heliodorus-scr-erot.aethiopica 3.7
ἐπεὶ δὲ παρεγενόμεθα οὗ κατήγετο , καταλαμβάνομεν εἰσελθόντες ἐπὶ τῆς εὐνῆς ἀλύουσαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῷ ἔρωτι διαβρόχους . κἀπειδὴ τὸν πατέρα τὰ εἰωθότα περιεπτύξατο , πυνθανομένῳ τι πεπόνθοι , τῆς κεφαλῆς ἄλγημα διοχλεῖν ἔλεγεν , ἡδέως τε ἂν ἠρεμεῖν , εἴ τις ἐπιτρέποι . πρὸς ταῦτα διαταραχθεὶς ὁ Χαρικλῆς ὑπεξῄει τε τοῦ θαλάμου σὺν ἡμῖν , ἡσυχίαν ταῖς θεραπαίναις ἐπιτάξας , προελθών τε τῆς οἰκίας , τί ἄρα τοῦτο , ἔλεγεν , ὦ ʼγαθὲ Καλάσιρι ; τίς ἡ προσπεσοῦσα τῷ θυγατρίῳ μαλακία ; μὴ θαύμαζε , εἶπον , εἰ τοσούτοις ἐμπομπεύσασα δήμοις ὀφθαλμόν τινα βάσκανον ἐπεσπάσατο . γελάσας οὖν εἰρωνικόν , καὶ σὺ γάρ , εἶπεν , ὡς ὁ πολὺς ὄχλος , εἶναί τινα βασκανίαν ἐπίστευσας ; εἴπερ τι καὶ ἄλλο τῶν ἀληθῶν , ἔφην . ἔχει γὰρ οὕτως . ὁ περικεχυμένος ἡμῖν οὗτος ἀὴρ δἰ ὀφθαλμῶν τε καὶ ῥινῶν καὶ ἄσθματος καὶ τῶν ἄλλων πόρων εἰς τὰ βάθη διικνούμενος , καὶ τῶν ἔξωθεν ποιοτήτων συνεισφερόμενος , οἷος ἂν εἰσρεύσῃ , τοιοῦτο καὶ τοῖς δεξαμένοις πάθος ἐγκατέσπειρεν , ὥστε ὁπόταν σὺν φθόνῳ τις ἴδῃ τὰ καλά , τὸ περιέχον τε δυσμενοῦς ποιότητος ἐνέπλησε καὶ τὸ παῤ ἑαυτοῦ πνεῦμα πικρίας ἀνάμεστον εἰς τὸν πλησίον διερρίπισε . τὸ δέ , ἅτε λεπτομερές , ἄχρις ἐπ’ ὀστέα καὶ μυελοὺς αὐτοὺς εἰσδύεται : καὶ νόσος ἐγένετο πολλοῖς ὁ φθόνος , οἰκεῖον ὄνομα βασκανίαν ἐπιδεξάμενος . ἤδη δὲ κἀκεῖνα σκόπησον , ὦ Χαρίκλεις , ὅσοι μὲν ὀφθαλμίας ὅσοι δὲ τῆς ἐκ λοιμῶν καταστάσεως ἀνεπλήσθησαν , θιγόντες μὲν οὐδαμῶς τῶν καμνόντων , ἀλλ̓ οὐδὲ εὐνῆς , ἀλλ̓ οὐδὲ τραπέζης τῆς αὐτῆς μετασχόντες , ἀέρος δὲ μόνου ταὐτοῦ κοινωνήσαντες . τεκμηριούτω δέ σοι τὸν λόγον , εἴπερ ἄλλο τι , καὶ ἡ τῶν ἐρώτων γένεσις , οἷς τὰ ὁρώμενα τὴν ἀρχὴν ἐνδίδωσι , καὶ οἷον ὑπήνεμα διὰ τῶν ὀφθαλμῶν τὰ πάθη ταῖς ψυχαῖς εἰστοξεύονται . καὶ μάλα γε εἰκότως : τῶν γὰρ ἐν ἡμῖν πόρων τε καὶ αἰσθήσεων πολυκίνητόν τε καὶ θερμότατον οὖσα ἡ ὄψις δεκτικωτέρα πρὸς τὰς ἀπορροίας γίνεται , τῷ κατ̓ αὐτὴν ἐμπύρῳ πνεύματι τὰς μεταβάσεις τῶν ἐρώτων
