heliodorus-scr-erot.aethiopica 7.11
ταῦτ̓ εἶπε , καὶ ἀφελοῦσα τὸν λύχνον , ἐπικλεισαμένη τε τοῦ θαλάμου τὰς θύρας , ἐξώρμησεν . οὔπω δὲ ἀκριβῶς ἡμέρας ἐπῃσθημένη , τῶν τε βασιλείων εὐνούχων ἕνα παραλαβοῦσα , καὶ ἄλλην θεράπαιναν ἅμα ποπάνοις καὶ ἑτέροις δή τισι θύμασιν ἕπεσθαι προστάξασα , ἐπὶ τὸ Ἴσειον ἔσπευδεν . ὡς δὲ τοῖς προθύροις ἐπέστη , θυσίαν ἄγειν τῇ θεῷ λέγουσα ὑπὲρ τῆς δεσποίνης Ἀρσάκης , ἐκ τινῶν ὀνειράτων τεταραγμένης καὶ ἐξιλεώσασθαι τὰ ὀφθέντα βουλομένης , τῶν νεωκόρων διεκώλυέ τις καὶ ἀπέπεμπε , κατηφείας τὰ περὶ τὸ ἱερὸν ἐμπεπλῆσθαι φάσκων : τὸν γὰρ δὴ προφήτην τὸν Καλάσιριν μακροῖς χρόνοις εἰς τὴν οἰκείαν ἐπανήκοντα ἑστιαθῆναι μὲν λαμπρῶς ἅμα τοῖς φιλτάτοις κατὰ τὴν ἑσπέραν , καὶ πρὸς πᾶσαν ἄνεσιν καὶ ψυχαγωγίαν ἑαυτὸν ἐκδοῦναι , μετὰ δὲ τὴν εὐωχίαν σπεῖσαί τε καὶ πολλὰ ἐπεύξασθαι τῇ θεῷ , καὶ τοῖς παισὶν εἰπόντα ὡς ἄχρι τοῦ παρόντος ὄψονται τὸν πατέρα , καὶ πολλὰ ἐπισκήψαντα τῶν σὺν αὐτῷ νέων Ἑλλήνων ἀφιγμένων ὡς ἔνι μάλιστα προνοεῖν , καὶ ἐν οἷς ἂν βουλομένοις αὐτοῖς γίνηται τὰ δυνατὰ συμπράττειν , κατακλίναντά τε αὑτόν , καὶ εἴτε διὰ τὸ τῆς χαρᾶς μέγεθος , τῶν πνευματικῶν πόρων εἰς ὑπερβολὴν ἀνεθέντων καὶ χαλασθέντων , οἷα δὴ γηραιοῦ τοῦ σώματος ἀθρόον διαφορηθέντος , εἴτε καὶ θεῶν αἰτήσαντι τοῦτο παρασχομένων , εἰς ἀλεκτρυόνων ᾠδὰς τετελευτηκότα γνωσθῆναι , τῶν παίδων , ἐξ ὧν προύλεγεν ὁ πρεσβύτης , παννύχιον παρατηρούντων . καὶ νῦν , ἔφη , διεπεμψάμεθα τοὺς μετακαλέσοντας τὸ λοιπὸν τῶν κατὰ τὴν πόλιν προφητικῶν τε καὶ ἱερατικῶν γένος , ὡς ἂν τὰ νομιζόμενα ἐπ’ αὐτῷ τῆς κηδείας κατὰ τὸν πάτριον νόμον τελοῖεν . ἀποχωρητέον οὖν ὑμῖν : οὐ γὰρ θέμις μὴ ὅ τι γε θύειν , ἀλλ̓ οὐδὲ ἐπιβαίνειν τοῦ νεὼ πλὴν τοῖς ἱερωμένοις , ἑπτὰ τούτων ὅλων τῶν ἐχομένων ἡμερῶν . πῶς οὖν οἱ ξένοι διάξουσιν ; ἔφασκεν ἡ Κυβέλη . καὶ ὅς , καταγώγιον αὐτοῖς εὐτρεπισθῆναι πλησίον καὶ ἔξω που περὶ τὸν νεὼν ὁ νέος προφήτης ὁ Θύαμις ἐπέστειλε : καὶ ὡς ὁρᾷς , αὐτοί γε οὗτοι προσίασι , τῷ νόμῳ πειθόμενοι καὶ ἐξοικίζοντες ἑαυτοὺς τῶν ἱερῶν τὸ παρόν . ἡ δὴ Κυβέλη τὴν ξυντυχίαν ἅρπαγμα καὶ ὥσπερ ἄγρας ἀρχὴν ποιησαμένη , οὐκοῦν , ἔφη , ὦ νεωκόρων θεοφιλέστατε , καιρὸς τούς τε ξένους καὶ ἡμᾶς ἅμα εὖ ποιεῖν , μᾶλλον δὲ Ἀρσάκην μεγάλου βασιλέως ἀδελφήν : οἶσθα γὰρ ὡς φιλέλλην τέ ἐστι καὶ δεξιόν τι χρῆμα περὶ ξένων ὑποδοχήν . λέγε οὖν πρὸς τοὺς νέους ὡς κατὰ πρόσταγμα τοῦ Θυάμιδος ἐν ἡμετέρου τὸ καταγώγιον αὐτοῖς ηὐτρέπισται . ἐποίησεν οὕτως ὁ νεωκόρος , οὐδὲν τῶν βυσσοδομευομένων ὑπὸ τῆς Κυβέλης ὑποτοπήσας , ἀλλ̓ εὐεργετήσειν τε οἰόμενος τοὺς ξένους , εἰ πρόξενος αὐτοῖς αὐλῆς σατραπικῆς γένοιτο , καὶ ἅμα τοῖς αἰτοῦσι τὴν χάριν , ἀβλαβῆ καὶ ταῦτα οὖσαν καὶ ἀζήμιον , καθικετεύσειν . κατηφεῖς δὲ καὶ δεδακρυμένους πλησιάσαντας τοὺς περὶ τὸν Θεαγένην ἰδὼν ὁ νεωκόρος , οὐκ ἔννομα μέν , ἔφη , οὐδὲ συγκεχωρημένα ἐκ τῶν πατρίων διαπράττεσθε , καὶ ταῦτα προαπηγορευμένον ὑμῖν , ὀδυρόμενοι καὶ θρηνοῦντες ἄνδρα προφήτην , ὃν χαίροντας καὶ εὐφημοῦντας ἐκπέμπειν , ὡς τῆς βελτίονος μετειληχότα λήξεως καὶ πρὸς τῶν κρειττόνων κεκληρωμένον , ὁ θεῖος καὶ ἱερὸς παρεγγυᾷ λόγος . πλὴν ἀλλὰ συγγνωστὰ μὲν ὑμῖν , πατέρα , ὥς φατε , καὶ κηδεμόνα καὶ ἐλπίδα τὴν μόνην ἀποβεβληκόσιν , οὐ μὴν ἀθυμητέα παντάπασιν . ὁ γὰρ Θύαμις οὐ τῆς ἱερωσύνης μόνον τῆς ἐκείνου ἔοικεν εἶναι διάδοχος , ἀλλὰ καὶ τῆς περὶ ὑμᾶς διαθέσεως . τὰ γοῦν πρῶτα προνοηθῆναι ὑμῶν ἐπέστειλε , καὶ καταγώγιον ὑμῖν ηὐτρέπισται λαμπρόν , καὶ οἷον εὔξαιτ̓ ἄν τις καὶ τῶν εὐδαιμόνων καὶ ἐγχωρίων , μή τοί γε δὴ ξένων καὶ εὐτελέστερον τὰ νῦν πράττειν δοκούντων . ἕπεσθε δὴ κοινὴν ὑμῶν μητέρα τήνδε νομίσαντες , δείξας τὴν Κυβέλην , καὶ ξεναγούσῃ πείθεσθε .
Lemmas: οὗτος λέγω , καί ἀφαιρέω ὁ λύχνος , ἐπικλῄζω τε ὁ θάλαμος ὁ θύρα , ἐξορμάω . οὔπω δέ ἀκριβής ἡμέρα ἐπαισθάνομαι , ὁ τε βασίλειος εὐνοῦχος εἷς παραλαμβάνω , καί ἄλλος θεράπαινα ἅμα πόπανον καί ἕτερος δή τις θῦμα ἕπομαι προσστάζω , ἐπί ὁ Ἴσιον σπεύδω . ὡς δέ ὁ πρόθυρον ἐφίστημι , θυσία ἄγω ὁ θεός λέγω ὑπέρ ὁ δέσποινα Ἀρσάκης , ἐκ τις ὄνειρος ταράσσω καί ἐξιλεόω ὁ ὁράω βούλομαι , ὁ νεώκορος διακωλύω τις καί ἀποπέμπω , κατήφεια ὁ περί ὁ ἱερός ἐμπίμπλημι φάσκω : ὁ γάρ δή προφήτης ὁ Καλάσιρις μακρός χρόνος εἰς ὁ οἰκεῖος ἐπανήκω ἑστιάω μέν λαμπρός ἅμα ὁ φίλος κατά ὁ ἑσπέρα , καί πρός πᾶς ἄνεσις καί ψυχαγωγία ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , μετά δέ ὁ εὐωχία σπένδω τε καί πολύς ἐπεύχομαι ὁ θεός , καί ὁ παῖς λέγω ὡς ἄχρι ὁ πάρειμι ὁράω ὁ πατήρ , καί πολύς ἐπισκήπτω ὁ σύν αὐτός νέος Ἕλλην ἀφικνέομαι ὡς ἔνειμι μάλα προνοέω , καί ἐν ὅς ἄν βούλομαι