ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.52
ψεύδους γεγὼνως , εἰς πολεμίου τάξιν ἑαυτὸν
Lemmas: ψεῦδος γέγωνα , εἰς πολέμιος τάξις ἑαυτοῦ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.53
κατέστησεν , ἐν πᾶσιν οἷς ὁ σκοπὸς τῆς προαιρέσεως
Lemmas: καθίστημι , ἐν πᾶς ὅς ὁ σκοπός ὁ προαίρεσις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.54
ὡς πρὸς τὸ κρεῖττον βλέπει . Διὰ τοῦτο τοίνυν καὶ
Lemmas: ὡς πρός ὁ ἀγαθός βλέπω . Ζεύς οὗτος τοίνυν καί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0415.55
τοῖς λοιποῖς τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀποπτήσεως τῆς ἀφορμῆς
Lemmas: ὁ λοιπός ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόπτησις ὁ ἀφορμή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0419.2
Σαφέστερον δὴ χρὴ τὸν περὶ τούτων ἐκθεῖσθαι λόγον . Πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων οὐχ αὐτοὶ κρίνουσιν ὅπως ἔχει τὰ πράγματα φύσεως , ἀλλὰ πρὸς τὴν συνήθειαν τῶν προβεβηκότων ὁρῶντες , τῆς ὀρθοῦς τῶν δικτῶν κρίσεως ἀμαρτάνουσιν , οὐχ ἐμφρόνῃ τινὰ λογισμῶν , ἀλλὰ συνήθειαν λόγου , τοῦ καλοῦ κριτήριον προβαλλόμενοι ὅθεν εἰς ἀρχὰς τε καὶ δυναστείας ἑαυτοὺς εἰσάγουσι , καὶ τὰς ἐν τῷ κόσμῳ περιφανείας , καὶ τοὺς ὑλικούς ὕψους περὶ πολλοῦ ποιουμέναι , ἀξίουν δὲ εἰς ὃ τι τοῦτον ἕκαστον καταλήξει μετὰ τὸν τῆς βίου . Οὐ γὰρ ἀσφαλὴς τῶν μελλόντων ἐγγυητὴς ἡ συνήθεια , ἧς τὸ πέραν ἐρίφων εὑρίσκεται σκιάλας , οὐχὶ προβάτων ἀγέλη . Νοεῖ δὲ
Lemmas: σαφής δή χρή ὁ περί οὗτος ἐκθέω λόγος . πολλός ὁ ἄνθρωπος οὐ αὐτός κρίνω ὅπως ἔχω ὁ πρᾶγμα φύσις , ἀλλά πρός ὁ συνήθεια ὁ προβαίνω ὁράω , ὁ ὀρθός ὁ δίκτον κρίσις ἁμαρτάνω , οὐ ἐμφρονέω τις λογισμός , ἀλλά συνήθεια λόγος , ὁ καλός κριτήριον προβάλλω ὅθεν εἰς ἀρχή τε καί δυναστεία ἑαυτοῦ εἰσάγω , καί ὁ ἐν ὁ κόσμος περιφάνεια , καί ὁ ὑλικός ὕψος περί πολύς ποιέω , ἀξιόω δέ εἰς ὅς τίς οὗτος ἕκαστος κατάληξις μετά ὁ ὁ βίος . οὖον γάρ ἀσφαλής ὁ μέλλω ἐγγυητής ὁ συνήθεια , ὅς ὁ πέραν ἔριφος εὑρίσκω σκιάλας , οὐ πρόβατον ἀγέλη . νοέω δέ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0420.1
" Αρ γὰρ μὴ τῆς σεαυτῆς , καλὴ ἐν γυναιξίν , ἐξελθε σὺ ἐν πέρασιν τῶν ποιμνίων , καὶ πολμαῖνε τοὺς ἐρίφους ἐπὶ σκηνώμασι τῶν ποιμνίων . Ὅπερ δι' ἑτέρου τινὸς ἀντιγράφου σαφέστερον ἐστι κατανοηθῆναι , ὡς δὲ μὴ τῆς σύνταξιν τῶν ῥημάτων δοκεῖν ἀναρρήτως ἔχειν . Φησὶ γὰρ , ὅτι Ἐὰν μὴ τῆς σεαυτῆς , ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν , ἐξῆλθες ἐκ τῶν περῶν τοῦ ποιμνίου , καὶ ποιμαίνεις ἐρίφους ἀπὶ σκηνωμάτων ποιμνίων ὡστε δι' ἀκριβείας συμβαίνειν τῇ ἐν τοῖς ῥήμασι τοῦτο ἐμφαινομένῃ διάνοιαν τῇ προσποδοθεῖσῃ θεωρίᾳ τοῦ λόγου . Οὐκοῦν ἵνα μὴ ταῦτα πάθῃς , πρόσεχε σεαυτῇ , φησὶν ὁ λόγος . Τοῦτο γὰρ ἐστὶν ἀσφαλὲς τῶν ἀγαθῶν φυλακτήριον · γνῶθι πόσον ὑπὲρ τὴν λοιπὴν κτίσιν παρὰ τοῦ ποιητοῦ σοι τετίμησαι . Οὐχ οὐρανὸς γένονεν εἰκῶν τοῦ Θεοῦ , οὐ σελήνη , οὐχ ἥλιος , οὐ τῶν ἀστρῶν κάλλος , οὐχ ἄλλο τι τῶν κατὰ τὴν κτίσιν φαινομένων οὐδέν . Μόνῃ σὺ γέγονας τῆς ὑπερεχοῦσης πάντα νοῦν φύσεως ἀπεικόνισμα , τοῦ ἀθάρτου κάλλους ὁμοίωμα , τῆς ἀληθινῆς θεότητος ἀποτύπωμα , τῆς μακαρίας ζωῆς δοχεῖον , τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς ἐκμαγεῖον , πρὸς ὃ βλέπουσα , ἐκεῖνο γίνῃ , ὅπερ ἐκεῖνός ἐστι , μιμουμένη τὸν ἐν σοὶ λάμποντα διὰ τῆς ἀντιλαμπούσης αὐτῆς ἐκ τῆς σῆς καθαρότητος . Οὐδὲν οὖν τῶν ὄντων μέγα , ὡς σὺ τῷ μεγέθει παραμετρεῖσθαι . Ὁ οὐρανὸς ὅλος τῇ τοῦ Θεοῦ σπιθαμῇ περιλαμβάνεται , γῇ δὲ καὶ θάλασσα τῇ δακὶ τῆς χειρὸς αὐτοῦ περιεργεται . Ἄλλ' ὅμως ὁ τοιοῦτος καὶ τοσοῦτος , ὁ πᾶσαν τὴν παλάμην περιεργάγῶν τὴν κτίσιν , ὅλος σοι χωρητὸς γίνεται , καὶ ἐν σοὶ κατοικεῖ , καὶ οὐχ ἐντενοχωρεῖ πᾶση τῇ φύσει ἐνδιδοὺς ὡν , οἷπών Ἐνοικήσω
Lemmas: " Αρ γάρ μή ὁ σεαυτοῦ , κάλως ἐν γυνή , ἐξέρχομαι σύ ἐν πέρας ὁ ποίμνιον , καί πολμαῖνε ὁ ἔριφος ἐπί σκήνωμα ὁ ποίμνιον . ὅπερ διά ἕτερος τις ἀντίγραφος σαφής εἰμί κατανοέω , ὡς δέ μή ὁ σύνταξις ὁ ῥῆμα δοκέω ἀναρρήτως ἔχω . φημί γάρ , ὅτι ἐάν μή ὁ σεαυτοῦ , ὁ κάλως ἐν γυνή , ἐξέρχομαι ἐκ ὁ περάω ὁ ποίμνιον , καί ποιμαίνω ἔριφος ἀπύ σκήνωμα ποίμνιον ὡστε διά ἀκρίβεια συμβαίνω ὁ ἐν ὁ ῥῆμα οὗτος ἐμφαίνω διάνοια ὁ προσποδοθεω θεωρία ὁ λόγος . οὐκοῦν ἵνα μή οὗτος πάσχω , προσέχω σεαυτοῦ , φημί ὁ λόγος . οὗτος γάρ εἰμί ἀσφαλής ὁ ἀγαθός φυλακτήριον · γιγνώσκω πόσος ὑπέρ ὁ λοιπός κτίσις παρά ὁ ποιητής σύ τιμάω . οὐχ οὐρανός γίγνομαι εἰκών ὁ Θεός , οὖον σελήνη , οὐ ἥλιος , οὖον ὁ ἄστρον κάλλος , οὐ ἄλλος τίς ὁ κατά ὁ κτίσις φαίνω οὐδείς . Μόνος σύ γίγνομαι ὁ υπερέχων πᾶς νόος φύσις ἀπεικόνισμα , ὁ ἀθάρτου κάλλος ὁμοίωμα , ὁ ἀληθινός θεότης ἀποτύπωμα , ὁ μακάριος ζωή δοχεῖον , ὁ ἀληθινός φάος ἐκμαγεῖον , πρός ὅς βλέπω , ἐκεῖνος γίγνομαι , ὅσπερ ἐκεῖνος εἰμί , μιμέομαι ὁ ἐν σύ λάμπω διά ὁ ἀντιλάμπω αὐτός ἐκ ὁ σός καθαρότης . οὐδείς οὖν ὁ εἰμί μέγας , ὡς σύ ὁ μέγεθος παραμετρέω . ὁ οὐρανός ὅλος ὁ ὁ Θεός σπιθαμή περιλαμβάνω , γῆ δέ καί θάλασσα ὁ δακὶ ὁ χείρ αὐτός περιέργω . ἄλλος ὅμως ὁ τοιοῦτος καί τοσοῦτος , ὁ πᾶς ὁ παλάμη περιεργάγῶν ὁ κτίσις , ὅλος σύ χωρόμαι γίγνομαι , καί ἐν σύ κατοικέω , καί οὐ εντενοχωρεω πᾶς ὁ φύσις ἐνδίδωμι ὡς , ὁράω ἐνοικέω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0421.1
εν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω . Ἐὰν ταῦτα βλέπης , εἰς οὐδὲν τῶν περιγειῶν τὸν ὀφθαλμὸν ὀφελήσεις . Τί τοῦτο λέγω ; Ἄλλ᾽ οὐδὲν τὸ οὐρανὸς σοὶ θαυμαστὸς νομισθήσεται . Πῶς γὰρ θαυμάσεις τοὺς οὐρανοὺς , ὁ ἄνθρωπε , ἑαυτὸν βλέπων τῶν οὐρανῶν μόνιμότερον ; οἱ μὲν γὰρ παρέρχονται , σὺ δὲ τῷ ἀεὶ ὄντι συνδιαμένεις πρὸς τὸ ἀίδιον . Οὐ θαυμάσεις πλάτη γῆς , οὐδὲ πελάγη πρὸς ἄπειρον ἐκτεταμένα , ὧν ἐπιστατεῖν ἐτάχθης , ὥσπερ τινὸς ἁρματίδος πώλων ἡνίοχος εὑπεθὴ πρὸς τὸ δοκοῦν ἔχων τὰ στοιχεῖα ταῦτα καὶ ὑπεξούσια . Ἡ γὰρ γῆ σοὶ πρὸς τὰς τοῦ βίου χρείας ὑπηρετεῖται , καὶ ἡ θάλασσα καθάπερ τις πῶλος εὐήνιος ὑπέχει σοι τὰ νῶτα , καὶ ἐπιβάτην ἑαυτῆς τὸν ἄνθρωπον δέχεται . Ἐὰν οὖν γνῶς σεαυτήν , ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν , ὑπερφρονήσεις παντὸς τοῦ κόσμου , καὶ πρὸς τὸ ἀῖδιον ἀγαθὸν διαπαντὸς ὁρῶσα , περιφύει τῶν κατὰ τὸν βίον τούτων τὴν πλάνην . [ Οὐκοῦν ἀεὶ πρόσεχε σεαυτῇ , καὶ οὐ μὴ πλανηθῇς περὶ τὴν τῶν ἐρίφων ἀγέλην · οὐδὲ ἔριφος ἀντὶ προβάτου ἐν τῷ καιρῷ τῆς κρίσεως ἐπιδειχθήσῃ , οὐδὲ τῆς δεξιᾶς δεξιᾶς ἀφορισθήσῃ · ἀλλ᾽ ἀκούσῃ τῆς γλυκείας φωνῆς , ἡ φησι πρὸς τὰ ἐριοφόρα τε καὶ ἡμερα πρόβατα , ὅτι Δεῦτε , οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου . Ἡς καὶ ἡμεῖς ἀξιοθεῖμεν · ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ πρέπει ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . C Ἀμήν .
