heliodorus-scr-erot.aethiopica 8.13
ὑποδεξάμενος οὖν ὁ Εὐφράτης τὰς ἐπιστολάς , καὶ ἀμφοτέρας ἐπελθών , Ἀρσάκη μέν , ἔφη , ἄλλως τε οἰμώξει , καὶ τὸ παρὸν ἐν ἐσχάτοις διάγει , πυρετοῦ τινὸς ὥσπερ θεηλάτου τῆς προτεραίας ἐνσκήψαντος , καὶ θέρμης ὀξείας ὑποδραμούσης καὶ εἰς δεῦρο κατεχούσης , ὀλίγας τοῦ περιέσεσθαι τὰς ἐλπίδας ἐνδεικνυμένη . ἐγὼ δ̓ ἂν ταῦτα οὐδὲ ἐρρωμένῃ ἔδωκα , θᾶττον ἂν προαποθανούσῃ καὶ ἡμᾶς συναπολεσάσῃ ἢ ἑκούσῃ τοὺς νέους ἐκδούσῃ . σὺ δὲ εἰς καιρὸν ἥκων ἴσθι . καὶ ὑποδεξάμενος ἄγε τοὺς ξένους , καὶ τὴν εἰς δύναμιν ἐπικουρίαν σύσπευδε , καὶ κατελέει παντοίως ἀθλίους μὲν ὄντας καὶ κακοδαίμονας , καὶ μυρίας αἰκίας καὶ κολάσεις , οὔ τοι ἑκόντος ἐμοῦ , κελευομένου δὲ πρὸς Ἀρσάκης , ὑποστάντας , τἆλλα δέ , ὡς ἔοικεν , εὖ γεγονότας , καὶ ὡς ἡ πεῖρά μοι καὶ τὰ ἔργα παρέστησε , τὰ πάντα σώφρονας . καὶ ἅμα λέγων ἦγεν ἐπὶ τὸ δεσμωτήριον . ὁ μὲν δὴ Βαγώας ἰδὼν τοὺς νέους δεσμώτας , καὶ ἤδη ταῦτα καὶ πρὸς τῶν βασάνων τετρυχωμένους , ἐκπέπληκτο τοῦ μεγέθους ἅμα καὶ κάλλους . οἳ δὲ τοῦτο ἐκεῖνο εἶναι νομίσαντες , καὶ ἀωρὶ τοὺς περὶ τὸν Βαγώαν ἥκειν τὴν ἐπὶ θανάτῳ καὶ τὴν τελευταίαν ἀπάξοντας , εἰς βραχὺ μὲν διεταράχθησαν , εἶτα ἀνενεγκόντες ἱλαρῷ καὶ διακεχυμένῳ τῷ βλέμματι , ὅτι ἀφροντιστοῦσι καὶ πλείονα χαίρουσιν , ἐπίδηλοι τοῖς παροῦσιν εγίνοντο . ἤδη γοῦν τῶν περὶ τὸν Εὐφράτην πλησιαζόντων καὶ ἐπιδραττομένων καὶ ἀπὸ τῶν ξύλων πρὸς οἷς τὰ δεσμὰ κατακέκλειστο ὑπεκλυόντων , ὁ Θεαγένης , εὖ γε ἡ ἀλάστωρ Ἀρσάκη , ἀνεβόησεν , ὅτι νυκτὶ καὶ ζόφῳ τὰς ἑαυτῆς ἀθεμίτους πράξεις ἐπικρύπτειν οἴεται . δεινὸς δὲ ὁ τῆς δίκης ὀφθαλμὸς ἐλέγχειν τὰ κρύφια καὶ τὰ ἀθέμιτα φωτίζειν . ἀλλ̓ ὑμεῖς τὰ προστεταγμένα πράττετε , καὶ εἴτε πῦρ εἴτε ὕδωρ εἴτε ξίφος ὥρισται καθ̓ ἡμῶν , τὸν αὐτὸν ἅμα καὶ ἕνα θάνατον χαρίσασθε ἀμφοτέροις . συμπαρεκάλει δὲ τὰ αὐτὰ καὶ ἡ Χαρίκλεια . ἐπιδακρύσαντες οὖν καὶ οἱ εὐνοῦχοι ʽσυνίεσαν γὰρ ἠρέμα τῶν λεγομένων̓ αὐτοῖς δεσμοῖς ὑπεξῆγον .
