ ταύτης ἐπηγγέλλετο . βαρὺ δή τι πρὸς ταῦτα ἀνοιμώξας ὁ Ἀχαιμένης , καὶ τὼ χεῖρε διατρίψας , ἐγώ , ἔφη , πικρογάμους θήσω σύμπαντας : μόνον μοι σύμπραττε τὴν εἰς χρόνον σύμμετρον τῶν γάμων ὑπέρθεσιν . καὶ εἴ τις ἐπιζητοίη , κακοῦσθαί με κατ̓ ἀγρόν που συμπεσόντα ἀπάγγελλε . μνηστὴν ὁ γεννάδας ὀνομάζει τὴν ἀδελφήν , ὥσπερ οὐ συνιέντων ἐπὶ διακρούσει μόνῃ τῇ ἐμῇ ταῦτα πράττεσθαι . εἰ γὰρ περιβάλλοι , εἰ γὰρ φιλοίη καθάπερ δίκαιον νύμφην , εἰ καὶ συγκαθεύδοι , καθαρός τι ἔλεγχος ὅτι μὴ ἀδελφή , μνηστὴ δὲ ἐστίν . ἐμοὶ μελήσει ταῦτα , καὶ ὅρκοις καὶ θεοῖς τοῖς παραβαθεῖσι .
Lemmas: καί περί μέν οὗτος δεύτερος λόγος : ὁ δέ πάρειμι , ὦ μήτηρ , ὁ μνηστός βούλομαι , ὁ ὁ πᾶς ἐγώ γλυκύς Χαρίκλεια , ὁράω , εἰ πως ὁ δάκνω ὁ ψυχή ὁ θέα ὁ ἐκεῖνος διαιτέω δύναμαι . καί ὁ Κυβέλη , ποῖος μνηστός ὦ τέκνον ; ἔοικα ἐγώ ὁ μικρός ὁ κατά σεαυτοῦ ἀγανακτέω , ὁ μέγας δέ ἀγνοέω λανθάνω . οὐκέτι λαμβάνω πρός γάμος ὁ Χαρίκλεια . τίς , φημί , λέγω , ἀναβοάω : οὐ εἰμί ἄξιος γαμέω ὁμόδουλος ἐμαυτοῦ ; διά τίς ὦ μήτηρ ; διά ἐγώ , φημί , καί ὁ ἡμέτερος παράνομος περί Ἀρσάκης εὔνοια τε καί πίστις . ἐπειδή γάρ ἐκεῖνος καί ὁ ἑαυτοῦ ἀσφάλεια προτιμάω , καί ὁ ἐκεῖνος ἐπιθυμία καί ὁ ἡμέτερος σωτηρία ἐπίπροσθεν ἄγω , ἅπας κατά ἡδονή συμπράσσω , ἅπαξ που παρεισέρχομαι εἰς ὁ θάλαμος ὁ γεννάδας οὗτος καί λαμπρός αὐτός ἐρώμενος , καί μόνος ὁράω , ἀναπείθω παραβαίνω μέν ὁ πρός σύ γίγνομαι ὅρκος , αὐτός δέ κατεγγυάω ὁ Χαρίκλεια , οὐ ἀδελφή ἀλλά μνηστός εἰμί διατείνω . καί ἐπαγγέλλω οὗτος ἐκεῖνος ὦ μήτηρ ; ἐπαγγέλλω , παιδίον , ἀποκρίνω ὁ Κυβέλη , πάρειμι ἐγώ καί ἀκούω : καί ὁ γάμος αὐτός ἑστιάω λαμπρός ὀλίγος ὕστερον ἡμέρα . σύ δέ ἄλλος συνοικίζω ἀντί οὗτος ἐπαγγέλλω . βαρύς δή τις πρός οὗτος ἀνοιμώζω ὁ Ἀχαιμένης , καί ὁ χείρ διατρίβω , ἐγώ , φημί , πικρόγαμος τίθημι σύμπας : μόνος ἐγώ συμπράσσω ὁ εἰς χρόνος σύμμετρος ὁ γάμος ὑπέρθεσις . καί εἰ τις ἐπιζητέω , κακόω ἐγώ κατά ἀγρός που συμπίπτω ἀπαγγέλλω . μνηστός ὁ γεννάδας ὀνομάζω ὁ ἀδελφή , ὥσπερ οὐ συνίημι ἐπί διάκρουσις μόνος ὁ ἐμός οὗτος πράσσω . εἰ γάρ περιβάλλω , εἰ γάρ φιλέω καθά δίκαιος νύμφη , εἰ καί συγκαθεύδω , καθαρός τις ἔλεγχος ὅτι μή ἀδελφή , μνηστός δέ εἰμί . ἐγώ μέλω οὗτος , καί ὅρκος καί θεός ὁ παραβαίνω .