heliodorus-scr-erot.aethiopica 6.1
ὁ δὲ Καλάσιρις καὶ ὁ Κνήμων κατά τι τοῦ ἀνδρῶνος ἑαυτοὺς ἀναπαύσαντες , ἐπειδὴ τὸ λειπόμενον τῆς νυκτὸς βράδιον μὲν ἢ ἐβούλοντο θᾶττον δὲ ἢ ᾤοντο διέδραμεν , οἷα δὴ παρά τε τὴν εὐωχίαν καὶ τὸ ἀπρόσκορες μῆκος τῶν διηγημάτων τῆς πλείστης παρῳχηκυίας , οὐδὲ ἀκριβῶς ἡμέραν ἀναμείναντες ὡς τὸν Ναυσικλέα παραγίνονται , καὶ φράζειν ὅπου τὸν Θεαγένην διάγειν οἴοιτο , καὶ ἄγειν ὡς ὅτι τάχιστα παρεκάλουν . ὃ δὲ ἐπείθετο καὶ ἀναλαβὼν ἦγεν . ἡ Χαρίκλεια δὲ πολλὰ συνέπεσθαι ἱκετεύουσα μένειν κατὰ χώραν ἐβιάσθη , ὡς οὔτε πόρρω που ἀφίξονται καὶ ὡς αὐτίκα σὺν τῷ Θεαγένει ἥξουσι διεγγυωμένου τοῦ Ναυσικλέους . καὶ τὴν μὲν αὐτοῦ καταλείπουσι , λύπης τε ἐπὶ τῷ χωρισμῷ καὶ χαρᾶς ἐπὶ τοῖς ἐλπιζομένοις ἐν μεταιχμίῳ σαλεύουσαν : αὐτοὶ δὲ ἄρτι τῆς κώμης ἐκτὸς γεγονότες , καὶ τὰς ὄχθας τοῦ Νείλου παραμείβοντες , κροκόδειλον ὁρῶσιν ἀπὸ τῶν δεξιῶν ἐπὶ θάτερα διερπύζοντα καὶ τῷ ῥείθρῳ τοῦ ποταμοῦ σὺν ὀξείᾳ τῇ ῥύμῃ καταδυόμενον . οἱ μὲν δὴ ἄλλοι συνήθως τε καὶ ἀθορύβως τὸ ὀφθὲν ἦγον , πλὴν ὅσον ὁ Καλάσιρις κώλυμά τι τῶν καθ̓ ὁδὸν ἐπισημαίνεσθαι προύλεγεν : ὁ δὲ Κνήμων καὶ σφόδρα ἐπτοεῖτο πρὸς τὴν ὄψιν , οὐδὲ ἀκριβῶς αὐτῷ τοῦ ζώου φανέντος , ἀλλὰ σκιᾶς αὐτὸν πλέον χθαμαλῆς ὑποδραμούσης , καὶ ὀλίγου ἔδει καὶ ὑποφεύγειν . ὁ δὴ Καλάσιρις ὅσον πλεῖστον τοῦ Ναυσικλέους ἐκγελῶντος , ὦ Κνήμων , ἔφη , ἐγὼ μὲν ᾤμην νύκτωρ σοι μόνον τὴν δειλίαν ἐνοχλεῖν , καὶ πρὸς τοῦ σκότους σοι τὸ ψοφοδεὲς ἐπιγίνεσθαι : σὺ δὲ ἄρα καὶ μεθ̓ ἡμέραν ἦσθα λίαν , ὡς ἔοικε , τολμηρός : καὶ οὐκ ὀνόματά σοι μόνον ἀκουόμενα , ἤδη δὲ καὶ θεάματα τῶν ἐν ποσὶ καὶ ἀδεᾶ τάραχον ἐμβάλλει . καὶ τίνος θεῶν , ἔφη ὁ Ναυσικλῆς , ἢ τίνος δαιμόνων ἀκούων τὴν ἐπωνυμίαν ὁ χρηστὸς ἡμῖν οὗτος οὐκ ἀνέχεται ; εἰ μὲν καὶ θεῶν , ἀπεκρίνατο , ἢ δαιμόνων , οὐκ ἔχω λέγειν : ἀνθρώπου δέ , καὶ ὃ πλέον ἐστὶ θαυμαστόν , οὐδὲ ἀνδρός τινος ἢ τῶν ἐπ’ ἀνδρείᾳ βεβοημένων , ἀλλὰ γυναικός , καὶ ταύτης νεκρᾶς , ὡς αὐτός φησιν , εἴ τις λέγει τοὔνομα , πέφρικε . τῆς γοῦν νυκτὸς καθ̓ ἣν ἀπὸ τῶν βουκόλων ἐπέστης ἀνασώζων ἡμῖν ὦγαθὲ τὴν Χαρίκλειαν , οὐκ οἶδ̓ ὅπως ἢ ὅθεν , οὗ λέγω , τούτου παρακηκοὼς τοῦ ὀνόματος , οὐδὲ ὅσον πρὸς βραχὺ γοῦν ὕπνου μοι μεταλαβεῖν ἐνδέδωκε , συνεχὲς ὑπὸ τοῦ δέους ἐκθνήσκων , καὶ ἐμοῦ πράγματα ἔχοντος ὥστε ἀναλαμβάνειν . καὶ εἰ μὴ λυπεῖν αὐτὸν ἢ πτοεῖν ἔμελλον , εἶπον ἂν καὶ νῦν τοὔνομα ὦ Ναυσίκλεις , ὡς ἂν πλέον γελῴης . καὶ ἅμα ἐπῆγε τὴν Θίσβην .
