gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0520.1
ἀνθρώπων , ὃν ἐκδύσασθαι καὶ ἀποθέσθαι κελεύει ὁ θεὸς Ἀπόστολος , τοὺς μέλλοντας τῷ λουτρῷ τοῦ λόγου τῶν μύπων τῶν βάσεων τῆς ψυχῆς ἀπολούσασθαι . Οὐκοῦν τὸν παλαιὸν ἀπεκδυσάμενος ἄνθρωπον , καὶ περιελὼν τῆς καρδίας τὸ κάλυμμα , ἤνοιξε τῷ λόγῳ τὴν εἴσοδον , ὃν ἐντὸς γενόμενον ἔνδυμα ποιεῖται ἑαυτῇ ἡ ψυχή , κατὰ τὴν τοῦ Ἀποστόλου ὑργήσιν , ὃς κελεύει τὸν ἐκδυσάμενον τὴν σαρκῶδη τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου περιβολήν , ἐνδύσασθαι χιτῶνα τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα , ἐν σοφίῃ καὶ δικαιοσύνῃ . Ἰησοῦν δὲ λέγει εἶναι τὸ ἔνδυμα . Ἡ δὲ ὁμολογία τῆς νύμφης τῷ μηκέτι τὸν ἀποθληντα χιτῶνα πάλιν ἀναλαμβάνειν , ἀλλ’ ἀρκεῖσθαι τῷ ἐν χιτῶνι , κατὰ τὸν δοθέντα τοῖς μαθηταῖς νόμον , ὃν διὰ τῆς ἀνὼθεν γεννήσεως ἀνακαινισθεῖσα μετημφιάσατο , βεβαίω τοῦ Κυρίου τὸν λόγον , τὸν κελεύοντα τοὺς ἀπαξ τῷ θείῳ B κοσμηθέντας ἔνδυματι , μηκέτι ἐπενδύσασθαι τὸν τῆς ἀμαρτίας χιτῶνα , μηδὲ δύο χιτῶνας ἔχειν , ἀλλὰ τὸν ἕνα μόνον , ἵνα μὴ δύο περὶ τὸν αὐτὸν ὡσιν οἱ ἀσύμβατοι πρὸς ἀλλήλους χιτῶνες . Τίς γὰρ κοινωνία τῷ σκοτεινῷ ἔνδυματι πρὸς τὸν φωτεινὸν τε καὶ δόλιον ; Οὐ μόνον δὲ τοῦτο φησιν ὁ νόμος , τὸ μὴ δεῖν δύο χιτῶνας ἔχειν , ἀλλὰ μηδὲ ἐπιρράπτεσθαι τὸ καινὸν ὑφασμα τῷ παλαιῷ ἱματίῳ · ἵνα μὴ χειρὸν γένηται ἡ ἀσχημωσύνη τοῦ τοιούτου περιβαλλομένου , μᾶς τοῦ ἐξῃράφεντος μεῖναντος , καὶ τοῦ παλαιοῦ χειρὸν τὸ σχῆμα παθόντος καὶ δυσθεράπευτον . Αἱρεῖ γάρ , φησί , τὸ πλήρωμα τοῦ καινοῦ τοῦ παλαιοῦ , καὶ χειρὸν σχῆμα γίνεται , ὡς δημιοσεύεσθαι δι’ αὐτοῦ τὴν ἀσχήμονα . Διὰ τοῦτο φησιν · Ἐξεδυσάμην τὸν χιτῶνά C μου , πῶς ἐνδύσομαι αὐτόν ; Τίς γὰρ ἂν βλέπων παρὶ πόν τὸν ἡλιοειδὴ τὸν Κυρίου χιτῶνα , τὸν διὰ καθαρότητος καὶ ἀφθαρσίας αὐτῷ περιτεθέντα , οἷον ἐπὶ τῆς τοῦ ὄρους μεταμορφώσεως ἔδειξεν , εἶτα καταδείκται τὸ πτωχὸν τε καὶ ρακιδὲς ἱμάτιον ἑαυτῇ περιθείναι , ὅπερ ὁ μέθυσος καὶ ὁ πορνοχόπος , καθὼς ἡ παροιμία φησί , περιβάλλεται ; Ἄλλ’ οὐδὲ τοὺς πόδας νιψαμένη , πάλιν τῇ βάσει τὸν ἐκ τῆς γῆς μολυσμὸν παραδέχεται .
