gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0327.1
οὐν ἐστιν ὁ περὶ τούτων ἡμῖν ὑπελήφραμεν ; « Οὐ ταῖς μὲν ἄλλαις πάσαις Γραφαῖς , ἱστορίαις τε καὶ προφητείαις , καὶ πρὸς ἄλλα τινὰ τῶν μὴ πάνυ τῇ Ἐκκλησίᾳ χρησίμων ὁ σκοπὸς βλέπει . Τί γὰρ μέλει τῇ Ἐκκλησίᾳ τὰς τῶν πολέμων συμφοράς δι’ ἀκριβείας μαθεῖν , ἢ τίνες ἐθνῶν ἄρχοντες καὶ πόλεων γεγονάσιον οἰκισταί , καὶ τίνες τινῶν ἀποικοί , τί ποτα βασιλείαι κατὰ τὸν ἐφεξῆς χρόνον διαφανήσονται , καὶ ὅσοι γάμοι καὶ παιδοποιΐαι δι’ ἐπιμελείας ἐμνημονεύθησαν , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , ὅσα ἐκάστης ἐστὶ διδαχθῆναι Γραφῆς , τί ἄν τοσοῦτον πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς εὐσεβείας τῇ Ἐκκλησίᾳ συναγωνισαῖτο ; Ἡ δὲ τοῦ βιβλίου τούτου διδασκαλία πρὸς μόνην τὴν ἐκκλησιαστικὴν πολιτείαν βλέπει , δι’ ὧν ἄν τὸν ἐν ἀρετῶν τις κατορθώσαιε βίον , ταῦτα ὑφηγουμένη . Ὁ γὰρ σκοπὸς τῶν ἐνταῦθα λεγομένων ἐστὶ , τὸ ὑπερθεῖναι τὸν νοῦν τῆς αἰσθήσεως , καὶ λαύσαι καταλιπόντα πᾶν ὅτιπερ ἐστὶ μέγα τε καὶ λαμπρὸν ἐν τοῖς οὖσι φαινομένοις · πρὸς τὰ ἀνέρικτα τῇ αἰσθητικῇ καταλήψει διὰ τῆς ψυχῆς ὑπερκύψαι , κάκεινον τὴν ἐπιθυμίαν λαβεῖν , ὧν οὐκ ἐφικνεῖται ἡ αἴσθησις . Τάχα δὲ καὶ πρὸς τὸν καθηγεμόνα τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἐπιγραφὴ βλέπει . Ὁ γὰρ ἀληθινὸς Ἐκκλησιαστής , ὁ τὰ ἐσκορπισμένα συναγαγὼν εἰς ἕν πλήρωμα , καὶ τοὺς πολλῇ κατὰ τὰς ποικιλίας ἀπάτας πεπλανημένους εἰς ἕνα συλλογὸν ἐκκλησιάζων , τίς ἄν ἄλλος εἴη , εἰ μὴ ὁ ἀληθινὸς βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , πρὸς ὃν εἶπεν ὁ Ναθαναήλ , ὅτι « Σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ · σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ; » Εἰ οὖν τὰ ῥήματα ταῦτα τοῦ βασιλέως ἐστὶ τοῦ Ἰσραήλ , ὁ δὲ αὐτὸς οὗτος καὶ Θεοῦ Υἱὸς ἐστὶ , καθὼς λέγει τὸ Εὐαγγέλιον · ἄρα καὶ ὁ αὐτὸς Ἐκκλησιαστὴς ὀνομάζεται . Τάχα δὲ οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότος εἰς ταύτην τὴν διάνοιαν τῆς ἐπιγραφῆς ἀναφέρομεν σαυτήν , ἵνα διὰ τούτο μάθωμεν , ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν διὰ τοῦ Εὐαγγελίου τὴν Ἐκκλησίαν
Lemmas: ὀν εἰμί ὁ περί οὗτος ἐγώ ὑπολαμβάνω ; « οὖον ὁ μέν ἄλλος πᾶς γραφή , ἱστορία τε καί προφητεία , καί πρός ἄλλος τις ὁ μή πάνυ ὁ ἐκκλησία χρήσιμος ὁ σκοπός βλέπω . τις γάρ μέλος ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ Πολέμων συμφορά διά ἀκρίβεια μανθάνω , ἢ τίς ἔθνος ἄρχω καί πόλις γίγνομαι οἰκιστής , καί τίς τις ἄποικος , τίς ποτός βασίλειος κατά ὁ ἐφεξῆς χρόνος διαφαίνω , καί ὅσος γάμος καί παιδοποιία διά ἐπιμέλεια μνημονεύω , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὅσος ἕκαστος εἰμί διδάσκω γραφή , τίς ἄν τοσοῦτος πρός ὁ σκοπός ὁ εὐσέβεια ὁ ἐκκλησία συναγωνίζομαι ; ὁ δέ ὁ βιβλίον οὗτος διδασκαλία πρός μόνος ὁ ἐκκλησιαστικός πολιτεία βλέπω , διά ὅς ἄν ὁ ἐν ἀρετή τις κατορθόω βίος , οὗτος ὑφηγέομαι . ὁ γάρ σκοπός ὁ ἐνταῦθα λέγω εἰμί , ὁ ὑπερτίθημι ὁ νόος ὁ αἴσθησις , καί λαυσος καταλείπω πᾶς ὅτιπερ εἰμί μέγας τε καί λαμπρός ἐν ὁ εἰμί φαίνω · πρός ὁ ἀνέρικτα ὁ αἰσθητικός καταλαμβάνω διά ὁ Ψυχή ὑπερκύπτω , ἐκεῖνος ὁ ἐπιθυμία λαμβάνω , ὅς οὐ ἐφικνέομαι ὁ αἴσθησις . Τάχα δέ καί πρός ὁ καθηγεμών ὁ ἐκκλησία ὁ ἐπιγραφή βλέπω . ὁ γάρ ἀληθινός ἐκκλησιαστής , ὁ ὁ σκορπίζω συνάγω εἰς εἷς πλήρωμα , καί ὁ πολύς κατά ὁ ποικιλίας ἀπάτη πλανάω εἰς εἷς σύλλογος ἐκκλησιάζω , τίς ἄν ἄλλος εἰμί , εἰμί μή ὁ ἀληθινός βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ , ὁ υἱός ὁ Θεός , πρός ὅς εἶπον ὁ Ναθαναήλ , ὅτι « σύ εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός · σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ ; » εἰμί οὖν ὁ ῥῆμα οὗτος ὁ βασιλεύς εἰμί ὁ Ἰσραήλ , ὁ δέ αὐτός οὗτος καί Θεός υἱός εἰμί , καθώς λέγω ὁ Εὐαγγέλιος · ἄρα καί ὁ αὐτός ἐκκλησιαστής ὀνομάζω . Τάχα δέ οὐ ἔξω ὁ εἰκός εἰς οὗτος ὁ διάνοια ὁ ἐπιγραφή ἀναφέρω σεαυτοῦ , ἵνα διά οὗτος μανθάνω , ὅτι εἰς αὐτός ὁ διά ὁ Εὐαγγέλιος ὁ ἐκκλησία