ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0439.1
B Δεὺς σκυθρωπάζων ἐπὶ τῷ πάθει , καὶ θρόνου ἐξανιστάμενος · καὶ πόλις ὅλη τῇ πομπῇ τοῦ ἁγίου συμβεβαινούσα · καὶ παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις . Καλῶς Σολομὼν ἰατρεύει τὴν λύπην . Κελεύει γὰρ τοῖς ἐν λύπῃ οἶνον διδόναι , πρὸς ἡμᾶς τοῦτο λέγων , τοὺς τοῦ ἀμπελῶνος ἐργάτας . Δότε οὖν τὸν ὑμέτερον οἶνον τοῖς λυπουμένοις , οὐ τὸν τῆς μέθης ἐργάτην , καὶ τῶν φρενῶν ἐπίβουλον , καὶ εὐθρεῖα τοῦ σώματος , ἀλλὰ τὸν τὴν καρδίαν εὐφραίνοντα , ὃν ὁ Προφήτης ἡμῖν ἐπεδείκνυσε λέγων · Οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου . Μεϊζότερῳ τῷ κράματι , καὶ ἀφθονωτέραις δεξιούσθε τοῦ πνευματικοῦ λόγου ταῖς κύλικι , ὥστε ἡμῖν πάλιν εἰς εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίασιν περιστραφῆναι τὸ πένθος , χάριτι τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , δι’ οὗ ἡ δόξα τῷ Θεῷ , καὶ Πατρὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: B Ζεύς σκυθρωπάζω ἐπί ὁ πάθος , καί θρόνος ἐξανίστημι · καί πόλις ὅλος ὁ πομπεύς ὁ ἅγιος συμβαίνω · καί παρακαλέω ἀλλήλων ἐν ὁ λόγος οὗτος . καλῶς Σολομώντας ἰατρεύω ὁ λύπη . κελεύω γάρ ὁ ἐν λύπη οἶνος δίδωμι , πρός ἐγώ οὗτος λέγω , ὁ ὁ ἀμπελών ἐργάτης . δίδωμι οὖν ὁ ὑμέτερος οἶνος ὁ λυπέω , οὐ ὁ ὁ μέθη ἐργάτης , καί ὁ φρήν ἐπίβουλος , καί εὐθρεῖα ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ ὁ καρδία εὐφραίνω , ὅς ὁ Προφήτης ἐγώ ἐπιδείκνυμι λέγω · Οἶνος εὐφραίνω καρδία ἄνθρωπος . Μειζότερος ὁ κρᾶμα , καί ἄφθονος δεξιόομαι ὁ πνευματικός λόγος ὁ κύλιξ , ὥστε ἐγώ πάλιν εἰς εὐφροσύνη καί ἀγαλλίασις περιστρέφω ὁ πένθος , χάρις ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός , διά ὅς ὁ δόξα ὁ θεός , καί πατήρ εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0439.2
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ
Lemmas: Του αὐτός
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0439.3
ΕΙΣ ΠΟΥΛΧΕΡΙΑΝ ΛΟΓΟΣ .
Lemmas: εἰς ΑΝ Λόγος .
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0439.4
D Οὐκ οἶδα ὅπως τῷ λόγῳ χρήσομαι . Διπλὴν τε γὰρ ὁρῶ τὴν ὑπόθεσιν , καὶ σκυθρωπὴν καθ’ ἑκάτερον , ὡς μὴ ῥάδιον ἔσε δακρύων τὸν λόγον ἐλθεῖν , ὅτιοὖν ἐξ ἀμφοτέρων ἐλόμενον . Ἡ παροῦσα τοῦ χρόνου περίοδος , καθὼς ἡμῖν χθὲς τοῦτο παρὰ τοῦ ποιμένος ἠγγέλετο , σκυθρωπῶν πραγμάτων τῶν τῇ γείτονι πόλει ποτὲ διὰ τοῦ σεισμοῦ συμπεπτωκότων περιέχει τὴν μνήμην . Ἄ τις ἀδάκρυτι διεξέλθοι ; ἡ δὲ μεγάλη καὶ περιφανὴς αὕτη καὶ τῆς ὑφ’ ἡμῶν πάσης προτεταγμένης καλλίπολις ἄλλον σεισμὸν ὑπέστη , καὶ οὐ μικρὸν ἀπεσυλθὴ κόσμον , τοῦ ἐν αὐτῇ λάμπαντος φωστήρος εἰς προσθήκην τῆς βασιλικῆς εὐημερίας ἀθρόως ἀφαιρεθείσα , καὶ διὰ τοῦτο τῇ κατηφείᾳ τῶν βασιλέων συσχυθρωπάζουσα . Τὸ δὲ λεγόμενον , οὐκ ἀγνοεῖτε πάντες , οἱ πληρούντες τὸν σύλλογον , ὁρῶντες αὐτὸν τε τὸν τόπον τοῦτον ἐν ᾧ συνελέγμεθα καὶ τὴν ἐν τῷ τόπῳ κατάθρειαν . Οὐκ οἶδα τοίνυν πρὸς ποῖον σεισμὸν τρέψω τὸν λόγον , πρὸς τὸν νῦν ἢ τὸν πάλαι γενομένον ; Ἡ καλῶς ἔχει πρὸς τὸ ὑπερβάλλον τοῦ πάθους στῆναι , καὶ καταπραΰνειν τῆς πόλεως τὴν ἰδίαν ἀλγηδόνα λογισμοῖς τισὶ τοῦ πάθους καταφαρμάσσοντα . Εἰ γὰρ καὶ μὴ πάντες οἱ τοῦ κακοῦ συμμετέχοντες τῷ συλλόγῳ πάρεισιν · ἀλλὰ διὰ τῶν παρόντων ἴσω ; καὶ εἰς τοὺς μὴ παρόντας · ὁ λόγος διαδοθήσεται .
