gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0443.2
Ταῦτα εἰποῦσα , ἐπαινεῖ τὸν τοξότην τῆς εὐστοχίας , ὡς καλῶς ἐπ’ αὐτὴν τὸ βέλος εὐθύναντα . Τετραμμένη γάρ , φησίν , ἀγάπης ἐγώ . Δείκνυσι τῷ λόγῳ τὸ βέλος , τὸ τῇ καρδίᾳ διὰ βάθους ἔχγελεμενον . Ὁ δὲ τοξότης τοῦ βέλους ἡ ἀγάπη ἐστίν . Ἀγάπην δὲ τὸν Θεὸν εἶναι παρὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς μεμαθήκαμεν , ὃς τὸ ἐκλεχτὸν αὐτοῦ βέλος τὸν μονογενῆ Υἱὸν ἐπὶ τοὺς σωζομένους ἐκπέμπει , τῷ πνεύματι ζωῆς τὴν τριπλοχὴν τῆς ἀκίδος ἀκμὴν περιεχούσας . Ἀκὶς δὲ ἡ πίστις ἐστίν , ἵνα ἐν ᾧ γένηται συνευσάγῃ μετὰ τοῦ βέλους καὶ τὸν τοξότην , ὡς φησιν ὁ Κύριος , ὅτι Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐσμεν , καὶ ἐλευσόμεθα , καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν . Ὁρᾷ τοίνυν ἡ διὰ τῶν θείων ἀναβάσεων ὑψωθείσα ψυχή , τὸ γλυκὺ τῆς ἀγάπης βέλος ἐν ἑαυτῇ , ᾧ ἐτρώθη , καὶ καύχημα ποιεῖται τὴν πληγήν , λέγουσα , ὅτι Τετραμμένη ἀγάπης ἐγώ . Ὡς καλοῦ τραύματος καὶ γλυκειᾶς πληγῆς , δι’ ἧς ἡ ζωὴ ἐπὶ τὰ ἔντος διαδύεται , ὥσπερ τινὰ θύραν καὶ εἴσοδον τὴν ἐν τῷ βέλει διαίρεσιν ἐαυτῇ ὑπανοίξασα ! Ὅμοῦ τε γὰρ τὸ τῆς ἀγάπης βέλος δεδέξατο , καὶ παραχρῆμα εἰς γαμικὴν θυμηδὶαν ἡ τοξεία μετεσπευδάσθη . Φανερὸν γὰρ ἐστι πῶς αἱ χεῖρες τοῦ τόξου μεταχειρίζονται , μεριζόμεναι πρὸς τὴν χρείαν ταῖς ἐνεργείαις . Ἡ μὲν γὰρ εὐώνυμος τοῦ τόξου ἀπτεται · ἡ δεξιὰ δὲ τὴν νεῦραν πρὸς ἑαυτὴν ἐπισπάται , συνελκομένη διὰ τῶν γλυφίδων τὸ βέλος τῇ προβολῇ τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς πρὸς τὸν σκοπὸν εὐθύνουσαν . Ἡ τοίνυν πρὸ ὀλίγου σκοπὸς γενομένη τοῦ βέλους , νῦν ἑαυτὴν ἀντὶ βέλους ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ τοξότου βλέπει , ἄλλως τῆς δεξιᾶς , καὶ ἑτέρως τῆς εὐωνύμου διαλαμβανούσης τὸ βέλος . Ἀλλ’ ἐπειδὴ διὰ τῆς ἐπιθαλαμίου τροπῆς αἱ τῶν θεωρημάτων ἐμφάσεις δι’ ἀκολουθοῦ προάγονται , οὐκ ἐποίησε τὴν ἀκίδα τοῦ βέλους ὑπὸ τῆς ἀριστερᾶς ἔχουμένην , οὐδὲ τὴν δεξιὰν τὸ ἕτερον διαλαμβανούσαν , ὡς ἂν γένοιτο ἡ ψυχὴ βέλος ἐν χειρὶ τοῦ δυνατοῦ , πρὸς τὸν ἄνω σκοπὸν εὐθυνόμενον · ἀλλ’ ἐποίησε τὴν μὲν εὐώνυμον ἀντὶ τῆς ἀκίδος τῇ κεφαλῇ ὑποβάλλεσθαι · διαλαμβάνεσθαι δὲ τῇ δεξιᾷ τὸ λειπόμενον , ὡς ἂν , οἴμαι , κατὰ ταύτων ἐν τοῖς διπλοῖς αἰνίγμασι τὰ περὶ τῆς θείας ἀναβάσεως ὁ λόγος φιλοσοφήσειεν , δείκνὺς ὅτι ὁ αὐτὸς καὶ νυμφίος καὶ τοξότης ἐστὶν ἡμῶν , νύμφη τε καὶ βέλει τῇ κεκαθαρισμένῃ κεχρημένος ψυχῇ , ὡς βέλος πρὸς τὸν ἀγαθὸν εὐθύνον σκοπὸν · ὡς νύμφην πρὸς μετουσίαν ἀναλαμβάνουσαν τῆς ἀφθάρτου ἀιδιότητος , μήκος βίου καὶ ἔτη ζωῆς διὰ τῆς δεξιᾶς χαριζόμενος · διὰ δὲ τῆς ἀριστερᾶς τὸν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν πλοῦτον , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ δόξαν , ἧς οἱ τὴν τοῦ κόσμου ζητοῦντες δόξαν ἀμέτοχοι γίνονται . Διὰ τοῦτο φησιν , Εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου , δι’ ἧς εὐθύνεται πρὸς τὸν σκοπὸν τὸ βέλος · δεξιὰ δὲ αὐτοῦ πρὸς ἑαυτὴν με διαλαβοῦσα καὶ ἐξελκυσαμένη , κοῦφην με πρὸς τὴν ἄνω φορὰν ἀπεργάζεται , κάκει πεμπομένην , καὶ τοῦ τοξότου μὴ χωριζομένην · ὡς ὁμοῦ τε φέρεσθαι διὰ
