heliodorus-scr-erot.aethiopica 8.3
ἐνεχείριζε δὲ καὶ γράμματα , τὸ μὲν πρὸς Ἀρσάκην ὧδε ἔχον . Ὀροονδάτης Ἀρσάκῃ . Θεαγένην καὶ Χαρίκλειαν τοὺς αἰχμαλώτους μὲν ἀδελφοὺς βασιλέως δὲ δούλους , βασιλεῖ διαπεμφθησομένους ἀπόστειλον . ἀλλ̓ ἑκοῦσα ἀπόστειλον , ἐπεὶ καὶ ἀκούσης ἀχθήσονται καὶ Ἀχαιμένης πιστευθήσεται . πρὸς δὲ Εὐφράτην τὸν κατὰ τὴν Μέμφιν ἀρχιευνοῦχον τοιόνδε . ὑπὲρ μὲν ὧν οἰκίας τῆς ἐμῆς ὀλιγωρεῖς , εὐθύνας ὑφέξεις : τὸ παρὸν δὲ τοὺς ξένους Ἕλληνας τοὺς αἰχμαλώτους Βαγώᾳ παράδος ὡς ἐμὲ ἀχθησομένους , ἑκούσης Ἀρσάκης , εἴτε καὶ ἀκούσης . πάντως δὲ παράδος , ἢ αὐτὸς ἴσθι δέσμιος ἀχθῆναι προστεταγμένος , τῆς δορᾶς ἀφαιρησόμενος . οἱ μὲν δὴ περὶ τὸν Βαγώαν ἐπὶ τὸ προστεταγμένον ἐξώρμησαν , τῶν ἐπεσταλμένων παρὰ τοῦ σατράπου κατασεσημασμένων , ὡς ἂν μᾶλλον πιστεύσειαν οἱ κατὰ τὴν Μέμφιν καὶ θᾶττον τοὺς νέους ἐκδοῖεν : ἐξώρμησε δὲ καὶ Ὀροονδάτης ἐπὶ τὸν πρὸς Αἰθίοπας πόλεμον , ἕπεσθαι καὶ τὸν Ἀχαιμένην προστάξας , ἠρέμα καὶ οὐκ εἰδότα παραφρουρούμενον , ἕως ἂν τὰ πρὸς αὐτοῦ μηνυθέντα δείξειεν ἐπαληθεύων . κατὰ δὲ τὰς αὐτὰς ἡμέρας καὶ κατὰ τὴν Μέμφιν τοιάδε ἐγίνετο . ἄρτι τοῦ Ἀχαιμένους ἀποδράντος , ὁ Θύαμις ἤδη τὴν προφητείαν ὁλόκληρον ἀναδεδεγμένος καὶ τὰ πρῶτα τῆς πόλεως διὰ τοῦτο φερόμενος , τὰ περὶ τὴν κηδείαν τοῦ Καλασίριδος ἐκτελέσας καὶ τὰ νενομισμένα τῷ πατρὶ πάντα ἐν ἡμέραις ταῖς τεταγμέναις ἐπενέγκας , ἀναζητήσεως ἔννοιαν τῶν περὶ τὸν Θεαγένην ἐλάμβανεν , ὅτε δὴ παραιτεῖσθαι καὶ τοῖς θύραθεν ἐκ τοῦ προφητικοῦ νόμου διατεταγμένον ἐγίνετο . κἀπειδὴ πολυπραγμονῶν καὶ ἐκπυνθανόμενος ἔγνω τοῖς σατραπείοις ἐνῳκισμένους , ὡς εἶχε σπουδῆς , ἐλθὼν ὡς τὴν Ἀρσάκην ἐξῄτει τοὺς νέους ξένους , ὡς αὐτῷ κατὰ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα προσήκοντας , πλέον δὲ ὅτι περ ὁ πατὴρ Καλάσιρις τελευτῶν ἐπέσκηπτε παντοίως προνοεῖν καὶ ὑπερμαχεῖν τῶν ξένων ἐπιστείλας , χάριν μὲν ἔχειν ὁμολογῶν ὅτι τὰς διὰ μέσου ταύτας ἡμέρας ὑπεδέξατο νέους