gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0413.1
ἑνοικῆσαι ἐν ὑμῖν τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους ( σχηματισμὸς γὰρ ἡ τοῦ Κηδὰρ λέξις διαφθορὰν δηλοῦται ) , δέξασθε τοῦ Σολομῶντος γενήσεσθε , τοῦτο ἐστιν , ναοὶ τοῦ βασιλέως ἔσεσθε , ἐν ὑμῖν εἰσῆκοντος τοῦ βασιλέως Σολομῶντος . Σολομὼν δὲ εἰρηνοποιός ἐστιν , ὁ τῆς εἰρήνης ἐπωνυμίας . Δέξασθε γὰρ Σολομῶντος ἀπὸ μέρος πᾶσαν τῆς βασιλικῆς σκηνῆς τὴν περιβολὴν κατανόησατε . Τοῦτο δὲ μοι δοκεῖ τοῖς νοήμασιν ὁμοίως Παῦλος προσεχέστερον ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους φιλοχωρήσει , λέγων , ἐν οἷς συνίστησι τοῦ Θεοῦ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀγάπην , ὅτι ἀμαρτωλοὺς ἡμᾶς ὄντας καὶ μελάνας , φωτεινοὺς καὶ ἐρασίμους διὰ τοῦ περιλάμψαι τὴν χάριν ἐποίησεν . Ὡς γὰρ ἐν νυκτὶ πάντα τὰ ἐπιχρωτοῦντα συμμελανίζεται ζάφω , κἂν λαμπρὰ κατὰ φύσιν ὄντα τύχῃ · φωτὸς δὲ ἐπιλαβόντος , οὐ παραμένει τοῖς ἐν τῷ ζάφω σκοτισθεῖσιν ἡ πρὸς τὸ σκότος ὁμοιότης · οὕτω μετατεθεῖσης τῆς ψυχῆς ἀπὸ τῆς πλάνης πρὸς τὴν ἀλήθειαν , καὶ ἡ σκοτεινὴ τοῦ βίου μορφὴ πρὸς τὴν φωτεινὴν χάριν συμμεταβάλλεται . Ταῦτα καὶ πρὸς τὸν Τιμόθεον , ὁ πρὸς τὰς νεάνιδας λέγει ἡ τοῦ Χριστοῦ νύμφη , ὁ Παῦλος , ὁ λαμπρὸς ἐκ μέλανος μετὰ ταῦτα γενόμενος , ὅτι καλὸς ἡξιώθη καὶ αὐτὸς γενέσθαι , ὁ πρότερον βλασφημὸς ὢν , καὶ διώκτης , καὶ ὑβριστής , καὶ μέλας · ὅτι Χριστὸς εἰς τὸν κόσμον ἦλθε λαμπροὺς ποιῆσαι τοὺς μέλανας , οὐ δικαίους πρὸς ἑαυτὸν καλῶν , ἀλλὰ ἀμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν , οὓς τῷ λουτρῷ τῆς παλιγγενεσίας λάμπειν ὡς φωστήρας ἐποίησε , τὸ ζοφῶδες αὐτῶν εἶδος ἀποκλύσας τῷ ὕδατι . Αὐτὸ τοῦτο καὶ ὁ τοῦ Δαβὶδ ὀφθαλμὸς ἐν τῇ ἄνω πόλει ὁρᾷ , καὶ ἐν θαύματι ποιεῖται τὸ θέαμα · πῶς ἐν τῇ πόλει τοῦ Θεοῦ , περὶ ἧς τὰ δεδοξασμένα λελάληται , Βαβυλὼν οἰκίζεται , καὶ ἡ πόρνη Ῥαὰβ μνημονεύεται , ἀλλόφυλοι τε καὶ Τύρος καὶ ὁ τῶν Αἰθιόπων λαὸς ἐν αὐτῇ γίνονται · ὥς μηκέτι τῶν ἀνθρώπων τινὰ τῇ πόλει ταύτῃ τὴν τῶν οἰκητῶν ἐρήμιαν ἐπανευθεῖν λέγοντα · Μὴ τις ἐν τῇ Σιὼν ἔρει , Ἄνθρωπος ἐγεννήθη ἐν αὐτῇ . Κἄκει γὰρ φυλάται τῆς πόλεως γίνονται οἱ ἀλλόφυλοι , καὶ Ἱεροσολυμῖται Βαβυλώνιοι , καὶ παρθένος ἡ πόρνη , καὶ λαμπροὶ οἱ Αἰθίοπες , καὶ Τύρος ἡ ἄνω πόλις · οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὰς θυγατέρας Ἱερουσαλὴμ προθυμοποιεῖται ἡ νύμφη , συνιστῶσα τοῦ νυμφίου τὴν ἀγαθότητα , ὅτι κἂν μελαινὰν τινὰ λάβῃ ψυχήν , τῇ πρὸς ἑαυτὸν κοινωνίᾳ καλὴν ἀπεργάζεται , κἂν τις σκηνὼμα ἡ Κηδὰρ , φωτὸς οἰκητήριον γίνεται τοῦ ἀληθινοῦ Σολομῶντος , τοῦτέστι τοῦ εἰρηνοποιοῦ βασιλέως ἐν αὐτῇ κατοικήσαντος . Διὰ τοῦτο φησιν · Μελαινὰ εἰμι καὶ καλή , θυγατέρες Ἱερουσαλήμ · ἵνα πρὸς ἐμὲ βλέπονται , καὶ ὑμεῖς γένεσθε δέξασθε Σολομῶντος , κἂν σκηνώματα ἦτε Κηδὰρ .
