gregorius.tlg9006-tlg016 35
καὶ πῶς οὐκ ἀλόγιστον τοῦτο ; ἐγκαλεῖν ἴδει καὶ μέμφεσθαι προσηκόντως , ὢ Κορίνθιοι , ἡνίκα μηδὲν κακὸν εἰς ἡμᾶς εἰργασμένους ἐκείνους ἐπεθέμεθα αὐτοὶ καὶ ἐβλάπτομεν μόνῃ τῇ τοῦ ἀδικεῖν ἀκολουθοῦντες ἐφέσει · ἐπεὶ δ’ ἐκεῖνοι βλάπτειν ἤρξαντο πρῶτοι , πῶς δὲ βλάπτειν ; ἐκ τοῦ τὰ συγκείμενα ἀθε - τῆσαι καὶ σπονδῶν ἀλογῆσαι καὶ ἀτιμάσαι μὲν ἡμῶν τὴν περὶ αὐτοὺς πρόνοιαν , ἀτιμάσαι δὲ καὶ τὴν σπου - δήν , ματαιῶσαι δὲ καὶ τοὺς πόνους καὶ τὰς ἐλπίδας καὶ εἰς ἄκραν περιφρόνησιν τῶν ἡμετέρων γενέσθαι , οὐκ ἂν ἔχοι λόγον ἡ μέμψις , ἂν ἡμεῖς ἐπεξήλθομεν . ὁρᾶτε γὰρ καὶ τὸν κοινὸν πᾶσιν ἀνθρώποις νόμον , ὧς οὐκ ἐπ’ ἄλλους ἢ τοὺς τοιούτους προτρέπει τὰ ὅπλα κινεῖν , καὶ τὸν βλάπτοντα δὲ ἀντιβλάπτειν καὶ ἀντι - μισεῖν τὸν μισοῦντα καὶ τὸν ξύοντα ἀντιξύειν οὐχ ὑπάρχειν ἑτέρου ἢ τούτου τοῦ δόγματος . 36 . Ἁλλ’ ἴσως μηδὲ τοὐλάχιστον ἡμῖν παρεξελθοῦσι τοῦ δικαίου δοτέον εἶναι δίκην παρακελεύεσθε καὶ νόμον τοιοῦτον καθ’ ἡμῶν καινοτομεῖν βούλεσθε , Ποτιδαιάταις δὲ καὶ τὰ μέγιστα παρανομοῦσι μηδ’ εἶναι συνόλως αἰτίαν . καὶ μὴν Λακεδαιμονίοις μικρά ποτε βλάψασι τὴν Ἀττικὴν ἐκ τοῦ πλείονος ἀνταπἐδο - μεν πᾶσαν ἐν κύκλῳ τὴν Πελοπόννησον περιπλεύσαν - τες ἀεὶ καὶ λυμηνάμενοι . καὶ Κορινθίους , ἐπειδήποτε ἐθάρσησαν καὶ αὐτοὶ καθ’ ἡμῶν ἐπιέναι , οὐ παρείδο - μεν τὸ πλέον ἢ τὸ ἴσον ἔχοντας ἀπιέναι . καὶ δὲ ἀπὸ πάσης τῆς Ἑλλάδος φυγάδα ἐπέμπομεν καὶ ἀντιπλεύσαντες εἰς τὴν ἐκείνου Ἀσίαν οὐκ ἔστι λέγειν ὧς οὐχὶ καλῶς τῶν τολμηθέντων εἰς Ἕλληνας τὴν ἀμοιβὴν ἐποιούμεθα . καὶ τούτοις μέν , τοῖς ἄκροις λέγω τῶν Ἑλλήνων καὶ βασιλεῖ τῷ μεγάλῳ , μετὰ τοιούτου προσηνέχθημεν τοῦ φρονήματος , Ποτιδαιάταις δὲ δώ - σομεν καθ’ ἡμῶν παίζειν καὶ οὐ σωφρονιοῦμεν αὐτοὺς καὶ δι’ αὐτῶν τοὺς ἄλλους , ἀνεξόμεθα δὲ μᾶλλον ἡσυχῆ καὶ συγχωρήσομεν ἀτιμωρήτοις περινοστεῖν καὶ τοσοῦτον καυχᾶσθαι κρηπῖδα καταβαλομένοις τῆς εἰς Ἀθηναίους τῶν ἄλλων ὀλιγωρίας ; θάνατος ἂν ἦν αἱρετώτερος ἅπασιν ἡμῖν ἢ τοσοῦτον κληρωσαμένοις ὄνειδος ζῆν .
