heliodorus-scr-erot.aethiopica 4.7
ὁ δὲ Χαρικλῆς εἰς τὴν ὑστεραίαν ἐντυχὼν ὁμοῦ τε εἶδε , καὶ προσδραμὼν ἐφίλει πολλὰ τὴν κεφαλήν , τοῦτο σοφία , τοῦτο φιλία , συνεχῶς ἀναβοῶν . ἤνυσταί σοι μέγα ἔργον : ἑάλωκεν ἡ δυσάλωτος καὶ νενίκηται ἡ δυσκαταμάχητος : ἐρᾷ Χαρίκλεια . πρὸς ταῦτα ἐθρυπτόμην , ἀνέσπων τε τὴν ὀφρύν , καὶ βλακῶδες βαίνων , εὔδηλον ἦν , ἔλεγον , ὡς οὐδὲ πρὸς τὴν πρώτην ἀνθέξει προσβολὴν ἐμοῦ , καὶ ταῦτα μηδενὶ τῶν μειζόνων ὀχλήσαντος . ἀλλὰ πόθεν ὦ Χαρίκλεις ἐρῶσαν ἐγνωρίσατε ; σοὶ πεισθέντες , ἔφη . τοὺς γὰρ εὐδοκίμους τῶν ἰατρῶν , ὡς αὐτὸς ὑπέθου , παρακαλέσας ἦγον εἰς τὴν ἐπίσκεψιν , ἀμοιβὴν τὴν προσοῦσαν οὐσίαν ὑπισχνούμενος , εἴ τι δύναιντο ἐπικουρεῖν . οἳ δὲ ὡς τάχιστα εἰσῆλθον , ἠρώτων ὅ τι πάσχοι . τῆς δὲ ἀποστρεφομένης , καὶ πρὸς μὲν ἐκείνους οὐδ̓ ὁτιοῦν ἀποκρινομένης , ἔπος δὲ Ὁμηρικὸν συνεχῶς ἀναβοώσης ὦ Ἀχιλεῦ Πηλέος υἱέ , μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν , ὁ λόγιος Ἀκεστῖνος ʽοἶσθα δὲ δή που τὸν ἄνδρἀ τῷ καρπῷ τὴν χεῖρα καὶ ἀκούσης ἐπιβαλὼν ἀνακρίνειν ἀπὸ τῆς ἀρτηρίας ἐῴκει τὸ πάθος , ὥσπερ , οἶμαι , τὰ καρδίας κινήματα μηνυούσης . οὐκ ὀλίγον τε χρόνον βασανίσας τὴν ἐπίσκεψιν , ἄνω τε καὶ κάτω πολλὰ ἐπιθεωρήσας , ὦ Χαρίκλεις , ἔφη , περιττῶς ἡμᾶς ἐνθάδε εἰσκέκληκας : ἰατρικὴ γὰρ οὐδὲν ἂν οὐδαμῶς ἀνύσειε πρὸς ταύτην . ἐμοῦ δέ , ὦ θεοί , τί τοῦτο λέγεις , ἀναβοήσαντος , οἴχεται οὖν μοι τὸ θυγάτριον , καὶ ἐλπίδος ἐκτὸς γέγονεν ; οὐ θορύβου δεῖ , φησίν , ἀλλ̓ ἄκουε . καὶ παραλαβών με τῆς τε κόρης καὶ τῶν ἄλλων ἄπωθεν , ἡ καθ̓ ἡμᾶς , ἔφη , τέχνη σώματος πάθη θεραπεύειν ἐπαγγέλλεται , ψυχῆς δὲ οὐ προηγουμένως , ἀλλὰ τότε μόνον ὅταν συμπάσχῃ μὲν τῷ σώματι κακουμένῳ , συνωφελῆται δὲ θεραπευομένῳ . τό τε τῆς κόρης νόσος μέν , ἀλλ̓ οὐ σώματος : οὐ γὰρ χυμῶν τις περιττεύει , οὐ κεφαλῆς ἄλγημα βαρύνει , οὐ πυρετὸς ἀναφλέγει , οὐκ ἄλλο τι τοῦ σώματος , οὐ μέρος , οὐχ ὅλον νοσεῖ που . τοῦτο , οὐκ ἄλλο τι νομιστέον . ἐμοῦ δὲ λιπαροῦντος , καὶ φράζειν εἴ τι κατέμαθεν ἀξιοῦντος , οὐ γὰρ καὶ παιδὶ γνώριμον , ἔφη , ψυχῆς εἶναι τὸ πάθος , καὶ τὴν νόσον ἔρωτα λαμπρόν ; οὐχ ὁρᾷς ὡς κυλοιδιᾷ μὲν τοὺς ὀφθαλμούς , καὶ τὸ βλέμμα διέρριπται , καὶ τὸ πρόσωπον