heliodorus-scr-erot.aethiopica 10.30
ταῦτ̓ εἶπε , καὶ βουλομένη τὰ ὄντα ἀνακαλύπτειν , αὖθις ἐξεκρούσθη βοῆς πολυηχεστάτης πρὸς τοῦ πλήθους ἀρθείσης . ὁ γὰρ δὴ Θεαγένης εἰς ὅσον εἶχε τάχους ἐφεὶς τῷ ἵππῳ χρήσασθαι καὶ προφθάσαντα μικρὸν τὰ στέρνα τῇ κεφαλῇ τοῦ ταύρου παρισῶσαι , τὸν μὲν ἄνετον φέρεσθαι μεθίησι μεθαλάμενος , ἐπιρρίπτει δὲ ἑαυτὸν τῷ αὐχένι τοῦ ταύρου , καὶ τοῖς κέρασι τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον κατὰ τὸ μεταίχμιον ἐνιδρύσας , τοὺς πήχεις δὲ οἱονεὶ στεφάνην περιθείς , καὶ εἰς ἅμμα κατὰ τοῦ ταυρείου μετώπου τοὺς δακτύλους ἐπιπλέξας , τό τε ὑπόλοιπον ἑαυτοῦ σῶμα παῤ ὦμον τοῦ βοὸς τὸν δεξιὸν μετέωρον καθείς , ἐκκρεμὴς ἐφέρετο , πρὸς βραχὺ μὲν τοῖς ταυρείοις ἅλμασιν ἀναπαλλόμενος . ὡς δὲ ἀγχόμενον ἤδη πρὸς τοῦ ὄγκου καὶ χαλῶντα τοῦ ἄγαν τόνου τοὺς τένοντας ᾔσθετο , καθ̓ ὃ μέρος ὁ Ὑδάσπης προυκαθέζετο περιελθόντα , παραφέρει μὲν εἰς τοὔμπροσθεν , καὶ προβάλλει τῶν ἐκείνου σκελῶν τοὺς ἑαυτοῦ πόδας , ταῖς χηλαῖς δὲ συνεχῶς ἐναράττων τὴν βάσιν ἐνήδρευεν . ὃ δὲ τὴν ῥύμην τοῦ δρόμου παραποδιζόμενος καὶ τῷ σθένει τοῦ νεανίου βριθόμενος , τά τε γόνατα ὑποσκελίζεται , καὶ ἀθρόον ἐπὶ κεφαλὴν σφενδονηθείς , κύμβαχός τε ἐπ’ ὤμους καὶ νῶτα ῥιπισθείς , ἥπλωτο ὕπτιος ἐπὶ πλεῖστον , τῶν μὲν κεράτων τῇ γῇ προσπεπηγότων καὶ εἰς τὸ ἀκίνητον τῆς κεφαλῆς ῥιζωθέντων , τῶν σκελῶν δὲ ἄπρακτα σκαιρόντων καὶ εἰς κενὸν ἀερονομούντων καὶ τὴν ἧτταν ἀλυόντων . ἐπέκειτο δὲ ὁ Θεαγένης , ταῖν χεροῖν τὴν λαιὰν μόνην εἰς τὸ ἐπερείδειν ἀπασχολῶν , τὴν δεξιὰν δὲ εἰς οὐρανὸν ἀνέχων καὶ συνεχὲς ἐπισείων : εἴς τε τὸν Ὑδάσπην καὶ τὸ ἄλλο πλῆθος ἱλαρὸν ἀπέβλεπε , τῷ μειδιάματι πρὸς τὸ συνήδεσθαι δεξιούμενος , καὶ τῷ μυκηθμῷ τοῦ ταύρου καθάπερ σάλπιγγι τὸ ἐπινίκιον ἀνακηρυττόμενος . ἀντήχει δὲ καὶ ἡ τοῦ δήμου βοή , τρανὸν μὲν οὐδὲν εἰς τὸν ἔπαινον διαρθροῦσα , κεχηνόσι δὲ ἐπὶ πολὺ τοῖς στόμασιν ἐξ ἀρτηρίας μόνης τὸ θαῦμα ἐξεφώνει , χρόνιόν τε καὶ ὁμότονον εἰς οὐρανὸν παραπέμπουσα . κελεύσαντος οὖν τοῦ βασιλέως ὑπηρέται προσδραμόντες , οἳ μὲν τὸν Θεαγένην προσῆγον ἀναστήσαντες , οἳ δὲ τοῦ ταύρου τοῖς κέρασι καλωδίου βρόχον ἐπιβαλόντες εἷλκόν τε κατηφιῶντα , καὶ τοῖς βωμοῖς αὖθις τοῦτόν τε καὶ τὸν ἵππον συλλαβόντες προσεδέσμευον . καὶ τοῦ Ὑδάσπου μέλλοντός τι πρὸς τὸν Θεαγένην λέγειν τε καὶ πράττειν , ὁ δῆμος ἅμα μὲν ἡσθεὶς τῷ νέῳ καὶ ἐξ οὗπερ τὸ πρῶτον ὤφθη προσπαθών , ἅμα δὲ καὶ τῆς ἰσχύος ἐκπλαγείς , πλέον δέ τι καὶ πρὸς τὸν Αἰθίοπα τὸν ἀθλητὴν τὸν Μεροήβου ζηλοτυπίᾳ δηχθείς , οὗτος τῷ Μεροήβου ζευγνύσθω . πάντες ὁμοθυμαδὸν ἀνεβόησαν : τὸν ἐλέφαντα λαβὼν τῷ τὸν ταῦρον λαβόντι διαγωνιζέσθω συνεχὲς ἐξεφώνουν . καὶ ἐπὶ πλεῖστον ἐγκειμένων ἐπένευσέ τε ὁ Ὑδάσπης , καὶ ἤγετο εἰς μέσους ὁ Αἰθίοψ , ὑπέροπτόν τι καὶ σοβαρὸν περισκοπῶν , ὁλκά τε προβαίνων καὶ πλατυνομένοις ἐναλλὰξ τοῖς ἀγκῶσι τοὺς πήχεις ὑποσοβῶν .
Lemmas: οὗτος λέγω , καί βούλομαι ὁ εἰμί ἀνακαλύπτω , αὖθις ἐκκρούω βοή πολυηχής πρός ὁ πλῆθος ἀείρω . ὁ γάρ δή Θεαγένης εἰς ὅσος ἔχω τάχος ἐφίημι ὁ ἵππος χράω καί προφθάνω μικρός ὁ στέρνον ὁ κεφαλή ὁ ταῦρος παρισόω , ὁ μέν ἄνετος φέρω μεθίημι μιμεθᾴλκω , ἐπιρριπτέω δέ ἑαυτοῦ ὁ αὐχήν ὁ ταῦρος , καί ὁ κέρας ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον κατά ὁ μεταίχμιον ἐνιδρύω , ὁ πῆχυς δέ οἱονεί στεφάνη περιτίθημι , καί εἰς ἅμμα κατά ὁ ταύρειος μέτωπον ὁ δάκτυλος ἐπιπλέκω , ὁ τε ὑπόλοιπος ἑαυτοῦ σῶμα παρά ὦμος ὁ βοῦς ὁ δεξιός μετέωρος καθίημι , ἐκκρεμής φέρω , πρός βραχύς μέν ὁ ταύρειος ἅλμα ἀναπάλλω . ὡς δέ ἄγχω ἤδη πρός ὁ ὄγκος καί χαλάω ὁ ἄγαν τόνος ὁ τένων αἰσθάνομαι , κατά ὅς μέρος ὁ Ὑδάσπης προκαθέζομαι περιέρχομαι , παραφέρω μέν εἰς ἔμπροσθεν , καί προβάλλω ὁ ἐκεῖνος σκέλος ὁ ἑαυτοῦ πούς , ὁ χηλή δέ συνεχής ἐναράσσω ὁ βάσις ἐνεδρεύω . ὁ δέ ὁ ῥύμη ὁ δρόμος παραποδίζω καί ὁ σθένος ὁ νεανίας βρίθω , ὁ τε γόνυ ὑποσκελίζω , καί ἀθρόος ἐπί κεφαλή σφενδονέω , κύμβαχος τε ἐπί ὦμος καί νῶτον ῥιπίζω , ἁπλόω ὕπτιος ἐπί πολύς , ὁ μέν κέρας ὁ γῆ προσπήγνυμι καί εἰς ὁ ἀκίνητος ὁ κεφαλή ῥιζόω , ὁ σκέλος δέ ἄπρακτος σκαίρω καί εἰς κενός ἀερονομέω καί ὁ ἧσσα ἀλύω . ἐπίκειμαι δέ ὁ Θεαγένης , ὁ χείρ ὁ λαιός μόνος εἰς ὁ ἐπερείδω ἀπασχολέω , ὁ δεξιά δέ εἰς οὐρανός ἀνέχω καί συνεχής ἐπισείω : εἰς τε ὁ Ὑδάσπης καί ὁ ἄλλος πλῆθος ἱλαρός ἀποβλέπω , ὁ μειδίαμα πρός ὁ συνήδομαι δεξιόομαι , καί ὁ μυκηθμός ὁ ταῦρος καθά σάλπιγξ ὁ ἐπινίκιος ἀνακηρύσσω . ἀντηχέω δέ καί ὁ ὁ δῆμος βοή , τρανός μέν οὐδείς εἰς ὁ ἔπαινος διαρθρέω , χάσκω δέ ἐπί πολύς ὁ στόμα ἐκ ἀρτηρία μόνος ὁ θαῦμα ἐκφωνέω , χρόνιος τε καί ὁμότονος εἰς οὐρανός παραπέμπω . κελεύω οὖν ὁ βασιλεύς ὑπηρέτης προστρέχω , ὁ μέν ὁ Θεαγένης προσάγω ἀνίστημι , ὁ δέ ὁ ταῦρος ὁ κέρας καλώδιον βρόχος ἐπιβάλλω ἕλκω τε κατηφιάω , καί ὁ βωμός αὖθις οὗτος τε καί ὁ ἵππος συλλαμβάνω προσδεσμεύω . καί ὁ Ὑδάσπης μέλλω τις πρός ὁ Θεαγένης λέγω τε καί πράσσω , ὁ δῆμος ἅμα μέν ἥδομαι ὁ νέος καί ἐκ ὅς ὁ πρῶτος ὁράω προσπάσχω , ἅμα δέ καί ὁ ἰσχύς ἐκπλήσσω , πολύς δέ τις καί πρός ὁ Αἰθίοψ ὁ ἀθλητής ὁ Μεροήβος ζηλοτυπία δάκνω , οὗτος ὁ Μεροήβος ζεύγνυμι . πᾶς ὁμοθυμαδόν ἀναβοάω : ὁ ἐλέφας λαμβάνω ὁ ὁ ταῦρος λαμβάνω διαγωνίζομαι συνεχής ἐκφωνέω . καί ἐπί πολύς ἔγκειμαι ἐπινεύω τε ὁ Ὑδάσπης , καί ἄγω εἰς μέσος ὁ Αἰθίοψ , ὑπέροπτος τις καί σοβαρός περισκοπέω , ὁλκή τε προβαίνω καί πλατύνω ἐναλλάξ ὁ ἀγκών ὁ πῆχυς ὑποσοβέω .