heliodorus-scr-erot.aethiopica 2.12
καὶ οἳ μὲν ἐν τούτοις ἦσαν , ὁ δὲ Θέρμουθις ὁ τοῦ Θυάμιδος ὑπασπιστής , ἐπειδὴ κατὰ τὴν μάχην τρωθεὶς ἀπενήξατο πρὸς τὴν γῆν , νυκτὸς ἐπιγενομένης πορθμείῳ φερομένῳ κατὰ τὸ ἕλος ἐκ τῶν ναυαγίων ἐπιτυχών , ἑαυτόν τε ἐνθέμενος , ἐπὶ τὴν νῆσον καὶ παρὰ τὴν Θίσβην ἔσπευδε . ταύτην ὀλίγων πρόσθεν ἡμερῶν ἀγομένην ὑπὸ τοῦ ἐμπόρου τοῦ Ναυσικλέους κατά τινα στενὴν τῆς ὑπωρείας ὁδὸν λοχήσας ὁ Θέρμουθις ἀφῄρητο : παρὰ δὲ τὸν τοῦ πολέμου θόρυβον καὶ τὴν τῶν ἐναντίων ἔφοδον , ὅτε αὐτὸν οἴσοντα τὸ ἱερεῖον ἀπέστελλεν ὁ Θύαμις , ἔξω βελῶν ποιούμενος καὶ περισώζειν ἑαυτῷ βουλόμενος , ἔλαθεν εἰς τὸ σπήλαιον καθεὶς καὶ πρὸς τὸν τάραχον καὶ τὴν σπουδὴν αὐτοῦ που περὶ τὸ στόμιον καταλιπών . ἔνθα , ὡς ἐνεβλήθη κατὰ τὴν πρώτην , ἐγκαταμείνασαν δέει τε τῶν παρόντων φόβων καὶ ἀγνοίᾳ τῶν πρὸς τὰ βάθη φερουσῶν ἀτραπῶν , ἐντυχὼν ὁ Θύαμις ὡς Χαρίκλειαν ἀνῄρει τὴν Θίσβην . παρὰ δὴ ταύτην , ὡς διαδράσας τὸν ἐκ τοῦ πολέμου κίνδυνον , ὁ Θέρμουθις ἐπειγόμενος , ἐπειδὴ τῇ νήσῳ προσέσχεν , ὡς εἶχε τάχους , ἐπὶ τὰς σκηνὰς ἀνέτρεχε . καὶ αἳ μὲν ἦσαν οὐδὲν ἔτι πλὴν ὅτι τέφρα , τὸ δὲ στόμιον ἀπὸ τοῦ λίθου χαλεπῶς ἀνευρών , καλάμους τε , εἴ πῄ τινες ἔτι σμυχόμενοι περιελείφθησαν , ἁψάμενος , κατέθεεν ὡς εἶχε σπουδῆς , ὀνομαστί τε Θίσβην ἐκάλει , μέχρι τοῦ ὀνόματος ἑλληνίζων . ὡς δὲ εἶδε κειμένην , ἐπὶ πολὺ μὲν ἀχανὴς εἱστήκει : τέλος δὲ θροῦν τινὰ καὶ βόμβον αἰσθόμενος ἐκ τῶν κοίλων τοῦ σπηλαίου φερόμενον ʽδιελέγοντο γὰρ ἔτι πρὸς ἑαυτοὺς Θεαγένης τε καὶ Κνήμων̓ τούτους ἐκείνους εἶναι τοὺς σφαγέας τῆς Θίσβης εἴκαζε , καὶ ἀμηχάνως εἶχεν ὅ τι καὶ δράσειεν , ὑπὸ μὲν θυμοῦ λῃστρικοῦ καὶ βαρβαρικῆς ὀργῆς , πλέον τότε δἰ ἐρωτικὴν ἀποτυχίαν ἐπιτεινομένης , ὁμόσε χωρεῖν αὐτόθι τοῖς νομιζομένοις αἰτίοις ἐπειγόμενος , ἀπορίᾳ δὲ ὅπλων καὶ ξίφους ἄκων πρὸς ἐγκράτειαν καταστελλόμενος .
Lemmas: καί ὁ μέν ἐν οὗτος εἰμί , ὁ δέ Θέρμουθις ὁ ὁ Θύαμις ὑπασπιστής , ἐπειδή κατά ὁ μάχη τιτρώσκω ἀπονήχομαι πρός ὁ γῆ , νύξ ἐπιγίγνομαι πορθμεῖον φέρω κατά ὁ ἕλος ἐκ ὁ ναυάγιον ἐπιτυγχάνω , ἑαυτοῦ τε ἐντίθημι , ἐπί ὁ νῆσος καί παρά ὁ Θίσβη σπεύδω . οὗτος ὀλίγος πρόσθεν ἡμέρα ἄγω ὑπό ὁ ἔμπορος ὁ Ναυσικλῆς κατά τις στενός ὁ ὑπώρεια ὁδός λοχάω ὁ Θέρμουθις ἀφαιρέω : παρά δέ ὁ ὁ πόλεμος θόρυβος καί ὁ ὁ ἐναντίος ἔφοδος , ὅτε αὐτός φέρω ὁ ἱερεῖον ἀποστέλλω ὁ Θύαμις , ἔξω βέλος ποιέω καί περισῴζω ἑαυτοῦ βούλομαι , λανθάνω εἰς ὁ σπήλαιον καθίημι καί πρός ὁ τάραχος καί ὁ σπουδή αὐτός που περί ὁ στόμιον καταλείπω . ἔνθα , ὡς ἐμβάλλω κατά ὁ πρῶτος , ἐγκαταμένω δέος τε ὁ πάρειμι φόβος καί ἄγνοια ὁ πρός ὁ βάθος φέρω ἀτραπός , ἐντυγχάνω ὁ Θύαμις ὡς Χαρίκλεια ἀναιρέω ὁ Θίσβη . παρά δή οὗτος , ὡς διαδράω ὁ ἐκ ὁ πόλεμος κίνδυνος , ὁ Θέρμουθις ἐπείγω , ἐπειδή ὁ νῆσος προσέχω , ὡς ἔχω τάχος , ἐπί ὁ σκηνή ἀνατρέχω . καί ὁ μέν εἰμί οὐδείς ἔτι πλήν ὅτι τέφρα , ὁ δέ στόμιον ἀπό ὁ λίθος χαλεπός ἀνευρίσκω , κάλαμος τε , εἰ πη τις ἔτι σμύχω περιλείπομαι , ἅπτω , καταθέω ὡς ἔχω σπουδή , ὀνομαστί τε Θίσβη καλέω , μέχρι ὁ ὄνομα ἑλληνίζω . ὡς δέ ὁράω κεῖμαι , ἐπί πολύς μέν ἀχανής ἵστημι : τέλος δέ θρόος τις καί βόμβος αἰσθάνομαι ἐκ ὁ κοῖλος ὁ σπήλαιον φέρω διαλέγω γάρ ἔτι πρός ἑαυτοῦ Θεαγένης τε καί Κνήμων οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ σφαγεύς ὁ Θίσβη εἰκάζω , καί ἀμήχανος ἔχω ὅς τις καί δράω , ὑπό μέν θυμός λῃστρικός καί βαρβαρικός ὀργή , πολύς τότε διά ἐρωτικός ἀποτυχία ἐπιτείνω , ὁμόσε χωρέω αὐτόθι ὁ νομίζω αἴτιος ἐπείγω , ἀπορία δέ ὅπλον καί ξίφος ἄκων πρός ἐγκράτεια καταστέλλω .