heliodorus-scr-erot.aethiopica 3.10
καὶ περὶ τούτων ἔτι διασκοπουμένοις ἡμῖν ἐφίσταταί τις ἐσπουδασμένως , καὶ ὦ ʼγαθοί φησιν , ὑμεῖς δὲ ὥσπερ ἐπὶ μάχην ἢ πόλεμον ἀλλ̓ οὐκ εὐωχίαν κληθέντες , οὕτω μέλλετε : ἣν παρασκευάζει μὲν ὁ κάλλιστος Θεαγένης , ἐποπτεύει δὲ ὁ μέγιστος ἡρώων Νεοπτόλεμος . δεῦῤ ἴτε , μηδὲ εἰς ἑσπέραν τὸ συμπόσιον παρέλκετε , μόνοι τῶν πάντων ἀπολειπόμενοι . προσκύψας οὖν μοι πρὸς τὸ οὖς ὁ Χαρικλῆς , οὗτος , ἔφη , τὴν ἀπὸ ξύλου κλῆσιν ἥκει φέρων , ὡς λίαν ἀπροσδιόνυσος , καὶ ταῦτα ὑποβεβρεγμένος . ἀλλ̓ ἴωμεν , ὡς δέος μὴ καὶ πληγὰς ἡμῖν ἐμφορήσῃ τελευτῶν . σὺ μὲν παίζεις , ἴωμεν δ̓ οὖν , ἔφην . ἐπεὶ δὲ ἐπέστημεν , ἑαυτοῦ πλησίον τὸν Χαρικλέα κατέκλινεν ὁ Θεαγένης , ἔνεμε δὲ ἄρα τι κἀμοὶ τιμῆς τοῦ Χαρικλέους ἕνεκα . τὰ μὲν οὖν ἄλλα τῆς εὐωχίας τί ἂν λέγων ἐνοχλοίην , τοὺς παρθενικοὺς χορούς , τὰς αὐλητρίδας , τὴν ἐνόπλιον τῶν ἐφήβων καὶ πυρρίχιον ὄρχησιν , τἆλλα οἷς τὸ πολυτελὲς τῶν ἐδεσμάτων ὁ Θεαγένης διῄτησεν , εὐόμιλόν τε καὶ ποτιμώτερον τὸ συμπόσιον ἀπεργαζόμενος : ἀλλ̓ ἃ δὴ μάλιστα σοί τε ἀκούειν ἀναγκαῖον ἐμοί τε λέγειν ἥδιον , ἐκεῖνα ἦν . ὁ Θεαγένης ἐνεδείκνυτο μὲν ἱλαρὸς εἶναι καὶ φιλοφρονεῖσθαι τοὺς παρόντας ἐβιάζετο , ἡλίσκετο δὲ πρὸς ἐμοῦ τὴν διάνοιαν ὅποι φέροιτο , νῦν μὲν τὸ ὄμμα ἠνεμωμένος , νῦν δὲ βύθιόν τι καὶ ἀπροφάσιστον ἐπιστένων , καὶ ἄρτι μὲν κατηφής τε καὶ ὥσπερ ἐπ’ ἐννοίας , ἄρτι δὲ ἀθρόον ἐπὶ τὸ φαιδρότερον . ἑαυτὸν μεταπλάττων , ὥσπερ ἐν συναισθήσει γινόμενος καὶ ἑαυτὸν ἀνακαλούμενος καὶ πρὸς πᾶσαν μεταβολὴν ῥᾳδίως ὑποφερόμενος . διάνοια γὰρ ἐρῶντος ὅμοιόν τι καὶ μεθύοντος , εὔτρεπτόν τε καὶ οὐδεμίαν ἕδραν ἀνεχόμενον , ἅτε τῆς ψυχῆς ἀμφοτέροις ἐφ̓ ὑγροῦ τοῦ πάθους σαλευούσης : διὸ καὶ πρὸς μέθην ὁ ἐρῶν καὶ πρὸς τὸ ἐρᾶν ὁ μεθύων ἐπίφορος .
Lemmas: καί περί οὗτος ἔτι διασκοπέω ἐγώ ἐφίστημι τις ἐσπουδασμένως , καί ὦ ἀγαθός φημί , σύ δέ ὥσπερ ἐπί μάχη ἤ πόλεμος ἀλλά οὐ εὐωχία καλέω , οὕτως μέλλω : ὅς παρασκευάζω μέν ὁ καλός Θεαγένης , ἐποπτεύω δέ ὁ μέγας ἥρως Νεοπτόλεμος . δεῦρο ἔρχομαι , μηδέ εἰς ἑσπέρα ὁ συμπόσιον παρέλκω , μόνος ὁ πᾶς ἀπολείπω . προσκύπτω οὖν ἐγώ πρός ὁ οὖς ὁ Χαρικλῆς , οὗτος , φημί , ὁ ἀπό ξύλον κλῆσις ἥκω φέρω , ὡς λίαν ἀπροσδιόνυσος , καί οὗτος ὑποβρέχω . ἀλλά ἔρχομαι , ὡς δέος μή καί πληγή ἐγώ ἐμφορέω τελευτάω . σύ μέν παίζω , ἔρχομαι δέ οὖν , φημί . ἐπεί δέ ἐφίστημι , ἑαυτοῦ πλησίον ὁ ξηαριξλες κατακλίνω ὁ Θεαγένης , νέμω δέ ἄρα τις ἐγώ τιμή ὁ Χαρικλής ἕνεκα . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὁ εὐωχία τίς ἄν λέγω ἐνοχλέω , ὁ παρθενικός χορός , ὁ αὐλητρίς , ὁ ἐνόπλιος ὁ ἔφηβος καί πυρρίχιος ὄρχησις , ἄλλος ὅς ὁ πολυτελής ὁ ἔδεσμα ὁ Θεαγένης διαιτέω , εὐόμιλος τε καί πότιμος ὁ συμπόσιον ἀπεργάζομαι : ἀλλά ὅς δή μάλα σύ τε ἀκούω ἀναγκαῖος ἐγώ τε λέγω ἡδύς , ἐκεῖνος εἰμί . ὁ Θεαγένης ἐνδείκνυμι μέν ἱλαρός εἰμί καί φιλοφρονέομαι ὁ πάρειμι βιάζω , ἁλίσκομαι δέ πρός ἐγώ ὁ διάνοια ὅποι φέρω , νῦν μέν ὁ ὄμμα ἀνεμόομαι , νῦν δέ βύθιος τις καί ἀπροφάσιστος ἐπιστένω , καί ἄρτι μέν κατηφής τε καί ὥσπερ ἐπί ἔννοια , ἄρτι δέ ἀθρόος ἐπί ὁ φαιδρός . ἑαυτοῦ μεταπλάσσω , ὥσπερ ἐν συναίσθησις γίγνομαι καί ἑαυτοῦ ἀνακαλέω καί πρός πᾶς μεταβολή ῥᾴδιος ὑποφέρω . διάνοια γάρ ἐράω ὅμοιος τις καί μεθύω , εὔτρεπτος τε καί οὐδείς ἕδρα ἀνέχω , ἅτε ὁ ψυχή ἀμφότερος ἐπί ὑγρός ὁ πάθος σαλεύω : διό καί πρός μέθη ὁ ἐράω καί πρός ὁ ἐράω ὁ μεθύω ἐπίφορος .