heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.33
ἔφη ὁ Καλάσιρις : νυνὶ δὲ ἅπερ ἑξῆς ἐπέραινεν ὁ Χαρικλῆς , εἰρήσεται . ἐπειδὴ γάρ , φησίν , εἰς τὸ δωμάτιον ἦλθον , ὑπαντᾷ τέ μοι ἡ παῖς , καὶ ἔλεγε μὲν οὐδέν , οὔπω τῆς Ἑλλάδος συνιεῖσα φωνῆς , ἀπὸ δὲ τῆς χειρὸς ἠσπάζετο , καί με πρὸς τὸ φαιδρότερον ὀφθεῖσα μόνον ἀνίησιν . ἐθαύμαζόν τε ὅτι , καθάπερ οἱ ἀγαθοὶ καὶ εὐγενεῖς τῶν σκυλάκων πάντα τινὰ καὶ ἐπ’ ὀλίγον ὀλίγον ἐγνωσμένον σαίνουσιν , οὕτω κἀκείνη τῆς ἐμῆς περὶ αὐτὴν εὐνοίας ὀξέως ᾔσθετο καὶ ὡς πατέρα περιεῖπεν . ἔγνων οὖν μὴ ἐνδιατρίβειν τοῖς Καταδούποις , μὴ δή τις καὶ δαίμονος βασκανία τῆς δευτέρας με θυγατρὸς στερήσειε , καὶ διὰ τοῦ Νείλου κατάρας ἐπὶ θάλατταν ἐπιτυχών τε νεὼς ἀνηγόμην τὴν ἐπ’ οἴκου . καὶ ἔστι νῦν ἡ παῖς ἐνταῦθα σὺν ἐμοί , παῖς μὲν οὖσα ἐμὴ καὶ ὄνομα τοὐμὸν ὀνομαζομένη : σαλεύω γὰρ ἐπ’ αὐτῇ τὸν βίον . καὶ ἔστι τὰ μὲν ἄλλα καὶ εὐχῆς κρείττων : οὕτω τάχιστα μὲν τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν εἵλκυσε , τάχιστα δὲ εἰς ἀκμὴν καθάπερ ἔρνος τι τῶν εὐθαλῶν ἀνέδραμεν . ὡραιότητι δὲ σώματος οὕτω δή τοι τὰς πάσας ὑπερβέβληκεν ὥστε πᾶς ὀφθαλμὸς Ἑλληνικός τε καὶ ξένος ἐπ’ αὐτὴν φέρεται , καὶ ὁπουδὴ φαινομένη ναῶν ἢ δρόμων ἢ ἀγορῶν , καθάπερ ἀρχέτυπον ἄγαλμα πᾶσαν ὄψιν καὶ διάνοιαν ἐφ̓ ἑαυτὴν ἐπιστρέφει . ἀλλ̓ αὕτη τοιαύτη τις οὖσα λυπεῖ με λύπην ἀνίατον . ἀπηγόρευται παῤ αὐτῇ γάμος , καὶ παρθενεύειν τὸν πάντα βίον διατείνεται , καὶ τῇ Ἀρτέμιδι ζάκορον ἑαυτὴν ἐπιδοῦσα θήραις τὰ πολλὰ σχολάζει καὶ ἀσκεῖ τοξείαν . ἐμοὶ δέ ἐστιν ὁ βίος ἀφόρητος , ἐλπίσαντι μὲν ἀδελφῆς ἐμαυτοῦ παιδὶ ταύτην ἐκδώσειν , καὶ μάλα γε ἀστείῳ καὶ χαρίεντι λόγον τε καὶ ἦθος νεανίσκῳ , ἀποτυγχάνοντι δὲ διὰ τὴν ταύτης ἀπηνῆ κρίσιν . οὔτε γὰρ θεραπεύων οὔτε ἐπαγγελλόμενος οὔτε λογισμοὺς ἀνακινῶν πεῖσαι δεδύνημαι , ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον , τοῖς ἐμοῖς , τὸ τοῦ λόγου , κατ̓ ἐμοῦ κέχρηται πτεροῖς , καὶ τὴν ἐκ λόγων πολυπειρίαν , ἣν