gregorius-nyssenus.vita-sanctae-macrinae pg046_0517.1
adorant , abominabiles pronuntiant : tantum non di - A Aπροσκυνούντων , βδελυκτὸν ἀποφαίνοντες · μονοῦν φανερώς ἐκεῖνο βούντες τοῖς ῥήμασι , Πόρρω ἀπ’ ἐμοῦ · Μὴ ἐγγίσῃς μοι · ὅτι καθαρός εἰμι . Δεδότω δὲ γαὶ πλέον τι αὐτοῖς κατὰ τὴν γνῶσιν , ἢνπερ αὐτὸν οἴονται κατειληφέναι , προσεῖναι . Μὴ πλέον τοῦ πιστεύειν ἀληθῆναι εἶναι Θεὸν τὸν τοῦ Θεοῦ ἀληθινὸν Υἱὸν ἔχουσιν · Τῇ γὰρ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ὁμολογίᾳ πάντα συμπεριλαμβάνεται τὰ εὐσεβῆ καὶ σώζοντα ἡμᾶς νοήματα · ὅτι ἀγαθός , ὅτι δίκαιος , ὅτι δυνατός , ἀτρεπτὸς τε καὶ ἀναλλοίωτος , καὶ ἀεὶ ὁ αὐτὸς , οὔτε πρὸς τὸ χεῖρον , οὔτε πρὸς τὸ βέλτιον τραπῆναι δυνάμενος · τὸ μὲν γὰρ οὐ πέφυκε , τὸ δὲ οὐκ ἔχει · τέ γὰρ ὑψίστου ὑψηλότερον ; Τί τοῦ ἀγαθοῦ ἀγαθώτερον ; Ὡστε ἐν πάσῃ τοῦ ἀγαθοῦ τελειότητι θεωρούμενος , κατὰ πᾶν εἶδος τροπὴν τὸ ἀναλλοίωτον ἔχει · οὐ κατὰ καιροὺς τινὰς το τοιούτον ἐν ἑαυτῷ δεῖκνὺς , ἀλλ’ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχων , καὶ πρὸ τῆς κατὰ ἀνθρώπων οἰκονομίας , καὶ ἐν ἐκείνῃ , καὶ μετὰ τοῦτο . Οὐδὲν τῆς ἀτρεπτοῦ καὶ ἀναλλοιώτου φύσεως ἐν ταῖς ὑπὲρ ἡμῶν ἐνεργείαις πρὸς τὸ ἀπεμφαίνον μεθαρμοζόμενος . Τὸ γὰρ φύσει ἀφθαρτὸν καὶ ἀναλλοίωτον , ἀεὶ τοιούτῳ ἐστιν , οὐ συναλλοιοῦμενον τῇ ταπεινῇ φύσει , · ἐὰν ἐν ἐκείνῃ κατ’ οἰκονομίαν γένηται , κατὰ δὲ τοῦ ἡλίου ὑπόδειγμα · ὃς ὑποβαλὼν τὴν ἀκτῖνα τῷ ζῳφῷ , τὸ φῶς τῆς ἀκτῖνος οὐκ ἠμαύρωσεν · ἀλλὰ τὸ σκότος διὰ τῆς ἀκτῖνος εἰς φῶς μετεποίησεν · οὕτως καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ ἡμῶν λάμψαν , οὐκ αὐτὸ ὑπὸ τοῦ σκότους κατεσκιώθη , ἀλλὰ δι’ ἑαυτοῦ τὸν ζόφον ἐφώτισεν . Ἐπεὶδὴ τοίνυν ἐν σκότῳ τὸ ἀνθρώπινον ἦν , καθὼς γέγραπται , ὅτι Οὐκ ἔγνωσαν , οὐδὲ συνῆκαν , ἐν σκότῳ διαπορεύονται , ὁ ἐλλάμψας τῇ ἐσχοτισμένῃ φύσει διὰ παντὸς τοῦ συγχρηματος ἡμῶν τῆς θεότητος τὴν ἀκτῖνα διαγαγὼν , διὰ ψυχῆς , λέγω , καὶ σώματος , ὅλον τὸ ἀνθρώπινον