gregorius-nyssenus.orationes-viii-de-beatitudinibus pg044_0637.2
Αὕτη τοῦ ἀντικειμένου περὶ τῆς τροφῆς ἐστι συμβουλή , ταῦτα διὰ τοῦ πρὸς τοὺς λίθους βλέπειν , ἀντὶ τῆς νενομισμένης τοῦ ἄρτου χρήσεως ὑποτίθεται . Ἀλλ’ ὁ τῶν πειρασμῶν καθαيرέτης , οὐχὶ τὴν πείναν ἐφορίζει τῆς φύσεως , ὡς κακῶν αἰτίαν , ἀλλὰ τὴν περιεργίαν τὴν ἐκ συμβουλῆς τοῦ ἀντικειμένου συνεισιοῦσαν τῇ χρήσει , μόνην ἀποπεμφάμενος , ἀφήκεν τοὺς ἰδίους ὁροὺς οἰκονομεῖσθαι τὴν φύσιν . Ὡσπερ γὰρ οἱ διηθόντες τὸν οἶνον οὐκ ἀτιμάζουσι αὐτοῦ τὸ χρήσιμον , διὰ τὴν καταμιχθεῖσαν ἄγην αὐτῷ · ἀλλὰ τῷ ἰθμῷ τὰ περατὰ διακρινάντες , τοῦ καθαροῦ τὴν χρείσιν οὐκ ἀποβάλλουσιν · οὕτως ὁ θεωρητικὸς τε καὶ διακριτικὸς τῶν ἀλλοτρίων τῆς φύσεως , Λόγος , τῇ λεπτότητι τῆς ἀκριβοῦς θεωρίας , τὴν μὲν πείναν , ὡς συντηρητικὴν οὖσαν τῆς ζωῆς ἡμῶν οὐκ ἐξώρισεν · τὰς δὲ συμπλεκόμενας τῇ χρήσει περιεργίας , διήθησεν τε καὶ ἀπέρριψεν , εἰπών · ἐκεῖνον εἰδέναι τρόφιμον ἄρτον , δι τῷ ῥήματι τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν φύσιν ἠκείσεται . Εἰ οὖν ἐπείνασεν ὁ Ἰησοῦς , μακαριστὸν ἂν εἴη τὸ πεινᾶν , ὅταν κατὰ μίμησιν ἐκείνου ἐνεργῆται καὶ ἐν ἡμῖν . Εἰ τοίνυν ἐγνωμεν τί ἐστιν ὁ πεινᾷ Κύριος , γνωσόμεθα πάντως τοῦ μακαρισμοῦ τοῦ νῦν ἡμῖν προκειμένου τὴν δύναμιν . Ποία οὖν ἐστιν ἡ βρώσις , ἣς ὁ Ἰησοῦς τὴν ἐπιθυμίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ; Φησὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς μετὰ τὸν πρὸς τὴν Σαμαρείτιν διάλογον · ὅτι Ἐμὸν βρώμα ἐστιν , Ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου · φανερὸν δὲ τοῦ Πατρὸς ἐστι τὸ θέλημα , ὅς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι , καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν . Οὐκοῦν εἰ ἐκείνος D ἀρέσεται τοῦ ἡμᾶς σωθῆναι , καὶ τροφὴ αὐτοῦ γίγεται ἡ ἡμετέρα ζωή , μεμαθήκαμεν εἰς ὅτι χρηστοῖον ἂν εἴη τῇ τοιαύτῃ τῆς ψυχῆς διαθέσει . Τί οὖν τοῦτό ἐστι ; Πεινάσωμεν τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν , διψήσωμεν τοῦ θελοῦ θελήματος , ὅπερ ἐστὶ τὸ ἡμᾶς σωθῆναι . Πῶς οὖν ἐστι τὴν τοιαύτην ἡμῖν κατορθωθῆναι πείναν , νῦν παρὰ τοῦ μακαρισμοῦ μεμαθήκαμεν . Ὁ γὰρ τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ ποθῶν , εὑρεν τὸ ἀληθῶς ὀρεκτόν · οὗ τὴν ἐπιθυμίαν οὐχ ἐνὶ τρόπῳ τῶν κατὰ τὴν ὀρεξιν ἐνεργουμένων ἐπληρώσεν · οὗ γὰρ μόνον ὡς βροῖσιν τὴν τοῦ δικαίου μετοῦσιν ἐπόθησεν . Ἡμεῖλες γὰρ ἂν ἦν ἐπὶ ταύτης μόνης τῆς διαθέσεως
