heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.29
εἴργαστο δὲ ὧδέ πως . στόμιον ἦν αὐτῷ στενόπορόν τε καὶ ζοφῶδες , οἰκήματος κρυφίου θύραις ὑποκείμενον , ὡς τὸν οὐδὸν θύραν ἄλλην τῇ καθόδῳ γίνεσθαι ὡς πρὸς τὴν χρείαν . ἐνέπιπτέ τε αὐτῇ ῥᾳδίως καὶ ἀνεπτύσσετο : τὸ δὲ αὐτόθεν εἰς αὐλῶνας σκολιοὺς ἀτάκτως σχιζόμενον . οἱ γὰρ ἐπὶ τοὺς μυχοὺς πόροι καὶ αὔλακες , πῇ μὲν ἕκαστος ἰδίᾳ τεχνικῶς πλανώμενοι , πῇ δὲ ἀλλήλοις ἐμπίπτοντες καὶ ῥιζηδὸν πλεκόμενοι , πρὸς μίαν εὐρυχωρίαν τὴν ἐπὶ τὸν πυθμένα συρρέοντες ἀνεστομοῦντο , καθ̓ ὃ καὶ φέγγος ἀμυδρὸν ἔκ τινος διατρήσεως πρὸς ἄκροις τῆς λίμνης ἐνέπιπτεν . ἐνταῦθα ὡς καθῆκε τὴν Χαρίκλειαν ὁ Κνήμων , καὶ πρὸς τὸ ἔσχατον τοῦ ἄντρου διεβίβασε τῇ πείρᾳ χειραγωγήσας , πολλὰ καὶ ἐπιθαρσύνας , καὶ ὡς εἰς ἑσπέραν ἅμα τῷ Θεαγένει φοιτήσει κατεπαγγειλάμενος ʽοὐ γὰρ ἐπιτρέψειν αὐτῷ συμπλακῆναι τοῖς πολεμίοις , ἀλλὰ διαδρᾶναί οἱ τὴν μάχην̓ , οὐδὲν φθεγξαμένην ἀλλ̓ ὥσπερ θανάτῳ τῷ κακῷ βεβλημένην καὶ ὥσπερ ψυχῆς τοῦ Θεαγένους ἀφῃρημένην , ἄπνουν καὶ σιγῶσαν ἀπολιπὼν ἀνεδύετο τοῦ σπηλαίου : καὶ τὸν οὐδὸν ἐπαγαγών , καί τι καὶ ἐπιδακρύσας , αὑτόν τε τῆς ἀνάγκης κἀκείνην τῆς τύχης , ὅτι μόνον οὐχὶ ζῶσαν εἴη καταθάψας καὶ τὸ φαιδρότατον τῶν ἐν ἀνθρώποις Χαρίκλειαν νυκτὶ καὶ ζόφῳ παραδεδωκώς , ἀπέτρεχεν ὡς τὸν Θύαμιν . καὶ καταλαμβάνει ζέοντα πρὸς τὴν μάχην , καὶ αὐτόν τε ἅμα τῷ Θεαγένει λαμπρῶς ἐξωπλισμένον , καὶ τοὺς ἤδη παῤ αὐτὸν συνειλεγμένους πρὸς τὸ μανικώτερον τῷ λόγῳ παρασκευάζοντα . στὰς γὰρ εἰς μέσους ἔλεγε συστρατιῶται , προτρέπειν μὲν ὑμᾶς οὐκ οἶδ̓ ὅ τι δεῖ διὰ πλειόνων , αὐτούς τε ὑπομνήσεως οὐδὲν δεομένους , ἀλλὰ βίον ἀεὶ τὸν πόλεμον ἡγουμένους , καὶ ἄλλως τῆς ἀπροσδοκήτου τῶν ἐναντίων ἐφόδου τὸ παρέλκον τῶν λόγων ὑποτεμνομένης : ὧν γὰρ ἐν ἔργοις οἱ πολέμιοι , τούτους μὴ διὰ τῶν ὁμοίων σὺν τάχει τὴν ἄμυναν ἐπάγειν παντάπασίν ἐστι τοῦ προσήκοντος ὑστερούντων . εἰδότες οὖν ὡς οὐχ ὑπὲρ γυναικῶν ἐστὶ καὶ παίδων ὁ λόγος , ὃ δὴ πολλοῖς εἰς τὸ παροξῦναι καὶ μόνον πρὸς μάχην ἤρκεσε ʽταυτὶ γὰρ ἡμῖν ἐλάττονος λόγου , καὶ τοσαῦτα ἔχειν ἐξέσται ὅσα καὶ νικᾶν περιγίνεταἰ , ἀλλ̓ ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ εἶναι καὶ ψυχῶν τῶν ἡμετέρων ʽοὐ γὰρ ἐπὶ ῥητοῖς ποτὲ λῃστρικὸς ἔληξε πόλεμος , οὐδὲ ἔνσπονδον ἔσχε τὴν τελευτήν , ἀλλ̓ ἢ περιεῖναι κρατοῦντας ἢ τεθνάναι ἁλόντας ἀναγκαῖον̓ , οὕτω τοῖς ἐχθίστοις ψυχήν τε ἅμα καὶ σῶμα τεθηγμένοι συμπίπτωμεν .