Lemmas: ὑποδέχομαι οὖν ὁ Εὐφράτης ὁ ἐπιστολή , καί ἀμφότερος ἐπέρχομαι , Ἀρσάκης μέν , φημί , ἄλλος τε οἰμώσσω , καί ὁ πάρειμι ἐν ἔσχατος διάγω , πυρετός τις ὥσπερ θεήλατος ὁ προτεραῖος ἐνσκήπτω , καί θέρμη ὀξύς ὑποτρέχω καί εἰς δεῦρο κατέχω , ὀλίγος ὁ περίειμι ὁ ἐλπίς ἐνδείκνυμι . ἐγώ δέ ἄν οὗτος οὐδέ ῥώννυμι δίδωμι , ταχύς ἄν προαποθνῄσκω καί ἐγώ συναπόλλυμι ἤ ἑκών ὁ νέος ἐκδίδωμι . σύ δέ εἰς καιρός ἥκω οἶδα . καί ὑποδέχομαι ἄγω ὁ ξένος , καί ὁ εἰς δύναμις ἐπικουρία συσπεύδω , καί καθαιρέω παντοίως ἄθλιος μέν εἰμί καί κακοδαίμων , καί μυρίος αἰκία καί κόλασις , οὐ τοι ἑκών ἐγώ , κελεύω δέ πρός Ἀρσάκης , ὑφίστημι , ἄλλος δέ , ὡς ἔοικα , εὖ γίγνομαι , καί ὡς ὁ πεῖρα ἐγώ καί ὁ ἔργον παρίστημι , ὁ πᾶς σώφρων . καί ἅμα λέγω ἄγω ἐπί ὁ δεσμωτήριον . ὁ μέν δή Βαγώας ὁράω ὁ νέος δεσμώτης , καί ἤδη οὗτος καί πρός ὁ βάσανος τρυχόω , ἐκπλήσσω ὁ μέγεθος ἅμα καί κάλλος . ὁ δέ οὗτος ἐκεῖνος εἰμί νομίζω , καί ἀωρί ὁ περί ὁ Βαγώας ἥκω ὁ ἐπί θάνατος καί ὁ τελευταῖος ἀπάγω , εἰς βραχύς μέν διαταράσσω , εἶτα ἀναφέρω ἱλαρός καί διαχέω ὁ βλέμμα , ὅτι ἀφροντιστέω καί πολύς χαίρω , ἐπίδηλος ὁ πάρειμι γίγνομαι . ἤδη γοῦν ὁ περί ὁ Εὐφράτης πλησιάζω καί ἐπιδράσσομαι καί ἀπό ὁ ξύλον πρός ὅς ὁ δεσμός κατακλείω ὑπεκλύω , ὁ Θεαγένης , εὖ γε ὁ ἀλάστωρ Ἀρσάκης , ἀναβοάω , ὅτι νύξ καί ζόφος ὁ ἑαυτοῦ ἀθέμιστος πρᾶξις ἐπικρύπτω οἴομαι . δεινός δέ ὁ ὁ δίκη ὀφθαλμός ἐλέγχω ὁ κρύφιος καί ὁ ἀθέμιστος φωτίζω . ἀλλά σύ ὁ προστάσσω πράσσω , καί εἴτε πῦρ εἴτε ὕδωρ εἴτε ξίφος ὁρίζω κατά ἐγώ , ὁ αὐτός ἅμα καί εἷς θάνατος χαρίζω ἀμφότερος . συμπαρακαλέω δέ ὁ αὐτός καί ὁ Χαρίκλεια . ἐπιδακρύω οὖν καί ὁ εὐνοῦχος συνίημι γάρ ἠρέμα ὁ λέγω αὐτός δεσμός ὑπεξάγω .