gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0317.2
Τοῦ δὲ Σαοὺλ δορυφόρους ἐν κύκλῳ τῇ αἰχμῇ τοῦ Δαβὶδ περιιστάμενους , καὶ ὁμοίως τῶν κατ’ αὐτοῦ φόνον ἐντειλαμένων , μόλις διὰ θυρίδος τινὸς καταβαλὼν ἑαυτὸν εἰς τὸ ὑπαῖθρον διαλαβὼν τὴν φρεαρὰν , ἔξω τῶν κινδύνων κατέστη · καὶ μεταναστὰς ἄλλοτε ἄλλον ἐπήρχετο τόπον , ὑπὸ ἀθυμίας τοῖς ἡδασιν ἀνθρώποις ἀπεπλανώμενος . Καὶ οὕτως δὲ κατελήφθη ὑπὸ τοῦ Σαοὺλ πανστρατιᾷ κυκλώσαντος τὸν γαῖοφον , ἐν ᾧ μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ὁ Δαβὶδ προσφεύγει , καὶ νυκτὸς ἀναβολὴν πρὸς τὸν θάνατον αὐτῷ παρασχομένης ( ὑπερέθετο γὰρ ὁ Σαοὺλ ἐπὶ τὴν αὔριον τὴν τοῦ διωκομένου σφαγήν ) ἐρίσταται τῇ σκηνῇ τοῦ πολέμου , καὶ καταλαβὼν ἐπὶ τινὸς εὐνῆς λελυμένον τῷ ὕπνῳ , οὐ μόνον τὴν ἰδίαν ἐπέσχεν χεῖρα σπεύδουσαν ἴσως τῷ θυμῷ χαρίσασθαι , ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπασπιστὴν ἤδη κατὰ τοῦ Σαοὺλ πρὸς τὴν σφαγὴν ἐπικινῦσαντα ( « Πατάξω , » γάρ , φησίν , « καὶ οὐ δευτερώσω » ) ἀπάγει τῆς ὁρμῆς τῇ μεγάλῃ ταύτῃ καὶ αὐθίψῳ φωνῇ , « Μὴ διαφθείρῃς , » εἰπὼν , τὸν πρὸς τὴν καθ’ ἡμῶν διαφθορὰν ἐπειγόμενον . Οὐ τοῦτο δὲ μόνον ἐστὶν τὸ θαυμαστὸν ἐν τῷ πράγματι , ὅτι ζωὴν χαρίζεται τῷ κατὰ τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἅπαντα πράσσοντι , ἀλλ’ ὅτι πρὸς βασιλείαν χρισθεὶς ὁ Δαβὶδ καὶ εἰδὼς , μὴ [ ἄν ] ἄλλως μετασχεῖν τοῦ ἀξιώματος , εἰ μὴ ἐκ ποδῶν γένοιτο ὁ Σαοὺλ · χρεῖτον ἐκρινεν διὰ τῆς μακροθυμίας κακοπαθεῖν ἐν ἰδιωτικῇ ταπεινώτητι , ἢ θυμὸν κατὰ τοῦ λελυπηκότος ἐκπλήξας , ἐπιθίναί τῆς βασιλείας . Διὰ τοῦτο συμπεριγράφει τῇ τῆς φιλανθρωπίας φωνῇ , το , « Ὅτε ἀπέστειλεν Σαοὺλ εἰς τὸν οἶκον Δαβὶδ , τοῦ θανατῶσαι αὐτόν . » Οὐ γὰρ τότε ἐρρέθη , ὅτε ταῦτα ἐγένετο , ἀλλὰ προσφέρεται ὁ λόγος εἰς τὴν τοῦ θαύματος ἐπίτασιν , ὅτι ταῦτα εἶπον , ὁ ἐκεῖνα παθὼν . Περιττὸν δὲ οἴμαι νῦν παρενθεῖναι τῷ λόγῳ πρὸς ἕτερα σπεύδοντι , τί τὸ ἐν τῇ ἱστορίᾳ ζητούμενον , πῶς εἰπὼν τὸν λόγον , ὅτι ἐπάταξε Σαοὺλ τὸν Δαβὶδ τῇ λόγχῃ , ἐπάγει ἡ ἱστορία , ὅτι κατὰ τοῖχον ἦλθε τὸ δόρυ , ὁ δὲ Δαβὶδ διεσώθη · καὶ ὅτι ἐπὶ τῆς κλίνης τοῦ Δαβὶδ αὐτὸς μὲν οὐχ εὑρίσκεται , ἀλλ’ ἀντ’ ἐκείνου κενotáφια καὶ ἡπαρ αἰγῶν , ὅπερ τοῖς τότε εἰς ἀποτροπασμὸν θανάτου , ἐκ τινὸς συνήθειας , τοῦ τοιούτου ἐγίνετο , ὥστε τὸν ἀρρώστου ὑπεβάλλεσθαι μὲν τῆς κλίνης , τὴν δὲ τοῖς τεθνηκόσιν ἐπιβαλλομένην στολὴν ἐπιτιθέναι τῷ κραββάτῳ , καὶ ἧπαρ αἰγῶν . Δῆλον γὰρ ἂν εἴη τοῖς φιλοπονωτέροις , ὅτι προφητεία τῆς κατὰ τὸν Κύριον οἰκονομίας ἐστὶν ἡ ἱστορία . Δαίμονες ἦσαν ἐν Σαοὺλ τῷ τυράννῳ · τούτους ἀπελαύνει ὁ εἰς βασιλειαν
