gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0312.2
Τοῦτο δὲ τοῦ ὕψους τῆς ψαλμῳδίας ἡ ὑπερκειμένηδιαδοχὴ τοσοῦτον ἐπὶ τὸ μεγαλειότερον διαφέρει , ὅσονἐξ αὐτῶν ἐστι τῶν γεγραμμένων μαθεῖν . Καὶ ὡσπερἐν τοῖς δρομεύσιν ὁ τὸν νικητὴν τῶν ἄλλων παραδρα-μῶν , μειζόνα τοῦ προτέρου τὴν δόξαν ἔκρατο , κρεῖτ-των ἐπιδειχθεὶς τοῦ προτρέχοντος : οὕτως ἔοικεν ἡἐβδομὴ τε καὶ πεντηκοστὴ ψαλμωδία , μεγάλης ἐπι-δράσεως κατ' ἐνοιαν τῆς προδιηγουμενῆς , νικήσαςαὐτὴν τῇ μεγαλοφροίᾳ τοῖς ἰδίοις νοήμασιν : ὡς γὰρἐκείνη κατὰ τῶν ἄλλων εἶχε τὰ νικητήρια , οὕτωςαὐτὴ τῆς ὑπερχούσης τῶν ἄλλων τὸ πλεῖον ἔχει : καὶταύτην γὰρ μαρτυρεῖ τὴν νίκην ἡ « Εἰς τὸ τέλος » ἐπι-γραφὴ . Ἄλλ' ἔοικε μὴ τοσοῦτον τῇ τῶν ἀντιπάλωνἥττας , ἀλλὰ τὸν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς πλεονασμὸν ἐπὶ ταύ-της τῆς νίκης ὁ λόγος διαμαρτύρεσθαι . Ἔχει δὲ τῆςἐπιγραφῆς οὕτως ἡ λέξις : « Εἰς τὸ τέλος , μὴ διαφθεί-ρῃς , τῷ Δαβὶδ εἰς στηλογραφίαν . » Ποσάκις ὁ τῆς μα-χροθυμίας ἀγωνιστὴς ἐπὶ τῷ στεφάνῳ τῆς νίκης ταύ-της ὑπ' αὐτοῦ τοῦ ἀγωνοθέτου ἀνακηρύσσεσθαι ; καὶαὐτοῦ τάχα τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου θαυμαστικῶςτὴν φωνὴν ταύτην πολλάκις ἀναλαμβάνοντος , ὡςχρεῖττον οὖσαν τῆς τῶν ἀνθρώπων δυνάμεως , καὶτῶν τῆς φύσεως ὄρων ὑπερεκπιπτούσαν . Μόνης γὰρτῆς ἀσωμάτου τε καὶ ἄλιου φύσεως τὸ τοιοῦτον ἦνεἰπεῖν , ἧς οὐδὲν πάθος τῶν ἀνθρωπίνων προσάπτε-ται . Ἄνθρωπος δὲ τις ὢν καὶ θυμῷ συνουσιωμένονἔχων τὴν φύσει , πᾶσχων τε κακῶς παρὰ τοῦ μηδενίανμὲν εἰληφότος εἰς τὸ κακὸν ἀφορμὴν , πολλῶν καὶμεγάλων ἀγαθῶν ἡμιωμένος , ὑπὲρ τε τῆς κενῆς ἀρ-χῆς καὶ ὑπὲρ τῶν εἰς αὐτὸν ἐκεῖνον γεγεννημένων , οὕ-τως μεταναύστης ὑπ' αὐτοῦ τοῦ τῆς εὐπολίας τετυχη-κὸτος καὶ φυγάς γίνεται τῆς οἰκείας ἑστίας ἐπὶ θα-νάτῃ παρὰ τοῦ εὐ πεποιηκότος συνελανθόμενος . Ἄλ-λως δὲ ὑπὸ ἀμηχανίας ἐπιόν τὸπον ἐρήμους ἐναυ-λιζόμενος , ἀχρειωθεὶς προσφεύγειν , ἀλλοφύλων ἰκέ-της γενόμενος , ἐν ἐνδείᾳ τῶν ἀναγκαίων κακοπα-θῶν , ὑπαῖθρος τὰ πολλὰ διακατερπών , πολλάκις παρ'αὐτοῦ τὸν μέχρι θανάτου κίνδυνον ὑποστάς , νῦν μὲναὐτόχειρ διὰ τῆς λόγχης πρὸς τὸν κατ' αὐτοῦ φόνονἀρτάμενος · πάλιν δὲ τὸν οἶκον , ἐν ᾧ διήγει , διὰ τῶνδορυφόρων διαλαβόντος , ὡς ἂν μὴ φύγῃ τὸν θάνατον .