gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-meletium-episcopum pg046_0435.1
Ἱκούσατε ἀρτίως τοῦ Ἐφραὶμ καὶ τοῦ Μανασσῆ , οἷα καὶ ὅσα περὶ τοῦ Πατρὸς διηγήσαντο , ὡς ὑπερβαίνειν λόγον τὰ θαύματα . Δότε κάμοι περὶ τούτων εἰπεῖν . Καὶ γὰρ ἀκίνδυνον τὸ μακαρίζειν λοιπὸν οὔτε φοβοῦμαι τὸν φθόνον . Τί γὰρ με χειρὸν ἐργάσεται ; Οὐχὼν γινώτε τίς ὁ ἀνήρ · Εὐγενὴς τῶν ἀπ’ ἡλίου ἀνατολῶν , ἀμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , θεοσεβής , ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος . Οὐ γὰρ δὴ ζηλοτυπήσει ὁ μέγας Ἰώβ , εἰ ταῖς περὶ αὐτοῦ μαρτυρίαις καὶ ὁ μιμητὴς ἐκείνου ἐγκαλλωπίζεται . Ἄλλ’ ὅ καλὰ πάντα βλέπων φθόνος , εἶδε καὶ τὸ ἡμέτερον ἀγαθὸν πικρῷ τῷ ὀφθαλμῷ · καὶ ὁ ἐμπεριπατῶν τῇ οἰκουμένῃ , καὶ δι’ ἡμῶν περιεπάτησεν , πλατὺ τὸ ἴχνος τῆς θλίψεως ταῖς εὐπραγίαις ἡμῶν ἐναπερείσας . Οὐ βοῶν καὶ προβάτων ἀγέλας διεσκόρπισεν · πλὴν εἰ μὴ ἄρα τις κατὰ τὸ μυστικὸν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μεταλλάσσει τὸ ποίμνιον . Σλὴν οὐκ ἐν τούτοις ἡμῖν παρὰ τοῦ φθόνου ἡ βλάβη · οὐδὲ ἐν ὄνοις καὶ καμήλοις τὴν ζημίαν εἰργάσατο · οὐδὲ τραῦματι σαρκὸς τὰς αἰσθήσεις ἐδρίμμενεν · ἀλλ’ ἡμᾶς τῆς κεφαλῆς ἀπεσώλησε . Τῇ δὲ κεφαλῇ συνἀπῆλθε τὰ τίμια ἡμῶν αἰσθητήρια . Οὐκέτι ἐστὶν ὀφθαλμός , ὁ τὰ οὐράνια βλέπων , οὐδὲ ἀκοή , τῆς θείας φωνῆς ἐπακούει , οὐδὲ ἡ γλῶσσα ἐκτίνει , τὸ ἀγνὸν ἀνάθημα τῆς ἀληθείας . Ποῦ ἡ γλυκεία τῶν ὀμμάτων γαλήνη ; Ποῦ τὸ φαίδρυν ἐπὶ τοῦ χαίλους μειδίαμα ; Ποῦ ἡ εὐπροσγόρος δεξιά , τῇ τοῦ στόματος εὐλογίᾳ τούσ δακτύλους συνεπετισκούσα ; Προάγωμαι δὲ ὡς ἐπὶ σκηνῆς ἀναβοήσαι τὴν συμφοράν · Ἐλεῶ σε , ὦ Ἐκκλησία · πρὸς σὲ λέγω , τὴν Ἀντιόχου πόλιν . Ἐλεῶ σε τῆς ἀθρόας ταύτης μεταβολῆς . Πῶς ἀπεκόσμηθη τὸ κάλλος ; Πῶς ἀπεσώλη ὁ κόσμος ; Πῶς ἐξαφνὴς ἀπερρύη τὸ ἄνθος ; Ὦντως ἐξηράνθη ὁ χόρτος , καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσεν . Τίς ὀφθαλμὸς πονηρός , τίς βασκανία