heliodorus-scr-erot.aethiopica 7.25
ἐξῄεσαν οὖν , σύννους μὲν ὁ Θεαγένης καὶ τῶν πρακτέων εἰς ἐπίσκεψιν τὸ βλέμμα ἐπιστρέφων , ἐγγελῶν δὲ ὁ Ἀχαιμένης καὶ τοῦ Θεαγένους καταμωκώμενος , ὁ σοβαρὸς ἡμῖν ἀρτίως , λέγων , καὶ ὑπερήφανος , ὁ τὸν αὐχένα ἄκαμπτος καὶ μόνος ἐλεύθερος , ὁ τὴν κεφαλὴν νεύειν εἰς τὸ προσκυνεῖν οὐκ ἀνεχόμενος , νῦν που τάχα κλινεῖς , ἢ καὶ κονδύλοις ὑφέξῃ ταύτην παιδαγωγούμενος . ἡ δὲ Ἀρσάκη τοὺς ἄλλους ἀποπέμψασα , πρὸς μόνην τὴν Κυβέλην , νῦν μὲν δή , ἔφη , ὦ Κυβέλη , πᾶσα περιῄρηται πρόφασις , καὶ λέγε ἐλθοῦσα πρὸς τὸν ὑπερήφανον ὡς πειθόμενος μὲν ἡμῖν καὶ τὰ κατὰ νοῦν τὸν ἡμέτερον πράττων . ἐλευθερίας τε μεθέξει καὶ ἀφθόνως ἐν εὐπορίᾳ βιώσεται , τοῖς δὲ ἐναντίοις ἐπιμένων ἐρωμένης τε ὑπερφρονουμένης καὶ δεσποίνης ἅμα ἀγανακτούσης αἰσθήσεται , δουλείαν μὲν τὴν ἐσχάτην καὶ ἀτιμοτάτην ὑπηρετησόμενος , κολάσεως δὲ πᾶν εἶδος ὑποστησόμενος . ἦλθεν ἡ Κυβέλη καὶ ἀπήγγειλε τὰ παρὰ τῆς Ἀρσάκης , πολλὰ καὶ παῤ ἑαυτῆς εἰς προτροπὴν τῶν φαινομένων λυσιτελεῖν προστιθεῖσα . ὁ δὴ Θεαγένης ὀλίγον ἐπιμεῖναι παρακαλέσας , μόνος τε πρὸς τὴν Χαρίκλειαν ἰδιάσας , οἴχεται τὰ καθ̓ ἡμᾶς , ἔφη , Χαρίκλεια . πᾶν , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου , πεῖσμα διέρρηκται , πᾶσα ἐλπίδος ἄγκυρα παντοίως ἀνέσπασται . καὶ οὐδὲ μετ̓ ὀνόματος γοῦν ἐλευθέρου δυστυχοῦμεν , ἀλλὰ δοῦλοι γεγόναμεν αὖθις ʽκαὶ ὅπως προσετίθεἰ καὶ βαρβαρικαῖς λοιπὸν ἐκκείμεθα αἰκίαις , ἢ πράττοντες τὰ δοκοῦντα τοῖς δεσποτεύουσιν , ἢ τοῖς κατακρίτοις ἐναριθμούμενοι . καὶ ταῦτα μέν , ἔφη , φορητά : τὸ δὲ πάντων βαρύτατον , Ἀχαιμένει τῷ Κυβέλης υἱεῖ πρὸς γάμον ἐκδώσειν ἡ Ἀρσάκη σε κατεπηγγείλατο . καὶ τοῦτο μὲν ὅτι μὴ ἔσται ἢ γινόμενον οὐκ ὄψομαι , δῆλον , ἕως ἄν ὁ βίος ξιφῶν τε καὶ ἀμυντηρίων εὐπορῇ : τί δὲ χρὴ πράττειν ἢ τίνα μηχανὴν ἐπινοεῖν ὥστε διακρούσασθαι τήν τε ἐμὴν πρὸς Ἀρσάκην καὶ τὴν σὴν πρὸς Ἀχαιμένην ἀπευκτὴν σύνοδον ; μίαν , ἔφη πρὸς αὐτὸν ἡ Χαρίκλεια , κατανεύσας , τὴν ἑτέραν τὴν κατ̓ ἐμὲ διακωλύσεις . εὐφήμησον , ἔφη : μὴ γὰρ οὕτως ἡ δαίμονος τοῦ ἡμετέρου βαρύτης ἰσχύσειεν ὥστ̓ ἐμὲ τὸν Χαρικλείας ἀπείρατον ἄλλης ὁμιλίᾳ παρανόμως μιανθῆναι . ἀλλά τι δραστήριον ἐπινενοηκέναι μοι δοκῶ : εὑρετὶς ἄρα ἐστὶ λογισμῶν ἡ ἀνάγκη . καὶ ἅμα πρὸς τὴν Κυβέλην μεταστάς , ἀπάγγελλε , εἶπε , τῇ δεσποίνῃ βούλεσθαί με μόνῃ καὶ ἰδίᾳ τῶν ἄλλων ἐντυχεῖν .
Lemmas: ἐξέρχομαι οὖν , σύννους μέν ὁ Θεαγένης καί ὁ πράσσω εἰς ἐπίσκεψις ὁ βλέμμα ἐπιστρέφω , ἐγγελάω δέ ὁ Ἀχαιμένης καί ὁ Θεαγένης καταμωκάομαι , ὁ σοβαρός ἐγώ ἄρτιος , λέγω , καί ὑπερήφανος , ὁ ὁ αὐχήν ἄκαμπτος καί μόνος ἐλεύθερος , ὁ ὁ κεφαλή νεύω εἰς ὁ προσκυνέω οὐ ἀνέχω , νῦν που τάχα κλίνω , ἤ καί κόνδυλος ὑπέχω οὗτος παιδαγωγέω . ὁ δέ Ἀρσάκης ὁ ἄλλος ἀποπέμπω , πρός μόνος ὁ Κυβέλη , νῦν μέν δή , φημί , ὦ Κυβέλη , πᾶς περιλέγω πρόφασις , καί λέγω ἔρχομαι πρός ὁ ὑπερήφανος ὡς πείθω μέν ἐγώ καί ὁ κατά νόος ὁ ἡμέτερος πράσσω . ἐλευθερία τε μετέχω καί ἄφθονος ἐν εὐπορία βιόω , ὁ δέ ἐναντίος ἐπιμένω ἐράω τε ὑπερφρονέω καί δέσποινα ἅμα ἀγανακτέω αἰσθάνομαι , δουλεία μέν ὁ ἔσχατος καί ἄτιμος ὑπηρετέω , κόλασις δέ πᾶς εἶδος ὑφίστημι . ἔρχομαι ὁ Κυβέλη καί ἀπαγγέλλω ὁ παρά ὁ Ἀρσάκης , πολύς καί παρά ἑαυτοῦ εἰς προτροπή ὁ φαίνω λυσιτελέω προστίθημι . ὁ δή Θεαγένης ὀλίγος ἐπιμένω παρακαλέω , μόνος τε πρός ὁ Χαρίκλεια ἰδιάζω , οἴχομαι ὁ κατά ἐγώ , φημί , Χαρίκλεια . πᾶς , οὗτος δή ὁ ὁ λόγος , πεῖσμα διαρρήγνυμι , πᾶς ἐλπίς ἄγκυρα παντοίως ἀνασπάω . καί οὐδέ μετά ὄνομα γοῦν ἐλεύθερος δυστυχέω , ἀλλά δοῦλος γίγνομαι αὖθις ὅς ὅπως προστίθημι καί βαρβαρικός λοιπός ἔκκειμαι αἰκία , ἤ πράσσω ὁ δοκέω ὁ δεσποτεύω , ἤ ὁ κατάκριτος ἐναριθμέω . καί οὗτος μέν , φημί , φορητός : ὁ δέ πᾶς βαρύς , Ἀχαιμένης ὁ Κυβέλη υἱός πρός γάμος ἐκδίδωμι ὁ Ἀρσάκης σύ κατεπαγγέλλομαι . καί οὗτος μέν ὅτι μή εἰμί ἤ γίγνομαι οὐ ὁράω , δῆλος , ἕως ἄν ὁ βίος ξίφος τε καί ἀμυντήριον εὐπορέω : τίς δέ χρή πράσσω ἤ τίς μηχανή ἐπινοέω ὥστε διακρούω ὁ τε ἐμός πρός Ἀρσάκης καί ὁ σός πρός Ἀχαιμένης ἀπευκτός σύνοδος ; εἷς , φημί πρός αὐτός ὁ Χαρίκλεια , κατανεύω , ὁ ἕτερος ὁ κατά ἐγώ διακωλύω . εὐφημέω , φημί : μή γάρ οὕτως ὁ δαίμων ὁ ἡμέτερος βαρύτης ἰσχύω ὥστε ἐγώ ὁ Χαρίκλεια ἀπείρητος ἄλλος ὁμιλία παράνομος μιαίνω . ἀλλά τις δραστήριος ἐπινοέω ἐγώ δοκέω : εὑρετής ἄρα εἰμί λογισμός ὁ ἀνάγκη . καί ἅμα πρός ὁ Κυβέλη μεθίστημι , ἀπαγγέλλω , λέγω , ὁ δέσποινα βούλομαι ἐγώ μόνος καί ἴδιος ὁ ἄλλος ἐντυγχάνω .