gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0300.2
Φθορὰ γὰρ ἐστὶν ὡς ἀληθῶς , καὶ διάλυσις τοῦ συνεστῶτος , ἢ τοῦ ὄντως ὄντος ἀπόπτωσις . Πῶς γὰρ ἂν τις ἐν τῷ εἶναι εἴη , μὴ ἐν τῷ ὄντι ὤν ; Πῶς δ' ἂν τις μένοι ἐν τῷ ὄντι , μὴ πιστεύσων τῷ ὄντι , ὅτι ἐστιν ; Ὁ δὲ ἀληθῶς ὤν , Θεὸς ἐστὶ πάντως , καθὼς τῷ μεγάλῳ Μωϋσῇ ἡ ὄψιασία τῆς Θεοφανείας μαρτυρεται . Ὁ οὖν ἐκβάλλων τῆς ἑαυτοῦ διανοίας τοῦ Θεοῦ τὸ εἶναι , ἐκ τοῦ ἔχειν μὴ εἶναι λέγει , ἑαυτὸ τὸ εἶναι διεφθείρεν , ἐξω τοῦ ὄντος γενόμενος . Διὰ τοῦτο φησιν , Ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐξέκλιναν , εὐθὺς ἠχρειώθησαν οἱ πάντες , οὐδὲν τι σκεδὺς ἀπόβλητον , καταγνωσθὲν ἀχρηστῖαν . Τὸ δὲ τῷ καλῷ ἀχρηστον , τὴν πρὸς τὸ κακὸν ἐπιτηδειότητα , διὰ τῆς πρὸς τὸ χρεῖττον ἀναρμοστίας , σαφῶς ἐπιδείκνυσιν . Ἐπεὶ οὖν διὰ ταῦτα ὁ Κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς υἱούς τῶν ἀνθρώπων διέκυψεν · ὁ δὲ τοιούτος λόγος τὴν ἐν ἀνθρώποις τοῦ Κυρίου συναναστροφὴν προμηνύει , ὅτε τοῖς προκαθηγουμένοις πρὸς τὴν ἀπίστιαν τοῖς ἱερεύσιν τε καὶ Φαρισαίοις καὶ γραμματεῦσιν , ἅπαν ἐπηκολούθησε τὸ ὑπὸχουν · ἐκεῖνοι γὰρ ἦσαν οἱ τοὺς βλασφήμους ἑαυτῶν ὀδόντι τὸν λαὸν σπαράσσοντές τε καὶ διεσθίοντες · διὰ τοῦτο φησιν , ὅτι Ἔχει φοβηθήσονται φόβον , οὐ οὐκ ἦν φόβος , οἱ ἐσθίοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου , ὁμοιον πάσχοντες τῷ πάθει τῶν ὑδροφοβούντων . Οὐκ εἴ πως δυνηθεῖ παραδεχθῆναι τὸ ἴδιον , ἰαματικὸν ἔσται τοῦ πάθους τῷ κάμνοντι · ἀλλὰ φοβοῦνται πῶς τὸ ἐπὶ σωτηρίᾳ προκειμένον , καὶ ἀλλοτριούνται τοῦ σώζοντος , φόβῳ τοῦ μὴ ἀπολέσθαι κατασκευάζοντες ἑαυτοὺς τὴν ἀπωλείαν . Οὕτως κάκεινοι , τῆς πηγῆς αὐτοῖς ἐκδωώσης · Εἰ τις διψᾷ , ἔρχέσθω πρὸς με , καὶ πινέτω , τῇ λύσει τῆς ἀπιστίας προκατειλημμένοι τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια , ἐφοβοῦντο φόβον , οὐ οὐκ ἦν φόβος , τὸ ποτὸν τῆς σωτηρίας ἀποστρεφόμενοι , οὐκ εἰδότες , ὅτι ἐν γενεᾷ δικαίων ὁ Θεὸς γίνεται , ὁ διδοὺς ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ , καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ
Lemmas: φθορά γάρ εἰμί ὡς ἀληθής , καί διάλυσις ὁ συνίστημι , ἢ ὁ εἰμί εἰμί ἀπόπτωσις . Πῶς γάρ εἄν τις ἐν ὁ εἰμί εἰμί , μή ἐν ὁ εἰμί εἰμί ; Πῶς δέ εἄν τις μένω ἐν ὁ εἰμί , μή πιστεύω ὁ εἰμί , ὅτι εἰμί ; ὁ δέ ἀληθής εἰμί , θεός εἰμί πάντως , καθώς ὁ μέγας Μωϋσῆς ὁ ὄψιος ὁ Θεοφάνεια μαρτυρέω . ὁ οὖν ἐκβάλλω ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ὁ Θεός ὁ εἰμί , ἐκ ὁ ἔχω μή εἰμί λέγω , ἑαυτοῦ ὁ εἰμί διαφθείρω , ἐξω ὁ εἰμί γίγνομαι . Ζεύς οὗτος φημί , ἐπεί ἀπό ὁ Θεός ἐκκλίνω , εὐθύς ἀχρειόω ὁ πᾶς , οὐδείς τίς σκεδάννυμι ἀπόβλητος , καταγιγνώσκω ἀχρηστία . ὁ δέ ὁ καλός ἄχρηστος , ὁ πρός ὁ κακός ἐπιτηδειότης , διά ὁ πρός ὁ χρίω ἀναρμοστία , σαφῶς ἐπιδείκνυμι . ἐπεί οὖν διά οὗτος ὁ Κύριος ἐκ ὁ οὐρανός ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος διακύπτω · ὁ δέ τοιούτος λόγος ὁ ἐν ἄνθρωπος ὁ κύριος συναναστροφή προμηνύω , ὅτε ὁ προκαθηγέομαι πρός ὁ ἀπιστία ὁ ἱερεύς τε καί Φαρισαῖος καί γραμματεύς , ἅπας ἐπακολουθέω ὁ ὑποχέω · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ ὁ βλάσφημος ἑαυτοῦ ὀδούς ὁ λαός σπαράσσω τε καί διεσθίω · διά οὗτος φημί , ὅτι ἔχις φοβέω φόβος , οὖον οὐ εἰμί φόβος , ὁ ἐσθίω ὁ λαός ἐγώ βρῶσις ἄρτος , ὅμοιος πάσχω ὁ πάθος ὁ ὑδροφοβέω . οὐ εἰμί πως δύναμαι παραδείκνυμι ὁ ἴδιος , ἰαματικός εἰμί ὁ πάθος ὁ κάμνω · ἀλλά φοβέω πῶς ὁ ἐπί σωτηρία πρόκειμαι , καί ἀλλοτριόω ὁ σῴζω , φόβος ὁ μή ἀπόλλυμι κατασκευάζω ἑαυτοῦ ὁ ἀπώλεια . οὕτως ἐκεῖνος , ὁ πηγή αὐτός ἐκδίδωμι · εἰμί τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί πίνω , ὁ λύω ὁ ἀπιστία προκαταλαμβάνω ὁ ὁ Ψυχή αἰσθητήριον , φοβέω φόβος , οὖον οὐ εἰμί φόβος , ὁ ποτόν ὁ σωτηρία ἀποστρέφω , οὐ οἶδα , ὅτι ἐν γενεά Δίκαιος ὁ θεός γίγνομαι , ὁ δίδωμι ἐκ Σιών ὁ σωτήριος ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός