heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.13
ἅμα δὲ τῇ ἕω λαβὼν οὕτως ὡς εἶχον δεσμῶν , ἐπὶ τὸν δῆμον ἦγε , καὶ τῆς κεφαλῆς κόνιν καταχεάμενος , οὐκ ἐπὶ τοιαύταις μὲν ἐλπίσιν , ὦ Ἀθηναῖοι , τόνδε ἀνέτρεφον , ἔλεγεν , ἀλλὰ τοῦ γήρως τοὐμοῦ βακτηρίαν ἔσεσθαι προσδοκῶν , ἐπειδὴ τάχιστά μοι ἐγένετο , ἐλευθερίου τε τροφῆς μεταδοὺς καὶ τὰ πρῶτα τῶν γραμμάτων διδαξάμενος , εἰς τοὺς φράτορας καὶ γεννήτας εἰσαγαγών , εἰς ἐφήβους ἐγγράψας , πολίτην ὑμέτερον κατὰ τοὺς νόμους ἀποφήνας , πάντα τὸν βίον ἐπὶ τούτῳ τὸν ἐμὸν ἐσάλευον . ἐπεὶ δὲ τούτων ἁπάντων λήθην λαβὼν ἐμὲ μὲν ὕβρισε τὰ πρῶτα , καὶ πληγαῖς ταυτηνὶ τὴν κατὰ νόμους συνοικοῦσάν μοι ᾐκίσατο , τέλος δὲ καὶ ξιφήρης νύκτωρ ἐπῆλθε , καὶ παρὰ τοσοῦτον γέγονε πατραλοίας παῤ ὅσον ἀντέσχεν ἡ τύχη ἀπροσδοκήτῳ φόβῳ τὸ ξίφος τῶν τούτου χειρῶν ἐκπεσεῖν παρασκευάσασα , καταπέφευγά τε πρὸς ὑμᾶς καὶ προσαγγέλλω τοῦτον , αὐτόχειρ μὲν αὐτοῦ γενέσθαι κατὰ τοὺς νόμους ἐξὸν οὐ βουληθείς , ὑμῖν δὲ τὸ πᾶν καταλιπών , νόμῳ βέλτιον ἡγούμενος ἢ φόνῳ παιδὸς τὴν δίκην λαμβάνειν . καὶ ἅμα ἐπεδάκρυεν . ἐπεκώκυε δὲ καὶ ἡ Δημαινέτη , καὶ περιαλγεῖν ἐπ’ ἐμοὶ δῆθεν ἐπεδείκνυτο , τὸν ἄθλιον ἀποκαλοῦσα , τὸν ἐν δίκῃ μὲν ἀλλὰ πρὸ ὥρας τεθνηξόμενον , τὸν ὑπὸ δαιμόνων ἀλαστόρων ἐπὶ τοὺς γεννήσαντας ἐλαθέντα , οὐ θρηνοῦσα μᾶλλον ἢ καταμαρτυροῦσα τοῖς θρήνοις , καὶ ὡς ἀληθῆ τὴν κατηγορίαν βεβαιοῦσα τοῖς γόοις . ἐπεὶ δὲ μεταδοῦναι κἀμοὶ λόγων ἠξίουν , ὁ γραμματεὺς προσελθὼν ἠρώτα στενὸν ἐρώτημα , εἰ τῷ πατρὶ ξιφήρης ἐπῆλθον . ἐμοῦ δέ ἐπῆλθον μέν εἰπόντος , ἀλλ̓ ὅπως , ἀκούσατε , ἀνεβόησαν ἅπαντες , καὶ οὐδὲ ἀπολογίας μοι μετεῖναι κρίναντες οἳ μὲν λίθοις βαλεῖν , οἳ δὲ τῷ δημίῳ παραδιδόναι καὶ ὠθεῖσθαι εἰς τὸ βάραθρον ἐδοκίμαζον . ἐμοῦ δὲ παρὰ πάντα τὸν θόρυβον καὶ τὸν χρόνον ὃν περὶ τῆς τιμωρίας διεχειροτόνουν , ὦ μητρυιά βοῶντος , διὰ μητρυιὰν ἀναιροῦμαι , μητρυιά με ἄκριτον ἀπόλλυσι , προσέστη τοῖς πολλοῖς τὸ λεγόμενον καὶ εἰσῄει τῶν ὄντων ὑποψία . καὶ ἠκούσθην μὲν οὐδὲ τότε : προκατείληπτο γὰρ ὁ δῆμος ἀκαταπαύστῳ θορύβῳ :