Lemmas: εν αὐτός καί ἐμπεριπατέω . ἐάν οὗτος βλέπω , εἰς οὐδείς ὁ περίγειο ὁ ὀφθαλμός ὀφείλω . τις οὗτος λέγω ; ἄλλος οὐδείς ὁ οὐρανός σύ θαυμαστός νομίζω . Πῶς γάρ θαυμάζω ὁ οὐρανός , ὁ ἄνθρωπος , ἑαυτοῦ βλέπω ὁ οὐρανός μόνιμος ; ὁ μέν γάρ παρέρχομαι , σύ δέ ὁ ἀεί εἰμί συνδιαμένω πρός ὁ ἀίδιος . οὖον θαυμάζω πλάτη γῆ , οὐδέ πέλαγος πρός ἤπειρος ἐκτείνω , ὅς ἐπιστατέω τάσσω , ὥσπερ τις ἁρματίδης πῶλος ἡνίοχος ευπεθω πρός ὁ δοκέω ἔχω ὁ στοιχεῖον οὗτος καί υπεξούσιος . ὁ γάρ γῆ σύ πρός ὁ ὁ βίος χρεία ὑπηρετέω , καί ὁ θάλασσα καθάπερ τις πῶλος Εὐήνιος ὑπέχω σύ ὁ νῶτον , καί ἐπιβάτης ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος δέχομαι . ἐάν οὖν γιγνώσκω σεαυτοῦ , ὁ κάλως ἐν γυνή , ὑπερφρόνησις πᾶς ὁ κόσμος , καί πρός ὁ ἀΐδιος ἀγαθός διαπαντός ὁράω , περιφύομαι ὁ κατά ὁ βίος οὗτος ὁ πλάνη . [ οὐκοῦν ἀεί προσέχω σεαυτοῦ , καί οὖον μή πλανάω περί ὁ ὁ ἔριφος ἀγέλη · οὐδέ ἔριφος ἀντί πρόβατον ἐν ὁ καιρός ὁ κρίσις ἐπιδείκνυμι , οὐδέ ὁ δεξιός δεξιός ἀφορίζω · ἀλλά ἀκούω ὁ γλυκύς φωνή , ὁ φημί πρός ὁ ἐριοφόρος τε καί ἡμέρα πρόβατον , ὅτι δεῦτε , ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος ἀπό καταβολή κόσμος . εἰμί καί ἐγώ ἀξιόω · ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς πρέπω ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . C ἀμήν .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0421.2
OMIΛΙΑ Γ .
Lemmas: OMIΛΙΑ Γ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0421.3
Τῇ ἵππῳ ἐν ἁρμασί Φαραὼ ὡμοίωσά σε , ἡ πλησίον μου . Τί ὡραῖοι σαροὶ αἱ σιαγόνες σου ὡς τρυγόνες , τράχηλός σου ὡς ὀρμίσκοι . Ὁμοιώματα τοῦ χρυσοῦ ποιήσωμέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου . Ἓως οὖ ὁ βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει αὐτοῦ , τάρσος μου ἐδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ . Ἀπόδεσμος στακτικῆς ἀδελφιδὸς μου ἐμοὶ ἀνὰ μέσον μαστῶν μου αὐλισθήσεται . Βότρυς τῆς Κύπρου ἀδελφιδὸς μου ἐμοί , ἐν ἀμπελῶσι Ἐγγαδδὶ .
Lemmas: ὁ ἵππος ἐν ἅρμα Φαραώ ὁμοιόω σύ , ὁ πλησίος ἐγώ . τις ὡραῖος Σάρος ὁ σιαγών σύ ὡς τρυγών , τράχηλος σύ ὡς ὁρμίσκος . ὁμοίωμα ὁ χρυσός ποιέω σύ μετά στίγμα ὁ ἀργύριον . Ἕως οὖον ὁ βασιλεύς ἐν ἀνάκλισις αὐτός , Τάρσος ἐγώ δίδωμι ὀσμή αὐτός . ἀπόδεσμος στακτικός ἀδελφιδός ἐγώ ἐγώ ἀνά μέσος μαστός ἐγώ αὐλίζομαι . Βότρυς ὁ Κύπρος ἀδελφιδός ἐγώ ἐγώ , ἐν ἀμπελών Ἐγγαδδί .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0421.4
Ὅσα πρὸ τῆς παρούσης ἀναγνώσεως ἐν τοῖς προομίοις τοῦ Ἁσματός τῶν ἁσμάτων ἡμῖν τεθεώρηται , ὁμοίως ἔχει τῇ γινωμένῃ μετὰ τὴν νύκτα περὶ τὴν δρόρον αὐγή . Οὔτε γὰρ ἐκεῖνη καθαρόν φῶς , ἀλλὰ φωτὸς ἐστι προοίμιον , καὶ τὰ εἰρημένα τοιαῦτα , ὡς τὴν ἀνατολὴν μὲν ἡμῖν τοῦ ἀληθινοῦ καταμηνύειν φωτός , οὐ μὴν ἐν ἑαυτοῖς ἔχειν αὐτὸν τοῦ ἡλίου τὸν κύκλον τπλαγῶς προφανιζόμενον . Ἐν ἐκεῖνοις μὲν γὰρ ἡ νύμφη φθέγγεται , καὶ οἱ φίλοι , καὶ αἱ νεάνιδες · νῦν δὲ αὐτοῦ τοῦ νυμφίου φωνή , καθάπερ τις κύκλος ἡλιαχὸς ἀνατέλλει , ἀποκρύπτων ταῖς τῶν ἀκτίνων αὐγαῖς πᾶσαν τῶν τε προφανέντων ἀστέρων , καὶ τοῦ ὑπαυγάζαντος δρόρου τὴν λαμπηδόνα . Κάκείνα μὲν πάντα καθαρισμῶν τινῶν καὶ περιρραντηρίων δύναμιν ἔχει , δι᾽ ὧν ἀφαγνισθεῖσα ἡ ψυχὴ πρὸς τὴν ὑποδοχὴν τῶν θείων παρασκευάζεται · τὸ δὲ νῦν λόγος , αὐτῆς τῆς θεότητος ἐστι μετουσία , τοῦ Θεοῦ Λόγου διὰ τῆς ἰδίας φωνῆς μεταδιδόντος τῷ ἀκούοντι τῆς ἀκηράτου δυνάμεως τὴν κοινωνίαν . Καὶ
Lemmas: ὅσα πρό ὁ πάρειμι ἀνάγνωσις ἐν ὁ προομίοις ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα ἐγώ θεωρέω , ὁμοίως ἔχω ὁ γινωμένος μετά ὁ νύξ περί ὁ δρόρον αὐγή . οὔτε γάρ ἐκεῖνος καθαρός φάος , ἀλλά φάος εἰμί προοίμιον , καί ὁ εἴρω τοιοῦτος , ὡς ὁ ἀνατολή μέν ἐγώ ὁ ἀληθινός καταμηνύω φάος , οὖον μήv ἐν ἑαυτοῦ ἔχω αὐτός ὁ ἥλιος ὁ κύκλος τπλαγῶς προφανιζω . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ νύμφη φθέγγομαι , καί ὁ φίλος , καί ὁ νεᾶνις · νῦν δέ αὐτός ὁ νυμφίος φωνή , καθάπερ τις κύκλος ἡλιαχὸς ἀνατέλλω , ἀποκρύπτω ὁ ὁ ἀκτίς αὐγή πᾶς ὁ τε προφαίνω ἀστήρ , καί ὁ ὑπαυγάζω δροροος ὁ λαμπηδών . ἐκεῖνος μέν πᾶς καθαρισμός τις καί περιρραντήριον δύναμις ἔχω , διά ὅς ἀφαγνίζω ὁ ψυχή πρός ὁ ὑποδοχή ὁ θεῖον παρασκευάζω · ὁ δέ νῦν λόγος , αὐτός ὁ θεότης εἰμί μετουσία , ὁ Θεός Λόγος διά ὁ ἴδιος φωνή μεταδίδωμι ὁ ἀκούω ὁ ἀκήρατος δύναμις ὁ κοινωνία . καί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.1
ὡσπερ ἐπὶ τοῦ Σινὰ προπαρασκευασθείς · τοὺς καθα -
Lemmas: ὡς ἐπί ὁ Σινά προπαρασκευάζω · ὁ καθά -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.2
γίους ὁ Ἰσραὴλ ἐν ἡμέραις δύο , τῇ τρίτῃ κατὰ τὸν
Lemmas: Γιους ὁ Ἰσραήλ ἐν ἡμέρα δύο , ὁ τρίτος κατά ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.3
δρόρον ἀξιοῦσαι τῆς θεωρανείας , οὐχὶ περὶ τὴν
Lemmas: δρόρον ἄξιος ὁ θεωρανείας , οὐ περί ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.4
πλῦσιν τῶν ἱματίων ἔσχολας ὤν , ἀλλ' αὐτὸν δεχόμενος
Lemmas: πλύσις ὁ ἱμάτιον σχολή εἰμί , ἀλλά αὐτός δέχομαι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.5
ἐμφανῶς τὸν Θεόν , οὗ χάριν τὸν τῆς ψυχῆς
Lemmas: ἐμφανής ὁ Θεός , ὅς χάρις ὁ ὁ Ψυχή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.6
βύπτον διὰ τῶν προλαβόντων καθαρισμῶν ἀπεπλύναντο ·
Lemmas: βύπτον διά ὁ προλαμβάνω καθαρισμός ἀποπλύνω ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.7
οὕτω καὶ νῦν ἡ ἐν τοῖς φθάσαις λόγοις γεγενημένη
Lemmas: οὗτος καί νῦν ὁ ἐν ὁ φθάνω λόγος γίγνομαι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.8
τῶν προοιμίων τοῦ " Ἀσματος θεωρία κατὰ τὰς προλαβοῦσας
Lemmas: ὁ προοίμιον ὁ " ᾆσμα θεωρία κατά ὁ προλαμβάνω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.9
δύο ἡμέρας , τοσοῦτον ὠφέλησεν , ὅσον ἐκπλῦναι
Lemmas: δύο ἡμέρα , τοσοῦτος ὠφελέω , ὅσος ἐκπλύνω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.10
καὶ ἀποκλῦσαι τοῦ βύπτου τῆς σαρκὸς τὴν ἐν
Lemmas: καί ἀποκλύζω ὁ βύπτου ὁ σάρξ ὁ ἐν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.11
τοῖς λεγομένοις διάνοιαν . Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς Λόγος σήμερον ,
Lemmas: ὁ λέγω διάνοια . αὐτός δέ ὁ θεός Λόγος σήμερον ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.12
ἥτις ἐστὶ τρίτη , μετὰ τὴν πρώτην τε καὶ δευτέραν
Lemmas: ὅστις εἰμί τρίτος , μετά ὁ πρῶτος τε καί δύο
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.13
καθαρίαν , ἐπιφανήσεται , οὐ γνόφον , καὶ θυέλλη ,
Lemmas: καθάριος , ἐπιφαίνω , οὖον γνόφος , καί θύελλα ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.14
καὶ σάλπιγγος ἦχον , καὶ πυρὶ φοβερώ ἐκ πυθμένος εἰς
Lemmas: καί σάλπιγξ ἦχος , καί πῦρ φοβερός ἐκ πυθμήν εἰς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.15
ἀκρώρειαν τοῦ θροῦς τὴν περίοχην διασῴζοντι , φανερὰν
Lemmas: ἀκρώρεια ὁ θρόος ὁ περιοχή διασῴζω , φανερός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.16
καὶ ἐπίδηλον ἑαυτῷ τὴν παρουσίαν ποιούμενος ·
Lemmas: καί ἐπίδηλος ἑαυτοῦ ὁ παρουσία ποιέω ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.17
ἀλλ' ἤδὺς καὶ εὐπρόσποτος , ἐκ τοῦ φοβεροῦ εἴδους ἐκείνου
Lemmas: ἀλλά ἡδύς καί ευπροσποος , ἐκ ὁ φοβερός εἶδος ἐκεῖνος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.18
πρὸς τὴν νυμφικὴν εὐφροσύνην μεταμορφο -
Lemmas: πρός ὁ νυμφικός Εὐφρόσυνος μεταμορφόω -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.19
μενος . Τῆς γὰρ νύμφης δεηθείσης μαθεῖν τοὺς τῆς
Lemmas: μένος . ὁ γάρ νύμφη δήω μανθάνω ὁ ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.20
ἀναπαύσεως τόπους , ἐν οἷς ὁ ἀγαθὸς ποιμὴν τὴν διατριβὴν
Lemmas: ἀνάπαυσις τόπος , ἐν ὅς ὁ ἀγαθός ποιμήν ὁ διατριβή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.21
ἔχει , ὥστε μὴ τι κατὰ ἄγνοιαν τῶν ἀδελφῶν
Lemmas: ἔχω , ὥστε μή τίς κατά ἄγνοια ὁ ἀδελφός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.22
παθεῖν · εἶτα τῶν φίλων τὸ ἀσφαλὲς τῆς ἀληθείας
Lemmas: πάσχω · εἶτα ὁ Φίλων ὁ ἀσφαλής ὁ ἀλήθεια
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.23
κριτήριον ὑφηγησαμένων , τὸ πρὸς ἑαυτὴν βλέπειν
Lemmas: κριτήριον ὑφηγέομαι , ὁ πρός ἑαυτοῦ βλέπω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.24
τὴν ψυχὴν , καὶ ἑαυτὴν γινώσκειν · τὸ γὰρ ἑαυτὴν
Lemmas: ὁ ψυχή , καί ἑαυτοῦ γιγνώσκω · ὁ γάρ ἑαυτοῦ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.25
ἄγνοεῖν , ἀρχὴ ἀπεφήναντο καὶ ἀκολουθίαν εἶναι τοῦ
Lemmas: ἀγνοέω , ἀρχή ἀποφαίνω καί ἀκολουθία εἰμί ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.26
μηδὲ ἄλλο τι τῶν δεόντων εἰδέναι . Πῶς γὰρ ἂν ἄλλο
Lemmas: μηδέ ἄλλος τίς ὁ δήω οἶδα . Πῶς γάρ εἄν ἄλλος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.27
τι μάθοι , ἑαυτὴν ἄγνοῶν ; Ἐπὶ τούτοις ὡς ἰκανῶς
Lemmas: τίς μανθάνω , ἑαυτοῦ ἀγνοέω ; ἐπί οὗτος ὡς ἱκανῶς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.28
ἤδη τοῦ ἡγεμονικοῦ τῆς ψυχῆς καθαριμένου , ἐπανατέλλει
Lemmas: ἤδη ὁ ἡγεμονικός ὁ Ψυχή καθαρίζω , ἐπανατέλλω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.29
τῇ ποδοῦσῃ ὁ λόγος , προτροπὴν πρὸς τὸ τέλειον
Lemmas: ὁ ποδίζω ὁ λόγος , προτροπή πρός ὁ τέλειος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.30
ποιούμενος διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῶν παρόντων .
Lemmas: ποιέω διά ὁ ἀποδοχή ὁ πάρειμι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.31
Ὁ γὰρ ἐπὶ τοῖς κατορθώμασις ἐπαῖνος σφοδρότεραν
Lemmas: ὁ γάρ ἐπί ὁ κατόρθωμα ἔπαινος σφοδρός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.32
τοῖς κατορθοῦσιαι τὴν πρὸς τὸ κρεῖττον προθυμίαν
Lemmas: ὁ κατορθόω ὁ πρός ὁ ἀγαθός προθυμία
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.33
ἐνεῖσθαι .
Lemmas: νέομαι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.34
Τίς οὖν ὁ παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ Λόγου γεγονὼς πρὸς
Lemmas: Τῖς οὖν ὁ παρά ὁ ἀληθινός Λόγος γίγνομαι πρός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.35
τὴν παρθένον λόγος ; Τῇ ἵππῳ μου , φησίν , ἐν ἀρμασι
Lemmas: ὁ παρθένος λόγος ; ὁ ἵππος ἐγώ , φημί , ἐν ἅρμα
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.36
Φαραὼ ὡμοίωσά σε , ἡ πλησίον μου . Ἀλλ'
Lemmas: Φαραώ ὁμοιόω σύ , ὁ πλησίος ἐγώ . ἀλλά
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.37
ἐπειδὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ προχείρου τὴν τῶν εἰρημένων
Lemmas: ἐπεί οὐ εἰμί ἐκ ὁ πρόχειρος ὁ ὁ εἴρω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.38
θεωρίαν διάνοιαν , ἐξετάσαι προσήκει δι' ἐπιμελείας ,
Lemmas: θεωρία διάνοια , ἐξετάζω προσήκω διά ἐπιμέλεια ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.39
καθὼς ἂν οἷόν τε ἦ , τὸ προκειμένον . Ἄλλην
Lemmas: καθώς εἄν οἷος τε εἰμί , ὁ πρόκειμαι . ἄλλος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.40
δύναμιν τὴν ἀντιταχθείσαν τῇ ἵππῳ τοῦ Φαραὼ παρὰ
Lemmas: δύναμις ὁ ἀντιτάσσω ὁ ἵππος ὁ Φαραώ παρά
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.41
τῆς ἱστορίας ἐμάνθομεν , νεφέλην καὶ βάδον καὶ βαίον
Lemmas: ὁ ἱστορία μαίνομαι , νεφέλη καί βάδος καί βαιός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.42
ἄνεμον καὶ πέλαγος διχῇ διαρομένου , καὶ βυθὸν ἐν
Lemmas: ἄνεμος καί πέλαγος διχή διαίρω , καί βυθός ἐν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.43
κόνει , καὶ τὴν ἐκ κυμάτων τειχοποιίαν , καὶ ξηρὰν
Lemmas: κόνις , καί ὁ ἐκ κῦμα τειχοποιΐα , καί ξηρός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.44
διδύσιν , τὴν διὰ μέσου τῶν ἐξ ὑδάτος πηγῶν χερσα -
Lemmas: διδυο , ὁ διά μέσος ὁ ἐκ ὕδωρ πηγή χέρσος -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.45
θείσαν · δι' ὧν ἀπάντων ἐγίνετο τοῖς Ἰσραηλίταις ἡ
Lemmas: θέω · διά ὅς ἀπαντάω γίγνομαι ὁ Ἰσραηλίτης ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.46
σωτηρία , πανστρατιᾷ τοῦ Φαραὼ μετὰ τῶν ἵππων
Lemmas: σωτηρία , πανστρατιᾷ ὁ Φαραώ μετά ὁ ἵππος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.47
τε καὶ ἀρμάτων συγκαλυφθέντος τοῖς κύμασιν . Οὐδεμιὰς
Lemmas: τε καί ἄρμα συγκαλύπτω ὁ κῦμα . οὐδείς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.48
τοίνυν ἱππικῆς δυνάμεως ἀντιταχθείσης τῷ
Lemmas: τοίνυν ἱππικός δύναμις ἀντιτάσσω ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.49
Αἰγυπτίῳ στρατῷ , ὅποιον ἂν ἐτι μαθεῖν ποτὲ ἵππον
Lemmas: Αἰγύπτιος στρατός , ὁποῖος εἄν ἔτι μανθάνω ποτέ ἵππος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.50
τῇ διαφανεισῇ κατὰ τῶν Αἰγυπτίων ἀρμάτων ἡ
Lemmas: ὁ διαφανής κατά ὁ Αἰγύπτιος ἄρμα ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.51
νύμφη παρὰ τοῦ λόγου νῦν προσεικάσθαι . Τῇ ἵππῳ
Lemmas: νύμφη παρά ὁ λόγος νῦν προσεικάζω . ὁ ἵππος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.52
μου γάρ , φησί , τῇ ἐν τοῖς δρμασι τοῦ Φαραὼ κατειργασμένην
Lemmas: ἐγώ γάρ , φημί , ὁ ἐν ὁ δρμασι ὁ Φαραώ κατεργάζομαι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.53
τὴν νίκην , ὡμοίωσά σε , ἡ πλησίον μου .
