gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0391.1
Α νομένην τὴν βαρείαν ταύτην καὶ ἄμαχον τοῦ κακοῦ προσβολήν . Ὀθεν τινὲς ἐγχαρεῖς τε καὶ σώφρονες , καὶ περὶ τὴν πίστιν διάπυροι , καὶ κατεσταλμένοι τὸν τρόπον , καὶ διὰ τῶν ἠθῶν μετριάζοντες , πρὸς ταύτην μόνον ἀντιχεῖν τὴν νόσον ἀδυνατοῦσιν . Εἰ οὖν νενοήται ἡμῖν τῶν πολεμίων τὸ στῖφος , καιρὸς ἂν εἴη τοῦ πολεμεῖν . Οὐχ ἂν δὲ τις θαρρήσειε τὴν ἐναντίαν παράταξιν τροπώσασθαι , μὴ τῆς πανοπλίας τοῦ Ἀποστόλου δραξάμενος . Πάντως δὲ οὐδεὶς ἀγνοεῖ τὸν τρόπον τῆς θείας ἐκείνης ὁπλισμοῦ , δι’ ἧς ἄτρωτον ποιεῖ τοῖς ἐναντίοις βέλεσι τὸν πρὸς τὴν φάλαγγα τῶν πολεμίων ἰστάμενον . Διελὼν γὰρ εἰς εἴδη τὰς ἀρετὰς ὁ Ἀπόστολος , ἴδιον ὅπλον ἑκάστῳ τῶν ἐν ἡμῖν καιρίων ἑκάστον ἀρετῆς εἶδος πεποίηται . Τῇ πίστει γὰρ τὴν δικαιοσύνην συμπλέξας καὶ συνυφάνας , διὰ τούτων κατασκευάζει τὸν ὁπλίτην τὸν θώρακα , καλῶς καὶ ἀσφαλῶς δι’ ἀμφοτέρων θωρακίζων τὸν στρατιώτην . Οὐ γὰρ ἐστιν , ἕτερον τοῦ ἑτέρου διεξενυμένου , ἀσφαλὲς ὅπλον ἐφ’ ἑαυτοῦ τῷ μεταχειριζομένῳ γενέσθαι . Οὔτε γὰρ ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων τῆς δικαιοσύνης ἰκανὴ περισώσασθαι · οὐδ’ αὖ πάλιν ἡ τοῦ βίου δικαιοσύνη ἀσφαλὴς ἐστιν εἰς σωτηρίαν καθ’ ἑαυτήν , διεξενυμένης τῆς πίστεως . Διὰ τοῦτο καθάπερ ὕλας τινὰς τῷ ὅπλῳ τούτῳ τὴν πίστιν καὶ τὴν δικαιοσύνην συμπλέξας , τὸ περικάρδιον τοῦ ὁπλίτου κατασφαλίζει . Ἐν γὰρ τῷ θώρακι , ἡ καρδία νοεῖται . Τὴν δὲ κεφαλὴν τοῦ ἀριστεύου · τῇ ἐλπίδι κατασφαλίζεται , σημαίνων ὅτι προσήκει τῷ καλῷ στρατιώτῃ , τὴν ἐλπίδα τῶν ὑψηλῶν , οἷον τινὰ λοφίαν εἰς τὸ ἄνω ἔχειν . Ὁ δὲ θυρσὸς τὸ σκεπαστήριον ὅπλον , ἡ ἀρχαῖα πίστις ἐστιν , ἧς ἡ τῶν ἀκίδων ἀκμὴ διαδύναι οὐ δύναται . Ἀκίδας δὲ πάντως παρὰ τῶν πολεμίων ἐκτοξευόμενα , τὰς ποικίλας προσβολὰς τῶν παθημάτων νοήσωμεν . Σωτήριον δὲ ὅπλον πρὸς τὴν δεξιὰν ὁπλίζει τῶν κατὰ τῶν ἐχθρίων ἀριστευόντων , τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἐστι , φοβερὸν μὲν τῷ ὑπεναντίῳ , τὸ δὲ μεταχειριζόμενον σωτήριον . Πᾶσα δὲ ἡ εὐαγγελικὴ διδασκαλία , τοῖς ποσὶ ποιεῖ τὴν ἀσφάλειαν , ὡς μηδὲν τοῦ σώματος εὑρεθῆναι γυμνὸν καὶ πρὸς πλήγην ἐπιτρέπειν .
