heliodorus-scr-erot.aethiopica 5.11
ταῦτα ὡς ἤκουσαν , ὑπόνοιαν εὐθὺς τῶν ἀληθῶν ἐλάμβανον , ἱκέτευόν τε προστάττειν ὡς ὅτι τάχιστα παρεῖναι τὴν κόρην : τὸ γὰρ ἄφραστον κάλλος Χαρικλείας ἐγνώριζον . ὡς δὲ ἤχθη , καὶ τὰ πρῶτα κάτω νεύουσα καὶ τὸ πρόσωπον εἰς ὀφρὺν σκέπουσα τοῦ Ναυσικλέους θαρσεῖν παρακελευομένου μικρὸν ἀνένευσεν , εἶδέ τε καὶ ὤφθη παῤ ἐλπίδας , ὀδυρμὸς ἅπασιν ἀθρόον ἀνεκινήθη , καὶ ὥσπερ ἐξ ἑνὸς συνθήματος ἢ πληγῆς τῆς αὐτῆς ἀνωλόλυξαν . ἦν τε ἀκούειν ἐπὶ πλεῖστον ὦ πάτερ καὶ ὦ θύγατερ , καὶ ἀληθῶς Χαρίκλεια καὶ οὐχ ἡ Θίσβη τοῦ Κνήμωνος . ὁ δὲ Ναυσικλῆς ἐνεὸς ἐγεγόνει , τόν τε Καλάσιριν , ἐφ̓ ὅσον περιβαλὼν τὴν Χαρίκλειαν ἐδάκρυεν , ἀφορῶν , καὶ τίς ὁ καθάπερ ἐπὶ σκηνῆς ἀναγνωρισμὸς ἀγνοῶν καὶ διαπορῶν , ἕως αὐτὸν ὁ Καλάσιρις ἐφ̓ ὅσον πλεῖστον ἅμα φιλήμασι κατασπασάμενος , ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν , ἔλεγε , σοὶ δὲ ἀντὶ τούτων οἱ θεοὶ τοσαῦτα δοῖεν ὅσα κατὰ γνώμην ὄντα τὴν σὴν εἰς κόρον τελεσθῆναι . σωτήρ μοι τῆς οὐδαμόθεν ἐλπισθείσης ἔτι θυγατρὸς γέγονας , καὶ δέδωκας ἰδεῖν τὴν ἐμοὶ πάντων ἡδίστην θέαν . ἀλλ̓ ὦ θύγατερ , ὦ Χαρίκλεια , Θεαγένην δὲ ποῦ κατέλιπες ; ἀνωλόλυξε πρὸς τὴν ἐρώτησιν , καὶ διαλιποῦσα μικρόν , αἰχμάλωτον , εἶπεν , ἄγει λαβών , ὅστις ποτέ ἐστιν , ὁ κἀμὲ τούτῳ παραδεδωκώς . ἱκέτευεν οὖν ὁ Καλάσιρις τὸν Ναυσικλέα μηνύειν ἅ γινώσκει περὶ τοῦ Θεαγένους , καὶ τίς μὲν ὁ νῦν δεσπόζων , ὅποι δ̓ ἄγει λαβών . ἔλεγε πάντα ὁ Ναυσικλῆς , συνεὶς ἐκείνους εἶναι τούτους περὶ ὧν διείλεκτο πολλάκις πρὸς αὐτὸν ὁ πρεσβύτης , καὶ ὧν κατὰ ζήτησιν ἀλώμενον ἐν θρήνοις ἐγίνωσκε . προσετίθει δὲ μηδὲν αὐτοῖς εἶναι πλέον τῆς γνώσεως , ἀνθρώποις ἀπορουμένοις , τοῦ Μιτράνου θαυμαστὸν εἰ καὶ ἐπὶ πολλοῖς ἂν αἱρησομένου χρήμασιν ἀφεῖναι τὸν νεανίσκον . ἔστιν ἡμῖν , ἔφη , χρήματα , λάθρᾳ πρὸς τὸν Καλάσιριν ἡ Χαρίκλεια , καὶ ἐπάγγειλαι πλῆθος ὁπόσον βούλει . τὸν ὅρμον ὃν οἶσθα , διασώζω καὶ ἔχω φέρουσα .
