heliodorus-scr-erot.aethiopica 8.11
καὶ ἔτι ταῦτα λέγουσα , τοῦ Θεαγένους εὐφημεῖν παρακαλοῦντος καὶ τοῦ εὐσεβεῖν πλέον ἢ τοῦ φρονεῖν ἀντέχεσθαι παραινοῦντος , ἱλήκοιτε θεοί ἀνεβόησεν : οἷον γάρ μοι νῦν ὄναρ ʽεἴτε καὶ ὕπαρ ἦν̓ ἐνθύμιον γέγονεν , ὃ τῆς προτεραίας ἰδοῦσα νυκτὸς τότε μὲν οὐκ οἶδ̓ ὅπως τῆς διανοίας ἀπέβαλον , νυνὶ δέ μου εἰς μνήμην παραγέγονε . τὸ δὲ ὄναρ ἔπος ἦν εἰς μέτρον ἡρμοσμένον . ἔλεγε δὲ τὸ ἔπος ὁ θειότατος Καλάσιρις , εἴτε καταδαρθεῖν λαθούσῃ φανείς , εἴτε καὶ ἐναργῶς ὀφθείς . εἶχε δὲ οἶμαι ὧδέ πως : παντάρβην φορέουσα πυρὸς μὴ τάρβει ἐρωήν . ῥηιδίως μοίραις καὶ τἀδόκητα πέλει . καὶ ὁ Θεαγένης διεσείσθη τε ὥσπερ οἱ κάτοχοι , καὶ ἐφ̓ ὅσον ἐνεδίδου τὰ δεσμὰ ἀφήλατο , καὶ εὐμενεῖς εἴητε θεοί ἀνέκραγε : κἀγὼ γάρ τοι ποιητὴς ἐξ ὑπομνήσεως ἀναδείκνυμαι , καὶ χρησμὸς δή μοι παῤ ὁμοίου τοῦ μάντεως , εἴτε Καλάσιρις ἦν εἴτε θεὸς εἰς Καλάσιριν φαινόμενος , πεφοίτηκε . καὶ λέγειν ἐδόκει τοιάδε : Αἰθιόπων εἰς γαῖαν ἀφίξεαι ἄμμιγα κούρῃ , δεσμῶν Ἀρσακέων αὔριον ἐκπροφυγών . ἐμοὶ μὲν οὖν ὅποι τείνει τὸ χρήσμιον , ἔχω συμβάλλειν : γῆν μὲν γὰρ Αἰθιόπων τὴν τῶν καταχθονίων ἔοικε λέγειν , ἄμμιγα δὲ κούρῃ , τῇ Περσεφόνῃ με συνέσεσθαι , καὶ λύσιν δεσμῶν τὴν ἐνθένδε ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν . σοὶ δὲ ἄρα τί φράζει τὸ ἔπος , οὕτως ἐξ ἐναντίων πρὸς ἑαυτὸ συγκείμενον ; τοὔνομα μὲν ἡ παντάρβη πάντα φοβουμένη δηλοῖ , τὸ παράγγελμα δὲ μὴ δεδοικέναι τὴν πυρὰν ἀξιοῖ . καὶ ἡ Χαρίκλεια , ὦ γλυκύτατε , ἔφη , Θεάγενες , ἡ συνήθειά σε τῶν δυστυχημάτων πάντα πρὸς τὸ φαυλότατον νοεῖν τε καὶ εἰκάζειν παρεσκεύασε : φιλεῖ γὰρ ἄνθρωπος πρὸς τὰ συμπίπτοντα τρέπειν τὴν γνώμην . χρηστότερα δὲ ἢ ὥς σοι παρίσταται μηνύειν μοι τὰ μαντευθέντα φαίνεται , καὶ ἡ κόρη τάχ̓ ἂν εἴην ἐγώ , μεθ̓ ἧς σε πατρίδος τῆς ἐμῆς Αἰθιοπίας ἐπιβήσεσθαι ἐπαγγέλλεται , Ἀρσάκην καὶ τὰ δεσμὰ Ἀρσάκης