gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0345.1
Α καὶ πολυζηματίστου τὴν διάχυσιν τοῦ χρώματος ἐν τῷ λευκῷ ζωγραφήσασα . Ὀπόσαι περὶ τούτων σπουδαί · πόσα τὰ σχήματα · πόσα τὰ μηχανήματα · τῶν μὲν ὕδατι καὶ σιδήρῳ διαπριόντων τὰς ὕλας , ἄλλων δὲ διὰ χειρῶν ἀνθρωπίνων , νύκτα καὶ ἡμέραν πονούντων τῶν κατεργαζομένων τὴν ἐκπρότην · Καὶ οὐδὲ ταῦτα ἠρκεσε τοῖς πονοῦσι περὶ τὸν μάταιον κόσμον · ἀλλὰ καὶ τὸ καθαρόν τῆς ὕλης διὰ φαρμάκων εἰς ῥαφὰς ποικιλίας καταμολύνεται , ὡς ἂν καὶ παρὰ ταύτης τῇ συναχθείσῃ τῇ τῶν νοημάτων χλῖδι . Πῶς δ' ἂν τις εἴποι τὰς τῶν οἰκοδομῶν περιεργίας , ἐφ' ὧν τὰ ξύλα ἐκ κέδρου γινόμενα πάλιν ἐπαναστρέφονται διὰ τῶν σοφισμάτων τῆς τέχνης δένδρα νομιζόμενα , κλάδους καὶ φύλλα καὶ καρπούς τε ταῖς γλυφίσις ἐκφύοντα . Σιωπῶ τὸν χρυσόν τὸν εἰς λεπτοὺς βαλ' ἀερίδας ἡμῖνας διατεινόμενον , καὶ πανταχοῦ τούτοις ἐπιχυννόμενον ὡς ἂν τὴν λιχνείαν τῶν ὀμμάτων πρὸς ἑαυτὸν ἐπιστρέφοι . Τὴν δὲ τῶν ἐλεφάντων εἰσφορὰν , εἰς τὸν περιέργον καλλωπισμὸν τῶν εἰσόδων , τὸν τε ἀλειφόμενον ταῖς γλυφίσι τούτων ἢ χρυσόν , ἢ τὸν διὰ τῶν ἡλῶν ἐχρωτισμένον ἄργυρον , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τί ἂν τις λέγοι ; ἢ τὰ ἐδάφη τῶν οἰκιῶν ταῖς ποικιλίαις τῶν λίθων βαφαῖς ὀπολάμποντα , ὡς ἂν καὶ οἱ πόδες αὐτῶν τῆς αὐγῆς τῶν λίθων καταπρυφῶσι , τὴν τε κατὰ τὸ πλῆθος τῶν τοιούτων οἴκων φιλοτιμίαν , ὧν οὐχὶ ἡ χρεία τῆς ζωῆς τὴν κατασκευήν ἀναγκαίαν ποιεῖ , ἀλλ' ἡ ἐπιθυμία διὰ τῶν ἀχρήστων προτιθέμενα εὐρίσκει ἀχαιρεσίαν . Κρῆ γὰρ τῶν οἴκων τοὺς μὲν δρόμους εἶναι , τοὺς δὲ περιπάτους , τοὺς μὲν εἰσοδίους , τοὺς δὲ προσεισοδίους , ἄλλους ἐπὶ πύλαις . Οὐ γὰρ ἀρκεῖν ἡγοῦνται πρὸς κόμπτον τὰς πύλας καὶ τὰ προπύλαια , καὶ τὴν ἐντὸς τῶν πυλῶν εὐρυχωρίαν , εἰ μὴ τι τοιούτον προεντυγχάνει τοῖς εἰσιούσιν , οἷον εὐθὺς καταπλήξαι τοῦ δρομεύοντος τὸν εἰσερχόμενον . Λουτρὰ τε πρὸς τούτοις συμπαραδίντα τῇ φιλοτιμίᾳ τὴν χρῆσιν ποταμοῖς ὁμοίως τῇ τῶν κρουνῶν ὀαφλείᾳ κατακλῶζόμενα , καὶ τούτων προβεβλημένα γυμνάζια , καὶ ταῦτα περισσῶς διὰ ποικίλων μαρμάρων εἰς κόσμον ἐξισχημένα , στοαὶ τε πανταχόθεν περὶ τὴν οἴκησιν Νομιδικός , ἢ Θεσσαλικός , ἢ Αἰγινετικὸς στυλὸς ὑπερείδόμεναι , δὲ τε ἐν τοῖς ἀνδριάσι χαλκός ὧν , εἰς μυρία εἴδη σχηματίζοιτο , πρὸς δὲ ἡ ἐπιθυμία τῆς περιεργίας χέει τὴν ὕλην , τὰ τε ἐκ τῶν μαρμάρων εἰδῶλα , καὶ τὰς ἐπὶ τῶν πινάκων ἐπιγραφάς , δι' ὧν καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐκπρενεύουσιν , ἀπογυμνώσας τῆς τέχνης ἀπὸ μιμήσεως τὰ ἀθέατα , καὶ ὅσα ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστιν ἰδεῖν εἰς ἐκπλήξιν τε καὶ ὤραν ἐπιτεχνώμενα .
Lemmas: Α καί πολυζηματίστου ὁ διάχυσις ὁ χρῶμα ἐν ὁ λευκός ζωγραφέω . ὁπόσος περί οὗτος σπουδή · πόσος ὁ σχῆμα · πόσος ὁ μηχάνημα · ὁ μέν ὕδωρ καί σίδηρος διαπρίω ὁ Ὕλας , ἄλλος δέ διά χείρ ἀνθρώπινος , νύξ καί ἡμέρα πονέω ὁ κατεργάζομαι ὁ εκπροος · καί οὐδέ οὗτος ἀρκέω ὁ πονέω περί ὁ μάταιος κόσμος · ἀλλά καί ὁ καθαρός ὁ ὕλη διά φάρμακον εἰς ῥαφή ποικιλίας καταμολύνω , ὡς εἄν καί παρά οὗτος ὁ συνάγω ὁ ὁ νόημα χλῖδι . Πῶς δέ εἄν τις εἶπον ὁ ὁ οἰκοδομέω περιεργία , ἐπί ὅς ὁ ξύλον ἐκ κέδρος γίγνομαι πάλιν ἐπαναστρέφω διά ὁ σόφισμα ὁ τέχνη δένδρον νομίζω , κλάδος καί φύλλον καί καρπός τε ὁ γλυφίς ἐκφύω . σιωπάω ὁ χρυσός ὁ εἰς λεπτός βάλλω ἀερίς ἡμίνα διατείνω , καί πανταχοῦ οὗτος ἐπιχέω ὡς εἄν ὁ λιχνεία ὁ ὄμμα πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω . ὁ δέ ὁ ἐλέφας εἰσφορά , εἰς ὁ περιέργνυμι καλλωπισμός ὁ εἴσοδος , ὁ τε ἀλείφω ὁ γλυφίς οὗτος ἢ χρυσός , ἢ ὁ διά ὁ ἡλόω χρωτίζω ἄργυρος , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος τίς εἄν τις λέγω ; ἢ ὁ ἐδάφη ὁ οἰκίον ὁ ποικιλίας ὁ λίθος βαφή οπολαμποειντα , ὡς εἄν καί ὁ πούς αὐτός ὁ αὐγή ὁ λίθος καταπρυφαος , ὁ τε κατά ὁ πλῆθος ὁ τοιοῦτος οἶκος φιλοτιμία , ὅς οὐ ὁ χρεία ὁ ζωή ὁ κατασκευή ἀναγκαῖος ποιέω , ἀλλά ὁ ἐπιθυμία διά ὁ ἄχρηστος προτίθημι εὑρίσκω ἀχαιρεσίαν . Κρής γάρ ὁ οἶκος ὁ μέν δρόμος εἰμί , ὁ δέ περίπατος , ὁ μέν εἰσόδιος , ὁ δέ προσεισοδιος , ἄλλος ἐπί πύλη . οὖον γάρ ἀρκέω ἡγέομαι πρός Κόμπτον ὁ πύλη καί ὁ προπύλαια , καί ὁ ἐντός ὁ πύλη εὐρυχωρία , εἰμί μή τίς τοιοῦτος προεντυγχάνω ὁ εἴσειμι , οἷος εὐθύς καταπλήσσω ὁ δρομευειμι ὁ εἰσέρχομαι . Λουτρόν τε πρός οὗτος συμπαραδιειντα ὁ φιλοτιμία ὁ χρῆσις ποταμός ὁμοίως ὁ ὁ κρουνός ὀαφλείᾳ κατακλώζω , καί οὗτος προβάλλω γυμνάζια , καί οὗτος περισσός διά ποικίλος μάρμαρος εἰς κόσμος ἐξέχω , στοά τε πανταχόθεν περί ὁ οἴκησις Νομιδικός , ἢ Θεσσαλικός , ἢ Αἰγινετικὸς Στυλό ὑπερείδω , δέ τε ἐν ὁ ἀνδριάς χαλκός ὅς , εἰς μυρίος εἶδος σχηματίζω , πρός δέ ὁ ἐπιθυμία ὁ περιεργία χέω ὁ ὕλη , ὁ τε ἐκ ὁ μάρμαρος εἴδωλον , καί ὁ ἐπί ὁ πίναξ ἐπιγραφή , διά ὅς καί ὁ ὀφθαλμός εκπρενευειμι , ἀπογυμνόω ὁ τέχνη ἀπό μίμησις ὁ ἀθέατος , καί ὅσος ἐν ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁράω εἰς ἔκπληξις τε καί ὤρα ἐπιτεχνάομαι .