ὠχριᾷ σπλάγχνον οὐκ αἰτιωμένη , τὴν διάνοιαν δὲ ἀλύει , καὶ τὸ ἐπελθὸν ἀναφθέγγεται , καὶ ἀπροφάσιστον ἀγρυπνίαν ὑφίσταται , καὶ τὸν ὄγκον ἀθρόως καθῄρηται ; ζητητέος σοι , Χαρίκλεις , ὁ ἰασόμενος . γένοιτο δ̓ ἂν μόνος ὁ ποθούμενος . ὃ μὲν ταῦτα εἰπὼν ἀπῄει , πρὸς σὲ δὲ ἐγὼ δρομαῖος τὸν ἐμὸν καὶ σωτῆρα καὶ θεόν , ὃν μόνον εὐεργετῆσαι δύνασθαι κἀκείνη γινώσκει . πολλὰ γοῦν ἐμοῦ δεομένου καὶ ἐξειπεῖν ὅ τι πάσχοι παρακαλοῦντος , ἓν μόνον ἀπεκρίνατο , ὡς ἀγνοεῖ μὲν ὃ πέπονθεν , εἰδέναι δὲ ὡς Καλάσιρις ἂν ἰάσαιτο μόνος : καὶ εἰσκαλεῖν σε παῤ αὑτὴν ἱκέτευεν . ἐξ οὗ δὴ καὶ μάλιστα συνέβαλον ὡς ὑπὸ τῆς σῆς σοφίας ἑάλωκεν . ἆῤ οὖν ὥσπερ ὅτι ἐρᾷ , πρὸς αὐτὸν ἐγώ , καὶ τὸ τίνος ἔχοις ἂν λέγειν ; οὐ μὰ τὸν Ἀπόλλω , ἔφη : πῶς γὰρ ἂν ἢ πόθεν τοῦτο εἰδείην ; ηὐχόμην δὲ Ἀλκαμένους αὐτὴν ἐρᾶν ἢ πάντα χρήματα , τοῦ τῆς ἀδελφῆς παιδὸς τῆς ἐμῆς , ὃν πάλαι αὐτῇ νυμφίον , ὅσα γε εἰς βούλησιν ἥκειν τὴν ἐμήν , κατηγγύησα . ἐμοῦ δὲ εἰπόντος ὡς ἔξεστι πεῖραν λαμβάνειν , εἰσάγοντα παῤ αὐτὴν καὶ δεικνύντα τὸ μειράκιον , ἐπαινέσας ἀπῄει . καὶ περὶ πλήθουσαν ἀγορὰν αὖθίς μοι συντυχών , ἀνιαρὸν ἀκούσῃ πρᾶγμα , ἔλεγεν . ἡ παῖς δαιμονᾶν ἔοικεν : οὕτως ἀλλόκοτόν τι τὸ κατ̓ αὐτήν . εἰσῆγον , ὡς ἐκέλευσας , τὸν Ἀλκαμένη καὶ ἁβρότερον ἐδείκνυον : ἣ δέ , ὥσπερ τὴν Γοργοῦς θεασαμένη κεφαλὴν ἤ τι τῶν ἀτοπωτέρων , ὀξύ τι καὶ μέγα ἀνέκραγε , καὶ τὴν ὄψιν πρὸς θάτερα τοῦ οἰκήματος ἀπέστρεφε , καὶ τὰς χεῖρας ὡς βρόχον ἐπάγουσα τῷ τραχήλῳ διαχρήσασθαι ἠπείλει , καὶ ἐπώμνυεν , εἰ μὴ θᾶττον ἐξίοιμεν . ἐκείνης μὲν δὴ καὶ λόγου θᾶττον ἀπηλλάγημεν : τί γὰρ καὶ ἔδει ποιεῖν , ἀτοπίαν τοσαύτην ὁρῶντας ; σοῦ δὲ ἱκέται καὶ πάλιν γινόμεθα , μήτ̓ ἐκείνην περιιδεῖν ἀπολλυμένην μήτε ἡμᾶς τῶν κατ̓ εὐχὰς ἀποτυγχάνοντας . ὦ Χαρίκλεις , ἔφην , οὐ διήμαρτες εἰπὼν δαιμονᾶν τὴν κόρην : ὀχλεῖται γὰρ ὑπὸ δυνάμεων ἃς αὐτὸς κατέπεμψα , καὶ τούτων οὐκ ἐλαχίστων , ἀλλ̓ ἃς εἰκὸς ἦν ἐκείνην , ἃ μήτε ἐπεφύκει μήτε ἐβούλετο , καταναγκάσαι πράττειν . ἀλλά μοι ἀντίθεός τις ἔοικεν ἐμποδίζειν τὴν πρᾶξιν καὶ διαμάχεσθαι πρὸς τοὺς ἐμοὺς ὑπηρέτας , ὥστε ὥρα σοι πάντως ἐπιδεικνύναι μοι τὴν ταινίαν ἣν τῇ παιδὶ συνεκτεθεῖσαν ὑποδεδέχθαι μετὰ τῶν ἄλλων γνωρισμάτων ἔλεγες : ὡς ἔγωγε δέδοικα μή τινος ἐμπέπλησται γοητείας καὶ μαγγανείαις τυγχάνει τραχυνούσαις τὴν ψυχὴν ἀνάγραπτος , ἐχθροῦ τινὸς αὐτὴν ἐξ ἀρχῆς ἀνέραστον ἀποβιῶναι καὶ ἄγονον ἐπιβουλεύσαντος .
