ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0395.1
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
Lemmas: ὁ ΕΝ Ἅγιος πατήρ Ἥμων
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0395.2
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
Lemmas: Γρηγόριος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0395.3
ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΥΣΣΗΣ
Lemmas: ἐπίσκοπος νύσσω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0395.4
ΕΞΗΓΗΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ
Lemmas: ἐξήγησις Ἀκριβής
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0395.5
ΕΙΣ ΤΑ ΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΣΜΑΤΩΝ
Lemmas: εἰς ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0395.6
ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ ΠΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ .
Lemmas: προοίμιον προς Ὀλυμπιάς .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0395.7
Ἀπεδεξάμην ὡς πρέπουσαν τῷ σεμνῷ σου βίῳ , καὶ τῇ καθαρᾷ σου ψυχῇ , τὴν περὶ τοῦ Ἄσματος τῶν ᾀσμάτων σπουδήν , ἣν καὶ κατὰ πρόσωπον καὶ διὰ γραμμάτων ἡμῖν ἐξέθου , ὥστε διὰ τῆς καταλλήλου θεωρίας φανερωθῆναι τὴν ἐγκεχυμμένην τοῖς ῥήτοις φιλοσοφίαν , τῆς προχειροῦ κατὰ τὴν λέξιν ἐμφάσεως ἐν ταῖς ἀκήρατοις ἐννοίαις κεκαθαρμένην . Διὰ προθύμως ἀπεδεξάμην τὴν περὶ τούτου φροντίδα , οὐχ ὡς σοὶ τι χρησιμαῖον εἰς τὸ σὸν ἦθος ( πέπεισμαι γὰρ σου καθαρεύειν τὸν τῆς ψυχῆς ὀφθαλμόν ἀπὸ πάσης ἐμπαθοῦς τε καὶ βυπώσεως ἐννοίας , καὶ πρὸς τὴν ἀκήρατον χάριν διὰ τῶν θείων τούτων ῥητῶν ἀπαρεμποδίστως βλέπειν ) , ἀλλ’ ἐφ’ ᾧ τοῖς σαρκωδεστέροις χειραγωγίαν τινὰ γενέσθαι , πρὸς τὴν πνευματικὴν τε καὶ ἄυλον τῆς ψυχῆς κατάστασιν , πρὸς ἣν ἄγει τὸ βιβλίον τοῦτο διὰ τῆς ἐγκεχυμμένης αὐτῷ σοφίας . Ἐπεὶδὴ δέ τισιν τῶν ἐκκλησιαστικῶν παρίστασθαι τῇ λέξει τῆς ἁγίας Γραφῆς διὰ πάντων ἰέναι δοκεῖ , καὶ τὸ δι’ αἰνιγμάτων καὶ ὑπονοιῶν εἰρῆσθαι τι παρ’ αὐτῆς εἰς ὠφελείαν ἡμῶν οὐ συντίθεσθαι · ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι πρῶτον περὶ τούτων τοῖς τὰ τοιαῦτα ἡμῖν ἐγκαλοῦσιν ἀπολογησασθαι , ὅτι οὐδὲν ἀπὸ τρόπου γίνεται παρ’ ἡμῶν , ἐν τῇ σπουδάζειν ἡμᾶς τὸ παντοίως ὠφελεῖν ἐκ τῆς θείας καὶ θεοπνεύστου Γραφῆς τὸ ὠφελίμον · ὡστ’ ἂν μὲν ὠφελοῖν τι καὶ ἡ λέξις ὡς εἴρηται νοουμένη , ἔχειν ἐξ ἐτοίμου τὸ σπουδαζόμενον . Εἰ δέ τι μετὰ ὑποκρύψεως ἐν ὑπονοίαις τισὶ καὶ αἰνίγμασιν εἱρημένον , ἀογδν
Lemmas: ἀποδείκνυμι ὡς πρέπω ὁ σεμνός σύ βίος , καί ὁ καθαρός σύ Ψυχή , ὁ περί ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα σπουδή , ὅς καί κατά πρόσωπον καί διά γράμμα ἐγώ ἐκτίθημι , ὥστε διά ὁ κατάλληλος θεωρία φανερόω ὁ ἐγχέω ὁ ῥητός φιλοσοφία , ὁ πρόχειρον κατά ὁ λέξις ἔμφασις ἐν ὁ ἀκήρατος ἔννοια καθαρ́νω . Ζεύς προθύμως ἀποδείκνυμι ὁ περί οὗτος φροντίς , οὐ ὡς σύ τίς χρησιμαῖος εἰς ὁ σός ἦθος ( πείθω γάρ σύ καθαρεύω ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός ἀπό πᾶς ἐμπαθής τε καί βυπώσεως ἔννοια , καί πρός ὁ ἀκήρατος χάρις διά ὁ θεῖον οὗτος ῥητός ἀπαρεμπόδιστος βλέπω ) , ἀλλά ἐπί ὅς ὁ σαρκώδης χειραγωγία τις γίγνομαι , πρός ὁ πνευματικός τε καί ἄυλος ὁ Ψυχή κατάστασις , πρός ὅς ἄγω ὁ βιβλίον οὗτος διά ὁ ἐγχέω αὐτός σοφία . ἐπειδή δέ τις ὁ ἐκκλησιαστικός παρίστημι ὁ λέγω ὁ ἅγιος γραφή διά πᾶς εἶμι δοκέω , καί ὁ διά αἴνιγμα καί ὑπόνοια εἴρω τίς παρά αὐτός εἰς ὠφέλεια ἐγώ οὖον συντίθημι · ἀναγκαῖος ἡγέομαι πρῶτος περί οὗτος ὁ ὁ τοιοῦτος ἐγώ ἐγκαλέω ἀπολογέομαι , ὅτι οὐδείς ἀπό τρόπος γίγνομαι παρά ἐγώ , ἐν ὁ σπουδάζω ἐγώ ὁ παντοῖος ὠφελέω ἐκ ὁ θεῖος καί θεόπνευστος γραφή ὁ ὠφέλιμος · ὡστε εἄν μέν ὄφελος τίς καί ὁ λέξις ὡς εἴρω νοέω , ἔχω ἐκ ἑτοῖμος ὁ σπουδάζω . εἰμί δέ τίς μετά ὑπόκρυψις ἐν ὑπόνοια τις καί αἴνιγμα εἴρω , ἀογδν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.1
τοιουτους λογους αναστρεφειν , καθως ωφελει ο δια nentur studio . Si quid autem occulte dictum in
Lemmas: τοιοῦτος λόγος ἀναστρέφω , καθώς ὀνίνημι ὁ διά nentur studio . Si quid autem occulte dictum in
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.2
η ως παραβολην το λεγομενον , η ως σκοτεινον λογον , plane otiosum , si spectetur sensus qui est in
Lemmas: ὁ ως παραβολή ὁ λέγω , ὁ ως σκοτεινός λόγος , plane otiosum , si spectetur sensus qui est in
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.3
ετε αλληγοριαν , ετε τι αλλο τις ονομαζειν εθελει , vel tanquam parabolam id quod dictum est , vel
Lemmas: ἵημι ἀλληγορία , ἵημι τίς ἄλλος τις ὀνομάζω ἐθέλω , vel tanquam parabolam id quod dictum est , vel
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.4
ουδεν περι του ονοματος διοισομεθα , μονον ει των tanquam obscuram orationem , vel tanquam dictum
Lemmas: οὐδείς περί ὁ ὄνομα διαφέρω , μόνος ει ὁ tanquam obscuram orationem , vel tanquam dictum
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.5
επωφελων εχοι[το ] νοηματων . Καλ γαρ ο μεγας 'Απο - sapientum , vel tanquam aliquod ænigma . Que per
Lemmas: ἐπωφελέω εχοι[το ] νόημα . Καλ γαρ ὁ μέγας 'Απο - sapientum , vel tanquam aliquod ænigma . Que per
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.6
διηγηματα , ως πησαν θεοπνευστον Γραφην , νομον nomine nihil contendemus , si a sensu utili non
Lemmas: διήγημα , ως πῆσα θεόπνευστος Γραφεύς , νόμος nomine nihil contendemus , si a sensu utili non
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.7
ειναι τοις εντυγχανουσιν , ου μονον δια των φανερων recedat . Magnus enim Apostolus iegen' dicens esse
Lemmas: εἰμί ὁ ἐντυγχάνω , ου μόνος διά ὁ φανερόω recedat . Magnus enim Apostolus iegen' dicens esse
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.8
πραγματων , αλλα και δια των ιστορικων διηγηματων spiritualem 63 , legis nomine comprehendit etiam
Lemmas: πρᾶγμα , ἀλλά και διά ὁ ἱστορικός διήγημα spiritualem 63 , legis nomine comprehendit etiam
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.9
παιδευουσαν , προς τε γνωσιν εικων μυστηριων , και historicas narrationes , adeo ut universa a Deo
Lemmas: παιδεύω , προς τε γνῶσις εἰκών μυστήριον , και historicas narrationes , adeo ut universa a Deo
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.10
του ονοματος ω χρη κατουνωξεσθαι το ειδος της et ad sinceram vitæ institutionem , eos qui ad
Lemmas: ὁ ὄνομα εἰμί χρή κατουνωξεσθαι ὁ εἶδος ὁ et ad sinceram vitæ institutionem , eos qui ad
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.11
περι των Διαθηκων οικονομιας . ετα μηνυθεις των utile , non curat autem quo nomine sit vocantur
Lemmas: περί ὁ διαθήκη οἰκονομία . ἔτης μηνύω ὁ utile , non curat autem quo nomine sit vocantur
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.12
ειδο του 'Αβρααμ τεκνων , των εκ της παιδισκης και genus expositionis ; sed nunc quidem dicit se
Lemmas: εἴδω ὁ 'Αβρααμ τέκνον , ὁ ἐκ ὁ παιδίσκη και genus expositionis ; sed nunc quidem dicit se
