gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0551.1
A ἀρετῆς εὐπνοῦντας ὀνομάζει ὁ λόγος , ἀφ' ἑν γίνεται ἡ τῆς σμύρνης σταγὼν , ἀνελπίτως πληροῦσα τὴν τῶν δεχομένων διάνοιαν ὅπερ ἐστὶ τῆς ὀλικῶς ζωῆς ὑπεραφία , πάντων τῶν ἥδε σπουδαζομένων , διὰ τὴν τῶν ὑπερκειμένων ἀγαθῶν ἐπιθυμίαν , ἀνενεργὴν τὸ καὶ νεκρὸν γινομένων . Τοιαύτην ὅποτε Παῦλος σμύρναν προχέει τοῦ στόματος , μεμιγμένην τῷ καθαρῷ κρηνῷ τῆς σωφροσύνης , ἐν ἀκοαῖς τῆς ἁγίας παρθένου . Θέκλα δὲ τὴν ἡ παρθένος , ἡ καλῶς τὴν ψυχὴν τὰς ἀπορρέουσας σταγόνας ἐν ἑαυτῇ δεξαμένη , θανάτῳ διαλαμβάνει τὸν ἐξωθεν ἄνθρωπον , πᾶσαν σαρκικὴν διάνοιαν τε καὶ ἐπιθυμίαν ἑαυτῆς ἀποσβεσασα . Ἦς μετὰ τὴν ἀγαθὴν διδασκαλίαν νεκρὰ μὲν ἡ νεότης , νεκρὸν δὲ τὸ ἐπικαινούμενον κάλλος , νεκρὰ δὲ πάντα τὰ σωματικὰ αἰσθητήρια , μόνου ζῶντος ἐν αὐτῇ τοῦ λόγου δι' ὃ ἐτεθνῆκε μὲν αὐτῇ ἅπας ὁ κόσμος , ἐτεθνῆκε δὲ καὶ ἡ παρθένος τῷ κόσμῳ . Οὕτω ποτὲ καὶ παρὰ Κορνηλίῳ ὁ μέγας Πέτρος , τὰ λαμπρὰ τοῦ λόγου κρηνία φθεγχόμενος , πλήρεις τῆς σμύρνης τὰς τῶν ἀκούοντων ψυχὰς παρεσκεύασεν , οἱ παραχρῆμα τὸν λόγον δεξάμενοι , τῷ Χριστῷ διὰ τοῦ βαπτισμοῦ συνετάχθησαν , νεκροὶ τῷ βίῳ γενόμενοι . Καὶ μυρία πρὸς τούτοις ἔστιν εὑρεῖν τῶν ἁγίων ὑποδείγματα , πῶς τοῦ κοινου σώματος τῆς Ἐκκλησίας στόμα γινόμενοι τῆς νεκρωτικῆς τῶν παθημάτων σμύρνης πλήρεις τοὺς ἀκροαμένους ἐποίουν , ἀνθοφοροῦντες διὰ τῶν κρηνῶν τοῦ λόγου , δι' ὧν οἱ μεγάλοι τῆς πίστεως πρῆμαχοι τῆς ἀγαθῆς ὁμολογίας κατὰ τὸν τῆς μαρτυρίας καιρὸν ἐν τοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγῶσι κατεσμυρνώθησαν . Καὶ τί χρή διὰ πλειόνων μηκύνειν τὸν περὶ τούτων λόγον , φανερὰς διὰ τῶν εἰρημένων γενομένης ἡμῖν τῆς διανοίας , πῶς τὸ στόμα τῆς Ἐκκλησίας κρηνὸν γίνεται καὶ πῶς ἀποστάζει τοῦ κρηνου ἡ σμύρνα καὶ πῶς πληροῦται τῆς τοιαύτης σταγόνας ἡ τῶν δεχομένων ψυχή .
Lemmas: A ἀρετή εὔπνους ὀνομάζω ὁ λόγος , ἀπό ἑν γίγνομαι ὁ ὁ Σμύρνα σταγών , ανελπιος πληρόω ὁ ὁ δέχομαι διάνοια ὅσπερ εἰμί ὁ ὀλικός ζωή ὑπεραφία , πᾶς ὁ ὅδε σπουδάζω , διά ὁ ὁ ὑπέρκειμαι ἀγαθός ἐπιθυμία , ἀνενεργής ὁ καί νεκρός γίγνομαι . τοιοῦτος όποτε Παῦλος Σμύρνα προχέω ὁ στόμα , μίγνυμι ὁ καθαρός κραίνω ὁ σωφροσύνη , ἐν ἀκοή ὁ ἅγιος παρθένος . Θέκλα δέ ὁ ὁ παρθένος , ὁ καλῶς ὁ ψυχή ὁ απορρέων σταγών ἐν ἑαυτοῦ δέχομαι , θάνατος διαλαμβάνω ὁ ἐξωθεν ἄνθρωπος , πᾶς σαρκικός διάνοια τε καί ἐπιθυμία ἑαυτοῦ ἀποσβέννυμι . εἰμί μετά ὁ ἀγαθός διδασκαλία νεκρός μέν ὁ νεότης , νεκρός δέ ὁ ἐπικαινόω κάλλος , νεκρός δέ πᾶς ὁ σωματικός αἰσθητήριον , μόνος ζῶ ἐν αὐτός ὁ λόγος διά ὅς θνῄσκω μέν αὐτός ἅπας ὁ κόσμος , θνῄσκω δέ καί ὁ παρθένος ὁ κόσμος . οὕτως ποτέ καί παρά Κορνήλιος ὁ μέγας Πέτρος , ὁ λαμπρός ὁ λόγος κρηνίον φθέγγομαι , πλήρης ὁ Σμύρνα ὁ ὁ ἀκούω ψυχή παρασκευάζω , ὁ παραχρῆμα ὁ λόγος δέχομαι , ὁ Χριστός διά ὁ βαπτισμός συντάσσω , νεκρός ὁ βίος γίγνομαι . καί μυρίος πρός οὗτος εἰμί εὑρίσκω ὁ ἅγιος ὑπόδειγμα , πῶς ὁ κοινός σῶμα ὁ ἐκκλησία στόμα γίγνομαι ὁ νεκρωτικός ὁ πάθημα Σμύρνα πλήρης ὁ ἀκροάομαι ποιέω , ἀνθοφορέω διά ὁ κρήνη ὁ λόγος , διά ὅς ὁ μέγας ὁ πίστις πρῆμαχοι ὁ ἀγαθός ὁμολογία κατά ὁ ὁ μαρτυρία καιρός ἐν ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἀγών κατασμυρνόω . καί τίς χρή διά πλείων μηκύνω ὁ περί οὗτος λόγος , φανερός διά ὁ εἴρω γίγνομαι ἐγώ ὁ διάνοια , πῶς ὁ στόμα ὁ ἐκκλησία κραίνω γίγνομαι καί πῶς ἀποστάζω ὁ κρίνω ὁ Σμύρνα καί πῶς πληρόω ὁ τοιοῦτος σταγών ὁ ὁ δέχομαι ψυχή .