Lemmas: Α νομένη ὁ βαρύς οὗτος καί ἄμαχος ὁ κακός προσβολή . ὅθεν τις ἐγχαίρω τε καί σώφρων , καί περί ὁ πίστις διάπυρος , καί κατεσταλμένος ὁ τρόπος , καί διά ὁ ἠθέω μετριάζω , πρός οὗτος μόνος ἀντέχω ὁ νόσος ἀδυνατέω . εἰμί οὖν νοέω ἐγώ ὁ πολέμιος ὁ στῖφος , καιρός εἄν εἰμί ὁ πολεμέω . οὐχ εἄν δέ τις θαρσέω ὁ ἐναντίος παράταξις τροπόω , μή ὁ πανοπλία ὁ ἀπόστολος δράσσομαι . πάντως δέ οὐδείς ἀγνοέω ὁ τρόπος ὁ θεῖος ἐκεῖνος ὁπλισμός , διά ὅς ἄτρωτος ποιέω ὁ ἐναντίος βέλος ὁ πρός ὁ φάλαγξ ὁ πολέμιος ἵστημι . διαιρέω γάρ εἰς εἶδος ὁ ἀρετή ὁ ἀπόστολος , ἴδιος ὅπλον ἕκαστος ὁ ἐν ἐγώ καίριος ἕκαστος ἀρετή εἶδος ποιέω . ὁ πίστις γάρ ὁ δικαιοσύνη συμπλέκω καί συνυφαίνω , διά οὗτος κατασκευάζω ὁ ὁπλίτης ὁ θώραξ , καλῶς καί ἀσφαλῶς διά ἀμφότερος θωρακίζω ὁ στρατιώτης . οὖον γάρ εἰμί , ἕτερος ὁ ἕτερος διεξενυμενω , ἀσφαλής ὅπλον ἐπί ἑαυτοῦ ὁ μεταχειρίζω γίγνομαι . οὔτε γάρ ὁ πίστις Χωρὶς ὁ ἔργον ὁ δικαιοσύνη ἱκανός περισῴζω · οὐδέ αὖος πάλιν ὁ ὁ βίος δικαιοσύνη ἀσφαλής εἰμί εἰς σωτηρία κατά ἑαυτοῦ , διεξενυμενω ὁ πίστις . Ζεύς οὗτος καθάπερ Ὕλας τις ὁ ὅπλον οὗτος ὁ πίστις καί ὁ δικαιοσύνη συμπλέκω , ὁ περικάρδιον ὁ ὁπλίτης κατασφαλίζω . ἐν γάρ ὁ θώραξ , ὁ καρδία νοέω . ὁ δέ κεφαλή ὁ ἀριστεύω · ὁ ἐλπίς κατασφάλιζω , σημαίνω ὅτι προσήκω ὁ καλός στρατιώτης , ὁ ἐλπίς ὁ ὑψηλός , οἷος τις λοφίας εἰς ὁ ἄνω ἔχω . ὁ δέ θύρσος ὁ σκεπαστήριος ὅπλον , ὁ ἀρχαῖος πίστις εἰμί , ὅς ὁ ὁ ἀκίς ἀκμή διαδύνω οὖον δύναμαι . Ἀκίς δέ πάντως παρά ὁ πολέμιος ἐκτοξεύω , ὁ ποικίλος προσβολή ὁ πάθημα νοέω . σωτήριον δέ ὅπλον πρός ὁ δεξιά ὁπλίζω ὁ κατά ὁ ἐχθρία ἀριστεύω , ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰμί , φοβερός μέν ὁ ὑπεναντίος , ὁ δέ μεταχειρίζω σωτήριος . πᾶσα δέ ὁ εὐαγγελικός διδασκαλία , ὁ πούς ποιέω ὁ ἀσφάλεια , ὡς μηδείς ὁ σῶμα εὑρίσκω γυμνός καί πρός πλήσσω ἐπιτρέπω .