Lemmas: ἐπεί δέ παραγίγνομαι οὗ κατάγω , καταλαμβάνω εἰσέρχομαι ἐπί ὁ εὐνή ἀλύω καί ὁ ὀφθαλμός ὁ ἔρως διάβροχος . ἐπειδή ὁ πατήρ ὁ εἴωθα περιπτύσσω , πυνθάνομαι τις πάσχω , ὁ κεφαλή ἄλγημα διοχλέω λέγω , ἡδύς τε ἄν ἠρεμέω , εἰ τις ἐπιτρέπω . πρός οὗτος διαταράσσω ὁ Χαρικλῆς ὑπεξέρχομαι τε ὁ θάλαμος σύν ἐγώ , ἡσυχία ὁ θεράπαινα ἐπιτάσσω , προέρχομαι τε ὁ οἰκία , τίς ἄρα οὗτος , λέγω , ὦ ἀγαθός Καλάσιρις ; τίς ὁ προσπίπτω ὁ θυγάτριον μαλακία ; μή θαυμάζω , λέγω , εἰ τοσοῦτος ἐμπομπεύω δῆμος ὀφθαλμός τις βάσκανος ἐπισπάω . γελάω οὖν εἰρωνικός , καί σύ γάρ , λέγω , ὡς ὁ πολύς ὄχλος , εἰμί τις βασκανία πιστεύω ; εἴπερ τις καί ἄλλος ὁ ἀληθής , φημί . ἔχω γάρ οὕτως . ὁ περιχέω ἐγώ οὗτος ἀήρ διά ὀφθαλμός τε καί ῥίς καί ἄσθμα καί ὁ ἄλλος πόρος εἰς ὁ βάθος διικνέομαι , καί ὁ ἔξωθεν ποιότης συνεισφέρω , οἷος ἄν εἰσρέω , τοιοῦτος καί ὁ δέχομαι πάθος ἐγκατασπείρω , ὥστε ὁπόταν σύν φθόνος τις ὁράω ὁ καλός , ὁ περιέχω τε δυσμενής ποιότης ἐμπίμπλημι καί ὁ παρά ἑαυτοῦ πνεῦμα πικρία ἀνάμεστος εἰς ὁ πλησίος διαρριπίζω . ὁ δέ , ἅτε λεπτομερής , ἄχρι ἐπί ὀστέον καί μυελός αὐτός εἰσδύνω : καί νόσος γίγνομαι πολύς ὁ φθόνος , οἰκεῖος ὄνομα βασκανία ἐπιδέχομαι . ἤδη δέ ἐκεῖνος σκοπέω , ὦ ξηαριξλες , ὅσος μέν ὀφθαλμία ὅσος δέ ὁ ἐκ λοιμός κατάστασις ἀναπίμπλημι , θιγγάνω μέν οὐδαμῶς ὁ κάμνω , ἀλλά οὐδέ εὐνή , ἀλλά οὐδέ τράπεζα ὁ αὐτός μετέχω , ἀήρ δέ μόνος αὐτός κοινωνέω . τεκμηριόω δέ σύ ὁ λόγος , εἴπερ ἄλλος τις , καί ὁ ὁ ἔρως γένεσις , ὅς ὁ ὁράω ὁ ἀρχή ἐνδίδωμι , καί οἷος ὑπήνεμος διά ὁ ὀφθαλμός ὁ πάθος ὁ ψυχή εἰστοξεύω . καί μάλα γε ἔοικα : ὁ γάρ ἐν ἐγώ πόρος τε καί αἴσθησις πολυκίνητος τε καί θερμός εἰμί ὁ ὄψις δεκτικός πρός ὁ ἀπόρροια γίγνομαι , ὁ κατά αὐτός ἔμπυρος πνεῦμα ὁ μετάβασις ὁ ἔρως