gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0304.3
Τούτους ἐπελθὼν τοῖς νοήμασι ὁ φιλόπνοος , αὐτὸς ἀναγνώτω τὰ θεόπνευστα τῆς ψαλμῳδίας ῥήματα , ὡς ἂν μὴ δι’ ἡμῶν ὀχλος ἐπεισαχθῇ , τῷ πάντα κατὰ λέξιν ἐκτιθεμένῳ καὶ μηχανοῦντι τὴν ἐφ’ ἑκάστῳ νοήματι θεωρίαν . Ἄσπερ δὲ οἱ τὴν ἀνωφερῆ καὶ δυσπόρευτον ὁδὸν ἀνιόντες , ὅταν μεταξὺ καθέδρας τινὸς ἐπιτυχόντες τῷ πολὺ τε καὶ σύντονον τοῦ κόπου ἀναπαύσωσιν , πάλιν τῆς δυνάμεως αὐτοῖς ἀναλώ-σθείσης , πρὸς τὴν ἄνοδον τῶν ὑπερκειμένων ἐαυτοὺς ἐπείρουν · οὕτως καὶ ὁ τῆς ἀρετῆς ὁδοιπόρος , οὐ τὰ διαβήματα νικᾷ κατὰ τῶν ἀντιπάλων εἰσιν , ὡς ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ παρελθόντος μαρτυρεῖται , τῇ κατορ-δώσει τῇ νίκῃ ἐαυτὸν τούναντι , πάλιν πρὸς τὴν ὑπερ-κειμένην συντείνεται . Μεγάλης γὰρ οὖσης καὶ ταύ-της τῆς ἀγωνίας , ἥς ἐν τῷ μνημονευθέντι ψαλμῷ κατ-εκράτησεν , λύπης , καὶ ἀδολεσχίας , καὶ ταραχῆς , ἔχθρας τε καὶ ἀκοῆς · τοῦτο γὰρ ἐστὶν ἡ φωνὴ τοῦ ἐχθροῦ · καὶ τῆς ἐκ τῶν ἁμαρτωλῶν θλίψεως , καὶ τῆς τῶν ἐγκοιτούντων ὀργῆς , δι’ ὧν γίνεται ταραχὴ τε διανοίας , καὶ δειλία θανάτου , καὶ φόβος , καὶ τρόμος , καὶ σκῆτος , καὶ τὰ τοιαῦτα . Ὁ τοίνυν τοιούτων τε καὶ τοιούτων ὑπερχὼν ἀντιπάλων , ἐν τῷ πτερῷ τῆς ὡς περιστέρας ἐπιφανείας τῷ βίῳ , καὶ μεταναστὴς ἀπὸ τῶν ἐν τῇ κακίᾳ ὀλομανούντων , ἐπὶ τὴν ἔρημον τῆς πονηρίας τῶν ζιζανίων βλάστης , ἐν ᾧ γίνεται ἡ κα-τάπαυσις , τῷ πόλιν ὅλην τῶν ἀντικειμένων αὐτῷ πληρώματι τῶν ἐποιχούντων νικήσαι , ἥς οἰχτηρες , ἀνομία , καὶ κόπος , καὶ ἀντιλογία , τόχος τε , καὶ δόλος καὶ θάνατος , καὶ ζωῆς εἰς ἅδου κατάβασις · καὶ τὸ πάντων χαχίστον γένος , τῶν δὲ κοινοῦντων ἡ ὑπόκρισις , ἡ τῇ ἐνδείξει τῆς ὁμοψυχίας τὴν ἐπιθυ-λὴν ἐνεργοῦσα . Ἦς χρειζτον γίνεται ὁ παντὶ τῷ τῆς ἰδίας ζωῆς χρόνῳ συμπαρατελῶν τὴν εἰς τὸ Θεῖον πε-ποιθήσιν . Ὀσπεράν γὰρ καὶ πρωΐαν , καὶ μεσημβρίαν εἰπών , ὅλον περιλαμβάνει τὸ ἡμερσίον μέτρον , ἐν
Lemmas: οὗτος ἐπέρχομαι ὁ νόημα ὁ φιλόπνοος , αὐτός ἀναγιγνώσκω ὁ θεόπνευστος ὁ ψαλμῳδία ῥῆμα , ὡς εἄν μή διά ἐγώ ὄχλος ἐπεισάγω , ὁ πᾶς κατά λέξις ἐκτίθημι καί μηχανάω ὁ ἐπί ἕκαστος νόημα θεωρία . Ἄσπερ δέ ὁ ὁ ἀνωφερής καί δυσπόρευτος ὁδός ἀνέρχομαι , ὅταν μεταξύ καθέδρα τις ἐπιτυγχάνω ὁ πολύς τε καί σύντονος ὁ κόπος ἀναπαύω , πάλιν ὁ δύναμις αὐτός ἀναλίσκω , πρός ὁ ἄνοδος ὁ ὑπέρκειμαι ἑαυτοῦ πειράω · οὕτως καί ὁ ὁ ἀρετή ὁδοιπόρος , οὖον ὁ διάβημα νικάω κατά ὁ ἀντίπαλος εἰμί , ὡς ὁ ἐπιγραφή ὁ παρέρχομαι μαρτυρέω , ὁ κατορ-δώσει ὁ Νίκη ἑαυτοῦ τούνας , πάλιν πρός ὁ ὑπέρκειμαι συντείνω . Μεγάλης γάρ εἰμί καί ταύτη ὁ ἀγωνία , ἥς ἐν ὁ μνημονεύω ψαλμός κατακρατέω , λύπη , καί ἀδολεσχία , καί ταραχή , ἔχθρα τε καί ἀκοή · οὗτος γάρ εἰμί ὁ φωνή ὁ ἐχθρός · καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτωλός θλῖψις , καί ὁ ὁ ἐγκοιτέω ὀργή , διά ὅς γίγνομαι ταραχή τε διάνοια , καί δειλία θάνατος , καί φόβος , καί τρόμος , καί σκῆτος , καί ὁ τοιοῦτος . ὁ τοίνυν τοιοῦτος τε καί τοιοῦτος ὑπερχέω ἀντίπαλος , ἐν ὁ πτερόν ὁ ὡς περιστέρα ἐπιφάνεια ὁ βίος , καί μετανίστημι ἀπό ὁ ἐν ὁ κακία ὄλλυμι , ἐπί ὁ ἐρῆμος ὁ πονηρία ὁ ζιζάνιον βλαστάνω , ἐν ὅς γίγνομαι ὁ κατάπαυσις , ὁ πόλις ὅλος ὁ ἀντίκειμαι αὐτός πλήρωμα ὁ ἐποίχομαι νικάω , ἥς οἰχτηρες , ἀνομία , καί κόπος , καί ἀντιλογία , τόκος τε , καί δόλος καί θάνατος , καί ζωή εἰς ἅδος κατάβασις · καί ὁ πᾶς χαχίστον γένος , ὁ δέ κοινόω ὁ ὑπόκρισις , ὁ ὁ ἐνδείκνυμι ὁ ὁμοψυχία ὁ ἐπιθυ-λὴν ἐνεργέω . εἰμί χρειζτον γίγνομαι ὁ πᾶς ὁ ὁ ἴδιος ζωή χρόνος συμπαρατελῶν ὁ εἰς ὁ θεῖον ποιέω . Ὀσπεράν γάρ καί πρωΐα , καί μεσημβρία εἶπον , ὅλος περιλαμβάνω ὁ ἡμερσίον μέτρον , ἐν