gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0515.2
Ἐν καὶ τοῦτο τῶν μεγάλων παραγγελμάτων ἐστὶ τοῦ Κυρίου , δι᾽ ὃν ἡ διάνοια τῶν μαθητευομένων τῷ Λόγῳ , καθάπερ τινὰ χοῦν ἅπαν τὸ ὕλικες τῆς φύσεως ἀφ᾽ ἑαυτῆς ἐκτινδάσσα , πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν ὑπερκειμένων ἐπαίρεται . Τοῦτο δέ ἐστι , τὸ δεῖν κρείττους εἶναι τοῦ ὕπνου τοὺς πρὸς τὴν ἄνω ζωὴν βλέποντας , καὶ διὰ παντὸς ἐγρηγορέναι τῇ διανοίᾳ , σὸν ἀπατεῶνα τινὰ τῶν ψυχῶν καὶ τῆς ἀληθείας ἐπίβολον , τὸν νυσταγμὸν τῶν ὀφθαλμῶν ἀπελαύνοντας . Ἐκεῖνον λέγω τὸν νυσταγμὸν καὶ τὸν ὕπνον , δι᾽ ὃν πλάττεται τοῖς ἐμβαδούσι τῷ τοῦ βίου ἀπάτῃ τὰ δνειρικά ταῦτα φαντάσματα , αἱ ἀρχαί , αἱ πλοῦτοι , αἱ δυναστείαι , ὁ τύφος , ἡ διὰ τῶν ἡδονῶν γοητεία , τὸ φιλόδοξον τε καὶ ἀπολευκτικόν , καὶ φιλότιμον , καὶ πάντα τὰ κατὰ τὸν βίον τούτων τοῖς ἀνεπισκέπτως διὰ τινος φαντασίας μάτην σπουδαζέται ; ἀ τῇ παρο-δικῇ τοῦ χρόνου συμπαραρρέοντα φύσει , ἐν τῷ δοκεῖν ἔχει τὸ εἶναι , οὔτε ὄντα ὅπερ νομίζεται , οὔτε ἐν αὐ-τῷ τῷ νομισθῆναι πρὸς τὸ διηνεκὲς παραμένοντα · ἀλλ᾽ ὁμοῦ γίνεσθαι τε δοκοῦντα καὶ ἀπολλύμενα , κυ-μάτων δίκην τῶν ἐγχορυζομένων τοῖς ὕδασιν , ὃ πρὸς καιρὸν τῇ κινήσει τῶν ἀνέμων συνοιχοῦμενα , ἀβέβαιον εἰς διαμονὴν ἔχει τὸν ὄγκον · ἐν βραχεῖα γὰρ τῇ ῥοπῇ συναναστάντα τοῦ πνεύματος , πάλιν ἐν ὁμαλίῳ τῇ τῆς θαλάσσης ἐπιφάνειαν δείκνυσιν , συγκαταστέλλοντα τῷ πνεύματι . Ὡς οὖν ἔξω τῶν τοιού-των γένου φαντάσεων ἡμῖν ἡ διάνοια , τὸν βαρὺν τοῦτον ὕπνον ἀποσεισθαι τῶν τῆς ψυχῆς ὀμμάτων διακελεύεται , ἵνα μὴ τῇ περὶ τὸ ἀνύπαρκτον σπου-δῇ , τῶν ὑφεστῶτων τε καὶ ὡς ἀληθῶς ὄντων ἀπολι-σθῶμεν . Διὰ τοῦτο καὶ ὑποτίθεται ἡμῖν ἐπίνοιαν τῆς ἐγρηγόρεως , λέγων · Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι , καὶ οἱ λύχνοι καήμενοι ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν . Τοῖς τε γὰρ ὀφθαλμοῖς τὸ φῶς ἐμφαινόμενον ἀποσώβει τῶν ὀμμάτων τὸν ὕπνον · καὶ ἡ ὀσφὺς διεσφυγμένη διὰ τῆς ζώνης , ἀπαράδεκτον τῷ ὕπνῳ παρασκευάζει τὸ σῶμα , οὐ προτιμῶν τὴν ἐκ τοῦ ὕπνου ἄνεσιν τῆς τῶν πόνων αἰσθήσεως . Σαφὴ δὲ πάντως ἐστὶ τὰ διὰ τῶν αινιγμάτων δηλούμενα · ὅτι ὁ τῇ σωφροσύνῃ διεζωσμένος ἐν φωτὶ ζῇ τοῦ καθαραῦ συνειδότος , τοῦ λύχνου τῆς παρόντος τὸν βίον περιαιγάζοντος , οὐ τῆς ἀληθείας προφαινομένης ὕπνῳ τε καὶ ἀναξαπάτητος ἡ ψυχὴ διαμένει , οὐ-δενὶ τῶν ἀτελῶν τούτων ὀνείρων ἐμματαπτάουσα . Εἰ δὲ τοῦτο κατορθωθεῖν κατὰ τὴν τοῦ Λόγου ὑφήγησιν , ἀγγελικὸς τις ἡμᾶς διαδέχεται βίος . Τούτοις γὰρ ἡμᾶς ὁμοιοῖ τὸ θεῖον παράγγελμα , δι᾽ ὃν φησιν · ὅτι Καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον ἑαυτῶν , πότε ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων , ἵνα ἐλθὼν καὶ κρούσας , εὐθὺς ἀνοίξωσιν αὐτῷ . Ἐκεῖνοι γὰρ εἰσιν οἱ προσδεχόμενοι τὸν Κυ-ρίου τὴν ἐκ τῶν γάμων ἐπάνοδον , καὶ ταῖς ἐπουρανίους
