heliodorus-scr-erot.aethiopica 5.8
συλλαβόντες οὖν ἦγον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα , λίαν ἐσπουδακότες λαφύρων τὸ κάλλιστον πρῶτοι προσαγαγεῖν . ἔμελλον δὲ ἄρα καὶ μόνον προσφέρειν : ἄλλῳ γὰρ οὐδενὶ τῶν ἄλλων οὐδεὶς ἐπετύγχανεν , ἐκ περάτων καὶ ταῦτα εἰς πέρατα τὴν νῆσον ἐπιδραμόντες , καὶ ὡς ἄρκυσι τοῖς ὅπλοις πανταχόθεν πᾶσαν περιβαλόντες : ἡ μὲν γὰρ ἄλλη πυρὶ ὑπὸ τοῦ προτέρου πολέμου κατανάλωτο , μόνον δὲ λειπόμενον τὸ σπήλαιον ἠγνοεῖτο . καὶ οἱ μὲν οὕτως ἤγοντο ἐπὶ τὸν πολέμαρχον : ἦν δ̓ ἄρα Μιτράνης ὁ φρούραρχος Ὀροονδάτου τοῦ τῷ βασιλεῖ τῷ μεγάλῳ τὴν Αἴγυπτον σατραπεύοντος , ἐπὶ χρήμασι πολλοῖς ὑπὸ Ναυσικλέους , ὡς δεδήλωται , κατὰ ζήτησιν τῆς Θίσβης ἀφιγμένος ἐπὶ τὴν νῆσον . ὡς οὖν ἀγόμενοι πλησίον οἱ περὶ τὸν Θεαγένην ὤφθησαν , θεοὺς σωτῆρας ἐπιβοώμενοι πολλάκις , ἐμπορικόν τι καὶ δραστήριον ἐννοήσας ὁ Ναυσικλῆς ἐξήλατό τε , καὶ προσδραμών , αὕτη ἐκείνη Θίσβη , κεκραγὼς ἔλεγεν , ἣν ἀφῃρέθην μὲν πρὸς τῶν ὀλέθρων βουκόλων , ἔχω δὲ διὰ σέ , Μιτράνη , καὶ τοὺς θεούς . ἐδράττετό τε τῆς Χαρικλείας , καὶ χαίρειν εἰς ὑπερβολὴν ἐνεδείκνυτο : καὶ τῇ Χαρικλείᾳ Θίσβην ὁμολογεῖν ἑαυτήν , εἰ βούλοιτο σώζεσθαι , παρεκελεύετο , ἠρέμα καὶ ἑλληνιστὶ παραφθεγγόμενος , ὡς λανθάνειν τοὺς παρόντας . καὶ τοῦ σοφίσματος ἔτυχεν : ἡ γὰρ δὴ Χαρίκλεια γλώσσης τε Ἑλληνίδος αἰσθομένη καί τι καὶ συνοῖσον ἀνύεσθαι πρὸς τοῦ ἀνδρὸς στοχαζομένη , συνύφαινε τὸν σκοπόν , καὶ τῷ Μιτράνῃ πυνθανομένῳ , τίς ποτε καλοῖτο , Θίσβην ἑαυτὴν ὡμολόγει . τότε δὴ προσδραμὼν ἐφίλει τε πολλὰ τὴν κεφαλὴν τοῦ Μιτράνου , καὶ τῆς τύχης ὑπερθαυμάζων ἐφύσα τὸν βάρβαρον ὡς ἄλλα τε πλεῖστα κατωρθωκότα ἐν πολέμοις καὶ τὴν παροῦσαν στρατείαν εὐδαιμόνως πεποιημένον . ὃ δὲ χαυνωθεὶς τοῖς ἐπαίνοις , καὶ ἅμα τὸ πρᾶγμα οὕτως ἔχειν ὑπὸ τοῦ ὀνόματος ἀπατηθείς , ἐξεπέπληκτο μὲν τῆς ὥρας ʽἀπ̓ εὐτελοῦς γὰρ καὶ ταῦτα τῆς ἐσθῆτος οἷον νέφους αὐγὴ σεληναίας διεξέλαμπεν̓ , ὅμως δ̓ οὖν τὸ κοῦφον τοῦ φρονήματος ἀπάτης ὀξύτητι συσχεθείς , καὶ τὸν καιρὸν τῆς μεταμελείας προληφθείς , ταύτην μὲν οὖν , ἔφη , σὴν οὖσαν ἀπολαβὼν ἄγε ʽκαὶ εἰπὼν ἐνεχείριζεν , ἀφορῶν τε εἰς αὐτὴν συνεχῶς , καὶ ὅτι ἄκων καὶ προλήψει τοῦ μισθοῦ παραχωροίη τῆς κόρης ἐπισημαίνων̓ , οὑτοσὶ δέ , ὅστις ποτέ ἐστι , λέγων τὸν Θεαγένην , λάφυρον ἡμέτερον ἔστω καὶ ἑπέσθω φρουρούμενος , ἀναπεμφθησόμενος εἰς Βαβυλῶνα : τραπέζῃ γὰρ τῇ βασιλέως διακονεῖν ἐμπρέπει .