Lemmas: ἄτη ὁ ἀντίκειμαι περί ὁ τροφή εἰμί συμβουλή , οὗτος διά ὁ πρός ὁ λίθος βλέπω , ἀντί ὁ νομίζω ὁ ἄρτος χρῆσις ὑποτίθημι . ἀλλά ὁ ὁ πειρασμός καθαίρω , οὐ ὁ πεῖνα φορίζω ὁ φύσις , ὡς κακός αἴτιος , ἀλλά ὁ περιεργία ὁ ἐκ συμβουλή ὁ ἀντίκειμαι συνείσειμι ὁ χρῆσις , μόνος ἀποπέμπω , ἀφίημι ὁ ἴδιος ὀρός οἰκονομέω ὁ φύσις . ὡς γάρ ὁ διηθέω ὁ οἶνος οὐ ἀτιμάζω αὐτός ὁ χρήσιμος , διά ὁ καταμείγνυμι ἄγνυμι αὐτός · ἀλλά ὁ ἰθμός ὁ περάτης διακρίνω , ὁ καθαρός ὁ χρείσιν οὐ ἀποβάλλω · οὕτως ὁ θεωρητικός τε καί διακριτικός ὁ ἀλλότριος ὁ φύσις , Λόγος , ὁ λεπτότης ὁ ἀκριβής θεωρία , ὁ μέν πεῖνα , ὡς συντηρητικός εἰμί ὁ ζωή ἐγώ οὐ ἐξορίζω · ὁ δέ συμπλέκω ὁ χρῆσις περιεργία , διηθέω τε καί ἀπορρίπτω , εἶπον · ἐκεῖνος οἶδα τρόφιμος ἄρτος , Ζεύς ὁ ῥῆμα ὁ Θεός πρός ὁ φύσις ηκεισετα . εἰμί οὖν πεινάω ὁ Ἰησοῦς , μακαριστός εἄν εἰμί ὁ πεινάω , ὅταν κατά μίμησις ἐκεῖνος ἐνεργέω καί ἐν ἐγώ . εἰμί τοίνυν γιγνώσκω τίς εἰμί ὁ πεινάω Κύριος , γιγνώσκω πάντως ὁ μακαρισμός ὁ νῦν ἐγώ πρόκειμαι ὁ δύναμις . Ποία οὖν εἰμί ὁ βρῶσις , ἥς ὁ Ἰησοῦς ὁ ἐπιθυμία οὐ ἐπαισχύνομαι ; φημί πρός ὁ μαθητής μετά ὁ πρός ὁ Σαμαρείτης διάλογος · ὅτι ἐμός βρῶμα εἰμί , ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ · φανερός δέ ὁ πατήρ εἰμί ὁ θέλημα , ὅς πᾶς ἄνθρωπος ἐθέλω σῴζω , καί εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἔρχομαι . οὐκοῦν εἰμί ἐκείνος D ἀρέσκω ὁ ἐγώ σῴζω , καί τροφή αὐτός γίγνυμι ὁ ἡμέτερος ζωή , μανθάνω εἰς ὅτι χρηστός εἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ Ψυχή διάθεσις . τις οὖν οὗτος εἰμί ; πεινάω ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία , διψάω ὁ θέλω θέλημα , ὅσπερ εἰμί ὁ ἐγώ σῴζω . Πῶς οὖν εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐγώ κατορθόω πεῖνα , νῦν παρά ὁ μακαρισμός μανθάνω . ὁ γάρ ὁ δικαιοσύνη ὁ Θεός ποθή , εὑρίσκω ὁ ἀληθής ὀρεκτός · ὅς ὁ ἐπιθυμία οὐ ἐν τρόπος ὁ κατά ὁ ὄρεξις ἐνεργέω πληρόω · ὅς γάρ μόνος ὡς βροις ὁ ὁ Δίκαιος μέτειμι ποθέω . Ἡμεῖλες γάρ εἄν εἰμί ἐπί οὗτος μόνος ὁ διάθεσις