gregorius-nyssenus.in-illud-quatenus-uni-ex-his-fecistis-mihi-fecistis pg046_0247.1
μνήμη συγγέγομαι . Εἶδον πᾶθος ἐλεεινόν , εἶδον θέαμα δακρύων πλήρες · πρόκειται κατὰ τὰς ὁδοὺς τῶν παριόντων ἀνθρώπων · μᾶλλον δὲ οὐχὶ ἀνθρώποι , ἀλλὰ τῶν ποτε ἀνθρώπων ἄθλια λείψανα , συμβόλων τινῶν καὶ γνωρισμάτων εἰς τὸ πιστευθῆναι δεόμενοι . Οὐ γὰρ ἔχουσιν ἀπὸ τῶν τῆς φύσεως χαρακτήρων ἐπιγνωσκομένους ἀνθρώπους , μόνοι τῶν πάντων ἑαυτοὺς μισοῦντες , μόνοι τὴν γενέλιον ἡμέραν διὰ κατάρας ἄγοντες , μισοῦσι γὰρ εἰκότως τὴν ἡμέραν ἐκείνην , τὴν ἀρχάσαν αὐτοῖς τῆς τοιαύτης ζωῆς . Ἄνθρωποι , οἱ καὶ ὀνομάζειν ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς κοινῆς προσῳρίας αἰσχύνονται · ὡς ἂν μὴ τῇ κοινωνίᾳ τοῦ ὀνόματος τὴν κοινὴν φύσιν δι’ ἑαυτῶν καθυβρίσειαν · οἱ μὲν δὲ αἰεὶ συζῶντες , ἀπαντοῦν τὸν ὀρθῶν τῶν ὑπὸδεσιν ἔχοντες . Ἐως γὰρ ἂν ἑαυτοὺς βλέπτωσιν , αἰεὶ τὰς τοῦ θρηνεῖν ἔχουσιν ἀφορμὰς · ἀποροῦντες , ὅτι καὶ μᾶλλον ὀδύρονται , τὰ μηκέτι ὄντα τοῦ σώματος , ἢ τὰ λειπομένα · ὅσα προανήλωσεν ἡ νόσος , ἢ ὅσα τῇ νόσῳ λείπεται · ὅτι βλέπουσιν ἐφ’ ἑαυτῶν τὰ τοιαῦτα , ἢ ὅτι οὐδὲ βλέπειν ἰσχύουσιν , ἀμαυρωθείσης ἐν τῷ πάθει τῆς ὄψεως · ὅτι τοιαῦτα ἔχουσι περὶ ἑαυτῶν διηγεῖσθαι , ἢ ὅτι οὐδὲ διηγεῖσθαι τὰ πάθη δύνανται , τὴν φωνὴν ἐκ τοῦ πάθους ἀφηρημένην · ὅτι τοιαύτῃ χρῶνται τροφῇ , ἢ ὅτι οὐδ’ ἐκείνην εὐκόλως ἡ νόσος τῇ διαφθορᾷ τῶν περὶ τὸ στόμα μορίων ἐμποδίζουσα τῆς βρώσεως · ὅτι ἐν αἰσθήσει τὰ τῶν νεκρῶν δυστυχοῦσιν , ἢ ὅτι καὶ τῶν αἰσθήσεων αὐτῶν προσαφθῆναι . Ποῦ γὰρ παρ’ ἐκείνοις ἡ ὄρασις ; Ποῦ ἡ ὀσφρησις ; Ποῦ δὲ ἡ ἀφή ; Ποῦ δὲ τὰ λοιπὰ τῶν αἰσθητηρίων , καὶ ἀλλ’ ἓν γε νεμομένου τοῦ πάθους ἡ σπιεδὼν ἐπιβόσκεται ; Διὰ ταῦτα κατὰ πάντας ἀλῶνται τοὺς τόπους , καθάπερ τὰ ἄλογα · πρὸς τὴν ἀφθονοτέραν νομὴν μεταβεανιστάμενοι · ἐφοδίων τῆς κατὰ τὴν τροφὴν ἐμπορίας , τὴν συμφορὰν περιφέροντες , καὶ πᾶσι τὴν νόσον ἀν’ ἰκετηρίας προτείνοντες . Καὶ τῶν χειραγωγούντων δι’ ἀρρώστιαν δεόμενοι , καὶ ἀλλήλους διὰ τὴν ἀπορίαν ὑποστηρίζοντες . Καθ’ ἑαυτὸν γὰρ ἕκαστος ἀσθενοῦντες , ἔρεισμα τῷ ἑτέρῳ γίνονται τοῖς ἀλλήλων μέλεσιν ἀντὶ τῶν λειπομένων χρώμενοι . Οὐ γὰρ καθ’ ἕνα φαίνονται · ἀλλὰ τὴν ἔχει καὶ ἡ ταλαιπωρία σοφὸν εἰς τὴν τοῦ βίου ἐπίνοιαν , τὸ μετ’ ἀλλήλων αὐτοὺς θέλειν ὁρᾶσθαι . Ὦντες γὰρ καὶ καθ’ ἑαυτοὺς ἕκαστος ἐλεεινοί , ὡς ἂν μᾶλλον συμπαθεστέρους τοὺς ἀνθρώπους ποιήσῃ , προσθήκη τοῦ πάθους ἀλλήλοις γίνονται , τὸν πονηρὸν τῷ κοινῷ συνεισφέροντες ἔρανον , ἄλλος δι’ ἄλλης τινὸς συμφορᾶς ἕκαστον ἑαυτοὺς ἐρανίζοντες . Ὁ μὲν χεῖρας ἡκρωτηριασμένας προτείνει , ἄλλος γαστέρα προδεικνύει φλεγμαινούσαν , καὶ πρόσωπον ἡκρειωμένον ἕτερος , καὶ ἄλλος τὸ σκέλος ἀποσπώμενον · ὁ δὲ ὅν τύχοι τοῦ σώματος ἀπογυμνώσας , ἐν ἐκείνῳ τὸ πᾶθος ἐδειξεν .
