gregorius-nyssenus.in-illud-tunc-et-ipse-filius pg044_0673.1
A ἀπόδειξις γίνεται . Εἰ γὰρ τὰ ὄντα πάντα οὐκ ἐκ τινος ὑποκειμένης ὕλης πρὸς τὸ φαινόμενον μετε - B σχεῦασθη , ἀλλὰ τὸ θεῖον θέλημα ἦν καὶ οὐσία τῶν δημιουργημάτων ἐγένετο · πολὺ μᾶλλον δυνατόν εἶναι κατασκευάζεσθαι τὸ ἤδη ἐν εἴδει τῷ ἴδιῳ σχῆμα πάλιν ἐπαναχθῆναι , ἢ τὸ ἐξ ἀρχῆς μὴ ἔν εἰς ὑπόστασιν τε καὶ οὐσίαν ἀλθεῖν . Δεῖξας τοίνυν ἐν τοῖς πρὸς αὐτὸς λόγους , ὅτι τοῦ πρώτου ἀνθρώπου εἰς γῆν διὰ τῆς ἁμαρτίας ἀναλυθέντος , καὶ διὰ τοῦτο χοϊκοῦ κληθέντος , ἀκολούθον ἦν κατ’ ἐκεῖνον καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνου γενέσθαι πάντας χοϊκοὺς καὶ θνητοὺς τοὺς ἐκ τοῦ τοιούτου φύοντας , ἀναγκαίως ἐπήγαγεν καὶ τὴν δευτέραν ἀκολουθίαν , δι’ ἧς ἀνασχοιεύεται πάλιν ἐκ τοῦ θνητοῦ πρὸς ἀθανασίαν ὁ ἄνθρωπος , ὁμοιοτρόπως λέγων , τὸ ἀγαθὸν ἐγγενεσθῆναι τῇ φύσει ἐξ ἑνὸς εἰς πάντας χωρέων , ὥσπερ καὶ τὸ κακὸν δι’ ἑνὸς εἰς πλῆθος ἐξῆλθε , τῇ διαδοχῇ τῶν ἐπιγινομένων . Τοιούτοις δὲ χεῖρεται τοῖς ῥήμασι , τὸ περὶ τούτου δόγμα κατασκευάζων . Ὁ πρῶτος , φησίν , ἄνθρωπος ἐκ τῆς χοϊκός , ὁ δεύτερος δὲ οὐρανοῦ . Οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί · καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι . Καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , οὕτω φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . Τοῦτο · τοίνυν καὶ τοῖς τοιούτοις λογισμοῖς κρατῦνας τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγον , καὶ διὰ πολλῶν ἄτερων εἰς αἱρετικούς τοὺς συλλογισμοὺς συμποδίσας , ἐν οἷς ἀπεδείκνυεν τὸν ἀπιοτοῦντα τῇ τῶν ἀνθρώπων ἀναστάσει , μηδὲ τοῦ Χριστοῦ προσδέχεσθαι τὴν ἀνάστασιν , διὰ τῆς τῶν συνημμένων ἀλλήλοις πλοκῆς κατασκευάσας τὸ ἐν τοῖς συμπεράσμασιν ἀφυκτον λέγων , ὅτι Εἰ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται . Εἰ δὲ ὁ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται , ματαια καὶ ἡ εἰς αὐτὸν πίστις ἐστίν . Τῆς γὰρ προτάσεως ἀληθοῦς οὖσης , ὅτι Χριστὸς ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται , καὶ τὸ συνημμένον τούτῳ πάντως ἀληθὲς εἶναι · χρή , τὸ νεκρῶν εἶναι ἀνάστασιν . Τῇ γὰρ μερικῇ ἀποδείξει καὶ τὸ καθόλου συναποδεικνυται . Καὶ τὸ ἐμπαλιν εἰ τις τὸ καθόλου ψεῦδος εἶναι λέγοι , τὸ νεκρῶν εἶναι ἀνάστασιν , οὐδὲ τὸ ἐπὶ μέρους πάντως ἀληθὲς εὑρεθήσεται , τὸ τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἐγηγέρθαι . Τὸ γὰρ καθόλου ἀδύνατον οὐδὲ τινὶ δυνατὸν ἔσται · πάντως . Ἄλλὰ μὴν τοῦτο τοῖς παραδεξαμένοις τὸν Λόγον πιστὸν ἐστὶ καὶ ἀνατείρθεν , ὅτι Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν , ἀναγκαίως ἐν τῇ μερικῇ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ πίστει καὶ ἡ καθόλου τῷ πιστὸν ἔχει . Οὕτω τοίνυν αὐτοὺς συλλογιστικῶς πρὸς τὴν παραδοχὴν τοῦ δόγματος συναγαγὼς , ἐκ τοῦ εἰπεῖν , ὅτι Εἰ μὴ ἐστιν ( τὸ γὰρ καθόλου μὴ ὄν , οὐδὲ ἐν τινὶ δυνατὸν εἶναι · εἰ δὲ τούτου ἐγηγέρθαι πιστεύομεν , τὴς καθόλου τῶν ἀνθρώπων ἀναστάσεως ἡ περὶ τούτου πίστεως ἀπόδειξις γίνεται ) , καὶ προσθεὶς ἐκεῖνο τῷ λόγῳ , ὅτι πᾶσα ἡ περὶ τοῦ δόγματος τούτου κατασκευή συμπεραίνεται , τῷ , Ὅπερ ἐν τῷ Ἁδάμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν , οὕτως καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται · σαφῶς ἐκκαλύπτει τὸ περὶ τούτου μυστήριον , πρὸς ὃ τι βλέπει ἐν τοῖς ἐφεξῆς , διὰ τινὸς ἀναγκαίας ἀκολουθίας πρὸς τὸ πάρας τῶν ἐλπιζομένων διευθύνων τὸν λόγον .
