gregorius-nyssenus.orationes-viii-de-beatitudinibus pg044_0652.2
Ἄλλ' οὐ πρὸς τοῦτο βλέπει μόνον τοῦ μακαρισμοῦ ἡ διάνοια , τὸ ἐκ τινὸς ἐνεργείας τὸν ἐνεργοῦντα δύνασθαι τοιοῦτον ἀναλογιζασθαι : γένοιτο γὰρ ἂν ἴσως καὶ τοῖς τοῦ αἰῶνος τοῦτο σοφοῖς , διὰ τῆς τοῦ κόσμου εὐαρμοστίας ἢ τῆς ὑπερκειμένης σοφίας τε καὶ δυνάμεως κατανόησις . Ἄλλ' ἕτερόν μοι δοκεῖ ἢ τοῦ μακαρισμοῦ μεγαλοφροῦν τοῖς δυναμένοις δεξάμενοι κατιδεῖν τὸ ποθούμενον , τὴν συμβουλήν ὑφηγεῖσθαι : τὸ δὲ μοι παραστάν νόημα δι' ὑποδειγμάτων σαφηνισθήσεται . Ἄγαθὸν τι κατὰ τὸν ἀνθρωπίνων ἐστι βίον , ὑγίεια τοῦ σώματος : ἀλλὰ μακάριον οὐ τὸ εἰδέναι μόνον τῆς ὑγιείας τὸν λόγον , ἀλλὰ τὸ ἐν ὑγιείᾳ ζῆν . Εἰ γὰρ τις ἐγκύμια διεξιὼν τῆς ὑγιείας τὴν νοσῶδη καὶ κακόχυμον αἱρεῖτο τροφήν · τί τῶν τριχωλίων τῆς ὑγιείας ἀπίσταντο ταῖς ἀρβωστιαῖς ἐπιπρίδόμενος ; Οὕτω τοίνυν νοήσωμεν καὶ τὸν προκειμένον λόγον , ὅτι οὐ τὸ γινώσκει περὶ Θεοῦ μακάριον ὁ Κύριος εἶναι φησιν : ἀλλὰ τὸ ἐν ἐαυτῷ σχεῖν τὸν Θεόν . Μακάριοι γὰρ οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται . Οὐ γὰρ μοι δοκεῖ ὡς ἀντιπρόσωπόν τι θέαμα τὸν Θεὸν προτιθέναι τῷ κεκαθαρισμένῳ τὸν τῆς ψυχῆς ὀφθαλμόν : ἀλλὰ τοῦτο τάχα ἢ τοῦ ῥητοῦ μεγαλοφροῦν ἡμῖν ὑποτίθεται , ὅ καὶ πρὸς ἑτέρους ὁ λόγος : γυμνότερον παρίστασιν , ἐνδὸς ὑμῖν εἶναι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰπών : ἵνα διδαχθῶμεν , ὅτι ὁ πάσης τῆς κτίσεως καὶ ἐμπαθοῦς διαθέσεως τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν ἀποκαθράσας , ἐν τῷ ἰδίῳ καλεῖ τῆς θείας φύσεως καθαρᾷ τὴν εἰκόνα . Καὶ μοι δοκεῖ δι' ὀλίγων ὧν εἴπεν , τοιαύτην συμβουλήν περιἔχειν ὁ Λόγος : ὅτι , Ὦ ἄνθρωποι , ὅσοις ἐστὶ τις ἐπιθυμία τῆς τοῦ ὄντος ἀγαθοῦ θεωρίας , ἐπειδὰν ἀκούσητε ὑπὲρ τοῦ οὐρανοῦς ἐπὶπέρα τὴν θείαν μεγαλοπρέπειαν , καὶ τὴν δόξαν αὐτῆς ἀνερμήνευτον εἶναι , καὶ τὸ κάλλος ἀφραστον , καὶ τὴν φύσιν ἀχώρητον : μὴ ἐκπίπτετε εἰς ἀνελιστίαν τοῦ μὴ δύνασθαι κατἰδεῖν τὸ ποθούμενον . Τὸ γὰρ σοι χωρητόν , τῆς τοῦ
Lemmas: ἄλλος οὖον πρός οὗτος βλέπω μόνος ὁ μακαρισμός ὁ διάνοια , ὁ ἐκ τις ἐνέργεια ὁ ἐνεργέω δύναμαι τοιοῦτος ἀναλογίζομαι : γίγνομαι γάρ εἄν ἴσως καί ὁ ὁ αἰών οὗτος σοφός , διά ὁ ὁ κόσμος εὐαρμοστία ἢ ὁ ὑπέρκειμαι σοφία τε καί δύναμις κατανόησις . ἄλλος ἕτερος ἐγώ δοκέω ἢ ὁ μακαρισμός μεγαλοφρεω ὁ δύναμαι δέχομαι καθοράω ὁ ποθέω , ὁ συμβουλή ὑφηγέομαι : ὁ δέ ἐγώ παρίστημι νόημα διά ὑπόδειγμα σαφηνίζω . Ἀγαθός τίς κατά ὁ ἀνθρώπινος εἰμί βίος , ὑγίεια ὁ σῶμα : ἀλλά μακάριος οὖον ὁ οἶδα μόνος ὁ ὑγίεια ὁ λόγος , ἀλλά ὁ ἐν ὑγίεια ζῶ . εἰμί γάρ τις εγκυεις διέξειμι ὁ ὑγίεια ὁ νοσώδης καί εκόχυμος αἱρέω τροφή · τίς ὁ τριχωλίων ὁ ὑγίεια ἀφίστημι ὁ αρβωστιος επιπριδιδωμι ; οὕτως τοίνυν νοέω καί ὁ πρόκειμαι λόγος , ὅτι οὖον ὁ γιγνώσκω περί Θεός μακάριος ὁ Κύριος εἰμί φημί : ἀλλά ὁ ἐν αὐτός ἔχω ὁ Θεός . Μακάριος γάρ ὁ καθαρός ὁ Καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω . οὖον γάρ ἐγώ δοκέω ὡς ἀντιπρόσωπος τίς θέαμα ὁ θεός προτίθημι ὁ καθαρίζω ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός : ἀλλά οὗτος τάχα ἢ ὁ ῥητός μεγαλοφρεω ἐγώ ὑποτίθημι , ὅς καί πρός ἕτερος ὁ λόγος : γυμνός παρίστημι , ἔνδον σύ εἰμί ὁ βασίλειος ὁ Θεός εἶπον : ἵνα διδάσκω , ὅτι ὁ πᾶς ὁ κτίσις καί ἐμπαθής διάθεσις ὁ ἑαυτοῦ Καρδία ἀποκαθαίρω , ἐν ὁ ἴδιος καλέω ὁ θεῖος φύσις καθαρός ὁ εἰκών . καί ἐγώ δοκέω διά ὀλίγος ὅς εἶπον , τοιοῦτος συμβουλή περιέχω ὁ Λόγος : ὅτι , ὦ ἄνθρωπος , ὅσος εἰμί τις ἐπιθυμία ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός θεωρία , ἐπειδάν ἀκούω ὑπέρ ὁ οὐρανός ἐπὶπέρα ὁ θεῖος μεγαλοπρέπεια , καί ὁ δόξα αὐτός ἀνερμηνεύω εἰμί , καί ὁ κάλλος ἄφραστος , καί ὁ φύσις ἀχώρητος : μή ἐκπίπτω εἰς ανελιστια ὁ μή δύναμαι καθοράω ὁ ποθέω . ὁ γάρ σύ χωρέω , ὁ ὁ