heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.17
καὶ ἅμα εἰποῦσα ἀπέτρεχε , καὶ πρὸς τὴν Δημαινέτην ἐλθοῦσα , κόσμει , ἔφη , σαυτήν : ἁβροτέρως ἔχουσαν ἥκειν προσήκει : πάντα σοι τὰ ἐπηγγελμένα ηὐτρέπισται . ἥ δὲ περιέβαλέ τε καὶ ἔπραττεν ὡς ἐκέλευσεν . ἤδη δὲ ἑσπέρας οὔσης ἀναλαβοῦσα ἦγεν ὡς συνετέτακτο . ἐπεὶ δὲ ἐπλησίαζον , τὴν μὲν ἐπιστῆναι μικρὸν ἐκέλευεν , αὐτὴ δὲ προλαβοῦσα παρεκάλει τὴν Ἀρσινόην εἰς ἕτερον μεταστῆναι δωμάτιον καὶ σχολὴν αὐτῇ παρασχεῖν : ἐρυθριᾶν γὰρ ἔφη τὸ μειράκιον , ἄρτι τῶν Ἀφροδίτης μυούμενον . τῆς δὲ πεισθείσης ἐπανελθοῦσα παραλαμβάνει τὴν Δημαινέτην , καὶ εἰσαγαγοῦσα κατακλίνει τε καὶ τὸν λύχνον ἀφαιρεῖ , τοῦ μὴ γνωρισθῆναι αὐτὴν παρὰ σοῦ δῆθεν τοῦ ἐν Αἰγίνῃ διάγοντος . καὶ σιωπῶσαν πληροῦν τὴν ἐπιθυμίαν παρεγγυήσασα , ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὸν νεανίαν ἄπειμι , φησί , καὶ ἥξω σοι φέρουσα : πίνει δὲ ἐνταῦθα ἐκ γειτόνων . καὶ ὑπεξελθοῦσα τὸν Ἀρίστιππον ἔνθα προείρητο καταλαμβάνει , καὶ δεσμεῖν ἐπιστάντα τὸν μοιχὸν ἤπειγεν . ὃ δὲ εἵπετο , καὶ ἐπιστὰς εἰστρέχει τε εἰς τὸ δωμάτιον , καὶ τὴν κλίνην πρὸς μικρὰν τῆς σεληναίας αὐγὴν χαλεπῶς ἀνευρών , ἔχω σε , εἶπεν , ὦ θεοῖς ἐχθρά . καὶ ἡ Θίσβη παραχρῆμα , ταῦτα λέγοντος , τάς τε θύρας ὡς ὅτι πλεῖστον ἐψόφησε , καὶ ὢ τῆς ἀτοπίας , διαδέδρακεν ἡμᾶς ὁ μοιχός , ἀνεβόησε : καὶ ὅρα δέσποτα μὴ καὶ τὰ δεύτερα σφαλῇς . ὃ δὲ θάρσει ἔφη : τὴν ἀλιτήριον , ἣν μάλιστα ἐβουλόμην , ἔχω . καὶ συλλαβόμενος ἦγεν ὡς ἐπὶ τὴν πόλιν . ἣ δὲ ἅμα πάντα τὰ περιεστῶτα , ὡς εἰκός , ἐννοήσασα , τὴν ἀποτυχίαν τῶν προσδοκηθέντων , τὴν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ἀτιμίαν , τὴν ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαν , ἀνιωμένη μὲν ἐφ̓ οἷς ἡλίσκετο , χαλεπαίνουσα δὲ ἐφ̓ οἷς ἠπάτητο , ἐπειδὴ κατὰ τὸν βόθρον ἐγένετο τὸν ἐν Ἀκαδημείᾳ ʽπάντως γινώσκεισ̓ , ἔνθα τοῖς ἥρωσιν οἱ πολέμαρχοι τὸ πάτριον ἐναγίζουσιν , ἐνταῦθα ἀθρόον τοῦ πρεσβύτου σπαράξασα τὰς χεῖρας , ὦσεν ἑαυτὴν ἐπὶ κεφαλήν . καὶ ἣ μὲν ἔκειτο κακὴ κακῶς , ὁ δὲ Ἀρίστιππος ἔχω παρὰ σοῦ καὶ πρὸ τῶν νόμων τὴν δίκην εἰπὼν τότε , τῷ δήμῳ πάντα εἰς τὴν ἑξῆς ἀνεκοινοῦτο , καὶ μόλις συγγνώμης τυχὼν τοὺς φίλους περιενόστει καὶ γνωρίμους , εἴ πῃ σοὶ κάθοδον λάβοι πρυτανευόμενος . καὶ εἰ μέν τι πέπρακται τούτων , οὐκ ἔχω λέγειν : ἔφθην γὰρ δεῦρο , ὡς ὁρᾷς , κατά τι χρέος ἐμὸν ἴδιον ἐκπλεύσας . πλὴν ἀλλὰ χρή σε προσδοκᾶν τήν τε κάθοδον ἐπινεύσειν τὸν δῆμον , καὶ τὸν πατέρα σοι κατὰ ζήτησιν ἥξειν : τοῦτο γὰρ ἐπηγγέλλετο .
