gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0274.1
περὶ Θεοῦ ὀνομάτων παρὰ Ἑβραίοις φησι ( 21 ) καὶ τὸ εἰα , τὸ δὲ ( 22 ) εἰ Ἀλληλοῦ εἰ αἰνοῦνσεται . Καὶ μὴ θαυμάσῃς , εἰ τὴν λεγομένην εὐδοσίαν ἐν τῇ πτώ-σει τοῦ ὀνόματος τοῦ τοιούτου σχῆμα τῆς φωνῆς ταύ-της ἐνδεικνύεται . Οὐ γὰρ πρὸς τὴν παρ' ἡμῖν συν-ήθειαν τυποῦται καὶ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις τὰ ῥήματα , ἀλλ' ἕτερος τύπος τῆς παρ' αὐτοῖς ἐκφώνησεως τῶν ὀνομάτων παρὰ τὴν ἡμετέραν . Οὖν γοῦν τοῦ τοῦ προφήτου ὄνομα , ἡμεῖς μὲν κατὰ τὸν παρ' ἡμῖν τύ-πον ἐξελληνίζοντες , εἰ Ψαλμν φάμεν . Ἡ δὲ παρ' Ἑβραίοις εὐηλουσία τὴν εὐδοσίαν τοῦ ὀνόματος Ψαλμοῦ λέγει . Οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα , ἐταν ( 23 ) τὸν αἶνον ἐπ' εὐδοσίᾳ πτώσεως σημαίνει βούλεται , τῶν Ἑβραίων ἡ γλῶσσα εἰ Ἀλληλοῦ ( 24 ) εἰ κατονομάζει . Ἐπεὶδὴ δὲ ( 25 ) εἰ αἶνος εἰς Θεὸν πάντως τὴν ἀναφορὰν ἔχει , τὸ δὲ εἰ εἰα ἐν τῶν ἐρμηνευτικῶν τῆς θείας φύσεως ἐστὶν ὄνομα , ὅλον κοινὴ τὸ εἰ Ἀλληλούϊα εἰ αἶνος Θεοῦ ἐρμηνεύεται . Ὅταν τοίνυν τοῦτο τὸ ῥῆμα προγε-γραμμένον ἢ τῆς ψαλμωδίας , νοητέον ἄν εἴη , τὸ δεῖν πάντως τὸ ὑποκείμενον εἰς δοξολογίαν ἀναγα-γεῖν ( 26 ) Θεοῦ . Οὕτω τοὶ καὶ τοῖς τελευταίοις μάλι-στα τῆς βίβλου τῶν ψαλμῶν οἱ πολλοὶ τῶν τοιούτων ἐπιγραφῶν ἐρευνῶνται , δι' ὧν ἐστὶν ἐννοεῖν , ὅτι τοὶ δὴ πρὸς τὸ τέλειον φθάσαι τῆς κατ' ἀρετὴν πολιτείας , καὶ διὰ τῶν προλαβόντων τῆς ψαλμωδίας τμημάτων κατὰ τὴν νοηθεῖσαν ἐπ' αὐτῶν θεωρίαν ἐκκαθαρθείαν ἀρμόζει τὸ αἰνεῖν τὸν Θεόν καὶ ἐν τοῖτοις εἶναι , ἐν οἷς καὶ ἡ τῶν ἀγγέλων φύσις εἶναι πεπίστευται . Οὔτε γὰρ ἐκείνοις μεμαθήκαμεν ἀσχο-λίαν ἄλλην τινὰ ( 27 ) , πλὴν τοῦ αἰνεῖν τὸν Θεόν , οὔτε τοὶς κατ' ἀρετὴν τελείοις ἕτερόν τι σπουδάζεται , ἢ τὸ τὴν ζωὴν ἑαυτῶν αἶνον εἶναι Θεοῦ παρασκευάζει . Ἐπεὶ τοίνυν οἱ τὴν ἐπιγραφὴν ἔχοντες τοῦ εἰ Ἀλλη-λούϊα , πάντες σχεδὸν τῷ τελευταίῳ τμήματι τῆς ψαλμωδίας εὑρίσκονται ( 28 ) , σαφῶς ἐστὶ κατανοῆσαι . Ἐτι πάσης ὑπέρκειται τῆς ὑψηλῆς διὰ τῶν ψαλμῶν ἀναβάσεως τὸ τελευταῖον τμῆμα τῆς ψαλμωδίας , ἐν ᾧ τὸ πλεῖ-στον Θεοῦ αἶνος ἐστίν , ἥτοι εἰς τὸ αἰνεῖν τὸν Θεὸν παρακλέους .
