gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0341.2
Ταῦτα , φησί , καὶ τοιαῦτα ποιήσας , εἰ Β Ἐσκεψάμην εἰ ἡ καρδία μου ἐλκύσει ως οἶνον τὴν σάρκα μου . Τοῦτέστιν , ὅπως ἐπικρατεσθαι γένοιτο ἡ τῶν νοητῶν ἐπιμέλεια τῶν τῆς σαρκὸς κινήσεων , ὥστε μὴ στασιάζειν πρὸς ἑαυτὴν τὴν φύσιν · ἀλλὰ μὲν τῇ διανοίᾳ προαιρουμένης , πρὸς ἑτέρα δὲ τῆς σαρκὸς ἐρελκούσης · ἀλλ' ὡς καταπειθὲς καὶ ὑποχείριον ποιήσει τῷ νοητῷ τῆς ψυχῆς μέρει τὸ τῆς σαρκὸς ἡμῶν φρόνημα , ἐλκυθέντος καὶ καταποθέντος τοῦ ἐλαττουμένου ἐν τῷ πλεονάζοντι , ἐν τρόπῳ ἐπὶ τῶν διψόντων γίνεται . Οὐ γὰρ ἐναπομένει ὁ οἶνος τῇ κύλικι , εἰγε τῷ διψῶντι στόματι προσαχθῇ , ἀλλὰ μεθίσταται πρὸς τὸν πίνοντα , καὶ διαφανὴς γίνεται μετὰ σπουδῆς ἐπὶ τὸ ἔντος εἰσελκόμενος . Οὐ γενομένου , ἀπλαινὴς μοι καὶ ἀνεμπόδιστος ἐγένετο ἡ ὁδηγία πρὸς τὴν ἐπιστήμην τῶν ὄντων . « Ἡ καρδία μου , » φησίν , « ὡδήγησέ με ἐν σοφίᾳ , » ἧς τῆς κατεκράτησα τῆς ἐπαναστάσεως τῶν ἡδονῶν , καὶ γέγονέ μοι ἡ παιδείας αἰτία τοῦ κρατῆσαι ἐπὶ εὐφροσύνης . Οὕτω γὰρ περιέχει ἡ ἀκολουθία τῆς λέξεως . Τὸ δέ μοι μάλιστα κατὰ τὴν γνώσιν σπουδαζόμενον ἦν , τὸ ἐπὶ μηδενὶ ματαιῷ τὴν ζωὴν ἀσχολῆσαι , ἀλλ' εὑρεῖν ἐκεῖνο τὸ ἀγαθόν , οὖ τις ἐπιτυχὼν οὐχ ἀμαρτάνει τῆς τοῦ συμφέροντος χρήσεως , ὃ διάρκῃ τε ἔστι καὶ οὐ πρόσκαιρον , καὶ πᾶσῃ τῇ ζωῇ παρατείνεται , ἐλπὶς εἰς ἀγαθὸν πᾶσῃ ἡλικίᾳ γινόμενον , καὶ πρώτῃ καὶ μέσῃ , καὶ τελευταίᾳ , καὶ παντὶ τῷ τῶν ἡμερῶν ἀριθμῷ . « Ἓως οὖ γὰρ ἴδω , φησί , ποῖον τὸ ἀγαθὸν τοῖς υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , ὃ ποιήσουσιν ὑπὸ τὴν ἡλίον , ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς αὐτῶν . » Τὰ γὰρ διὰ σαρκὸς σπουδαζόμενα , κἂν ὅτι μάλιστα πρὸ τῶν παρόν δελέξῃ τὴν αἴσθησιν , ἐν ἀκαρεὶ τὸ εὐφραῖνον ἔχει . Οὐ γὰρ ἔστιν ἐπ' οὐδενὶ τῶν ἐν τῷ σώματι γινομένων , διαρκῶς ἡδύσθαι · ἀλλ' ἡ τοῦ πίνειν ἡδονή , συναπολήγει τῷ κόρῳ · καὶ ἐπὶ τοῦ ἐσθίειν ὡσαύτως , ἡ πλησμονὴ τὴν ὀρεξιν ἔσβεσε , καὶ εἰ τις ἄλλῃ ἐπιθυμία , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τῷ τοῦ ἐπιθυμητοῦ μετουσίᾳ κατεμαράνθη , κἂν πάλιν γένηται , πάλιν μαραίνεται . Διαρκεῖ δὲ οὐδὲν εἰς ἀεὶ τῶν τῇ αἰσθήσει τερπνῶν , οὐδὲ ὡσαύτως ἔχει . Καὶ ἐπὶ πρὸς τούτοις , ἄλλο τῇ νηπιότητι ἀγαθόν , καὶ ἕτερον τῇ τῆς ἡλικίας ἀκμῇ , καὶ ἄλλο τῇ παρακμάσαντι , καὶ ἕτερον τῷ παρ' ἡλικίαν , καὶ τῷ γέροντι · πάλιν ἄλλο , τῷ εἰς γῆν ἤδη μένοντι . Ἐγὼ δέ , φησίν , ἐζήτουν ἐκεῖνο τὸ ἀναθόν , ὃ πᾶσῃ ἡλικίᾳ καὶ παντὶ τῷ χρόνῳ τῆς ζωῆς ἐπίσης ἀγαθὸν ἔστιν · οὐ χώρος οὐκ ἐλπίζεται , καὶ πλησμονὴ οὐχ ἐφρίσκεται · ἀλλὰ συμπαρατείνεται · τῇ
