gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0452.2
B Οὕτω τοίνυν αὐτῇ προσφωνήσας ὁ λόγος , καὶ ὀνομάσας αὐτήν , καλὴν μὲν διὰ τὴν πλησίον , περιστερὰν δὲ διὰ τὸ κάλλος,καλὰ τὰ ἔρεθὲς διεξέρχεται , οὐχὶ λέγων κρατεῖν τοῦ χειμῶνος τῶν ψυχῶν τὴν κατάθεσιν . Οὐ γὰρ ἀντέχει πρὸς τὴν ἀκτῖνα τὸ κρύος . Ἰδοὺ , φησίν , ὁ χειμὼν παρήλθεν , ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν , ἐπορεύθη ἑαυτῷ . Πολυώνυμον ποιεῖ τὸ κακόν , κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν ἐνεργημάτων ὀνομαζόμενον . Ὁ αὐτὸς γὰρ καὶ χειμὼν καὶ ὑετὸς , καὶ σταγόνες , καθ' ἕκαστον τῶν ὀνομάτων πειρασκομένου τινος κατὰ τὸ ἰδίαν σημαίνοντος . Ἐν γὰρ τῷ χειμῶνι , τὰ τεθηλὸτα μαραίνεται , τὸ ἐπὶ τῶν δένδρων κάλλος , ὃ διὰ τῶν φύλλων φυσικῶς ὑφαίνεται , ἀπορρεῖ τῶν κλάδων , καὶ τῇ γῇ καταμιγνύται . Σιγῇ τῶν μουσικῶν ὀρνίθων ἡ μελωδία , φεύγει ἡ ἀηδὼν , ναραχῇ ἡ χελιδὼν , ἀποφευγοῦσαι τῆς καλίας ἢ τρυγὼν · μειμεῖται πάντα τὴν τοῦ θανάτου κατάθεσιν , νεκροῦνται ὁ βλαστός , ἀποθνῄσκει ἡ πόα . Καὶ ὡσπερ ὀστᾶ τῶν σαρκῶν κεχωρισμένα , οὕτως οἱ κλάδοι τῶν φύλλων γυμνωθέντες , εἰδεχὸς θέαμα γίνονται , ἀντὶ τῆς προσώσεως αὐτῶν ἐκ τῶν βλαστῶν ἁγλαίας . Τί δ' ἄν τις λέγοι τὰ κατὰ θάλασσαν πάθη , τὰ διὰ τοῦ χειμῶνος γινόμενα ; Πῶς ἐκ βυθοῦ ἀναστρεφομένη καὶ διοιδανίουσα σκοπέλους καὶ ὀρῆ μιμεῖται , πρὸς τὸ δρῖον σχῆμα χορυφομένη τῷ ὕδατι ; Πῶς ἑφορμᾷ καθάπερ πολεμία τῇ γῇ , ὑπὲρ τὰς μονὰς ἑαυτὴν ἐπεκβάλλουσα , καὶ ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν κυμάτων πληγαῖς οἷον τισὶ μηχανημάτων προσβολαῖς αὐτὴν κατασειοῦσα . Ἄλλὰ μοι νοεῖ τὰ τοῦ χειμῶνος πάθη , ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα μεταλαβάνων εἰς τροπικὴν σημασίαν . Τί ἐστιν ἐν χειμῶνι τὸ ἀπανθοῦν τε καὶ μαραινόμενον ; Τί τὸ εἰς τὴν ἐκ τῶν ἀκρεμῶν ἀναλούμενον ; Τίς ἡ σωπὸς τῶν ψιχῶν ὀρνίθων φωνή ; Τίς ἡ θάλασσα ἡ ἐπυρουμένη τοῖς ὕδασι ; Τί ἐπὶ τούτοις ὁ ὑετός ; Τίνες τοῦ ὑετοῦ αἱ σταγόνες ; Πῶς ἑαυτῷ πορεύεται ὁ ὑετός ; Διὰ τούτου γὰρ , τὸ ἐμφυχὸν τε καὶ προαιρετικὸν τοῦ τοιούτου χειμῶνος ὑποσημαίνει τὸ αἴνυμα .
Lemmas: B οὕτως τοίνυν αὐτός προσφωνέω ὁ λόγος , καί ὀνομάζω αὐτός , καλός μέν διά ὁ πλησίος , περιστερά δέ διά ὁ κάλλος ὁ ἔρεθος διεξέρχομαι , οὐ λέγω κρατέω ὁ χειμών ὁ Ψυχή ὁ κατάθεσις . οὖον γάρ ἀντέχω πρός ὁ ἀκτίς ὁ κρύος . ἰδέ , φημί , ὁ χειμών παρέρχομαι , ὁ ὑετός ἀπέρχομαι , πορεύω ἑαυτοῦ . πολυώνυμος ποιέω ὁ κακός , κατά ὁ διαφορά ὁ ἐνέργημα ὀνομάζω . ὁ αὐτός γάρ καί χειμών καί ὑετός , καί σταγών , κατά ἕκαστος ὁ ὄνομα πειρασκομενω τις κατά ὁ ἴδιος σημαίνω . ἐν γάρ ὁ χειμών , ὁ θάλλω μαραίνω , ὁ ἐπί ὁ δένδρον κάλλος , ὅς διά ὁ φύλλον φυσικός ὑφαίνω , ἀπορρέω ὁ κλάδος , καί ὁ γῆ καταμίγνυμι . σιγάω ὁ μουσικός ὄρνις ὁ μελωδία , φεύγω ὁ ἀηδών , ναραχῇ ὁ χελιδών , ἀποφεύγω ὁ Καλίας ἢ τρυγών · μιμέομαι πᾶς ὁ ὁ θάνατος κατάθεσις , νεκρόω ὁ βλαστός , ἀποθνῄσκω ὁ πόα . καί ὡς ὀστέον ὁ σάρξ χωρίζω , οὕτως ὁ κλάδος ὁ φύλλον γυμνόω , οἶδα θέαμα γίγνομαι , ἀντί ὁ προσώσεως αὐτός ἐκ ὁ βλαστός Ἀγλαΐα . τις δέ ἄν τις λέγω ὁ κατά θάλασσα πάθος , ὁ διά ὁ χειμών γίγνομαι ; Πῶς ἐκ βυθός ἀναστρέφω καί διοιδανιειμι σκόπελος καί ὀρεύς μιμέομαι , πρός ὁ δρίος σχῆμα χορυφω ὁ ὕδωρ ; Πῶς ἐφορμάω καθάπερ πολέμιος ὁ γῆ , ὑπέρ ὁ μονή ἑαυτοῦ ἐπεκβάλλω , καί ὁ ἐπάλληλος ὁ κῦμα πληγή οἷος τις μηχάνημα προσβολή αὐτός κατασείω . ἀλλά ἐγώ νοέω ὁ ὁ χειμών πάθος , οὗτος καί ὁ τοιοῦτος πᾶς μεταλαμβάνω εἰς τροπικός σημασία . τις εἰμί ἐν χειμών ὁ ἀπανθέω τε καί μαραίνω ; τις ὁ εἰς ὁ ἐκ ὁ ἀκρεμών ἀναλόω ; Τῖς ὁ σωπάω ὁ ψίξ ὄρνις φωνή ; Τῖς ὁ θάλασσα ὁ πυρόω ὁ ὕδωρ ; τις ἐπί οὗτος ὁ ὑετός ; τίνω ὁ ὑετός ὁ σταγών ; Πῶς ἑαυτοῦ πορεύω ὁ ὑετός ; Ζεύς οὗτος γάρ , ὁ ἐμφυχὸν τε καί προαιρετικός ὁ τοιοῦτος χειμών ὑποσημαίνω ὁ αἴνυμα .