heliodorus-scr-erot.aethiopica 10.4
ἡ δὲ Περσῖνα βοῶν τε ἀγέλας καὶ ἵππων καὶ προβάτων ὀρύγων τε καὶ γρυπῶν καὶ ἄλλων ζώων παντοίων εἰς τὴν περαίαν ὀργάδα προπέμψασα , τὰ μὲν ὥστε ἐξ ἑκάστου γένους ἑκατόμβην εἰς τὴν θυσίαν ηὐτρεπίσθαι , τὰ δὲ ὥστε εἰς εὐωχίαν εἶναι τοῖς δήμοις , τέλος καὶ παρὰ τοὺς Γυμνοσοφιστὰς ἐλθοῦσα , οἴκησιν τὸ Πανίον πεποιημένους , τό τε παρὰ τοῦ Ὑδάσπου γράμμα ἐνεχείριζε , καὶ συμπαρεκάλει πεισθῆναί τε ἀξιοῦντι τῷ βασιλεῖ καὶ δοῦναι καὶ αὐτῇ τὸ μέρος τὴν χάριν , κόσμον τῆς πανηγύρεως τῇ παρουσίᾳ γινομένους . οἳ δὲ ὀλίγον ἐπιμεῖναι κελεύσαντες , καὶ εἰς τὸ ἄδυτον παρελθόντες εὔχεσθαι ὡς ἔθος , παρὰ θεῶν τὸ πρακτέον πυθόμενοι , μικρὸν διαλιπόντες ἐπανῆλθον . καὶ τῶν ἄλλων σιγώντων ὁ προκαθηγητὴς τοῦ συνεδρίου Σισιμίθρης , ὦ Περσῖνα , ἔλεγεν , ἡμεῖς μὲν ἥξομεν : οἱ θεοὶ γὰρ ἐπιτρέπουσι : θόρυβον δέ τινα καὶ ταραχὴν προμηνύει τὸ δαιμόνιον , ἐσομένην μὲν παρὰ τὰς θυσίας , εἰς ἀγαθὸν δὲ καὶ ἡδὺ τὸ τέλος καταστρέψουσαν , ὡς μέλους μὲν ὑμῶν τοῦ σώματος ἢ μέρους τῆς βασιλείας ἀπολωλότος , τοῦ πεπρωμένου δὲ εἰς τότε τὸ ζητούμενον ἀναφαίνοντος . καὶ ἡ Περσῖνα , τά τε φοβερά , ἔφη , καὶ πάντα τὴν πρὸς τὸ κρεῖττον ἕξει μεταβολὴν ὑμῶν παρόντων . ἀλλ̓ ὅταν αἴσθωμαι προσάγοντα Ὑδάσπην , σημανῶ πρὸς ὑμᾶς . οὐδὲν δεῖ , ἔφη , σημαίνειν , ὁ Σισιμίθρης : ἥξει γὰρ αὔριον ὄρθριος , καὶ τοῦτό σοι γράμμα μηνύσει μικρὸν ὕστερον . καὶ ἐγίνετο οὕτως : ἄρτι γὰρ ἐπανιούσῃ τῇ Περσίνῃ , καὶ τοῖς βασιλείοις πλησιαζούσῃ , γράμμα τοῦ βασιλέως ἱππεὺς ἐνεχείριζεν , εἰς τὴν ἑξῆς ἔσεσθαι τὴν παρουσίαν αὐτοῦ σημαῖνον . κήρυκες οὖν αὐτίκα διήγγελλον τὴν γραφήν , μόνῳ τῷ ἄρρενι γένει τὴν ὑπάντησιν ἐπιτρέποντες , γυναιξὶ δὲ ἀπαγορεύοντες : ἅτε γὰρ τοῖς καθαρωτάτοις καὶ φανοτάτοις θεῶν Ἡλίῳ τε καὶ Σελήνῃ τῆς θυσίας τελουμένης , ἐπιμίγνυσθαι τὸ θῆλυ γένος οὐ νενόμιστο , τοῦ μή τινα καὶ ἀκούσιόν ποτε γενέσθαι μολυσμὸν τοῖς ἱερείοις . μόνῃ δὲ παρεῖναι γυναικῶν τῇ ἱερείᾳ τῆς σεληναίας ἐπιτέτραπτο , καὶ ἦν ἡ Περσῖνα , τῷ μὲν ἡλίῳ τοῦ βασιλέως τῇ Σεληναίᾳ δὲ τῆς βασιλίδος ἐκ νόμου καὶ ἔθους ἱερουμένων . ἔμελλε δὲ ἄρα ἡ Χαρίκλεια παρέσεσθαι τοῖς δρωμένοις οὐχ ὡς θεωρός , ἀλλ̓ ἱερεῖον ἐσομένη τῆς Σεληναίας . ἀκατάσχετος οὖν ἡ ὁρμὴ κατειλήφει τὴν πόλιν : καὶ οὐδὲ τὴν προηγορευμένην ἡμέραν ἀναμείναντες ἀφ̓ ἑσπέρας ἐπεραιοῦντο κατὰ τὸν Ἀσταβόρραν ποταμόν , οἳ μὲν κατὰ τὸ ζεῦγμα , οἳ δὲ πορθμείοις ἐκ καλάμων πεποιημένοις , ἃ δὴ πλεῖστα καὶ κατὰ πολλὰ μέρη τῆς ὄχθης ἐσάλευε , τοῖς πορρωτέρω τῆς γεφύρας κατοικοῦσιν ἐπιτόμους διακονοῦντα τὰς περαιώσεις . ἔστι δὲ ὀξυδρομώτατα τῆς τε ὕλης ἕνεκα καὶ ἄχθους , πλὴν ὅτι δύο που καὶ τρεῖς ἄνδρας οὐκ ἀνεχόμενα : κάλαμος γάρ ἐστι δίχα τετμημένος , καὶ τομὴν ἑκάστην σκάφιον παρεχόμενος .
Lemmas: ὁ δέ Περσίς βοῦς τε ἀγέλη καί ἵππος καί πρόβατον ὄρυξ τε καί γρύψ καί ἄλλος ζῷον παντοῖος εἰς ὁ περαίη ὀργάς προπέμπω , ὁ μέν ὥστε ἐκ ἕκαστος γένος ἑκατόμβη εἰς ὁ θυσία εὐτρεπίζω , ὁ δέ ὥστε εἰς εὐωχία εἰμί ὁ δῆμος , τέλος καί παρά ὁ Γυμνοσοφισταί ἔρχομαι , οἴκησις ὁ Πανίον ποιέω , ὁ τε παρά ὁ Ὑδάσπης γράμμα ἐγχειρίζω , καί συμπαρακαλέω πείθω τε ἀξιόω ὁ βασιλεύς καί δίδωμι καί αὐτός ὁ μέρος ὁ χάρις , κόσμος ὁ πανήγυρις ὁ παρουσία γίγνομαι . ὁ δέ ὀλίγος ἐπιμένω κελεύω , καί εἰς ὁ ἄδυτος παρέρχομαι εὔχομαι ὡς ἔθος , παρά θεός ὁ πράσσω πυνθάνομαι , μικρός διαλείπω ἐπανέρχομαι . καί ὁ ἄλλος σιγάω ὁ προκαθηγητής ὁ συνέδριον Σισιμίθρης , ὦ Περσίς , λέγω , ἐγώ μέν ἥκω : ὁ θεός γάρ ἐπιτρέπω : θόρυβος δέ τις καί ταραχή προμηνύω ὁ δαιμόνιον , εἰμί μέν παρά ὁ θυσία , εἰς ἀγαθός δέ καί ἡδύς ὁ τέλος καταστρέφω , ὡς μέλος μέν σύ ὁ σῶμα ἤ μέρος ὁ βασιλεία ἀπόλλυμι , ὁ πόρω δέ εἰς τότε ὁ ζητέω ἀναφαίνω . καί ὁ Περσίς , ὁ τε φοβερός , φημί , καί πᾶς ὁ πρός ὁ κρατύς ἔχω μεταβολή σύ πάρειμι . ἀλλά ὅταν αἰσθάνομαι προσάγω Ὑδάσπης , σημαίνω πρός σύ . οὐδείς δέω , φημί , σημαίνω , ὁ Σισιμίθρης : ἥκω γάρ αὔριον ὄρθριος , καί οὗτος σύ γράμμα μηνύω μικρός ὕστερον . καί γίγνομαι οὕτως : ἄρτι γάρ ἐπάνειμι ὁ Περσίνη , καί ὁ βασίλειον πλησιάζω , γράμμα ὁ βασιλεύς ἱππεύς ἐγχειρίζω , εἰς ὁ ἑξῆς εἰμί ὁ παρουσία αὐτός σημαίνω . κῆρυξ οὖν αὐτίκα διαγγέλλω ὁ γραφή , μόνος ὁ ἄρσην γένος ὁ ὑπάντησις ἐπιτρέπω , γυνή δέ ἀπαγορεύω : ἅτε γάρ ὁ καθαρός καί φανός θεός Ἥλιος τε καί Σελήνη ὁ θυσία τελέω , ἐπιμείγνυμι ὁ θῆλυς γένος οὐ νομίζω , ὁ μή τις καί ἀκούσιος ποτέ γίγνομαι μολυσμός ὁ ἱερεῖον . μόνος δέ πάρειμι γυνή ὁ ἱερεία ὁ σεληναῖος ἐπιτρέπω , καί εἰμί ὁ Περσίς , ὁ μέν ἥλιος ὁ βασιλεύς ὁ Σελήνη δέ ὁ βασιλίς ἐκ νόμος καί ἔθος ἱερόω . μέλλω δέ ἄρα ὁ Χαρίκλεια πάρειμι ὁ δράω οὐ ὡς θεωρός , ἀλλά ἱερεῖον εἰμί ὁ Σελήνη . ἀκατάσχετος οὖν ὁ ὁρμή καταλαμβάνω ὁ πόλις : καί οὐδέ ὁ προαγορεύω ἡμέρα ἀναμένω ἀπό ἑσπέρα περαιόω κατά ὁ Ἀσταβόρρας ποταμός , ὁ μέν κατά ὁ ζεῦγμα , ὁ δέ πορθμεῖον ἐκ κάλαμος ποιέω , ὅς δή πολύς καί κατά πολύς μέρος ὁ ὄχθη σαλεύω , ὁ πρόσω ὁ γέφυρα κατοικέω ἐπίτομος διακονέω ὁ περαίωσις . εἰμί δέ ὀξυδρόμος ὁ τε ὕλη ἕνεκα καί ἄχθος , πλήν ὅτι δύο που καί τρεῖς ἀνήρ οὐ ἀνέχω : κάλαμος γάρ εἰμί δίχα τέμνω , καί τομή ἕκαστος σκάφιον παρέχω .