Lemmas: ἐργάζομαι δέ ὧδε πως . στόμιον εἰμί αὐτός στενόπορος τε καί ζοφώδης , οἴκημα κρύφιος θύρα ὑπόκειμαι , ὡς ὁ οὐδός θύρα ἄλλος ὁ κάθοδος γίγνομαι ὡς πρός ὁ χρεία . ἐμπίπτω τε αὐτός ῥᾴδιος καί ἀναπτύσσω : ὁ δέ αὐτόθεν εἰς αὐλών σκολιός ἄτακτος σχίζω . ὁ γάρ ἐπί ὁ μυχός πόρος καί αὖλαξ , πῇ μέν ἕκαστος ἴδιος τεχνικός πλανάω , πῇ δέ ἀλλήλων ἐμπίπτω καί ῥιζηδόν πλέκω , πρός εἷς εὐρυχωρία ὁ ἐπί ὁ πυθμήν συρρέω ἀναστομόω , κατά ὅς καί φέγγος ἀμυδρός ἐκ τις διάτρησις πρός ἄκρος ὁ λίμνη ἐμπίπτω . ἐνταῦθα ὡς καθίημι ὁ Χαρίκλεια ὁ Κνήμων , καί πρός ὁ ἔσχατος ὁ ἄντρον διαβιβάζω ὁ πεῖρα χειραγωγέω , πολύς καί ἐπιθαρσύνω , καί ὡς εἰς ἑσπέρα ἅμα ὁ Θεαγένης φοιτάω κατεπαγγέλλομαι ὕω γάρ ἐπιτρέπω αὐτός συμπλέκω ὁ πολέμιος , ἀλλά διαδιδράσκω ἕ ὁ μάχη , οὐδείς φθέγγομαι ἀλλά ὥσπερ θάνατος ὁ κακός βάλλω καί ὥσπερ ψυχή ὁ Θεαγένης ἀφαιρέω , ἄπνοος καί σιγάω ἀπολείπω ἀναδύνω ὁ σπήλαιον : καί ὁ οὐδός ἐπάγω , καί τις καί ἐπιδακρύω , ἑαυτοῦ τε ὁ ἀνάγκη ἐκεῖνος ὁ τύχη , ὅτι μόνος οὐ ζάω εἰμί καταθάπτω καί ὁ φαιδρός ὁ ἐν ἄνθρωπος Χαρίκλεια νύξ καί ζόφος παραδίδωμι , ἀποτρέχω ὡς ὁ Θύαμις . καί καταλαμβάνω ζέω πρός ὁ μάχη , καί αὐτός τε ἅμα ὁ Θεαγένης λαμπρός ἐξοπλίζω , καί ὁ ἤδη παρά αὐτός συλλέγω πρός ὁ μανικός ὁ λόγος παρασκευάζω . ἵστημι γάρ εἰς μέσος λέγω συστρατιώτης , προτρέπω μέν σύ οὐ οἶδα ὅς τις δέω διά πολύς , αὐτός τε ὑπόμνησις οὐδείς δέω , ἀλλά βίος ἀεί ὁ πόλεμος ἡγέομαι , καί ἄλλος ὁ ἀπροσδόκητος ὁ ἐναντίος ἔφοδος ὁ παρέλκω ὁ λόγος ὑποτέμνω : ὅς γάρ ἐν ἔργον ὁ πολέμιος , οὗτος μή διά ὁ ὅμοιος σύν τάχος ὁ ἄμυνα ἐπάγω παντάπασι εἰμί ὁ προσήκω ὑστερέω . οἶδα οὖν ὡς οὐ ὑπέρ γυνή εἰμί καί παῖς ὁ λόγος , ὅς δή πολύς εἰς ὁ παροξύνω καί μόνος πρός μάχη ἀρκέω ἵστημι γάρ ἐγώ ἐλαχύς λόγος , καί τοσοῦτος ἔχω ἔξεστι ὅσος καί νικάω περιγίγνομαι , ἀλλά ὑπέρ αὐτός ὁ εἰμί καί ψυχή ὁ ἡμέτερος ὕω γάρ ἐπί ῥητός ποτέ λῃστρικός λήγω πόλεμος , οὐδέ ἔνσπονδος ἔχω ὁ τελευτή , ἀλλά ἤ περίειμι κρατέω ἤ θνῄσκω ἁλίσκομαι ἀναγκαῖος , οὕτως ὁ ἐχθρός ψυχή τε ἅμα καί σῶμα θήγω συμπίπτω .