heliodorus-scr-erot.aethiopica 3.18
λιπαροῦντος δὴ περὶ τούτων καὶ μισθὸν ἅπασαν ὑπισχνουμένου τὴν οὐσίαν , ἥκων τις παρὰ τοῦ Χαρικλέους , δεῖταί σου Χαρικλῆς , ἔλεγεν , ἀφικέσθαι παῤ αὐτόν : ἔστι δὲ πλησίον ἐνταῦθα ἐν τῷ Ἀπολλωνίῳ , καὶ ὕμνον ἀποθύει τῷ θεῷ , τεταραγμένος τι κατὰ τοὺς ὕπνους . ἐξανίσταμαι παραχρῆμα , καὶ τὸν Θεαγένην ἀποπέμψας , ἐπὶ τὸν νεὼν ἀφικόμενος ἐπὶ θώκου τινὸς καταλαμβάνω τὸν Χαρικλέα καθήμενον , ἄγαν περίλυπον καὶ συνεχῶς ἐπιστένοντα . προσελθὼν οὖν , τί σύννους καὶ σκυθρωπός , ἠρώτων . ὃ δέ , τί γὰρ οὐ μέλλω , φησίν , ὀνειράτων τέ με διαταραξάντων , καὶ τῆς θυγατρός , ὡς ἐπυθόμην , ἀηδέστερον διατεθείσης καὶ τὴν νύκτα πᾶσαν ἄυπνον διαγαγούσης ; ἐμὲ δὲ λυπεῖ μὲν καὶ ἄλλως οὐχ ὑγιαίνουσα , πλέον δὲ ὅτι τῆς κυρίας τοῦ ἀγῶνος εἰς τὴν ἑξῆς ἐνεστηκυίας , εἰς ἣν τοῖς ὁπλίταις δρομεῦσι δᾷδας ἀναφαίνειν καὶ βραβεύειν τὴν ζάκορον νόμιμον , δυοῖν θάτερον , ἢ ἀνάγκη ταύτην ἀπολιμπανομένην λυμαίνεσθαι τὸ πάτριον , ἢ καὶ ἄκουσαν ἀφικνουμένην ἐπιτρίβεσθαι χαλεπώτερον . ὥστε εἰ καὶ μὴ πρότερον , ἀλλὰ νῦν γε ἐπαρκῶν καί τινα προσάγων ἴασιν δικαίως μὲν ἂν πρὸς ἡμᾶς καὶ φιλίαν τὴν ἡμετέραν , εὐσεβῶς δὲ πρὸς τὸ θεῖον ποιοίης . οἶδα ὡς οὐδὲν ἐργῶδες βουλομένῳ σοι τὸ πρᾶγμα , βασκανίαν , ὡς αὐτὸς ἔφης , ἰάσασθαι : προφήταις καὶ τὰ μέγιστα κατορθοῦν οὐκ ἀδύνατον . ὡμολόγουν ἠμεληκέναι , σοφιστεύων καὶ πρὸς ἐκεῖνον , καὶ τὴν παροῦσαν ἐνδοῦναι παρεκάλουν : ἔχειν γάρ τι συνθεῖναι πρὸς τὴν ἴασιν . τὸ δὲ νυνὶ παρὰ τὴν κόρην ἴωμεν , ἔφην , ἐπισκεψόμενοί τε ἀκριβέστερον καὶ παραμυθησόμενοι πρὸς ὅσον δυνατόν . ἅμα δὲ ὦ Χαρίκλεις βούλομαί σε καὶ λόγους τινὰς ὑπὲρ ἐμοῦ κινῆσαι πρὸς τὴν παῖδα , καὶ γνωριμώτερον ἀποφῆναι παρακαταθέμενον , ὅπως ἂν οἰκειότερον ἔχουσα πρός με θαρραλεώτερον ἰώμενον προσίηται . γινέσθω ταῦτα , ἔφη , καὶ ἀπίωμεν .
Lemmas: λιπαρέω δή περί οὗτος καί μισθός ἅπας ὑπισχνέομαι ὁ οὐσία , ἥκω τις παρά ὁ Χαρικλής , δέω σύ Χαρικλῆς , λέγω , ἀφικνέομαι παρά αὐτός : εἰμί δέ πλησίον ἐνταῦθα ἐν ὁ Ἀπολλώνιον , καί ὕμνος ἀποθύω ὁ θεός , ταράσσω τις κατά ὁ ὕπνος . ἐξανίστημι παραχρῆμα , καί ὁ Θεαγένης ἀποπέμπω , ἐπί ὁ ναός ἀφικνέομαι ἐπί θᾶκος τις καταλαμβάνω ὁ ξηαριξλες κάθημαι , ἄγαν περίλυπος καί συνεχής ἐπιστένω . προσέρχομαι οὖν , τίς σύννους καί σκυθρωπός , ἐρωτάω . ὁ δέ , τίς γάρ οὐ μέλλω , φημί , ὄνειρος τε ἐγώ διαταράσσω , καί ὁ θυγάτηρ , ὡς πυνθάνομαι , ἀηδής διατίθημι καί ὁ νύξ πᾶς ἄυπνος διάγω ; ἐγώ δέ λυπέω μέν καί ἄλλος οὐ ὑγιαίνω , πολύς δέ ὅτι ὁ κύριος ὁ ἀγών εἰς ὁ ἑξῆς ἐνίστημι , εἰς ὅς ὁ ὁπλίτης δρομεύς δαίς ἀναφαίνω καί βραβεύω ὁ ζάκορος νόμιμος , δύο ἕτερος , ἤ ἀνάγκη οὗτος ἀπολείπω λυμαίνομαι ὁ πάτριος , ἤ καί ἄκων ἀφικνέομαι ἐπιτρίβω χαλεπός . ὥστε εἰ καί μή πρότερος , ἀλλά νῦν γε ἐπαρκέω καί τις προσάγω ἴασις δίκαιος μέν ἄν πρός ἐγώ καί φιλία ὁ ἡμέτερος , εὐσεβής δέ πρός ὁ θεῖος ποιέω . οἶδα ὡς οὐδείς ἐργώδης βούλομαι σύ ὁ πρᾶγμα , βασκανία , ὡς αὐτός φημί , ἰάομαι : προφήτης καί ὁ μέγας κατορθόω οὐ ἀδύνατος . ὁμολογέω ἀμελέω , σοφιστεύω καί πρός ἐκεῖνος , καί ὁ πάρειμι ἐνδίδωμι παρακαλέω : ἔχω γάρ τις συντίθημι πρός ὁ ἴασις . ὁ δέ νυνί παρά ὁ κόρη ἔρχομαι , φημί , ἐπισκοπέω τε ἀκριβής καί παραμυθέομαι πρός ὅσος δυνατός . ἅμα δέ ὦ ξηαριξλες βούλομαι σύ καί λόγος τις ὑπέρ ἐγώ κινέω πρός ὁ παῖς , καί γνώριμος ἀποφαίνω παρακατατίθεμαι , ὅπως ἄν οἰκεῖος ἔχω πρός ἐγώ θαρσαλέος ἰάομαι προσίημι . γίγνομαι οὗτος , φημί , καί ἀπέρχομαι .