gregorius-nyssenus.vita-sanctae-macrinae pg046_0519.1
ἡμετέραν ἀρχὴν , οὔτε τὸ τέλος κατὰ τὸ ἡμέτερον τέλος , ἀλλὰ ἔδειξε καὶ καὶ ὁδε τὴν θεϊκὴν ἐξουσίαν , μήτε τῆς ἀρχῆς ἐν ἡδονῇ μολυνθείσης , μήτε τοῦ τέλους εἰς φθορὰν καταληξαντος . Εἰ οὖν ταῦτα βοῶμεν καὶ διαμαρτυρόμεθα , ὅτι Χριστὸς Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία , ἀεὶ ἀτρεπτος , κἂν ἐν τῷ τρεπτῷ καὶ φθαπτῷ γέννηται , οὐχ αὐτὸς μολυνόμενος , ἀλλὰ τὸ μολυνθὲν καθαρὶζων · τί ἀδικοῦμεν , καὶ ὑπὲρ τίνος μισούμεθα ; Καὶ τί βούλεται ἡ τῶν καινῶν θυσιαστηρίων ἀντεξαγωγή ; Μὴ ἄλλον Ἰησοῦν καταγγέλλομεν ; Μὴ ἕτερον ὑποδεικνύομεν ; Μὴ ἄλλας Γραφὰς ἐκτιθέμεθα ; Μὴ τὴν ἁγίαν Παρθένον τὴν Θεοτόκον ἐτόλμησέ τις ἡμῶν καὶ Ἀνθρωποτόκον εἰπεῖν · ὅπερ ἀκούοιμεν τινὰς ἐξ αὐτῶν ἀφειδῶς λέγειν ; Μὴ τρεῖς ἀναστάσεις μυθοποιοῦμεν ; Μὴ χιλίων ἐτῶν γαστριμαργίας ἐπαγγελλόμεθα ; Μὴ τὴν Ἰουδαϊκὴν ζωοθυσίαν πάλιν ἐπαναληφθήσεσθαι λέγομεν ; Μὴ περὶ τὴν κάτω Ἱερουσαλὴμ τὰς ἐλπίδας τῶν ἀνθρώπων κλίνομεν , ἀνοικοδομὴν αὐτῆς διὰ τῆς εὐφανεστέρας τῶν λίθων ὑλῆς ἀναπλάττοντες ; Τί τοιούτων ἔχοντες ἐγκάλεσθαι φευκτοὶ ἐνομισθῶμεν , καὶ ἄλλο παρὰ τινῶν ἀντειρείεται ἡμῖν θυσιαστήριον , ὡς ἡμῶν βεβηλοῦντων τὰ ἅγια ; Ὑπὲρ τούτων ἐν φιλεμῳνῇ καὶ λύπῃ τὴν καρδίαν ἔχων , ὁμοῦ τῷ ἐπιβῆναι τῆς μητροπόλεως , ἀποχυνεῖν τῆς ψυχῆς τὴν πικρίαν , διὰ τοῦ γράφαι πρὸς τὴν ἀγάπην ὑμῶν , προεθυμήθην . Ὑμεῖς δὲ ὅφ' ὅπερ ὑμᾶς χειραγωγῆτῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἐν ἐκείνῳ εἴητε , ὁπίσω τοῦ Θεοῦ πορευόμενοι , σαρκὶ δὲ καὶ αἵματι μὴ προσαναγέουσαι , μηδὲ ἀφορμὴν παρασκευάζουσαι τισὶ καυχήματος , ἵνα μὴ ἐν ὑμῖν καυχήσωνται , διὰ τοῦ ὑμετέρου βίου τῆς φιλοδοξίας αὐτῶν ἐπαναξανομένης . Ἀναμνήσθητε τῶν ἁγίων Πατέρων , οἷς παρὰ τοῦ μακαρίου πατρὸς ὑμῶν ἐνεχειρίσθητε , ὧν καὶ ἡμεῖς κατὰ Θεοῦ χάριν τὴν διαδοχὴν ἔχειν κατηξιώθημεν . Καὶ μὴ μεταίρετε ὅρια , ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν , μηδὲν ἀτιμάζετε τὸν ἰδιωτισμὸν τοῦ ἀπλουστερότερου κηρύγματος . Μηδὲ ποικιλίας διαδοχὰς τὸ πλέον νεῖματε · ἀλλὰ στοιχεῖτε τῷ ἀρχαίῳ κανόνι τῆς πίστεως , καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ' ὑμῶν ἐρρωμένων ψυχῇ καὶ σώματι . Ὁ Κύριος φυλάσσει ὑμᾶς ἐν ἀφθαρσίᾳ , καθὼς εὐχόμεθα .
