heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.20
ὡς δὲ εἰς ἔθος τὸν Αἰγύπτιον ἐνεβίβασεν , ἔλαθε τὸ τελευταῖον ἐναπομείνας , καὶ πρὸς τὰ χαλεπώτερα τοῦ δάσους κατὰ τοῦ πρανοῦς ἑαυτόν , ὡς εἶχε τάχους , ἐπαφεὶς διεδίδρασκε . καὶ ὃ μὲν ἐπειδὴ πρὸς ταῖς ἀκρωρείαις ἐγένετο τοῦ ὄρους , ἀνέπαυεν ἑαυτὸν ἐπί τινος πέτρας , ἑσπέραν τε καὶ νύκτα ἀναμένων , καθ̓ ἣν συνέκειτο αὐτοῖς ἥκουσιν εἰς τὴν κώμην τὰ περὶ τὸν Θύαμιν πολυπραγμονεῖν , καὶ ἅμα καὶ τὸν Κνήμωνα περισκοπῶν , εἴ πῄ ποτε ἐπέλθοι , βουλὴν εἰς αὐτὸν ποιούμενος ἀτοπωτέραν : οὐ γὰρ ἀνίη τὴν γνώμην τὸ εἰς αὐτὸν ὕποπτον ὡς ἀνελόντα τὴν Θίσβην , καὶ ὅπως ἂν καὶ ὁπότε διαχρήσαιτο ἐνενόει , ἐπιθέσθαι τε μετὰ τοῦτον καὶ τοῖς περὶ τὸν Θεαγένην ἐλύττα . ὡς δὲ ὁ Κνήμων ἐφαίνετο οὐδαμοῦ , τῆς δὲ νυκτὸς ἐγίνετο ἀωρί , πρὸς ὕπνον τραπεὶς ὁ Θέρμουθις χάλκεόν τινα καὶ πύματον ὕπνον εἵλκυσεν , ἀσπίδος δήγματι , μοιρῶν τάχα βουλήσει , πρὸς οὐκ ἀνάρμοστον τοῦ τρόπου τὸ τέλος καταστρέψας . ὁ δὲ Κνήμων ἐπειδὴ τὴν ἀρχὴν ἀπέλιπε τὸν Θέρμουθιν , οὐ πρότερον ἀνέπνευσε τὴν φυγήν , ἕως τὸ νυκτὸς ἐπελθὸν κνέφας ἐπέδησεν αὐτῷ τὴν ὁρμήν , αὐτοῦ τε οὗ κατείληπτο ἑαυτὸν ἐγκρύψας , καὶ τῆς φυλλάδος ὅσον πλεῖστον ἠδύνατο ἐφ̓ ἑαυτὸν ἐφαμήσας . ὑφ̓ ᾗ κείμενος τὰ πολλὰ μὲν ἄυπνος ἐταλαιπωρεῖτο , πάντα καὶ κτύπον καὶ ἀνέμου ῥιπὴν καὶ φύλλου κίνησιν Θέρμουθιν ἡγούμενος : εἰ δέ που καὶ κατὰ μικρὸν ἐκνικηθείη πρὸς ὕπνον , φεύγειν ἐδόκει , καὶ θαμὰ πρὸς τὰ κατόπιν ὑπέστρεφε , καὶ περιεσκόπει τὸν οὐδαμοῦ διώκοντα . καὶ βουλόμενος καθεύδειν ἀπηύχετο τοῦθ̓ ὃ ἐβούλετο , χαλεπωτέροις ὀνείροις τῆς ἀληθείας ἐντυγχάνων . πρός τε τὴν νύκτα καὶ χαλεπαίνειν ἐῴκει , μακροτέραν τῶν ἄλλων ὑποτιθέμενος . ὡς δὲ ἡμέραν ἄσμενος εἶδε , πρῶτα μὲν ἀποτέμνει τῆς κόμης τὸ περιττότερον , καὶ ὅσον αὐτῆς εἰς τὸ λῃστρικώτερον εἶδος παρὰ τοῖς βουκόλοις ἤσκητο , τοῦ μὴ ἀποτρόπαιος ἢ ὕποπτος εἶναι τοῖς ἐντυγχάνουσι . βουκόλοι γὰρ ἄλλα τε πρὸς τὸ φοβερώτεροι φαίνεσθαι , καὶ δὴ καὶ τὴν κόμην εἰς ὀφρὺν ἕλκουσι καὶ σοβοῦσι τῶν ὤμων ἐπιβαίνουσαν , εὖ τοῦτο εἰδότες , ὡς κόμη τοὺς μὲν ἐρωτικοὺς ἱλαρωτέρους τοὺς δὲ λῃστρικοὺς φοβερωτέρους ἀποδείκνυσιν .
