heliodorus-scr-erot.aethiopica 6.14
ταῦτα εἰπούσης ὁ Καλάσιρις ἅπαντα πρὸς τὴν Χαρίκλειαν φράσας καὶ παραλαβὼν μεθίστατο . καὶ μικρὸν ὅσον τοὺς κειμένους ὑπερβάντες βουνῷ τινὶ χαμαιζήλῳ προστυγχάνουσι . κἀνταῦθα ὃ μὲν κατέκλινεν ἑαυτόν , τῇ κεφαλῇ τὴν φαρέτραν ὑποθέμενος , ἡ Χαρίκλεια δὲ καθῆστο , τὴν πήραν εἰς καθέδραν ποιησαμένη . ἄρτι δὲ τῆς σεληναίας ἀνισχούσης καὶ φωτὶ λαμπρῷ τὰ πάντα καταυγαζούσης ʽτρίτη γὰρ μετὰ πανσέληνον ἐτύγχανεν̓ ὁ μὲν Καλάσιρις , οἷα δὴ πρεσβυτικός τε ἄλλως καὶ πρὸς τῆς ὁδοιπορίας κεκοπωμένος , ὕπνῳ κατείχετο , ἡ Χαρίκλεια δὲ ὑπὸ τῶν συνεχόντων φροντισμάτων διαγρυπνοῦσα σκηνῆς τινὸς οὐκ εὐαγοῦς μέν , ταῖς δὲ Αἰγυπτίαις ἐπιχωριαζούσης θεωρὸς ἐγίνετο . ἡ γὰρ πρεσβῦτις ἀνενοχλήτου καὶ ἀκατόπτου σχολῆς ἐπειλῆφθαι νομίσασα πρῶτα μὲν βόθρον ὠρύξατο , ἔπειτα πυρκαϊὰν ἐκ θατέρου μέρους ἐξῆψε . καὶ μέσον ἀμφοῖν τὸν νεκρὸν τοῦ παιδὸς προθεμένη , κρατῆρα τε ὀστρακοῦν ἔκ τινος παρακειμένου τρίποδος ἀνελομένη , μέλιτος ἐπέχει τῷ βόθρῳ , καὶ αὖθις ἐξ ἑτέρου γάλακτος , καὶ οἴνου ἐκ τρίτου ἐπέσπενδεν . εἶτα πέμμα στεάτινον εἰς ἀνδρὸς μίμημα πεπλασμένον δάφνῃ καὶ μαράθρῳ καταστέψασα εἰς τὸν βόθρον ἐνέβαλεν . ἐφ̓ ἅπασι δὲ ξίφος ἀνελομένη καὶ πρὸς τὸ ἐνθουσιῶδες σοβηθεῖσα , καὶ πολλὰ πρὸς τὴν σεληναίαν βαρβάροις τε καὶ ξενίζουσι τὴν ἀκοὴν ὀνόμασι κατευξαμένη , τὸν βραχίονα ἐντεμοῦσα καὶ δάφνης ἀκρέμονι τοῦ αἵματος ἀποψήσασα τὴν πυρκαϊὰν ἐπεψέκαζεν . ἄλλα τε ἄττα τερατευσαμένη πρὸς τούτοις , ἐπὶ τὸν νεκρὸν τοῦ παιδὸς προκύψασα καί τινα πρὸς τὸ οὖς ἐπᾴδουσα ἐξήγειρέ τε καὶ ὀρθὸν ἑστάναι τῇ μαγγανείᾳ κατηνάγκαζεν . ἡ Χαρίκλεια δὴ οὖν οὐδὲ τὰ πρῶτα ἀδεῶς κατοπτεύουσα , τότε δὴ καὶ ὑπέφριττε , καὶ πρὸς τῶν γινομένων ἀήθων ἐκδειματωθεῖσα τὸν Καλάσιριν ἀφύπνιζέ τε καὶ θεατὴν γενέσθαι τῶν δρωμένων παρεσκεύαζεν . αὐτοὶ μὲν οὖν , ἅτε ἐν σκότῳ διάγοντες , οὐχ ἑωρῶντο , κατώπτευον δὲ τὰ ἐν τῷ φωτὶ καὶ πρὸς τῇ πυρκαϊᾷ ῥᾷον , καὶ τῶν λεγομένων οὐ πόρρωθεν ὄντες ἐπηκροῶντο , τῆς γραὸς ἤδη καὶ γεγωνότερον ἐκπυνθανομένης παρὰ τοῦ νεκροῦ . καὶ ἦν ἡ πεῦσις , εἴπερ ὁ ἀδελφὸς μὲν ὁ ἐκείνου παῖς δὲ αὐτῆς ὁ λειπόμενος ἐπανήξει περισωθείς . ὃ δὲ ἀπεκρίνατο μὲν οὐδέν , ἐπινεύσας δὲ μόνον , καὶ τῇ μητρὶ τὰ κατὰ γνώμην ἐλπίζειν ἀμφιβόλως ἐνδούς , κατηνέχθη τε ἀθρόον καὶ ἔκειτο ἐπὶ πρόσωπον . ἣ δὲ ἐπέστρεφέ τε τὸ σῶμα πρὸς τὸ ὕπτιον , καὶ οὐκ ἀνίει τὴν πεῦσιν , ἀλλὰ βιαιοτέραις , ὡς ἐῴκει , ταῖς κατανάγκαις πολλὰ τοῖς ὠσὶν αὖθις ἐπᾴδουσα , καὶ μεθαλλομένη ξιφήρης ἄρτι μὲν πρὸς τὴν πυρκαϊὰν ἄρτι δὲ ἐπὶ τὸν βόθρον , ἐξήγειρέ τε αὖθις καὶ ὀρθωθέντος περὶ τῶν αὐτῶν ἐξεπυνθάνετο , μὴ νεύμασι μόνον ἀλλὰ καὶ φωνῇ τὴν μαντείαν ἀρισήμως δηλοῦν ἐπαναγκάζουσα . καὶ τῆς πρεσβύτιδος ἐν τούτοις οὔσης , ἡ Χαρίκλεια πολλὰ τὸν Καλάσιριν καθικέτευε τοῖς γινομένοις πλησιάσαντας πυνθάνεσθαί τι καὶ αὐτοὺς περὶ τοῦ Θεαγένους . ὃ δὲ παρῃτεῖτο , φάσκων καὶ τὴν θέαν οὐκ εὐαγῆ μέν , κατ̓ ἀνάγκην δ̓ οὖν ὅμως γινομένην ἀνέχεσθαι : εἶναι γὰρ οὐ προφητικὸν οὔτε ἐπιχειρεῖν οὔτε παρεῖναι ταῖς τοιαῖσδε πράξεσιν , ἀλλὰ τὸ μαντικὸν τούτοις μὲν ἐκ θυσιῶν ἐννόμων καὶ εὐχῶν καθαρῶν παραγίνεσθαι , τοῖς δὲ βεβήλοις καὶ περὶ γῆν τῷ ὄντι καὶ σώματα νεκρῶν εἰλουμένοις οὕτως ὡς τὴν Αἰγυπτίαν ὁρᾶν ἡ τοῦ καιροῦ περίπτωσις ἐνδέδωκε .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Καλάσιρις ἅπας πρός ὁ Χαρίκλεια φράζω καί παραλαμβάνω μεθίστημι . καί μικρός ὅσος ὁ κεῖμαι ὑπερβαίνω βουνός τις χαμαίζηλος προστυγχάνω . ἐνταῦθα ὁ μέν κατακλίνω ἑαυτοῦ , ὁ κεφαλή ὁ φαρέτρα ὑποτίθημι , ὁ Χαρίκλεια δέ κάθημαι , ὁ πήρα εἰς καθέδρα ποιέω . ἄρτι δέ ὁ σεληναῖος ἀνίσχω καί φώς λαμπρός ὁ πᾶς καταυγάζω ʽτρίτη γάρ μετά πανσέληνος τυγχάνω ὁ μέν Καλάσιρις , οἷος δή πρεσβυτικός τε ἄλλος καί πρός ὁ ὁδοιπορία κοπόω , ὕπνος κατέχω , ὁ Χαρίκλεια δέ ὑπό ὁ συνέχω φρόντισμα διαγρυπνέω σκηνή τις οὐ εὐαγής μέν , ὁ δέ Αἰγύπτιος ἐπιχωριάζω θεωρός γίγνομαι . ὁ γάρ πρεσβῦτις ἀνενόχλητος καί ἀκάτοπτος σχολή ἐπιλαμβάνω νομίζω πρῶτος μέν βόθρος ὀρύσσω , ἔπειτα πυρκαιά ἐκ ἕτερος μέρος ἐξάπτω . καί μέσος ἄμφω ὁ νεκρός ὁ παῖς προτίθημι , κρατήρ τε ὀστρακόω ἐκ τις παράκειμαι τρίπους ἀναιρέω , μέλι ἐπέχω ὁ βόθρος , καί αὖθις ἐκ ἕτερος γάλα , καί οἶνος ἐκ τρίτος ἐπισπένδω . εἶτα πέμμα στεάτινος εἰς ἀνήρ μίμημα πλάσσω δάφνη καί μάραθρον καταστέφω εἰς ὁ βόθρος ἐμβάλλω . ἐπί ἅπας δέ ξίφος ἀναιρέω καί πρός ὁ ἐνθουσιώδης σοβέω , καί πολύς πρός ὁ σεληναίη βάρβαρος τε καί ξενίζω ὁ ἀκοή ὄνομα κατεύχομαι , ὁ βραχίων ἐντέμνω καί δάφνη ἀκρέμων ὁ αἷμα ἀποψάω ὁ πυρκαιά ἐπιψεκάζω . ἄλλος τε τις τερατεύομαι πρός οὗτος , ἐπί ὁ νεκρός ὁ παῖς προκύπτω καί τις πρός ὁ οὖς ἐπαείδω ἐξεγείρω τε καί ὀρθός ἵστημι ὁ μαγγανεία καταναγκάζω . ὁ Χαρίκλεια δή οὖν οὐδέ ὁ πρῶτος ἀδεής κατοπτεύω , τότε δή καί ὑποφρίσσω , καί πρός ὁ γίγνομαι ἀήθης ἐκδειματόω ὁ Καλάσιρις ἀφυπνίζω τε καί θεατής γίγνομαι ὁ δράω παρασκευάζω . αὐτός μέν οὖν , ἅτε ἐν σκότος διάγω , οὐ ὁράω , κατοπτεύω δέ ὁ ἐν ὁ φώς καί πρός ὁ πυρκαιά ῥᾴδιος , καί ὁ λέγω οὐ πρόσωθεν εἰμί ἐπακροάομαι , ὁ γραῦς ἤδη καί γεγωνός ἐκπυνθάνομαι παρά ὁ νεκρός . καί εἰμί ὁ πεῦσις , εἴπερ ὁ ἀδελφός μέν ὁ ἐκεῖνος παῖς δέ αὐτός ὁ λείπω ἐπανήκω περισῴζω . ὁ δέ ἀποκρίνω μέν οὐδείς , ἐπινεύω δέ μόνος , καί ὁ μήτηρ ὁ κατά γνώμη ἐλπίζω ἀμφίβολος ἐνδίδωμι , καταφέρω τε ἀθρόος καί κεῖμαι ἐπί πρόσωπον . ὁ δέ ἐπιστρέφω τε ὁ σῶμα πρός ὁ ὕπτιος , καί οὐ ἀνίημι ὁ πεῦσις , ἀλλά βίαιος , ὡς ἔοικα , ὁ κατανάγκη πολύς ὁ οὖς αὖθις ἐπαείδω , καί μεθάλλομαι ξιφήρης ἄρτι μέν πρός ὁ πυρκαιά ἄρτι δέ ἐπί ὁ βόθρος , ἐξεγείρω τε αὖθις καί ὀρθόω περί ὁ αὐτός ἐκπυνθάνομαι , μή νεῦμα μόνος ἀλλά καί φωνή ὁ μαντεία ἀρίσημος δηλόω ἐπαναγκάζω . καί ὁ πρεσβῦτις ἐν οὗτος εἰμί , ὁ Χαρίκλεια πολύς ὁ Καλάσιρις καθικετεύω ὁ γίγνομαι πλησιάζω πυνθάνομαι τις καί αὐτός περί ὁ Θεαγένης . ὁ δέ παραιτέομαι , φάσκω καί ὁ θέα οὐ εὐαγής μέν , κατά ἀνάγκη δέ οὖν ὅμως γίγνομαι ἀνέχω : εἰμί γάρ οὐ προφητικός οὔτε ἐπιχειρέω οὔτε πάρειμι ὁ τοιόσδε πρᾶξις , ἀλλά ὁ μαντικός οὗτος μέν ἐκ θυσία ἔννομος καί εὐχή καθαρός παραγίγνομαι , ὁ δέ βέβηλος καί περί γῆ ὁ εἰμί καί σῶμα νεκρός εἰλέω οὕτως ὡς ὁ Αἰγύπτιος ὁράω ὁ ὁ καιρός περίπτωσις ἐνδίδωμι .