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.13
της ελευθερας αυτω γεγονοτων , αλληγοριαν ονομαζει mutare vocem , traducturus historiam ad indican -
Lemmas: ὁ ἐλεύθερος αὐτός γίγνομαι , ἀλληγορία ὀνομάζω mutare vocem , traducturus historiam ad indican -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.14
διηγησαμενος της ιστοριας φηλη , οτι Τυπικως tionem faciens duorum filiorum Abrahæ , qui ci
Lemmas: διηγέομαι ὁ ἱστορία φῆλος , ὅτι τυπικός tionem faciens duorum filiorum Abrahæ , qui ci
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.15
των αλωτων βοων ειπων , προσεθηκεν , οτι ου μελει dam narrasset ex historia , dicit : Hæc in figuris
Lemmas: ὁ ἁλίσκομαι βοῦς εἶπον , προστίθημι , ὅτι ου μέλος dam narrasset ex historia , dicit : Hæc in figuris
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.16
εγραψε . 'Εστι δε οπου την ακμωροτεραν κατανόη - admonitionem 66 . Et rursus cum dixisset , Non
Lemmas: γράφω . 'Εστι δέ ὅπου ὁ ακμωροτεραν κατανοέω - admonitionem 66 . Et rursus cum dixisset , Non
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.17
διαφοροις τροποις τε και ονομασι της κατα τον νουν his diversis locis et nominibus ejus quæ est in
Lemmas: διαφορέω τρόπος τε και ὄνομα ὁ κατά ὁ νόος his diversis locis et nominibus ejus quæ est in
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.18
θεωριας , εν ωφελειται διδασκαλια ειδος ημιν , το mente contemplationis , nos unum docet doctrinæ
Lemmas: θεωρία , εν ὠφελέω διδασκαλία εἶδος ἡμεῖς , ὁ mente contemplationis , nos unum docet doctrinæ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.19
μη δειν παντως παραμενειν τω πράγματι , ως βλα - genus , non oportere omnino manere in littera ,
Lemmas: μη δήω πᾶς παραμένω ὁ πρᾶγμα , ως βλα - genus , non oportere omnino manere in littera ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.20
πτούσης ημας εν πολλοις επί τον κατ' αρετην βιον utpote quod quæ est in promptu eorum quæ di -
Lemmas: πέτομαι ἡμεῖς εν πολύς επί ὁ κατά ἀρετή βίος utpote quod quæ est in promptu eorum quæ di -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.21
ωστε τας σωματικωτερας εννοιας μεταληληφηναι D transire ad materiæ expertem , et quæ sub intelli -
Lemmas: ὥστε ὅς σωματικός ἔννοια μεταλαμβάνω D transire ad materiæ expertem , et quæ sub intelli -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.22
των πραγματων , ουκ αγαθου βιου παρεχομενης ημιν quod sæpe historia si steterimus in nudis rebus ,
Lemmas: ὁ πρᾶγμα , οὐ ἀγαθός βίος παρεχόμενος ἡμεῖς quod sæpe historia si steterimus in nudis rebus ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.23
τα υποδειγματα . Τι γαρ ωφελει προς αρετην τον nobis minime præbeat exemplum bonæ vitæ . Quid
Lemmas: ὁ υπόδειγμα . τις γαρ ὀνίνημι προς ἀρετή ὁ nobis minime præbeat exemplum bonæ vitæ . Quid
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.24
μεχρι της λεξεως στησειε τις το λεγομενον ; " Η τι diatur ad prophetissam 72 , si non ultra litteræ
Lemmas: μέχρι ὁ λέξις ἵστημι τις ὁ λέγω ; " ὁ τίς diatur ad prophetissam 72 , si non ultra litteræ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0396.25
προς τον ενάρετον συντελει βιον τα περι του Αζδιβ dictionem procedat id quod dicitur ? Aut quid ad
Lemmas: προς ὁ ἐνάρετος συντελής βίος ὁ περί ὁ Αζδιβ dictionem procedat id quod dicitur ? Aut quid ad
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0397.2
Καὶ μυρία τοιαῦτα ἐκ τῶν εὐαγγελικῶν φωνῶν ἐστιν ἀναλέξασθαι , ἐφ’ ὧν ἄλλο μὲν ἐστὶ τὸ ἐκ τοῦ προχειροῦ νοούμενον , ἕτερον δὲ πρὸς ὃ βλέπει ἡ τῶν λεγομένων διάνοια · οἷον τὸ ὕδωρ ὃ τοῖς διψίοις κατ - D ἐπηγγέλατο , δι’ οὗ πηγὰι ποταμῶν γίνονται οἱ πιστεύοντες , τὸν ἄρτον τὸν ἐκ τῶν οὐρανῶν καταβάνοντα , τὸν ναὸν τὸν λυόμενον , καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἐγείρομενον , τὴν ὁδόν , τὴν θύραν , τὸν λίθον τὸν παρὰ τῶν οἰκοδομοῦμενῶν ἐξουδενούμενον , καὶ τῇ ἐπιγυνίῳ κεφαλῇ ἀρμοζόμενον · τοὺς δύο τοὺς ἐπὶ κλίνης μιᾶς , τὸν μύλωνα , τὰς ἀληθούσας , τὴν παραλαμβανομένην , τὴν καταλειπομένην , τὸ πτώμα , τοὺς ἀετοὺς , τὴν συκὴν τὴν ἀπαλυνομένην καὶ τοὺς κλάδους ἐκφύουσαν . Ἀπερ πάντα καὶ ὅσα τοιαῦτα γένοιτο ἄν ἡμῖν ἐς προτροπὴν τοῦ χρήναι καὶ διερευνᾶν τὰς θείας φωνάς , καὶ προσέχειν τῇ ἀναγνώσει , καὶ κατὰ πάντα τρόπον ἀνιχνεύειν εἴ που τις εὑρεθῇ λόγος
Lemmas: καί μυρίος τοιοῦτος ἐκ ὁ εὐαγγελικός φωνή εἰμί ἀναλέγω , ἐπί ὅς ἄλλος μέν εἰμί ὁ ἐκ ὁ πρόχειρον νοέω , ἕτερος δέ πρός ὅς βλέπω ὁ ὁ λέγω διάνοια · οἷος ὁ ὕδωρ ὅς ὁ δίψιος κατά - D ἐπαγγέλλω , διά ὅς Πηγαί ποταμός γίγνομαι ὁ πιστεύω , ὁ ἄρτος ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , ὁ ναός ὁ λύω , καί διά τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω , ὁ ὁδός , ὁ θύρα , ὁ λίθος ὁ παρά ὁ οἰκοδομέω ἐξουδενέω , καί ὁ επιγυνιον κεφαλή ἁρμόζω · ὁ δύο ὁ ἐπί κλίνη εἷς , ὁ μυλών , ὁ ἀληθέω , ὁ παραλαμβάνω , ὁ καταλείπω , ὁ πτώμα , ὁ ἀετός , ὁ συκή ὁ ἀπαλύνω καί ὁ κλάδος ἐκφύω . ὅσπερ πᾶς καί ὅσος τοιοῦτος γίγνομαι ἄν ἐγώ εἰς προτροπή ὁ χρή καί διερευνάω ὁ θεῖος φωνή , καί προσέχω ὁ ἀναγιγνώσκω , καί κατά πᾶς τρόπος ἀνιχνεύω εἰμί ποῦ τις εὑρίσκω λόγος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0398.1
τῆς προχείρου κατανοήσεως ὑψηλότερος , ἐπὶ τὰ Δ θεióτερα τε καὶ ἀσώματα χειραγωγῶν τὴν διάνοιαν . Γοῦ·νυ χάριν τὸ ἀπηγορευμένον τῇ βρώσει τοῦ ξύλου , οὐχὶ συκὴν , ὡς τινες ἀπεφήναντο , οὔδ᾽ ἄλλο τι τῶν ἀκροδύων εἶναι πειθόμεθα . Εἰ γὰρ τότε θανατηφόρος ἦν ἡ συκὴ , οὐδ᾽ ἂν νῦν πάντως ἐδώδιμος ἦν . Ἄμα δὲ καὶ μεμαθήκαμεν παρὰ τῆς τοῦ Δεσπότου φωνῆς , δι᾽ ἀποφάσεως τούτο δογματιζούσης · ὅτι Οὐδὲν ἐστι τῶν εἰσπορευομένων διὰ στόματος ὃ δύναται κοινῶσαι τὸν ἄνθρωπον . Ἄλλ᾽ ἑτέραν τινὰ ζητοῦμεν διάνοιαν ἐπὶ τοῦ νόμου , ἀξίαν τῆς τοῦ νομοθέτου μεγαλειότητος · κἂν τῆς τοῦ Θεοῦ φυτείας ἔργον τὸν παράδεισον εἶναι ἀκούωμεν , κἂν ξύλον ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου πεφυτευμένον , ζητῶμεν παρὰ τοῦ ἀποκαλύπτοντος τὰ κεκρυμμένα μυστήρια μαθεῖν , ποίων φυτῶν γίνεται ὁ Πατὴρ γεωργὸς καὶ καὶ φυτοκόμος , καὶ πῶς δυνατὸν ἐστι κατὰ τὸ πεπαισται τοῦ παραδείσου τὰ δύο εἶναι ξύλα , τὸ τῆς σωτηρίας καὶ τῆς ἀπωλείας . Τὸ γὰρ ἀκριβῶς μέσον , καθάπερ ἐν κύκλῳ τῇ περιγραφῇ , ἐν τῷ ἐνὶ κέντρῳ πάντως ἐστίν . Εἰ δὲ παρατεθεῖ τῷ κέντρῳ κατὰ τι μέρος ἕτερον κέντρον , ἀνάγκη πᾶσα συμμεταστήναι τῷ κέντρῳ τὸν κύκλον , ὥστε μηκέτι μέσον εἶναι τὸ πρότερον . Ἐκεῖ τοίνυν ἔνδε δυτος τοῦ παραδείσου , πῶς φησιν ὁ λόγος ἰδιαζόντως μὲν ἑκάτερον θεωρεῖσθαι τῶν ξύλων · ἐπὶ δὲ τοῦ μέσου εἶναι ἑοῦτο καὶ τοῦτο , ὧν τὸ θανατηφόρον τῆς τοῦ Θεοῦ φυτείας ἀλλότριον εἶναι διδάσκει · οὐ πάντα χαλὰ λαν εἶναι τὰ τοῦ Θεοῦ ἔργα ἀποφηνάμενος · λόγος ; Οἷς εἰ μὴ τις διὰ φιλοσοφίας ἐνθεωρήσει τὴν ἀλήθειαν , ἐπύσπατον ἢ μυθῶδες εἶναι τοῖς ἀνεπισκέπτοις τὸ λεγόμενον δοξεῖ .
