gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0352.1
οὐδὲς οὕτω · μάταιος , οὐδὲ τῆς φύσεως τῆς κοινῆς ἀνεπίσκεπτος , ὡς ταῦτα νομίζει τοὺς ἀνθρώπους προσγίνεσθαι , εἴπερ εἰς πλήθος ἀφθονον ἢ τῶν χρη-μάτων ὑλὴ κατ’ ἐξουσίαν πᾶσι προχέοιτο . Ἐπεὶ καὶ νῦν ἐστὶν ἰδεῖν πολλοὺς τῶν κατὰ τὴν ζούστην προ-εχόντων περιουσίαν ἐλεεινῷ σώματι ζῶντας , οὓς εἰ μὴ παρόντες οἱ θεραπεύοντες , μὴ ἄνευ αὐτῶν ἰκανοὺς εἶναι πρὸς τὴν ζωήν . Εἰ οὖν ἡ καθ’ ὑπόθεσιν ἡμῖν τοῦ χρυσοῦ περιουσία προτεθεῖσα τῷ λόγῳ , οὔτε σώματος , οὔτε ψυχῆς τι κέρδος ὑπέδειξεν · πολὺ μᾶλ-λον ὁ ἐν ὀλίγῳ δεινούμενος ἀχρηστον εἰς σωφλείαν τῶν ἔχοντων ἐλέγχεται . “ Ἡ τί γὰρ μοι γένοιτο παρ’ αὐτῆς τῆς ὑλῆς τῷ ἔχοντι , ἢ μήτε γεύσει , μήτε ὀσφρήσει , μήτε τῇ ἀκοῇ ἐνεργὸν γίνεται , ἢ κατὰ τὴν ἀφὴν ὁμο-είμως πρὸς πᾶν τὸ ἀντίτυπον ἔχει ; μὴ γὰρ μοι τὴν ἐκ συναλλαγμάτων πορισμένην τροφὴν τὴν περιβόλην , τῷ χρυσῷ προστιθέτω τις . Ὁ γὰρ χρυσίῳ τὸν ἄρτον , ἢ τὸ ἰμάτιον ἀλλάξας , τοῦ ἀχρήστου τοῦ ἐπαφε-λὲς διημελίσατο , καὶ ζῇ , τροφὴν ἑαυτῷ τὸν ἄρτον , οὐ τὸν χρυσὸν ποιησάμενος . Ὁ δὲ τὴν ὑλὴν ταύτην διὰ τῶν τοιούτων συναλλαγμάτων ἑαυτῷ συναγαγὼν , εἰς τί τῶν χρημάτων ἀπάνω , τὶς συμβολὴ διὰ τούτων , τὶς διδασκαλία πραγμάτων , ποία τῶν μελλόντων πρόρρησις ; Τίς πρὸς τὰς τοῦ σώματος ὀδύνας παρα-μυθίαν ἔσχεν ; ἡρίθμησεν , ἀπέθετο , σφραγίδι κατ-εσφράγιστο , αἰτηθεὶς ἠρνήσατο , ἀπιστηθεὶς καὶ ἐπ-ωμόσεν . Οὕτως ὁ μακαρισμὸς , τοῦτο τῆς σπουδῆς τὸ πέρας , αὐτὴ ἡ ἀπόλωσις , μέχρι τοῦτο ἡ εὐδαιμο-νία , τὸ , ὑλὴν τῇ ἐπιφορίᾳ πορίσασθαι . Ἄλλ’ εὐχρουν , φησί , τοῦ χρυσίου τὸ εἶδος . Μὴ καὶ τοῦ πυρὸς εὐ-χρωτέρον ; Μὴ τῶν ἀστρῶν περικαλλέστερον ; Μὴ τῶν ἀκτίνων τοῦ ἡλίου φανώτερον ; Τίς ὁ καυλῶν σε τῆς ἀπολαύσεως ταύτης , ὥστε σοι ἀνάγκην εἶναι διὰ τῆς εὐχρόιας τοῦ χρυσοῦ τὰ τῆς ἡδονῆς πορίζειν ταῖς ὄψεσιν ; Ἄλλὰ σβέννυται , φησί , τὸ πῦρ , καὶ ὁ ἥλιος δύεται , καὶ οὐ διαρκεῖ τῆς λαμπρότητος ἡ χάρις . Τοῦ δὲ χρυσοῦ τίς , εἴπ’ μοι , διὰ τοῦ σκότους