heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.29
ταῦτά μου καὶ τὰ τοιαῦτα διεξιόντος , ὁ ἱερεὺς τοῦ Πυθίου γνώριμος ἐμοὶ γεγονὼς ἐς τὰ μάλιστα ʽΧαρικλῆς ὄνομα ἦν αὐτᾦ , θαυμασίως , ἔφη , λέγεις , καὶ ταύτῃ τῇ γνώμῃ τίθεμαι καὶ αὐτός , οὕτω καὶ παρὰ τῶν ἐν Καταδούποις ἱερέων τοῦ Νείλου πυθόμενος . κἀγὼ πρὸς αὐτόν , ὦ Χαρίκλεις , ἔφην , ἦλθες γὰρ κἀκεῖσε ; ἦλθον , εἶπεν , ὦ σοφὲ Καλάσιρι . τί δέ σε χρέος ἤγαγε ; πάλιν ἠρώτων . ὃ δέ , δυσπραξία τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν , ἀπεκρίνατο , ἣ δή μοι καὶ εὐπραξίας αἰτία γέγονεν . ἐμοῦ δὲ τὸ παράδοξον θαυμάσαντος , οὐ θαυμάσῃ , ἔφη , τὸ πρᾶγμα , ὡς γέγονεν εἰ πύθοιο . πεύσῃ δὲ ὅταν σοι βουλομένῳ γένηται . οὐκοῦν ὥρα σοι λέγειν , ἦν δ̓ ἐγώ : νῦν γὰρ βούλομαι . μάνθανε , εἶπεν ὁ Χαρικλῆς τοὺς πολλοὺς μεταστησάμενος : καὶ γάρ σε καὶ διά τι χρήσιμον ἐμὸν ἀκροατὴν γενέσθαι τῶν συμβεβηκότων πάλαι ἐβουλόμην . ἐμοὶ γήμαντι παιδία οὐκ ἐγίνετο . ὀψὲ δέ ποτε καὶ βραδὺ τῆς ἡλικίας , πολλὰ τὸν θεὸν ἱκετεύων θυγατρίου πατὴρ ἀνηγορεύθην , οὐκ ἐπ’ αἰσίοις ἔσεσθαί μοι ταύτην τοῦ θεοῦ προαγορεύσαντος . ἦλθε καὶ εἰς ὥραν γάμου , καὶ ἐξεδόμην τῶν μνηστευομένων ʽπολλοὶ δὲ ἦσαν̓ τῷ παῤ ἐμοὶ κριθέντι καλλίστῳ . καὶ καθ̓ ἣν νύκτα συγκατεκλείσθη τῷ γήμαντι , κατ̓ αὐτὴν ἡ δυστυχὴς ἐτελεύτα , σκηπτοῦ τινὸς ἢ χειροποιήτου πυρὸς τοῖς θαλάμοις ἐμπεσόντος . καὶ τὸν ὑμέναιον ᾀδόμενον ἔτι διεδέχετο θρῆνος , καὶ ἀπὸ τῶν παστάδων ἐπὶ τὸ μνῆμα παρεπέμπετο : καὶ δᾷδες αἱ τὸ γαμήλιον ἐκλάμψασαι φῶς , αὗται καὶ τὴν ἐπικήδειον πυρκαϊὰν ἐξῆπτον . ἐπετραγῴδει τούτῳ τῷ δράματι καὶ ἕτερον πάθος ὁ δαίμων , καὶ τὴν μητέρα μοι τῆς παιδὸς ἀφαιρεῖται τοῖς θρήνοις ἐγκαρτερήσασαν . τὸ δὲ θεήλατον τοῦ κακοῦ μὴ φέρων , ἐμαυτὸν μὲν οὐκ ἐξάγω τοῦ βίου , τοῖς θεολογοῦσιν ὡς ἀθέμιτον τὸ πρᾶγμα πειθόμενος , ὑπεξάγω δὲ τῆς ἐνεγκούσης καὶ τὴν ἐρημίαν τῆς οἰκίας ἀποδιδράσκω : μέγα γάρ τι εἰς λήθην κακῶν ἡ δἰ ὀφθαλμῶν τῆς ψυχῆς ὑπόμνησις ἀμαυρουμένη . καὶ πολλοῖς ἐμπλανηθεὶς τόποις , ἦλθον δὴ καὶ εἰς τὴν σὴν Αἴγυπτον καὶ Καταδούπους αὐτούς , καθ̓ ἱστορίαν τῶν καταρρακτῶν τοῦ Νείλου .
