heliodorus-scr-erot.aethiopica 4.10
μεταστησάμενος οὖν τοὺς παρόντας , καὶ μηδένα διοχλεῖν ἐπιστείλας ὡς δή τινας εὐχὰς καὶ ἐπικλήσεις τῇ κόρῃ προσάξων , ὥρα σοι , ἔφην , ὦ Χαρίκλεια , λέγειν ὃ πάσχεις ʽοὕτω γὰρ ὑπέσχου τῇ προτεραίᾀ καὶ μὴ κρύπτειν ἄνδρα σοί τε εὔνουν καὶ γνῶναι τὰ πάντα καὶ σιωπώσης οὐκ ἀδύνατον . ἣ δὲ λαβομένη μου τῆς χειρὸς ἐφίλει τε καὶ ἐπεδάκρυε , καὶ ὦ σοφὲ Καλάσιρι , τοῦτο πρῶτον εὐεργέτησον , ἔλεγεν : ἔασον με σιωπῶσαν δυστυχεῖν , αὐτὸς ὡς βούλει γνωρίσας τὴν νόσον , καὶ τὴν γοῦν αἰσχύνην κερδαίνειν , κρύπτουσαν ἃ καὶ πάσχειν αἰσχρὸν καὶ ἐκλαλεῖν αἰσχρότερον . ὡς ἐμέ γε λυπεῖ μὲν καὶ ἡ νόσος ἀκμάζουσα , πλέον δὲ τὸ μὴ κρατῆσαι τῆς νόσου τὴν ἀρχήν , ἀλλ̓ ἡττηθῆναι πάθους ἀπειρημένου μὲν ἐμοὶ τὸν πρὸ τούτου πάντα χρόνον , λυμαινομένου δὲ καὶ μέχρις ἀκοῆς τὸ παρθενίας ὄνομα σεμνότατον . ἐπιρρωννὺς οὖν αὐτήν , ὦ θύγατερ , ἔφην , δυοῖν ἕνεκα εὖ ποιεῖς ἀποκρύπτουσα τὰ κατὰ σαυτήν : ἐγώ τε γὰρ οὐδὲν δέομαι μανθάνειν ἃ πάλαι παρὰ τῆς τέχνης ἔγνωκα , σύ τε εἰκότα πάσχεις , ἐρυθριῶσα λέγειν ἃ γυναιξὶ κρύπτειν εὐπρεπέστερον . ἀλλ̓ ἐπειδήπερ ἅπαξ ἔρωτος ἐπῄσθου καὶ φανείς σε Θεαγένης ᾕρηκε ʽτοῦτο γὰρ ὀμφή μοι θεῶν ἐμήνυσἐ , σὺ μὲν ἴσθι μὴ μόνη καὶ πρώτη τὸ πάθος ὑποστᾶσα , ἀλλὰ σὺν πολλαῖς μὲν γυναιξὶ τῶν ἐπισήμων σὺν πολλαῖς δὲ παρθένοις τῶν τὰ ἄλλα σωφρόνων . μέγιστος γὰρ θεῶν ὁ Ἔρως , καὶ ἤδη καὶ θεῶν αὐτῶν ποτὲ κρατεῖν λεγόμενος . ἐπισκόπει δὲ ὅπως ἄριστα διαθήσῃ τὰ παρόντα : ὡς τὸ μὲν ἀπείρατον γενέσθαι τὴν ἀρχὴν ἔρωτος εὔδαιμον , τὸ δὲ ἁλόντα πρὸς τὸ σῶφρον τὸ βούλημα περιποιῆσαι σοφώτατον . ὃ δὴ καὶ σοὶ βουλομένῃ πιστεύειν ἔξεστι , καὶ τὸ μὲν ἐπιθυμίας αἰσχρὸν ὄνομα διώσασθαι , τὸ δὲ συναφείας ἔννομον συνάλλαγμα προελέσθαι , καὶ εἰς γάμον τρέψαι τὴν νόσον .
Lemmas: μεθίστημι οὖν ὁ πάρειμι , καί μηδείς διοχλέω ἐπιστέλλω ὡς δή τις εὐχή καί ἐπίκλησις ὁ κόρη προσάσσω , ὥρα σύ , φημί , ὦ Χαρίκλεια , λέγω ὅς πάσχω εὕω γάρ ὑπισχνέομαι ὁ προτεραῖος καί μή κρύπτω ἀνήρ σύ τε εὔνους καί γιγνώσκω ὁ πᾶς καί σιωπάω οὐ ἀδύνατος . ὁ δέ λαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ φιλέω τε καί ἐπιδακρύω , καί ὦ σοφός Καλάσιρις , οὗτος πρῶτος εὐεργετέω , λέγω : ἐάω ἐγώ σιωπάω δυστυχέω , αὐτός ὡς βούλομαι γνωρίζω ὁ νόσος , καί ὁ γοῦν αἰσχύνη κερδαίνω , κρύπτω ὅς καί πάσχω αἰσχρός καί ἐκλαλέω αἰσχρός . ὡς ἐγώ γε λυπέω μέν καί ὁ νόσος ἀκμάζω , πολύς δέ ὁ μή κρατέω ὁ νόσος ὁ ἀρχή , ἀλλά ἡσσάομαι πάθος ἀπολέγω μέν ἐγώ ὁ πρό οὗτος πᾶς χρόνος , λυμαίνομαι δέ καί μέχρι ἀκοή ὁ παρθενία ὄνομα σεμνός . ἐπιρρώννυμι οὖν αὐτός , ὦ θυγάτηρ , φημί , δύο ἕνεκα εὖ ποιέω ἀποκρύπτω ὁ κατά σεαυτοῦ : ἐγώ τε γάρ οὐδείς δέω μανθάνω ὅς πάλαι παρά ὁ τέχνη γιγνώσκω , σύ τε ἔοικα πάσχω , ἐρυθριάω λέγω ὅς γυνή κρύπτω εὐπρεπής . ἀλλά ἐπειδή ἅπαξ ἔρως ἐπαισθάνομαι καί φαίνω σύ Θεαγένης αἱρέω αἰτέω γάρ ὀμφή ἐγώ θεός μηνύω , σύ μέν οἶδα μή μόνος καί πρῶτος ὁ πάθος ὑφίστημι , ἀλλά σύν πολύς μέν γυνή ὁ ἐπίσημος σύν πολύς δέ παρθένος ὁ ὁ ἄλλος σώφρων . μέγας γάρ θεός ὁ Ἔρως , καί ἤδη καί θεός αὐτός ποτέ κρατέω λέγω . ἐπισκοπέω δέ ὅπως ἀγαθός διατίθημι ὁ πάρειμι : ὡς ὁ μέν ἀπείρητος γίγνομαι ὁ ἀρχή ἔρως εὐδαίμων , ὁ δέ ἁλίσκομαι πρός ὁ σώφρων ὁ βούλημα περιποιέω σοφός . ὅς δή καί σύ βούλομαι πιστεύω ἔξεστι , καί ὁ μέν ἐπιθυμία αἰσχρός ὄνομα διωθέω , ὁ δέ συνάφεια ἔννομος συνάλλαγμα προαιρέω , καί εἰς γάμος τρέπω ὁ νόσος .