gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0506.2
Εἶτα πρὸς τὸ ἀκρότατον ἄγει τὴν νύμφην διὰ τῶν Β ἐπαίνων ὁ λόγος , φρέαρ αὐτὴν ὀνομάζας ὑδάτος , ζῶντος , καὶ ροίζοντος ἀπὸ τοῦ Λιβάνου . Ἡ γὰρ περὶ τῆς ζωοποιοῦ μεμαθήκαμεν φύσεως παρὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς , νῦν μὲν τῆς προφητείας λεγούσης ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ , ὅτι Ἐμὲ κηρατεῖλεσιν πηγὴν ὑδάτος ζῶντος · πάλιν δὲ τοῦ Κυρίου πρὸς τὴν Σαμαρείτιν εἰπόντος · Εἰ ἤδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ , καὶ τις ἐστιν ὁ λέγων σοι · Δός μοι ὕδωρ πειν , σὺ ἂν ἠρώσας αὐτόν , καὶ ἔδωκέν ἂν σοι ὕδωρ ζῶν · καὶ , Εἰ τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρὸς με καὶ πινέτω . Ὁ γὰρ πιστεύσων εἰς ἐμέ , καθὼς εἶπεν ἡ Γραφή , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὑδάτος ζῶντος . Τοῦτο δὲ λέγει περὶ τοῦ Πνεύματος , οὗ ἐμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν . Πανταχοῦ τοίνυν τῆς θείας φύσεως διὰ τοῦ ζῶντος ὑδάτος νοουμένης , ἐνταῦθα ἡ ἀφέλεις μαρτυρία τοῦ λόγου φρέαρ ὑδάτος τὴν νύμφην εἶναι συνίστησιν , φ ἐκ τοῦ Λιβάνου ἐστὶν ἡ φορά . Τοῦτο δὲ τὸ πάντων παραδοξότατον . Πάντων γὰρ τῶν φρεάτων , ἐν συστηματι τὸ ὕδωρ ἔχόντων , μόνη ἡ νύμφη διεξοδικῶν ἐν ἑαυτῇ ἔχει τὸ ὕδωρ , ὥστε τὸ μὲν βάθος ἔχειν τοῦ φρέατος , τοῦ δὲ ποταμοῦ τὸ ἀεικίνητον . Τίς γὰρ κατ’ ἀξίαν ἐφύκοιτο τῶν ὑποδειγνομένων θαυμάτων , ὡς διὰ τῆς νῦν ἐγγενομένης αὐτῇ ὁμοιώσεως ; Τάχα οὐκέτι ἔχει ὅπου ἑαυτὴν ὑπεράρθ διὰ πάντων ὁμοιωθεῖσα πρὸς τὸ ἀρχέτυπον χάλος . Μεμιμηται γὰρ δι’ ἀκριβείας τῇ μὲν πηγῇ τὴν πηγὴν , τῇ δὲ ζωῇ τὴν ζωήν , τὸ δὲ ὕδωρ τῷ ὑδάτι . Ζῶν δὲ λόγος τοῦ Θεοῦ , ζῇ καὶ ἡ τὸν Λόγον δεξαμένη ψυχή . Τὸ δὲ ὕδωρ ἐκεῖνο ἐκ τοῦ Θεοῦ ῥεῖ , καθὼς φησιν ἡ πηγὴ , ὅτι Ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον καὶ ἦλθον . Αὕτη δὲ περιέχει τὸ εἰσρέον τῇ τῆς ψυχῆς φρεάτι , καὶ διὰ τοῦτο γίνεται ταμείον τοῦ ζῶντος ἐκεῖνου ὑδάτος τοῦ ἐκ τοῦ Λιβάνου ρέοντος , μᾶλλον δὲ ροίζοντος , καθὼς ὁ λόγος ὤνόμασεν . Οὕ καὶ ἡμεῖς γενοίμεθα μέτοχοι , κτησάμενοι τὸ φρέαρ ἐκεῖνο , ἵνα κατὰ τὴν σοφίας παράγγελμα ἡμέτερον πίνωμεν ὕδωρ , καὶ μὴ ἀλλοτρίων . Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Κυρίῳ ἡμῶν , φ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: εἶτα πρός ὁ ἄκρος ἄγω ὁ νύμφη διά ὁ Β ἔπαινος ὁ λόγος , φρέαρ αὐτός ὀνομάζω ὕδωρ , ζῶ , καί ῥοΐζω ἀπό ὁ Λίβανος . ὁ γάρ περί ὁ ζωοποιός μανθάνω φύσις παρά ὁ ἅγιος γραφή , νῦν μέν ὁ προφητεία λέγω ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός , ὅτι ἐγώ κηρατεῖλεσιν πηγή ὕδωρ ζῶ · πάλιν δέ ὁ κύριος πρός ὁ Σαμαρείτης εἶπον · εἰμί οἶδα ὁ δωρεά ὁ Θεός , καί τις εἰμί ὁ λέγω σύ · δίδωμι ἐγώ ὕδωρ Πέιν , σύ εἄν ἐράω αὐτός , καί δίδωμι εἄν σύ ὕδωρ ζῶ · καί , εἰμί τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ καί πίνω . ὁ γάρ πιστεύω εἰς ἐγώ , καθώς εἶπον ὁ γραφή , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζῶ . οὗτος δέ λέγω περί ὁ πνεῦμα , ὅς μέλλω λαμβάνω ὁ πιστεύω εἰς αὐτός . πανταχοῦ τοίνυν ὁ θεῖος φύσις διά ὁ ζῶ ὕδωρ νοέω , ἐνταῦθα ὁ ἀφελής μαρτυρία ὁ λόγος φρέαρ ὕδωρ ὁ νύμφη εἰμί συνίστημι , φ ἐκ ὁ Λίβανος εἰμί ὁ φορός . οὗτος δέ ὁ πᾶς παράδοξος . Πάντων γάρ ὁ φρέαρ , ἐν σύστημα ὁ ὕδωρ ἔχοω , μόνος ὁ νύμφη διεξοδικός ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ὕδωρ , ὥστε ὁ μέν βάθος ἔχω ὁ φρέαρ , ὁ δέ ποταμός ὁ ἀεικίνητος . Τῖς γάρ κατά ἄξιος φυκόω ὁ ὑποδείκνυμι θαῦμα , ὡς διά ὁ νῦν ἐγγίγνομαι αὐτός ὁμοίωσις ; Τάχα οὐκέτι ἔχω ὅπου ἑαυτοῦ ὑπεράρθ διά πᾶς ὁμοιόω πρός ὁ ἀρχέτυπος Χαλός . μιμέομαι γάρ διά ἀκρίβεια ὁ μέν πηγή ὁ πηγή , ὁ δέ ζωή ὁ ζωή , ὁ δέ ὕδωρ ὁ ὕδωρ . ζάω δέ λόγος ὁ Θεός , ζῶ καί ὁ ὁ Λόγος δέχομαι ψυχή . ὁ δέ ὕδωρ ἐκεῖνος ἐκ ὁ Θεός ῥέω , καθώς φημί ὁ πηγή , ὅτι ἐκ ὁ Θεός ἐξέρχομαι καί ἔρχομαι . ἄτη δέ περιέχω ὁ εἰσρέω ὁ ὁ Ψυχή φρέαρ , καί διά οὗτος γίγνομαι ταμιεῖον ὁ ζῶ ἐκεῖνος ὕδωρ ὁ ἐκ ὁ Λίβανος ῥέω , μᾶλλον δέ ῥοΐζω , καθώς ὁ λόγος ὀνομάζω . ἕ καί ἐγώ γίγνομαι μέτοχος , κτάομαι ὁ φρέαρ ἐκεῖνος , ἵνα κατά ὁ σοφία παράγγελμα ἡμέτερος πίνω ὕδωρ , καί μή ἀλλότριος . ἐν Χριστός Ἰησοῦς κύριος ἐγώ , φ ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .