ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0446.1
κατεσκευάσθη , τοῦ δὲ ἐχθροῦ τῶν ψυχῶν ἡμῶν δι' ἀπάτης ἡμῖν τὸ κακὸν παρεγχειάντος , τὸ ἀγαθὸν χώραν οὐκ ἔσχεν · τοῦτο ἔνεκεν , ὡς ἂν μὴ διαιωνίζῃ ἡμῖν ἡ ἐμφυεῖσα κακία , προνοία κρείττονι θανάτῳ τὸ σκεῦος πρὸς καιρὸν διαλύεται , ἵνα τῆς κακίας ἐκρυσείσης ἀναπλασθῇ τὸ ἀνθρώπινον , καὶ ἀμῖγες κακίας τῷ ἐξ ἀρχῆς ἀποκαταστηῇ βίῳ . Τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ ἀνάστασις , ἡ εἰς τὸ ἀρχαῖον τῆς φύσεως ἡμῶν ἀναστοιχείωσις . Εἰ οὖν ἀμήχανόν ἐστιν ἀναστοιχειωθῆναι πρὸς τὸ κρεῖττον τὴν φύσιν χωρὶς ἀναστάσεως · θανάτῳ δὲ προηγησαμένου , ἀνάστασις γενέσθαι οὐ δύναται · ἀγαθὸν ἂν εἴη ὁ θάνατος , ἀρχὴ καὶ ὁδὸς τῆς πρὸς τὸ κρεῖττον μεταβολῆς ἡμῖν γινόμενος . Οὐκοῦν ἐκβάλωμεν , ἀδελφοί , τὴν λύπην περὶ τῶν κεκοιμημένων , ἣν μόνοι ὑπομένουσι οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα . 'Ἐλπὶς δέ ἐστιν ὁ Χριστός · ᾧ ἡ δόξα καὶ κράτος , τιμὴ καὶ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: κατασκευάζω , ὁ δέ ἐχθρός ὁ ψυχή ἐγώ διά ἀπάτη ἐγώ ὁ κακός παρεγχειάντος , ὁ ἀγαθός χώρα οὐ ἔχω · οὗτος ἐνέλκω , ὡς ἄν μή διαιωνίζω ἐγώ ὁ ἐμφύω κακία , πρόνοια ἀγαθός θάνατος ὁ σκεῦος πρός καιρός διαλύω , ἵνα ὁ κακία ἐκρέω ἀναπλάσσω ὁ ἀνθρώπινος , καί αμιγής κακία ὁ ἐκ ἀρχή ἀποκαθίστημι βίος . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀνάστασις , ὁ εἰς ὁ ἀρχαῖος ὁ φύσις ἐγώ ἀναστοιχείωσις . εἰμί οὖν ἀμήχανος εἰμί ἀναστοιχειόω πρός ὁ ἀγαθός ὁ φύσις Χωρὶς ἀνάστασις · θάνατος δέ προηγέομαι , ἀνάστασις γίγνομαι οὐ δύναμαι · ἀγαθός ἄν εἰμί ὁ θάνατος , ἀρχή καί οὐδός ὁ πρός ὁ ἀγαθός μεταβολή ἐγώ γίγνομαι . οὐκοῦν ἐκβάλλω , ἀδελφός , ὁ λύπη περί ὁ κοιμάω , ὅς μόνος ὑπομένω ὁ μή ἔχω ἐλπίς . Ἐλπίς δέ εἰμί ὁ Χριστός · ὅς ὁ δόξα καί κράτος , τιμή καί προσκύνησις εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0446.2
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Lemmas: Του αὐτός
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0446.3
ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΛΟΓΟΣ
Lemmas: ἐπιτάφιος Λόγος
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0446.4
ΕΙΣ ΠΛΑΚΙΛΛΑΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ .
Lemmas: εἰς ΛΑ Βασίλισσα .