Lemmas: μνήμη συγγίγνομαι . εἶδον πάθος ἐλεεινός , ὁράω θέαμα δάκρυον πλήρης · πρόκειμαι κατά ὁ ὀδούς ὁ παρέρχομαι ἄνθρωπος · μᾶλλον δέ οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ποτέ ἄνθρωπος ἄθλιος λείψανον , σύμβολον τις καί γνώρισμα εἰς ὁ πιστεύω δέομαι . οὐ γάρ ἔχω ἀπό ὁ ὁ φύσις χαρακτήρ ἐπιγιγνώσκω ἄνθρωπος , μόνος ὁ πᾶς ἑαυτοῦ μισέω , μόνος ὁ γενέλιον ἡμέρα διά κατάρα ἄγω , μισέω γάρ ἔοικα ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὁ ἄρχω αὐτός ὁ τοιοῦτος ζωή . Ἄνθρωπος , ὁ καί ὀνομάζω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ κοινός προσῳρίας αἰσχύνω · ὡς ἄν μή ὁ κοινωνία ὁ ὄνομα ὁ κοινός φύσις διά ἑαυτοῦ καθυβρίζω · ὁ μέν δέ ἀεί συζάω , απαντάω ὁ ὀρθός ὁ ὑπόδεσις ἔχω . ἠώς γάρ ἄν ἑαυτοῦ βλέπω , ἀεί ὁ ὁ θρηνέω ἔχω ἀφορμή · ἀπορέω , ὅτι καί μᾶλλον ὀδύρομαι , ὁ μηκέτι εἰμί ὁ σῶμα , ἢ ὁ λείπω · ὅσος προαναλίσκω ὁ νόσος , ἢ ὅσος ὁ νόσος λείπω · ὅτι βλέπω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος , ἢ ὅτι οὐδέ βλέπω ἰσχύω , ἀμαυρόω ἐν ὁ πάθος ὁ ὄψις · ὅτι τοιοῦτος ἔχω περί ἑαυτοῦ διηγέομαι , ἢ ὅτι οὐδέ διηγέομαι ὁ πάθος δύναμαι , ὁ φωνή ἐκ ὁ πάθος ἀφαιρέω · ὅτι τοιοῦτος χράω τροφή , ἢ ὅτι οὐδέ ἐκεῖνος εὔκολος ὁ νόσος ὁ διαφθορά ὁ περί ὁ στόμα μόριον ἐμποδίζω ὁ βρῶσις · ὅτι ἐν αἴσθησις ὁ ὁ νεκρός δυστυχέω , ἢ ὅτι καί ὁ αἴσθησις αὐτός προσάπτω . Που γάρ παρά ἐκεῖνος ὁ ὅρασις ; Που ὁ ὄσφρησις ; Που δέ ὁ ἁφή ; Που δέ ὁ λοιπός ὁ αἰσθητήριον , καί ἀλλά εἷς γε νέμω ὁ πάθος ὁ σπιεσθιω ἐπιβόσκομαι ; Ζεύς οὗτος κατά πᾶς ἀλάομαι ὁ τόπος , καθά ὁ ἄλογος · πρός ὁ ἄφθονος νομή μεταβεανιστάμενοι · ἐφόδια ὁ κατά ὁ τροφή ἐμπορία , ὁ συμφορά περιφέρω , καί πᾶς ὁ νόσος ἄνω ἱκετηρία προτείνω . καί ὁ χειραγωγέω διά ἀρρωστία δέομαι , καί ἀλλήλων διά ὁ ἀπορία ὑποστηρίζω . κατά ἑαυτοῦ γάρ ἕκαστος ἀσθενόω , ἔρεισμα ὁ ἕτερος γίγνομαι ὁ ἀλλήλων μέλος ἀντί ὁ λείπω χράομαι . οὐ γάρ κατά εἷς φαίνω · ἀλλά ὁ ἔχω καί ὁ ταλαιπωρία σοφός εἰς ὁ ὁ βίος ἐπίνοια , ὁ μετά ἀλλήλων αὐτός ἐθέλω ὁράω . εἰμί γάρ καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος ἐλεεινός , ὡς ἄν μᾶλλον συμπαθής ὁ ἄνθρωπος ποιέω , προσθήκη ὁ πάθος ἀλλήλων γίγνομαι , ὁ πονηρός ὁ κοινός συνεισφέρω ἔρανος , ἄλλος διά ἄλλος τις συμφορά ἕκαστος ἑαυτοῦ ἐρανίζω . ὁ μέν χείρ ἀκρωτηριάζω προτείνω , ἄλλος γαστήρ προδείκνυμι φλεγμαίνω , καί πρόσωπον ἡκρειωμένον ἕτερος , καί ἄλλος ὁ σκέλος ἀποσπάω · ὁ δέ ὅς τυγχάνω ὁ σῶμα ἀπογυμνόω , ἐν ἐκεῖνος ὁ πάθος δείκνυμι .