Lemmas: ὁ πρόχειρος κατανόησις ὑψηλός , ἐπί ὁ δ θεióτερα τε καί ἀσώματος χειραγωγέω ὁ διάνοια . Γοῦ·νυ χάρις ὁ ἀπαγορεύω ὁ βρῶσις ὁ ξύλον , οὐ συκή , ὡς τις ἀποφαίνω , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ ακροδυο εἰμί πείθω . εἰμί γάρ τότε θανατηφόρος εἰμί ὁ συκέα , οὐδέ εἄν νῦν πάντως ἐδώδιμος εἰμί . ἄμη δέ καί μανθάνω παρά ὁ ὁ δεσπότης φωνή , διά ἀπόφασις οὗτος δογματίζω · ὅτι οὐδείς εἰμί ὁ εἰσπορεύω διά στόμα ὅς δύναμαι κοινόω ὁ ἄνθρωπος . ἄλλος ἕτερος τις ζητέω διάνοια ἐπί ὁ νόμος , ἄξιος ὁ ὁ νομοθέτης μεγαλειότης · κἀν ὁ ὁ Θεός φυτεία ἔργον ὁ παράδεισος εἰμί ἀκούω , κἀν ξύλον ζωή ἐν μέσος ὁ παράδεισος φυτεύω , ζητέω παρά ὁ ἀποκαλύπτω ὁ κρύπτω μυστήριον μανθάνω , ποῖος φυτός γίγνομαι ὁ πατήρ γεωργός καί καί φυτοκόμος , καί πῶς δυνατός εἰμί κατά ὁ παίω ὁ παράδεισος ὁ δύο εἰμί ξύλον , ὁ ὁ σωτηρία καί ὁ ἀπώλεια . ὁ γάρ ἀκριβῶς μέσος , καθάπερ ἐν κύκλος ὁ περιγραφή , ἐν ὁ ἐν κέντρον πάντως εἰμί . εἰμί δέ παρατίθεμαι ὁ κέντρον κατά τίς μέρος ἕτερος κέντρον , ἀνάγκη πᾶς συμμεθίστημι ὁ κέντρον ὁ κύκλος , ὥστε μηκέτι μέσος εἰμί ὁ πρότερος . ἐκεῖ τοίνυν ἔνδω δυτος ὁ παράδεισος , πῶς φημί ὁ λόγος ἰδιαζόντως μέν ἑκάτερος θεωρέω ὁ ξύλον · ἐπί δέ ὁ μέσος εἰμί ἑός καί οὗτος , ὅς ὁ θανατηφόρος ὁ ὁ Θεός φυτεία ἀλλότριος εἰμί διδάσκω · οὖον πᾶς χηλή λάω εἰμί ὁ ὁ Θεός ἔργον ἀποφαίνω · λόγος ; οἷς εἰμί μή τις διά φιλοσοφία ἐνθεωρέω ὁ ἀλήθεια , πύθω ἢ μυθώδης εἰμί ὁ ἀνεπίσκεπτος ὁ λέγω δοκέω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0398.2
Καὶ μακρὸν ἂν εἴη τὰ καθ᾽ ἕκαστον ἐκ τῶν προφητῶν ἀναλέγεσθαι · ὡς ὁ Μιχαίας ἐπ᾽ ἐσχάτων ἡμερῶν , ἐμφανὲς ὄρος λέγει γενήσεσθαι ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων , τὸ ἐπὶ καθαρεῖσι γίνεσθαι τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων , ἀναδεικνύμενον τῆς εὐσεβείας μυστήριον οὕτω κατονομάζων · πῶς δὲ ῥάβδον ἀνατέλλειν φησὶ καὶ ἄνθος ἐκ τῆς ρίζης , τὴν διὰ σαρκὸς τοῦ Κυρίου ἀνάδειξιν ὁ ὑψηλός · Ἡστάς οὕτω μηνύων , ἢ τὸ τετυρωμένον ὄρος παρὰ τῷ μεγάλῳ Δαβὶδ , ὁποῖον ἔχει νοῦν ἐν τῇ λέξει φαινομένον , ἢ τὸ μυριοπλάσιον ἄρμα , ἢ τῶν ταύρων ἢ συναγωγὴ , ἢ ἐπαφιεμένη ταῖς δαμάλεσι τῶν λαῶν , ἢ ὁ βαπτόμενος τῷ αἵματι πούς , ἢ τῶν κυνῶν αἰ γλώσσαι · ἢ καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ μύστου διαλεπτονόμενος τῶν κέδρων ὁ Λιβανος · καὶ μυρία πρὸς τούτοις ἐστιν ἐκ τῆς λοιπῆς ἀναλεξάμενος προφητείας , διδάξαι τὸ ἀναγκαῖον τῆς κατὰ διάνοιαν τῶν ῥητῶν θεωρίας , ἢς ἀποβαλλόμενος , μαλῶς ἀρέσκει τισιν , ὁμοῖον εἶναι μοι δοκεῖ τὸ γινόμενον , ὡς εἰ τις ἀκατέργαστα προθεῖ πρὸς ἀνθρωπίνην βρώσιν τῆς τραπέζης τὰ λῆια , μὴ τρίψας τὸν σπόρον , μὴ τὰ λικμηρὰ διακρίνας ἐκ τῶν ἀχύρων τὰ σπέρματα , μὴ λεπτύσας τὸν σῖτον εἰς ἄλευρον , μηδὲ κατασκεύσας ἄρτον τῷ καθῆκοντι τρόπῳ τῆς ὀπτοποίας . Ἄσπερ οὖν τὸ ἀκατέργαστον γέννημα τῶν κτηνῶν ἐστι τροφή , καὶ οὐχ ἀνθρώπων · οὕτως εἴποι
Lemmas: καί μακρός εἄν εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ἐκ ὁ προφήτης ἀναλέγω · ὡς ὁ Μιχαίας ἐπί ἔσχατος ἡμέρα , ἐμφανής ὄρος λέγω γίγνομαι ἐπί ὁ κορυφή ὁ ὄρος , ὁ ἐπί καθαίρω γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι δύναμις , ἀναδείκνυμι ὁ εὐσέβεια μυστήριον οὗτος κατονομάζω · πῶς δέ ῥάβδος ἀνατέλλω φημί καί ἄνθος ἐκ ὁ ῥίζα , ὁ διά σάρξ ὁ κύριος ἀνάδειξις ὁ ὑψηλός · εἶμαι οὗτος μηνύω , ἢ ὁ τυρόω ὄρος παρά ὁ μέγας Δαυίδ , ὁποῖος ἔχω νόος ἐν ὁ λέγω φαίνω , ἢ ὁ μυριοπλάσιος ἄρμα , ἢ ὁ ταῦρος ἢ συναγωγή , ἢ ἐπαφίημι ὁ δάμαλις ὁ λαός , ἢ ὁ βάπτω ὁ αἷμα πούς , ἢ ὁ κύω ὁ γλῶσσα · ἢ κατά ὁμοιότης ὁ μύστης διαλεπτονόμενος ὁ κέδρος ὁ Λίβανος · καί μυρίος πρός οὗτος εἰμί ἐκ ὁ λοιπός ἀναλέγω προφητεία , διδάσκω ὁ ἀναγκαῖος ὁ κατά διάνοια ὁ ῥητός θεωρία , εἶμαι ἀποβάλλω , μῆλον ἀρέσκω τις , ὅμοιος εἰμί ἐγώ δοκέω ὁ γίγνομαι , ὡς εἰμί τις ἀκατέργαστος προθέω πρός ἀνθρώπινος βρῶσις ὁ τράπεζα ὁ λήϊον , μή τρίβω ὁ σπόρος , μή ὁ λικμηρὰ διακρίνω ἐκ ὁ ἄχυρον ὁ σπέρμα , μή λεπτύνω ὁ σῖτος εἰς ἄλευρον , μηδέ κατασκευάζω ἄρτος ὁ καθήκω τρόπος ὁ οπτοποια . Ἄσπερ οὖν ὁ ἀκατέργαστος γέννημα ὁ κτῆνος εἰμί τροφή , καί οὐ ἄνθρωπος · οὕτως εἶπον
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0399.2
# ΛΟΓΟΣ Α' .
Lemmas: # Λόγος ὅς .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0399.3
Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ · ὅτι ἀγαθοὶ μαστοὶ σου ὑπὲρ οἶνον , καὶ ὁσμὴ μύρων ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα . Μύρον ἐκκεω-θὲν ὄνομά σου . Διὰ τοῦτο νεανίδες ἠγάπησάν σε , εἰλκυσάν σε . Ὀπίσω σου εἰς ὁσμὴν μύρων σου δραμούμεν . Εἰσήγαγέ με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ τα-μεῖον αὐτοῦ . Ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί . Ἀγαπήσωμεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον . Εὐθύτης ἠγάπησέν σε .
Lemmas: φιλέω ἐγώ ἀπό φίλημα στόμα αὐτός · ὅτι ἀγαθός μαστός σύ ὑπέρ οἶνος , καί ὀσμή Μύρων ὑπέρ πᾶς ὁ ἄρωμα . Μύρον ἐκκεω-θὲν ὄνομα σύ . Ζεύς οὗτος νεᾶνις ἀγαπάω σύ , ἕλκω σύ . ὀπίσω σύ εἰς ὀσμή Μύρων σύ τρέχω . εἰσάγω ἐγώ ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ταμιεῖον αὐτός . ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω ἐν σύ . ἀγαπάω μαστός σύ ὑπέρ οἶνος . Εὐθύτης ἀγαπάω σύ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0399.4
Ὅσοι κατὰ τὴν συμβουλίαν τοῦ Παύλου , τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , ὥσπερ τι περιδύλαιον ῥυπαρὸν ἀπεδύσα-σθε σὺν ταῖς πράξεσι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ , καὶ τὰ φωτεινὰ τοῦ Κυρίου ἐνδύματα , οἷα ἐπὶ τῆς τοῦ θροῦς μεταμορφώσεως ἔδειξε , διὰ τῆς καθαρότητος τοῦ βίου περιεδύσαθε , μᾶλλον δὲ οἱ αὐτὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μετὰ τῆς ἀγάπης , αὐτοῦ στο-λῆς , ἐνδυσάμενοι , καὶ συμμορφωθέντες αὐτῷ πρὸς τὸ ἀπαλῆς τε καὶ θειότρον · ὑμεῖς ἀκούσατε τοῦ μυστηρίου
Lemmas: ὅσος κατά ὁ συμβουλία ὁ Παῦλος , ὁ παλαιός ἄνθρωπος , ὥσπερ τίς περιδυλαιος ῥυπαρός ἀποδύω σύν ὁ πρᾶξις καί ὁ ἐπιθυμία αὐτός , καί ὁ φωτεινός ὁ κύριος ἔνδυμα , οἷος ἐπί ὁ ὁ θρόος μεταμόρφωσις δείκνυμι , διά ὁ καθαρότης ὁ βίος περιδύω , μᾶλλον δέ ὁ αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μετά ὁ ἀγάπη , αὐτός στολή , ἐνδύω , καί συμμορφόομαι αὐτός πρός ὁ ἁπαλός τε καί θεῖος · σύ ἀκούω ὁ μυστήριον
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0401.2
