heliodorus-scr-erot.aethiopica 10.7
καὶ ἔτι τούτων δρωμένων βοή τις ἀθρόον ἠγείρετο συμμιγής τε καὶ ταραχώδης καὶ οἷα εἰκὸς ὑπὸ πλήθους ἀπείρου ἀνθρώπων συγκλύδων , τὰ πάτρια τελείσθω τῶν περιεστώτων ἐκβοώντων , ἡ νενομισμένη θυσία λοιπὸν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους τελείσθω , αἱ ἀπαρχαὶ τοῦ πολέμου τοῖς θεοῖς προσαγέσθωσαν . συνεὶς οὖν ὁ Ὑδάσπης ὅτι τὴν ἀνθρωποκτονίαν ἐπιζητοῦσιν , ἣν ἐπὶ ταῖς κατὰ τῶν ἀλλοφύλων νίκαις μόναις ἐκ τῶν ἁλισκομένων ἐπιτελεῖν εἰώθεσαν , κατασείσας τῇ χειρὶ καὶ αὐτίκα τὸ αἰτούμενον ἔσεσθαι τοῖς νεύμασι σημήνας , τοὺς εἰς τοῦτο πάλαι ἀποκεκληρωμένους αἰχμαλώτους ἄγεσθαι προσέταττεν . ἤγοντο οὖν οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ Θεαγένης καὶ ἡ Χαρίκλεια , τῶν τε δεσμῶν λελυμένοι καὶ κατεστεμμένοι , κατηφεῖς μέν , οἷα εἰκός , οἱ ἄλλοι , καὶ ὁ Θεαγένης δ̓ ἐπ’ ἔλαττον , ἡ Χαρίκλεια δὲ καὶ φαιδρῷ τῷ προσώπῳ καὶ μειδιῶντι , συνεχές τε καὶ ἀτενὲς εἰς τὴν Περσῖναν ἀφορῶσα , ὥστε κἀκείνην παθεῖν τι πρὸς τὴν ὄψιν . καὶ βύθιόν τι στενάξασα , ὦ ἄνερ , εἶπεν , οἵαν κόρην εἰς τὴν θυσίαν ἐπιλέλεξαι . οὐκ οἶδα ἰδοῦσα τοιοῦτον κάλλος . ὡς δὲ καὶ εὐγενὴς τὸ βλέμμα , ὡς δὲ καὶ μεγαλόφρων πρὸς τὴν τύχην , ὡς δὲ ἐλεεινὴ τῆς κατὰ τὴν ἡλικίαν ἀκμῆς . εἰ περιεῖναι συνέβαινεν ἡμῖν τὸ ἅπαξ μοι κυηθὲν καὶ κακῶς ἀπολωλὸς θυγάτριον , ἐν ἴσοις που ταύτῃ τοῖς ἔτεσιν ἐξητάζετο . ἀλλ̓ εἴθε γε , ὦ ἄνερ , ἐνῆν πως ἐξελέσθαι τὴν κόρην . πολλὴν ἂν ἔσχον παραψυχὴν διακονουμένης μοι τοιαύτης . ἴσως δέ που καὶ Ἑλληνίς ἐστιν ἡ ἀθλία : τὸ γὰρ πρόσωπον οὐκ Αἰγυπτίας . Ἑλληνὶς μέν , ἔφη πρὸς αὐτὴν ὁ Ὑδάσπης , καὶ πατέρων οὓς λέξει τὸ παρόν . δεῖξαι γὰρ οὐκ ἂν ἔχοι : πόθεν ; καίτοι γε ἐπηγγέλλετο . ῥυσθῆναί γε μὴν τῆς θυσίας ἀδύνατος : καίτοι γε ἐβουλόμην , πεπονθώς τι καὶ αὐτὸς οὐκ οἶδ̓ ὅπως , καὶ κατελεῶν τὴν κόρην . ἀλλ̓ οἶσθα ὡς ἄρρενα μὲν τῷ Ἡλίῳ θήλειαν δὲ τῇ Σεληναίᾳ προσάγειν τε καὶ ἱερουργεῖν ὁ νόμος βούλεται . ταύτης δὴ πρώτης αἰχμαλώτου μοι προσαχθείσης καὶ εἰς τὴν νῦν θυσίαν ἀποκληρωθείσης ἀπαραίτητος ἂν γένοιτο πρὸς τὸ πλῆθος ἡ ὑπέρθεσις . ἓν μόνον ἂν βοηθήσειεν , εἰ τῆς ἐσχάρας ἣν οἶσθα ἐπιβᾶσα , μὴ ἁγνεύουσά πως ὁμιλίας τῆς πρὸς ἄνδρας ἐλεγχθείη , καθαρὰν εἶναι τὴν προσκομιζομένην τῇ θεῷ , καθάπερ οὖν καὶ τὸν Ἡλίῳ , τοῦ νόμου κελεύοντος , ἐπὶ δὲ τῆς τοῦ Διονύσου θυσίας ἀδιαφοροῦντος . ἀλλ̓ ὅρα , εἰ προσομιλήσασά τῳ φωραθείη πρὸς τῆς ἐσχάρας , μὴ οὐκ εὐπρεπὲς ᾖ τὴν τοιάνδε εἰς τὸν οἶκον εἰσδέξασθαι . καὶ ἡ Περσῖνα , φωραθείη , ἔφη , καὶ σωθείη μόνον : αἰχμαλωσία καὶ πόλεμος καὶ τοσοῦτος τῆς ἐνεγκούσης ἐξοικισμὸς ἀνέγκλητον ποιεῖ τὴν προαίρεσιν , καὶ πλέον ἐπὶ ταύτης , ἐν τῷ κάλλει τὴν καθ̓ ἑαυτῆς βίαν , εἰ καί τι τοιοῦτον ὑπέστη , περιαγούσης .
