heliodorus-scr-erot.aethiopica 8.7
ἅρπαγμα τὸ ῥηθὲν ἐποιήσατο ἡ Ἀρσάκη , καὶ τὴν ἐκ πολλοῦ ζηλοτυπίαν ὀργῇ τῶν εἰρημένων ἐπιτείνασα , εὖ λέγεις , ἔφη , καὶ μελήσει μοι προστάξαι τὴν ἀλιτήριον ἀναιρεθῆναι . καὶ τίς ὁ πεισθησόμενος ; ἀπεκρίνατο ἡ Κυβέλη : πάντων γὰρ ἐν ἐξουσίᾳ σοι τυγχανούσῃ τὸ ἀναιρεῖν δίχα κρίσεως τῶν ἐν τέλει Περσῶν πρὸς τῶν νόμων ἀπηγόρευται . δεήσει τοίνυν πραγμάτων σοι καὶ δυσχερείας , αἰτίας τινὰς καὶ ἐγκλήματα κατὰ τῆς κόρης ἀναπλαττούσῃ : καὶ πρόσεστι τὸ ἄδηλον εἰ πιστευθησόμεθα . ἀλλ̓ εἰ δοκεῖ , ʽπάντα γὰρ ὑπὲρ σοῦ καὶ πράττειν καὶ πάσχειν ἕτοιμοσ̓ φαρμάκῳ τὴν ἐπιβουλὴν διακονήσομαι καὶ ποτῷ γεγοητευμένῳ τὴν ἀντίδικον ἐκποδὼν ποιήσομαι . ἐπῄνεσε ταῦτα ἡ Ἀρσάκη , καὶ ποιεῖν ἐκέλευεν . ἣ δὲ αὐτίκα ὥρμησε . καὶ καταλαβοῦσα τὴν Χαρίκλειαν . ἐν ὀδυρμοῖς καὶ δάκρυσι , καὶ τί γὰρ ἄλλ̓ ἢ πενθοῦσαν , καὶ ὅπως αὑτὴν ἐξάξοι τοῦ βίου διανοουμένην ʽἤδη γὰρ ὑπῄσθητο τὰς ἀμφὶ Θεαγένην τύχας , ποικίλως αὐτὴν καὶ ταῦτα τῆς Κυβέλης τα πρῶτα βουκολούσης , καὶ τοῦ μὴ ὁρᾶσθαι αὐτὸν μηδὲ φοιτᾶν συνήθως εἰς τὸ δωμάτιον ἄλλοτε ἄλλας προφάσεις ἀναπλαττούσησ̓ — καὶ ὦ δαιμονία , φησίν , οὐ παύσῃ σεαυτὴν τρύχουσα καὶ καταναλίσκουσα μάτην ; ἰδού σοι καὶ Θεαγένης ἀφεῖται , καὶ ἥξει τήμερον εἰς ἑσπέραν . ἡ γὰρ δέσποινα πλημμελήσαντά τι κατὰ τὴν διακονίαν , εἰς βραχὺ παροξυνθεῖσα καὶ καθειρχθῆναι προστάξασα , τήμερον ἀφήσειν ἐπηγγείλατο , ἑορτήν τινα πάτριον εὐωχεῖν μέλλουσα , καὶ ἅμα καὶ πρὸς ἐμοῦ λιπαρηθεῖσα . ὥστε ἀνίστασο καὶ σαυτὴν ἀναλάμβανε , μικρᾶς τροφῆς σὺν ἡμῖν νῦν γοῦν ποτὲ μεταλαβοῦσα . καὶ πῶς ἄν , ἔφη , πεισθείην ; ἡ Χαρίκλεια : τὸ γὰρ συνεχῶς σε πρός με διαψεύδεσθαι τὸ πιστὸν τῶν παρὰ σοῦ λεγομένων ὑποτέμνεται . καὶ ἡ Κυβέλη , θεούς , ἔφη , ἐπόμνυμι πάντας ἦ μὴν λυθήσεσθαί σοι πάντα τήμερον καὶ πάσης σε φροντίδος ἀπαλλαγήσεσθαι . μόνον μὴ προαναίρει σαυτήν , ἡμερῶν ἤδη τοσούτων ἀπόσιτος οὖσα , ἀλλ̓ ἀπόγευσαι ἥκουσα τῶν εἰς καιρὸν ηὐτρεπισμένων . μόλις μέν , ἐπείθετο δ̓ οὖν ὅμως ἡ Χαρίκλεια , τὸ μὲν ἀπατηλὸν συνήθως ὑφορωμένη , τοῖς δὲ ὅρκοις ἐν μέρει πειθομένη καὶ τὸ ἡδὺ τῶν ἐπαγγελθέντων ἑκοῦσα καταδεχομένη : ἃ γὰρ ἐπιθυμεῖ ψυχή , καὶ πιστεύειν φιλεῖ . κατακλινεῖσαι τοίνυν εἱστιῶντο . καὶ τῆς διακονουμένης ἄβρας οἴνου κεκραμένου κύλικας ἐπιδούσης , προτέρᾳ τῇ Χαρικλείᾳ προσφέρειν ἡ Κυβέλη νεύσασα μετ̓ ἐκείνην αὐτὴ λαβοῦσα ἔπινε . καὶ οὔπω τὸ πᾶν ἐκπέποτο , καὶ ἰλιγγιᾶν ἐφαίνετο ἡ πρεσβῦτις , τό τε περιττεῦσαν ὀλίγον ἐκχέασα δριμύ τε εἰς τὴν θεράπαιναν ἐνεώρα καὶ σπασμοῖς τε καὶ σφακελισμοῖς ὀξυτάτοις ἐπιέζετο .
Lemmas: ἅρπαγμα ὁ λέγω ποιέω ὁ Ἀρσάκης , καί ὁ ἐκ πολύς ζηλοτυπία ὀργή ὁ λέγω ἐπιτείνω , εὖ λέγω , φημί , καί μέλω ἐγώ προστάσσω ὁ ἀλιτήριος ἀναιρέω . καί τίς ὁ πείθω ; ἀποκρίνω ὁ Κυβέλη : πᾶς γάρ ἐν ἐξουσία σύ τυγχάνω ὁ ἀναιρέω δίχα κρίσις ὁ ἐν τέλος Πέρσης πρός ὁ νόμος ἀπαγορεύω . δέω τοίνυν πρᾶγμα σύ καί δυσχέρεια , αἰτία τις καί ἔγκλημα κατά ὁ κόρη ἀναπλάσσω : καί πρόσειμι ὁ ἄδηλος εἰ πιστεύω . ἀλλά εἰ δοκέω , ἕπω γάρ ὑπέρ σύ καί πράσσω καί πάσχω ἕτοιμος φάρμακον ὁ ἐπιβουλή διακονέω καί ποτός γοητεύω ὁ ἀντίδικος ἐκποδών ποιέω . ἐπαινέω οὗτος ὁ Ἀρσάκης , καί ποιέω κελεύω . ὁ δέ αὐτίκα ὁρμάω . καί καταλαμβάνω ὁ Χαρίκλεια . ἐν ὀδυρμός καί δάκρυον , καί τίς γάρ ἄλλος ἤ πενθέω , καί ὅπως ἑαυτοῦ ἐξάγω ὁ βίος διανοέω αἰδέομαι γάρ ὑπαισθάνομαι ὁ ἀμφί Θεαγένης τύχη , ποικίλος αὐτός καί οὗτος ὁ Κυβέλη ὁ πρῶτος βουκολέω , καί ὁ μή ὁράω αὐτός μηδέ φοιτάω συνήθης εἰς ὁ δωμάτιον ἄλλοτε ἄλλος πρόφασις ἀναπλάσσω — καί ὦ δαιμόνιος , φημί , οὐ παύω σεαυτοῦ τρύχω καί καταναλίσκω μάτην ; ἰδού σύ καί Θεαγένης ἀφίημι , καί ἥκω σήμερον εἰς ἑσπέρα . ὁ γάρ δέσποινα πλημμελέω τις κατά ὁ διακονία , εἰς βραχύς παροξύνω καί κατείργω προσστάζω , σήμερον ἀφίημι ἐπαγγέλλω , ἑορτή τις πάτριος εὐωχέω μέλλω , καί ἅμα καί πρός ἐγώ λιπαρέω . ὥστε ἀνίστημι καί σεαυτοῦ ἀναλαμβάνω , μικρός τροφή σύν ἐγώ νῦν γοῦν ποτέ μεταλαμβάνω . καί πῶς ἄν , φημί , πείθω ; ὁ Χαρίκλεια : ὁ γάρ συνεχής σύ πρός ἐγώ διαψεύδω ὁ πιστός ὁ παρά σύ λέγω ὑποτέμνω . καί ὁ Κυβέλη , θεός , φημί , ἐπόμνυμι πᾶς ἦ μήν λύω σύ πᾶς σήμερον καί πᾶς σύ φροντίς ἀπαλλάσσω . μόνος μή προαναιρέω σεαυτοῦ , ἡμέρα ἤδη τοσοῦτος ἀπόσιτος εἰμί , ἀλλά ἀπογεύω ἥκω ὁ εἰς καιρός εὐτρεπίζω . μόλις μέν , πείθω δέ οὖν ὅμως ὁ Χαρίκλεια , ὁ μέν ἀπατηλός συνήθης ὑφοράω , ὁ δέ ὅρκος ἐν μέρος πείθω καί ὁ ἡδύς ὁ ἐπαγγέλλω ἑκών καταδέχομαι : ὅς γάρ ἐπιθυμέω ψυχή , καί πιστεύω φιλέω . κατακλίνω τοίνυν ἑστιάω . καί ὁ διακονέω ἅβρα οἶνος κεράννυμι κύλιξ ἐφοράω , πρότερος ὁ Χαρίκλεια προσφέρω ὁ Κυβέλη νεύω μετά ἐκεῖνος αὐτός λαμβάνω πίνω . καί οὔπω ὁ πᾶς ἐκπίνω , καί ἰλιγγιάω φαίνω ὁ πρεσβῦτις , ὁ τε περισσεύω ὀλίγος ἐκχέω δριμύς τε εἰς ὁ θεράπαινα ἐνοράω καί σπασμός τε καί σφακελισμός ὀξύς ἐφέζομαι .