Ὡς δὲ οὖν μᾶλλον αὐτῷ τὸ ἐπιθυμητικὸν αὐξηθείη , μετατεθεὶς ἀπὸ τῆς ὑλικῆς προσταθείας πρὸς τὴν ἄυλον σχέσιν , ὡραίζει διὰ τῶν ἐγκωμίων τῆς σοφίας τὸ κάλλος . Καὶ οὐ μόνον τὸ κάλλος τῆς ὥρας διὰ τῶν λόγων προδεικνύσιν , ἀλλὰ καὶ τὸν πλοῦτον αὐτῆς ἀπαριθμεῖται · οὗ κύριος πάντως ὁ συνοικήσας γενήσεται . Οὗ δὲ πλοῦτος τέως ἐν τοῖς προκοσμήμασιν αὐτῆς θεωρεῖται . Κόσμος μὲν γὰρ αὐτῇ περιδέδεται αἰῶνες ὅλοι . Οὕτως εἰπόντος τοῦ λόγου , ὅτι Μῆκος βίου καὶ ἕτη ζωῆς ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτῆς . Ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ , τὸν πολυτίμον τῶν ἀρετῶν περιεῖναι πλοῦτον τῇ λαμπρόνῃ τῆς δόξης συνδιαλάμποντα . Λέγει γὰρ , ὅτι Ἐν τῇ ἀριστερᾷ αὐτῆς πλοῦτος καὶ δόξα . Εἶτα καὶ τοῦ στόματος αὐτῆς λέγει τὴν εὐπνεσίαν τοῦ καλοῦ τῆς δικαιοσύνης ἀρώματος ἀποπνέουσαν , λέγων · Ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς ἐκπορεύεται δικαιοσύνη . Τοῖς δὲ χείλεσιν αὐτῆς φησιν ἀντὶ τοῦ φυσικοῦ ἐρυθήματος τὸν νόμον ἐπανθεῖν καὶ τὸν ἔλεον . Καὶ ὡς ἂν διὰ πάντων εὕρειν τῇ τοιαύτῃ νύμφῃ κάλλος ἐρανιζόμενον , ἐπαινείται αὐτῆς καὶ τὸ βάδιζμα . Φησὶ γὰρ · Ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης περι -
Lemmas: ὡς δέ οὖν μᾶλλον αὐτός ὁ ἐπιθυμητικός αὐξάνω , μετατίθημι ἀπό ὁ ὑλικός προστείνω πρός ὁ ἄυλος σχέσις , ὡραΐζω διά ὁ ἐγκώμιον ὁ σοφία ὁ κάλλος . καί οὖον μόνος ὁ κάλλος ὁ ὥρα διά ὁ λόγος προδείκνυμι , ἀλλά καί ὁ πλοῦτος αὐτός απαριθμώ · ὅς κύριος πάντως ὁ συνοικέω γίγνομαι . οὗ δέ πλοῦτος τέως ἐν ὁ προκόσμημα αὐτός θεωρέω . Κόσμος μέν γάρ αὐτός περιδέω αἰών ὅλος . οὕτως εἶπον ὁ λόγος , ὅτι μῆκος βίος καί ἔτος ζωή ἐν ὁ δεξιός αὐτός . ἐν δέ ὁ ἀριστερός χείρ , ὁ πολυτίμος ὁ ἀρετή περίειμι πλοῦτος ὁ λάμπρω ὁ δόξα συνδιαλάμπω . λέγος γάρ , ὅτι ἐν ὁ ἀριστερός αὐτός πλοῦτος καί δόξα . εἶτα καί ὁ στόμα αὐτός λέγω ὁ εὐπνεσίαν ὁ καλός ὁ δικαιοσύνη ἄρωμα ἀποπνέω , λέγω · ἐκ ὁ στόμα αὐτός ἐκπορεύω δικαιοσύνη . ὁ δέ χεῖλος αὐτός φημί ἀντί ὁ φυσικός ἐρύθημα ὁ νόμος ἐπαναθέω καί ὁ ἔλεος . καί ὡς εἄν διά πᾶς εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος νύμφη κάλλος ἐρανίζω , ἐπαινέω αὐτός καί ὁ βαδίζω . φημί γάρ · ἐν ὁδός δικαιοσύνη περί -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0403.1
σὺν ὕγας ἀρμωζομένης , δι' ἧς ἡ κολλωμένη τῷ Κυρίῳ ψυχή , ἐν πνεῦμα γίνεται , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος .
Lemmas: σύν ἄζυξ ἀρμόζω , διά ὅς ὁ κολλάω ὁ κύριος ψυχή , ἐν πνεῦμα γίγνομαι , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0403.2
A ἄντος τῶν θείων ἀδύτων μυσταγωγεῖ τὴν διάνοιαν · ἐν οἷς τὸ μὲν ὑπογραφόμενον , ἐπιθαλαμῖός τις ἐστὶ διασκευή , τὸ δ' ἐννοούμενον τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς ἡ πρὸς τὸ θεῖον ἐστιν ἀνακράσις .
Lemmas: A Ἄντος ὁ θεῖον ἄδυτος μυσταγωγέω ὁ διάνοια · ἐν ὅς ὁ μέν ὑπογράφω , ἐπιθαλάμιος τις εἰμί διασκευή , ὁ δέ ἐννοέω ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή ὁ πρός ὁ θέω εἰμί ἀνάκρασις .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0403.3
Διὰ τοῦτο νυμφίος ὁ ἐν ταῖς Παροιμίαις ὀνομάζεται υἱός , καὶ ἡ σοφία εἰς νύμφης τάξιν ἀντιμεθίσταται , ἵνα μνηστευσθῇ τῷ Θεῷ ὁ ἄνθρωπος ἀγνὴ παρθένος , καὶ κολληθεὶς τῷ Κυρίῳ γένηται πνεῦμα ἐν , διὰ τῆς πρὸς τὸ ἀχράτον τι καὶ ἀπαθὲς ἀνακράσεως , νόημα καθαρὸν ἀντὶ σαρκὸς βαρείας γεγόνμενον .
Lemmas: Ζεύς οὗτος νυμφίος ὁ ἐν ὁ παροιμία ὀνομάζω υἱός , καί ὁ σοφία εἰς νύμφη τάξις ἀντιμεθίστημι , ἵνα μνηστεύω ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος Ἁγνή παρθένος , καί κολλάω ὁ κύριος γίγνομαι πνεῦμα ἐν , διά ὁ πρός ὁ ἄκρατος τίς καί ἀπαθής ἀνάκρασις , νόημα καθαρός ἀντί σάρξ βαρύς γίγνομαι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0403.5
Πάλιν τοίνυν ἐν ταῖς Παροιμίαις ἐπαναλήψομαι τὸν λόγον · Μὴ τις ἐμπαθὴς καὶ σαρκώδης , ἐκείνης τῆς νεκρᾶς τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου δυσωδίας ἀπὼν , πρὸς τὰς κτηνιώδεις ἀλογίας καταστρέψω τὰς τῶν θεοπνεύστων νοημάτων τε καὶ ῥημάτων ἐμφάσεις · ἀλλ' ἐκδὼς ἑαυτὸς αὐτὸς ἑαυτοῦ , καὶ ἔξω τοῦ ὀλικοῦ κόσμου γεγόνμενος , καὶ ἐπανελθὼν τρόπον τινὰ δι' ἀπα -
Lemmas: πάλιν τοίνυν ἐν ὁ παροιμία ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος · μή τις ἐμπαθής καί σαρκώδης , ἐκεῖνος ὁ νεκρός ὁ παλαιός ἄνθρωπος δυσωδία ἄπειμι , πρός ὁ κτηνιοιδεω ἀλογία καταστρέφω ὁ ὁ θεόπνευστος νόημα τε καί ῥῆμα ἔμφασις · ἀλλά ἐκδίδωμι εαυτός αὐτός ἑαυτοῦ , καί ἔξω ὁ ολικός κόσμος γίγνομαι , καί ἐπανέρχομαι τρόπος τις διά ἀπος -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0404.2
Ἄλλὰ ταῦτα μὲν , ὅπως χρὴ διακεῖσθαι τὴν ψυχὴν τῶν μυστικῶν ῥημάτων ἀκούοντων , ἱκανὸς ἔχειν φημὶ · καιρὸς δὲ ἂν εἴη καὶ αὐτὰς τὰς θείας τοῦ Ἁσματος τῶν ἁσμάτων φωνὰς ἤδη προσθεῖναι τῇ θεωρίᾳ τοῦ λόγου . Καὶ πρότερόν γε τῆς τῆς γραφῆς κατανόησωμεν δύναμιν . Οὐ γὰρ ἄργως μοι δοκεῖ τῷ</note>
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν , ὅπως χρή διάκειμαι ὁ ψυχή ὁ μυστικός ῥῆμα ἀκούω , ἱκανός ἔχω φημί · καιρός δέ εἄν εἰμί καί αὐτός ὁ θεῖος ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα φωνή ἤδη προστίθημι ὁ θεωρία ὁ λόγος . καί πρότερος γε ὁ ὁ γραφεύς κατανοέω δύναμις . οὖον γάρ ἀργός ἐγώ δοκέω ὅς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0406.2
Ὡσπερ δὲ καὶ νῦν ἡ τῷ Θεῷ συνᾰπτομένη ψυχὴ ἀχορέστως ἔχει τῆς ἀπολαύσεως · ὅσω δαψιλέστερον ἐμφορεῖται τῆς ἀπολαύσεως , τοσοῦτον σφοδρότερον τοῖς πόθοις ἀκμάζουσα . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ ῥήματα τοῦ νυμφίου , πνεῦμα καὶ ζωὴ ἐστίν · πᾶς δὲ ὁ τῷ πνεύματι κολλώμενος πνεῦμα γίνεται , καὶ ἡ ζωὴ συν-ἀπτόμενος ἀπὸ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν μεταβαίνει , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνὴν · διὰ τοῦτο ποθεῖ προσ-εγγίσαι τὴν ψυχὴν τῇ πηγῇ τῆς πνευματικῆς ζωῆς
Lemmas: ὡς δέ καί νῦν ὁ ὁ Θεός συνάπτω ψυχή ἀκόρεστος ἔχω ὁ ἀπόλαυσις · ὅσος δαψιλής ἐμφορέω ὁ ἀπόλαυσις , τοσοῦτος σφοδρός ὁ πόθος ἀκμάζω . ἐπεί γάρ ὁ ῥῆμα ὁ νυμφίος , πνεῦμα καί ζωή εἰμί · πᾶς δέ ὁ ὁ πνεῦμα κολλάω πνεῦμα γίγνομαι , καί ὁ ζωή συνάπτω ἀπό θάνατος εἰς ὁ ζωή μεταβαίνω , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή · διά οὗτος ποθέω προσεγγίζω ὁ ψυχή ὁ πηγή ὁ πνευματικός ζωή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0407.1
Οείας δυνάμεως ὑπὲρ ἡμῶν ἐνεργείας εἴχότως · ὅν τις Θεός , καταλλήλον ἑκάστῳ τῶν δεχομένων τὴν τροφὴν χαριζόμενος .
