heliodorus-scr-erot.aethiopica 5.32
ἐδειπνοῦμεν ὀλίγον ὕστερον . καὶ ὅτε διαβεβρεγμένους ἤδη καὶ πρὸς τὸ ὑβριστικώτερον παραφερομένους ᾐσθόμην , ἠρέμα πρὸς τὸν Πέλωρον ʽἐκείμην δὲ αὐτοῦ πλησίον ἐπιτηδεύσασ̓ εἶδες , ἔφην , ὅπως ἡ κόρη κεκόσμηται ; τοῦ δὲ οὐδαμῶς εἰπόντος , καὶ μὴν ἔξεστιν , εἶπον , ἰδεῖν αὐτήν , εἰ λάθρᾳ παρέλθοις εἰς τὴν ναῦν : οἶσθα γὰρ ὡς καὶ τοῦτο διεκώλυσεν ὁ Τραχῖνος . αὐτὴν τὴν Ἄρτεμιν ὄψει προκαθημένην . ἀλλ̓ ὅπως τὸ παρὸν θεάσῃ σωφρόνως , μὴ σαυτῷ τε κἀκείνῃ θάνατον προξενήσῃς . ὃ δὲ μηδὲν μελλήσας , ὥς τινος τῶν ἀναγκαίων ἐπείγοντος , ἀνίσταται , καὶ λαθὼν εἰστρέχει τε εἰς τὴν ὁλκάδα , καὶ ἰδὼν τὴν Χαρίκλειαν δάφνης τε φέρουσαν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς στέφανον καὶ χρυσοϋφεῖ στολῇ καταυγάζουσαν ʽτὴν γὰρ ἐκ Δελφῶν ἱερὰν ἐσθῆτα ἠμφίεστο ὡς ἢ νικητήριον ἢ ἐντάφιον ἐσομένην̓ καὶ τἆλλα περὶ αὐτὴν φαιδρυνόμενα καὶ σχῆμα παστάδος ἀπομιμούμενα , διακαίεται , ὡς εἰκός , τῇ θέᾳ , πόθου τε ὁμοῦ καὶ ζήλου προσπεσόντων . καὶ δῆλος ἦν αὐτόθεν ἐπανήκων ἀπὸ τοῦ βλέμματος ἐμμανές τι διανοούμενος . οὔπω γὰρ σχεδόν τι κατακλινείς , ἐγὼ δέ , ἔφη , τὸ γέρας τὸ προεμβατήριον τίνος ἕνεκεν οὐχὶ κομίζομαι ; ὅτι , ἔφη Τραχῖνος , οὐκ ᾔτησας . ἀλλ̓ οὐδὲ νέμησις οὐδέπω προυτέθη τῶν εἰλημμένων . καὶ ὅς , οὐκοῦν αἰτῶ τὴν κόρην τὴν αἰχμάλωτον . τοῦ Τραχίνου δέ παῤ αὐτὴν ὃ βούλει λάμβανε εἰπόντος , ὁ Πέλωρος ὑπολαβών , καταλύεις οὖν τὸν νόμον τὸν λῃστρικόν , ὃς τῷ πρώτῳ ἐπιβάντι νηὸς πολεμίας καὶ τὸν ὑπὲρ πάντων ἀγῶνα προκινδυνεύσαντι τὴν κατὰ βούλησιν ἐκλογὴν ἀπένειμεν . οὐ τοῦτον , εἶπεν ὁ Τραχῖνος , ὦ βέλτιστε , καταλύω , ἀλλ̓ ἑτέρῳ νόμῳ διισχυρίζομαι , τοὺς ὑπηκόους εἴκειν τοῖς ἄρχουσι κελεύοντι . πέπονθα δή τι πρὸς τὴν κόρην , καὶ γαμετὴν ἐμαυτῷ λαμβάνων προτιμηθῆναι δικαιῶ : σὺ δὲ εἰ μὴ τὸ κελευόμενον πράττοις , οὐκ εἰς μακρὰν οἰμώξῃ , τῷδε τῷ κρατῆρι βαλλόμενος . ὁ δὲ Πέλωρος ἀπιδὼν εἰς τοὺς παρόντας , ὁρᾶτε , ἔφη , τἀπίχειρα τῶν πόνων ; οὕτω καὶ ὑμῶν ἕκαστος τοῦ γέρως ποτὲ στερηθήσεται καὶ τοῦ τυραννικοῦ τούτου νόμου πειραθήσεται . τί ἦν ἰδεῖν τὸ ἐντεῦθεν , ὦ Ναυσίκλεις ; θαλάττῃ προσείκασας ἂν τοὺς ἄνδρας αἰφνιδίῳ σπιλάδι κατασεισθέντας : οὕτως ἄλογός τις ὁρμὴ πρὸς ἄφραστον αὐτοὺς ἤγειρε τάραχον , ἅτε οἴνῳ καὶ θυμῷ κατόχους γεγενημένους .
