gregorius-nyssenus.in-sanctum-ephraim pg046_0431.2
Τοιοῦτο τεράστιον πρὸς [ τὰ ] τῷ τέλει τοῦ βίου κατεργασάμενος , πολλάς τε παραίνεσεις τοὺς συνὄντας πρὸς τὸν τῆς ἀρετῆς ζῆλον διαναστάς , ὡς ὁ τελευταῖος αὐτοῦ λόγος δηλοῖ , εἰς τὸν ἀκίμαντον λι-μένα τῆς αἰωνίου βασιλείας ἐξέπλευσε καὶ ἐσάπτεσεκτος . Ποῦ δὲ τὴν ἐκείνου ψυχὴν ἀλλοχοῦ εἰκάζειν χρὴ καταλύσαι , ἢ θέλον ἐν σκηναῖς οὐρανίοις , ὅπου τάξεις ἀγγέλων , ὅπου χοροὶ προφητῶν , ὅπου θρόνοι ἀποστόλων , ὅπου χαρὰ τῶν μαρτύρων , ὅπου δάϊων εὐφροσύνη , ὅπου διδασκάλων λαμπρότης , ὅπου πρωτοτόκων πανηγύρις , καὶ ἦχος καθαρὸς τῶν ἐκείθεν ἑορταζόντων . Εἰς ἐκεῖνα τὰ ἀγαθὰ , ἀ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι , εἰς ἐκεῖνον τὸν ἱερὸν ἐφοίτασε χώρον ἡ τοῦ μακαρίου καὶ δοξίου Πατρὸς ἡμῶν πολυμάρτυρος καὶ ἁγία ψυχή . Ἡγοῦμαι δὲ τῇ πρὸς οὐρανὸν αὐτῆς ἀναβάσει ἡγεῖσθαι τὰς παρὰ τὸν βίον αὐτοῦ ἀρετάς , καὶ δεῖξαι αὐτῇ ἐκάστην τὰ δόγματα ἐκεῖνα καὶ ἀθέατα κάλλη , καὶ προσελθοῦσαν τάχα τὴν μεῖζονα πασῶν τῶν ἀρετῶν ἀγάπην , οὕτως εἰπεῖν · Ὦρα , φιλάτα ψυχή , οὖν σοι προεξένησα κάλλος · καὶ σὺν τῷ λόγῳ καθυποδείξαι τὴν ἐντεῦθεν . Καὶ τὴν ταπεινοφροσύνην ἐπιδημοῦσαν φράσαι · Σκόπει , πεπιστημένη Θεῷ ψυχή , οἷον κάγω σοι τόπον ἀναπαύσεως ἡτοίμασα . Καὶ κατὰ μέρος τὰς πάσας εἰπεῖν τε καὶ καθυποδείξαι , οἷας αὐτῇ τὰς ἀντιδόσεις πρότερον φιλοπονθεῖσαι προεῖργασαν ὑστερον . Ὦ πολυμνήστου καὶ ζηλωτῆς ἀποδημίας ! Ὦ θανάτου δακρύων μὴ δεομένου ! Ὦ χωρισμοῦ , τὴν ποθουμένην προξενούσης συνάρεσιαν ! Ὦ μεταστάσεως οὐ παρεχομένης τῷ μεταστάντι μετμέλον ! Ὦ κηδείας οὐ κεκτημένης μετάμελον ! Ἐξ ὧν γὰρ τοὺς ἐκείνου τρόπους θαυμάζομεν , ἐκ τούτων τὴν παραμυθίαν λαμβάνομεν . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων , ὁ θάνατος αὐτοὺς δακρύων τοὺς περιλειπομένοις γνωρίζεται · ἐπὶ δὲ τῶν ἁγίων , εὐφροσύνης καὶ πανηγύρεως καθίσταται πρόξενος · ὅτι οὐ θάνατος ὁ τοιοῦτος , ἀλλὰ μετάστασις μᾶλλον καὶ πρὸς τὴν κρείττω μετάβασις .
Lemmas: τοιοῦτος τεράστιος πρός [ ὁ ] ὁ τέλος ὁ βίος κατεργάζομαι , πολύς τε παραίνεση ὁ σύνειμι πρός ὁ ὁ ἀρετή ζῆλος διανίσταμαι , ὡς ὁ τελευταῖος αὐτός λόγος δηλόω , εἰς ὁ ἀκίμαντον λίπτω ὁ αἰώνιος βασίλεια ἐκπλέω καί ἐσάπτεσεκτος . ποῦ δέ ὁ ἐκεῖνος ψυχή αλλοχοω εἰκάζω χράω καταλύω , ἢ ἐθέλω ἐν σκηνή οὐράνιος , ὅπου τάξις ἄγγελος , ὅπου χορός προφήτης , ὅπου θρόνος ἀπόστολος , ὅπου χαρά ὁ μάρτυς , ὅπου δάϊς εὐφροσύνη , ὅπου διδάσκαλος λαμπρότης , ὅπου πρωτοτόκος πανήγυρις , καί ἦχος καθαρός ὁ ἐκεῖθεν ἑορτάζω . εἰς ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός , ὅς ἐπιθυμέω ἄγγελος παρακύπτω , εἰς ἐκεῖνος ὁ ἱερός φοιτάω χῶρος ὁ ὁ μακάριος καί δόξιον Πατρός ἐγώ πολυμαρτυς καί ἅγιος Ψυχή . ἡγέομαι δέ ὁ πρός οὐρανός αὐτηες͂ς ἀνάβασις ἡγέομαι ὁ παρά ὁ βίος αὐτός ἀρετή , καί δείκνυμι αὐτός ἕκαστος ὁ δόγμα ἐκεῖνος καί ἀθέατος κάλλος , καί προσέρχομαι τάχα ὁ μέγας πᾶς ὁ ἀρετή ἀγάπη , οὕτως λέγω · ὤρα , φιλάτα Ψυχή , οὖν σύ προεξένησα κάλλος · καί σύν ὁ λόγος καθυποδείκνυμι ὁ ἐντεῦθεν . καί ὁ ταπεινοφροσύνη ἐπιδημέω φράζω · σκοπάω , πιστέω θεός Ψυχή , οἷος κἀγώ σύ τόπος ἀνάπαυσις ἑτοιμάζω . καί κατά μέρος ὁ πᾶς λέγω τε καί καθυποδείκνυμι , οἷος αὐτός ὁ ἀντίδοσις πρότερος φιλοπονθεισος προεργάζομαι ὕστερος . ὦ πολύμνηστος καί ζηλωτής ἀποδημία ! ὦ θάνατος δάκρυον μή δέω ! ὦ χωρισμός , ὁ ποθέω προξενέω συναίρω ! ὦ μετάστασις οὐ παρέχω ὁ μεθίστημι μεταμέλω ! ὦ κηδεία οὐ κτάομαι μετάμελος ! ἐκ ὅς γάρ ὁ ἐκεῖνος τρόπος θαυμάζω , ἐκ οὗτος ὁ παραμυθία λαμβάνω . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , ὁ θάνατος αὐτός δάκρυον ὁ περιλείπω γνωρίζω · ἐπί δέ ὁ ἅγιος , εὐφροσύνη καί πανήγυρις καθίστημι πρόξενος · ὅτι οὐ θάνατος ὁ τοιοῦτος , ἀλλά μετάστασις μᾶλλον καί πρός ὁ ἀγαθός μετάβασις .