Lemmas: ὁ δέ Σαῦλος δορυφόρος ἐν κύκλος ὁ αἰχμή ὁ Δαυίδ περιίστημι , καί ὁμοίως ὁ κατά αὐτός φόνος ἐντέλλω , μόλις διά θυρίς τις καταβάλλω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὕπαιθρος διαλαμβάνω ὁ φρεαρὰν , ἔξω ὁ κίνδυνος καθίστημι · καί μετανίστημι ἄλλοτε ἄλλος ἐπέρχομαι τόπος , ὑπό ἀθυμία ὁ ἡδύς ἄνθρωπος ἀποπλανάω . καί οὕτως δέ καταλαμβάνω ὑπό ὁ Σαῦλος πανστρατιᾷ κυκλόω ὁ γαῖοφον , ἐν ὅς μετά ὁ περί αὐτός ὁ Δαυίδ προσφεύγω , καί νύξ ἀναβολή πρός ὁ θάνατος αὐτός παρέχω ( ὑπερτίθημι γάρ ὁ Σαῦλος ἐπί ὁ αὔριον ὁ ὁ διώκω σφαγή ) ἐρίζω ὁ σκηνή ὁ πόλεμος , καί καταλαμβάνω ἐπί τις εὐνή λύω ὁ ὕπνος , οὖον μόνος ὁ ἴδιος ἐπέχω χείρ σπεύδω ἴσως ὁ θυμός χαρίζομαι , ἀλλά καί ὁ ὑπασπιστής ἤδη κατά ὁ Σαῦλος πρός ὁ σφαγή ἐπικινέω ( « πατάσσω , » γάρ , φημί , « καί οὖον δευτερόω » ) ἀπάγω ὁ ὁρμή ὁ μέγας οὗτος καί αὐθίψῳ φωνή , « μή διαφθείρω , » εἶπον , ὁ πρός ὁ κατά ἐγώ διαφθορά ἐπείγω . οὖον οὗτος δέ μόνος εἰμί ὁ θαυμαστός ἐν ὁ πρᾶγμα , ὅτι ζωή χαρίζομαι ὁ κατά ὁ ζωή αὐτός ἅπας πράσσω , ἀλλά ὅτι πρός βασίλειος χρίω ὁ Δαυίδ καί εἰδοί , μή [ ἄν ] ἄλλως μετέχω ὁ ἀξίωμα , εἰμί μή ἐκ πούς γίγνομαι ὁ Σαῦλος · χρέω κρίνω διά ὁ μακροθυμία κακοπαθέω ἐν ἰδιωτικός ταπεινόω , ἢ θυμός κατά ὁ λυπέω ἐκπλήσσω , ἐπιθίναί ὁ βασίλεια . Ζεύς οὗτος συμπεριγράφω ὁ ὁ φιλανθρωπία φωνή , ὁ , « ὅτε ἀποστέλλω Σαῦλος εἰς ὁ οἶκος Δαυίδ , ὁ θανατόω αὐτός . » οὖον γάρ τότε εἴρω , ὅτε οὗτος γίγνομαι , ἀλλά προσφέρω ὁ λόγος εἰς ὁ ὁ θαῦμα ἐπίτασις , ὅτι οὗτος εἶπον , ὁ ἐκεῖνος πάσχω . Περισσός δέ οἴμη νῦν παρεντίθημι ὁ λόγος πρός ἕτερος σπεύδω , τίς ὁ ἐν ὁ ἱστορία ζητέω , πῶς εἶπον ὁ λόγος , ὅτι πατάσσω Σαῦλος ὁ Δαυίδ ὁ λόγχη , ἐπάγω ὁ ἱστορία , ὅτι κατά τοῖχος ἔρχομαι ὁ δόρυ , ὁ δέ Δαυίδ διασῴζω · καί ὅτι ἐπί ὁ κλίνη ὁ Δαυίδ αὐτός μέν οὐ εὑρίσκω , ἀλλά ἀντί ἐκεῖνος κενotáφια καί ἧπαρ αἴξ , ὅσπερ ὁ τότε εἰς ἀποτροπασμὸν θάνατος , ἐκ τις συνήθεια , ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , ὥστε ὁ ἄρρωστος ὑποβάλλω μέν ὁ κλίνη , ὁ δέ ὁ θνῄσκω ἐπιβάλλω στολή ἐπιτίθημι ὁ κράββατος , καί ἧπαρ αἴξ . Δῆλος γάρ εἄν εἰμί ὁ φιλόπονος , ὅτι προφητεία ὁ κατά ὁ κύριος οἰκονομία εἰμί ὁ ἱστορία . Δαίμων εἰμί ἐν Σαῦλος ὁ τύραννος · οὗτος ἀπελαύνω ὁ εἰς βασίλεια