gregorius-nyssenus.vita-sanctae-macrinae pg046_0506.2
Ἄς δὲ τέλος εἶχεν ἡ εὐωχία , καὶ πλήρης ἦν ἡμῖν ἡ εὐξίς , τοῦ μὲν μεγάλου Πέτρου ταῖς οἰκείαις χερσὶν εὐωχοῦντος ἡμᾶς , καὶ φαιδρύνοντος , τῆς δὲ ἁγίας Μακρίνης , διὰ πάσης εὐπρεποῦς θυμιάδας τὴν ὁμόζυγον ἡμῖν ἀνειλίσης · οὕτω φαιδρόντες καὶ γεγηθότες , τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐπανήφμεν , διήγημα τῷ ἑτέρῳ τὸ καθ' ἑαυτὸν ἐκάτερος ἐν τῇ ὀδοιπορίᾳ ποιούμενοι · κἀγὼ μὲν διεξῆλθον τὰ ἐκ τοῦ ἀνδρῶνος , ὅσα τε εἶδον , καὶ ὅσα ἤκουσα · ἐκείνη δὲ τὰ καθ' ἑαυτὸν ἐκδιηγούμενη , ἰσπαθὴν ἐφ' ἱστορίας , οὐδὲν ἤμετο δεῖν , οὐδὲ τῶν μικρῶν , παραλανθάνειν · ἀκολούθως δὲ πάντα καθάπερ ἐπὶ συγγύᾳ τῆς συγγραφῆς διεξίουσα · ὡς κατὰ τὸ μέρος γέγονεν ἐκεῖνο , ἐν ᾧ ἡ ὑπόσχεσις ἦν τῆς τοῦ ὀφθαλμοῦ θεραπείας , ἐκκλήσασα τὴν διήγησιν , Τί τοῦτο , φησὶν , πεπόνθαμεν ; Πῶς τῇ ; ὑποσχέσεως ἡμελήσαμεν , τὸ ἐπαγγελθὲν ἡμῖν ἐκεῖνο ἐν κολλυρίῳ φάρμακον ; Κάμω συνδυσεραίνοντος ἐπὶ τῇ ἀμελείᾳ , καὶ τινὰ διὰ τάχους ἐκδραμεῖν ἐπὶ τὸ φάρμακον ἐγχελευσαμένου , βλέπει κατὰ τὸ συμβάν πρὸς τὴν μητέρα ἐν ταῖς χερσὶν ὄν τῆς τισθηνομένης τὸ νήπιον , καὶ ἡ μήτηρ τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ νηπίου ἐναντεῖσα , Παῖ , φησὶν , δυσχεραίνων ἐπὶ τῇ ἀμελείᾳ . Μεγάλη τοῦτο φωνὴ ὑπὸ χαρᾶς ἄμα καὶ ἐκπλήξεως λέγουσα . Ἰδοὺ γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεται ἡμῖν τῶν ἐπηγγελμένων · ἀλλὰ τὸ ἀληθινὸν ἐκεῖνο φάρμακον , τὸ τῶν παθημάτων ἰατρικόν , ὅπερ ἐστὶν ἡ ἐκ τῶν εὐχῶν θεραπεία , καὶ ἔδωκε , καὶ ἐνεργὸν ἤδη γέγονε , καὶ ὑπολείπεται τῆς κατὰ τὸν ὀφθαλμὸν ἀφρώσεως οὐδενίου , τῷ θεῖ ἐκεῖνῳ φαρμάκῳ κακαθαρμένου . Καὶ ἄμα ταῦτα διεξίουσα , αὐτὴ τε τὸ παιδίον ἐνηγκαλίζετο , καὶ ταῖς ἐμαῖς ἐνετίθει χερσὶν . Κἀγὼ τότε τὰ ἀπιστούμενα κατὰ τὸν Εὐαγγέλιον λόγους , τῇ θαυμάζω λαβὼν , Τί μέγα , εἶπον , διὰ χειρὸς Θεοῦ τυφλοῖς τὰς ὄψεις ἀποκαθίσασθαι · ὅποτε νῦν ἡ δοῦλη αὐτοῦ , τὰς ἰάσεις ἐκείνας κατορθοῦσα τῇ εἰς αὐτὸν πίστει , κατέργασται πρᾶγμα οὐ πολὺ τῶν θαυμαστῶν ἐκείνων ἀπολειπόμενον ; Ταῦτα λέγων μεταξὺ λυγμῷ τὴν φωνὴν ἐνεκόπτετο , τῶν παρὰ τοῦ στρατιώτου , ταῦτα .
