heliodorus-scr-erot.aethiopica 3.3
ὁ μὲν οὖν ὕμνος ὦ Κνήμων τῇδέ πῃ συνέκειτο , καθ̓ ὅσον ἔχω διαμνημονεύειν : τοσοῦτον δέ τι ἐμμελείας περιῆν τοῖς χοροῖς , καὶ οὕτω συμβαίνων ὁ κρότος τοῦ βήματος πρὸς τὸ μέλος ἐρρυθμίζετο , ὡς τὸν ὀφθαλμὸν τῶν ὁρωμένων ὑπερφρονεῖν ὑπὸ τῆς ἀκοῆς ἀναπείθεσθαι , καὶ συμπαρέπεσθαι μεταβαινούσαις ἀεὶ ταῖς παρθένοις τοὺς παρόντας ὥσπερ ὑπὸ τῆς κατὰ τὴν ᾠδὴν ἠχοῦς ἐφελκομένους , ἕως κατόπιν ἐφήβων ἱππικὸν καὶ ὁ τούτων ἵππαρχος ἐκλάμψας ἀκοῆς κρείττονα πάσης τὴν τῶν καλῶν θέαν ἀπέδειξεν . ὁ μὲν οὖν ἀριθμὸς τοὺς ἐφήβους εἰς πεντήκοντα συνέταττεν , ἐμέριζε δὲ πέντε καὶ εἴκοσιν ἑκατέρωθεν , μεσεύοντα τὸν ἀρχιθέωρον δορυφοροῦντας . κρηπὶς μὲν αὐτοῖς ἱμάντι φοινικῷ διάπλοκος ὑπὲρ ἀστράγαλον ἐσφίγγετο , χλαμὺς δὲ λευκὴ περόνῃ χρυσῇ πρὸς τοῖς στέρνοις ἐσφήκωτο , τὴν εἰς ἄκρον πέζαν κυανῇ τῇ βαφῇ κεκυκλωμένη . ἡ δὲ ἵππος Θετταλικὴ μὲν πᾶσα , καὶ τῶν ἐκεῖθεν πεδίων τὸ ἐλεύθερον βλέπουσα ʽτὸν γὰρ χαλινὸν ὅσα μὲν δεσπότην ἠρνεῖτο , διαπτύουσα καὶ θαμὰ προσαφρίζουσα , ὡς δὲ τὸν νοῦν ὑφηγούμενον τοῦ ἀναβάτου φέρειν ἠνείχετὀ , φαλάροις δὲ καὶ προμετωπιδίοις ἀργυροῖς καὶ ἐπιχρύσοις ἐξησκημένη , καθάπερ ἀγώνισμα τῶν ἐφήβων τοῦτο πεποιημένων . ἀλλὰ τούτους ὦ Κνήμων τοιούτους ὄντας οὕτως ὑπερεῖδε καὶ παρέδραμεν ἡ τῶν παρόντων ὄψις , καὶ πρὸς τὸν ἵππαρχον ʽἦν δὲ τὸ μέλημα τὸ ἐμὸν Θεαγένησ̓ ἅπας ἐπέστρεψεν , ὥστε ἔδοξας ἂν ὑπ’ ἀστραπῆς τὸ φαινόμενον πρότερον ἅπαν ἠμαυρῶσθαι : τοσοῦτον ἡμᾶς ὀφθεὶς κατέλαμψεν , ἱππεὺς μὲν καὶ αὐτὸς καὶ ὁπλίτης τυγχάνων , καὶ δόρυ μελίαν χαλκόστομον ἐπισείων , τὸ δὲ κράνος οὐχ ὑπελθὼν ἀλλ̓ ἀπὸ γυμνῆς τῆς κεφαλῆς πομπεύων , φοινικοβαφῆ χλαμύδα καθειμένος , ἧς τὰ μὲν ἄλλα χρυσὸς ἐποίκιλλε , τοὺς Λαπίθας ἐπὶ τοὺς Κενταύρους ὁπλίζων , ἡ περόνη δὲ Ἀθηνᾶν ἠλεκτρίνην ἔστεφε , τὴν Γοργοῦς κεφαλὴν εἰς θώρακα προασπίζουσαν . προσέβαλλε δέ τι χάριτος τοῖς γινομένοις καὶ ἀνέμου