gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0537.1
ρωσαι · ο τῇ μὲν ἀναίρεσει τῆς ὀργῆς συνεξαλείφας τὴν φόνον , τῷ δὲ ἀφανισμῷ τῆς ἐπιθυμίας συνεξαλείφον τῆς μοιχείας τὸ ἄγος · οὐτὸς ἐκβάλλει τοῦ βίου καὶ τὴν ἐκ τῆς ἐπιωρκίας κατάραν , τῇ ἀπαγορεύσει τοῦ ὄρκου πεδῶσας ἐν ἀπραξίᾳ τὸ δράπανον . Οὐ γὰρ ἐστι δυνατὸν ὄρκου γενέσθαι παράβασιν , μὴ ὄντος ὄρκου . Διὸ φησιν · Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη ἀρχαίοις · Οὐκ ἐπιωργήσεις , ἀποδώσεις δὲ τῷ Κυρίῳ τοὺς ὄρκους σου . Ἐγὼ δέγω σοι , φησί , μὴ ὁμᾶσαι ὅλως · μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ , ὅτι θρόνός ἐστι τοῦ Θεοῦ · μήτε ἐν Ἱερουσαλήμ , ὅτι πόλις ἐστὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως · μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὁμόσεις · δεὶ οὐ δύνασαι ποιῆσαι τρίχα λευκὴν ἢ μέλαιναν , Ἔστω δὲ ὑμῶν ὁ λόγος τοῦτο , Ναί , ναί · καὶ τὸ , Οὔ , οὔ · τὸ δὲ περισσότερον τούτων , ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν . Ἡ δὲ διὰ τοῦ Ἁσματος τῶν ᾠμάτων ἐπὶ τελειότητι μεμαρτυρημένη ψυχή , καὶ περιελωμένη μὲν τῆς ψυχῆς τὸ κάλυμμα ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ παλαιοῦ χιτῶνος , τοῦ τε προσώπου τὸ θέριστρον ἀποβαλοῦσα , ὅπερ νοοῦμεν πᾶσαν διαταζοῦσαν τε καὶ κραδαίνουμένην διάνοιαν , ὥστε καθαρῶς τε καὶ ἀναμφιβόλως πρὸς τὴν ἀλήθειαν βλέπειν , ὁρίζει τὰς θυγατέρας Ἱερουσαλήμ , οὔτε κατὰ τοῦ θείου θρόνου , ὃν οὐρανὸν ὀνομάζει ὁ λόγος · οὔτε κατὰ τῶν Θεοῦ βασιλείων οἷς ὀνομᾶ ἐστιν Ἱερουσαλήμ · οὐ μὴν οὔτε κατὰ τῆς κεφαλῆς τῆς τιμιᾶς , ἧς αἱ τρίχες οὔτε λευκαί , οὔτε μέλαιναί γενέσθαι δύνανται · ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸν ἄγρον μεταφέρει τὸν ὄρκον , κατὰ τῶν ἐν αὐτῷ δυνάμεων τὸν ὀρκισμὸν ἐπάγουσα ταῖς νεάνισι λέγουσα · Ὄρκισα ὑμᾶς , θυγατέρες Ἱερουσαλήμ , ἐν ταῖς δυνάμεσιν καὶ ἰσχύσιν τοῦ ἀγροῦ . Ὅτι μὲν οὖν ἡ δι᾽ ὧν μαρτυρηθεῖσα εἶναι καλὴ καὶ παντὸς καθαρεύουσα μώμου , οὐδὲν