gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0336.1
Ταῦτα οὖν ὁ ἀληθινὸς Ἐκκλησιαστὴς διεξέρχεται , διδάσκων , ὅμαι , τὸ μέγα τῆς εὐσεβείας μυστήριον , ὅτου χῆριν ἐν σαρκὶ ὁ Θεὸς ἐφανέρωθη . « Ἔδωκα γάρ , φησί , τὴν καρδίαν μου τοῦ ἐκζητῆσαι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι ἐν σοφίᾳ περὶ πάντων τῶν γενομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν . » Αὕτη ἡ αἰτία τοῦ ἐπιδημῆσαι διὰ σαρκὸς τοῖς ἀνθρώποις τὸν Κύριον , τὸ δοῦναι τὴν καρδίαν αὐτοῦ εἰς τὸ ἐπισκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ ἑαυτοῦ περὶ τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν γενομένων . Τὰ γὰρ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν οὐκ ἔδειτο τοῦ ἐπισκεπτομένου , ὡς οὐδὲ τοῦ ἰατρεύοντος τὸ μὴ τῇ νόσῳ κρατούμενον · ἐπεὶ οὖν περὶ γῆν τὰ κακά . Τὸ γὰρ ἐρπετοῦν καὶ βλαῖον θηρίον ὁ ὀφὶς ἐπὶ τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ συρόμενος , βρώμα ποιεῖται τὴν γῆν , οὐδὲν τῶν οὐρανίων σιτουμένου , ἀλλ’ ἐν τῷ πατουμένῳ συρόμενος , πρὸς τὸ πατούμενον δεὶ βλέπει , τηρῶν τὴν πτέρναν τῆς ἀνθρωπίνης πορείας , καὶ τὸν ἰὸν ἐνείς ἐκείνοις τοῖς τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν πάσιν ὀρεσιν ἀπολέσασιν . Διὰ τοῦτο ἔδωκε τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐκζητῆσαι καὶ κατασκεψάσθαι περὶ πάντων τῶν γενομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν . Ἐν γὰρ τοῖς ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν ἀταπείρωτον βλέπει τὴν θείαν μεγαλοπρέπειαν ὁ Προφήτης λέγων , ὅτι « Ἐπάρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν · ἐπειδὴ καὶ ὁ ἐπουράνιος μέγας διὰ τῆς κακίας ἐταπεινώθη . Οὕτω γὰρ φησιν ὁ Ψαλμωδός , ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἐταπεινώθησαν . Τοῦτο ἤλθεν ὁ Ἐκκλησιαστὴς ἐπισκέψασθαι , τί γέγονεν ὑπὸ τὸν οὐρανόν , ὁ μὴ πρότερον ἦν · πῶς εἰσῆλθεν ἡ ματαιότης , πῶς ἐπεκράτησε τὸ ἀνύπαρκτον , τίς ἡ δυναστεία τοῦ μὴ ὑπάρχοντος . Τὸ γὰρ κακὸν ἀνυπόστατον , ὅτι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος τὴν ὑπόστασιν ἔχει · τὸ δὲ ἐκ τοῦ ὄντος μὴ ἦν , οὐδὲ ἔστι πάντως κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν · ἀλλ’ ὅμως τῶν τῇ ματαιότητι ὁμοιωθέντων ἐπικρατεῖ ματαιότης .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ ἀληθινός ἐκκλησιαστής διεξέρχομαι , διδάσκω , παρακελεύομαι , ὁ μέγας ὁ εὐσέβεια μυστήριον , ὅστις χήρ ἐν σάρξ ὁ θεός φανερόω . « δίδωμι γάρ , φημί , ὁ Καρδία ἐγώ ὁ ἐκζητέω καί ὁ κατασκέπτομαι ἐν σοφία περί πᾶς ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ οὐρανός . » ἄτη ὁ αἰτία ὁ ἐπιδημέω διά σάρξ ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος , ὁ δίδωμι ὁ Καρδία αὐτός εἰς ὁ ἐπισκοπέω ἐν ὁ σοφία ἑαυτοῦ περί ὁ ὑπό ὁ οὐρανός γίγνομαι . ὁ γάρ ὑπέρ ὁ οὐρανός οὐ δήω ὁ ἐπισκοπέω , ὡς οὐδέ ὁ ἰατρεύω ὁ μή ὁ νόσος κρατέω · ἐπεί οὖν περί γῆ ὁ κακός . ὁ γάρ ἐρπετοῦν καί βλαῖον θηρίον ὁ οφίς ἐπί ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία σύρω , βρῶμα ποιέω ὁ γῆ , οὐδείς ὁ οὐράνιος σιτέω , ἀλλά ἐν ὁ πατέω σύρω , πρός ὁ πατέω δεῖ βλέπω , τηρέω ὁ πτέρνη ὁ ἀνθρώπινος πορεία , καί ὁ ἰός ἐνείς ἐκεῖνος ὁ ὁ ἐξουσία ὁ πατέω πᾶς ὄρος ἀπόλλυμι . Ζεύς οὗτος δίδωμι ὁ Καρδία αὐτός ἐκζητέω καί κατασκέπτομαι περί πᾶς ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ οὐρανός . ἐν γάρ ὁ ὑπεράνω ὁ οὐρανός ἀταπείρωτον βλέπω ὁ θεῖος μεγαλοπρέπεια ὁ Προφήτης λέγω , ὅτι « ἐπαίρω ὁ μεγαλοπρέπεια σύ ὑπεράνω ὁ οὐρανός · ἐπεί καί ὁ ἐπουράνιος μέγας διά ὁ κακία ταπεινόω . οὕτως γάρ φημί ὁ ψαλμωδός , ὅτι διά ὁ ἁμαρτία αὐτός ταπεινόω . οὗτος ἔρχομαι ὁ ἐκκλησιαστής ἐπισκοπέω , τίς γίγνομαι ὑπό ὁ οὐρανός , ὁ μή πρότερος εἰμί · πῶς εἰσέρχομαι ὁ ματαιότης , πῶς ἐπικρατέω ὁ ἀνύπαρκτος , τίς ὁ δυναστεία ὁ μή ὑπάρχω . ὁ γάρ κακός ἀνυπόστατος , ὅτι ἐκ ὁ μή εἰμί ὁ ὑπόστασις ἔχω · ὁ δέ ἐκ ὁ εἰμί μή εἰμί , οὐδέ εἰμί πάντως κατά ὁ ἴδιος φύσις · ἀλλά ὅμως ὁ ὁ ματαιότης ὁμοιόω ἐπικρατέω ματαιότης .