gregorius-nyssenus.vita-sanctae-macrinae pg046_0524.2
Δεῦσεν ἡμᾶς ὁ Κύριος , ὡς εἰκὸς ἦν , ὑπὸ τῶν αὐτῶν προπεμφθέντας · εὐχῶν , καὶ σοὶ τεχμήριον τῆς εὐμενείας 14 σαφὲς διηγήσομαι · ὡς γὰρ ἤδη ἤλιος ἦν ἀνὰ τὸ χωρίον , ὁ κατὸπιν Ἔαρσού 15-16 κατελπίπομεν , ἀθρόον ἐγένετο νεφῶν συστορφή , καὶ εἰς βαθύν ζόφον 17 ἐξ αἰθῆρας μετέσεως . Ψυχρὰ δὲ τις τῶν νεφῶν διαπνέουσα , ἑροειδὴς καὶ ὑγροτάτη τοῖς σώμασιν ἡμῶν προσπίπτουσα , ὅσον οὐδὲπω τὸν ὕετον ἤπειλει , καὶ κατὰ τὸ εὐώνυμον βρονταὶ συνεχεῖς ὑπερήχουντο , καὶ ἀστραπαὶ δεξίαι τε καὶ ἐπάλξιλοι τῶν βροντῶν προηγούντο , τὰ τε δρη πάντα πρόσω τε καὶ ὀπίσω , καὶ καθ' ἕκαστερα τῶν πλαγίων , κατηρεφὴ τοῖς νέφεσιν ἦν . Καὶ ἤδη ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμῶν βραχεῖα νεφέλη 18 , πνεύματι ὑποπληθεῖσα , τὸν ὕετον ᾠδίνε , καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ Ἰσραηλιτικὴν θαῦμα , μέσοι πανταχόθεν τῶν ὑδάτων διελημένοι , ἀδροχοι τὴν μέχρις Οὐεστηνῆς 19 ὁδὸν ἐπεράσαμεν · ἐν ᾗ κατὰχθέντων ἡμῶν ἤδη , καὶ γὰρ 20 ἡμῶν ἀναπαυσάντων 21 , τότε παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐδόθη τῷ ἀέρι τοῦ ὑμβρου τὸ σύνθημα . Τριῶν δὲ ὡρῶν , ἢ καὶ τεσσάρων ἐκεῖσε διαγόντων ἡμῶν , καὶ ἰκανῶς εἰχόμεν τῆς ἀναπαύσεως , πάλιν διέσχεν ὁ Θεὸς τὸν ὑμβρον , καὶ τὸ ὄχημα εὐδρωμώτερον ἐαυτῷ 22 ἢ πρόσθεν ἦν . ἐν ὑγρῷ τε καὶ ἐπιπολαίῳ τῇ πηλῷ τοῦ τροχοῦ δι' εὐκολίας ἐνολισθαίνοντο . Ἔστι δὲ ὁδὸς αὕτη ἐκείνου ἀπὸ τῆν πολίχνην ἡμῶν πᾶσα ἐπιποτάμιος , κατὰ ροὺν συγκατιοῦσα τῷ ὕδατι , χωρία τε συνεχὴ περὶ τῆς ῥυθᾶς τοῦ ποταμοῦ , παρὸδια τὰ πάντα , καὶ οὐ πολλῷ τῇ μέσῳ ἀπ' ἀλλήλων διωρισμένα . Πᾶσα τοίνυν ἡ ὁδὸς ἐκ τῆς ἐπαλλήλου ταύτης οἰκήσεως , τῶν μὲν ὑπαντόντων , τῶν δὲ παραπεμπόντων κατὰ τὸ συνεχὲς ἀνθρώπων ἐπεπληρωτο , πολὺ τῇ ἡδονῇ καταμύροντι τὸ δάκρυον . Ἦν δὲ ψεχὰς ἀνεπαχθὴς τὸν ἀέρα ὑπονοτιζοῦσα · μικρὸν δὲ πρὸ τῆς πολίχνης εἰς βιαϊώτερον ὑμβρον τὸ ὑπερκειμενον ἐθλίβετο νέφος 23 , ὥστε καθ' ἡσυχίαν ἡμῖν γενέσθαι τὴν εἴσοδον , μηδενὸς προατισομένου
