heliodorus-scr-erot.aethiopica 4.16
ἐγὼ δὲ τῷ Θεαγένει συντυχών , ποῦ τυγχάνουσιν ἐπιδημοῦντες οἱ τὴν πομπὴν αὐτῷ πληρώσαντες ἠρώτων . ὃ δὲ τὰς μὲν κόρας ἔφασκεν ἐξωρμηκέναι , τοῦ σχολαίτερον βαδίζειν ἕνεκεν προαπεσταλμένας , τοὺς δὲ ἐφήβους οὐδὲ φέρειν ἔτι δἰ ὄχλου γινομένους καὶ πρὸς τὴν ἐπάνοδον τὴν οἴκαδε συνελαύνοντας . ἅπερ ὡς ἔγνων , παρεγγυήσας τά τε ἐκείνοις ῥητέα καὶ αὐτῷ πρακτέα , καὶ τὸ παῤ ἐμοῦ δοθησόμενον τοῦ καιροῦ καὶ τῆς ὥρας ἐνδόσιμον ἐπιτηρεῖν ἐπιστείλας , τοῦ μὲν ἀπεχώρουν , ἐπὶ δὲ τὸν νεὼν τοῦ Πυθίου τὴν ὁρμὴν ἐποιούμην , τὸν ἅμα τοῖς νέοις δρασμὸν ὑφηγήσασθαι χρηστηρίῳ τὸν θεὸν ἱκετεύσων . ἀλλ̓ ἦν ἄρα καὶ νοῦ παντὸς ὀξύτερον τὸ θεῖον , καὶ τοῖς κατὰ βούλησιν αὐτῷ δρωμένοις ἐπίκουρον γίνεται καὶ ἄκλητον , εὐμενείᾳ πολλάκις φθάνον τὴν αἴτησιν . ὡς δὴ καὶ τότε πρὸς τὴν οὐδέπω γενομένην πεῦσιν ἔφθη τὴν ἀπόκρισιν ὁ Πύθιος , καὶ τοῖς ἔργοις ἐπεσήμαινε τὴν ὑφήγησιν . ἐσπουδακότα γάρ με τὰ φροντιζόμενα , καὶ παρὰ τὴν πρόμαντιν , ὡς ἔφην , ἐπειγόμενον , ἐπεῖχέ τις βοὴ παριόντα , σύσπευδε ὦγαθέ ξένων καλούντων . ἔθυον δὲ ἄρα σὺν αὐλήμασιν Ἡρακλεῖ τὴν εὐωχίαν . ἐπέσχον τὴν ὁρμὴν ὡς τούτων ᾐσθόμην : οὐδὲ γὰρ ἦν μοι θεμιτὸν ἱερὰν κλῆσιν παραδραμεῖν . κἀπειδὴ τοῦ λιβανωτοῦ λαβὼν ἐπέθυσα καὶ ὕδατος ἔσπεισα , θαυμάζουσι μὲν ἐῴκεσαν τὸ πολυτελὲς τῶν ἐμῶν θυμάτων , ὅμως δ̓ οὖν καὶ τῆς εὐωχίας συμμετέχειν ἠξίουν . ὑπήκουον καὶ : πρὸς τοῦτο : καὶ κατακλιθεὶς ἐπὶ τῆς στιβάδος , ἣν μυρρίναι καὶ δάφναι τοῖς ξένοις ἐστρώκεσαν , τῶν τε ἐξ ἔθους ἀπογευσάμενος , ἀλλ̓ ὦ γαθοί , πρὸς αὐτοὺς ἔφην , δαιτὸς μὲν ἡδίστης οὐκ ἐνδεής , ἀκοῆς δὲ ἔτι τῆς περὶ ὑμῶν ἀμαθής . ὥστε ὥρα λέγειν ὑμῖν , οἵ τινες ἢ πόθεν ἐστέ . δημῶδες γάρ , οἶμαι , καὶ τῶν ἀγροικοτέρων , σπονδῶν καὶ τραπέζης κοινωνήσαντας , καὶ φιλίας ἀρχὴν ἱεροὺς ἅλας ποιησαμένους , μὴ οὐχὶ καὶ τὴν περὶ ἀλλήλων γνῶσιν ἔχοντας ἀπελθεῖν . ἔλεγον δὴ οὖν εἶναι μὲν Φοίνικες Τύροι , τέχνην δὲ ἔμποροι , πλεῖν δ̓ ἐπὶ Καρχηδόνα τὴν Λιβύων , ὁλκάδα μυριοφόρον Ἰνδικῶν τε καὶ Αἰθιοπικῶν καὶ τῶν ἐκ Φοινίκης ἀγωγίμων φέροντες . τό τε παρὸν Ἡρακλεῖ Τυρίῳ τήνδε νικητήριον ἀποθύειν τὴν εὐωχίαν , τοῦδε τοῦ νεανίου , δείξαντες τὸν προκατακείμενον , ἀναδησαμένου τὸν ἀπὸ τῶν παλαιστῶν ἐνθαδὶ στέφανον , καὶ νικῶσαν τὴν Τύρον ἐν Ἕλλησιν ἀναγορεύσαντος . οὗτος γάρ , ἐπειδὴ Μαλέαν ὑπερβαλόντες ἀνέμοις τε ἐναντίοις χρησάμενοι τῇ Κεφαλλήνων προσέσχομεν , ὄναρ αὐτῷ προμαντεύειν τὴν μέλλουσαν πυθιονίκην τὸν πάτριον ἡμῶν τόνδε θεὸν ἐπομνύμενος , ἐκτραπῆναί τε τοῦ προκειμένου πλοῦ καὶ τῇδε κατᾶραι πείσας , ἔργοις ἐπιστώσατο τὴν μαντείαν , καλλίνικος ἡμῖν ὁ τέως ἔμπορος ἀναδειχθείς , καὶ τήνδε τὴν θυσίαν θυσίαν ἄγει τῷ θεῷ τῷ φήναντι νικητήριόν τε καὶ χαριστήριον , ἅμα δὲ καὶ ἐμβατήριον : εἰς ἕω γὰρ ἀφήσειν ὦ λῷστε μέλλομεν , εἰ τὰ ἐκ τῶν ἀνέμων τῇ βουλήσει συμπνεύσειε . μέλλετε δῆτα ἀληθῶς ; ἔφην . ναὶ μέλλομεν , ἀπεκρίναντο . συνέμπορον ἄρα ἕξετέ με βουλόμενοι : πλοῦς γάρ μοι πρόκειται κατά τι χρέος εἰς Σικελίαν , ἡ δὲ νῆσος , ὡς ἴστε , παράπλους ὑμῖν ἐπὶ τὴν Λιβύων ἐσπουδακόσιν . εἰ γὰρ βουληθείης , ἔλεγον : ἀγαθὸν οὐδὲν ἀπεῖναι νομιοῦμεν ἀνδρὶ σοφῷ τε καὶ Ἕλληνι , καὶ ὡς δίδωσιν ἡ πεῖρα συμβάλλειν , τάχα που καὶ θεοῖς κεχαρισμένῳ συνόντες . βουλήσομαι , πρὸς αὐτοὺς ἔφην , εἰ μίαν ἐνδοίητε πρὸς παρασκευὴν ἡμέραν . ἕξεις , ἔφασαν , τὴν αὔριον : μόνον εἰς ἑσπέραν γοῦν ἐπὶ θάλατταν εἶναι : πολὺ γάρ τι καὶ νύκτες εἰς πλοῦν ἀνύουσι , ἀπογείοις αὔραις ἀκύμονα τὰ σκάφη παραπέμπουσαι . συνετιθέμην οὕτω ποιήσειν , ὅρκῳ πρότερον ὅτι μὴ προαναχθήσονται τὴν ἐπαγγελίαν πιστωσάμενος .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ Θεαγένης συντυγχάνω , ποῦ τυγχάνω ἐπιδημέω ὁ ὁ πομπή αὐτός πληρόω ἐρωτάω . ὁ δέ ὁ μέν κόρη φάσκω ἐξορμάω , ὁ σχολαῖος βαδίζω ἕνεκα προαποστέλλω , ὁ δέ ἔφηβος οὐδέ φέρω ἔτι διά ὄχλος γίγνομαι καί πρός ὁ ἐπάνοδος ὁ οἴκαδε συνελαύνω . ὅς ὡς γιγνώσκω , παρεγγυάω ὁ τε ἐκεῖνος ῥητέος καί αὐτός πράσσω , καί ὁ παρά ἐγώ δίδωμι ὁ καιρός καί ὁ ὥρα ἐνδόσιμος ἐπιτηρέω ἐπιστέλλω , ὁ μέν ἀποχωρέω , ἐπί δέ ὁ ναός ὁ Πύθιος ὁ ὁρμή ποιέω , ὁ ἅμα ὁ νέος δρασμός ὑφηγέομαι χρηστήριον ὁ θεός ἱκετεύω . ἀλλά εἰμί ἄρα καί νόος πᾶς ὀξύς ὁ θεῖος , καί ὁ κατά βούλησις αὐτός δράω ἐπίκουρος γίγνομαι καί ἄκλητος , εὐμένεια πολλάκις φθάνω ὁ αἴτησις . ὡς δή καί τότε πρός ὁ οὐδέπω γίγνομαι πεῦσις φθάνω ὁ ἀπόκρισις ὁ Πύθιος , καί ὁ ἔργον ἐπισημαίνω ὁ ὑφήγησις . σπουδάζω γάρ ἐγώ ὁ φροντίζω , καί παρά ὁ πρόμαντις , ὡς φημί , ἐπείγω , ἐπέχω τις βοή παρέρχομαι , συσπεύδω ἀγαθός ξένος καλέω . θύω δέ ἄρα σύν αὔλημα Ἡρακλῆς ὁ εὐωχία . ἐπέχω ὁ ὁρμή ὡς οὗτος αἰσθάνομαι : οὐδέ γάρ εἰμί ἐγώ θεμιτός ἱερός κλῆσις παρατρέχω . ἐπειδή ὁ λιβανωτός λαμβάνω ἐπιθύω καί ὕδωρ σπένδω , θαυμάζω μέν ἔοικα ὁ πολυτελής ὁ ἐμός θῦμα , ὅμως δέ οὖν καί ὁ εὐωχία συμμετέχω ἀξιόω . ὑπακούω καί : πρός οὗτος : καί κατακλίνω ἐπί ὁ στιβάς , ὅς μυρσίνη καί δάφνη ὁ ξένος στόρεννυμι , ὁ τε ἐκ ἔθος ἀπογεύω , ἀλλά ὦ ἀγαθός , πρός αὐτός φημί , δαίς μέν ἡδύς οὐ ἐνδεής , ἀκοή δέ ἔτι ὁ περί σύ ἀμαθής . ὥστε ὥρα λέγω σύ , ὅς τις ἤ πόθεν εἰμί . δημώδης γάρ , οἴομαι , καί ὁ ἄγροικος , σπονδή καί τράπεζα κοινωνέω , καί φιλία ἀρχή ἱερός ἅλς ποιέω , μή οὐ καί ὁ περί ἀλλήλων γνῶσις ἔχω ἀπέρχομαι . λέγω δή οὖν εἰμί μέν Φοῖνιξ Τύρος , τέχνη δέ ἔμπορος , πλέω δέ ἐπί Καρχηδών ὁ Λίβυς , ὁλκάς μυριοφόρος Ἰνδικός τε καί Αἰθιοπικός καί ὁ ἐκ Φοινίκη ἀγώγιμος φέρω . ὁ τε πάρειμι Ἡρακλῆς Τύριος ὅδε νικητήριος ἀποθύω ὁ εὐωχία , ὅδε ὁ νεανίας , δείκνυμι ὁ προκατάκειμαι , ἀναδέω ὁ ἀπό ὁ παλαιστής ἐνθαδί στέφανος , καί νικάω ὁ Τύρος ἐν Ἕλλην ἀναγορεύω . οὗτος γάρ , ἐπειδή Μαλέα ὑπερβάλλω ἄνεμος τε ἐναντίος χράω ὁ Κεφαλλήν προσέχω , ὄναρ αὐτός προμαντεύω ὁ μέλλω πυθιονίκη ὁ πάτριος ἐγώ ὅδε θεός ἐπόμνυμι , ἐκτρέπω τε ὁ πρόκειμαι πλόος καί τῇδε καταίρω πείθω , ἔργον πιστόω ὁ μαντεία , καλλίνικος ἐγώ ὁ τέως ἔμπορος ἀναδείκνυμι , καί ὅδε ὁ θυσία θυσία ἄγω ὁ θεός ὁ φαίνω νικητήριος τε καί χαριστήριος , ἅμα δέ καί ἐμβατήριος : εἰς ἠώς γάρ ἀφίημι ὦ λωΐων μέλλω , εἰ ὁ ἐκ ὁ ἄνεμος ὁ βούλησις συμπνέω . μέλλω δῆτα ἀληθής ; φημί . ναί μέλλω , ἀποκρίνω . συνέμπορος ἄρα ἔχω ἐγώ βούλομαι : πλόος γάρ ἐγώ πρόκειμαι κατά τις χρέος εἰς Σικελία , ὁ δέ νῆσος , ὡς οἶδα , παράπλους σύ ἐπί ὁ Λίβυς σπουδάζω . εἰ γάρ βούλομαι , λέγω : ἀγαθός οὐδείς ἄπειμι νομίζω ἀνήρ σοφός τε καί Ἕλλην , καί ὡς δίδωμι ὁ πεῖρα συμβάλλω , τάχα που καί θεός χαρίζω σύνειμι . βούλομαι , πρός αὐτός φημί , εἰ εἷς ἐνδίδωμι πρός παρασκευή ἡμέρα . ἔχω , φημί , ὁ αὔριον : μόνος εἰς ἑσπέρα γοῦν ἐπί θάλασσα εἰμί : πολύς γάρ τις καί νύξ εἰς πλόος ἀνύω , ἀπόγαιος αὔρα ἀκύμων ὁ σκάφος παραπέμπω . συντίθημι οὕτως ποιέω , ὅρκος πρότερος ὅτι μή προανάγω ὁ ἐπαγγελία πιστόω .