heliodorus-scr-erot.aethiopica 1.26
τὸ δὲ ἑτοίμως οὕτως ἐπινεύειν τὸν γάμον καὶ συντίθεσθαι διαρρήδην καὶ καιρὸν ὁρίζειν , ταῦτα συμβάλλειν οὔτε ἐδυνάμην οὔτε ἐβουλόμην . εὐχόμην δὲ καταδῦναι μᾶλλον ἢ τοιαύτην ἐπιδεῖν τῶν ἐπὶ σοὶ πόνων τε καὶ ἐλπίδων τὴν τελευτήν . καὶ ἡ Χαρίκλεια περιβαλοῦσα τὸν Θεαγένην καὶ μυρία φιλήσασα καὶ διάβροχον ποιήσασα τοῖς δάκρυσιν , ὡς ἥδιστα , ἔφη , δέχομαί σου τοὺς ἐπ’ ἐμοὶ τούτους φόβους : εὔδηλος γὰρ εἶ κἀκ τούτων μὴ ὀκλάσας τὸν ἐπ’ ἐμοὶ πόθον ὑπὸ τῶν πολλῶν συμφορῶν . ἀλλ̓ εὖ ἴσθι , Θεάγενες , οὐδ̓ ἂν τὸ παρὸν τοῦτο ἀλλήλοις διελεγόμεθα , μὴ τούτων οὕτως ἐπηγγελμένων . ὁρμὴν γάρ , ὡς οἶσθα , κρατούσης ἐπιθυμίας μάχη μὲν ἀντίτυπος ἐπιτείνει , λόγος δὲ εἴκων καὶ πρὸς τὸ βούλημα συντρέχων τὴν πρώτην καὶ ζέουσαν φορὰν ἀνέστειλε καὶ τὸ κάτοξυ τῆς ὀρέξεως τῷ ἡδεῖ τῆς ἐπαγγελίας κατεύνασε . πρώτην γάρ , ὡς οἶμαι , πεῖραν οἱ ἀγροικότερον ἐρῶντες τὴν ὑπόσχεσιν νομίζουσι , καὶ κρατεῖν , ἐπὸ τῆς ἐπαγγελίας ἡγούμενοι πραότερον διάγουσιν , ἐπὶ τῶν ἐλπίδων σαλεύοντες . ἃ δὴ καὶ αὐτὴ προμηθουμένη τοῖς λόγοις ἐμαυτὴν ἐξεδόμην , θεοῖς τὰ ἑξῆς ἐπιτρέψασα καὶ δαίμονι τῷ τὴν ἀρχὴν λαχόντι τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἔρωτα . πολλὰ μία ἡμέρα καὶ δύο πολλάκις ἔδοσαν τῶν εἰς σωτηρίαν , καὶ τύχαι παρέσχον ἃ βουλαῖς ἄνθρωποι μυρίαις οὐκ ἐξεῦρον . τοῦτό τοι καὶ αὐτὴ τὸ παρὸν ἐπινοίαις ὑπερεθέμην , τὰ πρόδηλα τοῖς ἀδήλοις διακρουσαμένη . φυλακτέον οὖν , ὦ γλυκύτατε , καθάπερ πάλαισμα τὸ πλάσμα , καὶ σιγητέον οὐ πρὸς τοὺς ἄλλους μόνον ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸν Κνήμωνα . φιλάνθρωπος μὲν γάρ ἐστι περὶ ἡμᾶς καὶ Ἕλλην , ἀλλ̓ αἰχμάλωτος καὶ τῷ κρατοῦντι πλέον , ἂν οὕτω τύχῃ , χαριούμενος . οὔτε γὰρ φιλίας χρόνος οὔτε ἀγχιστείας θεσμὸς ἐνέχυρον ἡμῖν ἀκριβὲς τῆς πίστεως αὐτοῦ τῆς περὶ ἡμᾶς δίδωσι . διὸ κἂν ἔκ τινος ὑπονοίας ἐπιψαύσῃ ποτὲ τῶν ἡμετέρων , ἀρνητέον τὴν πρώτην . καλὸν γάρ ποτε καὶ τὸ ψεῦδος , ὅταν ὠφελοῦν τοὺς λέγοντας μηδὲν καταβλάπτῃ τοὺς ἀκούοντας .
Lemmas: ὁ δέ ἑτοῖμος οὕτως ἐπινεύω ὁ γάμος καί συντίθημι διαρρήδην καί καιρός ὁρίζω , οὗτος συμβάλλω οὔτε δύναμαι οὔτε βούλομαι . εὔχομαι δέ καταδύω μάλα ἤ τοιοῦτος ἐφοράω ὁ ἐπί σύ πόνος τε καί ἐλπίς ὁ τελευτή . καί ὁ Χαρίκλεια περιβάλλω ὁ Θεαγένης καί μυρίος φιλέω καί διάβροχος ποιέω ὁ δάκρυον , ὡς ἡδύς , φημί , δέχομαι σύ ὁ ἐπί ἐγώ οὗτος φόβος : εὔδηλος γάρ εἰμί ἐκ οὗτος μή ὀκλάζω ὁ ἐπί ἐγώ πόθος ὑπό ὁ πολύς συμφορά . ἀλλά εὖ οἶδα , Θεαγένης , οὐδέ ἄν ὁ πάρειμι οὗτος ἀλλήλων διαλέγω , μή οὗτος οὕτως ἐπαγγέλλω . ὁρμή γάρ , ὡς οἶδα , κρατέω ἐπιθυμία μάχη μέν ἀντίτυπος ἐπιτείνω , λόγος δέ εἴκω καί πρός ὁ βούλημα συντρέχω ὁ πρῶτος καί ζέω φορά ἀναστέλλω καί ὁ κάτοξυς ὁ ὄρεξις ὁ ἡδύς ὁ ἐπαγγελία κατευνάζω . πρῶτος γάρ , ὡς οἴομαι , πεῖρα ὁ ἄγροικος ἐράω ὁ ὑπόσχεσις νομίζω , καί κρατέω , πόμι ὁ ἐπαγγελία ἡγέομαι πρᾶος διάγω , ἐπί ὁ ἐλπίς σαλεύω . ὅς δή καί αὐτός προμηθέομαι ὁ λόγος ἐμαυτοῦ ἐκδίδωμι , θεός ὁ ἑξῆς ἐπιτρέπω καί δαίμων ὁ ὁ ἀρχή λαγχάνω ὁ ἡμέτερος ἐπιτροπεύω ἔρως . πολύς εἷς ἡμέρα καί δύο πολλάκις δίδωμι ὁ εἰς σωτηρία , καί τύχη παρέχω ὅς βουλή ἄνθρωπος μυρίος οὐ ἐξευρίσκω . οὗτος τοι καί αὐτός ὁ πάρειμι ἐπίνοια ὑπερτίθημι , ὁ πρόδηλος ὁ ἄδηλος διακρούω . φυλάσσω οὖν , ὦ γλυκύς , καθά πάλαισμα ὁ πλάσμα , καί σιγητέον οὐ πρός ὁ ἄλλος μόνος ἀλλά καί πρός αὐτός Κνήμων . φιλάνθρωπος μέν γάρ εἰμί περί ἐγώ καί Ἕλλην , ἀλλά αἰχμάλωτος καί ὁ κρατέω πολύς , ἐάν οὕτως τυγχάνω , χαρίζω . οὔτε γάρ φιλία χρόνος οὔτε ἀγχιστεία θεσμός ἐνέχυρον ἐγώ ἀκριβής ὁ πίστις αὐτός ὁ περί ἐγώ δίδωμι . διό ἐάν ἐκ τις ὑπόνοια ἐπιψαύω ποτέ ὁ ἡμέτερος , ἀρνητέον ὁ πρῶτος . καλός γάρ ποτέ καί ὁ ψεῦδος , ὅταν ὠφελέω ὁ λέγω μηδείς καταβλάπτω ὁ ἀκούω .