gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0401.1
Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῆς κατὰ σάρκα ζωῆς , οὐ πᾶσα ἡλικία πάσας χωρεῖ τὰς φυσικὰς ἐνεργείας , οὔδὲ διὰ τῶν ὁμοίων ἡμῖν ἐν αὐταῖς ἡλικίαις διαπορεύεται ὁ βίος · πρόκειται γὰρ ὡστε τὸν νήπιον τὰ τῶν τελείων ἔργα μετέχεσθαι , οὔτε ὁ τέλειος ἐν ταῖς ἀγκάλαις τῆς τῆνης ἀναλαμβάνεται ) , ἀλλ’ ἐν ἑκάστῳ καιρῷ τῆς ἡλικίας ἄλλο τι πρόσφορον ἐστὶ καὶ κατάλληλον · οὕτως ἐστὶν ἰδεῖν καὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἀναλογίαν τινὰ πρὸς τὰς σωματικὰς ἡλικίας , δι’ ὧν εὑρίσκεται τάξις τις καὶ ἀκολουθία , πρὸς τὸν κατ’ ἀρετὴν βίον περιεργουμένη τὸν ἄνθρωπον . Οὐ χάριν , ἄλλως ἡ Παιδεία παιδεύει , καὶ ἄλλως ὁ Ἐκκλησιαστὴς διαλέγεται · καὶ ἡ διὰ τοῦ Ἄσματος τῶν ἁσμάτων φιλοσοφία , διὰ τῶν ὑψηλοτέρων δογμάτων ἀμφοτέρας ὑπερέχειται . Ἡ γὰρ διὰ τῶν Παροιμιῶν διδασκαλία , πρὸς τὸν ἐπὶ νηπιάζοντα ποιεῖ τοὺς λόγους , καταλλήλως τῇ ἡλικίᾳ τοὺς λόγους ἀρμόζουσα . Ἄκουε , φησίν , υἱέ , νόμους πατρός σου , καὶ μὴ παθὼν θεσμούς μητρός σου . Ὁρᾷς ἐκ τῶν λεγομένων τὸ ἀπαλὸν ἐτι τῆς κατὰ ψυχὴν ἡλικίας καὶ ἄπαντον , ἐτι μητρῶν αὐτὸν θεσμῶν ἐπιδεῖ βλέπειν , καὶ πατρικῶν νουθεσιῶν . Καὶ ὡς ἂν προθυμότερον προσέχοι τοῖς γονεῦσι τὸ νήπιον , τοὺς παιδικούς αὐτῷ κατεπαγγέλλεται κόσμους ἐκ τῆς περὶ τὰ μαθήματα σπουδῆς προσγενήσεσθαι . Παιδίων γὰρ ἐστι κόσμος , χρύσεος μανιάδας τῷ τραχήλῳ περιλαμπόμενος , καὶ ὁ ἐξ ἀνθῶν τινων ἐπιχαρίτων ἀναπλεχόμενος στέφανος . Νοεῖν δὲ χρή ταῦτα πάντως ὅπως ἂν δόνηται πρὸς τὸ κρεῖττον τοῦ τοῦ αἰνίγματος ἔννοια . Καὶ οὕτως ὑπογράφειν ἀρχεται τὴν σοφίαν αὐτῇ , ποικίλως τε καὶ πολυειδῶς τοῦ ἀφράστου κάλλους διεργουμένη τὴν ὄψιν · μὴ φόβῳ τινὶ καὶ ἀνάγκῃ , ἀλλὰ ἐπιθυμίᾳ καὶ πόθῳ πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν μετουσίαν διαναστήναι . Ἡ γὰρ τοῦ κάλλους ἐπιγραφὴ ἐπισπάται πᾶν τὴν τῶν νέων ἐπιθυμίαν πρὸς τὸ δεῖκνυμενον , πρὸς κοινωνίαν τῆς ὥρας τὸν πόθον ἀναρρίπτιουσα .
Lemmas: καθά γάρ ἐπί ὁ κατά σάρξ ζωή , οὖον πᾶς ἡλικία πᾶς χωρέω ὁ φυσικός ἐνέργεια , οὐδέ διά ὁ ὅμοιος ἐγώ ἐν αὐτός ἡλικία διαπορεύω ὁ βίος · πρόκειμαι γάρ ὡστε ὁ νήπιος ὁ ὁ τέλειος ἔργον μετέχω , οὔτε ὁ τέλειος ἐν ὁ ἀγκάλη ὁ τήνης ἀναλαμβάνω ) , ἀλλά ἐν ἕκαστος καιρός ὁ ἡλικία ἄλλος τίς πρόσφορος εἰμί καί κατάλληλος · οὕτως εἰμί ὁράω καί ἐν ὁ Ψυχή ἀναλογία τις πρός ὁ σωματικός ἡλικία , διά ὅς εὑρίσκω τάξις τις καί ἀκολουθία , πρός ὁ κατά ἀρετή βίος περιεργέω ὁ ἄνθρωπος . οὖον χάρις , ἄλλως ὁ παιδεία παιδεύω , καί ἄλλως ὁ ἐκκλησιαστής διαλέγω · καί ὁ διά ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα φιλοσοφία , διά ὁ ὑψηλός δόγμα ἀμφότερος ὑπερέχω . ὁ γάρ διά ὁ παροιμία διδασκαλία , πρός ὁ ἐπί νηπιάζω ποιέω ὁ λόγος , κατάλληλος ὁ ἡλικία ὁ λόγος ἁρμόζω . Ἄκουος , φημί , υἱός , νόμος πατήρ σύ , καί μή πάσχω θεσμός μήτηρ σύ . ὁράω ἐκ ὁ λέγω ὁ ἁπαλός ἔτι ὁ κατά ψυχή ἡλικία καί ἀπαντάω , ἔτι μήτρα αὐτός θεσμός ἐπιδεῖ βλέπω , καί πατρικός νουθεσία . καί ὡς εἄν πρόθυμος προσέχω ὁ γονεύς ὁ νήπιος , ὁ παιδικός αὐτός κατεπαγγέλλομαι κόσμος ἐκ ὁ περί ὁ μάθημα σπουδή προσγίγνομαι . παιδίον γάρ εἰμί κόσμος , χρύσεος Μανιάδας ὁ τράχηλος περιλάμπω , καί ὁ ἐκ ἄνθος τίνω ἐπιχάριτος ἀναπλέκω στέφανος . νοέω δέ χρή οὗτος πάντως ὅπως εἄν δονέω πρός ὁ ἀγαθός ὁ ὁ αἴνιγμα ἔννοια . καί οὕτως ὑπογράφω ἀρχω ὁ σοφία αὐτός , ποικίλως τε καί πολυειδῶς ὁ ἄφραστος κάλλος διέργω ὁ ὄψις · μή φόβος τις καί ἀνάγκη , ἀλλά ἐπιθυμία καί πόθος πρός ὁ ὁ ἀγαθός μετουσία διανίστημι . ὁ γάρ ὁ κάλλος ἐπιγραφή ἐπισπάω πᾶς ὁ ὁ νέος ἐπιθυμία πρός ὁ δείκνυμι , πρός κοινωνία ὁ ὥρα ὁ πόθος ἀναρρίπτω .