gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0303.2
Ὡς δ' ἂν ἀκολούθως ἐφαρμοσθῇ τὰ ρηθέντα νοήματα τοῖς ῥήμασι τῆς ψαλμῳδίας , αὐτὴν ἐπὶ λέξεως ἀνάγνωθι τὴν ψαλμῳδίαν , τὴν ἐν τῇ πεντηκοστῇ τρίτῳ κατὰ τὸ ἀκόλουθον τεταγμένην , ὅτε τῶν Σιφαιῶν ἤδη κρείττων γενόμενος , ἐπιδὼν τὴν τῆς κακίας πανωλεθρίαν , πάλιν ἐν συνέσει τῆς ἄνωθεν καταστάσεως συμμάχους , ὕμνον προσάγει τῷ Θεῷ ἐπινίκιον . Οὕτω γὰρ ὁ τῆς ἐπιγραφῆς περιέχει λόγος · « Εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις συνέσεως τῷ Δαβὶδ . » Ὁ Πατερ δὲ κατὰ τοὺς σωματικοὺς ἀγῶνας , οὗ τοῖς αὐτοῖς ἀντιταίς οἱ ἀθληταὶ παραμένουσιν , ὧν ἂν ἐν νεότητι κατὰ τὴν παλαιστραν κρατήσωσιν , ἀλλ' αὐξηθείσης αὐτοῖς τῆς δυνάμεως , πρὸς μειζόνας τε καὶ ἰσχυροτέρους ἀντεγωνιστὰς ἀπόβουσι , κἂν ἐκεῖνιν κρατήσωσι , κατὰ τῶν ὑπερχόντων κονίζονται , πάντοτε τῇ προσθήκῃ τῆς δυνάμεως καταλλήλως πρὸς τοὺς δυνατωτέρους τῶν ἀντιπάλων ἀγωνιζόμενοι · κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον , καὶ ὁ διὰ τοσούτων ταῖς κατὰ τῶν ἐχθρῶν νίκαις ἐγγυμνασθείς , ἐπισημοτέρας τὰς νίκας ἐαυτῶν ποιεῖ , πρὸς τοὺς ἐπισημοτέρους τε καὶ μειζόνους τῶν ἀντεαγωνιστῶν συμπλεκόμενος . Καὶ διὰ τοῦτο προσκαλεῖται τὴν ἀκοὴν τοῦ ἀγωνοθέτου , λέγων · « Ἐνώτισον , ὦ Θεός , τὴν προσευχὴν μου , καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν δέησιν μου . » Καὶ προσέχειν αὐτῷ τὴν ἀθλήσειν παρακαλεῖ , « Πρόσεχε μοι , » λέγων , « καὶ εἰσακούσων μου . » Καὶ ὑποδεικνύει διὰ τοῦ λόγου τῶν ἀγῶνων τοὺς πόνους , λύπην καὶ ἀδολεσχίαν , καὶ ταραχὴν καρδίας , καὶ φωνὴν ἐχθροῦ , καὶ θλίψιν ἁμαρτωλοῦ διηγούμενος , οἷον τινὰ κρατήματα παλαιστρικὰ καταγινόμενα παρὰ τῶν ἀνταγωνιζομένων αὐτῷ τῷ ἀγωνοθέτῃ ἐπιδεικνύμενος . Καὶ ἔτι πρὸς τούτοις καρδίας ταραχὴν , καὶ δειλίαν θανάτου , καὶ φόβον , καὶ τρόμον , καὶ ζόφον τὴν ζωὴν αὐτοῦ πᾶσαν διαλαβόντα , ὧν πάντων μίαν ἐκίνωσαν εὗρατο πρὸς τὸ κρεῖττόν τε καὶ ἄνωτερον τῆς τοιαύτης συνοχῆς γενέσθαι , τὸ πετρωθῆναι αὐτὸν τοῖς τῆς περιστέρας ὀχυπτεροῖς , καὶ μετάρσιον γενόμενον ἔχει παῦσαι τὴν πτήσιν ἐν ἐκεῖνῳ τῷ τόπῳ , ὅς τῶν κακῶν πάντων ἔρημος ὧν , θαλὴς ἐστιν τοῖς θεοτεροῖς . « Αὐλισθὲς » γὰρ , φησιν , « ἐν τῇ ἔρήμῳ » ἀπὸ τῆς κάτω ὀλιγωρίας , καὶ ἀπὸ τῆς τῶν πειρασμῶν καταγίδοος , ἔχει προσδέξασθαι τοῦ Θεοῦ τὴν σωτηρίαν , ὅπου ἀφανίζεται ἡ κακία . Ὁ γὰρ καταποντισμὸς τὴν ἀφανισμὸν ἐρμηνεύει · διότι πᾶν τὸ ἐν βυθῷ γεγόνος , ἀφανίζεται . Βυθισμὸς οὖν ἁμαρτίας ἐστὶ καὶ ἀπώλεια , ἡ τοῦ συνεστῶτος τῆς κακίας διάλυσις . Διὰ τοῦτο φησι καταποντισθῆναι παρὰ τοῦ Θεοῦ τὸ κακὸν ἐν τῷ καταδιαρθεῖσθαι τὰς γλώσσας τῶν ἐπὶ κακῷ συμφορονοῦντων . Καὶ δσα ἐφεξῆς περιέχει ἡ τῆς ψαλμῳδίας ταύτης διάνοια , τὴν τῆς πόλεως ὑπογραφὴν , τὴν ὑπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιπρεμμάτων συνωλισμένην , πάντα πρὸς τὸ αὐτὸ βλέπει . Λέγει γὰρ καὶ ἀπαριθμεῖται τοὺς κακοὺς τῆς πόλεως ταύτης οἰκήτορας ,