Lemmas: συλλαμβάνω οὖν ἄγω ἐπί ὁ ἄρχων , λίαν σπουδάζω λάφυρα ὁ καλός πρῶτος προσάγω . μέλλω δέ ἄρα καί μόνος προσφέρω : ἄλλος γάρ οὐδείς ὁ ἄλλος οὐδείς ἐπιτυγχάνω , ἐκ πέρας καί οὗτος εἰς πέρας ὁ νῆσος ἐπιτρέχω , καί ὡς ἄρκυς ὁ ὅπλον πανταχόθεν πᾶς περιβάλλω : ὁ μέν γάρ ἄλλος πῦρ ὑπό ὁ πρότερος πόλεμος καταναλίσκω , μόνος δέ λείπω ὁ σπήλαιον ἀγνοέω . καί ὁ μέν οὕτως ἄγω ἐπί ὁ πολέμαρχος : εἰμί δέ ἄρα Μιτράνης ὁ φρούραρχος Ὀροονδάτης ὁ ὁ βασιλεύς ὁ μέγας ὁ Αἴγυπτος σατραπεύω , ἐπί χρῆμα πολύς ὑπό Ναυσικλῆς , ὡς δηλόω , κατά ζήτησις ὁ Θίσβη ἀφικνέομαι ἐπί ὁ νῆσος . ὡς οὖν ἄγω πλησίον ὁ περί ὁ Θεαγένης ὁράω , θεός σωτήρ ἐπιβοάω πολλάκις , ἐμπορικός τις καί δραστήριος ἐννοέω ὁ Ναυσικλῆς ἐξάλλομαι τε , καί προστρέχω , οὗτος ἐκεῖνος Θίσβη , κράζω λέγω , ὅς ἀφαιρέω μέν πρός ὁ ὄλεθρος βούκολος , ἔχω δέ διά σύ , Μιτράνη , καί ὁ θεός . δράσσομαι τε ὁ Χαρίκλεια , καί χαίρω εἰς ὑπερβολή ἐνδείκνυμι : καί ὁ Χαρίκλεια Θίσβη ὁμολογέω ἑαυτοῦ , εἰ βούλομαι σῴζω , παρακελεύομαι , ἠρέμα καί ἑλληνιστί παραφθέγγομαι , ὡς λανθάνω ὁ πάρειμι . καί ὁ σόφισμα τυγχάνω : ὁ γάρ δή Χαρίκλεια γλῶσσα τε Ἑλληνίς αἰσθάνομαι καί τις καί συμφέρω ἀνύω πρός ὁ ἀνήρ στοχάζομαι , συνυφαίνω ὁ σκοπός , καί ὁ Μιτράνης πυνθάνομαι , τίς ποτέ καλέω , Θίσβη ἑαυτοῦ ὁμολογέω . τότε δή προστρέχω φιλέω τε πολύς ὁ κεφαλή ὁ Μιτράνης , καί ὁ τύχη ὑπερθαυμάζω φυσάω ὁ βάρβαρος ὡς ἄλλος τε πολύς κατορθόω ἐν πόλεμος καί ὁ πάρειμι στρατεία εὐδαίμων ποιέω . ὁ δέ χαυνόω ὁ ἔπαινος , καί ἅμα ὁ πρᾶγμα οὕτως ἔχω ὑπό ὁ ὄνομα ἀπατάω , ἐκπλήσσω μέν ὁ ὥρα ἄπειμι εὐτελής γάρ καί οὗτος ὁ ἐσθής οἷος νέφος αὐγή σεληναῖος διεκλάμπω , ὅμως δέ οὖν ὁ κοῦφος ὁ φρόνημα ἀπάτη ὀξύτης συνέχω , καί ὁ καιρός ὁ μεταμέλεια προλαμβάνω , οὗτος μέν οὖν , φημί , σός εἰμί ἀπολαμβάνω ἄγω ὅς λέγω ἐγχειρίζω , ἀφοράω τε εἰς αὐτός συνεχής , καί ὅτι ἄκων καί πρόληψις ὁ μισθός παραχωρέω ὁ κόρη ἐπισημαίνω , οὗτος δέ , ὅστις ποτέ εἰμί , λέγω ὁ Θεαγένης , λάφυρα ἡμέτερος εἰμί καί ἕπομαι φρουρέω , ἀναπεμφθάνω εἰς Βαβυλών : τράπεζα γάρ ὁ βασιλεύς διακονέω ἐμπρέπω .