Lemmas: Οείας δύναμις ὑπέρ ἐγώ ἐνέργεια ἔοικα · ὅς τις Θεός , καταλαλέω ἕκαστος ὁ δέχομαι ὁ τροφή χαρίζομαι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0407.2
ἡ παρθένος ψυχή . Ἡ δὲ πηγὴ ἐστὶ τοῦ νυμφίου τὸ στόμα , ὅθεν τὰ ῥήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀναδύουσα πληροῖ τὸ στόμα τῷ ἐφελκόμενον , καθὼς ἐποιοῦ ὁ Προφήτης διὰ τοῦ στόματος ἔλκων τὸ πνεῦμα . Ἐπειδὴ τοίνυν χερὶ προσθεῖναι τὸ στόμα τῷ ὕδατι τὸν ἐκ τῆς πηγῆς ποτὸν ἐφελκόμενον , πηγὴ δὲ ὁ Κύριος ὁ εἰπών · Εἰ τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρὸς με καὶ πινέτω · διὰ τοῦτο ἡ ψυχὴ προσάγαγεν τὸ ἑαυτῆς στόμα τῷ τὴν ζωὴν πηγάζοντι στόματι βούλεται , λέγουσα · Φιλήσατω με ἀπὸ τῶν φιλημάτων στόματος αὐτοῦ · καὶ ὁ πᾶσι τὴν ζωὴν δῶν , καὶ πάντας σωθῆναι θέλων , οὐδένα βούλεται τῶν σωζομένων τοῦ τοιούτου φιλήματος εἶναι ἀμέτοχον · καθάρσιον γὰρ ἐστὶν ἅπασιν παντὸς τοῦτο τὸ φίλημα . Διὸ μοι δοκεῖ τῷ λεπρῷ Σίμωνι τὸ τοιούτον ὀνειδιστικῶς προφέρειν ὁ Κύριος , ὅτι Φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας . Ἡ γὰρ ἂν ἐκαθαρίσθη τοῦ πάθους τῷ στόματι σπλάσα τὴν καθαρότητα . Ἀλλ᾽ ἐκεῖνος μὲν εἰκῶτος ἀνέραςτος ἦν , ὑπερασκήσας διὰ τῆς νόσου πρὸς τὴν οἰκείαν ἐπιθυμίαν , μένων ὑπὸ τοῦ πάθους ἀκένωτος . Ἡ δὲ κεκαθαρισμένη ψυχή , μηδεμιᾶς σαρκιῶδους λέπρας ἐπιπροσθούσης , βλέπει τὸν τῶν ἀγαθῶν θησαυρόν · ὄνομα δὲ ἐστὶ τῷ θησαυρῷ ἡ καρδία . Καὶ ὁ Προφήτης καθαράν κτισθῆναι καρδίαν παρεκάλει , ἀφ᾽ ἧς ἐστὶ τοῖς μασοῖς ἡ χορηγία τοῦ θελοῦ γάλακτος , ὡ τρέφεται ἡ ψυχή , κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως ἐφελκομένην τὴν χάριν . Διὰ τοῦτο φησιν , ὅτι Ἀγαθοὶ οἱ μασθοὶ σου ὑπὲρ οἶνον · ἐκ τῆς τοπικῆς θέσεως διὰ τῶν μασῶν τὴν καρδίαν ὑποσημαίνουσα . Πάντως δὲ καρδίαν μὲν τὴν κεκρυμμένην τε καὶ ἀπόρρητον τῆς θεότητος δύναμιν νοῦν τις , οὐχ ἀμαρτήσει · μασοὺς δὲ τὰς ἀγαθὰς τῆς ὑπονοήσεως , δι᾽ ὧν τῆνεται τὴν ἑκάστου ζωὴν ὁ Θεός , καταλλήλον ἑκάστῳ τῶν δεχομένων τὴν τροφὴν χαριζόμενος .
Lemmas: ὁ παρθένος ψυχή . ὁ δέ πηγή εἰμί ὁ νυμφίος ὁ στόμα , ὅθεν ὁ ῥῆμα ὁ αἰώνιος ζωή ἀναδύνω πληρόω ὁ στόμα ὁ ἐφέλκω , καθώς ποιέω ὁ Προφήτης διά ὁ στόμα ἕλκω ὁ πνεῦμα . ἐπεί τοίνυν χείρ προστίθημι ὁ στόμα ὁ ὕδωρ ὁ ἐκ ὁ πηγή ποτόν ἐφέλκω , πηγή δέ ὁ Κύριος ὁ εἶπον · εἰμί τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ καί πίνω · διά οὗτος ὁ ψυχή προσάγω ὁ ἑαυτοῦ στόμα ὁ ὁ ζωή πηγάζω στόμα βούλομαι , λέγω · φιλέω ἐγώ ἀπό ὁ φίλημα στόμα αὐτός · καί ὁ πᾶς ὁ ζωή δήω , καί πᾶς σῴζω ἐθέλω , οὐδείς βούλομαι ὁ σώζω ὁ τοιοῦτος φίλημα εἰμί ἀμέτοχος · καθάρσιος γάρ εἰμί ἅπας πᾶς οὗτος ὁ φίλημα . Διὸ ἐγώ δοκέω ὁ λεπρός Σίμων ὁ τοιοῦτος ὀνειδιστικός προφέρω ὁ Κύριος , ὅτι Φίλημα ἐγώ οὐ δίδωμι . ὁ γάρ εἄν καθαρίζω ὁ πάθος ὁ στόμα σπλάσα ὁ καθαρότης . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἔοικα ἀνέραστος εἰμί , ὑπερασκέω διά ὁ νόσος πρός ὁ οἰκεῖος ἐπιθυμία , Μένων ὑπό ὁ πάθος ἀκένωτος . ὁ δέ καθαρίζω ψυχή , μηδείς σαρκιῶδους λέπρα ἐπιπροσθέω , βλέπω ὁ ὁ ἀγαθός θησαυρός · ὄνομα δέ εἰμί ὁ θησαυρός ὁ καρδία . καί ὁ Προφήτης καθαρός κτίζω Καρδία παρακαλέω , ἀπό ὅς εἰμί ὁ μάσσω ὁ χορηγία ὁ θέλω γάλα , εἰμί τρέφω ὁ ψυχή , κατά ὁ ἀναλογία ὁ πίστις ἐφέλκω ὁ χάρις . Ζεύς οὗτος φημί , ὅτι ἀγαθός ὁ μασθός σύ ὑπέρ οἶνος · ἐκ ὁ τοπικός θέσις διά ὁ Μασών ὁ Καρδία ὑποσημαίνω . πάντως δέ Καρδία μέν ὁ κρύπτω τε καί ἀπόρρητος ὁ θεότης δύναμις νόος τις , οὐ ἁμαρτάνω · μακρός δέ ὁ ἀγαθός ὁ ὑπονόησις , διά ὅς τηνῶ ὁ ἕκαστος ζωή ὁ Θεός , καταλαλέω ἕκαστος ὁ δέχομαι ὁ τροφή χαρίζομαι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0407.3
Μανθάνομεν δὲ τι κατὰ πόρροιν καὶ ἕτερον δόγμα διὰ τῆς τοῦ βιβλίου τούτου φιλοσοφίας , ὅτι διπλὴ τῆς ἐστὶν ἐν ἡμῖν αἴσθησις , ἡ μὲν σωματική , ἡ δὲ θεοτέρα , καθὼς φησὶ πού τῆς Παροιμιῶς ὁ λόγος · ὅτι Αἴσθησιν θελίαν εὐρήσεις . Ἀναλογία γὰρ τις ἐστὶ τοῖς ψυχικοῖς κινήμασι καὶ ἐνεργήμασι πρὸς τὰ τοῦ σώματος αἰσθητήρια , καὶ τοῦτο ἐκ τῶν παρόντων μανθάνομεν λογίων τοῦ Πνεύματος . Ὁ γὰρ οἶνος τε καὶ γάλα τῇ γεύσει κρίνεται · νοητῶν δὲ ὄντων ἐκείνων , νοητὴ πάντως καὶ ἡ ἀντιληπτικὴ τούτων τῆς ψυχῆς ἐστὶ δύναμις·Τὸ δὲ φίλημα διὰ τῆς ἀπτικῆς αἰσθήσεως ἐνεργεῖται . Ἐφάπτεται γὰρ ἀλλήλαις τὰ χείλη ἐν τῷ φιλήματι . Ἔστι δὲ τις καὶ ἀφὴ τῆς ψυχῆς , ἡ ἀπτομένη τοῦ λόγου , διὰ τινὸς ἀσωμάτου καὶ νοητῆς ἐπαφῆς ἐνεργοῦμένη , καθὼς εἴπεν ὁ εἰπών , ὅτι Αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς . Ὁσαύτως δὲ καὶ ἡ τῶν θελίων μύρων ὀσμή , οὐ μυκτήρων ἐστὶν ὀσμή , ἀλλὰ τινὸς νοητῆς καὶ ἀλύλου δυνάμεως , τῇ τοῦ πνεύματος ὀλκῇ τῆν τοῦ Χριστοῦ συνεφελκομένης εὐωδίαν . Οὕτω γὰρ ἡ ἀκολουθία τῆς παρθενικῆς εὐχῆς ἐν προοιμίῳ ἔχει · ὅτι Ἀγαθοὶ μασθοὶ σου ὑπὲρ οἶνον , καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα.Ἀκολουθεῖ δὲ
Lemmas: μανθάνω δέ τίς κατά πόρρω καί ἕτερος δόγμα διά ὁ ὁ βιβλίον οὗτος φιλοσοφία , ὅτι διπλόος ὁ εἰμί ἐν ἐγώ αἴσθησις , ὁ μέν σωματικός , ὁ δέ θεός , καθώς φημί πού ὁ Παροιμιῶς ὁ λόγος · ὅτι Αἴσθησις θελίαν εὑρίσκω . ἀναλογία γάρ τις εἰμί ὁ ψυχικός κίνημα καί ἐνέργημα πρός ὁ ὁ σῶμα αἰσθητήριον , καί οὗτος ἐκ ὁ πάρειμι μανθάνω λόγιος ὁ πνεῦμα . ὁ γάρ οἶνος τε καί γάλα ὁ γεύω κρίνω · νοητός δέ εἰμί ἐκεῖνος , νοητός πάντως καί ὁ ἀντιληπτικός οὗτος ὁ Ψυχή εἰμί δύναμις·Τὸ δέ φίλημα διά ὁ απτικός αἴσθησις ἐνεργέω . ἐφάπτω γάρ ἀλλήλων ὁ χεῖλος ἐν ὁ φίλημα . εἰμί δέ τις καί ἀλφή ὁ Ψυχή , ὁ ἅπτω ὁ λόγος , διά τις ἀσώματος καί νοητός ἐπαφή ἐνεργέω , καθώς εἶπον ὁ εἶπον , ὅτι ὁ χείρ ἐγώ ψηλαφάω περί ὁ λόγος ὁ ζωή . ὁσάυτος δέ καί ὁ ὁ θελιά Μύρων ὀσμή , οὖον μυκτήρ εἰμί ὀσμή , ἀλλά τις νοητός καί ἀλύω δύναμις , ὁ ὁ πνεῦμα ὁλκός ὁ ὁ Χριστός συνεφέλκω εὐωδία . οὕτως γάρ ὁ ἀκολουθία ὁ παρθενική εὐχή ἐν προοίμιον ἔχω · ὅτι ἀγαθός μασθός σύ ὑπέρ οἶνος , καί ὀσμή Μύρων σύ ὑπέρ πᾶς ὁ αρωματα.ακολουθεω δέ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0408.1
