heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.30
τῆς μὲν οὖν ἐκεῖσε ἀφίξεως ἔχεις τὸν ἀπολογισμόν , ὦ φίλος : ἣν δέ σε βούλομαι παρενθήκην γνῶναι τοῦ διηγήματος , μᾶλλον δέ , ἀληθέστερον εἰπεῖν , αὐτὸ δὴ τὸ κεφάλαιον , ἀλύοντί μοι κατὰ τὴν πόλιν καὶ διατιθεμένῳ τὴν σχολὴν καί τινα τῶν παῤ Ἕλλησι σπανίων ὠνουμένῳ ʽἤδη γάρ μοι τῆς λίαν ἀλγηδόνος τῷ χρόνῳ πεττομένης ἡ πρὸς τὴν ἐνεγκοῦσαν ἐπάνοδος ἐσπουδάζετὀ ἀνήρ τις πρόσεισι , τὰ μὲν ἄλλα σεμνὸς ἰδεῖν καὶ ἀγχίνοιαν ἀπὸ τοῦ βλέμματος ἐμφανίζων , ἄρτι μὲν τὸν ἔφηβον παραλλάξας , τὴν χροιὰν δὲ ἀκριβῶς μέλας . καί με ἠσπάζετο , καί τι βούλεσθαι ἰδίᾳ φράζειν ἔλεγεν , ἑλληνίζων οὐ βεβαίως . ἐμοῦ δὲ ἑτοίμως ὑπακούσαντος , εἴς τινα νεὼν παρακείμενον εἰσαγαγών , φύλλα τινά σε καὶ ῥίζας , ἔφη , τῶν Ἰνδικῶν καὶ Αἰθιοπικῶν καὶ Αἰγυπτίων ὠνούμενον ἑώρακα . εἰ δὴ οὖν ἀκραιφνῆ ταῦτα καὶ δόλον παντὸς ἐκτὸς ὠνεῖσθαι βουληθείης , ἕτοιμος παρέχειν . βούλομαι , ἔφην , καὶ δείκνυε . ὃ δέ , ὄψει μέν , εἶπεν , ὅπως δὲ μὴ μικρολόγος ἔσῃ περὶ τὴν ἀγοράν . σαυτὸν παρεγγύα , ἔφην , μὴ βαρύτιμον εἶναι περὶ τὴν διάπρασιν . καὶ ὃς ὑπὸ μάλης τι βαλαντίδιον ἔχων , προκομίσας ἐπεδείκνυ λίθων πολυτίμων ὑπερφυές τι χρῆμα : μαργαρίδες τε γὰρ ἐνῆσαν εἰς καρύου μικροῦ μέγεθος , εἰς κύκλον τε ἀκριβῶς ἀπαρτιζόμεναι καὶ λευκότητι πλεῖστον ἀγλαιζόμεναι , σμάραγδοί τε καὶ ὑάκινθοι , αἳ μὲν οἷα λήιον ἠρινὸν χλοάζουσαι , ἐλαιώδους αὐτάς τινος λειότητος ὑπαυγαζούσης , αἳ δὲ ἀπεμιμοῦντο χροιὰν ἀκτῆς θαλαττίας ὑπ’ ἀγχιβαθεῖ σκοπέλῳ μικρὸν ὑποφριττούσης καὶ τὸ ὑποκείμενον ἰαζούσης : καὶ ἁπλῶς συμμιγής τις ἦν πάντων καὶ ποικίλη μαρμαρυγή , τὸν ὀφθαλμὸν εὐφραίνουσα . ἅπερ ὡς εἶδον , ἄλλους , ἔφην , ὥρα σοι ξένε τῶνδε ἐπιζητεῖν ὠνητάς , ὡς ἔγωγε καὶ ἡ κατ̓ ἐμὲ περιουσία σχολῇ γοῦν , εἰ καὶ ἑνὸς εἴη τῶν ὁρωμένων ἰσοστάσιος . ἀλλ̓ εἰ καὶ μὴ πρίασθαι δυνατός , εἶπε , δῶρόν