Lemmas: δειπνέω ὀλίγος ὕστερον . καί ὅτε διαβρέχω ἤδη καί πρός ὁ ὑβριστικός παραφέρω αἰσθάνομαι , ἠρέμα πρός ὁ Πέλωρος ἵημι δέ αὐτός πλησίον ἐπιτηδεύω ὁράω , φημί , ὅπως ὁ κόρη κοσμέω ; ὁ δέ οὐδαμῶς λέγω , καί μήν ἔξεστι , λέγω , ὁράω αὐτός , εἰ λάθρῃ παρέρχομαι εἰς ὁ ναῦς : οἶδα γάρ ὡς καί οὗτος διακωλύω ὁ Τραχίς . αὐτός ὁ Ἄρτεμις ὁράω προκάθημαι . ἀλλά ὅπως ὁ πάρειμι θεάομαι σώφρων , μή σεαυτοῦ τε ἐκεῖνος θάνατος προξενέω . ὁ δέ μηδείς μέλλω , ὡς τις ὁ ἀναγκαῖος ἐπείγω , ἀνίστημι , καί λανθάνω εἰστρέχω τε εἰς ὁ ὁλκάς , καί ὁράω ὁ Χαρίκλεια δάφνη τε φέρω ἐπί ὁ κεφαλή στέφανος καί χρυσοϋφής στολή καταυγάζω ὅς γάρ ἐκ Δελφοί ἱερός ἐσθής ἀμφιέννυμι ὡς ἤ νικητήριος ἤ ἐντάφιος εἰμί καί ἄλλος περί αὐτός φαιδρύνω καί σχῆμα παστάς ἀπομιμέομαι , διακαίω , ὡς ἔοικα , ὁ θέα , πόθος τε ὁμοῦ καί ζῆλος προσπίπτω . καί δῆλος εἰμί αὐτόθεν ἐπανήκω ἀπό ὁ βλέμμα ἐμμανής τις διανοέω . οὔπω γάρ σχεδόν τις κατακλίνω , ἐγώ δέ , φημί , ὁ γέρας ὁ προεμβατήριος τίς ἕνεκα οὐ κομίζω ; ὅτι , φημί Τραχίς , οὐ αἰτέω . ἀλλά οὐδέ νέμησις οὐδέπω προτίθημι ὁ λαμβάνω . καί ὅς , οὐκοῦν αἰτέω ὁ κόρη ὁ αἰχμάλωτος . ὁ Τράχινος δέ παρά αὐτός ὅς βούλομαι λαμβάνω λέγω , ὁ Πέλωρος ὑπολαμβάνω , καταλύω οὖν ὁ νόμος ὁ λῃστρικός , ὅς ὁ πρῶτος ἐπιβαίνω ναῦς πολέμιος καί ὁ ὑπέρ πᾶς ἀγών προκινδυνεύω ὁ κατά βούλησις ἐκλογή ἀπονέμω . οὐ οὗτος , λέγω ὁ Τραχίς , ὦ ἀγαθός , καταλύω , ἀλλά ἕτερος νόμος διισχυρίζομαι , ὁ ὑπήκοος εἴκω ὁ ἄρχων κελεύω . πάσχω δή τις πρός ὁ κόρη , καί γαμετή ἐμαυτοῦ λαμβάνω προτιμάω δικαιόω : σύ δέ εἰ μή ὁ κελεύω πράσσω , οὐ εἰς μακρός οἰμώσσω , ὅδε ὁ κρατήρ βάλλω . ὁ δέ Πέλωρος ἀφοράω εἰς ὁ πάρειμι , ὁράω , φημί , ἐπίχειρον ὁ πόνος ; οὕτως καί σύ ἕκαστος ὁ γέρας ποτέ στερέω καί ὁ τυραννικός οὗτος νόμος πειράω . τίς εἰμί ὁράω ὁ ἐντεῦθεν , ὦ Ναυσικλῆς ; θάλασσα προσεικάζω ἄν ὁ ἀνήρ αἰφνίδιος σπιλάς κατασείω : οὕτως ἄλογος τις ὁρμή πρός ἄφραστος αὐτός ἀγείρω τάραχος , ἅτε οἶνος καί θυμός κάτοχος γίγνομαι .