Lemmas: ἅμα δέ ὁ ἠώς λαμβάνω οὕτως ὡς ἔχω δεσμός , ἐπί ὁ δῆμος ἄγω , καί ὁ κεφαλή κόνις καταχέω , οὐ ἐπί τοιοῦτος μέν ἐλπίς , ὦ Ἀθηναῖος , ὅδε ἀνατρέφω , λέγω , ἀλλά ὁ γῆρας ἐμός βακτηρία εἰμί προσδοκάω , ἐπειδή ταχύς ἐγώ γίγνομαι , ἐλευθέριος τε τροφή μεταδίδωμι καί ὁ πρῶτος ὁ γράμμα διδάσκω , εἰς ὁ φράτηρ καί γενέτης εἰσάγω , εἰς ἔφηβος ἐγγράφω , πολίτης ὑμέτερος κατά ὁ νόμος ἀποφαίνω , πᾶς ὁ βίος ἐπί οὗτος ὁ ἐμός σαλεύω . ἐπεί δέ οὗτος ἅπας λήθη λαμβάνω ἐγώ μέν ὑβρίζω ὁ πρῶτος , καί πληγή οὗτος ὁ κατά νόμος συνοικέω ἐγώ αἰκίζω , τέλος δέ καί ξιφήρης νύκτωρ ἐπέρχομαι , καί παρά τοσοῦτος γίγνομαι πατραλοίας παρά ὅσος ἀντέχω ὁ τύχη ἀπροσδόκητος φόβος ὁ ξίφος ὁ οὗτος χείρ ἐκπίπτω παρασκευάζω , καταφεύγω τε πρός σύ καί προσαγγέλλω οὗτος , αὐτόχειρ μέν αὐτός γίγνομαι κατά ὁ νόμος ἔξεστι οὐ βούλομαι , σύ δέ ὁ πᾶς καταλείπω , νόμος ἀγαθός ἡγέομαι ἤ φόνος παῖς ὁ δίκη λαμβάνω . καί ἅμα ἐπιδακρύω . ἐπικωκύω δέ καί ὁ Δημαινέτη , καί περιαλγέω ἐπί ἐγώ δῆθεν ἐπιδείκνυμι , ὁ ἄθλιος ἀποκαλέω , ὁ ἐν δίκη μέν ἀλλά πρό ὥρα τέθνηξτι , ὁ ὑπό δαίμων ἀλάστωρ ἐπί ὁ γεννάω ἐλαύνω , οὐ θρηνέω μάλα ἤ καταμαρτυρέω ὁ θρῆνος , καί ὡς ἀληθής ὁ κατηγορία βεβαιόω ὁ γόος . ἐπεί δέ μεταδίδωμι ἐγώ λόγος ἀξιόω , ὁ γραμματεύς προσέρχομαι ἐρωτάω στενός ἐρώτημα , εἰ ὁ πατήρ ξιφήρης ἐπέρχομαι . ἐγώ δέ ἐπέρχομαι μέν λέγω , ἀλλά ὅπως , ἀκούω , ἀναβοάω ἅπας , καί οὐδέ ἀπολογία ἐγώ μέτειμι κρίνω ὁ μέν λίθος βάλλω , ὁ δέ ὁ δήμιος παραδίδωμι καί ὠθέω εἰς ὁ βάραθρον δοκιμάζω . ἐγώ δέ παρά πᾶς ὁ θόρυβος καί ὁ χρόνος ὅς περί ὁ τιμωρία διαχειροτονέω , ὦ μητρυιά βοάω , διά μητρυιά ἀναιρέω , μητρυιά ἐγώ ἄκριτος ἀπόλλυμι , προσίστημι ὁ πολύς ὁ λέγω καί εἰσέρχομαι ὁ εἰμί ὑποψία . καί ἀκούω μέν οὐδέ τότε : προκαταλαμβάνω γάρ ὁ δῆμος ἀκατάπαυστος θόρυβος :