gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0558.2
Ἐπεὶ οὖν κατὰ τὸ αἰσθητόν , παριφανὲς ἐστὶ θέαμα τὸ ὄρος ὁ Λίβανος πανταχόθεν ταῖς ὑψηλαῖς κέδροις συνφερεῖς τε καὶ λάσιος , τοῦτο γάριν πρὸς τὰς ἐναντίας ἑνοίας , διὰ τῶν κατὰ τὸ ἐμφαινόμενον ὑποδειγμάτων ὑπὸ τῆς Γραφῆς τὸ ὄρος μεριζέται , προσφόρως λαμβανόμενον καθ’ ἕκαστερον . Καὶ οὕτως ἐστὶ παρὰ τοῖς αὐτοῖς προφήταις ἰδεῖν τὸ αὐτὸ ὄνομα κατὰ τὴν τῶν δηλουμένων διαφορὰν , ἐπαινουμένων τε καὶ κακιζομένων . Νῦν μὲν γὰρ συντρίβει Κύριος τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου , καὶ ὅλον τὸν Λίβανον μετὰ τῶν ἐν αὐτῷ κέδρων λεπτύνει , καθ’ ὁμοίωσιν τοῦ εἰδωλοποιουμένου μύσχου ἐν τῇ ἐρήμῳ . Διὰ τοῦτο ἡ προφητεία παρίστησιν , ὅτι αὐτὴ τε ἡ κακία καὶ πᾶν ἐξ αὐτῆς ὑψῶμα τὸ κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ ἐπηρμένον , εἰς τὸ μὴ δὲν παριστήσεται . Νῦν δὲ τὸ κρεῖττον αὐτοῦ μεταλαμβάνει τὴν σημασίαν λέγων · Λίβανος ὡς φοινὶξ ἀνθήσει , ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται . Ὁ γὰρ ἀληθῶς δίκαιος ( Κύριος δὲ ἐστιν ὁ δίκαιος ) , ὁ δι’ ἡμᾶς ἐκ τῆς ἀνασχύων , ἐκεῖνος ὁ ὑψίχωμος φοινὶξ , ὁ ἐν τῇ ὑλῇ τῆς φύσεως ἡμῶν ἀνατείλας , ὄρος γίνεται ταῖς κέδροις τῶν βιζουμένων διὰ πίστεως ἐν αὐτῷ πληθυνόμενος , αἵτινες ὅταν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ φυτευθῶσιν , ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσουσιν . Οἶκον δὲ τὴν Ἐκκλησίαν κατὰ τὴν τοῦ Ἀποστόλου ὑφηγήσιν ἐνενοήσαμεν · ἐν ᾧ γίνεται ἡ τῶν κέδρων τοῦ Θεοῦ φυτεία . Ἀλλὰς δὲ τὰς αἰωνίους σκηνάς , ἐν αἷς ἡ τῶν ἀγαθῶν ἐλπίδων ἐξάνθησις τε καὶ πανέφυσις τοῖς καθήκουσι χρόνοις γενήσεται . Ἐπεὶδὴ τοίνυν τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ διὰ τῶν καθ’ ἕκαστον ἐκκληροῦται μελῶν · Τὰ γὰρ πολλά μέλη , ἓν σῶμα γίνεται , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος · τοῦτο γάριν ὅλον τὸ τοῦ νυμφίου κάλλος τὸν ἐκλεκτὸν ὀνόμασι Λίβανον , τὴν πρὸς τὸν ἀπόδητον Λίβανον διαφορὰν τῷ ἐκλεκτῷ διαστεῖλασα . Ἐκεῖνος γὰρ ἐστιν ὁ Λίβανος κατὰ τὸν Ἡσαΐαν , σὺν τοῖς ὑψηλοῖς πεσούμενος , ὅταν ἐκ τῆς τοῦ Ἡσαϊα βίλης ἀνατείλῃ τὸ ἄνθος , καὶ ἡ τῆς ἐξουσίας ῥάβδος
Lemmas: ἐπεί οὖν κατά ὁ αἰσθητός , παριφανὲς εἰμί θέαμα ὁ ὄρος ὁ Λίβανος πανταχόθεν ὁ ὑψηλός κέδρος συμφέρω τε καί λάσιος , οὗτος γάριν πρός ὁ ἐναντίος ενοια , διά ὁ κατά ὁ ἐμφαίνω ὑπόδειγμα ὑπό ὁ γραφή ὁ ὄρος μερίζω , προσφόρως λαμβάνω κατά ἑκαστέρω . καί οὕτως εἰμί παρά ὁ αὐτός προφήτης ὁράω ὁ αὐτός ὄνομα κατά ὁ ὁ δηλέομαι διαφορά , ἐπαινέω τε καί κακίζω . νῦν μέν γάρ συντρίβω Κύριος ὁ κέδρος ὁ Λίβανος , καί ὅλος ὁ Λίβανος μετά ὁ ἐν αὐτός κέδρος λεπτύνω , κατά ὁμοίωσις ὁ εἰδωλοποιέω μυεχω ἐν ὁ ἐρῆμος . Ζεύς οὗτος ὁ προφητεία παρίστημι , ὅτι αὐτός τε ὁ κακία καί πᾶς ἐκ αὐτός ὕψωμα ὁ κατά ὁ γνῶσις ὁ Θεός ἐπαίρω , εἰς ὁ μή δέν παρίστημι . νῦν δέ ὁ ἀγαθός αὐτός μεταλαμβάνω ὁ σημασία λέγω · Λίβανος ὡς Φοῖνιξ ἀνθέω , ὡσεί κέδρος ὁ ἐν ὁ Λίβανος πληθύνω . ὁ γάρ ἀληθής δίκαιος ( Κύριος δέ εἰμί ὁ δίκαιος ) , ὁ διά ἐγώ ἐκ ὁ ἀνέχω , ἐκεῖνος ὁ ὑψίχωμος Φοῖνιξ , ὁ ἐν ὁ ὕλη ὁ φύσις ἐγώ ἀνατέλλω , ὄρος γίγνομαι ὁ κέδρος ὁ βιζουμην διά πίστις ἐν αὐτός πληθύνω , ὅστις ὅταν ἐν ὁ οἶκος ὁ Θεός φυτεύω , ἐν ὁ αὐλή ὁ Θεός ἐγώ ἐξανθέω . οἶκος δέ ὁ ἐκκλησία κατά ὁ ὁ ἀπόστολος ὑφήγησις ἐννοέω · ἐν ὅς γίγνομαι ὁ ὁ κέδρος ὁ Θεός φυτεία . Ἀλλᾶς δέ ὁ αἰώνιος σκηνή , ἐν ὅς ὁ ὁ ἀγαθός ἐλπίς ἐξάνθησις τε καί πανεφυτις ὁ καθήκω χρόνος γίγνομαι . ἐπειδή τοίνυν ὁ σῶμα ὁ Χριστός διά ὁ κατά ἕκαστος ἐκκληρόω μέλος · ὁ γάρ πολύς μέλος , εἷς σῶμα γίγνομαι , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος · οὗτος γάριν ὅλος ὁ ὁ νυμφίος κάλλος ὁ ἐκλεκτός ὄνομα Λίβανος , ὁ πρός ὁ ἀποδέω Λίβανος διαφορά ὁ ἐκλεκτός διαστέλλω . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ Λίβανος κατά ὁ Ἡσαΐας , σύν ὁ ὑψηλός πίπτω , ὅταν ἐκ ὁ ὁ Ἠσαΐας Βίλης ἀνατέλλω ὁ ἄνθος , καί ὁ ὁ ἐξουσία ῥάβδος