gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0246.1
μάτων ( 51 ) ἐπιρρόας , καὶ διεξόδους ὑδάτων , τὰς τῶν A et exitus aquarum , malorum continuam seriem ; κακῶν ἀκολουθίας . Ὅταν δὲ πονηρὰ πονηροῖς ἐπι - quando homines mala malis accumulantes , et con - συνάπτοντες οἱ ἄνθρωποι , καθάπερ τὸ ῥεῦμα τὸν nectentes fluminis instar , alveum improbitalis con - ὀλκὸν τῆς κακίας ἀπομηχύνουν . Ἄλλὰ καὶ τὴν γῆν , > tinuant et proferunt . Cæterum terram quoque fru - φησίν , « καρποφόρον , εἰς ἅλμην » ἐποίησεν · ἡ γὰρ ctiferam in saluginem conversam ait ; nam anima τῶν κακῶν εὐφροὺς ψυχὴ μεταποιηθεῖσα , διψώδης malorum fecunda , cum transmutata est , siticulosa ἐγένετο , τῷ θείῳ ἅλατι τῆς διδασκαλίας ἐπαρτυ - quoque elicitur , conspersa divino doctrinæ sale , θείσα , ὡς μηκέτι τὴν κακίαν τῶν κατοικούντων ut ne amplius improbitalis inibi degentium crescat , αὐξέσθαι , τὰς πονηρίας τῶν ὑδάτων ἐπιρροαῖς rigata et alita noxiis aquarum confluxionibus . Sal - τρεφομένην . Ἄλμωσαν δὲ καὶ διψώδη ψυχὴν suginosam vero et siticulosam animam , quam beata τὴν τὸ μακαριστὸν διψῶς ἀναλαβοῦσαν , λίμνην γενέ - illa sitis occupat , converti docet exercitatione σθαι τῇ συστροφῇ τῶν ἀρετῶν πελαγίζουσαν . « Ἔθε - virtutem in stagnum aquarum , maris assimile . Ait το » γάρ , φησί , « ἔρημον εἰς λίμνας ὑδάτων , καὶ γῆν enim : « Posuit desertum in stagna aquarum , et ἀνύδρον εἰς διεξόδους ὑδάτων . » Τοῦτο δὲ πόλις γί - terram sine aqua in exitus aquarum . » Hoc autem νεσθαι , ἣν οἱ διψῶντες ( 52 ) τὴν δικαιοσύνην οἰκοῦσιν . B stagium urbs fit quam incolunt , qui justitiam esu - Οὐδεὶς γὰρ ναυτιώδης τε καὶ ἀνδρεκτος τῆς τοιαύτης riunt ; nullus enim nauseabundus appetitusque λίμνης , καὶ τῶν τοιούτων ὑδάτων πρόσφοιχος γίνεται , expers , stagni hujus et harum aquarum accola fit , πλήμμιον ἐν κακίᾳ τὴν ψυχὴν ἐπαγόμενος . « Σπειροῦσι cum mentem sceleribus referat . » Serunt δὲ τοὺς ἀγροὺς καὶ φυτεύσουσι τοὺς ἀμπελῶνας . » vero agros , et plantant vineas . » Quibus verborum Τὰς θείας ἐντολὰς καὶ τὴν ἐνάρετον πολιτείαν τοῖς involucris divina præcepta , et eam , quæ secundum τοιούτοις διασημαίνων αἰνίγμασι . Σπέρμα γὰρ τῆς virtutem est , vivendi rationem significat . Semen μελλούσης ἐπικαρπίας ἐστὶν ἡ ἐντολή . Ἄρετή δὲ ἡ enim futurae messis est præceptum : virtus , vinea , ἀμπελὸς ἡ διὰ τῶν λογικῶν βοτρύων τῷ τῆς σοφίας quæ per rationales botros sapientia poculo vinum κρατῆρι τὸν οἶνον ἐκχέουσα . Ταῦτα δὲ οὐδὲν ἄλλο , ἢ affundit : quibus omnibus nihil aliud innuitur , ἑὐλογίας πλήθος ἐστιν . « Εὐλόγησε » γάρ , φησίν , « αὐ - quam benedictionis abundantia . Ait enim : « Be - τοὺς , καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα , καὶ τὰ κτήνη αὐ - nedixit illis , et multiplicati sunt valde , et jumenta τῶν οὐκ ἐσμίκρυνεν . » Κτήνη λέγει , τὴν