gregorius-nyssenus.oratio-in-diem-natalem-christi pg046_0573.3
Οὐ μὴν οὐδὲ τότε τῷ διορθωτῇ τοῦ παντὸς εὐκαιρὸν ἦν , τῇ τῶν Αἰγυπτίων λέγῃ κακίᾳ , καταμιχθῆναι τῷ βίῳ . Ἄλλ’ ἔδει καὶ τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν παρανομίαν ἀναφανῆναι . Ἔδει καὶ τὴν Ἀσσυρίων βασιλείαν , καὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορ τὴν ὑπερηφανίαν ὑπομυχοῦσαν ἕτι τῷ βίῳ φανερὰν γενέσθαι . Ἔδει , τὴν κατὰ τῶν δικίων μαίωσιν οὐδὲν τῶν πονηρῶν καὶ ἀκανθώδη βλάπτην τῆς κακίας τοῦ διαβόλου βίχης ἀναδραμεν · ἔδει τὴν τῶν Ἰουδαίων κατὰ τῶν ἀγίων τοῦ Θεοῦ φανερωθῆναι λύσσαν , τῶν τοὺς προφήτας ἀποκτείναντας καὶ λ.θολοῦντων τοὺς ἀπεσταλμένους , καὶ τέλος μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου τὸ κατὰ τὸν Ζαχαρίαν ἄγος ἐργασαμένων . Πρόσδεε τῷ καταλόγῳ τῶν πονηρῶν βλαστημάτων , καὶ τοῦ Ἡρῴδου τὴν παιδοφονίαν . Ἐπεὶ οὖν πᾶσα τῆς κακίας ἡ δύναμις ἐκ τῆς πονηρᾶς βίχης ἀνεδείχθη , καὶ ἡξήσε πολυειδῶς ἐν ταῖς προαιρέσει τῶν καθ’ ἑκάστην γενεὰν τῇ κακίᾳ γνωρίμων ὑλομαντάσασα , τότε , καθὼς φησι πρὸς Ἀθηναίους ὁ Παῦλος , τοὺς χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεός , ἐπὶ τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν παραγίνεται , ὅτε οὐκ ἦν ὁ συνίων καὶ ἐκζητῶν τὸν Θεόν · ὅτε πάντες ἐξέκλιναν , ὅμα ἠρειώθησαν · ὅτε συνεχλείσθη τὰ πάντα εἰς ἁμαρτίαν · ὅτε ἐπλεόνασεν ἡ ἀνομία · ὅτε πρὸς τὸ ἀκρότατον μέτρον οἱ τῆς κακίας ὄφρος ἡξήσε · τότε ἐπῆφάν ἡ χάρις , τότε τὸ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς ἀκτὶς ἐπαρτέλει . Τότε ἐπῆφανε τῆς δικαιοσύνης ὁ ἥλιος τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις , τότε τὰς πολλὰς κεφαλὰς τοῦ δράκοντος συνέθλασεν ἐπιβὰς τῷ ποδὶ , διὰ τῆς ἀνθρωπίνης σαρκός , καὶ τῇ γῇ προσθλάσας καὶ καταπατήσας , καὶ μηδὲν πρὸς τὰ νῦν ἐν τῷ βίῳ βλέπων κατακλειδεῖσθαι νομιζέτω τὸν λόγον , καθ’ ὃν ἐν τοῖς τελευταίοις ἐφάμεν χρόνοις ἐπιλάμψαι τῷ βίῳ τὸν Κύριον . Ἔρει γὰρ ὁ ἀντιλέγων τυχόν . ὅτι τὸν ἀναμείναντα τοὺς χρόνους πρὸς τὴν τῆς κακίας φανέρωσιν , ὅπως αὐξήσεσαν αὐτὴν ἐξελὴν προθέλυνον , πᾶσαν εἰκὸς αὐτὴν ἀνηρχέναι , ὡς μηδὲν αὐτῆς ὑπολειφθῆναι τῷ βίῳ λείψανον . Νυνὶ δὲ καὶ φόνοι ,
Lemmas: οὐ μήν οὐδέ τότε ὁ διορθωτής ὁ πᾶς εὔκαιρος εἰμί , ὁ ὁ Αἰγύπτιος λέγω κακία , καταμείγνυμι ὁ βίος . ἄλλος δέω καί ὁ Ἰσραηλίτης ὁ παρανομία ἀναφαίνω . δέω καί ὁ Ἀσσύριος βασίλειος , καί ὁ Ναβουχοδονόσορ ὁ ὑπερηφανία υπομυχουω ἔτι ὁ βίος φανερός γίγνομαι . δέω , ὁ κατά ὁ δίκιο μαίωσις οὐδείς ὁ πονηρός καί ἀκανθώδης βλάπτω ὁ κακία ὁ διάβολος βίχης ἀνατρέχω · δέω ὁ ὁ Ἰουδαῖος κατά ὁ ἅγιος ὁ θεός φανερόω λύσσα , ὁ ὁ προφήτης ἀποκτείνω καί λ.θολοῦντων ὁ ἀποστέλλω , καί τέλος μεταξύ ὁ ναός καί ὁ θυσιαστήριον ὁ κατά ὁ Ζαχαρίας ἄγος ἐργάζομαι . προσδέω ὁ κατάλογος ὁ πονηρός βλάστημα , καί ὁ Ἡρῴδης ὁ παιδοφονία . ἐπεί οὖν πᾶς ὁ κακία ὁ δύναμις ἐκ ὁ πονηρός βίχης ἀναδείκνυμι , καί ἥκω πολυειδής ἐν ὁ προαίρεσις ὁ κατά ἕκαστος γενεά ὁ κακία γνώριμος ὑλομαντάσασα , τότε , καθώς φημί πρός Ἀθηναῖος ὁ Παῦλος , ὁ χρόνος ὁ ἄγνοια ὑπεροράω ὁ θεός , ἐπί ὁ ἔσχατος ἡμέρα παραγίγνομαι , ὅτε οὐ εἰμί ὁ συνίημι καί ἐκζητέω ὁ θεός · ὅτε πᾶς ἐκκλίνω , Όμα ἐρείδω · ὅτε συγκλείω ὁ πᾶς εἰς ἁμαρτία · ὅτε πλεονάζω ὁ ἀνομία · ὅτε πρός ὁ ἄκρος μέτρον ὁ ὁ κακία ὄφρος ἥκω · τότε ἐπῆφάν ὁ χάρις , τότε ὁ ὁ ἀληθινός φάος ἀκτίς ἐπαρτέλει . τότε φαίνω ὁ δικαιοσύνη ὁ ἥλιος ὁ ἐν σκότος καί σκιά θάνατος κάθημαι , τότε ὁ πολύς κεφαλή ὁ δράκων συνθλάω ἐπιβαίνω ὁ πούς , διά ὁ ἀνθρώπινος σάρξ , καί ὁ γῆ προσθλάω καί καταπατέω , καί μηδείς πρός ὁ νῦν ἐν ὁ βίος βλέπω κατακλειδηω νομίζω ὁ λόγος , κατά ὅς ἐν ὁ τελευταῖος φημί χρόνος ἐπιλάμπω ὁ βίος ὁ κύριος . ἔρομαι γάρ ὁ ἀντιλέγω τυγχάνω . ὅτι ὁ ἀναμένω ὁ χρόνος πρός ὁ ὁ κακία φανέρωσις , ὅπως αὐξάνω αὐτός ἐξελαύνω προθέλυνον , πᾶς ἔοικα αὐτός ἀνέρχομαι , ὡς μηδείς αὐτηες͂ς ὑπολείπω ὁ βίος λείψανον . νυνί δέ καί φόνος ,