gregorius-nyssenus.in-sanctum-pascha-vulgo-in-christi-resurrectionem-oratio pg046_0343.2
Μὴ τοίνυν ταῖς ἀλλιώσεσι καὶ τοῖς ἀνακαινισμοῖς ἀπιστῶμεν . Καὶ γὰρ φυτῶν καὶ ζῴων διαφόρων ὁ βίος , καὶ αὐτῶν γε τῶν ἀνθρώπων ἡμᾶς ἐκπαιδεύει , ὡς οὐδὲν ἐν ταυτότητι τῶν ἐν φθορᾷ , καὶ γενέσει , ἐν ἀλλιώσει δὲ καὶ τροπῇ . Καὶ πρῶτον γε , εἰ δοκεῖ , τὴν ἐν ταῖς ἡλικίαις ἡμῶν μεταβολὴν καταμάθωμεν·Τὸ παιδίον τὸ ὑπομαζόν , οἷόν ἐστι γνωρίζομεν . Ὀλίγου χρόνου παρελθόντος , τὴν ἐρυστικὴν λαμβάνει δύναμιν , καὶ οὐδὲν διαφέρει τῶν μικρῶν σκυλάκων , τέτταρσιν ἐρειδόμενον βάσεσιν . Περί τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν ὀρθὸν γίνεται , καὶ φωνὴν ὑποτραυλισομένην καὶ ψελλιζομένην προΐεται · εἶτα διαρθροῖ τὸν λόγον , καὶ χαρίεν ἀποτελεῖται μειράκιον · ἀπ' ἐκείνης τῆς ἡλικίας πρὸς τὸν ἔφηβον καὶ νεανίσκον ἐκβαίνει · ἰούλου δὲ τὴν παρεῖνάν κυλῶσαντος , γενεῖας λάσος μετ' ὀλίγον , καὶ ἄλλος ἐξ ἄλλου · εἶτα , ἀνὴρ ἀκμάζων , τραχὺς καὶ τληπαθὴς . Ἐπειδὰν δὲ παρέλθωσι τέσσαρες δεκάδες ἐνιαυτῶν , ἀρχὴ τῆς ὑποστροφῆς καίνει · τὴν κεφαλήν , καὶ ἡ βῶμη πρὸς ἀσθένειαν ἀποκλίνει , καὶ παραγίνεται τελευταῖον τὸ γῆρας , τέλειος ἀφανισμὸς τῆς ἰσχύος . Κλίνεται δὲ τὸ σῶμα καὶ κυρτοῦται πρὸς γῆν , ὡς οἱ ἰᾶν ὑπεξηραυνέντες τῶν ἀσταχύων , καὶ τὸ λεῖον ἀποτελεῖται ῥυοὺν , καὶ πάλιν βρέφος ὁ ποτε νεανίσκος καὶ ἀριστεύς , ψελλιζόμενος , ἀνοηταίνων , ἐπὶ χειρῶν καὶ ποδῶν ὁμοίως ἔρπων , ὡς πάλαι . Ταῦτα πάντα τί σοι δοκεῖ ; Οὐχ ἀλλοιώσεις ; Οὐ μεταβολαὶ πολυτρόποι ; Οὐ διάφοροι καινότητες τὸ θνητὸν ζῷον μεταμορφοῦσαι καὶ πρὸ θανάτου ; Ὁ δὲ ὕπνος ἡμῶν καὶ ἡ ἐγρήγορσις , πῶς οὐκ ἂν τῷ σοφῷ γένοιτο διδασκάλιον τοῦ ζητουμένου ; Ὁ μὲν γὰρ , εἰκὼν ἐστι τοῦ θανάτου · ἡ δὲ , τῆς ἀναστάσεως μίμημα . Διὸ καὶ τινες τῶν ἐξωθὲν σοφῶν , ἀδελφὸν προεῖπον τοῦ θανάτου τὸν ὕπνον , διὰ τὴν ὁμοιότητα τῶν ἀπ' ἐκατέρου συμβαινόντων παθῶν . Ἀτὴρ γὰρ ὁμοίως ἐπ' ἀμφωτέρων καὶ ἄγνοια τῶν
Lemmas: μή τοίνυν ὁ ἄλλιος καί ὁ ἀνακαινισμός ἀπιστέω . καί γάρ φυτόν καί ζῷον διάφορος ὁ βίος , καί αὐτός γε ὁ ἄνθρωπος ἐγώ ἐκπαιδεύω , ὡς οὐδείς ἐν ταυτότης ὁ ἐν φθορά , καί γένεσις , ἐν ἀλλοιόω δέ καί τροπή . καί πρῶτος γε , εἰμί δοκέω , ὁ ἐν ὁ ἡλικία ἐγώ μεταβολή καταμάθωμεν·Τὸ παιδίον ὁ υπομαστος , οἷος εἰμί γνωρίζω . Ὀλίγος χρόνος παρέρχομαι , ὁ ῥυστικός λαμβάνω δύναμις , καί οὐδείς διαφέρω ὁ μικρός σκύλαξ , τέσσαρες ἐρείδω βάσις . περι ὁ τρίτος ἐνιαυτός ὀρθός γίγνομαι , καί φωνή ὑποτραυλίζω καί ψελλίζω προΐημι · εἶτα διαρθρόω ὁ λόγος , καί χαρίεις ἀποτελέω μειράκιον · ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἡλικία πρός ὁ ἔφηβος καί νεανίσκος ἐκβαίνω · ἴουλος δέ ὁ παρίημι κυλάω , γενειάς Λάσος μετά ὀλίγος , καί ἄλλος ἐκ ἄλλος · εἶτα , ἀνήρ ἀκμάζω , τραχύς καί τληπαθής . ἐπειδάν δέ παρέρχομαι τέσσαρες δεκάς ἐνιαυτός , ἀρχή ὁ ὑποστροφή καίνω · ὁ κεφαλή , καί ὁ βῶμη πρός ἀσθένεια ἀποκλίνω , καί παραγίγνομαι τελευταῖος ὁ γῆρας , τέλειος ἀφανισμός ὁ ἰσχύς . κλίνω δέ ὁ σῶμα καί κυρτόω πρός γῆ , ὡς ὁ ἰά ὑπεξηραυνέντες ὁ ἄσταχυς , καί ὁ λεῖος ἀποτελέω ῥυοὺν , καί πάλιν βρέφος ὁ ποτέ νεανίσκος καί ἀριστεύς , ψελλίζω , ἀνοηταίνω , ἐπί χείρ καί πούς ὅμοιος ἕρπω , ὡς πάλαι . Ταΰς πᾶς τίς σύ δοκέω ; οὐχ ἀλλοίωσις ; Οὐ μεταβολή πολύτροπος ; Οὐ διάφορος καινότης ὁ θνητός ζῷον μεταμορφόω καί πρό θάνατος ; ὁ δέ ὕπνος ἐγώ καί ὁ ἐγρήγορσις , πῶς οὐ ἄν ὁ σοφός γίγνομαι διδασκάλιον ὁ ζητάω ; ὁ μέν γάρ , εἰκών εἰμί ὁ θάνατος · ὁ δέ , ὁ ἀνάστασις μίμημα . Διὸ καί τις ὁ ἔξωθεν σοφός , ἀδελφός προλέγω ὁ θάνατος ὁ ὕπνος , διά ὁ ὁμοιότης ὁ ἀπό ἐκάς συμβαίνω πάθος . ἄρ γάρ ὅμοιος ἐπί ἄμφος καί ἄγνοια ὁ