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0446.5
'Ο πιστὸς καὶ φρόνιμος οἰκονόμος ( ἐκ γὰρ τῶν ἀνεγνωσμένων ἀπὸ τοῦ θείου Εὐαγγελίου προομιλῶμαί ) , ἐν κατέστησεν ὁ Κύριος ἐπὶ τῆς οἰκίας ταύτης , τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τοῖς οἰκονομουμένοις τὸ στομιτρίον , καλῶς ἐν τῷ πρὸ τούτου χρόνῳ καταδικήσας τὴν ἀφουλίαν τῷ λόγῳ , ὁ καλῶς τοῦ μεγέθους τῆς συμφορᾶς ἐπισταθόμενος , καὶ τιμήσας τῇ ἡσυχίᾳ τὸ πένθος , οὐχ οὕς ὅπως ἐν τῷ παρόντι συλλόγῳ πάλιν ἐπανάγει τῇ Ἐκκλησίᾳ τὸν λόγον , αὐτὸς ἀναλύων τὴν ἰδίαν κατὰ τοῦ λόγου ψῆφον · καλοῖ γὲ καλῶς θau - μαζὼν τῆς συνέσεως ἐν πολλοῖς τὸν διδάσκαλον , ἐν τούτῳ μάλιστα πλέον ὑπερεθαύμασα , ὡς καλῶς ἐν τῇ συμφορᾷ τὸν λόγον κατασιγῶσαντα . Προσφὲς γὰρ μοι δοκεῖ καὶ κατάλληλον εἶναι τοῖς πενθοῦσι φάρμακον ἡ σιγὴ , τὸ διοιδὺν τῆς ψυχῆς χρόνον καὶ κατηφεία δι' ἡσυχίας ἐκπέπτουσα . Ὡς εἰ γέ τις ἐκὶ τὴν
Lemmas: 'Ο πιστός καί φρόνιμος οἰκονόμος ( ἐκ γάρ ὁ ἀναγιγνώσκω ἀπό ὁ θεῖος Εὐαγγέλιος προομιλέω ) , ἐν καθίστημι ὁ κύριος ἐπί ὁ οἰκία οὗτος , ὁ δίδωμι ἐν καιρός ὁ οἰκονομέω ὁ στομιτρίον , καλός ἐν ὁ πρό οὗτος χρόνος καταδικέω ὁ Ἀπουλία ὁ λόγος , ὁ καλός ὁ μέγεθος ὁ συμφορά ἐφίστημι , καί τιμάω ὁ ἡσυχία ὁ πένθος , οὐ ὅς ὅπως ἐν ὁ πάρειμι σύλλογος πάλιν ἐπανάγω ὁ ἐκκλησία ὁ λόγος , αὐτός ἀναλύω ὁ ἴδιος κατά ὁ λόγος ψῆφος · καλέω γε καλός θau - μαστός ὁ σύνεσις ἐν πολύς ὁ διδάσκαλος , ἐν οὗτος μάλιστα πλείων ὑπερθαυμάζω , ὡς καλός ἐν ὁ συμφορά ὁ λόγος κατασιγάζω . προεγω γάρ ἐγώ δοκέω καί κατάλληλος ἔρχομαι ὁ πενθέω Φάρμακος ὁ σιγή , ὁ δίω ὁ ψυχή χρόνος καί κατήφεια διά ἡσυχία ἐκπέπτω . ὡς εἰμί γε τις ἐπίτεξ ὁ
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0447.1
ψυχὴν τοῦ πάθους ὑποθερμαινοῦντος ἀνακινοῖ τὸν λόγον , δυσανθέστερον τὸ τῆς λύπης τραῦμα γενήσεται , τῇ μνήμῃ τῶν ἀλγεινῶν οὕτω τισιν ἀκάνθαις ἐπικειμένῳ . Εἰ δὲ μὴ λίαν ἐστὶ πολυηρὸν χάρις τῶν τοῦ διδασκάλου προσδιορθώσασθαι , τάχα καλῶς ἔσχε μέχρι τοῦ νῦν κατακράτειν ἡμῶν τὴν ἡσυχίαν , ὡς ἂν μὴ πρὸς τὸ πάθος ὁ λόγος καθελκύσῃ , τὴν ἀκοὴν ἀνιάσειεν . Οὐπω γὰρ τοσοῦτος ὁ ἐν τῷ μέσῳ χρόνος , ὥστε προσθεῖσθαι τῷ καλῷ τὴν διάνοιαν . Ἔτι νέον ἐν τῇ ψυχῇ τὸ πάθος , τάχα δὲ καὶ διὰ νέον ἔσται τῷ βίῳ τὸ ἄλγημα · ἔτι ταράσσεται ἡμῶν ἡ καρδία , καὶ καθάπερ τις θάλασσα κυματοῦμένη τῇ λαίλαπι τῆς συμφορᾶς ἐκ βυθοῦ ἀναστρέφεται · ἔτι διοιοδοῦσιν οἱ λογισμοί , πρὸς τὴν μνήμην τῶν κακῶν ἀναζέοντες . Ἀστατοῦσιν οὖν τῷ τοιούτῳ κλύδωνι τῆς ψυχῆς , πῶς ἐστι προαγαγεῖν ἐπ’ εὐθείας τὸν λόγον , οὕτω τινὶ κατατιγδὶ τῷ πάθει τῆς λύπης ἐγχειμαζόμενον ; Ἄλλ’ ἐπεὶ δὴ χρή κελεύοντι πειθεσθαι , οὐκ οἶδα ὅπως τῷ λόγῳ χρήσομαι . Οὐ γὰρ εὕρισκω τὰς διανοίας τοῦ διδασκάλου κατασποράσασθαι . Ἡ τάχα βούλεται τι καὶ τῷ πάθει χαρίσασθαι , καὶ τοῖς ἐμπαθεστέροις τῶν λόγων ἀνακινοῦσαι τῇ ἐκκλησίᾳ τὸ δάκρυον ; Καὶ εἰ ταῦτα διανοεῖται , ὀρθῶς , κατὰ γε τὴν ἐμὴν κρίσιν , καὶ τοῦτο ποιεῖ · δεῖ γὰρ πάντως , ὅπερ τῇ ἀπάλοιαν τῶν ἀγαθῶν προθυμούμεθα , οὕτω καὶ πρὸς τὰ λυπηρὰ τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν . Τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴς συμβουλεύει . Καιρὸς , φησίν , τοῦ γελάσαι , καὶ καιρὸς τοῦ κλαῦσαι .
Lemmas: ψυχή ὁ πάθος ὑποθερμαίνω ἀνακινέω ὁ λόγος , δυσανθής ὁ ὁ λύπη τραῦμα γίγνομαι , ὁ μνήμη ὁ ἀλγεινός οὕτως τις ἄκανθα ἐπίκειμαι . εἰμί δέ μή λίαν εἰμί πολύηρος χάρις ὁ ὁ διδάσκαλος προσδιορθόω , τάχα καλός ἔχω μέχρι ὁ νῦν κατακρατέω ἐγώ ὁ ἡσυχία , ὡς ἄν μή πρός ὁ πάθος ὁ λόγος καθέλκω , ὁ ἀκοή ἀνιάω . οὔπω γάρ τοσοῦτος ὁ ἐν ὁ μέσος χρόνος , ὥστε προσθέω ὁ καλός ὁ διάνοια . ἔτι νέος ἐν ὁ ψυχή ὁ πάθος , τάχα δέ καί διά νέος εἰμί ὁ βίος ὁ ἄλγημα · ἔτι ταράσσω ἐγώ ὁ Καρδίη , καί καθά τις θάλασσα κυματόω ὁ λαῖλαψ ὁ συμφορά ἐκ βυθός ἀναστρέφω · ἔτι διοιδέω ὁ λογισμός , πρός ὁ μνήμη ὁ κακός ἀναζέω . Ἀστατέω οὖν ὁ τοιοῦτος κλύδων ὁ ψυχή , πῶς εἰμί προάγω ἐπί εὐθύς ὁ λόγος , οὕτως τις κατατιγδὶ ὁ πάθος ὁ λύπη ἐγχειμάζω ; ἄλλος ἐπεί δή χράω κελεύω πείθω , οὐ οἶδα ὅπως ὁ λόγος χράω . οὐ γάρ εὑρίσκω ὁ διάνοια ὁ διδάσκαλος κατασποράσασθαι . ὁ τάχα βούλομαι τίς καί ὁ πάθος χαρίζομαι , καί ὁ ἐμπαθής ὁ λόγος ἀνακινέω ὁ ἐκκλησία ὁ δάκρυον ; καί εἰμί οὗτος διανοέω , ὀρθός , κατά γε ὁ ἐμός κρίσις , καί οὗτος ποιέω · δέω γάρ πάντως , ὅς ὁ ἀπαλοιάω ὁ ἀγαθός προθυμέομαι , οὕτως καί πρός ὁ λυπηρός ὁ συμπίπτω οἰκεῖος ἔχω . Τοῦτης γάρ καί ὁ ἐκκλησιαστής συμβουλεύω . Καιρός , φημί , ὁ γελάω , καί καιρός ὁ κλαίω .
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0447.2
Μανθάνομεν γὰρ διὰ τούτων , ὅτι δεῖ καταλλήλως τῷ ὑποκειμένῳ καὶ τὴν ψυχὴν διατίθεσθαι . Κατὰ ροὴν τὰ πράγματα φέρεται · εὐκαιρὸν τὸ εὐφραίνεσθαι · μεστήκεις τῷ φαιδρῷν εἰς κασφροσύνην · μεταβαλλεῖν προσῆκει καὶ τὴν εὐθυμίαν εἰς δάκρυον . Ὡς γὰρ ὁ γέλως σημεῖον τῆς ἔνδον φαιδρότητος γίνεται , οὕτω καὶ ὁ ἐν τῇ καρδίᾳ πόνος ὑπὸ τῶν ὀρήμων διερμηνεύεται , καὶ γίνεται τῶν τῆς ψυχῆς τραυμάτων ὡςπερ αἷμα τὸ δάκρυον . Τοῦτο καὶ ἡ Παροιμία Σολομώντος φησιν , ὅτι Καρδίας εὐφρανομένης , πρόσωπον θάλλει · τῆς ψυχῆς δὲ ἐν λύπαις ὁσίας , σκυθρωπάζεται . Οὐκοῦν ἀνάγκη πᾶσα τῇ διαθέσει τῆς καρδίας συσχυθρωπάσαι τὸν λόγον . Καὶ εἰθε δυνατὸν ἦν τοιούτους ἐξευρεῖν τινὰς λόγους , οἷους ὁ μέγας Ἰερεμίας τῇ συμφορᾷ ποτε τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπεθρήνησεν . Ἐκεῖνοι γὰρ ἄξια τὰ παρόντα μᾶλλον , ἢ εἰ τι τῶν ἀρχαίων ἐν σκυθρωποῖς μνημονεύεται . Χαλεπὰ τὰ τοῦ Ἰὼβ διηγήματα . Ἄλλὰ τί χρή πρὸς τοῦτο κακῶν ἀνεξαγαγεῖν μιᾶς οἰκίας εὐαριθμωτά πάθη ; Κἂν τὰ μεγάλα καὶ κοινότερα τῶν κακῶν διεξέλθῃς , σεισμούς , καὶ πολέμους , καὶ ἐπιχλύσεις , καὶ χάσματα , μέχρι καὶ ταῦτα , εἰ πρὸς τὰ παρόντα κρίνοιτο . Διὰ τί ; Ὅτι οὐ πᾶσης ἀθρόως τῆς οἰκουμένης ἢ κατὰ πόλεμον ἀπτεται συμφορά · ἀλλὰ τὸ μὲν τι πολεμεῖται αὐτῆς , τὸ δὲ εἰρηνεύεται μέρος . Τί πάλιν ; Ἡ σκηπτὸς ἐπέφεξεν , ἢ τὸ ὕδωρ ἐπ -
Lemmas: μανθάνω γάρ διά οὗτος , ὅτι δέω κατάλληλος ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ψυχή διατίθημι . κατά ῥοή ὁ πρᾶγμα φέρω · εὔκαιρος ὁ εὐφραίνω · μεστήκεις ὁ φαιδρός εἰς κασφροσυνειμι · μεταβάλλω προσήκω καί ὁ εὐθυμία εἰς δάκρυον . ὡς γάρ ὁ γέλως σημεῖον ὁ ἔνδον φαιδρότης γίγνομαι , οὕτως καί ὁ ἐν ὁ καρδία πόνος ὑπό ὁ ὀρήμων διερμηνεύω , καί γίγνομαι ὁ ὁ ψυχή τραῦμα ὡς αἷμα ὁ δάκρυον . Τοῦτης καί ὁ παροιμία Σολομών φημί , ὅτι Καρδίας εὐφραίνω , πρόσωπον θάλλω · ὁ ψυχή δέ ἐν λύπη ὅσιος , σκυθρωπάζω . οὐκοῦν ἀνάγκη πᾶς ὁ διάθεσις ὁ καρδία συσχυθρωπάσαι ὁ λόγος . καί εἴθε δυνατός εἰμί τοιοῦτος ἐξευρίσκω τις λόγος , οἶος ὁ μέγας Ἰερεμίας ὁ συμφορά ποτέ ὁ Ἰσραηλίτης ἐπιθρηνέω . ἐκεῖνος γάρ ἄξιος ὁ πάρειμι μᾶλλον , ἢ εἰμί τίς ὁ ἀρχαῖος ἐν σκυθρωπός μνημονεύω . Χαλεπάς ὁ ὁ Ἰώβ διήγημα . ἀλλά τίς χράω πρός οὗτος κακός ἀνεξαγαγεῖν εἷς οἰκία εὐάριθμος πάθος ; κἀν ὁ μέγας καί κοινός ὁ κακός διεξέρχομαι , σεισμός , καί πόλεμος , καί ἐπίκλυσις , καί χάσμα , μέχρι καί οὗτος , εἰμί πρός ὁ πάρειμι κρίνω . Ζεύς τίς ; ὅτι οὐ πᾶς ἀθρόος ὁ οἰκουμένη ἢ κατά πόλεμος ἅπτω συμφορά · ἀλλά ὁ μέν τίς πολεμέω αὐτηες͂ς , ὁ δέ εἰρηνεύω μέρος . Τι πάλιν ; ὁ σκηπτός φέγγω , ἢ ὁ ὕδωρ ἔπος -
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0450.1
ἐχομίζετο ( χλῆν δὲ ἡν ἡ χομιζοῦσα ) , καὶ πᾶσα ἀξία , καὶ χλινία πᾶσα προχεθεῖσα τοῦ ἄστεος , ἀπεστενοχώρει διὰ τοῦ πλήθους τὸ ὑπαίρω · πάντων ἐκ ποδῶν , καὶ τῶν ὑπερχόντων τοὺς ἀξιωμένους , προπομπευόντων τοῦ πάθους · μέμνησθε πάντως ὅπως ὁ ἥλιος ταῖς νεφέλαις τὰς ἀκτῖνας ἐαυτοῦ συνεκάλυψεν , ὡς ἂν μὴ ἴδοι τάχα καθαρώ τῷ φωτὶ μετὰ τοιούτου σχήματος εἰσλαίνοῦσαν τὴν βασιλῖδα τῇ πόλει , οὐχ ἐπὶ δριματὸς τινος , ἡ χρυσοδέτου ἀπήνης , κατὰ τὸν βασιλεῖον κόσμον , τοὺς δορυφόρους ἀγαλλομένην , ἀλλ’ ἐν σοφῷ κεκαλυμμένη , ἐπιχρυπτομένην τὸ εἶδος ἐκείνῳ τῷ σχυθρωπῷ προχαλύμματι · θέαμα δεινὸν τε καὶ ἐλεεινὸν , δακρύων ἀφορμὴ προχειμένη τοῖς ἐντυχάνουσι · ἦν ἄπας τῶν συνειλεγμένων , ὁ ἔπηλός τε καὶ ὁ ἐγχώριος , οὐχ εὐψύχισμα , ἀλλὰ θρήνοις εἰσούσαν ἐδέχετο . Τότε καὶ ὁ ἀήρ πενθικῶς ἐσκυ - B θρώπασεν , οἷον ἱμάτιόν τι πενθικὸν τὸν ζῶρον περιβαλλόμενος . Ἄλλὰ καὶ αἱ νεφέλαι , καθὼς δυνατὸν αὐταῖς ἦν , ἐπτάδχρων , ἀπαλὰς ψεκάδας ἀντὶ δακρύων ἐπαφείζει τῷ πάθει .
Lemmas: εχομιζετος ( χλῆν δέ ἐάν ὁ κομίζω ) , καί πᾶς ἄξιος , καί χλινία πᾶς προέχω ὁ ἄστυ , ἀποστενοχωρέω διά ὁ πλῆθος ὁ ὑπαίρω · πᾶς ἐκ πούς , καί ὁ ὑπέρχομαι ὁ αξιωμένος , προπομπεύω ὁ πάθος · μιμνήσκω πάντως ὅπως ὁ ἥλιος ὁ νεφέλη ὁ ἀκτίς ἑαυτοῦ συγκαλύπτω , ὡς ἄν μή ὁράω τάχα καθαρός ὁ φάος μετά τοιοῦτος σχῆμα εἰσέρχομαι ὁ βασιλίς ὁ πόλις , οὐ ἐπί Δρίμα τις , ὁ χρυσόδετος ἀπήνη , κατά ὁ βασίλειος κόσμος , ὁ δορυφόρος ἀγάλλω , ἀλλά ἐν σοφός καλύπτω , ἐπικρύπτω ὁ εἶδος ἐκεῖνος ὁ σκυθρωπός προχαλύμματι · θέαμα δεινός τε καί ἐλεεινός , δάκρυον ἀφορμή προχέω ὁ ἐντυχάνω · εἰμί ἅπας ὁ συλλέγω , ὁ πηλός τε καί ὁ ἐγχώριος , οὐ ευψυχισμαω , ἀλλά θρῆνος εἴσειμι δέχομαι . τότε καί ὁ ἀήρ πενθικός ἐσκυ - B θρώπασεν , οἷος ἱμάτιον τίς πενθικός ὁ ζωρός περιβάλλω . ἀλλά καί ὁ νεφέλη , καθώς δυνατός αὐτός εἰμί , ἐπτάδχρων , ἁπαλός ψακάς ἀντί δάκρυον επαφειζεω ὁ πάθος .
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0450.2
Ἔ ταῦτα μὲν ὄντως λήρος ἐστι , καὶ οὐδὲ λέγειν δεῖον ; Εἰ γὰρ τι καὶ γέγονεν ἐν τῇ κτίσει · τοιούτον , οἷον ἐπισημῆναι τὴν συμφορὰν , οὐ παρὰ τῆς κτίσεως γέγονε πάντως , ἀλλὰ παρὰ τοῦ Δεσπότου τῆς κτίσεως , τιμῶντος δι’ ὧν ἐποιεῖ τῆς ὁσίας τὸν θάνατον . Τίμος γάρ , φησίν , ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ . Εἶδον δὲ ἐγὼ τότε ἕτερον . θέαμα C τῶν εἰρημένων παράδοξότερον . Εἶδον διπλοῦν ὁμβρον , τὸν μὲν ἐκ τοῦ ἀέρος , τὸν δὲ τῶν δακρύων ἐπὶ τὴν γῆν καταρρέοντα , καὶ οὐχ ἡν ὁ ἐξ ἀέριων ὑετὸς τοῦ ἐκ τῶν νεφῶν ὑδεστέρος . Ἐν γὰρ τοσαῦταις μυριάσι τῶν συμπαραόντων , οὐχ ἦν ὀφθαλμὸς ὁ μὴ καταβρέχων τὴν γῆν ταῖς τῶν δακρύων σταγόσιν . Ἄλλ’ οὐ καλῶς τάχα τῆς τοῦ διδασκάλου γνώμης ἐστοχασάμεθα , πλεῖον ἢ ἐδει τοῖς σχυθρωποῖς ἐμβαδύναντες . Ἵσως γὰρ βούλεται θεραπεῦσαι μᾶλλον ἢ ἀνδᾶσαι τὴν ἀχοήν · ἡμεῖς δὲ τὸ ἐναντίον νῦν πεποιήχαμεν . Ἄστερ ἂν εἰ τις ἰατρὸς τραυματίαν λαβὼν , μὴ μόνον ἀμελοῖ τῆς θεραπείας , ἀλλὰ καὶ βρωτικοῖς τισι φαρμάχοις προσπιπρίβῃ τὸν ὀδυνώμενον . Οὐκοῦν ἐπανελθὼν τὸν ἐλαϊώδη λόγον τῇ διοιδοῦσῃ πληγῇ . Οἶδεν γὰρ καὶ ἡ εὐαγγελικὴ ἰατρεία τῇ στύλει τοῦ οἴνου καταμηνύειν τὸ ἔλαιον . Ἐπικλήνωμεν οὖν