heliodorus-scr-erot.aethiopica 4.8
ἐπῄνει ταῦτα , καὶ ἧκε φέρων οὐ μετὰ πολὺ τὴν ταινίαν . ἐνδοῦναι δή μοι σχολὴν πρὸς αὐτὸν εἰπών , ὡς εἶχον πειθόμενον , ἐλθών τε οὗ κατηγόμην , οὐδὲ ὅσον ἐλάχιστον ὑπερθέμενος , ἐπελεγόμην τὴν ταινίαν γράμμασιν Αἰθιοπικοῖς , οὐ δημοτικοῖς ἀλλὰ βασιλικοῖς , ἐστιγμένην , ἃ δὴ τοῖς Αἰγυπτίων ἱερατικοῖς καλουμένοις ὡμοίωνται . καὶ ἐπερχόμενος τοιάδε ηὕρισκον τὸ γράμμα διηγούμενον . Περσῖνα βασίλισσα Αἰθιόπων τῇ ὁτιδὴ κληθησομένῃ καὶ μέχρι μόνων ὠδίνων θυγατρὶ δῶρον ἔσχατον χαράττω τόνδε τὸν ἔγγραφον θρῆνον . ἐπάγην , ὦ Κνήμων , ὡς τοῦ Περσίνης ὀνόματος ἤκουσα . τὰ δὲ ἑξῆς ὅμως ἐπελεγόμην , ὄντα τοιάδε . ὡς μὲν οὐδὲν ἀδικοῦσα , παιδίον , οὔτε σὲ γενομένην ἐξεθέμην οὔτε πατέρα τὸν σὸν Ὑδάσπην τὴν σὴν θέαν ἀπεκρυψάμην , ἐπικεκλήσθω μάρτυς ὁ γενάρχης ἡμῶν Ἥλιος . ἀλλ̓ ὅμως ἀπολογοῦμαι πρός τε σέ ποτε , θύγατερ , εἰ περισωθείης , πρός τε τὸν ἀναιρησόμενον , εἴ τινά σοι θεὸς ἐπιστήσειε , πρός τε αὐτὸν ὅλον τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον , ἀνακαλύπτουσα τὴν αἰτίαν τῆς ἐκθέσεως . ἡμῖν πρόγονοι θεῶν μὲν Ἥλιός τε καὶ Διόνυσος , ἡρώων δὲ Περσεύς τε καὶ Ἀνδρομέδα , καὶ Μέμνων ἐπὶ τούτοις . οἱ δὴ τὰς βασιλείους αὐλὰς κατὰ καιροὺς ἱδρυσάμενοι ταῖς ἀπὸ τούτων γραφαῖς ἐκόσμησαν . τὰς μὲν δὴ τῶν ἄλλων εἰκόνας τε καὶ πράξεις ἀνδρῶσί τε καὶ περιδρόμοις ἐνέγραφον , τοὺς δὲ θαλάμους τοῖς Ἀνδρομέδας τε καὶ Περσέως ἔρωσιν ἐποίκιλλον . ἐνταῦθά ποτε ἡμᾶς , δεκάτου παρήκοντος ἔτους ἐξ οὗ με γαμετὴν Ὑδάσπης ἐγνώρισεν , οὔ ποτε παίδων ἡμῖν γεγονότων , ἠρεμεῖν τὸ μεσημβρινὸν συνέβαινεν , ὕπνου θερινοῦ κατακλίναντος . καί μοι καὶ προσωμίλει τότε ὁ πατὴρ ὁ σός , ὄναρ αὐτῷ τοῦτο κελεύειν ἐπομνύμενος : ᾐσθόμην τε παραχρῆμα κυοφορήσασα τὴν καταβολήν . ὁ μὲν δὴ μέχρι τοῦ τόκου χρόνος ἑορτὴ πάνδημος ἦν καὶ χαριστήριοι θυσίαι τοῖς θεοῖς , ὡς τοῦ βασιλέως διάδοχον τοῦ γένους ἐλπίζοντος : ἐπειδὴ δέ σε λευκὴν ἀπέτεκον , ἀπρόσφυλον Αἰθιόπων χροιὰν ἀπαυγάζουσαν , ἐγὼ μὲν τὴν αἰτίαν ἐγνώριζον , ὅτι μοι παρὰ τὴν ὁμιλίαν τὴν πρὸς τὸν ἄνδρα προσβλέψαι τὴν Ἀνδρομέδαν ἡ γραφὴ παρασχοῦσα , καὶ πανταχόθεν ἐπιδείξασα γυμνήν ʽἄρτι γὰρ αὐτὴν ἀπὸ τῶν πετρῶν ὁ Περσεὺς κατῆγεν̓ , ὁμοιοειδὲς ἐκείνῃ τὸ σπαρὲν οὐκ εὐτυχῶς ἐμόρφωσεν . ἔγνων οὖν ἐμαυτήν τε ἀπαλλάξαι τοῦ μετ̓ αἰσχύνης θανάτου , πεπεισμένη τὴν σὴν χροιὰν μοιχείαν ἐμοὶ προσάψουσαν ʽοὐ γὰρ πιστεύσειν οὐδένα λεγούσῃ τὴν περιπέτειαν̓ , καὶ σοὶ τὸ ἐκ τῆς τύχης ἀμφίβολον χαρίσασθαι , θανάτου προδήλου ἢ πάντως ὀνόματος νόθου προτιμότερον . γενομένην τέ σε τεθνάναι παραχρῆμα πρὸς τὸν ἄνδρα πλασαμένη , λάθρᾳ καὶ ἀπορρήτως ἐξεθέμην , ὅσον πλεῖστον ἠδυνάμην πλοῦτον τῷ περισώζοντι μισθὸν συνεκθεμένη , ἄλλοις τέ σε κοσμήσασα καὶ ταινίᾳ τῇδε , ἐλεεινῷ διηγήματι τῶν σῶν κἀμαυτῆς , ἐνειλήσασα , ἣν ἀπὸ δακρύων τῶν ἐπὶ σοὶ καὶ αἵματος ἐχάραττον , ὁμοῦ πρωτοτόκος καὶ πολύθρηνος γενομένη . ἀλλ̓ ὦ γλυκεῖα καὶ μέχρις ὥρας θύγατερ , ὅπως , εἰ περιγένοιο , μεμνήσῃ τῆς εὐγενείας , τιμῶσα σωφροσύνην , ἣ δὴ μόνη γυναικείαν ἀρετὴν χαρακτηρίζει , καὶ φρόνημα βασίλειον καὶ πρὸς τοὺς φύντας ἀναφέρον ἀσκοῦσα . μεμνήσῃ δὲ πρὸ πάντων τῶν συνεκτεθέντων σοι κειμηλίων δακτύλιόν τινα ἐπιζητεῖν καὶ σεαυτῇ περιποιεῖν , ὃν πατὴρ ὁ σὸς ἐμοὶ παρὰ τὴν μνηστείαν ἐδωρήσατο , βασιλείῳ μὲν συμβόλῳ τὸν κύκλον ἀνάγραπτον , λίθῳ δὲ παντάρβῃ καὶ ἀπορρήτῳ δυνάμει τὴν σφενδόνην καθιερωμένον . ταῦτά σοι διείλεγμαι , τὸ γράμμα διάκονον εὑραμένη , τὰς ἐμψύχους καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς ὁμιλίας τοῦ δαίμονος στερήσαντος , τάχα μὲν κωφὰ καὶ ἀνήνυτα , τάχα δὲ καὶ εἰς ὄφελός ποτε ἥξοντα : τὸ γὰρ ἄδηλον τῆς τύχης ἀνθρώποις ἄγνωστον . καὶ ἔσται σοι τὰ τῆς γραφῆς , ὦ μάτην ὡραία , καὶ ἔγκλημα τὸ κάλλος ἐμοὶ προσάψασα , εἰ μὲν περισωθείης , γνωρίσματα , εἰ δ̓ ὅπερ καὶ ἀκοὴν λάθοι τὴν ἐμήν , ἐπιτύμβια καὶ μητρὸς ἐπικήδεια δάκρυα .
Lemmas: ἐπαινέω οὗτος , καί ἵημι φέρω οὐ μετά πολύς ὁ ταινία . ἐνδίδωμι δή ἐγώ σχολή πρός αὐτός λέγω , ὡς ἔχω πείθω , ἔρχομαι τε ὅς κατάγω , οὐδέ ὅσος ἐλαχύς ὑπερτίθημι , ἐπιλέγω ὁ ταινία γράμμα Αἰθιοπικός , οὐ δημοτικός ἀλλά βασιλικός , στίζω , ὅς δή ὁ Αἰγύπτιος ἱερατικός καλέω ὁμοιόω . καί ἐπέρχομαι τοιόσδε εὑρίσκω ὁ γράμμα διηγέομαι . Περσίς βασίλισσα Αἰθίοψ ὁ ὅτι καλέω καί μέχρι μόνος ὠδίς θυγάτηρ δῶρον ἔσχατος χαράσσω ὅδε ὁ ἔγγραφος θρῆνος . ἐπαγάω , ὦ Κνήμων , ὡς ὁ Περσίνη ὄνομα ἀκούω . ὁ δέ ἑξῆς ὅμως ἐπιλέγω , εἰμί τοιόσδε . ὡς μέν οὐδείς ἀδικέω , παιδίον , οὔτε σύ γίγνομαι ἐκτίθημι οὔτε πατήρ ὁ σός Ὑδάσπης ὁ σός θέα ἀποκρύπτω , ἐπικαλέω μάρτυς ὁ γενάρχης ἐγώ Ἥλιος . ἀλλά ὅμως ἀπολογέομαι πρός τε σύ ποτέ , θυγάτηρ , εἰ περισῴζω , πρός τε ὁ ἀναιρέω , εἰ τις σύ θεός ἐφίστημι , πρός τε αὐτός ὅλος ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος , ἀνακαλύπτω ὁ αἰτία ὁ ἔκθεσις . ἐγώ πρόγονος θεός μέν Ἥλιος τε