φέρει γεταὶ τῶν περιττῶν , ὅ τῆς τοῦ διαβόλου μερίδος ἐστίν · ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ Θεοῦ ποιεῖσθαι τὸν λόγον , παρ᾽ οὗ , κατὰ τὸν Μιχαΐαν , εἴ τι ἀγαθὸν ἐστι , καὶ εἴ τι καλόν . καὶ παρὰ ταῦτα οὐδέν · παντὶ δήλόν ἐστι , τὴν παρὰ τῆς δεσποτικῆς μαρτυρίας διδαχθέντι , τὰ προσόντα τῇ νύμφῃ πλεονεκτήματα . Ἡ γὰρ ἀφεῖσα πάντα τὰ ἀπηγορευμένα εἴδη τοῦ ὄρκου , καὶ μήτε τὴν βασιλεύουσαν πόλιν , μήτε τὸν θρόνον τοῦ μεγάλου βασιλέως ὄρκιον ταῖς νεάνισι ποιησαμένη · διὰ τοῦτο γὰρ παιδευόμεθα πόσον ἀπέχεν ἡμᾶς χρῆ τοῦ κατατολμᾶν τοῦ Θεοῦ ἐν τοῖς ὄρκοις , ὅτι οὔτε τὸν θρόνον , οὔτε τὴν πόλιν ἐν τῷ ὄρκῳ παραλαμβάνειν ἐπιτρεπόμεθα · φεισαμένη τε πρὸς τούτοις τῆς κεφαλῆς τῆς τιμιᾶς , ἣν ἐν τοῖς ἐφεξῆς χρυσίν εἶναι διαγράφει τῷ λόγῳ · τῆς αἱ τρίχες οὔτε λευκαί εἰσιν , οὔτε μέλαιναί · πῶς γὰρ ἂν ἡ μελανδθεῖ χρυσός , ἢ πρὸς τὸ λευκὸν εἶδος μεταχρωσθείη · πάντως δεῖ τοιούτων τινα προτείνει τὸν ὀρκισμὸν ταῖς παρθένοις , ὃς οὐχὶ τῷ εὐαγγελικῷ μάχεται νόμῳ , καὶ ἐπαίνου γίνεται τοῖς ὁμωμοχόσιν ὑπόθεσις , κατὰ τὴν τοῦ Προφήτου φωνήν , ἡ φησιν · δεῖ Ἐπαινηθήσεται πᾶς ὁ ὁμῶν ἐν αὐτῷ . Ὥστε τὴν τῶν λεγομένων διάνοιαν μὴ ἐξεῖναι τοῦ διπλοῦ , ἧ πιστοῦσθαι βούλεται τὴν ἀλήθειαν ὁ εὐαγγελικὸς νόμος , λέγων · Ἔστω δὲ ὑμῶν
Lemmas: ῥώννυμι · ὁ ὁ μέν ἀναίρεσις ὁ ὀργή συνεξαλείφω ὁ φόνος , ὁ δέ ἀφανισμός ὁ ἐπιθυμία συνεξαλείφω ὁ μοιχεία ὁ ἄγος · οὗτος ἐκβάλλω ὁ βίος καί ὁ ἐκ ὁ ἐπιορκία καταίρω , ὁ ἀπαγόρευσις ὁ Ὅρκος πεδάω ἐν ἀπραξία ὁ δρεπάνη . οὖον γάρ εἰμί δυνατός Ὅρκος γίγνομαι παράβασις , μή εἰμί Ὅρκος . Διὸ φημί · ἀκούω ὅτι εἴρω ἀρχαῖος · οὐ ἐπιωργήσεις , ἀποδίδωμι δέ ὁ κύριος ὁ Ὅρκος σύ . ἐγώ δέχομαι σύ , φημί , μή ὁμᾶσαι ὅλως · μήτε ἐν ὁ οὐρανός , ὅτι θρόνος εἰμί ὁ Θεός · μήτε ἐν Ἱερουσαλήμ , ὅτι πόλις εἰμί ὁ μέγας βασιλεύς · μήτε ἐν ὁ κεφαλή σύ ὄμνυμι · δεῖ οὖον δύναμαι ποιέω θρίξ λευκός ἢ μέλας , ἔστω δέ σύ ὁ λόγος οὗτος , Ναίς , ναί · καί ὁ , οὖον , οὖον · ὁ δέ περισσός οὗτος , ἐκ ὁ διάβολος εἰμί . ὁ δέ διά ὁ ᾆσμα ὁ οἷμα ἐπί τελειότης μαρτυρέω ψυχή , καί περιελαυνω μέν ὁ Ψυχή ὁ κάλυμμα ἐν ὁ ἀπέκδυσις ὁ παλαιός χιτών , ὁ τε πρόσωπον ὁ θέριστρον ἀποβάλλω , ὅσπερ νοέω πᾶς διατάζω τε καί κραδαίνω διάνοια , ὥστε καθαρός τε καί ἀναμφιβόλως πρός ὁ ἀλήθεια βλέπω , ὁρίζω ὁ θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ , οὔτε κατά ὁ θεῖον θρόνος , ὅς οὐρανός ὀνομάζω ὁ λόγος · οὔτε κατά ὁ Θεός βασίλειος ὅς ὄνομα εἰμί Ἱερουσαλήμ · οὖον μήv οὔτε κατά ὁ κεφαλή ὁ τίμιος , ὅς ὁ θρίξ οὔτε λευκός , οὔτε μέλας γίγνομαι δύναμαι · ἀλλά ἐπί ὁ ἀγρός μεταφέρω ὁ Ὅρκος , κατά ὁ ἐν αὐτός δύναμις ὁ ὁρκισμός ἐπάγω ὁ νεᾶνις λέγω · ορκίζω σύ , θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ , ἐν ὁ δύναμις καί ἰσχύς ὁ ἀγρός . ὅτι2 μέν οὖν ὁ διά ὅς μαρτυρέω εἰμί κάλως καί πᾶς καθαρεύω μῶμος , οὐδείς φέρω Γέτης ὁ περισσός , ὅς ὁ ὁ διάβολος μερίς εἰμί · ἀλλά ἐκ ὁ Θεός ποιέω ὁ λόγος , παρά ὅς , κατά ὁ Μιχαίας , εἰμί τίς ἀγαθός εἰμί , καί εἰμί τίς καλός . καί παρά οὗτος οὐδείς · πᾶς δῆλος εἰμί , ὁ παρά ὁ δεσποτικός μαρτυρία διδάσκω , ὁ πρόσειμι ὁ νύμφη πλεονέκτημα . ὁ γάρ ἀφίημι πᾶς ὁ ἀπαγορεύω εἶδος ὁ Ὅρκος , καί μήτε ὁ βασιλεύω πόλις , μήτε ὁ θρόνος ὁ μέγας βασιλεύς ὅρκιος ὁ νεᾶνις ποιέω · διά οὗτος γάρ παιδεύω πόσος ἀπέχω ἐγώ χράω ὁ κατατολμάω ὁ Θεός ἐν ὁ Ὅρκος , ὅτι οὔτε ὁ θρόνος , οὔτε ὁ πόλις ἐν ὁ Ὅρκος παραλαμβάνω ἐπιτρέπω · φείδομαι τε πρός οὗτος ὁ κεφαλή ὁ τίμιος , ὅς ἐν ὁ ἐφεξῆς Χρύσιν εἰμί διαγράφω ὁ λόγος · ὁ ὁ θρίξ οὔτε λευκός εἰμί , οὔτε μέλας · πῶς γάρ εἄν ὁ μελανδθεῖ χρυσός , ἢ πρός ὁ λευκός εἶδος μεταχράομαι · πάντως δεῖ τοιοῦτος τις προτείνω ὁ ὁρκισμός ὁ παρθένος , ὅς οὐ ὁ εὐαγγελικός μάχομαι νόμος , καί ἔπαινος γίγνομαι ὁ ὁμωμοχόσιν ὑπόθεσις , κατά ὁ ὁ Προφήτου φωνή , ὁ φημί · δεῖ ἐπαινέω πᾶς ὁ ὁμός ἐν αὐτός . ὥστε ὁ ὁ λέγω διάνοια μή ἔξεστι ὁ διπλόος , ἧ πιστόω βούλομαι ὁ ἀλήθεια ὁ εὐαγγελικός νόμος , λέγω · ἔστω δέ σύ