ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0386.2
Οὐὼν γὰρ ἂν ἡ τῇ φύσει τὸ μετεχόμενον , πρὸς τοῦτο ἀνάγκη καὶ τὸ μετέχον συμμετατιθῆσθαι · οἷον εὐὼνουν γίνεται τὸ στόμα τοῦ λαβόντος τι τῶν εὐπνοούντων ἀρωμάτων διὰ τοῦ στόματος , καὶ δυσὼδες πάλιν τοῦ σκόροδον ἐνεργόντος , ἢ τινὸς ἄλλου τῶν δυσωδεστέρων . Οὕκουν ἐπειδὴ δυσωδὴς μὲν πᾶς ῥύπος τῆς ἁμαρτίας , ἐκ δὲ τοῦ ἐναντιοῦ ἡ ἀρετὴ Χριστοῦ ἐστὶν εὐωδία , ἡ δὲ ἀγαπητικὴ σχέσις τὴν πρὸς τὸ ἀγαπώμενον ἀνὰχρεισιν φυσικῶς κατεργάζεται · ὅπερ ἂν οὖν διὰ τῆς φιλίας ἐρώμεθα , ἐκεῖνο γινόμεθα , ἢ εὐωδία Χριστοῦ ἢ δυσωδία . Ὁ γὰρ τὸ καλὸν ἀγαπήσας , καλὸς καὶ αὐτὸς ἔσται , τῆς ἀγαθότητος τοῦ ἐν αὐτῷ
Lemmas: οὖον γάρ εἄν ὁ ὁ φύσις ὁ μετέχω , πρός οὗτος ἀνάγκη καί ὁ μετέχω συμμετατίθημι · οἷος εὐωνέω γίγνομαι ὁ στόμα ὁ λαμβάνω τίς ὁ εὐπνοέω ἄρωμα διά ὁ στόμα , καί δυσώδης πάλιν ὁ σκόροδον ἐνεργέω , ἢ τις ἄλλος ὁ δυσώδης . κέω ἐπεί δυσώδης μέν πᾶς ῥύπος ὁ ἁμαρτία , ἐκ δέ ὁ ἐναντιόομαι ὁ ἀρετή Χριστός εἰμί εὐωδία , ὁ δέ ἀγαπητικός σχέσις ὁ πρός ὁ ἀγαπάω ἀνὰχρεισιν φυσικός κατεργάζομαι · ὅσπερ εἄν οὖν διά ὁ φίλιος ἔραμαι , ἐκεῖνος γίγνομαι , ἢ εὐωδία Χριστός ἢ δυσωδία . ὁ γάρ ὁ καλός ἀγαπάω , καλός καί αὐτός εἰμί , ὁ ἀγαθότης ὁ ἐν αὐτός
gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0388.1
καταφυγὴ μου , καὶ βύστις μου . » Περὶ δὲ τοῦ ἐναντίου φησίν , « Ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ἀδικίαν , μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν . Ἐπιτρέχει ἐπὶ ἀμαρτωλὸς παῖδα . » Καὶρὸς οὖν τοῦ πρὸς Θεὸν φιλεῖν ἡ ζωὴ πᾶσα , καὶ τῆς τοῦ ἀντικειμένου ἀλλοτριώσεως ὁ βίος ὅλος . « Ὁ δὲ μικρὸν τι τῆς ζωῆς ἔξω τοῦ φιλεῖν τὸν Θεὸν γενόμενος , ἔξω γίνεται πάντως οὗ τῆς ἀγάπης κεχωρίσται . Τὸν δὲ ἔξω τοῦ Θεοῦ γενόμενον , ἔξω εἶναι τοῦ φωτὸς ἀνάγκη · διότι φῶς ὁ Θεός . ἔξω δὲ καὶ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀφθαρσίας , καὶ παντὸς τοῦ πρὸς τὸ κρεῖττον θεωρουμένου νοήματος τε καὶ πράγματος · ἄπερ πάντα ὁ Θεός ἐστιν . Ὁ γὰρ ἐν τούτοις μὴ ὤν , ἐν τοῖς ἐναντίοις πάντως ἐστίν . Οὐκοῦν ἐκδέχεται τὸν τοιούτον σκότος καὶ διασπορά , καὶ πανωλεθρία καὶ θάνατος .
