gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0256.1
ἀξίον εἶναι τοῦ κεκρυμμένου , ἵνα ἡ ψοὴ σημαίνῃ ( 46 ) τῷ τοιούτῳ νοήματι . Ἡ δὲ πνεύματι μόνῳ κατορθουμένη ψαλμωδία , τὴν ὑπερἔχουσαν κατάστασιν τῶν αἰγίων ἐνδείκνυται , ὅταν χρείττον ἡ τῆς διὰ τῶν φαινομένων ἐνδείξεως τὸ τῷ Θεῷ προσαγόμενον . Οὐ γὰρ ἐν ὀφασί τισιν ὁ ψαλμὸς ταῖς διὰ ῥημάτων διαρθρώσεσι τῶν νοουμένων τὴν δυνάμιν , ἀλλ' « Ἐν ὕμνοις , » φησίν , « ὁ ψαλμός . » Τοῦτο δὲ ἐστι , κατὰ γε τὴν ἐμὴν κρίσιν , διδασκαλία , τί χρή ὑπὸ τοῦ ὕμνου γινώσκειν . Μανθάνομεν γὰρ ὅτι ὁ θῆλὴς βίος καὶ τὸ τὰ ἄνω φρονεῖν , καὶ ἐκ τῶν οὐρανίων . τε καὶ ὑπερχαιμένων ( 47 ) νοημάτων ἔχειν τὸ ἡμέτερον ὄργανον , τοῦτο ὕμνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ , οὐχ ἐν δυνάμει ῥημάτων , ἀλλ' ἐν τῷ ὑπερἔχοντι κατορθούμενος βίῳ ( 48 ) : ὅταν δὲ τὴν τῆς « συνείσεως » φωνὴν συγγράφοι τοῖς ὕμνοις , συμβουλίαν τινὰ δοκεῖ μοι ποιεῖσθαι ὁ λόγος , μὴ ἀσυνέτως ἔχειν τῶν εἰς δοξολογίαν τῷ Θεῷ ἀνατιθεμένων ῥημάτων · μήποτε λάθωμεν ἀνεξετάστῳ καὶ ἀσυνέτῳ ( 49 ) τινὶ ὀρμῇ τὰ μὴ πρέποντα τῇ θείᾳ μεγαλειότητι ἀνατιθέντες νοήματα τούτων ἐστι τὸ σκέψαι τοὺς κατὰ Θεὸν ζῶντας ἐν τῷ βίῳ τούτῳ εὐχληρῆ προχεῖσθαι τὰς ἀμοιβὰς , καὶ τὸ νομίζειν ἐκεῖνο , καὶ παρὰ τῷ Θεῷ καλόν , κρίνεσθαι ( 50 ) : ὅπερ ἐν τῇ αἰσθήσει τῶν ἀνθρώπων τοιούτων δόξη · καὶ πολλὰ τοιαῦτα δυνατόν ἐστιν εὑρεθῆναι νοήματα , ταῖς περὶ Θεοῦ ὑπολήψεσι παρὰ τῶν ἀσυνέτων ἀναθιζόμενα ( 51 ) . Χολ δὲ χρεία συνέσεως τοῦ ἐκείνου περὶ αὐτοῦ γινώσκειν , ὅσα μὴ μύμων φέρει προσφερόμενα . Τὸ μὲν γὰρ οὕτως αὐτῷ πρέπον εἰς Ἐπαίνον , χρείττον ἐστιν , ἢ ὥστε ὑπὸ ἀνθρωπίνης φύσεως εὑρεθῆναι · ἡμῖν δὲ τοσοῦτον ἀγαπητόν , οὐδὲ τὸ δέον περὶ αὐτοῦ γινώσκειν ( 52 ) εὑρεῖν , ἀλλὰ τὸ ( 53 ) ἡψθεν τῶν ἀπεμφαινότων συνενεχθῆναι · ὅπερ δὴ ἀπὶ τῆς αἰνέσεως τοῦ Δαυὶδ ἐνόησαμεν , ὡς τὸν τοιοῦτον μόνῳ πρεπούσης τῆς θείας αἰνέσεως . Ταύτῶν μοι δοκεῖ καὶ περὶ τῆς « προσευχῆς » γινώσκειν , ὅταν ἀκούσωμεν , « Προσευχὴ τοῦ Δαυὶδ , » ὡς δέον , καὶ τὸν ἡμέτερον βίον κατὰ τὸν ἐκεῖνον σπουδάζειν εἶναι , ἵνα τοῦ προσεύχεσθαι τὴν παρῆρσιαν κτησώμεθα . Οὕτω καὶ ( 54 ) τὸ ( 55 ) , « Προσευχὴ τῷ πτωχῷ ὅταν ἀκηδίασῃ , καὶ ἐναντίον Κυρίου ἐκχέῃ τὴν δέησιν αὐτοῦ . » Πολλὴ ( 56 ) γὰρ ἡμῖν χρεία τῆς κατὰ Θεὸν ἀναθάσεως , ἵνα νοήσωμεν , τίνων πτωχεύομεν · οὐ γὰρ ἂν , εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθοιμεν τῶν ἀληθινῶν ἀγαθῶν , εἰ μὴ τὴν ἐν τοιούτοις ( 57 ) ἐαυτῶν πτωχείαν κατανοήσωμεν . Ἄλλ' ἐμψυχὸς τις γίνεται , καὶ ἐνδιάθετος τῆς προσευχῆς ὁ τόνος , ὅταν γνῶμεν τίνων πτωχεύομεν , καὶ πρὸς τὴν ἀναβολὴν τῶν ποθουμένων ἀκηδίασωμεν · καὶ οὕτως ἐκχέεται ἡ δέησις ἡμῶν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἀντὶ ῥημάτων χρωμένη τοῖς δάκρυσιν .
