heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.15
εἰ δέ ποτε γένοιτο καθ̓ ἑαυτήν , πολλὰ τὴν Θίσβην ἐμέμφετο ὡς οὐ προσηκόντως ὑπηρετησαμένην , ἡ σπουδαία περὶ τὰ δεινά λέγουσα , ἡ πρὸς μὲν τὸν ἔρωτα μὴ συμπράξασα , ἐπὶ δὲ τῷ στερηθῆναί με τοῦ φιλτάτου καὶ λόγου ταχίων ἀποδειχθεῖσα , μηδὲ μεταβουλεύσασθαί μοι συγχωρήσασα . καὶ δήλη παντοίως ἐγένετο κακόν τι διαθήσουσα τὴν Θίσβην . ἣ δὲ βαρυμηνιῶσαν ὁρῶσα , καὶ πάντῃ λυπηθεῖσαν ἐπιβουλεῦσαι πρόχειρον , καὶ οὐχ ἥκιστα τῷ τε θυμῷ καὶ ἔρωτι περιμανῆ τυγχάνουσαν , ἔγνω προλαβεῖν καὶ φθῆναι , τῇ κατ̓ ἐκείνης ἐπιβουλῇ σωτηρίαν ἑαυτῇ περιποιοῦσα . καὶ προσελθοῦσα , τί ταῦτα ὦ δέσποινα ; ἔλεγε : τί μάτην ἔχεις ἐν αἰτίᾳ θεραπαινίδα τὴν σήν ; ἐγὼ μέν σοι πρὸς τὸ βούλημα τὸ σὸν ἀεί τε καὶ νῦν ὑπηρετησάμην : εἰ δέ τι τῶν μὴ κατὰ γνώμην ἐκβέβηκεν , ἐκεῖνα μὲν τῇ τύχῃ λογιστέον , ἕτοιμος δέ , εἰ κελεύεις , ἐπινοεῖν τινὰ τῶν παρόντων λύσιν . ἣ δέ , καὶ τίς ἂν εὑρεθείη , φιλτάτη , ἔφη , τοῦ δυναμένου λῦσαι τὰ νῦν ἐκποδὼν γεγονότος , κἀμὲ τῆς παῤ ἐλπίδα τῶν δικαζόντων φιλανθρωπίας ἀνελούσης . εἰ γὰρ ἐβέβλητο τοῖς λίθοις , εἰ γὰρ ἀνῄρητο , πάντως ἄν κἀμοὶ συνετεθνήκει τὰ τοῦ πάθους : τὸ γὰρ ἀπελπισθὲν ἅπαξ ἐξῄρηται τῆς ψυχῆς , καὶ τὸ μηδαμόθεν ἔτι προσδοκώμενον ἀπαλγεῖν παρασκευάζει τοὺς κάμνοντας . νῦν δὲ ὁρᾶν φαντάζομαι , παρόντος ἀκούειν ἀπατῶμαι , ὀνειδίζοντα τὴν ἄδικον ἐπιβουλὴν αἰσχύνομαι , συντεύξεσθαί ποτε ἐπελθόντι καὶ ἀπολαύσειν , ἢ καὶ αὐτὴ παῤ ἐκεῖνον φοιτήσειν ὅπου ποτ̓ ἂν ᾖ γῆς , ὑποτίθεμαι . ταῦτα ὑπεκκαίει , ταῦτα ἐκμαίνει . δίκαια μέν , ὦ θεοί , πάσχω . τί γὰρ οὐ περιεῖπον ἀλλ̓ ἐπεβούλευον ; τί δὲ οὐχ ἱκέτευον ἀλλ̓ ἐδίωκον ; ἠρνήσατο τὴν πρώτην ; ἀλλὰ προσηκόντως . ἀλλοτρίαν μέν , ἀλλ̓ οὖν γε πατρῴαν εὐνὴν ᾐσχύνετο . τυχὸν ἂν μετεπείσθη χρόνῳ πρὸς τὸ ἡμερώτερον καὶ πειθοϊ μεταπλαττόμενος . ἀλλ̓ ἡ θηριώδης ἐγὼ καὶ ἀνήμερος , ὥσπερ οὐκ ἐρῶσά τινος ἀλλ̓ ἄρχουσα , δεινὸν ὅτι μὴ ἐξ ἐπιτάγματος ὑπήκουσεν ἐποιησάμην , καὶ εἰ τῆς Δημαινέτης ὑπερεῖδε πολὺ τὴν ὥραν αὐτῆς ὑπερβάλλων . ἀλλ̓ ὦ γλυκεῖα Θίσβη , τίνα λύσιν ὠνόμαζες ῥᾳδίαν ; ὦ δέσποινα , ἔφη , τοῖς πολλοῖς μὲν ὁ Κνήμων ὑπεξῆλθε τοῦ ἄστεος καὶ τῆς Ἀττικῆς ἐξώρμησε τῇ κρίσει πειθόμενος , ἐμὲ δὲ ἅπαντα διὰ σὲ πραγματευομένην οὐκ ἔλαθεν αὐτοῦ που πρὸ τοῦ ἄστεος κρυπτόμενος . Ἀρσινόην ἀκούεις που πάντως τὴν αὐλητρίδα : ταύτῃ ἐκέχρητο . μετὰ δὲ τὴν δυστυχίαν ὑποδέχεται αὐτὸν ἡ μεῖραξ , καὶ συναπαίρειν ἐπαγγελλομένη παῤ ἑαυτῇ κατέχει , κρυπτόμενον τέως ἕως ἂν συσκευάσηται . καὶ ἡ Δημαινέτη , μακαρία μὲν Ἀρσινόη , φησί , τῆς τε πρότερον πρὸς Κνήμωνα συνηθείας καὶ τῆς σὺν αὐτῷ νυνὶ προσδοκωμένης ἐκδημίας : ἀλλὰ τί ταῦτα ἂν εἴη πρὸς ἡμᾶς ; μεγάλα , ἔφη , ὦ δέσποινα . ἐρᾶν μὲν ἐγὼ προσποιήσομαι τοῦ Κνήμωνος , παρακαλέσω δὲ τὴν Ἀρσινόην , οὖσάν μοι πάλαι γνώριμον ἀπὸ τῆς τέχνης , εἰσαγαγεῖν με ὡς αὐτὸν νύκτωρ ἀνθ̓ ἑαυτῆς . ἅπερ εἰ γένοιτο , σὸν ἂν εἴη τὸ ἐντεῦθεν Ἀρσινόην εἶναι δοκεῖν , καὶ φοιτᾶν παῤ αὐτὸν ὡς ἐκείνην . μελήσει δέ μοι καὶ ὑποβεβρεγμένον αὐτὸν κατακλῖναι παρασκευάσαι . εἰ δὲ τύχοις ὧν βούλει , μάλιστα μὲν εἰκὸς σχολάσαι τὸν ἔρωτα . πολλαῖς κατὰ τὴν πρώτην πεῖραν ἐναπεσβέσθη τὰ τῆς ἐπιθυμίας : κόρος γὰρ ἔρωτος τῶν ἔργων τὸ τέλος . εἰ δὲ ἐναπομείνειεν , ὃ μὴ γένοιτο , δεύτερος ἔσται , φασί , πλοῦς καὶ ἑτέρα βουλή . τὸ παρὸν τέως θεραπεύωμεν .
Lemmas: εἰ δέ ποτέ γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ , πολύς ὁ Θίσβη μέμφομαι ὡς οὐ προσηκόντως ὑπηρετέω , ὁ σπουδαῖος περί ὁ δεινός λέγω , ὁ πρός μέν ὁ ἔρως μή συμπράσσω , ἐπί δέ ὁ στερέω ἐγώ ὁ φίλος καί λόγος ταχύς ἀποδείκνυμι , μηδέ μεταβουλεύω ἐγώ συγχωρέω . καί δῆλος παντοίως γίγνομαι κακός τις διατίθημι ὁ Θίσβη . ὁ δέ βαρυμηνιάω ὁράω , καί πάντῃ λυπέω ἐπιβουλεύω πρόχειρος , καί οὐ ἦκα ὁ τε θυμός καί ἔρως περιμανής τυγχάνω , γιγνώσκω προλαμβάνω καί φθάνω , ὁ κατά ἐκεῖνος ἐπιβουλή σωτηρία ἑαυτοῦ περιποιέω . καί προσέρχομαι , τίς οὗτος ὦ δέσποινα ; λέγω : τίς μάτην ἔχω ἐν αἰτία θεραπαινίς ὁ σός ; ἐγώ μέν σύ πρός ὁ βούλημα ὁ σός ἀεί τε καί νῦν ὑπηρετέω : εἰ δέ τις ὁ μή κατά γνώμη ἐκβαίνω , ἐκεῖνος μέν ὁ τύχη λογίζομαι , ἑτοῖμος δέ , εἰ κελεύω , ἐπινοέω τις ὁ πάρειμι λύσις . ὁ δέ , καί τίς ἄν εὑρίσκω , φίλος , φημί , ὁ δύναμαι λύω ὁ νῦν ἐκποδών γίγνομαι , ἐγώ ὁ παρά ἐλπίς ὁ δικάζω φιλανθρωπία ἀναιρέω . εἰ γάρ βάλλω ὁ λίθος , εἰ γάρ ἀναιρέω , πάντως ἄν ἐγώ συνθνῄσκω ὁ ὁ πάθος : ὁ γάρ ἀπελπίζω ἅπαξ ἐκλέγω ὁ ψυχή , καί ὁ μηδαμόθεν ἔτι προσδοκάω ἀπαλγέω παρασκευάζω ὁ κάμνω . νῦν δέ ὁράω φαντάζω , πάρειμι ἀκούω ἀπατάω , ὀνειδίζω ὁ ἄδικος ἐπιβουλή αἰσχύνω , συντυγχάνω ποτέ ἐπέρχομαι καί ἀπολαύω , ἤ καί αὐτός παρά ἐκεῖνος φοιτάω ὅπου ποτέ ἄν εἰμί γῆ , ὑποτίθημι . οὗτος ὑπεκκαίω , οὗτος ἐκμαίνω . δίκαιος μέν , ὦ θεός , πάσχω . τίς γάρ οὐ περιέπω ἀλλά ἐπιβουλεύω ; τίς δέ οὐ ἱκετεύω ἀλλά διώκω ; ἀρνέομαι ὁ πρῶτος ; ἀλλά προσηκόντως . ἀλλότριος μέν , ἀλλά οὖν γε πατρῷος εὐνή αἰσχύνω . τυχόν ἄν μεταπείθω χρόνος πρός ὁ ἥμερος καί πειθώ μεταπλάσσω . ἀλλά ὁ θηριώδης ἐγώ καί ἀνήμερος , ὥσπερ οὐ ἐράω τις ἀλλά ἄρχω , δεινός ὅτι μή ἐκ ἐπίταγμα ὑπακούω ποιέω , καί εἰ ὁ Δημαινέτη ὑπεροράω πολύς ὁ ὥρα αὐτός ὑπερβάλλω . ἀλλά ὦ γλυκύς Θίσβη , τίς λύσις ὀνομάζω ῥᾴδιος ; ὦ δέσποινα , φημί , ὁ πολύς μέν ὁ Κνήμων ὑπεξέρχομαι ὁ ἄστυ καί ὁ Ἀττική ἐξορμέω ὁ κρίσις πείθω , ἐγώ δέ ἅπας διά σύ πραγματεύομαι οὐ λανθάνω αὐτοῦ που πρό ὁ ἄστυ κρύπτω . Ἀρσινόη ἀκούω που πάντως ὁ αὐλητρίς : οὗτος χράω . μετά δέ ὁ δυστυχία ὑποδέχομαι αὐτός ὁ μεῖραξ , καί συναπαίρω ἐπαγγέλλω παρά ἑαυτοῦ κατέχω , κρύπτω τέως ἕως ἄν συσκευάζω . καί ὁ Δημαινέτη , μακάριος μέν Ἀρσινόη , φημί , ὁ τε πρότερος πρός Κνήμων συνήθεια καί ὁ σύν αὐτός νυνί προσδοκάω ἐκδημία : ἀλλά τίς οὗτος ἄν εἰμί πρός ἐγώ ; μέγας , φημί , ὦ δέσποινα . ἐράω μέν ἐγώ προσποιέω ὁ Κνήμων , παρακαλέω δέ ὁ Ἀρσινόη , εἰμί ἐγώ πάλαι γνώριμος ἀπό ὁ τέχνη , εἰσάγω ἐγώ ὡς αὐτός νύκτωρ ἀντί ἑαυτοῦ . ὅς εἰ γίγνομαι , σός ἄν εἰμί ὁ ἐντεῦθεν Ἀρσινόη εἰμί δοκέω , καί φοιτάω παρά αὐτός ὡς ἐκεῖνος . μέλω δέ ἐγώ καί ὑποβρέχω αὐτός κατακλίνω παρασκευάζω . εἰ δέ τυγχάνω ὅς βούλομαι , μάλα μέν ἔοικα σχολάζω ὁ ἔρως . πολύς κατά ὁ πρῶτος πεῖρα ἐναποσβέννυμι ὁ ὁ ἐπιθυμία : κόρος γάρ ἔρως ὁ ἔργον ὁ τέλος . εἰ δέ ἐναπομένω , ὅς μή γίγνομαι , δεύτερος εἰμί , φημί , πλόος καί ἕτερος βουλή . ὁ πάρειμι τέως θεραπεύω .