Lemmas: οὗτος εἶπον , ἐπαινέω ὁ τοξότης ὁ Εὐστοχίας , ὡς καλῶς ἐπί αὐτός ὁ βέλος εὐθύνω . τρέπω γάρ , φημί , ἀγάπη ἐγώ . δείκνυμι ὁ λόγος ὁ βέλος , ὁ ὁ Καρδία διά βάθος ἔχγελεμενον . ὁ δέ τοξότης ὁ βέλος ὁ ἀγάπη εἰμί . Ἀγάπη δέ ὁ θεός εἰμί παρά ὁ ἅγιος γραφή μανθάνω , ὅς ὁ ἐκλεκτός αὐτός βέλος ὁ μονογενής υἱός ἐπί ὁ σῴζω ἐκπέμπω , ὁ πνεῦμα ζωή ὁ τριπλοκή ὁ ἀκίς ἀκμή περιέχω . Ἀκίς δέ ὁ πίστις εἰμί , ἵνα ἐν ὅς γίγνομαι συνεισάγω μετά ὁ βέλος καί ὁ τοξότης , ὡς φημί ὁ Κύριος , ὅτι ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐν εἰμί , καί ἔρχομαι , καί μονή παρά αὐτός ποιέω . ὁράω τοίνυν ὁ διά ὁ θεῖον ἀνάβασις ὑψόω ψυχή , ὁ γλυκύς ὁ ἀγάπη βέλος ἐν ἑαυτοῦ , ὅς τιτρώσκω , καί καύχημα ποιέω ὁ πληγή , λέγω , ὅτι τρέπω ἀγάπη ἐγώ . ὡς καλός τραῦμα καί γλυκύς πληγή , διά ὅς ὁ ζωή ἐπί ὁ ἔντεα διαδύνω , ὥσπερ τις θύρα καί εἴσοδος ὁ ἐν ὁ βέλος διαίρεσις ἑαυτοῦ ὑπανοίγνυμι ! ὁμοῦ τε γάρ ὁ ὁ ἀγάπη βέλος δέχομαι , καί παραχρῆμα εἰς γαμικός θυμηδία ὁ τοξεία μετασπεύδω . Φανερός γάρ εἰμί πῶς ὁ χείρ ὁ τόξον μεταχειρίζω , μερίζω πρός ὁ χρεία ὁ ἐνέργεια . ὁ μέν γάρ εὐώνυμος ὁ τόξον ἅπτω · ὁ δεξιός δέ ὁ νευρά πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω , συνέλκω διά ὁ γλυφίς ὁ βέλος ὁ προβολή ὁ ἀριστερός χείρ πρός ὁ σκοπός εὐθύνω . ὁ τοίνυν πρό ὀλίγος σκοπός γίγνομαι ὁ βέλος , νῦν ἑαυτοῦ ἀντί βέλος ἐν ὁ χείρ ὁ τοξότης βλέπω , ἄλλως ὁ δεξιός , καί ἑτέρως ὁ εὐώνυμος διαλαμβάνω ὁ βέλος . ἀλλά ἐπεί διά ὁ ἐπιθαλάμιος τροπή ὁ ὁ θεώρημα ἔμφασις διά ἀκολουθέω προάγω , οὐ ποιέω ὁ ἀκίς ὁ βέλος ὑπό ὁ ἀριστερός ἔχω , οὐδέ ὁ δεξιά ὁ ἕτερος διαλαμβάνω , ὡς εἄν γίγνομαι ὁ ψυχή βέλος ἐν χείρ ὁ δυνατός , πρός ὁ ἄνω σκοπός εὐθύνω · ἀλλά ποιέω ὁ μέν εὐώνυμος ἀντί ὁ ἀκίς ὁ κεφαλή ὑποβάλλω · διαλαμβάνω δέ ὁ δεξιός ὁ λείπω , ὡς εἄν , οἴμη , κατά οὗτος ἐν ὁ διπλόος αἴνιγμα ὁ περί ὁ θεῖος ἀνάβασις ὁ λόγος φιλοσοφέω , δείκνυμι ὅτι ὁ αὐτός καί νυμφίος καί τοξότης εἰμί ἐγώ , νύμφη τε καί βέλος ὁ καθαρίζω χράομαι Ψυχή , ὡς βέλος πρός ὁ ἀγαθός εὐθύνω σκοπός · ὡς νύμφη πρός μετουσία ἀναλαμβάνω ὁ ἄφθαρτος ἀιδιότης , μήκος βίος καί ἔτος ζωή διά ὁ δεξιός χαρίζομαι · διά δέ ὁ ἀριστερός ὁ ὁ αἰώνιος ἀγαθός πλοῦτος , καί ὁ ὁ Θεός δόξα , ὅς ὁ ὁ ὁ κόσμος ζητέω δόξα ἀμέτοχος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος φημί , Εὐώνυμος αὐτός ὑπό ὁ κεφαλή ἐγώ , διά ὅς εὐθύνω πρός ὁ σκοπός ὁ βέλος · δεξιός δέ αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἐγώ διαλαμβάνω καί ἐκλύω , κοῦφος ἐγώ πρός ὁ ἄνω φορά ἀπεργάζομαι , κέω πέμπω , καί ὁ τοξότης μή χωρίζω · ὡς ὁμοῦ τε φέρω διά