gregorius-nyssenus.vita-sanctae-macrinae pg046_0508.1
παρὰ πάντων ὁμοφώνως τὰ αὐτὰ πρὸς ἡμᾶς ἀπηγγέλλετο , καὶ συνέβαινε ταῖς φήμαις τὰ πράγματα , πρέπεν ἠφθην μὴ περιδεῖν ἀθεράπευτον τὴν ἁρρίζον καὶ ἀφύτευτον ταύτην δυσμενείαν . Διὸ καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐπισκέλας θεοσέβειαν , καὶ πολλοὺς ἄλλους τοὺς δυναμένους συμβαλέσθαι τι πρὸς τὸ προκείμενον , ἐπὶ τὴν σπουδὴν ταύτην παρόρμησα . Καὶ τέλος , τὴν μνήμην τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου παρὰ Σεβαστηνοῖς πρώτως ἀγομένην ἐπιτελέσας , καὶ τὰς συνήθως παρ’ αὐτῶν ἐπιτελουμένας τῶν ἁγίων μαρτύρων μνήμας , τὸν αὐτὸν χρόνον συνδιαγόντων ἐκείνῃ · ἐπὶ τὴν ἐμαυτοῦ πάλιν Ἐκκλησίαν ὑπέστρεψον . Καὶ τινὸς μνηύσαντος κατὰ τὴν ὀρεινὴν αὐτὴν ἔνοριαν διάγειν μαρτύρων ἐπιτελοῦντα μνήμας , τὰ μὲν πρῶτα τῆς ὁδοῦ εἰχόμην , εὐπρεπέστερον εἶναι κρίνων ἐπὶ τῆς μητροπόλεως γενέσθαι τὴν συντυχίαν . Ὡς δὲ τις τῶν γνησίων κατὰ σπουδὴν μοι συντετύχηκε , καὶ ἀρρώστειν αὐτὸν διεβεβαιώσατο · καταλιπὼν ἐν τῷ τόπῳ τὸ ὀχημα , ἐν ᾧ παρὰ τῆς τοιαύτης κατελήφθην φήμης , ἵππῳ τὸ μεταξὺ διήλθον διάστημα , χρημῶνδες · καὶ ὀλίγῳ ἀπόρευτον ταῖς τραχυτάταις ἀνόδους . Ἦν δὲ πεντεκαίδεκα σημεία , οἷς τὸ ἐν τῷ μέσῳ διεμετρεῖτο διάστημα . Τούτων τὰ μὲν ἐκ ποδὸς , τὰ δὲ διὰ τοῦ ἵππου μόλις διελθὼν , δρῶνως , μέρεσι τινὶ καὶ τῆς νυκτὸς συγχρησάμενος , κατὰ τὴν πρώτην τῆς ἡμέρας ὥραν ἐφίσταμαι τοῖς Ἀνδουμοχίνοις . Οὕτω γὰρ ὀνομάζεται τὸ χωρίον , ἐν ᾧ ἡν Ἐκκλησία·ζων ἐκείνους μετ’ ἄλλων ἐπισκόπωνν ὄν . Ἀποδὼν δὲ κατιδόντες ἐξ αὐγέος τινὸς ὑπερκειμένου τῆς κώμης τὴν ἐν τῷ ὀπαίθρῳ τῆς ἐκκλησίας συνδρομὴν , βάζων τὸν μεταξὺ διήλθομεν τόπον , ἐς ποδὸς τε προϊόντες ἐγὼ καὶ ἡ μετ’ ἐμοῦ συνοδία , καὶ τοὺς ἵππους διὰ χειρὸς ἐρελχόμενοι . Ὡστε φθάσαι ὅμῳ τὰ δύο γενέσθαι , ἐκεῖνό τε ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐπὶ τὴν οἰκίαν ὑποστρέψαι , καὶ ἡμᾶς πλησιάσαι τῷ μαρτυρίῳ . Μηδεμιὰς δὲ γενομένης ἀναβολῆς , ἐπέμφθῃ παρ’ ἡμῶν ὁ μνηύσων αὐτῷ τὴν παρουσίαν · καὶ μικροῦ διαγεγονὸτος διαστήματος , ὁ ὑπηρετοῦμενος αὐτῷ διάκονος συνέτυχεν ἡμῖν , ὧν παρεκάλεισαμεν διὰ τάχους μηνῦσαι , ὥστε ἐπὶ πλέον αὐτῷ συνδιαγαγεῖν , ἐφ’ ᾧ τε καιρὸν εὑρεῖν , πρὸς τὸ μηδὲν περιορᾶσθαι τῶν ἐν ἡμῖν ἀθεράπευτον . Μετὰ τοῦτο ἐγὼ μὲν ἐκαθήμεν κατὰ τὸ ὀπαίθρον , ἀναμένων τὸν εἰσκαλούμενα , καὶ :: ροσεκείμεν ἀκαιρον θέαμα τοῖς ἐπιδημοῦσι κατὰ τὴν σύνοδον . Καὶ χρόνος διεγέγετο οὐχ ὀλίγος , καὶ νυσταγὼν ἐπὶ τούτοις , καὶ ἀχρῖδι , καὶ ὁ ἐκ τῆς ὁδοῦ κόπος ἐπείνειν τὴν ἀχρῖδιαν , καὶ τὸ θάλπος ἰσχυρόν , καὶ οἱ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέποντες , καὶ ἀλλήλοις διὰ τῶν δακτύλων ὑποδεικνύντες . Καὶ ἀπαντα τὰ τοιαῦτα οὕτω μοι βαρέα ἦν , ὡς ἀληθῶς ἐπ’ ἐμοῦ τὸ τοῦ Προφήτου , ὅτι « Ἐκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου . » Καὶ πρὸς μεσημβρίαν τῆν προελθούσης τῆς ὥρας εἰσῆνχθην , πολλὰ μεταμληθείς καὶ τῆς συντυχίας , ὡς ἐμαυτῷ τῆς ἀτιμίας ἐκείνης παρασχὼν τὴν αἰτίαν .