καὶ ξένους καὶ Ἕλληνας φιλανθρωπευομένη , καθ̓ ἃς ἐνδιαιτᾶσθαι τῷ ναῷ τοῖς μὴ ἱερωμένοις ἀπηγόρευτο , δικαιῶν δὲ ἀνακομίζεσθαι τὴν αὐτὸς αὑτοῦ παρακαταθήκην . καὶ ἡ Ἀρσάκη , θαυμάζω σου , ἔφη , χρηστὰ μὲν ἡμῖν καὶ φιλάνθρωπα προσμαρτυροῦντος , ἀπανθρωπίαν δὲ αὖθις καταγινώσκοντος , εἰ μὴ δυνησόμεθα ἢ βουλησόμεθα προνοεῖν τῶν ξένων καὶ τὰ πρέποντα αὐτοῖς ἀπονέμειν . οὐ τοῦτο , εἶπεν ὁ Θύαμις : καὶ γὰρ καὶ ἐν ἀφθονωτέροις τῇδε πλέον ἢ παῤ ἡμῖν οἶδα ἐσομένους , εἰ καὶ μένειν βουλομένοις ἦν . νυνὶ δὲ γένους ὄντες τῶν ἐπὶ δόξης , ἄλλως δὲ τύχης ἐπηρείαις ποικίλαις κεχρημένοι καὶ τὸ παρὸν ἀλητεύοντες , πάντων ἐπίπροσθεν ποιοῦνται γένος τὸ ἴδιον ἀνακομίσασθαι καὶ εἰς τὴν ἐνεγκοῦσαν ἐπανήκειν : ὧν εἰς τὴν σύλληψιν ἐμὲ κληρονόμον ὁ πατὴρ καταλέλοιπεν , ὄντων μοι καὶ ἄλλων φιλίας πρὸς τοὺς ξένους δικαιωμάτων . εὖ γε ἐποίησας , ἡ Ἀρσάκη πρὸς αὐτόν , τοῦ μὲν ἐκδυσωπεῖν ἀφέμενος , τὸ δὲ δίκαιον προβαλόμενος : πλέον γὰρ τοῦτο μεθ̓ ἡμῶν ὂν φαίνεται , ὅσῳ καὶ τὸ δεσποτεύειν τοῦ προνοεῖν τὴν ἄλλως εἰς τὸ ἔχειν ἐπικρατέστερον . ὁ δὲ Θύαμις θαυμάσας , δεσποτεύεις δέ , ἔφη , σὺ τούτων ὅπως ; πολέμου νόμῳ , πρὸς αὐτὸν ἀπεκρίνατο , δούλους τοὺς αἰχμαλώτους ἀναδεικνύντος .
Lemmas: ἐγχειρίζω δέ καί γράμμα , ὁ μέν πρός Ἀρσάκης ὧδε ἔχω . Ὀροονδάτης Ἀρσάκης . Θεαγένης καί Χαρίκλεια ὁ αἰχμάλωτος μέν ἀδελφός βασιλεύς δέ δοῦλος , βασιλεύς διαπέμπω ἀποστέλλω . ἀλλά ἑκών ἀποστέλλω , ἐπεί καί ἀκούω ἄγω καί Ἀχαιμένης πιστεύω . πρός δέ Εὐφράτης ὁ κατά ὁ Μέμφις ἀρχιευνοῦχος τοιόσδε . ὑπέρ μέν ὅς οἰκία ὁ ἐμός ὀλιγωρέω , εὔθυνα ὑπέχω : ὁ πάρειμι δέ ὁ ξένος Ἕλλην ὁ αἰχμάλωτος Βαγώας παραδίδωμι ὡς ἐγώ ἄγω , ἑκών Ἀρσάκης , εἴτε καί ἀκούω . πάντως δέ παραδίδωμι , ἤ αὐτός οἶδα δέσμιος ἄγω προστάσσω , ὁ δορά ἀφαιρέω . ὁ μέν δή περί ὁ Βαγώας ἐπί ὁ προστάσσω ἐξορμάω , ὁ ἐπιστέλλω παρά ὁ σατράπης κατασημαίνω , ὡς ἄν μάλα πιστεύω ὁ κατά ὁ Μέμφις καί ταχύς ὁ νέος ἐκδέω : ἐξορμέω δέ καί Ὀροονδάτης ἐπί ὁ πρός Αἰθίοψ πόλεμος , ἕπομαι καί ὁ Ἀχαιμένης προστάσσω , ἠρέμα καί οὐ οἶδα παραφρουρέω , ἕως ἄν ὁ πρός αὐτός μηνύω δείκνυμι ἐπαληθεύω . κατά δέ ὁ αὐτός ἡμέρα καί κατά ὁ Μέμφις τοιόσδε γίγνομαι . ἄρτι ὁ Ἀχαιμένης ἀποδιδράσκω , ὁ Θύαμις ἤδη ὁ προφητεία ὁλόκληρος ἀναδέχομαι καί ὁ πρῶτος ὁ πόλις διά οὗτος φέρω , ὁ περί ὁ κηδεία ὁ Καλάσιρις ἐκτελέω καί ὁ νομίζω ὁ πατήρ πᾶς ἐν ἡμέρα ὁ τάσσω ἐπιφέρω , ἀναζήτησις ἔννοια ὁ περί ὁ Θεαγένης λαμβάνω , ὅτε δή παραιτέομαι καί ὁ θύραθεν ἐκ ὁ προφητικός νόμος διατάσσω γίγνομαι . ἐπειδή πολυπραγμονέω καί ἐκπυνθάνομαι γιγνώσκω ὁ σατραπεῖον ἐνοικίζω , ὡς ἔχω σπουδή , ἔρχομαι ὡς ὁ Ἀρσάκης ἐξαιτέω ὁ νέος ξένος , ὡς αὐτός κατά πολύς μέν καί ἄλλος προσήκω , πολύς δέ ὅτι περ ὁ πατήρ Καλάσιρις τελευτάω ἐπισκήπτω παντοίως προνοέω καί ὑπερμαχέω ὁ ξένος ἐπιστέλλω , χάρις μέν ἔχω ὁμολογέω ὅτι ὁ διά μέσος οὗτος ἡμέρα ὑποδέχομαι νέος καί ξένος καί Ἕλλην φιλανθρωπεύομαι , κατά ὅς ἐνδιαιτάομαι ὁ ναός ὁ μή ἱερόω ἀπαγορεύω , δικαιόω δέ ἀνακομίζω ὁ αὐτός ἑαυτοῦ παρακαταθήκη . καί ὁ Ἀρσάκης , θαυμάζω σύ , φημί , χρηστός μέν ἐγώ καί φιλάνθρωπος προσμαρτυρέω , ἀπανθρωπία δέ αὖθις καταγιγνώσκω , εἰ μή δύναμαι ἤ βούλομαι προνοέω ὁ ξένος καί ὁ πρέπω αὐτός ἀπονέμω . οὐ οὗτος , λέγω ὁ Θύαμις : καί γάρ καί ἐν ἄφθονος ὅδε πολύς ἤ παρά ἐγώ οἶδα εἰμί , εἰ καί μένω βούλομαι εἰμί . νυνί δέ γένος εἰμί ὁ ἐπί δόξα , ἄλλος δέ τύχη ἐπήρεια ποικίλος χράω καί ὁ πάρειμι ἀλητεύω , πᾶς ἐπίπροσθεν ποιέω γένος ὁ ἴδιος ἀνακομίζω καί εἰς ὁ ἐνεγκέω ἐπανήκω : ὅς εἰς ὁ σύλληψις ἐγώ κληρονόμος ὁ πατήρ καταλείπω , εἰμί ἐγώ καί ἄλλος φιλία πρός ὁ ξένος δικαίωμα . εὖ γε ποιέω , ὁ Ἀρσάκης πρός αὐτός , ὁ μέν ἐκδυσωπέω ἀφίημι , ὁ δέ δίκαιος προβάλλω : πολύς γάρ οὗτος μετά ἐγώ εἰμί φαίνω , ὅσος καί ὁ δεσποτεύω ὁ προνοέω ὁ ἄλλος εἰς ὁ ἔχω ἐπικρατής . ὁ δέ Θύαμις θαυμάζω , δεσποτεύω δέ , φημί , σύ οὗτος ὅπως ; πόλεμος νόμος , πρός αὐτός ἀποκρίνω , δοῦλος ὁ αἰχμάλωτος ἀναδείκνυμι .