Lemmas: οὗτος ἐγώ καί ὁ τοιοῦτος διεξέρχομαι , ὁ ἱερεύς ὁ Πύθιος γνώριμος ἐγώ γίγνομαι εἰς ὁ μάλα Χαρικλῆς ὄνομα εἰμί αὐτός , θαυμάσιος , φημί , λέγω , καί οὗτος ὁ γνώμη τίθημι καί αὐτός , οὕτως καί παρά ὁ ἐν Κατάδουποι ἱερεύς ὁ Νεῖλος πυνθάνομαι . ἐγώ πρός αὐτός , ὦ ξηαριξλες , φημί , ἔρχομαι γάρ ἐκεῖσε ; ἔρχομαι , λέγω , ὦ σοφός Καλάσιρις . τίς δέ σύ χρέος ἄγω ; πάλιν ἐρωτάω . ὁ δέ , δυσπραξία ὁ κατά ὁ οἰκία , ἀποκρίνω , ὅς δή ἐγώ καί εὐπραξία αἰτία γίγνομαι . ἐγώ δέ ὁ παράδοξος θαυμάζω , οὐ θαυμάζω , φημί , ὁ πρᾶγμα , ὡς γίγνομαι εἰ πυνθάνομαι . πυνθάνομαι δέ ὅταν σύ βούλομαι γίγνομαι . οὐκοῦν ὥρα σύ λέγω , εἰμί δέ ἐγώ : νῦν γάρ βούλομαι . μανθάνω , λέγω ὁ Χαρικλῆς ὁ πολύς μεθίστημι : καί γάρ σύ καί διά τις χρήσιμος ἐμός ἀκροατής γίγνομαι ὁ συμβαίνω πάλαι βούλομαι . ἐγώ γαμέω παιδίον οὐ γίγνομαι . ὀψέ δέ ποτέ καί βραδύς ὁ ἡλικία , πολύς ὁ θεός ἱκετεύω θυγάτριον πατήρ ἀναγορεύω , οὐ ἐπί αἴσιος εἰμί ἐγώ οὗτος ὁ θεός προαγορεύω . ἔρχομαι καί εἰς ὥρα γάμος , καί ἐκδίδωμι ὁ μνηστεύω ʽπολλοὶ δέ ἄσανω ὁ παρά ἐγώ κρίνω καλός . καί κατά ὅς νύξ συγκατακλείω ὁ γαμέω , κατά αὐτός ὁ δυστυχής τελευτάω , σκηπτός τις ἤ χειροποίητος πῦρ ὁ θάλαμος ἐμπίπτω . καί ὁ ὑμέναιος ἀείδω ἔτι διαδέχομαι θρῆνος , καί ἀπό ὁ παστάς ἐπί ὁ μνῆμα παραπέμπω : καί δαίς ὁ ὁ γαμήλιος ἐκλάμπω φάος , οὗτος καί ὁ ἐπικήδειος πυρκαιά ἐξάπτω . ἐπιτραγῳδέω οὗτος ὁ δρᾶμα καί ἕτερος πάθος ὁ δαίμων , καί ὁ μήτηρ ἐγώ ὁ παῖς ἀφαιρέω ὁ θρῆνος ἐγκαρτερέω . ὁ δέ θεήλατος ὁ κακός μή φέρω , ἐμαυτοῦ μέν οὐ ἐξάγω ὁ βίος , ὁ θεολογέω ὡς ἀθέμιτος ὁ πρᾶγμα πείθω , ὑπεξάγω δέ ὁ φέρω καί ὁ ἐρημία ὁ οἰκία ἀποδιδράσκω : μέγας γάρ τις εἰς λήθη κακός ὁ διά ὀφθαλμός ὁ ψυχή ὑπόμνησις ἀμαυρόω . καί πολύς ἐμπλανάω τόπος , ἔρχομαι δή καί εἰς ὁ σός Αἴγυπτος καί Κατάδουποι αὐτός , κατά ἱστορία ὁ καταρράκτης ὁ Νεῖλος .