Lemmas: οὗτος ὡς ἀκούω , ὑπόνοια εὐθύς ὁ ἀληθής λαμβάνω , ἱκετεύω τε προστάσσω ὡς ὅτι ταχύς πάρειμι ὁ κόρη : ὁ γάρ ἄφραστος κάλλος Χαρίκλεια γνωρίζω . ὡς δέ ἄγω , καί ὁ πρῶτος κάτω νεύω καί ὁ πρόσωπον εἰς ὀφρύς σκέπω ὁ Ναυσικλῆς θαρσέω παρακελεύομαι μικρός ἀνανεύω , ὁράω τε καί ὁράω παρά ἐλπίς , ὀδυρμός ἅπας ἀθρόος ἀνακινέω , καί ὥσπερ ἐκ εἷς σύνθημα ἤ πληγή ὁ αὐτός ἀνολολύζω . εἰμί τε ἀκούω ἐπί πολύς ὦ πατήρ καί ὦ θυγάτηρ , καί ἀληθής Χαρίκλεια καί οὐ ὁ Θίσβη ὁ Κνήμων . ὁ δέ Ναυσικλῆς ἐνεός γίγνομαι , ὁ τε Καλάσιρις , ἐπί ὅσος περιβάλλω ὁ Χαρίκλεια δακρύω , ἀφοράω , καί τίς ὁ καθά ἐπί σκηνή ἀναγνωρισμός ἀγνοέω καί διαπορέω , ἕως αὐτός ὁ Καλάσιρις ἐπί ὅσος πολύς ἅμα φίλημα κατασπάω , ὦ ἀγαθός ἀνήρ , λέγω , σύ δέ ἀντί οὗτος ὁ θεός τοσοῦτος δίδωμι ὅσος κατά γνώμη εἰμί ὁ σός εἰς κόρος τελέω . σωτήρ ἐγώ ὁ οὐδαμόθεν ἐλπίζω ἔτι θυγάτηρ γίγνομαι , καί δίδωμι ὁράω ὁ ἐγώ πᾶς ἡδύς θέα . ἀλλά ὦ θυγάτηρ , ὦ Χαρίκλεια , Θεαγένης δέ ποῦ καταλείπω ; ἀνολολύζω πρός ὁ ἐρώτησις , καί διαλείπω μικρός , αἰχμάλωτος , λέγω , ἄγω λαμβάνω , ὅστις ποτέ εἰμί , ὁ ἐγώ οὗτος παραδίδωμι . ἱκετεύω οὖν ὁ Καλάσιρις ὁ Ναυσικλῆς μηνύω ὅς γιγνώσκω περί ὁ Θεαγένης , καί τίς μέν ὁ νῦν δεσπόζω , ὅποι δέ ἄγω λαμβάνω . λέγω πᾶς ὁ Ναυσικλῆς , συνίημι ἐκεῖνος εἰμί οὗτος περί ὅς διαλέγω πολλάκις πρός αὐτός ὁ πρεσβύτης , καί ὅς κατά ζήτησις ἀλάομαι ἐν θρῆνος γιγνώσκω . προστίθημι δέ μηδείς αὐτός εἰμί πολύς ὁ γνῶσις , ἄνθρωπος ἀπορέω , ὁ Μιτράνης θαυμαστός εἰ καί ἐπί πολύς ἄν αἱρέω χρῆμα ἀφίημι ὁ νεανίσκος . εἰμί ἐγώ , φημί , χρῆμα , λάθρῃ πρός ὁ Καλάσιρις ὁ Χαρίκλεια , καί ἐπαγγέλλω πλῆθος ὁπόσος βούλομαι . ὁ ὅρμος ὅς οἶδα , διασῴζω καί ἔχω φέρω .