Lemmas: ὡς δέ εἰς ἔθος ὁ Αἰγύπτιος ἐμβιβάζω , λανθάνω ὁ τελευταῖος ἐναπομένω , καί πρός ὁ χαλεπός ὁ δάσος κατά ὁ πρηνής ἑαυτοῦ , ὡς ἔχω τάχος , ἐφάπτω διαδιδράσκω . καί ὁ μέν ἐπειδή πρός ὁ ἀκρώρεια γίγνομαι ὁ ὄρος , ἀναπαύω ἑαυτοῦ ἐπί τις πέτρα , ἑσπέρα τε καί νύξ ἀναμένω , κατά ὅς σύγκειμαι αὐτός ἥκω εἰς ὁ κώμη ὁ περί ὁ Θύαμις πολυπραγμονέω , καί ἅμα καί ὁ Κνήμων περισκοπέω , εἰ πη ποτέ ἐπέρχομαι , βουλή εἰς αὐτός ποιέω ἄτοπος : οὐ γάρ ἀνιάω ὁ γνώμη ὁ εἰς αὐτός ὕποπτος ὡς ἀναιρέω ὁ Θίσβη , καί ὅπως ἄν καί ὁπότε διαχράομαι ἐννοέω , ἐπιτίθημι τε μετά οὗτος καί ὁ περί ὁ Θεαγένης λυσσάω . ὡς δέ ὁ Κνήμων φαίνω οὐδαμοῦ , ὁ δέ νύξ γίγνομαι ἀωρί , πρός ὕπνος τρέπω ὁ Θέρμουθις χάλκεος τις καί πύματος ὕπνος ἕλκω , ἀσπίς δῆγμα , μοῖρα τάχα βούλησις , πρός οὐ ἀνάρμοστος ὁ τρόπος ὁ τέλος καταστρέφω . ὁ δέ Κνήμων ἐπειδή ὁ ἀρχή ἀπολείπω ὁ Θέρμουθις , οὐ πρότερος ἀναπνέω ὁ φυγή , ἕως ὁ νύξ ἐπέρχομαι κνέφας ἐπιδέω αὐτός ὁ ὁρμή , αὐτός τε ὅς καταλαμβάνω ἑαυτοῦ ἐγκρύπτω , καί ὁ φυλλάς ὅσος πολύς δύναμαι ἐπί ἑαυτοῦ ἐφαμάω . ὑπό ὅς κεῖμαι ὁ πολύς μέν ἄυπνος ταλαιπωρέω , πᾶς καί κτύπος καί ἄνεμος ῥιπή καί φύλλον κίνησις Θέρμουθις ἡγέομαι : εἰ δέ που καί κατά μικρός ἐκνικάω πρός ὕπνος , φεύγω δοκέω , καί θαμά πρός ὁ κατόπιν ὑποστρέφω , καί περισκοπέω ὁ οὐδαμοῦ διώκω . καί βούλομαι καθεύδω ἀπεύχομαι οὗτος ὅς βούλομαι , χαλεπός ὄνειρος ὁ ἀλήθεια ἐντυγχάνω . πρός τε ὁ νύξ καί χαλεπαίνω ἔοικα , μακρός ὁ ἄλλος ὑποτίθημι . ὡς δέ ἡμέρα ἄσμενος ὁράω , πρῶτος μέν ἀποτέμνω ὁ κόμη ὁ περισσός , καί ὅσος αὐτός εἰς ὁ λῃστρικός εἶδος παρά ὁ βουκόλος ἀσκέω , ὁ μή ἀποτρόπαιος ἤ ὕποπτος εἰμί ὁ ἐντυγχάνω . βούκολος γάρ ἄλλος τε πρός ὁ φοβερός φαίνω , καί δή καί ὁ κόμη εἰς ὀφρύς ἕλκω καί σοβέω ὁ ὦμος ἐπιβαίνω , εὖ οὗτος οἶδα , ὡς κόμη ὁ μέν ἐρωτικός ἱλαρός ὁ δέ λῃστρικός φοβερός ἀποδείκνυμι .