Lemmas: ἡμέτερος ἀρχή , οὔτε ὁ τέλος κατά ὁ ἡμέτερος τέλος , ἀλλά δείκνυμι καί καί ὅδε ὁ θεικός ἐξουσία , μήτε ὁ ἀρχή ἐν ἡδονή μολύνω , μήτε ὁ τέλος εἰς φθορά καταλήγω . εἰμί οὖν οὗτος βοάω καί διαμαρτύρομαι , ὅτι Χριστός Θεός δύναμις καί Θεός σοφία , ἀεί ἄτρεπτος , κἀν ἐν ὁ τρεπτός καί φθαπτῷ γεννητής , οὐ αὐτός μολύνω , ἀλλά ὁ μολύνω καθαρίζω · τίς ἀδικέω , καί ὑπέρ τίς μισέω ; καί τίς βούλομαι ὁ ὁ καινός θυσιαστήριον ἀντεξαγωγή ; μή ἄλλος Ἰησοῦς καταγγέλλω ; μή ἕτερος ὑποδείκνυμι ; μή ἄλλος γραφή ἐκτίθημι ; μή ὁ ἅγιος παρθένος ὁ Θεοτόκος τολμάω τις ἐγώ καί Ἀνθρωποτόκος εἶπον · ὅσπερ ἀκούω τις ἐκ αὐτός ἀφειδής λέγω ; μή τρεῖς ἀνάστασις μυθοποιέω ; μή χίλιοι ἔτος γαστριμαργία ἐπαγγέλλω ; μή ὁ Ἰουδαικός ζωοθυσία πάλιν ἐπαναλαμβάνω λέγω ; μή περί ὁ κάτω Ἱεροσόλυμα ὁ ἐλπίς ὁ ἄνθρωπος κλίνω , ἀνοικοδομή αὐτός διά ὁ εὐφανής ὁ λίθος ὕλη ἀναπλάσσω ; τις τοιοῦτος ἔχω ἐγκαλέω φευκτός νομίζω , καί ἄλλος παρά τις ἀντιλέγω ἐγώ θυσιαστήριον , ὡς ἐγώ βεβηλόω ὁ ἅγιος ; ὑπέρ οὗτος ἐν φιλεμῳνῇ καί λύπη ὁ Καρδία ἔχω , ὁμοῦ ὁ ἐπιβαίνω ὁ μητρόπολις , ἀποχύνω ὁ Ψυχή ὁ πικρία , διά ὁ γραφεύς πρός ὁ ἀγάπη σύ , προθυμέομαι . σύ δέ ὑπό ὅσπερ σύ χειραγωγητής ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἐν ἐκεῖνος εἰμί , ὀπίσω ὁ Θεός πορεύω , σάρξ δέ καί αἷμα μή προσανάγω , μηδέ ἀφορμή παρασκευάζω τις καύχημα , ἵνα μή ἐν σύ καυχάομαι , διά ὁ ὑμέτερος βίος ὁ φιλοδοξία αὐτός ἐπανάγω . ἀναμιμνήσκω ὁ ἅγιος Πατέρων , ὅς παρά ὁ μακάριος πατήρ σύ ἐγχειρίζω , ὅς καί ἐγώ κατά Θεός χάρις ὁ διαδοχή ἔχω καταξιόω . καί μή μεταίρω ὅριον , ὁ τίθημι ὁ πατήρ ἐγώ , μηδείς ἀτιμάζω ὁ ἰδιωτισμός ὁ απλουστεροτερεω κήρυγμα . μηδέ ποικιλίας διαδοχή ὁ πλέω νέμω · ἀλλά στοιχέω ὁ ἀρχαῖος κανών ὁ πίστις , καί ὁ θεός ὁ εἰρήνη εἰμί μετά σύ ῥώννυμι Ψυχή καί σῶμα . ὁ Κύριος φυλάσσω σύ ἐν ἀφθαρσία , καθώς εὔχομαι .