gregorius-nyssenus.in-inscriptiones-psalmorum pg044_0305.1
Α ψ ταῦτα λέγει , ὧν ὁ Θεὸς ἐπακούειν ἀνέχεται : λυτροῦμενος διὰ εἰρήνης τὴν ζωὴν ἀπὸ τῶν οὕτω προσερχομένων αὐτῷ ἐν πολλῷ τῷ συστήματι , οὓς « ἀνδρας αἱμάτων » ὀνομάζει , καὶ « δολιότῃτος , καὶ ἐν κακίᾳ τελείους . » Τοσοῦνυν τολινὸν καὶ τοιοῦτον διὰ τοῦ ἐλπίζειν ἐπὶ τὸν Θεὸν κατασχησάς , πάλιν , ὥσπερ τινὰ λήθην τῶν δεῖκνυμένων ποιησάμενος πόνων , τοῖς ἰσχυροτέροις τε καὶ μεῖζοσι τῶν ἀνταγωνιστῶν ἐπενέχεται . Ἰδοὺ γὰρ οἷον πόνον ἑαυτῷ διὰ τῶν ἀγῶνων προσέτιθην : « Ὑπὲρ τοῦ λαοῦ , » φησίν , « τοῦ ἀπὸ τῶν ἁγίων μεμαχρημένου . » Ὁ δὲ λαὸς οὗτος , ἅπαν ἐστὶν τὸ ἀνθρώπινον πλήρωμα , ὅπερ ὁ χωρισμὸς τῶν ἁγίων ἐντολῶν πολλῷ τινὶ καὶ ἀπείρῳ τῷ μεταξὺ διαστήματι τοῦ Θεοῦ διεσέχισεν . Τοῦτον ἀνακαλεῖται διὰ τῆς πρὸς τὸν ἀντίπαλον νίκης , ἐπαθλον τῶν ἀγῶνων τὴν τῶν ἀπολωλότων σωτηρίαν ποιούμενος , οὗ χάριν καὶ ἐνσῃτεῦσθαι τὸ κατόρθωμα ἐν ἀνεξάλειπτῳ γραφῇ διαιωνίζουσι τῶν γεγονότων τῆς μνήμης . Γίνεται οὖν ἡ νίκη τῷ Δαβὶδ εἰς στήλογραφίαν , « Ὅποτε , » φησίν , « ἐκράτησαν αὐτὸν οἱ Ἀλλόφυλοι ἐν Γέθ . » Ὡς δ' ἂν μὴ παραδράμῃ ἡμᾶς ἡ διὰ τῶν αἰνιγμάτων τῆς ἱστορίας θρανομένη διάνοια τῷ λόγῳ , συντέμων δι' ὀλίγου ἐπιδραμοῦμαι τὴν ἱστορίαν . Φθόνος ἐνεῦει κατὰ τοῦ Δαβὶδ τῷ τυραννικῷ Σαοὺλ ἐπὶ τῇ νίκῃ τοῦ Γολιάθ , ἐν τῇ εὐφημίᾳ τῶν διὰ χορείας φαιδρουμένων τῇ νίκῃ · καὶ πάσαις ἐπινοίαις λάθρα τε καὶ ἐκ τοῦ προδίου τὸν κατ' αὐτοῦ φόνον ὁ Σαοὺλ ἐξηρτύετο . Νῦν μὲν κρυβδὴν τὰς ἐπιβουλὰς συσκευάζων · αὐθὶς δὲ διὰ τοῦ προδίου τῶν ὅπλων ἀπτόμενος , καὶ συγχωρῶν κατ' αὐτοῦ τὸ ὑπῆκον . Πολλῆς δὲ πολλάκις προσαχθείσης πείρας παρὰ τοῦ Σαοὺλ τῷ Δαβὶδ , τέλος παρὰ τοὺς Γεθαίους γενόμενος , πόλιν ὤκησεν τῶν ἀλλοφύλων μίαν , ἑκουσίως παραχωρησάντων αὐτῷ , ἐν ᾗ μετὰ τῶν συνασπιστῶν ἦν , δύο νομίμοις γυναιξὶ συνακων , ὧν ἡ μὲν ἦν Ἰσραηλίτις , ἡ δὲ τῶν κατὰ τὸν Κάρμιλον τινὸς δυναστευόντων γενομένη γυνή , μετὰ θάνατον ἐκείνου τῷ Δαβὶδ συνοικήσασα . Ταῦτα περιέχει ἡ ἱστορία .
