gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0381.2
Ἡμεῖς δὲ πρὸς τὰ ἐφεξῆς τοῦ λόγου προελθόντες , δι᾽ οὗ μοι δοκεῖ μᾶλλον ὁ κατὰ τὴν ὑψηλοτέραν φιλοσοφίαν θεωρηθεὶς λόγος οἰκειοτάτως πρὸς τὸ ῥητὸν ἔχειν . Προτετάχται γὰρ ὁ τοῦ σιγῆν καιρός , καὶ μετὰ τὴν σιγὴν ἔδωκε τὸν τοῦ λέγειν καιρόν . Πότε οὖν , καὶ περὶ τίνων τὸ σιγῆν ἐστὶν ἁμείνων ; εἴποι τις τῶν πρὸς τὸ ἦθος βλεπόντων πολλάκι τὴν σιωπὴν εὐσχημονεστέραν εἶναι τοῦ λόγου , οἷον καθὼς διακρίνει τῆς σιωπῆς τε καὶ τοῦ λόγου τὴν εὐκαιρίαν ὁ Παῦλος , ποτὲ μὲν νομοθετῶν τὸ σιγῆν , ποτὲ δὲ ἐπιτρέπων τὸ λέγειν . « Πᾶς λόγος σαπρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω . » Οὕτως σιωπῆς ὁ νόμος · ἀλλ᾽ εἴ τις ἀγαθὸς πρὸς οἰκοδομὴν τῆς πίστεως , ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσιν , οὕτος τοῦ λέγειν καιρός . « Αἱ γυναῖκες ἐν ταῖς ἐκκλησίαις σιγώτωσαν » πάλιν ἔδωκε τῇ σιγῇ τὸν καιρόν . « Εἰ δέ τι μανθάνειν θέλουσιν ὧν ἀγνοοῦσιν , ἐν οἴκῳ τοὺς ἰδίους ἀνδρας ἐπερωτῶτωσαν » πάλιν ἐπέδειξε τοῦ λόγου τὴν εὐκαιρίαν . « Μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους » καὶ αὕτη σιωπῆς εὐκαιρία « Λαλεῖτω ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίου αὐτοῦ » πάλιν ἡ ἔξουσια τοῦ λόγου . Καὶ πολλά τοιαῦτα ἔστιν εἰπεῖν καὶ ἐκ τῆς ἀρχαιοτέρας Γραφῆς . « Ἐν τῷ συστήναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου , ἐκωφώθην , καὶ ἐταπεινώθην , καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν , καὶ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἠκούων , καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ . » Ἄλαλος γίνεται ὁ πρὸς τὴν ἀντίδοσιν τοῦ κακοῦ μένων ἀκίνητος · ἐν οἷς δὲ προσήκει τῷ λόγῳ χρῆσθαι , ἀνοίγει ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα , φθέγγεται προθήματα , πληροῖ τὸ στόμα αἰνέσεως , κάλαμον ποιεῖ τὴν γλῶσσαν . Ἄλλὰ τί χρή μυρίων δυτῶν ἐν τῇ Γραφῇ τῶν ὑποδειγμάτων , λετουργεῖν ἐν τοῖς ὁμολογουμένως τὸν λόγον ; Ὁ δέ μοι πρὸ τούτων ἐπὶ νοῦν ἦλθεν , ὡς συμφωνούσης τῆς περὶ τοῦ σιγῆν καὶ λαλεῖν εὐκαιρίας τῇ ἀποδοθεῖσῃ περὶ τοῦ ῥήγματος καὶ τῆς ῥαφῆς θεωρίᾳ , τοῦτο βούλομαι πάλιν ἐπαναλαβὼν , δι᾽ ὀλίγων εἰπεῖν . Ἐκεῖ τε γὰρ τὴν κακῶς τῷ ἐναντίῳ συμφυεῖσαν ψυχὴν ἀπορρήξας ὁ λόγος εἰς ἕνωσιν ἤγαγε τοῦ ὄντως ὄντος διὰ τῆς προσκολλήσεως , ὅπερ ὑπὲρ λόγον ἐστιν , ὁ δὲ προλαβὼν ἀπέδωκε λόγον . Ἐνταῦθά δὲ διὰ τοῦτο μοι δοκεῖ τὸ σιγῆν προτετάχθαι τοῦτ᾽ ἔστι διότι τὸ ὑπὲρ πᾶν ἔχειν ὄνημά τε καὶ ὄνομα , ὁ ἡ τοῦ κακοῦ ἀπορραγεῖσα ψυχὴ καὶ ζητεῖ διαπαντὸς , καὶ ἐναρρήσει τῇ εὐρεθέντι ἐρείσται , τοῦτο πάσης ἐρμηνευτικῆς φωνῆς
Lemmas: ἐγώ δέ πρός ὁ ἐφεξῆς ὁ λόγος προέρχομαι , διά ὅς ἐγώ δοκέω μᾶλλον ὁ κατά ὁ ὑψηλός φιλοσοφία θεωρέω λόγος οἰκεῖος πρός ὁ ῥητός ἔχω . προτάσσω γάρ ὁ ὁ σιγάω καιρός , καί μετά ὁ σιγή δίδωμι ὁ ὁ λέγω καιρός . Πότος οὖν , καί περί τίνω ὁ σιγάω εἰμί ἀγαθός ; εἶπον τις ὁ πρός ὁ ἦθος βλέπω πολλάκις ὁ σιωπή εὐσχήμων εἰμί ὁ λόγος , οἷος καθώς διακρίνω ὁ σιωπή τε καί ὁ λόγος ὁ εὐκαιρία ὁ Παῦλος , ποτέ μέν νομοθέτης ὁ σιγάω , ποτέ δέ ἐπιτρέπω ὁ λέγω . « Πᾶς λόγος Σαπρὸς ἐκ ὁ στόμα σύ μή ἐκπορεύω . » οὕτως σιωπή ὁ νόμος · ἀλλά εἰμί τις ἀγαθός πρός οἰκοδομή ὁ πίστις , ἵνα δίδωμι χάρις ὁ ἀκούω , οὗτος ὁ λέγω καιρός . « ὁ γυνή ἐν ὁ ἐκκλησία σιγώτωσαν » πάλιν δίδωμι ὁ σιγή ὁ καιρός . « εἰμί δέ τίς μανθάνω ἐθέλω ὅς ἀγνοέω , ἐν οἶκος ὁ ἴδιος ἀνήρ ἐπερωτάω » πάλιν ἐπιδείκνυμι ὁ λόγος ὁ εὐκαιρία . « μή ψεύδω εἰς ἀλλήλων » καί οὗτος σιωπή Εὐκαιρία « λαλέω ἀλήθεια ἕκαστος μετά ὁ πλησίος αὐτός » πάλιν ὁ ἐξουσία ὁ λόγος . καί πολύς τοιοῦτος εἰμί εἶπον καί ἐκ ὁ ἀρχαῖος γραφή . « ἐν ὁ συνίστημι ὁ ἁμαρτωλός ἐναντίος ἐγώ , κωφόω , καί ταπεινόω , καί σιγάω ἐκ ἀγαθός , καί ὡσεί κωφός οὐ ἀκούω , καί ὡσεί ἄλαλος οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός . » ἄλαλος γίγνομαι ὁ πρός ὁ ἀντίδοσις ὁ κακός Μένων ἀκίνητος · ἐν ὅς δέ προσήκω ὁ λόγος χράω , ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα , φθέγγομαι πρόθημα , πληρόω ὁ στόμα αἴνεσις , κάλαμος ποιέω ὁ γλῶσσα . ἀλλά τίς χρή μυρίος δύτης ἐν ὁ γραφή ὁ ὑπόδειγμα , λειτουργέω ἐν ὁ ὁμολογουμένως ὁ λόγος ; ὁ δέ ἐγώ πρό οὗτος ἐπί νόος ἔρχομαι , ὡς συμφωνέω ὁ περί ὁ σιγάω καί λαλέω εὐκαιρία ὁ ἀποδίδωμι περί ὁ ῥῆγμα καί ὁ ῥαφή θεωρία , οὗτος βούλομαι πάλιν ἐπαναλαμβάνω , διά ὀλίγος εἶπον . ἐκεῖ τε γάρ ὁ κακῶς ὁ ἐναντίος συμφύω ψυχή ἀπορρήγνυμι ὁ λόγος εἰς ἕνωσις ἄγω ὁ εἰμί εἰμί διά ὁ προσκόλλησις , ὅσπερ ὑπέρ λόγος εἰμί , ὁ δέ προλαμβάνω ἀποδίδωμι λόγος . ἐνταῦθα δέ διά οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ σιγάω προτάσσω οὗτος εἰμί διότι ὁ ὑπέρ πᾶς ἔχω ὄνημά τε καί ὄνομα , ὁ ὁ ὁ κακός ἀπαράσσω ψυχή καί ζητέω διαπαντός , καί ἐναίρω ὁ εὐρεθέντι ἐρείδω , οὗτος πᾶς ἑρμηνευτικός φωνή