heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.3
ὡς δὲ παραμείψαντες οἱ λῃσταὶ κατὰ πρόσωπον ἔστησαν καί τι καὶ μέλλειν ἐπιχειρεῖν ἐῴκεσαν , αὖθις ἡ παῖς ἀνένευσε , καὶ μέλανας ἰδοῦσα τὴν χροιὰν καὶ τὴν ὄψιν αὐχμηρούς , εἰ μὲν εἴδωλα τῶν κειμένων ἐστέ , φησίν , οὐκ ἐν δίκῃ παρενοχλεῖτε ἡμῖν : οἱ μὲν γὰρ πλεῖστοι χερσὶ ταῖς ἀλλήλων ἀνῄρησθε , ὅσοι δὲ πρὸς ἡμῶν , ἀμύνης νόμῳ καὶ ἐκδικίας τῆς εἰς σωφροσύνην ὕβρεως πεπόνθατε . εἰ δέ τινες τῶν ζώντων ἐστέ , λῃστρικὸς μὲν ὑμῖν , ὡς ἔοικεν , ὁ βίος , εἰς καιρὸν δὲ ἥκετε . λύσατε τῶν περιεστηκότων ἀλγεινῶν , φόνῳ τῷ καθ̓ ἡμῶν δρᾶμα τὸ περὶ ἡμᾶς καταστρέψαντες . ἣ μὲν ταῦτα ἐπετραγῴδει , οἳ δὲ οὐδὲν συνιέναι τῶν λεγομένων ἔχοντες τοὺς μὲν αὐτοῦ καταλείπουσιν , ἰσχυρὰν αὐτοῖς φυλακὴν τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν ἐπιστήσαντες , ἐπὶ δὲ τὴν ναῦν ὁρμήσαντες τὸν φόρτον ἐξήντλουν , τῶν μὲν ἄλλων ὑπερορῶντες ʽπολλὰ δὲ ἦν καὶ ποικίλἀ , χρυσοῦ δὲ καὶ ἀργύρου καὶ λίθων πολυτίμων καὶ σηρικῆς ἐσθῆτος , ὅση δύναμις ἑκάστοις , ἐκφοροῦντες . ἐπεὶ δὲ ἅλις ἔχειν ἐδόκει , καὶ τοσαῦτα ἦν ὡς καὶ λῃστρικὴν κορέσαι πλεονεξίαν , τὴν λείαν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν καταθέντες εἰς φορτία καὶ μοίρας κατενέμοντο , οὐ πρὸς τὴν ἑκάστου τῶν ληφθέντων ἀξίαν ἀλλὰ πρὸς τὸ ἴσον βάρος τὴν νέμησιν ποιούμενοι . τὰ δὲ περὶ τὴν κόρην καὶ τὸν νεανίαν τὰ δὲ περὶ τὴν κόρην καὶ τὸν νεανίαν ἐν δευτέροις πράξειν ἔμελλον . κἀν τούτῳ πλῆθος ἕτερον ἐφίσταται λῃστρικόν , ἱππέων δύω τοῦ τάγματος ἡγουμένων . ὅπερ ὡς εἶδον οἱ πρότεροι , οὔτε χεῖρας ἀνταράμενοι οὔτε τι τῶν σύλων ἀπενεγκάμενοι , τοῦ μὴ ἐπιδιωχθῆναι ἕνεκεν , ὡς δρόμου εἶχον ἔφευγον , αὐτοὶ μὲν εἰς δέκα τὸν ἀριθμὸν ὄντες , τρὶς δὲ τοσούτους τοὺς ἐπελθόντας θεασάμενοι . καὶ οἱ μὲν ἀμφὶ τὴν κόρην δεύτερον ἤδη ἡλίσκοντο , οὐδέπω ληφθέντες : οἱ δὲ λῃσταί , πρὸς τὴν διαρπαγὴν καὶ ταῦτα σπεύδοντες , ὑπὸ τῆς τῶν ὁρωμένων ἀγνοίας ἅμα καὶ ἐκπλήξεως τέως ἀνεστέλλοντο . τοὺς μὲν γὰρ πολλοὺς φόνους ὑπὸ τῶν προτέρων γεγενῆσθαι λῃστῶν εἴκαζον , τὴν κόρην δὲ ὁρῶντες ἐν ξένῃ καὶ περιβλέπτῳ τῇ στολῇ , καὶ τῶν μὲν προσπιπτόντων φοβερῶν ὡς ἂν μηδὲ γινομένων ὑπερορῶσαν , ὅλην δὲ τοῦ νεανίου πρὸς τοῖς τραύμασιν οὖσαν καὶ ὡς ἴδιον τὸ ἐκείνου πάθος ἀλγοῦσαν , τὴν μὲν τοῦ κάλλους καὶ τοῦ φρονήματος ἐθαύμαζον , τὸν δὲ καὶ τραυματίαν ἐξεπλήττοντο : τοιοῦτος τὴν μορφὴν καὶ τοσοῦτος τὸ μέγεθος ἔκειτο , κατὰ μικρὸν ἤδη πως ἀνειληφὼς ἑαυτὸν καὶ πρὸς τὸ σύνηθες βλέμμα ἀποκαθιστάμενος .
Lemmas: ὡς δέ παραμείβω ὁ λῃστής κατά πρόσωπον ἵστημι καί τις καί μέλλω ἐπιχειρέω ἔοικα , αὖθις ὁ παῖς ἀνανεύω , καί μέλας ὁράω ὁ χροιά καί ὁ ὄψις αὐχμηρός , εἰ μέν εἴδωλον ὁ κεῖμαι εἰμί , φημί , οὐ ἐν δίκη παρενοχλέω ἐγώ : ὁ μέν γάρ πολύς χείρ ὁ ἀλλήλων ἀναλέγω , ὅσος δέ πρός ἐγώ , ἄμυνα νόμος καί ἐκδικία ὁ εἰς σωφροσύνη ὕβρις πάσχω . εἰ δέ τις ὁ ζάω εἰμί , λῃστρικός μέν σύ , ὡς ἔοικα , ὁ βίος , εἰς καιρός δέ ἥκω . λύω ὁ περιίστημι ἀλγεινός , φόνος ὁ κατά ἐγώ δρᾶμα ὁ περί ἐγώ καταστρέφω . ὁ μέν οὗτος ἐπιτραγῳδέω , ὁ δέ οὐδείς συνίημι ὁ λέγω ἔχω ὁ μέν αὐτοῦ καταλείπω , ἰσχυρός αὐτός φυλακή ὁ ἀσθένεια αὐτός ἐφίστημι , ἐπί δέ ὁ ναῦς ὁρμάω ὁ φόρτος ἐξαντλέω , ὁ μέν ἄλλος ὑπεροράω πολά δέ εἰμί καί ποικίλος , χρυσός δέ καί ἄργυρος καί λίθος πολύτιμος καί σηρικός ἐσθής , ὅσος δύναμις ἕκαστος , ἐκφορέω . ἐπεί δέ ἅλις ἔχω δοκέω , καί τοσοῦτος εἰμί ὡς καί λῃστρικός κορέννυμι πλεονεξία , ὁ λεία ἐπί ὁ αἰγιαλός κατατίθημι εἰς φορτίον καί μοῖρα κατανέμω , οὐ πρός ὁ ἕκαστος ὁ λαμβάνω ἀξία ἀλλά πρός ὁ ἴσος βάρος ὁ νέμησις ποιέω . ὁ δέ περί ὁ κόρη καί ὁ νεανίας ὁ δέ περί ὁ κόρη καί ὁ νεανίας ἐν δεύτερος πράσσω μέλλω . ἐν οὗτος πλῆθος ἕτερος ἐφίστημι λῃστρικός , ἱππεύς δύο ὁ τάγμα ἡγέομαι . ὅς ὡς ὁράω ὁ πρότερος , οὔτε χείρ ἀνταίρω οὔτε τις ὁ σῦλον ἀποφέρω , ὁ μή ἐπιδιώκω ἕνεκα , ὡς δρόμος ἔχω φεύγω , αὐτός μέν εἰς δέκα ὁ ἀριθμός εἰμί , τρίς δέ τοσοῦτος ὁ ἐπέρχομαι θεάομαι . καί ὁ μέν ἀμφί ὁ κόρη δεύτερος ἤδη ἁλίσκομαι , οὐδέπω λαμβάνω : ὁ δέ λῃστής , πρός ὁ διαρπαγή καί οὗτος σπεύδω , ὑπό ὁ ὁ ὁράω ἄγνοια ἅμα καί ἔκπληξις τέως ἀναστέλλω . ὁ μέν γάρ πολύς φόνος ὑπό ὁ πρότερος γίγνομαι λῃστής εἰκάζω , ὁ κόρη δέ ὁράω ἐν ξένος καί περίβλεπτος ὁ στολή , καί ὁ μέν προσπίπτω φοβερός ὡς ἄν μηδέ γίγνομαι ὑπεροράω , ὅλος δέ ὁ νεανίας πρός ὁ τραῦμα εἰμί καί ὡς ἴδιος ὁ ἐκεῖνος πάθος ἀλγέω , ὁ μέν ὁ κάλλος καί ὁ φρόνημα θαυμάζω , ὁ δέ καί τραυματίας ἐκπλήσσω : τοιοῦτος ὁ μορφή καί τοσοῦτος ὁ μέγεθος κεῖμαι , κατά μικρός ἤδη πως ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ καί πρός ὁ συνήθης βλέμμα ἀποκαθίστημι .