gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-meletium-episcopum pg046_0434.1
A τὰ τῶν λόγων ἕδνα κατὰ δύναμιν ἡμῶν εἰσηνεγκάμεθα , εὐφραίνοντες ἐν τῷ μέρει καὶ εὐφαινώμενοι . Ἄλλὰ νῦν εἰς θρήνον ἡμῖν ἡ χαρὰ μεθερμώθη , καὶ ἡ τῆς εὐφροσύνης περιβολή , σάκκος ἐγένετο . Ἡτὰχα σωπᾶν ἔδει τὸ πάθος , καὶ ἔνδον ἀποκλείειν τῇ σιωπῇ τὴν ἀλγηδόνα , ὡς ἂν μὴ διοχλοῖμεν τοὺς υἱοὺς τοῦ νυμφῶνος , οὐκ ἔχοντες τὸ φαίδρυν τοῦ γάμου ἔνδυμα , ἀλλὰ μελανεννοοῦντες τὸν λόγον · Ἐπεὶδὴ γὰρ ἀπτήρη ἀφ’ ἡμῶν ὁ καλὸς νυμφίος , ἀθρῶς τῷ πένθει κατεμελάνθημεν , καὶ οὐκ ἔστι συνήθως καταραιδρῦναι τὸν λόγον , τὴν κοσμοῦσαν ἡμᾶς στολὴν τοῦ φθόνου ἀποσυλίσαντος . Ἰλῆρεις ἀγαθῶν πρὸς ὑμᾶς ἀπηντήχαμεν · γυμνοὶ καὶ πένθεις ἀφ’ ὑμῶν ὑποστρέφομεν · ὀρθὴν εἴχομεν ὑπὲρ κεφαλῆς τὴν λαμπάδα , πλουσίῳ τῷ φωτὶ καταλαμποῦσαν · ταύτην ἰσθεμένην ἀναχωρίσαμεν , εἰς καπνὸν καὶ κόνιν διαλυθέντος τοῦ φέγγους . Ἔσχομεν τὸν θησαυρὸν τὸν μέγαν ἐν ὀστρακίνῳ σκεύει . Ἄλλ’ ὁ μὲν θησαυρὸς ἀφανής · τὸ δὲ ὀστρακίνον σκεῦος , κενὸν τοῦ πλούτου , τοῖς δεδωκόσιν ἐπανασιώζεται . Τί ἐροῦμεν οἱ ἀποστείλαντες ; τί ἀποκρινόνται οἱ ἀπαιτοῦμενοι ; Ὦ πονηροῦ ναυαγοῦ ! Πῶς ἐν μέσῳ τῇ λιμένι τῆς ἐλπίδος ἡμῶν ἐναυγήσαμεν ; Πῶς ἡ μυριοφόρος ὀλκὰς αὐτῇ τῇ πλήρωματι καταδύσα , γυμνοὺς ἡμᾶς τοὺς ποτε πλουτοῦντας κατέλιπεν ; Ποῦ τὸ λαμπρὸν ἱστὶν ἐκεῖνο , τὸ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι διὰ παντὸς ἰθυνόμενον ; Ποῦ τὸ ἀφαλὲς τῶν ψυχῶν ἡμῶν πηδάλιον , δι’ οὗ τὰς τρικυμίαις τὰς αἱρετικὰς ἀπαθῶς παρεπλέομεν ; Ποῦ ἡ ἀμετάθετος τῆς γνώμης ἄγκυρα , ἥ μετὰ πάσης ἀσφαλείας πεποιηκότες ἀνεπαυόμεθα ; Ποῦ ὁ καλὸς κυβερνήτης , ὁ πρὸς τὸν ἄνω σκοπὸν διευθύνων τὸ σκάφος ; Ἄρα μικρὰ τὰ συμβάντα , καὶ μάτην παιδαίνωμαι ; ἢ μᾶλλον νῦν ἐφικνοῦμαι τοῦ πάθους , κἂν ὑπερφώνω τῷ λόγῳ ; Χρήσατε ἡμῖν , ἀδελφοί , χρήσατε τὸ ἐκ συμπαθείας δάκρυον . Καὶ γὰρ ὅτε ὑμεῖς εὐφραίνεσθε , ἡμεῖς τῆς εὐφροσύνης ὑμῶν ἐκοινωνήσαμεν . Οὐκοῦν ἀπόδοτε ἡμῖν τὸ πονηρὸν τοῦτο ἀντάλλαγμα . Χαίρειν μετὰ χαιρόντων · τοῦτο ἡμεῖς ἐποιήσαμεν . Κλαίειν μετὰ κλαυόντων · τοῦτο ὑμεῖς ἀνταπόδοτε . Ἐδάκρυσέ ποτε ξένος λαὸς ἐπὶ τοῦ πατριάρχου Ἰακὼβ , καὶ τὴν ἀλλοτρίαν συμφορὰν ἑαυτοῦ , ὅτε τὸν Πατέρα ἐξ Αἰγύπτου οἱ ἀπ’ ἐκεῖνου μετακομίσαντες , πανδημεὶ τὴν ἐπ’ αὐτῷ συμφορὰν ἐπὶ τῆς ἀλλοτρίας κατωλισφράντο , ἡμέρας τριάκοντα καὶ τοσαύτας νυκτὶ τὸν ἐπ’ αὐτῷ θρήνον συμπαρατείνοντες · μαρτυράσατε τοὺς ἀλλοφύλους , οἱ ἀδελφοὶ καὶ ὁμόφυλοι . Κοινὸν ἦν τότε τῶν ξένων καὶ τῶν ἐγχωρίων τὸ δάκρυον · κοινὸν ἔστω καὶ νῦν · ἐπεὶ καὶ τὸ πάθος κοινόν . Ὀρᾶτε τοὺς πατριάρχας τούτους · πάντες οὗτοι τέκνα τοῦ ἡμετέρου εἰσὶν Ἰακὼβ . Ἐξ ἐλευθέρας οἱ πάντες . Οὐδεὶς νόθος οὐδὲ ὑπόδητος . Οὐδὲ γὰρ ἡν θέμις ἐκείνῃ δουλικῇ συγγένειαν ἐπείσαγεν τῇ εὐγενείᾳ τῆς πίστεως . Οὐκοῦν καὶ ἡμέτερος ἐκεῖνος πατήρ , διότι τοῦ Πατρὸς ἦν τοῦ ἡμετέρου πατήρ .
Lemmas: A ὁ ὁ λόγος ἕδνον κατά δύναμις ἐγώ εἰσφέρω , εὐφραίνω ἐν ὁ μέρος καί εὐφαινώμενοι . ἀλλά νῦν εἰς θρῆνος ἐγώ ὁ χαρά μεθερμώθη , καί ὁ ὁ εὐφροσύνη περιβολή , σάκκος γίνομαι . Ἡτὰχα σωπάω δέω ὁ πάθος , καί ἔνδον ἀποκλείω ὁ σιωπή ὁ ἀλγηδών , ὡς ἄν μή διοχλέω ὁ υἱός ὁ νύμφη , οὐ ἔχω ὁ φαιδρυς ὁ γάμος ἔνδυμα , ἀλλά μελανεννοοῦντες ὁ λόγος · ἐπειδή γάρ ἀπτήρ ἀπό ἐγώ ὁ καλός νυμφίος , ἀθρῶς ὁ πένθος καταμελαίνω , καί οὐ εἰμί συνήθης καταραιδρῦναι ὁ λόγος , ὁ κοσμέω ἐγώ στολή ὁ φθόνος ἀποσυλίσαντος . Ἰλῆρεις ἀγαθός πρός σύ ἀπαντέχω · γυμνός καί πενθέω ἀπό σύ ὑποστρέφω · ὀρθός ἔχω ὑπέρ κεφαλή ὁ λαμπάς , πλούσιος ὁ φάος καταλάμπω · οὗτος ἰσθεμένην ἀναχωρίζω , εἰς καπνός καί κόνις διαλύω ὁ φέγγος . ἔχω ὁ θησαυρός ὁ μέγας ἐν ὀστράκινος σκεῦος . ἄλλος ὁ μέν θησαυρός ἀφανής · ὁ δέ ὀστράκινος σκεῦος , κενός ὁ πλοῦτος , ὁ δίδωμι επανασιωζω . τις λέγω ὁ ἀποστέλλω ; τίς ἀποκρίνω ὁ απαιτώ ; ὦ πονηρός ναυαγέω ! Πῶς ἐν μέσος ὁ λιμήν ὁ ἐλπίς ἐγώ ναυαγέω ; Πῶς ὁ μυριοφόρος ὁλκάς αὐτός ὁ πλήρωμα καταδύω , γυμνός ἐγώ ὁ ποτέ πλουτέω καταλείπω ; ποῦ ὁ λαμπρός Ἵστιν ἐκεῖνος , ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα διά πᾶς εὐθύνω ; Που ὁ ἀφαλός ὁ ψυχή ἐγώ πηδάλιον , διά ὅς ὁ τρικυμία ὁ αἱρετικός ἀπαθής παραπλέω ; πός ὁ ἀμετάθετος ὁ γνώμη ἄγκυρα , ὅς μετά πᾶς ἀσφάλεια ποιέω ἀναπαύω ; ποῦ ὁ καλός κυβερνήτης , ὁ πρός ὁ ἄνω σκοπός διευθύνω ὁ σκάφος ; Ἀρά μικρός ὁ συμβαίνω , καί μάτην παιδαιναω ; ἢ μᾶλλον νῦν ἐφικνέομαι ὁ πάθος , κἀν ὑπερφωνέω ὁ λόγος ; χράω ἐγώ , ἀδελφός , χράω ὁ ἐκ συμπάθεια δάκρυον . καί γάρ ὅτε σύ εὐφραίνω , ἐγώ ὁ εὐφροσύνη σύ κοινωνέω . οὐκοῦν ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ πονηρός οὗτος ἀντάλλαγμα . χαίρω μετά χαίρω · οὗτος ἐγώ ποιέω . κλαίω μετά κλαύω · οὗτος σύ ἀνταποδίδωμι . δακρύω ποτέ ξένος λαός ἐπί ὁ πατριάρχης Ἰακώβ , καί ὁ ἀλλότριος συμφορά ἑαυτοῦ , ὅτε ὁ Πατέρας ἐκ Αἴγυπτος ὁ ἀπό ἐκεῖνος μετακομίζω , πανδημεί ὁ ἐπί αὐτός συμφορά ἐπί ὁ ἀλλότριος κατωλισφράντο , ἡμέρα τριάκοντα καί τοσοῦτος νύξ ὁ ἐπί αὐτός θρῆνος συμπαρατείνω · μαρτυράσατε ὁ ἀλλόφυλος , ὁ ἀδελφός καί ὁμόφυλος . κοινός εἰμί τότε ὁ ξένος καί ὁ ἐγχώριος ὁ δάκρυον · κοινός εἰμί καί νῦν · ἐπεί καί ὁ πάθος κοινός . ὁράω ὁ πατριάρχης οὗτος · πᾶς οὗτος τέκνον ὁ ἡμέτερος εἰμί Ἰακώβ . ἐκ ἐλεύθερος ὁ πᾶς . οὐδείς νόθος οὐδέ ὑπόδητος . οὐδέ γάρ εἰμί θέμις ἐκεῖνος δουλικός συγγένεια ἐπεισάγω ὁ εὐγένεια ὁ πίστη . Οὐκοῦν καί ἡμέτερος ἐκεῖνος πατήρ , διότι ὁ Πατρός εἰμί ὁ ἡμέτερος πατήρ .