Lemmas: καί πῶς οὐ ἀλόγιστος οὗτος ; ἐγκαλέω ἶδος καί μέμφομαι προσήκω , ὦ Κορίνθιος , ἡνίκα μηδείς κακός εἰς ἐγώ ἐργάζομαι ἐκεῖνος ἐπιτίθημι αὐτός καί βλάπτω μόνος ὁ ὁ ἀδικέω ἀκολουθέω ἔφεσις · ἐπεί δέ ἐκεῖνος βλάπτω ἄρχω πρῶτος , πῶς δέ βλάπτω ; ἐκ ὁ ὁ σύγκειμαι ΑΘΕ - τέω καί σπονδή ἀλογέω καί ἀτιμάζω μέν ἐγώ ὁ περί αὐτός πρόνοια , ἀτιμάζω δέ καί ὁ ἕπω - δήν , ματαιάζω δέ καί ὁ πόνος καί ὁ ἐλπίς καί εἰς ἄκρος περιφρόνησις ὁ ἡμέτερος γίγνομαι , οὐ εἄν ἔχω λόγος ὁ μέμψις , εἄν ἐγώ ἐπεξέρχομαι . ὁράω γάρ καί ὁ κοινός πᾶς ἄνθρωπος νόμος , ὅς οὐ ἐπί ἄλλος ἢ ὁ τοιοῦτος προτρέπω ὁ ὅπλον κινέω , καί ὁ βλάπτω δέ ἀντιβλάπτω καί ἀντι - μισέω ὁ μισέω καί ὁ ξύω ἀντιξύω οὐ ὑπάρχω ἕτερος ἢ οὗτος ὁ δόγμα . 36 . ἀλλά ἴσως μηδέ τοὐλάχιστον ἐγώ παρεξέρχομαι ὁ Δίκαιος δοτέος εἰμί δίκη παρακελεύομαι καί νόμος τοιοῦτος κατά ἐγώ καινοτομέω βούλομαι , Ποτιδαιάτης δέ καί ὁ μέγας παρανομέω μηδέ εἰμί σύνολος αἴτιος . καί μήv Λακεδαιμόνιος μικρός ποτός βλάπτω ὁ Ἀττική ἐκ ὁ πλείων ἀνταποδίδωμι - μέν πᾶς ἐν κύκλος ὁ Πελοπόννησος περιπλέω - αἱρέω ἀεί καί λυμαίνομαι . καί Κορίνθιος , ἐπειδήποτε θαρσέω καί αὐτός κατά ἐγώ ἔπειμι , οὖον παροράω - μέν ὁ πλέω ἢ ὁ ἴσος ἔχω ἀφίημι . καί δέ ἀπό πᾶς ὁ Ἑλλάς φυγάς πέμπω καί ἀντιπλέω εἰς ὁ ἐκεῖνος Ἀσία οὐ εἰμί λέγω ὅς οὐ καλῶς ὁ τολμάω εἰς Ἕλλην ὁ ἀμοιβή ποιέω . καί οὗτος μέν , ὁ ἄκρος λέγω ὁ Ἕλλην καί βασιλεύς ὁ μέγας , μετά τοιοῦτος προσφέρω ὁ φρόνημα , Ποτιδαιάτης δέ δήω - σω κατά ἐγώ παίζω καί οὖον σωφρονίζω αὐτός καί διά αὐτός ὁ ἄλλος , ἀνέχω δέ μᾶλλον ἡσυχῆ καί συγχωρέω ἀτιμώρητος περινοστέω καί τοσοῦτος καυχάομαι κρηπίς καταβάλλω ὁ εἰς Ἀθηναῖος ὁ ἄλλος ὀλιγωρία ; θάνατος εἄν εἰμί αἱρετός ἅπας ἐγώ ἢ τοσοῦτος κληρόω ὄνειδος ζῶ .