heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.17
ὑπολαβὼν οὖν ὁ Θεαγένης , ἀλλ̓ ὦ Κνήμων , ἔφη , ἐπειδή σε θεῶν τις ἡμῖν συνῆψε καὶ συνέμπορον τῶν δυστυχημάτων πεποίηκεν , ἄρχε βουλῆς : τόπων τε γὰρ τῶν τῇδε καὶ φωνῶν ἔμπειρος , καὶ ἄλλως ἡμεῖς νωθέστεροι συνιέναι τὸ δέον , πλείονι κλύδωνι κακῶν βεβυθισμένοι . μικρὸν οὖν ἐπιστήσας ὁ Κνήμων τοιάδε ἔφη . κακῶν μὲν ὦ Θεάγενες ἄδηλον ὅστις πλεονεκτεῖ : ἀφθόνως γὰρ κἀμοὶ τῶν συμφορῶν ὁ δαίμων ἐπήντλησεν : ἐπειδὴ δὲ τὰ παριστάμενα ὡς προγενεστέρῳ κελεύετε λέγειν , ἡ μὲν νῆσος ἥδε , ὡς ὁρᾶτε , ἔρημος , καὶ πλέον ἡμῶν οὐδέν . καὶ χρυσοῦ μὲν καὶ ἀργύρου καὶ ἐσθῆτος ἀφθονία ʽπολλὰ γὰρ τάδε ἃ κατὰ τὸ σπήλαιον ὑμῶν τε ἀφελόμενοι ἄλλων τε ἀποσυλήσαντες ὁ Θύαμις καὶ οἱ σὺν αὐτῷ κατέθεντὀ , σίτου δὲ καὶ ἐπιτηδείων ἄλλων οὐδὲ ὄνομα περιλέλειπται . δέος δὲ διαφθαρῆναι μὲν καταμείναντας λιμῷ , διαφθαρῆναι δὲ ἐφόδῳ τινῶν , ἤτοι τῶν ἐναντίων πάλιν ἐλθόντων ἢ καὶ νὴ Δία τῶν σὺν ἡμῖν γεγονότων , εἰ καθ̓ ἕν ποτε συλλεγέντες καὶ τὸν ἐνθάδε θησαυρὸν οὐκ ἀγνοοῦντες ἐπέλθοιεν διὰ τὰ χρήματα . τότε οὐκ ἂν φθάνοιμεν παραπολλύμενοι , ἢ ταῖς ὕβρεσι ταῖς ἐκείνων , τὸ φιλανθρωπότερον , ἐκκείμενοι : ἄλλως τε γὰρ ἄπιστον τὸ βουκόλων γένος , καὶ νῦν πλέον , ὅτε τοῦ καταστέλλοντος τὴν γνώμην πρὸς τὸ σωφρονέστερον ἄρχοντος ἀμοιροῦσιν . ἀπολειπτέον οὖν ἡμῖν καὶ φευκτέον ὡς ἄρκυς τινὰς καὶ δεσμωτήριον τὴν νῆσον , ἀποπέμψαντας πρότερον τὸν Θέρμουθιν , πρόφασιν ὡς πευσόμενον καὶ πολυπραγμονήσοντα , εἴ τι περὶ τοῦ Θυάμιδος ἔχοι μανθάνειν . ῥᾷόν τε γὰρ ἐφ̓ ἑαυτῶν ἂν σκοποῖμεν καὶ ἐγχειροῖμεν τὰ πρακτέα : καὶ ἄλλως ἄνδρα ἐκποδὼν ποιήσασθαι καλὸν φύσει τε ἀβέβαιον καὶ λῃστρικὸν καὶ δύσεριν τὸ ἦθος , πρὸς δὲ καὶ ὑποψίας τι φέροντα εἰς ἡμᾶς τῆς Θίσβης ἕνεκα , καὶ οὐκ ἂν παυσόμενον εἰ μὴ ἐπιβουλεύσειεν , εἰ καιροῦ λάβοιτο .
Lemmas: ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Θεαγένης , ἀλλά ὦ Κνήμων , φημί , ἐπειδή σύ θεός τις ἐγώ συνάπτω καί συνέμπορος ὁ δυστύχημα ποιέω , ἄρχω βουλή : τόπος τε γάρ ὁ τῇδε καί φωνή ἔμπειρος , καί ἄλλος ἐγώ νωθής συνίημι ὁ δέω , πολύς κλύδων κακός βυθίζω . μικρός οὖν ἐφίστημι ὁ Κνήμων τοιόσδε φημί . κακός μέν ὦ Θεαγένης ἄδηλος ὅστις πλεονεκτέω : ἄφθονος γάρ ἐγώ ὁ συμφορά ὁ δαίμων ἐπαντλέω : ἐπειδή δέ ὁ παρίστημι ὡς προγενής κελεύω λέγω , ὁ μέν νῆσος ὅδε , ὡς ὁράω , ἐρῆμος , καί πολύς ἐγώ οὐδείς . καί χρυσός μέν καί ἄργυρος καί ἐσθής ἀφθονία πολά γάρ ὅδε ὅς κατά ὁ σπήλαιον σύ τε ἀφαιρέω ἄλλος τε ἀποσυλάω ὁ Θύαμις καί ὁ σύν αὐτός κατατίθημι , σῖτος δέ καί ἐπιτήδειος ἄλλος οὐδέ ὄνομα περιλείπομαι . δέος δέ διαφθείρω μέν καταμένω λιμός , διαφθείρω δέ ἔφοδος τις , ἤτοι ὁ ἐναντίος πάλιν ἔρχομαι ἤ καί νή Ζεύς ὁ σύν ἐγώ γίγνομαι , εἰ κατά εἷς ποτέ λέγω καί ὁ ἐνθάδε θησαυρός οὐ ἀγνοέω ἐπέρχομαι διά ὁ χρῆμα . τότε οὐ ἄν φθάνω παραπόλλυμι , ἤ ὁ ὕβρις ὁ ἐκεῖνος , ὁ φιλάνθρωπος , ἔκκειμαι : ἄλλος τε γάρ ἄπιστος ὁ βούκολος γένος , καί νῦν πολύς , ὅτε ὁ καταστέλλω ὁ γνώμη πρός ὁ σώφρων ἄρχω ἀμοιρέω . ἀπολειπτέον οὖν ἐγώ καί φεύγω ὡς ἄρκυς τις καί δεσμωτήριον ὁ νῆσος , ἀποπέμπω πρότερος ὁ Θέρμουθις , πρόφασις ὡς πυνθάνομαι καί πολυπραγμονέω , εἰ τις περί ὁ Θύαμις ἔχω μανθάνω . ῥᾴδιος τε γάρ ἐπί ἑαυτοῦ ἄν σκοπέω καί ἐγχειρέω ὁ πράσσω : καί ἄλλος ἀνήρ ἐκποδών ποιέω καλός φύσις τε ἀβέβαιος καί λῃστρικός καί δύσερις ὁ ἦθος , πρός δέ καί ὑποψία τις φέρω εἰς ἐγώ ὁ Θίσβη ἕνεκα , καί οὐ ἄν παύω εἰ μή ἐπιβουλεύω , εἰ καιρός λαμβάνω .