Lemmas: ὁ Νίκη , ὁμοιόω σύ , ὁ πλησίος ἐγώ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.54
Ἡ δὴλόν ἐστιν , ὅτι ὡσπερ οὐκ ἔστι διὰ ναυμαχίας
Lemmas: ὁ δῆλος εἰμί , ὅτι ὡς οὐ εἰμί διά ναυμαχία
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.55
ἐπτηθῆναι τινὰς , μὴ ναυτίου στρατοῦ τὴν ἐν ταῖς
Lemmas: πτήσσω τις , μή ναυτιόω στρατός ὁ ἐν ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.56
ναυσὶ τῶν ἐναντίων δύναμιν καταλαυσάντος · οὕτως
Lemmas: ναῦς ὁ ἐναντίος δύναμις καταλαυσάντος · οὕτως
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.57
οὐδ' ἂν ἐν ἱππομαχίᾳ τις ἡττηθείη , μὴ τινος ἱππικῆς
Lemmas: οὐδέ εἄν ἐν ἱππομαχία τις ἡσσάομαι , μή τις ἱππικός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.58
ἐκ τῶν ἐναντίων ἀντιταχθείσης δυνάμεως ; Εἰ
Lemmas: ἐκ ὁ ἐναντίος ἀντιτάσσω δύναμις ; εἰμί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0422.59
δὲ τοίνυν τὸ κράτιστον τῆς τῶν Αἰγυπτίων στρατιᾶς ,
Lemmas: δέ τοίνυν ὁ ἀγαθός ὁ ὁ Αἰγύπτιος στρατιά ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0426.1
τῆς πονηρίας , μήτε δι' ὑπερφανίας οἰδαίνουσαν , μήτε τοὺς τοῦ θυμοῦ κύμασιν ἐξαφρίζουσαν , μήτε κατ' ἄλλο τι πάθος κλυδωνιζομένην , καὶ περιφερομένην παντὶ ἀνέμῳ , τῷ τὰ ποικῖλα κύματα τῶν παθημάτων ἐγείροναι · εἰ τοίνυν αὕτη τε οὕτως ἔχει , καὶ τοὺς ἐν τῇ πελάγει τοῦ βίου χειμαζομένους ἐν ταῖς παντοδαπίνοις τῶν κακῶν τρικυμίαις ἐν ἑαυτῇ καταστέλλει , λίαν αὐτοῖς καὶ ἀκύμαντον τὴν δι' ἀρετῆς ζωὴν ὑφαπλώσασα , ὥστε τοὺς ἐν αὐτῇ γενομένους ἔκτος γίνεσθαι τῶν ἐκ ναυαγίου κακῶν , καλῶς τοὺς ὑπὸ τοῦ λόγου ἐπαινουμένους ὀρμίσκους ὁμοιοῦται , τῆς πληθυντικῆς σημασίας τὴν ἐν ἑκάστῳ εἴδει τῆς ἀρετῆς τελειότητα σημαίνουσης . Εἰ γὰρ ἦν ἐνὶ μόνῳ προσεικασμένη ὀρμίσκῳ , ἀτελὴς ἂν πάντως ὁ ἐπαινος ἦν , ὡς οὐ τὴν αὐτὴν καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν μαρτυρίαν ἔχων · νῦν δὲ πᾶσαν συλλαμβάνει τῷ λόγῳ τῶν ἀρετῶν τὴν μαρτυρίαν ἢ πρὸς τὸ πλήθος τῶν ὀρμίσκων ὁμοίωσις . Καὶ τοῦτο συμβολὴν ἔχει ἵστι παρὰ τοῦ λόγου τῷ κοινῷ τῆς Ἐκκλησίας προσαγομένῃ , τὸ μὴ δεῖν ἡμᾶς πρὸς ἐν τι τῶν ἀγαθῶν βλέποντας , ἀμελῶς περὶ τὰ ἄλλα λοιπὰ τῶν κατορθωμάτων ἔχειν . Ἄλλ' εἰ σοι γέγονεν ὁρμὸς ἢ σωφροσύνη , καθάπερ τισὶ μαργαρίταις τῷ καθαρῷ βίῳ τὸν τραχύλον λαμπρύνων · ἔστω σοι καὶ ἕτερος ὅρμος , ὁ τοὺς τιμίους λίθους τῶν ἐντολῶν ἐν ἑαυτῇ περιειργών , καὶ δι' ἑαυτοῦ τῆς δέξης πλεονάζων τὸ κάλλος · ἔστω σοι καὶ ἄλλος κόσμος περιαυχένιος , ἡ ἐθυσθὲς τε καὶ ὑγιαίνουσα πίστις , κύκλῳ τὸν τῆς ψυχῆς αὐχένα διαλαμπάγουσα . Οὕτως ἐστὶν ὁ κλοιὸς ὁ χρύσεος ὁ ἐκ τοῦ ἀκήρατου τῆς θεογνωσίας χρυσίῳ τῷ τραχύλῳ περιλαμπόμενος · περὶ οὗ φησιν ἡ ρυσή , καὶ κλοιὸν χρύσεον περὶ τῷ τραχύλῳ .
Lemmas: ὁ πονηρία , μήτε διά ὑπερφανίας οἰδαίνω , μήτε ὁ ὁ θυμός κῦμα ἐξαφρίζω , μήτε κατά ἄλλος τίς πάθος κλυδωνίζω , καί περιφέρω πᾶς ἄνεμος , ὁ ὁ ποικίλος κῦμα ὁ πάθημα ἐγείρω · εἰμί τοίνυν οὗτος τε οὕτως ἔχω , καί ὁ ἐν ὁ πέλαγος ὁ βίος χειμάζω ἐν ὁ παντοδαπινοος ὁ κακός τρικυμία ἐν ἑαυτοῦ καταστέλλω , λίαν αὐτός καί ἀκύμαντος ὁ διά ἀρετή ζωή ὑφαπλόω , ὥστε ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι ἕκτος γίγνομαι ὁ ἐκ ναυάγιον κακός , καλῶς ὁ ὑπό ὁ λόγος ἐπαινέω ὁρμίσκος ὁμοιόω , ὁ πληθυντικός σημασία ὁ ἐν ἕκαστος εἶδος ὁ ἀρετή τελειότης σημαίνων . εἰμί γάρ εἰμί ἐν μόνος προσεικάζω ὁρμίσκος , ἀτελής εἄν πάντως ὁ ἔπαινος εἰμί , ὡς οὖον ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ λοιπός ἀρετή μαρτυρία ἔχω · νῦν δέ πᾶς συλλαμβάνω ὁ λόγος ὁ ἀρετή ὁ μαρτυρία ἢ πρός ὁ πλήθος ὁ ὁρμίσκος ὁμοίωσις . καί οὗτος συμβολή ἔχω ἵστημι παρά ὁ λόγος ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία προσάγω , ὁ μή δήω ἐγώ πρός ἐν τίς ὁ ἀγαθός βλέπω , ἀμελής περί ὁ ἄλλος λοιπάς ὁ κατόρθωμα ἔχω . ἄλλος εἰμί σύ γίγνομαι ὅρμος ἢ σωφροσύνη , καθάπερ τις μαργαρίτης ὁ καθαρός βίος ὁ τραχύλον λαμπρύνω · ἵστημι σύ καί ἕτερος ὅρμος , ὁ ὁ τίμιος λίθος ὁ ἐντολή ἐν ἑαυτοῦ περιείργω , καί διά ἑαυτοῦ ὁ δείκνυμι πλεονάζω ὁ κάλλος · ἵστημι σύ καί ἄλλος κόσμος περιαυχένιος , ὁ θύω τε καί ὑγιαίνω πίστις , κύκλος ὁ ὁ Ψυχή αὐχήν διαλαμπαγουω . οὕτως εἰμί ὁ κλοιός ὁ χρύσεος ὁ ἐκ ὁ ακήρατος ὁ θεογνωσία χρυσίον ὁ τραχύλῳ περιλάμπω · περί ὅς φημί ὁ ῥυσός , καί κλοιός χρύσεος περί ὁ τραχύλῳ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0426.2
Ἡ μὲν οὖν διὰ τῶν ὀρμίσκων συμβολὴ τοιαύτη . Καὶ ρὸς ἂν εἴη καὶ τὸν ἐφεξῆς λόγον προσθεῖναι τῇ θεωρίᾳ , ὅν οἱ φίλοι τοῦ νυμφίου πρὸς τὴν παρθένον πεποίηται . Ἔστι δὲ ἡ λέξις αὕτη · Ὁμοιώματα χρυσίου ποιήσωμέν σοι μετὰ στηγμάτων τοῦ ἀργύρου · ἵνα ὁ βασιλεὺς ἀν ἀνακλίσει αὐτοῦ . Τούτων δέ , τῷ μὲν πρὸς τὴν εἴρην βλέποντι τῆς προαποδοθείσης ἡμῖν θεωρίας , δοκεῖ πως ἡ διάνοια συνρητῆσθαι καὶ τὸ ἀκόλουθον ἔχειν . Ἡ δὲ λέξις ἐμβαδύνουσα ταῖς τροπικαῖς σημασίαις , δυσκατανόητον ποιεῖ τὸ διὰ τῶν αἰνυγμάτων δηλούμενον . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ τῆς ψυχῆς κάλλος τῇ ἵππῳ τῇ καθαρετικῇ τῶν Αἰγυπτίων ἀρμάτων ἀρμοιώθη , τοῦτέστι τῇ ἀγγελικῇ στρατιᾷ · τῇ δὲ ἵππῳ ἐκείνῃ φροῖν ὁ καλὸς ἐπιβάτης , χαλινὸν μὲν εἶναι τὴν καθαρότητα , ἣν διὰ τοῦ ὁμοιώσαι τὰς σιαγόνας ταῖς τρυγόσιν ἐνεσημαίνε · κόσμον δὲ περιαιχένιον τοὺς ποικίλους δρμούς τοὺς διὰ τῶν ἀρετῶν περιστιλβοντας · βούλεταί τινα καὶ οἱ φίλοι προσθήκην τῷ κάλλει τῆς ἵππου ποιήσασθαι , ἐξ ὁμοιωμάτων χρυσίου κατακοσμοῦντες τὰ φάλερα , οἷς ἐνστίξουσι καὶ τοῦ ἀργυρίου τὴν καθαρότητα , ὡς ἂν μᾶλλον διαλάμπῃ τὸ κάλλος τοῦ προκοσμήματος , τῆς αὐτῆς τοῦ ἀργύρου πρὸς τὴν λαμπηδόνα τοῦ χρυσίου συγχωραμένης . Ἀναγκαῖον δ' ἂν εἴη τὰς τροπικὰς ἐμφάσεις καταλιπόντας , ὑφελοῦσις ἡμᾶς διανοίας μὴ ἀποστῆσαι τὸν λόγον . Προσεικασθὲ μὲν ἐκείνῃ τῇ ἵππῳ ἡ
