gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0323.2
Ἐπεὶ οὖν ὑπὲρ τῆς Κληρονομούσης ἐν τῷ προλαβόντι ψαλμῷ τὸν λόγον πεποίηται , ἡ δὲ κληρονομία ἐν τῇ Ὀγδόῃ τοῖς ἀξίοις ἀπόκειται , ἐν ταύτῃ δὲ καὶ ἡ δικαία τοῦ Θεοῦ γίνεται κρίσις , ἑκάστῳ τὸ κατ' ἀξίαν νέμουσα · καλῶς ὁ Προφήτης τῇ περὶ τῆς Ὀγδόης μνήμῃ τὸν περὶ μετανοίας συνεῖσῆγαγε λόγον . Τίς γὰρ τῆς φοβερᾶς τοῦ Χριστοῦ κρίσεως μνήμην λαβὼν , οὐχ εὐθὺς ἐν τῷ συνειδὶ τῷ ἰδίῳ σπαράσσεται , καὶ φόβῳ καὶ ἀγῳνία συνέχεται ; κλὴν πρὸς τὸ κρεῖττον ἑαυτῷ συνηγνῶκὼς τύχῃ τὸν βίον , ἀλλ' οὖν πρὸς τὴν ἀκριβείαν τῆς κρίσεως βλέπων , ἐν ᾧ καὶ τὰ λεπτότατα τῶν παραπραγμάτων εἰς ἐξέτασιν ἄγεται · καταπνοεῖται πάντως τῇ τῶν φοβερῶν προσδοκία , οὐχ εἰδὼς εἰς τί αὐτῷ τὸ τῆς κρίσεως καταλήξει πέρας . Τοῦτοῦ χάριν οὖν ἐν ὀφθαλμοῖς λαβὼν τὰ φοβερὰ κολαστήρια , τὴν γέενναν ἐκείνην καὶ τὸ σκοτεινὸν πῦρ , καὶ τὸν ἀτελεύτητον τῆς συνειδήσεως σκώληκα , τὸν δεῖ μυζῶντα τὴν ψυχὴν δι' αἰσχύνης , καὶ τῇ μνήμῃ τῶν κακῶς βεβιωμένων τὰς ἀλγηδόνας ἀνακαινίζοντα · ἤδη τοῦ Θεοῦ γίνεται , δέομενος , μὴ τῷ θυμῷ ἐκείνῳ παραδοθῆναι πρὸς ἐλεγχον , μὴτε διὰ τῆς ὀργῆς ἐκείνης ἐπαχθῆναι αὐτῷ τὴν ὑπὲρ τῶν ἐπιλημμέλησε παιδείαν . Τοῖς γὰρ καταδικασθεῖσι τῇ πικρᾷ παιδεύσει τῆς φοβερᾶς ἐκείνης κολάσεως , θυμοῦ ἔργον νομίζεται καὶ ὀργῆς ἡ διάκρισις . Καὶ διὰ τοῦτο , ὡς ἐν τοῖς ἀλγεῖνοις ἤδη γινόμενος , τὰς τῶν ὀδυνωμένων φωνὰς ὑποκρίνεται , οἷς θυμὸς εἶναι δοκεῖ καὶ ὀργὴ τὸ ἐπὶ τιμωρία τῶν ἀσεβῶν ἐπαγόμενον . Λέγει τοίνυν , ὅτι Οὐχ ἀναμένω ἐκ τοῦ θυμοῦ ἐκείνου διὰ τῶν φοβερῶν μαστίγων γενέσθαι μοι τῶν κεκρυμμένων τὸν ἐλεγχον · ἀλλὰ προλαμβάνω τῇ ἐξαγορεύσει τὴν ἐκ τῆς ὀργῆς ἐκείνης ἀνάγκην . Ὃπερ ἡ ὀδὺν τῶν μαστιζομένων ποιεῖ , ἀκόντων αὐτῶν τὰ κρυπτὰ τῆς ἀνομίας ἐμφανῆ ποιούσα · τοῦτο ποιεῖ ἀφ' ἑαυτῆς ἡ προαίρεσις , ἑαυτὴν διὰ τῆς μετανοίας μαστιζοῦσα τε καὶ κολάζουσα , καὶ δημοσιεύουσα τὴν κεκαλυμμένην ἐν τοῖς κεκρυμμένοις ἁμαρτίαν . Εἰπὼν τοίνυν , ὅτι « Μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με , μὴτε τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με , » ἀκολούθως καταφεύγει ἐπὶ τὸν ἔλεον , οὐ τοσοῦτον εἰς προαίρεσιν , ὅσον εἰς ἀσθένειαν φύσεως , τοῦ κακοῦ τὴν αἰτίαν ἀνάγων . Ἐν κακοῖς γεγονὼτα , ἐλέη θεραπευσον · ἐξ ἀσθενείας γὰρ ἤλθον ἐπὶ τὸ πᾶθος . Τίς δὲ ἡ ἀσθένεια ; « Ἐξηρρώθην τὰ ὀστὰ μου , καὶ διελύθη ἀπὸ τῆς μετ' ἀλλήλων ἁρμονίας . Ὡστὰ δὲ λέγει , τοῖς
Lemmas: ἐπεί οὖν ὑπέρ ὁ κληρονομέω ἐν ὁ προλαμβάνω ψαλμός ὁ λόγος ποιέω , ὁ δέ κληρονομία ἐν ὁ ὄγδοος ὁ ἄξιος ἀπόκειμαι , ἐν οὗτος δέ καί ὁ Δίκαιος ὁ Θεός γίγνομαι κρίσις , ἕκαστος ὁ κατά ἄξιος νέμω · καλῶς ὁ Προφήτης ὁ περί ὁ ὄγδοος μνήμη ὁ περί μετάνοια συνεισάγω λόγος . Τῖς γάρ ὁ φοβερός ὁ Χριστός κρίσις μνήμη λαμβάνω , οὐ εὐθύς ἐν ὁ συνειδὶ ὁ ἴδιος σπαράσσω , καί φόβος καί ἀγωνία συνέχω ; κλῆς πρός ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ συνάγω τυγχάνω ὁ βίος , ἀλλά οὖν πρός ὁ ἀκρίβεια ὁ κρίσις βλέπω , ἐν ὅς καί ὁ λεπτός ὁ παραπραγμάτων εἰς ἐξέτασις ἄγω · καταπονέω πάντως ὁ ὁ φοβερός προσδοκία , οὐ εἰδοί εἰς τίς αὐτός ὁ ὁ κρίσις κατάληξις πέρας . οὗτος χάρις οὖν ἐν ὀφθαλμός λαμβάνω ὁ φοβερός κολαστήριον , ὁ γέεννα ἐκεῖνος καί ὁ σκοτεινός πῦρ , καί ὁ ἀτελεύτητος ὁ συνείδησις σκώληξ , ὁ δεῖ μυζάω ὁ ψυχή διά αἰσχύνη , καί ὁ μνήμη ὁ κακῶς βιόω ὁ ἀλγηδών ἀνακαινίζω · ἤδη ὁ Θεός γίγνομαι , δήω , μή ὁ θυμός ἐκεῖνος παραδίδωμι πρός ἐλέγχω , μήτε διά ὁ ὀργή ἐκεῖνος ἐπάγω αὐτός ὁ ὑπέρ ὁ ἐπιλημμέλησε παιδεία . ὁ γάρ καταδικάζω ὁ πικρός παιδεύω ὁ φοβερός ἐκεῖνος κόλασις , θυμός ἔργον νομίζω καί ὀργή ὁ διάκρισις . καί διά οὗτος , ὡς ἐν ὁ ἀλγεινός ἤδη γίγνομαι , ὁ ὁ ὀδυνάω φωνή ὑποκρίνομαι , ὅς θυμός εἰμί δοκέω καί ὀργή ὁ ἐπί τιμωρία ὁ ἀσεβής ἐπάγω . Λέγος τοίνυν , ὅτι οὐχ ἀναμένω ἐκ ὁ θυμός ἐκεῖνος διά ὁ φοβερός μάστιξ γίγνομαι ἐγώ ὁ κρύπτω ὁ ἐλέγχω · ἀλλά προλαμβάνω ὁ ἐξαγόρευσις ὁ ἐκ ὁ ὀργή ἐκεῖνος ἀνάγκη . ὅπερ ὁ ὄζω ὁ μαστίζω ποιέω , ἄκων αὐτός ὁ κρυπτός ὁ ἀνομία ἐμφανής ποιέω · οὗτος ποιέω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ προαίρεσις , ἑαυτοῦ διά ὁ μετάνοια μαστίζω τε καί κολάζω , καί δημοσιεύω ὁ καλύπτω ἐν ὁ κρύπτω ἁμαρτία . εἶπον τοίνυν , ὅτι « μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , μήτε ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ , » ἀκόλουθος καταφεύγω ἐπί ὁ ἔλεος , οὖον τοσοῦτος εἰς προαίρεσις , ὅσος εἰς ἀσθένεια φύσις , ὁ κακός ὁ αἴτιος ἀνάγω . ἐν κακός γίγνομαι , ἔλεος θεραπεύω · ἐκ ἀσθένεια γάρ ἔρχομαι ἐπί ὁ πάθος . Τῖς δέ ὁ ἀσθένεια ; « Ἐξηρρώθην ὁ ὁστόν ἐγώ , καί διαλύω ἀπό ὁ μετά ἀλλήλων ἁρμονία . ὤστης δέ λέγω , ὁ