γε λαμβάνειν οὐκ ἀδύνατος . ἐγὼ μὲν οὐκ ἀνίκανος , ἔφην , δῶρόν γε λαμβάνειν : σὺ δ̓ οὐκ οἶδ̓ ὅ τι βουλόμενος παίζεις ἡμᾶς . οὐ παίζω , εἶπεν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα σπουδάζω , καὶ ἐπόμνυμί γε τὸν ἱδρυμένον ἐνθάδε θεὸν ἅπαντα δώσειν , εἰ πρὸς τούτοις καὶ ἕτερον δῶρον ὑποδέξασθαι βουληθείης , πολὺ τούτων ἐριτιμότερον . ἐγέλων πρὸς ταῦτα . τοῦ δὲ τὴν αἰτίαν πυνθανομένου , ὅτι γελοῖον , ἔφην , εἶ τηλικαῦτα δῶρα καθυπισχνούμενος προσέτι καὶ μισθὸν ἐπαγγέλλῃ πολὺ τῶν δώρων αὐτῶν ὑπερφέροντα . πίστευε , εἶπεν : ἀλλ̓ ἐπόμνυε καὶ αὐτὸς ἦ μὴν ἄριστα χρήσασθαι τῷ δώρῳ , καὶ ὡς ἂν αὐτὸς ὑφηγήσωμαι . ἐθαύμαζον μὲν ἀπορῶν , ἐπώμνυον δὲ τηλικαῦτα ἐλπίζων . ἐπειδὴ δέ μοι ὀμώμοστο ὡς ἐκεῖνος ἐπέσκηπτεν , ἄγει με παῤ αὑτόν , καὶ δείκνυσι κόρην , ἀμήχανόν τι καὶ δαιμόνιον κάλλος , ἣν αὐτὸς μὲν ἑπταετῆ γεγονέναι ἔλεγεν , ἐμοὶ δὲ καὶ ὥρᾳ γάμου πλησιάζειν ἐῴκει : οὕτως ἄρα κάλλους ὑπερβολὴ καὶ εἰς μεγέθους ἔμφασιν φέρει προσθήκην . κἀγὼ μὲν ἀχανὴς εἱστήκειν ἀγνοίᾳ τε τῶν γινομένων καὶ ἀκορέστῳ θέᾳ τῶν ὁρωμένων ,
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐκεῖσε ἄφιξις ἔχω ὁ ἀπολογισμός , ὦ φίλος : ὅς δέ σύ βούλομαι παρενθήκη γιγνώσκω ὁ διήγημα , μάλα δέ , ἀληθής λέγω , αὐτός δή ὁ κεφάλαιος , ἀλύω ἐγώ κατά ὁ πόλις καί διατίθημι ὁ σχολή καί τις ὁ παρά Ἕλλην σπάνιος ὠνέομαι αἰδέομαι γάρ ἐγώ ὁ λίαν ἀλγηδών ὁ χρόνος πέσσω ὁ πρός ὁ ἐνεγκέω ἐπάνοδος ἐνσπουδάζω ἀνήρ τις προσέρχομαι , ὁ μέν ἄλλος σεμνός ὁράω καί ἀγχίνοια ἀπό ὁ βλέμμα ἐμφανίζω , ἄρτι μέν ὁ ἔφηβος παραλλάσσω , ὁ χροιά δέ ἀκριβής μέλας . καί ἐγώ ἀσπάζομαι , καί τις βούλομαι ἴδιος φράζω λέγω , ἑλληνίζω οὐ βέβαιος . ἐγώ δέ ἑτοῖμος ὑπακούω , εἰς τις ναός παράκειμαι εἰσάγω , φύλλον τις σύ καί ῥίζα , φημί , ὁ Ἰνδικός καί Αἰθιοπικός καί Αἰγύπτιος ὠνέομαι ὁράω . εἰ δή οὖν ἀκραιφνής οὗτος καί δόλος πᾶς ἐκτός