Lemmas: καταφυγή ἐγώ , καί βυσε ἐγώ . » περι δέ ὁ ἐναντίος φημί , « ὁ δέ ἀγάπη ὁ ἀδικία , μισέω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή . ἐπιτρέχω ἐπί ἁμαρτωλός παῖς . » Καιρός οὖν ὁ πρός θεός φιλέω ὁ ζωή πᾶς , καί ὁ ὁ ἀντίκειμαι ἀλλοτρίωσις ὁ βίος ὅλος . « ὁ δέ μικρός τίς ὁ ζωή ἔξω ὁ φιλέω ὁ θεός γίγνομαι , ἔξω γίγνομαι πάντως ὅς ὁ ἀγάπη χωρίζω . ὁ δέ ἔξω ὁ Θεός γίγνομαι , ἔξω εἰμί ὁ φάος ἀνάγκη · διότι φάος ὁ Θεός . ἔξω δέ καί ὁ ζωή καί ὁ ἀφθαρσία , καί πᾶς ὁ πρός ὁ ἀγαθός θεωρέω νόημα τε καί πρᾶγμα · Ἄπερ πᾶς ὁ Θεός εἰμί . ὁ γάρ ἐν οὗτος μή εἰμί , ἐν ὁ ἐναντίος πάντως εἰμί . οὐκοῦν ἐκδέχομαι ὁ τοιοῦτος σκότος καί διασπορά , καί πανωλεθρία καί θάνατος .
gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0391.2
Εἰ οὖν μεμαθήκαμεν οἷς πολεμεῖν χρή , καὶ οὕτως τῆς μάχης ἀντιλαμβανέσθαι , μαθεῖν προσήκει καὶ τὸ ἕτερον μέρος , οἷς ἑνοπῶν ἔναι καὶ εἰρηνοῦν ὁ λόγος διαμαρτύρεται . Τίς οὖν ὁ ἀγαθὸς στρατηγός , ᾧ διὰ τῆς εἰρήνης ἐμαντὸν οἰκειώσω ; Τίς δὲ ὁ τοῦ τοιούτου στρατοῦ βασιλεύς ; Ἡδηλὸν ἐστιν , ἄμφω παρὰ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς ἀκηκοάμεν , ὅτι στρατὸς οὐράνιος , ἡ παράταξις τῶν ἀγγέλων ἐστιν ; « Ἐγένετο γάρ , » φησί , « πλῆθος οὐρανίων στρατιὰς αἰνούντων τὸν Θεόν . » Καὶ ὁ Δανιὴλ μυριάδας μυριάδας παρατετώτων ὁρᾷ , καὶ χιλιάδων χιλιάδας ἐν τοῖς λειτουργοῖσι βλέπει . Καὶ ὁ Προφήτης τοῦ τοιούτου μαρτυρῶν , Κύριον στρατιῶν , καὶ Κύριον δυνάμεων τὸν τοῦ παντὸς ὀνομάζει · Κύριον . Καὶ πρὸς τὸν Ναυὴ δυναντάς εἴησιν ἐν πολέμῳ . « Ἐγώ , » φησιν , « ὁ ἀρχιστράτηγος
Lemmas: εἰμί οὖν μανθάνω ὅς πολεμέω χρή , καί οὕτως ὁ μάχη ἀντιλαμβάνω , μανθάνω προσήκω καί ὁ ἕτερος μέρος , ὅς ἐνοπή ἔναι καί εἰρηνέω ὁ λόγος διαμαρτύρομαι . Τῖς οὖν ὁ ἀγαθός στρατηγός , ὅς διά ὁ εἰρήνη ἀπήμαντος οἰκειόω ; Τῖς δέ ὁ ὁ τοιοῦτος στρατός βασιλεύς ; ἄδηλος εἰμί , ἄμφω παρά ὁ θεόπνευστος γραφή ἀκούω , ὅτι στρατός οὐράνιος , ὁ παράταξις ὁ ἄγγελος εἰμί ; « γίγνομαι γάρ , » φημί , « πλῆθος οὐράνιος στρατιά αἰνέω ὁ Θεός . » καί ὁ Δανιήλ μυριάς μυριάς παρατετώτων ὁράω , καί χιλιάς χιλιάς ἐν ὁ λειτουργός βλέπω . καί ὁ Προφήτης ὁ τοιοῦτος μαρτυρέω , κύριος στρατιά , καί κύριος δύναμις ὁ ὁ πᾶς ὀνομάζω · κύριος . καί πρός ὁ ναύω δυναντάς ἴασις ἐν πόλεμος . « ἐγώ , » φημί , « ὁ ἀρχιστράτηγος
gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0392.1
εἰμι τῆς δυνάμεως . » Εἰ δὲ ἀνοήσαμεν τις ἐστιν ἡ ἀγαθὴ συμμαχία , καὶ τις ὁ τῶν συμμάχων τούτων ἡγούμενος , σπουδὰς πρὸς αὐτὸν ποιησόμεθα , προσδράμωμεν αὐτοῦ τῇ δυνάστειᾳ , φίλοι γενοῦμεθα τῇ τοιαύτῃ δυνάμει κεχτημένοι . Τὶς δὲ ὁ τρόπος τῆς πρὸς αὐτὸν οἰκειώσεως , διδάσκει ἡμᾶς ὁ τῆς φιλίας ταύτης συναγωγέως , ὁ μέγας Ἀπόστολος , ἐν οἷς φησι : « Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως , εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν . » Καὶ πάλιν : « Ὑπὲρ Χριστοῦ πρεσδεύομεν , ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν , δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ · Καταλλάγητε τῷ Θεῷ . » Ἐως γὰρ ἡμεν τέκνα φύσει ὀργῆς ἐν τῷ ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα , τοῖς ἀνθεστηχόσι τῇ δεξιᾷ τοῦ Ὑψίστου συνετεταγμένα , ἀποθέμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας , ἐν τῷ ὁσίως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζῆν . Διὰ τῆς εἰρήνης ταύτης τῇ ἀληθινῇ εἰρήνῃ συναφθησόμεθα . Οὕτως γὰρ φησι περὶ αὐτοῦ ὁ Ἀπόστολος , ὅτι « Αὐτὸς ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν . » Οὕτως ὁ λόγος πάντων ἐστιν κατὰ καιρὸν γινομένων τὸ πέρας ἐστὶ καὶ τὸ κεφάλαιον . Πάντα γὰρ ἐν καιρῷ ποιεῖν ἐδιδάχθημεν , ἵνα τοῦτο ἑαυτοῖς κατορθώσωμεν , τὸ εἰρήνην ἔχειν πρὸς τὸν Θεόν , διὰ τοῦ πολεμίας προστρέφειν πρὸς τὸν ἀντίπαλον . Πάντως δὲ κλῶν τὰς ἀρετὰς εἴπη τὸν εἰρήνης στρατὸν πρὸς δὲ χρῆ φιλικῶς ἔχειν ἡμᾶς , οὐχ ἕξω τῆς ἀποδοθείσης διανοίας ἕξει τὸν λόγον διότι πᾶν ἀρετῆς ὄνομά τε καὶ νόημα , εἰς τὸν Κύριον τῶν ἀρετῶν ἀναφέρεται .