Lemmas: περί Θεός ὄνομα παρά Ἑβραῖος φημί ( 21 ) καί ὁ εἶα , ὁ δέ ( 22 ) εἰμί Ἀλληλοῦ εἰμί αἰνέω . καί μή θαυμάζω , εἰμί ὁ λέγω ευδοσια ἐν ὁ πτῶσις ὁ ὄνομα ὁ τοιοῦτος σχῆμα ὁ φωνή ταύτη ἐνδείκνυμι . οὖον γάρ πρός ὁ παρά ἐγώ συνάγω τυπόω καί παρά ὁ Ἑβραῖος ὁ ῥῆμα , ἀλλά ἕτερος τύπος ὁ παρά αὐτός ἐκφώνησις ὁ ὄνομα παρά ὁ ἡμέτερος . οὖν γοῦν ὁ ὁ προφήτης ὄνομα , ἐγώ μέν κατά ὁ παρά ἐγώ τύπος ἐξελληνίζω , εἰμί Ψαλμν φημί . ὁ δέ παρά Ἑβραῖος ευηλουθεος ὁ ευδοσια ὁ ὄνομα ψαλμός λέγω . οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα , ὅς ( 23 ) ὁ αἶνος ἐπί ευδοθεος πτῶσις σημαίνω βούλομαι , ὁ Ἑβραῖος ὁ γλῶσσα εἰμί Ἀλληλοῦ ( 24 ) εἰμί κατονομάζω . ἐπειδή δέ ( 25 ) εἰμί αἶνος εἰς θεός πάντως ὁ ἀναφορά ἔχω , ὁ δέ εἰμί εἶα ἐν ὁ ἑρμηνευτικός ὁ θεῖος φύσις εἰμί ὄνομα , ὅλος κοινός ὁ εἰμί ἀλληλούϊα εἰμί αἶνος Θεός ἑρμηνεύω . ὅταν τοίνυν οὗτος ὁ ῥῆμα προγράφω ἢ ὁ ψαλμῳδία , νοητέον ἄν εἰμί , ὁ δήω πάντως ὁ ὑπόκειμαι εἰς δοξολογία ἀνάγω ( 26 ) Θεός . οὕτως σύ καί ὁ τελευταῖος μάλιστα ὁ Βίβλος ὁ ψαλμός ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος ἐπιγραφή ἐρευνάω , διά ὅς εἰμί ἐννοέω , ὅτι σύ δή πρός ὁ τέλειος φθάνω ὁ κατά ἀρετή πολιτεία , καί διά ὁ προλαμβάνω ὁ ψαλμῳδία τμῆμα κατά ὁ νοέω ἐπί αὐτός θεωρία ἐκκαθαίρω ἁρμόζω ὁ αἰνέω ὁ Θεός καί ἐν τοερχομαι εἰμί , ἐν ὅς καί ὁ ὁ ἄγγελος φύσις εἰμί πιστεύω . οὔτε γάρ ἐκεῖνος μανθάνω ἀσχολία ἄλλος τις ( 27 ) , πλήν ὁ αἰνέω ὁ Θεός , οὔτε ὅς κατά ἀρετή τέλειος ἕτερος τίς σπουδάζω , ἢ ὁ ὁ ζωή ἑαυτοῦ αἶνος εἰμί Θεός παρασκευάζω . ἐπεί τοίνυν ὁ ὁ ἐπιγραφή ἔχω ὁ εἰμί ἀλληλούϊα , πᾶς σχεδόν ὁ τελευταῖος τμῆμα ὁ ψαλμῳδία εὑρίσκω ( 28 ) , σαφῶς εἰμί κατανοέω . ἔτι πᾶς ὑπέρκειμαι ὁ ὑψηλός διά ὁ ψαλμός ἀνάβασις ὁ τελευταῖος τμῆμα ὁ ψαλμῳδία , ἐν ὅς ὁ πολύς Θεός αἶνος εἰμί , ἤτοι εἰς ὁ αἰνέω ὁ θεός παρακλέω .