heliodorus-scr-erot.aethiopica 5.18
ταῦτα εἶπε μὲν ὁ κυβερνήτης , οὐκ ἐγένετο δὲ ὦ Ναυσίκλεις , ἀλλ̓ ἅμα ἥλιός τε ἀνῖσχε καὶ ἡμεῖς ἄγκυραν καθίεμεν . οἱ δὲ τῆς νήσου περὶ τὸν ὅρμον οἰκοῦντες , ἀπέχοντα οὐ πολὺ τῆς πόλεως , καθάπερ ἐπί τι παράδοξον τὴν θέαν τὴν ἡμετέραν συνέρρεον , ἀγάμενοι μέν , ὡς ἐφαίνετο , καὶ τὸ τῆς ὁλκάδος εὐάγωγον , εἰς κάλλος τε ἅμα καὶ μέγεθος αἰρόμενον ἐκπεπονημένης , Φοινίκειον τὸ φιλοτέχνημα γνωρίζειν λέγοντες , πλέον δὲ θαυμάζοντες ὡς παραλόγῳ τῇ τύχῃ χρησαμένους , εὔδιόν τε καὶ ἀπήμονα πλοῦν ἐν χειμερίῳ τῇ ὥρᾳ καὶ Πληιάδων ἤδη δυομένων ἀνύσαντας . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι σχεδόν τι πάντες ἔτι τῶν πρυμνησίων ἀναπτομένων ἀπολιπόντες τὴν ναῦν , ἐπὶ τὸ ἄστυ τὴν Ζάκυνθον ἀγοράσοντες ἀνέτρεχον : ἐγὼ δέ ʽτοῦ κυβερνήτου γὰρ ἀκηκοὼς ἐτύγχανον ὡς χειμαδίῳ χρήσονται τῇ νήσᾠ καταγωγὴν σκεψόμενος αὐτοῦ που περὶ τὴν ἀκτὴν ἠρχόμην , τὴν μὲν ναῦν ὡς ἀπρεπὲς οἰκητήριον διὰ τὴν ναυτικὴν τύρβην , τὴν πόλιν δὲ ὡς οὐκ ἀσφαλὲς διὰ τὴν τῶν νέων φυγὴν παραιτούμενος . ὀλίγον οὖν ὅσον προήκων ὁρῶ πρεσβύτην ἁλιευτικὸν πρόσθεν τῶν θυρῶν τῶν αὑτοῦ καθήμενον καὶ δικτύου διερρωγότος βροχίδας ἀκεόμενον . πλησιάσας δὴ χαῖρε εἶπον , ὦ βέλτιστε , καὶ φράζε ὅποι τις ἂν τύχοι καταγωγῆς . ὃ δέ , περὶ τὴν πλησίον ἄκραν , ἔφη , χοιράδι πέτρᾳ τῆς προτεραίας ἐνσχεθὲν διεσπάρακται . κἀγώ , τοῦτο μέν , ἔφην , οὐδὲν ἐδεόμην μαθεῖν : ὅμως δ̓ οὖν χρηστῶς ἂν ποιοίης καὶ φιλανθρώπως ἢ αὐτὸς ὑποδεχόμενος ἢ ἕτερον ὑφηγούμενος . καὶ ὅς , οὐκ αὐτός , φησίν : οὐ γὰρ συνέπλεον : μὴ γὰρ οὕτω ποτὲ σφαλείη μηδὲ ὑπὸ γήρως πιεσθείη Τυρρηνός : ἀλλ̓ ἔστι πταῖσμα τῶν παιδαρίων , ἀπειρίᾳ τῶν ὑφάλων οὗ μὴ ἐχρῆν τὰ δίκτυα καθορμισάντων . ὀψὲ δὴ οὖν συνεὶς ὡς παχύτερον ἔχει τῆς ἀκοῆς , γεγωνότερον ἐμβοήσας , χαίρειν κελεύω σοι , ἔφην , καὶ φράζειν ἡμῖν ξένοις οὖσι καταγωγήν . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς χαίροις , ἀπεκρίνατο , καὶ μένοις , εἰ βούλοιο , παῤ ἡμῖν , εἰ μή τις τυγχάνοις τῶν πολυκλίνους οἴκους ἐπιζητούντων ἢ θεραπείαν εἰς πλῆθος ἐπαγομένων . ἐμοῦ δὲ εἰπόντος ὡς παῖδες εἰσί μοι δύο , καὶ τρίτος ἐγώ , χάριεν , ἔφη , τὸ σύμμετρον : ἑνὶ γὰρ πλείους ἡμᾶς εὑρήσετε . κἀμοὶ γὰρ παῖδες εἰσὶν ἔτι δύο συσσιτοῦντες , οἱ προγενέστεροι δὲ γήμαντες οἴκου ἄρχουσι , καὶ τετάρτη τροφὸς ἡ τῶν παίδων : ἡ γὰρ μήτηρ αὐτοῖς οὐ πρὸ πολλοῦ τέθνηκεν . ὥστε ὦ λῷστε μὴ μέλλε , μηδὲ ἀμφίβαλλε ὡς οὐ χαίροντες ὑποδεξόμεθα ἄνδρα καὶ ἐκ πρώτης ἐντεύξεως εὐγένειαν ἐμφαίνοντα . ἔπραττον οὕτως . καὶ μετ̓ οὐ πολὺ σὺν τῷ Θεαγένει καὶ τῇ Χαρικλείᾳ παρόντα με ἄσμενος ὁ Τυρρηνὸς ὑποδέχεται , καὶ μέρος τὸ ἀλεεινότερον ἀπεκλήρου τῆς οἰκήσεως . καί πως οὐκ ἀηδῶς τὴν χειμέριον ὥραν τὰ πρῶτα διηνύομεν , τὰ μὲν ἄλλα συνδιημερεύοντες , χωριζόμενοι δὲ ὅτε καθεύδειν ἔδει , σὺν τῇ τροφῷ μὲν ἡ Χαρίκλεια , ἐγὼ δὲ ἰδίᾳ καὶ Θεαγένης , ὁ Τυρρηνὸς δὲ σὺν τοῖς αὐτοῦ παισὶ καθ̓ ἕτερον δωμάτιον ἀναπαυόμενοι . ἡ τράπεζα δὲ ἡμῖν κοινὴ προυτίθετο , τὰ μὲν ἄλλα ἡμῶν παρεχόντων , τοῦ Τυρρηνοῦ δὲ ὄψον ἄφθονον ἐκ θαλάττης τοὺς νέους ἑστιῶντος , τὰ μὲν καθ̓ αὑτὸν ἁλιεύοντος , τὰ δὲ καὶ ἡμῶν ἔστιν ὅτε τὴν σχολὴν διατιθεμένων καὶ συνεφαπτομένων τῆς ἄγρας , ἣν ποικίλην τε καὶ πρὸς πᾶσαν ὥραν ἁρμόδιον ἐξήσκητο . καὶ ἦν εὔβολόν τι χρῆμα καὶ πολύθηρον , ὥστε καὶ οἱ πολλοὶ τὴν ἐμπειρίαν αὐτῷ τῆς τέχνης εἰς εὐμένειαν τύχης προσῆπτον . ἀλλ̓ οὐ γὰρ ἦν , φασί , τοὺς δυστυχοῦντας μὴ οὐχὶ πανταχοῦ δυστυχεῖν . οὐδὲ ἐπὶ τῆς ἐρημίας ἀνενόχλητον εἶχεν ἡ Χαρίκλεια τὸ κάλλος :
Lemmas: οὗτος λέγω μέν ὁ κυβερνήτης , οὐ γίγνομαι δέ ὦ Ναυσικλῆς , ἀλλά ἅμα ἥλιος τε ἀνίσχω καί ἐγώ ἄγκυρα καθίημι . ὁ δέ ὁ νῆσος περί ὁ ὅρμος οἰκέω , ἀπέχω οὐ πολύς ὁ πόλις , καθά ἐπί τις παράδοξος ὁ θέα ὁ ἡμέτερος συρρέω , ἄγαμαι μέν , ὡς φαίνω , καί ὁ ὁ ὁλκάς εὐάγωγος , εἰς κάλλος τε ἅμα καί μέγεθος ἀείρω ἐκπονέω , Φοινίκειος ὁ φιλοτέχνημα γνωρίζω λέγω , πολύς δέ θαυμάζω ὡς παράλογος ὁ τύχη χράω , εὔδιος τε καί ἀπήμων πλόος ἐν χειμέριος ὁ ὥρα καί Πλειάδες ἤδη δύω ἀνύω . ὁ μέν οὖν ἄλλος σχεδόν τις πᾶς ἔτι ὁ πρυμνήσιος ἀνάπτω ἀπολείπω ὁ ναῦς , ἐπί ὁ ἄστυ ὁ Ζάκυνθος ἀγοράζω ἀνατρέχω : ἐγώ δέ ἕτος κυβερνήτης γάρ ἀκούω τυγχάνω ὡς χειμάδιον χράω ὁ νῆσος καταγωγή σκοπέω αὐτοῦ που περί ὁ ἀκτή ἄρχω , ὁ μέν ναῦς ὡς ἀπρεπής οἰκητήριος διά ὁ ναυτικός τύρβη , ὁ πόλις δέ ὡς οὐ ἀσφαλής διά ὁ ὁ νέος φυγή παραιτέομαι . ὀλίγος οὖν ὅσος