gregorius.tlg9006-tlg016 44
εἶεν . ἀλλ’ ὁ Ποτιδαιάτας ἀσεβῆ καὶ ἀνόσια εἰργασμένος τίς , ὦ πρὸς θεῶν ; Ἀθηναίων μὲν οὐδείς , οὐ μὰ τοὺς θεούς . νομίμῳ γὰρ καὶ δικαίῳ πρὸς αὐτοὺς ἐκεχρήμεθα τῷ πολέμῳ , αὐτοὶ δὲ κατ’ ἀλλήλων μανέντες ὑφ’ ἑαυτῶν ἐξανήλωντο . καὶ καλήν γε , ὦ δίκη παραβαθεῖσα , τὴν ἐπίνοιαν κατ’ αὐτῶν ἐξεῦρες ἅμα μὲν ἐκείνων τὴν πονηρίαν καὶ ἀγνωμο - σύνην παύουσα , ἄμα δὲ καὶ τῶν μελλόντων μιμεῖσθαι τοὺς ἀλιτηρίους ἐκείνους προανακόπτουσα τὰς ὁρμάς . ὡς ἔδει γε τοιαύτην σε πᾶσιν ἀεὶ τοῖς πονηροῖς παρ - εστάναι καὶ ἀδικίας ἀνθρώπων μεθ’ ὁμοίας ἐξαίρειν τῆς ταχυτῆτος . 45 . Πλὴν Ποτιδαιᾶται μέν , ὦ Λακεδαιμόνιοι , οὕτω μὲν ἡμῖν , οὕτω δὲ καὶ τοῖς πρὸ ἡμῶν ἀδικηθεῖ - σι θεοῖς τὴν ἀξίαν ἀπέδωκαν , Κορίνθιοι δὲ κατη - γοροῦσιν ἡμῶν ἀντὶ τούτων οὐ μᾶλλον ἐκείνων ὑπεραλγοῦντες ἢ τῷ πρὸς ἡμᾶς φθόνῳ κεκινημένοι . τῷ τοῦτο δῆλον ; ἐξ ὧν ἀναστάντες εἰπεῖν τοῦ τε λόγου πρόφασιν ἔχοντες τὰ Ποτιδαιατῶν πάθη ὅμως ἔλαττον περὶ ἐκείνων εἰρήκασιν , ὁ δὲ πολὺς λόγος αὐτοῖς διε - γείρων ἦν ὑμᾶς ἐπὶ τὸν ἡμέτερον πόλεμον . ἤ οὐ μέ - μνησθε ὡς ἐγκελεύοντες ἦσαν ὑμῖν καθάπερ στρατηγοὶ στρατιώταις · τί κάθησθε ; τί ἀνατέτραφθε ὧς ἐφ’ ὕπνον ; τί τὸ Δωρικὸν καὶ πάτριον οὐκ ἀναλαμ - βάνετε φρόνημα ; οὐχ ὁρᾶτε τοὺς ἀνθρώπους ὧς αὐξάνουσι καὶ προβαίνουσι καὶ μεῖζον φρο - νοῦσι τῆς φύσεως ; οὐ καθέξετε σφᾶς ; οὐ κατα - βαλεῖτι ; οὐ ταπεινώσετε πρὶν ἢ φθάσουσιν ἄμαχοι γεγονότες ; 46 . Καὶ τὸ μὲν δὴ προβεβλημένον αὐτοῖς ἄλλον ἔχον ἀγῶνα εἰς τὴν καθ’ ἡμῶν , ὧς ὁρᾶτε , συμβολὴν ἀπεκρίθη , ἡμῖν δὲ πρὸς ταῦτα βραχὺς ἂν εἴη λόγος , ὅν δὴ αὐτίκα εἰπόντες καταβησόμεθα . τὸ μὲν δὴ μείζους ἐθέλειν ἑαυτῶν γίνεσθαι καὶ προκόπτειν ἀεὶ οὐκ ἀρνούμεθα , ἐπειδήπερ οὐ μόνοις τοῖς Ἀθηναίοις ἔργον ἐστὶ σπουδαζόμενον οὐδὲ μόνοις τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλὰ καὶ τούτοις καὶ βαρβάροις καὶ πᾶσιν ὧς ἔπος εἰπεῖν ἀνθρώποις . φύσει γὰρ ἅπασι τὴν τοῦ πλείονος ἐπιθυμίαν ἴσμεν ἐντετηκέναι , κἂν εἴ τις αἱρῆται μετ - ιέναι καθ’ ἔνα τοὺς πάντας , οὐκ ἄν ποτε οὐδαμοῦ διαπίπτοντα τὸν λόγον εὑρήσει . καὶ οὐδαμῶς ἂν εἴη τοῦτό γε ἄπο τρόπου , εἰ κατὰ τὸ πεφυκὸς πᾶσιν ἀν - θρώποις καὶ ἡμεῖς κρείττους ἑαυτῶν καὶ μείζους ἐφιέ - μεθα γίνεσθαι .
Lemmas: ἄγω . ἀλλά ὁ Ποτιδαιάτης ἀσεβής καί ἀνόσιος ἐργάζομαι τίς , εἰμί πρός θεός ; Ἀθηναῖος μέν οὐδείς , οὖον μά ὁ θεός . νόμιμος γάρ καί Δίκαιος πρός αὐτός χράομαι ὁ πόλεμος , αὐτός δέ κατά ἀλλήλων μαίνομαι ὑπό ἑαυτοῦ ἐξαναλίσκω . καί καλός γε , εἰμί δίκη παραβαίνω , ὁ ἐπίνοια κατά αὐτός ἐξευρίσκω ἅμα μέν ἐκεῖνος ὁ πονηρία καί άγνωμος - σύνειμι παύω , ἄμη δέ καί ὁ μέλλω μιμέομαι ὁ ἀλιτήριος ἐκεῖνος προανακόπτω ὁ ὁρμή . ὡς ἐσθίω γε τοιοῦτος σύ πᾶς ἀεί ὁ πονηρός παρά - ἵστημι καί ἀδικία ἄνθρωπος μετά ὅμοιος ἐξαίρω ὁ ταχυτής . 45 . πλήν Ποτιδαιάτης μέν , εἰμί Λακεδαιμόνιος , οὗτος μέν ἐγώ , οὗτος δέ καί ὁ πρό ἐγώ αδικώ - βρόχος θεός ὁ ἄξιος ἀποδίδωμι , Κορίνθιος δέ κάτειμι - γορους ἐγώ ἀντί οὗτος οὖον μᾶλλον ἐκεῖνος ὑπεραλγέω ἢ ὁ πρός ἐγώ φθόνος κινέω . ὁ οὗτος δῆλος ; ἐκ ὅς ἀνίστημι εἶπον ὁ τε λόγος πρόφασις ἔχω ὁ Ποτιδαιάτης πάθος ὅμως μικρός περί ἐκεῖνος εἴρω , ὁ δέ πολύς λόγος αὐτός δῖος - γειροος εἰμί σύ ἐπί ὁ ἡμέτερος πόλεμος . ἤ οὖον ἐγώ - μιμνήσκω ὡς ἐγκελεύω εἰμί σύ καθάπερ στρατηγός στρατιώτης · τίς κάθημαι ; τίς ἀνατρέπω ὅς ἐπί ὕπνος ; τίς ὁ Δωρικός καί πάτριος οὐ ἀναλαμ - βάνω φρόνημα ; οὐ ὁράω ὁ ἄνθρωπος ὅς αὐξάνω καί προβαίνω καί μείζων φρο - Νούσι ὁ φύσις ; οὖον κατέχω σφεῖς ; οὖον κατά - βάλλω ; οὖον ταπεινόω πρίν ἢ φθάνω ἄμαχος γίγνομαι ; 46 . καί ὁ μέν δή προβάλλω αὐτός ἄλλος ἔχω ἀγών εἰς ὁ κατά ἐγώ , ὅς ὁράω , συμβολή ἀποκρίνω , ἐγώ δέ πρός οὗτος βραχύς εἄν εἰμί λόγος , ὅς δή αὐτίκα εἶπον καταβαίνω . ὁ μέν δή μείζων ἐθέλω ἑαυτοῦ γίγνομαι καί προκόπτω ἀεί οὐ ἀρνέομαι , ἐπεί οὖον μόνος ὁ Ἀθηναῖος ἔργον εἰμί σπουδάζω οὐδέ μόνος ὁ Ἕλλην , ἀλλά καί οὗτος καί βάρβαρος καί πᾶς ὅς ἔπος εἶπον ἄνθρωπος . φύσις γάρ ἅπας ὁ ὁ πλείων ἐπιθυμία οἶδα ἐντήκω , κἀν εἰμί τις αἱρέω μετά - ἵημι κατά νάω ὁ πᾶς , οὐ ἄν ποτός οὐδαμοῦ διαπίπτω ὁ λόγος εὑρίσκω . καί οὐδαμῶς εἄν εἰμί οὗτος γε ἀπό τρόπος , εἰμί κατά ὁ φύω πᾶς εἰς - θρώποις καί ἐγώ ἀγαθός ἑαυτοῦ καί μείζων εφιός - μέθη γίγνομαι .