ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0453.2
Ἠκούσθη γὰρ , φησι , φωνὴ τῆς τρυγόνος ἐν τῇ γῇ ἡμῶν . Τάχα γῆν τοὺς καταγενομένους ἐν κακίᾳ κατανομάζει , οὓς τελῶνας τε καὶ πόρνας λέγει τὸ Εὐαγγέλιον , ἐν οἷς ἠκούσθη τοῦ Ἰωάννου ὁ λόγος , τῶν λοιπῶν οὐ παραδεξαμένων τὸ κήρυγμα . Τὸ δὲ περὶ τῆς συκῆς εἰρημένον , ὅτι Ἐξήνεγκε τοὺς ἐλᾶνθους αὐτῆς , οὕτωσι τῷ λόγῳ κατανοήσωμεν · Ἐλκτικὴ τῆς ἐν τῇ βάσει νοτίδος διαφερόντως ὑπὸ θερμότητος ἐστὶν ἡ συκὴ . Πολλῆς δὲ κατὰ τὰς ἐντερίωνας τῆς ἰκμάδος συνισταμένης , ἀναγκαίως ἡ φύσις διὰ τῆς τῶν ὑγρῶν πέψεως τῆς ἐν τῷ φωτὶ γινομένης τὸ ἀχρεῖόν τε καὶ γαῦδες τῆς ἰκμάδος ἐκ τῶν ἀχρεομένων ἀποσκευάζεται . Καὶ πολλάκις τοῦτο ποιεῖ , ὡς ἂν τὸ εἰλικρινὲς τε καὶ τροφίμον ἐν τῷ καθῆκοντι καιρῷ προβάλῃ , κεκαθαρισμένον τῆς ἀχρείστου ποιότητος . Τοῦτο τοίνυν πρὸ τοῦ γλυκέως τε καὶ τελείου καρποῦ ὑπὸ τῆς συκῆς ἐν καρπῶν εἴδει προβαλλόμενον , Ἐλᾶνθος λέγεται · ὅπερ καὶ αὐτὸ μὲν ἐδώδιμον ἐσθ’ ὅτε τοῖς βουλομένοις ἐστίν · οὐ μὴν ἐκεῖνό ἐστιν ὁ καρπός , ἀλλὰ τοῦ καρποῦ προοίμιον ὁρίζεται . Ὁ ταῦτα τοίνυν θεασάμενος , καὶ τὸν καρπὸν ὅσον οὐδὲμὶ πάντως ἐκδέχεται . Σημεῖον γὰρ τῶν ἐδωδίμων σύκων οἱ ἐλᾶνθοι γίνονται , οὓς ἐξενόχεν φησι τὴν συκὴν . Ἐπεὶδὴ γὰρ τὸ πνευματικὸν ἕαρ ὑπογράφει τῇ νύμφῃ ὁ λόγος · ὁ δὲ καιρὸς οὗτος μεθόριός ἐστι δύο καιρῶν , τῆς τε χειμερινῆς κατηφείας , καὶ τῆς ἐν τῷ θέρετι τῶν καρπῶν μετουσίας · διὰ τοῦτο τὸ μὲν παραγενημένον τὰ κακά , διαρρήδην εὐαγγελίζεται · τοὺς δὲ καρποὺς τῆς ἀρετῆς οὕπω τελείως προδεικνυσιν , ἀλλὰ τούτους μὲν ἐν τῷ καθῆκοντι καιρῷ ταμίζεται , ὅταν στῇ τὸ θέρος . Οἶδας δὲ πάντως τὸ διὰ τοῦ θέρους δηλούμενον ἐκ τῆς τοῦ Κυρίου φωνῆς , ἡ τοῦτο φησιν , ὅτι Ὁ θερισμὸς συν -
Lemmas: ἀκούω γάρ , φημί , φωνή ὁ τρυγών ἐν ὁ γῆ ἐγώ . Τάχα γῆ ὁ καταγίγνομαι ἐν κακία κατανομάζω , ὅς τελώνης τε καί πόρνη λέγω ὁ Εὐαγγέλιος , ἐν ὅς ἀκούω ὁ Ἰωάννης ὁ λόγος , ὁ λοιπός οὖον παραδέχομαι ὁ κήρυγμα . ὁ δέ περί ὁ συκέα εἴρω , ὅτι ἐκφέρω ὁ λανθάνω αὐτός , οὕτως ὁ λόγος κατανοέω · ελκτικός ὁ ἐν ὁ βάσις νοτίς διαφερόντως ὑπό θερμότης εἰμί ὁ συκέα . Πολλῆς δέ κατά ὁ ἐντεριώνη ὁ ἰκμάς συνίστημι , ἀναγκαῖος ὁ φύσις διά ὁ ὁ ὑγρός πέψις ὁ ἐν ὁ φάος γίγνομαι ὁ ἀχρεῖος τε καί γαῦδες ὁ ἰκμάς ἐκ ὁ ἀχρεομένων ἀποσκευάζω . καί πολλάκις οὗτος ποιέω , ὡς εἄν ὁ εἰλικρινής τε καί τρόφιμος ἐν ὁ καθήκω καιρός προβάλλω , καθαρίζω ὁ ἀχρείστου ποιότης . οὗτος τοίνυν πρό ὁ γλυκύς τε καί τέλειος καρπός ὑπό ὁ συκέα ἐν καρπός εἶδος προβάλλω , Ἐλᾶνθος λέγω · ὅσπερ καί αὐτός μέν ἐδώδιμος ἐστώ ὅτε