heliodorus-scr-erot.aethiopica 5.34
καὶ τὰ μὲν ἄλλα τῶν μετὰ ταῦτα οὐκ ἔχω λέγειν , πλὴν ὅτι γε ἐμὲ μὲν ἔλαθεν ἐπανελθών , ἐγκαταμείναντα τῷ λόφῳ καὶ οὐ θαρρήσαντα τῆς νυκτὸς ἐπιμῖξαι χωρίῳ πολεμουμένῳ , τὴν Χαρίκλειαν δὲ οὐδαμῶς . ἀλλ̓ εἶδον ἡμέρας γενομένης τὸν μὲν ἴσα καὶ νεκρῷ προκείμενον , τὴν δὲ προσκαθημένην καὶ θρηνοῦσαν , καὶ βούλεσθαι μὲν ἐπισφάττειν ἑαυτὴν ἐνδεικνυμένην , ὑπὸ δὲ ὀλίγης ἐλπίδος τοῦ τάχ̓ ἂν καὶ περιγενέσθαι τὸν νεανίσκον ἐπεχομένην . οὐδὲ ἔφθην ὁ δυσδαίμων εἰπεῖν τι καὶ μαθεῖν , οὐδὲ ἐπικουφίσαι παραμυθίᾳ τὴν συμφοράν , οὐδὲ τὰ ἐνδεχόμενα ἐπιμεληθῆναι , τὰ ἐκ θαλάττης κακὰ τῶν ἐκ γῆς ἀδιαστάτως διαδεξαμένων : ἄρτι γὰρ ἐμοῦ , καὶ ὅτε ἡμέραν εἶδον , τὸν λόφον κατιόντος λῃστρικὸν Αἰγυπτίων πλῆθος ἐκ τοῦ ὑπερτείνοντος ὄρους , ὡς ἐῴκει , κατέτρεχεν , εἶχέ τε ἤδη τοὺς νέους , καὶ ἀπῆγε μικρὸν ὕστερον , ὅσα φέρειν ἠδύνατο τῆς νεὼς ἐπικομιζόμενον , ἐγὼ δὲ τὴν ἄλλως πόρρωθεν εἱπόμην , ὀδυρόμενος τὰς ἐμαυτοῦ τε κἀκείνων τύχας , οὔτε δὲ ἐπαμύνειν ἔχων οὔτε ἐπιμίγνυσθαι δοκιμάζων , εἰς ἐπικουρίας ἐλπίδα ἐμαυτὸν ταμιευόμενος . οὐ μὴν ἐπήρκεσά γε , πόθεν ; ἀπολειφθεὶς μὲν τότε , τοῦ γήρως ἐμποδίσαντος ἐν τοῖς ὀρθίοις μέρεσι συνεκδραμεῖν τοῖς Αἰγυπτίοις , ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τέως τῆς θυγατρὸς θεῶν μὲν εὐμενείᾳ σῇ δὲ ὦ Ναυσίκλεις εὐνοίᾳ χρησάμενος , αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἐρανισάμενος , θρήνων δὲ μόνων τῶν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ὀδυρμῶν ἀφθονίαν χαριζόμενος . ἐπὶ τούτοις ἐδάκρυε μὲν αὐτός , ἐδάκρυον δὲ οἱ παρόντες , καὶ εἰς θρῆνον ἡδονῇ τινὶ σύγκρατον μετεβέβλητο τὸ συμπόσιον ʽἐπίφορον γάρ τι πρὸς δάκρυον οἶνοσ̓ , ἕως ὁ Ναυσικλῆς ἐπιθαρρύνων τὸν Καλάσιριν , ὦ πάτερ , ἔφη , σὺ δὲ εἰς τὸ ἑξῆς γοῦν εὔθυμος εἶναι , τὴν μὲν θυγατέρα ἤδη τήνδε κεκομισμένος , τὸν παῖδα δὲ ἰδεῖν ὑπὸ τῆς νυκτὸς μόνης εἰργόμενος : εἰς ἕω γὰρ ἀφιξόμεθα πρὸς τὸν Μιτράνην , καὶ πάντα τρόπον λύσασθαί σοι τὸν ἄριστον Θεαγένην πειρασόμεθα . βουλοίμην ἄν , εἶπεν ὁ Καλάσιρις . νῦν δέ , ὥρα γὰρ διαλύειν τὸ συμπόσιον , μνήμη τοῦ δαιμονίου γινέσθω , καὶ τὰς λυτηρίους τις σπονδὰς περιαγέτω .
