heliodorus-scr-erot.aethiopica 3.16
οὔπω δὲ ἡμέρας ἀκριβῶς ὑποφαινούσης ἐψόφει τε ἡ μέταυλος , καί τινος ᾐσθόμην καλοῦντος παιδίον . ἐρομένου δὲ τοῦ ὑπηρέτου τίς ὁ κόπτων τὴν θύραν ἢ κατὰ ποίαν τὴν χρείαν , ἀπάγγελλε , εἶπεν ὁ καλῶν , ὅτι Θεαγένης ὁ Θετταλός . ἥσθην ἀπαγγελθέντα μοι τὸν νεανίαν , καὶ εἰσκαλεῖν ἐκέλευον , ἐνδιδόναι μοι ταὐτόματον ἀρχὴν τῶν ἐν χερσὶ βουλῶν ἡγησάμενος . ἐτεκμαιρόμην γὰρ ὅτι με παρὰ τὸ συμπόσιον Αἰγύπτιον καὶ προφήτην ἀκηκοὼς ἥκει συνεργὸν πρὸς τὸν ἔρωτα ληψόμενος , πάσχων , οἶμαι , τὸ τῶν πολλῶν πάθος , οἳ τὴν Αἰγυπτίων σοφίαν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἠπάτηνται , κακῶς εἰδότες . ἣ μὲν γάρ τις ἐστὶ δημώδης , καὶ ὡς ἄν τις εἴποι , χαμαὶ ἐρχομένη , εἰδώλων θεράπαινα καὶ περὶ σώματα νεκρῶν εἰλουμένη , βοτάναις προστετηκυῖα καὶ ἐπῳδαῖς ἐπανέχουσα , πρὸς οὐδὲν ἀγαθὸν τέλος οὔτε αὐτὴ προσιοῦσα οὔτε τοὺς χρωμένους φέρουσα , ἀλλ̓ αὐτὴ περὶ αὑτὴν τὰ πολλὰ πταίουσα , λυπρὰ δέ τινα καὶ γλίσχρα ἔστιν ὅτε κατορθοῦσα , φαντασίας τῶν μὴ ὄντων ὡς ὄντων καὶ ἀποτυχίας τῶν ἐλπιζομένων , πράξεων ἀθεμίτων εὑρετὶς καὶ ἡδονῶν ἀκολάστων ὑπηρέτις . ἡ δὲ ἑτέρα , τέκνον , ἡ ἀληθῶς σοφία , ἧς αὕτη παρωνύμως ἐνοθεύθη , ἣν ἱερεῖς καὶ προφητικὸν γένος ἐκ νέων ἀσκοῦμεν , ἄνω πρὸς τὰ οὐράνια βλέπει , θεῶν συνόμιλος καὶ φύσεως κρειττόνων μέτοχος , ἄστρων κίνησιν ἐρευνῶσα καὶ μελλόντων πρόγνωσιν κερδαίνουσα , τῶν μὲν γηίνων τούτων κακῶν ἀποστατοῦσα , πάντα δὲ πρὸς τὸ καλὸν καὶ ὅ τι ὠφέλιμον ἀνθρώποις ἐπιτηδεύουσα . δἰ ἣν κἀγὼ τῆς ἐνεγκούσης εἰς καιρὸν ἐξέστην , εἴ πῃ , καθὼς καὶ πρότερόν σοι διῆλθον , τὰ προρρηθέντα μοι παῤ αὐτῆς καὶ τὸν τῶν ἐμῶν παίδων κατ̓ ἀλλήλων πόλεμον περιγράψαιμι . ταῦτα μὲν οὖν θεοῖς τε τοῖς ἄλλοις καὶ μοίραις ἐπιτετράφθω , οἳ τοῦ ποιεῖν τε καὶ μὴ τὸ κράτος ἔχουσιν : οἳ καὶ τὴν φυγήν μοι τὴν ἐκ τῆς ἐνεγκούσης οὐ διὰ ταῦτα πλέον , ὡς ἔοικεν , ἢ τὴν Χαρικλείας εὕρεσιν ἐπέβαλον .
Lemmas: οὔπω δέ ἡμέρα ἀκριβής ὑποφαίνω ψοφέω τε ὁ μέταυλος , καί τις αἰσθάνομαι καλέω παιδίον . ἔρομαι δέ ὁ ὑπηρέτης τίς ὁ κόπτω ὁ θύρα ἤ κατά ποῖος ὁ χρεία , ἀπαγγέλλω , λέγω ὁ καλέω , ὅτι Θεαγένης ὁ Θεσσαλός . ἥδομαι ἀπαγγέλλω ἐγώ ὁ νεανίας , καί εἰσκαλέω κελεύω , ἐνδίδωμι ἐγώ αὐτόματος ἀρχή ὁ ἐν χείρ βουλή ἡγέομαι . τεκμαίρομαι γάρ ὅτι ἐγώ παρά ὁ συμπόσιον Αἰγύπτιος καί προφήτης ἀκούω ἥκω συνεργός πρός ὁ ἔρως λαμβάνω , πάσχω , οἴομαι , ὁ ὁ πολύς πάθος , ὅς ὁ Αἰγύπτιος σοφία εἷς καί ὁ αὐτός ἀπατάω , κακός οἶδα . ὁ μέν γάρ τις εἰμί δημώδης , καί ὡς ἄν τις λέγω , χαμαί ἔρχομαι , εἴδωλον θεράπαινα καί περί σῶμα νεκρός εἴλω , βοτάνη προστήκομαι καί ἐπῳδή ἐπανέχω , πρός οὐδείς ἀγαθός τέλος οὔτε αὐτός προσέρχομαι οὔτε ὁ χράω φέρω , ἀλλά αὐτός περί ἑαυτοῦ ὁ πολύς πταίω , λυπρός δέ τις καί γλίσχρος εἰμί ὅτε κατορθόω , φαντασία ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί καί ἀποτυχία ὁ ἐλπίζω , πρᾶξις ἀθέμιστος εὑρετής καί ἡδονή ἀκόλαστος ὑπηρέτις . ὁ δέ ἕτερος , τέκνον , ὁ ἀληθής σοφία , ὅς οὗτος παρώνυμος νοθεύω , ὅς ἱερεύς καί προφητικός γένος ἐκ νέος ἀσκέω , ἄνω πρός ὁ οὐράνιος βλέπω , θεός συνόμιλος καί φύσις κρατύς μέτοχος , ἄστρον κίνησις ἐρευνάω καί μέλλω πρόγνωσις κερδαίνω , ὁ μέν γήϊνος οὗτος κακός ἀποστατέω , πᾶς δέ πρός ὁ καλός καί ὅς τις ὠφέλιμος ἄνθρωπος ἐπιτηδεύω . διά ὅς ἐγώ ὁ φέρω εἰς καιρός ἐξίστημι , εἰ πη , καθώς καί πρότερος σύ διέρχομαι , ὁ προλέγω ἐγώ παρά αὐτός καί ὁ ὁ ἐμός παῖς κατά ἀλλήλων πόλεμος περιγράφω . οὗτος μέν οὖν θεός τε ὁ ἄλλος καί μοῖρα ἐπιτρέπω , ὅς ὁ ποιέω τε καί μή ὁ κράτος ἔχω : ὁ καί ὁ φυγή ἐγώ ὁ ἐκ ὁ φέρω οὐ διά οὗτος πολύς , ὡς ἔοικα , ἤ ὁ Χαρίκλεια εὕρεσις ἐπιβάλλω .