heliodorus-scr-erot.aethiopica 6.9
καὶ ἅμα λέγουσα ῥίπτει κατὰ τῆς κλίνης ἐπὶ πρόσωπον ἑαυτὴν ἀθρόον , καὶ περιχυθεῖσα περιέβαλλε λύζουσά τε καὶ βρύχιον ἀναστένουσα , ἕως αὐτὴν ὑπὸ τῆς ἄγαν λύπης ἀχλύς τε καὶ ἴλιγγος ὑποδραμών , καὶ τὸ νοερὸν τῆς ψυχῆς ζοφώσας , πρὸς ὕπνον ἔλαθεν ὑποφέρων καὶ εἰς ἡμέραν ἤδη λαμπρὰν κατέχων . ὥστε καὶ ὁ Καλάσιρις θαυμάζων , καὶ παρά γε τὸ εἰωθὸς οὐχ ὁρωμένην ἐπιζητῶν , ἐπὶ τὸν θάλαμον ἀφικόμενος ἔπαιέ τε σφοδρότερον τὰς θύρας , καὶ ὀνομαστὶ συνεχῶς Χαρίκλειαν ἀνακαλῶν ἀφύπνιζεν . ἣ δὲ πρὸς τὸ αἰφνίδιον τῆς κλήσεως διεταράχθη τε , καὶ ὡς κατελήφθη σχήματος ἐπὶ τὰς θύρας ὁρμήσασα τόν τε μοχλὸν παρήνεγκε καὶ πρὸς εἴσοδον τῷ πρεσβύτῃ διέστελλεν . ὃ δὲ ὡς εἶδε τῆς τε κόμης τὸ ἄτακτον καὶ τὸν χιτῶνα κατερρωγότα περὶ τοῖς στήθεσι , καὶ ὄμμα ἔτι κυμαῖνον καὶ τὸ πρὸ τῶν ὕπνων ἐμμανὲς ἐπισημαῖνον , συνίησι μὲν τὴν αἰτίαν , ἀγαγὼν δὲ αὖθις ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ καθίσας ἐφεστρίδα τε ἐπέβαλε , καὶ πρὸς τὸ εὔσχημον περιστείλας , τί ταῦτα , ἔφη , Χαρίκλεια ; τί λίαν οὕτω καὶ ἄμετρα δυσφορεῖς ; τί δὲ οὕτως ἐκφρόνως ἥττων γίνῃ τῶν προσπιπτόντων ; οὐδέ σε γνωρίζω τὸ παρόν , ἀεὶ γενναίαν καὶ σώφρονα τύχας ἐνεγκεῖν τὸ πρόσθεν ἐγνωκώς . οὐ παύσῃ τῆς ἄγαν ταύτης ἀνοίας ; οὐκ ἐννοήσεις ἄνθρωπος οὖσα , πρᾶγμα ἀστάθμητον καὶ ὀξείας ῥοπὰς ἐφ̓ ἑκάτερα λαμβάνον ; τί σαυτὴν προαναιρεῖς βελτιόνων ἴσως ἐλπίδων ; φεῖσαι καὶ ἡμῶν ὦ τέκνον : φεῖσαι , εἰ μή γε σαυτῆς , ἀλλὰ γοῦν Θεαγένους , ᾧ βίος ὁ σὺν σοὶ μόνος αἱρετός , καὶ ἐπὶ σοὶ σωζομένῃ τὸ εἶναι κέρδος . ἠρυθρία τούτων ἀκούσασα ἡ Χαρίκλεια , καὶ πλέον ἐν οἵοις κατείληπτο ἐννοοῦσα : σιωπήσασά τε ἐπὶ πλεῖστον , ὡς ἐνέκειτο πρὸς τὴν ἀπόκρισιν ὁ Καλάσιρις , ἀληθῆ μέν , ἔφη , ἐπιτιμᾷς , ἀλλ̓ ἴσως ἐμοὶ συγγνωστὰ ὦ πάτερ . οὐ γάρ με δημώδης οὐδὲ νεωτερίζουσά τις ἐπιθυμία πρὸς ταῦτα ἐξάγει τὴν ἀθλίαν , ἀλλὰ καθαρός τε καὶ σωφρονῶν ἀπειράτου μὲν ἀλλ̓ ἐμοί γε ἀνδρὸς πόθος , καὶ τοῦτο Θεαγένους , λυποῦντος μὲν καὶ ὅτι μὴ σύνεστι , πλέον δέ , εἰ περίεστιν ἢ μή , φοβοῦντος . ἀλλὰ τούτου γε ἕνεκα θάρσει , ἔλεγεν ὁ Καλάσιρις , ὡς ὄντος ἐκείνου καὶ σοὶ συνεσομένου , θεῶν νευόντων , εἴπερ τι χρὴ τοῖς προθεσπισθεῖσί τε περὶ ὑμῶν ʽχρὴ δἔ πιστεύειν καὶ τῷ διαγγείλαντι χθιζὸν ὡς εἴληπται ὑπὸ Θυάμιδος , εἰς τὴν Μέμφιν