Lemmas: ὁ μέν οὖν διά ὁ ὁρμίσκος συμβολή τοιοῦτος . καί ἄρος εἄν εἰμί καί ὁ ἐφεξῆς λόγος προστίθημι ὁ θεωρία , ὅς ὁ φίλος ὁ νυμφίος πρός ὁ παρθένος ποιέω . εἰμί δέ ὁ λέξις οὗτος · ὁμοίωμα χρυσίον ποιέω σύ μετά στάγμα ὁ ἄργυρος · ἵνα ὁ βασιλεύς εἰς ἀνάκλισις αὐτός . οὗτος δέ , ὁ μέν πρός ὁ εἴρην βλέπω ὁ προαποδίδωμι ἐγώ θεωρία , δοκέω πως ὁ διάνοια συναρτάω καί ὁ ἀκόλουθος ἔχω . ὁ δέ λέξις εμβαδυνεω ὁ τροπικός σημασία , δυσκατανόητος ποιέω ὁ διά ὁ αινυγμα δηλέομαι . ἐπεί γάρ ὁ ὁ Ψυχή κάλλος ὁ ἵππος ὁ καθαιρετικός ὁ Αἰγύπτιος ἄρμα ἁρμόζω , τουτέστι ὁ ἀγγελικός στρατιά · ὁ δέ ἵππος ἐκεῖνος φρέω ὁ καλός ἐπιβάτης , χαλινός μέν εἰμί ὁ καθαρότης , ὅς διά ὁ ὁμοιόω ὁ σιαγών ὁ τρυγών ἐνσημαίνω · κόσμος δέ περιαυχένιος ὁ ποικίλος δρμούς ὁ διά ὁ ἀρετή περιστιλβοντας · βούλομαι τις καί ὁ φίλος προσθήκη ὁ κάλλος ὁ ἵππος ποιέω , ἐκ ὁμοίωμα χρυσίον κατακοσμέω ὁ φάλερα , ὅς ἐνίστημι καί ὁ ἀργύριον ὁ καθαρότης , ὡς εἄν μᾶλλον διαλάμπω ὁ κάλλος ὁ προκόσμημα , ὁ αὐτός ὁ ἄργυρος πρός ὁ λαμπηδών ὁ χρυσίον συγχωρέω . ἀναγκαῖος δέ εἄν εἰμί ὁ τροπικός ἔμφασις καταλιμπάνω , ὑφαιρέω ἐγώ διάνοια μή ἀφίστημι ὁ λόγος . προσεικαω μέν ἐκεῖνος ὁ ἵππος ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.1
A διὰ τῶν ἀρετῶν κεκαθαρισμένη ψυχή . Ἄλλ᾽ οὐτω τοῦ
Lemmas: A διά ὁ ἀρετή καθαρίζω ψυχή . ἄλλος οὗτος ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.2
Λόγου γέγονεν ὑποχείριος , οὐδ᾽ ἐκάθισαυ ἐφ᾽ ἑαυτῆς
Lemmas: Λόγος γίγνομαι ὑποχείριος , οὐδέ καθίζω ἐπί ἑαυτοῦ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.3
τὴν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοιούτοις ἐποχοῦμενον ἵπποις . Χρὴ
Lemmas: ὁ ἐπί σωτηρία τοιοῦτος ἐποχέω ἵππος . χρή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.4
γὰρ πρῶτον διὰ πάντων κατακοσμηθῆναι τὸν ἵππον ,
Lemmas: γάρ πρῶτος διά πᾶς κατακοσμέω ὁ ἵππος ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.5
εἶθ᾽ οὕτως τὸν βασιλέα ἵππον δεξάσθαι . Εἰτε δ᾽ ἀνωθεν
Lemmas: εἶτα οὕτως ὁ βασιλεύς ἵππος δέχομαι . εἴτε δέ ἄνωθεν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.6
ἑαυτῇ ἐφαρμόζοι τὸν ἵππον , ὁ κατὰ τὸν Προφήτην
Lemmas: ἑαυτοῦ ἐφαρμόζω ὁ ἵππος , ὁ κατά ὁ προφάω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.7
ἐπὶ βαίνων ἐφ᾽ ἡμᾶς τοὺς ἵππους , καὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ
Lemmas: ἐπί βαίνω ἐπί ἐγώ ὁ ἵππος , καί ἐπί σωτηρία
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.8
ἡμῶν ἐπικαζόμενος · εἰτε καὶ ἐν ἡμῖν γένοιτο , ἐνοικοῦντε
Lemmas: ἐγώ επικαζω · εἴτε καί ἐν ἐγώ γίγνομαι , ἐνοικέω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.9
καὶ ἐμπεριπατῶν , καὶ ἐπὶ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς ἡμῶν
Lemmas: καί ἐμπεριπατέω , καί ἐπί ὁ βάθος ὁ Ψυχή ἐγώ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.10
διαδυόμενος , οὐδὲν διαφέρει κατὰ τὴν ἔνοιαν . Ὡ γὰρ
Lemmas: διαδύνω , οὐδείς διαφέρω κατά ὁ νοια . εἰμί γάρ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.11
ἂν τὸ ἐν ἑξ ἀμφοτέρων γένηται , συγκατωρθώθη καὶ
Lemmas: εἄν ὁ ἐν ἕξ ἀμφότερος γίγνομαι , συγκατορθόω καί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.12
τὸ λειπόμενον . Ὅ τε γὰρ ἐφ᾽ ἑαυτοῦ τὸν θεὸν ἔχων , καὶ
Lemmas: ὁ λείπω . ὅς τε γάρ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ θεός ἔχω , καί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.13
ἐν ἑαυτῷ πάντως ἔχει · καὶ ὁ ἐν ἑαυτῷ δεξάμενος ὑπέδμη
Lemmas: ἐν ἑαυτοῦ πάντως ἔχω · καί ὁ ἐν ἑαυτοῦ δέχομαι ὑπέδμη
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.14
τὸν ἐν αὐτῷ γεγονότα . Οὐκοῦν μέλει τοῦ βασιλέως τῷ
Lemmas: ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι . οὐκοῦν μέλος ὁ βασιλεύς ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.15
ἵππῳ τοῦτον ἐπαναπαύεσθαι . Ταύτῳ δ᾽ ἔστιν ἐπὶ τῆς
Lemmas: ἵππος οὗτος ἐπαναπαύω . ταύτος δέ εἰμί ἐπί ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.16
B θείας δυνάμεως , καθὼς εἴρηται , καθέδρα τε καὶ ἀνάκλισις
Lemmas: B θεῖος δύναμις , καθώς εἴρω , καθέδρα τε καί ἀνάκλισις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.17
· ὁποτέρου γὰρ ἂν ἐξ ἀμφοτέρων ἐν ἡμῖν
Lemmas: · ὁπότερος γάρ εἄν ἐκ ἀμφότερος ἐν ἐγώ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.18
γένηται , τὸ ἴσον ἡ χάρις ἔχει . Ἐπειδὴ τοίνυν οἱ ἑτοι -
Lemmas: γίγνομαι , ὁ ἴσος ὁ χάρις ἔχω . ἐπεί τοίνυν ὁ ἐτός -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.19
μασταὶ τοῦ βασιλέως , εὐθέως πρὸς ὑποδοχὴν αὐτῷ
Lemmas: μαστός ὁ βασιλεύς , εὐθύς πρός ὑποδοχή αὐτός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.20
διὰ τῶν προκοσμημάτων τὸν ἵππον ποιοῦσι · ταύτῳ
Lemmas: διά ὁ προκόσμημα ὁ ἵππος ποιέω · ταύτος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.21
δ᾽ ἔστιν ἐπὶ θεοῦ , τὸ ἐν τινὶ καὶ ἐπὶ τινὸς γενέσθαι
Lemmas: δέ εἰμί ἐπί θεός , ὁ ἐν τις καί ἐπί τις γίγνομαι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.22
· καταλιπόντες τὸ κατὰ τὴν τροπικὴν σημασίαν
Lemmas: · καταλείπω ὁ κατά ὁ τροπικός σημασία
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.23
ἀκόλουθον , οἱ παρασκευασταὶ καὶ θεράποντες , κλίνην
Lemmas: ἀκόλουθος , ὁ παρασκευαστής καί θεράπων , κλίνη
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.24
τὸν ἵππον ἐποίησαν . Χρὴ γὰρ ἡμᾶς , φησίν , ὁμοιώματα
Lemmas: ὁ ἵππος ποιέω . χρή γάρ ἐγώ , φημί , ὁμοίωμα
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.25
χρυσίου ποιῆσαι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου ,
Lemmas: χρυσίον ποιέω μετά στίγμα ὁ ἀργύριον ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.26
ὁ βασιλεὺς οὐκ ἐν καθέδρᾳ , φησίν , ἀλλ᾽ ἐν ἀνακλίσει
Lemmas: ὁ βασιλεύς οὐ ἐν καθέδρα , φημί , ἀλλά ἐν ἀνάκλισις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.27
αὐτοῦ .
