gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0283.2
Καλῶς δὲ καὶ προστρώως ἡ τοῦ ἐφεξῆς ἀνεπιγράφου ἀρχὴ πρὸς τὸ πέραν ταύτης τῆς ψαλμωδίας συνάπτεται . Ἡ γὰρ αὐτὴ δύναμις , τῷ μὲν δικαίῳ φῶς τε καὶ εὐφροσύνη γίνεται , ὀργὴ δὲ τῷ ἀπιστοῦντι λαῷ . « Ὁ Κύριος , » γάρ , φησίν , « ἐβασίλευσεν , ὀργιζέσθωσαν λαοί . » Τίς οὖτος ; ὁ βασιλεύσας Κύριος , ὁ τῆς ἀγγελικῆς τε καὶ οὐρανίας ὑπεραχθεὶς Κύριος ; Διὰ γὰρ τῶν Χερουβὶμ τὸ ἐξεῦγον τῆς ὑπερωχίου δυνάμεως ὁ λόγος ἐνδείκνυται , οὗ ἡ βασιλεία δαλίσαν τοῦ κακῶς συνεστῶτος ποιεῖ . Οὐ γὰρ τὸ οὐράνιον τῶν ἐν ἡμῖν , ἀλλὰ τὸ γήινον εἰς σάλον ἄγει , οὕτω λέγων τῷ ῥήματι , « Ὁ καθημένος ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ » σαλευθήτω ἡ γῆ . » Καὶ τὰ ἐφεξῆς παραίτημι , ὡς ἂν μὴ πολὺν ὀχλὸν ἐπάγοιμι τῇ ἀκολουθίᾳ τῆς ἐξηγήσεως · τοσοῦτον εἰπὼν , ὅτι πάντα πρὸς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν σκοπὸν βλέπει μέχρι τοῦ τέλους τῆς ψαλμωδίας . Διαμαρτύρεται γὰρ ὅτι οὗτος ὁ βασιλεύσας Θεός , οὐ νῦν ἡμῖν πέφηνε πρῶτον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ὀνομαστοῖς τῶν προφητῶν ἐμφανὴς ὁ αὐτὸς ἐστι . Διὰ Μωϋσέως μέμνηται , καὶ Ἀαρὼν καὶ τοῦ Σαμουήλ , ὧν ἕκαστος ἀπὸ τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας περιβλεπτός ἐστι καὶ κολίμος . Προστίθησι δὲ τῷ λόγῳ , καὶ τῆς νεφέλης τὸν στῦλον , ἐν ᾧ πρὸς αὐτοὺς ὁ Θεὸς διελέχτο , διδάσκων , οἴμαι , τοὺς ἀπίστους διὰ τοῦτο , μὴ ξενίζεσθαι πρὸς τὴν δι’ ἀνθρώπου γενομένην ἡμῖν τοῦ Θεοῦ ὁμιλίαν . Ὁ γὰρ τότε ἐν τῷ στύλῳ τῆς νεφέλης λαλήσας Θεός , μετὰ ταῦτα ἐφανερῴη ἐν σαρκί . Ὥστε εἰ τις ἀναξιὸν λέγοι τὴν σάρκα τοῦ δι’ αὐτῆς ἡμῖν τὸν Θεὸν λαλῆσαι , οὐδ’ ἂν τῷ στύλῳ τῆς νεφέλης τὴν ἀξίαν προσκαταρρησείεν . Τί γὰρ ἐν αὐτῇ τοιοῦτον , ὡς τῆς θείας μεγαλειότητος ἀξίων κρίνεσθαι ; Εἰ δὲ πιστὸν τοῖς Ἰουδαίοις ἐστὶ τὸ ἐν στύλῳ νεφέλης τὸν Θεὸν λαλῆσαι , μὴδὲ τὸ ἐν σαρκὶ αὐτὸν λελαληκέναι ἀπίστον ἔστω · ἄλλως τε καὶ τοῦ Ἠσαΐου τὴν σάρκα
Lemmas: καλῶς δέ καί προστρώως ὁ ὁ ἐφεξῆς ανεπίγραφος ἀρχή πρός ὁ πέραν οὗτος ὁ ψαλμῳδία συνάπτω . ὁ γάρ αὐτός δύναμις , ὁ μέν Δίκαιος φάος τε καί Εὐφρόσυνος γίγνομαι , ὀργή δέ ὁ ἀπιστέω λαός . « ὁ Κύριος , » γάρ , φημί , « βασιλεύω , ὀργίζω λαός . » Τῖς οὗτος ; ὁ βασιλεύω Κύριος , ὁ ὁ ἀγγελικός τε καί οὐράνιος ὑπεράγω Κύριος ; Ζεύς γάρ ὁ χερουβίν ὁ ἐκγίγνομαι ὁ ὑπερωχίου δύναμις ὁ λόγος ἐνδείκνυμι , ὅς ὁ βασίλειος δαλισαω ὁ κακῶς συνίστημι ποιέω . οὖον γάρ ὁ οὐράνιος ὁ ἐν ἐγώ , ἀλλά ὁ γήινος εἰς σάλος ἄγω , οὗτος λέγω ὁ ῥῆμα , « ὁ κάθημαι ἐπί ὁ χερουβίν » σαλεύω ὁ γῆ . » καί ὁ ἐφεξῆς παραιτέομαι , ὡς εἄν μή πολύς ὄχλος ἐπάγω ὁ ἀκολουθία ὁ ἐξήγησις · τοσοῦτος εἶπον , ὅτι πᾶς πρός εἷς καί ὁ αὐτός σκοπός βλέπω μέχρι ὁ τέλος ὁ ψαλμῳδία . διαμαρτύρομαι γάρ ὅτι οὗτος ὁ βασιλεύω Θεός , οὖον νῦν ἐγώ φαίνω πρῶτος , ἀλλά καί ὁ ὀνομαστός ὁ προφήτης ἐμφανής ὁ αὐτός εἰμί . Ζεύς Μωϋσῆς μιμνήσκω , καί Ἀαρών καί ὁ Σαμουήλ , ὅς ἕκαστος ἀπό ὁ εἰς θεός εὐσέβεια Περιβλέπτος εἰμί καί κολίμος . προστίθημι δέ ὁ λόγος , καί ὁ νεφέλη ὁ στῦλος , ἐν ὅς πρός αὐτός ὁ θεός διαλέγω , διδάσκω , οἴμη , ὁ ἄπιστος διά οὗτος , μή ξενίζω πρός ὁ διά ἄνθρωπος γίγνομαι ἐγώ ὁ Θεός ὁμιλία . ὁ γάρ τότε ἐν ὁ στῦλος ὁ νεφέλη λαλέω Θεός , μετά οὗτος ἐφανερῴη ἐν σάρξ . ὥστε εἰμί τις ἀναξύω λέγω ὁ σάρξ ὁ διά αὐτός ἐγώ ὁ θεός λαλέω , οὐδέ εἄν ὁ στῦλος ὁ νεφέλη ὁ ἄξιος προσκαταρρησείεν . τις γάρ ἐν αὐτός τοιοῦτος , ὡς ὁ θεῖος μεγαλειότης ἄξιος κρίνω ; εἰμί δέ πιστόν ὁ Ἰουδαῖος εἰμί ὁ ἐν στῦλος νεφέλη ὁ θεός λαλέω , μηδέ ὁ ἐν σάρξ αὐτός λαλέω ἄπιστος ἵστημι · ἄλλως τε καί ὁ Ἠσαΐας ὁ σάρξ