gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0386.1
καὶ τί τὸ μισούμενον . λέγει γὰρ ἡ νεότης τοῖς τῆς ἡλικίας πάθεσι ζῶουσα , καιρὸν εἶναι αὐτῇ τοῦ φιλεῖν ταῦτα ἃ τῇ νεότητι φίλα ἐστίν . Ἄλλ' ἀντεῖδοξ ὁ Ἐκκλησιαστὴς τῇ νεότητι , ἄλλον τῆς καθαρᾶς φιλίας καιρὸν ὁρισάμενος . Μὴδὲ γὰρ εἶναι τοῦτο φιλιαν , τὴν διημαρτημένην τῆς ψυχῆς περὶ τὰ ἄτοπα σχέσιν . Ἄσπερ γὰρ εὐδοκιμῶν ἐν ὑγίει τῆς φύσεως , ἐν καιρῷ προσγίνεται τὸ δίψος τῷ σώματι · οὕς δὲ τὸ δῆγμα τῆς διψάδος ἐχίδνης τὴν τοιαύτην διάθεσιν ἐνεποίησεν , οὐχ ἂν τις εἴποι κατὰ καιρὸν ἐνεργειοῦσθαι τὴν δίψαν · οὐ γὰρ φυσικὴ ὁρεξις ἐπὶ τοῦτων , ἀλλὰ πᾶθος ἢ δίψα γίνεται · οὕτω καὶ τὸ ῥυπαρὸν τῆς νεότητος φίλτρον , οὐ φίλτρον , ἀλλὰ νόσος ἐστὶ τῇ διαχασεὶ τε καὶ γνώμῃ τῇ τῆς ἡλικίας δῆγματι ἐγγινόμενον . Οὐ πᾶσα τοίνυν φιλία τὸ εὐχαῖρον ἔχει , ἀλλ' ἡ περὶ τὸ μόνον ἀγαπητὸν γινόμενη . Ἄλλ' οὐκ ἔστι σαφῆ περὶ τούτων γνώμην λαβεῖν , μὴ οὕτωσι διαλέγομεν ἐν τῇ θεωρίᾳ τῶν λόγων · τῶν ἀγαθῶν τοίνυν , ὅσα πλὴν τῶν ἀνθρώπων σπουδάζεται , τὰ μὲν ὄντως τοιαῦτά ἐστιν , ὅσα καὶ ὀνομάζεται · τὰ δὲ ψευδώνυμον τὴν ἐπωνυμίαν ἔχει . Ὅσα γὰρ οὐχὶ πρόσκαιρον δίδουσι τὴν ἀπόλαυσιν , οὐδὲ τὰ τινι δοκοῦντα καλὰ ἑτέροις ἄχρηστα γίνεται , ἀλλὰ πάντοτε καὶ διὰ πάντων καὶ ἐν πᾶσιν ἐστὶν ἀγαθά , οἷς ἂν ἐγγένῃται , ταῦτα ὡς ἀληθῶς ἐστὶν ἀγαθά , ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα , καὶ τὸν τοῦ χειρῶνος ἐπιμέμιν οὐ προσδεχόμενα . Ἄπερ τοῖς ἀκριβῶς ἐξετάζουσι περὶ μόνην τὴν θεῖαν τε καὶ δίδου θεωρεῖται φύσιν . Τὰ δὲ ἄλλα πάντα ὅσα τῇ αἰσθήσει καλὰ ἐστι , διὰ τὴς κατὰ τὴν οἴησιν ἀπάτης καλὰ φαινόμενα , οὔτε ἐστὶ τῇ φύσει , οὔτε ὑφίστηκαν , ἀλλὰ τῆς βουδους καὶ παροδικῆς ὄντα φύσεως , δι' ἀπάτης τινὸς καὶ ματαιίας προλήψεως , ὡς κατὰ ἀλήθειαν ὄντα τοῖς ἀπατεούτοις νομίζεται . Εἰ οὖν τῶν ἀστάτων περιερχόμενοι τῶν ἀει ἑστῶτων οὐκ ἐπορέγοιντο , δοκεῖ γὰρ τοῖνυν οὐδὲν ἐπὶ τινὸς σκοπίας ὁφελῆς ἐστω · ὁ Ἐκκλησιαστὴς ἐμβαδὼν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει δι' ὧν λέγει · « Καιρὸς τοῦ φιλήσαι , καὶ καιρὸς τοῦ μισήσαι , » ὅτι ἄλλα ἐστὶ τὰ ὄντως ἀγαθά , ἃ καὶ αὐτὰ ἐστι καλὰ , καὶ τοὺς μετἑχοντας τοιούτους ποιεῖ .
