gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0406.1
ζωὴν ἐπιδείκνυται , Ἰσάγγελος διὰ τῆς ἀπαθείας γινόμενος . Ὡς γὰρ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὸ μὲν σῶμα μετασχοῖναι μέν · πρὸς τὸ ἀφθαρτον , τῇ ψυχῇ τοῦ ἀνθρώπου ἐμπλέκεται · τὰ δὲ νῦν διὰ τῶν ἡμῖν ἐνοχλοῦντα παθῶν , τοῖς σώμασιν ἐκείνοις οὐ συνανίσταται · ἀλλὰ τις εἰρηνικὴ κατάστασις τῇ ζωῇ ἡμῶν διαδέξεται , μέχρις τοῦ φρονήματος τῆς σαρκὸς πρὸς τὴν ψυχὴν στασιάζοντος , μέχρι τοῦ ἐμφυλίου πολέμου διὰ τῶν ἐμπαθῶν κινήματων ἀντιστρατευομένου τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς , καὶ ὥσπερ αἰχμαλωτὸν τινὰ τῇ ἁμαρτίᾳ προσάγοντος τὴν ἡττηθείσαν ψυχὴν · ἀλλὰ πάντων τῶν τοιούτων καθαρεύσει τότε ἡ φύσις , καὶ ἐν δι’ ἀμφότερων ἔσται τὸ φρόνημα , τῆς σαρκὸς φημί , καὶ τοῦ πνεύματος , πάσης σωματικῆς διαθέσεως ἐξαπαλυνθείσης ἀπὸ τῆς φύσεως · οὕτω παρακλητεύεται διὰ τοῦ βιβλίου τούτου ὁ λόγος τοῖς ἐπαύσαι , χἂν ἐν σάρχει ζώμεν , μηδὲν τοῖς νοήμασι πρὸς αὐτὴν ἐπιστρέφειν · ἀλλὰ καὶ πρὸς μόνην τὴν ψυχὴν βλέπειν , καὶ πάσας τὰς ἀγαπητικὰς τούτων ἐμφράσεις καθαρὰς τε καὶ ἀμόλυντους ἀνατιθέναι τῷ ὑπερέχοντι πάντα νοῦν ἀγαθῷ Θεῷ · ὃ μόνον ἐστὶν ὡς ἀληθῶς , γλυκὺ τε καὶ ἐπιθυμητὸν καὶ ἐράσμιον · ὡς ἡ ἀπόλαυσις ἡ ἀεὶ γινομένη ἀφορμὴν μεῖζονος ἐπιθυμίας γίνεται , τῇ μετουσίᾳ τῶν ἀγαθῶν τὸν πόθον συνειπερούσα . Οὕτως ὁ Μωϋσῆς ἐφίλει τὸν Θεόν , οὕτως ὁ Ἠλίας · οὕτως ὁ Ἰωάννης ἐφίλει τὸν νυμφίον λέγων · Ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστίν · ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου χαρὰ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου . Οὕτως ὁ Πέτρος ἐρωτηθεὶς εἰ φιλεῖ καὶ ἀγαπᾷ , ὁμολογεῖ μετὰ παρρησίας , λέγων · Σὺ οἶδας , Κύριε , ὅτι φιλοῦ σε . Οὕτως οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι · οὕτως ὁ Παῦλος ὁ πρὶν διώκων , καὶ ἀγαπήσας δὲ οὐχ ἔωρα Χριστόν , ἔγραφε λέγων · Ἡρμοσάμην ὑμᾶς καρδίᾳ ἀγνῇ · παραστήσομαι τῷ Χριστῷ.Οὕτως ἡ νῦν Ἐκκλησία , ἡ νύμφη τὸν νυμφίον ἐφίλει , κατὰ τὴν ἐν τῷ Ἁσματι παράδοσιν τὴν λέγουσαν · Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στομάτος αὐτοῦ . Οὕτως ὁ διὰ τῆς κατὰ στόμα γινομένης αὐτῷ παρὰ τοῦ Θεοῦ ὁμιλίας , καθὼς μαρτυρεῖ ἡ Γραφή , ὅτι ἐν ἐπιθυμίᾳ μεῖζον τῶν τοιούτων φιλημάτων ἐγένετο , μετὰ τοσαύτας θεοφανεσίας , ὡς μήπω τεθεαμένος ἰδεῖν ἀξίων τὸν ποθοῦμενον . Οὕτως οἱ λοιποὶ πάντες , οἷς ὁ θεῖος πόθος διὰ βάθους ἐνέκειτο , ὀθόδαμοι τῆς ἐπιθυμίας ἵσταντο , πᾶν τὸ θεῖον αὐτοῖς εἰς ἀπόλαυσιν τοῦ ποθοῦμένου γινόμενον , ὀλίγην καὶ ὑπέκκαυμα τῆς σφοδροτέρας ἐπιθυμίας ποιοῦμενον . Ὡς δὲ , quidquid eis divinitus eveniebat , quo fruerentur et fomitem majoris desiderii .
Lemmas: ζωή ἐπιδείκνυμι , ἰσάγγελος διά ὁ ἀπάθεια γίγνομαι . ὡς γάρ μετά ὁ ἀνάστασις ὁ μέν σῶμα μετασχοειμι μέν · πρός ὁ ἄφθαρτος , ὁ Ψυχή ὁ ἄνθρωπος ἐμπλέκω · ὁ δέ νῦν διά ὁ ἐγώ ἐνοχλέω πάθος , ὁ σῶμα ἐκεῖνος οὖον συνανίστημι · ἀλλά τις εἰρηνικός κατάστασις ὁ ζωή ἐγώ διαδέχομαι , μέχρι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ πρός ὁ ψυχή στασιάζω , μέχρι ὁ ἐμφύλιος πόλεμος διά ὁ ἐμπαθής κίνημα αντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος , καί ὥσπερ αἰχμάλωτος τις ὁ ἁμαρτία προσάγω ὁ ἡσσάομαι ψυχή · ἀλλά πᾶς ὁ τοιοῦτος καθαρεύω τότε ὁ φύσις , καί ἐν διά αμφότεροι εἰμί ὁ φρόνημα , ὁ σάρξ φημί , καί ὁ πνεῦμα , πᾶς σωματικός διάθεσις εξαπαλυνθεισος ἀπό ὁ φύσις · οὗτος παρακλητεύω διά ὁ βιβλίον οὗτος ὁ λόγος ὁ παύω , εἷς ἐν σάρχει ζῶ , μηδείς ὁ νόημα πρός αὐτός ἐπιστρέφω · ἀλλά καί πρός μόνος ὁ ψυχή βλέπω , καί πᾶς ὁ ἀγαπητικός οὗτος ἐμφράζω καθαρός τε καί αμόλυντος ἀνατίθημι ὁ ὑπερέχω πᾶς νόος ἀγαθός Θεός · ὅς μόνος εἰμί ὡς ἀληθής , γλυκύς τε καί ἐπιθυμητός καί ἐράσμιος · ὡς ὁ ἀπόλαυσις ὁ ἀεί γίγνομαι ἀφορμή μείζων ἐπιθυμία γίγνομαι , ὁ μετουσία ὁ ἀγαθός ὁ πόθος συλλέγω . οὕτως ὁ Μωϋσῆς φιλέω ὁ Θεός , οὕτως ὁ Ἠλίας · οὕτως ὁ Ἰωάννης φιλέω ὁ νυμφίος λέγω · ὁ ἔχω ὁ νύμφη νυμφίος εἰμί · ὁ δέ φίλος ὁ νυμφίος χαρά χαίρω διά ὁ φωνή ὁ νυμφίος . οὕτως ὁ Πέτρος ἐρωτάω εἰμί φιλέω καί ἀγαπάω , ὁμολογέω μετά παρρησία , λέγω · σύ οἶδα , κύριος , ὅτι φιλέω σύ . οὕτως ὁ λοιπός ἀπόστολος · οὕτως ὁ Παῦλος ὁ πρίν διώκω , καί ἀγαπάω δέ οὐ ὁράω Χριστός , γράφω λέγω · ἁρμόζω σύ Καρδία Ἁγνή · παρίστημι ὁ χριστω.ουος ὁ νῦν ἐκκλησία , ὁ νύμφη ὁ νυμφίος φιλέω , κατά ὁ ἐν ὁ ᾆσμα παράδοσις ὁ λέγω · φιλέω ἐγώ ἀπό φίλημα στόμα αὐτός . οὕτως ὁ διά ὁ κατά στόμα γίγνομαι αὐτός παρά ὁ Θεός ὁμιλία , καθώς μαρτυρέω ὁ γραφή , ὅτι ἐν ἐπιθυμία μείζων ὁ τοιοῦτος φίλημα γίγνομαι , μετά τοσοῦτος θεοφανής , ὡς μήπω θεάομαι ὁράω ἄξιος ὁ ποθέω . οὕτως ὁ λοιπός πᾶς , ὅς ὁ θεῖος πόθος διά βάθος ἔγκειμαι , οθοδαμαζω ὁ ἐπιθυμία ἵστημι , πᾶς ὁ θέω αὐτός εἰς ἀπόλαυσις ὁ ποθούμενος γίγνομαι , ὀλίγος καί ὑπέκκαυμα ὁ σφοδρός ἐπιθυμία ποιέω . ὡς δέ , quidquid eis divinitus eveniebat , quo fruerentur et fomitem majoris desiderii .