gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0487.1
A ἐαυτῆς τέκνα , καθὼς ἔποιεῖ τε καὶ ἔλεγεν ὁ Ἀπόστολος . Μετὰ δὲ τούτων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας προσαγαγὼν ὁ Λόγος τὸν ἔπαινον , ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἐλοιώματον ποιεῖται αὐτῆς τὸ ἐγκώμιον , ὅταν διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τῆς κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου · καὶ πάλιν ἐπαναγάγῃ ἑαυτὸν πρὸς τὴν ἰδίαν δόξαν τῆς θεότητος , ἣν εἶχεν ἀπ’ ἀρχῆς πρὸ τοῦ κόσμου εἶναι . Εἰπὼν γάρ , ὅτι Πορεύσομαι ἐμαντῷ εἰς τὸ ὄρος τῆς σμύρνης , καὶ εἰς τὸν βουνὸν τοῦ λιβάνου , τὴν δόξαν τῆς θεότητος ἐνδείξάμενος προσέθηκεν · Ὁλὴ καλὴ εἶ , πλησίον μου , καὶ μῶμος οὐκ ἔστιν ἐν σοί , διδάσκων διὰ τῶν εἰρημένων , πρῶτον μὲν ὅτι οὐδεὶς αἴρει τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ , ἀλλ’ ἐξουσίαν ἔχει θεῖναι αὐτήν , καὶ ἐξουσίαν ἔχει πάλιν λαβεῖν αὐτήν , πορευόμενος ἑαυτῷ ἐπὶ τὸ ὄρος τῆς σμύρνης , οὐχ ἐκ τῶν ἡμετέρων ἔργων , ἵνα μὴ τις καυχᾶσθαι , ἀλλ’ ἐξ ἰδίας χάριτος , τὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτωλῶν ἀναδεξάμενος θάνατον · ἔπειτα δὲ ὅτι οὐκ ἔστιν ἄλλως καθαρθῆναι τοῦ μώμου τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , μὴ τοῦ ἀμνοῦ τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου πᾶσαν δι’ ἑαυτῆς τὴν κακίαν ἐξαφανίσαντος . Τοίνυν εἰπὼν , ὅτι Ὁλὴ καλὴ εἶ , πλησίον μου , καὶ μῶμος οὐκ ἔστιν ἐν σοί · καὶ ἐπαγαγὼν τὸ κατὰ τὸ πάθος μυστήριον , διὰ τοῦ κατὰ τὴν σμύρναν αἰνύματος , εἶτα τοῦ λιβάνου μνησθείς , δι’ οὗ τὸ θεῖον ἐνδείκνυται · τοῦτο παιδεύει ἡμᾶς , ὅτι ὁ συμμετασχὼν αὐτῷ τῆς σμύρνης , συμμεθέξει πάντως καὶ τοῦ λιβάνου . Ὁ γὰρ συμπάθων καὶ συνοδοξάζεται πάντως . Ὁ δὲ ἅπαξ ἐν τῇ θείᾳ δόξῃ γενόμενος , ὅλος γίνεται καλός , ἔξω τοῦ ἀντικειμένου μώμου γενόμενος . Οὗ καὶ ἡμεῖς χωρισθῶμεν διὰ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντος καὶ ἐγερθέντος Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν , ᾧ πρέπει ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: A ἑαυτοῦ τέκνον , καθώς ποιέω τε καί λέγω ὁ ἀπόστολος . μετά δέ οὗτος ὁ μέλος ὁ ἐκκλησία προσάγω ὁ Λόγος ὁ ἔπαινος , ἐν ὁ ἐφεξῆς ἐλοιώματον ποιέω αὐτός ὁ ἐγκώμιον , ὅταν διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος · καί πάλιν ἐπανάγω ἑαυτοῦ πρός ὁ ἴδιος δόξα ὁ θεότης , ὅς ἔχω ἀπό ἀρχή πρό ὁ κόσμος εἰμί . εἶπον γάρ , ὅτι πορεύω ἐμαντῷ εἰς ὁ ὄρος ὁ Σμύρνα , καί εἰς ὁ βουνός ὁ λίβανος , ὁ δόξα ὁ θεότης ἐνδείκνυμι προστίθημι · ὄλλυμι κάλως εἰμί , πλησίος ἐγώ , καί μῶμος οὐ εἰμί ἐν σύ , διδάσκω διά ὁ εἴρω , πρῶτος μέν ὅτι οὐδείς ἀείρω ὁ ψυχή αὐτός ἀπό αὐτός , ἀλλά ἐξουσία ἔχω τίθημι αὐτός , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός , πορεύω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ὄρος ὁ Σμύρνα , οὐ ἐκ ὁ ἡμέτερος ἔργον , ἵνα μή τις καυχάομαι , ἀλλά ἐκ ἴδιος χάρις , ὁ ὑπέρ ὁ ἁμαρτωλός ἀναδέχομαι θάνατος · ἔπειτα δέ ὅτι οὐ εἰμί ἄλλως καθαίρω ὁ μῶμος ὁ ἀνθρώπινος φύσις , μή ὁ ἀμνός ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος πᾶς διά ἑαυτοῦ ὁ κακία ἐξαφανίζω . τοίνυν εἶπον , ὅτι ὄλλυμι κάλως εἰμί , πλησίος ἐγώ , καί μῶμος οὐ εἰμί ἐν σύ · καί ἐπάγω ὁ κατά ὁ πάθος μυστήριον , διά ὁ κατά ὁ Σμύρνα αινυμα , εἶτα ὁ λίβανος μιμνήσκω , διά ὅς ὁ θέω ἐνδείκνυμι · οὗτος παιδεύω ἐγώ , ὅτι ὁ συμμετέχω αὐτός ὁ Σμύρνα , συμμέθεξις πάντως καί ὁ λίβανος . ὁ γάρ συμπαθής καί συνοδοξαζω πάντως . ὁ δέ ἅπαξ ἐν ὁ θεῖος δόξα γίγνομαι , ὅλος γίγνομαι καλός , ἔξω ὁ ἀντίκειμαι μῶμος γίγνομαι . οὗ καί ἐγώ χωρίζω διά ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω καί ἐγείρω Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς πρέπω ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .