heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.12
ἐπεὶ δὲ οὕτως ἕξειν ὑπεσχόμην , τότε μὲν ἀπιοῦσα ᾤχετο , τρίτῃ δὲ ὕστερον νυκτὶ καθεύδοντά με ἐξανίστησι , καὶ τὸν μοιχὸν ἔνδον εἶναι κατεμήνυε , τὸν πατέρα μὲν εἰς ἀγρὸν αἰφνιδίου τινὸς χρείας καλούσης πεπορεῦσθαι λέγουσα , τὸν δέ , οὕτω συγκείμενον αὐτῷ πρὸς τὴν Δημαινέτην , ἄρτι παρεισδεδυκέναι . προσήκειν δὲ καὶ πρὸς ἄμυναν εὐτρεπίζεσθαι καὶ ξιφήρη ποιεῖσθαι τὴν ἔφοδον τοῦ μὴ διαδρᾶναι τὸν ὑβριστήν . ἐποίουν οὕτως , καὶ λαβὼν ἐγχειρίδιον , τῆς Θίσβης ἡγουμένης καὶ δᾷδας προαπτούσης , ἐπὶ τὸν θάλαμον ᾔειν . ἐπεὶ δὲ ἐπέστην , λύχνου τέ τινος ἔνδοθεν αὐγὴ διεξέπιπτε , καὶ τὰς θύρας ἐπικειμένας , ὡς ὀργῆς εἶχον , ἐρραγεὶς ἀνοίγω . καὶ εἰσδραμών , ποῦ ποτὲ ὁ ἀλιτήριος , ἐβόων , ὁ λαμπρὸς τῆς πάντα σωφρονούσης ἐρώμενος ; καὶ ἅμα λέγων ἐπῄειν ὡς ἄμφω διαχειρισόμενος . ἐκ δὲ τῆς εὐνῆς ὁ πατήρ , ὦ θεοί , περιτραπεὶς προσπίπτει μου τοῖς γόνασι , καὶ ὦ τέκνον , ἐπίσχες μικρόν , ἔλεγεν : οἴκτειρον τὸν γεννήσαντα φεῖσαι πολιῶν αἵ σε ἀνέθρεψαν . ὑβρίσαμέν σε , ἀλλ̓ οὐ μέχρι θανάτου τιμωρητέοι . μὴ γίνου τῆς ὀργῆς ὅλος , μηδὲ φόνῳ πατρῴῳ χεῖρας μιάνης τὰς σάς . ὃ μὲν ταῦτα καὶ ἕτερα πρὸς τούτοις ἐλεεινῶς ἱκέτευεν , ἐγὼ δὲ ὥσπερ τυφῶνι βληθείς , αὖος ἀπόπληκτος εἱστήκειν . τὴν Θίσβην περιέβλεπον , οὐκ οἶδ̓ ὅπως ἑαυτὴν ὑποστείλασαν : τὴν κλίνην καὶ τὸν θάλαμον ἐν κύκλῳ περιεσκόπουν , εἰπεῖν τι διαπορῶν , πρᾶξαι ἀμηχανῶν . ἐκπίπτει μου καὶ τὸ ξίφος τῶν χειρῶν . καὶ τὸ μὲν ἡ Δημαινέτη προσδραμοῦσα σπουδαίως ἀνήρπασεν : ὁ δὲ πατὴρ ἐν τῷ ἀκινδύνῳ γεγονὼς ἐπιβάλλει τέ μοι τὰς χεῖρας καὶ δεσμεῖν ἐκέλευε , πολλὰ τῆς Δημαινέτης παροξυνούσης , καὶ οὐ ταῦτα ἦν ἃ προηγόρευον ; βοώσης , ὡς φυλάττεσθαι προσήκει τὸ μειράκιον , ὡς ἐπιβουλεύσει καιροῦ λαβόμενον ; ἑώρων τὸ βλέμμα , συνίην τῆς διανοίας . ὃ δὲ προηγόρευες εἰπών , ἀλλ̓ ἠπίστουν , τότε μὲν ἐν δεσμοῖς εἶχε , λέγειν τι βουλομένῳ τῶν ὄντων καὶ φράζειν οὐκ ἐπιτρέψας .
