heliodorus-scr-erot.aethiopica 6.2
καὶ ὁ Ναυσικλῆς ἐγέλα μὲν οὐκέτι , συνεστάλη δὲ πρὸς τὴν ἀκοήν , καὶ σύννους ἐπὶ πλεῖστον εἱστήκει , διαπορῶν προφάσεως ἐκ ποίας ὁ Κνήμων , ἢ τίνος κοινωνίας , ἢ τί πεπόνθοι πρὸς τοὔνομα τῆς Θίσβης . ἐξεκάγχασε δὴ πρὸς ταῦτα ὁ Κνήμων , καὶ ὦγαθὲ Καλάσιρι , ὁρᾷς , εἶπεν , ὅση τις τοῦ ὀνόματος ἡ δύναμις , καὶ ὡς οὐκ ἐμοὶ μόνῳ μορμολύκειον , ὡς αὐτὸς φῄς , ἀλλ̓ ἤδη καὶ Ναυσικλεῖ γίνεται ; μᾶλλον δὲ καὶ ὁλοσχερὴς γέγονε τοῦ πάθους μετάστασις καὶ τοὔμπαλιν : ἐγὼ μὲν γελῶ γινώσκων οὐκέτ̓ οὖσαν , ὁ δὲ γεννάδας ἡμῖν Ναυσικλῆς καὶ πολλῷ γέλωτι τῶν ἄλλων κατατωθάζων ἐτύγχανε . πέπαυσο , ἔφη ὁ Ναυσικλῆς , καὶ ἅλις σοι τῆς εἰς ἐμὲ ἀμύνης ὦ Κνήμων . ἀλλὰ πρὸς ξενίων καὶ φιλίων θεῶν , πρὸς ἁλῶν καὶ τραπέζης , ὧν , ὡς οἶμαι , φιλανθρώπων ἐν ἡμετέρου πεπείρασθε , πόθεν τὸ Θίσβης ὄνομα εἴτε γνωρίζετε εἴτε πεφόβησθε εἴτε παιδιὰν ἐμὲ πεποίησθε , καταμηνύσατε . καὶ ὁ Καλάσιρις , σὸς ἔφη ὁ λόγος , ὦ Κνήμων , ὃν πολλάκις μοι διελθεῖν γνῶσίν τε τῶν κατὰ σεαυτὸν παρασχεῖν ἐπαγγειλάμενος , εἰς δεῦρό τε ποικίλαις ἀεὶ διαδύσεσιν ὑπερθέμενος , ἐν καιρῷ λέγοις ἂν τὸ παρόν , Ναυσικλεῖ τε ἅμα τῷδε χαριζόμενος , καὶ ἡμῖν τὸν πόνον τῆς ὁδοιπορίας ἐπικουφίζων καὶ τῷ διηγήματι παραπέμπων . ἐπείθετο ὁ Κνήμων , καὶ ἔλεγεν ἅπαντα ἐπιτέμνων ὅσα ἤδη τῷ Θεαγένει καὶ τῇ Χαρικλείᾳ προδιηγήσατο , τὴν πατρίδα ὡς Ἀθηναῖος , τὸν πατέρα ὡς Ἀρίστιππος , καὶ τὴν Δημαινέτην ὅτι μητρυιὰ γεγόνοι . διῄει καὶ τὸν ἀθέμιτον ἐπ’ αὐτῷ τῆς Δημαινέτης ἔρωτα , καὶ ὡς ἀποτυγχάνουσα ἐπιβουλεύσειε , διάκονον εἰς τὴν ἐπιβουλὴν καθεῖσα τὴν Θίσβην . προσετίθει καὶ τὸν τρόπον , καὶ ὅτι φυγαδευθείη τῆς ἐνεγκούσης , ὡς πατραλοίᾳ τοῦ δήμου ταύτην ζημίαν ἐπιθέντος : καὶ ὡς διάγοντι κατὰ τὴν Αἴγιναν πρῶτα μὲν Χαρίας τις τῶν συνεφήβων τὴν Δημαινέτην , ὅτι