Lemmas: Α ψ οὗτος λέγω , ὅς ὁ θεός ἐπακούω ἀνέχω : λυτρόω διά εἰρήνη ὁ ζωή ἀπό ὁ οὗτος προσέρχομαι αὐτός ἐν πολύς ὁ σύστημα , ὅς « ἀνήρ αἷμα » ὀνομάζω , καί « δολιότης , καί ἐν κακία τέλειος . » Τοσοῦνυν τολινὸν καί τοιοῦτος διά ὁ ἐλπίζω ἐπί ὁ θεός κατασχάω , πάλιν , ὥσπερ τις λήθη ὁ δείκνυμι ποιέω πόνος , ὁ ἰσχυρός τε καί μείζων ὁ ἀνταγωνιστής ἐπιφέρω . ἰδέ γάρ οἷος πόνος ἑαυτοῦ διά ὁ ἀγών προστίθημι : « ὑπέρ ὁ λαός , » φημί , « ὁ ἀπό ὁ ἅγιος μεμαχρημένου . » ὁ δέ λαός οὗτος , ἅπας εἰμί ὁ ἀνθρώπινος πλήρωμα , ὅσπερ ὁ χωρισμός ὁ ἅγιος ἐντολή πολύς τις καί ἤπειρος ὁ μεταξύ διάστημα ὁ Θεός διασχίζω . οὗτος ἀνακαλέω διά ὁ πρός ὁ ἀντίπαλος Νίκη , ἔπαθλον ὁ ἀγών ὁ ὁ ἀπόλλυμι σωτηρία ποιέω , ὅς χάρις καί ἐνίστημι ὁ κατόρθωμα ἐν ἀνεξάλειπτος γράφω διαιωνίζω ὁ γίγνομαι ὁ μνήμη . γίγνομαι οὖν ὁ νίκη ὁ Δαυίδ εἰς στηλογραφία , « όποτε , » φημί , « κρατέω αὐτός ὁ ἀλλόφυλος ἐν Γέθ . » ὡς δέ εἄν μή παρατρέχω ἐγώ ὁ διά ὁ αἴνιγμα ὁ ἱστορία θρῴσκω διάνοια ὁ λόγος , συντέμνω διά ὀλίγος ἐπιτρέχω ὁ ἱστορία . Φθόνος νεύω κατά ὁ Δαυίδ ὁ τυραννικός Σαῦλος ἐπί ὁ Νίκη ὁ Γολιάθ , ἐν ὁ Εὐφημία ὁ διά χορεία φαιδρουμην ὁ Νίκη · καί πᾶς ἐπίνοια λάθρῃ τε καί ἐκ ὁ προδιος ὁ κατά αὐτός φόνος ὁ Σαῦλος ἐξαρτύω . νῦν μέν κρύβδην ὁ ἐπιβουλή συσκευάζω · αὐθίς δέ διά ὁ προδιος ὁ ὅπλον ἅπτω , καί συγχωρέω κατά αὐτός ὁ ὑπακούω . Πολλῆς δέ πολλάκις προσάγω πείρω παρά ὁ Σαῦλος ὁ Δαυίδ , τέλος παρά ὁ Γεθαίους γίγνομαι , πόλις οἰκέω ὁ ἀλλόφυλος εἷς , ἑκούσιος παραχωρέω αὐτός , ἐν ὅς μετά ὁ συνασπιστής εἰμί , δύο νόμιμος γυνή συνακούω , ὅς ὁ μέν εἰμί Ἰσραηλίτης , ὁ δέ ὁ κατά ὁ Κάρμηλος τις δυναστεύω γίγνομαι γυνή , μετά θάνατος ἐκεῖνος ὁ Δαυίδ συνοικέω . οὗτος περιέχω ὁ ἱστορία .