Lemmas: οὗτος , φημί , καί τοιοῦτος ποιέω , εἰμί Β σκέπτομαι εἰμί ὁ καρδία ἐγώ ἕλκω ως οἶνος ὁ σάρξ ἐγώ . τουτέστιν , ὅπως ἐπικρατέω γίγνομαι ὁ ὁ νοητός ἐπιμέλεια ὁ ὁ σάρξ κίνησις , ὥστε μή στασιάζω πρός ἑαυτοῦ ὁ φύσις · ἀλλά μέν ὁ διάνοια προαιρέω , πρός ἕτερος δέ ὁ σάρξ ερελκουω · ἀλλά ὡς καταπειθής καί ὑποχείριος ποιέω ὁ νοητός ὁ Ψυχή μέρος ὁ ὁ σάρξ ἐγώ φρόνημα , ἔλκω καί καταπίνω ὁ ἐλασσόω ἐν ὁ πλεονάζω , ἐν τρόπος ἐπί ὁ διψών γίγνομαι . οὖον γάρ απομένω ὁ οἶνος ὁ κύλιξ , εἰ ὁ διψάω στόμα προσάγω , ἀλλά μεθίστημι πρός ὁ πίνω , καί διαφανής γίγνομαι μετά σπουδή ἐπί ὁ ἔντεα εἰσέλκω . οὖον γίγνομαι , απλαινεος ἐγώ καί ἀνεμπόδιστος γίγνομαι ὁ ὁδηγία πρός ὁ ἐπιστήμη ὁ εἰμί . « ὁ καρδία ἐγώ , » φημί , « ὁδηγέω ἐγώ ἐν σοφία , » ὅς ὁ κατακρατέω ὁ ἐπανάστασις ὁ ἡδονή , καί γίγνομαι ἐγώ ὁ παιδεία αἰτία ὁ κρατέω ἐπί Εὐφρόσυνος . οὕτως γάρ περιέχω ὁ ἀκολουθία ὁ λέξις . ὁ δέ ἐγώ μάλιστα κατά ὁ γνῶσις σπουδάζω εἰμί , ὁ ἐπί μηδείς μάταιος ὁ ζωή ἀσχολέω , ἀλλά εὑρίσκω ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός , οὖον τις ἐπιτυγχάνω οὐ ἁμαρτάνω ὁ ὁ συμφέρω χρῆσις , ὅς διαρκής τε εἰμί καί οὖον πρόσκαιρος , καί πᾶς ὁ ζωή παρατείνω , Ἐλπὶς εἰς ἀγαθός πᾶς ἡλικία γίγνομαι , καί πρῶτος καί μέσος , καί τελευταῖος , καί πᾶς ὁ ὁ ἡμέρα ἀριθμός . « ἕως οὖον γάρ ὁράω , φημί , ποῖος ὁ ἀγαθός ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὅς ποιέω ὑπό ὁ ἥλιος , ἀριθμός ἡμέρα ζωή αὐτός . » ὁ γάρ διά σάρξ σπουδάζω , κἀν ὅτι μάλιστα πρό ὁ πάρειμι δελέξῃ ὁ αἴσθησις , ἐν ἀκαρί ὁ εὐφραίνω ἔχω . οὖον γάρ εἰμί ἐπί οὐδείς ὁ ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι , διαρκής ἡδύνω · ἀλλά ὁ ὁ πίνω ἡδονή , συναπολήγω ὁ κόρος · καί ἐπί ὁ ἐσθίω ὡσαύτως , ὁ πλησμονή ὁ ὄρεξις σβέννυμι , καί εἰμί τις ἄλλος ἐπιθυμία , κατά ὁ αὐτός τρόπος ὁ ὁ ἐπιθυμητής μετουσία καταμαραίνω , κἀν πάλιν γίγνομαι , πάλιν μαραίνω . διαρκής δέ οὐδείς εἰς ἀεί ὁ ὁ αἴσθησις τερπνός , οὐδέ ὡσαύτως ἔχω . καί ἐπί πρός οὗτος , ἄλλος ὁ νηπιότης ἀγαθός , καί ἕτερος ὁ ὁ ἡλικία ἀκμή , καί ἄλλος ὁ παρακμάζω , καί ἕτερος ὁ παρά ἡλικία , καί ὁ γέρων · πάλιν ἄλλος , ὁ εἰς γῆ ἤδη Μένων . ἐγώ δέ , φημί , ζητέω ἐκεῖνος ὁ ἀνατίθημι , ὅς πᾶς ἡλικία καί πᾶς ὁ χρόνος ὁ ζωή ἐπίσης ἀγαθός εἰμί · οὖον χώρος οὐ ἐλπίζω , καί πλησμονή οὐ φρίσσω · ἀλλά συμπαρατείνω · ὁ