Lemmas: αὐτός .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.28
C Ἡ μὲν οὖν ἀκολουθία τῆς λέξεως , καθὼς ὁ Λόγος
Lemmas: C ὁ μέν οὖν ἀκολουθία ὁ λέξις , καθώς ὁ Λόγος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.29
ὑπέδειξε , τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · δεῖον δὲ τοῦτο μὴ
Lemmas: ὑποδείκνυμι , οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · δείδω δέ οὗτος μή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.30
παράδραμειν ἀθεώρητον , τί δή ποτε οὐχ αὐτὸ τὸ
Lemmas: παρατρέχω ἀθεώρητος , τίς δή ποτός οὐ αὐτός ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.31
χρυσίον εἰς κόσμον παραλαμβάνεται , ἀλλὰ τοῦ χρυσίου
Lemmas: χρυσίον εἰς κόσμος παραλαμβάνω , ἀλλά ὁ χρυσίον
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.32
τὰ ὁμοιώματα · καὶ οὐχ αὐτὸς ὁ ἄργυρος , ἀλλὰ
Lemmas: ὁ ὁμοίωμα · καί οὐ αὐτός ὁ ἄργυρος , ἀλλά
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.33
τὰ ἐξ ὑλῆς ταύτης τῷ ὁμοιώματι τοῦ χρυσίου ἐγγρα -
Lemmas: ὁ ἐκ ὕλη οὗτος ὁ ὁμοίωμα ὁ χρυσίον ἐγγρα -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.34
τούμενα στίγματα . Ὁ τοίνυν περὶ τούτων ὑπενοήσαμεν ,
Lemmas: τουμην στίγμα . ὁ τοίνυν περί οὗτος ὑπονοέω ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.35
τοιούτῳ ἐστι · Πᾶσα ἡ περὶ τῆς ἀρρήτου φύσεως
Lemmas: τοιοῦτος εἰμί · πᾶσα ὁ περί ὁ ἄρρητος φύσις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.36
διδασκαλία , κἂν δτι μάλιστα δοκεῖ θεοπρεπῆ
Lemmas: διδασκαλία , κἀν δ μάλιστα δοκέω θεοπρεπής
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.37
τινα καὶ ὑψηλὴν ἐμφαίνειν διάνοιαν , ὁμοίωμα χρυσίου
Lemmas: τις καί ὑψηλός ἐμφαίνω διάνοια , ὁμοίωμα χρυσίον
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.38
ἐστιν , οὐχ αὐτὸ τὸ χρυσίον . Οὐ γὰρ ἐστι παραστήσαι
Lemmas: εἰμί , οὐ αὐτός ὁ χρυσίον . οὖον γάρ εἰμί παρίστημι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.39
δι᾽ ἀκριβείας τὸ ὑπὲρ ἔνοιαν ἀγαθόν · κἂν
Lemmas: διά ἀκρίβεια ὁ ὑπέρ νοια ἀγαθός · κἀν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.40
Παῦλός τις ᾖ , ὁ ἐν παραδείσῳ μυνθὲς τὰ ἀπόρρητα ,
Lemmas: Παῦλος τις εἰμί , ὁ ἐν παράδεισος μίνθη ὁ ἀπόρρητος ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.41
κἂν τῶν ἀλαλήτων ῥημάτων ἐπακροάσθαι , ἀνέκφραστα
Lemmas: κἀν ὁ ἀλαλητός ῥῆμα ἐπακροάομαι , ανέκφραστα
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.42
μένει περὶ θεοῦ τὰ νοήματα . Ἄρρητα γὰρ φησίν
Lemmas: μένω περί θεός ὁ νόημα . ἄρρητα γάρ φημί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.43
εἶναι τῶν νοημάτων τούτων τὰ ῥήματα . Οἱ τοίνυν
Lemmas: εἰμί ὁ νόημα οὗτος ὁ ῥῆμα . ὁ τοίνυν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.44
D τοὺς λογισμοὺς τινὰς ἡμῖν ἀγαθοὺς ἐντιθέντες περὶ
Lemmas: D ὁ λογισμός τις ἐγώ ἀγαθός ἐντίθημι περί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.45
τῆς τῶν μυστηρίων ἐνοήσεως , αὐτὸ μὲν εἰπεῖν ὅπως
Lemmas: ὁ ὁ μυστήριον νόησις , αὐτός μέν εἶπον ὅπως
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.46
ἔχει φύσεως ἀδυνατοῦσι , λέγουσι δὲ ἀπαύγασμα δόξης ,
Lemmas: ἔχω φύσις ἀδυνατέω , λέγω δέ ἀπαύγασμα δόξα ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.47
καὶ χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεως , μορφὴν θεοῦ ,
Lemmas: καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις , μορφή θεός ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.48
Λόγον ἐν ἀρχῇ , Λόγον θεόν . Ἄπερ πάντα ἡμῖν μὲν
Lemmas: Λόγος ἐν ἀρχή , Λόγος θεός . Ἄπερ πᾶς ἐγώ μέν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.49
τοῖς ἀθεάτοις ἐκείνου τοῦ θησαυροῦ , χρυσίον δοκεῖ ·
Lemmas: ὁ ἀθέατος ἐκεῖνος ὁ θησαυρός , χρυσίον δοκέω ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.50
ἑτοῖς δὲ δυναμένοις ἀναβλέπειν πρὸς τὴν ἀλήθειαν ,
Lemmas: ἐτός δέ δύναμαι ἀναβλέπω πρός ὁ ἀλήθεια ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.51
ὁμοίωμά ἐστι χρυσίου καὶ οὐ χρυσίον , ἐν τοῖς λεπτοῖς
Lemmas: ὁμοίωμα εἰμί χρυσίον καί οὖον χρυσίον , ἐν ὁ λεπτός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.52
τοῦ ἀργύρου διαφαίνόμενον στίγμασιν . Ἄργύριον
Lemmas: ὁ ἄργυρος διαφαίνω στίγμα . ἀργύριον
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.53
δὲ ἡ ῥηματικὴ σημασία ἐστι , καθὼς φησιν ἡ
Lemmas: δέ ὁ ῥηματικός σημασία εἰμί , καθώς φημί ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.54
Γραφή · Ἄργυρος πεπυρωμένος γλῶσσα δικαίου .
Lemmas: γραφή · Ἄργυρος πυρόω γλῶσσα Δίκαιος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.55
Τὸ τοίνυν διὰ τούτων δηλούμενον , τοιούτῳ ἐστιν , ὅτι
Lemmas: ὁ τοίνυν διά οὗτος δηλέομαι , τοιοῦτος εἰμί , ὅτι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.56
ἡ θεία φύσις πάσης ὑπέρκειται καταληπτικῆς διανοίας .
Lemmas: ὁ θεῖος φύσις πᾶς ὑπέρκειμαι καταληπτικός διάνοια .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0427.57
Τὸ δὲ περὶ αὐτῆς ἡμῖν ἐγγιγνόμενον νόημα ,
Lemmas: ὁ δέ περί αὐτός ἐγώ ἐγγίγνομαι νόημα ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0428.2
Ταῦτα τῶν φιλῶν τοῦ νυμφίου τοῦ καθαροῦ καὶ παρθένου χαρισάμενων ψυχή ( εἰσὶν δ' οὗτοι τὰ λειτουργικὰ πνεύματα τὰ εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα , διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν ) , τελειοτέρον πως γίνεται τῇ προσθήκῃ τῶν χαρισμάτων τῇ νύμφῃ . Καὶ μᾶλλον προσεγγίσασα τῷ ποθουμένῳ , πρὶν τὸ κάλλος αὐτοῦ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐμφανῆναι , διὰ τῆς ὀσφραντικῆς αἰσθήσεως τοῦ ζητουμένου ἐράπτεται , οὗν τινὸς χρυσὸς ἰδιότης ὀσφραντικῇ δυνάμει κατανοήσασα , καὶ φησιν ἐπεγνώκειν αὐτοῦ τὴν ὀσμὴν τῇ εὐωδίᾳ τοῦ μύρου , οὗ νάρδος ἐστὶ τὸ ὄνομα , ταύτῃ πρὸς τοὺς φίλους τῇ φωνῇ χρησαμένη , Νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ . Ὦστερ ὑμεῖς , φησίν , οὐχ αὐτὸ τὸ ἀκήρατον τῆς θεότητος χρυσίον , ἀλλ' ὁμοιώματα διὰ τῶν χωρητῶν ἡμῖν νοημάτων τοῦ χρυσίου χαρίζεσθε , οὐ τηλαυγῶ τῷ λόγῳ τὰ κατ' αὐτὸν ἐκκαλύπτοντες , ἀλλὰ διὰ τῆς βραδύτητος τῶν τοῦ λογικοῦ ἀργύρου στιγμάτων , ἐμφάσεις τινὰς παρασχόμενοι τοῦ ζητουμένου · οὕτω καὶ τῆς εὐωδίας τοῦ ἑμοῦ μύρου , τὴν αὐτὴν ἔχεινον εὐωδίαν τῇ αἰσθήσει
Lemmas: οὗτος ὁ φίλος ὁ νυμφίος ὁ καθαρός καί παρθένος χαρισάμενος ψυχή ( εἰμί δέ οὗτος ὁ λειτουργικός πνεῦμα ὁ εἰς διακονία ἀποστέλλω , διά ὁ μέλλω κληρονομέω σωτηρία ) , τέλειος πως γίγνομαι ὁ προσθήκη ὁ χάρισμα ὁ νύμφη . καί μᾶλλον προσεγγίζω ὁ ποθέω , πρίν ὁ κάλλος αὐτός ὁ ὀφθαλμός ἐμφαίνω , διά ὁ ὀσφραντικός αἴσθησις ὁ ζητέω ῥάπτω , ἐν τις χρυσός ἰδιότης οσφραντικός δύναμις κατανοέω , καί φημί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ ὀσμή ὁ εὐωδία ὁ μύρον , ὅς νάρδος εἰμί ὁ ὄνομα , οὗτος πρός ὁ φίλος ὁ φωνή χράω , Νάρδος ἐγώ δίδωμι ὀσμή αὐτός . Ὅστερ σύ , φημί , οὐ αὐτός ὁ ἀκήρατος ὁ θεότης χρυσίον , ἀλλά ὁμοίωμα διά ὁ χωρητός ἐγώ νόημα ὁ χρυσίον χαρίζομαι , οὖον τηλαυγέω ὁ λόγος ὁ κατά αὐτός ἐκκαλύπτω , ἀλλά διά ὁ βραδυτής ὁ ὁ λογικός ἄργυρος στίγμα , ἔμφασις τις παρέχω ὁ ζητέω · οὗτος καί ὁ εὐωδία ὁ μου μύρον , ὁ αὐτός χείνω εὐωδία ὁ αἴσθησις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0430.2
Kal ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον : ἡ δὲ ἐφεξῆς ῥῆσις καταλλῆλος μὲν τῇ τοῦ ἐπιθαλαμίου δράματος ὑπο-θέσει , ὡς παρὰ τὴν ἐν παστάδι παρεσκευασμένην , ἔχειν δοκεῖ : μεῖζονα δὲ καὶ τελειοτέραν ἐμφαίνει φι-λοσοφίαν , ἣν κατορθώσει μόνον τῶν ἤδη τελειωμέ-νων ἐστίν . Τί οὖν ἐστὶ τὸ εἰρημένον ; Ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελφιδός μου ἐμοί , ἀνὰ μέσον τῶν μα-σθῶν μου αἰλισθήσεται . Φασὶν ἐπιμελεῖσιν εἶναι ταῖς φιλοκόσμοις τῶν γυναικῶν , μὴ τοὺς ἐξωθεν προκοσμήμασι μόνον ἐπινοεῖν ἑαυτὰς τὸ ἐπὶ τῶν συμβιούντων : ἀλλ’ ἐπιτηδεύειν διὰ τινος εὐπνοίας ἴδιον τὰ σώματα τοῖς ἑαυτῶν ἀνδράσι φαίνεσθαι , τὸ κατ’ ἀλλήλους ἐνεργοῦν πρὸς τὴν τοιαύτην χρείαν ἄρωμα , ἔντεος τῆς κατὰ τὴν ἕσθην περιβολῆς ἀποκρυπτοῦ-σαις , οὗ τὸν οἶκτον ἀτμὸν ἐκδιδόντος , καὶ τὸ σῶμα τῇ τοῦ ἀρώματος εὐπνοίᾳ συγκαταχρώννυσι . Ταύ -
Lemmas: Kal οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος : ὁ δέ ἐφεξῆς ῥῆσις κατάλληλος μέν ὁ ὁ ἐπιθαλάμιος δρᾶμα ὑποτίθημι , ὡς παρά ὁ ἐν παστάς παρασκευάζω , ἔχω δοκέω : μείζων δέ καί τέλειος ἐμφαίνω φιλοσοφία , ὅς κατόρθωσις μόνος ὁ ἤδη τελειόω εἰμί . τις οὖν εἰμί ὁ εἴρω ; ἀπόδεσμος ὁ στακτή ἀδελφιδός ἐγώ ἐγώ , ἀνά μέσος ὁ μάσθη ἐγώ αἰλισθήσεται . φημί ἐπιμελέομαι εἰμί ὁ φιλόκοσμος ὁ γυνή , μή ὁ ἐξωθεν προκόσμημα μόνος ἐπινοέω ἑαυτοῦ ὁ ἐπί ὁ συμβιόω : ἀλλά ἐπιτηδεύω διά τις εὔπνοια ἴδιος ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ φαίνω , ὁ κατά ἀλλήλων ἐνεργέω πρός ὁ τοιοῦτος χρεία ἄρωμα , Ἐντεός ὁ κατά ὁ ἕννυμι περιβολή ἀποκρύπτω , ὅς ὁ οἶκτος ἀτμός ἐκδίδωμι , καί ὁ σῶμα ὁ ὁ ἄρωμα εὔπνοια συγκαταχρώννυμι . ταῦ -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0432.2
ΟΜΙΛΙΑ Δ’ .