ἀποφυγόντα . τὸ δὲ ὅπως , ἡμῖν μὲν οὔτε δῆλα οὔτε ἄπιστα , θεοῖς δὲ καὶ δυνατὰ καὶ μελήσει τοῖς καὶ τὰ μαντεύματα φήνασιν . ἡ γοῦν εἰς ἐμὲ πρόρρησις ἤδη , ὡς οἶσθα , βουλήματι τῷ ἐκείνων τετέλεσται , καὶ ζῶ σοι τὸ παρὸν ἡ παντοίως ἀπελπισθεῖσα . καὶ σωτηρίαν ἐμαυτῆς ἐπαγομένη τότε μὲν ἠγνόουν , συνίημι δὲ τὸ παρόν , ὡς ἔοικε . τὰ γὰρ συνεκτεθέντα μοι γνωρίσματα καὶ παρὰ τοὺς ἔμπροσθεν ἀεὶ χρόνους ἐπιφέρεσθαι προνοουμένη , τότε καὶ πλέον , τῆς κρίσεώς μοι γενησομένης καὶ τῆς τελευταίας προσδοκωμένης , περὶ τῇ γαστρὶ ζωσαμένη κρύφα ἐτύγχανον , εἰ μὲν σωζοίμην , εὐπορίαν βίου καὶ τῶν ἀναγκαίων , εἰ δέ τι πάσχοιμι , καλλωπίσματα ἔσχατα καὶ ἐντάφια γενησόμενα . ἐν δὴ τούτοις , ὦ Θεάγενες , οὖσιν ὅρμοις πολυτελέσι καὶ λίθοις ἐριτίμοις Ἰνδικοῖς τε καὶ Αἰθιοπικοῖς , ἔστι δὴ καὶ δακτύλιος , δῶρον μὲν παρὰ πατρὸς τοὐμοῦ τῇ μητρὶ παρὰ τὴν μνηστείαν δοθείς , λίθῳ δὲ τῇ καλουμένῃ παντάρβῃ τὴν σφενδόνην διάδετος , γράμμασι δὲ ἱεροῖς τισὶν ἀνάγραπτος , καὶ τελετῆς , ὡς ἔοικε , θειοτέρας ἀνάμεστος , παῤ ἧς εἰκάζω δύναμίν τινα ἥκειν τῇ λίθῳ πυρὸς φυγαδευτικήν , ἀπάθειαν τοῖς ἔχουσιν ἐν ταῖς φλογώσεσι δωρουμένην , ἣ κἀμὲ τυχὸν σὺν βουλήσει θεῶν περιέσωσε . ταῦτα δ̓ ἔχω καὶ συμβάλλειν καὶ γινώσκειν ἐξ ὧν ὁ θειότατός μοι Καλάσιρις ὑπετίθετο πολλάκις , ταῦτα καὶ φράζεσθαι καὶ ἐκδεδιδάχθαι πρὸς τῶν ἐνεστιγμένων τῇ συνεκτεθείσῃ μοι ταινίᾳ , νυνὶ δὲ κατὰ γαστέρα τὴν ἐμὴν ἐνειλημένῃ , διηγούμενος . ταῦτα μὲν εἰκότα καὶ ὄντα πλέον καὶ τοῖς ὑπηργμένοις συμβαίνοντα , ἔφη ὁ Θεαγένης : ἐκ δὲ τῶν εἰς αὔριον κινδύνων ποία τις ἄρα παντάρβη ἄλλη ἐξαιρήσεται ; οὐ γάρ που καὶ ἀθανασίαν , ὡς ὄφελε , κατὰ τὴν πρὸς τὰς πυρκαϊὰς ἀντιπάθειαν ἐπαγγέλλεται , τῆς ἀλάστορος Ἀρσάκης , ὡς εἰκάζειν ἔνεστιν , ἕτερόν που καὶ καινότερον τιμωρίας τρόπον τὰ νῦν ἐπινοούσης . καὶ εἴθε γε ἅμα κατ̓ ἀμφοτέρων καὶ θάνατον ἕνα καὶ ἐν ὥρᾳ μιᾷ καταδικάσειεν , ὡς οὐδὲ τελευτὴν ἂν τοῦτο ἐθέμην , ἀλλὰ πάντων κακῶν ἀνάπαυλαν . καὶ ἡ Χαρίκλεια , θάρσει , ἔφη : παντάρβην ἑτέραν ἔχομεν τὰ μεμαντευμένα . καὶ θεοῖς ἐπανέχοντες σωζοίμεθά τε ἂν ἥδιον , καὶ εἰ δέοι , πάσχοιμεν ὁσιώτερον .
Lemmas: καί ἔτι οὗτος λέγω , ὁ Θεαγένης εὐφημέω παρακαλέω καί ὁ εὐσεβέω πολύς ἤ ὁ φρονέω ἀντέχω παραινέω , ἱλήκω θεός ἀναβοάω : οἷος γάρ ἐγώ νῦν ὄναρ εἶμι καί ὕπαρ ἀπτήν ἐνθύμιος γίγνομαι , ὅς ὁ προτεραῖος ὁράω νύξ τότε μέν οὐ οἶδα ὅπως ὁ διάνοια ἀποβάλλω , νυνί δέ ἐγώ εἰς μνήμη παραγίγνομαι . ὁ δέ ὄναρ ἔπος εἰμί εἰς μέτρον ἁρμόζω . λέγω δέ ὁ ἔπος ὁ θεῖος Καλάσιρις , εἴτε καταδαρθάνω λανθάνω φαίνω , εἴτε καί ἐναργής ὁράω . ἔχω δέ οἴομαι ὧδε πως : παντάρβη φορέω πῦρ μή ταρβέω ἐρωή . ῥᾴδιος μοῖρα καί ἀδόκητος πέλω . καί ὁ Θεαγένης διασείω τε ὥσπερ ὁ κάτοχος , καί ἐπί ὅσος ἐνδίδωμι ὁ δεσμός ἀφάλλομαι , καί εὐμενής εἰμί θεός ἀνακράζω : ἐγώ γάρ τοι ποιητής ἐκ ὑπόμνησις ἀναδείκνυμι , καί χρησμός δή ἐγώ παρά ὅμοιος ὁ μάντις , εἴτε Καλάσιρις εἰμί εἴτε θεός εἰς Καλάσιρις φαίνω , φοιτάω . καί λέγω δοκέω τοιόσδε : Αἰθίοψ εἰς γῆ ἀφικνέομαι ἄμμιγα κόρη , δεσμός Ἀρσάκης αὔριον ἐκπροφεύγω . ἐγώ μέν οὖν ὅποι τείνω ὁ χρήσμιον , ἔχω συμβάλλω : γῆ μέν γάρ Αἰθίοψ ὁ ὁ καταχθόνιος ἔοικα λέγω , ἄμμιγα δέ κόρη , ὁ Περσεφόνη ἐγώ σύνειμι , καί λύσις δεσμός ὁ ἐνθένδε ἀπό ὁ σῶμα ἀπαλλαγή . σύ δέ ἄρα τίς φράζω ὁ ἔπος , οὕτως ἐκ ἐναντίος πρός ἑαυτοῦ σύγκειμαι ; ὄνομα μέν ὁ παντάρβη πᾶς φοβέω δηλόω , ὁ παράγγελμα δέ μή δείδω ὁ πυρή ἀξιόω . καί ὁ Χαρίκλεια , ὦ γλυκύς , φημί , Θεαγένης , ὁ συνήθεια σύ ὁ δυστύχημα πᾶς πρός ὁ φαῦλος νοέω τε καί εἰκάζω παρασκευάζω : φιλέω γάρ ἄνθρωπος πρός ὁ συμπίπτω τρέπω ὁ γνώμη . χρηστός δέ ἤ ὡς σύ παρίστημι μηνύω ἐγώ ὁ μαντεύω φαίνω , καί ὁ κόρη τάχα ἄν εἰμί ἐγώ , μετά ὅς σύ πατρίς ὁ ἐμός Αἰθιοπία ἐπιβαίνω ἐπαγγέλλω , Ἀρσάκης καί ὁ δεσμός Ἀρσάκης ἀποφεύγω . ὁ δέ ὅπως , ἐγώ μέν οὔτε δῆλος οὔτε ἄπιστος , θεός δέ καί δυνατός καί μέλω ὁ καί ὁ μάντευμα φαίνω . ὁ γοῦν εἰς ἐγώ πρόρρησις ἤδη , ὡς οἶδα , βούλημα ὁ ἐκεῖνος τελέω , καί ζάω σύ ὁ πάρειμι ὁ παντοίως ἀπελπίζω . καί σωτηρία ἐμαυτοῦ ἐπάγω τότε μέν ἀγνοέω , συνίημι δέ ὁ πάρειμι , ὡς ἔοικα . ὁ γάρ συνεκτίθημι ἐγώ γνώρισμα καί παρά ὁ ἔμπροσθεν ἀεί χρόνος ἐπιφέρω προνοέω , τότε καί πολύς , ὁ κρίσις ἐγώ γίγνομαι καί ὁ τελευταῖος προσδοκάω , περί ὁ γαστήρ ζώννυμι κρύφα τυγχάνω , εἰ μέν σῴζω , εὐπορία βίος καί ὁ ἀναγκαῖος , εἰ δέ τις πάσχω , καλλώπισμα ἔσχατος καί ἐντάφιος γίγνομαι . ἐν δή οὗτος , ὦ Θεαγένης , εἰμί ὅρμος πολυτελής καί λίθος ἐρίτιμος Ἰνδικός τε καί Αἰθιοπικός , εἰμί δή καί δακτύλιος , δῶρον μέν παρά πατήρ ἐμός ὁ μήτηρ παρά ὁ μνηστεία δίδωμι , λίθος δέ ὁ καλέω παντάρβη ὁ σφενδόνη διάδετος , γράμμα δέ ἱερός τις ἀνάγραπτος , καί τελετή , ὡς ἔοικα , θεῖος ἀνάμεστος , παρά ὅς εἰκάζω δύναμις τις ἥκω ὁ λίθος πῦρ φυγαδευτικός , ἀπάθεια ὁ ἔχω ἐν ὁ φλόγωσις δωρέω , ὅς ἐγώ τυγχάνω σύν βούλησις θεός περισῴζω . οὗτος δέ ἔχω καί συμβάλλω καί γιγνώσκω ἐκ ὅς ὁ θεῖος ἐγώ Καλάσιρις ὑποτίθημι πολλάκις , οὗτος καί φράζω καί ἐκδιδάσκω πρός ὁ ἐνστίζω ὁ συνεκτίθημι ἐγώ ταινία , νυνί δέ κατά γαστήρ ὁ ἐμός ἐνείλλω , διηγέομαι . οὗτος μέν ἔοικα καί εἰμί πολύς καί ὁ ὑπάρχω συμβαίνω , φημί ὁ Θεαγένης : ἐκ δέ ὁ εἰς αὔριον κίνδυνος ποῖος τις ἄρα παντάρβη ἄλλος ἐξαιρέω ; οὐ γάρ που καί ἀθανασία , ὡς ὀφείλω , κατά ὁ πρός ὁ πυρκαιά ἀντιπάθεια ἐπαγγέλλω , ὁ ἀλάστωρ Ἀρσάκης , ὡς εἰκάζω ἔνειμι , ἕτερος που καί καινός τιμωρία τρόπος ὁ νῦν ἐπινοέω . καί εἴθε γε ἅμα κατά ἀμφότερος καί θάνατος εἷς καί ἐν ὥρα εἷς καταδικάζω , ὡς οὐδέ τελευτή ἄν οὗτος τίθημι , ἀλλά πᾶς κακός ἀνάπαυλα . καί ὁ Χαρίκλεια , θαρσέω , φημί : παντάρβη ἕτερος ἔχω ὁ μαντεύομαι . καί θεός ἐπανέχω σῴζω τε ἄν ἡδύς , καί εἰ δέω , πάσχω ὅσιος .