heliodorus-scr-erot.aethiopica 6.8
ὑπολαβὼν δὲ πρὸς ταῦτα ὁ Ναυσικλῆς , Χαρικλείᾳ μέν , ἔφη , κατ̓ εὐχὰς ἀποβαίη , καὶ θεοὶ συνέμποροι κατὰ τὴν αὐτῆς αἴτησιν γίνοιντο , καὶ τοὺς οἰκείους κομίζοιτο , οὕτως οὕτως οὖσα γενναία μὲν τὸ λῆμα συνετὴ δὲ τὸ φρόνημα . σὺ δὲ ὦ Κνήμων μήτε , εἰ Θίσβην οὐκ ἄγεις εἰς τὰς Ἀθήνας , ἄσχαλλε , καὶ ταῦτα ἔχων ὑπόδικον ἐμὲ τουτονὶ τῆς κατ̓ ἐκείνην ἁρπαγῆς καὶ τῆς ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ὑπεξαγωγῆς ʽὁ γὰρ ἔμπορος ὁ Ναυκρατίτης ὁ Θίσβης ἐραστὴς οὗτος ἐγὤ , μήτε πενίαν ὀδύρου , πτωχεύσειν ἔτι προσδοκήσας . εἰ γὰρ σοὶ φίλον ὡς καὶ ἐμοὶ φανείη , χρημάτων τε εὐπορήσεις συχνῶν , οἶκόν τε ἀπολήψῃ καὶ πατρίδα τὴν σὴν ἐμοῦ κατάγοντος , γῆμαί τε βουλομένῳ θυγατέρα ταυτηνὶ τὴν ἐμὴν ἁρμόζω Ναυσίκλειαν , προῖκα ἐπιδιδοὺς αὐτὸς μὲν πλείστην ὅσην , τὴν παρὰ σοῦ δὲ πάλιν εἰληφέναι κρίνων , ἐξ οὗ γένος καὶ οἶκον καὶ ἔθνος τὸ σὸν ἐγνώρισα . πρὸς ταῦτα οὐδὲ πρὸς βραχὺ διαμελλήσας ὁ Κνήμων , ἀλλ̓ ἃ πάλαι δἰ εὐχῆς τε καὶ ἐπιθυμίας ἔχων οὐκ ἤλπιζε , ταῦτα ὑπὲρ εὐχὴν καὶ ἀπροσδόκητα λαμβάνων , ἅπαντα , ἔφη , δέδεγμαι ἃ καταγγέλλεις ἄσμενος . καὶ ἅμα τὴν δεξιὰν προτείναντι τὸ θυγάτριον ὁ Ναυσικλῆς ἐνεχείριζε καὶ κατηγγύα , καὶ τὸν ὑμέναιον ᾅδεσθαι πρὸς τῶν οἰκείων ἐγκελευσάμενος χορείας ἐν πρώτοις ἐξῆρχεν , εἰς αὐτοσχέδιον γάμον τὸ παρὸν συμπόσιον ἀναδείξας . οἱ μὲν δὴ ἄλλοι πρὸς χοροῖς ἦσαν , καὶ τὸν ὑμέναιον ἀπρόσκλητον ἐπὶ τοῖς θαλάμοις ἐκώμαζον , καὶ γαμήλιος παννυχὶς τὴν οἰκίαν κατέλαμπεν : ἡ Χαρίκλεια δὲ χωρισθεῖσα μόνη τῶν ἄλλων ἐπὶ τὸ σύνηθες ἔρχεται δωμάτιον , καὶ τὰς θύρας εἰς τὸ ἀσφαλὲς ἐπικλεισαμένη , πρὸς οὐδενός τε ὀχλεῖσθαι καταπιστεύουσα , βάκχιόν τι οἰστρηθεῖσα τάς τε κόμας ἀφειδῶς λύεται , καὶ θοἱμάτιον περιρρηξαμένη , φέρε , ἔφη , καὶ ἡμεῖς δαίμονι τῷ εἰληχότι χορεύσωμεν κατὰ τὸν ἐκείνου τρόπον : ᾅσωμεν αὐτῷ θρήνους , καὶ γόους ὑπορχησώμεθα : ζόφος δὲ ἐπηχείτω , καὶ νὺξ ἀλαμπὴς ἡγείσθω τῶν δρωμένων , τοῦδε τοῦ λύχνου τῇ γῇ προσαραχθέντος . οἵας γὰρ δὴ καὶ ἐφ̓ ἡμῖν τὰς παστάδας ἐπήξατο , οἷον τον θάλαμον ἀνέδειξε : μόνην μὲν ἔχει με καὶ ἀνύμφευτον , τοῦ δὲ μέχρις ὀνόματος νυμφίου , οἴμοι , χηρεύει . Κνήμων γαμεῖ , Θεαγένης δὲ ἀλητεύει , καὶ ταῦτα αἰχμάλωτος ἢ τάχα καὶ δέσμιος . καὶ ταῦτα ἂν εἴη τὰ εὐτυχέστερα : σώζοιτο μόνον . Ναυσίκλεια νυμφεύεται , κἀμοῦ διέζευκται ἡ μέχρι τῆς παρελθούσης ὁμόκοιτος , Χαρίκλεια δὲ καὶ μόνη καὶ ἔρημος . καὶ οὐ τῶν ἐπ’ ἐκείνοις ἡμῖν μέμψις , ὦ τύχη καὶ δαίμονες , ἀλλὰ καὶ πράττοιεν κατὰ γνώμην : τῶν δὲ καθ̓ ἡμᾶς , ὅτι μηδὲ τούτοις ἡμῖν ἐξ ἴσου κέχρησθε . οὕτω τὸ δρᾶμα τὸ περὶ ἡμᾶς εἰς ἄπειρον ἐμηκύνατε , καὶ πᾶσαν λοιπὸν σκηνὴν ὑπερφθέγγεται . ἀλλὰ τί ταῦτα ἀωρὶ θεηλατοῦμαι ; τελείσθω καὶ τὰ ἑξῆς ὅπῃ τοῖς θεοῖς φίλον . ἀλλ̓ ὦ Θεάγενες , ὦ μόνη μοι γλυκεῖα φροντίς , εἰ μὲν τέθνηκας καὶ τοῦτο πεισθείην ὃ μή ποτε γνοίην , τότε μέν σοι συνεῖναι οὐχ ὑπερθήσομαι , τὸ παρὸν δέ σοι τάσδε ἐπιφέρω χοάς . καὶ ἅμα ἔτιλλε τὰς τρίχας καὶ τῇ κλίνῃ ἐπέβαλλε . καὶ τάσδε ἐπιχέω τὰς σπονδὰς ἐκ τῶν σοι φίλων ὀφθαλμῶν . καὶ αὐτίκα διάβροχος ἦν ἡ στρωμνὴ τοῖς δάκρυσιν . εἰ δέ μοι περισώζῃ καλῶς γε ποιῶν , δεῦρο καὶ συνανάπαυσαι φίλος ὄναρ γοῦν ὀφθείς . φείδου δὲ καὶ τότε ὦγαθέ , καὶ φύλαττε νομίμῳ γάμῳ τὴν σὴν παρθένον . ἰδού σε καὶ περιπτύσσομαι , παρεῖναι καὶ ὁρᾶν ὑποτιθεμένη .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ πρός οὗτος ὁ Ναυσικλῆς , Χαρίκλεια μέν , φημί , κατά εὐχή ἀποβαίνω , καί θεός συνέμπορος κατά ὁ αὐτός αἴτησις γίγνομαι , καί ὁ οἰκεῖος κομίζω , οὕτως οὕτως εἰμί γενναῖος μέν ὁ λῆμα συνετός δέ ὁ φρόνημα . σύ δέ ὦ Κνήμων μήτε , εἰ Θίσβη οὐ ἄγω εἰς ὁ Ἀθῆναι , ἀσχάλλω , καί οὗτος ἔχω ὑπόδικος ἐγώ οὗτος ὁ κατά ἐκεῖνος ἁρπαγή καί ὁ ἐκ ὁ Ἀθῆναι ὑπεξαγωγή ὅς γάρ ἔμπορος ὁ Ναυκρατίτης ὁ Θίσβη ἐραστής οὗτος ἐγώ , μήτε πενία ὀδύρομαι , πτωχεύω ἔτι προσδοκάω . εἰ γάρ σύ φίλος ὡς καί ἐγώ φαίνω , χρῆμα τε εὐπορέω συχνός , οἶκος τε ἀπολαμβάνω καί πατρίς ὁ σός ἐγώ κατάγω , γαμέω τε βούλομαι θυγάτηρ οὗτος ὁ ἐμός ἁρμόζω Ναυσίκλεια , προίξ ἐπιδίδωμι αὐτός μέν πολύς ὅσος , ὁ παρά σύ δέ πάλιν λαμβάνω κρίνω , ἐκ ὅς γένος καί οἶκος καί ἔθνος ὁ σός γνωρίζω . πρός οὗτος οὐδέ πρός βραχύς διαμέλλω ὁ Κνήμων , ἀλλά ὅς πάλαι διά εὐχή τε