gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0432.1
λάσει τῷ χρόνῳ τὸ εἶδος , ἀνδῶν , κυπρίζων , τελειούμενος , πεπαιδωμένος . Ἐπαγγέλεται τοῦνυν ἡ ἀμπελος τῷ ἰδίῳ καρπῷ , ὃς οὐπω μέν ἐστι · πρὸς οἶνον ὁμοῖος , ἀλλὰ μένει · τὸ πλήρωμα τῶν καιρῶν · οὐ μὴν ὡς εἰς τρυφὴν ἀναπληρούμενον . Τὴν δὲ φρόνησιν γὰρ ἐμφαίνει ἀντὶ τῆς γεύσεως τῇ προσδοχίᾳ τῶν ἀγαθῶν , τοῖς ἀτμοῖς τῆς ἐλπίδος ἡδύνων τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια . Τὸ γὰρ πιστὸν τε καὶ ἀναμφίβολον τῆς - ἐλπιζομένης χάριτος , ἡ ἀπόλαυσις τοῖς δι’ ὑπομονῆς ἀπεκδεχομένοις τὸ προσδοκώμενον γίνεται . Οὕτως οὖν ὁ τῆς Κύπρου βότρυς ἐστι , βότρυς οἶνον ἐπαγγελλόμενος , οὐπω δὲ οἶνος · γινόμενος , ἀλλὰ διὰ τοῦ ἀνθους ( ἢ δὲ ἐλπίς τὸ ἄνθος ἐστι ) τὴν ἐσομένην χάριν πιστοῦμενος . Ἡ δὲ τοῦ Καδδελ προσθήκη σημαίνει τὸν πίνων χώρον , ὅ ἐντριχθεῖσα ἡ ἀμπελὶς εὐτρόφον καὶ ἡδὺν τὸν καρπὸν ἀπεργάζεται . Οἱ τοιούχως ἰστορήσαντες λέγουσι τὸν κλῆρον τοῦ Καδδελ ἐπιτηδείως ἔχειν πρὸς εὐτροφίαν βοτρύων . Ἐπειδὴ τοῦνυν ὁ τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου σύμφωνον ἔχων τὸ θέλημα , καὶ διὰ πάσης νυκτὸς τε καὶ ἡμέρας ταύτην τὴν μελέτην ποιούμενος , ἀείθαλές γίνεται δένδρον , τὰς τῶν ὑδάτων ἐπιρροὰς παινόμενον , ἐν τῷ καθήκοντι καιρῷ τὸν καρπὸν παρεχόμενος , τοῦτο γὰρ καὶ ἡ τοῦ νυμφίου ἀμπελὶς ἐν τῷ Καδδελ τῷ πίνον τόπῳ ἐξήρτιμένη , τοὔτεστιν ἐν βαθεῖ τῇ διανοίᾳ , τῇ διὰ τῶν θείων διδαγμάτων καταρρομένῃ καὶ ἀβύσσᾳ , τὸν εὐανθῆ τοῦτον καὶ κυπρίζοντα βότρυν ἐκαρποφόρησεν , ὃν τὸν γεωργὸν καὶ φυτρχόμον ἑαυτὴς ἐνόρῃ . Ὡς μακάριον τὸ τοιούτον γεωργιον , οὗ ὁ καρπὸς πρὸς τὴν τοῦ νυμφίου ὁμοιοῦται μορφὴν ! Ἐπειδὴ γὰρ φῶς ἀληθινὸν ἐστιν ἐκεῖνος , καὶ ἀληθινὴ ζωή , καὶ δικαιοσύνη ἀληθής , καθὼς ἡ Σοφία φησι , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , ὅταν τις διὰ τῶν ἔργων ταῦτα γένηται , & ἐκεῖνός ἐστιν , οὕτω τὸν τῆς ἰδίας συνειδήσεως βότρυν βλέπων , αὐτὸν τὸν νυμφίον ἐν τούτῳ βλέπει , τῇ φωτεινῇ τε καὶ ἀκράτῳ ζωῇ τὸ φῶς τῆς ἀληθείας νοῦσα , ὅτι Ἐμὸς βότρυς ὁ δ’ ἄνθος κυπρίζειν · αὐτὸς ἀναφέρων ἑαυτὸν δεῖξας , οὗ τὸ αἷμα τοῖς σωζομένοις τε , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ ἡ δόξα καὶ
Lemmas: λανθάνω ὁ χρόνος ὁ εἶδος , Ἄνδων , κυπρίζω , τελειόω , πεπαιδαω . Ἐπαγγέλλω τοῦνυν ὁ ἄμπελος ὁ ἴδιος καρπός , ὅς οὔπω μέν εἰμί · πρός οἶνος ὅμοιος , ἀλλά μένω · ὁ πλήρωμα ὁ καιρός · οὖον μήv ὡς εἰς τρυφή ἀναπληρόω . ὁ δέ φρόνησις γάρ ἐμφαίνω ἀντί ὁ γεῦσις ὁ προσδοχιος ὁ ἀγαθός , ὁ ἀτμός ὁ ἐλπίς ἡδύνω ὁ ὁ Ψυχή αἰσθητήριον . ὁ γάρ πιστόν τε καί ἀναμφίβολος ὁ - ἐλπίζω χάρις , ὁ ἀπόλαυσις ὁ διά ὑπομονή ἀπεκδέχομαι ὁ προσδοκάω γίγνομαι . οὕτως οὖν ὁ ὁ Κύπρος βότρυς εἰμί , βότρυς οἶνος ἐπαγγέλλω , οὔπω δέ οἶνος · γίγνομαι , ἀλλά διά ὁ ἄνθος ( ἢ δέ ἐλπίς ὁ ἄνθος εἰμί ) ὁ εἰμί χάρις πιστόω . ὁ δέ ὁ Καδδελ προσθήκη σημαίνω ὁ πίνω χῶρος , ὅς ἐντρίβω ὁ ἀμπελίς εὔτροφος καί ἡδύς ὁ καρπός ἀπεργάζομαι . ὁ τοιούχως ἱστορέω λέγω ὁ κλῆρος ὁ Καδδελ ἐπιτηδείως ἔχω πρός εὐτροφία Βότρυς . ἐπεί τοῦνυν ὁ ὁ νόμος ὁ κύριος σύμφωνος ἔχω ὁ θέλημα , καί διά πᾶς νύξ τε καί ἡμέρα οὗτος ὁ μέλω ποιέω , αειθαλής γίγνομαι δένδρον , ὁ ὁ ὕδωρ ἐπιρροή παίω , ἐν ὁ καθήκω καιρός ὁ καρπός παρέχω , οὗτος γάρ καί ὁ ὁ νυμφίος ἀμπελίς ἐν ὁ Καδδελ ὁ πίνω τόπος ἐξαρτίζω , τουτέστιν ἐν βαθύς ὁ διάνοια , ὁ διά ὁ θεῖον δίδαγμα καταίρω καί ἄβυσσος , ὁ εὐανθής οὗτος καί κυπρίζω Βότρυς καρποφορέω , ὅς ὁ γεωργός καί φυτρχόμον ἑαυτοῦ ἐνοράω . ὡς μακάριος ὁ τοιοῦτος Γεώργιος , ὅς ὁ καρπός1 πρός ὁ ὁ νυμφίος ὁμοιόω μορφή ! ἐπεί γάρ φάος ἀληθινός εἰμί ἐκεῖνος , καί ἀληθινός ζωή , καί δικαιοσύνη ἀληθής , καθώς ὁ Σοφία φημί , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὅταν τις διά ὁ ἔργον οὗτος γίγνομαι , & ἐκεῖνος εἰμί , οὗτος ὁ ὁ ἴδιος συνείδησις Βότρυς βλέπω , αὐτός ὁ νυμφίος ἐν οὗτος βλέπω , ὁ φωτεινός τε καί ἄκρατος ζωή ὁ φάος ὁ ἀλήθεια Νούσα , ὅτι ἐμός βότρυς ὁ δέ ἄνθος κυπρίζω · αὐτός ἀναφέρω ἑαυτοῦ δείκνυμι , ὅς ὁ αἷμα ὁ σῴζω τε , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς ὁ δόξα καί