gregorius-nyssenus.in-illud-tunc-et-ipse-filius pg044_0675.3
H μὲν οὖν διάνοια τῶν ὑπὸ τοῦ μεγάλου Παύλου δογματισθέντων , ὡς γε ὑπελήφαμεν , αὕτη · καιρὸς δ’ ἂν εἴη καὶ αὐτὰ παραθεῖναι τοῦ Ἀποστόλου τὰ ῥήματα ἔχοντα οὕτως · Ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν , οὕτως καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . Ἓκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι . Ἀπαρχὴ Χριστός . Ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ . Ἔπειτα τὸ τέλος , ὅταν παραδιδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν . Δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ἕως ἂν θῇ τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος . Πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ὅταν δὲ εἴπῃ ὅτι πάντα ὑπέταξεν , δηλοῖται ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα . Ὅταν δὲ ὑποτάξῃ αὐτῷ τὰ πάντα , τότε καὶ αὐτὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ἦ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν . Σαφῶς γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ τῶν εἰρημένων τῷ τῆς κακίας ἀνύπαρκτον τῷ λόγῳ παρίστησιν , ἐν τῷ εἰπεῖν ἐν πᾶσι γίνεσθαι τὸν Θεόν , πάντα ἐκάστῳ γινόμενον . Δῆλον γὰρ ὅτι τότε ἀληθῶς ἔσται τοῦ ἐν πᾶσι τὸν Θεὸν εἶναι , ὅταν μηδὲν κακὸν ἐνθεωρητὸν τοῖς ὄσιν . Οὐ γὰρ δι’ καὶ ἐν κακῷ τὸν Θεὸν εἶναι ἐστι γίνεσθαι . Ὥστε ἢ οὐκ ἐν πᾶσιν ἔσται , ὅταν ὑπολειφθῇ τι κακὸν ἐν τοῖς ὄσιν · ἢ εἰ ἀληθῶς ἐν πᾶσι χρὴ πιστεύειν αὐτὸν εἶναι , τὸ μηδὲν κακὸν εἶναι τῇ περὶ τούτου πίστει συναποδεικνύεται . Οὐ γὰρ ἐστι δυνατὸν ἐν κακῷ τὸν Θεὸν γενέσθαι . Τὸ δὲ πάντα γίνεσθαι τὸν Θεὸν τοῖς ὄσι , τὸ ἀπλοῦν καὶ μονοειδὲς τῆς ἐλπιζομένης ἡμῖν ζωῆς ὑποδεικνυσιν . Τὸ γὰρ μηκέτι διὰ πολλῶν καὶ ποικίλων καθ’ ὁμοιότητα τοῦ νῦν βίου τὴν ζωὴν ἡμῖν συνεργαζέσθαι , τῷ λόγῳ τούτῳ παρίστησιν , τὸ πάντα ἡμῖν τὸν Θεὸν γίνεσθαι , ὅσα τῇ ζωῇ ταύτῃ ἀνάγκαια δοκεῖ διὰ τινὸς ἀναλογίας ἐκάστου μεταλαμβανομένου πρὸς τὸ θεϊότερον · ὥστε καὶ βροῦσιν
Lemmas: H μέν οὖν διάνοια ὁ ὑπό ὁ μέγας Παῦλος δογματίζω , ὡς γε ὑπολαμβάνω , οὗτος · καιρός δέ ἄν εἰμί καί αὐτός παρατίθημι ὁ ἀπόστολος ὁ ῥῆμα ἔχω οὕτως · ὥσπερ γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . ἕκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα . ἀπαρχή Χριστός . Ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός . Ἔπειτα ὁ τέλος , ὅταν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ θεός καί πατήρ , ὅταν καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις . Δεύς γάρ αὐτός βασιλεύω , ἠώς ἄν τίθημι ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πόδι αὐτός . ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος . Πάν γάρ ὑποτάσσω ὑπό ὁ πόδι αὐτός . ὅταν δέ λέγω ὅτι πᾶς ὑποτάσσω , δηλόω ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς . ὅταν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , τότε καί αὐτός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα ἠμί ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . σαφής γάρ ἐν ὁ τελευταῖος ὁ λέγω ὁ ὁ κακία ἀνύπαρκτος ὁ λόγος παρίστημι , ἐν ὁ λέγω ἐν πᾶς γίγνομαι ὁ θεός , πᾶς ἔκσατος γίγνομαι . Δῆλος γάρ ὅτι τότε ἀληθῶς εἰμί ὁ ἐν πᾶς ὁ θεός ἔρχομαι , ὅταν μηδείς κακός ἐνθεωρέω ὁ ἄκμων . οὐ γάρ διά καί ἐν κακός ὁ θεός ἔρχομαι εἰμί γίγνομαι . Ὥστος ἢ οὐ ἐν πᾶς εἰμί , ὅταν ὑπολείπω τίς κακός ἐν ὁ ἄκμων · ἢ εἰμί ἀληθῶς ἐν πᾶς χράω πιστεύω αὐτός ἔρχομαι , ὁ μηδείς κακός ἔρχομαι ὁ περί οὗτος πίστις συναποδεικνύω . οὐ γάρ εἰμί δυνατός ἐν κακός ὁ θεός γίγνομαι . Τέ δέ πᾶς γίγνομαι ὁ θεός ὁ ἄκμων , ὁ ἁπλόω καί μονοειδής ὁ ἐλπίζω ἐγώ ζωή ὑποδείκνυμι . Τέ γάρ μηκέτι διά πολύς καί ποικίλος κατά ὁμοιότης ὁ νῦν βίος ὁ ζωή ἐγώ συνεργάζομαι , ὁ λόγος οὗτος παρίστημι , ὁ πᾶς ἐγώ ὁ θεός γίγνομαι , ὅσος ὁ ζωή οὗτος ἀναγκαῖος δοκέω διά τις ἀναλογία ἕκαστος μεταλαμβάνω πρός ὁ θεῖος · ὥστε καί βιβρώσκω