Lemmas: καί τίς ὁ μισέω . λέγω γάρ ὁ νεότης ὁ ὁ ἡλικία πάθος ζῷον , καιρός εἰμί αὐτός ὁ φιλέω οὗτος ὁ ὁ νεότης φίλος εἰμί . ἄλλος ἀντιδίδωμι ὁ ἐκκλησιαστής ὁ νεότης , ἄλλος ὁ καθαρός φίλιος καιρός ὁρίζω . μηδέ γάρ εἰμί οὗτος φίλιος , ὁ διαμαρτάνω ὁ Ψυχή περί ὁ ἄτοπος σχέσις . Ἄσπερ γάρ εὐδοκιμέω ἐν ὑγιής ὁ φύσις , ἐν καιρός προσγίγνομαι ὁ δίψα ὁ σῶμα · ὅς δέ ὁ δῆγμα ὁ διψάς ἔχιδνα ὁ τοιοῦτος διάθεσις ἐμποιέω , οὐ εἄν τις εἶπον κατά καιρός ενεργειουω ὁ δίψα · οὖον γάρ φυσικός ὄρεξις ἐπί τοῦτις , ἀλλά πάθος ἢ δίψα γίγνομαι · οὗτος καί ὁ ῥυπαρός ὁ νεότης φίλτρον , οὖον φίλτρον , ἀλλά νόσος εἰμί ὁ διαχάζομαι τε καί γνώμη ὁ ὁ ἡλικία δῆγμα ἐγγίγνομαι . οὖον πᾶς τοίνυν φίλιος ὁ ευχαιρω ἔχω , ἀλλά ὁ περί ὁ μόνος ἀγαπητός γίγνομαι . ἄλλος οὐ εἰμί σαφής περί οὗτος γνώμη λαμβάνω , μή οὕτως διαλέγω ἐν ὁ θεωρία ὁ λόγος · ὁ ἀγαθός τοίνυν , ὅσος πλήν ὁ ἄνθρωπος σπουδάζω , ὁ μέν εἰμί τοιοῦτος εἰμί , ὅσος καί ὀνομάζω · ὁ δέ ψευδώνυμος ὁ ἐπωνυμία ἔχω . ὅσα γάρ οὐ πρόσκαιρος δίδωμι ὁ ἀπόλαυσις , οὐδέ ὁ τις δοκέω καλός ἕτερος ἄχρηστος γίγνομαι , ἀλλά πάντοτε καί διά πᾶς καί ἐν πᾶς εἰμί ἀγαθός , ὅς εἄν ἐγγίγνομαι , οὗτος ὡς ἀληθής εἰμί ἀγαθός , ἀεί ὡσαύτως ἔχω , καί ὁ ὁ χείρων ἐπιμένω οὖον προσδέχομαι . Ἄπερ ὁ ἀκριβῶς ἐξετάζω περί μόνος ὁ θεῖος τε καί δίδωμι θεωρέω φύσις . ὁ δέ ἄλλος πᾶς ὅσος ὁ αἴσθησις καλός εἰμί , διά σής κατά ὁ οἴησις ἀπάτη καλός φαίνω , οὔτε εἰμί ὁ φύσις , οὔτε ὑφίστημι , ἀλλά ὁ βουδιδωμι καί παροδικός εἰμί φύσις , διά ἀπάτη τις καί ματαιια πρόληψις , ὡς κατά ἀλήθεια εἰμί ὁ ἀπατεύω νομίζω . εἰμί οὖν ὁ ἄστατος περιέρχομαι ὁ ἀει ἵστημι οὐ ἐπορέγω , δοκέω γάρ τοίνυν οὐδείς ἐπί τις σκοπιά ὀφείλω ἵστημι · ὁ ἐκκλησιαστής εμβαδόν ὁ ἀνθρώπινος φύσις διά ὅς λέγω · « Καιρός ὁ φιλέω , καί καιρός ὁ μισέω , » ὅτι ἄλλος εἰμί ὁ εἰμί ἀγαθός , ὁ καί αὐτός εἰμί καλός , καί ὁ μετέχω τοιοῦτος ποιέω .