Lemmas: D οὐ οἶδα ὅπως ὁ λόγος χράω . Διπλός τε γάρ ὁράω ὁ ὑπόθεσις , καί σκυθρωπός κατά ἑκάτερος , ὡς μή ῥᾴδιος Έσε δάκρυον ὁ λόγος ἔρχομαι , ὅστις ἐκ ἀμφότερος αἱρέω . ὁ παρών ὁ χρόνος περίοδος , καθώς ἐγώ χθές οὗτος παρά ὁ ποιμήν ἀγγέλλω , σκυθρωπός πρᾶγμα ὁ ὁ γείτων πόλις ποτέ διά ὁ σεισμός συμπίπτω περιέχω ὁ μνήμη . ὅς τις ἀδάκρυτος διεξέρχομαι ; ὁ δέ μέγας καί περιφανής οὗτος καί ὁ ὑπό ἐγώ πᾶς προτάσσω καλλίπολις ἄλλος σεισμός ὑφίστημι , καί οὐ μικρός ἀπεσυλθὴ κόσμος , ὁ ἐν αὐτός λάμπας φωστήρ εἰς προσθήκη ὁ βασιλικός εὐημερία ἀθρόος ἀφαιρέω , καί διά οὗτος ὁ κατήφεια ὁ βασιλεύς συσχυθρωπαζουω . Τέ δέ λέγω , οὐ ἀγνοέω πᾶς , ὁ πληρόω ὁ σύλλογος , ὁράω αὐτός τε ὁ τόπος οὗτος ἐν ὅς συλλέγω καί ὁ ἐν ὁ τόπος κατάθρειαν . οὐ οἶδα τοίνυν πρός ποῖος σεισμός τρέπω ὁ λόγος , πρός ὁ νῦν ἢ ὁ πάλαι γίγνομαι ; ὁ καλός ἔχω πρός ὁ ὑπερβάλλω ὁ πάθος ἵστημι , καί καταπραύνω ὁ πόλις ὁ ἴδιος ἀλγηδών λογισμός τις ὁ πάθος καταφαρμάσσω . εἰμί γάρ καί μή πᾶς ὁ ὁ κακός συμμετέχω ὁ σύλλογος πάρειμι · ἀλλά διά ὁ πάρειμι ἴσος ; καί εἰς ὁ μή πάρειμι · ὁ λόγος διαδίδωμι .
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0440.2
Εἶδον ἐγὼ καὶ τὸ ὑψηλὸν ἔρνος , τὸν ὑψίχορον φοῖνικα ( τὸ βασιλικὸν φημὶ κράτος ) τὸν ταῖς βασιλικαῖς ἀρεταῖς σὸν τισι κλάδοις πάσης ὑπερανυστάδα τῆς οἰκουμένης καὶ πάντα διαλαμβάνοντα · εἶδον αὐτὸν τῶν μὲν ἄλλων κρατοῦντα , τῇ δὲ φύσει χαμπτόμενον , καὶ πρὸς τὴν ἀποβολὴν τοῦ ἄνθους ἐπιχλίνοντα . Εἶδον καὶ τὴν εὐγενῆ κληματίδα τὴν περιελιχμένην τῷ φοίνικι , τὴν τὸ ἄνθος ἡμῖν τοῦτο ἀδύνασαν , οἷας ὑπέστη ἐχ δευτέρου πάλιν ἀδύνα ἐν ψυχή , οὐκ ἐν σώματι , ὅτε αὐτῆς οὕτως ὁ βλαστὸς ἀπετίλλετο · Τίς ἀστενάζους τὸ πᾶθος παρεδράμεν ; Τίς τὴν τοῦ βίου ζημίαν οὐκ ὠλοφύρατο ; Τίς οὐκ ἐπαφήκας τῷ πάλαι δάκρυα ; Τίς οὐ κατέμειξε τῇ κοινῇ συνιδίζ τοῦ θρήνου τὰς ἰδίας φωνάς ; Εἶδον θέαμα πιστόν , ὁ οὐκ ἂν εἰς πίστιν ἔλλοι τοῖς ἀκοῇ παραδεχομένοις τὰ θαύ -
Lemmas: εἶδον ἐγώ καί ὁ ὑψηλός ἔρνος , ὁ υψιχορος φοῖνιξ ( ὁ βασιλικός φημί κράτος ) ὁ ὁ βασιλικός ἀρετή σός τις κλάδος πᾶς υπερανυσταδας ὁ οἰκουμένη καί πᾶς διαλαμβάνω · ὁράω αὐτός ὁ μέν ἄλλος κράτος , ὁ δέ φύσις χάπτω , καί πρός ὁ ἀποβολή ὁ ἄνθος επιχλιμιαινω . εἶδον καί ὁ εὐγενής κληματίς ὁ περιλέγω ὁ φοῖνιξ , ὁ ὁ ἄνθος ἐγώ οὗτος ἀδύναμαι , οἷος ὑφίστημι ἐκ δεύτερος πάλιν ἀδύνα ἐν Ψυχή , οὐ ἐν σῶμα , ὅτε αὐτηες͂ς οὕτως ὁ βλαστός ἀποτίλλω · Τῖς ἀστενάζους ὁ πάθος παρατρέχω ; Τῖς ὁ ὁ βίος ζημία οὐ ὀλοφύρομαι ; Τῖς οὐ ἐπαφίημι ὁ πάλαι δάκρυον ; Τῖς οὐ καταμείγνυμι ὁ κοινός συνιδίζ ὁ θρῆνος ὁ ἴδιος φωνή ; εἶδον θέαμα πιστός , ὁ οὐ ἄν εἰς πίστις Ἑλλοί ὁ ἀκοή παραδέχομαι ὁ θαύ -
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0441.1
Aματα . Εἶδον δὲ ἀνθρώπων πέλαγος τῇ πυκνότητι τῶν συνεστῶτων , οἷόν τι ὕδωρ κατὰ πᾶν μέρος τοῖς ὀφθαλμοῖς προσαινομένον , πλήρης ὁ ναός · πλήρης τοῦ ναοῦ τὸ προαύλιον , ἡ ἐκδεχομένη πλατεία , τὰ ἀμφοδα , ἡ μέση , τὰ πλάγια , ἡ ἐπὶ τῶν δωμάτων εὐρυχωρία · πᾶν τὸ ὁρώμενον ἀνθρώπων πλήρωμα ἦν , ὥσπερ πάσης τῆς οἰκουμένης εἰς ταῦτόν συνδρομὴν σης ἐπὶ τῷ πάθει . Θέαμα δὲ προκείμενο πᾶσι τὸ ἱερὸν ἄνθος ἐκεῖνο ἐπὶ κλίνης χρυσῆς κομιζόμενον . Πῶς κατηρη πάντων ἦν τῶν προσορώντων τὰ πρόσωπα ! Πῶς δεδακρυμένα τὰ ὀμματα ! χεῖρες ἀλλήλαις συναρασσομέναι ! στεναγμοὶ πρὸς τούτοις τὴν ἐγκάδιον δύναμιν καταπηνύοντες ! Οὐ μοι ἐδόκε κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην ( τὰχὰ δὲ οὐδὲ τοῖς ἄλλοις τῶν τότε παρόντων ) τὴν ἐκ φύσεως χάριν ὁ χρυσὸς ἀποστילδεν , ἀλλὰ καὶ αἱ τῶν λίθων αὐγαί , καὶ τὰ ἐκ χρυσοῦ ὑφάσματα , καὶ αἱ τοῦ ἀργύρου μαρμαρυγαί , καὶ τὸ ἐκ τοῦ πυρός φῶς , πολὺ τε καὶ ἄφθονον κατὰ τὰ πλάγια ἐκκατέρωθεν τῇ συνέχειᾳ τῶν ἐκ τοῦ κηροῦ λαμπάδων παρατεινομένων · πάντα τῷ πένθει συνεμχάριζετο , καὶ πάντα μετεῖχε τῆς κοινῆς κατηρείας . Τότε καὶ ὁ μέγας Δαβὶδ τὰς ἰδίας ὑμνῳδίας τοῖς θρήνοις ἐχρησεν , καὶ ἀντὶ φαιδρᾶς χοροστασίας μεταλαβὼν τὴν γοερὰν τε καὶ πένθιμον , ἐξεκαλεῖτο τοὺς θρήνους τοῖς μέλεσιν . Πάσης δὲ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκείνον ἡδονῆς τῶν ψυχῶν ἀπελαθείσης , μόνον ἦν ἐν ἡδονῇ τοῖς ἀνθρώποις τὸ δάκρυον .
