gregorius-nyssenus.in-ecclesiasten-homiliae-8 pg044_0377.2
« Καιρὸς γάρ , » φησί , « τοῦ ζητῆσαι , καὶ καιρὸς τοῦ ἀπολέσαι . » Ὁ γὰρ νοήσας διὰ τῶν ἐξετασθέντων , τίνων προσήκει μακρύνειν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς περιλήψεως καὶ τίνι συνάπτεσθαι · γνῶθ ἂν , τί τε προσήκει ζητεῖν , καὶ τίνων ἡ ἀπώλεια κέρδος ἐστίν . « Καιρὸς γάρ , » φησί , « τοῦ ζητῆσαι , καὶ καιρὸς τοῦ ἀπολέσαι . » Τί τοίνυν ἐστὶν ὃ με ζητῆσαι χρή , ὥστε ἐπιτυχεῖν τοῦ καιροῦ τοῦ καθήκοντος ; ἀλλὰ τί μὲν ζητεῖσθαι δέον ἡ προφητεία δείκνυσι , λέγουσα · « Ζητήσατε τὸν Κύριον , καὶ κραταιωθήτε · » καὶ πάλιν · « Ζητήσατε τὸν Κύριον , καὶ ἐν τῷ εὑρίσκειν αὐτὸν ἐπικαλεᾶσθε , καὶ εὐφρανθήτω καρδία ζητούντων τὸν Κύριον . » Ἔγνω τοίνυν διὰ τῶν εἰρημένων ὅπερ ζητῆσαι χρή · οὗ ἡ εὐρεσις ἐστὶν αὐτὸ τὸ ἀεὶ ζητεῖν . Οὐ γὰρ ἄλλο τί ἐστι τὸ ζητεῖν , καὶ ἄλλο τὸ εὑρίσκειν · ἀλλὰ τοῦ ἐκζητῆσαι κέρδος , αὐτὸ τὸ ζητῆσαι ἐστι . Βούλει καὶ τὴν εὐκαιρίαν μαθεῖν , τίς καιρὸς τοῦ ζητεῖν τὸν Κύριον ; συντόμως λέγω , Ὁ βίος ὅλος . Ἐπὶ τούτου γὰρ μόνον ἡς καιρὸς τῆς σπουδῆς · ἐστιν ἡ σπουδὴ πᾶσα . Οὐ γὰρ ἀποτεταγμένῳ τινὶ καιρῷ καὶ χρόνῳ ἀφωρισμένῳ τὸ ζητεῖν τὸν Κύριον , ἀγαθὸν ἐστιν · ἀλλὰ τὸ μὴτε ὅλως διαλείπειν δεὶ ζητοῦντα , τοῦτο ἐστὶν ἀληθὴς εὐκαιρία . « Οὐ » γὰρ « ὀφθαλμοὶ μου , » φησί , « διαπαντὸς πρός τὸν Κύριον . » Ὅρῃς πῶς ἐπιμελῶς ἐρευνᾷ ὁ ὀφθαλμὸς τὸ ζητούμενον , οὐδεμίαν ἄνεσιν ἑαυτῷ διδούς , οὐδὲ τι διάλειμμα τῆς τοῦ ζητουμένου κατανόησεως ; Τῇ γὰρ τοῦ διαπαντὸς προσθέσει , τὸ διηνεκὲς τε καὶ ἀδιάλειπτον τῆς σπουδῆς ἐνεδείξατο . Ὁσαύτως δὲ νοήσωμεν καὶ τὸν τοῦ ἀπολέσαι καιρόν , κέρδος εἶναι κρίνοντες , τὸ ἀπολέσαι ἐκεῖνο , οὗ ἡ ὑπαρξίς , ζημία τῷ ἔχοντι γίνεται . Κακὸν κτῆμα ἡ φιλαργυρία · οὐκοῦν ἀπολέσωμεν . Πονηρὸν ἀπόθετον ἡ μνησικακία · οὐκοῦν προώψομεν . Ὁλέθριον κτῆμα ἡ ἀκόλαστος ἐπιθυμία · τούτου μάλιστα πρό τῶν ἄλλων πτωχεύσωμεν , ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης πτωχείας , τὴν βασιλείαν κερδίσωμεν . « Μακάριοι » γὰρ « οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , » δηλαδή οἱ τοῦ τοιούτου πλοῦτου πεν-ό