Lemmas: καί ὁ μέν ἄλλος ὁ μετά οὗτος οὐ ἔχω λέγω , πλήν ὅτι γε ἐγώ μέν λανθάνω ἐπανέρχομαι , ἐγκαταμένω ὁ λόφος καί οὐ θαρσέω ὁ νύξ ἐπιμείγνυμι χωρίον πολεμέω , ὁ Χαρίκλεια δέ οὐδαμῶς . ἀλλά ὁράω ἡμέρα γίγνομαι ὁ μέν ἴσος καί νεκρός πρόκειμαι , ὁ δέ προσκάθημαι καί θρηνέω , καί βούλομαι μέν ἐπισφάζω ἑαυτοῦ ἐνδείκνυμι , ὑπό δέ ὀλίγος ἐλπίς ὁ τάχα ἄν καί περιγίγνομαι ὁ νεανίσκος ἐπέχω . οὐδέ φθάνω ὁ δυσδαίμων λέγω τις καί μανθάνω , οὐδέ ἐπικουφίζω παραμυθία ὁ συμφορά , οὐδέ ὁ ἐνδέχομαι ἐπιμελέομαι , ὁ ἐκ θάλασσα κακός ὁ ἐκ γῆ ἀδιάστατος διαδέχομαι : ἄρτι γάρ ἐγώ , καί ὅτε ἡμέρα ὁράω , ὁ λόφος κατέρχομαι λῃστρικός Αἰγύπτιος πλῆθος ἐκ ὁ ὑπερτείνω ὄρος , ὡς ἔοικα , κατατρέχω , ἔχω τε ἤδη ὁ νέος , καί ἀπάγω μικρός ὕστερον , ὅσος φέρω δύναμαι ὁ ναῦς ἐπικομίζω , ἐγώ δέ ὁ ἄλλος πρόσωθεν ἕπομαι , ὀδύρομαι ὁ ἐμαυτοῦ τε ἐκεῖνος τύχη , οὔτε δέ ἐπαμύνω ἔχω οὔτε ἐπιμείγνυμι δοκιμάζω , εἰς ἐπικουρία ἐλπίς ἐμαυτοῦ ταμιεύω . οὐ μήν ἐπαρκέω γε , πόθεν ; ἀπολείπω μέν τότε , ὁ γῆρας ἐμποδίζω ἐν ὁ ὄρθιος μέρος συνεκτρέχω ὁ Αἰγύπτιος , ἐπί δέ ὁ πάρειμι εἰς ὁ ἀνεύρεσις τέως ὁ θυγάτηρ θεός μέν εὐμένεια σός δέ ὦ Ναυσικλῆς εὔνοια χράω , αὐτός δέ οὐδείς ἐρανίζω , θρῆνος δέ μόνος ὁ ἐπί αὐτός καί ὀδυρμός ἀφθονία χαρίζω . ἐπί οὗτος δακρύω μέν αὐτός , δακρύω δέ ὁ πάρειμι , καί εἰς θρῆνος ἡδονή τις σύγκρατος μεταβάλλω ὁ συμπόσιον ἐπίφορος γάρ τις πρός δάκρυον οἶνος , ἕως ὁ Ναυσικλῆς ἐπιθαρσύνω ὁ Καλάσιρις , ὦ πατήρ , φημί , σύ δέ εἰς ὁ ἑξῆς γοῦν εὔθυμος εἰμί , ὁ μέν θυγάτηρ ἤδη ὅδε κομίζω , ὁ παῖς δέ ὁράω ὑπό ὁ νύξ μόνος ἔργω : εἰς ἠώς γάρ ἀφικνέομαι πρός ὁ Μιτράνης , καί πᾶς τρόπος λύω σύ ὁ ἀγαθός Θεαγένης πειράω . βούλομαι ἄν , λέγω ὁ Καλάσιρις . νῦν δέ , ὥρα γάρ διαλύω ὁ συμπόσιον , μνήμη ὁ δαιμόνιον γίγνομαι , καί ὁ λυτήριος τις σπονδή περιάγω .