heliodorus-scr-erot.aethiopica 10.14
ἐπὶ τούτοις ὁ Σισιμίθρης , τὰ μὲν πρῶτα , ἔφη , τῶν ζητουμένων ἔχει σοι λύσιν . ὁ γὰρ ἀνελόμενος ἐκτεθεῖσαν καὶ ἀναθρέψας λάθρᾳ , καὶ εἰς Αἴγυπτον κομίσας ὅτε με πρεσβευτὴν ἔστειλας , οὗτος ἐγὼ εἰμί . καὶ ὡς οὐ θεμιτὸν ἡμῖν τὸ ψεῦδος , οἶσθα προλαβών . γνωρίζω καὶ τὴν ταινίαν τοῖς βασιλείοις Αἰθιόπων γράμμασιν , ὡς ὁρᾷς , κεχαραγμένην , καὶ οὐ παρέχουσαν ἀμφιβολίαν ἀλλαχόσε συντετάχθαι , Περσίνης δὲ αὐτοχειρίᾳ κατεστίχθαι παρὰ σοὶ μάλιστα γνωριζομένην . ἀλλ̓ ἦν καὶ ἕτερα συνεκτεθέντα γνωρίσματα , δοθέντα παῤ ἐμοῦ τῷ ὑποδεξαμένῳ τὴν κόρην , ἀνδρὶ Ἕλληνί τε καὶ ὡς ἐφαίνετο , καλῷ τε καὶ ἀγαθῷ . σώζεται , ἔφη , ταῦτα , ἡ Χαρίκλεια . καὶ ἅμα ἐπεδείκνυ τοὺς ὅρμους . πλέον ἡ Περσῖνα ἰδοῦσα κατεπλάγη , καὶ πυνθανομένου τοῦ Ὑδάσπου τίνα ταῦτα εἴη καὶ εἴ τι πλέον ἔχοι ἐκδιδάσκειν , ἀπεκρίνατο οὐδὲν ἢ ὅτι γνωρίζει μέν , κατ̓ οἶκον δὲ ταῦτα ἐξετάζειν καλόν . αὖθις οὖν ἀδημονῶν ὁ Ὑδάσπης ἐφαίνετο . καὶ ἡ Χαρίκλεια , ταῦτα μὲν ἂν εἴη τῆς μητρὸς τὰ γνωρίσματα , σὸν δὲ ἴδιον ὅδε ὁ δακτύλιος . καὶ ἐδείκνυ τὴν παντάρβην . ἐγνώρισεν ὁ Ὑδάσπης , δεδωκὼς δῶρον τῇ Περσίνῃ παρὰ τὴν μνηστείαν . καὶ ὦ βελτίστη ἔφη , τὰ μὲν γνωρίσματα ἐμά , σὲ δὲ ἐμὴν οὖσαν τούτοις κεχρῆσθαι , καὶ μὴ ἄλλως ἐπιτυχοῦσαν , οὐδέπω γνωρίζω : πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις , καὶ χροιὰ ξένη τῆς Αἰθιοπίδος λαμπρύνει . καὶ ὁ Σισιμίθρης , λευκήν , ἔφη , κἀγὼ τότε ἀνειλόμην ἣν ἀνειλόμην . ἄλλως τε καὶ τῶν ἐτῶν ὁ χρόνος συμβαίνει πρὸς τὴν παροῦσαν τῆς κόρης ἡλικίαν , ἑπτακαίδεκά που τῶν πάντων ταύτῃ τε καὶ τῇ ἐκθέσει πληρουμένων . ἐμοὶ δὲ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν τὸ βλέμμα προΐσταται , καὶ τὸν ὅλον τῆς ὄψεως χαρακτῆρα καὶ τὸ ὑπερφυὲς τῆς ὥρας ὁμολογοῦντα τοῖς τότε τὰ νυνὶ φαινόμενα γνωρίζω . ταυτὶ μὲν ἄριστα ὦ Σισιμίθρη , πρὸς αὐτὸν ὁ Ὑδάσπης , καὶ ὡς ἄν τις ἐκθυμότατα συνηγορῶν μᾶλλον ἢ δικάζων . ἀλλ̓ ὅρα μὴ μέρος τι λύων ἕτερον ἀνακινεῖς ἀπόρημα , δεινόν τε καὶ οὐδαμῶς ἀπολύσασθαι τὴν ἐμοὶ συμβιοῦσαν εὔπορον . λευκὴν γὰρ πῶς ἂν Αἰθίοπες ἀμφότεροι παρὰ τὸ εἰκὸς ἐτεκνώσαμεν ; ὑποβλέψας οὖν ὁ Σισιμίθρης καί τι εἰρωνικὸν ὑπομειδιάσας , σὺ μὲν οὐκ οἶδα , ἔφη , ὅ τι πάσχεις ἀπὸ τοῦ τρόπου τοῦ σοῦ , τὸ παρὸν συνηγορίαν ἡμῖν ὀνειδἰζων , ἣν οὐκ ἂν ἐν φαύλῳ ποιησαίμην : δικαστὴν γὰρ ὁρίζομεν γνήσιον τὸν τοῦ δικαίου συνήγορον . τί δὲ οὐχὶ σοὶ μᾶλλον ἢ τῇ κόρῃ συνηγορῶν φανήσομαι , πατέρα σε σὺν τοῖς θεοῖς ἀναδεικνύς , καὶ ἣν ἐκ σπαργάνων περιέσωσα ὑμῖν θυγατέρα , ταύτην καὶ νῦν ἀνασωζομένην ἐπ’ ἀκμῆς οὐ περιορῶν . ἀλλὰ σὺ μὲν ἃ βούλει γίγνωσκε περὶ ἡμῶν , οὐδένα ὑπόλογον τούτου ποιουμένων : οὐ γὰρ πρὸς τὴν ἑτέρων ἀρέσκειαν βιοῦμεν , τὸ δὲ αὐτὸ καλὸν κἀγαθὸν ζηλοῦντες ἑαυτοὺς πείθειν ἀγαπῶμεν . τῆς γε μὴν κατὰ τὴν χροιὰν ἀπορίας φράζει μέν σοι καὶ ἡ ταινία τὴν λύσιν , ὁμολογούσης ἐν αὐτῇ ταυτησὶ Περσίνης ἐσπακέναι τινὰ εἴδωλα καὶ φαντασίας ὁμοιοτήτων ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν Ἀνδρομέδαν πρὸς σὲ ὁμιλίας ὁρωμένης . εἰ δ̓ οὖν καὶ ἄλλως πιστώσασθαι βούλει , πρόκειται τὸ ἀρχέτυπον : ἐπισκόπει τὴν Ἀνδρομέδαν , ἀπαράλλακτον ἐν τῇ γραφῇ καὶ ἐν τῇ κόρῃ δεικνυμένην .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ Σισιμίθρης , ὁ μέν πρῶτος , φημί , ὁ ζητέω ἔχω σύ λύσις . ὁ γάρ ἀναιρέω ἐκτίθημι καί ἀνατρέφω λάθρῃ , καί εἰς Αἴγυπτος κομίζω ὅτε ἐγώ πρεσβευτής στέλλω , οὗτος ἐγώ εἰμί . καί ὡς οὐ θεμιτός ἐγώ ὁ ψεῦδος , οἶδα προλαμβάνω . γνωρίζω καί ὁ ταινία ὁ βασίλειος Αἰθίοψ γράμμα , ὡς ὁράω , χαράσσω , καί οὐ παρέχω ἀμφιβολία ἀλλαχόσε συντάσσω , Περσίνη δέ αὐτοχειρία καταστίζω παρά σύ μάλα γνωρίζω . ἀλλά εἰμί καί ἕτερος συνεκτίθημι γνώρισμα , δίδωμι παρά ἐγώ ὁ ὑποδείκνυμι ὁ κόρη , ἀνήρ Ἕλλην τε καί ὡς φαίνω , καλός τε καί ἀγαθός . σῴζω , φημί , οὗτος , ὁ Χαρίκλεια . καί ἅμα ἐπιδείκνυμι ὁ ὅρμος . πολύς ὁ Περσίς ὁράω καταπλήσσω , καί πυνθάνομαι ὁ Ὑδάσπης τίς οὗτος εἰμί καί εἰ τις πολύς ἔχω ἐκδιδάσκω , ἀποκρίνω οὐδείς ἤ ὅτι γνωρίζω μέν , κατά οἶκος δέ οὗτος ἐξετάζω καλός . αὖθις οὖν ἀδημονέω ὁ Ὑδάσπης φαίνω . καί ὁ Χαρίκλεια , οὗτος μέν ἄν εἰμί ὁ μήτηρ ὁ γνώρισμα , σός δέ ἴδιος ὅδε ὁ δακτύλιος . καί δείκνυμι ὁ παντάρβη . γνωρίζω ὁ Ὑδάσπης , δίδωμι δῶρον ὁ Περσίνη παρά ὁ μνηστεία . καί ὦ ἀγαθός φημί , ὁ μέν γνώρισμα ἐμός , σύ δέ ἐμός εἰμί οὗτος χράω , καί μή ἄλλος ἐπιτυγχάνω , οὐδέπω γνωρίζω : πρός γάρ ὁ ἄλλος , καί χροιά ξένος ὁ Αἰθίοψ λαμπρύνω . καί ὁ Σισιμίθρης , λευκός , φημί , ἐγώ τότε ἀναιρέω ὅς ἀναιρέω . ἄλλος τε καί ὁ ἔτος ὁ χρόνος συμβαίνω πρός ὁ πάρειμι ὁ κόρη ἡλικία , ἑπτακαίδεκα που ὁ πᾶς οὗτος τε καί ὁ ἔκθεσις πληρόω . ἐγώ δέ καί ὁ ὀφθαλμός ὁ βλέμμα προΐστημι , καί ὁ ὅλος ὁ ὄψις χαρακτήρ καί ὁ ὑπερφυής ὁ ὥρα ὁμολογέω ὁ τότε ὁ νυνί φαίνω γνωρίζω . οὗτος μέν ἀγαθός ὦ Σισιμίθρης , πρός αὐτός ὁ Ὑδάσπης , καί ὡς ἄν τις ἔκθυμος συνηγορέω μάλα ἤ δικάζω . ἀλλά ὁράω μή μέρος τις λύω ἕτερος ἀνακινέω ἀπόρημα , δεινός τε καί οὐδαμῶς ἀπολύω ὁ ἐγώ συμβιόω εὔπορος . λευκός γάρ πῶς ἄν Αἰθίοψ ἀμφότερος παρά ὁ ἔοικα τεκνόω ; ὑποβλέπω οὖν ὁ Σισιμίθρης καί τις εἰρωνικός ὑπομειδιάω , σύ μέν οὐ οἶδα , φημί , ὅς τις πάσχω ἀπό ὁ τρόπος ὁ σός , ὁ πάρειμι συνηγορία ἐγώ ὀνειδίζω , ὅς οὐ ἄν ἐν φαῦλος ποιέω : δικαστής γάρ ὁρίζω γνήσιος ὁ ὁ δίκαιος συνήγορος . τίς δέ οὐ σύ μάλα ἤ ὁ κόρη συνηγορέω φαίνω , πατήρ σύ σύν ὁ θεός ἀναδείκνυμι , καί ὅς ἐκ σπάργανον περισῴζω σύ θυγάτηρ , οὗτος καί νῦν ἀνασῴζω ἐπί ἀκμή οὐ περιοράω . ἀλλά σύ μέν ὅς βούλομαι γιγνώσκω περί ἐγώ , οὐδείς ὑπόλογος οὗτος ποιέω : οὐ γάρ πρός ὁ ἕτερος ἀρέσκεια βιάζω , ὁ δέ αὐτός καλός ἀγαθός ζηλόω ἑαυτοῦ πείθω ἀγαπάω . ὁ γε μήν κατά ὁ χροιά ἀπορία φράζω μέν σύ καί ὁ ταινία ὁ λύσις , ὁμολογέω ἐν αὐτός οὗτος Περσίνη σπάω τις εἴδωλον καί φαντασία ὁμοιότης ἀπό ὁ κατά ὁ Ἀνδρομέδη πρός σύ ὁμιλία ὁράω . εἰ δέ οὖν καί ἄλλος πιστόω βούλομαι , πρόκειμαι ὁ ἀρχέτυπον : ἐπισκοπέω ὁ Ἀνδρομέδη , ἀπαράλλακτος ἐν ὁ γραφή καί ἐν ὁ κόρη δείκνυμι .