ὁ βούλομαι εἰμί · οὖον μήv ἐκεῖνος εἰμί ὁ καρπός , ἀλλά ὁ καρπός προοίμιον ὁρίζω . ὁ οὗτος τοίνυν θεάομαι , καί ὁ καρπός ὅσος οὐδή πάντως ἐκδέχομαι . σημεῖον γάρ ὁ ἐδώδιμος σῦκον ὁ λανθάνω γίγνομαι , ὅς ἐκφέρω φημί ὁ συκή . ἐπειδή γάρ ὁ πνευματικός ἔαρ ὑπογράφω ὁ νύμφη ὁ λόγος · ὁ δέ καιρός οὗτος μεθόριος εἰμί δύο καιρός , ὁ τε χειμερινός κατήφεια , καί ὁ ἐν ὁ θέρω ὁ καρπός μετουσία · διά οὗτος ὁ μέν παραγίγνομαι ὁ κακός , διαρρήδην εὐαγγελίζω · ὁ δέ καρπός1 ὁ ἀρετή οὔπω τέλειος προδείκνυμι , ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ καθήκω καιρός ταμίζω , ὅταν ἵστημι ὁ θέρος . οἶδα δέ πάντως ὁ διά ὁ θέρος δηλέομαι ἐκ ὁ ὁ κύριος φωνή , ὁ οὗτος φημί , ὅτι ὁ θερισμός σῦς -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0455.1
A εἶναι τῆς πρὸς τὸ κακὸν κοινωνίας , ἀόριστος ἐν τῷ ἀγαθῷ μένει , οὐδὲ αὐτῆς βλέπουσα πέρας , διὰ τὸ μηδὲν τῶν ἐναντίων βλέπειν . Ὅταν τοίνυν ἐφέληχται πρὸς μετουσίαν ἑαυτῆς τὴν ἀνθρωπίνην ψυχὴν , ἀεὶ τῷ ἴσῳ μέτρῳ κατὰ τὴν ἐς τὸ κρεῖττον ὑπεροχὴν τῆς μεταχούσης ὑπερανέστηχεν . Ἡ μὲν γὰρ ψυχὴ μεῖζων αὐτῆς πάντοτε διὰ τῆς τοῦ ὑπερέχοντος μετουσίας γίνεται , καὶ αὐξανομένη οὐχ ἴσταται · τὸ δὲ μεταχόμενον ἀγαθὸν ἐν ἴσῳ μένει ἰσαύτως , ὑπὸ τῆς ἐπὶ πλεῖον ἀεὶ μεταχούσης ἐν ἴσῃ πάντοτε τῇ ὑπεροχῇ εὐρισκόμενον .
Lemmas: A εἰμί ὁ πρός ὁ κακός κοινωνία , ἀόριστος ἐν ὁ ἀγαθός μένω , οὐδέ αὐτός βλέπω πέρας , διά ὁ μηδείς ὁ ἐναντίος βλέπω . ὅταν τοίνυν ἐφέλκω πρός μετουσία ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος ψυχή , ἀεί ὁ ἴσος μέτρον κατά ὁ εἰς ὁ ἀγαθός ὑπεροχή ὁ μεταχέω ὑπερανίστημι . ὁ μέν γάρ ψυχή μείζων αὐτός πάντοτε διά ὁ ὁ ὑπερέχω μετουσία γίγνομαι , καί αὐξάνω οὐ ἴστημι · ὁ δέ μετέχω ἀγαθός ἐν ἴσος μένω ἴσος , ὑπό ὁ ἐπί πλείων ἀεί μεταχέω ἐν ἴσος πάντοτε ὁ ὑπεροχή εὑρίσκω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0455.2
B Ὁρῶμεν τοίνυν ὡσπερ ἐν βαθμῶν ἀναβάσει χειραγωγοιμένην διὰ τῶν τῆς ἀρετῆς ἀνόδων ἐπὶ τὰ πρῶτα παρὰ τοῦ λόγου τὴν νύμφην . Ἡν ἐνίσει πρώτον διὰ τῶν προφητῶν θυρίδων , καὶ τῶν δικτύων τῶν τοῦ νόμου παραγγελμάτων τὴν ἀκτῖνα ὁ Λόγος , καὶ προσκαλεῖ αὐτὴν ἐγγίσαι φωτί , καὶ καλὴν γενέσθαι πρὸς τὸ εἶδος τῆς περιστερᾶς ἐν τῷ φωτὶ μορφωθεῖσαν . Εἶτα μεταχούσαν τῶν καλῶν , ὅσον ἐχώρησε , πάλιν ἐξ ὑπαρχῆς , ὡς ἐτι τῶν καλῶν οὖσαν ἀμέτοχον , πρὸς τοῦ ὑπηρεκμένου κάλλους μετουσίαν ἐφέλκεται , ὥστε αὐτὴ κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς προκοπῆς πρὸς τὸ ἀεὶ προφαινόμενον καὶ τὴν ἐπιθυμίαν συναυξέσθαι , καὶ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῶν πάντοτε κατὰ τὸ ὑπεκείμενον εὐρισκομένων ἀγαθῶν , πρώτως ἅπτεσθαι τῆς ἀνόδου δοκεῖν . Διὰ τοῦτο φησὶ πάλιν πρὸς τὴν ἐγερθεμένην ὁ Λόγος , στί . Ἀνάστηθι , καὶ πρὸς τὴν ἐλθοῦσαν , στί . Ἐλθέ . Οὔτε γὰρ τῷ δυντὸς ἀνισταμένῳ λείψει ποτὲ ἀεὶ ἀνίστασθαι , οὔτε τῷ τρέχοντι πρὸς τὸν Κύριον , ἢ πρὸς τὸν θεῖον δρόμον εὐρυχωρία δαπανηθήσεται . Ἀεὶ τε γὰρ ἐγείρεσθαι χρή , καὶ μηδέποτε διὰ τοῦ δρόμου προσεγγίζοντας παύσασθαι . ὡς ὁδάκις ἂν λέγει τὸ Ἀνάστηθι καὶ τὸ Ἐλθέ , τοσάκις τῆς πρὸς τὸ κρεῖττον ἀναβάσεως τὴν δύναμιν δίδωσιν . Οὕτω νοεῖ καὶ τὰ ἐφεξῆς προκείμενα τοῦ λόγου . Ὁ γὰρ καλὴν ἐκ καλῆς γενέσθαι κελεύων , τὸ ἀποστολικὸν ἀντικρυς ὑποτίθησι , τὴν αὐτὴν εἰκόνα προστάσσων ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν μεταμορφοῦσθαι ὡς πάντοτε δόξαν εἶναι λαμβανόμενον καὶ τὸ ἀεὶ εὐρισκόμενον , κἂν δτι μάλιστα μέγα τι καὶ ὑψηλόν ,
Lemmas: B ὁράω τοίνυν ὡς ἐν βαθμός ἀνάβασις χειραγωγέω διά ὁ ὁ ἀρετή ἄνοδος ἐπί ὁ πρῶτος παρά ὁ λόγος ὁ νύμφη . ἐάν νίσσομαι πρῶτος διά ὁ προφήτης θυρίς , καί ὁ δίκτυον ὁ ὁ νόμος παράγγελμα ὁ ἀκτίς ὁ Λόγος , καί προσκαλέω αὐτός ἐγγίζω φάος , καί καλός γίγνομαι πρός ὁ εἶδος ὁ περιστερά ἐν ὁ φάος μορφόω . εἶτα μετέχω ὁ καλός , ὅσος χωρέω , πάλιν ἐκ ὑπαρχή , ὡς ἔτι ὁ καλός εἰμί ἀμέτοχος , πρός ὁ ὑπερέχω κάλλος μετουσία ἐφέλκω , ὥστε αὐτός κατά ὁ ἀναλογία ὁ προκοπή πρός ὁ ἀεί προφαίνω καί ὁ ἐπιθυμία συναυξάνω , καί διά ὁ ὑπερβολή ὁ πάντοτε κατά ὁ υπεκειμενω εὑρίσκω ἀγαθός , πρῶτος ἅπτω ὁ ἄνοδος δοκέω . Ζεύς οὗτος φημί πάλιν πρός ὁ ἐγείρω ὁ Λόγος , εἰμί . ἀνίστημι , καί πρός ὁ ἔρχομαι , εἰμί . ἔρχομαι . οὔτε γάρ ὁ Δύντος ἀνίστημι λείπω ποτέ ἀεί ἀνίστημι , οὔτε ὁ τρέχω πρός ὁ κύριος , ἢ πρός ὁ θέω δρόμος εὐρυχωρία δαπανάω . ἀείς τε γάρ ἐγείρω χρή , καί μηδέποτε διά ὁ δρόμος προσεγγίζω παύω . ὡς ὁδάκις εἄν λέγω ὁ ἀνίστημι καί ὁ ἔρχομαι , τοσάκις ὁ πρός ὁ ἀγαθός ἀνάβασις ὁ δύναμις δίδωμι . οὕτως νοέω καί ὁ ἐφεξῆς πρόκειμαι ὁ λόγος . ὁ γάρ καλός ἐκ καλός γίγνομαι κελεύω , ὁ ἀποστολικός αντίκρυ ὑποτίθημι , ὁ αὐτός εἰκών προστάσσω ἀπό δόξα εἰς δόξα μεταμορφόω ὡς πάντοτε δόξα εἰμί λαμβάνω καί ὁ ἀεί εὑρίσκω , κἀν δ μάλιστα μέγας τίς καί ὑψηλός ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0455.3
D ἡ μικρότερον εἶναι τοῦ ἐλπιζομένου πιστεύεται . Οὕτω τοίνυν περιστερὰν οὖσαν ἐν τοῖς προκατωρθωμένοις , οὐδὲν ἧττον περιστερὰν αὐτὴν πάλιν διὰ τῆς πρὸς τὸ κρεῖττον μεταμορφώσεως γενέσθαι διακελεύεται . Καὶ εἰ τοῦτο γένοιτο , τὸ ὑπὲρ τοῦτο πάλιν ὁ λόγος καθέξει διὰ τοῦ ὀνόματος ὑποδείξει .
Lemmas: D ὁ μικρός εἰμί ὁ ἐλπίζω πιστεύω . οὕτως τοίνυν περιστερά εἰμί ἐν ὁ προκατορθόω , οὐδείς κακός περιστερά αὐτός πάλιν διά ὁ πρός ὁ ἀγαθός μεταμόρφωσις γίγνομαι διακελεύομαι . καί εἰμί οὗτος γίγνομαι , ὁ ὑπέρ οὗτος πάλιν ὁ λόγος κατέχω διά ὁ ὄνομα ὑποδείκνυμι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0455.4
Λέγει γὰρ Δεῦρὸ σεαυτῇ , περιστερά μου , ἐν σκέπῃ τῆς πέτρας ἐχομένη τοῦ προπυγίωματος . Τίς οὖν ἡ πρὸς τὸ τέλειον ἄνοδος , ἥτις τοῖς νῦν εἰρημένοις ἐμφαίνεται ; Τὸ μηκέτι πρὸς τὴν τῶν ἐφέλκομένων βλέπειν σπουδήν , ἀλλ’ ὁδηγὴν πρὸς τὸ κρεῖττον τὴν ἰδίαν ἐπιθυμίαν ἔχειν . Δεῦρὸ γὰρ , φησὶ , σεαυτῇ , μὴ ἐκ λύπης , ἢ ἐξ ἀνάγκης , ἀλλὰ σεαυτῇ , τοῖς ἰδίοις λογισμοῖς τὴν προθυμίαν ἐν τῷ καλῷ ἐπι -
Lemmas: Λέγος γάρ δεῦρο σεαυτοῦ , περιστερά ἐγώ , ἐν σκέπη ὁ πέτρα ἔχω ὁ προπυγίωματος . Τῖς οὖν ὁ πρός ὁ τέλειος ἄνοδος , ὅστις ὁ νῦν εἴρω ἐμφαίνω ; ὁ μηκέτι πρός ὁ ὁ ἐφέλκω βλέπω σπουδή , ἀλλά ὁδηγός πρός ὁ ἀγαθός ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἔχω . δεῦρο γάρ , φημί , σεαυτοῦ , μή ἐκ λύπη , ἢ ἐκ ἀνάγκη , ἀλλά σεαυτοῦ , ὁ ἴδιος λογισμός ὁ προθυμία ἐν ὁ καλός ἐπι -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0457.1
Ταῦτα τοῦ Λόγου διὰ τῶν θυρίδων αὐτῇ ἐμβόησαντος , καλῶς ἀποκρίνεται ἡ περιστερά , ἡ περιλαμπεθεῖσα διὰ τῶν νοημάτων αὐγῆς , καὶ τὴν πέτραν νοήσασα , ἥτις ἐστὶν ὁ Χριστός . Λέγει γάρ , τὸ δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου , καὶ ἀκούσιόν μοι τὴν φωνὴν σου · ὅτι ἡ φωνὴ σου ἡδεῖα , καὶ ὄψις σου ὡραία . Τὸ δὲ λεγόμενον τοιούτον ἐστίν · Μὴκέτι μοι διαλέγου διὰ τῶν προφητικῶν τε καὶ νομικῶν ἀναγιγνώτων , ἀλλ' ὡς ἰδεῖν δύναμαι , οὕτω μοι δεῖξον σαυτὸν ἐμφανῶς , ἵνα ἐντὸς γένωμαι τῆς εὐαγγελικῆς πέτρας , καταλιποῦσα τὸ τοῦ νόμου προτείχισμα · καὶ ὡς χωρεῖ ἡ ἀκοή μου , οὕτω ὅδε τὴν φωνὴν σου ἐν τοῖς ὠσὶ μου γενέσθαι . Εἰ γὰρ ἡ διὰ τῶν θυρίδων φωνὴ τοσοῦτόν ἐστιν ἡδεῖα , πολὺ μᾶλλον ἡ κατὰ πρόσωπον σου ἐμφάνεια τὸ ἐράσμιον ἔξει . Ταῦτα λέγει ἡ νύμφη , νοήσασα τὸ κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν πέτραν μυστήριον , εἰς ὃπερ αὐτὴν ὁ πολυμερὴς καὶ πολυτρόπως ἐν ταῖς θυρίσι γεγὼναι Λόγος ἐχειραγώγησε · καὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ γεγένηται τῆς διὰ σαρκὸς θεοφανείας , ὥστε τὸν Λόγον γενέσθαι σάρκα , καὶ τὸν θεὸν ἐν σαρκὶ φανερωθῆναι , καὶ παραθέσθαι ταῖς ἀκοαῖς ἡμῶν τὰς θείας φωνὰς τὰς ἐπαγγελιομένας τοῖς ἀξίοις τὸν αἰώνιον μακαριότητα . Πῶς δὲ συμβαίνοι τῇ εὐχῇ τῆς νύμφης αἱ τοῦ Συμεῶνος φωναί , ὅς φησιν · Ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου , Δέσποτα , κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ . Ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου . Ἴδε γὰρ ἐκεῖνος , ὡς ἰδεῖν ἐπεπόθησεν αὐτόν . Τὴν δὲ φωνὴν αὐτοῦ τὴν ἡδεῖαν οἱ δεξάμενοι τοῦ Εὐαγγελίου τὴν χάριν ἐπιγινώσκουσιν , οἱ εἰπόντες , ὅτι Ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις .
Lemmas: οὗτος ὁ Λόγος διά ὁ θυρίς αὐτός ἐμβοάω , καλῶς ἀποκρίνω ὁ περιστερά , ὁ περιλάμπω διά ὁ νόημα αὐγή , καί ὁ πέτρα νοέω , ὅστις εἰμί ὁ Χριστός . λέγος γάρ , ὁ δείκνυμι ἐγώ ὁ ὄψις σύ , καί ἀκούσιος ἐγώ ὁ φωνή σύ · ὅτι ὁ φωνή σύ ἡδύς , καί ὄψις σύ ὡραῖος . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · μηκέτι ἐγώ διαλέγω διά ὁ προφητικός τε καί νομικός ἀναγιγνώσκω , ἀλλά ὡς ὁράω δύναμαι , οὗτος ἐγώ δείκνυμι σαυτοῦ ἐμφανής , ἵνα ἐντός γίγνομαι ὁ εὐαγγελικός πέτρα , καταλιμπάνω ὁ ὁ νόμος προτείχισμα · καί ὡς χωρέω ὁ ἀκοή ἐγώ , οὗτος ὅδε ὁ φωνή σύ ἐν ὁ οὖς ἐγώ γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ διά ὁ θυρίς φωνή τοσοῦτόν εἰμί ἡδύς , πολύς μᾶλλον ὁ κατά πρόσωπον σύ ἐμφάνεια ὁ ἐράσμιος ἔξειμι . οὗτος λέγω ὁ νύμφη , νοέω ὁ κατά ὁ εὐαγγελικός πέτρα μυστήριον , εἰς ὅσπερ αὐτός ὁ πολυμερής καί πολύτροπος ἐν ὁ θυρίς γίγνομαι Λόγος χειραγωγώ · καί ἐν ἐπιθυμία γίγνομαι ὁ διά σάρξ θεοφάνεια , ὥστε ὁ Λόγος γίγνομαι σάρξ , καί ὁ θεός ἐν σάρξ φανερόω , καί παρατίθημι ὁ ἀκοή ἐγώ ὁ θεῖος φωνή ὁ ἐπαγγέλλω ὁ ἄξιος ὁ αἰώνιος μακαριότης . Πῶς δέ συμβαίνω ὁ εὐχή ὁ νύμφη ὁ ὁ Συμεών φωνή , ὅς φημί · ἀπολύω ὁ δοῦλος σύ , δεσπότης , κατά ὁ ῥῆμα σύ ἐν εἰρήνη . ὅτι2 εἶδον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁ σωτήριος σύ . εἶδον γάρ ἐκεῖνος , ὡς ὁράω ἐπιποθέω αὐτός . ὁ δέ φωνή αὐτός ὁ ἡδύς ὁ δέχομαι ὁ Εὐαγγέλιος ὁ χάρις ἐπιγιγνώσκω , ὁ εἶπον , ὅτι ῥῆμα ζωή αἰώνιος ἔχω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0457.2
Διὰ ταῦτα δέχεται εὐχὴν τῆς νύμφης διχαλιν ὁσάαν ὁ καθαρὸς νυμφίος , καὶ μέλλων δεῖξαι αὐτὸν ἐμφανῶς , πρῶτον τοὺς θηρευτὰς παρορμᾷ πρὸς τὴν θήραν τῶν ἀλωπέκων , ὡς μὴκέτι τὸν ἀμπελῶνα δι' αὐτῶν πρὸς τὸν κυπρισμὸν ἐμποδίζεσθαι , λέγων · Πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκας , μικροὺς μὲν ὄντας , ἀφανιστικοὺς δὲ τῶν ἀμπελῶνων . Ἀνθήσουσι γὰρ αἱ ἀμπελοι , εἰ μὴκέτι εἰς τὰ λυμαίνόμενα . Πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκας μικροὺς , ἀφανίζοντας τοὺς ἀμπελῶνας , καὶ αἱ ἀμπελοι ἡμῶν κυπρίσουσιν . Ἄρα ἔστι δυνατὸν κατ' ἀξίαν ἐφικέσθαι τῆς μεγαλοφροσύνης τῶν νοημάτων ; Ὅσον θαῦμα τῆς θείας μεγαλειότητος περιέχει ὁ λόγος ; Ὅσον ἐμφαίνει τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ τὴν ὑπερβολὴν ἡ τῶν εἰρημένων διάνοια ; Πῶς ἐκεῖνος , περὶ οὗ τὰ τριήκοντα λέγεται , ὁ ἀνθρωποκτόνος , ὃν ἐν χαλῇ δυνατός , οὗ ἡ γλῶσσα ὡσεὶ ξυρόν ἐχον μένον περὶ οὗ φησι ὁ Προφήτης · Τὰ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἠκονημένα σὺν τοῖς ἀνθράκι τοῖς ἐρημικοῖς · καὶ , Ἐνεδρεύει ὡς λέων ἐν τῇ μάδρᾳ αὐτοῦ , ὁ Δράκων , ὁ μέγας , ὁ ἀποστάτης , ὁ ἅδης , ὁ πλατιῶν τὸ στόμα αὐτοῦ , ὁ κοσμοκράτωρ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους , ὃ ἔχων τοῦ θανάτου τὸ κράτος , καὶ ὅσα ἐκ προσώπου αὐτοῦ διηγείται ἡ προφητεία . Ὁ ἀζαιρούμενος ὅρια ἔθνων ἔστησε , δηλονότι ὁ Ὕψιστος , κατ' ἀριθμὸν ἀλλήλων αὐτοῦ , ὃ καταλαμβάνων τὴν οἰκουμένην ὡς νοστίαν , καὶ ὡς καταλελειμμένα ὡς ἀρχων αὐτὰ ὁ
Lemmas: Ζεύς οὗτος δέχομαι εὐχή ὁ νύμφη διχαλις ὅσος ὁ καθαρός νυμφίος , καί μέλλω δείκνυμι αὐτός ἐμφανής , πρῶτος ὁ θηρευτής παρορμάω πρός ὁ θήρ ὁ ἀλώπηξ , ὡς μηκέτι ὁ ἀμπελών διά αὐτός πρός ὁ κυπρισμός ἐμποδίζω , λέγω · πιάζω ἐγώ ἀλώπηξ , μικρός μέν εἰμί , αφανιστικός δέ ὁ ἀμπελών . ἀνθέω γάρ ὁ ἄμπελος , εἰμί μηκέτι εἰς ὁ λυμαίνω . πιάζω ἐγώ ἀλώπηξ μικρός , ἀφανίζω ὁ ἀμπελών , καί ὁ ἄμπελος ἐγώ κυπρίζω . ἄρας εἰμί δυνατός κατά ἄξιος ἐφικνέομαι ὁ μεγαλοφροσύνη ὁ νόημα ; ὅσος θαῦμα ὁ θεῖος μεγαλειότης περιέχω ὁ λόγος ; ὅσος ἐμφαίνω ὁ δύναμις ὁ Θεός ὁ ὑπερβολή ὁ ὁ εἴρω διάνοια ; Πῶς ἐκεῖνος , περί ὅς ὁ τριάκοντα λέγω , ὁ ἀνθρωποκτόνος , ὅς ἐν χαλάω δυνατός , ὅς ὁ γλῶσσα ὡσεί ξυρόν ἔχω μένω περί ὅς φημί ὁ Προφήτης · ὁ βέλος ὁ δυνατός ἀκονάω σύν ὁ ἄνθραξ ὁ ἐρημικός · καί , ἐνεδρεύω ὡς λέων ἐν ὁ Μαδράς αὐτός , ὁ Δράκων , ὁ μέγας , ὁ ἀποστάτης , ὁ ᾍδης , ὁ πλατύς ὁ στόμα αὐτός , ὁ κοσμοκράτωρ ὁ ἐξουσία ὁ σκότος , ὅς ἔχω ὁ θάνατος ὁ κράτος , καί ὅσος ἐκ πρόσωπον αὐτός διηγέομαι ὁ προφητεία . ὁ αζαιρεω ὅριον ἔθνος ἵστημι , δηλονότι ὁ ὕψιστος , κατά ἀριθμός ἀλλήλων αὐτός , ὅς καταλαμβάνω ὁ οἰκέω ὡς νοστία , καί ὡς καταλιμπάνω ὡς ἄρχω αὐτός ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0458.1
λῶγων τιθέναι ἐπάνω τῶν νεφελῶν τὸν θρόνον αὐτοῦ , καὶ ὁμοίως γίνεσθαι τῷ Ὑψίστῳ , καὶ ὅσα ἐν τῷ Ἰώβ ὁ λόγος περὶ αὐτοῦ διεξέρχεται , τὰ φοβερὰ καὶ φρικώδη , οὐ χαλκαὶ μὲν αἱ πλευραὶ , σιδηροὶ δὲ χυτοὶ ἡ ῥάχες , ἔγχαστα δὲ αὐτοῦ σμυρήτης λίθος · καὶ πάντα τοιαῦτα , δι’ ὧν τὴν φοβερὰν φύσιν ἐκείνην ὑπογράφει ὁ λόγος . Οὕτως οὖν ὁ τοιούτος , ὁ τοσούτος , ὁ στρατηγὸς τῶν ἐν τοῖς δαίμοσι λεγομένων , πῶς ὀνομάζεται παρὰ τῆς ἀληθινῆς τε καὶ μέγνης δυνάμεως ; Μικρὸν ἀλωπέκιον . Καὶ οἱ περὶ αὐτὸν πάντες , ἡ ὑποχείριος αὐτῷ στρατία , πάντες κατὰ τὸ ἴσον ἐξευτελισθέντες κατονομάζονται παρὰ τοῦ παρορμῶντος πρὸς τὴν κατ’ αὐτῶν ἄγραν τοὺς θηρευτάς . Εἰεν δὲ ἂν οὗτοι τάχα μὲν αἱ ἀγγελικαὶ δυνάμεις , αἱ τῆς δεσποτικῆς παρούσης ἐπὶ τὴν γῆν προσιπομεῖνσαι , καὶ τὸν βασιλέα τῆς δόξης ἐντὸς τοῦ βίου παράγουσαι , καὶ τοῖς ἀγνοοῦσιν ἐπιδεικνύουσαι . Τίς ἄρα οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης ; Ὁ κραταιὸς καὶ δυνατὸς ἐν πολέμῳ .
Lemmas: λωγάω τίθημι ἐπάνω ὁ νεφέλη ὁ θρόνος αὐτός , καί ὁμοίως γίγνομαι ὁ ὕψιστος , καί ὅσος ἐν ὁ Ἰώβ ὁ λόγος περί αὐτός διεξέρχομαι , ὁ φοβερός καί φρικώδης , οὖον χάλκεος μέν ὁ πλευρά , σίδηρος δέ χυτός ὁ Ράχες , ἔγχαστα δέ αὐτός σμυρητος λίθος · καί πᾶς τοιοῦτος , διά ὅς ὁ φοβερός φύσις ἐκεῖνος ὑπογράφω ὁ λόγος . οὕτως οὖν ὁ τοιούτος , ὁ τοσούτος , ὁ στρατηγός ὁ ἐν ὁ δαίμων λέγω , πῶς ὀνομάζω παρά ὁ ἀληθινός τε καί μέγνης δύναμις ; μικρός ἀλωπέκιον . καί ὁ περί αὐτός πᾶς , ὁ ὑποχείριος αὐτός Στρατίη , πᾶς κατά ὁ ἴσος ἐξευτελίζω κατονομάζω παρά ὁ παρορμάω πρός ὁ κατά αὐτός ἄγρα ὁ θηρευτής . ἄγω δέ εἄν οὗτος τάχα μέν ὁ ἀγγελικός δύναμις , ὁ ὁ δεσποτικός πάρειμι ἐπί ὁ γῆ προσιπομεῖνσαι , καί ὁ βασιλεύς ὁ δόξα ἐντός ὁ βίος παράγω , καί ὁ ἀγνοέω ἐπιδείκνυμι . Τῖς ἄρα οὗτος ὁ βασιλεύς ὁ δόξα ; ὁ κραταιός καί δυνατός ἐν πόλεμος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0458.3
Ἄλλα , φησίν , ἐγὼ τὸ ἀδελφίδιό μου , καὶ ὁ ἀδελφιδὸς μου ἕμοι , ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κήποις , ἕως οὗ
Lemmas: ἄλλος , φημί , ἐγώ ὁ ἀδελφίδιον ἐγώ , καί ὁ ἀδελφιδός ἐγώ ἐμέω , ὁ ποιμαίνω ἐν ὁ κῆπος , ἠώς ὅς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0459.1
A διαπνευσιν ἡ ἡμέρα , καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί . Τοῦτο δέ ἐστιν · Εἶδον , φησί , πρόσωπον πρὸς πρόσωπον τὸν ἀεὶ ὄντα ὑπὲρ ἐμοῦ , δι’ ἐμὲ δὲ ἐκ τῆς ἀδελφῆς μου τῆς συναγωγῆς ἀνθρωπικῶς ἀνατεῖλαντα , καὶ ἐν αὐτῷ ἀναπαύομαι , καὶ γίνομαι αὐτῷ οἰκητήριον . Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ποιμὴν ὁ καλός , ὃς οὐχὶ χόρτον ποιεῖται τὴν τῶν ποιμνίων νομήν , ἀλλὰ καθαροῖς κρίνοις τρέφει τὰ πρόβατα . Οὐ μὲν γὰρ χόρτῳ τρέφω τὸν χόρτον . Ἰδία γὰρ τροφὴ τῆς ἀλόγου φύσεως ὁ χόρτος ἐστίν . Ὁ δ’ ἄνθρωπος λογικὸς ὢν , τῷ ἀληθινῷ τρέφεται λόγῳ . Εἰ δὲ τοιούτῳ ἐμφορηθεὶν , καὶ αὐτὸς χόρτος γίνεται . Πᾶσα γὰρ σάρξ , φησί , χόρτος ἐστί , ἕως ἂν σάρξ ᾖ . Εἰ δὲ τις πνεῦμα γένοιτο , γεννηθεὶς ἐκ τοῦ πνεύματος , οὐκέτι τὸν χορτιώδη ἐπιδοκιμάζει βίον , ἀλλὰ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἔσται τροφή , ὅπερ ἡ καθαρότης καὶ ἡ εὐπνοία τοῦ κρίνου αἰνιᾷσεται . Ἔσται οὖν καὶ αὐτὸς , καθαρὸν κρίνον καὶ εὐπνουν , πρὸς τὴν τροφῆς φύσιν ἀλλοιούμενος . Τοὔτεστιν ἡ διαδεχομένη ταῖς ἀκτίσιν ἡμέρα , ἣτοι διαπνεῦσα , καθὼς ὠνόμασεν ἡ θεία φωνὴ τὴν διὰ τοῦ πνεύματος τῶν ἀκτίνων γινομένην διάχυσιν , διαπνοὴν ὀνομάσασα , ὅθεν αἱ τοῦ βίου μετακινούνται σκιαί · περὶ ἃς κατὰ σπουδὴν ὁρῶσιν , οἱ μὴ τῷ φωτὶ τῆς ἀληθείας τὸν τῆς ψυχῆς ὀφθαλμὸν καταυδάσαντες , οἱ τὴν σκιὰν καὶ τὸ μάταιον ὡς ὑφιστῶς ὁρῶντες , καὶ τὸ ἀληθῶς ὂν ὡς μὴ ὄν παραβλέποντες . Ἄλλ’ οἱ διὰ τῶν κρίνων τρεφόμενοι , τοὔτεστιν , οἱ τῇ καθαρᾷ τε καὶ εὐπνοοῦσῃ τροφῇ τὴν ψυχὴν πεινόμενοι , πᾶσαν ἀπατὴν τε καὶ σκιοειδῆ φαντασίαν τῶν κατὰ τὸν βίον τούτων σπουδαζομένων ἐαυτῶν ἀποστήσαντες , πρὸς τὴν ἀληθινὴν τῶν πραγμάτων ὑπόστασιν ὁρῶνται , υἱοὶ φωτὸς καὶ υἱοὶ ἡμέρας γινόμενοι .