Lemmas: ἄς δέ τέλος ἔχω ὁ εὐωχία , καί πλήρης εἰμί ἐγώ ὁ Εῦ̓ξις , ὁ μέν μέγας Πέτρος ὁ οἰκεῖος χείρ εὐωχέω ἐγώ , καί φαιδρύνω , ὁ δέ ἅγιος Μακρινός , διά πᾶς εὐπρεπής θυμιάδης ὁ ὁμόζυγος ἐγώ ἀναιρέω · οὗτος φαιδρός καί γηθέω , ὁ αὐτός ὁδός ἐπανάπτω , διήγημα ὁ ἕτερος ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐκάς ἐν ὁ ὁδοιπορία ποιέω · ἐγώ μέν διεξέρχομαι ὁ ἐκ ὁ ἀνδρών , ὅσος τε εἶδον , καί ὅσος ἀκούω · ἐκεῖνος δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐκδιηγέομαι , ἰσπαθὴν ἐπί ἱστορία , οὐδείς εμετός δήω , οὐδέ ὁ μικρός , παραλανθάνω · ἀκόλουθος δέ πᾶς καθάπερ ἐπί συγγύᾳ ὁ συγγραφεύς διέξειμι · ὡς κατά ὁ μέρος γίγνομαι ἐκεῖνος , ἐν ὅς ὁ ὑπόσχεσις εἰμί ὁ ὁ ὀφθαλμός θεραπεία , ἐκκλάω ὁ διήγησις , τις οὗτος , φημί , πάσχω ; Πῶς ὁ ; ὑπόσχεσις ἀμελέω , ὁ ἐπαγγέλλω ἐγώ ἐκεῖνος ἐν κολλύριον φάρμακον ; κάμνω συνδυσεραίνοντος ἐπί ὁ ἀμέλεια , καί τις διά τάχος ἐκτρέχω ἐπί ὁ φάρμακον ἐγκελεύω , βλέπω κατά ὁ συμβαίνω πρός ὁ μήτηρ ἐν ὁ χείρ εἰμί ὁ τίνω ὁ νήπιος , καί ὁ μήτηρ ὁ ὀφθαλμός ὁ νήπιος ἐναντεῖσα , Παῖς , φημί , δυσχεραίνω ἐπί ὁ ἀμέλεια . Μεγάλη οὗτος φωνή ὑπό χαρά ἄμη καί ἔκπληξις λέγω . ἰδέ γάρ οὐδείς ἐλλείπω ἐγώ ὁ ἐπαγγέλλω · ἀλλά ὁ ἀληθινός ἐκεῖνος φάρμακον , ὁ ὁ πάθημα ἰατρικός , ὅσπερ εἰμί ὁ ἐκ ὁ εὖχος θεραπεία , καί δίδωμι , καί ἐνεργός ἤδη γίγνομαι , καί ὑπολείπω ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός ἀφρώσεως οὐδενίου , ὁ θέω ἐκεῖνος φάρμακον καθαρμένος . καί ἄμη οὗτος διέξειμι , αὐτός τε ὁ παιδίον ἐναγκαλίζομαι , καί ὁ ἐμός ἐντίθημι χείρ . ἀγός τότε ὁ ἀπιστέω κατά ὁ Εὐαγγέλιος λόγος , ὁ θαυμάζω λαμβάνω , τις μέγας , εἶπον , διά χείρ Θεός τυφλός ὁ ὄψις ἀποκαθίζω · όποτε νῦν ὁ δοῦλος αὐτός , ὁ ἴασις ἐκεῖνος κατορθόω ὁ εἰς αὐτός πίστις , κατεργάζομαι πρᾶγμα οὖον πολύς ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ἀπολείπω ; οὗτος λέγω μεταξύ λυγμός ὁ φωνή ἐγκόπτω , ὁ παρά ὁ στρατιώτης , οὗτος .