καί ἐπιθυμία ἔχω οὐ ἐλπίζω , οὗτος ὑπέρ εὐχή καί ἀπροσδόκητος λαμβάνω , ἅπας , φημί , δέχομαι ὅς καταγγέλλω ἄσμενος . καί ἅμα ὁ δεξιά προτείνω ὁ θυγάτριον ὁ Ναυσικλῆς ἐγχειρίζω καί κατεγγυάω , καί ὁ ὑμέναιος ἀείδω πρός ὁ οἰκεῖος ἐγκελεύω χορεία ἐν πρῶτος ἐξάρχω , εἰς αὐτοσχέδιος γάμος ὁ πάρειμι συμπόσιον ἀναδείκνυμι . ὁ μέν δή ἄλλος πρός χορός εἰμί , καί ὁ ὑμέναιος ἀπρόσκλητος ἐπί ὁ θάλαμος κωμάζω , καί γαμήλιος παννυχίς ὁ οἰκία καταλάμπω : ὁ Χαρίκλεια δέ χωρίζω μόνος ὁ ἄλλος ἐπί ὁ συνήθης ἔρχομαι δωμάτιον , καί ὁ θύρα εἰς ὁ ἀσφαλής ἐπικλῄζω , πρός οὐδείς τε ὀχλέω καταπιστεύω , Βάκχειος τις οἰστράω ὁ τε κόμη ἀφειδής λύω , καί ἱμάτιον περιρρήγνυμι , φέρω , φημί , καί ἐγώ δαίμων ὁ λαγχάνω χορεύω κατά ὁ ἐκεῖνος τρόπος : ἀείδω αὐτός θρῆνος , καί γόος ὑπορχέομαι : ζόφος δέ ἐπηχέω , καί νύξ ἀλαμπής ἡγέομαι ὁ δράω , ὅδε ὁ λύχνος ὁ γῆ προσαράσσω . οἷος γάρ δή καί ἐπί ἐγώ ὁ παστάς ἐπάγω , οἷος ὁ θάλαμος ἀναδείκνυμι : μόνος μέν ἔχω ἐγώ καί ἀνύμφευτος , ὁ δέ μέχρι ὄνομα νυμφίος , οἴμοι , χηρεύω . Κνήμων γαμέω , Θεαγένης δέ ἀλητεύω , καί οὗτος αἰχμάλωτος ἤ τάχα καί δέσμιος . καί οὗτος ἄν εἰμί ὁ εὐτυχής : σῴζω μόνος . Ναυσίκλεια νυμφεύω , ἐγώ διαζεύγνυμαι ὁ μέχρι ὁ παρέρχομαι ὁμόκοιτος , Χαρίκλεια δέ καί μόνος καί ἐρῆμος . καί οὐ ὁ ἐπί ἐκεῖνος ἐγώ μέμψις , ὦ τύχη καί δαίμων , ἀλλά καί πράσσω κατά γνώμη : ὁ δέ κατά ἐγώ , ὅτι μηδέ οὗτος ἐγώ ἐκ ἴσος χράω . οὕτως ὁ δρᾶμα ὁ περί ἐγώ εἰς ἄπειρος μηκύνω , καί πᾶς λοιπός σκηνή ὑπερφθέγγομαι . ἀλλά τίς οὗτος ἀωρί θεηλατέομαι ; τελέω καί ὁ ἑξῆς ὅπῃ ὁ θεός φίλος . ἀλλά ὦ Θεαγένης , ὦ μόνος ἐγώ γλυκύς φροντίς , εἰ μέν θνῄσκω καί οὗτος πείθω ὅς μή ποτέ γιγνώσκω , τότε μέν σύ σύνειμι οὐ ὑπερτίθημι , ὁ πάρειμι δέ σύ ὅδε ἐπιφέρω χοή . καί ἅμα τίλλω ὁ θρίξ καί ὁ κλίνη ἐπιβάλλω . καί ὅδε ἐπιχέω ὁ σπονδή ἐκ ὁ σύ φίλος ὀφθαλμός . καί αὐτίκα διάβροχος εἰμί ὁ στρωμνή ὁ δάκρυον . εἰ δέ ἐγώ περισῴζω καλός γε ποιέω , δεῦρο καί συναναπαύομαι φίλος ὄναρ γοῦν ὁράω . φείδομαι δέ καί τότε ἀγαθός , καί φυλάσσω νόμιμος γάμος ὁ σός παρθένος . ἰδού σύ καί περιπτύσσω , πάρειμι καί ὁράω ὑποτίθημι .