Lemmas: δήω ἐγώ ὁ Κύριος , ὡς εἰκός εἰμί , ὑπό ὁ αὐτός προπέμπω · εὖχος , καί σύ τεκμήριον ὁ εὐμένεια 14 σαφής διηγέομαι · ὡς γάρ ἤδη ἥλιος εἰμί ἀνά ὁ χωρίον , ὁ κατόπιν Ἀρσής 15-16 καταλείπω , ἀθρόος γίγνομαι νέφος συστροφή , καί εἰς βαθύς ζόφος 17 ἐκ αἰθήρ μετέσεως . ψυχρός δέ τις ὁ νέφος διαπνέω , εροοιδα καί ὑγρός ὁ σῶμα ἐγώ προσπίπτω , ὅσος οὐδέπω ὁ ὕω ἀπειλέω , καί κατά ὁ εὐώνυμος βροντή συνεχής ὑπερέχω , καί ἀστραπή δεξιός τε καί ἐπάλξιλοι ὁ βροντή προηγούμαι , ὁ τε δρης πᾶς πρόσω τε καί ὀπίσω , καί κατά ἕκαστος ὁ πλάγιος , κατηρεφής ὁ νέφος εἰμί . καί ἤδη ὑπέρ κεφαλή ἐγώ βραχύς νεφέλη 18 , πνεῦμα ὑποπίμπλημι , ὁ ὕω ὠδίς , καί ἐγώ κατά ὁ Ἰσραηλιτικός θαῦμα , μέσος πανταχόθεν ὁ ὕδωρ διαλαμβάνω , αδροχοω ὁ μέχρι Οὐεστηνῆς 19 ὁδός πέρνημι · ἐν ὅς κατάγω ἐγώ ἤδη , καί γάρ 20 ἐγώ ἀναπαύω 21 , τότε παρά ὁ Θεός δίδωμι ὁ ἀήρ ὁ ὑμβρου ὁ σύνθημα . τρεῖς δέ ὥρα , ἢ καί τέσσαρες ἐκεῖσε διάγω ἐγώ , καί ἱκανῶς ἔχω ὁ ἀνάπαυσις , πάλιν διέχω ὁ θεός ὁ ὑμβρον , καί ὁ ὄχημα εὔδρομος αὐτός 22 ἢ πρόσθεν εἰμί . ἐν ὑγρός τε καί ἐπιπόλαιος ὁ πηλός ὁ τροχός διά εὐκολία ἐνολισθάνω . εἰμί δέ ὁδός οὗτος ἐκεῖνος ἀπό ὁ Πολίχνα ἐγώ πᾶς ἐπιποτάμιος , κατά ῥόος συγκάτειμι ὁ ὕδωρ , χωρίον τε συνεχής περί ὁ ῥυθᾶς ὁ ποταμός , παρόδιος ὁ πᾶς , καί οὖον πολύς ὁ μέσος ἀπό ἀλλήλων διά-ὁρίζω . πᾶσα τοίνυν ὁ ὁδός ἐκ ὁ ἐπάλληλος οὗτος οἴκησις , ὁ μέν ὑπαντάω , ὁ δέ παραπέμπω κατά ὁ συνεχής ἄνθρωπος πληρόω , πολύς ὁ ἡδονή καταμύροντι ὁ δάκρυ . ἦς δέ ψεχὰς ἀνεπαχθής ὁ ἀήρ ὑπονοτίζω · μικρός δέ πρό ὁ Πολίχνα εἰς βίαιος ὑμβρον ὁ ὑπερκείμενος θλίβω νέφος 23 , ὥστε κατά ἡσυχία ἐγώ γίγνομαι ὁ εἴσοδος , μηδείς προατισομενω