gregorius-nyssenus.in-illud-tunc-et-ipse-filius pg044_0674.1
Ὁ δὲ σκοπὸς τῶν γινομένων οὗτός ἐστιν . Ἐκθῆ-A σοιμι δὲ πρότερον τὴν ἐμαυτοῦ λέξει τὴν διάνοιαν τῶν γεγραμμένων · εἴθ' οὖν προσθήσω τοῦ Ἀπο-στόλου τὸν λόγον τὸν τῇ παρ' ἡμῶν προεκτεθείσῃ διανοίᾳ ἐφαρμοζόμενον . Τίς οὖν ὁ τοῦ λόγου ἐστὶ σκοπός , ὃν δογματίζει ἐν ἐκείνῳ τῷ μέρει ὁ θείος Ἀπόστολος ; Ὅτι ποτὲ πρὸς τὸ μὴ ἔν ἡ τοῦ κακοῦ φύσις μεταχωρήσει , παντελῶς ἐξαφανισθεῖσα τοῦ ὄντος , καὶ πᾶσαν λογικὴν φύσιν ἡ θεία τε καὶ ἀκή-ρατος ἀγαθότης ἐν ἑαυτῇ περιέξει , μηδενὸς τῶν παρὰ τοῦ Θεοῦ γεγονότων τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἀπομὲ-νοντος , ὅταν πᾶσης τῆς ἐμμιχθείσης τοῖς οὖσι κα-κίας οὐδὲν τινος ὑπὸ κιθόλου , διὰ τῆς τοῦ καθαρ-σίου πυρὸς χωνίας ἀναλυσθείσης , τοιοῦτον γένηται πᾶν ὃ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἔσχε τὴν γένεσιν , οἷον ἐξ ἀρχῆς ἤν , ὅτε οὐπω τὴν κακίαν ἐδέξατο . Τοῦτο δὲ τὸ γένεσθαι λέγει οὕτως · Ἐγένετο , φησίν , ἐν τῇ θνητῇ τε καὶ ἐπικιρῷ τῶν ἀνθρώπων φύσει ἡ καθαρά καὶ ἀκήρα-τος τοῦ Μονογενοῦς θεότης . Ἐκ πάσης δὲ τῆς ἀνθρω-πίνης φύσεως , ἥ κατεμίχθη τὸ θεῖον , οἷον ἀπαρχὴ τις τοῦ κοινού φαρμάκου ὁ κατὰ Χριστὸν ἄνθρωπος ὑπέστη , δι' οὗ προεφεύγῃ τῇ θεότητι πᾶν τὸ ἀνθρώπινον . Ἐπεὶδὴ τοίνυν ἐν ἐκείνῳ πᾶσα κακίας φύσις ἐξῃρα-νίσθη , ὅς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν , καθὼς φησιν ὁ προ-φήτης , Οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , συνήφανίσθη δὲ μετὰ τῆς ἁμαρτίας ἐν αὐτῷ αὐτῇ καὶ ὁ ἐπακολουθῶν αὐτῇ θάνατος ( οὐ γὰρ ἐστὶν ἄλλη θανάτου γένεσις πλὴν ἁμαρτία ) · ἀρχὴν ἔλαβεν ἀπ' ἐκείνου ὁ σε τῆς κακίας ἀφανισμός , καὶ ἡ τοῦ θανά-του κατάλυσις , εἶτα ὥσπερ τις τάξις ἐπετὴθ διὰ τινος ἀκολουθίας τῷ γινομένῳ . Τὸ γὰρ ἀεὶ κατὰ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ὑπόστασιν μᾶλλον ἀφεστώς τοῦ πρώτου , ἡ προαχέστερον εὑρισκόμενον , ὅπως ἡ ἀξίας τε καὶ C δυνάμεως ἕκαστον ἔχει , οὕτως ἐπακολουθεῖ πρόχροντι . Ἄστε μετὰ τὸν ἐν τῷ Χριστῷ ἄνθρωπον , ὃς ἐγένετο ἀπαρχὴ τῆς φύσεως ἡμῶν δεξάμενος ἐν ἑαυτῷ τὴν θεότητα , ὅς καὶ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο , καὶ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν , λύσας τὰς ᾠδίνας τοῦ θανάτου · μετὰ τοῦτον τοίνυν τὸν ἄνθρωπον , τὸν καθόλου τῆς ἁμαρτίας κεχωρισμένον , καὶ καταργή-σαντα ἐν ἑαυτῷ τοῦ θανάτου τὸ κράτος , καὶ πᾶσαν αὐτοῦ ἀρχὴν τε καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν καταλύ-σαντα , εἴ τις κατὰ τὸν Παῦλον εὑρεθεὶς τὸν ὡς ἤν δυνατὸν μιμητὴν τοῦ Χριστοῦ γενομένων ἐν τῇ τοῦ κακοῦ ἀλλοτρίωσει , ὁ τοιοῦτος τῇ ἀπαρχῇ κατόπιν D ἀκολουθήσει ἐν τῷ τῆς παρουσίας καιρῷ . Καὶ πάλιν , τοῦτο λέγω δι' κακοῦ ὑπόδειξιν , ὁ Τιμόθεος , ὃν οὕτω τύχη , ὁ καθὼς οἷός τε ἦν μιμησάμενος ἐν ἑαυτῷ τὸν διδάσκαλον , ἡ τις τοιούτος ἕτερος , καὶ οὕτως καθέζης , ὅσοι διὰ τῆς κατ' ὀλίγον τοῦ ἀγαθοῦ ὑφέσεως τῶν ἀεὶ προλαμβάνόντων κατόπιν εὑρίσκονται , ὡς ἂν εἰς ἐκείνους ἡ ἀκολουθία τῶν ἐπομένων φθάσῃ , ἐν οἷς τοῦ κακοῦ πλεονάζοντος ἐλάττων ἡ τοῦ κρείττονος εὑρί-σκεται μοῖρα · κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν παρὰ τῶν ἐν κακίᾳ τὸ θάτερον ἔχοντων τῆς ἀκολουθίας ἐπὶ τοὺς προέχοντας ἐν τῷ κακῷ τὴν τάξιν τῶν πρὸς τὸ κρεῖτ -
Lemmas: ὁ δέ σκοπός ὁ γίγνομαι οὗτος εἰμί . Ἐκθῆ-A σέω δέ πρότερος ὁ ἐμαυτοῦ λέγω ὁ διάνοια ὁ γράφω · ἔτι οὖν προστίθημι ὁ Ἀπόστολος ὁ λόγος ὁ ὁ παρά ἐγώ προεκτίθεμαι διάνοια ἐφαρμόζω . Τῖς οὖν ὁ ὁ λόγος εἰμί σκοπός , ὅς δογματίζω ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ θείος ἀπόστολος ; ὅτι ποτέ πρός ὁ μή ἐν ὁ ὁ κακός φύσις μεταχωρέω , παντελής ἐξαφανίζω ὁ εἰμί , καί πᾶς λογικός φύσις ὁ θεῖος τε καί ἀκήρατος ἀγαθότης ἐν ἑαυτοῦ περιέχω , μηδείς ὁ παρά ὁ θεός γίγνομαι ὁ βασίλεια ὁ θεός ἀπομιμνῄσκω , ὅταν πᾶς Τῆς ἐμμίγνυμι ὁ εἰμί κακία οὐδείς τις ὑπό κιθολος , διά ὁ ὁ καθαρίζω πυρός Χώνιας ἀναλύω , τοιοῦτος γίγνομαι πᾶς ὁ παρά ὁ θεός ἔχω ὁ γένεσις , οἷος ἐκ ἀρχή ἐάν , ὅτε οὔπω ὁ κακία δέχομαι . Τοῦτης δέ ὁ γίγνομαι λέγω οὕτως · γίνομαι , φημί , ἐν ὁ θνητός τε καί ἐπικηρόω ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ καθαρός καί ἀκήρατος ὁ Μονογενώ θεότης . ἐκ πᾶς δέ ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὅς καταμείγνυμι ὁ θεῖος , οἷος ἀπαρχή τις ὁ κοινός φάρμακον ὁ κατά Χριστός ἄνθρωπος ὑφίστημι , διά ὅς προφεύγω ὁ θεότης πᾶς ὁ ἀνθρώπινος . ἐπειδή τοίνυν ἐν ἐκεῖνος πᾶς κακία φύσις ἐξαιρέω , ὅς ἁμαρτία οὐ ποιέω , καθώς φημί ὁ προφήτης , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός , συμφαίνω δέ μετά ὁ ἁμαρτία ἐν αὐτός αὐτός καί ὁ ἐπακολουθέω αὐτός θάνατος ( οὐ γάρ εἰμί ἄλλος θάνατος γένεσις πλήν ἁμαρτία ) · ἀρχή λαμβάνω ἀπό ἐκεῖνος ὁ σύ ὁ κακία ἀφανισμός , καί ὁ ὁ θάνατος κατάλυσις , εἶτα ὥσπερ τις τάξις ἐπετὴθ διά τις ἀκολουθία ὁ γίγνομαι . Τέ γάρ ἀεί κατά ὁ ὁ ἀγαθός ὑπόστασις μᾶλλον ἀφίστημι ὁ πρῶτος , ὁ προαχέστερον εὑρίσκω , ὅπως ὁ ἄξιος τε καί C δύναμις ἕκαστος ἔχω , οὕτως ἐπακολουθέω πρόχροντι . Ἄστυ μετά ὁ ἐν ὁ Χριστός ἄνθρωπος , ὅς γίνομαι ἀπαρχή ὁ φύσις ἐγώ δέχομαι ἐν ἑαυτοῦ ὁ θεότης , ὅς καί ἀπαρχή ὁ κοιμάω γίνομαι , καί πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός , λύω ὁ ὠδίς ὁ θάνατος · μετά οὗτος τοίνυν ὁ ἄνθρωπος , ὁ καθόλου ὁ ἁμαρτία χωρίζω , καί καταργέω ἐν ἑαυτοῦ ὁ θάνατος ὁ κράτος , καί πᾶς αὐτός ἀρχή τε καί ἐξουσία καί δύναμις καταλύω , εἰμί τις κατά ὁ Παῦλος εὑρίσκω ὁ ὡς ἐάν δυνατός μιμητής ὁ Χριστός γίνομαι ἐν ὁ ὁ κακός ἀλλοτρίωσις , ὁ τοιοῦτος ὁ ἀπαρχή κατόπιν D ἀκολουθέω ἐν ὁ ὁ παρουσία καιρός . καί πάλιν , οὗτος λέγω διά κακός ὑπόδειξις , ὁ Τιμόθεος , ὅς οὕτως τύχη , ὁ καθώς οἷος τε εἰμί μιμέομαι ἐν ἑαυτοῦ ὁ διδάσκαλος , ὁ τις τοιούτος ἕτερος , καί οὕτως καθέζω , ὅσος διά ὁ κατά ὀλίγος ὁ ἀγαθός ὕφεσις ὁ ἀεί προλαμβάνω κατόπιν εὑρίσκω , ὡς ἄν εἰς ἐκεῖνος ὁ ἀκολουθία ὁ επόμενος φθάνω , ἐν ὅς ὁ κακός πλεονάζω μικρός ὁ ὁ ἀγαθός εὑρίσκω μοῖρα · κατά ὁ αὐτός ἀναλογία παρά ὁ ἐν κακία ὁ ἕτερος ἔχω ὁ ἀκολουθία ἐπί ὁ προέχω ἐν ὁ κακός ὁ τάξις ὁ πρός ὁ κρειτά -