τῇ ἰδίᾳ φωτὶ προσφωκέισας , τῇ πρὸς ἑαυτὸν ἀνακράσει ὅπερ ἐστὶν αὐτὸς , κάκεῖνο ἀπεργασάμενος , καὶ ὡς οὐκ ἐφθάρῃ ἡ θεότης ἐν τῷ φθαρτῷ σώματι γινωμένη · οὕτως οὔτε εἰς τροπὴν ἠλλοιώθη , τὸ τρεπτόν τῆς ψυχῆς ἡμῶν ἰασάμενη . Καὶ ἐπὶ τῆς ἰατρικῆς τέχνης ὁ θεραπεύων τὰ σώματα , ἐπειδὰν ἀλῆται τοῦ πεπονθότος , οὐκ αὐτὸς ἐμπαθὴς γίνεται , ἀλλὰ τὸ νοσοῦν ἐξιάσατο . Μηδεὶς δὲ διὰ τοῦτο τὸ τοῦ Εὐαγγελίου μὴ δεόντως ἐκλαμβάνων , ἠγείσθω , κατὰ προκοπὴν τινὰ καὶ ἀκολουθίαν κατ’ ὀλίγον πρὸς τὸ θειότερον μεταπερίζεσθαι τὴν ἡμετέραν φύσιν ἐν τῷ Χριστῷ . Τὸ γὰρ Προκλέπειν ἡλικίαν , καὶ σοφίαν , καὶ χάριν , εἰς ἀπόδειξιν τοῦ ἀληθῶς ἐν τῷ ἡμετέρῳ φυράματι γεγενῆσθαι τὸν Κύριον παρὰ τῆς Γραφῆς ἱστόρηται . Ὡς ἂν μὴ τινὰ χώραν ἔχοι τὸ τῶν ἀντὶ τῆς ἀληθοῦς θεοφανίας δόξης τινὰ γεγενῆσθαι δογματιζόντων , ἐν σωματικῇ μορφῇ κατεσχηματισμένην . Διὰ τοῦτο ὅσα τῆς φύσεως ἡμῶν ἴδια ἀνεπασχύντως καὶ περὶ αὐτὸν ἱστορεῖ ἡ Γραφή , τὴν βρώσιν , τὴν πόσιν , τὸν ὕπνον , τὸν κόπον , τὴν τροφήν , τὴν προκοπὴν τῆς σωματικῆς ἡλικίας , τὴν αὐξήσιν · πάντα δι’ ὧν ἡ ἡμετέρα χαρακτηρίζεται φύσις , πλὴν τῆς καὶ ἀμαρτίαν ὀργῆς . Ἡ γὰρ ἀμαρτία ἀπότευγμα φύσεως ἐστιν , οὐκ ἴδιωμα . Ὡς καὶ ἡ
Lemmas: adorant , abominabiles pronuntiant : tantum non di - A aπροσκυνεος , βδελυκτός ἀποφαίνω · μονόω φανερῶς ἐκεῖνος βοῦς ὁ ῥῆμα , πρόσω ἀπό ἐγώ · μή ἐγγίζω ἐγώ · ὅτι καθαρός εἰμί . δίδωμι δέ γαί πλέω τίς αὐτός κατά ὁ γνῶσις , ἤνπερ αὐτός οἴομαι καταλαμβάνω , πρόσειμι . μή πλέω ὁ πιστεύω ἀλάομαι εἰμί θεός ὁ ὁ Θεός ἀληθινός υἱός ἔχω · ὁ γάρ ὁ ἀληθινός Θεός ὁμολογία πᾶς συμπεριλαμβάνω ὁ εὐσεβής καί σῴζω ἐγώ νόημα · ὅτι ἀγαθός , ὅτι δίκαιος , ὅτι δυνατός , ἄτρεπτος τε καί ἀναλλοίωτος , καί ἀεί ὁ αὐτός , οὔτε πρός ὁ χείρων , οὔτε πρός ὁ ἀγαθός τρέπω δύναμαι · ὁ μέν γάρ οὖον φύω , ὁ δέ οὐ ἔχω · τε γάρ ὕψιστος ὑψηλός ; τις ὁ ἀγαθός ἀγαθός ; ὡστε ἐν πᾶς ὁ ἀγαθός τελειότης θεωρέω , κατά πᾶς εἶδος τροπή ὁ ἀναλλοίωτος ἔχω · οὖον