gregorius-nyssenus.vita-sanctae-macrinae pg046_0515.2
Ἡ μὲν τῶν ἀγαθῶν καὶ καταθύμιων συντυχία , καὶ τὰ γνωρίσματα τῆς μεγάλης τοῦ Δεσπότου ὑπὲρ ἡμῶν φιλανθρωπίας , τὰ ἐν τοῖς τόποις δεικνύμενα , τῆς μεγίστης ἐγένετο μοι χαρᾶς τε καὶ εὐφροσύνης ὑπόθεσις . Ἄμφωτέρων γὰρ ἐδηλῶθη μοι ἡ κατὰ Θεὸν ὁρμή , διὰ τε τοῦ ἰδεῖν τὰ σωτήρια σύμβολα τοῦ ζωοποιήσαντος ἡμᾶς Θεοῦ , καὶ διὰ τοῦ ψυχαῖς συντυχεῖν , ἐν αἷς τὰ τοιαῦτα τῆς τοῦ Κυρίου χάριτος σημεία πνευματικῶς θεωρεῖται , ὥστε πιστεύειν ὅτι ἀληθῶς ἐν τῇ καρδίᾳ ἐστὶ τοῦ τὸν Θεὸν ἔχοντος ἡ Βηθλέεμ , ὁ Γολγοθᾶς , ὁ Ἐλαίων , ἡ Ἀνάστασις . Ὅτε γὰρ διὰ τῆς ἀγαθῆς συνειδήσεως ὁ Χριστὸς ἐμμορφωθῇ , καὶ καθελκύσας τὴν θείαν φόβον τὰς σάρκας αὐτοῦ , καὶ συσταυρωθεὶς τῷ Χριστῷ , καὶ ἀποκυλίσας ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὸν βαρύν τῆς βιωτικῆς ἀπάτης λίθον , καὶ ἐξελθὼν τοῦ σωματικοῦ μνημείου , ὡς ἐν καινῷττι ζωῇς περιεπάτησεν , καὶ ὁ καταλιπὼν τὴν κοιλὴν καὶ χαμαίζηλον τῶν ἀνθρώπων ζωήν , ἀναβὰς διὰ τῆς ὑψηλῆς ἐπιθυμίας εἰς τὴν ἐπουράνιον πολιτείαν , καὶ τὰ ἄνω φρονοῦν , οὗ ὁ Χριστός , καὶ μὴ βαρυνόμενος τῷ ἄγχει τοῦ σώματος , ἀλλ᾽ ἐλαφρώτερας διὰ καθαρωτέρας ζωῆς , ὥστε αὐτῷ νεφέλης δίχην συμμετεωροπορεῖν ἐπὶ τὰ ἄνω τὴν σάρκα · οὕτος , κατὰ γε τὴν ἐμὴν κρίσιν , ἐκεῖνον ἐστὶ τῶν κατωνομασμένων , ἐν οἷς τὰ ὑπομνήματα τῆς τοῦ Δεσπότου ὑπὲρ ἡμῶν φιλανθρωπίας ὁρᾶται . Ἐπεὶδὴ τοίνυν εἶδον μὲν καὶ αἰσθῆτῶς τοὺς ἁγίους τόπους , εἶδον δὲ καὶ ἐν ὑμῖν τιν τοιούτων τόπων ἐναργῆ τὰ σημεία , τοσαύτης ἐπλήρωθην χαρᾶς , ὥστε ὑπὲρ λόγον εἶναι τοῦ ἀγαθοῦ τὴν διήγησιν . Ἄλλ᾽ ἐπεὶδὴ δοκεῖν ἄνθρωπον ὄντα δύσκολον εἶναι , ἵνα μὴ εἴπω ὅτι ἀδύνατον , ἄμυγες τοῦ κακοῦ τὸ ἀγαθὸν καρποῦσθαι · διὰ τοῦτό μοι τῇ γεύσει τῶν γλυκῶν συγχατερείσθῃ τι καὶ τῶν πικραίνοντων τὴν αἴσθησιν · ἐφ᾽ οἷς μετὰ τὴν ἀγαθὴν τῶν εὐφραίνοντων ἀπόλαυσιν , πάλιν ἐπὶ τὴν πατρίδα σκυθρωπάζων ἐπορεύθην , λογιζόμενος , ὅτι ἀληθὴς ὁ τοῦ Κυρίου λόγος ὁ εἰπὼν ὅλον τὸν κόσμον ἐν τῷ πονηρῷ κεῖσθαι · ὡς μηδὲν τῆς οἰκουμένης μέρος ἐλεύθερον εἶναι τῆς μοίρας τοῦ χειρόνος . Εἰ γὰρ τὸ ἅγιον τῆς δικῆς ζωῆς ἔχονς ὑποδεξάμενος τόπος τῆς πονηρᾶς ἀκάνθης οὐ καθαρεύει , τί χρὴ περὶ τῶν λοιπῶν ἐννοεῖν τόπων , οἷς ἡ τοῦ ἀγαθοῦ μετουσία κατἐσπάρη διὰ ψιλῆς ἀκοῆς καὶ κηρύγματος ; ταῦτα δὲ