ἀναπεμπόμενος . εἰ δὲ εἴληπται , δῆλον ὡς καὶ σώζεται , φιλίας αὐτῷ πρὸς τὸν Θύαμιν καὶ γνώσεως προϋπαρχούσης . καιρὸς δὴ μὴ μέλλειν , ἀλλὰ σπευστέον ὡς ἔνεστιν ἡμῖν τάχους ἐπὶ Βῆσσαν τὴν κώμην , καὶ ἀναζητητέον σοὶ μὲν τὸν Θεαγένη , ἐμοὶ δὲ πρὸς τούτῳ καὶ τὸν υἱόν . οἶσθά που πάντως προακηκουῖα παῖδα ἐμὸν εἶναι τὸν Θύαμιν . καὶ ἡ Χαρίκλεια γενομένη σύννους , εἰ μὲν δή , ἔφη , παῖς ἐστί σοι Θύαμις , καὶ ἔστιν οὗτος ἀλλὰ μὴ ἑτέρου καὶ ἄλλος , νῦν μὲν δὴ τὰ ἡμέτερα πρὸς κίνδυνον ἐλαύνει τὸν μέγιστον . θαυμάσαντος δὲ καὶ τὴν αἰτίαν ἐρομένου τοῦ Καλασίριδος , οἶσθα , εἶπεν , ὡς αἰχμάλωτος ἐλήφθην ὑπὸ τῶν βουκόλων . ἐκεῖ τοίνυν καὶ τὸν Θύαμιν ὑπηγάγετο πρὸς τὸν κατ̓ ἐμοῦ πόθον ἡ δυστυχῶς μοι προσεῖναι δοκοῦσα τῶν ὄψεων ὥρα : καὶ δέος , εἰ ἀναζητοῦντες ἐντύχοιμεν , μὴ ὀφθεῖσαν ἐκείνην εἶναί με ταύτην ὑπομνησθείς , τὸν γάμον ὃν τότε μοι προτεινόμενον παῤ αὐτοῦ διεκρουσάμην ἐπινοίαις , εἰς ἔργον ἄγειν βιάσηται . καὶ ὁ Καλάσιρις , μὴ οὕτω μέν ποτε , φησί , ἐπιθυμία κρατήσειεν ὡς καὶ τὴν πατρῴαν ὄψιν ὁρωμένην ὑπεροφθῆναι , καὶ ὄμμα τοῦ φύντος μὴ καταιδέσαι τὸν παῖδα καὶ κολάσαι τήν , εἴπερ καὶ ἔστιν , οὐκ ἔννομον ὄρεξιν . ὅμως δ̓ οὖν ʽκωλύει γὰρ οὐδέν̓ τί οὐχὶ καὶ μηχανήν τινα πρὸς περιγραφὴν τῶν φοβούντων ἐπινοεῖς ; δεινὴ δέ τις ἔοικας εἶναι σοφιστεῦσαι κατὰ τῶν ἐπιχειρούντων διαδύσεις τε καὶ ὑπερθέσεις .
Lemmas: καί ἅμα λέγω ῥίπτω κατά ὁ κλίνη ἐπί πρόσωπον ἑαυτοῦ ἀθρόος , καί περιχέω περιβάλλω λύζω τε καί βρύχιος ἀναστένω , ἕως αὐτός ὑπό ὁ ἄγαν λύπη ἀχλύς τε καί ἴλιγγος ὑποτρέχω , καί ὁ νοερός ὁ ψυχή ζοφόω , πρός ὕπνος λανθάνω ὑποφέρω καί εἰς ἡμέρα ἤδη λαμπρός κατέχω . ὥστε καί ὁ Καλάσιρις θαυμάζω , καί παρά γε ὁ εἴωθα οὐ ὁράω ἐπιζητέω , ἐπί ὁ θάλαμος ἀφικνέομαι παίω τε σφοδρός ὁ θύρα , καί ὀνομαστί συνεχής Χαρίκλεια ἀνακαλέω ἀφυπνίζω . ὁ δέ πρός ὁ αἰφνίδιος ὁ κλῆσις διαταράσσω τε , καί ὡς καταλαμβάνω σχῆμα ἐπί ὁ θύρα ὁρμάω ὁ τε μοχλός παραφέρω καί πρός εἴσοδος ὁ πρεσβύτης διαστέλλω . ὁ δέ ὡς ὁράω ὁ τε κόμη ὁ ἄτακτος καί ὁ χιτών καταρρήγνυμι περί ὁ στῆθος , καί ὄμμα ἔτι κυμαίνω καί ὁ πρό ὁ ὕπνος ἐμμανής ἐπισημαίνω , συνίημι μέν ὁ αἰτία , ἄγω δέ αὖθις ἐπί ὁ κλίνη καί καθίζω ἐφεστρίς τε ἐπιβάλλω , καί πρός ὁ εὐσχήμων περιστέλλω , τίς οὗτος , φημί , Χαρίκλεια ; τίς λίαν οὕτως καί ἄμετρος δυσφορέω ; τίς δέ οὕτως ἔκφρων ἥσσων γίγνομαι ὁ προσπίπτω ; οὐδέ σύ γνωρίζω ὁ πάρειμι , ἀεί γενναῖος καί σώφρων τύχη φέρω ὁ πρόσθεν γιγνώσκω . οὐ παύω ὁ ἄγαν οὗτος ἄνοια ; οὐ ἐννοέω ἄνθρωπος εἰμί , πρᾶγμα ἀστάθμητος καί ὀξύς ῥοπή ἐπί ἑκάτερος λαμβάνω ; τίς σεαυτοῦ προαναιρέω ἀγαθός ἴσως ἐλπίς ; φείδομαι καί ἐγώ ὦ τέκνον : φείδομαι , εἰ μή γε σεαυτοῦ , ἀλλά γοῦν Θεαγένης , ὅς βίος ὁ σύν σύ μόνος αἱρετός , καί ἐπί σύ σῴζω ὁ εἰμί κέρδος . ἐρυθριάω οὗτος ἀκούω ὁ Χαρίκλεια , καί πολύς ἐν οἷος καταλαμβάνω ἐννοέω : σιωπάω τε ἐπί πολύς , ὡς ἔγκειμαι πρός ὁ ἀπόκρισις ὁ Καλάσιρις , ἀληθής μέν , φημί , ἐπιτιμάω , ἀλλά ἴσως ἐγώ συγγνωστός ὦ πατήρ . οὐ γάρ ἐγώ δημώδης οὐδέ νεωτερίζω τις ἐπιθυμία πρός οὗτος ἐξάγω ὁ ἄθλιος , ἀλλά καθαρός τε καί σωφρονέω ἀπείρατος μέν ἀλλά ἐγώ γε ἀνήρ πόθος , καί οὗτος Θεαγένης , λυπέω μέν καί ὅτι μή σύνειμι , πολύς δέ , εἰ περίειμι ἤ μή , φοβέω . ἀλλά οὗτος γε ἕνεκα θαρσέω , λέγω ὁ Καλάσιρις , ὡς εἰμί ἐκεῖνος καί σύ σύνειμι , θεός νεύω , εἴπερ τις χρή ὁ προθεσπίζω τε περί σύ ὅρχος δέ πιστεύω καί ὁ διαγγέλλω χθιζός ὡς λαμβάνω ὑπό Θύαμις , εἰς ὁ Μέμφις ἀναπέμπω . εἰ δέ λαμβάνω , δῆλος ὡς καί σῴζω , φιλία αὐτός πρός ὁ Θύαμις καί γνῶσις προϋπάρχω . καιρός δή μή μέλλω , ἀλλά σπευστέον ὡς ἔνειμι ἐγώ τάχος ἐπί Βῆσσα ὁ κώμη , καί ἀναζητητέον σύ μέν ὁ Θεαγένης , ἐγώ δέ πρός οὗτος καί ὁ υἱός . οἶδα που πάντως προακούω παῖς ἐμός εἰμί ὁ Θύαμις . καί ὁ Χαρίκλεια γίγνομαι σύννους , εἰ μέν δή , φημί , παῖς εἰμί σύ Θύαμις , καί εἰμί οὗτος ἀλλά μή ἕτερος καί ἄλλος , νῦν μέν δή ὁ ἡμέτερος πρός κίνδυνος ἐλαύνω ὁ μέγας . θαυμάζω δέ καί ὁ αἰτία ἔρομαι ὁ Καλάσιρις , οἶδα , λέγω , ὡς αἰχμάλωτος λαμβάνω ὑπό ὁ βούκολος . ἐκεῖ τοίνυν καί ὁ Θύαμις ὑπάγω πρός ὁ κατά ἐγώ πόθος ὁ δυστυχής ἐγώ πρόσειμι δοκέω ὁ ὄψις ὥρα : καί δέος , εἰ ἀναζητέω ἐντυγχάνω , μή ὁράω ἐκεῖνος εἰμί ἐγώ οὗτος ὑπομιμνῄσκω , ὁ γάμος ὅς τότε ἐγώ προτείνω παρά αὐτός διακρούω ἐπίνοια , εἰς ἔργον ἄγω βιάζω . καί ὁ Καλάσιρις , μή οὕτως μέν ποτέ , φημί , ἐπιθυμία κρατέω ὡς καί ὁ πατρῷος ὄψις ὁράω ὑπεροράω , καί ὄμμα ὁ φύω μή καταιδέζω ὁ παῖς καί κολάζω ὁ , εἴπερ καί εἰμί , οὐ ἔννομος ὄρεξις . ὅμως δέ οὖν κωλύω γάρ οὐδείς τίς οὐ καί μηχανή τις πρός περιγραφή ὁ φοβέω ἐπινοέω ; δεινός δέ τις ἔοικα εἰμί σοφιστεύω κατά ὁ ἐπιχειρέω διάδυσις τε καί ὑπέρθεσις .