gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0335.3
Ἐγώ , φησιν , ὁ Ἐκκλησιαστής . Ἐμάθομεν δὲ , τίς ὁ Ἐκκλησιαστής , ὁ τὰ πεπλανημένα τε καὶ διεσκορπισμένα συναγαγὼν εἰς ἕν , καὶ ποιῶν τὰ πάντα μίαν ποίμνην , ἵνα μηδὲν ἀνέχων ἢ τῆς καλῆς τοῦ ποιμένος φωνῆς τῆς τὰ πάντα ζωοποιούσης . Τὰ γὰρ ῥήματα , φησιν , τὰ ἐγὼ λαλῶ , πνεῦμά ἐστι , καὶ ζωὴ ἐστιν . Οὕτως ὀνομάζει ἑαυτὸν Ἐκκλησιαστήν , ὡς ἰατρὸν καὶ ζωὴν , καὶ ἀνάστασιν , καὶ φῶς , καὶ ὁδόν , θύραν τε , καὶ ἀλήθειαν , καὶ πάντα τὰ τῆς φιλανθρωπίας ὀνόματα . Ὅσπερ οὖν τοῦ μὲν ἰατροῦ ἡ φωνὴ πρὸς τοὺς ἀσθενούντας οἰκείως ἔχει , ὁ δὲ τῆς ζωῆς λόγος ἐπὶ τῶν νεκρῶν ἐνεργὸς γίνεται , τῶν ἂν ἀκούσωσι τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , μηκέτι ἐναπομενόντων τῇ ἀρχαίᾳ νεκρότητι : οἱ δὲ ἐν γόμοις ὄντες , τὴν φωνὴν τῆς ἀναστάσεως ἐπιζητοῦσι , καὶ ὁ τοῦ φωτὸς λόγος τοῖς ἐσκοτισμένοις ἀρμόδιος , ἡ τε ὁδὸς τοῖς πεπλανημένοις λεία , καὶ ἡ θύρα τοῖς τοῦ εἰσελθεῖν δεομένοις : οὕτω καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴς τοῖς ἐκκλησιαζομένοις διαλέγεται πάντως . Οὕκουν πρὸς ἡμᾶς λαλεῖ ὁ Ἐκκλησιαστής : καὶ δὴ ἀκούσωμεν τῶν λόγων αὐτοῦ ἡμεῖς ἡ Ἐκκλησία . Ὡς γὰρ ὁ μὲν χορὸς πρὸς τὸν χορευταὶν ὁρᾷ , πρὸς δὲ τὸν κυβερνητὴν οἱ ναῦται , καὶ πρὸς τὸν στρατηγὸν ἡ παράταξις , οὕτω καὶ πρὸς τὸν καθηγεμόνα τῆς Ἐκκλησίας , οἱ ἐν τῷ πλήρωματι τῆς Ἐκκλησίας . Τί οὖν φησιν ὁ Ἐκκλησιαστής ; Ἐγὼ ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴλ ἐν Ἱερουσαλήμ . Πότε τοῦτο ; Ἡ πάντως ὅτε κατεστάθη βασιλεὺς ὑπ’ αὐτοῦ , ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ , διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου ; Πρὸς δν εἶπεν ὁ Κύριος , ὅτι Υἱός μου εἶ σύ , καὶ ὅτι Σήμερον γεγέννηκά σε : τὸν γὰρ ποιητὴν τοῦ παντός , τὸν τῶν αἰώνων πατέρα , σήμερον εἶπε γεγεννημένα , ἵνα διὰ τοῦ παραθεῖναι τὸ χρονικὸν ὄνομα τῷ καιρῷ τῆς γεννήσεως , μὴ τὴν προαιώνιον ὑπάρξιν , ἀλλὰ τὴν ἐν χρόνῳ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀνθρώπων διὰ σαρκὸς γέννησιν παραστήσῃ ὁ λόγος .
Lemmas: ἐγώ , φημί , ὁ ἐκκλησιαστής . μανθάνω δέ , τίς ὁ ἐκκλησιαστής , ὁ ὁ πλανάω τε καί διασκορπίζω συνάγω εἰς εἷς , καί ποιέω ὁ πᾶς εἷς ποίμνη , ἵνα μηδείς ἀνέχω ἢ ὁ καλός ὁ ποιμήν φωνή ὁ ὁ πᾶς ζῳοποιέω . ὁ γάρ ῥῆμα , φημί , ὁ ἐγώ λαλέω , πνεῦμα εἰμί , καί ζωή εἰμί . οὕτως ὀνομάζω ἑαυτοῦ ἐκκλησιαστής , ὡς ἰατρός καί ζωή , καί ἀνάστασις , καί φάος , καί ὁδός , θύρα τε , καί ἀλήθεια , καί πᾶς ὁ ὁ φιλανθρωπία ὄνομα . ὅσπερ οὖν ὁ μέν ἰατρός ὁ φωνή πρός ὁ ἀσθενέω οἰκεῖος ἔχω , ὁ δέ ὁ ζωή λόγος ἐπί ὁ νεκρός ἐνεργός γίγνομαι , ὁ εἄν ἀκούω ὁ φωνή ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , μηκέτι ἐναπομένω ὁ ἀρχαῖος νεκρότης : ὁ δέ ἐν γόμος εἰμί , ὁ φωνή ὁ ἀνάστασις ἐπιζητέω , καί ὁ ὁ φάος λόγος ὁ σκοτίζω Ἁρμόδιος , ὁ τε ὁδός ὁ πλανάω λεῖος , καί ὁ θύρα ὁ ὁ εἰσέρχομαι δήω : οὗτος καί ὁ ἐκκλησιαστής ὁ ἐκκλησιάζω διαλέγω πάντως . κέω πρός ἐγώ λαλέω ὁ ἐκκλησιαστής : καί δή ἀκούω ὁ λόγος αὐτός ἐγώ ὁ ἐκκλησία . ὡς γάρ ὁ μέν χορός πρός ὁ χορευτής ὁράω , πρός δέ ὁ κυβερνήτης ὁ ναύτης , καί πρός ὁ στρατηγός ὁ παράταξις , οὗτος καί πρός ὁ καθηγεμών ὁ ἐκκλησία , ὁ ἐν ὁ πλήρωμα ὁ ἐκκλησία . τις οὖν φημί ὁ ἐκκλησιαστής ; ἐγώ γίγνομαι βασιλεύς ἐπί Ἰσραήλ ἐν Ἱερουσαλήμ . πότος οὗτος ; ὁ πάντως ὅτε καθίστημι βασιλεύς ὑπό αὐτός , ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός , διαγγέλλω ὁ πρόσταγμα κύριος ; πρός δν εἶπον ὁ Κύριος , ὅτι υἱός ἐγώ εἰμί σῦς , καί ὅτι σήμερον γεννάω σύ : ὁ γάρ ποιητής ὁ πᾶς , ὁ ὁ αἰών πατήρ , σήμερον εἶπον γεννάω , ἵνα διά ὁ παρατίθημι ὁ χρονικός ὄνομα ὁ καιρός ὁ γέννησις , μή ὁ προαιώνιος ὕπαρξις , ἀλλά ὁ ἐν χρόνος ἐπί σωτηρία ὁ ἄνθρωπος διά σάρξ γέννησις παρίστημι ὁ λόγος .