Lemmas: A ἀπόδειξις γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ εἰμί πᾶς οὐ ἐκ τις ὑπόκειμαι ὕλη πρός ὁ φαίνω Μέτε - B σχευαειδω , ἀλλά ὁ θεῖος θέλημα εἰμί καί οὐσία ὁ δημιούργημα γίνομαι · πολύς μᾶλλον δυνατός ἔρχομαι κατασκευάζω ὁ ἤδη ἐν εἶδος ὁ ἴδιος σχῆμα πάλιν ἐπανάγω , ἢ ὁ ἐκ ἀρχή μή ἐν εἰς ὑπόστασις τε καί οὐσία ἀλθέω . δείκνυμι τοίνυν ἐν ὁ πρός αὐτός λόγος , ὅτι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος εἰς γῆ διά ὁ ἁμαρτία ἀναλύω , καί διά οὗτος χοϊκός καλέω , ἀκόλουθος εἰμί κατά ἐκεῖνος καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι πᾶς χοικός καί θνητός ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος φύω , ἀναγκαῖος ἐπάγω καί ὁ δεύτερος ἀκολουθία , διά ὅς ἀνέχω πάλιν ἐκ ὁ θνητός πρός ἀθανασία ὁ ἄνθρωπος , ὁμοιότροπος λέγω , ὁ ἀγαθός ἐγγίγνομαι ὁ φύσις ἐκ εἷς εἰς πᾶς χωρέω , ὥσπερ καί ὁ κακός διά εἷς εἰς πλῆθος ἐξέρχομαι , ὁ διαδοχή ὁ ἐπιγίγνομαι . τοιοῦτος δέ χράω ὁ ῥῆμα , ὁ περί οὗτος δόγμα κατασκευάζω . ὁ πρῶτος , φημί , ἄνθρωπος ἐκ ὁ χοϊκός , ὁ δεύτερος δέ οὐρανός . οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · καί οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος . καί καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , οὕτως φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . Τοῦτης · τοίνυν καί ὁ τοιοῦτος λογισμός κρατύνω ὁ περί ὁ ἀνάστασις λόγος , καί διά πολύς ἕτερος εἰς αἱρετικός ὁ συλλογισμός συμποδίζω , ἐν ὅς ἀποδείκνυμι ὁ απιοτουειντα ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀνάστασις , μηδέ ὁ Χριστός προσδέχομαι ὁ ἀνάστασις , διά ὁ ὁ συνάπτω ἀλλήλων πλοκή κατασκευάζω ὁ ἐν ὁ συμπέρασμα ἄφυκτος λέγω , ὅτι εἰμί ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί , οὐδέ Χριστός ἐγείρω . εἰμί δέ ὁ Χριστός οὐ ἐγείρω , μάταιος καί ὁ εἰς αὐτός πίστις εἰμί . ὁ γάρ πρότασις ἀληθής σέω , ὅτι Χριστός ἐκ νεκρός ἐγείρω , καί ὁ συνάπτω οὗτος πάντως ἀληθής ἔρχομαι · χράω , ὁ νεκρός ἔρχομαι ἀνάστασις . ὁ γάρ μερικός ἀπόδειξις καί ὁ καθόλου συναποδείκνυμι . καί ὁ ἐμπαλῶ εἰμί τις ὁ καθόλου ψεῦδος ἔρχομαι λέγω , ὁ νεκρός ἔρχομαι ἀνάστασις , οὐδέ ὁ ἐπί μέρος πάντως ἀληθής εὑρίσκω , ὁ ὁ Χριστός ἐκ νεκρός ἐγείρω . Τέ γάρ καθόλου ἀδύνατος οὐδέ τις δυνατός εἰμί · πάντως . ἀλλά μήν οὗτος ὁ παραδέχομαι ὁ Λόγος πιστός εἰμί καί ἀνατείρθεν , ὅτι Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἀναγκαῖος ἐν ὁ μερικός ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός πίστις καί ὁ καθόλου ὁ πιστός ἔχω . οὕτως τοίνυν αὐτός συλλογιστικός πρός ὁ παραδοχή ὁ δόγμα συνάγω , ἐκ ὁ λέγω , ὅτι εἰμί μή εἰμί ( ὁ γάρ καθόλου μή εἰμί , οὐδέ ἐν τις δυνατός ἔρχομαι · εἰμί δέ οὗτος ἐγείρω πιστεύω , σής καθόλου ὁ ἄνθρωπος ἀνάστασις ὁ περί οὗτος πίστη ἀπόδειξις γίγνομαι ) , καί προστίθημι ἐκεῖνος ὁ λόγος , ὅτι πᾶς ὁ περί ὁ δόγμα οὗτος κατασκευή συμπεραίνω , ὁ , ὅς ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω · σαφής ἐκκαλύπτω ὁ περί οὗτος μυστήριον , πρός ὁ τίς βλέπω ἐν ὁ ἐφεξῆς , διά τις ἀναγκαῖος ἀκολουθία πρός ὁ Πάρας ὁ ἐλπίζω διευθύνω ὁ λόγος .