Lemmas: Aματα . εἶδον δέ ἄνθρωπος πέλαγος ὁ πυκνότης ὁ συνίστημι , οἷος τίς ὕδωρ κατά πᾶς μέρος ὁ ὀφθαλμός προσαίνω , πλήρης ὁ ναός · πλήρης ὁ ναός ὁ προαύλιον , ὁ ἐκδέχομαι πλατύς , ὁ ἄμφοδον , ὁ μέσος , ὁ πλάγιος , ὁ ἐπί ὁ δῶμα εὐρυχωρία · πᾶς ὁ ὁράω ἄνθρωπος πλήρωμα εἰμί , ὥσπερ πᾶς ὁ οἰκουμένη εἰς αὐτός συνδρομή σός ἐπί ὁ πάθος . θέαμα δέ προκείμενος πᾶς ὁ ἱερός ἄνθος ἐκεῖνος ἐπί κλίνη χρύσεος κομίζω . Πῶς Κατήρη πᾶς εἰμί ὁ προσοράω ὁ πρόσωπον ! Πῶς δακρύω ὁ ὄμμα ! χείρ ἀλλήλων συναράσσω ! στεναγμός πρός οὗτος ὁ ἐγκάς δύναμις καταπηνυειμι ! Οὐ ἐγώ δοκός κατά ὁ ὥρα ἐκεῖνος ( τάχα δέ οὐδέ ὁ ἄλλος ὁ τότε πάρειμι ) ὁ ἐκ φύσις χάρις ὁ χρυσός ἀποστילδεν , ἀλλά καί ὁ ὁ λίθος αὐγή , καί ὁ ἐκ χρυσός ὕφασμα , καί ὁ ὁ ἄργυρος μαρμαρυγή , καί ὁ ἐκ ὁ πῦρ φάος , πολύς τε καί ἄφθονος κατά ὁ πλάγιος ἐκκατέρωθεν ὁ συνέχεια ὁ ἐκ ὁ κηρός λαμπάς παρατείνω · πᾶς ὁ πένθος συνεμχαριζετος , καί πᾶς μετέχω ὁ κοινός καθαίρω . τότε καί ὁ μέγας Δαυίδ ὁ ἴδιος ὑμνῳδία ὁ θρῆνος χράω , καί ἀντί φαιδρός χοροστασία μεταλαμβάνω ὁ γοερός τε καί πένθιμος , ἐκκαλέω ὁ θρῆνος ὁ μέλος . Πάσης δέ κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος ἡδονή ὁ ψυχή ἀπελαύνω , μόνος εἰμί ἐν ἡδονή ὁ ἄνθρωπος ὁ δάκρυον .
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0441.2
Ἐπεὶδὴ τοίνυν τοσοῦτον ἠττήθη τοῦ πάθους ὁ λογισμός , καιρὸς ἂν εἴη τὸ κεκηχὸς τῆς διανοίας διὰ τῆς τῶν λογισμῶν συμβουλῆς ὡς ἐστὶ δυνατὸν ἀναζώννυσθαι . Κίνδυνος γὰρ οὐ μικρός , παρακούσοντας ἐν τούτῳ τῆς τοῦ Ἀποστόλου φωνῆς συγκατακριθῆναι τοῖς ἀνελπίστοις . Φησὶ γὰρ , καθὼς τοῦ ὑπαναγιώσκοντος ἀρτίως ἠκούσαμεν , μὴ δεῖν ἐπὶ τῶν κεκοιμημένων λυπεῖσθαι . Μόνων γὰρ τούτου τῶν οὐκ ἔχόντων ἐλπίδα τὸ πάθος εἶναι . Ἄλλ᾽ εἴποι τις ἂν , οἶμαι , τῶν μικροψυχωτέρων , ἀδύνατα κλεῦσιν τὸν θεῖον Ἀπόστολον , καὶ ὑπερβαίνειν τὴν φύσιν τοῖς ἐπιτάγμασι . Πῶς γὰρ ἐστὶ δυνατὸν ὑπεραρθῆναι τοῦ πάθους τὸν ἐν τῇ φύσει ζῶντα , καὶ μὴ κρατηθῆναι τῇ λύπῃ ἐπὶ τοιούτῳ θέαματι , ὅταν μὴ καθ᾽ ὥραν ἐν γῆρᾳ συμπέσῃ ὁ θάνατος , ἀλλ᾽ ἐν τῇ πρώτῃ ἡλικίᾳ κατασδεσθῇ μὲν τῷ θανάτῳ ἡ ὥρα , καλυφθῇ δὲ τοῖς βλεφάροις ἡ τῶν ὀμμάτων ἀκτίς , μεταπέσῃ δὲ εἰς ὀχρότητα τῆς παρειᾶς τὸ ἐρύθημα , κρατηθῇ δὲ τῇ σιωπῇ τὸ στόμα , μελαινῆται δὲ τὸ ἐπὶ τοῦ χειλοῦς ἄνθος , χαλεπὸν δὲ μὴ μόνον τοῖς γεννησαμένοις τοῦτο δοκῇ , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς πρὸς τὸ πάθος βλέπουσι ; Τί οὖν πρὸς τούτους ; ἡμεῖς ; Οὐχ ἡμέτερον ἐροῦμεν , ἀδελφοί , λόγον , ἀλλὰ τὴν ἀναγνωσθεῖσαν ἡμῖν ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ῥῆσιν παραθήσομεθα . Ἠκούσατε γὰρ λέγοντος τοῦ Κυρίου · Ἄφετε τὰ παιδία , καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἔρχεσθαι πρὸς μέ · τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Οὐκοῦν εἰ καὶ σοῦ ἀπεφοίτησε τὸ παιδίον ,
Lemmas: ἐπειδή τοίνυν τοσοῦτος ἀτάω ὁ πάθος ὁ λογισμός , καιρός ἄν εἰμί ὁ κάω ὁ διάνοια διά ὁ ὁ λογισμός συμβουλή ὡς εἰμί δυνατός ἀναζώννυμι . κίνδυνος γάρ οὐ μικρός , παρακούω ἐν οὗτος ὁ ὁ ἀπόστολος φωνή συγκατακρίνω ὁ ἀνέλπιστος . φημί γάρ , καθώς ὁ ὑπαναγιγνώσκω ἄρτιος ἀκούω , μή δεῖ ἐπί ὁ κοιμάω λυπέω . Μόνος γάρ οὗτος ὁ οὐ ἔχοω ἐλπίς ὁ πάθος ἔρχομαι . ἄλλος λέγω τις ἄν , οἴομαι , ὁ μικρόψυχος , ἀδύνατος κλέω ὁ θεῖος ἀπόστολος , καί ὑπερβαίνω ὁ φύσις ὁ ἐπίταγμα . Πῶς γάρ εἰμί δυνατός ὑπεραίρω ὁ πάθος ὁ ἐν ὁ φύσις ζάω , καί μή κρατέω ὁ λύπη ἐπί τοιοῦτος θέαμα , ὅταν μή κατά ὥρα ἐν γῆρας συμπίπτω ὁ θάνατος , ἀλλά ἐν ὁ πρῶτος ἡλικία κατασδεσθῇ μέν ὁ θάνατος ὁ ὥρα , καλύπτω δέ ὁ βλέφαρον ὁ ὁ ὄμμα ἀκτίς , μεταπίπτω δέ εἰς οχροτηταω ὁ παρειά ὁ ἐρύθημα , κρατέω δέ ὁ σιωπή ὁ στόμα , μελαίνω δέ ὁ ἐπί ὁ χειλού ἄνθος , χαλεπός δέ μή μόνος ὁ γεννάω οὗτος δοκέω , ἀλλά καί πᾶς ὁ πρός ὁ πάθος βλέπω ; τις οὖν πρός οὗτος ; ἐγώ ; οὐχ ἡμέτερος λέγω , ἀδελφός , λόγος , ἀλλά ὁ ἀναγιγνώσκω ἐγώ ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ῥῆσις παρατίθημι . ἀκούω γάρ λέγω ὁ κύριος · ἄφετος ὁ παιδίον , καί μή κωλύω αὐτός ἔρχομαι πρός ἐγώ · ὁ γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . οὐκοῦν εἰμί καί σύ ἀποφοιτάω ὁ παιδίον ,