ποικίλην ἐδιδαξάμην πρὸς κατασκευὴν τοῦ τὸν ἄριστον ᾑρῆσθαι βίον , ἐπανατείνεται , ἐκθειάζουσα μὲν παρθενίαν καὶ ἐγγὺς ἀθανάτων ἀποφαίνουσα , ἄχραντον καὶ ἀκήρατον καὶ ἀδιάφθορον ὀνομάζουσα , ἔρωτας δὲ καὶ Ἀφροδίτην καὶ πάντα γαμήλιον θίασον ἀποσκορακίζουσα . πρὸς ταῦτα δή σε βοηθὸν ἐπικαλοῦμαι , καὶ διὰ τοῦτο καιροῦ λαβόμενος καὶ ἀφορμῆς τῆς ἐκ ταὐτομάτου πως ἐνδοθείσης , μακροτέρου πρὸς σὲ τοῦ διηγήματος ἐδεήθην . καὶ δὸς τὴν χάριν , ὦ γαθὲ Καλάσιρι . σοφίαν τινὰ καὶ ἴυγγα κίνησον ἐπ’ αὐτὴν Αἰγυπτίαν . πεῖσον ἢ λόγοις ἢ ἔργοις γνωρίσαι τὴν ἑαυτῆς φύσιν , καὶ ὅτι γυνὴ γέγονεν εἰδέναι . βουλομένῳ δέ σοι τὸ πρᾶγμα ῥᾴδιον . οὔτε γὰρ ἀπρόσμικτος ἐκείνη πρὸς τοὺς λόγους τῶν ἀνδρῶν , ἀλλὰ τὸ πλεῖστον τούτοις συνόμιλος ἐπαρθενεύθη : καὶ οἴκησιν οἰκεῖ σοι τὴν αὐτὴν ἐνταῦθα , ἐντὸς φημὶ τοῦ περιβόλου καὶ περὶ τὸν νεών . ἱκέτην οὖν γινόμενον μὴ παρίδῃς με , μηδὲ συγχωρήσῃς ἄπαιδα καὶ ἀπαραμύθητον καὶ διαδόχων ἔρημον ἐν γήραι βαρεῖ διάγειν , μὴ πρὸς Ἀπόλλωνος αὐτοῦ καὶ τῶν ἐγχωρίων σοι θεῶν . ἐδάκρυσα τούτων ἀκούων ὦ Κνήμων , ἐπειδὴ κἀκεῖνος οὐκ ἀδάκρυτον τὴν ἱκεσίαν προσῆγε , καὶ ἐπηγγελλόμην ,
Lemmas: φημί ὁ Καλάσιρις : νυνί δέ ὅς ἑξῆς περαίνω ὁ Χαρικλῆς , λέγω . ἐπειδή γάρ , φημί , εἰς ὁ δωμάτιον ἔρχομαι , ὑπαντάω τε ἐγώ ὁ παῖς , καί λέγω μέν οὐδείς , οὔπω ὁ Ἑλλάς συνίημι φωνή , ἀπό δέ ὁ χείρ ἀσπάζομαι , καί ἐγώ πρός ὁ φαιδρός ὁράω μόνος ἀνίημι . θαυμάζω τε ὅτι , καθά ὁ ἀγαθός καί εὐγενής ὁ σκύλαξ πᾶς τις καί ἐπί ὀλίγος ὀλίγος γιγνώσκω σαίνω , οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἐμός περί αὐτός εὔνοια ὀξύς αἰσθάνομαι καί ὡς πατήρ περιλέγω . γιγνώσκω οὖν μή ἐνδιατρίβω ὁ Κατάδουποι , μή δή τις καί δαίμων βασκανία ὁ δεύτερος ἐγώ θυγάτηρ στερέω , καί διά ὁ Νεῖλος καταίρω ἐπί θάλασσα ἐπιτυγχάνω τε ναῦς ἀνάγω ὁ ἐπί οἶκος . καί εἰμί νῦν ὁ παῖς ἐνταῦθα σύν ἐγώ , παῖς μέν εἰμί ἐμός καί ὄνομα ἐμός ὀνομάζω : σαλεύω γάρ ἐπί αὐτός ὁ βίος . καί εἰμί ὁ μέν ἄλλος καί εὐχή κρατύς : οὕτως