Lemmas: ἐνοικέω ἐν σύ ὁ ἄρχω ὁ ἐξουσία ὁ σκότος ( σχηματισμός γάρ ὁ ὁ κηδάρ λέξις διαφθορά δηλόω ) , δέχομαι ὁ Σολομών γίγνομαι , οὗτος εἰμί , ναός ὁ βασιλεύς εἰμί , ἐν σύ εἰσήκω ὁ βασιλεύς Σολομών . Σολομών δέ εἰρηνοποιός εἰμί , ὁ ὁ εἰρήνη ἐπωνυμία . δέχομαι γάρ Σολομών ἀπό μέρος πᾶς ὁ βασιλικός σκηνή ὁ περιβολή κατανοέω . οὗτος δέ ἐγώ δοκέω ὁ νόημα ὁμοίως Παῦλος προσεχής ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος φιλοχωρέω , λέγω , ἐν ὅς συνίστημι ὁ Θεός ὁ πρός ἐγώ ἀγάπη , ὅτι ἁμαρτωλός ἐγώ εἰμί καί μελαίνω , φωτεινός καί ἐρασίμους διά ὁ περιλαμβάνω ὁ χάρις ποιέω . ὡς γάρ ἐν νύξ πᾶς ὁ επιχρωτουειντα συμμελαίνομαι ζάφος , κἀν λαμπρός κατά φύσις εἰμί τυγχάνω · φάος δέ ἐπιλαμβάνω , οὖον παραμένω ὁ ἐν ὁ ζάφος σκοτίζω ὁ πρός ὁ σκότος ὁμοιότης · οὗτος μετατίθημι ὁ Ψυχή ἀπό ὁ πλάνης πρός ὁ ἀλήθεια , καί ὁ σκοτεινός ὁ βίος μορφή πρός ὁ φωτεινός χάρις συμμεταβάλλω . οὗτος καί πρός ὁ Τιμόθεος , ὁ πρός ὁ νεᾶνις λέγω ὁ ὁ Χριστός νύμφη , ὁ Παῦλος , ὁ λαμπρός ἐκ μέλας μετά οὗτος γίγνομαι , ὅτι καλός ἀξιόω καί αὐτός γίγνομαι , ὁ πρότερος βλάσφημος εἰμί , καί διώκτης , καί ὑβριστής , καί μέλας · ὅτι Χριστός εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι λαμπρός ποιέω ὁ μέλας , οὖον Δίκαιος πρός ἑαυτοῦ καλός , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια , ὅς ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία λάμπω ὡς φωστήρ ποιέω , ὁ ζοφώδης αὐτός εἶδος ἀποκλύζω ὁ ὕδωρ . αὐτός οὗτος καί ὁ ὁ Δαυίδ ὀφθαλμός ἐν ὁ ἄνω πόλις ὁράω , καί ἐν θαῦμα ποιέω ὁ θέαμα · πῶς ἐν ὁ πόλις ὁ Θεός , περί ὅς ὁ δοξάζω λαλέω , Βαβυλών οἰκίζω , καί ὁ πόρνη Ῥαάβ μνημονεύω , ἀλλόφυλος τε καί Τύρος καί ὁ ὁ Αἰθίοψ λαός ἐν αὐτός γίγνομαι · ὅς μηκέτι ὁ ἄνθρωπος τις ὁ πόλις οὗτος ὁ ὁ οἰκητός ἐρημία πανεύω λέγω · μή τις ἐν ὁ Σιών ἔρομαι , Ἄνθρωπος γεννάω ἐν αὐτός . κέω γάρ φυλάω ὁ πόλις γίγνομαι ὁ ἀλλόφυλος , καί Ἱεροσολυμίτης Βαβυλώνιος , καί παρθένος ὁ πόρνη , καί λαμπρός ὁ Αἰθίοψ , καί Τύρος ὁ ἄνω πόλις · οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα προθυμοποιέω ὁ νύμφη , συνιστάω ὁ νυμφίος ὁ ἀγαθότης , ὅτι κἀν μέλας τις λαμβάνω Ψυχή , ὁ πρός ἑαυτοῦ κοινωνία καλός ἀπεργάζομαι , κἀν τις σκήνωμα ὁ κηδάρ , φάος οἰκητήριον γίγνομαι ὁ ἀληθινός Σολομών , τουτέστι ὁ ειρηνοποιός βασιλεύς ἐν αὐτός κατοικέω . Ζεύς οὗτος φημί · Μέλας εἰμί καί καλός , θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ · ἵνα πρός ἐγώ βλέπω , καί σύ γίγνομαι δέχομαι Σολομών , κἀν σκήνωμα εἰμί κηδάρ .