Lemmas: καί ἔτι οὗτος δράω βοή τις ἀθρόος ἀγείρω συμμιγής τε καί ταραχώδης καί οἷος ἔοικα ὑπό πλῆθος ἄπειρος ἄνθρωπος σύγκλυς , ὁ πάτριος τελέω ὁ περιίστημι ἐκβοάω , ὁ νομίζω θυσία λοιπός ὑπέρ ὁ ἔθνος τελέω , ὁ ἀπαρχή ὁ πόλεμος ὁ θεός προσάγω . συνίημι οὖν ὁ Ὑδάσπης ὅτι ὁ ἀνθρωποκτονία ἐπιζητέω , ὅς ἐπί ὁ κατά ὁ ἀλλόφυλος νίκη μόνος ἐκ ὁ ἁλίσκομαι ἐπιτελέω εἴωθα , κατασείω ὁ χείρ καί αὐτίκα ὁ αἰτέω εἰμί ὁ νεῦμα σημαίνω , ὁ εἰς οὗτος πάλαι ἀποκληρόω αἰχμάλωτος ἄγω προστάσσω . ἄγω οὖν ὁ τε ἄλλος καί ὁ Θεαγένης καί ὁ Χαρίκλεια , ὁ τε δεσμός λύω καί καταστέφω , κατηφής μέν , οἷος ἔοικα , ὁ ἄλλος , καί ὁ Θεαγένης δέ ἐπί ἐλαχύς , ὁ Χαρίκλεια δέ καί φαιδρός ὁ πρόσωπον καί μειδιάω , συνεχής τε καί ἀτενής εἰς ὁ Περσῖνα ἀφοράω , ὥστε ἐκεῖνος πάσχω τις πρός ὁ ὄψις . καί βύθιος τις στενάζω , ὦ ἀνήρ , λέγω , οἷος κόρη εἰς ὁ θυσία ἐπιλέγω . οὐ οἶδα ὁράω τοιοῦτος κάλλος . ὡς δέ καί εὐγενής ὁ βλέμμα , ὡς δέ καί μεγαλόφρων πρός ὁ τύχη , ὡς δέ ἐλεεινός ὁ κατά ὁ ἡλικία ἀκμή . εἰ περίειμι συμβαίνω ἐγώ ὁ ἅπαξ ἐγώ κυέω καί κακός ἀπόλλυμι θυγάτριον , ἐν ἴσος που οὗτος ὁ ἔτος ἐξετάζω . ἀλλά εἴθε γε , ὦ ἀνήρ , ἔνειμι πως ἐξαιρέω ὁ κόρη . πολύς ἄν ἔχω παραψυχή διακονέω ἐγώ τοιοῦτος . ἴσως δέ που καί Ἑλληνίς εἰμί ὁ ἄθλιος : ὁ γάρ πρόσωπον οὐ Αἰγύπτιος . Ἑλληνίς μέν , φημί πρός αὐτός ὁ Ὑδάσπης , καί πατήρ ὅς λέγω ὁ πάρειμι . δείκνυμι γάρ οὐ ἄν ἔχω : πόθεν ; καίτοι γε ἐπαγγέλλω . ἐρύω γε μήν ὁ θυσία ἀδύνατος : καίτοι γε βούλομαι , πάσχω τις καί αὐτός οὐ οἶδα ὅπως , καί κατελεέω ὁ κόρη . ἀλλά οἶδα ὡς ἄρσην μέν ὁ Ἥλιος θῆλυς δέ ὁ Σεληναῖος προσάγω τε καί ἱερουργέω ὁ νόμος βούλομαι . οὗτος δή πρῶτος αἰχμάλωτος ἐγώ προσάγω καί εἰς ὁ νῦν θυσία ἀποκληρόω ἀπαραίτητος ἄν γίγνομαι πρός ὁ πλῆθος ὁ ὑπέρθεσις . εἷς μόνος ἄν βοηθέω , εἰ ὁ ἐσχάρα ὅς οἶδα ἐπιβαίνω , μή ἁγνεύω πως ὁμιλία ὁ πρός ἀνήρ ἐλέγχω , καθαρός εἰμί ὁ προσκομίζω ὁ θεός , καθά οὖν καί ὁ Ἥλιος , ὁ νόμος κελεύω , ἐπί δέ ὁ ὁ Διόνυσος θυσία ἀδιαφορέω . ἀλλά ὁράω , εἰ προσομιλέω τις φωράω πρός ὁ ἐσχάρα , μή οὐ εὐπρεπής εἰμί ὁ τοιόσδε εἰς ὁ οἶκος εἰσδέχομαι . καί ὁ Περσίς , φωράω , φημί , καί σῴζω μόνος : αἰχμαλωσία καί πόλεμος καί τοσοῦτος ὁ φέρω ἐξοικισμός ἀνέγκλητος ποιέω ὁ προαίρεσις , καί πολύς ἐπί οὗτος , ἐν ὁ κάλλος ὁ κατά ἑαυτοῦ βία , εἰ καί τις τοιοῦτος ὑφίστημι , περιάγω .