τέθνηκε καὶ ὅπως , ἐξαγγείλειε , τῆς Θίσβης κἀκείνῃ τὴν ἐπιβουλὴν συνθείσης , ἔπειτα Ἀντικλῆς ὅπως μὲν ὁ πατὴρ αὐτῷ δημεύσει τῶν ὄντων ὑποβληθείη , συστάντων ἐπ’ αὐτὸν τῶν κατὰ γένος τῇ Δημαινέτῃ προσηκόντων , καὶ πρὸς ὑπόνοιαν φόνου τὸν δῆμον κατ̓ αὐτοῦ κινησάντων , ὅπως δὲ ἡ Θίσβη τῶν Ἀθηνῶν ἀπέδρα σὺν τῷ ἐραστῇ τῷ ἐμπόρῳ τῷ Ναυκρατίτῃ . καὶ τέλος ἐπῆγεν ὁ Κνήμων ὅτι σὺν τῷ Ἀντικλεῖ κατὰ ζήτησιν τῆς Θίσβης ἐκπλεύσας ὡς ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον , εἰ δή πως ἀνευρὼν ἀγαγών τε εἰς τὰς Ἀθήνας λύσειε μὲν τῷ πατρὶ τὴν συκοφαντίαν τιμωρήσαιτο δὲ ἐκείνην , καὶ πολλοῖς μὲν ἄλλοις κινδύνοις πολλαῖς δὲ τύχαις τοὺς μεταξὺ χρόνους περιπεσών , ἁλοὺς δὲ καὶ ὑπὸ καταποντιστῶν , εἶτα πῶς διαδρὰς καὶ Αἰγύπτῳ προσορμισθεὶς αὖθις ὑπὸ τῶν βουκόλων ληφθείη λῃστῶν : ἔνθα καὶ τὴν πρὸς Θεαγένην καὶ Χαρίκλειαν αὐτῷ γενέσθαι συντυχίαν , καὶ τὴν Θίσβης ἀναίρεσιν ἅμα καταλέγων , καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις ἑξῆς ἄχρι τῶν γνωριζομένων τῷ τε Καλασίριδι καὶ τῷ Ναυσικλεῖ πάντων .
Lemmas: καί ὁ Ναυσικλῆς γελάω μέν οὐκέτι , συστέλλω δέ πρός ὁ ἀκοή , καί σύννους ἐπί πολύς ἵστημι , διαπορέω πρόφασις ἐκ ποῖος ὁ Κνήμων , ἤ τίς κοινωνία , ἤ τίς πάσχω πρός ὄνομα ὁ Θίσβη . ἐκκαγχάζω δή πρός οὗτος ὁ Κνήμων , καί ἀγαθος Καλάσιρις , ὁράω , λέγω , ὅσος τις ὁ ὄνομα ὁ δύναμις , καί ὡς οὐ ἐγώ μόνος μορμολυκεῖον , ὡς αὐτός φημί , ἀλλά ἤδη καί Ναυσικλῆς γίγνομαι ; μάλα δέ καί ὁλοσχερής γίγνομαι ὁ πάθος μετάστασις καί ἔμπαλιν : ἐγώ μέν γελάω γιγνώσκω οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ γεννάδας ἐγώ Ναυσικλῆς καί πολύς γέλως ὁ ἄλλος κατατωθάζω τυγχάνω . παύω , φημί ὁ Ναυσικλῆς , καί ἅλις σύ ὁ εἰς ἐγώ ἄμυνα ὦ Κνήμων . ἀλλά πρός ξένιος καί φίλος θεός , πρός ἅλς καί τράπεζα , ὅς , ὡς οἴομαι , φιλάνθρωπος ἐν ἡμέτερος πειράω , πόθεν ὁ Θίσβη ὄνομα εἴτε γνωρίζω εἴτε φοβέω εἴτε παιδιά ἐγώ ποιέω , καταμηνύω . καί ὁ Καλάσιρις , σός φημί ὁ λόγος , ὦ Κνήμων , ὅς πολλάκις ἐγώ διέρχομαι γνῶσις τε ὁ κατά σεαυτοῦ παρέχω ἐπαγγέλλω , εἰς δεῦρο τε ποικίλος ἀεί διάδυσις ὑπερτίθημι , ἐν καιρός λέγω ἄν ὁ πάρειμι , Ναυσικλῆς τε ἅμα ὅδε χαρίζω , καί ἐγώ ὁ πόνος ὁ ὁδοιπορία ἐπικουφίζω καί ὁ διήγημα παραπέμπω . πείθω ὁ Κνήμων , καί λέγω ἅπας ἐπιτέμνω ὅσος ἤδη ὁ Θεαγένης καί ὁ Χαρίκλεια προδιηγέομαι , ὁ πατρίς ὡς Ἀθηναῖος , ὁ πατήρ ὡς Ἀρίστιππος , καί ὁ Δημαινέτη ὅτι μητρυιά γίγνομαι . διέρχομαι καί ὁ ἀθέμιτος ἐπί αὐτός ὁ Δημαινέτη ἔρως , καί ὡς ἀποτυγχάνω ἐπιβουλεύω , διάκονος εἰς ὁ ἐπιβουλή καθίημι ὁ Θίσβη . προστίθημι καί ὁ τρόπος , καί ὅτι φυγαδεύω ὁ φέρω , ὡς πατραλοίας ὁ δῆμος οὗτος ζημία ἐπιτίθημι : καί ὡς διάγω κατά ὁ Αἴγινα πρῶτος μέν Χαρίας τις ὁ συνέφηβος ὁ Δημαινέτη , ὅτι θνῄσκω καί ὅπως , ἐξαγγέλλω , ὁ Θίσβη ἐκεῖνος ὁ ἐπιβουλή συντίθημι , ἔπειτα Ἀντικλῆς ὅπως μέν ὁ πατήρ αὐτός δημεύω ὁ εἰμί ὑποβάλλω , συνίστημι ἐπί αὐτός ὁ κατά γένος ὁ Δημαινέτη προσήκω , καί πρός ὑπόνοια φόνος ὁ δῆμος κατά αὐτός κινέω , ὅπως δέ ὁ Θίσβη ὁ Ἀθῆναι ἀποδιδράσκω σύν ὁ ἐραστής ὁ ἔμπορος ὁ Ναυκρατίτης . καί τέλος ἐπάγω ὁ Κνήμων ὅτι σύν ὁ Ἀντικλῆς κατά ζήτησις ὁ Θίσβη ἐκπλέω ὡς ἐπί ὁ Αἴγυπτος , εἰ δή πως ἀνευρίσκω ἄγω τε εἰς ὁ Ἀθῆναι λύω μέν ὁ πατήρ ὁ συκοφαντία τιμωρέω δέ ἐκεῖνος , καί πολύς μέν ἄλλος κίνδυνος πολύς δέ τύχη ὁ μεταξύ χρόνος περιπίπτω , ἁλίσκομαι δέ καί ὑπό καταποντιστής , εἶτα πῶς διαδιδράσκω καί Αἴγυπτος προσορμίζω αὖθις ὑπό ὁ βούκολος λαμβάνω λῃστής : ἔνθα καί ὁ πρός Θεαγένης καί Χαρίκλεια αὐτός γίγνομαι συντυχία , καί ὁ Θίσβη ἀναίρεσις ἅμα καταλέγω , καί ὁ ἐπί οὗτος ἑξῆς ἄχρι ὁ γνωρίζω ὁ τε Καλάσιρις καί ὁ Ναυσικλῆς πᾶς .