κατά καιρός τις ὁ τοιοῦτος ἐν ἑαυτοῦ δείκνυμι , ἀλλά ἀεί ὡσαύτως ἔχω , καί πρό ὁ κατά ἄνθρωπος οἰκονομία , καί ἐν ἐκεῖνος , καί μετά οὗτος . οὐδείς ὁ ἄτρεπτος καί αναλλοίωτος φύσις ἐν ὁ ὑπέρ ἐγώ ἐνέργεια πρός ὁ ἀπεμφαίνω μεθαρμόζω . ὁ γάρ φύσις ἄφθαρτος καί ἀναλλοίωτος , ἀεί τοιοῦτος εἰμί , οὖον συναλλοιόω ὁ ταπεινός φύσις , · ἐάν ἐν ἐκεῖνος κατά οἰκονομία γίγνομαι , κατά δέ ὁ ἥλιος ὑπόδειγμα · ὅς ὑποβάλλω ὁ ἀκτίς ὁ ζῷον , ὁ φάος ὁ ἀκτίς οὐ ἀμαυρόω · ἀλλά ὁ σκότος διά ὁ ἀκτίς εἰς φάος μεταποιέω · οὕτως καί ὁ ἀληθινός φάος ἐν ὁ σκοτία ἐγώ λάμπω , οὐ αὐτός ὑπό ὁ σκότος κατασκιόω , ἀλλά διά ἑαυτοῦ ὁ ζόφος φωτίζω . ἐπειδή τοίνυν ἐν σκότος ὁ ἀνθρώπινος εἰμί , καθώς γράφω , ὅτι οὐ γιγνώσκω , οὐδέ συνίημι , ἐν σκότος διαπορεύω , ὁ ἐλλάμπω ὁ ἐσχοτισμένῃ φύσις διά πᾶς ὁ συγχρηματος ἐγώ ὁ θεότης ὁ ἀκτίς διάγω , διά Ψυχή , λέγω , καί σῶμα , ὅλος ὁ ἀνθρώπινος ὁ ἴδιος φάος προσφωκεισος , ὁ πρός ἑαυτοῦ ἀνάκρασις ὅσπερ εἰμί αὐτός , ἐκεῖνος ἀπεργάζομαι , καί ὡς οὐ φθείρω ὁ θεότης ἐν ὁ φθαρτός σῶμα γινωμένος · οὕτως οὔτε εἰς τροπή ἀλλοιόω , ὁ τρεπτός ὁ Ψυχή ἐγώ ἰάομαι . καί ἐπί ὁ ἰατρικός τέχνη ὁ θεραπεύω ὁ σῶμα , ἐπειδάν ἀλέω ὁ πάσχω , οὐ αὐτός ἐμπαθής γίγνομαι , ἀλλά ὁ νοσέω ἐξιάομαι . μηδείς δέ διά οὗτος ὁ ὁ Εὐαγγέλιος μή δήω ἐκλαμβάνω , ἡγέομαι , κατά προκοπή τις καί ἀκολουθία κατά ὀλίγος πρός ὁ θεῖος μεταπεριζω ὁ ἡμέτερος φύσις ἐν ὁ Χριστός . ὁ γάρ Προκλέπτω ἡλικία , καί σοφία , καί χάρις , εἰς ἀπόδειξις ὁ ἀληθής ἐν ὁ ἡμέτερος φύραμα γίγνομαι ὁ κύριος παρά ὁ γραφή ἱστορέω . ὡς εἄν μή τις χώρα ἔχω ὁ ὁ ἀντί ὁ ἀληθής Θεοφανία δόξα τις γίγνομαι δογματίζω , ἐν σωματικός μορφή κατασχηματίζω . Ζεύς οὗτος ὅσος ὁ φύσις ἐγώ ἴδιος ἀνεπασχύντως καί περί αὐτός ἱστορέω ὁ γραφή , ὁ βρῶσις , ὁ πόσις , ὁ ὕπνος , ὁ κόπος , ὁ τροφή , ὁ προκοπή ὁ σωματικός ἡλικία , ὁ αὔξησις · πᾶς διά ὅς ὁ ἡμέτερος χαρακτηρίζω φύσις , πλήν ὁ καί ἁμαρτία ὀργή . ὁ γάρ ἁμαρτία ἀπότευγμα φύσις εἰμί , οὐ ἰδίωμα . ὡς καί ὁ