διὰ τούτων , καθὼς ἡμεῖς ὠφείλησαμεν , οὐ μικρὸν τι , οὐδὲ εὐκαταφρόνητον νόημα . Τάχα γὰρ ἐν τῷ ὑπερ-θεῖναι διὰ συγκρίσεως τὸ ἐκ τῶν θείων μαθηδὸν γάλα τῆς ἐκ τοῦ οἴνου γενομένης ἡμῖν εὐφροσύνης , μα-θάνομεν διὰ τῶν εἰρημένων , ὅτι πᾶσα ἀνθρωπίνη σοφία καὶ ἐπιστήμη τῶν δυνατῶν καὶ πᾶσα δύναμις θεωρητικὴ καὶ κατανοητικὴ φαντασία ἀδυνάτω ἐχει παρισωθῆναι διὰ συγκρίσεως τῇ ἀπλουστέρας τῶν θείων μαθημάτων τροφῇ . Ἐκ γὰρ τῶν μαθηδὸν τὸ γάλα φέρεται · νηπίων δ' ἐστὶ τὸ γάλα τροφή . Ὁ δὲ οἶνος δι' εὐτονίαν τε καὶ θερμότητα , τῶν τελειοτέρων ἀπολύσεις γίνεται . Ἄλλ' ὅμως τὸ ἐν τῇ ἑξῷ σοφίᾳ τελείων τῆς νηπιώδους τοῦ θείου λόγου διδασκαλίας ἐστὶ μᾶλλον . Διὰ τοῦτο κρεῖττον οὐ θείου μαθηδὸν τοῦ ἀνθρωπίου οἴνου . | Ἡ δὲ ὀσμὴ τῶν θείων μύρων , καλλίων ἐστὶ πάσης τῆς ἐν ἀρώμασιν εὐωδίας . Ὦθεν δοκεῖ τοῦτον τὸν νοῦν ἀποδεικνύναι : Ἄρώματα νοοῦμεν τὰς ἀρετάς , σὸν , σοφίαν , σωφροσύνην , ἀνδρείαν , φρόνησιν , καὶ τὰ τοιαῦτα , οἷς προσχρων-νύμενος κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν καὶ προαίρεσιν ἕκαστος , ἄλλος ἐν εὐωδίᾳ γινόμεθα · ὁ μὲν ἐκ σωφροσύνης ἢ σοφίας · ὁ δὲ ἐκ δικαιοσύνης , ἢ ἀν-δρείας , ἢ ἄλλου τινὸς τῶν κατ' ἀρετὴν νοουμένων · ὁ δὲ τυχὼν καὶ ἐκ πάντων τῶν τοιούτων ἀρωμάτων συγκεκραμένην , ἔχει ἐν ἑαυτῷ τὴν εὐωδίαν . Ἄλλ' ὅμως ταῦτα πάντα οὐκ ἂν εἰς σύγκρισιν ἔλθοι τῆς παντελοῦς ἀρετῆς ἑκείνης , ἣν τοὺς οὐρανοὺς διελη-φέναι φησιν Ἀδδαχοῦμ ὁ προφήτης εἰπών . Ἐκα-λυφὼν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ , ἥτις ἐστὶν αὐ-τοσοφία , καὶ αὐτοδικαιοσύνη καὶ αὐτοαλήθεια , καὶ ἄλλ' ἕκαστον πάντα . Τῶν οὐρανίων μύρων ἢ ὀσμὴ , φησίν , ἀπαράθετον ἔχει τὴν χάριν πρὸς ταῦτα τὰ ἀρώματα τὰ παρ' ἡμῶν γινωσκόμενα .
Lemmas: διά οὗτος , καθώς ἐγώ ὀφείλω , οὖον μικρός τίς , οὐδέ εὐκαταφρόνητος νόημα . Τάχα γάρ ἐν ὁ ὑπερτίθημι διά σύγκρισις ὁ ἐκ ὁ θεῖον μαθηδὸν γάλα ὁ ἐκ ὁ οἶνος γίγνομαι ἐγώ Εὐφρόσυνος , μανθάνω διά ὁ εἴρω , ὅτι πᾶς ἀνθρώπινος σοφία καί ἐπιστήμη ὁ δυνατός καί πᾶς δύναμις θεωρητικός καί κατανοητικός φαντασία ἀδύνατος ἔχω παρισόω διά σύγκρισις ὁ απλουστερος ὁ θεῖον μάθημα τροφή . ἐκ γάρ ὁ μαθηδὸν ὁ γάλα φέρω · νήπιος δέ εἰμί ὁ γάλα τροφή . ὁ δέ οἶνος διά εὐτονία τε καί θερμότης , ὁ τέλειος ἀπολύω γίγνομαι . ἄλλος ὅμως ὁ ἐν ὁ ἐξίημι σοφία τέλειος ὁ νηπιώδης ὁ θεῖον λόγος διδασκαλία εἰμί μᾶλλον . Ζεύς οὗτος ἀγαθός οὖον θεῖον μαθηδὸν ὁ ἀνθρώπιον οἶνος . | ὁ δέ ὀσμή ὁ θεῖον Μύρων , καλός εἰμί πᾶς ὁ ἐν ἄρωμα εὐωδία . ὤθω δοκέω οὗτος ὁ νόος ἀποδείκνυμι : ἄρωμα νοέω ὁ ἀρετή , σός , σοφία , σωφροσύνη , ἀνδρεῖος , φρόνησις , καί ὁ τοιοῦτος , ὅς προσχρώννυμι κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί προαίρεσις ἕκαστος , ἄλλος ἐν εὐωδία γίγνομαι · ὁ μέν ἐκ σωφροσύνη ἢ σοφία · ὁ δέ ἐκ δικαιοσύνη , ἢ ἀνδρεία , ἢ ἄλλος τις ὁ κατά ἀρετή νοέω · ὁ δέ τυγχάνω καί ἐκ πᾶς ὁ τοιοῦτος ἄρωμα συγκεράννυμι , ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ εὐωδία . ἄλλος ὅμως οὗτος πᾶς οὐ εἄν εἰς σύγκρισις ἔρχομαι ὁ παντελής ἀρετή ἐκεῖνος , ὅς ὁ οὐρανός διαλαμβάνω φημί Ἀδδαχοῦμ ὁ προφήτης εἶπον . εκα-λυφαω οὐρανός ὁ ἀρετή αὐτός , ὅστις εἰμί αὐτοσοφία , καί αὐτοδικαιοσύνη καί αὐτοαλήθεια , καί ἄλλος ἕκαστος πᾶς . ὁ οὐράνιος Μύρων ἢ ὀσμή , φημί , ἀπαράθετος ἔχω ὁ χάρις πρός οὗτος ὁ ἄρωμα ὁ παρά ἐγώ γιγνώσκω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0408.2
Πάλιν ἐν τοῖς ἐφεξῆς ὑψηλότερας ἀπτεται φιλοσοφίας ἢ ψυχὴ ἡ νύμφη , τὸ ἀπρόσιτόν τε καὶ ἀχώρητον λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις τῆς θείας δυνάμεως ἐνδεικνυ-μένη , ἐν οἷς φησι : Μύρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου . τοιοῦτον γὰρ τοῦ δοκεῖ μοι διὰ τοῦ λόγου τούτου ση-μαίνεσθαι , ὅτι οὐκ ἐστὶν ὀνομαστικὴ σημασία περι-ληφθῆναι δι' ἀκριβείας τὴν ἀόριστον φύσιν · ἀλλὰ πᾶσα νοημάτων δύναμις , καὶ πᾶσα ῥημάτων τε καὶ νοημάτων ἐμφασίς , κἂν τι μέγα καὶ θεοπρεπὲς ἔχειν δοκῇ , αὐτοῦ τοῦ ῥήματος ὀντως ἐφάπασθαι φύσιν οὐκ ἔχει · ἄλλ' ὡσπερ ἐξ ἰχνῶν τινῶν καὶ ἀναυσημάτων ὁ λόγος ἡμῶν τοῦ λόγου καταστοχάζεται , διὰ τῶν κα-ταλαμπεσμένων εἰκάζων ἐκ τινὸς ἀναλογίας τὸ ἀκα-τάληπτον . Ὁ τι γὰρ ἂν ἐπινοήσωμεν , φησίν , ὄνομα γνωριστικὸν τοῦ τῆς σῆς θεότητος μύρου , οὐκ αὐτὸ τὸ μύρον διὰ τῆς ἐμφάσεως τῶν λεγομένων σημαί-νομεν , ἀλλὰ βραχύ τι λείψανον ἀτμοῦ τῆς θείας εὐ-ωδίας τοῖς θεολογικοῖς ὀνόμασιν ἐνδεικνύμεθα . Ὡς ἐπὶ τῶν ἀγγέλων , ὧν ἂν ἐκκενωθῇ τὸ μύρον , αὐτὸ μὲν τῇ ἑαυτοῦ φύσει ἀγνοεῖται τὸ μύρον τὸ ἐκκενωθὲν τῶν ἀγγέλων , οἷον ἐστιν · ἐξ ἀμυδρᾶς δὲ τινὸς τῆς
Lemmas: πάλιν ἐν ὁ ἐφεξῆς ὑψηλός ἅπτω φιλοσοφία ἢ ψυχή ὁ νύμφη , ὁ ἀπρόσιτος τε καί ἀχώρητος λογισμός ἀνθρώπινος ὁ θεῖος δύναμις ἐνδείκνυμι , ἐν ὅς φημί : Μύρον ἐκκενόω ὄνομα σύ . τοιοῦτος γάρ ὁ δοκέω ἐγώ διά ὁ λόγος οὗτος σημαίνω , ὅτι οὐ εἰμί ὀνομαστικός σημασία περιλαμβάνω διά ἀκρίβεια ὁ ἀόριστος φύσις · ἀλλά πᾶς νόημα δύναμις , καί πᾶς ῥῆμα τε καί νόημα ἔμφασις , κἀν τίς μέγας καί θεοπρεπής ἔχω δοκέω , αὐτός ὁ ῥῆμα ὀντως ἐφάπτω φύσις οὐ ἔχω · ἄλλος ὡς ἐκ ἴχνος τις καί αναυσημα ὁ λόγος ἐγώ ὁ λόγος καταστοχάζω , διά ὁ κα-ταλαμπεσμένων εἰκάζω ἐκ τις ἀναλογία ὁ ἀκατάληπτος . ὁ τίς γάρ εἄν ἐπινοέω , φημί , ὄνομα γνωριστικός ὁ ὁ σός θεότης μύρον , οὐ αὐτός ὁ μύρον διά ὁ ἔμφασις ὁ λέγω σημαίνω , ἀλλά βραχύς τίς λείψανον ἀτμός ὁ θεῖος ὑ-ωδία ὁ θεολογικός ὄνομα ἐνδείκνυμι . ὡς ἐπί ὁ ἄγγελος , ὅς εἄν ἐκκενόω ὁ μύρον , αὐτός μέν ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀγνοέω ὁ μύρον ὁ ἐκκενόω ὁ ἄγγελος , οἷος εἰμί · ἐκ ἀμυδρός δέ τις ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0410.1
ρκν σου δραμούμεθα . Ἡ δὲ τελειοτέρα ψυχὴ σφοδρότ-ρον ἐπεκτοθεῖσα τοῖς ἔμπροσθεν , ἤδη τυγχάνει τοῦ σκοποῦ , δι' ὃν ὁ δρόμος ἀνύεται , καὶ τῶν ἐν τοῖς ταμείοις θησαυρῶν ἀξιοῦται . Φησὶ γάρ , ὅτι : Εὐσηγερᾶς με ὁ βασιλεὺς εἰς ταμείον αὐτοῦ . Ἡ γὰρ ὁἄκροις χελεσιν ἀγαθοῦ ψαῦσαι ποθήσασα , καὶ τοσοῦτον μόνον ἐραψαμένη τοῦ κάλλους , ὅσον ἡ τῆς εὐχῆς ἐνδείκνυται δύναμις , τὸ ὕστατο δὲ οὐδὲν τινος φιλήματος ἀξιοῦσθαι διὰ τῆς τοῦ Λόγου ἐλλάμψεως . Αὕτη δι' ὧν ἐτυχ , καὶ ἐπὶ τὸ ἐνδότερον τῶν ἀπορήτων τῷ λογισμῷ διαθεῖσα , βοᾷ μὴ μόνον ἐν προθύροις τῶν ἀγαθῶν εἶναι τὸν δρόμον , ἀλλὰ τῇ ἀπαρχῇ τοῦ Πνεύματος , οὐ διὰ τῆς χάριτος , οἷον διὰ τινος φιλήματος ἡξιώθη διερχομένη τοῦ Θεοῦ τὰ βάθη , καὶ ἐν τοῖς ἀδότοις τοῦ παραδείσου , κατὰ τὸν μέγαν Παῦλον , ἔρξιν τέ φησι τὰ ἀθέατα , καὶ τῶν ἀλαλήτων ἐπακοοσθαι ῥημάτων .