Lemmas: παρά πᾶς ὁμόφωνος ὁ αὐτός πρός ἐγώ ἀπαγγέλλω , καί συμβαίνω ὁ φήμη ὁ πρᾶγμα , πρέπω ἅπτω μή περιδέω ἀθεράπευτος ὁ ἀρρίζω καί ἀφύτευτος οὗτος δυσμένεια . Διὸ καί πρός ὁ σός ἐπισκέλλω θεοσέβεια , καί πολύς ἄλλος ὁ δύναμαι συμβάλλω τίς πρός ὁ πρόκειμαι , ἐπί ὁ σπουδή οὗτος παρορμώ . καί τέλος , ὁ μνήμη ὁ μακάριος Πέτρος παρά Σεβαστηνός πρῶτος ἄγω ἐπιτελέω , καί ὁ συνήθης παρά αὐτός ἐπιτελέω ὁ ἅγιος μάρτυς μνήμη , ὁ αὐτός χρόνος συνδιάγω ἐκεῖνος · ἐπί ὁ ἐμαυτοῦ πάλιν ἐκκλησία ὑποστρέφω . καί τις μιμνήσκω κατά ὁ ὀρεινή αὐτός ἐνορία διάγω μάρτυς ἐπιτελέω μνήμη , ὁ μέν πρῶτος ὁ ὁδός ἔχω , εὐπρεπής εἰμί κρίνω ἐπί ὁ μητρόπολις γίγνομαι ὁ συντυχία . ὡς δέ τις ὁ γνήσιος κατά σπουδή ἐγώ συντυγχάνω , καί ἀρρωστέω αὐτός διαβεβαιόομαι · καταλείπω ἐν ὁ τόπος ὁ ὄχημα , ἐν ὅς παρά ὁ τοιοῦτος καταλαμβάνω φήμη , ἵππος ὁ μεταξύ διέρχομαι διάστημα , χρημῶνδες · καί ὀλίγος ἀπόρευτος ὁ τραχύς ἄνοδος . ἦς δέ πεντεκαίδεκα σημεῖον , ὅς ὁ ἐν ὁ μέσος διαμετρέω διάστημα . οὗτος ὁ μέν ἐκ πούς , ὁ δέ διά ὁ ἵππος μόλις διέρχομαι , δράω , μέρος τις καί ὁ νύξ συγχράομαι , κατά ὁ πρῶτος ὁ ἡμέρα ὥρα ἐφίστημι ὁ ανδουμοχινοος . οὕτως γάρ ὀνομάζω ὁ χωρίον , ἐν ὅς ἐάν Ἐκκλησία·ζων ἐκεῖνος μετά ἄλλος ἐπίσκοπος εἰμί . ἄπους δέ καθοράω ἐκ αὐγής τις ὑπέρκειμαι ὁ κώμη ὁ ἐν ὁ ὀπαίθρῳ ὁ ἐκκλησία συνδρομή , βάζω ὁ μεταξύ διέρχομαι τόπος , εἰς πούς τε πρόειμι ἐγώ καί ὁ μετά ἐγώ συνοδία , καί ὁ ἵππος διά χείρ ερελχομενω . ὡστε φθάνω ὁμός ὁ δύο γίγνομαι , ἐκεῖνος τε ἐκ ὁ ἐκκλησία ἐπί ὁ οἰκίον ὑποστρέφω , καί ἐγώ πλησιάζω ὁ μαρτύριον . μηδείς δέ γίγνομαι ἀναβολή , πέμπω παρά ἐγώ ὁ μνηυσος αὐτός ὁ παρουσία · καί μικρός διαγίγνομαι διάστημα , ὁ ὑπηρετέω αὐτός διάκονος συντυγχάνω ἐγώ , ὅς παρακαλέω διά τάχος μηνύω , ὥστε ἐπί πλέω αὐτός συνδιάγω , ἐπί ὅς τε καιρός εὑρίσκω , πρός ὁ μηδείς περιοράω ὁ ἐν ἐγώ ἀθεράπευτος . μετά οὗτος ἐγώ μέν καθίημι κατά ὁ ὀπαίθρον , ἀναμένω ὁ εἰσκαλέω , καί :: ροσεκείμεν ἀκαιρέω θέαμα ὁ ἐπιδημέω κατά ὁ σύνοδος . καί χρόνος διαγίγνομαι οὐ ὀλίγος , καί νυστάζω ἐπί οὗτος , καί ἀχρίς , καί ὁ ἐκ ὁ ὁδός κόπος πεινέω ὁ αχριδιος , καί ὁ θάλπος ἰσχυρός , καί ὁ πρός ἐγώ ἀποβλέπω , καί ἀλλήλων διά ὁ δάκτυλος ὑποδείκνυμι . καί ἅπας ὁ τοιοῦτος οὗτος ἐγώ βαρύς εἰμί , ὡς ἀληθής ἐπί ἐγώ ὁ ὁ Προφήτου , ὅτι « εκηδιααω ἐπί ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐγώ . » καί πρός μεσημβρία ὁ προέρχομαι ὁ ὥρα εἰσφέρω , πολύς μεταμέλομαι καί ὁ συντυχία , ὡς ἐμαυτοῦ ὁ ἀτιμία ἐκεῖνος παρέχω ὁ αἴτιος .