heliodorus-scr-erot.aethiopica 7.6
ἐπὶ τούτοις ἠσπάζοντό τε ἀλλήλους σὺν δάκρυσιν ἅμα καὶ φιλήμασιν , καὶ ὃ μὲν αὐτοῦ καθῆστο ὡς εἶχε , περισκοπῶν τὸ μέλλον , καὶ τῇ Ἀρσάκῃ παρεῖχεν οὐκ εἰδὼς ἐντρυφᾶν αὐτοῦ τῇ θέᾳ , παντοίως αὐτὸν περισκοπούσῃ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς τέως ἀπολαύειν τῆς ἐπιθυμίας ἐπιτρεπούσῃ : ὁ δὲ Θύαμις ἐπὶ τὸν Πετόσιριν ὥρμησεν . οὐ μὴν ὑπέστη γε ἐκεῖνος τὴν ἔφοδον , ἀλλὰ παρὰ τὴν πρώτην κίνησιν εἰς φυγὴν τραπεὶς ἐπὶ τὰς πύλας , εἰσφρῆσαι εἰς τὸ ἄστυ προθυμούμενος . ἀλλ̓ ἠνύετο οὐδέν , ὑπὸ τῶν ἐφεστώτων ταῖς πύλαις ἀποκρουόμενος , καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ τείχους μὴ παραδέχεσθαι καθ̓ ὃ μέρος ὁρμήσειεν ἐπικελευομένων . ἀπεδίδρασκε δή , ὡς εἶχε τάχους , περὶ τὸν κύκλον τοῦ ἄστεος , ἤδη καὶ τὰ ὅπλα ἀποβαλών . συμπαρέθει δὲ κατόπιν καὶ ὁ Θεαγένης , ὑπεραγωνιῶν τε τοῦ Θυάμιδος , καὶ τῶν γινομένων μὴ πάντα ὁρᾶν οὐ φέρων , οὐ μὴν ἔνοπλός γε , τοῦ μή τινα λαβεῖν ὑπόνοιαν ὡς τῷ Θυάμιδι τοῦ ἔργου συνεφαψόμενος : ἀλλ̓ ἔνθα καθῆστο τοῦ τείχους ὑπ’ ὄψει τῆς Ἀρσάκης τὴν ἀσπίδα καὶ τὸ δόρυ καταθέμενος , καὶ ταῦτα περισκοπεῖν αὐτῇ πάλιν ἀνθ̓ ἑαυτοῦ παρασχών , συμπαρωμάρτει τοῖς δρόμοις , οὔτε ἁλισκομένου τοῦ Πετοσίριδος οὔτε κατὰ πολὺ φυγῇ φθάνοντος , ἀλλ̓ ἀεὶ ληφθησομένῳ προσεοικότος , καὶ τοσοῦτον ὑπεκφεύγοντος ὅσον εἰκὸς ἦν τοῦ ἀνόπλου καθυστερεῖν ὡπλισμένον τὸν Θύαμιν . εἰς ἅπαξ μὲν οὖν καὶ δεύτερον οὕτω περιήλασαν τὸ τεῖχος : ἀλλ̓ ὅτε δὴ ὁ τρίτος αὐτοῖς ἠνύετο κύκλος , ἤδη τὸ δόρυ τοῦ Θυάμιδος κατὰ τῶν μεταφρένων τἀδελφοῦ κατασείοντος καὶ μένειν ἢ βεβλῆσθαι διαπειλοῦντος , ἡ πόλις δὲ ὥσπερ ἐκ θεάτρου περιεστῶσα τοῦ τείχους ἠθλοθέτει τὴν θέαν , τότε δή πως εἴτε τι δαιμόνιον εἴτε τύχη τις τἀνθρώπεια βραβεύουσα , καινὸν ἐπεισόδιον ἐπετραγῴδει τοῖς δρωμένοις , ὥσπερ εἰς ἀνταγώνισμα δράματος ἀρχὴν ἄλλου παρεισφέρουσα , καὶ τὸν Καλάσιριν εἰς ἡμέραν καὶ ὥραν ἐκείνην ὥσπερ ἐκ μηχανῆς σύνδρομόν τε καὶ οὐκ εὐτυχῆ θεωρὸν τῷ περὶ ψυχῆς ἀγῶνι τῶν παίδων ἐφίστησι , πολλὰ μὲν ἀνατλάντα καὶ πάντα μηχανησάμενον , φυγάς τε ἑαυτῷ καὶ ἄλας ξενικὰς ἐπιβαλόντα , εἴ πως ἐκκλίνειε τὴν οὕτως ἀπηνῆ θέαν , ἐκνικηθέντα δὲ ὑπὸ τῆς εἱμαρμένης , καὶ ἰδεῖν ἃ πάλαι αὐτῷ οἱ θεοὶ προεθέσπισαν συνελαθέντα , πόρρωθεν μὲν τὰ τῆς διώξεως προκατοπτεύσαντα , ἐκ δὲ τῶν πολλάκις προρρηθέντων τοὺς παῖδας εἶναι τοὺς αὑτοῦ συννοήσαντα , καὶ συντονωτέροις ἢ καθ̓ ἡλικίαν δρόμοις , ἐπὶ τῷ φθῆναι τὴν εἰς τέλος αὐτῶν συμπλοκήν , καὶ τὸ γῆρας βιασάμενον .
Lemmas: ἐπί οὗτος ἀσπάζομαι τε ἀλλήλων σύν δάκρυον ἅμα καί φίλημα , καί ὁ μέν αὐτοῦ κάθημαι ὡς ἔχω , περισκοπέω ὁ μέλλω , καί ὁ Ἀρσάκης παρέχω οὐ οἶδα ἐντρυφάω αὐτός ὁ θέα , παντοίως αὐτός περισκοπέω καί ὁ ὀφθαλμός τέως ἀπολαύω ὁ ἐπιθυμία ἐπιτρέπω : ὁ δέ Θύαμις ἐπί ὁ Πετόσιρις ὁρμάω . οὐ μήν ὑφίστημι γε ἐκεῖνος ὁ ἔφοδος , ἀλλά παρά ὁ πρῶτος κίνησις εἰς φυγή τρέπω ἐπί ὁ πύλη , εἰσφρέω εἰς ὁ ἄστυ προθυμέομαι . ἀλλά ἀνύω οὐδείς , ὑπό ὁ ἐφίστημι ὁ πύλη ἀποκρούω , καί ὁ ἐπί ὁ τεῖχος μή παραδέχομαι κατά ὅς μέρος ὁρμάω ἐπικελεύω . ἀποδιδράσκω δή , ὡς ἔχω τάχος , περί ὁ κύκλος ὁ ἄστυ , ἤδη καί ὁ ὅπλον ἀποβάλλω . συμπαραθέω δέ κατόπιν καί ὁ Θεαγένης , ὑπεραγωνιάω τε ὁ Θύαμις , καί ὁ γίγνομαι μή πᾶς ὁράω οὐ φέρω , οὐ μήν ἔνοπλος γε , ὁ μή τις λαμβάνω ὑπόνοια ὡς ὁ Θύαμις ὁ ἔργον συνεφάπτομαι : ἀλλά ἔνθα κάθημαι ὁ τεῖχος ὑπό ὄψις ὁ Ἀρσάκης ὁ ἀσπίς καί ὁ δόρυ κατατίθημι , καί οὗτος περισκοπέω αὐτός πάλιν ἀντί ἑαυτοῦ παρέχω , συμπαρομαρτέω ὁ δρόμος , οὔτε ἁλίσκομαι ὁ Πετόσιρις οὔτε κατά πολύς φυγή φθάνω , ἀλλά ἀεί λαμβάνω προσέοικα , καί τοσοῦτος ὑπεκφεύγω ὅσος ἔοικα εἰμί ὁ ἄνοπλος καθυστερέω ὁπλίζω ὁ Θύαμις . εἰς ἅπαξ μέν οὖν καί δεύτερος οὕτως περιελαύνω ὁ τεῖχος : ἀλλά ὅτε δή ὁ τρίτος αὐτός ἀνύω κύκλος , ἤδη ὁ δόρυ ὁ Θύαμις κατά ὁ μετάφρενον ἀδελφός κατασείω καί μένω ἤ βάλλω διαπειλέω , ὁ πόλις δέ ὥσπερ ἐκ θέατρον περιίστημι ὁ τεῖχος ἀθλοθετέω ὁ θέα , τότε δή πως εἴτε τις δαιμόνιον εἴτε τύχη τις ἀνθρώπειος βραβεύω , καινός ἐπεισόδιον ἐπιτραγῳδέω ὁ δράω , ὥσπερ εἰς ἀνταγώνισμα δρᾶμα ἀρχή ἄλλος παρεισφέρω , καί ὁ Καλάσιρις εἰς ἡμέρα καί ὥρα ἐκεῖνος ὥσπερ ἐκ μηχανή σύνδρομος τε καί οὐ εὐτυχής θεωρός ὁ περί ψυχή ἀγών ὁ παῖς ἐφίστημι , πολύς μέν ἀνατλῆναι καί πᾶς μηχανάομαι , φυγάς τε ἑαυτοῦ καί ἄλη ξενικός ἐπιβάλλω , εἰ πως ἐκκλίνω ὁ οὕτως ἀπηνής θέα , ἐκνικάω δέ ὑπό ὁ μείρομαι , καί ὁράω ὅς πάλαι αὐτός ἕ θεός προθεσπίζω συνελαύνω , πρόσωθεν μέν ὁ ὁ δίωξις προκατοπτεύω , ἐκ δέ ὁ πολλάκις προλέγω ὁ παῖς εἰμί ὁ ἑαυτοῦ συννοέω , καί σύντονος ἤ κατά ἡλικία δρόμος , ἐπί ὁ φθάνω ὁ εἰς τέλος αὐτός συμπλοκή , καί ὁ γῆρας βιάζω .