Lemmas: ρκν σύ τρέχω . ὁ δέ τέλειος ψυχή σφοδρός ἐπεκτίνω ὁ ἔμπροσθεν , ἤδη τυγχάνω ὁ σκοπός , διά ὅς ὁ δρόμος ἀνύω , καί ὁ ἐν ὁ ταμεῖον θησαυρός ἀξιόω . φημί γάρ , ὅτι : Εὐσηγερᾶς ἐγώ ὁ βασιλεύς εἰς ταμιεῖον αὐτός . ὁ γάρ ἄκρος χέλος ἀγαθός ψαῦσαι ποθέω , καί τοσοῦτος μόνος ῥάπτω ὁ κάλλος , ὅσος ὁ ὁ εὐχή ἐνδείκνυμι δύναμις , ὁ ύστατος δέ οὐδείς τις φίλημα ἀξιόω διά ὁ ὁ Λόγος ἔλλαμψις . Ἄτη διά ὅς τυγχάνω , καί ἐπί ὁ ἔνδος ὁ ἀπορέω ὁ λογισμός διατίθημι , βοάω μή μόνος ἐν πρόθυρον ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ δρόμος , ἀλλά ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα , οὖον διά ὁ χάρις , οἷος διά τις φίλημα ἀξιόω διέρχομαι ὁ Θεός ὁ βάθος , καί ἐν ὁ ἄδοτος ὁ παράδεισος , κατά ὁ μέγας Παῦλος , ἔρξις τε φημί ὁ ἀθέατος , καί ὁ ἀλαλητός επακοοεπομαι ῥῆμα .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0411.1
ὁὐσία ὀνομάζει , ψ πᾶν τὸ σχολὸν πρὸς τὸ ὁρθὸν ἀπευθύνεται . Ἄλλὰ γένοιτο καὶ ἡμῖν πᾶν τὸ σχολὸν εἰς εὐθείαν , καὶ τὰ τραχέα εἰς ὁδοὺς λείας , χάριτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ψ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οὐσία ὀνομάζω , ψ πᾶς ὁ σχολὸν πρός ὁ ὀρθός ἀπευθύνω . ἀλλά γίγνομαι καί ἐγώ πᾶς ὁ σχολὸν εἰς εὐθεία , καί ὁ τραχύς εἰς ὁδός λεῖος , χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ψ ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0411.2
ΟΜΙΛΙΑ Β' .
Lemmas: Ὁμιλία βέ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0411.3
Μέλαινα εἰμι καὶ καλή , θυγατέρες Ἱερουσαλὴμ , ὡς σκηνώματα Κηδάρ , ὡς δέρρεις Σολομόν . Μὴ βληψτέ με , ὅτι ἐγώ εἰμι μεμελανωμένη , ὅτι παρέδευέ με ὁ ἥλιος . Υἱοὶ μητρός μου ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί · ἔθετό με φυλάκιον ἐν ἀμπελῶσιν , ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα . Ἀπάγγειλόν μοι , ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου , ποῦ πομαίρεις , ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ · μήποτε τέγνμαι ὡς περιβαλλομένη ἐπ' ἀγέλαις κτηρίων σου . Ἐὰν μὴ γνῶς σεαυτήν , ἡ καλή ἐν γυναιξίν , ἐξελθε ἐν πέρασιν τῶν ποιμνίων , καὶ ποίμαινε τοὺς ἐρίφους ἐπὶ σκηνώμασι τῶν ποιμνίων .
Lemmas: Μέλαινα εἰμί καί καλός , θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα , ὡς σκήνωμα κηδάρ , ὡς δέρρις Σολομόν . μή βληψτέ ἐγώ , ὅτι ἐγώ εἰμί μελανόομαι , ὅτι παραδύω ἐγώ ὁ ἥλιος . υἱός μήτηρ ἐγώ μάχομαι ἐν ἐγώ · τίθημι ἐγώ Φυλάκιον ἐν ἀμπελών , ἀμπελών ἐμός οὐ φυλάσσω . ἀπαγγέλλω ἐγώ , ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ , ποῦ πομαιρεω , ποῦ κοιτάζω ἐν μεσημβρία · μήποτε τέγνμαι ὡς περιβάλλω ἐπί ἀγέλη Κτηρίων σύ . ἐάν μή γιγνώσκω σεαυτοῦ , ὁ καλός ἐν γυνή , ἐξέρχομαι ἐν πέρας ὁ ποίμνιον , καί ποιμαίνω ὁ ἔριφος ἐπί σκήνωμα ὁ ποίμνιον .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0412.1
μῶνος τῇ λέξει νοημάτων ἐστιν , εἰ μόνον ἐπιτηδεύους πρὸς τὴν εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων εἴσοδον ἑαυτοὺς δι' ἐπιμελείας τοῦ βίου ποιήσαιμεν , τῷ λουτρῷ τοῦ λόγου πάντα ῥύπον αἰσχρᾶς ἐννοίας ἀποκλυσάμενοι , μῆποτε θνησκόντες παρὰ τὴν παράγγελμα τοῦ νόμου , θνησιμαίου νοήματος , ἢ τινὸς τῶν ἀκαθάρτων ἐνθυμιῶν ἀφάμενοι , ἀθέατοι τῶν ἔντος τῆς σκηνῆς θαυμάτων ἀποκλεισθῶμεν . Οὗ γὰρ παραδέχεται τῶν τοιούτων τὴν εἴσοδον ὁ τοῦ πνεύματος νόμος , ἐάν μή τις πλύνῃ τὸ τῆς συνειδήσεως ἑαυτοῦ ἱμάτιον , κατὰ τὸ Μωϋσέως παράγγελμα , ὁ νεκρᾶς τινὸς καὶ βδελυκτῆς ἐννοίας ἀφάμενος .
Lemmas: μόνος ὁ λέγω νόημα εἰμί , εἰμί μόνος ἐπιτηδεύω πρός ὁ εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος εἴσοδος ἑαυτοῦ διά ἐπιμέλεια ὁ βίος ποιέω , ὁ λουτρόν ὁ λόγος πᾶς ῥύπος αἰσχρός ἔννοια ἀποκλύζω , μήποτε θνῄσκω παρά ὁ παράγγελμα ὁ νόμος , θνησιμαῖος νόημα , ἢ τις ὁ ἀκάθαρτος ἐνθυμία ἀφάμενοι , ἀθέατος ὁ ἔντεα ὁ σκηνή θαῦμα ἀποκλείω . οὗ γάρ παραδέχομαι ὁ τοιοῦτος ὁ εἴσοδος ὁ ὁ πνεῦμα νόμος , ἐάν μή τις πλύνω ὁ ὁ συνείδησις ἑαυτοῦ ἱμάτιον , κατά ὁ Μωϋσῆς παράγγελμα , ὁ νεκρός τις καί βδελυκτός ἔννοια ἀφίημι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0413.2
Εἶτα ἐπάγει τοῖς εἰρημένοις τὰ ἐφεξῆς , δι’ ὧν ἀναγκαίως ἀσφαλίζεται τὴν τῶν καθ’ ὑπονοίας διάνοιαν , μὴ τῷ Δημιουργῷ τὴν αἰτίαν τοῦ σκοτεινοῦ εἴδους ἀνατιθέναι , ἀλλὰ τὴν ἑκάστου προαίρεσιν τοῦ τοιούτου εἴδους τὰς ἀρχὰς καταλαβεῖν . Μὴ βλέψατε πρὸς με , φησιν , ὅτι ἐγὼ εἰμὶ μεμελάναι . Οὐ τοιαύτη γέγονα παρὰ τὴν πρώτην . Οὐδὲ γὰρ εἶδος
Lemmas: εἶτα ἐπάγω ὁ εἴρω ὁ ἐφεξῆς , διά ὅς ἀναγκαῖος ἀσφαλίζω ὁ ὁ κατά ὑπόνοια διάνοια , μή ὁ Δημιουργός ὁ αἴτιος ὁ σκοτεινός εἶδος ἀνατίθημι , ἀλλά ὁ ἕκαστος προαίρεσις ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ ἀρχή καταλαμβάνω . μή βλέπω πρός ἐγώ , φημί , ὅτι ἐγώ εἰμί μελαίνω . οὖον τοιοῦτος γίγνομαι παρά ὁ πρῶτος . οὐδέ γάρ εἶδος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.1
αὐτοῦ φλογιζὼς τῇ νεφελῷ τοῦ Πνεύματος , ἣν διεπέτασεν αὐτοῖς ὁ Κύριος εἰς σκέπην αὐτοῖς . Οὗτος γὰρ
Lemmas: αὐτός φλογίζω ὁ νεφελέω ὁ πνεῦμα , ὅς διαπετάννυμι αὐτός ὁ Κύριος εἰς σκέπη αὐτός . οὗτος γάρ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.2
ἐστιν ὁ ἥλιος , ὁ τὴν λαμπρὰν τοῦ σώματος ἐπιφάνειαν τῇ προσβολῇ τῶν πειρασμῶν ἐπικαίων καὶ
Lemmas: εἰμί ὁ ἥλιος , ὁ ὁ λαμπρός ὁ σῶμα ἐπιφάνεια ὁ προσβολή ὁ πειρασμός ἐπικαίω καί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.3
μελαίνων ἐν δυσμορφίᾳ τὸ εἴδος .
Lemmas: μελαίνω ἐν δυσμορφία ὁ εἶδος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.4
Εἶτα διηγείται , ὅθεν τὴν ἀρχὴν ἔσχεν ἡ πρὸς τὸ
Lemmas: εἶτα διηγέομαι , ὅθεν ὁ ἀρχή ἔχω ὁ πρός ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.5
μέλαν τῆς εὐχρώας ἡμῶν μεταποίησις . Υἱοὶ μητρός
Lemmas: μέλας ὁ εὐχρώας ἐγώ μεταποίησις . υἱός μήτηρ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.6
μου , φησίν , ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί · ἔθεντό με φυ -
Lemmas: ἐγώ , φημί , μάχομαι ἐν ἐγώ · τίθημι ἐγώ φύω -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.7
λάκισιν ἐν ἀμπελῶσιν , ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ
Lemmas: λακίς ἐν ἀμπελών , ἀμπελών ἐμός οὐ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.8
ἐφύλαξα . Καὶ μοι τοῦτο παρασχέσθω ἡ ἀκοὴ μὴ
Lemmas: φυλάσσω . καί ἐγώ οὗτος παρέχω ὁ ἀκοή μή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.9
λίαν ἀκριβολογεῖσθαι πρὸς τὴν τῆς λέξεως σύνταξιν ,
Lemmas: λίαν ἀκριβολογέομαι πρός ὁ ὁ λέξις σύνταξις ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.10
ἀλλὰ πρὸς τὸν εἱρμὸν τοῦ νοήματος βλέπειν . Εἰ δὲ
Lemmas: ἀλλά πρός ὁ εἱρμός ὁ νόημα βλέπω . εἰμί δέ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.11
τι μὴ ἀκριβῶς συνρητημένον , συμφράσεται τῇ ἀσθενείᾳ
Lemmas: τίς μή ἀκριβῶς συναρτάω , συμφράζω ὁ ἀσθένεια
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.12
λογιασθῶν τῶν τὴν Ἑβραίων γλῶτταν μεταβαλλόντων
Lemmas: λογιάζω ὁ ὁ Ἑβραῖος γλῶσσα μεταβάλλω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.13
εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν . Οὐς γὰρ ἀν ἐπιμελεια
Lemmas: εἰς ὁ Ἑλλάς φωνή . οὖς γάρ εἰς ἐπιμέλεια
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.14
γέγονε παιδευσθῆναι τὴν Ἑβραίων διάλεκτον , οὐδὲν
Lemmas: γίγνομαι παιδεύω ὁ Ἑβραῖος διάλεκτος , οὐδείς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.15
εὑρίσκεται τοιούτον , οἷον δοκεῖν ἀσυνηρτηκὸς ἔχειν .
Lemmas: εὑρίσκω τοιοῦτος , οἷος δοκέω ἀσυνηρτηκὸς ἔχω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.16
Ὁ δὲ σχηματισμὸς τῆς ἡμετέρας γλώττης , μὴ συμβαίνων
Lemmas: ὁ δέ σχηματισμός ὁ ἡμέτερος γλῶσσα , μή συμβαίνω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.17
τῷ σχηματισμῷ τῆς Ἑβραϊκῆς εὐηλιότητος ,
Lemmas: ὁ σχηματισμός ὁ ἑβραικός ευηλιοτητη ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.18
σύγχυσιν τινὰ τοῖς ἐπιπολαιότερον ἀκολουθοῦσι τῇ
Lemmas: σύγχυσις τις ὁ ἐπιπόλαιος ἀκολουθέω ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.19
σημασίᾳ τῆς λέξεως ἀπεργάζεται . Ἡ μὲν οὖν διάνοια
Lemmas: σημασία ὁ λέξις ἀπεργάζομαι . ὁ μέν οὖν διάνοια
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.20
τῶν προειρημένων ῥημάτων , αὕτη ἔστιν , ὅσον
Lemmas: ὁ προερέω ῥῆμα , οὗτος εἰμί , ὅσος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.21
ἡμεῖς κατελήφαμεν · ὅτι Γέγονε τὸ καταρχὰς ὁ ἄνθρωπος
Lemmas: ἐγώ καταλαμβάνω · ὅτι γίγνομαι ὁ καταρχή ὁ ἄνθρωπος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.22
οὐδενὸς τῶν θείων ἀγαθῶν ἐνδεής . Ἦν ἔργον
Lemmas: οὐδείς ὁ θεῖον ἀγαθός ἐνδεής . ἦς ἔργον
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.23
ἡν φυλάξαι μόνον τὰ ἀγαθά , οὐχὶ κτήσασθαι . Ἡ δὲ
Lemmas: ἐάν φυλάσσω μόνος ὁ ἀγαθός , οὐ κτάομαι . ὁ δέ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.24
τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλὴ γυμνῶν αὐτὸν τῶν προσόντων
Lemmas: ὁ ἐχθρός ἐπιβουλή γυμνός αὐτός ὁ πρόσειμι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.25
ἔποίησε , μὴ φυλάξαντα τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ φύσει
Lemmas: ποιέω , μή φυλάζω ὁ δίδωμι αὐτός φύσις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.26
παρὰ τοῦ Θεοῦ εὐχληρίαν . Αὕτη μὲν οὖν ἐστιν ἡ
Lemmas: παρά ὁ Θεός εὐκληρία . ἄτη μέν οὖν εἰμί ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.27
τῶν ῥημάτων διάνοια . Ἡ δὲ διὰ τῶν αἰνιγματοειδῶν
Lemmas: ὁ ῥῆμα διάνοια . ὁ δέ διά ὁ αἰνιγματοειδής
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.28
λόγων τοῦ νοήματος τούτου παράδοσις τοῦτον ἔχει
Lemmas: λόγος ὁ νόημα οὗτος παράδοσις οὗτος ἔχω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.29
τὸν τρόπον ·
Lemmas: ὁ τρόπος ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.30
Υἱοὶ μητρός μου , φησίν , ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί ·
Lemmas: υἱός μήτηρ ἐγώ , φημί , μάχομαι ἐν ἐγώ ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.31
ἔθεντό με φυλάκισιν ἐν ἀμπελῶσι , ἀμπελῶνα
Lemmas: τίθημι ἐγώ φύλαξ ἐν ἀμπελών , ἀμπελών
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.32
ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα . Πολλὰ δὲ ὀλίγων δογματικῶς
Lemmas: ἐμός οὐ φυλάσσω . Πολύς δέ ὀλίγος δογματικός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.33
ἐκπαιδεύει ὁ λόγος . Πρῶτον μὲν ὅπερ καὶ ὁμῶς ὁ
Lemmas: ἐκπαιδεύω ὁ λόγος . Πρῶτος μέν ὅσπερ καί ὁμῶς ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.34
Παῦλος ἀπεφήνατο , ὅτι τὰ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς
Lemmas: Παῦλος ἀποφαίνω , ὅτι ὁ πᾶς ἐκ ὁ Θεός καί εἰς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.35
Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ οὐδὲν τῶν ὄντων
Lemmas: θεός καί πατήρ ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί οὐδείς ὁ εἰμί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.36
ἐστιν , ὁ μὴ δι’ ἐκείνου τε καὶ ἐξ ἐκείνου τὸ εἶναι ἔχει .
Lemmas: εἰμί , ὁ μή διά ἐκεῖνος τε καί ἐκ ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἔχω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.37
Πάντα γὰρ , φησί , δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ
Lemmas: Πάν γάρ , φημί , διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.38
ἐγένετο οὐδὲ ἕν . Ἄλλ’ ἐπειδὴ πάντα ὅσα
Lemmas: γίγνομαι οὐδέ εἷς . ἄλλος ἐπεί πᾶς ὅσος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.39
ἔποίησεν ὁ Θεός , καλὰ λίαν ἐστὶ ( πάντα γὰρ ἐν σοφίᾳ
Lemmas: ποιέω ὁ Θεός , καλός λίαν εἰμί ( πᾶς γάρ ἐν σοφία
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.40
ἐποίησεν ) , ἔδωκε τῇ λογικῇ φύσει τὴν αὐτεξούσιον
Lemmas: ποιέω ) , δίδωμι ὁ λογικός φύσις ὁ αὐτεξούσιος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.41
χάριν , καὶ προσέθηκε δύναμιν εὐρετικὴν τῶν κατα -
Lemmas: χάρις , καί προστίθημι δύναμις εὑρετικός ὁ κατά -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.42
θμιλῶν , ὡς ἂν τὸ ἐφ’ ἡμῖν χώραν ἔχοι , καὶ μὴ κατ -
Lemmas: θμιλαω , ὡς εἄν ὁ ἐπί ἐγώ χώρα ἔχω , καί μή κατά -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.43
ηνυγασμένον εἴη τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀκούσιον , ἀλλὰ κατόρθωμα
Lemmas: ηνυγασμένον εἰμί ὁ ἀγαθός καί ἀεκούσιος , ἀλλά κατόρθωμα
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.44
προαιρέσεως γίγνοιτο . Τοῦτο δὲ τοῦ αὐτεξουσίου
Lemmas: προαίρεσις γίγνομαι . οὗτος δέ ὁ αὐτεξούσιος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.45
κινήματος αὐτοκρατορικῶς πρὸς τὸ δοκοῦν ἡμᾶς
Lemmas: κίνημα αὐτοκρατορικός πρός ὁ δοκέω ἐγώ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.46
ἀγάγοντος , εὑρέθη τις ἐν τῇ φύσει τῶν ὄντων ὁ κακῶς
Lemmas: ἄγω , εὑρίσκω τις ἐν ὁ φύσις ὁ εἰμί ὁ κακῶς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.47
τῇ ἐξουσίᾳ χρησάμενος , καὶ κατὰ τὴν τοῦ Ἀποστόλου
Lemmas: ὁ ἐξουσία χράω , καί κατά ὁ ὁ ἀπόστολος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.48
φωνήν , κακῶν ἐξευρετὴς γεγὼνως . Ὦς τῷ
Lemmas: φωνή , κακός ἐξευρετής γέγωνα . οὖς ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.49
μὲν ἐκ Θεοῦ καὶ αὐτὸν εἶναι , ἀδελφὸς ἐστιν ἡμέτερος ·
Lemmas: μέν ἐκ Θεός καί αὐτός εἰμί , ἀδελφός εἰμί ἡμέτερος ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.50
τῷ δὲ τῆς τοῦ ἀγαθοῦ μετουσίας ἐκρούσας ἀπορρύθ -
Lemmas: ὁ δέ ὁ ὁ ἀγαθός μετουσία κρούω ἀπορρύπτω -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.51
ναι , τὴν τῶν κακῶν εἴσοδον καινοτομήσας , καὶ πατὴρ
Lemmas: ναι , ὁ ὁ κακός εἴσοδος καινοτομέω , καί πατήρ