Lemmas: « Καιρός γάρ , » φημί , « ὁ ζητέω , καί καιρός ὁ ἀπόλλυμι . » ὁ γάρ νοέω διά ὁ ἐξετάζω , τίνω προσήκω μακρύνω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ περίληψις καί τίς συνάπτω · γιγνώσκω εἄν , τίς τε προσήκω ζητέω , καί τίνω ὁ ἀπώλεια κέρδος εἰμί . « Καιρός γάρ , » φημί , « ὁ ζητέω , καί καιρός ὁ ἀπόλλυμι . » τις τοίνυν εἰμί ὅς ἐγώ ζητέω χρή , ὥστε ἐπιτυγχάνω ὁ καιρός ὁ καθήκω ; ἀλλά τίς μέν ζητέω δήω ὁ προφητεία δείκνυμι , λέγω · « ζητέω ὁ κύριος , καί κραταιόω · » καί πάλιν · « ζητέω ὁ κύριος , καί ἐν ὁ εὑρίσκω αὐτός ἐπικαλέω , καί εὐφραίνω καρδία ζητέω ὁ κύριος . » γιγνώσκω τοίνυν διά ὁ εἴρω ὅσπερ ζητέω χρή · ὅς ὁ εὕρεσις εἰμί αὐτός ὁ ἀεί ζητέω . οὖον γάρ ἄλλος τίς εἰμί ὁ ζητέω , καί ἄλλος ὁ εὑρίσκω · ἀλλά ὁ ἐκζητέω κέρδος , αὐτός ὁ ζητέω εἰμί . βούλομαι καί ὁ εὐκαιρία μανθάνω , τίς καιρός ὁ ζητέω ὁ κύριος ; σύντομος λέγω , ὁ Βίος ὅλος . ἐπί οὗτος γάρ μόνος εἰμί καιρός ὁ σπουδή · εἰμί ὁ σπουδή πᾶς . οὖον γάρ ἀποτάσσω τις καιρός καί χρόνος ἀφορίζω ὁ ζητέω ὁ κύριος , ἀγαθός εἰμί · ἀλλά ὁ μήτε ὅλως διαλείπω δεῖ ζητέω , οὗτος εἰμί ἀληθής Εὐκαιρία . « οὖον » γάρ « ὀφθαλμός ἐγώ , » φημί , « διαπαντός πρός ὁ κύριος . » ὄρνυμι πῶς ἐπιμελής ἐρευνάω ὁ ὀφθαλμός ὁ ζητέω , οὐδείς ἄνεσις ἑαυτοῦ δίδωμι , οὐδέ τίς διάλειμμα ὁ ὁ ζητέω κατανόησις ; ὁ γάρ ὁ διαπαντός πρόσθεσις , ὁ διηνεκής τε καί ἀδιάλειπτος ὁ σπουδή ἐνδείκνυμι . ὁσάυτος δέ νοέω καί ὁ ὁ ἀπόλλυμι καιρός , κέρδος εἰμί κρίνω , ὁ ἀπόλλυμι ἐκεῖνος , ὅς ὁ ὕπαρξις , ζημία ὁ ἔχω γίγνομαι . κακός κτῆμα ὁ φιλαργυρία · οὐκοῦν ἀπόλλυμι . πονηρός ἀποτίθημι ὁ μνησικακία · οὐκοῦν προοράω . ὁλέθριον κτῆμα ὁ Ἀκόλαστος ἐπιθυμία · οὗτος μάλιστα πρό ὁ ἄλλος πτωχεύω , ἵνα διά ὁ τοιοῦτος πτωχεία , ὁ βασίλειος κερδίζω . « Μακάριος » γάρ « ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , » δηλαδή ὁ ὁ τοιοῦτος πλοῦτος πένος