gregorius-nyssenus.orationes-viii-de-beatitudinibus pg044_0654.1
ἡμῶν ἐπαρρόδια , τὸ γήινον τοῦτο βάρος ἀποτινάζεται ; Εἰ γὰρ τις ἐν περινοῇ γένοιτο τῶν ἀναγκαίων τῆς ψυχῆς παθημάτων , ἄπορον οἴησεται καὶ ἀμήχανον τὴν τῶν συνεξευμένων κακῶν ἀναχώρησιν . Εὐθὺς ἐκ πάθους ἡμῖν ἡ γένεσις ἄρχεται , καὶ διὰ πάθους ἡ αὔξησις πρόσεισιν , καὶ εἰς τὸ πάθος ἡ ζωὴ καταλήγει , καὶ ἀναλείχεται πως τὸ κακὸν πρὸς τὴν φύσιν , διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς παραδεξαμένων τὸ πάθος , τῶν διὰ τῆς παρακοῆς εἰωθισαμένων τὴν νόσον . Ὥσπερ δὲ τῇ διαδοχῇ τῶν ἐπιγινομένων καθ’ ἕκαστον εἶδος , τῶν ζῴων ἡ φύσις συνδιεξέρχεται , ὡς ταῦτόν εἶναι τὸ γενόμενον κατὰ τὸν τῆς φύσεως λόγον , τοῦ ἐξ οὗ γέγονεν · οὕτως ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπος γίνεται , ἐξ ἐμπαθὲς ἐμπαθὲς , ἐξ ἀμαρτωλοῦ τοιοῦτος . Οὐκοῦν συνυφίσταται τρόπον τινὰ τοῖς γινομένοις ἡ ἀμαρτία , συναποτικτομένη τε καὶ συναυξοῦσα , καὶ τῷ τῆς ζωῆς ὄρῳ B συγκαταλήγουσα . Ἄλλὰ δυσπεπτεύκτον μὲν εἶναι τῇ ἀρετῇ , μυρίοις ἰδρύσαι καὶ πόνους , σπουδὴν καὶ καμάτω μόγις κατορθουμένην , πολλάκις παρὰ τῆς θείας Γραφῆς ἐδιδάχθην , τελειωμένην καὶ διὰ στενοῦ προΐουσαν τὴν ὁδὸν τῆς βασιλείας ἀχουῦσαν , πλατείαν τε καὶ κατάνην καὶ ἐπίβρομον , τὴν διὰ κακίας τὸν βίον ἐπὶ τὴν ἀπώλειαν ἀπάγουσαν . Οὐ μὴν καθόλου ἀμήχανον τὴν ὑψηλὴν ζωὴν , ἡ Γραφὴ διωρίσατο , ἡ τοσούτων ἀνδρῶν ἐν ταῖς ἱταῖς βίβλοις ἐκθεμένη τὰ θαύματα . Ἄλλ’ ἐπεὶ διπλῆς οὖσης τῆς διανοίας ἐν τῇ τοῦ ἰδεῖν τὸν Θεὸν ἐπαγγελίᾳ · μιᾶς μὲν τοῦ γινώσκει τὴν τοῦ παντὸς ὑπερκειμένην φύσιν , ἑτέρας δὲ τοῦ ἀναχραθῆναι πρὸς αὐτὸν διὰ τῆς κατὰ τὴν ζωὴν καθαρότητος · τὸ μὲν πρότερον τῆς κατανοήσεως εἶδος ἀμήχανον εἶναι ἡ τῶν ἁγίων φωνὴ δι - C σόρισεως · τὸ δὲ δεύτερον ὑπισχνεῖται τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει διὰ τῆς παρούσης διδασκαλίας ὁ Κύριος , εἰπών , Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται .
Lemmas: ἐγώ ἐπαρρόδια , ὁ γήινος οὗτος βάρος ἀποτείνω ; εἰμί γάρ τις ἐν περινοέω γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος ὁ Ψυχή πάθημα , ἄπορος οἴομαι καί ἀμήχανος ὁ ὁ συνεξευμένων κακός ἀναχώρησις . εὐθύς ἐκ πάθος ἐγώ ὁ γένεσις ἄρχω , καί διά πάθος ὁ αὔξησις πρόσειμι , καί εἰς ὁ πάθος ὁ ζωή καταλήγω , καί ἀναλείχω πως ὁ κακός πρός ὁ φύσις , διά ὁ ἐκ ἀρχή παραδέχομαι ὁ πάθος , ὁ διά ὁ παρακοή εἴωθα ὁ νόσος . ὥσπερ δέ ὁ διαδοχή ὁ ἐπιγίγνομαι κατά ἕκαστος εἶδος , ὁ ζῷον ὁ φύσις συνδιεξέρχομαι , ὡς αὐτός εἰμί ὁ γίγνομαι κατά ὁ ὁ φύσις λόγος , ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι · οὕτως ἐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπος γίγνομαι , ἐκ ἐμπαθής ἐμπαθής , ἐκ ἁμαρτωλός τοιοῦτος . οὐκοῦν συνυφίστημι τρόπος τις ὁ γίγνομαι ὁ ἁμαρτία , συναποτίκτω τε καί συναυξέω , καί ὁ ὁ ζωή ὄρον B συγκαταλήγω . ἀλλά δυσπεπτευκτω μέν εἰμί ὁ ἀρετή , μυρίος ἱδρύω καί πόνος , σπουδή καί κάματος μόγις κατορθόω , πολλάκις παρά ὁ θεῖος γραφή διδάσκω , τελειόω καί διά στενός πρόειμι ὁ ὁδός ὁ βασίλεια ἀχεύω , πλατύς τε καί κατάνη καί ἐπιβρομέω , ὁ διά κακία ὁ βίος ἐπί ὁ ἀπώλεια ἀπάγω . οὖον μήv καθόλου ἀμήχανος ὁ ὑψηλός ζωή , ὁ γραφή διορίζω , ὁ τοσοῦτος ἀνήρ ἐν ὁ ἴτης Βίβλος ἐκτίθημι ὁ θαῦμα . ἄλλος ἐπεί διπλόος εἰμί ὁ διάνοια ἐν ὁ ὁ ὁράω ὁ θεός ἐπαγγελία · εἷς μέν ὁ γιγνώσκω ὁ ὁ πᾶς ὑπέρκειμαι φύσις , ἕτερος δέ ὁ ἀναχράομαι πρός αὐτός διά ὁ κατά ὁ ζωή καθαρότης · ὁ μέν πρότερος ὁ κατανόησις εἶδος ἀμήχανος εἰμί ὁ ὁ ἅγιος φωνή Ζεύς - C σόρισεως · ὁ δέ δύο ὑπισχνέομαι ὁ ἀνθρώπινος φύσις διά ὁ πάρειμι διδασκαλία ὁ Κύριος , εἶπον , μακάριος ὁ καθαρός ὁ Καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω .