gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0465.3
Ἔχει δὲ οὕτως ἡ λέξις · Τίς αὕτη ἡ ἀναβαίνουσα ἐκ τῆς ἐρήμου ὡς στελέχη καπνοῦ , τεθυμιαμένη · σμύρνα καὶ λίβανος ἀπὸ πάντων κονιορτῶν μυροφόου ; Εἰ τις ἀκριβῶς ἐπιστήσῃ τοῖς εἰρημένοις τούτων , εὑρήσει τὸν προκατανοηθέντος ἡμῖν . δόγματος τὴν ἀλήθειαν . Ὡσπερ γὰρ ἐν ταῖς πομπαῖς τῶν θεάτρων κἂν οἱ αὐτοὶ ὄντιν οἱ τὴν προτεθείσαν αὐτοῖς ἱστορίαν ὑποκρινόμενοι , ὅμως ἕτεροι ἐξ ἑτέρων νομίζονται φαίνεσθαι οἱ τῇ διαφορᾷ τῶν προσωπείων τὸ εἶδος τὸ περὶ αὐτοὺς ἐναμειζόντες , καὶ νῦν δοῦλος καὶ ἰδιώτης φαινόμενος μετ’ ὀλίγον ἀριστεύει τε καὶ στρατιωτικὸς ὁράται , καὶ πάλιν καταλιπὼν τὸ ὑποχείριον σχῆμα , στρατηγικὸν εἶδος ἀναλαμβάνει , ἢ καὶ βασιλικὸς μορφὴν ὑποδύεται · οὕτω καὶ ἐν ταῖς κατὰ τὴν ἀρετὴν προκοπαῖς , οὐ πάντοτε τῇ αὐτῇ παραμένουσι χαρακτήρι οἱ ἀπὸ δόξης διὰ τῆς τῶν ὑψηλοτέρων ἐπιθυμίας μεταμορφοῦμενοι , ἀλλὰ πρὸς λόγον ἀεὶ καττορθωθείσης ἑκάστῳ τῆς τῶν ἀγαθῶν τελειότητος , ἴδιος τις τῷ βίῳ χαρακτήρ ἐπιλάμπει , ἄλλος ἐξ ἄλλου γινόμενος , διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐπαυξήσεως . Διὸ μοι δοκοῦσι ξενίζεσθαι πρὸς τὸ φαινόμενον οἱ φίλοι τοῦ νυμφίου , οἱ πρότερον μὲν αὐτὴν ἐγνωκότες καλήν , ἀλλ’ ὡς ἐν γυναιξὶ καλήν · μετὰ ταῦτα δὲ δι’ ὁμοιότητα χρυσίου μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου τὸ κάλλος αὐτῆς ὡραϊζόντες . Νυνὶ δὲ μηδὲν τῶν προλαβόντων σημείων περὶ αὐτὴν καθορῶντες , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ὑψηλοτέρων χαρακτηρίζοντες , θαυμάζουσιν οὐ μόνον τὴν ἄνοδον , ἀλλὰ καὶ ὅθεν ἀν ἔδραμεν . Τοῦτο γὰρ ἐστὶν τὸ τὴν ἐπίτασιν ποιεῖ τῆς ἐκπλήξεως · μία ὁράται ἡ ἀναβαίνουσα , καὶ ἄλσει δένδρων τὸ φαινόμενον παραβάλλεται · στελέχη γὰρ ὁράσθαι νομίζεται ἐς ὕψος ἀνατρέχοντα καὶ αὐξάνομενα . Τὸ δὲ ὑποτρεφὲν τὰ στελέχη ταῦτα , οὐ πῖων τις ἐστι γῆ καὶ κατάρρυτος , ἀλλ’ αὐχμηρὰ καὶ διψώδης τε καὶ ἔρημος . Τίνι τοίνυν ἐρρίζουσι τὰ στελέχη ταῦτα , καὶ ὅθεν αὐξεται ; Ρίζα μὲν αὐτοῖς , ἡ τῶν ἀρωμάτων κόνις ἐστίν . Ἀρδεῖα δὲ ὁ ἐκ τῶν θυμιαμάτων
Lemmas: ἔχις δέ οὕτως ὁ λέξις · Τῖς οὗτος ὁ ἀναβαίνω ἐκ ὁ ἐρῆμος ὡς στέλεχος καπνός , θυμιάω · Σμύρνα καί λίβανος ἀπό πᾶς κονιορτός μυροφόου ; εἰμί τις ἀκριβῶς ἐφίστημι ὁ εἴρω οὗτος , εὑρίσκω ὁ προκατανοέω ἐγώ . δόγμα ὁ ἀλήθεια . ὡς γάρ ἐν ὁ πομπή ὁ θέατρον κἀν ὁ αὐτός Όντίν ὁ ὁ προτίθημι αὐτός ἱστορία ὑποκρίνομαι , ὅμως ἕτερος ἐκ ἕτερος νομίζω φαίνω ὁ ὁ διαφορά ὁ προσωπεῖον ὁ εἶδος ὁ περί αὐτός ἐναμειζόντες , καί νῦν δοῦλος καί ἰδιώτης φαίνω μετά ὀλίγος ἀριστεύω τε καί στρατιωτικός ὁράω , καί πάλιν καταλείπω ὁ ὑποχείριος σχῆμα , στρατηγικός εἶδος ἀναλαμβάνω , ἢ καί βασιλικός μορφή ὑποδύομαι · οὗτος καί ἐν ὁ κατά ὁ ἀρετή προκοπή , οὖον πάντοτε ὁ αὐτός παραμένω χαρακτήρ ὁ ἀπό δόξα διά ὁ ὁ ὑψηλός ἐπιθυμία μεταμορφόω , ἀλλά πρός λόγος ἀεί κατορθόω ἕκαστος ὁ ὁ ἀγαθός τελειότης , ἴδιος τις ὁ βίος χαρακτήρ ἐπιλάμπω , ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι , διά ὁ ὁ ἀγαθός ἐπαύξησις . Διὸ ἐγώ δοκέω ξενίζω πρός ὁ φαίνω ὁ φίλος ὁ νυμφίος , ὁ πρότερος μέν αὐτός γιγνώσκω καλός , ἀλλά ὡς ἐν γυνή καλός · μετά οὗτος δέ διά ὁμοιότης χρυσίον μετά στίγμα ὁ ἀργύριον ὁ κάλλος αὐτός ὡραΐζω . νυνί δέ μηδείς ὁ προλαμβάνω σημεῖον περί αὐτός καθοράω , ἀλλά ἀπό ὁ ὑψηλός χαρακτηρίζω , θαυμάζω οὖον μόνος ὁ ἄνοδος , ἀλλά καί ὅθεν εἰς τρέχω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ ἐπίτασις ποιέω ὁ ἔκπληξις · εἷς ὁράω ὁ ἀναβαίνω , καί ἄλσος δένδρον ὁ φαίνω παραβάλλω · στέλεχος γάρ ὁράω νομίζω εἰς ὕψος ἀνατρέχω καί αυξανόμενος . ὁ δέ ὑποτρέφω ὁ στέλεχος οὗτος , οὖον πίων τις εἰμί γῆ καί κατάρρυτος , ἀλλά αὐχμηρός καί διψώδης τε καί ἐρῆμος . τίς τοίνυν ἐρίζω ὁ στέλεχος οὗτος , καί ὅθεν αὐξάνω ; Ρίζα μέν αὐτός , ὁ ὁ ἄρωμα κόνις εἰμί . ἀρδεία δέ ὁ ἐκ ὁ θυμίαμα