gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0560.1
Οὗτος , φησίν , ὁ ἀδελφιδὸς μου , καὶ οὗτος , φησίν , ὁ πλησίον μου , θυγατέρες Ἱερουσαλήμ . Πάντα γὰρ αὐταῖς ὑπ’ ὧν ἀγαγοῦσα διὰ τῆς τοῦ λόγου ὑπογραφῆς τὰ γνωρίσματα , δι’ ὧν ἦν δυνατόν γενέσθαι τὸν ζητουμένον φανέρωσιν , τότε τῷ δεικτικῷ χέχρηται λόγῳ . Οὗτός ἐστι , λέγουσα , ὁ ζητούμενος , ὃς διὰ τοῦ ἀδελφὸς γενέσθαι ἐξ Ἰουδα ἡμῖν ἀνατεῖλας , πλησίον ἐγένετο τοῦ ἐμπεπτωκότος εἰς τοὺς λῃστάς , ἐλαῖω καὶ οἴνῳ καὶ ἐπιθέμενος τὰς πληγὰς ἰασάμενος , καὶ ἐπὶ τοῦ ἰδίου ἵππος ὑποζυγίου , καὶ τῷ πανδοχεῖῳ ἐναναπαύσας , καὶ τὰ δύο δηνάρια πρὸς τὴν ζῴην παρασχόμενος , καὶ ἐν τῇ ἐπανόδῳ αὐτοῦ τὸ προστεθέν εἰς τὴς ἐντολῆς ἔργον ἀποδῦσαι ἐπαγγειλάμενος . Πάντως δὲ φανερὸν ἔστι τούτων ἕκαστον εἰς ὃ τι βλέπει . Τῷ γὰρ ἐκπεριάζοντι τὸν Κύριον νομικῶ , βουλομένῳ ὑπὲρ τούς ἄλλους ἑαυτὸν δεῖξαι , καὶ ἐν ὑπερηφανίᾳ τὸ πρὸς τοὺς λοιποὺς ἀνθρώπους διαπτιῶντι , ἐν τῷ λέγειν · Καὶ τίς ἐστὶ μου πλησίον ; Τότε ἐν διηγήματος εἶδει πᾶσαν τὴν φιλάνθρωπον οἰκονομίαν ὁ Λόγος ἐκτίθεται , τὴν ἀνωθεν κάθοδον τοῦ ἀνθρώπου διηγησάμενος , καὶ τὴν τῶν ληστῶν ἐνέδραν , καὶ τὴν τοῦ ἀφάρτου ἐνδύματος περιαιρέσιν , καὶ τὰ τῆς ἁμαρτίας τραύματα , καὶ τὸ εἰς ἡμῖν τῆς φύσεως προχωρῆσαι τὸν θάνατον , τῆς ψυχῆς ἀθανάτου διαμένουσης · καὶ τοῦ νόμου τὴν ἀνωφελὴ πέραδον , οὔτε ἱερῶς οὔτε Λευίτου τὰς πληγὰς τοῦ παραπεπτωκότος τοῖς λῃσταῖς θεραπεύσαντος · ἀδύνατον γὰρ αἷμα τράγων καὶ ταύρων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας · ἀλλὰ τὸν πᾶσαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν διὰ τῆς ἀπαρχῆς τοῦ φυράματος περιδέμενον , ἐν ᾧ πάντες ἔθνους τὸ μέρος ἦν , Ἰουδαίου τε καὶ Σαμαρείτου , καὶ πάντων ἔθνεων ἀνθρώπων · τῷτον μετὰ τοῦ σώματος , ὅπερ ἐστιν ὑποζύγιον , τῷ τόπῳ τῆς τοῦ ἀνθρώπου κακώσεως ἐπιστάντι , καὶ θεραπεύσαι τὰ τραύματα , καὶ ἐπὶ τοῦ ἰδίου αὐτὸν κτήνους ἐπαναναύσαι , καὶ καταγύγιον ποιῆσαι αὐτῷ τὴν φιλάνθρωπον οἰκονομίαν , ἥ πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι συναναπαύονται . Ὁ δὲ ἐν αὐτῷ γενόμενος , δέχεται πάντως ἐν ἑαυτῷ τὸν ἐν ᾧ ἐγένετο , οὕτως εἰπόντος τοῦ Λόγου , ὅτι Ὁ μένων ἐν ἐμοί , κἀγὼ ἐν αὐτῷ . Δεξάμενος οὖν τῷ ἰδίῳ χωρηματί , πανδοχεῖ ἐν ἑαυτῷ τὸν ἀχώρητον , παρ’ οὗ δέχεται τὰ δύο νομίσματα · ὧν τὸ μὲν ἐστιν ἡ ἐξ ὅλης καρδίας εἰς τὸν Θεὸν ἀγάπη · τὸ δὲ ἕτερον ἡ εἰς τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν , καθὼς καὶ ὁ νομικὸς ἀπεκρίνατο . Ἀλλ’ ἐπεὶ οὐχ οἱ ἄκροσταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ , ἀλλὰ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται · χρὴ μὴ μόνον δέξασθαι τὰ δύο ταῦτα νομίσματα · τὴν πίστιν λέγω αὐτὴν εἰς τὸν Θεόν , καὶ τὴν ἀγάπην πρὸς τοὺς ὁμοφύλους συνειδηγίν · ἀλλὰ δεῖ καὶ αὐτὸν συνεισενέγκαι διὰ τῶν ἔργων πρὸς τὴν τῶν ἐντολῶν τούτων ἐκπλήρωσιν . Διὰ τοῦτο φησὶ πρὸς τὸν πανδοχέα ὁ Κύριος , ὅτι πᾶν τὸ περὶ τὴν θεραπείαν τοῦ κεκακωμένου παρ’ αὐτοῦ γενομένου , ἐν τῇ δευτέρᾳ αὐτοῦ παρουσίᾳ κατὰ τὴν ἀξίαν τῆς σπουδῆς ἀπολήψεται . Ὁ τοίνυν πλησίον ἡμῶν γεγονὼς διὰ τῆς τοιαύτης φιλανθρωπίας , ὁ διὰ τοῦ ἐξ Ἰουδα ἡμῖν ἀνατεῖλαι ἀδελφιδὸς γενόμενος ·
Lemmas: οὗτος , φημί , ὁ ἀδελφιδός ἐγώ , καί οὗτος , φημί , ὁ πλησίος ἐγώ , θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ . Πάν γάρ αὐτός ὑπό ὅς ἄγω διά ὁ ὁ λόγος ὑπογραφή ὁ γνώρισμα , διά ὅς εἰμί δυνατός γίγνομαι ὁ ζητέω φανέρωσις , τότε ὁ δεικτικός χράω λόγος . οὗτος εἰμί , λέγω , ὁ ζητέω , ὅς διά ὁ ἀδελφός γίγνομαι ἐκ Ἰουδά ἐγώ ἀνατέλλω , πλησίος γίγνομαι ὁ ἐμπίπτω εἰς ὁ λῃστής , ἔλαιον καί οἶνος καί ἐπιτίθημι ὁ πληγάς ἰάομαι , καί ἐπί ὁ ἴδιος ἵππος ὑποζύγιον , καί ὁ πανδοκεῖον ἐναναπαύω , καί ὁ δύο δηνάριον πρός ὁ ζῶ παρέχω , καί ἐν ὁ ἐπάνοδος αὐτός ὁ προστίθημι εἰς σής ἐντολή ἔργον ἀποδύω ἐπαγγέλλω . πάντως δέ φανερός εἰμί οὗτος ἕκαστος εἰς ὅς τίς βλέπω . ὁ γάρ ἐκπεριάζοντι ὁ κύριος νομικός , βούλομαι ὑπέρ ὁ ἄλλος ἑαυτοῦ δείκνυμι , καί ἐν ὑπερηφανία ὁ πρός ὁ λοιπός ἄνθρωπος διαπτιῶντι , ἐν ὁ λέγω · καί τίς εἰμί ἐγώ πλησίος ; τότε ἐν διήγημα εἶδος πᾶς ὁ φιλάνθρωπον οἰκονομία ὁ Λόγος ἐκτίθημι , ὁ ἄνωθεν κάθοδος ὁ ἄνθρωπος διηγέομαι , καί ὁ ὁ λῃστής ἐνέδρα , καί ὁ ὁ άπαρτος ἔνδυμα περιαίρεσις , καί ὁ ὁ ἁμαρτία τραῦμα , καί ὁ εἰς ἐγώ ὁ φύσις προχωρέω ὁ θάνατος , ὁ Ψυχή ἀθάνατος διαμένων · καί ὁ νόμος ὁ ἀνωφελής περάω , οὔτε ἱερός οὔτε Λευίτης ὁ πληγάς ὁ παραπίπτω ὁ λῃστής θεραπεύω · ἀδύνατος γάρ αἷμα τράγος καί ταῦρος ἀφαιρέω ἁμαρτία · ἀλλά ὁ πᾶς ὁ ἀνθρώπινος φύσις διά ὁ ἀπαρχῆς ὁ φύραμα περιδέω , ἐν ὅς πᾶς ἔθνος ὁ μέρος εἰμί , Ἰουδαῖος τε καί Σαμαρείτης , καί πᾶς ἔθνος ἄνθρωπος · τῷτον μετά ὁ σῶμα , ὅσπερ εἰμί ὑποζύγιον , ὁ τόπος ὁ ὁ ἄνθρωπος κάκωσις ἐφίστημι , καί θεραπεύω ὁ τραῦμα , καί ἐπί ὁ ἴδιος αὐτός κτῆνος επαναναυσος , καί καταγύγιον ποιέω αὐτός ὁ φιλάνθρωπον οἰκονομία , ὅς πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω συναναπαύω . ὁ δέ ἐν αὐτός γίγνομαι , δέχομαι πάντως ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὅς γίγνομαι , οὕτως εἶπον ὁ Λόγος , ὅτι ὁ Μένων ἐν ἐγώ , ἐγώ ἐν αὐτός . δέχομαι οὖν ὁ ἴδιος χωρηματί , πανδοχεύς ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀχώρητος , παρά ὅς δέχομαι ὁ δύο νόμισμα · ὅς ὁ μέν εἰμί ὁ ἐκ ὅλος Καρδία εἰς ὁ θεός ἀγάπη · ὁ δέ ἕτερος ὁ εἰς ὁ πλησίος ὡς ἑαυτοῦ , καθώς καί ὁ νομικός ἀποκρίνω . ἀλλά ἐπεί οὐ ὁ ακροειμι ὁ νόμος Δίκαιος παρά ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ποιητής ὁ νόμος δικαιόω · χρή μή μόνος δέχομαι ὁ δύο οὗτος νόμισμα · ὁ πίστις λέγω αὐτός εἰς ὁ Θεός , καί ὁ ἀγάπη πρός ὁ ὁμόφυλος συνειδηγίν · ἀλλά δεῖ καί αὐτός συνεισφέρω διά ὁ ἔργον πρός ὁ ὁ ἐντολή οὗτος ἐκπλήρωσις . Ζεύς οὗτος φημί πρός ὁ πανδοχεύς ὁ Κύριος , ὅτι πᾶς ὁ περί ὁ θεραπεία ὁ κακόω παρά αὐτός γίγνομαι , ἐν ὁ δύο αὐτός παρουσία κατά ὁ ἄξιος ὁ σπουδή ἀπολαμβάνω . ὁ τοίνυν πλησίος ἐγώ γίγνομαι διά ὁ τοιοῦτος φιλανθρωπία , ὁ διά ὁ ἐκ Ἰουδά ἐγώ ἀνατέλλω ἀδελφιδός γίγνομαι ·