heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.16
ἐπῄνει ταῦτα ἡ Δημαινέτη , καὶ προστιθέναι τάχος τοῖς δεδογμένοις ἱκέτευεν . ἣ δὲ μίαν ἡμέραν ἐνδοθῆναι αὐτῇ πρὸς τὸ διανύσαι ταῦτα παρὰ τῆς δεσποίνης αἰτήσασα , παρὰ μὲν τὴν Ἀρσινόην ἐλθοῦσα , Τελέδημον οἶσθα ; ἔλεγε . τῆς δὲ ὁμολογούσης , ὑπόδεξαι ἡμᾶς , ἔφη , τὸ τήμερον : ὑπεσχόμην γὰρ αὐτῷ συγκαθευδήσειν . ἥξει δὲ πρότερος , ἐγὼ δὲ ὅταν κατακλίνω τὴν δέσποιναν . πρὸς δὲ τὸν Ἀρίστιππον εἰς ἀγρὸν διαδραμοῦσα , ὦ δέσποτα , ἔλεγεν , ἥκω σοι κατήγορος ἐμαυτῆς , καὶ κέχρησο ὅ τι βούλει . τὸν παῖδα δἰ ἐμὲ ἀπολώλεκας , οὐχ ἑκοῦσαν μέν , ἀλλ̓ ὅμως συναιτίαν γενομένην . αἰσθομένη γὰρ τὴν δέσποιναν οὐκ ὀρθῶς βιοῦσαν ἀλλ̓ εὐνὴν τὴν σὴν ἐνυβρίζουσαν , αὐτή τε περὶ ἐμαυτῆς δείσασα , μή ποτε κακὸν λάβοιμι , τὸ πρᾶγμα εἰ δἰ ἄλλου φωραθείη , καὶ ἐπὶ σοὶ περιαλγήσασα , εἰ οὕτω περιέπων τὴν συνοικοῦσαν τοιαῦτα ἀντιπάσχοις , αὐτὴ μέν σοι προσαγγεῖλαι κατώκνησα , φράζω δὲ τῷ νέῳ δεσπότῃ , νύκτωρ παῤ αὐτὸν ἐλθοῦσα ὡς ἄν γνοίη μηδείς , καὶ ἔλεγον ὡς μοιχὸς ἅμα τῇ δεσποίνῃ συγκαθεύδοι . ὃ δέ ʽπρουλελύπητο γάρ , ὡς οἶσθα , πρὸς αὐτῆσ̓ ἔνδον εἶναι τότε με λέγειν τὸν μοιχὸν νομίσας , ὀργῆς ἀκατασχέτου πληρωθείς , ἀνελόμενος τὸ ἐγχειρίδιον , ἐμοῦ πολλὰ κατέχειν πειρωμένης καὶ ὡς οὐδὲν εἴη τοιοῦτον ἐπὶ τοῦ παρόντος λεγούσης μικρὰ φροντίσας , ἢ καὶ μεταβαλέσθαι προσδοκήσας , ἐπὶ τὸν θάλαμον ἐμμανὴς ἵεται . καὶ τὰ λοιπὰ γινώσκεις . τὸ δὲ παρὸν ἔνεστί σοι βουλομένῳ πρὸς τὸν παῖδα , καὶ εἰ φεύγει τὰ νῦν , ἀπολογήσασθαι , καὶ παρὰ τῆς ἀμφοτέρους ὑμᾶς ἀδικούσης τιμωρίαν λαβεῖν : ἐπιδείξω γάρ σοι τήμερον ἅμα τῷ μοιχῷ τὴν Δημαινέτην , ἐν οἰκίᾳ καὶ ταῦτα ἀλλοτρίᾳ , ἐκτὸς τοῦ ἄστεος , κατακεκλιμένην . εἰ γὰρ ταῦτα οὕτως ἐπιδείξειας , φησὶν ὁ Ἀρίστιππος , σοὶ μὲν ἐλευθερία μισθὸς ἀποκείσεται , ἐγὼ δὲ τάχ̓ ἄν ἐπιβιῴην τὴν πολεμίαν ἀμυνάμενος , ὡς πάλαι γε σμύχομαι ἐν ἐμαυτῷ , καὶ τὸ πρᾶγμα δἰ ὑποψίας ἔχων ἀπορίᾳ τῶν ἐλέγχων ἡσύχαζον . ἀλλα , τί δεῖ ποιεῖν ; ἣ δέ , τὸν κῆπον οἶσθα , ἔλεγεν , ἔνθα τὸ μνῆμα τῶν Ἐπικουρείων ; ἐνταῦθα εἰς ἑσπέραν ἐλθὼν περίμενε .
