heliodorus-scr-erot.aethiopica 7.27
τοιαῦτα πολλὰ διελθὼν πρὸς τὴν Χαρίκλειαν , καὶ τὰ μέτρια θαρσεῖν παρασκευάσας , εἰς τὴν ἑξῆς ὑπηρετησόμενος ταῖς τραπέζαις ὑπὸ τοῦ Ἀχαιμένους ἤγετο , προστεταγμένον τοῦτο παρὰ τῆς Ἀρσάκης . καὶ ἐσθῆτα τῶν πολυτελῶν Περσικὴν ἀποστειλάσης , ταύτην τε μετημφιέννυτο , καὶ στρεπτοῖς τε χρυσοῖς καὶ περιαυχενίοις λιθοκολλήτοις ἑκών τε τὸ μέρος καὶ ἄκων ἐκοσμεῖτο . καὶ τοῦ Ἀχαιμένους ὑποδεικνύναι τι καὶ ὑφηγεῖσθαι τῶν οἰνοχοϊκῶν πειρωμένου , προσδραμὼν ὁ Θεαγένης ἑνὶ τῶν κυλικοφόρων τριπόδων , καὶ φιάλην τῶν πολυτίμων ἀνελόμενος , οὐδέν , ἔφη , δέομαι διδασκάλων , ἀλλ̓ αὐτοδίδακτος ὑπουργήσω τῇ δεσποίνῃ , τὰ οὕτω ῥᾷστα μὴ θρυπτόμενος . σὲ μὲν γὰρ ὦ βέλτιστε ἡ τύχη εἰδέναι τὰ τοιαῦτα καταναγκάζει , ἐμοὶ δὲ καὶ ἡ φύσις τὰ πρακτέα καὶ ὁ καιρὸς ὑπαγορεύει . καὶ ἅμα προσέφερε τῇ Ἀρσάκῃ προσηνὲς κερασάμενος , εὔρυθμον τέ τι καὶ ἄκροις τοῖς δακτύλοις ἐποχῶν τὴν φιάλην . ἐκείνην μὲν οὖν πλέον ἢ πρότερον τὸ ποτὸν ἐξεβάκχευσεν , ἐπιρροφοῦσάν τε ἅμα καὶ ἀκλινῶς εἰς τὸν Θεαγένην ἀτενίζουσαν , καὶ τοῦ ἔρωτος πλέον ἢ τοῦ κράματος ἕλκουσαν , καὶ τὴν φιάλην ἐπίτηδες οὐκ ἐκπίνουσαν , ἀλλὰ σὺν τέχνῃ καὶ διὰ μικροῦ τοῦ λειψάνου τῷ Θεαγένει προπίνουσαν . ἀντιτέτρωτο δὲ ἐκ θατέρων ὁ Ἀχαιμένης , καὶ ὀργῆς ἅμα καὶ ζηλοτυπίας ἐμπλησθείς , ὡς μηδὲ λανθάνειν τὴν Ἀρσάκην ὑποβλέψαντά τε καί τι καὶ πρὸς τοὺς παρόντας ἠρέμα διαγογγύσαντα . ἤδη δὲ διαλυομένου τοῦ συμποσίου , πρώτην αἰτῶ χάριν ὦ δέσποινα , ἔφη ὁ Θεαγένης : ὑπηρετοῦντά με μόνον ἀμφιέννυσθαι ταύτῃ τῇ στολῇ κέλευσον . ὡς δὲ ἐπένευσεν ἡ Ἀρσάκη , τὰ συνήθη μεταμφιασάμενος ἐξῄει . συνεξῄει δὲ καὶ ὁ Ἀχαιμένης , πολλὰ τῆς προπετείας τὸν Θεαγένην ὀνειδίζων , καὶ ὡς μειρακιῶδες εἴη τὸ πρόχειρον , καὶ ὡς τὴν μὲν πρώτην ἡ δέσποινα τὸν ξένον καὶ ἄπειρον ὑπερεῖδεν , εἰ δὲ ἐπιμένοι βλακευόμενος , οὐ χαιρήσει : καὶ ὅτι φίλος ὢν ταῦτα συμβουλεύοι , μᾶλλον δὲ ὀλίγον ὕστερον καὶ εἰς γένος συναφθησόμενος καὶ ἀδελφῆς τῆς ἐκείνου καθ̓ ὑπόσχεσιν τῆς δεσποίνης ἀνὴρ ἐσόμενος . καὶ πολλὰ τοιαῦτα μὲν ἐκεῖνος ἔλεγεν , ὃ δὲ , οὐδὲ ἀκούοντι προσεοικώς , κάτω νεύσας ἀντιπαρῄει , μέχρις οὗ συνέβαλεν αὐτοῖς ἡ Κυβέλη , κατευνάσαι τὴν δέσποιναν τὸ μεσημβρινὸν ἐπειγομένη . καὶ ἰδοῦσα σκυθρωπὸν τὸν υἱὸν ἠρώτα τὴν αἰτίαν . ὃ δέ , τὸ ξένον μειράκιον , ἔφη , προτετίμηται ἡμῶν , καὶ χθὲς καὶ τήμερον παρεισδεδυκὸς οἰνοχοεῖν ἐπιτέτραπται , καὶ τοῖς ἀρχιτρικλίνοις ἡμῖν καὶ ἀρχιοινοχόοις πολλὰ χαίρειν φράσαν ὀρέγει φιάλην , καὶ παρίσταται πλησίον βασιλικοῦ σώματος , τὸ μέχρις ὀνόματος ἀξίωμα ἡμῶν παραγκωνισάμενος . καὶ τὸ μὲν τοῦτον τιμᾶσθαι μετέχοντα καὶ τῶν μειζόνων καὶ κοινωνοῦντα καὶ κοινωνοῦντα καὶ τῶν ἀπορρητοτέρων , διότι καὶ κακῶς ποιοῦντες ἡμεῖς σιωπῶμεν καὶ συμπράττομεν , ἧττόν ἐστι δεινόν , καίπερ ὂν δεινόν : ἀλλ̓ ἐκεῖνο γ̓ ἐξῆν , ἄνευ ὕβρεως τῆς εἰς ἡμᾶς τοὺς ὑπουργοὺς καὶ συνεργοὺς τῶν καλῶν πράξεων τὰ τοιαῦτα γίνεσθαι .
Lemmas: τοιοῦτος πολύς διέρχομαι πρός ὁ Χαρίκλεια , καί ὁ μέτριος θαρσέω παρασκευάζω , εἰς ὁ ἑξῆς ὑπηρετέω ὁ τράπεζα ὑπό ὁ Ἀχαιμένης ἄγω , προστάσσω οὗτος παρά ὁ Ἀρσάκης . καί ἐσθής ὁ πολυτελής Περσικός ἀποστέλλω , οὗτος τε μετημφ́ιννυμαι , καί στρεπτός τε χρύσεος καί περιαυχένιος λιθοκόλλητος ἑκών τε ὁ μέρος καί ἄκων κοσμέω . καί ὁ Ἀχαιμένης ὑποδείκνυμι τις καί ὑφηγέομαι ὁ οἰνοχοικός πειράω , προστρέχω ὁ Θεαγένης εἷς ὁ κυλικοφόρος τρίπους , καί φιάλη ὁ πολύτιμος ἀναιρέω , οὐδείς , φημί , δέω διδάσκαλος , ἀλλά αὐτοδίδακτος ὑπουργέω ὁ δέσποινα , ὁ οὕτως ῥᾴδιος μή θρύπτω . σύ μέν γάρ ὦ ἀγαθός ὁ τύχη οἶδα ὁ τοιοῦτος καταναγκάζω , ἐγώ δέ καί ὁ φύσις ὁ πράσσω καί ὁ καιρός ὑπαγορεύω . καί ἅμα προσφέρω ὁ Ἀρσάκης προσηνής κεράννυμι , εὔρυθμος τε τις καί ἄκρος ὁ δάκτυλος ἐποχέομαι ὁ φιάλη . ἐκεῖνος μέν οὖν πολύς ἤ πρότερος ὁ ποτός ἐκΒακχεύω , ἐπιρροφέω τε ἅμα καί ἀκλινής εἰς ὁ Θεαγένης ἀτενίζω , καί ὁ ἔρως πολύς ἤ ὁ κρᾶμα ἕλκω , καί ὁ φιάλη ἐπίτηδες οὐ ἐκπίνω , ἀλλά σύν τέχνη καί διά μικρός ὁ λείψανον ὁ Θεαγένης προπίνω . ἀντιτιτρώσκω δέ ἐκ θήτερος ὁ Ἀχαιμένης , καί ὀργή ἅμα καί ζηλοτυπία ἐμπίμπλημι , ὡς μηδέ λανθάνω ὁ Ἀρσάκης ὑποβλέπω τε καί τις καί πρός ὁ πάρειμι ἠρέμα διαγογγύζω . ἤδη δέ διαλύω ὁ συμπόσιον , πρῶτος αἰτέω χάρις ὦ δέσποινα , φημί ὁ Θεαγένης : ὑπηρετέω ἐγώ μόνος ἀμφιέννυμι οὗτος ὁ στολή κελεύω . ὡς δέ ἐπινεύω ὁ Ἀρσάκης , ὁ συνήθης μεταμφιάζω ἐξέρχομαι . συνεξέρχομαι δέ καί ὁ Ἀχαιμένης , πολύς ὁ προπέτεια ὁ Θεαγένης ὀνειδίζω , καί ὡς μειρακιώδης εἰμί ὁ πρόχειρος , καί ὡς ὁ μέν πρῶτος ὁ δέσποινα ὁ ξένος καί ἄπειρος ὑπεροράω , εἰ δέ ἐπιμένω βλακεύω , οὐ χαίρω : καί ὅτι φίλος εἰμί οὗτος συμβουλεύω , μάλα δέ ὀλίγος ὕστερον καί εἰς γένος συνάπτω καί ἀδελφή ὁ ἐκεῖνος κατά ὑπόσχεσις ὁ δέσποινα ἀνήρ εἰμί . καί πολύς τοιοῦτος μέν ἐκεῖνος λέγω , ὁ δέ , οὐδέ ἀκούω προσέοικα , κάτω νεύω ἀντιπάρειμι , μέχρι ὅς συμβάλλω αὐτός ὁ Κυβέλη , κατευνάζω ὁ δέσποινα ὁ μεσημβρινός ἐπείγω . καί ὁράω σκυθρωπός ὁ υἱός ἐρωτάω ὁ αἰτία . ὁ δέ , ὁ ξένος μειράκιον , φημί , προτιμάω ἐγώ , καί χθές καί σήμερον παρεισδύνω οἰνοχοεύω ἐπιτρέπω , καί ὁ ἀρχιτρίκλινος ἐγώ καί ἀρχιοινοχόος πολύς χαίρω φράζω ὀρέγω φιάλη , καί παρίστημι πλησίον βασιλικός σῶμα , ὁ μέχρι ὄνομα ἀξίωμα ἐγώ παραγκωνίζω . καί ὁ μέν οὗτος τιμάω μετέχω καί ὁ μέγας καί κοινωνέω καί κοινωνέω καί ὁ ἀπόρρητος , διότι καί κακός ποιέω ἐγώ σιωπάω καί συμπράσσω , ἥσσων εἰμί δεινός , καίπερ εἰμί δεινός : ἀλλά ἐκεῖνος γε ἔξεστι , ἄνευ ὕβρις ὁ εἰς ἐγώ ὁ ὑπουργός καί συνεργός ὁ καλός πρᾶξις ὁ τοιοῦτος γίγνομαι .