gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0294.1
τῶν ἐλάφρων φύσιν , οἷς ἀφανιστικὴ τῶν ἐρπετῶν συνοιοῦνται δυνάμεις , μιμεῖται καὶ τῷ διέκει τῶν ἐλαφῶν , καὶ πρὸς τὰς θείας πηγὰς , αὕτη δ' ἂν εἴη θεία φύσις , διηθητικὸς ἔχει , ἡ μία με οὖσα καὶ ἐν τριάδι θεωρουμένη . « Ὅν τρόπον » γάρ , φησίν , « ἐπιποθεῖ ὁ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχὴ μου πρὸς σέ , ὦ Θεός . » Εἶτα παρακινθεῖσα τὴν διψᾶν συνεχωμίζεῖ τῇ ἐπιθυμίᾳ , καὶ στενύουσα τοῦ ποθουμένου τυχεῖν , καὶ τὴν ἐν ὀλίγῳ τῆς τῶν ἀγαθῶν μετουσίας ἀναβολὴν ἐν συμφορᾷ ποιουμένη λέγει κατὰ τὸ μέσον , καὶ ἐπὶ τέλους τῆς ψαλμωδίας · « Ἵνα τί περίλυπος εἰ , ἡ ψυχή μου ; » καὶ , « Ἐλπίζον ἐπὶ τὸν Θεόν » ὡς ἀληθῶς ἡμῖν τὴν ἀγαθὴν ἀπολίσαν τῆς θείας ἐλπίδος ἐγγυωμένης . Καὶ οὕτως ἐπὶ τὸ ἕξης πρόεισιν , ἐν ᾧ διὰ τοῦ θείου θυσιαστηρίου γίνεται νέος · καὶ κατὰ τὸ ἕξης πάλιν τοὺς ἐκ τοῦ Κορὲ τοῦ γένους κατεχόντας , νικῆσας ἀπεργάζεται · δεῖκνυς ὅτι οὐκ ἀμβλύνει τῇ δυσγενείᾳ τῶν πατέρων , ἡ παρὰ τῷ Θεῷ εὐδοκιμῆσις . Καὶ ἐν τῇ ψαλμωδίᾳ δὲ ταύτῃ τῷ Θεῷ τῆς τῶν ἐχθρῶν καθαίρεσεως ἀναθεῖς τὴν αἰτίαν , ἐν οἷς φησίν · « Ἐσωσας γάρ ἡμᾶς ἐκ τῶν διώκοντων ἡμᾶς , καὶ τοὺς μισοῦντας ἡμᾶς κατήργουνας » μετέρεται εἰς τὴν τοῦ ἀγαπητοῦ ψόφην . Ἴν' οἱ πρὸτερον ἐκ τοῦ ἀποστάτου γενόμενοι , εἶτα νικηταὶ τοῦ πονηροῦ καταστάντες , διὰ συνέσεως εἰς τὸ τῆς νίκης φθάσωσι τέλος . « Εἰς τὸ τέλος » γάρ · εἰς σύνεσιν ψόφὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ . » Ἐν ᾧ καὶ διδασκόμεθα , τὶς μὲν ἐστιν οὗ ὁ θρόνος ἐξ αἰῶνου ἐπιστατεῖ τῶν δυνάμεων . Τὶς δὲ παραθεὶς νυμφωσιολείται αὐτῷ πρὸς συμβίωσιν , οὐκ ἀλλως ἀξιουμένη τῆς τιμῆς ταύτης , εἰ μὴ τοῦ πατρὸς αὐτῆς λήθην λάβοι . Καὶ ταύτῃ ἀναθεὶς τῷ ἀγαπητῷ τὴν ψόφην , πάλιν ἐπινίκιον ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορὲ διέξεισιν , διὰ τῶν ἀπορρητοτέρων προάγων τῶν λόγων . « Ὑπὲρ » γάρ « τῶν χρυρίων » ἔστιν ἡ τῆς ψαλμωδίας ἐπαγγελία . Ἐν οἷς « ἤχον ὑδάτων , καὶ κίνησιν ἐθνῶν , καὶ βασιλέων κλῆσιν , καὶ σάλων γῆς » διελθὼν τῷ λόγῳ , καὶ « τὸν Κύριον πάσης δυνάμεως μεθ' ἡμῶν » εἶναι εἴπών .
Lemmas: ὁ ἐλαφρός φύσις , ὅς αφανιστικός ὁ ἑρπετόν συνοιοω δύναμις , μιμέομαι καί ὁ διέχω ὁ ἔλαφος , καί πρός ὁ θεῖος πηγή , οὗτος δέ εἄν εἰμί θεῖος φύσις , διηθητικός ἔχω , ὁ εἷς ἐγώ εἰμί καί ἐν τριάς θεωρέω . « ὅς τρόπος » γάρ , φημί , « ἐπιποθέω ὁ ἔλαφος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ὁ ψυχή ἐγώ πρός σός , εἰμί Θεός . » εἶτα παρακινέω ὁ δίψα συνεχωμιζεω ὁ ἐπιθυμία , καί στείνω ὁ ποθέω τυγχάνω , καί ὁ ἐν ὀλίγος ὁ ὁ ἀγαθός μετουσία ἀναβολή ἐν συμφορά ποιέω λέγω κατά ὁ μέσος , καί ἐπί τέλος ὁ ψαλμῳδία · « ἵνα τίς περίλυπος εἰμί , ὁ ψυχή ἐγώ ; » καί , « ἐλπίζω ἐπί ὁ Θεός » ὡς ἀληθής ἐγώ ὁ ἀγαθός ἀπόλλυμι ὁ θεῖος ἐλπίς ἐγγυάω . καί οὕτως ἐπί ὁ έξειμι πρόειμι , ἐν ὅς διά ὁ θεῖον θυσιαστήριον γίγνομαι νέος · καί κατά ὁ έξειμι πάλιν ὁ ἐκ ὁ κορός ὁ γένος κατέχω , νικάω ἀπεργάζομαι · δείκνυμι ὅτι οὐ ἀμβλύνω ὁ δυσγένεια ὁ πατήρ , ὁ παρά ὁ Θεός εὐδοκίμησις . καί ἐν ὁ ψαλμῳδία δέ οὗτος ὁ Θεός ὁ ὁ ἐχθρός καθαίρεσις ἀνατίθημι ὁ αἴτιος , ἐν ὅς φημί · « σῴζω γάρ ἐγώ ἐκ ὁ διώκω ἐγώ , καί ὁ μισέω ἐγώ καταργέω » μεταίρω εἰς ὁ ὁ ἀγαπητός ψόφος . ἵνα ὁ πρότερος ἐκ ὁ ἀποστάτης γίγνομαι , εἶτα νικητής ὁ πονηρός καθίστημι , διά σύνεσις εἰς ὁ ὁ Νίκη φθάνω τέλος . « εἰς ὁ τέλος » γάρ · εἰς σύνεσις ψοφέω ὑπέρ ὁ ἀγαπητός . » ἐν ὅς καί διδάσκω , τις μέν εἰμί ὅς ὁ θρόνος ἐκ αἰών ἐπιστατέω ὁ δύναμις . τις δέ παρατίθημι νυμφωσιολλυμι αὐτός πρός συμβίωσις , οὐ ἀλλως ἀξιόω ὁ τιμή οὗτος , εἰμί μή ὁ πατήρ αὐτός λήθη λαμβάνω . καί οὗτος ἀνατίθημι ὁ ἀγαπητός ὁ ψόφος , πάλιν ἐπινίκιος ὑπέρ ὁ υἱός κορός διεξέρχομαι , διά ὁ ἀπόρρητος προάγω ὁ λόγος . « ὑπέρ » γάρ « ὁ χρυριον » εἰμί ὁ ὁ ψαλμῳδία ἐπαγγελία . ἐν ὅς « ἦχος ὕδωρ , καί κίνησις ἔθνος , καί βασιλεύς κλῆσις , καί σάλος γῆ » διέρχομαι ὁ λόγος , καί « ὁ κύριος πᾶς δύναμις μετά ἐγώ » εἰμί εἶπον .