gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0245.2
Διὰ τοῦτο φησίν , ὅτι καὶ « πᾶσα ἡ σοφία αὐτῶν κατεπόθη . » Καὶ πάλιν , καὶ τούτων ἐν τοσούτοις γεγονότων κακοῖς , λύσις γίνεται τῆς ἀμηχάνου ταύτης ταλαιπωρίας , ἡ πρὸς τὸ Θεὸν ( 46 ) φωνή . « Ἐκέκραξαν , » γάρ , φησί , « πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλιβέσθαι αὐτούς , καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐξήγαγεν αὐτούς . » Καὶ παραχρῆμα ἡ καταυγὶς εἰς πνεῦμα μετεβλήθη ( 47 ) φορὸν τε καὶ πλοΐμων ( 48 ) , καὶ γαληνάζει ἐκ τῶν κυμάτων καταστορεοθεῖσα δι' ἡσυχίας ἡ θάλασσα . « Ἔστησε , » γάρ , φησί , « τὴν καταυγίδα εἰς ἀέραν , καὶ ἐσίγησαν τὰ κύματα αὐτῆς . » Τάχα τῆς σιγῆς ὀνόματι προαιρετικὰς τινὰς εἶναι δυνάμεις σημαίνει τὰ κύματα · δι' ὧν τὴν ἀποστατικὴν φύσιν ἐνδείκνυται , πρὸς ἣν εἴπεν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ὁ Κύριος , « Σιώπα , περίφωσο . » Ἀέραν δὲ λέγει τὴν τοῦ πνεύματος χάριν , ἡ διὰ τῶν νοητῶν ἱστίων ( 49 ) τῷ θεῷ λιμένι τὴν ψυχὴν ἐνορμίζει , κυβερνῶντος τοῦ λόγου , καὶ πρὸς τὸν πλοῦν κατευθύνοντος . « Ὁδήγησε , » γάρ , φησίν , « αὐτοὺς ἐπὶ λιμένα θελήματος αὐτῶν . » Ἐπὶ τούτοις πάλιν ἀναμείνειν τὴν χάριν διακελεύεται λαὸν τε καὶ Ἐκκλησίαν · μόνον οὐχὶ τὴν παροῦσαν τῶν Ἐκκλησιῶν ὑπογράφων τῷ λόγῳ κατάστασιν , ὅτι ἐν τῇ καθέδρᾳ τῶν προηγουμενῶν τοῦ λόγου ( 50 ) ταῦτα κηρύσεται τοῦ Θεοῦ τὰ θαυμάσια , δι' ὧν ἡ πίστις βεβαία γίνεται τοῖς ἀκούουσιν . « Ὑψώσατωσαν , » γάρ , φησίν , « αὐτόν , ἐν ἐκκλησίᾳ λαοῦ , καὶ ἐν καθέδρᾳ πρεσβυτέρων αἰνεσάτωσαν αὐτόν . » Καὶ προστίθησι τῶν εὐχαριστιῶν τὰς αἰτίας , ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ ποταμοί , οἱ μὲν γίνονται , οἱ δὲ ἀπόλλυνται . Τὰ μὲν γὰρ ρεύματα τῆς κακίας ἐξαφανίζεται · αἱ δὲ τῶν ἀρετῶν διεξοδοί , τοὺς τέως αὐχμῶντας ἐπιχλύζουσι τόπους . « Ἔθετο , » γάρ , φησί , « ποταμοὺς εἰς ἔρημον , καὶ διεξόδους ὑδάτων εἰς δίψαν . » Ποταμοὺς δὲ λέγει , τὰς τῶν παθῶν -
Lemmas: Ζεύς οὗτος φημί , ὅτι καί « πᾶς ὁ σοφία αὐτός καταπίνω . » καί πάλιν , καί οὗτος ἐν τοσοῦτος γίγνομαι κακός , λύσις γίγνομαι ὁ ἀμήχανος οὗτος ταλαιπωρία , ὁ πρός ὁ θεός ( 46 ) φωνή . « κράζω , » γάρ , φημί , « πρός κύριος ἐν ὁ θλίβω αὐτός , καί ἐκ ὁ ἀνάγκη αὐτός ἐξάγω αὐτός . » καί παραχρῆμα ὁ καταυγέω εἰς πνεῦμα μεταβάλλω ( 47 ) φορός τε καί πλώιμος ( 48 ) , καί γαληνάζει ἐκ ὁ κῦμα καταστορεοτιθημι διά ἡσυχία ὁ θάλασσα . « ἵστημι , » γάρ , φημί , « ὁ καταιγίς εἰς ἀείρω , καί σιγάω ὁ κῦμα αὐτός . » Τάχα ὁ σιγή ὄνομα προαιρετικός τις εἰμί δύναμις σημαίνω ὁ κῦμα · διά ὅς ὁ ἀποστατικός φύσις ἐνδείκνυμι , πρός ὅς εἶπον ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Κύριος , « σιωπάω , περίφωσο . » Ἀέρα δέ λέγω ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , ὁ διά ὁ νοητός ἱστίον ( 49 ) ὁ θεός λιμήν ὁ ψυχή ἐνορμίζω , κυβερνάω ὁ λόγος , καί πρός ὁ πλόος κατευθύνω . « οδηγώ , » γάρ , φημί , « αὐτός ἐπί λιμήν θέλημα αὐτός . » ἐπί οὗτος πάλιν αναμένω ὁ χάρις διακελεύομαι λαός τε καί ἐκκλησία · μόνος οὐ ὁ πάρειμι ὁ ἐκκλησία ὑπογράφω ὁ λόγος κατάστασις , ὅτι ἐν ὁ καθέδρα ὁ προηγούμενος ὁ λόγος ( 50 ) οὗτος κηρύσσω ὁ Θεός ὁ θαυμάσιος , διά ὅς ὁ πίστις βέβαιος γίγνομαι ὁ ἀκούω . « Ὑψόω , » γάρ , φημί , « αὐτός , ἐν ἐκκλησία λαός , καί ἐν καθέδρα πρέσβυς αἰνέω αὐτός . » καί προστίθημι ὁ εὐχαριστία ὁ αἴτιος , ὅτι παρά ὁ Θεός ποταμός , ὁ μέν γίγνομαι , ὁ δέ ἀπόλλυμι . ὁ μέν γάρ ῥεῦμα ὁ κακία ἐξαφανίζω · ὁ δέ ὁ ἀρετή διέξοδος , ὁ τέως αὐχμέω επιχλυζεω τόπος . « τίθημι , » γάρ , φημί , « ποταμός εἰς ἐρῆμος , καί διέξοδος ὕδωρ εἰς δίψα . » Ποταμός δέ λέγω , ὁ ὁ πάθος -