heliodorus-scr-erot.aethiopica 4.6
ὀλίγον οὖν ἐπισχοῦσα πρὸς ταῦτα , καὶ μυρίας τοῦ νοῦ τροπάς τε καὶ ὁρμὰς ἐκ τῶν ὄψεων ἐμφήνασα , συγχώρησον , ἔφη , μοι τὸ τήμερον : ἀκούσῃ δὲ εἰσαῦθις , εἰ μὴ γνοίης προλαβὼν ἅτε μαντικὸς εἶναι βουλόμενος . ἐξῄειν αὐτόθεν ἀναστάς , ἐνδιδοὺς τῇ κόρῃ διαιτῆσαι ἐν τῷ μεταξὺ τῆς ψυχῆς τὸ αἰδούμενον . ὁ δὲ Χαρικλῆς ὑπήντα , καὶ τί φράζειν ἔχεις ἠρώτα . πάντα δεξιῶς , ἔλεγον : εἰς γὰρ τὴν ὑστεραίαν τοῦ μὲν ἐνοχλοῦντος πάθους ἀπαλλάξεται , ἕτερον δέ τι τῶν σοι καθ̓ ἡδονὴν ὑποστήσεται : κωλύει δὲ οὐδὲν καὶ ἰατρῶν τινὰ εἰσκαλεῖν . ἀπέτρεχον ταῦτα εἰπών , τοῦ μή τι πλέον τὸν Χαρικλέα πυθέσθαι . μικρὸν δὲ ὅσον τοῦ δωματίου προήκων ὁρῶ τὸν Θεαγένην αὐτοῦ που περὶ τὸν νεὼν καὶ τὸν περίβολον εἰλούμενον καὶ πρὸς ἑαυτὸν διαλεγόμενον , ὥσπερ ἀποχρῶν αὐτῷ καὶ μόνην τὴν οἴκησιν τῆς Χαρικλείας περισκοπεῖν . ἐκτραπόμενος οὖν παρῄειν , ὥσπερ οὐχ ἑωρακώς . ὃ δὲ χαῖρε εἶπεν , ὦ Καλάσιρι , καὶ ἄκουε : σὲ γάρ τοι περιέμενον . ἀνέστρεφον ἀθρόον , καὶ Θεαγένης ἔλεγον ὁ καλός : ἀλλ̓ οὐχ ἑωράκειν . ποῖος καλός , ἔφη , ὁ Χαρικλείᾳ μὴ ἀρεστός ; ἠγανάκτουν ἐγὼ μέχρι τῶν ὄψεων , καὶ οὐ παύσῃ ἔλεγον ὑβρίζων ἐμέ τε καὶ τὴν ἐμὴν τέχνην , ὑφ̓ ἧς ἥλωκεν ἤδη καὶ ἐρᾶν σου κατηνάγκασται , καὶ ὁρᾶν ὥσπερ τινὰ τῶν κρειττόνων εὔχεται . τί λέγεις , ἔφη , ὦ πάτερ : ὁρᾶν ἐμὲ Χαρίκλεια ; τί οὖν οὐκ ἄγεις ἤδη παῤ αὐτήν ; καὶ ἅμα προέτρεχεν . ἐπιλαβόμενος οὖν τῆς χλαμύδος , στῆθι , ἔφην , οὗτος , εἰ καὶ ὀξὺς δραμεῖν : οὐ γὰρ ἅρπαγμα τὸ πρᾶγμα , οὐδὲ εὔωνον καὶ τῶν ἐν μέσῳ , τῷ βουλομένῳ προκείμενον , ἀλλὰ πολλῆς μὲν βουλῆς , ὥστε πρεπόντως ἀνυσθῆναι , πολλῆς δὲ διασκευῆς , ὥστε ἀσφαλῶς πραχθῆναι , δεόμενον . ἢ τὸν πατέρα τῆς κόρης ἠγνόηκας , ὡς Δελφῶν ἐστὶ τὰ πρῶτα ; τοὺς δὲ νόμους οὐκ ἐννοεῖς , οἳ θάνατον τοῖς τοιούτοις ἐπιβάλλουσιν ; ἐγώ , εἶπε , καὶ τελευτᾶν οὐ διαφέρομαι τυχὼν Χαρικλείας . ἀλλ̓ ὅμως , εἰ δοκεῖ , πρὸς γάμον αἰτῶμεν , τῷ πατρὶ προσιόντες : οὐ γὰρ δὴ μὴ ἀνάξιοί γε ὄντες τῷ Χαρικλεῖ κηδεύσομεν . οὐκ ἂν τύχοιμεν , ἔφην : οὐχ ὅτι τῶν κατὰ σέ τι δυνατὸν ἐπιμέμψασθαι , ἀλλ̓ ὁ Χαρικλῆς ἀδελφῆς ἑαυτοῦ παιδὶ τὴν κόρην πάλαι κατηγγύησεν . οἰμώξει , ἔφη Θεαγένης , ὅς τις ποτέ ἐστιν . οὐ γάρ τις ἐμοῦ ζῶντος ἕτερος θαλαμεύσει Χαρίκλειαν : οὐχ οὕτως ἥδε ἡ χεὶρ καὶ ξίφος τοὐμὸν ἀργήσει . παῦσαι , ἔφην : οὐδενὸς δεήσει τοιούτου : μόνον ἐμοὶ πείθεσθαι , καὶ πράττειν ὡς ἂν ὑφηγήσωμαι . νῦν δὲ ἀποχώρει , καὶ φυλάττου συνεχῶς φαίνεσθαι πλησιάζων , ἀλλ̓ ἐφ̓ ἡσυχίας καὶ μόνος ποιοῦ τὰς ἐντεύξεις . ἀπῄει κατηφής .
Lemmas: ὀλίγος οὖν ἐπέχω πρός οὗτος , καί μυρίος ὁ νόος τροπή τε καί ὁρμή ἐκ ὁ ὄψις ἐμφαίνω , συγχωρέω , φημί , ἐγώ ὁ σήμερον : ἀκούω δέ εἰσαῦθις , εἰ μή γιγνώσκω προλαμβάνω ἅτε μαντικός εἰμί βούλομαι . ἐξέρχομαι αὐτόθεν ἀνίστημι , ἐνδίδωμι ὁ κόρη διαιτέω ἐν ὁ μεταξύ ὁ ψυχή ὁ αἰδέομαι . ὁ δέ Χαρικλῆς ὑπαντάω , καί τίς φράζω ἔχω ἐρωτάω . πᾶς δεξιός , λέγω : εἰς γάρ ὁ ὑστεραῖος ὁ μέν ἐνοχλέω πάθος ἀπαλλάσσω , ἕτερος δέ τις ὁ σύ κατά ἡδονή ὑφίστημι : κωλύω δέ οὐδείς καί ἰατρός τις εἰσκαλέω . ἀποτρέχω οὗτος λέγω , ὁ μή τις πολύς ὁ ξηαριξλες πυνθάνομαι . μικρός δέ ὅσος ὁ δωμάτιον προήκω ὁράω ὁ Θεαγένης αὐτός που περί ὁ ναός καί ὁ περίβολος εἰλέω καί πρός ἑαυτοῦ διαλέγω , ὥσπερ ἀποχράω αὐτός καί μόνος ὁ οἴκησις ὁ Χαρίκλεια περισκοπέω . ἐκτρέπω οὖν παρέρχομαι , ὥσπερ οὐ ὁράω . ὁ δέ χαίρω λέγω , ὦ Καλάσιρις , καί ἀκούω : σύ γάρ τοι περιμένω . ἀναστρέφω ἀθρόος , καί Θεαγένης λέγω ὁ καλός : ἀλλά οὐ ὁράω . ποῖος καλός , φημί , ὁ Χαρίκλεια μή ἀρεστός ; ἀγανακτέω ἐγώ μέχρι ὁ ὄψις , καί οὐ παύω λέγω ὑβρίζω ἐγώ τε καί ὁ ἐμός τέχνη , ὑπό ὅς ἁλίσκομαι ἤδη καί ἐράω σύ καταναγκάζω , καί ὁράω ὥσπερ τις ὁ κρατύς εὔχομαι . τίς λέγω , φημί , ὦ πατήρ : ὁράω ἐγώ Χαρίκλεια ; τίς οὖν οὐ ἄγω ἤδη παρά αὐτός ; καί ἅμα προτρέχω . ἐπιλαμβάνω οὖν ὁ χλαμύς , ἵστημι , φημί , οὗτος , εἰ καί ὀξύς τρέχω : οὐ γάρ ἅρπαγμα ὁ πρᾶγμα , οὐδέ εὔωνος καί ὁ ἐν μέσος , ὁ βούλομαι πρόκειμαι , ἀλλά πολύς μέν βουλή , ὥστε πρεπόντως ἀνύω , πολύς δέ διασκευή , ὥστε ἀσφαλής πράσσω , δέω . ἤ ὁ πατήρ ὁ κόρη ἀγνοέω , ὡς Δελφοί εἰμί ὁ πρῶτος ; ὁ δέ νόμος οὐ ἐννοέω , ὅς θάνατος ὁ τοιοῦτος ἐπιβάλλω ; ἐγώ , λέγω , καί τελευτάω οὐ διαφέρω τυγχάνω Χαρίκλεια . ἀλλά ὅμως , εἰ δοκέω , πρός γάμος αἰτέω , ὁ πατήρ προσέρχομαι : οὐ γάρ δή μή ἀνάξιος γε εἰμί ὁ Χαρικλής κηδεύω . οὐ ἄν τυγχάνω , φημί : οὐ ὅτι ὁ κατά σύ τις δυνατός ἐπιμέμφομαι , ἀλλά ὁ Χαρικλῆς ἀδελφή ἑαυτοῦ παῖς ὁ κόρη πάλαι κατεγγυάω . οἰμώσσω , φημί Θεαγένης , ὅς τις ποτέ εἰμί . οὐ γάρ τις ἐγώ ζάω ἕτερος θαλαμεύω Χαρίκλεια : οὐ οὕτως ὅδε ὁ χείρ καί ξίφος ἐμός ἀργέω . παύω , φημί : οὐδείς δέω τοιοῦτος : μόνος ἐγώ πείθω , καί πράσσω ὡς ἄν ὑφηγέομαι . νῦν δέ ἀποχωρέω , καί φυλάσσω συνεχής φαίνω πλησιάζω , ἀλλά ἐπί ἡσυχία καί μόνος ποιέω ὁ ἔντευξις . ἀπέρχομαι κατηφής .