λιγεῖα ῥιπή : μείλιχον γὰρ ἐπέπνει , τὴν μὲν κόμην ἠρέμα κατὰ τοῦ αὐχένος διαξαίνουσα καὶ τοῦ μετώπου τοὺς βοστρύχους παραστέλλουσα , τῆς δὲ χλαμύδος τὰς ἄκρας τοῖς νώτοις τοῦ ἵππου καὶ μηροῖς ἐπιβάλλουσα . εἶπες ἂν καὶ τὸν ἵππον αὐτὸν συνιέναι τῆς ὡραιότητος τοῦ δεσπότου , καὶ ὡς καλὸν κάλλιστον φέρειν τὸν ἡνίοχον αἰσθάνεσθαι : οὕτω τὸν αὐχένα κυμαίνων , καὶ εἰς ὀρθὸν οὖς τὴν κεφαλὴν ἐγείρων , καὶ σοβαρὰν τὴν ὀφρὺν κατὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐπιδινεύων , ἔφερέ τε καὶ ἐφέρετο γαυρούμενος , εὐήνιά τε προποδίζων , καὶ ἐφ̓ ἑκάτερον ὦμον ἑαυτὸν ἐν μέρει ταλαντεύων , ἄκραν τε τὴν ὁπλὴν τῇ γῇ λεπτὸν ἐπικροτῶν , εἰς γαληνὸν κίνημα τὸ βῆμα κατερρύθμιζεν . ἐξέπληττε μὲν δὴ καὶ πάντας τὰ ὁρώμενα , καὶ τὴν νικητήριον ἀνδρείας τε καὶ κάλλους ψῆφον τῷ νεανίᾳ πάντες ἀπένεμον : ἤδη δὲ ὅσαι δημώδεις γυναῖκες καὶ τὸ τῆς ψυχῆς πάθος ἐγκρατείᾳ κρύπτειν ἀδύνατοι , μήλοις τε καὶ ἄνθεσιν ἔβαλλον , εὐμένειαν ἀπ̓ αὐτοῦ τινά , ὡς ἐδόκουν , ἐφελκόμεναι . κρίσις γαρ αὕτη μία παρὰ πᾶσιν ἐκρατύνετο , μὴ ἂν φανῆναί τι κατ̓ ἀνθρώπους ὃ τὸ Θεαγένους ὑπερβάλλοιτο κάλλος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὕμνος ὦ Κνήμων τῇδε πη σύγκειμαι , κατά ὅσος ἔχω διαμνημονεύω : τοσοῦτος δέ τις ἐμμέλεια περίειμι ὁ χορός , καί οὕτως συμβαίνω ὁ κρότος ὁ βῆμα πρός ὁ μέλος ῥυθμίζω , ὡς ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁράω ὑπερφρονέω ὑπό ὁ ἀκοή ἀναπείθω , καί συμπαρέπομαι μεταβαίνω ἀεί ὁ παρθένος ὁ πάρειμι ὥσπερ ὑπό ὁ κατά ὁ ἀοιδή ἠχώ ἐφέλκω , ἕως κατόπιν ἔφηβος ἱππικός καί ὁ οὗτος ἵππαρχος ἐκλάμπω ἀκοή κρατύς πᾶς ὁ ὁ καλός θέα ἀποδείκνυμι . ὁ μέν οὖν ἀριθμός ὁ ἔφηβος εἰς πεντήκοντα συντάσσω , μερίζω δέ πέντε καί εἴκοσι ἑκατέρωθεν , μεσεύω ὁ ἀρχιθέωρος δορυφορέω . κρηπίς μέν αὐτός ἱμάς φοινίκεος διάπλοκος ὑπέρ ἀστράγαλος σφίγγω , χλαμύς δέ λευκός περόνη χρύσεος πρός ὁ στέρνον σφηκόω , ὁ εἰς ἄκρος πέζα κυάνεος ὁ βαφή κυκλόω . ὁ δέ ἵππος Θεσσαλικός μέν πᾶς , καί ὁ ἐκεῖθεν πεδίον ὁ ἐλεύθερος βλέπω ὅς γάρ χαλινός ὅσος μέν δεσπότης ἀρνέομαι , διαπτύω καί θαμά προσαφρίζω , ὡς δέ ὁ νόος ὑφηγέομαι ὁ ἀναβάτης φέρω ἀνέχω , φάλαρα δέ καί προμετωπίδιος ἀργύρεος καί ἐπίχρυσος ἐξασκέω , καθά ἀγώνισμα ὁ ἔφηβος οὗτος ποιέω . ἀλλά οὗτος ὦ Κνήμων τοιοῦτος εἰμί οὕτως ὑπεροράω καί παρατρέχω ὁ ὁ πάρειμι ὄψις , καί πρός ὁ ἵππαρχος ἵημι δέ ὁ μέλημα ὁ ἐμός Θεαγένης ἅπας ἐπιστρέφω , ὥστε δοκέω ἄν ὑπό ἀστραπή ὁ φαίνω πρότερος ἅπας ἀμαυρόω : τοσοῦτος ἐγώ ὁράω καταλάμπω , ἱππεύς μέν καί αὐτός καί ὁπλίτης τυγχάνω , καί δόρυ μελία χαλκόστομος ἐπισείω , ὁ δέ κράνος οὐ ὑπέρχομαι ἀλλά ἀπό γυμνός ὁ κεφαλή πομπεύω , φοινικοβαφής χλαμύς καθίημι , ὅς ὁ μέν ἄλλος χρυσός ποικίλλω , ὁ Λαπίθαι ἐπί ὁ Κένταυρος ὁπλίζω , ὁ περόνη δέ Ἀθήνη ἠλεκτ̈́ρινος στέφω , ὁ Γοργώ κεφαλή εἰς θώραξ προασπίζω . προσβάλλω δέ τις χάρις ὁ γίγνομαι καί ἄνεμος λιγύς ῥιπή : μείλιχος γάρ ἐπιπνέω , ὁ μέν κόμη ἠρέμα κατά ὁ αὐχήν διαξαίνω καί ὁ μέτωπον ὁ βόστρυχος παραστέλλω , ὁ δέ χλαμύς ὁ ἄκρα ὁ νῶτον ὁ ἵππος καί μηρός ἐπιβάλλω . λέγω ἄν καί ὁ ἵππος αὐτός συνίημι ὁ ὡραιότης ὁ δεσπότης , καί ὡς καλός καλός φέρω ὁ ἡνίοχος αἰσθάνομαι : οὕτως ὁ αὐχήν κυμαίνω , καί εἰς ὀρθός οὖς ὁ κεφαλή ἐγείρω , καί σοβαρός ὁ ὀφρύς κατά ὁ ὀφθαλμός ἐπιδινεύω , φέρω τε καί φέρω γαυρόω , εὐήνιος τε προποδίζω , καί ἐπί ἑκάτερος ὦμος ἑαυτοῦ ἐν μέρος ταλαντεύω , ἄκρος τε ὁ ὁπλή ὁ γῆ λεπτός ἐπικροτέω , εἰς γαληνός κίνημα ὁ βῆμα καταρρυθμίζω . ἐκπλήσσω μέν δή καί πᾶς ὁ ὁράω , καί ὁ νικητήριος ἀνδρεία τε καί κάλλος ψῆφος ὁ νεανίας πᾶς ἀπονέμω : ἤδη δέ ὅσος δημώδης γυνή καί ὁ ὁ ψυχή πάθος ἐγκράτεια κρύπτω ἀδύνατος , μῆλον τε καί ἄνθος βάλλω , εὐμένεια ἀπό αὐτός τις , ὡς δοκέω , ἐφέλκω . κρίσις γάρ οὗτος εἷς παρά πᾶς κρατύνω , μή ἄν φαίνω τις κατά ἄνθρωπος ὅς ὁ Θεαγένης ὑπερβάλλω κάλλος .