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0442.2
Τί οὖν κακὸν πέπονθεν ἡ τοσούτων ἀπαλλαγεῖσα τυράννων ; Ἐκαστον γὰρ πάθος , ὅταν ἐπικρατῇ , τῆς ψυχῆς τύραννος ἡμῶν γίνεται , τοὺς λογισμοὺς δουλωσάμενον . Ἡ λυπαῖ ἡμᾶς , ὅτι μὴ κατεπονῆθη διὰ
Lemmas: τις οὖν κακός πάσχω ὁ τοσοῦτος ἀπαλλάσσω τύραννος ; ἕκαστος γάρ πάθος , ὅταν ἐπικρατέω , ὁ ψυχή τύραννος ἐγώ γίγνομαι , ὁ λογισμός δουλόω . ὁ λύπη ἐγώ , ὅτι μή καταπονέω διά
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0444.1
Aτέκνην , καὶ ταῖς ὠλέναις αὐτὸν ἐμπλεξάμενη , πρὸς αὐτοῦ τὴν καιρίαν ἐδέχετο . Ἄρ’ οὐχ εἶπεν ἂν πρὸς τὸν Ἀβραὰμ ταῦτα τὰ ῥήματα ; Φεῖσαι τοῦ παιδός , ἄνερ , μὴ πονηρὸν γέν τὸ βίον διήγημα , μὴ μῦθος τῷ μετὰ ταῦτα χρόνῳ γενώμεθα , μὴ φθονήσης τῷ υἱῷ τῆς ζωῆς , μὴ στέρησιν αὐτὸν τῆς γλυκείας ἀκτίνος · θάλαμος τέκνοις , οὐ τάφος παρὰ πατέρων σπουδάζεται · στέφανος γαμικὸς , οὐ ξίφος φονικὸν · γαμηλίος λαμπὰς , οὐ πῦρ ἐπιτάφιον . Ταῦτα ληpta καὶ πολυμίμ , οὐ πατέρων χεῖρες ἐπὶ τῶν τέκνων ἐργάζονται . Εἰ δὲ χρή πάντως γενέσθαι τὸ κακόν , μὴ εἴδοι Σάρρας ὀφθαλμὸς νεκρούμενον τὸν Ἰσαὰκ . Ἰδοὺ δι’ ἀμφοτέρων ὧσων τὸ ξίφος , ἀπ’ ἐμοῦ τῆς δειλίας ἀρξάμενος · μία τοῖς δυσὶν ἀρξάσεται πληγή . Κοινὸν ἐπ’ ἀμφοτέρων γενέσθω τὸ χῶμα · μία στήλη τὴν κοινὴν συμφορὰν τραγῳδεῖτω .
Lemmas: Aτέκνην , καί ὁ ὠλένη αὐτός ἐμπλέκω , πρός αὐτός ὁ καίριος δέχομαι . ἄρα οὐ λέγω ἄν πρός ὁ Ἀβραάμ οὗτος ὁ ῥῆμα ; φείδομαι ὁ παῖς , ἀνήρ , μή πονηρός γε ὁ βίος διήγημα , μή μῦθος ὁ μετά οὗτος χρόνος γίγνομαι , μή φθονέω ὁ υἱός ὁ ζωή , μή στέρησις αὐτός ὁ γλύκειος ἀκτίς · θάλαμος τέκνον , οὐ τάφος παρά πατήρ σπουδάζω · στέφανος γαμικός , οὐ ξίφος φονικός · γαμήλιος λαμπάς , οὐ πῦρ ἐπιτάφιος . Ταΰς ληΐζομαι καί πολυμίμ , οὐ πατήρ χείρ ἐπί ὁ τέκνον ἐργάζομαι . εἰμί δέ χράω πάντως γίγνομαι ὁ κακός , μή εἰδοί Σάρα ὀφθαλμός νεκρόω ὁ Ἰσαάκ . ἰδέ διά ἀμφότερος ὠθέω ὁ ξίφος , ἀπό ἐγώ ὁ δειλία ἄρχω · εἷς ὁ δύο ἄρχω πληγή . κοινός ἐπί ἀμφότερος γίγνομαι ὁ χῶμα · εἷς στήλη ὁ κοινός συμφορά τραγῳδέω .
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0445.1
A ὁ ἀθλητὴς , τῷ καθ' ἑαυτὸν ὑποδείγματι πρὸς ὑπομονὴν καὶ ἀνδρείαν τὴν ψυχὴν ἀλείφωv ἐν καιρῷ τῆς τῶν πειρασμῶν συμπλοκής ) , τί οὖν ἐποίησεν ὁ ἀνήρ ; ἀρὰ τι δυσγενὲς καὶ μικροψυχόν , ἥ ἐπε τῷ ῥήματι ἡ διὰ σχήματος ἐνδείξατο , ἡ παρειὰν ἀμύξας τοῖς δνύσιν , ἡ τρίχας τῆς κεφαλῆς ἀποτίλας , ἡ χώνην καταπασάμενος , ἡ τὰ στήθη ταῖς χερσὶ μαστιγώσας , ἡ ἐπὶ γῆν ἑαυτὸν ρίψας , ἡ θρηνυθῶς ἑαυτῷ περιστήσας , ἡ ἀνακαλῶν τὰ τῶν κατοχυρωμένων ὀνόματα , καὶ ἐποιμίζων τῇ μνήμη ; Οὐκ ἔστι τούτων οὐδὲν ἀλλ' ὁ μὲν τῶν κακῶν μηνυτὴς τὴν κατὰ τοὺς παῖδας συμφοράν διηγήσατο : ὁ δὲ ὁμοῦ τε ἠκουσεν , καὶ εὐθὺς περὶ τῶν ὄντων ἐξισοώρει ψύσεως , πῶθεν τὰ ὄντα λέγωv , καὶ παρὰ τίνος εἰς γένεσιν ἔχεται , καὶ τίνᾳ εἰκὼς τῶν ὄντων ἐπιστάτειν : Ὁ Κύριος ἔδωκεv , ὁ Κύριος ἀφείλετο . Ἐκ θεοῦ , φησὶ , τοῖς ἀνθρώποις ἡ γένεσις , καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ ἀναλύσις : θεν παρῆς : πρὸς ἐκεῖνο καὶ ἀναλύεται . Θεὸς οὖν ὁ τοῦ διδόναι τὴν ἐξουσίαν ἔχων , ὁ αὐτὸς ἔχει καὶ τοῦ ἀφαιρεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν . Ἄγαθὸς ὧν ἀγαλὰ βουλεύεται , σοφὸς ὧν τὸ συμφέρον ἐπίσταται . Ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν ( ἔδοξε δὲ πάντως καλῶς ) , οὕτως καὶ ἐποίησεν . Ἔστω τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον .
Lemmas: A ὁ αθλήτρια , ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπόδειγμα πρός ὑπομονή καί ἀνδρεία ὁ ψυχή ἀλείφω ἐν καιρός ὁ ὁ πειρασμός συμπλοκή ) , τίς οὖν ποιέω ὁ ἀνήρ ; ἀρά τίς δυσγενής καί μικρόψυχος , ὅς ἔπω ὁ ῥῆμα ὁ διά σχῆμα ἐνδείκνυμι , ὁ παρειά ἀμύσσω ὁ δύω , ὁ τρίχα ὁ κεφαλή ἀποτίλλω , ὁ χώνη καταπάομαι , ὁ ὁ στῆθος ὁ χείρ μαστιγόω , ὁ ἐπί γῆ ἑαυτοῦ ῥίπτω , ὁ θρηνυθῶς ἑαυτοῦ περιίστημι , ὁ ἀνακαλέω ὁ ὁ κατοχυρωμένος ὄνομα , καί εποιμιζα ὁ μνήμη ; οὐ εἰμί οὗτος οὐδείς ἀλλά ὁ μέν ὁ κακός μηνυτής ὁ κατά ὁ παῖς συμφορά διηγέομαι : ὁ δέ ὁμοῦ τε ἀκούω , καί εὐθύς περί ὁ εἰμί εξισοωρεω ψύσεως , πίνω ὁ εἰμί λέγω , καί παρά τίς εἰς γένεσις ἔχω , καί τίς ἔοικα ὁ εἰμί ἐπιστατέω : ὁ κύριος ὁράω , ὁ κύριος ἀφαιρέω . ἐκ θεός , φημί , ὁ ἄνθρωπος ὁ γένεσις , καί πρός αὐτός ὁ ἀνάλυσις : τίθημι πάρειμι : πρός ἐκεῖνος καί ἀναλύω . θεός οὖν ὁ ὁ δίδωμι ὁ ἐξουσία ἔχω , ὁ αὐτός ἔχω καί ὁ ἀφαιρέω ὁ ἐξουσία . Ἀγαθός ὅς ἀγαλὰ βουλεύω , σοφός ὅς ὁ συμφέρω ἐπίσταμαι . ὡς ὁ κύριος δοκέω ( δοκέω δέ πάντως καλός ) , οὕτως καί ποιέω . εἰμί ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω .
gregorius-nyssenus.oratio-consolatoria-in-pulcheriam pg046_0445.2
C Ὄρᾶς πῶσον τὸ ὕψος τῆς τοῦ ἀθλητοῦ μεγαλοφυίας , τὸν τῆς θλίψεως καιρὸν εἰς ἐπίσκεψιν τῆς περὶ τῶν ὄντων φιλοσοφίας μετέστησεν . Ἦδει γὰρ ἀκριβῶς , ὅτι ἡ δυντὸς ζωὴ δι' ἐλπίδος ἀπόκειται , ἡ δὲ παροῦσα ζωὴ σπέρμα τῆς μελλούσης ἐστίν . Πολλῷ δὲ διενήγχοι τῶν παρόντων τὰ προσδοκώμενα , ὅσον διαφέρει ὁ στάχυς τοῦ κόκκου ὅθεν ἐκφύεται . Ὁ νῦν βίος ἀναλογεῖ πρὸς τὸν κόκκον : ὁ δὲ προσδοκώμενος βίος , ἐν τῷ κάλλει τοῦ στάχυος δείκνυται , δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν . Πρὸς ταῦτα βλέπων ὁ Ἰὼβ συγχαίρει τοῖς τέκνοις τῆς εὐηλρίας , ὡς ὀάττον ἐκλυθείσης τῶν τοῦ βίου δεσμῶν τεκμηριον δέ , ὅτι τῆς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ τοῦ διπλασίον ἀντὶ τῶν ἀφαιρεθέντων πάντων ὑποσχομένης , ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν διπλασιασθείσης τῆς ἀντιδόσεως , μόνων τῶν τέκνων τὸν διπλασιασμὸν οὐκ ἐξήτησεν , ἀλλὰ δέκα μόνᾳ ἀντὶ τῶν ἀφαιρεθέντων δέκα δίδεται . Ἐπειδὴ δὲ αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαὶ εἰς ἀεὶ διαμένουσι , τούτου χάριν τῶν ἀπολλυμένων διπλασίαν δέχεται τὴν ἀντίδοσιν . Ἐπὶ δὲ τῶν τέκνων τὰ ἐπιγενόμενα τοῖς προγεννηθεῖσι συναριθμεῖται , ὡς πάντων τῷ Θεῷ ζώντων , καὶ οὐδὲν τοῦ προσκαιροῦ θανάτου τοὺς κατοιχομένους πρὸς τὸ εἶναι κωλύοντος . Οὐδὲ γὰρ ἄλλο τί ἐστιν ἐπ' ἀνθρώπων ὁ θάνατος , εἰ μὴ κακίας καθάρσιον . Ἐπειδὴ γὰρ σὺν τι σκευὸς ἀγαθῶν δεκτικὸν τὸ κατ' ἀρχὰς ἡ ψυὶς ἡμῶν παρὰ τοῦ θεοῦ τῶν διων
Lemmas: C Όρας πίπτω ὁ ὕψος ὁ ὁ ἀθλητής μεγαλοφυΐα , ὁ ὁ θλῖψις καιρός εἰς ἐπίσκεψις ὁ περί ὁ εἰμί φιλοσοφία μεθίστημι . οἶδα γάρ ἀκριβῶς , ὅτι ὁ Δύντος ζωή διά ἐλπίς ἀπόκειμαι , ὁ δέ παρών ζωή σπέρμα ὁ μέλλω εἰμί . πολλός δέ διαφέρω ὁ πάρειμι ὁ προσδοκάω , ὅσον διαφέρω ὁ στάχυς ὁ κόκκος ὅθεν ἐκφύω . ὁ νῦν βίος ἀναλογέω πρός ὁ κόκκος : ὁ δέ προσδοκάω βίος , ἐν ὁ κάλλος ὁ στάχυς δείκνυμι , δέω γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία . πρός οὗτος βλέπω ὁ Ἰώβ συγχαίρω ὁ τέκνον ὁ εὐηλρίας , ὡς ὀάττον ἐκλύω ὁ ὁ βίος δεσμός τεκμήριον δέ , ὅτι ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός ὁ διπλάσιος ἀντί ὁ ἀφαιρέω πᾶς ὑπέχω , ἐν ὁ ἄλλος ἅπας διπλασιάζω ὁ ἀντίδοσις , μόνος ὁ τέκνον ὁ διπλασιασμός οὐ ἐξαιτέω , ἀλλά δέκα μόνος ἀντί ὁ ἀφαιρέω δέκα δίδωμι . Ἐπειδή δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή εἰς ἀεί διαμένω , οὗτος χάρις ὁ ἀπόλλυμι διπλάσιος δέχομαι ὁ ἀντίδοσις . ἐπί δέ ὁ τέκνον ὁ ἐπιγίγνομαι ὁ προγίγνομαι συναριθμέω , ὡς πᾶς ὁ θεός ζάω , καί οὐδείς ὁ πρόσκαιρος θάνατος ὁ κατοίχομαι πρός ὁ ἔρχομαι κωλύω . οὐδέ γάρ ἄλλος τίς εἰμί ἐπί ἄνθρωπος ὁ θάνατος , εἰμί μή κακία καθάρσιος . Ἐπειδή γάρ σύν τίς σκεῦος ἀγαθός δεκτικός ὁ κατά ἀρχή ὁ ψῦς ἐγώ παρά ὁ θεός ὁ δείδω