ὑπογεῖ - eorum non minoravit . » Jumenta appellat subje - ριον τῶν τῆς ψυχῆς κινημάτων ὑπηρεσίαν , ὅταν ctum animæ motionum ministerium , cum quovis πρὸς ἀρετὴν ἕκαστον τῶν ἐν ἡμῖν χρησιμεύῃ · ἄγα - illorum ad virtutem nobis conducet . Bonum ju - θὸν κτῆνός ἐστιν ὁ θυμός , ὅταν τοῦ λογισμοῦ ὑποζύ - C mentum est ira , quando rationi obtemperat . Aliud γιον γένηται · ἕτερον τοιούτων κτήνος ἡ ἐπιθυμία , ejusdem generis jumentum est cupiditas , dorso νυτφοροῦσα τρόπον τινὰ καὶ βαστάζουσα τὴν ψυ - quoddammodo ferens et bajulans animam , et in al - χὴν , καὶ ἐπὶ τὸ βίος ἀνάγουσα , ὅταν ἐπὶ τὰ ἀνω τῇ tum evehens , quando ad superna habens mentis ἡμῖν ( 53 ) τῆς διανοίας εὐθύνηται . Καὶ τὰ ἄλλα πάντα diriguntur . Reliqua item omnia jumenta multipli - κτήνη ἐστὶν αὐξανόμενα τῇ εὐλογίᾳ , ὅταν πρὸς τὰ cata sunt a benedictione , quando horum auxilio ad μεγάλα γένηται ἡμῖν ἡ παρὰ τούτων ὑπηρεσία . Εἰτα magna et ardua enitium . Deinde omnium prædi - πάντων τῶν εἰρημένων ἀνακεφαλαιῶσιν ἐν τῷ ἐφε - ctorum brevem quandam repetitionem instituit illis ξεῖς ποιεῖται λόγῳ . Πολυτρόπως γὰρ τὰ τε πάθη διε - quæ subsequuntur verbis . Cum enim multis mo - ξελθὼν , καὶ τὰς θείας εὐεργεσίας ὑπ' ὀφὺν ποιήσας · dis perpensiones et afflictiones descripsisset , divi - νυνὶ δι' ὀλίγου πάλιν ἐκπεριλαβὼν ( 54 ) ἀνακεφα - naque beneficia ante oculos posuisset , nunc obiter λαιώσει τῷ λόγῳ . Ἐν οἷς φησίν , ὅτι « Ἀλιγώθησαν , cuncta resumens iterat , cum ait . « Et pauci facti καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης . » sunt , et vexati sunt a tribulatione malorum et Διὰ μὲν τοῦ ὀλίγου σημαίνων τὴν βραχύτητα , καὶ dolore ; » verbo quidem ἀλιγώθησαν ( pauci facti τὴν γενομένην ἀπὸ τοῦ ὕψους τε καὶ μεγέθους εἰς τὸ sunt ) , brevitem significat , et illam quæ est ab ταπεινὸν συστολήν . Τὸ γὰρ ὀλίγον , τὸ βραχίστατον D altitudine et magnitudine in imum dejectionem . σημαίνειν κατὰ τὴν ἔννοιαν . Τῇ δὲ κακώσει τὴν πρὸς Τὸ γὰρ ὀλίγον , pauci enim seu paulum notione sua τὸ κακὸν οἰκειότητα . Θλίψιν δὲ καὶ ὀδύνην , παντα - brevissimam moram insinuat . Verbo autem ἐκαχοῦ τὸ πέρας λέγει τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀποπτώσεως , κώθησαν , « vexati sunt , malis affecti sunt , » signi - ὡς ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ τὸ τοιούτον διεξείσι λέγων · « ficat consuetudinem cum malo , et accessum ad Περιέσχεγ με ὥδιες θανάτου . Κίνδυνον ἄβδου ἐβ - illud . Per tribulationem et dolorem intelligit con - ροσάν ( 55 ) με . Θλίψιν καὶ ὀδύνην εὐρον . » Ὅτινας summatum finem , qui secessionem a bono comita - θανάτου καὶ κινδύνους ἄβδου ( 56 ) τὰς ἁμαρτίας εἴπων , tur ; quod et in alio Psalmo , simile quid afferens , ἐπάγει τὸ πέρας εἰς τὸ τελευταῖ τῆς ἁμαρτίας τὴν φύσις · affirmat his verbis : « Circumederunt me dolores σπερ οὐδὲν ἄλλο , ἡ θλίψις τε καὶ ὀδύνη ἐστίν · οὕτω mortis , pericula inferni invenerunt me . Tribula - τοῦ Ἐδαγγελίου διὰ τοῦ « κλαυθμοῦ , καὶ βρυγμοῦ tionem et dolorem inveni 17 ; » cum dolores mortis
