gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0535.1
Α κείμενον ἐπιθυμίαν ἔχει , οὐδέποτε χώραν τὴν πόθον ἀμβλύνουσα . Διὰ τοῦτο πάντοτε τοῖς ἐμπροσθεν ἐπεκτεινομένη οὐ παύεται , καὶ ἀπὸ τὸν ὃ ἐστὶν ἐξιοῦσα καὶ πρὸς τὸν ἐνδότερον εἰσδιομένη , ἐν ὃ οὔπω ἔγενετο · καὶ τὸ πάντοτε θαυμασθὲν αὐτῇ καὶ μέγα φαινόμενον , κατώτερον ποιουμένη τοῦ ἐφεξῆς , διὰ τὸ περικαλλέστερον πάντως εἶναι τοῦ προκατειλημμένου τοῦ δὲ εὐρισκομένου . Καθὼς καὶ ὁ Παῦλος καθ' ἡμέραν ἀπέθανεν , ἐπειδὴ πάντοτε πρὸς καινὴν τινὰ μετεῖχε ζωήν , νεκρὸς δὲ τῇ παρορχομένῃ γινόμενος , καὶ λήθην τῶν προδιηγισμένων ποιούμενος . Διὰ τοῦτο καὶ ἡ πρὸς τὸν νυμφίον τρέχουσα νύμφη , στάσιν τινὰ τῆς ἐπὶ τὸ μείζον προκοπῆς οὐχ εὑρίσκει . Παραδείσους ποιεῖ ῥοῶν διὰ στόματος ἀρώματα ῥέοντα . Τροφὴν ἐτοιμάζει τῇ δεσπότῃ τῆς κτίσεως , τοῖς ἰδίοις αὐτὸν δεξιομένη καρποῖς . Πηγάζει κήπους . Φρέαρ γίνεται ὕδατος ζῶντος . Ὅλη καλὴ καὶ ἀμωμος δείκνυται κατὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Λόγου . Πάλιν ὑπὲρ ταῦτα γενομένη , αἰσθάνεται μεγαλοπρεπέστερον , προσιόντος τοῦ Λόγου , πληρουμένου κατὰ τὴν κεφαλήν τῆς δρόσου , καὶ τῶν τῆς νυκτὸς ψεκάδων , τῶν ἐν τοῖς βοστρύχοις γινωμένων . Νίπτεται τοὺς πόδας , τὸν χιτῶνα ἐκδύεται , σμύραν διὰ τῶν χειρῶν ἀποστάζει . Προσάγει τῷ κλεῖθρῳ τὰς χεῖρας , ἀνοίγει τὴν εἴσοδον , ζητεῖ τὸν μὴ καταλαμβάνομενον , φωνεῖ τὸν ἀνέφικτον . Εὑρίσκεται ὑπὸ τῶν φυλάκων . Λέγεται ἐφ' ἑαυτὴς τὴν πατάσσουσαν ῥάβδον . Μιμεῖται τὴν πέτραν , περὶ ἧς φησιν ὁ Προφήτης · ὅτι Ἐπάταξας πέτραν , καὶ ἐξῆλυσαν ὕδατα . Ὁρᾷς εἰς ὅσον ἀνέδραμεν ὕψος ἡ νύμφη ; Διὰ τοῦτο πατασσομένη , ὡσπερ ἡ ἀχρόστιμος ὑπὸ τοῦ Μωϋσέως · ἵνα καθ' ὁμοιότητα ἐκείνης , καὶ αὐτὴ πηγάζῃ τοῖς διψῶσι τὸν Λόγον , ἐκ τῆς πηγῆς ἀνωμβρόσαντα . Ἔπειτα ἐπὶ τούτοις γυμνὸν τὸ κάλλος τῆς ὄψεως , τῶν φυλάκων αὐτῆς περιελόντων τὸ θειρόστρου . Ταῦτά ἐστιν ἃ κατὰ τὸν τόπον τοῦτον ἡμεῖς καταλαβεῖν ἠδυνήθημεν . Φθόνος δὲ οὐδεὶς , γενέσθαι τινὶ παρὰ τοῦ ἀποκαλύπτοντος τὰ κεκρυμμένα μυστήρια ψυχωφελεστέραν τὴν θεωρίαν ἐν τοῖς προκειμένοις . Ἴσως δὲ τις φήσει καὶ τοῦ Ἠσαΐου τὴν ὄψασιν ἔχειν τινὰ πρὸς τὰ προκείμενα ῥητὰ κοινωνίαν . Ἐκεῖνην λέγω τὴν ὄψασιν , ὅτε ἀποθανόντος τοῦ λεπροῦ βασιλέως , ἐώρακεν αἴρει τὸν ἐπὶ τοῦ ὕψηλοῦ τε καὶ ἐπηρμένου θρόνου μεγαλοπρεπῶς προκαθήμενον · οὐ σῆμα μὲν καὶ μέγεθος καὶ εἶδος ἰδεῖν οὐκ ἐχώρησεν . Ἡ γὰρ ἂν εἴπε πάντων , εἴπερ ἐχώρησε , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὧν εἶδεν ἐποίησε , πτέρυγας ἀριθμήσας , καὶ στάσιν καὶ πτήσιν διηγησάμενος . Φωνὴν δὲ μὲν ἀκηκοέναι φησιν , ὅτε ἐπήφθη τὸ πτέρυγων ὑπὸ τῆς τῶν Σεραφὶμ ὁμοψυχίας , καὶ ὁ οἶκος ἐπλήσθη καπνοῦ , καὶ δι' ἑνὸς τῶν Σεραφὶμ ἐπεβλήθη τῷ στόματι τοῦ Προφήτου διάπυρος ἄνθραξ · οὐ γενομένου οὐ τὰ χείλη μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ ἀκοὴ πρὸς τὴν τοῦ λόγου ὑποδοχὴν καθαρίζεται . Ὡς γὰρ ἐνταῦθα παταχθέναι λέγει , καὶ τραυματισθῆναι παρὰ τῶν φυλάκων ἡ νύμφη , καὶ οὕτω γυμνωθῆναι τῆς τοῦ θειρόστρου περιβολῆς · οὕτω κάκει ἀντὶ μὲν τοῦ θειρόστρου