καί Διόνυσος , ἥρως δέ Περσεύς τε καί Ἀνδρομέδα , καί Μέμνων ἐπί οὗτος . ὁ δή ὁ βασίλειος αὐλή κατά καιρός ἱδρύω ὁ ἀπό οὗτος γραφή κοσμέω . ὁ μέν δή ὁ ἄλλος εἰκών τε καί πρᾶξις ἀνδρών τε καί περίδρομος ἐγγράφω , ὁ δέ θάλαμος ὁ Ἀνδρομέδα τε καί Περσεύς ἔρως ποικίλλω . ἐνταῦθα ποτέ ἐγώ , δέκατος παρήκω ἔτος ἐκ ὅς ἐγώ γαμετή Ὑδάσπης γνωρίζω , οὐ ποτέ παῖς ἐγώ γίγνομαι , ἠρεμέω ὁ μεσημβρινός συμβαίνω , ὕπνος θερινός κατακλίνω . καί ἐγώ καί προσομιλέω τότε ὁ πατήρ ὁ σός , ὄναρ αὐτός οὗτος κελεύω ἐπόμνυμι : αἰσθάνομαι τε παραχρῆμα κυοφορέω ὁ καταβολή . ὁ μέν δή μέχρι ὁ τόκος χρόνος ἑορτή πάνδημος εἰμί καί χαριστήριος θυσία ὁ θεός , ὡς ὁ βασιλεύς διάδοχος ὁ γένος ἐλπίζω : ἐπειδή δέ σύ λευκός ἀποτίκτω , ἀπρόσφυλος Αἰθίοψ χροιά ἀπαυγάζω , ἐγώ μέν ὁ αἰτία γνωρίζω , ὅτι ἐγώ παρά ὁ ὁμιλία ὁ πρός ὁ ἀνήρ προσβλέπω ὁ Ἀνδρομέδη ὁ γραφή παρέχω , καί πανταχόθεν ἐπιδείκνυμι γυμνός ἄρτι γάρ αὐτός ἀπό ὁ πέτρα ὁ Περσεύς κατάγω , ὁμοιοειδής ἐκεῖνος ὁ σπείρω οὐ εὐτυχής μορφόω . γιγνώσκω οὖν ἐμαυτοῦ τε ἀπαλλάσσω ὁ μετά αἰσχύνη θάνατος , πείθω ὁ σός χροιά μοιχεία ἐγώ προσάπτω ὕω γάρ πιστεύω οὐδείς λέγω ὁ περιπέτεια , καί σύ ὁ ἐκ ὁ τύχη ἀμφίβολος χαρίζω , θάνατος πρόδηλος ἤ πάντως ὄνομα νόθος πρότιμος . γίγνομαι τε σύ θνῄσκω παραχρῆμα πρός ὁ ἀνήρ πλάσσω , λάθρῃ καί ἀπόρρητος ἐκτίθημι , ὅσος πολύς δύναμαι πλοῦτος ὁ περισῴζω μισθός συνεκτίθημι , ἄλλος τε σύ κοσμέω καί ταινία ὅδε , ἐλεεινός διήγημα ὁ σός ἐμαυτοῦ , ἐνειλέω , ὅς ἀπό δάκρυον ὁ ἐπί σύ καί αἷμα χαράσσω , ὁμοῦ πρωτοτόκος καί πολύθρηνος γίγνομαι . ἀλλά ὦ γλυκύς καί μέχρι ὥρα θυγάτηρ , ὅπως , εἰ περιγίγνομαι , μιμνῄσκω ὁ εὐγένεια , τιμάω σωφροσύνη , ὅς δή μόνος γυναικεῖος ἀρετή χαρακτηρίζω , καί φρόνημα βασίλειος καί πρός ὁ φύω ἀναφέρω ἀσκέω . μιμνῄσκω δέ πρό πᾶς ὁ συνεκτίθημι σύ κειμήλιον δακτύλιος τις ἐπιζητέω καί σεαυτοῦ περιποιέω , ὅς πατήρ ὁ σός ἐγώ παρά ὁ μνηστεία δωρέω , βασίλειος μέν σύμβολον ὁ κύκλος ἀνάγραπτος , λίθος δέ παντάρβη καί ἀπόρρητος δύναμις ὁ σφενδόνη καθιερόω . οὗτος σύ διαλέγω , ὁ γράμμα διάκονος εὑρίσκω , ὁ ἔμψυχος καί ἐν ὀφθαλμός ὁμιλία ὁ δαίμων στερέω , τάχα μέν κωφός καί ἀνήνυτος , τάχα δέ καί εἰς ὄφελος ποτέ ἥκω : ὁ γάρ ἄδηλος ὁ τύχη ἄνθρωπος ἄγνωστος . καί εἰμί σύ ὁ ὁ γραφή , ὦ μάτην ὡραῖος , καί ἔγκλημα ὁ κάλλος ἐγώ προσάπτω , εἰ μέν περισῴζω , γνώρισμα , εἰ δέ ὅς καί ἀκοή λανθάνω ὁ ἐμός , ἐπιτύμβιος καί μήτηρ ἐπικήδειος δάκρυον .