αὐτός γίγνομαι ὁ δυνατός συμπράσσω , κατακλίνω τε ἑαυτοῦ , καί εἴτε διά ὁ ὁ χαρά μέγεθος , ὁ πνευματικός πόρος εἰς ὑπερβολή ἀνίημι καί χαλάω , οἷος δή γηραιός ὁ σῶμα ἀθρόος διαφορέω , εἴτε καί θεός αἰτέω οὗτος παρέχω , εἰς ἀλεκτρυών ἀοιδή τελευτάω γιγνώσκω , ὁ παῖς , ἐκ ὅς προλέγω ὁ πρεσβύτης , παννύχιος παρατηρέω . καί νῦν , φημί , διαπέμπω ὁ μετακαλέω ὁ λοιπός ὁ κατά ὁ πόλις προφητικός τε καί ἱερατικός γένος , ὡς ἄν ὁ νομίζω ἐπί αὐτός ὁ κηδεία κατά ὁ πάτριος νόμος τελέω . ἀποχωρητέον οὖν σύ : οὐ γάρ θέμις μή ὅς τις γε θύω , ἀλλά οὐδέ ἐπιβαίνω ὁ ναός πλήν ὁ ἱεράομαι , ἑπτά οὗτος ὅλος ὁ ἔχω ἡμέρα . πῶς οὖν ὁ ξένος διάγω ; φάσκω ὁ Κυβέλη . καί ὅς , καταγώγιον αὐτός εὐτρεπίζω πλησίον καί ἔξω που περί ὁ ναός ὁ νέος προφήτης ὁ Θύαμις ἐπιστέλλω : καί ὡς ὁράω , αὐτός γε οὗτος προσέρχομαι , ὁ νόμος πείθω καί ἐξοικίζω ἑαυτοῦ ὁ ἱερός ὁ πάρειμι . ὁ δή Κυβέλη ὁ συντυχία ἅρπαγμα καί ὥσπερ ἄγρα ἀρχή ποιέω , οὐκοῦν , φημί , ὦ νεώκορος θεοφιλής , καιρός ὁ τε ξένος καί ἐγώ ἅμα εὖ ποιέω , μάλα δέ Ἀρσάκης μέγας βασιλεύς ἀδελφή : οἶδα γάρ ὡς φιλέλλην τε εἰμί καί δεξιός τις χρῆμα περί ξένος ὑποδοχή . λέγω οὖν πρός ὁ νέος ὡς κατά πρόσταγμα ὁ Θύαμις ἐν ἡμέτερος ὁ καταγώγιον αὐτός εὐτρεπίζω . ποιέω οὕτως ὁ νεωκόρος , οὐδείς ὁ βυσσοδομεύω ὑπό ὁ Κυβέλη ὑποτοπέω , ἀλλά εὐεργετέω τε οἴομαι ὁ ξένος , εἰ πρόξενος αὐτός αὐλή σατραπικός γίγνομαι , καί ἅμα ὁ αἰτέω ὁ χάρις , ἀβλαβής καί οὗτος εἰμί καί ἀζήμιος , καθικετεύω . κατηφής δέ καί δακρύω πλησιάζω ὁ περί ὁ Θεαγένης ὁράω ὁ νεωκόρος , οὐ ἔννομος μέν , φημί , οὐδέ συγχωρέω ἐκ ὁ πάτριος διαπράσσω , καί οὗτος προαπαγορεύω σύ , ὀδύρομαι καί θρηνέω ἀνήρ προφήτης , ὅς χαίρω καί εὐφημέω ἐκπέμπω , ὡς ὁ ἀγαθός μεταλαγχάνω λῆξις καί πρός ὁ κρατύς κληρόω , ὁ θεῖος καί ἱερός παρεγγυάω λόγος . πλήν ἀλλά συγγνωστός μέν σύ , πατήρ , ὡς φημί , καί κηδεμών καί ἐλπίς ὁ μόνος ἀποβάλλω , οὐ μήν ἀθυμητέον παντάπασι . ὁ γάρ Θύαμις οὐ ὁ ἱερωσύνη μόνος ὁ ἐκεῖνος ἔοικα εἰμί διάδοχος , ἀλλά καί ὁ περί σύ διάθεσις . ὁ γοῦν πρῶτος προνοέω σύ ἐπιστέλλω , καί καταγώγιον σύ εὐτρεπίζω λαμπρός , καί οἷος εὔχομαι ἄν τις καί ὁ εὐδαίμων καί ἐγχώριος , μή τοι γε δή ξένος καί εὐτελής ὁ νῦν πράσσω δοκέω . ἕπομαι δή κοινός σύ μήτηρ ὅδε νομίζω , δείκνυμι ὁ Κυβέλη , καί ξεναγέω πείθω .