Lemmas: ἐν καί οὗτος ὁ μέγας παράγγελμα εἰμί ὁ κύριος , διά ὅς ὁ διάνοια ὁ μαθητεύω ὁ Λόγος , καθάπερ τις χόω ἅπας ὁ υλικός ὁ φύσις ἀπό ἑαυτοῦ ἐκτινδάσσα , πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ ὑπέρκειμαι ἐπαίρω . οὗτος δέ εἰμί , ὁ δήω ἀγαθός εἰμί ὁ ὕπνος ὁ πρός ὁ ἄνω ζωή βλέπω , καί διά πᾶς ἐγείρω ὁ διάνοια , σός ἀπατεών τις ὁ Ψυχή καί ὁ ἀλήθεια ἐπίβολον , ὁ νυσταγμός ὁ ὀφθαλμός ἀπελαύνω . ἐκεῖνος λέγω ὁ νυσταγμός καί ὁ ὕπνος , διά ὅς πλάσσω ὁ ἐμβάζω ὁ ὁ βίος ἀπάτη ὁ δνειρικά οὗτος φάντασμα , ὁ ἀρχή , ὁ πλοῦτος , ὁ δυναστεία , ὁ τύφος , ὁ διά ὁ ἡδονή γοητεία , ὁ φιλόδοξος τε καί ἀπολευκτικόν , καί φιλότιμος , καί πᾶς ὁ κατά ὁ βίος οὗτος ὁ ἀνεπίσκεπτος διά τις φαντασία μάτην σπουδάζω ; ὅς ὁ παροράω ὁ χρόνος συμπαραρρέω φύσις , ἐν ὁ δοκέω ἔχω ὁ εἰμί , οὔτε εἰμί ὅσπερ νομίζω , οὔτε ἐν αὐ-τός ὁ νομίζω πρός ὁ διηνεκής παραμένω · ἀλλά ὁμοῦ γίγνομαι τε δοκέω καί ἀπόλλυμι , κύμα δίκη ὁ ἐγχορυζομένων ὁ ὕδωρ , ὅς πρός καιρός ὁ κινέω ὁ ἄνεμος συνοίχομαι , ἀβέβαιον εἰς διαμονή ἔχω ὁ ὄγκος · ἐν βραχύς γάρ ὁ ῥοπή συνανίστημι ὁ πνεῦμα , πάλιν ἐν ὁμάλιον ὁ ὁ θάλασσα ἐπιφάνεια δείκνυμι , συγκαταστέλλω ὁ πνεῦμα . ὡς οὖν ἔξω ὁ τοιοῦτος γίγνομαι φάντασις ἐγώ ὁ διάνοια , ὁ βαρύς οὗτος ὕπνος ἀποσείω ὁ ὁ Ψυχή ὄμμα διακελεύομαι , ἵνα μή ὁ περί ὁ ἀνύπαρκτος σπουδή , ὁ ὑφίστημι τε καί ὡς ἀληθής εἰμί ἀπολισθάνω . Ζεύς οὗτος καί ὑποτίθημι ἐγώ ἐπίνοια ὁ ἐγρηγόρεως , λέγω · εἰμί σύ ὁ ὀσφῦς περιζώννυμι , καί ὁ λύχνος καημένος ἐν ὁ χείρ σύ . ὁ τε γάρ ὀφθαλμός ὁ φάος ἐμφαίνω ἀποσώβει ὁ ὄμμα ὁ ὕπνος · καί ὁ ὀσφῦς διεσφυγμένη διά ὁ ζώνη , ἀπαράδεκτος ὁ ὕπνος παρασκευάζω ὁ σῶμα , οὖον προτιμάω ὁ ἐκ ὁ ὕπνος ἄνεσις ὁ ὁ πόνος αἴσθησις . Σαφή δέ πάντως εἰμί ὁ διά ὁ αἴνιγμα δηλόω · ὅτι ὁ ὁ σωφροσύνη διαζώννυμι ἐν φάος ζῶ ὁ καθαίρω σύνοιδα , ὁ λύχνος ὁ πάρειμι ὁ βίος περιάγω , οὖον ὁ ἀλήθεια προφαίνω ὕπνος τε καί ἀναξαπάτητος ὁ ψυχή διαμένω , οὐδείς ὁ ἀτελής οὗτος ὄνειρος εμματαπταουω . εἰμί δέ οὗτος κατορθόω κατά ὁ ὁ Λόγος ὑφήγησις , ἀγγελικός τις ἐγώ διαδέχομαι βίος . οὗτος γάρ ἐγώ ὁμοιόω ὁ θέω παράγγελμα , διά ὅς φημί · ὅτι καί σύ ὅμοιος ἄνθρωπος προσδέχομαι ὁ κύριος ἑαυτοῦ , πότε ἀνάλυσις ἐκ ὁ γάμος , ἵνα ἔρχομαι καί κρούω , εὐθύς ἀνοίγω αὐτός . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ προσδέχομαι ὁ Κύριος ὁ ἐκ ὁ γάμος ἐπάνοδος , καί ὁ ἐπουράνιος