παραλα-λαγὴ πρὸς τὸν μόλιβδον ; Ἄλλ’ οὐκ ἂν , φησίν , ἐκ τοῦ πυρός , ἢ τῶν ἀστρῶν γένοιτο ἡμῖν δέρμα καὶ περι-δείξια , καὶ πόρπαι , καὶ ζῶναι , καὶ μανιάκαι , καὶ στέφανοι , καὶ τὰ τοιαῦτα · ὁ δὲ χρυσὸς ταῦτά τε ποιεῖ , καὶ εἰ τι ἄλλο πρὸς κόσμον ἐπιτηδεύεται . “ Ἦγαγε πρὸς τὸ κεφάλαιον τῆς ματαιότητος σπουδὴν τὴν συν-ηγορία τῆς ὑλῆς . Αὐτὸ γὰρ τοῦτο πρὸς αὐτὸς εἰ-ποιμ ἂν · Ἄντὶ τίνων σπουδάζεις ὁ χρυσῷ τὴν κόμην περιανθίζων , ἢ τῶν ὀντῶν ἐξάπτων τὰ περιχοσμη-ματα , ἢ τὴν δέρην περιβάλλων τοῖς περιτραχηλίοις χλιδώσιν , ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ φέρων μέρος τοῦ σώματος χρυσὸν προδεικνυσιν ; Ὁποῦπερ ἂν τύχῃ προβεβλη-μένος τοῦ σώματος , οὐδὲν αὐτὸς πρὸς τὴν αὐγὴν τοῦ χρυσοῦ μεταμορφούμενος . Ὁ γὰρ πρὸς τὸν χρυσο-φορούμενον βλέπων , τὸν μὲν χρυσὸν οὕτως ὁρᾷ , ὡς εἰ τύχοι καὶ ἐν τοῖς πρατηρίοις προκειμένος · τὸν δὲ φορούμενον οὕς τε πέφυκε τοιοῦτον βλέπει . Κἂν εὐερ-γὲς τε καὶ διάλυρον ἦ τὸ χρυσίον , κἂν τὰς χλοεράς τὴν πυραυγεῖς ψηφίδας ἐν ἑαυτῷ περιείρῃ , οὐδὲν μᾶλλον αἰσθήσιν τινὰ τῶν παρακειμένων ἡ φύσις λάβεται · ἄλλ’ εἰ τε λυθῇ τις τῶν περὶ τὰς ὄψεις , εἴτε τι λείποι τῶν κατὰ φύσιν , ἢ ὀφθαλμοῦ ἐκφυέν -
Lemmas: οὐδή οὗτος · μάταιος , οὐδέ ὁ φύσις ὁ κοινός ἀνεπίσκεπτος , ὡς οὗτος νομίζω ὁ ἄνθρωπος προσγίγνομαι , εἴπερ εἰς πλήθος ἄφθονος ἢ ὁ χρήμα ὕλη κατά ἐξουσία πᾶς προχέω . ἐπεί καί νῦν εἰμί ὁράω πολύς ὁ κατά ὁ ζούστης προέχω περιουσία ἐλεεινός σῶμα ζῶ , ὅς εἰμί μή πάρειμι ὁ θεραπεύω , μή ἄνευ αὐτός ἱκανός εἰμί πρός ὁ ζωή . εἰμί οὖν ὁ κατά ὑπόθεσις ἐγώ ὁ χρυσός περιουσία προτίθημι ὁ λόγος , οὔτε σῶμα , οὔτε Ψυχή τίς κέρδος ὑποδείκνυμι · πολύς μᾶλλος ὁ ἐν ὀλίγος δεινόω ἄχρηστος εἰς σωφλείαν ὁ ἔχω ἐλέγχω . “ ὁ τίς γάρ ἐγώ γίγνομαι παρά αὐτός ὁ ὕλη ὁ ἔχω , ἢ μήτε γεύω , μήτε ὀσφραίνομαι , μήτε ὁ ἀκοή ἐνεργός γίγνομαι , ἢ κατά ὁ ἀφή ομο-ειμαω πρός πᾶς ὁ ἀντίτυπος ἔχω ; μή γάρ ἐγώ ὁ ἐκ συνάλλαγμα πορίζω τροφή ὁ περιβολή , ὁ χρυσός προστίθημι τις . ὁ γάρ χρυσίον