heliodorus-scr-erot.aethiopica 10.22
καὶ λέγειν τι φανερώτερον μελλούσης ʽτολμᾶν γὰρ τὸ κατεπεῖγον καὶ τὴν αἰδῶ τὴν παρθένιον περιορᾶν τὸ ἐν ὀφθαλμοῖς ὁρώμενον τοῦ κινδύνου τῷ Θεαγένει κατηνάγκαζεν̓ οὐκέτι κατασχὼν ὁ Ὑδάσπης , ὦ θεοί , ἔφη , ὡς κακὰ τοῖς καλοῖς ἐοίκατε μιγνύναι καὶ τὴν ἀπ̓ ἐλπίδος μοι δωρηθεῖσαν πρὸς ὑμῶν εὐδαιμονίαν τὸ μέρος κωλύειν , θυγατέρα μὲν ἀπροσδόκητον , ἀλλὰ παράφρονά πως ἀναδείξαντες . πῶς γὰρ οὐ παραπλῆγος τὸ νόημα τῆς ἀλλόκοτα ῥήματα προϊεμένης ; ἀδελφὸν ὠνόμαζε τὸν μὴ ὄντα : τὸν ὄντα , ὅστις ἐστὶν ὁ ξένος ἐρωτωμένη , ἀγνοεῖν ἔλεγεν . αὖθις ἐζήτει περισώζεσθαι ὡς φίλον τὸν ἀγνοούμενον : ἀδύνατον εἶναι μαθοῦσα τὴν αἴτησιν , αὐτὴ καταθύειν ὡσανεὶ πολεμιώτατον ἱκέτευε . καὶ τοῦτο ὡς οὐ θεμιτὸν λεγόντων , μιᾷ μόνῃ καὶ ταύτῃ ὑπάνδρῳ τῆς τοιᾶσδε θυσίας καθωσιωμένης , ἄνδρα ἔχειν ἐμφαίνει , τὸν τίνα οὐ προστιθεῖσα . πῶς γὰρ τόν γε μήτε ὄντα μήτε γεγενῆσθαι αὐτῇ διὰ τῆς ἐσχάρας ἀποδειχθέντα ; εἰ μὴ ἄρα παρὰ ταύτῃ μόνῃ ψεύδεται μὲν τὸ παῤ Αἰθίοψιν ἀψευδὲς τῶν καθαρευόντων πειρατήριον , καὶ ἐπιβᾶσαν ἄφλεκτον ἀποπέμπεται , καὶ παρθενεύειν νόθως χαρίζεται , μόνῃ δὲ ἔξεστι φίλους καὶ πολεμίους τοὺς αὐτοὺς ἐν ἀκαρεῖ καταλέγειν , ἀδελφοὺς δὲ καὶ ἄνδρας τοὺς μὴ ὄντας ἀναπλάττειν . ὥστε ὦ γύναι σὺ μὲν εἰς τὴν σκηνὴν εἴσιθι , καὶ ταύτην κατάστελλε πρὸς τὸ νηφάλιον , εἴτε ὑπό του θεῶν τοῖς ἱερείοις ἐπιφοιτήσαντος ἐκβακχευομένην , εἴτε καὶ δἰ ὑπερβολὴν χαρᾶς τῶν ἀνελπίστως εὐτυχηθέντων τὸν νοῦν παραφερομένην . ἐγὼ δὲ τὴν ὀφείλουσαν τοῖς θεοῖς ἀντὶ τῆσδε σφαγιασθῆναι καὶ ζητεῖν καὶ ἀνευρεῖν τινὶ προστάξας , ἕως ἂν τοῦτο γίνηται , εἰς τὸ χρηματίσαι ταῖς ἐκ τῶν ἐθνῶν ἡκούσαις πρεσβείαις καὶ δῶρα τὰ ἐπὶ τοῖς ἐπινικίοις προσκομιζόμενα παῤ αὐτῶν ὑποδέξασθαι τρέψομαι . καὶ ταῦτα εἰπών , τῆς τε σκηνῆς πλησίον ἐφ̓ ὑψηλοῦ προκαθίσας , ἥκειν τοὺς πρεσβευτάς , καὶ εἴ τινα ἐπικομίζοιντο δῶρα , προσάγειν ἐκέλευεν . ὁ δὴ οὖν εἰσαγγελεὺς Ἁρμονίας , εἰ πάντας ἅμα ἢ ἐν μέρει καὶ ἔθνους ἑκάστου κεκριμένως , καὶ δὴ εἰ καὶ ἰδίᾳ προσάγειν κελεύοι διηρώτα .
Lemmas: καί λέγω τις φανερός μέλλω τολμάω γάρ ὁ κατεπείγω καί ὁ αἰδώς ὁ παρθένιος περιοράω ὁ ἐν ὀφθαλμός ὁράω ὁ κίνδυνος ὁ Θεαγένης καταναγκάζω οὐκέτι κατέχω ὁ Ὑδάσπης , ὦ θεός , φημί , ὡς κακός ὁ καλός ἔοικα μείγνυμι καί ὁ ἀπό ἐλπίς ἐγώ δωρέω πρός σύ εὐδαιμονία ὁ μέρος κωλύω , θυγάτηρ μέν ἀπροσδόκητος , ἀλλά παράφρων πως ἀναδείκνυμι . πῶς γάρ οὐ παραπλήξ ὁ νόημα ὁ ἀλλόκοτος ῥῆμα προίημι ; ἀδελφός ὀνομάζω ὁ μή εἰμί : ὁ εἰμί , ὅστις εἰμί ὁ ξένος ἐρωτάω , ἀγνοέω λέγω . αὖθις ζητέω περισῴζω ὡς φίλος ὁ ἀγνοέω : ἀδύνατος εἰμί μανθάνω ὁ αἴτησις , αὐτός καταθύω ὡσανεί πολέμιος ἱκετεύω . καί οὗτος ὡς οὐ θεμιτός λέγω , εἷς μόνος καί οὗτος ὕπανδρος ὁ τοιόσδε θυσία καθοσιόομαι , ἀνήρ ἔχω ἐμφαίνω , ὁ τίς οὐ προστίθημι . πῶς γάρ ὁ γε μήτε εἰμί μήτε γίγνομαι αὐτός διά ὁ ἐσχάρα ἀποδείκνυμι ; εἰ μή ἄρα παρά οὗτος μόνος ψεύδω μέν ὁ παρά Αἰθίοψ ἀψευδής ὁ καθαρεύω πειρατήριον , καί ἐπιβαίνω ἄφλεκτος ἀποπέμπω , καί παρθενεύω νόθος χαρίζω , μόνος δέ ἔξεστι φίλος καί πολέμιος ὁ αὐτός ἐν ἀκαρής καταλέγω , ἀδελφός δέ καί ἀνήρ ὁ μή εἰμί ἀναπλάσσω . ὥστε ὦ γυνή σύ μέν εἰς ὁ σκηνή εἰσέρχομαι , καί οὗτος καταστέλλω πρός ὁ νηφάλιος , εἴτε ὑπό τις θεός ὁ ἱερεῖον ἐπιφοιτάω ἐκΒακχεύω , εἴτε καί διά ὑπερβολή χαρά ὁ ἀνέλπιστος εὐτυχέω ὁ νόος παραφέρω . ἐγώ δέ ὁ ὀφείλω ὁ θεός ἀντί ὅδε σφαγιάζομαι καί ζητέω καί ἀνευρίσκω τις προστάσσω , ἕως ἄν οὗτος γίγνομαι , εἰς ὁ χρηματίζω ὁ ἐκ ὁ ἔθνος ἥκω πρεσβεία καί δῶρον ὁ ἐπί ὁ ἐπινίκιος προσκομίζω παρά αὐτός ὑποδέχομαι τρέπω . καί οὗτος λέγω , ὁ τε σκηνή πλησίον ἐπί ὑψηλός προκαθίζω , ἥκω ὁ πρεσβευτής , καί εἰ τις ἐπικομίζω δῶρον , προσάγω κελεύω . ὁ δή οὖν εἰσαγγελεύς Ἁρμονία , εἰ πᾶς ἅμα ἤ ἐν μέρος καί ἔθνος ἕκαστος κεκριμένως , καί δή εἰ καί ἴδιος προσάγω κελεύω διερωτάω .