ταχύς μέν ὁ Ἑλλάς γλῶσσα ἕλκω , ταχύς δέ εἰς ἀκμή καθά ἔρνος τις ὁ εὐθηλής ἀνατρέχω . ὡραιότης δέ σῶμα οὕτως δή τοι ὁ πᾶς ὑπερβάλλω ὥστε πᾶς ὀφθαλμός Ἑλληνικός τε καί ξένος ἐπί αὐτός φέρω , καί ὁπουδή φαίνω ναῦς ἤ δρόμος ἤ ἀγορά , καθά ἀρχέτυπος ἄγαλμα πᾶς ὄψις καί διάνοια ἐπί ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω . ἀλλά οὗτος τοιοῦτος τις εἰμί λυπέω ἐγώ λύπη ἀνίατος . ἀπαγορεύω παρά αὐτός γάμος , καί παρθενεύω ὁ πᾶς βίος διατείνω , καί ὁ Ἄρτεμις ζάκορος ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι θήρα ὁ πολύς σχολάζω καί ἀσκέω τοξεία . ἐγώ δέ εἰμί ὁ βίος ἀφόρητος , ἐλπίζω μέν ἀδελφή ἐμαυτοῦ παῖς οὗτος ἐκδίδωμι , καί μάλα γε ἀστεῖος καί χαρίεις λόγος τε καί ἦθος νεανίσκος , ἀποτυγχάνω δέ διά ὁ οὗτος ἀπηνής κρίσις . οὔτε γάρ θεραπεύω οὔτε ἐπαγγέλλω οὔτε λογισμός ἀνακινέω πείθω δύναμαι , ἀλλά ὁ χαλεπός , ὁ ἐμός , ὁ ὁ λόγος , κατά ἐγώ χράω πτερόν , καί ὁ ἐκ λόγος πολυπειρία , ὅς ποικίλος διδάσκω πρός κατασκευή ὁ ὁ ἀγαθός αἱρέω βίος , ἐπανατείνω , ἐκθειάζω μέν παρθενία καί ἐγγύς ἀθάνατος ἀποφαίνω , ἄχραντος καί ἀκήρατος καί ἀδιάφθορος ὀνομάζω , ἔρως δέ καί Ἀφροδίτη καί πᾶς γαμήλιος θίασος ἀποσκορακίζω . πρός οὗτος δή σύ βοηθός ἐπικαλέω , καί διά οὗτος καιρός λαμβάνω καί ἀφορμή ὁ ἐκ αὐτόματος πως ἐνδίδωμι , μακρός πρός σύ ὁ διήγημα δέω . καί δίδωμι ὁ χάρις , ὦ ἀγαθός Καλάσιρις . σοφία τις καί ἴυγξ κινέω ἐπί αὐτός Αἰγύπτιος . πείθω ἤ λόγος ἤ ἔργον γνωρίζω ὁ ἑαυτοῦ φύσις , καί ὅτι γυνή γίγνομαι οἶδα . βούλομαι δέ σύ ὁ πρᾶγμα ῥᾴδιος . οὔτε γάρ ἀπρόσμικτος ἐκεῖνος πρός ὁ λόγος ὁ ἀνήρ , ἀλλά ὁ πολύς οὗτος συνόμιλος παρθενεύω : καί οἴκησις οἰκέω σύ ὁ αὐτός ἐνταῦθα , ἐντός φημί ὁ περίβολος καί περί ὁ ναός . ἱκέτης οὖν γίγνομαι μή παροράω ἐγώ , μηδέ συγχωρέω ἄπαις καί ἀπαραμύθητος καί διάδοχος ἐρῆμος ἐν γῆρας βαρύς διάγω , μή πρός Ἀπόλλων αὐτός καί ὁ ἐγχώριος σύ θεός . δακρύω οὗτος ἀκούω ὦ Κνήμων , ἐπειδή ἐκεῖνος οὐ ἀδάκρυτος ὁ ἱκεσία προσάγω , καί ἐπαγγέλλω ,