Lemmas: Ὁμιλία δέ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0432.3
Ἰδοὺ εἰ καλή , ἡ πλησίον μου · ἰδοὺ εἰ καλή , οἱ ὀφθαλμοί σου περιστεράς . Ἰδοὺ εἰ καλὸς ἀδελφιδός μου , καὶ γε ὠραῖος . Προσκήνην ἡμῶν σκόπιος , δοκοὶ ἡμῶν κέδροι , φατνώματα ἡμῶν κυπάρισσοι . Ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου , κρίνον τῶν κοιλάδων . Ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν , οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων . Ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ , οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν . Ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα , καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου . Εἰσαγάγετέ με εἰς οἶκον τοῦ οἴνου , τάξατε ἐπ’ ἐμὲ ἀγάπην . Στεριζατέ με μύροις , στοιχάσατέ με ἐν μῆλοις , ὅτι τετραμμένη ἀγάπης ἐγώ . Ἐκάτωμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου , καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεται με . Ὀρκισα ὑμᾶς , θυγατέρες Ἱερουσαλήμ , ἐν δυνάμεσι καὶ ἐν ἰσχύσει τοῦ ἀγροῦ · ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην , ἕως οὐ θελήσῃ .
Lemmas: ἰδέ εἰμί καλός , ὁ πλησίος ἐγώ · ἰδού εἰμί καλός , ὁ ὀφθαλμός σύ περιστερά . ἰδέ εἰμί καλός ἀδελφιδός ἐγώ , καί γε ὡραῖος . προσκηνη ἐγώ Σκόπιος , δοκός ἐγώ κέδρος , φάτνωμα ἐγώ κυπάρισσος . ἐγώ ἄνθος ὁ πεδίον , κρίνον ὁ κοιλάς . ὡς κρίνον ἐν μέσος ἄκανθα , οὕτως ὁ πλησίος ἐγώ ἀνά μέσος ὁ θυγάτηρ . ὡς μῆλον ἐν ὁ ξύλον ὁ δρυμός , οὕτως ἀδελφιδός ἐγώ ἀνά μέσος ὁ υἱός . ἐν ὁ σκιά αὐτός ἐπιθυμέω καί καθίζω , καί καρπός1 αὐτός γλυκύς ἐν λάρυγξ ἐγώ . εἰσάγω ἐγώ εἰς οἶκος ὁ οἶνος , τάσσω ἐπί ἐγώ ἀγάπη . στεριζαω ἐγώ μύρον , στοιχανω ἐγώ ἐν μῆλον , ὅτι τρέπω ἀγάπη ἐγώ . Ἐκάτωμος αὐτός ὑπό ὁ κεφαλή ἐγώ , καί ὁ δεξιός αὐτός περιλαμβάνω ἐγώ . ορκίζω σύ , θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ , ἐν δύναμις καί ἐν ἰσχύω ὁ ἀγρός · ἐάν ἐγείρω καί ἐξεγείρω ὁ ἀγάπη , ἠώς οὖον ἐθέλω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0433.2
Παιδεύει διὰ τῶν εἰρημένων ὁ λόγος , ταύτην εἶναι τὸν κάλλους τὴν ἐπαναλήψιν , τὸ πλησίον γενέσθαι τῆς τοῦ καλοῦ πηγῆς , καὶ προσεγγίζει πάλιν τῷ ἀληθινῷ κάλλει , οὗ ἀπεφοίτησεν . Φησὶ γάρ · Ἴδου εἰ καλή , ἡ πλησίον μου . Διὰ τοῦτο πρότερον οὐχ ἦσθα καλή , διότι τοῦ ἀρχετύπου κάλλους ἀποξενωθεῖσα τῇ πονηρᾷ γειτνίασει τῆς κακίας πρὸς τὸ εἰδεχὲς ἠλλιοῦθης . Τὸ δὲ λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστι · Δεκτικὴ τὴν κατὰ γνώμην γέγονεν ἡ ἀνθρωπίνη φύσις , καὶ πρὸς ὅπερ ἂν ἡ ῥοπὴ τῆς προαιρέσεως αὐτὴν ἄγῃ , κατ' ἐκεῖνο καὶ ἀλλιοῦται.Τοῦ τε γὰρ θυμοῦ παραδεξαμένη τὸ πάθος , θυμωδὴς γίνεται · καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἐπικρατησάσης , εἰς ἡδονὴν διαλύεται . Πρὸς δειλίαν τε καὶ φόβον , καὶ τὰ καθ' ἕκαστον πάθη τῆς ῥοπῆς γενομένης τὰς ἕκαστον τῶν παθῶν μορφὰς ὑποδύεται · ὡςπερ δὲ καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου τὸ μακρόθυμον , τὸ καθαρόν , τὸ εἰρηνικόν , τὸ ἀόργητον , τὸ ἀλυπον , τὸ εὐθαρσές , τὸ ἀπτόχον , πάντα ταῦτα ἐν ἑαυτῇ δεξαμένη , ἕκαστον τούτων ἐπισημαίνει τὸν χαρακτήρα
Lemmas: παιδεύω διά ὁ εἴρω ὁ λόγος , οὗτος εἰμί ὁ κάλλος ὁ ἐπανάληψις , ὁ πλησίος γίγνομαι ὁ ὁ καλός πηγή , καί προσεγγίζω πάλιν ὁ ἀληθινός κάλλος , ὅς ἀποφοιτάω . φημί γάρ · ὁράω εἰμί καλός , ὁ πλησίος ἐγώ . Ζεύς οὗτος πρότερος οὐ εἰμί καλός , διότι ὁ ἀρχέτυπος κάλλος ἀποξενόω ὁ πονηρός γειτνίασις ὁ κακία πρός ὁ εἰδεχὲς ἠλλιοῦθης . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · δεκτικός ὁ κατά γνώμη γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί πρός ὅσπερ εἄν ὁ ῥοπή ὁ προαίρεσις αὐτός ἄγω , κατά ἐκεῖνος καί ἀλλιοῦται.Τοῦ τε γάρ θυμός παραδέχομαι ὁ πάθος , θυμώδης γίγνομαι · καί ὁ ἐπιθυμία ἐπικρατέω , εἰς ἡδονά διαλύω . πρός δειλία τε καί φόβος , καί ὁ κατά ἕκαστος πάθος ὁ ῥοπή γίγνομαι ὁ ἕκαστος ὁ πάθος μορφή ὑποδύομαι · ὡς δέ καί ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ μακρόθυμος , ὁ καθαρός , ὁ εἰρηνικός , ὁ ἀόργητος , ὁ ἄλυπος , ὁ ευθαρσής , ὁ ἀπτόχον , πᾶς οὗτος ἐν ἑαυτοῦ δέχομαι , ἕκαστος οὗτος ἐπισημαίνω ὁ χαρακτήρ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0437.1
ἵδει τὰ τοιαῦτα συντιθέναι καλῶς τε καὶ ἐναρμονίως τάξιν ἐν ὑμῖν καὶ εὐσχημόνως γινέσθω .
