gregorius-nyssenus.vita-sanctae-macrinae pg046_0510.2
Ἐπεὶ οὖν ὁ καθ' ἡμῶν τύφος καὶ ὁ τῆς ὑπερφανίας ὕγος μικροῦ δεῖν τῷ οὐρανῷ ὑφεῖ στενοχωρούμενος ἦν , ὑλὴν δέ τινα καὶ ἀφορμὴν πρὸς τὴν νόσον οὐδεμίαν εὑρὼν , ὅθεν συγγνωστὸν γίνεται τὸ τοιοῦτο πάθος , ἐπὶ τῶν ἐκ περιστάσεως τινος ταύτην ἀναλαμβανόντων τὴν νόσον , ὅταν ἡ γένος , ἡ παιδεύσις , ἡ ἀξιώματων ὑπεροχὴ τὰ χαυνότερα ἤδη ἀπαρρήσει · οὐκ εἶχον ὅπως ἐμαυτὸν ἄτρεμεῖν νοουθετήσω , διοδοῦσης μοι πρὸς τὴν ἀλογίαν τῶν γινομένων ἐνδόθεν τῆς καρδίας , καὶ τοὺς ὑπὲρ τῆς ὑπομονῆς λογισμοὺς διαπτυσούσης . Ὅτε καὶ μάλιστα τὸν θεῖον ἡγάσθην Ἀπόστολον , οὕτως ἐναργῶς τὸν ἐμφύλιον ἐν ἡμῖν διαγράφοντα πόλεμον , λέγοντα εἶναι τινα ἐν τοῖς μέλεσι νόμον ἁμαρτίας , τὸν ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοῦς , καὶ ποιοῦντα πολλάκις ἑαυτὸν τὸν νοῦν αἰχμάλωτόν τε καὶ ὑποχείριον . Ταύτην ἐμαυτὸν βλέπων τῶν δύο λογισμῶν τὴν ἐξ ἐναντίου παράταξιν , τοῦ τε χαλεπαίνοντος πρὸς τὴν ἐκ τῆς ὑπερφανίας ὑδριν , καὶ τοῦ τὸ διαιδοῦν καταστέλλοντος · ἐπειδὴ κατὰ Θεοῦ χάριν οὐκ ἐχράπτετο ἡ χειρὸν ὀσπῆ , τότε πρὸς αὐτὸν εἶπον ἐγώ · « Μὴ ἄρα τί σοι τῶν περὶ τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος σπουδαζομένων τῇ παρουσίᾳ μου βλάπτεται , καὶ ὑπελθεῖν ἐστιν εὐκαιρον ; » Τοῦ δὲ εἰπόντος μὴ χρῆζειν τοῦ θεραπευθῆναι τὸ σῶμα , εἶπόν τινὰς λόγους θεραπευτικοὺς πρὸς αὐτόν , ὡς οἶόν τε ἦν . Κάκεινο δι' ὀλίγων τὸ ἐπὶ πολλοῖς ἀδικήμασι τὴν καθ' ἡμῶν ἔχειν λύπην ἐνδειξαμένου , ταῦτα πρὸς αὐτὸν ἀπεκρινάμην ἐγώ · « Ὅτι ἐν ἀνθρώποις πολλὴν ἔχει δύναμιν πρὸς ἀπάτην τὸ ψευδὸς · τὸ δὲ θεῖον κριτήριον τὸν ἐξ ἀπάτης παραλογισμὸν οὐ προσδέχεται . Ἐμοὶ δὲ τοῦτο σκέπτοιν ἐν τοῖς πρὸς σὲ πράγμασιν ἡ συνείδησις , ὡς εὐχεθαι τῶν μὲν ἄλλων ἁμαρτιῶν γενέσθαι μοι τὴν συγχώρησιν · εἰ δέ τι κατὰ σοῦ πέπρακται μοι , τοῦτο μεῖναι εἰς τὴν διηνεκὴς ἀναγκαιότητα . » Σχετλιάσας δὲ τῷ λόγῳ , οὐκέτι προστεθῆναι τὰς ἀποδείξεις τοῖς εἰρημένοις ἐδύσατο . Ὅρα ἦν πλείων ἢ κατὰ τὴν ἔκτην · καὶ τὸ λουτρὸν εὐπρεπὲς , καὶ ἐν παρασκευῇ ἡ ἐστιάσις , καὶ Σάββατον ἡ ἡμέρα , καὶ μαρτύρων τιμή . Καὶ πάλιν ἡ ἡττὴ τοῦ Εὐαγγελίου πῶς μὴ ἐπεσκότισε τὸν Δαστότην ; ὁ μὲν μετὰ
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ κατά ἐγώ τύφος καί ὁ ὁ ὑπερφανίας ἄζυξ μικρός δήω ὁ οὐρανός ὕφος στενοχωρέω εἰμί , ὕλη δέ τις καί ἀφορμή πρός ὁ νόσος οὐδείς εὑρίσκω , ὅθεν συγγνωστός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πάθος , ἐπί ὁ ἐκ περίστασις τις οὗτος ἀναλαμβάνω ὁ νόσος , ὅταν ὁ γένος , ὁ παίδευσις , ὁ ἀξίωμα ὑπεροχή ὁ χαῦνος ἤδη ἀπαρρήσει · οὐ ἔχω ὅπως ἐμαυτοῦ ἀτρεμέω νοουθετήσω , δίδωμι ἐγώ πρός ὁ ἀλογία ὁ γίγνομαι ἔνδοθεν ὁ Καρδία , καί ὁ ὑπέρ ὁ ὑπομονή λογισμός διαπτύσσω . ὅτε καί μάλιστα ὁ θέω ἄγαμαι ἀπόστολος , οὕτως ἐναργής ὁ ἐμφύλιος ἐν ἐγώ διαγράφω πόλεμος , λέγω εἰμί τις ἐν ὁ μέλος νόμος ἁμαρτία , ὁ ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος , καί ποιέω πολλάκις ἑαυτοῦ ὁ νόος αἰχμάλωτος τε καί ὑποχείριος . οὗτος ἐμαυτοῦ βλέπω ὁ δύο λογισμός ὁ ἐκ ἐναντίος παράταξις , ὁ τε χαλεπαίνω πρός ὁ ἐκ ὁ ὑπερφανίας ὑδρίς , καί ὁ ὁ διαδέω καταστέλλω · ἐπεί κατά Θεός χάρις οὐ ἐχράπτετο ὁ χείρων ὀσπῆ , τότε πρός αὐτός εἶπον ἐγώ · « μή ἄρα τίς σύ ὁ περί ὁ θεραπεία ὁ σῶμα σπουδάζω ὁ παρουσία ἐγώ βλάπτω , καί ὑπέρχομαι εἰμί Εὔκαιρον ; » ὁ δέ εἶπον μή χρῄζω ὁ θεραπεύω ὁ σῶμα , εἶπον τις λόγος θεραπευτικός πρός αὐτός , ὡς οἶος τε εἰμί . ἐκεῖνος διά ὀλίγος ὁ ἐπί πολύς ἀδίκημα ὁ κατά ἐγώ ἔχω λύπη ἐνδείκνυμι , οὗτος πρός αὐτός ἀποκρίνω ἐγώ · « ὅτι2 ἐν ἄνθρωπος πολύς ἔχω δύναμις πρός ἀπάτη ὁ ψευδός · ὁ δέ θέω κριτήριον ὁ ἐκ ἀπάτη παραλογισμός οὖον προσδέχομαι . ἐμός δέ οὗτος σκέπτον ἐν ὁ πρός σύ πρᾶγμα ὁ συνείδησις , ὡς εὔχομαι ὁ μέν ἄλλος ἁμαρτία γίγνομαι ἐγώ ὁ συγχώρησις · εἰμί δέ τίς κατά σύ πράσσω ἐγώ , οὗτος μένω εἰς ὁ διηνεκής ἀναγκαιότης . » σχετλιάζω δέ ὁ λόγος , οὐκέτι προστίθημι ὁ ἀποδείκνυμι ὁ εἴρω δύο . Ὅρας εἰμί πλείων ἢ κατά ὁ κτείνω · καί ὁ λουτρόν εὐπρεπής , καί ἐν παρασκευή ὁ ἑστίασις , καί σάββατον ὁ ἡμέρα , καί μάρτυς τιμή . καί πάλιν ὁ ᾄττω ὁ Εὐαγγέλιος πῶς μή ἐπισκοτίζω ὁ δαστοος ; ὁ μέν μετά