Lemmas: ἄνθρωπος , ὅς ἐκδύω καί ἀποτίθημι κελεύω ὁ θεός ἀπόστολος , ὁ μέλλω ὁ λουτρόν ὁ λόγος ὁ μύπων ὁ βάσις ὁ Ψυχή ἀπολούω . οὐκοῦν ὁ παλαιός ἀπεκδύομαι ἄνθρωπος , καί περιαιρέω ὁ Καρδία ὁ κάλυμμα , ἀνοίγνυμι ὁ λόγος ὁ εἴσοδος , ὅς ἐντός γίγνομαι ἔνδυμα ποιέω ἑαυτοῦ ὁ ψυχή , κατά ὁ ὁ ἀπόστολος ὑργήσιν , ὅς κελεύω ὁ ἐκδύω ὁ σαρκώδης ὁ παλαιός ἄνθρωπος περιβολή , ἐνδύω χιτών ὁ κατά θεός κτίζω , ἐν σοφία καί δικαιοσύνη . Ἰησοῦς δέ λέγω εἰμί ὁ ἔνδυμα . ὁ δέ ὁμολογία ὁ νύμφη ὁ μηκέτι ὁ ἀποθληντα χιτών πάλιν ἀναλαμβάνω , ἀλλά ἀρκέω ὁ ἐν χιτών , κατά ὁ δίδωμι ὁ μαθητής νόμος , ὅς διά ὁ ἄνωθεν γέννησις ἀνακαινίζω μεταμφιάζω , βέβαιος ὁ κύριος ὁ λόγος , ὁ κελεύω ὁ ἅπαξ ὁ θεῖον B κοσμέω ἔνδυμα , μηκέτι ἐπενδύνω ὁ ὁ ἁμαρτία χιτών , μηδέ δύο χιτών ἔχω , ἀλλά ὁ εἷς μόνος , ἵνα μή δύο περί ὁ αὐτός οὖς ὁ ἀσύμβατος πρός ἀλλήλων χιτών . Τῖς γάρ κοινωνία ὁ σκοτεινός ἔνδυμα πρός ὁ φωτεινός τε καί δόλιος ; οὖον μόνος δέ οὗτος φημί ὁ νόμος , ὁ μή δήω δύο χιτών ἔχω , ἀλλά μηδέ ἐπιρράπτω ὁ καινός ὕφασμα ὁ παλαιός ἱμάτιον · ἵνα μή χείρων γίγνομαι ὁ ἀσχημωσύνη ὁ τοιοῦτος περιβάλλω , μᾶς ὁ ἐξῃράφεντος μένω , καί ὁ παλαιός χείρων ὁ σχῆμα πάθος καί δυσθεράπευτος . αἱρέω γάρ , φημί , ὁ πλήρωμα ὁ καινός ὁ παλαιός , καί χείρων σχῆμα γίγνομαι , ὡς δημιοσευω διά αὐτός ὁ ἀσχήμων . Ζεύς οὗτος φημί · ἐκδύω ὁ χιτών C ἐγώ , πῶς ἐνδύω αὐτός ; Τῖς γάρ εἄν βλέπω Παρί πως ὁ ἡλιοειδής ὁ κύριος χιτών , ὁ διά καθαρότης καί ἀφθαρσία αὐτός περιτίθημι , οἷος ἐπί ὁ ὁ ὄρος μεταμόρφωσις δείκνυμι , εἶτα καταδείκνυμι ὁ πτωχός τε καί ρακιδὲς ἱμάτιον ἑαυτοῦ περιτίθημι , ὅσπερ ὁ μέθυσος καί ὁ πορνοκόπος , καθώς ὁ παροιμία φημί , περιβάλλω ; ἄλλος οὐδέ ὁ πούς νίζω , πάλιν ὁ βάσις ὁ ἐκ ὁ γῆ μολυσμός παραδέχομαι .