προήκω ὁράω πρεσβύτης ἁλιευτικός πρόσθεν ὁ θύρα ὁ ἑαυτοῦ κάθημαι καί δίκτυον διαρρήγνυμι βροχίς ἀκέομαι . πλησιάζω δή χαίρω λέγω , ὦ ἀγαθός , καί φράζω ὅποι τις ἄν τυγχάνω καταγωγή . ὁ δέ , περί ὁ πλησίον ἄκρα , φημί , χοιράς πέτρα ὁ προτεραῖος ἐνέχω διασπαράσσω . ἐγώ , οὗτος μέν , φημί , οὐδείς δέω μανθάνω : ὅμως δέ οὖν χρηστός ἄν ποιέω καί φιλάνθρωπος ἤ αὐτός ὑποδέχομαι ἤ ἕτερος ὑφηγέομαι . καί ὅς , οὐ αὐτός , φημί : οὐ γάρ συμπλέω : μή γάρ οὕτως ποτέ σφάλλω μηδέ ὑπό γῆρας πιέζω Τυρρηνός : ἀλλά εἰμί πταῖσμα ὁ παιδάριον , ἀπειρία ὁ ὕφαλος ὅς μή χρή ὁ δίκτυον καθορμίζω . ὀψέ δή οὖν συνίημι ὡς παχύς ἔχω ὁ ἀκοή , γεγωνός ἐμβοάω , χαίρω κελεύω σύ , φημί , καί φράζω ἐγώ ξένος εἰμί καταγωγή . ἀλλά καί αὐτός χαίρω , ἀποκρίνω , καί μένω , εἰ βούλομαι , παρά ἐγώ , εἰ μή τις τυγχάνω ὁ πολύκλινος οἶκος ἐπιζητέω ἤ θεραπεία εἰς πλῆθος ἐπάγω . ἐγώ δέ λέγω ὡς παῖς εἰμί ἐγώ δύο , καί τρίτος ἐγώ , χαρίεις , φημί , ὁ σύμμετρος : εἷς γάρ πολύς ἐγώ εὑρίσκω . ἐγώ γάρ παῖς εἰμί ἔτι δύο συσσιτέω , ὁ προγενής δέ γαμέω οἶκος ἄρχω , καί τέταρτος τροφός ὁ ὁ παῖς : ὁ γάρ μήτηρ αὐτός οὐ πρό πολύς θνῄσκω . ὥστε ὦ λωΐων μή μέλλω , μηδέ ἀμφιβάλλω ὡς οὐ χαίρω ὑποδέχομαι ἀνήρ καί ἐκ πρῶτος ἔντευξις εὐγένεια ἐμφαίνω . πράσσω οὕτως . καί μετά οὐ πολύς σύν ὁ Θεαγένης καί ὁ Χαρίκλεια πάρειμι ἐγώ ἄσμενος ὁ Τυρρηνός ὑποδέχομαι , καί μέρος ὁ ἀλεεινός ἀποκληρόω ὁ οἴκησις . καί πως οὐ ἀηδής ὁ χειμέριος ὥρα ὁ πρῶτος διανύω , ὁ μέν ἄλλος συνδιημερεύω , χωρίζω δέ ὅτε καθεύδω δέω , σύν ὁ τροφός μέν ὁ Χαρίκλεια , ἐγώ δέ ἴδιος καί Θεαγένης , ὁ Τυρρηνός δέ σύν ὁ αὐτός παῖς κατά ἕτερος δωμάτιον ἀναπαύω . ὁ τράπεζα δέ ἐγώ κοινός προτίθημι , ὁ μέν ἄλλος ἐγώ παρέχω , ὁ Τυρρηνός δέ ὄψον ἄφθονος ἐκ θάλασσα ὁ νέος ἑστιάω , ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ἁλιεύω , ὁ δέ καί ἐγώ εἰμί ὅτε ὁ σχολή διατίθημι καί συνεφάπτομαι ὁ ἄγρα , ὅς ποικίλος τε καί πρός πᾶς ὥρα ἁρμόδιος ἐξασκέω . καί εἰμί εὔβολος τις χρῆμα καί πολύθηρος , ὥστε καί ὁ πολύς ὁ ἐμπειρία αὐτός ὁ τέχνη εἰς εὐμένεια τύχη προσάπτω . ἀλλά οὐ γάρ εἰμί , φημί , ὁ δυστυχέω μή οὐ πανταχοῦ δυστυχέω . οὐδέ ἐπί ὁ ἐρημία ἀνενόχλητος ἔχω ὁ Χαρίκλεια ὁ κάλλος :