Lemmas: ἄξιος εἰμί ὁ κρύπτω , ἵνα ὁ ψοὴ σημαίνω ( 46 ) ὁ τοιοῦτος νόημα . ὁ δέ πνεῦμα μόνος κατορθόω ψαλμωδία , ὁ ὑπερέχω κατάστασις ὁ Αἰγίων ἐνδείκνυμι , ὅταν χρίω ὁ ὁ διά ὁ φαίνω ἔνδειξις ὁ ὁ Θεός προσάγω . οὖον γάρ ἐν ὀφασί τις ὁ ψαλμός ὁ διά ῥῆμα διάρθρωσις ὁ νοέω ὁ δυνάμις , ἀλλά « ἐν ὕμνος , » φημί , « ὁ ψαλμός . » οὗτος δέ εἰμί , κατά γε ὁ ἐμός κρίσις , διδασκαλία , τίς χρή ὑπό ὁ ὕμνος γιγνώσκω . μανθάνω γάρ ὅτι ὁ θάλλω βίος καί ὁ ὁ ἄνω φρονέω , καί ἐκ ὁ οὐράνιος . τε καί ὑπερχαιμένων ( 47 ) νόημα ἔχω ὁ ἡμέτερος ὄργανον , οὗτος ὕμνος εἰμί ὁ Θεός , οὐ ἐν δύναμις ῥῆμα , ἀλλά ἐν ὁ ὑπερέχω κατορθόω βίος ( 48 ) : ὅταν δέ ὁ ὁ « συνείσεως » φωνή συγγράφω ὁ ὕμνος , συμβουλία τις δοκέω ἐγώ ποιέω ὁ λόγος , μή ἀσύνετος ἔχω ὁ εἰς δοξολογία ὁ Θεός ἀνατίθημι ῥῆμα · μήποτε λανθάνω ἀνεξέταστος καί ἀσύνετος ( 49 ) τις ὁρμή ὁ μή πρέπω ὁ θεῖος μεγαλειότης ἀνατίθημι νόημα οὗτος εἰμί ὁ σκέπτομαι ὁ κατά θεός ζῶ ἐν ὁ βίος οὗτος εὐκληρέω προχέω ὁ ἀμοιβή , καί ὁ νομίζω ἐκεῖνος , καί παρά ὁ Θεός καλός , κρίνω ( 50 ) : ὅσπερ ἐν ὁ αἴσθησις ὁ ἄνθρωπος τοιοῦτος δόξα · καί πολύς τοιοῦτος δυνατός εἰμί εὑρίσκω νόημα , ὁ περί Θεός ὑπόληψις παρά ὁ ἀσύνετος ἀναθιζόμενα ( 51 ) . Χολ δέ χρεία σύνεσις ὁ ἐκεῖνος περί αὐτός γιγνώσκω , ὅσος μή μύμων φέρω προσφέρω . ὁ μέν γάρ οὕτως αὐτός πρέπω εἰς Ἔπαινος , χρίω εἰμί , ἢ ὥστε ὑπό ἀνθρώπινος φύσις εὑρίσκω · ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀγαπητός , οὐδέ ὁ δήω περί αὐτός γιγνώσκω ( 52 ) εὑρίσκω , ἀλλά ὁ ( 53 ) ἕψω ὁ ἀπεμφαίνω συμφέρω · ὅσπερ δή ἀπύ ὁ αἴνεσις ὁ Δαυίδ νοέω , ὡς ὁ τοιοῦτος μόνος πρέπω ὁ θεῖος αἴνεσις . αὐτός ἐγώ δοκέω καί περί ὁ « προσευχή » γιγνώσκω , ὅταν ἀκούω , « προσευχή ὁ Δαυίδ , » ὡς δήω , καί ὁ ἡμέτερος βίος κατά ὁ ἐκεῖνος σπουδάζω εἰμί , ἵνα ὁ προσεύχομαι ὁ παραλέγω κτάομαι . οὕτως καί ( 54 ) ὁ ( 55 ) , « προσευχή ὁ πτωχός ὅταν ἀκηδιάω , καί ἐναντίος κύριος ἐκχέω ὁ δέησις αὐτός . » Πολύς ( 56 ) γάρ ἐγώ χρεία ὁ κατά θεός ἀνάτασις , ἵνα νοέω , τίνω πτωχεύω · οὖον γάρ εἄν , εἰς ἐπιθυμία ἔρχομαι ὁ ἀληθινός ἀγαθός , εἰμί μή ὁ ἐν τοιοῦτος ( 57 ) ἑαυτοῦ πτωχεία κατανοέω . ἄλλος έμψυχος τις γίγνομαι , καί ἐνδιάθετος ὁ προσευχή ὁ τόνος , ὅταν γιγνώσκω τίνω πτωχεύω , καί πρός ὁ ἀναβολή ὁ ποθέω ἀκηδιάω · καί οὕτως ἐκχέω ὁ δέησις ἐγώ διά ὁ ὀφθαλμός ἀντί ῥῆμα χράω ὁ δάκρυ .