Lemmas: ὁ δέ Καλάσιρις καί ὁ Κνήμων κατά τις ὁ ἀνδρών ἑαυτοῦ ἀναπαύω , ἐπειδή ὁ λείπω ὁ νύξ βραδύς μέν ἤ βούλομαι ταχύς δέ ἤ οἴομαι διατρέχω , οἷος δή παρά τε ὁ εὐωχία καί ὁ ἀπροσκορής μῆκος ὁ διήγημα ὁ πολύς παρῳχηκίσκω , οὐδέ ἀκριβής ἡμέρα ἀναμένω ὡς ὁ Ναυσικλῆς παραγίγνομαι , καί φράζω ὅπου ὁ Θεαγένης διάγω οἴομαι , καί ἄγω ὡς ὅτι ταχύς παρακαλέω . ὁ δέ πείθω καί ἀναλαμβάνω ἄγω . ὁ Χαρίκλεια δέ πολύς συνέπομαι ἱκετεύω μένω κατά χώρα βιάζω , ὡς οὔτε πρόσω που ἀφικνέομαι καί ὡς αὐτίκα σύν ὁ Θεαγένης ἥκω διεγγυάω ὁ Ναυσικλῆς . καί ὁ μέν αὐτοῦ καταλείπω , λύπη τε ἐπί ὁ χωρισμός καί χαρά ἐπί ὁ ἐλπίζω ἐν μεταίχμιον σαλεύω : αὐτός δέ ἄρτι ὁ κώμη ἐκτός γίγνομαι , καί ὁ ὄχθη ὁ Νεῖλος παραμείβω , κροκόδειλος ὁράω ἀπό ὁ δεξιός ἐπί ἕτερος διερπύζω καί ὁ ῥεῖθρον ὁ ποταμός σύν ὀξύς ὁ ῥύμη καταδύω . ὁ μέν δή ἄλλος συνήθης τε καί ἀθόρυβος ὁ ὁράω ἄγω , πλήν ὅσος ὁ Καλάσιρις κώλυμα τις ὁ κατά ὁδός ἐπισημαίνω προλέγω : ὁ δέ Κνήμων καί σφόδρα πτοέω πρός ὁ ὄψις , οὐδέ ἀκριβής αὐτός ὁ ζῷον φαίνω , ἀλλά σκιά αὐτός πολύς χθαμαλός ὑποτρέχω , καί ὀλίγος δέω καί ὑποφεύγω . ὁ δή Καλάσιρις ὅσος πολύς ὁ Ναυσικλῆς ἐκγελάω , ὦ Κνήμων , φημί , ἐγώ μέν οἴομαι νύκτωρ σύ μόνος ὁ δειλία ἐνοχλέω , καί πρός ὁ σκότος σύ ὁ ψοφοδεής ἐπιγίγνομαι : σύ δέ ἄρα καί μετά ἡμέρα εἰμί λίαν , ὡς ἔοικα , τολμηρός : καί οὐ ὄνομα σύ μόνος ἀκούω , ἤδη δέ καί θέαμα ὁ ἐν πούς καί ἀδεής τάραχος ἐμβάλλω . καί τίς θεός , φημί ὁ Ναυσικλῆς , ἤ τίς δαίμων ἀκούω ὁ ἐπωνυμία ὁ χρηστός ἐγώ οὗτος οὐ ἀνέχω ; εἰ μέν καί θεός , ἀποκρίνω , ἤ δαίμων , οὐ ἔχω λέγω : ἄνθρωπος δέ , καί ὅς πολύς εἰμί θαυμαστός , οὐδέ ἀνήρ τις ἤ ὁ ἐπί ἀνδρεία βοάω , ἀλλά γυνή , καί οὗτος νεκρός , ὡς αὐτός φημί , εἰ τις λέγω ὄνομα , φρίσσω . ὁ γοῦν νύξ κατά ὅς ἀπό ὁ βούκολος ἐφίστημι ἀνασῴζω ἐγώ ἀγαθος ὁ Χαρίκλεια , οὐ οἶδα ὅπως ἤ ὅθεν , ὅς λέγω , οὗτος παρακούω ὁ ὄνομα , οὐδέ ὅσος πρός βραχύς γοῦν ὕπνος ἐγώ μεταλαμβάνω ἐνδίδωμι , συνεχής ὑπό ὁ δέος ἐκθνῄσκω , καί ἐγώ πρᾶγμα ἔχω ὥστε ἀναλαμβάνω . καί εἰ μή λυπέω αὐτός ἤ πτοέω μέλλω , λέγω ἄν καί νῦν ὄνομα ὦ Ναυσικλῆς , ὡς ἄν πολύς γελάω . καί ἅμα ἐπάγω ὁ Θίσβη .