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ ὕψος ὁ ψαλμῳδία ὁ ὑπερκειμένηδιαδοχὴ τοσοῦτος ἐπί ὁ μεγαλεῖος διαφέρω , ὅσος αὐτός εἰμί ὁ γράφω μανθάνω . καί ὥσπερ ὁ δρομεύς ὁ ὁ νικητής ὁ ἄλλος παρατρέχω , μείζων ὁ πρότερος ὁ δόξα κρατέω , κρατέω ἐπιδείκνυμι ὁ προτρέχω : οὕτως ἔοικα ἡἐβδομὴ τε καί πεντηκοστή ψαλμωδία , μέγας ἐπίδρασις κατά νοια ὁ προδιηγέομαι , νικάω ὁ μεγαλοφροίᾳ ὁ ἴδιος νόημα : ὡς γὰρἐκείνη κατά ὁ ἄλλος ἔχω ὁ νικητήριος , οὕτωςαὐτὴ ὁ ὑπερχέω ὁ ἄλλος ὁ πλείων ἔχω : καταύω γάρ μαρτυρέω ὁ Νίκη ὁ « εἰς ὁ τέλος » ἐπιγραφή . ἄλλος ἔοικα μή τοσοῦτος ὁ ὁ ἀντιπάλωνἥττας , ἀλλά ὁ ἐν ὁ ἀγαθός πλεονασμός ἐπί ταύτη ὁ Νίκη ὁ λόγος διαμαρτύρομαι . ἔχις δέ τηςεπιγραφω οὕτως ὁ λέξις : « εἰς ὁ τέλος , μή διαφθείρω , ὁ Δαυίδ εἰς στηλογραφία . » ποσάκις ὁ ὁ μα-χροθυμιαω ἀγωνιστής ἐπί ὁ στέφανος ὁ Νίκη ταύτη ὑπό αὐτός ὁ ἀγωνοθέτης ἀνακηρύσσω ; καιαυτος τάχα ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος θαυμαστικός φωνή οὗτος πολλάκις ἀναλαμβάνω , ὡςχρεῖττον εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος δύναμις , καΐτης ὁ φύσις σύργαστρος ὑπερεκπίπτω . Μόνης γὰρτῆς ἀσώματος τε καί ἥλιος φύσις ὁ τοιοῦτος ἰνέω , ὅς οὐδείς πάθος ὁ ἀνθρώπινος προσάπτω . Ἄνθρωπος δέ τις εἰμί καί θυμός συνουσιόομαι ὁ φύσις , πάσχω τε κακῶς παρά ὁ μηδενίανμὲν λαμβάνω εἰς ὁ κακός ἀφορμή , πολύς καιμεγας ἀγαθός ἡμιωμένος , ὑπέρ τε ὁ κενός ἀρχή καί ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός ἐκεῖνος γεννάω , οὗτος μεταναυιστημι ὑπό αὐτός ὁ ὁ ευπολις τυγχάνω καί φυγάς γίγνομαι ὁ οἰκεῖος ἑστία ἐπί θανάτης παρά ὁ εὕω ποιέω συνέρχομαι . Ἄλλως δέ ὑπό ἀμηχανία ἔπειμι τόπος ἐρῆμος ἐναυλίζω , ἀχρειόω προσφεύγω , ἀλλόφυλος ἰκέτης γίγνομαι , ἐν ἔνδεια ὁ ἀναγκαῖος κακοπαθέω , ὕπαιθρος ὁ πολύς διακατερπών , πολλάκις παρ'αυος ὁ μέχρι θάνατος κίνδυνος ὑφίστημι , νῦν μὲναὐτόχειρ διά ὁ λόγχη πρός ὁ κατά αὐτός φόνονἀρτάμενος · πάλιν δέ ὁ οἶκος , ἐν ὅς διηγέομαι , διά τωνδορυφορος διαλαμβάνω , ὡς εἄν μή φεύγω ὁ θάνατος .