Lemmas: ὁ μέν ὁ ἀγαθός καί καταθύμιος συντυχία , καί ὁ γνώρισμα ὁ μέγας ὁ δεσπότης ὑπέρ ἐγώ φιλανθρωπία , ὁ ἐν ὁ τόπος δείκνυμι , ὁ μέγας γίγνομαι ἐγώ χαρά τε καί Εὐφρόσυνος ὑπόθεσις . ἀμφότερος γάρ δηλόω ἐγώ ὁ κατά θεός ὁρμή , διά τε ὁ ὁράω ὁ σωτήριος σύμβολον ὁ ζῳοποιέω ἐγώ Θεός , καί διά ὁ Ψυχή συντυγχάνω , ἐν ὅς ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ κύριος χάρις σημεῖον πνευματικός θεωρέω , ὥστε πιστεύω ὅτι ἀληθής ἐν ὁ Καρδία εἰμί ὁ ὁ θεός ἔχω ὁ Βηθλέεμ , ὁ Γολγοθᾶ , ὁ ἔλαιον , ὁ Ἀνάστασις . ὅτε γάρ διά ὁ ἀγαθός συνείδησις ὁ Χριστός ἐμμορφόω , καί καθέλκω ὁ θεῖος φόβος ὁ σάρξ αὐτός , καί συσταυρόω ὁ Χριστός , καί ἀποκυλίνδω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ βαρύς ὁ βιωτικός ἀπάτη λίθος , καί ἐξέρχομαι ὁ σωματικός μνημεῖον , ὡς ἐν καινός ζωή περιπατέω , καί ὁ καταλείπω ὁ κοῖλος καί χαμαίζηλος ὁ ἄνθρωπος ζωή , ἀναβαίνω διά ὁ ὑψηλός ἐπιθυμία εἰς ὁ ἐπουράνιος πολιτεία , καί ὁ ἄνω φρονέω , ὅς ὁ Χριστός , καί μή βαρύνω ὁ ἄγχω ὁ σῶμα , ἀλλά ἐλαφρός διά καθαρός ζωή , ὥστε αὐτός νεφέλη διχάω συμμετεωροπορέω ἐπί ὁ ἄνω ὁ σάρξ · οὗτος , κατά γε ὁ ἐμός κρίσις , ἐκεῖνος εἰμί ὁ κατονομάζω , ἐν ὅς ὁ ὑπόμνημα ὁ ὁ δεσπότης ὑπέρ ἐγώ φιλανθρωπία ὁράω . ἐπειδή τοίνυν εἶδον μέν καί αἰσθάνω ὁ ἅγιος τόπος , εἶδον δέ καί ἐν σύ ὅς τοιοῦτος τόπος ἐναργής ὁ σημεῖον , τοσοῦτος πληρόω χαρά , ὥστε ὑπέρ λόγος εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ διήγησις . ἄλλος ἐπειδή δοκέω ἄνθρωπος εἰμί δύσκολος εἰμί , ἵνα μή εἶπον ὅτι ἀδύνατος , ἀμύσσω ὁ κακός ὁ ἀγαθός καρπόω · διά οὗτος ἐγώ ὁ γεύω ὁ Γλυκών συγχατερείσθῃ τίς καί ὁ πικραίνω ὁ αἴσθησις · ἐπί ὅς μετά ὁ ἀγαθός ὁ εὐφραίνω ἀπόλαυσις , πάλιν ἐπί ὁ πατρίς σκυθρωπάζω πορεύω , λογίζομαι , ὅτι ἀληθής ὁ ὁ κύριος λόγος ὁ εἶπον ὅλος ὁ κόσμος ἐν ὁ πονηρός κεῖμαι · ὡς μηδείς ὁ οἰκέω μέρος ἐλεύθερος εἰμί ὁ μοῖρα ὁ χείρων . εἰμί γάρ ὁ ἅγιος ὁ δικός ζωή ἔχω ὑποδείκνυμι τόπος ὁ πονηρός ἄκανθα οὖον καθαρεύω , τίς χρή περί ὁ λοιπός ἐννοέω τόπος , ὅς ὁ ὁ ἀγαθός μετουσία κατασπείρω διά ψιλός ἀκοή καί κήρυγμα ; οὗτος δέ