gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0238.1
A Οὐχ ἂν τι ( 82 ) τούτων ἐν τινὶ νομισθείη κακῶ τῷ ἀφοροῦντι τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν · διὰ τοῦτό φησιν , ὅτι « τὰ ἐξουθενώματα » ταῦτα ( 83 ) , ὅταν παρῇ τῇ προαιρέσει τοῦ ἐνεργοῦντος , καὶ μὴ παρέλθῃ , ὡς πλῆθος ἐτῶν παρὰ τῷ θελῶν ὀφθαλμῷ τὰ καθ' ἕκαστον κρίνεται . Πάλιν τὸ παροδικὸν τῆς φύσεως ἡμῶν ὑπογράφει τῷ λόγῳ , ὡς ἐν μᾶλλον εἰς ἔλεον τὸν Θεὸν δυνατήσει . Λέγει γὰρ ἐναργῶς οὐ' δὲν ἄγων τῷ ὑποδείγματι , τί χρὴ νομίζειν εἶναι ( 84 ) τὴν τῆς φύσεως ἡμῶν ἀβλιότητα , πρωΐαν καὶ ἐσπέραν . Τοὔἐστι , νεότητα καὶ γῆρας · χλόην ἐν τῷ ὀρθρῷ , καὶ ἄνθος , καὶ πᾶρόδον . Καὶ μετὰ τοῦτο τῆς κατὰ τὴν ἡλικίαν νοτίδος ἀναλυσθείσης , καὶ τοῦ φωτοῦ ἀπανθήσαντος , τῆς τε συμφυοῦς ὥρας διαπεσυνειθείσης , ξηρότης καὶ μαραινοῦς τὸ λειπόμενον . Οὕτω γὰρ φησιν ὁ λόγος · « Ὅτι τὸ πρωὶ ἀνθίσει καὶ ( 85 ) παρέλ - B θοι , τὸ ἐσπέρας ἀποψύσει , σκληρυνθείη , καὶ ξηρανθείη . » Τοῦτο ἡ ἀνθρωπίνη φύσις . Ἐν δὲ τοῖς ἐφεξῆς πλέον κατοικτιζέται τὸ ἀνθρώπινον , λέγων δεδαπανῆσθαι τῇ ὀργῇ τὴν τῶν ἀνθρώπων ζωὴν , οἷον τινὶ ἀνέμῳ τῷ τοῦ θυμοῦ προσβολῇ χειμαζομένην . Δῆλον δὲ , ὅτι διὰ τῆς ὀργῆς καὶ τοῦ θυμοῦ τὴν ἀποστατικὴν διασπᾶται ἐνέργειαν , δι' ἣς ἐκλείψεις μὲν γίνεται τῆς ζωῆς τοῖς ἀνθρώποις · ταραχὴ δὲ τοῦ ἡσυχάζοντος . Οὕτω δὲ ἡ λέξις ἔχει · « Ἐξελίπομεν ἐν τῇ ὀργῇ σου , καὶ ἐν τῷ θυμῷ σου ἐταράχθημεν . » Καὶ τοῦτος ἐπάγει δι' ἀκολουθοῦ τὸ μὴ πρέπεν Θεῷ θέαμα ποιεῖσθαι τὴν ἀνθρωπίνην κακίαν , μὴθὲ δεῖν φαίνεσθαι τῇ ἀκήρατῳ προσώπῳ τὸν ἐμμελωθέντα ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν αἰῶνα · λέγει δὲ οὕτωσι τῇ φωνῇ τὴν τοιαύτην ἐρμηνεύων διάνοιαν · « Ἔθου τὰς ἀνο - C μίας ἡμῶν ἐναντίον σοῦ . » Ὅς ἂν εἴ τις τὸ « ἕνα τί » προσθέσῃ ἐπὶ τὸ σαφέστερον προάγοι τὸν λόγον , ὡς εἶναι τοιαύτην τοῦ ρήματος τὴν διάνοιαν · Ὅτι σοὶ πρέπει τὰ καλὰ ἐν ὀφθαλμοῖς ἔχειν · τὸ δὲ ἄνομον , ( 86 ) παρὰ σοῦ ὁρᾶσθαι ἀνάξιον . Τοιούτων οὖν ποιήσον τὸ ἀνθρώπινον , ὡς τῆς ( 87 ) ἐπισκοπῆς μὴ ἀνάξιον εἶναι , ἀλλὰ ( 88 ) γενέσθαι τὸν αἰῶνα ἡμῶν τοῦ σοὶ φαίνεσθαι ἀξίου · ὡς τὸ γὲν ἔχον , « πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐξέλιπον » · τὸ γὰρ ἐν σοὶ μὴ εἶναι , οὐδὲ ἐστιν ὅλως εἶναι · ὅν γὰρ ἐπιχρατήσει ἡ ( 89 ) τῆς ὀργῆς δυναστεία , ἀνυπόστατος καὶ σκιωιδὴς ἐστιν ἡ ζωὴ , καθ' ὁμοιότητα τοῦ ἀραχνίου νήματος · ὡς γὰρ ἐκεῖνο φαίνεται μὲν , ἕως ἂν συννεταὶς τύχῃ · εἰ δὲ τις ἐπαγάγῃ τὴν χεῖρα , παραχρῆμα πρὸς τὴν ἐπαφὴν τῶν δακτύλων διαρρύεν ἀφανίζεται · οὕτως καὶ ὁ ἀνθρωπινὸς βίος ταῖς ( 90 ) ἀνυποστάτοις σπουδαῖς , οἷον τισιν ἐναερίοις ( 91 ) νήμασιν ἀεὶ συμπλεκόμενος , μάτην ἐξυφαίνει ( 92 ) τὴν ἀνύπαρκτον ἰστογυίαν . Οὐπερ εἰ τις καθάψοιτο στεργὺ λόγιγρᾳφον , διαδιόρακε τὴν λαβὴν ἡ ( 93 ) ματαία σπουδὴ , καὶ εἰς οὐδὲν ἀφανίζεται · πάντα γὰρ τὰ κατὰ τὴν ζωὴν ταύτην σπουδαζόμενα ,
Lemmas: A οὐχ εἄν τίς ( 82 ) οὗτος ἐν τις νομίζω κακόω ὁ ἀφοράω ὁ ἀνθρώπινος ζωή · διά οὗτος φημί , ὅτι « ὁ ἐξουθένωμα » οὗτος ( 83 ) , ὅταν πείρω ὁ προαίρεσις ὁ ἐνεργέω , καί μή παρέρχομαι , ὡς πλῆθος ἔτος παρά ὁ ἐθέλω ὀφθαλμός ὁ κατά ἕκαστος κρίνω . πάλιν ὁ παροδικόν ὁ φύσις ἐγώ ὑπογράφω ὁ λόγος , ὡς ἐν μᾶλλον εἰς ἔλεος ὁ θεός δυνατέω . λέγος γάρ ἐναργής οὐά δέν ἄγω ὁ ὑπόδειγμα , τίς χρή νομίζω εἰμί ( 84 ) ὁ ὁ φύσις ἐγώ αβλιοτηταω , πρωΐα καί εἰσπεράω . τουειμι , νεότης καί γῆρας · χλόη ἐν ὁ ὄρθρος , καί ἄνθος , καί πάροδος . καί μετά οὗτος ὁ κατά ὁ ἡλικία νοτίς ἀναλύω , καί ὁ Φωτού ἀπανθέω , ὁ τε συμφυής ὥρα διαπεσυνειθεω , ξηρότης καί μαραινοος ὁ λείπω . οὕτως γάρ φημί ὁ λόγος · « ὅτι2 ὁ πρωί ανθίζω καί ( 85 ) παρέλ - B θέω , ὁ εἰσπεράω αποψυσεω , σκληρύνω , καί ξηραίνω . » οὗτος ὁ ἀνθρώπινος φύσις . ἐν δέ ὁ ἐφεξῆς πλέω κατοικτίζω ὁ ἀνθρώπινος , λέγω δαπανάω ὁ ὀργή ὁ ὁ ἄνθρωπος ζωή , οἷος τις ἄνεμος ὁ ὁ θυμός προσβολή χειμάζω . Δῆλος δέ , ὅτι διά ὁ ὀργή καί ὁ θυμός ὁ ἀποστατικός διασπάω ἐνέργεια , διά ἥς ἔκλειψις μέν γίγνομαι ὁ ζωή ὁ ἄνθρωπος · ταραχή δέ ὁ ἡσυχάζω . οὕτως δέ ὁ λέξις ἔχω · « ἐκλείπω ἐν ὁ ὀργή σύ , καί ἐν ὁ θυμός σύ ταράσσω . » καί τοῦτος ἐπάγω διά ἀκολουθέω ὁ μή πρέπω Θεός θέαμα ποιέω ὁ ἀνθρώπινος κακία , μήθω δήω φαίνω ὁ ἀκήρατος πρόσωπον ὁ ἐμμελωθέντα ὁ ἁμαρτία ἐγώ αἰών · λέγω δέ οὕτως ὁ φωνή ὁ τοιοῦτος ἑρμηνεύω διάνοια · « τίθημι ὁ ἀνο - C μίας ἐγώ ἐναντίος σύ . » ὅς εἄν εἰμί τις ὁ « εἷς τίς » πρόσθεση ἐπί ὁ σαφής προάγω ὁ λόγος , ὡς εἰμί τοιοῦτος ὁ ῥῆμα ὁ διάνοια · ὅτι2 σύ πρέπω ὁ καλός ἐν ὀφθαλμός ἔχω · ὁ δέ ἄνομος , ( 86 ) παρά σύ ὁράω ἀνάξιος . τοιοῦτος οὖν ποιέω ὁ ἀνθρώπινος , ὡς ὁ ( 87 ) ἐπισκοπή μή ἀνάξιος εἰμί , ἀλλά ( 88 ) γίγνομαι ὁ αἰών ἐγώ ὁ σύ φαίνω ἄξιος · ὡς ὁ γε ἔχω , « πᾶς ὁ ἡμέρα ἐγώ ἐκλείπω » · ὁ γάρ ἐν σύ μή εἰμί , οὐδέ εἰμί ὅλως εἰμί · ὅς γάρ ἐπικρατέω ὁ ( 89 ) ὁ ὀργή δυναστεία , ἀνυπόστατος καί σκιώδης εἰμί ὁ ζωή , κατά ὁμοιότης ὁ ἀράχνιον νῆμα · ὡς γάρ ἐκεῖνος φαίνω μέν , ἠώς εἄν συνετός τυγχάνω · εἰμί δέ τις ἐπάγω ὁ χείρ , παραχρῆμα πρός ὁ ἐπαφή ὁ δάκτυλος διαρρέω ἀφανίζω · οὕτως καί ὁ ανθρωπινός βίος ὁ ( 90 ) ἀνυπόστατος σπουδή , οἷος τις ἐναέριος ( 91 ) νῆμα ἀεί συμπλέκω , μάτην ἐξυφαίνω ( 92 ) ὁ ἀνύπαρκτος ιστογυεις . ὅσπερ εἰμί τις καθάπτω στεργὺ λογιγραφω , διαδιόρακε ὁ λαβή ὁ ( 93 ) μάταιος σπουδή , καί εἰς οὐδείς ἀφανίζω · πᾶς γάρ ὁ κατά ὁ ζωή οὗτος σπουδάζω ,