ὑμῖν , παρὰ τῆς Γραφῆς λαβόντες τὸν τοῦ ἐλαίου χαμψάχην , ὡς ἐστι δυνατὸν , τοῖς σχυθρωπὸν τῶν εἰρημένων εἰς παραμυθίαν παλινηφθήσαντες . Ἄλλὰ μοι μηδεὶς ἀπιστεῖτω τῷ λεγομένῳ , χὰν παράδοξον ἦ · Ἔστιν , ἀδελφοί , τὸ ἀγαθόν , ὁ ζητοῦμεν , ἐστι , καὶ οὐχ ἀπόλλυται . Μᾶλλον δὲ μικρότερον εἶπον τῆς ἀληθείας . Οὐ μόνον γὰρ ἐστι τὸ ἀγαθόν , ἀλλὰ καὶ ἐν ψυχηστέροις ἡ πρότερον . Τὴν βασιλῖδα ζητεῖς ; Ἔντοῖς βασιλείοις τὴν διαγωγήν ἔχει . Ἄλλ’ ἀφολαμψ
Lemmas: ἔ οὗτος μέν ὄντως λῆρος εἰμί , καί οὐδέ λέγω δέω ; εἰμί γάρ τίς καί γίγνομαι ἐν ὁ κτίσις · τοιοῦτος , οἷος ἐπισημαίνω ὁ συμφορά , οὐ παρά ὁ κτίσις γίγνομαι πάντως , ἀλλά παρά ὁ Δεσπότου ὁ κτίσις , τιμάω διά ὅς ποιέω ὁ ὅσιος ὁ θάνατος . Τῖμος γάρ , φημί , ἐναντίον κύριος ὁ θάνατος ὁ ὅσιος αὐτός . εἶδον δέ ἐγώ τότε ἕτερος . θέαμα C ὁ λέγω παράδοξος . εἶδον διπλόος ὄμβρος , ὁ μέν ἐκ ὁ αέρας , ὁ δέ ὁ δάκρυον ἐπί ὁ γῆ καταρρέω , καί οὐ εἰμί ὁ ἐκ αέριος ὑετός ὁ ἐκ ὁ νέφος ὑδεστέρος . ἐν γάρ τοσοῦτος μυριάς ὁ συμπαραόντων , οὐ εἰμί ὀφθαλμός ὁ μή καταβρέχω ὁ γῆ ὁ ὁ δάκρυον σταγών . ἄλλος οὐ καλός τάχα ὁ ὁ διδάσκαλος γνώμη στοχάζομαι , πλέως ἢ ἐσθίω ὁ σκυθρωπός ἐμβαδύναντες . ἴσως γάρ βούλομαι θεραπεύω μᾶλλον ἢ ἀναδέω ὁ ἄχω · ἐγώ δέ ὁ ἐναντίος νῦν ποιέω . Ἀστήρ ἄν εἰμί τις ἰατρός τραυματίας λαμβάνω , μή μόνος ἀμελέω ὁ θεραπεία , ἀλλά καί βρωτικός τις φάρμακον προσπιπρίβῃ ὁ ὀδυνάω . οὐκοῦν ἐπανέρχομαι ὁ ελαιώδης λόγος ὁ διοιδέω πληγή . οἶδα γάρ καί ὁ εὐαγγελικός ἰατρεία ὁ Στύλης ὁ οἶνος καταμηνύω ὁ ἔλαιον . Ἐπικλήνωμεν οὖν σύ , παρά ὁ Γραφής λαμβάνω ὁ ὁ ἔλαιον χαμψάχην , ὡς εἰμί δυνατός , ὁ σκυθρωπός ὁ λέγω εἰς παραμυθία παλινηφθήσαντες . ἀλλά ἐγώ μηδείς ἀπιστέω ὁ λέγω , χήν παράδοξος εἰμί · Ἔρτις , ἀδελφός , ὁ ἀγαθός , ὁ ζητέω , εἰμί , καί οὐ ἀπόλλυμι . μᾶλλον δέ μικρός λέγω ὁ ἀλήθεια . οὐ μόνος γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός , ἀλλά καί ἐν ψυχηστέροις ὁ πρότερος . Τά βασιλίς ζητέω ; Ἔντος βασίλειος ὁ διαγωγή ἔχω . ἄλλος ἀφολαμψ
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0451.1