Lemmas: Μάτων ( 51 ) ἐπιρροή , καί διέξοδος ὕδωρ , ὁ ὁ A et exitus aquarum , malorum continuam seriem ; κακός ἀκολουθία . ὅταν δέ πονηρός πονηρός ἐπι - quando homines mala malis accumulantes , et con - συνάπτω ὁ ἄνθρωπος , καθάπερ ὁ ῥεῦμα ὁ nectentes fluminis instar , alveum improbitalis con - ὁλκός ὁ κακία απομηχυνοος . ἀλλά καί ὁ γῆ , > tinuant et proferunt . Cæterum terram quoque fru - φημί , « καρποφόρος , εἰς ἅλμη » ποιέω · ὁ γάρ ctiferam in saluginem conversam ait ; nam anima ὁ κακός εὐφροὺς ψυχή μεταποιέω , διψώδης malorum fecunda , cum transmutata est , siticulosa γίγνομαι , ὁ θεῖον ἅλς ὁ διδασκαλία πάρτι - quoque elicitur , conspersa divino doctrinæ sale , τίθημι , ὡς μηκέτι ὁ κακία ὁ κατοικέω ut ne amplius improbitalis inibi degentium crescat , αὐξάνω , ὁ πονηρία ὁ ὕδωρ ἐπιρροή rigata et alita noxiis aquarum confluxionibus . Sal - τρέφω . Ἄλμωσαν δέ καί διψώδης ψυχή suginosam vero et siticulosam animam , quam beata ὁ ὁ μακαριστός διψάω ἀναλαμβάνω , λίμνη γενή - illa sitis occupat , converti docet exercitatione ἕπομαι ὁ συστροφή ὁ ἀρετή πελαγίζω . « ἔθω - virtutem in stagnum aquarum , maris assimile . Ait ὁ » γάρ , φημί , « ἐρῆμος εἰς λίμνη ὕδωρ , καί γῆ enim : « Posuit desertum in stagna aquarum , et Ἄνυδρον εἰς διέξοδος ὕδωρ . » οὗτος δέ πόλις γία - terram sine aqua in exitus aquarum . » Hoc autem νω , ὅς ὁ διψάω ( 52 ) ὁ δικαιοσύνη οἰκέω . B stagium urbs fit quam incolunt , qui justitiam esu - οὐδείς γάρ ναυτιώδης τε καί ἀνδρεκτος ὁ τοιοῦτος riunt ; nullus enim nauseabundus appetitusque λίμνη , καί ὁ τοιοῦτος ὕδωρ προσφοαδδιξ γίγνομαι , expers , stagni hujus et harum aquarum accola fit , πλήμμιον ἐν κακία ὁ ψυχή ἐπάγω . « σπείρω cum mentem sceleribus referat . » Serunt δέ ὁ ἀγρός καί φυτεύω ὁ ἀμπελών . » vero agros , et plantant vineas . » Quibus verborum ὁ θεῖος ἐντολή καί ὁ ἐνάρετος πολιτεία ὁ involucris divina præcepta , et eam , quæ secundum τοιοῦτος διασημαίνω αἴνιγμα . σπέρμα γάρ ὁ virtutem est , vivendi rationem significat . Semen μέλλω ἐπικαρπία εἰμί ὁ ἐντολή . Ἀρετή δέ ὁ enim futurae messis est præceptum : virtus , vinea , ἀμπελός ὁ διά ὁ λογικός Βότρυς ὁ ὁ σοφία quæ per rationales botros sapientia poculo vinum κρατήρ ὁ οἶνος ἐκχέω . οὗτος δέ οὐδείς ἄλλος , ἢ affundit : quibus omnibus nihil aliud innuitur , εὐλογία πλήθος εἰμί . « εὐλογέω » γάρ , φημί , « αὖος - quam benedictionis abundantia . Ait enim : « Be - ὁ , καί πληθύνω σφόδρα , καί ὁ κτῆνος αὖος - nedixit illis , et multiplicati sunt valde , et jumenta ὁ οὐ εἰσμικρύνω . » κτῆνος λέγω , ὁ ὑπογίγνομαι - eorum non minoravit . » Jumenta appellat subje - Ῥίον ὁ ὁ Ψυχή κίνημα ὑπηρεσία , ὅταν ctum animæ motionum ministerium , cum quovis πρός ἀρετή ἕκαστος ὁ ἐν ἐγώ χρησιμεύω · ἄγα - illorum ad virtutem nobis conducet . Bonum ju - θον κτῆνος εἰμί ὁ θυμός , ὅταν ὁ λογισμός ὑποζὺ - C mentum est ira , quando rationi obtemperat . Aliud Γιον γίγνομαι · ἕτερος τοιοῦτος κτήνος ὁ ἐπιθυμία , ejusdem generis jumentum est cupiditas , dorso νυτφορεω τρόπος τις καί βαστάζω ὁ ψυ - quoddammodo ferens et bajulans animam , et in al - χήν , καί ἐπί ὁ βίος ἀνάγω , ὅταν ἐπί ὁ ἄνω ὁ tum evehens , quando ad superna habens mentis ἐγώ ( 53 ) ὁ διάνοια εὐθύνω . καί ὁ ἄλλος πᾶς diriguntur . Reliqua item omnia jumenta multipli - κτῆνος εἰμί αὐξάνω ὁ εὐλογία , ὅταν πρός ὁ cata sunt a benedictione , quando horum auxilio ad μέγας γίγνομαι ἐγώ ὁ παρά οὗτος ὑπηρεσία . εἶτα magna et ardua enitium . Deinde omnium prædi - πᾶς ὁ εἴρω ἀνακεφαλαίωσις ἐν ὁ εφέ - ctorum brevem quandam repetitionem instituit illis ξέω ποιέω λόγος . πολύτροπος γάρ ὁ τε πάθος δῖος - quæ subsequuntur verbis . Cum enim multis mo - ξελθὼν , καί ὁ θεῖος εὐεργεσία ὑπό ὀφὺν ποιέω · dis perpensiones et afflictiones descripsisset , divi - νυνί διά ὀλίγος πάλιν ἐκπεριλαμβάνω ( 54 ) ἀνακάπτω - naque beneficia ante oculos posuisset , nunc obiter λαίω ὁ λόγος . ἐν ὅς φημί , ὅτι « Ἀλιγώθησαν , cuncta resumens iterat , cum ait . « Et pauci facti καί κακόω ἀπό θλῖψις κακός καί ὀδύνη . » sunt , et vexati sunt a tribulatione malorum et Ζεύς μέν ὁ ὀλίγος σημαίνω ὁ βραχύτης , καί dolore ; » verbo quidem ἀλιγώθησαν ( pauci facti ὁ γίγνομαι ἀπό ὁ ὕψος τε καί μέγεθος εἰς ὁ sunt ) , brevitem significat , et illam quæ est ab ταπεινός συστολή . ὁ γάρ ὀλίγος , ὁ βραχύς D altitudine et magnitudine in imum dejectionem . σημαίνω κατά ὁ ἔννοια . ὁ δέ κακόω ὁ πρός ὁ γάρ ὀλίγος , pauci enim seu paulum notione sua ὁ κακός οἰκειότης . θλῖψις δέ καί ὀδύνη , πᾶς - brevissimam moram insinuat . Verbo autem καῦχος ὁ πέρας λέγω ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόπτωσις , κώθησαν , « vexati sunt , malis affecti sunt , » signi - ὡς ἐν ἕτερος ψαλμός ὁ τοιοῦτος διέξειμι λέγω · « ficat consuetudinem cum malo , et accessum ad Περιέσχεγ ἐγώ ὁράω θάνατος . κίνδυνος ἄβδης βʹ - illud . Per tribulationem et dolorem intelligit con - ροσάν ( 55 ) ἐγώ . θλῖψις καί ὀδύνη εὑρίσκω . » ὅστις summatum finem , qui secessionem a bono comita - θάνατος καί κίνδυνος ἄβδης ( 56 ) ὁ ἁμαρτία εἶπον , tur ; quod et in alio Psalmo , simile quid afferens , ἐπάγω ὁ πέρας εἰς ὁ τελευταῖος ὁ ἁμαρτία ὁ φύσις · affirmat his verbis : « Circumederunt me dolores σπερ οὐδείς ἄλλος , ὁ θλῖψις τε καί ὀδύνη εἰμί · οὗτος mortis , pericula inferni invenerunt me . Tribula - ὁ Ἐδαγγελίου διά ὁ « κλαυθμός , καί βρυγμός tionem et dolorem inveni 17 ; » cum dolores mortis