gregorius-nyssenus.in-illud-tunc-et-ipse-filius pg044_0671.4
Ποῖον τοίνυν εὐλόγως φήσουσιν ἐπ’ αὐτοῦ κυρίως νοεῖν τὸ τῆς ὑποταγῆς σημαίνόμενον ; Ἄθροβη γὰρ τὰ ἐξετασμένα πάντα μακρὰν ἀπέχοντα τοῦ κυρίως ἐπὶ τοῦ μονογενοῦς Θεοῦ καὶ νοεῖσθαι καὶ λέγεσθαι . Εἰ δὲ χρή καθεῖναι τὸ τῆς ὑποταγῆς εἶδος προσθεῖναι , ὃ φησι τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον , ὅτι 4 Ἡρ ὑποτασσόμενος τοῖς γονεύσιν εἰς δωδεκάτην προελθὼν ἔτος ὁ Κύριος , οὐδὲ ἐκεῖνο ἀρμόζει ἄν ἐπὶ τοῦ πραισιωίου τε καὶ ἀληθινοῦ πρὸς τὸν ἀληθινὸν ἑαυτοῦ πατέρα λέγεσθαι . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ὁ πειραθμένος κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας ἐδέξατο καὶ διὰ τῶν ἡλικιῶν προελθεῖν τῆς φύσεως ἡμῶν . Καὶ ὡσπερ παιδίον γενόμενος , τὴν βρεφικὴν τροφὴν προσήχθαι , βούτυρον καὶ μέλι φαγών · οὕτω καὶ εἰς μειράκιον προελθὼν , τὸ κατάλληλον τε καὶ πρέπον τῇ τοιαύτῃ ἡλικίᾳ οὐ παρητήσατο , τύπος εὐταξίας τῷ βίῳ γινόμενος . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἀτελὴς ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ διάνοια , καὶ χρεία τῇ νεότητι διὰ τῶν τελειοτέρων τῆς πρὸς τὸ κρεῖττον γινομένης χειραγωγίας · τοῦτο χάριν ὁ δωδεκάτης τῇ μητρὶ ὑποτάσσεται , ἵνα δεῖξῃ ὅτι τὸ διὰ προκοπῆς τελειούμενον πρὶν εἰς τὸ τέλειον φθάσαι , καλῶς τὴν ὑποταγὴν , ὡς χειραγωγὸν πρὸς τὸ ἀγαθόν , καταδέχεται . Ὁ δὲ ἀει τέλειος ἐν παντὶ ἀγαθῷ , καὶ μὴτε προκοπὴν μὴτε μείωσιν δυνάμενος ἐφ’ ἑαυτοῦ καταδέχεσθαι , διὰ τὸ ἀπροσδεὲς τῆς φύσεως αὐτοῦ καὶ ἀμείωτον , ὑπὲρ τίνος ὑποτάσσεται , οὐχ ἄν εἰπεῖν ἔχοιεν οἱ πάντα λέγοντες ἀπειρακτως . Ὅτι γὰρ διὰ σαρκὸς τῇ ἀνθρωπίνῃ συναναστρεφόμενος φύσει , ἐν τῇ παιδικῇ ἡλικίᾳ ἐνομοθέτει , δι’ ὧν ἐποίει , τὴν ὑποταγὴν τῇ νεότητι , δηλόν ἐστιν ἐκ τοῦ πρὸς τὸ τέλειον τῆς ἡλικίας αὐτὸν προελθόντα μηκέτι πρὸς τὴν τῆς μητρὸς ἐξουσίαν βλέπειν . Προτρεπομένης γὰρ αὐτὸν ἐκείνης ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας δεῖξαι τὴν δύναμιν , ἐν τῷ λέποντι τῇ πανδαισίᾳ τὴν γάμων , καὶ τὸν τοῦ οἴνου χρείαν τῇ εὐωχίᾳ χαρίσασθαι , τὴν μὲν χάριν τοῖς δεομένοις παρασχέιν οὐκ ἠρνήσατο , τὴν δὲ μητρίαν συμβουλίαν , ὡς οὐκέτι κατὰ καιρὸν αὐτῷ προσαγομένην ἀπεποίησατο , εἰπών · Τί ἐμοὶ καὶ σοί , γύναι ; Μὴ καὶ ταύτης μου τῆς ἡλικίας ἐπιστάτειν ἐθέλεις ; Οὔπω ἦκει μου ἡ ὥρα ἢ τὸ αὐτοκράτης παρεχόμενη τῇ ἡλικίᾳ καὶ αὐτεξούσιον ; Εἰ οὖν ἐν τῇ διὰ