Lemmas: ὡς δέ εἄν ἀκόλουθος ἐφαρμόζω ὁ εἴρω νόημα ὁ ῥῆμα ὁ ψαλμῳδία , αὐτός ἐπί λέξις ἀναγιγνώσκω ὁ ψαλμῳδία , ὁ ἐν ὁ πεντηκοστή τρίτος κατά ὁ ἀκόλουθος τάσσω , ὅτε ὁ σιφαιος ἤδη ἀγαθός γίγνομαι , ἐπεῖδον ὁ ὁ κακία πανωλεθρία , πάλιν ἐν σύνεσις ὁ ἄνωθεν κατάστασις σύμμαχος , ὕμνος προσάγω ὁ Θεός ἐπινίκιος . οὕτως γάρ ὁ ὁ ἐπιγραφή περιέχω λόγος · « εἰς ὁ τέλος ἐν ὕμνος σύνεσις ὁ Δαυίδ . » ὁ πατήρ δέ κατά ὁ σωματικός ἀγών , ὅς ὁ αὐτός αντιος ὁ ἀθλητής παραμένω , ὅς εἄν ἐν νεότης κατά ὁ παλαίστρα κρατέω , ἀλλά αὐξάνω αὐτός ὁ δύναμις , πρός μείζων τε καί ἰσχυρός αντεγωνιιστημι ἀποβαίνω , κἀν ἐκεῖνος κρατέω , κατά ὁ ὑπέρχομαι κονίζω , πάντοτε ὁ προσθήκη ὁ δύναμις κατάλληλος πρός ὁ δυνατός ὁ ἀντίπαλος ἀγωνίζομαι · κατά ὁ αὐτός τρόπος , καί ὁ διά τοσοῦτος ὁ κατά ὁ ἐχθρός Νίκη ἐγγυμνάζω , ἐπίσημος ὁ Νίκη ἑαυτοῦ ποιέω , πρός ὁ ἐπίσημος τε καί μείζων ὁ ἀντεαγωνιστῶν συμπλέκω . καί διά οὗτος προσκαλέω ὁ ἀκοή ὁ ἀγωνοθέτης , λέγω · « ενωτισος , εἰμί Θεός , ὁ προσευχή ἐγώ , καί μή ὑπεροράω ὁ δέησις ἐγώ . » καί προσέχω αὐτός ὁ ἀθλέω παρακαλέω , « προσέχω ἐγώ , » λέγω , « καί εἰσακούω ἐγώ . » καί ὑποδείκνυμι διά ὁ λόγος ὁ ἀγών ὁ πόνος , λύπη καί ἀδολεσχία , καί ταραχή Καρδία , καί φωνή ἐχθρός , καί θλῖψις ἁμαρτωλός διηγέομαι , οἷος τις κράτημα παλαιστρικός καταγίγνομαι παρά ὁ ἀνταγωνίζομαι αὐτός ὁ ἀγωνοθέτης ἐπιδείκνυμι . καί ἔτι πρός οὗτος Καρδία ταραχή , καί δειλία θάνατος , καί φόβος , καί τρόμος , καί ζόφος ὁ ζωή αὐτός πᾶς διαλαμβάνω , ὅς πᾶς εἷς εκινοεω εὑρίσκω πρός ὁ κρατύς τε καί ανώτερος ὁ τοιοῦτος συνοχεύς γίγνομαι , ὁ πετρόω αὐτός ὁ ὁ περιστέρα οχυπτερον , καί μετάρσιος γίγνομαι ἔχω παύω ὁ πτῆσις ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος , ὅς ὁ κακός πᾶς ἐρῆμος ὅς , Θαλῆς εἰμί ὁ θεοτερεω . « Αὐλισθὲς » γάρ , φημί , « ἐν ὁ ἐρῆμος » ἀπό ὁ κάτω ὀλιγωρία , καί ἀπό ὁ ὁ πειρασμός καταγίδοος , ἔχω προσδέχομαι ὁ Θεός ὁ σωτηρία , ὅπου ἀφανίζω ὁ κακία . ὁ γάρ καταποντισμός ὁ ἀφανισμός ἑρμηνεύω · διότι πᾶς ὁ ἐν βυθός γίγνομαι , ἀφανίζω . βυθισμός οὖν ἁμαρτία εἰμί καί ἀπώλεια , ὁ ὁ συνίστημι ὁ κακία διάλυσις . Ζεύς οὗτος φημί καταποντίζω παρά ὁ Θεός ὁ κακός ἐν ὁ καταδιαρθειεπομαι ὁ γλῶσσα ὁ ἐπί κακός συμφορέω . καί δσοι ἐφεξῆς περιέχω ὁ ὁ ψαλμῳδία οὗτος διάνοια , ὁ ὁ πόλις ὑπογραφή , ὁ ὑπό ὁ πονηρός ἐπιπρεμμάτων συνωλισμένην , πᾶς πρός ὁ αὐτός βλέπω . Λέγος γάρ καί απαριθμώ ὁ κακός ὁ πόλις οὗτος οἰκήτωρ ,