Lemmas: καί ἅμα λέγω ἀποτρέχω , καί πρός ὁ Δημαινέτη ἔρχομαι , κοσμέω , φημί , σεαυτοῦ : ἁβρός ἔχω ἥκω προσήκω : πᾶς σύ ὁ ἐπαγγέλλω εὐτρεπίζω . ὁ δέ περιβάλλω τε καί πράσσω ὡς κελεύω . ἤδη δέ ἑσπέρα εἰμί ἀναλαμβάνω ἄγω ὡς συντάσσω . ἐπεί δέ πλησιάζω , ὁ μέν ἐφίστημι μικρός κελεύω , αὐτός δέ προλαμβάνω παρακαλέω ὁ Ἀρσινόη εἰς ἕτερος μεθίστημι δωμάτιον καί σχολή αὐτός παρέχω : ἐρυθριάω γάρ φημί ὁ μειράκιον , ἄρτι ὁ Ἀφροδίτη μυέω . ὁ δέ πείθω ἐπανέρχομαι παραλαμβάνω ὁ Δημαινέτη , καί εἰσάγω κατακλίνω τε καί ὁ λύχνος ἀφαιρέω , ὁ μή γνωρίζω αὐτός παρά σύ δῆθεν ὁ ἐν Αἰγίνη διάγω . καί σιωπάω πληρόω ὁ ἐπιθυμία παρεγγυάω , ἐγώ δέ ἐπί ὁ νεανίας ἀπέρχομαι , φημί , καί ἥκω σύ φέρω : πίνω δέ ἐνταῦθα ἐκ γείτων . καί ὑπεξέρχομαι ὁ Ἀρίστιππος ἔνθα προλέγω καταλαμβάνω , καί δεσμέω ἐφίστημι ὁ μοιχός ἐπείγω . ὁ δέ ἕπομαι , καί ἐφίστημι εἰστρέχω τε εἰς ὁ δωμάτιον , καί ὁ κλίνη πρός μικρός ὁ σεληναῖος αὐγή χαλεπός ἀνευρίσκω , ἔχω σύ , λέγω , ὦ θεός ἐχθρός . καί ὁ Θίσβη παραχρῆμα , οὗτος λέγω , ὁ τε θύρα ὡς ὅτι πολύς ψοφέω , καί ὦ ὁ ἀτοπία , διαδιδράσκω ἐγώ ὁ μοιχός , ἀναβοάω : καί ὁράω δεσπότης μή καί ὁ δεύτερος σφάλλω . ὁ δέ θαρσέω φημί : ὁ ἀλιτήριος , ὅς μάλα βούλομαι , ἔχω . καί συλλαμβάνω ἄγω ὡς ἐπί ὁ πόλις . ὁ δέ ἅμα πᾶς ὁ περιίστημι , ὡς ἔοικα , ἐννοέω , ὁ ἀποτυχία ὁ προσδοκέω , ὁ ἐπί ὁ πάρειμι ἀτιμία , ὁ ἐκ ὁ νόμος τιμωρία , ἀνιάομαι μέν ἐπί ὅς ἁλίσκομαι , χαλεπαίνω δέ ἐπί ὅς ἀπατάω , ἐπειδή κατά ὁ βόθρος γίγνομαι ὁ ἐν Ἀκαδήμεια ἕπω γιγνώσκω , ἔνθα ὁ ἥρως ὁ πολέμαρχος ὁ πάτριος ἐναγίζω , ἐνταῦθα ἀθρόος ὁ πρεσβύτης σπαράσσω ὁ χείρ , ὠθέω ἑαυτοῦ ἐπί κεφαλή . καί ὁ μέν κεῖμαι κακός κακός , ὁ δέ Ἀρίστιππος ἔχω παρά σύ καί πρό ὁ νόμος ὁ δίκη λέγω τότε , ὁ δῆμος πᾶς εἰς ὁ ἑξῆς ἀνακοινόω , καί μόλις συγγνώμη τυγχάνω ὁ φίλος περινοστέω καί γνώριμος , εἰ πη σύ κάθοδος λαμβάνω πρυτανεύω . καί εἰ μέν τις πράσσω οὗτος , οὐ ἔχω λέγω : φθάνω γάρ δεῦρο , ὡς ὁράω , κατά τις χρέος ἐμός ἴδιος ἐκπλέω . πλήν ἀλλά χρή σύ προσδοκάω ὁ τε κάθοδος ἐπινεύω ὁ δῆμος , καί ὁ πατήρ σύ κατά ζήτησις ἥκω : οὗτος γάρ ἐπαγγέλλω .