κακὴ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἐκείνης ἐκωμᾶσεν ; Οἷα ἀνθ’ οἷων ἡλλάξατο ! Ἐξέλιπεν ἡ πηγὴ , ἐξηράνθη ὁ ποταμός . Πάλιν εἰς αἷμα μετεποιήθη τὸ ὕδωρ . Ὦ δυστυχὸς ἄγγελος ἐκείνης , τῆς διαγγέλλουσης τῇ Ἐκκλησίᾳ τὸ πάθος ! τίς ἐρεῖ τοῖς τέκνοις , ὅτι ἀπωρφανίσθησαν ; Τίς ἀπαγγελεῖ τῇ νύμφῃ , ὅτι ἐχήρευσεν ; Ὦ τῶν κακῶν ! Τί ἐξέπεμφαν , καὶ τί ὑποδέχονται ; Κιβωτὸν προέπεμψαν , καὶ σορὸν ὑποδέχονται . Κιβωτὸς ἦν , ἀδελφοί , ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος , κιβωτὸς περιέχων ἐν ἑαυτῷ τὰ θεία μυστήρια · ἐκεῖ ἡ σάμνος ἡ χρυσὴ πλήρης τοῦ θείου μάννα , πλήρης τῆς οὐρανίου τροφῆς . Ἐν ἐκείνῃ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης , ἐν ταῖς πλάσι τῆς καρδίας ἐγγεγραμμέναι πνεύματι Θεοῦ ζῶντος , οὐ μέλανι . Οὐδὲν γὰρ τῇ καθαρότητι τῆς καρδίας ζοφώδες καὶ μέλαν ἐνἐκέκαυτο νόημα . Ἐν ἐκείνῃ οἱ στύλοι , αἱ βάσεις , αἱ κεφαλίδες , τὸ θυμιατήριον , ἡ λυχνία , τὸ ἱλαστήριον , οἱ λουτήρες , τὰ τῶν εἰσόδων καταπετάσματα · ἐν ἐκείνῃ ἡ βάδδος τῆς ἱερωσύνης , ἡ ἐν ταῖς χειρὶ ταῖς ἐκείνου βλαστήσασα . Καὶ εἰ τι ἄλλο τὴν κιβωτὸν ἔχειν ἀκούομεν , πάντα τῇ ψυχῇ τοῦ ἀνδρὸς περιείληπτο .
Lemmas: ικουω ἄρτιος ὁ Ἐφραίμ καί ὁ Μανασσῆς , οἷος καί ὅσος περί ὁ Πατρός διηγέομαι , ὡς ὑπερβαίνω λόγος ὁ θαῦμα . δίδωμι κάμνω περί οὗτος λέγω . καί γάρ ἀκίνδυνος ὁ μακαρίζω λοιπός οὔτε φοβέω ὁ φθόνος . τις γάρ ἐγώ χείρων ἐργάζομαι ; Οὐχὼν γίνομαι τίς ὁ ἀνήρ · εὐγενής ὁ ἀπό ἥλιος ἀνατολή , ἄμεμπτος , δίκαιος , ἀληθινός , θεοσεβής , ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα . οὐ γάρ δή ζηλοτυπέω ὁ μέγας Ἰώβ , εἰμί ὁ περί αὐτός μαρτυρία καί ὁ μιμητής ἐκεῖνος ἐγκαλλωπίζω . ἄλλος ὁ καλός πᾶς βλέπω φθόνος , ὁράω καί ὁ ἡμέτερος ἀγαθός πικρός ὁ ὀφθαλμός · καί ὁ ἐμπεριπατέω ὁ οἰκουμένη , καί διά ἐγώ περιπατέω , πλατύς ὁ ἴχνος ὁ θλῖψις ὁ εὐπραγία ἐγώ ἐναπερείδω . Οὐ βοῦς καί πρόβατον ἀγέλη διασκορπίζω · πλήν εἰμί μή ἄρα τις κατά ὁ μυστικός εἰς ὁ ἐκκλησία μεταλλάσσω ὁ ποίμνη . Σλὴν οὐ ἐν οὗτος ἐγώ παρά ὁ φθόνος ὁ βλάβη · οὐδέ ἐν ὄνος καί κάμηλος ὁ ζημία ἐργάζομαι · οὐδέ τραῦμα σάρξ ὁ αἴσθησις ἐδρίμμενεν · ἀλλά ἐγώ ὁ κεφαλή ἀπεσώλησε . ὁ δέ κεφαλή συνἀπῆλθε ὁ τίμιος ἐγώ αἰσθητήριον . οὐκέτι εἰμί ὀφθαλμός , ὁ ὁ οὐράνιος βλέπω , οὐδέ ἀκοή , ὁ θεῖος φωνή ἐπακούω , οὐδέ ὁ γλῶσσα ἐκτίνω , ὁ ἁγνός ἀνάθημα ὁ ἀλήθεια . ποῦ ὁ γλυκύς ὁ ὄμμα γαλήνη ; Που ὁ φαιδρυς ἐπί ὁ χαίλους μειδίαμα ; πός ὁ εὐπροσγόρος δεξιός , ὁ ὁ στόμα εὐλογία ὁ δάκτυλος συνεπετισκω ; προάγω δέ ὡς ἐπί σκηνή ἀναβοάω ὁ συμφορά · ἐλεέω σύ , ὦ ἐκκλησία · πρός σύ λέγω , ὁ Ἀντίοχος πόλις . ἐλεάω σύ ὁ ἀθρόος οὗτος μεταβολή . Πῶς ἀποκοσμέω ὁ κάλλος ; πῶς ἀπεσώλη ὁ κόσμος ; Πῶς έξαφνος ἀπορρέω ὁ ἄνθος ; εἰμί ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω . Τῖς ὀφθαλμός πονηρός , τίς βασκάνιον κακός κατά ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος κωμάζω ; οἷος ἀντί οἶος ἀλλάσσω ! ἐκλείπω ὁ πηγή , ξηραίνω ὁ ποταμός . πάλιν εἰς αἷμα μεταποιέω ὁ ὕδωρ . ὦ δύστυχος ἄγγελος ἐκεῖνος , ὁ διαγγέλλω ὁ ἐκκλησία ὁ πάθος ! τίς λέγω ὁ τέκνον , ὅτι ἀπορφανίζω ; Τῖς ἀπαγγέλλω ὁ νύμφη , ὅτι χηρεύω ; ὦ ὁ κακός ! τις ἐκπέμπω , καί τίς ὑποδέχομαι ; Κιβωτός προπέμπω , καί σορός ὑποδέχομαι . κιβωτός εἰμί , ἀδελφός , ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος , κιβωτός περιέχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ θεῖος μυστήριο · ἐκεῖ ὁ σάμνος ὁ χρύσεος πλήρης ὁ θεῖος μάννα , πλήρης ὁ οὐράνιος τροφή . ἐν ἐκεῖνος ὁ πλάξ ὁ διαθήκη , ἐν ὁ πλάσις ὁ καρδία ἐγγράφω πνεῦμα θεός ζάω , οὐ μέλας . οὐδείς γάρ ὁ καθαρότης ὁ καρδία ζοφώδης καί μέλας ἐγκαίω νόημα . ἐν ἐκεῖνος ὁ στῦλος , ὁ βάσις , ὁ κεφαλίς , ὁ θυμιατήριον , ὁ λυχνία , ὁ ἱλαστήριος , ὁ λουτήρ , ὁ ὁ εἴσοδος καταπέτασμα · ἐν ἐκεῖνος ὁ βάδος ὁ ἱερωσύνη , ὁ ἐν ὁ χείρ ὁ ἐκεῖνος βλαστάνω . καί εἰμί τίς ἄλλος ὁ κιβωτός ἔχω ἀκούω , πᾶς ὁ ψυχή ὁ ἀνήρ περιλαμβάνω .