ὠνέομαι βούλομαι , ἑτοῖμος παρέχω . βούλομαι , φημί , καί δείκνυμι . ὅς δέ , ὁράω μέν , λέγω , ὅπως δέ μή μικρολόγος εἰμί περί ὁ ἀγορά . σεαυτοῦ παρεγγυάω , φημί , μή βαρύτιμος εἰμί περί ὁ διάπρασις . καί ὅς ὑπό μάλη τις βαλαντίδιον ἔχω , προκομίζω ἐπιδείκνυμι λίθος πολύτιμος ὑπερφυής τις χρῆμα : μαργαρίς τε γάρ ἔνειμι εἰς κάρυον μικρός μέγεθος , εἰς κύκλος τε ἀκριβής ἀπαρτίζω καί λευκότης πολύς ἀγλαίζω , σμάραγδος τε καί ὑάκινθος , ὁ μέν οἷος λήϊον ἠρινός χλοάζω , ἐλαιώδης αὐτός τις λειότης ὑπαυγάζω , ὁ δέ ἀπομιμέομαι χροιά ἀκτή θαλάσσιος ὑπό ἀγχιβαθής σκόπελος μικρός ὑποφρίσσω καί ὁ ὑπόκειμαι ἰάζω : καί ἁπλῶς συμμιγής τις εἰμί πᾶς καί ποικίλος μαρμαρυγή , ὁ ὀφθαλμός εὐφραίνω . ὅς ὡς ὁράω , ἄλλος , φημί , ὥρα σύ ξένος ὅδε ἐπιζητέω ὠνητής , ὡς ἐγώ καί ὁ κατά ἐγώ περιουσία σχολή γοῦν , εἰ καί εἷς εἰμί ὁ ὁράω ἰσοστάσιος . ἀλλά εἰ καί μή πρίαμαι δυνατός , λέγω , δῶρον γε λαμβάνω οὐ ἀδύνατος . ἐγώ μέν οὐ ἀνίκανος , φημί , δῶρον γε λαμβάνω : σύ δέ οὐ οἶδα ὅς τις βούλομαι παίζω ἐγώ . οὐ παίζω , λέγω , ἀλλά καί σφόδρα σπουδάζω , καί ἐπόμνυμι γε ὁ ἱδρύω ἐνθάδε θεός ἅπας δίδωμι , εἰ πρός οὗτος καί ἕτερος δῶρον ὑποδέχομαι βούλομαι , πολύς οὗτος ἐρίτιμος . γελάω πρός οὗτος . ὁ δέ ὁ αἰτία πυνθάνομαι , ὅτι γέλοιος , φημί , εἰμί τηλικοῦτος δῶρον καθυπισχνέομαι προσέτι καί μισθός ἐπαγγέλλω πολύς ὁ δῶρον αὐτός ὑπερφέρω . πιστεύω , λέγω : ἀλλά ἐπόμνυμι καί αὐτός ἦ μήν ἀγαθός χράω ὁ δῶρον , καί ὡς ἄν αὐτός ὑφηγέομαι . θαυμάζω μέν ἀπορέω , ἐπόμνυμι δέ τηλικοῦτος ἐλπίζω . ἐπειδή δέ ἐγώ ὄμνυμι ὡς ἐκεῖνος ἐπισκήπτω , ἄγω ἐγώ παρά ἑαυτοῦ , καί δείκνυμι κόρη , ἀμήχανος τις καί δαιμόνιος κάλλος , ὅς αὐτός μέν ἑπταετής γίγνομαι λέγω , ἐγώ δέ καί ὥρα γάμος πλησιάζω ἔοικα : οὕτως ἄρα κάλλος ὑπερβολή καί εἰς μέγεθος ἔμφασις φέρω προσθήκη . ἐγώ μέν ἀχανής ἵστημι ἄγνοια τε ὁ γίγνομαι καί ἀκόρεστος θέα ὁ ὁράω ,