heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.24
ποῦ δ̓ ἂν εἴη τὰ νῦν , ἠρώτα ὁ Κνήμων , ὡς τοὔνομα τοῦ Ναυσικλέους ἐπέγνω . ἐπ’ ἄγραν , ἔφη , πεπόρευται . τοῦ δὲ ὁποίαν πάλιν ἐρομένου , θηρίων , ἔφη , τῶν χαλεπωτάτων , οἳ καλοῦνται μὲν ἄνθρωποι καὶ βουκόλοι , λῃσταὶ δέ εἰσι τὸν βίον καὶ δυσάλωτοι παντάπασιν , ὅσα φωλεοῖς καὶ σήραγξι τῷ ἕλει χρώμενοι . ἐγκαλεῖ δὲ αὐτοῖς τίνα αἰτίαν ; Ἀττικῆς , ἔφη , ἐρωμένης ἁρπαγήν , ἣν Θίσβην ἐκεῖνος ὠνόμαζε . φεῦ , εἶπεν ὁ Κνήμων , καὶ ἀθρόον ἐσιώπησεν ὥσπερ ἑαυτοῦ λαβόμενος . τοῦ δὲ πρεσβύτου τί πέπονθας ἐρομένου , πρὸς ἄλλα ὁ Κνήμων ἀπάγων , θαυμάζω , ἔφη , πῶς ἢ τίνι χειρὶ πεποιθὼς ἐνεθυμήθη τὴν ἔφοδον . καὶ ὅς , βασιλεῖ , ἔφη , ξένε , τῷ μεγάλῳ σατραπεύει τὴν Αἴγυπτον Ὀροονδάτης , οὗ κατὰ πρόσταγμα φρούραρχος Μιτράνης τήνδε κεκλήρωται τὴν κώμην . τοῦτον δὴ ὁ Ναυσικλῆς ἐπὶ χρήμασι μεγάλοις ἄγει σὺν ἵππῳ καὶ ἀσπίδι πολλῇ . χαλεπαίνει δὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς Ἀττικῆς κόρης οὐχ ὡς ἐρωμένης μόνον καὶ μουσουργίαν ἀρίστης , ἀλλ̓ ὅτι αὐτὴν καὶ βασιλεῖ τῷ Αἰθιόπων ἀπάξειν ἔμελλεν , ὡς αὐτὸς ἔφασκε , γαμετῇ τῇ ἐκείνου συμπαίστριαν καὶ συνόμιλον τὰ Ἑλλήνων ἐσομένην . ὡς οὖν μεγάλων καὶ πολλῶν τῶν ἐπ’ αὐτῇ προσδοκωμένων χρημάτων ἐστερημένος , πᾶσαν ἐγείρει καὶ κινεῖ μηχανήν . ἐπέρρωσά τε καὶ αὐτὸς πρὸς τὴν πρᾶξιν , εἴ πῃ ἄρα καὶ τοὺς παῖδάς μοι περισώσειεν ἐνθυμούμενος . ὑπολαβὼν οὖν ὁ Κνήμων , ἅλις , ἔφη , βουκόλων καὶ σατραπῶν καὶ βασιλέων αὐτῶν : ἔλαθες γάρ με μικροῦ καὶ εἰς πέρας τῷ λόγῳ διαβιβάζων , ἐπεισόδιον δὴ τοῦτο , οὐδέν φασι πρὸς τὸν Διόνυσον , ἐπεισκυκλήσας : ὥστ̓ ἐπάναγε τὸν λόγον πρὸς τὴν ὑπόσχεσιν . εὕρηκα γάρ σε κατὰ τὸν Πρωτέα τὸν Φάριον , οὐ κατ̓ αὐτὸν τρεπόμενον εἰς ψευδομένην καὶ ῥέουσαν ὄψιν , ἀλλά με παραφέρειν πειρώμενον . μανθάνοις ἄν , ἔφη ὁ πρεσβύτης . διηγήσομαι δέ σοι τὰ ἐμαυτοῦ πρότερον ἐπιτεμών , οὐ σοφιστεύων , ὡς αὐτὸς οἴει , τὴν ἀφήγησιν , ἀλλ̓ εὔτακτόν σοι καὶ προσεχῆ τῶν ἑξῆς παρασκευάζων τὴν ἀκρόασιν . ἐμοὶ πόλις Μέμφις , πατὴρ δὲ...καὶ ὄνομα Καλάσιρις , βίος δὲ νῦν νῦν μὲν ἀλήτης , πρότερον δὲ οὐ πάλαι προφήτης . ἐγένετό μοι καὶ γυνὴ νόμῳ τῆς πόλεως , καὶ ἀπεγένετο θεσμῷ τῆς φύσεως . ταύτης εἰς . τὴν ἑτέραν λῆξιν ἀναλυθείσης χρόνον μέν τινα διῆγον ἀπαθὴς κακῶν , ἐπὶ παισὶ δύο τοῖς ἐξ αὐτῆς ἁβρυνόμενος : οὐ πολλοῖς δὲ ὕστερον ἔτεσιν οὐρανίων φωστήρων εἱμαρμένη περίοδος τρέπει τὰ καθ̓ ἡμᾶς , καὶ ὄμμα Κρόνιον εἰς τὸν οἶκον ἐνέσκηψε , τὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον ἐπάγον μεταβολήν , ἣν ἐμοὶ σοφία μὲν προέφηνε , διαδρᾶναι δὲ οὐκ ἔδωκε . τοὺς γὰρ μοιρῶν ἀτρέπτους ὅρους προϊδεῖν μὲν δυνατόν , ἐκφεύγειν δὲ οὐκ ἐφικτόν . κέρδος δὲ ὡς ἐν τοῖς τοιούτοις ἡ πρόγνωσις , ἀμβλύνουσα τοῦ δεινοῦ τὸ φλεγμαῖνον . συμφορᾶς γὰρ ὦ παῖ τὸ μὲν ἀπροσδόκητον ἀφόρητον , τὸ δὲ προεγνωσμένον οἰστότερον : τὸ μὲν γὰρ ἡ διάνοια φόβῳ προληφθεῖσα κατέπτηξε , τὸ δὲ ἡ συνήθεια τῷ λογισμῷ διῄτησε .
Lemmas: ποῦ δέ ἄν εἰμί ὁ νῦν , ἐρωτάω ὁ Κνήμων , ὡς ὄνομα ὁ Ναυσικλῆς ἐπιγιγνώσκω . ἐπί ἄγρα , φημί , πορεύω . ὁ δέ ὁποῖος πάλιν ἔρομαι , θηρίον , φημί , ὁ χαλεπός , ὅς καλέω μέν ἄνθρωπος καί βούκολος , λῃστής δέ εἰμί ὁ βίος καί δυσάλωτος παντάπασι , ὅσος φωλεός καί σῆραγξ ὁ ἕλος χράω . ἐγκαλέω δέ αὐτός τίς αἰτία ; Ἀττική , φημί , ἐράω ἁρπαγή , ὅς Θίσβη ἐκεῖνος ὀνομάζω . φεῦ , λέγω ὁ Κνήμων , καί ἀθρόος σιωπάω ὥσπερ ἑαυτοῦ λαμβάνω . ὁ δέ πρεσβύτης τίς πάσχω ἔρομαι , πρός ἄλλος ὁ Κνήμων ἀπάγω , θαυμάζω , φημί , πῶς ἤ τίς χείρ πείθω ἐνθυμέομαι ὁ ἔφοδος . καί ὅς , βασιλεύς , φημί , ξένος , ὁ μέγας σατραπεύω ὁ Αἴγυπτος Ὀροονδάτης , ὅς κατά πρόσταγμα φρούραρχος Μιτράνης ὅδε κληρόω ὁ κώμη . οὗτος δή ὁ Ναυσικλῆς ἐπί χρῆμα μέγας ἄγω σύν ἵππος καί ἀσπίς