Lemmas: Α κεῖμαι ἐπιθυμία ἔχω , οὐδέποτε χώρα ὁ πόθος ἀμβλύνω . Ζεύς οὗτος πάντοτε ὁ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω οὖον παύω , καί ἀπό ὁ ὅς εἰμί ἔξειμι καί πρός ὁ ἔνδος εἰσοράω , ἐν ὅς οὔπω γίγνομαι · καί ὁ πάντοτε θαυμάζω αὐτός καί μέγας φαίνω , κατώτερος ποιέω ὁ ἐφεξῆς , διά ὁ περικαλλής πάντως εἰμί ὁ προκαταλαμβάνω ὁ δέ ευρισκομενω . καθώς καί ὁ Παῦλος κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω , ἐπεί πάντοτε πρός καινός τις μετέχω ζωή , νεκρός δέ ὁ παρορχέομαι γίγνομαι , καί λήθη ὁ προδιηγισμένων ποιέω . Ζεύς οὗτος καί ὁ πρός ὁ νυμφίος τρέχω νύμφη , στάσις τις ὁ ἐπί ὁ μείζων προκοπή οὐ εὑρίσκω . παράδεισος ποιέω ῥοή διά στόμα ἄρωμα ῥέω . τροφή ἑτοιμάζω ὁ δεσπότης ὁ κτίσις , ὁ ἴδιος αὐτός δεξιόομαι καρπός . πηγάζω κῆπος . φρέαρ γίγνομαι ὕδωρ ζῶ . ὅλος κάλως καί ἄμωμος δείκνυμι κατά ὁ μαρτυρία ὁ Λόγος . πάλιν ὑπέρ οὗτος γίγνομαι , αἰσθάνομαι μεγαλοπρεπής , πρόσειμι ὁ Λόγος , πληρόω κατά ὁ κεφαλή ὁ δρόσος , καί ὁ ὁ νύξ ψακάς , ὁ ἐν ὁ βόστρυχος γινωμένος . νίζω ὁ πούς , ὁ χιτών ἐκδύω , σμύρη διά ὁ χείρ ἀποστάζω . προσάγω ὁ κλεῖθρον ὁ χείρ , ἀνοίγω ὁ εἴσοδος , ζητέω ὁ μή καταλαμβάνω , φωνέω ὁ ἀνέφικτος . εὑρίσκω ὑπό ὁ φύλαξ . λέγω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ πατάσσω ῥάβδος . μιμέομαι ὁ πέτρα , περί ὅς φημί ὁ Προφήτης · ὅτι πατάσσω πέτρα , καί ἐξέρχομαι ὕδωρ . ὁράω εἰς ὅσος ἀνατρέχω ὕψος ὁ νύμφη ; Ζεύς οὗτος πατάσσω , ὡς ὁ ἀχρόστιμος ὑπό ὁ Μωϋσῆς · ἵνα κατά ὁμοιότης ἐκεῖνος , καί αὐτός πηγάζω ὁ διψάω ὁ Λόγος , ἐκ ὁ πηγή ανωμβροοδοω . ἔπειτα ἐπί οὗτος γυμνός ὁ κάλλος ὁ ὄψις , ὁ φύλαξ αὐτός περιέρχομαι ὁ θειρόστρου . ταῦτα εἰμί ὁ κατά ὁ τόπος οὗτος ἐγώ καταλαμβάνω δύναμαι . Φθόνος δέ οὐδείς , γίγνομαι τις παρά ὁ ἀποκαλύπτω ὁ κρύπτω μυστήριον ψυχωφελής ὁ θεωρία ἐν ὁ πρόκειμαι . ἴσος δέ τις φημί καί ὁ Ἠσαΐας ὁ ὁράω ἔχω τις πρός ὁ πρόκειμαι ῥητός κοινωνία . ἐκεῖνος λέγω ὁ ὁράω , ὅτε ἀποθνῄσκω ὁ λεπρός βασιλεύς , ὁράω ἀείρω ὁ ἐπί ὁ ὑψηλός τε καί ἐπαίρω θρόνος μεγαλοπρεπής προκάθημαι · οὖον σῆμα μέν καί μέγεθος καί εἶδος ὁράω οὐ χωρέω . ὁ γάρ εἄν εἶπον πᾶς , εἴπερ χωρέω , καθάπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὅς ὁράω ποιέω , πτέρυξ ἀριθμέω , καί στάσις καί πτῆσις διηγέομαι . φωνή δέ μέν ἀκούω φημί , ὅτε πέσσω ὁ πτέρυξ ὑπό ὁ ὁ σεραφίμ ὁμοψυχία , καί ὁ οἶκος πίμπλημι καπνός , καί διά εἷς ὁ σεραφίμ ἐπιβάλλω ὁ στόμα ὁ Προφήτου διάπυρος ἄνθραξ · οὖον γίγνομαι οὖον ὁ χεῖλος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀκοή πρός ὁ ὁ λόγος ὑποδοχή καθαρίζω . ὡς γάρ ἐνταῦθα πατάσσω λέγω , καί τραυματίζω παρά ὁ φύλαξ ὁ νύμφη , καί οὗτος γυμνόω ὁ ὁ θειρόστρου περιβολή · οὗτος κέω ἀντί μέν ὁ θειρόστρου