gregorius-nyssenus.oratio-catechetica-magna pg045_0040.1
τῷ προκαλύμματι τῆς φύσεως ἡμῶν ἐνεχρύφθη τὸ Θεῖον , ἵνα κατὰ τοὺς λίγνους τῶν ἰχθύων τῷ δελέατι τῆς σαρκὸς συναποσπασθῇ τὸ ἀχτίστρον τῆς Θεότητος · καὶ οὕτω τῆς ζωῆς τῷ θανάτῳ εἰσχοισθεῖσης , καὶ τῷ σκότῳ τοῦ φωτὸς ἐμφανέντος , ἐξαφανισθῆ[σω ] τῷ φωτὶ καὶ τῇ ζωῇ καὶ κατὰ τὸ ἐναντίον νοούμενον . Οὐ γὰρ ἔχει φύσιν , οὔτε σκότος διαμένει ἐν φωτὶ παροῦσα , οὔτε θάνατον εἶναι ζωῆς ἐνεργοῦς . Οὐχὡς ἐπὶ κεφαλᾶς τοῦ μυστηρίου τὴν ἀκολουθίαν ἀναλαβόντες , ἐντελῆ ποιησόμεθα τὴν ἀπολογίαν πρὸς τοὺς κατηγοροῦντας τῆς θείας οἰκονομίας , οὗτοι χάριν δι’ ἑαυτῆς ἡ Θεότης τὴν ἀνθρωπίνην οὐ κατεργάζεται σωτηρίαν . Δεῖ γὰρ διὰ πάντων τὸ Θεῖον ἐν ταῖς πρεπούσαις ὑπολήψεσιν εἶναι · μὴ τὸ μὲν ὑψηλὸς ἐπ’ αὐτοῦ νοεῖσθαι , τὸ δὲ τῶν θεοπροπῶν ἀξίας ἐκδάλεισθαι · ἀλλὰ πᾶν ὑψηλὸν καὶ εὐσεβὲς νόημα δεῖ πάντως ἐπὶ Θεοῦ πιστεύεσθαι , καὶ συνρηθῆναι δι’ ἀκολουθίας τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον . Δεδεικται τοίνυν τὸ ἀγαθόν , τὸ σῶτον , τὸ δίκαιον , τὸ δυνατὸν , τὸ φρόνιμ ἀντεπίπτον , πάντα τῷ λόγῳ τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκονομίας ἐπιδεικνύμενα . Ἡ ἀγαθότης ἐν τῷ προελθεῖν σώσαι τὸν ἀπολωλότα καταλαμβάνεται . Ἡ σοφία καὶ ἡ δικαιοσύνη , ἐν τῷ τρόπῳ τῆς σωτηρίας ἡμῶν διεδείχθη . Ἡ δύναμις ἐν τῷ γενέσθαι μὲν αὐτὸν ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου καὶ σχήματι κατὰ τὸ ταπεινὸν τῆς φύσεως ἡμῶν , καὶ ἐλπισθῆναι δύνασθαι αὐτὸν καθ’ ὁμοιότητα τῶν ἀνθρώπων τῷ θανάτῳ ἐγκρατεῖσθαι · γενομένου δὲ , τὸ οἰκεῖον ἑαυτῷ κατὰ φύσιν ἐργάσασθαι . Οἰκεῖον δὲ φωτὶ μὴ ὁ ἀφανισμὸς τοῦ σκότους , ζωῇ δὲ ἡ τοῦ θανάτου καθαίρεσις . Ἐπεὶ οὖν τῆς εὐθείας ὁδοῦ κατεναχθέντες τὸ κατ’ ἀρχὰς τῆς ζωῆς ἐξετράπημεν , καὶ τῷ θανάτῳ ἐγκατηγμήθημεν · τί τοῦ εἰκότος ἔξω παρὰ τοῦ μυστηρίου μενθάνομεν , εἰ ἡ καθαρότης τῶν ἐξ ἁμαρτίας μολυνθέντων ἐραπίζεται , καὶ ἡ ζωὴ τῶν τεθνηκότων , καὶ ἡ ὁδηγία τῶν πλανημένων , ὡς ἂν ὅ τε μολυσμὸς καθαριῆται , καὶ ἡ πλάνη θραπευθῇ , καὶ εἰς τὴν ζωὴν τὸ τεθνηκὸς ἐπανέλθοι ;
Lemmas: ὁ προκάλυμμα ὁ φύσις ἐγώ ενεχρυφθανω ὁ θεῖον , ἵνα κατά ὁ λιγνός ὁ ἰχθύς ὁ δέλεαρ ὁ σάρξ συναποσπάω ὁ ἀχτίστρον ὁ θεότης · καί οὗτος ὁ ζωή ὁ θάνατος εισχοισθεισος , καί ὁ σκότος ὁ φάος ἐμφαίνω , ἐξαφανίζω ] ὁ φάος καί ὁ ζωή καί κατά ὁ ἐναντίος νοέω . οὖον γάρ ἔχω φύσις , οὔτε σκότος διαμένω ἐν φάος πάρειμι , οὔτε θάνατος εἰμί ζωή ἐνεργής . Οὐχὡς ἐπί Κεφαλᾶς ὁ μυστήριον ὁ ἀκολουθία ἀναλαμβάνω , ἐντελής ποιέω ὁ ἀπολογία πρός ὁ κατηγορέω ὁ θεῖος οἰκονομία , οὗτος χάρις διά ἑαυτοῦ ὁ θεότης ὁ ἀνθρώπινος οὖον κατεργάζομαι σωτηρία . Δεύς γάρ διά πᾶς ὁ θεῖον ἐν ὁ πρέπω ὑπόληψις εἰμί · μή ὁ μέν ὑψηλός ἐπί αὐτός νοέω , ὁ δέ ὁ θεοπροπέω ἄξιος εκδαλειεπομαι · ἀλλά πᾶς ὑψηλός καί εὐσεβής νόημα δεῖ πάντως ἐπί Θεός πιστεύω , καί συναιρέω διά ἀκολουθία ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . δείκνυμι τοίνυν ὁ ἀγαθός , ὁ σάω , ὁ Δίκαιος , ὁ δυνατός , ὁ φρόνιμος ἀντιπίπτω , πᾶς ὁ λόγος ὁ κατά ἐγώ οἰκονομία ἐπιδείκνυμι . ὁ ἀγαθότης ἐν ὁ προέρχομαι σῴζω ὁ ἀπόλλυμι καταλαμβάνω . ὁ σοφία καί ὁ δικαιοσύνη , ἐν ὁ τρόπος ὁ σωτηρία ἐγώ διαδείκνυμι . ὁ δύναμις ἐν ὁ γίγνομαι μέν αὐτός ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος καί σχῆμα κατά ὁ ταπεινός ὁ φύσις ἐγώ , καί ἐλπίζω δύναμαι αὐτός κατά ὁμοιότης ὁ ἄνθρωπος ὁ θάνατος ἐγκρατέω · γίγνομαι δέ , ὁ οἰκέω ἑαυτοῦ κατά φύσις ἐργάζομαι . οἰκέω δέ φάος μή ὁ ἀφανισμός ὁ σκότος , ζωή δέ ὁ ὁ θάνατος καθαίρεσις . ἐπεί οὖν ὁ εὐθύς ὁδός καταφέρω ὁ κατά ἀρχή ὁ ζωή ἐκτρέπω , καί ὁ θάνατος ἐγκατηγμήθημεν · τίς ὁ εἰκός ἔξω παρά ὁ μυστήριον μένω , εἰμί ὁ καθαρότης ὁ ἐκ ἁμαρτία μολύνω ῥαπίζω , καί ὁ ζωή ὁ θνῄσκω , καί ὁ ὁδηγία ὁ πλανιέμαι , ὡς εἄν ὅς τε μολυσμός καθαρίζω , καί ὁ πλάνη θραπευθῇ , καί εἰς ὁ ζωή ὁ θνῄσκω ἐπανέρχομαι ;