heliodorus-scr-erot.aethiopica 7.12
ταῦτα ἐκεῖνος μὲν ἔλεγεν , ἐποίουν δὲ οἱ περὶ τὸν Θεαγένην , τὸ μέν τι πρὸς τῶν παῤ ἐλπίδα προσπεπτωκότων βεβυθισμένοι τὴν διάνοιαν , τὸ δὲ ἀγαπῶντες ὁπουδὴ τὸ παρὸν καταγωγῆς τε καὶ καταφυγῆς τυχεῖν , φυλαξάμενοι ἄν , ὡς τὸ εἰκός , εἰ τὸ τραγικὸν τῆς οἰκήσεως καὶ ὑπέρογκον καὶ πρὸς κακοῦ γενησόμενον αὐτοῖς ὑπείδοντο . νυνὶ δὲ ἡ τὰ κατ̓ αὐτοὺς ἀθλοθετοῦσα τύχη , πρὸς ὀλίγον ὡρῶν μέρος ἀναπαύσασα καὶ εἰς χαρὰν ἐφήμερον ἀνεῖσα , παραχρῆμα τὰ λυποῦντα ἐπισυνῆπτε , καὶ δεσμώτας ὥσπερ αὐθαιρέτους τῇ πολεμίᾳ προσῆγε , δἰ ὀνόματος φιλανθρώπου ξενίας νέους καὶ ξένους καὶ ἀπείρους τοῦ μέλλοντος αἰχμαλωτίζουσα . οὕτως ἄρα ὁ πλανήτης βίος οἷον τυφλότητα τὴν ἄγνοιαν ἐπιβάλλει τοῖς ξενιτεύουσιν . οὗτοι γοῦν ἐπειδὴ τάχιστα παρῆλθον εἰς τὰ σατραπεῖα , προπυλαίοις τε ἐντυχόντες ὑπερόγκοις καὶ πλέον ἢ κατὰ ἰδιωτικὴν οἴκησιν ἐξῃρμένοις , φαντασίας τε δορυφόρων καὶ κόμπου τῆς ἄλλης θεραπείας ἐμπεπλησμένοις , ἐθαύμαζον μὲν καὶ διεταράττοντο , τῆς παρούσης κατ̓ αὐτοὺς τύχης τὴν οἴκησιν ὑπερέχουσαν ὁρῶντες , εἵποντο δ̓ οὖν τῇ Κυβέλῃ πολλὰ προτρεπομένῃ καὶ θαρσεῖν παρακελευομένῃ , καὶ τεκνία συνεχῶς καὶ φιλτάτους ἀνακαλούσῃ , καὶ ὡς εὔθυμα χρὴ προσδοκᾶν τὰ διαδεξόμενα παρεγγυώσῃ . καὶ τέλος , ἐπειδήπερ αὐτοὺς εἰς τὸ δωμάτιον οὗ κατήγετο ἡ πρεσβῦτις , ἀνακεχωρηκός πως καὶ ἰδιάζον , ἐγκατέστησε , μεταστησαμένη τοὺς παρόντας καὶ μόνη παρακαθισαμένη , ὦ τέκνα , ἔλεγε , τῆς μὲν κατειληφυίας ὑμᾶς κατηφείας τὸ παρὸν τὴν αἰτίαν ἔγνων , καὶ ὡς ὁ προφήτης ὑμᾶς ὁ Καλάσιρις τελευτήσας λελύπηκεν , ἐν πατρὸς ὑμῖν χώρᾳ γεγονώς : δίκαια δ̓ ἂν ποιοῖτε καὶ οἵ τινες ἢ πόθεν ἐστὲ λέγοντες . ὅτι μὲν γὰρ Ἕλληνες , καὶ τοῦτο ἔγνων : καὶ ὅτι τῶν εὖ γεγονότων , πάρεστι τοῖς ὁρωμένοις τεκμαίρεσθαι : βλέμμα γὰρ οὕτω λαμπρὸν καὶ εὐσχήμων ὄψις ἅμα καὶ ἐπέραστος εὐγενείας ἔμφασιν παρίστησιν . ἀλλὰ τῆς ποίας Ἑλλάδος ἢ πόλεως τίνος , καὶ τίνες ὄντες , καὶ ὅπως δεῦρο πλανηθέντες ἀφίκεσθε , βουλομένῃ μοι μαθεῖν ὑπὲρ συνοίσοντος τοῦ ὑμετέρου κατείπατε , ὡς ἂν καὶ πρὸς δέσποιναν τὴν ἐμὴν Ἀρσάκην , τὴν μεγάλου μὲν βασιλέως ἀδελφήν , Ὀροονδάτῃ δὲ τῷ μεγίστῳ σατραπῶν συνοικοῦσαν , φιλέλληνά τε καὶ φίλαβρον καὶ ξένων εὐεργέτιν , ἔχοιμι τὰ καθ̓ ὑμᾶς ἐξαγγέλλειν ὑπὲρ τοῦ καὶ μετὰ πλείονος ὑμᾶς καὶ τῆς χρεωστουμένης τιμῆς ὀφθῆναι . ἐρεῖτε δὲ καὶ πρὸς γυναῖκα οὐ παντάπασιν ἀλλοτρίαν ὑμῖν : εἰμὶ γάρ τοι καὶ αὐτὴ τὸ γένος Ἑλληνίς , καὶ Λεσβία τὴν πόλιν , ὑπ’ αἰχμαλωσίας μὲν ἀχθεῖσα δεῦρο , πράττουσα δὲ τῶν οἴκοι βέλτιον . εἰμὶ γάρ τοι τῇ δεσποίνῃ τὰ πάντα , καὶ μόνον οὐκ ἀναπνεῖ με καὶ ὁρᾷ , ἀλλὰ καὶ νοῦς ἐκείνῃ καὶ ὦτα καὶ πάντα τυγχάνω , τοὺς καλοὺς αὐτῇ κἀγαθοὺς γνωρίζουσα ἀεὶ καὶ τὸ πιστὸν διὰ πάντων ἀπορρήτων φυλάττουσα . τοῦ δὴ Θεαγένους τὰ εἰρημένα παρὰ τῆς Κυβέλης τοῖς πεπραγμένοις τῇ προτεραίᾳ παρὰ τῆς Ἀρσάκης παράλληλα καθ̓ ἑαυτὸν ἀντεξετάζοντος , καὶ ὡς ἀτενὲς αὐτῷ καὶ ἰταμὸν συνεχές τε καὶ τῶν ἀπρεπεστέρων δηλωτικὸν προσέβλεπεν ἐννοοῦντος , καὶ ἀγαθὸν οὐδὲν ἐπὶ τοῖς μέλλουσι καταμαντευομένου , μέλλοντός τε ἤδη τι λέγειν πρὸς τὴν πρεσβῦτιν , ἠρέμα προσκύψασα πρὸς τὸ οὖς ἡ Χαρίκλεια , τῆς ἀδελφῆς , ἔφη , μέμνησο ἐφ̓ οἷς ἂν λέγῃς .
Lemmas: οὗτος ἐκεῖνος μέν λέγω , ποιέω δέ ὁ περί ὁ Θεαγένης , ὁ μέν τις πρός ὁ παρά ἐλπίς προσπίπτω βυθίζω ὁ διάνοια , ὁ δέ ἀγαπάζω ὁπουδή ὁ πάρειμι καταγωγή τε καί καταφυγή τυγχάνω , φυλάσσω ἄν , ὡς ὁ ἔοικα , εἰ ὁ τραγικός ὁ οἴκησις καί ὑπέρογκος καί πρός κακός γίγνομαι αὐτός ὑπειδόμην . νυνί δέ ὁ ὁ κατά αὐτός ἀθλοθετέω τύχη , πρός ὀλίγος ὥρα μέρος ἀναπαύω καί εἰς χαρά ἐφήμερος ἀνίημι , παραχρῆμα ὁ λυπέω ἐπισυνάπτω , καί δεσμώτης ὥσπερ αὐθαίρετος ὁ πολέμιος προσάγω , διά ὄνομα φιλάνθρωπος ξενία νέος καί ξένος καί ἄπειρος ὁ μέλλω αἰχμαλωτίζω . οὕτως ἄρα ὁ πλανήτης βίος οἷος τυφλότης ὁ ἄγνοια ἐπιβάλλω ὁ ξενιτεύω . οὗτος γοῦν ἐπειδή ταχύς παρέρχομαι εἰς ὁ σατραπεῖον , προπύλαιος τε ἐντυγχάνω ὑπέρογκος καί πολύς ἤ κατά ἰδιωτικός οἴκησις ἐξαίρω , φαντασία τε δορυφόρος καί κόμπος ὁ ἄλλος θεραπεία ἐμπίμπλημι , θαυμάζω μέν καί διαταράσσω , ὁ πάρειμι κατά αὐτός τύχη ὁ οἴκησις ὑπερέχω ὁράω , ἕπομαι δέ οὖν ὁ Κυβέλη πολύς προσρέπω καί θαρσέω παρακελεύομαι , καί τεκνίον συνεχής καί φίλος ἀνακαλέω , καί ὡς εὔθυμος χρή προσδοκάω ὁ διαδέχομαι παρεγγυάω . καί τέλος , ἐπειδή αὐτός εἰς ὁ δωμάτιον οὗ κατάγω ὁ πρεσβῦτις , ἀναχωρέω πως καί ἰδιάζω , ἐγκαθίστημι , μεθίστημι ὁ πάρειμι καί μόνος παρακαθίζω , ὦ τέκνον , λέγω , ὁ μέν καταλαμβάνω σύ κατήφεια ὁ πάρειμι ὁ αἰτία γιγνώσκω , καί ὡς ὁ προφήτης σύ ὁ Καλάσιρις τελευτάω λυπέω , ἐν πατήρ σύ χώρα γίγνομαι : δίκαιος δέ ἄν ποιέω καί ὅς τις ἤ πόθεν εἰμί λέγω . ὅτι μέν γάρ Ἕλλην , καί οὗτος γιγνώσκω : καί ὅτι ὁ εὖ γίγνομαι , πάρειμι ὁ ὁράω τεκμαίρομαι : βλέμμα γάρ οὕτως λαμπρός καί εὐσχήμων ὄψις ἅμα καί ἐπέραστος εὐγένεια ἔμφασις παρίστημι . ἀλλά ὁ ποῖος Ἑλλάς ἤ πόλις τίς , καί τίς εἰμί , καί ὅπως δεῦρο πλανάω ἀφικνέομαι , βούλομαι ἐγώ μανθάνω ὑπέρ συμφέρω ὁ ὑμέτερος καταλέγω , ὡς ἄν καί πρός δέσποινα ὁ ἐμός Ἀρσάκης , ὁ μέγας μέν βασιλεύς ἀδελφή , Ὀροονδάτης δέ ὁ μέγας σατράπης συνοικέω , φιλέλλην τε καί φίλαβρος καί ξένος εὐεργέτις , ἔχω ὁ κατά σύ ἐξαγγέλλω ὑπέρ ὁ καί μετά πολύς σύ καί ὁ χρεωστέω τιμή ὁράω . λέγω δέ καί πρός γυνή οὐ παντάπασι ἀλλότριος σύ : εἰμί γάρ τοι καί αὐτός ὁ γένος Ἑλληνίς , καί Λέσβιος ὁ πόλις , ὑπό αἰχμαλωσία μέν ἄγω δεῦρο , πράσσω δέ ὁ οἴκοι ἀγαθός . εἰμί γάρ τοι ὁ δέσποινα ὁ πᾶς , καί μόνος οὐ ἀναπνέω ἐγώ καί ὁράω , ἀλλά καί νόος ἐκεῖνος καί οὖς καί πᾶς τυγχάνω , ὁ καλός αὐτός ἀγαθός γνωρίζω ἀεί καί ὁ πιστός διά πᾶς ἀπόρρητος φυλάσσω . ὁ δή Θεαγένης ὁ λέγω παρά ὁ Κυβέλη ὁ πράσσω ὁ προτεραῖος παρά ὁ Ἀρσάκης παράλληλος κατά ἑαυτοῦ ἀντεξετάζω , καί ὡς ἀτενής αὐτός καί ἰταμός συνεχής τε καί ὁ ἀπρεπής δηλωτικός προσβλέπω ἐννοέω , καί ἀγαθός οὐδείς ἐπί ὁ μέλλω καταμαντεύομαι , μέλλω τε ἤδη τις λέγω πρός ὁ πρεσβῦτις , ἠρέμα προσκύπτω πρός ὁ οὖς ὁ Χαρίκλεια , ὁ ἀδελφή , φημί , μιμνῄσκω ἐπί ὅς ἄν λέγω .