gregorius-nyssenus.in-illud-tunc-et-ipse-filius pg044_0679.1
A ὡς φησιν ὁ Κύριος , ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ τὸ Εὐαγγέλιον γέγραπται . Πάντων γὰρ ἀποδεμένων τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ , καὶ δεξαμένων ἐν αὐτοῖς τὸν Κύριον , ἀναγκαίως ὁ ἐν αὐτοῖς ζῶν ἐνεργεῖ τὰ ἀγαθὰ καὶ παρ’ ἐκείνων γινόμενα . Τὸ δὲ ἀκρότατον τῶν ἀγαθῶν πάντων ἡ σωτηρία , ἡ διὰ τῆς τοῦ κακοῦ ἀλλοτριώσεως ἡμῖν γινόμενη . Ἄλλὰ μὴν οὐκ ἔστιν ἄλλως τοῦ κακοῦ χωρισθῆναι , μὴ τῷ Θεῷ διὰ τῆς ὑποταγῆς ἀναχραθέντας · ἄρα καὶ αὕτη ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ὑποταγὴ εἰς τὸν ἐν ἡμῖν ζῶντα τὴν ἀναφορὰν ἔχει . Εἰ γὰρ καλόν , αὐτοῦ · καὶ εἰ τι ἀγαθόν , παρ’ αὐτοῦ , φησὶ τις τῶν προφητῶν . Ἐπεὶ οὖν καλὸν τε καὶ ἀγαθὸν ἡ ὑποταγὴ , ἀπεδείχθη ἐκείνου , καὶ τοῦτο τὸ ἀγαθὸν πάντων παρ’ ὃν παντὸς ἀγαθοῦ φύσις , ὡς ὁ τοῦ προφήτου λόγος . Μηδεὶς δὲ πρὸς τὴν κοινὴν κατάχρησιν τοῦ τῆς ὑποταγῆς ὀνόματος βλέπων ἀθετεῖτω τὸ ὄνομα . Οὐδὲ γὰρ ἡ σοφία τοῦ μεγάλου Παύλου πρὸς τὸ δοκοῦν καχρησθαι κατ’ ἐξουσίαν τοῖς ῥήμασι , καὶ τῷ ἰδίῳ τῆς διανοίας εἰρμῷ προσαρμόζειν τὰς τῶν ῥημάτων ἐμφάσεις , κἂν πρὸς ἄλλας τινὰς ἐννοίας ἡ συνήθεια τὴν κατάχρησιν τῶν λέξεων φέρῃ . Ἐπαὶ πόθεν εἴληπται αὕτη ἡ τοῦ ἑαυτὸν ἐκένωσεν αὐτὸν χρήσις · καὶ τὸ , Καύχημά μου οὐδεὶς κενώσει · καὶ τὸ , Κενεῖται ἡ πίστις · καὶ , Ἵνα μὴ κενωθῇ ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ ; Ἐκ ποίας ταῦτα χρήσεως εἰς τὸν ἑαυτοῦ παρεδέξατο λόγον ; Τίς δὲ κρίνει αὐτὸν εἰπόντα , ὅτι Ἱμερόμενος ὑμῶν , δι’ ἧς λέξεως τὴν ἀγαπητικὴν ἐνδείκνυται σχέσιν ; Πόθεν δὲ τὸ ἀνυπερήφανον τῆς ἀγάπης , διὰ τὸ μὴ παραπεύεσθαι λέξας · ἐνεδείξατο ; Ἡ δὲ ἐριστικὴ καὶ ἀμυντικὴ φιλονεικία , πῶς ἐκ τῆς ἐριθείας παρ’ αὐτοῦ σημαίνεται ῥήματι , φανερὸν ἔδειν ἄντος , ὅτι ἐκ τῆς ἐριουργίας ἡ ἐριθος ἐκ τῆς γραφῆς ὀνομάζεται , καὶ τὴν περὶ τὰ ἔρια σπουδὴν τῷ ὀνόματι τῆς ἐριθείας σημαίνειν εἰώθαμεν · ἀλλ’ ὅμως χαίρειν ἄσας ὁ Παῦλος τὰς ἐτυμολογίας ψυχρὰς , δι’ ὧν βούλεται λέξεων ὁ βούλεται παρίστησι νόημα . Καὶ γὰρ καὶ ἄλλα πολλὰ τοῖς ἀκριβῶς ἐξεταζούσιν εὑρεθεῖν ἂν ἐν τοῖς λόγοις τοῦ Ἀποστόλου , μὴ δουλεύοντα τῇ χρήσει τῆς συνήθειας , ἀλλὰ κατὰ τινὰ ἰδιότροπον ἐννοιαν ἐπ’ ἐξουσίας παρ’ αὐτοῦ προφερόμενα μηδὲν ἐπιστρεφομένου πρὸς τὴν συνήθειαν . Οὕτω τοίνυν καὶ ἀνταῦθα τὸ τῆς ὑποταγῆς σημαίνον ὄνομα τινὰ παρά τὰς κοινὰς ἐννοίας ὑπὸ τοῦ Παύλου νενοήται .
Lemmas: A ὡς φημί ὁ κύριος , ἐν πᾶς ὁ κόσμος ὁ Εὐαγγέλιος γράφω . Πάντων γάρ ἀποδέω ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν ὁ πρᾶξις καί ὁ ἐπιθυμία αὐτός , καί δέχομαι ἐν αὐτός ὁ κύριος , ἀναγκαῖος ὁ ἐν αὐτός ζάω ἐνεργέω ὁ ἀγαθός καί παρά ἐκεῖνος γίγνομαι . ὁ δέ ἄκρος ὁ ἀγαθός πᾶς ὁ σωτηρία , ὁ διά ὁ ὁ κακός ἀλλοτρίωσις ἐγώ γίγνομαι . ἀλλά μήν οὐ εἰμί ἄλλως ὁ κακός χωρίζω , μή ὁ θεός διά ὁ ὑποταγή ἀναχράομαι · ἄρα καί οὗτος ὁ πρός ὁ θεός ὑποταγή εἰς ὁ ἐν ἐγώ ζάω ὁ ἀναφορά ἔχω . εἰμί γάρ καλός , αὐτός · καί εἰμί τίς ἀγαθός , παρά αὐτός , φημί τις ὁ προφήτης . ἐπεί οὖν καλός τε καί ἀγαθός ὁ ὑποταγή , ἀποδείκνυμι ἐκεῖνος , καί οὗτος ὁ ἀγαθός πᾶς παρά ὅς πᾶς ἀγαθός φύσις , ὡς ὁ ὁ προφήτης λόγος . μηδείς δέ πρός ὁ κοινός κατάχρησις ὁ ὁ ὑποταγή ὄνομα βλέπω ἀθετέω ὁ ὄνομα . οὐδέ γάρ ὁ σοφία ὁ μέγας Παῦλος πρός ὁ δοκέω καχρησθαι κατά ἐξουσία ὁ ῥῆμα , καί ὁ ἴδιος ὁ διάνοια εἱρμός προσαρμόζω ὁ ὁ ῥῆμα ἔμφασις , κἀν πρός ἄλλος τις ἔννοια ὁ συνήθεια ὁ κατάχρησις ὁ λέξις φέρω . πη πόθεν λαμβάνω οὗτος ὁ ὁ ἑαυτοῦ κενόω αὐτός χρῆσις · καί ὁ , καύχημα ἐγώ οὐδείς κενόω · καί ὁ , κενειος ὁ πίστις · καί , ἵνα μή κενόω ὁ σταυρός ὁ Χριστός ; ἐκ ποῖος οὗτος χρῆσις εἰς ὁ ἑαυτοῦ παραδέχομαι λόγος ; Τῖς δέ κρίνω αὐτός λέγω , ὅτι ἰμέρρω σύ , διά ὅς λέξις ὁ ἀγαπητικός ἐνδείκνυμι σχέσις ; πόθεν δέ ὁ ἀνυπερήφανος ὁ ἀγάπη , διά ὁ μή παραπευιημι λέγω · ἐνδείκνυμι ; ὁ δέ ἐριστικός καί ἀμυντικός φιλονεικία , πῶς ἐκ ὁ ἐριθεία παρά αὐτός σημαίνω ῥῆμα , φανερός ἐσθίω Ἄντος , ὅτι ἐκ ὁ ἐριουργία ὁ ἔριθος ἐκ ὁ γραφεύς ὀνομάζω , καί ὁ περί ὁ ἔριον σπουδή ὁ ὄνομα ὁ ἐριθεία σημαίνω εἴωθα · ἀλλά ὅμως χαίρω ἀάω ὁ Παῦλος ὁ ἐτυμολογία ψυχρός , διά ὅς βούλομαι λέξις ὁ βούλομαι παρίστημι νόημα . καί γάρ καί ἄλλος πολύς ὁ ἀκριβῶς ἐξετάζω εὑρίσκω ἄν ἐν ὁ λόγος ὁ ἀπόστολος , μή δουλεύω ὁ χρῆσις ὁ συνήθεια , ἀλλά κατά τις ἰδιότροπος ἔννοια ἐπί ἐξουσία παρά αὐτός προφέρω μηδείς ἐπιστρέφω πρός ὁ συνήθεια . οὕτως τοίνυν καί ἐνταῦθα ὁ ὁ ὑποταγή σημαίνων ὄνομα τις παρά ὁ κοινός ἔννοια ὑπό ὁ Παῦλος νοέω .