Lemmas: ὁ δέ Χαρικλῆς εἰς ὁ ὑστεραῖος ἐντυγχάνω ὁμοῦ τε ὁράω , καί προστρέχω φιλέω πολύς ὁ κεφαλή , οὗτος σοφία , οὗτος φιλία , συνεχής ἀναβοάω . ἀνύω σύ μέγας ἔργον : ἁλίσκομαι ὁ δυσάλωτος καί νικάω ὁ δυσκαταμάχητος : ἐράω Χαρίκλεια . πρός οὗτος θρύπτω , ἀνασπάω τε ὁ ὀφρύς , καί βλακώδης βαίνω , εὔδηλος εἰμί , λέγω , ὡς οὐδέ πρός ὁ πρῶτος ἀντέχω προσβολή ἐγώ , καί οὗτος μηδείς ὁ μέγας ὀχλέω . ἀλλά πόθεν ὦ ξηαριξλες ἐράω γνωρίζω ; σύ πείθω , φημί . ὁ γάρ εὐδόκιμος ὁ ἰατρός , ὡς αὐτός ὑποτίθημι , παρακαλέω ἄγω εἰς ὁ ἐπίσκεψις , ἀμοιβή ὁ πρόσειμι οὐσία ὑπισχνέομαι , εἰ τις δύναμαι ἐπικουρέω . ὁ δέ ὡς ταχύς εἰσέρχομαι , ἐρωτάω ὅς τις πάσχω . ὁ δέ ἀποστρέφω , καί πρός μέν ἐκεῖνος οὐδέ ὁστισοῦν ἀποκρίνω , ἔπος δέ Ὁμηρικός συνεχής ἀναβοάω ὦ Ἀχιλλεύς Πηλεύς υἱός , μέγας φέρτατος Ἀχαιός , ὁ λόγιος Ἀκεστῖνος ἵημι δέ δή που ὁ ἀνήρ ὁ καρπός ὁ χείρ καί ἀκούω ἐπιβάλλω ἀνακρίνω ἀπό ὁ ἀρτηρία ἔοικα ὁ πάθος , ὥσπερ , οἴομαι , ὁ καρδία κίνημα μηνύω . οὐ ὀλίγος τε χρόνος βασανίζω ὁ ἐπίσκεψις , ἄνω τε καί κάτω πολύς ἐπιθεωρέω , ὦ ξηαριξλες , φημί , περισσός ἐγώ ἐνθάδε εἰσκαλέω : ἰατρικός γάρ οὐδείς ἄν οὐδαμῶς ἀνύω πρός οὗτος . ἐγώ δέ , ὦ θεός , τίς οὗτος λέγω , ἀναβοάω , οἴχομαι οὖν ἐγώ ὁ θυγάτριον , καί ἐλπίς ἐκτός γίγνομαι ; οὐ θόρυβος δέω , φημί , ἀλλά ἀκούω . καί παραλαμβάνω ἐγώ ὁ τε κόρη καί ὁ ἄλλος ἄπωθεν , ὁ κατά ἐγώ , φημί , τέχνη σῶμα πάθος θεραπεύω ἐπαγγέλλω , ψυχή δέ οὐ προηγέομαι , ἀλλά τότε μόνος ὅταν συμπάσχω μέν ὁ σῶμα κακόω , συνωφελέω δέ θεραπεύω . ὁ τε ὁ κόρη νόσος μέν , ἀλλά οὐ σῶμα : οὐ γάρ χυμός τις περισσεύω , οὐ κεφαλή ἄλγημα βαρύνω , οὐ πυρετός ἀναφλέγω , οὐ ἄλλος τις ὁ σῶμα , οὐ μέρος , οὐ ὅλος νοσέω που . οὗτος , οὐ ἄλλος τις νομίζω . ἐγώ δέ λιπαρέω , καί φράζω εἰ τις καταμανθάνω ἀξιόω , οὐ γάρ καί παῖς γνώριμος , φημί , ψυχή εἰμί ὁ πάθος , καί ὁ νόσος ἔρως λαμπρός ; οὐ ὁράω ὡς κυλοιδιάω μέν ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ βλέμμα διαρρίπτω , καί ὁ πρόσωπον ὠχριάω σπλάγχνον οὐ αἰτιάομαι , ὁ διάνοια δέ ἀλύω , καί ὁ ἐπέρχομαι ἀναφθέγγομαι , καί ἀπροφάσιστος ἀγρυπνία ὑφίστημι , καί ὁ ὄγκος ἀθρόος καθαιρέω ; ζητητέος σύ , ξηαριξλες , ὁ ἰάομαι . γίγνομαι δέ ἄν μόνος ὁ ποθέω . ὁ μέν οὗτος λέγω ἀπέρχομαι , πρός σύ δέ ἐγώ δρομαῖος ὁ ἐμός καί σωτήρ καί θεός , ὅς μόνος εὐεργετέω δύναμαι ἐκεῖνος γιγνώσκω . πολύς γοῦν ἐγώ δέω καί ἐκλέγω ὅς τις πάσχω παρακαλέω , εἷς μόνος ἀποκρίνω , ὡς ἀγνοέω μέν ὅς πάσχω , οἶδα δέ ὡς Καλάσιρις ἄν ἰάομαι μόνος : καί εἰσκαλέω σύ παρά ἑαυτοῦ ἱκετεύω . ἐκ ὅς δή καί μάλα συμβάλλω ὡς ὑπό ὁ σός σοφία ἁλίσκομαι . ἆρα οὖν ὥσπερ ὅστις ἐράω , πρός αὐτός ἐγώ , καί ὁ τίς ἔχω ἄν λέγω ; οὐ μά ὁ Ἀπόλλων , φημί : πῶς γάρ ἄν ἤ πόθεν οὗτος οἶδα ; εὔχομαι δέ Ἀλκαμένης αὐτός ἐράω ἤ πᾶς χρῆμα , ὁ ὁ ἀδελφή παῖς ὁ ἐμός , ὅς πάλαι αὐτός νυμφίος , ὅσος γε εἰς βούλησις ἥκω ὁ ἐμός , κατεγγυάω . ἐγώ δέ λέγω ὡς ἔξεστι πεῖρα λαμβάνω , εἰσάγω παρά αὐτός καί δείκνυμι ὁ μειράκιον , ἐπαινέω ἀπέρχομαι . καί περί πλήθω ἀγορά αὖθις ἐγώ συντυγχάνω , ἀνιαρός ἀκούω πρᾶγμα , λέγω . ὁ παῖς δαιμονάω ἔοικα : οὕτως ἀλλόκοτος τις ὁ κατά αὐτός . εἰσάγω , ὡς κελεύω , ὁ Ἀλκαμένης καί ἁβρός δείκνυμι : ὁ δέ , ὥσπερ ὁ Γοργώ θεάομαι κεφαλή ἤ τις ὁ ἄτοπος , ὀξύς τις καί μέγας ἀνακράζω , καί ὁ ὄψις πρός ἕτερος ὁ οἴκημα ἀποστρέφω , καί ὁ χείρ ὡς βρόχος ἐπάγω ὁ τράχηλος διαχράομαι ἀπειλέω , καί ἐπόμνυμι , εἰ μή ταχύς ἐξιόω . ἐκεῖνος μέν δή καί λόγος ταχύς ἀπαλλάσσω : τίς γάρ καί δέω ποιέω , ἀτοπία τοσοῦτος ὁράω ; σύ δέ ἱκέτης καί πάλιν γίγνομαι , μήτε ἐκεῖνος περιοράω ἀπόλλυμι μήτε ἐγώ ὁ κατά εὐχή ἀποτυγχάνω . ὦ ξηαριξλες , φημί , οὐ διαμαρτάνω λέγω δαιμονάω ὁ κόρη : ὀχλέω γάρ ὑπό δύναμις ὅς αὐτός καταπέμπω , καί οὗτος οὐ ἐλαχύς , ἀλλά ὅς ἔοικα εἰμί ἐκεῖνος , ὅς μήτε φύω μήτε βούλομαι , καταναγκάζω πράσσω . ἀλλά ἐγώ ἀντίθεος τις ἔοικα ἐμποδίζω ὁ πρᾶξις καί διαμάχομαι πρός ὁ ἐμός ὑπηρέτης , ὥστε ὥρα σύ πάντως ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ ταινία ὅς ὁ παῖς συνεκτίθημι ὑποδέχομαι μετά ὁ ἄλλος γνώρισμα λέγω : ὡς ἐγώ δείδω μή τις ἐμπίμπλημι γοητεία καί μαγγανεία τυγχάνω τραχύνω ὁ ψυχή ἀνάγραπτος , ἐχθρός τις αὐτός ἐκ ἀρχή ἀνέραστος ἀποβιόω καί ἄγονος ἐπιβουλεύω .