Lemmas: εἰμί ὁ δύναμις . » εἰμί δέ ἀνοέω τις εἰμί ὁ ἀγαθός συμμαχία , καί τις ὁ ὁ σύμμαχος οὗτος ἡγέομαι , σπουδή πρός αὐτός ποιέω , προστρέχω αὐτός ὁ δυναστεία , φίλος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος δύναμις κτάομαι . τις δέ ὁ τρόπος ὁ πρός αὐτός οἰκείωσις , διδάσκω ἐγώ ὁ ὁ φίλιος οὗτος συναγωγεύς , ὁ μέγας ἀπόστολος , ἐν ὅς φημί : « δικαιόω οὖν ἐκ πίστις , εἰρήνη ἔχω πρός ὁ Θεός . » καί πάλιν : « ὑπέρ Χριστός πρεσδευαρτυω , ὡς ὁ Θεός παρακαλέω διά ἐγώ , δήω ὑπέρ Χριστός · καταλλάσσω ὁ Θεός . » ἠώς γάρ ἠμέν τέκνον φύσις ὀργή ἐν ὁ ποιέω ὁ μή καθήκω , ὁ ἀνθίστημι ὁ δεξιός ὁ ὕψιστος συντάσσω , ἀποτίθημι ὁ ἀσέβεια καί ὁ κοσμικός ἐπιθυμία , ἐν ὁ ὅσιος καί δικαίως καί εὐσεβής ζῶ . Ζεύς ὁ εἰρήνη οὗτος ὁ ἀληθινός εἰρήνη συνάπτω . οὕτως γάρ φημί περί αὐτός ὁ ἀπόστολος , ὅτι « αὐτός εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ . » οὕτως ὁ λόγος πᾶς εἰμί κατά καιρός γίγνομαι ὁ πέρας εἰμί καί ὁ κεφάλαιος . Πάν γάρ ἐν καιρός ποιέω διδάσκω , ἵνα οὗτος ἑαυτοῦ κατορθόω , ὁ εἰρήνη ἔχω πρός ὁ Θεός , διά ὁ πολέμιος προστρέφω πρός ὁ ἀντίπαλος . πάντως δέ κλάω ὁ ἀρετή εἶπον ὁ εἰρήνη στρατός πρός δέ χράω φιλικῶς ἔχω ἐγώ , οὐ ἔχω ὁ ἀποδίδωμι διάνοια ἔχω ὁ λόγος διότι πᾶς ἀρετή ὄνομα τε καί νόημα , εἰς ὁ κύριος ὁ ἀρετή ἀναφέρω .
gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0392.2
Καὶ τί ἂν τις ἐν τοῖς τοιούτοις τὸν λόγον μηκύνῃ , ἰκανῶν ὄντων καὶ τῶν εἰρημένων ἐκκαλύψαι τὴν ἐγκειμένην τοῖς ῥήτοις διάνοιαν ; Ἄλλ’ ἐπειδὴ διὰ τούτων ... τὴν ψυχὴν τοῦ προπαιδευθέντος ἐν τοῖς ὑψηλοῖς τούτοις μαθήμασι , πάλιν ἀνάγει πρὸς ὑψηλὴν τινα κατάστασιν τὴν ψυχὴν τοῦ ἐπομένου τῷ λόγῳ , καὶ φησι : Τίς περισσεύει τὸν ποιοῦντος ἐν οἷς αὐτὸς μοχθεῖ ; Ὅπερ ἴσόν ἐστι τῷ εἰπεῖν · Τί ἐκ τῶν μόχθων τῶν ἀνθρωπίνων πάντων , ἐξ ὧν οὐδὲν ἐστι πλέον ; Γεωργεῖ , ναυτιλεῖται , στρατιωτικῶς ἐγκακοπαθεῖ πόνους , ἐμπορεύεται , ἐχειμιούται , κερδαίνει , διδάσκειται , μάχεται , ἡττηθεὶς ἀπήλθε , τὴν νικῶσαν φέρεται ψῆφον , ταλανίζεται , μακαρίζεται , μένει ἐρεστίας , ἐν ἀλλοτρίοις πλανᾶται · πάντα ὅσα ὁρώμενα κατὰ τὸν βίον ἐν ποικίλοις ἐπιτηδεύμασι , ἄλλα ἐν ἄλλοις . Τί φέρει πλέον τῷ διὰ τῶν τοιούτων τὸν ἴδιον διαπαντῶν βίον ἢ περὶ ταῦτα σπουδῇ ; Οὐχ ὁμοῦ τε τὸ ζῆν ἐπαύσατο , καὶ λήθῃ ἐπεκαλύφθη τὰ πάντα · καὶ μονωθεὶς τῶν σπουδαζομένων γυμνὸς ὀφκεται , ἐπαγόμενος μεθ’ ἑαυτοῦ τῶν τῆδε πραγμάτων οὐδὲν , πλὴν τῆς ἐπὶ τοῖς πράγμασι μόνως συνειδήσεως ; παρ’ ἧς τρόπον τινὰ αὐτὴ μετὰ τοῦτο γίνεται εἰς τὸν οὐρανὸν ἡ φωνή , τὸν διὰ τῶν τοιούτων ἀσχολίων συμπλαγνέντα τῷ βίῳ , ὅτι Τίς περισσεύει γέγονέ σοι τῶν πολλῶν ἐκείνων πόνων ἐν οἷς ἐμόχθησας ; Ποῦ αἱ λαμπραὶ οἰκίαι ; Ποῦ τὰ κατοργυμένα βαλάντια ; Ποῦ αἱ χαλκαὶ εἰκόνες , καὶ αἱ τῶν εὐφημούντων φωναί ; Ἰδοὺ νῦν πῦρ καὶ μάστιγες , καὶ ἡ
Lemmas: καί τίς εἄν τις ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος μηκύνω , ἱκανός εἰμί καί ὁ εἴρω ἐκκαλύπτω ὁ ἔγκειμαι ὁ ῥητός διάνοια ; ἄλλος ἐπεί διά οὗτος ... ὁ ψυχή ὁ προπαιδεύω ἐν ὁ ὑψηλός οὗτος μάθημα , πάλιν ἀνάγω πρός ὑψηλός τις κατάστασις ὁ ψυχή ὁ επόμενος ὁ λόγος , καί φημί : Τῖς περισσεύω ὁ ποιέω ἐν ὅς αὐτός μοχθέω ; ὅπερ ἴσος εἰμί ὁ εἶπον · τις ἐκ ὁ μόχθος ὁ ἀνθρώπινος πᾶς , ἐκ ὅς οὐδείς εἰμί πλέω ; γεωργέω , ναυτιλέῳ , στρατιωτικός ἐγκακοπαθέω πόνος , ἐμπορεύομαι , εχειμιουος , κερδαίνω , διδάσκω , μάχομαι , ἡσσάομαι ἀπέρχομαι , ὁ Νίκη φέρω ψῆφος , ταλανίζω , μακαρίζω , μένω ρεστία , ἐν ἀλλότριος πλανάω · πᾶς ὅσος ὁράω κατά ὁ βίος ἐν ποικίλος ἐπιτήδευμα , ἄλλος ἐν ἄλλος . τις φέρω πλέω ὁ διά ὁ τοιοῦτος ὁ ἴδιος διαπαντάω βίος ἢ περί οὗτος σπουδή ; οὐχ ὁμοῦ τε ὁ ζῶ παύω , καί λήθη ἐπικαλύπτω ὁ πᾶς · καί μονόω ὁ σπουδάζω γυμνός ὀφκεται , ἐπάγω μετά ἑαυτοῦ ὁ τῆδε πρᾶγμα οὐδείς , πλήν ὁ ἐπί ὁ πρᾶγμα μόνος συνείδησις ; παρά ὅς τρόπος τις αὐτός μετά οὗτος γίγνομαι εἰς ὁ οὐρανός ὁ φωνή , ὁ διά ὁ τοιοῦτος ἀσχολία συμπλήσσω ὁ βίος , ὅτι Τῖς περισσεύω γίγνομαι σύ ὁ πολύς ἐκεῖνος πόνος ἐν ὅς μοχθέω ; πός ὁ λαμπρός οἰκίον ; πός ὁ κατοργυμένα βαλλάντιον ; πός ὁ χάλκεος εἰκών , καί ὁ ὁ εὐφημέω φωνή ; ἰδέ νῦν πῦρ καί μάστιξ , καί ὁ
gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0394.1
τὸ δὲν ἐκἀστω καὶ πρὸς τὸ λυσίτελοῦν ἀποχρήσασθαι . Διὰ τοῦτο φησίν · « Ὅπως μὴ εὕρῃ ἄνθρωπος τὸ ποίημα ὃ ἐποίησεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ τῆς ὠφελείας σκοπῷ , ἐν πᾶσι τοῖς γενομένοις ἀπ’ ἀρχῆς τῆς κτίσεως καὶ μέχρι τῆς τοῦ παντὸς συμπληρώσεως , οὐδενὸς ἐν τοῖς οὖσιν ὄντος κακοῦ . Οὐδὲ γὰρ ἔχει φύσιν ἐξ ἀγαθοῦ κακὸν τι γίνασθαι . Εἰ δὲ ἀγαθὸς ὁ τῶν ἀπάντων αἴτιος , ἀγαθὰ πάντως ὅσα ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ τὴν ὑπόστασιν ἔχει .
Lemmas: ὁ δέν ἕκαστος καί πρός ὁ λυσιτελέω ἀποχράω . Ζεύς οὗτος φημί · « ὅπως μή εὑρίσκω ἄνθρωπος ὁ ποίημα ὅς ποιέω ὁ θεός ἐπί ὁ ὁ ὠφέλεια σκοπός , ἐν πᾶς ὁ γίγνομαι ἀπό ἀρχή ὁ κτίσις καί μέχρι ὁ ὁ πᾶς συμπλήρωσις , οὐδείς ἐν ὁ εἰμί εἰμί κακός . οὐδέ γάρ ἔχω φύσις ἐκ ἀγαθός κακός τίς γίγνομαι . εἰμί δέ ἀγαθός ὁ ὁ ἀπαντάω αἴτιος , ἀγαθός πάντως ὅσος ἐκ ὁ ἀγαθός ὁ ὑπόστασις ἔχω .
gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0394.2
Εἶτα , « Ἐγνων , » φησίν , « ὅτι οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν ἐν αὐτῷ , εἰ μὴ τὸ εὐφραίνεσθαι , καὶ τὸ ποιεῖν ἀγαθὸν ἐν ζωῇ αὐτοῦ . » Ἀνακεφαλαιοῦνται τῷ λόγῳ τὰ εἰρημένα . Εἰ γὰρ ἐν καιρῷ τῶν θείων ποιημάτων ἡ χρήσις τοῦ καλοῦ ὁρίζεται τῇ ἀνθρωπίνῃ ζωῇ , ἐν ᾧ εἴη καλόν , ἡ διηνεκὴς ἐπὶ τοῖς καλοῖς εὐφροσύνη , ἥτις ἐκ τῶν ἀγαθῶν ἔργων γεννᾶται . Ἡ γὰρ τῶν ἐντολῶν ἐργασία , νῦν μὲν διὰ τῆς ἐλπίδος εὐφραίνει τὸν τῶν καλῶν προϊστάμενον ἔργων · μετὰ ταῦτα δὲ ἀπολαυσιν τῶν ἀγαθῶν ἐλπίδων δεξαμένη , θῴσι τοῖς ἀξίοις τὴν εὐφροσύνην προτίθεσιν , ὅτε φησίν ὁ Κύριος τοῖς τὸ ἀγαθὸν πεποιηκόσιν , ὅτι « Δεῦτε , οἱ εὐλογημένοι , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν . » Καὶ ἐπεὶ ἐστὶν ἡ βρώσις καὶ πόσις τῷ σώματι , δι’ ὧν συντηρεῖται ἡ φύσις , τοῦτό ἐστι τῇ ψυχῇ τὸ πρὸς τὸ ἀγαθὸν βλέπειν , καὶ τοῦτο ὡς ἀληθῶς δόμα ἐστὶ Θεοῦ τὸ ἐναντιζεῖν Θεῷ . Τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ ὄνομα , ὃ ἐν τοῖς ἑφεξῆς εἰρημένον διερμηνεύεται . Ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως · « Καὶ γε πᾶς ἄνθρωπος ὃς φάγεται , καὶ πίεται , καὶ ἰδὴ ἀγαθὸν ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ , τοῦτο δὲ δόμα Θεοῦ ἐστιν . » Ὡς γὰρ ὁ ἄνθρωπος , φησίν , ὁ σαρκικῶς ἐν τῷ φαγεῖν καὶ πιεῖν τὴν ἰσχὺν ἔχει , οὕτως ὁ πρὸς τὸ ἀγαθὸν βλέπων ( ἀγαθὸν δὲ ἀληθινὸν ὁ μόνος ἀγαθὸς ἂν εἴη ) δόμα Θεοῦ ἔχει ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ , αὐτὸ τοῦτο τὸ πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἀεὶ βλέπειν . Διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: εἶτα , « γιγνώσκω , » φημί , « ὅτι οὐ εἰμί ἀγαθός ἐν αὐτός , εἰμί μή ὁ εὐφραίνω , καί ὁ ποιέω ἀγαθός ἐν ζωή αὐτός . » Ἀνακεφαλαιόω ὁ λόγος ὁ εἴρω . εἰμί γάρ ἐν καιρός ὁ θεῖον ποίημα ὁ χρῆσις ὁ καλός ὁρίζω ὁ ἀνθρώπινος ζωή , ἐν ὅς εἰμί καλός , ὁ διηνεκής ἐπί ὁ καλός Εὐφρόσυνος , ὅστις ἐκ ὁ ἀγαθός ἔργον γεννάω . ὁ γάρ ὁ ἐντολή ἐργασία , νῦν μέν διά ὁ ἐλπίς εὐφραίνω ὁ ὁ καλός προΐστημι ἔργον · μετά οὗτος δέ ἀπόλαυσις ὁ ἀγαθός ἐλπίς δέχομαι , τίθημι ὁ ἄξιος ὁ Εὐφρόσυνος προτίθημι , ὅτε φημί ὁ Κύριος ὁ ὁ ἀγαθός ποιέω , ὅτι « δεῦτε , ὁ εὐλογέω , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος . » καί ἐπεί εἰμί ὁ βρῶσις καί πόσις ὁ σῶμα , διά ὅς συντηρέω ὁ φύσις , οὗτος εἰμί ὁ Ψυχή ὁ πρός ὁ ἀγαθός βλέπω , καί οὗτος ὡς ἀληθής δόμα εἰμί Θεός ὁ εναντιζεω Θεός . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὄνομα , ὅς ἐν ὁ ἐφεξῆς εἴρω διερμηνεύω . ἔχις δέ ὁ λέξις οὕτως · « καί γε πᾶς ἄνθρωπος ὅς ἐσθίω , καί πίνω , καί ἴδη ἀγαθός ἐν πᾶς μόχθος αὐτός , οὗτος δέ δόμα Θεός εἰμί . » ὡς γάρ ὁ ἄνθρωπος , φημί , ὁ σαρκικός ἐν ὁ ἐσθίω καί πίνω ὁ ἰσχύς ἔχω , οὕτως ὁ πρός ὁ ἀγαθός βλέπω ( ἀγαθός δέ ἀληθινός ὁ μόνος ἀγαθός εἄν εἰμί ) δόμα Θεός ἔχω ἐν πᾶς μόχθος αὐτός , αὐτός οὗτος ὁ πρός ὁ ἀγαθός ἀεί βλέπω . Ζεύς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .