gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0557.2
B Μετὰ δὲ τοὺς ἐπαίνους τούτους , καθάπερ ἀνακεφαλαιοῦμένη ὅλον τοῦ νυμφίου τὸ κάλλος , φησίν · Εἶδος αὐτοῦ , ὡς Λίβανος ἐκλεκτός , ὡς κέδροι . Φάρυξ αὐτοῦ γλυκασμός , καὶ ὅλος ἐπιθυμία , οὗτος ἀδελφιδὴς μου , καὶ οὗτος πλησίον μου , θυγατέρες Ἱερουσαλὴμ . Ἐν τούτῳ γὰρ οἶμαι σαφέστερον αὐτὴν διασπᾶλινεν , ὅτι τὸ περὶ τὸ βλεπτόμενον τοῦ νυμφίου κάλλος ἐστὶν ὁ ἐπαίνος · ἐκεῖνὸ φημὶ τὸ βλεπτόμενον , ὃ διὰ τῶν καθ’ ἕκαστον μελῶν τῶν συμπληρούντων τὴν Ἐκκλησίαν , σωματοποιεῖ ὁ Ἀπόστολος . Ἐν γὰρ εἶδος αὐτοῦ φησιν εἶναι τὰς μυριάδας τῶν κέδρων , αἷς διεληπται πανταχόθεν ὁ Λίβανος . Δηλοῦσα διὰ τῶν λεγομένων , ὅτι οὐδὲν ταπεινὸν καὶ χαμαὶζῆλον συντελεῖ πρὸς τὴν εὐμορφίαν τοῦ σώματος , ἐὰν μὴ τι κατὰ τὴν κέδρον ὑψηλὸν εἴη , καὶ πρὸς τὴν κορυφὴν ἐπειγόμενον . Μᾶλλον δὲ τὸ παρατεθὲν ἐν τοῖς εἰρημένοις πρώτῳν κατανοητέον . Εἶδος αὐτοῦ , φησίν , ὡς Λίβανος ἐκλεκτός . Ἐκλογὴ δὲ παντὸς πράγματος διὰ τῆς τοῦ ἐναντίου παραθέσεως γίνεται . Ἐπεὶ οὖν ὁμώνυμόν ἐστι τὸ ἀγαθόν , ἐπὶ τε τοῦ ὄντως ὄντος τοιούτου , καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος μὲν , ὑποκρινομένου δὲ δι’ ἀπάτης , καὶ δοκοῦντος εἶναι ὃ οὐκ ἔστιν · ὁ μὴ διαμαρτὼν τῆς τοῦ καλοῦ κρίσεως , τὸ ἐξελεγμένον ἀγαθὸν ἀντὶ τοῦ ἠπατημένου οὐ προσίησι . Ἐπεὶ οὖν ἐνταῦθα τῷ ἐκλεκτῷ Λιβάνῳ τὸ εἶδος τοῦ νυμφίου προσετίκαε , δύο κατὰ τὸ ἀκλουθὸν Λιβάνους ὁ λόγος νοεῖν ὑποτίθεται · Ἓνα μὲν τὸν πονηρὸν καὶ ἀπόβλητον , τὸν ἴσα τῷ μῶσῃ κατὰ τὴν προφητείαν μετὰ τῶν κέδρων τῶν ἐφ’ ἐκείνου συντριβόμενον , ἕτερον δὲ τὸν ἐκλεκτὸν τε καὶ τίμιον , οὗ τὸ κάλλος θεοπρεπὲς ἐστι · καὶ θεοεικάλον . Τὸ δὲ νοούμενον διὰ τῶν εἰρημένων , τοιούτῳ ἐστίν · Εἰς βασιλεὺς κυρίως τε καὶ ἀληθῶς καὶ πρώτως ἐστίν , ὁ βασιλεὺς πάσης τῆς κτίσεως . Ἄλλ’ ὅμως καὶ ὁ κόσμουκράτωρ τοῦ σκότους σεμνύνει ἑαυτὸν τῷ τῆς βασιλείας ὀνόματι . Λεγεύνες ἀγγέλων παρὰ τῷ ἀληθινῷ βασιλεῖ , καὶ λεγεῶνες δαιμόνων παρὰ τῷ ἄρχοντι τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους . Ἄρχαι καὶ ἐξουσίαι καὶ δυνάμεις ὑπὸ τὸν βασιλέα τῶν βασιλευόντων , καὶ Κύριον
Lemmas: B μετά δέ ὁ ἔπαινος οὗτος , καθάπερ ἀνακεφαλαιόω ὅλος ὁ νυμφίος ὁ κάλλος , φημί · εἶδος αὐτός , ὡς Λίβανος ἐκλεκτός , ὡς κέδρος . φάρυγξ αὐτός γλυκασμός , καί ὅλος ἐπιθυμία , οὗτος ἀδελφιδῆ ἐγώ , καί οὗτος πλησίος ἐγώ , θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα . ἐν οὗτος γάρ οἴομαι σαφής αὐτός διασπᾶλινεν , ὅτι ὁ περί ὁ βλέπω ὁ νυμφίος κάλλος εἰμί ὁ ἔπαινος · ἐκεῖνος φημί ὁ βλέπω , ὅς διά ὁ κατά ἕκαστος μέλος ὁ συμπληρόω ὁ ἐκκλησία , σωματοποιέω ὁ ἀπόστολος . ἐν γάρ εἶδος αὐτός φημί εἰμί ὁ μυριάς ὁ κέδρος , ὅς διαλαμβάνω πανταχόθεν ὁ Λίβανος . δηλόω διά ὁ λέγω , ὅτι οὐδείς ταπεινός καί χαμαίζηλος συντελής πρός ὁ εὐμορφία ὁ σῶμα , ἐάν μή τίς κατά ὁ κέδρος ὑψηλός εἰμί , καί πρός ὁ κορυφή ἐπείγω . μᾶλλος δέ ὁ παρατίθημι ἐν ὁ εἴρω πρῶτος κατανοητέον . εἶδος αὐτός , φημί , ὡς Λίβανος ἐκλεκτός . Ἐκλογή δέ πᾶς πρᾶγμα διά ὁ ὁ ἐναντίος παράθεσις γίγνομαι . ἐπεί οὖν ὁμώνυμος εἰμί ὁ ἀγαθός , ἐπί τε ὁ εἰμί εἰμί τοιοῦτος , καί ἐπί ὁ μή εἰμί μέν , ὑποκρίνομαι δέ διά ἀπάτη , καί δοκέω εἰμί ὅς οὐ εἰμί · ὁ μή διαμαρτάνω ὁ ὁ καλός κρίσις , ὁ ἐκλέγω ἀγαθός ἀντί ὁ ἀπατάω οὖον προσίημι . ἐπεί οὖν ἐνταῦθα ὁ ἐκλεκτός Λίβανος ὁ εἶδος ὁ νυμφίος προστίζω , δύο κατά ὁ ἀκλουθὸν Λίβανος ὁ λόγος νοέω ὑποτίθημι · ἕνος μέν ὁ πονηρός καί ἀπόβλητος , ὁ ἴσος ὁ Μωσῆς κατά ὁ προφητεία μετά ὁ κέδρος ὁ ἐπί ἐκεῖνος συντρίβω , ἕτερος δέ ὁ ἐκλεκτός τε καί τίμιος , ὅς ὁ κάλλος θεοπρεπής εἰμί · καί θεοεικάλον . ὁ δέ νοέω διά ὁ εἴρω , τοιοῦτος εἰμί · εἰς βασιλεύς κύριος τε καί ἀληθής καί πρῶτος εἰμί , ὁ βασιλεύς πᾶς ὁ κτίσις . ἄλλος ὅμως καί ὁ κόσμουκράτωρ ὁ σκότος σεμνύνω ἑαυτοῦ ὁ ὁ βασίλεια ὄνομα . Λεγεύνες ἄγγελος παρά ὁ ἀληθινός βασιλεύς , καί λεγεών δαίμων παρά ὁ ἄρχω ὁ ἐξουσία ὁ σκότος . Ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις ὑπό ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύω , καί κύριος