heliodorus-scr-erot.aethiopica 10.32
ὡς δὲ καταγνοὺς καὶ ἀποθαρσήσας ὁ Αἰθίοψ ἀφυλάκτως ἤδη τὸ τρίτον ἐπεφέρετο , καὶ τὸν πῆχυν αὖθις ἀνατείνας κατασείειν ἔμελλεν , ὑπεισῆλθέ τε ἀθρόον ὁ Θεαγένης κεκυφώς , τὴν καταφορὰν ἐκκλίνας , πήχει τε τῷ δεξιῷ τὸν ἐκείνου λαιὸν βραχίονα προσαναστείλας ἐρρίπισέ τε τὸν ἀντίπαλον , ἅμα τι καὶ τῇ καταφορᾷ τῆς ἰδίας αὐτοῦ χειρὸς εἰς κενὸν ἐνεχθείσης πρὸς τὸ ἔδαφος ἐπισπασθέντα , καὶ ὑπὸ τὴν μασχάλην ἀναδὺς τοῖς τε νώτοις περιεχεῖτο , καὶ παχεῖαν τὴν γαστέρα χαλεπῶς ταῖς χερσὶ διαζώσας , τὴν βάσιν κατὰ τὰ σφυρὰ καὶ ἀστραγάλους τῇ πτέρνῃ σφοδρῶς τε καὶ ἐπαλλήλως ἐκμοχλεύσας , εἰς γόνυ τε ὀκλάσαι βιασάμενος , ἀμφιβαίνει τοῖς ποσί , καὶ τοῖς κατὰ τοὺς βουβῶνας τὰ σκέλη καταπείρας , τούς τε καρποὺς οἷς ἐπερειδόμενος ὁ Αἰθίοψ ἀνεῖχε τὰ στέρνα ἐκκρουσάμενος , καὶ τοῖς κροτάφοις εἰς ἅμμα τοὺς πήχεις περιαγαγών , ἐπί τε μετάφρενα καὶ ὤμους ἀνέλκων , ἐφαπλῶσαι τῇ γῇ τὴν γαστέρα κατηνάγκασε . μιᾶς δὴ οὖν βοῆς ἐπὶ τούτοις καὶ γεγωνοτέρας ἢ τὸ πρότερον ὑπὸ τοῦ πλήθους ἀρθείσης , οὐδὲ ὁ βασιλεὺς ἐκαρτέρησεν , ἀλλ̓ ἀνήλατό τε τοῦ θρόνου καὶ ὢ τῆς ἀνάγκης ἔλεγεν , οἷον ἄνδρα καταθύειν ὑπὸ τοῦ νόμου πρόκειται . καὶ ἅμα προσκαλεσάμενος , ὦ νεανία , πρὸς αὐτὸν ἔφη , στεφανωθῆναι μέν σε καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις , ὡς ἔθος , ἀπόκειται : στεφανοῦ δ̓ οὖν καὶ νῦν τὴν ἐπίδοξον μὲν ταύτην ἀνόνητον δέ σοι καὶ ἐφήμερον νίκην . κἀπειδή μοι τοῦ προκειμένου καὶ βουλομένῳ ῥύσασθαί σε οὐ δυνατόν , ὅσα γοῦν ἐφεῖται , παρέξομαι : καὶ εἴ τι γινώσκεις ἔτι σε ζῶντα ἧσαι δυνάμενον , αἴτησον . καὶ ἅμα λέγων χρυσοῦν τε καὶ λιθοκόλλητον τῷ Θεαγένει στέφανον ἐπέθηκε , καί τι καὶ ἐπιδακρύων οὐκ ἐλάνθανεν . ὁ δὴ Θεαγένης , οὐκοῦν αἰτήσω , ἔφη , καὶ δέομαι δὸς ὑποσχόμενος . εἰ τὸ διαδρᾶναί με τὴν ἱερουργίαν πάντως ἄφυκτον , χειρὶ γοῦν τῆς εὑρημένης σοι νυνὶ θυγατρὸς κέλευε .
Lemmas: ὡς δέ καταγιγνώσκω καί ἀποθαρρέω ὁ Αἰθίοψ ἀφύλακτος ἤδη ὁ τρίτος ἐπιφέρω , καί ὁ πῆχυς αὖθις ἀνατείνω κατασείω μέλλω , ὑπεισέρχομαι τε ἀθρόος ὁ Θεαγένης κύπτω , ὁ καταφορά ἐκκλίνω , πῆχυς τε ὁ δεξιός ὁ ἐκεῖνος λαιός βραχίων προσαναστέλλω ῥιπίζω τε ὁ ἀντίπαλος , ἅμα τις καί ὁ καταφορά ὁ ἴδιος αὐτός χείρ εἰς κενός φέρω πρός ὁ ἔδαφος ἐπισπάω , καί ὑπό ὁ μασχάλη ἀναδύνω ὁ τε νῶτον περιχέω , καί παχύς ὁ γαστήρ χαλεπός ὁ χείρ διαζώννυμι , ὁ βάσις κατά ὁ σφυρόν καί ἀστράγαλος ὁ πτέρνη σφοδρός τε καί ἐπάλληλος ἐκμοχλεύω , εἰς γόνυ τε ὀκλάζω βιάζω , ἀμφιβαίνω ὁ πούς , καί ὁ κατά ὁ βουβών ὁ σκέλος καταπείρω , ὁ τε καρπός ὅς ἐπερείδω ὁ Αἰθίοψ ἀνέχω ὁ στέρνον ἐκκρούω , καί ὁ κρόταφος εἰς ἅμμα ὁ πῆχυς περιάγω , ἐπί τε μετάφρενον καί ὦμος ἀνέλκω , ἐφαπλόω ὁ γῆ ὁ γαστήρ καταναγκάζω . εἷς δή οὖν βοή ἐπί οὗτος καί γεγωνός ἤ ὁ πρότερος ὑπό ὁ πλῆθος ἀείρω , οὐδέ ὁ βασιλεύς καρτερέω , ἀλλά ἀνάλλομαι τε ὁ θρόνος καί ὦ ὁ ἀνάγκη λέγω , οἷος ἀνήρ καταθύω ὑπό ὁ νόμος πρόκειμαι . καί ἅμα προσκαλέω , ὦ νεανίας , πρός αὐτός φημί , στεφανόω μέν σύ καί ἐπί ὁ θυσία , ὡς ἔθος , ἀπόκειμαι : στεφανόω δέ οὖν καί νῦν ὁ ἐπίδοξος μέν οὗτος ἀνόνητος δέ σύ καί ἐφήμερος νίκη . ἐπειδή ἐγώ ὁ πρόκειμαι καί βούλομαι ἐρύω σύ οὐ δυνατός , ὅσος γοῦν ἐφίημι , παρέχω : καί εἰ τις γιγνώσκω ἔτι σύ ζάω ἧμαι δύναμαι , αἰτέω . καί ἅμα λέγω χρύσεος τε καί λιθοκόλλητος ὁ Θεαγένης στέφανος ἐπιτίθημι , καί τις καί ἐπιδακρύω οὐ λανθάνω . ὁ δή Θεαγένης , οὐκοῦν αἰτέω , φημί , καί δέω δίδωμι ὑπισχνέομαι . εἰ ὁ διαδιδράσκω ἐγώ ὁ ἱερουργία πάντως ἄφυκτος , χείρ γοῦν ὁ εὑρίσκω σύ νυνί θυγάτηρ κελεύω .