Lemmas: ἐπεί δέ οὕτως ἔχω ὑπέχω , τότε μέν ἀπέρχομαι οἴχομαι , τρίτος δέ ὕστερον νύξ καθεύδω ἐγώ ἐξανίστημι , καί ὁ μοιχός ἔνδον εἰμί καταμηνύω , ὁ πατήρ μέν εἰς ἀγρός αἰφνίδιος τις χρεία καλέω πορεύω λέγω , ὁ δέ , οὕτως σύγκειμαι αὐτός πρός ὁ Δημαινέτη , ἄρτι παρεισδύνω . προσήκω δέ καί πρός ἄμυνα εὐτρεπίζω καί ξιφήρης ποιέω ὁ ἔφοδος ὁ μή διαδιδράσκω ὁ ὑβριστής . ποιέω οὕτως , καί λαμβάνω ἐγχειρίδιον , ὁ Θίσβη ἡγέομαι καί δαίς προάπτω , ἐπί ὁ θάλαμος ἔρχομαι . ἐπεί δέ ἐφίστημι , λύχνος τε τις ἔνδοθεν αὐγή διεκπίτνω , καί ὁ θύρα ἐπίκειμαι , ὡς ὀργή ἔχω , ἐναράσσω ἀνοίγνυμι . καί εἰστρέχω , ποῦ ποτέ ὁ ἀλιτήριος , βοάω , ὁ λαμπρός ὁ πᾶς σωφρονέω ἐρώμενος ; καί ἅμα λέγω ἐπέρχομαι ὡς ἄμφω διαχειρίζω . ἐκ δέ ὁ εὐνή ὁ πατήρ , ὦ θεός , περιτρέπω προσπίπτω ἐγώ ὁ γόνυ , καί ὦ τέκνον , ἐπέχω μικρός , λέγω : οἰκτίρω ὁ γεννάω φείδομαι πολιά ὅς σύ ἀνατρέφω . ὑβρίζω σύ , ἀλλά οὐ μέχρι θάνατος τιμωρητέος . μή γίγνομαι ὁ ὀργή ὅλος , μηδέ φόνος πατρῷος χείρ μιαίνω ὁ σός . ὁ μέν οὗτος καί ἕτερος πρός οὗτος ἐλεεινός ἱκετεύω , ἐγώ δέ ὥσπερ τυφῶν βάλλω , αὖος ἀπόπληκτος ἵστημι . ὁ Θίσβη περιβλέπω , οὐ οἶδα ὅπως ἑαυτοῦ ὑποστέλλω : ὁ κλίνη καί ὁ θάλαμος ἐν κύκλος περισκοπέω , λέγω τις διαπορέω , πράσσω ἀμηχανάω . ἐκπίπτω ἐγώ καί ὁ ξίφος ὁ χείρ . καί ὁ μέν ὁ Δημαινέτη προστρέχω σπουδαῖος ἀναρπάζω : ὁ δέ πατήρ ἐν ὁ ἀκίνδυνος γίγνομαι ἐπιβάλλω τε ἐγώ ὁ χείρ καί δεσμέω κελεύω , πολύς ὁ Δημαινέτη παροξύνω , καί οὐ οὗτος εἰμί ὅς προαγορεύω ; βοάω , ὡς φυλάσσω προσήκω ὁ μειράκιον , ὡς ἐπιβουλεύω καιρός λαμβάνω ; ὁράω ὁ βλέμμα , συνίημι ὁ διάνοια . ὁ δέ προαγορεύω λέγω , ἀλλά ἀπιστέω , τότε μέν ἐν δεσμός ἔχω , λέγω τις βούλομαι ὁ εἰμί καί φράζω οὐ ἐπιτρέπω .