Lemmas: Ποῖον τοίνυν εὔλογος φημί ἐπί αὐτός κυρίως νοέω ὁ ὁ ὑποταγή σημαίνω ; Ἄθροβη γάρ ὁ εξετασμένος πᾶς μακρός ἀπέχω ὁ κυρίως ἐπί ὁ μονογενής θεός καί νοέω καί λέγω . εἰμί δέ χράω καθίημι ὁ ὁ ὑποταγή εἶδος προστίθημι , ὁ φημί ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος , ὅτι 4 Ἔαρ ὑποτάσσω ὁ γονεύς εἰς δωδέκατος προέρχομαι ἔτος ὁ κύριος , οὐδέ ἐκεῖνος ἁρμόζω ἄν ἐπί ὁ πραισιωιον τε καί ἀληθινός πρός ὁ ἀληθινός ἑαυτοῦ πατέρας λέγω . ἐκεῖ μέν γάρ ὁ πειράω κατά πᾶς κατά ὁμοιότης Χωρὶς ἁμαρτία δέχομαι καί διά ὁ ἡλικία προέρχομαι ὁ φύσις ἐγώ . καί ὡς παιδίον γίγνομαι , ὁ βρεφικός τροφή προσάγω , βούτυρον καί μέλι ἐσθίω · οὕτως καί εἰς μειράκιον προέρχομαι , ὁ κατάλληλος τε καί πρέπει ὁ τοιοῦτος ἡλικία οὐ παραιτέομαι , τύπος εὐταξία ὁ βίος γίγνομαι . ἐπειδή γάρ ἐπί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἀτελής ἐν ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁ διάνοια , καί χρεῖος ὁ νεότης διά ὁ τέλειος ὁ πρός ὁ ἀγαθός γίγνομαι χειραγωγία · οὗτος χάρις ὁ δωδέκατος ὁ μήτηρ ὑποτάσσω , ἵνα δείκνυμι ὅτι ὁ διά προκοπή τελειόω πρίν εἰς ὁ τέλειος φθάνω , καλός ὁ ὑποταγή , ὡς χειραγωγός πρός ὁ ἀγαθός , καταδέχομαι . ὁ δέ ἀει τέλειος ἐν πᾶς ἀγαθός , καί μήτε προκοπή μήτε μείωσις δύναμαι ἐπί ἑαυτοῦ καταδέχομαι , διά ὁ ἀπροσδεής ὁ φύσις αὐτός καί ἀμείωτος , ὑπέρ τίς ὑποτάσσω , οὐ ἄν λέγω ἔχω ὁ πᾶς λέγω απείραχτος . ὅτι γάρ διά σάρξ ὁ ἀνθρώπινος συναναστρέφω φύσις , ἐν ὁ παιδικός ἡλικία νομοθετέω , διά ὅς ποιέω , ὁ ὑποταγή ὁ νεότης , δῆλος εἰμί ἐκ ὁ πρός ὁ τέλειος ὁ ἡλικία αὐτός προέρχομαι μηκέτι πρός ὁ ὁ μήτηρ ἐξουσία βλέπω . προτρεπομενω γάρ αὐτός ἐκεῖνος ἐν Κανᾶ ὁ Γαλιλαία δείκνυμι ὁ δύναμις , ἐν ὁ λέπω ὁ πανδαισία ὁ γάμος , καί ὁ ὁ οἶνος χρεία ὁ εὐωχία χαρίζομαι , ὁ μέν χάρις ὁ δέω παρέχω οὐ ἀρνέομαι , ὁ δέ μητριάω συμβουλία , ὡς οὐκέτι κατά καιρός αὐτός προσάγω ἀποποιέω , λέγω · τις ἐγώ καί σύ , γυνή ; Μή καί οὗτος ἐγώ ὁ ἡλικία ἐπιστατέω ἐθέλω ; οὔπω ἥκω ἐγώ ὁ ὥρα ἢ ὁ Αὐτοκράτης παρεχόμενος ὁ ἡλικία καί αὐτεξούσιος ; εἰμί οὖν ἐν ὁ διά