ὁ ἄρτος , ἢ ὁ ἰμάτιον ἀλλάσσω , ὁ ἄχρηστος ὁ ἐπαφε-λὲς διαμελίζω , καί ζῶ , τροφή ἑαυτοῦ ὁ ἄρτος , οὖον ὁ χρυσός ποιέω . ὁ δέ ὁ ὕλη οὗτος διά ὁ τοιοῦτος συνάλλαγμα ἑαυτοῦ συνάγω , εἰς τίς ὁ χρῆμα ἀπάνω , τις συμβολή διά οὗτος , τις διδασκαλία πρᾶγμα , ποῖος ὁ μέλλω πρόρρησις ; Τῖς πρός ὁ ὁ σῶμα ὀδύνη παραμυθία ἔχω ; ἀριθμέω , ἀποτίθημι , σφραγίς κατασφραγίζω , αἰτέω ἀρνέομαι , ἀπιστέω καί ἐπόμνυμι . οὕτως ὁ μακαρισμός , οὗτος ὁ σπουδή ὁ πέρας , αὐτός ὁ ἄπολος , μέχρι οὗτος ὁ εὐδαιμονία , ὁ , ὕλη ὁ επιφοριον πορίζω . ἄλλος εὔχρους , φημί , ὁ χρυσίον ὁ εἶδος . μή καί ὁ πυρός εὔχρως ; μή ὁ ἄστρον περικαλλής ; μή ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος φανός ; Τῖς ὁ καυλός σύ ὁ ἀπόλαυσις οὗτος , ὥστε σύ ἀνάγκη εἰμί διά ὁ εὔχροια ὁ χρυσός ὁ ὁ ἡδονή πορίζω ὁ ὄψις ; ἀλλά σβέννυμι , φημί , ὁ πῦρ , καί ὁ ἥλιος δύο , καί οὖον διαρκής ὁ λαμπρότης ὁ χάρις . ὁ δέ χρυσός τίς , εἶπον ἐγώ , διά ὁ σκότος παραλα-λαγὴ πρός ὁ μόλυβδος ; ἄλλος οὐ εἄν , φημί , ἐκ ὁ πῦρ , ἢ ὁ ἄστρον γίγνομαι ἐγώ δέρμα καί περι-δείξια , καί πόρπη , καί ζώνη , καί μανιάκης , καί στέφανος , καί ὁ τοιοῦτος · ὁ δέ χρυσός οὗτος τε ποιέω , καί εἰμί τίς ἄλλος πρός κόσμος ἐπιτηδεύω . “ ἄγω πρός ὁ κεφάλαιος ὁ ματαιότης σπουδή ὁ συνηγορία ὁ ὕλη . αὐτός γάρ οὗτος πρός αὐτός εἶπον εἄν · ἀντί τίνω σπουδάζω ὁ χρυσός ὁ κόμη περιανθίζω , ἢ ὁ εἰμί ἐξάπτω ὁ περιχοσμη-ματα , ἢ ὁ δέρη περιβάλλω ὁ περιτραχήλιος χλίδωσις , ἢ ἐν ἄλλος τις φέρω μέρος ὁ σῶμα χρυσός προδείκνυμι ; ὄψ εἄν τυγχάνω προβάλλω ὁ σῶμα , οὐδείς αὐτός πρός ὁ αὐγή ὁ χρυσός μεταμορφόω . ὁ γάρ πρός ὁ χρυσοφορέω βλέπω , ὁ μέν χρυσός οὕτως ὁράω , ὡς εἰμί τυγχάνω καί ἐν ὁ πρατήριον πρόκειμαι · ὁ δέ φορέω ὅς τε φύω τοιοῦτος βλέπω . κἀν εὐεργής τε καί διάλυρον εἰμί ὁ χρυσίον , κἀν ὁ χλοεραω ὁ πυραυγής ψηφίδα ἐν ἑαυτοῦ περιείρω , οὐδείς μᾶλλον αἴσθησις τις ὁ παράκειμαι ὁ φύσις λαμβάνω · ἄλλος εἰμί τε λύω τις ὁ περί ὁ ὄψις , εἴτε τίς λείπω ὁ κατά φύσις , ἢ ὀφθαλμός ἐκφύω -