Lemmas: ἶδος ὁ τοιοῦτος συντίθημι καλῶς τε καί ἐναρμόνιος τάξις ἐν σύ καί εὐσχήμων γίγνομαι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0437.2
A κλᾶν ὀνομάζει ὁ λόγος . Λέγουσι δὲ ἀπευθῶς περὶ τὰς μίξεις ἔχειν τοῦτο τὸ δρενον , καὶ τινὶ φύσεως ἀνάγκῃ πρὸς ἄλληλα συνδυάζεσθαι , διχάζεσθαι καὶ δυσανασχετοῦντα , καὶ τὴν ἀπλάν ἐπιστημαίνοιντα . Ὦθεν μοι δοκεῖ τὴν καθαρότητα ἐν αἰνίγματι διὰ τοῦ ὀνόματος τούτου σημαίνειν ὁ λόγος . Ταῦτάς οὖν τὰς δοκοὺς ἐπὶ τοὺς ὀρόφους τῆς καθαράς πατάδας βλέπει ἡ νύμφη . Ὄρα δὲ καὶ τὸν ἐκ τῆς κυπαρίσσου κόσμον διὰ τινὸς εὐδέσεως τε καὶ ἐναρμονίου συνθέσεως τὸ ὁρώμενον κάλλος ἐναγλαίζοντα . Κυπάρισσον γὰρ εἶπεν εἶναι τὰ τοῦ ὀρόφου φατνώματα · φατνώματα δὲ λέγεται εἶναι , εὐρυθμὸς τις καὶ διάλυρος σανίδων πλῆξις τὸ τῆς ὀροφῆς κάλλος διαποιεῖλλουσα . Τί οὖν διὰ τούτων μαθάνομεν ; Εὐπνοεῖ φυσικῶς ἡ κυπάρισσος · ἡ δὲ αὕτη καὶ σπτεδόνως ἐστὶν ἀπαράδεκτος , καὶ πρὸς πᾶσαν τεκτονικὴν φιλοτεχνίαν ἐπιτηδείως ἔχει , λειὰ τε γινομένη καὶ ἐναρμόνιος , καὶ πρὸς τὰς διὰ τῶν γλυφίδων καλλωπισμοὺς ἐπιτήδειος . Τοῦτο οὖν ὀμαι διὰ τῶν λεγομένων ἡμᾶς παιδεύεσθαι , μὴ μόνον ἐν τῇ ψυχῇ τὰς ἀρετὰς ἐν ἑαυτῇ κατορθοῦσθαι κατὰ τὴν ἀδηλον · ἀλλὰ μηδὲ τῆς κατὰ τὸ φαινόμενον εὐσχημοσύνης ἀμελῶς ἔχειν . Χρὴ γὰρ προνοεῖν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀνθρώπων · καὶ Θεῷ μὲν πεφανερῶσθαι · ἀνθρώπους δὲ πείθειν , καὶ μαρτυρίαν καλὴν ἔχειν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν , καὶ λάμπειν τοῖς φωτεινοῖς ἔργοις ἐμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , καὶ εὐσχημόνως περιπατεῖν πρὸς τοὺς ἔξω . Ταῦτά ἐστι τὰ φατνώματα διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ εὐωδίας , ἥς αἴνιγμά ἐστιν ἡ κυπάρισσος , ἐν τῇ εὐσχημοσύνη τοῦ βίου φιλοτεχνουμένη , καθὼς ὁ σοφὸς ἀρχιτέκτων Παῦλος , ὁ λέγων · Πάντα κατὰ
Lemmas: A κλάω ὀνομάζω ὁ λόγος . λέγω δέ ἀπευθής περί ὁ μίξις ἔχω οὗτος ὁ δραίνω , καί τις φύσις ἀνάγκη πρός ἀλλήλων συνδυάζω , διχάζω καί δυσανασχετέω , καί ὁ ἀπλάν ἐφίστημι . ὤθω ἐγώ δοκέω ὁ καθαρότης ἐν αἴνιγμα διά ὁ ὄνομα οὗτος σημαίνω ὁ λόγος . οὗτος οὖν ὁ δοκός ἐπί ὁ ὄροφος ὁ καθαρός πατάς βλέπω ὁ νύμφη . σύργαστρος δέ καί ὁ ἐκ ὁ κυπάρισσος κόσμος διά τις ευδεσις τε καί ἐναρμόνιος σύνθεσις ὁ ὁράω κάλλος εναγλαιθεριζω . Κυπάρισσος γάρ εἶπον εἰμί ὁ ὁ ὄροφος φάτνωμα · φάτνωμα δέ λέγω εἰμί , Εὔρυθμος τις καί διάλυρος σανίς πλῆξις ὁ ὁ ὀροφή κάλλος διαποιειλλω . τις οὖν διά οὗτος μανθάνω ; εὐπνοέω φυσικός ὁ κυπάρισσος · ὁ δέ οὗτος καί σπτεδοναω εἰμί ἀπαράδεκτος , καί πρός πᾶς τεκτονικός φιλοτεχνία ἐπιτηδείως ἔχω , λεῖος τε γίγνομαι καί ἐναρμόνιος , καί πρός ὁ διά ὁ γλυφίς καλλωπισμός ἐπιτήδειος . οὗτος οὖν ὁμός διά ὁ λέγω ἐγώ παιδεύω , μή μόνος ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἀρετή ἐν ἑαυτοῦ κατορθόω κατά ὁ ἄδηλος · ἀλλά μηδέ ὁ κατά ὁ φαίνω εὐσχημοσύνη ἀμελής ἔχω . χρή γάρ προνοέω ἐνώπιος κύριος καί ἄνθρωπος · καί Θεός μέν φανερόω · ἄνθρωπος δέ πείθω , καί μαρτυρία καλός ἔχω ἀπό ὁ ἔξωθεν , καί λάμπω ὁ φωτεινός ἔργον ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , καί εὐσχήμων περιπατέω πρός ὁ ἔξω . ταῦτα εἰμί ὁ φάτνωμα διά ὁ ὁ Χριστός εὐωδία , ἥς αἴνιγμα εἰμί ὁ κυπάρισσος , ἐν ὁ εὐσχημοσύνη ὁ βίος φιλοτεχνέω , καθώς ὁ σοφός ἀρχιτέκτων Παῦλος , ὁ λέγω · Πάν κατά
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0437.3
C Τούτων δὲ οὕτως κατορθωθέντων , ἐπαύξησις τοῦ ἐν ἡμῖν γίνεται κάλλους , τῆς πλατείας ἡμῶν φύσεως τὸ εὐώδες καὶ καθαρόν ἄνθος ἀναδιδούσης . Ὄνομα δὲ τῷ ἄνθει κρίνον ἐστιν . Ἡ ἡ φυσικῶς ἐνθεωρουμένη λαμπρότης τῆς τῆς σωφροσύνης μαρμαρυγὴν ὑπαινίσσεται . Ταῦτα γὰρ ἡ νύμφη περὶ ἑαυτῆς διεξέρχεται λέγουσα · Ἐγὼ μετὰ τὸ γενέσθαι πρὸς τὴν κλίνην ἡμῶν τὸν γαμβρὸν συσκιανθέντα τῷ σώματι , ὃς ὠκοδόμησεν ἑαυτῷ τὸν οἶκον , ἐμὲ ταῖς τῶν ἀρετῶν κέδροις ὀροφώσας τὴν στέγην , καὶ τῇ εὐωδίᾳ τῶν κυπαρίσσων καλλωπίσας τὸν ὀρόφον , γέγονα ἐκ τοῦ πεδίου τῆς φύσεως ἄνθος , εὐχρόια τε καὶ εὐωδίᾳ τῶν λοιπῶν ἄνθων διαφέρουσα . Κρίνον γὰρ ἀνεφύην ἐκ τῶν κοιλάδων . Ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως · Ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου , κρίνον τῶν κοιλάδων . Ἀληθῶς γὰρ ἡ διὰ τῶν προθεωρηθέντων ἡμῖν τῇ πλατείᾳ φύσεως γεωργηθεῖσα ψυχή . Πεδίον γὰρ ἀκούσαντες , τὴν πλατύτητα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐνοήσαμεν , διὰ τὸ πολλῶν τε καὶ ἀπειρῶν αὐτὴν δεκτικὴν εἶναι νοημάτων τε καὶ ῥημάτων καὶ μαθημάτων . Ἡ τοίνυν κατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον παρὰ τοῦ γεωργούντος τὴν φύσιν ἡμῶν ἐμποιηθεῖσα ψυχή , ἄνθος εὐοδὸν τε καὶ λαμπρόν καὶ καθαρὸν ἀναφύεται ἐν τῇ τῆς φύσεως ἡμῶν πεδίῳ . Τὸ δὲ πεδίον τοῦτο , κἂν συγκρίσῃ τῇ οὐρανίας διαγωγῆς κοιλάδι ὀνομάζεται , οὐδὲν ἧττον πεδίον ἐστι , καὶ οὐ κωλύεται ἡ
Lemmas: C οὗτος δέ οὕτως κατορθόω , Ἐπαύξησις ὁ ἐν ἐγώ γίγνομαι κάλλος , ὁ πλατύς ἐγώ φύσις ὁ εὐώδης καί καθαρός ἄνθος ἀναδίδωμι . ὄνομα δέ ὁ ἄνθος κρίνον εἰμί . ὁ ὁ φυσικός ἐνθεωρέω λαμπρότης ὁ ὁ σωφροσύνη μαρμαρυγή ὑπαινίσσομαι . οὗτος γάρ ὁ νύμφη περί ἑαυτοῦ διεξέρχομαι λέγω · ἐγώ μετά ὁ γίγνομαι πρός ὁ κλίνη ἐγώ ὁ γαμβρός συσκιανθέντα ὁ σῶμα , ὅς οἰκοδομέω ἑαυτοῦ ὁ οἶκος , ἐγώ ὁ ὁ ἀρετή κέδρος ὀροφόω ὁ στέγη , καί ὁ εὐωδία ὁ κυπάρισσος καλλωπίζω ὁ ὄροφος , γίγνομαι ἐκ ὁ πεδίον ὁ φύσις ἄνθος , εὔχροια τε καί εὐωδία ὁ λοιπός ἄνθος διαφέρω . κρίνον γάρ ἀναφύω ἐκ ὁ κοιλάς . ἔχις δέ ὁ λέξις οὕτως · ἐγώ ἄνθος ὁ πεδίον , κρίνον ὁ κοιλάς . ἀληθής γάρ ὁ διά ὁ προθεωρέω ἐγώ ὁ πλατύς φύσις γεωργέω ψυχή . πεδίον γάρ ἀκούω , ὁ πλατύτης ὁ ἀνθρώπινος φύσις νοέω , διά ὁ πολύς τε καί ἤπειρος αὐτός δεκτικός εἰμί νόημα τε καί ῥῆμα καί μάθημα . ὁ τοίνυν κατά ὁ εἴρω τρόπος παρά ὁ γεωργέω ὁ φύσις ἐγώ ἐμποιέω ψυχή , ἄνθος ευοδους τε καί λαμπρός καί καθαρός ἀναφύω ἐν ὁ ὁ φύσις ἐγώ πεδίον . ὁ δέ πεδίον οὗτος , κἀν σύγκριση ὁ οὐράνιος διαγωγεύς κοιλάς ὀνομάζω , οὐδείς κακός πεδίον εἰμί , καί οὖον κωλύω ὁ