γνῶναι τοῦτο ποιεῖς ; Οὐχ ἔξεστι σοι βασιλίδος θέαν περιεργάζεσθαι . Φοβερὰ περὶ αὐτὴν ἡ τῶν δορυφόρων φρουρά · οὗ τούτων λέγω τῶν δορυφόρων , οἷς σίδηρος τὸ ὅπλον ἐστίν , ἀλλὰ τῶν τῇ φλογίνῃ ῥομφαίᾳ καθωπλισμένων , ὧν τὸ εἶδος ἀνθρώπων ὀφσεὶ οὐχ ὑποφέχεται . Ἐν οἷς ἀπορρήτοις τῆς βασιλείας ἡ σκπσις , τότε ὄψει , ὅταν καὶ σὺ προκύψῃς τοῦ σώματος · οὗ γὰρ ἐστὶν ἄλλως ἔνδον τῶν ἀδυτῶν τῆς βασιλείας γενέσθαι , μὴ διασυχόντα τὴς σαρκὸς παραπέτασμα .
Lemmas: γιγνώσκω οὗτος ποιέω ; οὐχ ἔξεστι σύ βασιλίς θέα περιεργάζομαι . Φοβερός περί αὐτός ὁ ὁ δορυφόρος φρουρά · ὅς οὗτος λέγω ὁ δορυφόρος , ὅς σίδηρος ὁ ὅπλον εἰμί , ἀλλά ὁ ὁ φλόγινος ῥομφαία καθοπλίζω , ὅς ὁ εἶδος ἄνθρωπος ὀφσεὶ οὐ ὑποφέρω . ἐν ὅς ἀπόρρητος ὁ βασίλεια ὁ σκπσις , τότε ὁράω , ὅταν καί σύ πρόκυψη ὁ σῶμα · ὅς γάρ εἰμί ἄλλως ἔνδον ὁ ἄδυτος ὁ βασίλεια γίγνομαι , μή διασυχω σής σάρξ παραπέτασμα .
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0452.1
ἐστιν ἡ ὅτε βουλομέθω , ἡ ἐφ' ὧσιν ἐπιποθοῦμεν ἐν αὐτῷ εἶναι · ἀλλὰ καὶ εἰσαγόμεθα ὡς οὐκ οἴδαμεν , καὶ ἐξοιζόμεθα ὅτε οὐκ οἴδαμεν . Τὸ δὲ τοῦ πύθου ἀνίχνια νοήσεις , ἐὰν εἰς τὸ ἀπλήρωτον τῶν ἐπιθυμιῶν ἀποβλέψης . Ὀρᾷς πῶς ἐπανελούσιν ἑαυτοὺς οἱ ἄνθρωποι τὰς τιμὰς , τὰς δυναστείας , τὰς δόξας , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ; ἀλλ' ὑπορρεῖ τὸ βαλλόμενον , καὶ οὐ παραμένει τῷ ἔχοντι · ἡ μὲν γὰρ περὶ τὴν δόξαν , καὶ τὴν δυναστείαν καὶ τὴν τιμὴν σπουδὴ πάντοτε ἐνεργεῖται · ὁ δὲ τῆς ἐπιθυμίας πύθος μένει ἀπλήρωτος . Τί δὲ ἡ φιλοχρηματία ; οὐκ ἀληθῶς πύθος τετρημένος ἐστιν , ὅλῳ τῷ πυθμένι ρέων , ᾧ κἂν πᾶσαν ἐπανελήσης τὴν θάλασσαν , πληρωθῆναι φύσιν οὐκ ἔχει ;
Lemmas: εἰμί ὁ ὅτε βούλομαι , ὁ ἐπί ἵημι ἐπιποθέω ἐν αὐτός ἔρχομαι · ἀλλά καί εἰσάγω ὡς οὐ οἶδα , καί ἐκφέρω ὅτε οὐ οἶδα . Τέ δέ ὁ πυνθάνομαι ἀνίχνια νοέω , ἐάν εἰς ὁ ἀπλήρωτος ὁ ἐπιθυμία ἀποβλέπω . Όρας πῶς ἐπαναιρέω ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος ὁ τιμή , ὁ δυναστεία , ὁ δόξα , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ; ἀλλά ὑπορρέω ὁ βάλλω , καί οὐ παραμένω ὁ ἔχω · ὁ μέν γάρ περί ὁ δόξα , καί ὁ δυναστεία καί ὁ τιμή σπουδή πάντοτε ἐνεργέω · ὁ δέ ὁ ἐπιθυμία Πύθος μένω ἀπλήρωτος . τις δέ ὁ φιλοχρηματία ; οὐ ἀληθῶς Πύθος τετραίνω εἰμί , ὅλος ὁ πυθμήν ῥέω , ὅς κἀν πᾶς ἐπαναιρέω ὁ θάλασσα , πληρόω φύσις οὐ ἔχω ;
gregorius-nyssenus.oratio-funebris-in-flacillam-imperatricem pg046_0453.1
A τεταγμένα τοῖς κατορθώμασιν . Πόσοι δ' ἐκεῖνην τὴν τῆς ἀναστάσεως χάριν ἐφ' ἑαυτῶν ἐγνώρισαν , οἷς τοὺς νόμους ἀποθανόντες , καὶ τὴν ἐπὶ κεφαλῷ ψῆφον δεξά-μενοι , πάλιν δι' αὐτῆς εἰς τὴν ἀνελήφθησαν ζωὴν ! Ἐν ὀφθαλμοῖς , τῶν εἰρημένων ἡ μαρτυρία . Εἶδες παρὰ τὸ θυσιαστήριον ἀπογινόντα τὴν σωτηρίαν μειράκιον . Εἶδες γυναῖκα ἐπὶ καταχρᾶσι ἀδελφοῦ δυρήμενον , τοῦ τὰ ἀγαθὰ τῇ Ἐκκλησίᾳ κηρύσσοντος , ὅπως τῇ μνήμῃ τῆς βασιλίδος ἡ σκυθρωπὴ τοῦ θανάτου ψῆφος εἰς ζωὴν ἀναλύεται . Ἄρα καὶ μόνον ταῦτα ; τὴν δὲ ταπεινοφροσύνην ποῦ θήσομεν , ἣν προτιμοτέραν ἡ Γραφὴ ποιεῖται παντὸς τοῦ κατ' ἀρετὴν κατορθώμα-τος ; Ἡτις συνηνυχοῦσα τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ τὴν τοσαύτην ἀρχήν , πάσης δυναστείας ὑποκειπουσης , τοιούτων ἐθνῶν ὑποτελούντων , τῆς τε καὶ θαλάττης ἐν τῶν οἰκείων ἐκατέρας δορυφορούσης , οὐκ ἔδωκε καθ' ἑαυτῆς τῷ τύφῳ δεῖ πρὸς ἑαυτήν , οὐκ εἰς τὰ ἔξω ἑαυτῆς ἀποβλέπουσα · διὰ τοῦτο τοῦ μακαρισμοῦ γίνεται κληρονόμος , διὰ τὴν προσκαίρον ταπεινοφρο-σύνην τὴν ἀληθινὸν ὑψὸς ἐμπορευσαμένην .
Lemmas: A τάσσω ὁ κατόρθωμα . πόσος δέ ἐκεῖνος ὁ ὁ ἀνάστασις χάρις ἐπί ἑαυτοῦ γνωρίζω , ὅς ὁ νόμος ἀποθνῄσκω , καί ὁ ἐπί Κέφαλος ψῆφος δέχομαι , πάλιν διά αὐτηες͂ς εἰς ὁ ἀναλαμβάνω ζωή ! ἐν ὀφθαλμός , ὁ λέγω ὁ μαρτυρία . εἶδον παρά ὁ θυσιαστήριον ἀπογίγνομαι ὁ σωτηρία μειράκιον . εἶδον γυνή ἐπί καταχράω ἀδελφός δύρομαι , ὁ ὁ ἀγαθός ὁ ἐκκλησία κηρύσσω , ὅπως ὁ μνήμη ὁ βασιλίς ὁ σκυθρωπός ὁ θάνατος ψῆφος εἰς ζωή ἀναλύω . Ἀρά καί μόνος οὗτος ; ὁ δέ ταπεινοφροσύνη ποῦ τίθημι , ὅς πρότιμος ὁ Γραφή ποιέω πᾶς ὁ κατά ἀρετή κατόρθωμα ; ὅστις συνηνυχοω ὁ μέγας βασιλεύς ὁ τοσοῦτος ἀρχή , πᾶς δυναστεία υποκειπουω , τοιοῦτος ἔθνος ὑποτελέω , ὁ τε καί θάλασσα ἐν ὁ οἰκεῖος ἑκάτερος δορυφορέω , οὐ δίδωμι κατά ἑαυτοῦ ὁ τῦφος δέω πρός ἑαυτοῦ , οὐ εἰς ὁ ἔξω ἑαυτοῦ ἀποβλέπω · διά οὗτος ὁ μακαρισμός γίγνομαι κληρονόμος , διά ὁ πρόσκαιρος ταπεινοφροσύνη ὁ ἀληθινός ὑψός ἐμπορεύω .