heliodorus-scr-erot.aethiopica 5.17
ὡς ἐπειδὴ τῆς Φοινίσσης ὁλκάδος ἐπέβησαν , τοὺς Δελφοὺς ἀποδράντες , τὰ μὲν πρῶτα πλεῖν κατὰ γνώμην , εὐκραεῖ τῷ πνεύματι καὶ ἐκ νώτων ὑποφερομένους , ἐπεὶ δὲ κατὰ τὸν Καλυδώνιον πορθμὸν γενέσθαι , διαταραχθῆναι σφᾶς οὐ μικρῶς , ταραχώδει τὰ πολλὰ φύσει θαλάσσῃ προστυχόντας . τοῦ δὲ Κνήμωνος μηδὲ τοῦτο παραλιπεῖν ἀξιοῦντος , ἀλλὰ φράζειν εἴ τινα καταμεμαθήκοι τῆς ἐπιπολαζούσης τῷ τόπῳ τραχύτητος αἰτίαν , τὸ πέλαγος , ἔφη , τὸ Ἰόνιον ἐκ πολλῆς εὐρυχωρίας ἐνταῦθα στενούμενον , καὶ καθάπερ διὰ στομίου τινὸς εἰς τὸν Κρισσαῖον κόλπον εἰσχεόμενον , ἐπιμῖξαί τε πρὸς τὴν Αἰγαίαν θάλασσαν ἐπειγόμενον , ὑπὸ τοῦ Πελοποννησίων Ἰσθμοῦ τῆς πρόσω φορᾶς ἀνακόπτεται , προμηθείᾳ κρειττόνων , ὡς ἔοικεν , ἐπικλύσαι τὴν ἀντίθετον προβολῇ τοῦ αὐχένος ἀποτειχιζόμενον . κἀκ τοῦδε παλιρροίας ὡς τὸ εἰκὸς γινομένης καὶ περὶ τόνδε τὸν πορθμὸν πλέον ἢ κατὰ τὸν ἄλλον κόλπον θλιβομένης , τοῦ ἐπιρρέοντος ἔτι τῷ ἀνατρέχοντι πολλάκις ἐμπίπτοντος , βρασμόν τε ἴσχει τὸ ὕδωρ καὶ κῦμα φλεγμαῖνον ἐγείρει , πρὸς τῆς ἀντιτυπίας εἰς κλύδωνα κορυφούμενον . ἐπὶ τούτοις κρότου γενομένου καὶ ἐπαίνου τῶν παρόντων ἀληθῆ εἶναι μαρτυρούντων τὴν αἰτίαν , ὁ Καλάσιρις εἴχετο τῶν ἑξῆς , ὑπερβαλόντες δή , λέγων , τὸν πορθμὸν καὶ νήσους Ὀξείας ἀποκρύψαντες , τὴν Ζακυνθίων ἄκραν προσκοπεῖν ἀμφεβάλλομεν , ὥσπερ ἀμυδρόν τι νέφος τὰς ὄψεις ἡμῶν ὑποδραμοῦσαν . καὶ ὁ κυβερνήτης τὸ ἱστίον παραστέλλειν ἐπέταττεν . ἡμῶν δὲ πυνθανομένων διὰ τί παραλύει τὸ ῥόθιον τῆς νεὼς οὐριοδρομούσης , ὅτι , ἔφη , πλησιστίῳ χρώμενοι τῷ πνεύματι περὶ πρώτην ἂν φυλακὴν τῇ νήσῳ προσορμίσαιμεν , καὶ δέος προσοκεῖλαι σκοταίους τόποις ὑφάλοις τὰ πολλὰ καὶ κρημνώδεσι . καλὸν οὖν ἐννυκτερεῦσαι τῷ πελάγει καὶ τὸ πνεῦμα ὑφειμένως δέχεσθαι , συμμετρουμένους ὅσον ἂν γένοιτο αὔταρκες ἑῴους ἡμᾶς τῇ γῇ προσπελάσαι .
Lemmas: ὡς ἐπειδή ὁ Φοῖνιξ ὁλκάς ἐπιβαίνω , ὁ Δελφοί ἀποδιδράσκω , ὁ μέν πρῶτος πλέω κατά γνώμη , εὐκραής ὁ πνεῦμα καί ἐκ νῶτον ὑποφέρω , ἐπεί δέ κατά ὁ Καλυδώνιος πορθμός γίγνομαι , διαταράσσω σφεῖς οὐ μικρός , ταραχώδης ὁ πολύς φύσις θάλασσα προστυγχάνω . ὁ δέ Κνήμων μηδέ οὗτος παραλείπω ἀξιόω , ἀλλά φράζω εἰ τις καταμανθάνω ὁ ἐπιπολάζω ὁ τόπος τραχύτης αἰτία , ὁ πέλαγος , φημί , ὁ Ἰόνιος ἐκ πολύς εὐρυχωρία ἐνταῦθα στενόω , καί καθά διά στόμιον τις εἰς ὁ Κρισσαῖος κόλπος εἰσχέω , ἐπιμείγνυμι τε πρός ὁ Αἰγαῖος θάλασσα ἐπείγω , ὑπό ὁ Πελοποννήσιος Ἰσθμός ὁ πρόσω φορά ἀνακόπτω , προμήθεια κρατύς , ὡς ἔοικα , ἐπικλύζω ὁ ἀντίθετος προβολή ὁ αὐχήν ἀποτειχίζω . ἐκ ὅδε παλίρροια ὡς ὁ ἔοικα γίγνομαι καί περί ὅδε ὁ πορθμός πολύς ἤ κατά ὁ ἄλλος κόλπος θλίβω , ὁ ἐπιρρέω ἔτι ὁ ἀνατρέχω πολλάκις ἐμπίπτω , βρασμός τε ἴσχω ὁ ὕδωρ καί κῦμα φλεγμαίνω ἐγείρω , πρός ὁ ἀντιτυπία εἰς κλύδων κορυφόω . ἐπί οὗτος κρότος γίγνομαι καί ἔπαινος ὁ πάρειμι ἀληθής εἰμί μαρτυρέω ὁ αἰτία , ὁ Καλάσιρις ἔχω ὁ ἑξῆς , ὑπερβάλλω δή , λέγω , ὁ πορθμός καί νῆσος Ὀξέα ἀποκρύπτω , ὁ Ζακύνθιος ἄκρα προσκοπέω ἀμφιβάλλω , ὥσπερ ἀμυδρός τις νέφος ὁ ὄψις ἐγώ ὑποτρέχω . καί ὁ κυβερνήτης ὁ ἱστίον παραστέλλω ἐπιτάσσω . ἐγώ δέ πυνθάνομαι διά τίς παραλύω ὁ ῥόθιος ὁ ναῦς οὐριοδρομέω , ὅτι , φημί , πλησίστιος χράω ὁ πνεῦμα περί πρῶτος ἄν φυλακή ὁ νῆσος προσορμίζω , καί δέος προσοκέλλω σκοταῖος τόπος ὕφαλος ὁ πολύς καί κρημνώδης . καλός οὖν ἐννυκτερεύω ὁ πέλαγος καί ὁ πνεῦμα ὑφειμένως δέχομαι , συμμετρέω ὅσος ἄν γίγνομαι αὐτάρκης ἑῷος ἐγώ ὁ γῆ προσπελάζω .