heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.25
κἀν τούτῳ σχολῆς ἐπιλαβόμενος ὁ Θεαγένης ἐδάκρυέ τε καὶ ἀνῴμωζε , πρὸς μὲν τὴν Χαρίκλειαν οὐδ̓ ὁτιοῦν διαλεγόμενος , θεοὺς δὲ συνεχῶς ἐπικαλούμενος μάρτυρας . τῆς δέ , εἰ τὰ συνήθη καὶ κοινὰ ταῦτα θρηνεῖ πυνθανομένης , ἢ μή τι πεπόνθοι καινότερον , καὶ τί γένοιτ̓ ἄν , ἔφη ὁ Θεαγένης , καινότερον ἢ τί ἀθεμιστότερον ὅρκων μὲν καὶ σπονδῶν παραβαινομένων , Χαρικλείας δὲ λήθην ἐμοῦ λαβούσης καὶ πρὸς ἄλλων γάμους ἐπινευούσης ; εὐφήμησον , ἔφη ἡ κόρη , μηδέ μοι γίνου τῶν συμφορῶν βαρύτερος , μηδὲ τοσαύτην ἔχων ἐκ τῶν παρελθόντων τὴν κατ̓ ἐμοῦ διὰ τῶν ἔργων δοκιμασίαν , ἐκ λόγων ἐπικαίρων καὶ πρός τι χρειῶδες εἰρημένων ἄγε δἰ ὑποψίας . εἰ δὲ μή , γίνεται τοὐναντίον , καὶ μᾶλλον αὐτὸς μεταβάλλεσθαι δόξεις ἢ μεταβαλλομένην εὑρήσεις . ἐγὼ γὰρ δυστυχεῖν μὲν οὐκ ἀρνοῦμαι , μὴ σωφρονεῖν δὲ οὐδὲν οὕτω βίαιον ὥστε με μεταπεισθῆναι . ἓν μόνον οἶδα μὴ σωφρονοῦσα , τὸν ἐξ ἀρχῆς ἐπὶ σοὶ πόθον , ἀλλὰ καὶ τοῦτον ἔννομον . οὐ γὰρ ὡς ἐραστῇ πειθομένη ἀλλ̓ ὡς ἀνδρὶ συνθεμένη τό τε πρῶτον ἐμαυτὴν ἐπέδωκα , καὶ εἰς δεῦρο διετέλεσα καθαρὰν ἐμαυτὴν καὶ ἀπὸ τῆς σῆς ὁμιλίας φυλάττουσα , πολλάκις μὲν ἐπιχειροῦντα διωσαμένη , τὸν δὲ ἐξ ἀρχῆς ἡμῖν συγκείμενόν τε καὶ ἐνώμοτον ἐπὶ παισὶ γάμον ἔνθεσμον εἴ πῃ γένοιτο περισκοποῦσα . πῶς οὖν οὐκ ἂν εἴης ἄτοπος , εἰ τὸν βάρβαρόν με τοῦ Ἕλληνος , τὸν λῃστὴν τοῦ ἐρωμένου πιστεύοις ἐπίπροσθεν ἄγειν ; τί οὖν ἐβούλετό σοι τὰ τῆς καλῆς δημηγορίας ἐκείνης ; ἔφη ὁ Θεαγένης . τὸ μὲν γὰρ ἀδελφόν με σαυτῆς ἀναπλάττειν σοφὸν εἰς ὑπερβολήν , καὶ πόρρω τὸν Θύαμιν τῆς ἐφ̓ ἡμῖν ζηλοτυπίας ἀπάγον , καὶ συνεῖναι ἡμᾶς ἀλλήλοις ἀδεῶς παρασκευάζον . συνίην καὶ τῆς Ἰωνίας καὶ τῆς κατὰ τὴν Δῆλον πλάνης , ὅτι τῶν ὄντων ἦν καὶ ἀληθῶν ἐπικαλύμματα , καὶ πλάνην τῷ ὄντι τοῖς ἀκούουσιν ἐπάγοντα .
Lemmas: ἐν οὗτος σχολή ἐπιλαμβάνω ὁ Θεαγένης δακρύω τε καί ἀνοιμώζω , πρός μέν ὁ Χαρίκλεια οὐδέ ὁστισοῦν διαλέγω , θεός δέ συνεχής ἐπικαλέω μάρτυς . ὁ δέ , εἰ ὁ συνήθης καί κοινός οὗτος θρηνέω πυνθάνομαι , ἤ μή τις πάσχω καινός , καί τίς γίγνομαι ἄν , φημί ὁ Θεαγένης , καινός ἤ τίς ἀθέμιστος ὅρκος μέν καί σπονδή παραβαίνω , Χαρίκλεια δέ λήθη ἐγώ λαμβάνω καί πρός ἄλλος γάμος ἐπινεύω ; εὐφημέω , φημί ὁ κόρη , μηδέ ἐγώ γίγνομαι ὁ συμφορά βαρύς , μηδέ τοσοῦτος ἔχω ἐκ ὁ παρέρχομαι ὁ κατά ἐγώ διά ὁ ἔργον δοκιμασία , ἐκ λόγος ἐπίκαιρος καί πρός τις χρειώδης λέγω ἄγω διά ὑποψία . εἰ δέ μή , γίγνομαι ἐναντίος , καί μάλα αὐτός μεταβάλλω δοκέω ἤ μεταβάλλω εὑρίσκω . ἐγώ γάρ δυστυχέω μέν οὐ ἀρνέομαι , μή σωφρονέω δέ οὐδείς οὕτως βίαιος ὥστε ἐγώ μεταπείθω . εἷς μόνος οἶδα μή σωφρονέω , ὁ ἐκ ἀρχή ἐπί σύ πόθος , ἀλλά καί οὗτος ἔννομος . οὐ γάρ ὡς ἐραστής πείθω ἀλλά ὡς ἀνήρ συντίθημι ὁ τε πρῶτος ἐμαυτοῦ ἐπιδίδωμι , καί εἰς δεῦρο διατελέω καθαρός ἐμαυτοῦ καί ἀπό ὁ σός ὁμιλία φυλάσσω , πολλάκις μέν ἐπιχειρέω διωθέω , ὁ δέ ἐκ ἀρχή ἐγώ σύγκειμαι τε καί ἐνώμοτος ἐπί παῖς γάμος ἔνθεσμος εἰ πη γίγνομαι περισκοπέω . πῶς οὖν οὐ ἄν εἰμί ἄτοπος , εἰ ὁ βάρβαρος ἐγώ ὁ Ἕλλην , ὁ λῃστής ὁ ἐράω πιστεύω ἐπίπροσθεν ἄγω ; τίς οὖν βούλομαι σύ ὁ ὁ καλός δημηγορία ἐκεῖνος ; φημί ὁ Θεαγένης . ὁ μέν γάρ ἀδελφός ἐγώ σεαυτοῦ ἀναπλάσσω σοφός εἰς ὑπερβολή , καί πρόσω ὁ Θύαμις ὁ ἐπί ἐγώ ζηλοτυπία ἀπάγω , καί σύνειμι ἐγώ ἀλλήλων ἀδεής παρασκευάζω . συνίημι καί ὁ Ἰωνία καί ὁ κατά ὁ Δῆλος πλάνη , ὅτι ὁ εἰμί εἰμί καί ἀληθής ἐπικάλυμμα , καί πλάνη ὁ εἰμί ὁ ἀκούω ἐπάγω .