πολύς . χαλεπαίνω δέ ὁ ἀφαίρεσις ὁ Ἀττική κόρη οὐ ὡς ἐράω μόνος καί μουσουργία ἀγαθός , ἀλλά ὅτι αὐτός καί βασιλεύς ὁ Αἰθίοψ ἀπάγω μέλλω , ὡς αὐτός φάσκω , γαμετή ὁ ἐκεῖνος συμπαιστής καί συνόμιλος ὁ Ἕλλην εἰμί . ὡς οὖν μέγας καί πολύς ὁ ἐπί αὐτός προσδοκάω χρῆμα στερέω , πᾶς ἐγείρω καί κινέω μηχανή . ἐπιρρώννυμι τε καί αὐτός πρός ὁ πρᾶξις , εἰ πη ἄρα καί ὁ παῖς ἐγώ περισῴζω ἐνθυμέομαι . ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Κνήμων , ἅλις , φημί , βούκολος καί σατράπης καί βασιλεύς αὐτός : λανθάνω γάρ ἐγώ μικρός καί εἰς πέρας ὁ λόγος διαβιβάζω , ἐπεισόδιον δή οὗτος , οὐδείς φημί πρός ὁ Διόνυσος , ἐπεισκυκλέω : ὥστε ἐπανάγω ὁ λόγος πρός ὁ ὑπόσχεσις . εὑρίσκω γάρ σύ κατά ὁ Πρωτεύς ὁ Φάριος , οὐ κατά αὐτός τρέπω εἰς ψεύδω καί ῥέω ὄψις , ἀλλά ἐγώ παραφέρω πειράω . μανθάνω ἄν , φημί ὁ πρεσβύτης . διηγέομαι δέ σύ ὁ ἐμαυτοῦ πρότερος ἐπιτέμνω , οὐ σοφιστεύω , ὡς αὐτός οἴομαι , ὁ ἀφήγησις , ἀλλά εὔτακτος σύ καί προσεχής ὁ ἑξῆς παρασκευάζω ὁ ἀκρόασις . ἐγώ πόλις Μέμφις , πατήρ ὅδε ὄνομα Καλάσιρις , βίος δέ νῦν νῦν μέν ἀλήτης , πρότερος δέ οὐ πάλαι προφήτης . γίγνομαι ἐγώ καί γυνή νόμος ὁ πόλις , καί ἀπογίγνομαι θεσμός ὁ φύσις . οὗτος εἰς . ὁ ἕτερος λῆξις ἀναλύω χρόνος μέν τις διάγω ἀπαθής κακός , ἐπί παῖς δύο ὁ ἐκ αὐτός ἁβρύνω : οὐ πολύς δέ ὕστερον ἔτος οὐράνιος φωστήρ μείρομαι περίοδος τρέπω ὁ κατά ἐγώ , καί ὄμμα Κρόνιος εἰς ὁ οἶκος ἐνσκήπτω , ὁ ἐπί ὁ κακός ἐπάγω μεταβολή , ὅς ἐγώ σοφία μέν προφαίνω , διαδιδράσκω δέ οὐ δίδωμι . ὁ γάρ μοῖρα ἄτρεπτος ὅρος προοράω μέν δυνατός , ἐκφεύγω δέ οὐ ἐφικτός . κέρδος δέ ὡς ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ πρόγνωσις , ἀμβλύνω ὁ δεινός ὁ φλεγμαίνω . συμφορά γάρ ὦ παῖς ὁ μέν ἀπροσδόκητος ἀφόρητος , ὁ δέ προγιγνώσκω οἰστός : ὁ μέν γάρ ὁ διάνοια φόβος προλαμβάνω καταπτήσσω , ὁ δέ ὁ συνήθεια ὁ λογισμός διαιτέω .