Lemmas: ἐπαινέω οὗτος ὁ Δημαινέτη , καί προστίθημι τάχος ὁ δοκέω ἱκετεύω . ὁ δέ εἷς ἡμέρα ἐνδίδωμι αὐτός πρός ὁ διανύω οὗτος παρά ὁ δέσποινα αἰτέω , παρά μέν ὁ Ἀρσινόη ἔρχομαι , Τελέδημος οἶδα ; λέγω . ὁ δέ ὁμολογέω , ὑποδέχομαι ἐγώ , φημί , ὁ σήμερον : ὑπέχω γάρ αὐτός συγκαθεύδω . ἥκω δέ πρότερος , ἐγώ δέ ὅταν κατακλίνω ὁ δέσποινα . πρός δέ ὁ Ἀρίστιππος εἰς ἀγρός διατρέχω , ὦ δεσπότης , λέγω , ἥκω σύ κατήγορος ἐμαυτοῦ , καί χράω ὅς τις βούλομαι . ὁ παῖς διά ἐγώ ἀπόλλυμι , οὐ ἑκών μέν , ἀλλά ὅμως συναίτιος γίγνομαι . αἰσθάνομαι γάρ ὁ δέσποινα οὐ ὀρθός βιόω ἀλλά εὐνή ὁ σός ἐνυβρίζω , αὐτός τε περί ἐμαυτοῦ δείδω , μή ποτέ κακός λαμβάνω , ὁ πρᾶγμα εἰ διά ἄλλος φωράω , καί ἐπί σύ περιαλγέω , εἰ οὕτως περιέπω ὁ συνοικέω τοιοῦτος ἀντιπάσχω , αὐτός μέν σύ προσαγγέλλω κατοκνέω , φράζω δέ ὁ νέος δεσπότης , νύκτωρ παρά αὐτός ἔρχομαι ὡς ἄν γιγνώσκω μηδείς , καί λέγω ὡς μοιχός ἅμα ὁ δέσποινα συγκαθεύδω . ὁ δέ προλύω γάρ , ὡς οἶδα , πρός αὐτός ἔνδον εἰμί τότε ἐγώ λέγω ὁ μοιχός νομίζω , ὀργή ἀκατάσχετος πληρόω , ἀναιρέω ὁ ἐγχειρίδιον , ἐγώ πολύς κατέχω πειράω καί ὡς οὐδείς εἰμί τοιοῦτος ἐπί ὁ πάρειμι λέγω μικρός φροντίζω , ἤ καί μεταβάλλω προσδοκάω , ἐπί ὁ θάλαμος ἐμμανής ἵημι . καί ὁ λοιπός γιγνώσκω . ὁ δέ πάρειμι ἔνειμι σύ βούλομαι πρός ὁ παῖς , καί εἰ φεύγω ὁ νῦν , ἀπολογέομαι , καί παρά ὁ ἀμφότερος σύ ἀδικέω τιμωρία λαμβάνω : ἐπιδείκνυμι γάρ σύ σήμερον ἅμα ὁ μοιχός ὁ Δημαινέτη , ἐν οἰκία καί οὗτος ἀλλότριος , ἐκτός ὁ ἄστυ , κατακλίνω . εἰ γάρ οὗτος οὕτως ἐπιδείκνυμι , φημί ὁ Ἀρίστιππος , σύ μέν ἐλευθερία μισθός ἀπόκειμαι , ἐγώ δέ τάχα ἄν ἐπιβιάω ὁ πολέμιος ἀμύνω , ὡς πάλαι γε σμύχω ἐν ἐμαυτοῦ , καί ὁ πρᾶγμα διά ὑποψία ἔχω ἀπορία ὁ ἔλεγχος ἡσυχάζω . ἀλλα , τίς δέω ποιέω ; ὁ δέ , ὁ κῆπος οἶδα , λέγω , ἔνθα ὁ μνῆμα ὁ Ἐπικούρειος ; ἐνταῦθα εἰς ἑσπέρα ἔρχομαι περιμένω .