heliodorus-scr-erot.aethiopica 9.6
ὡς δὲ ἐκενώθη τὸ μεταπύργιον τῶν ἐφεστώτων , ὅ τε δῆμος ὀθόναις κατασείων ἐπιτρέπειν τὸν ὅρμον ἐνεδείκνυτο , τότε δὴ καὶ οἱ Αἰθίοπες πλησιάσαντες ὥσπερ ἀπ̓ ἐκκλησίας τῶν πορθμείων πρὸς τὸ πολιορκούμενον θέατρον τοιάδε ἔλεγον . ὦ Πέρσαι καὶ Συηναίων οἱ παρόντες , Ὑδάσπης ὁ τῶν πρὸς ἀνατολαῖς καὶ δυσμαῖς Αἰθιόπων , νυνὶ δὲ καὶ ὑμῶν βασιλεύς , πολεμίους τε ἐκπορθεῖν οἶδε καὶ ἱκέτας οἰκτείρειν πέφυκε , τὸ μὲν ἀνδρεῖον τὸ δὲ φιλάνθρωπον δοκιμάζων , καὶ τὸ μὲν χειρὸς εἶναι στρατιωτικῆς τὸ δὲ ἴδιον τῆς ἑαυτοῦ γνώμης . ἔχων τό τε ὑμᾶς εἶναι καὶ μὴ κατ̓ ἐξουσίαν , ἱκέταις γεγενημένοις ἀνίησι τὸν ἐκ τοῦ πολέμου πᾶσιν ὁρώμενον καὶ οὐκ ἀμφίβολον κίνδυνον , ἐφ̓ οἷς ἂν ἄσμενοι τῶν δεινῶν ἀπαλλαγείητε , τὴν αἵρεσιν οὐκ αὐτὸς ὁρίζων ἀλλ̓ ὑμῖν ἐπιτρέπων : οὐ γὰρ τυραννεῖ τὴν δίκην , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀνεμέσητον διοικεῖ τὴν τῶν ἀνθρώπων τύχην . πρὸς ταῦτα Συηναῖοι μὲν ἀπεκρίναντο σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας ἐπιτρέπειν Ὑδάσπῃ χρῆσθαι πρὸς ὅ τι βούλοιτο , καὶ τὴν πόλιν , εἰ περιγένοιντο , ἐγχειρίζειν , ἣν καὶ νῦν ἐν τῷ ἀνελπίστῳ σαλεύειν , εἰ μὴ φθαίη τις ἐκ θεῶν καὶ ἐξ Ὑδάσπου μηχανὴ σωτηρίας . ὁ δὲ Ὀροονδάτης τῶν μὲν αἰτίων ἔφη τοῦ πολέμου καὶ τῶν ἐπάθλων ἐκστήσεσθαι καὶ τὰς Φίλας τὴν πόλιν καὶ τὰ σμαράγδεια μέταλλα παραχωρήσειν , αὐτὸς δὲ ἠξίου μηδεμίαν ὑποστῆναι ἀνάγκην μήτε ἑαυτὸν μήτε τοὺς στρατιώτας ἐγχειρίζειν , ἀλλ̓ εἰ βούλοιτο Ὑδάσπης ὁλόκληρον ἐπιδείκνυσθαι τὸ φιλάνθρωπον , ἐπιτρέπειν οὐδὲν λυμαινομένους οὐδὲ χεῖρας ἀνταίροντας ἀποχωρεῖν εἰς τὴν Ἐλεφαντίνην . ὡς ἴσον εἶναί οἱ νῦν τε ἀπολέσθαι , καὶ δοκοῦντα περισώζεσθαι προδοσίας τοῦ στρατιωτικοῦ παρὰ βασιλεῖ τῷ Περσῶν ἁλῶναι . μᾶλλον καὶ χαλεπώτερον , νῦν μὲν ἁπλοῦ καὶ νενομισμένου τυχὸν ἐπαχθησομένου θανάτου , τότε δὲ ὠμοτάτου καὶ εἰς πικροτάτην κόλασιν καινουργουμένου .
Lemmas: ὡς δέ κενόω ὁ μεταπύργιον ὁ ἐφίστημι , ὁ τε δῆμος ὀθόνη κατασείω ἐπιτρέπω ὁ ὅρμος ἐνδείκνυμι , τότε δή καί ὁ Αἰθίοψ πλησιάζω ὥσπερ ἀπό ἐκκλησία ὁ πορθμεῖον πρός ὁ πολιορκέω θέατρον τοιόσδε λέγω . ὦ Πέρσης καί Συηναῖος ὁ πάρειμι , Ὑδάσπης ὁ ὁ πρός ἀνατολή καί δυσμή Αἰθίοψ , νυνί δέ καί σύ βασιλεύς , πολέμιος τε ἐκπορθέω οἶδα καί ἱκέτης οἰκτίρω φύω , ὁ μέν ἀνδρεῖος ὁ δέ φιλάνθρωπος δοκιμάζω , καί ὁ μέν χείρ εἰμί στρατιωτικός ὁ δέ ἴδιος ὁ ἑαυτοῦ γνώμη . ἔχω ὁ τε σύ εἰμί καί μή κατά ἐξουσία , ἱκέτης γίγνομαι ἀνίημι ὁ ἐκ ὁ πόλεμος πᾶς ὁράω καί οὐ ἀμφίβολος κίνδυνος , ἐπί ὅς ἄν ἄσμενος ὁ δεινός ἀπαλλάσσω , ὁ αἵρεσις οὐ αὐτός ὁρίζω ἀλλά σύ ἐπιτρέπω : οὐ γάρ τυραννέω ὁ δίκη , ἀλλά πρός ὁ ἀνεμέσητος διοικέω ὁ ὁ ἄνθρωπος τύχη . πρός οὗτος Συηναῖος μέν ἀποκρίνω σφεῖς τε αὐτός καί παῖς καί γυνή ἐπιτρέπω Ὑδάσπης χράω πρός ὅς τις βούλομαι , καί ὁ πόλις , εἰ περιγίγνομαι , ἐγχειρίζω , ὅς καί νῦν ἐν ὁ ἀνέλπιστος σαλεύω , εἰ μή φθάνω τις ἐκ θεός καί ἐκ Ὑδάσπης μηχανή σωτηρία . ὁ δέ Ὀροονδάτης ὁ μέν αἴτιος φημί ὁ πόλεμος καί ὁ ἔπαθλον ἐξίστημι καί ὁ Φίλα ὁ πόλις καί ὁ σμαράγδειος μέταλλον παραχωρέω , αὐτός δέ ἀξιόω μηδείς ὑφίστημι ἀνάγκη μήτε ἑαυτοῦ μήτε ὁ στρατιώτης ἐγχειρίζω , ἀλλά εἰ βούλομαι Ὑδάσπης ὁλόκληρος ἐπιδείκνυμι ὁ φιλάνθρωπος , ἐπιτρέπω οὐδείς λυμαίνομαι οὐδέ χείρ ἀνταίρω ἀποχωρέω εἰς ὁ Ἐλεφαντίνη . ὡς ἴσος εἰμί ἕ νῦν τε ἀπόλλυμι , καί δοκέω περισῴζω προδοσία ὁ στρατιωτικός παρά βασιλεύς ὁ Πέρσης ἁλίσκομαι . μάλα καί χαλεπός , νῦν μέν ἁπλόος καί νομίζω τυγχάνω ἐπάγω θάνατος , τότε δέ ὠμός καί εἰς πικρός κόλασις καινουργέω .