Lemmas: A διάπνευσις ὁ ἡμέρα , καί κινέω ὁ σκιά . οὗτος δέ εἰμί · εἶδον , φημί , πρόσωπον πρός πρόσωπον ὁ ἀεί εἰμί ὑπέρ ἐγώ , διά ἐγώ δέ ἐκ ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ συναγωγή ἀνθρωπικός ἀνατέλλω , καί ἐν αὐτός ἀναπαύω , καί γίγνομαι αὐτός οἰκητήριον . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός , ὅς οὐ χόρτος ποιέω ὁ ὁ ποίμνιον νομή , ἀλλά καθαρός κρίνω τρέφω ὁ πρόβατον . οὖον μέν γάρ χόρτος τρέφω ὁ χόρτος . Ἴδιος γάρ τροφή ὁ ἄλογος φύσις ὁ χόρτος εἰμί . ὁ δέ ἄνθρωπος λογικός εἰμί , ὁ ἀληθινός τρέφω λόγος . εἰμί δέ τοιοῦτος ἐμφορέω , καί αὐτός χόρτος γίγνομαι . πᾶσα γάρ σάρξ , φημί , χόρτος εἰμί , ἠώς εἄν σάρξ εἰμί . εἰμί δέ τις πνεῦμα γίγνομαι , γεννάω ἐκ ὁ πνεῦμα , οὐκέτι ὁ χορτιώδη επιδοκιμάζω βίος , ἀλλά ὁ πνεῦμα αὐτός εἰμί τροφή , ὅσπερ ὁ καθαρότης καί ὁ εὔπνοια ὁ κρίνω αινιαειδω . εἰμί οὖν καί αὐτός , καθαρός κρίνον καί ὑπνόω , πρός ὁ τροφή φύσις ἀλλοιόω . τουτέστιν ὁ διαδέχομαι ὁ ἀκτίς ἡμέρα , ἤτοι διαπνέω , καθώς ὀνομάζω ὁ θεῖος φωνή ὁ διά ὁ πνεῦμα ὁ ἀκτίς γίγνομαι διάχυσις , διαπνοή ὀνομάζω , ὅθεν ὁ ὁ βίος μετακινώ σκιά · περί ὅς κατά σπουδή ὁράω , ὁ μή ὁ φάος ὁ ἀλήθεια ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός καταυδάω , ὁ ὁ σκιά καί ὁ μάταιος ὡς ὑφιστάω ὁράω , καί ὁ ἀληθής εἰμί ὡς μή εἰμί παραβλέπω . ἄλλος ὁ διά ὁ κρίνω τρέφω , τουτέστιν , ὁ ὁ καθαρός τε καί εὐπνοέω τροφή ὁ ψυχή πεινάω , πᾶς ἀπάτη τε καί σκιοειδής φαντασία ὁ κατά ὁ βίος οὗτος σπουδάζω ἑαυτοῦ ἀφεστήξω , πρός ὁ ἀληθινός ὁ πρᾶγμα ὑπόστασις ὁράω , υἱός φάος καί υἱός ἡμέρα γίγνομαι .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0459.2
Ταῦτα βλέπει ἡ νύμφη , καὶ κατεπείγει τὸν Λόγον διὰ τάχους εἰς ἔργον διαγαγεῖν τὸν ἀγαθὸν τὴν ἐλπίδα , Ἀποτρέχον , λέγουσα , ὡ ἀδελφιδέ , ὁμοιώθητι δορχάδι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη τῶν κοιλώματων . Ἴδε ὡς δορχάς , ὁ τὰς ἐνθυμήσεις τῶν ἀνθρώπων βλέπων , ὁ τοὺς διαλογισμοὺς τῶν καρδιῶν ἀναγινώσκων . Ἀφάνισον τὴν γονὴν τῆς ἁμαρτίας , ὡς νεβρὸς ἐλάφων ἐξαναλίσκων τὸ γένος τῶν ὄφεων . Ὄρῃς τὰ κοῖλα ὄρη τοῦ ἀνθρωπίνου βίου , ὧν τὰ ἐπαναστήματα , οὐχὶ ἀκρώρειά εἰσιν , ἀλλὰ φάραγγες ; Τρέχει τοίνυν ἕως τάχους ὁ Λόγος ἐπὶ τὰ κοῖλα ὄρη . Πᾶν γὰρ τὸ κατὰ τῆς ἀληθείας ὑψούμενον , βάραθρόν ἐστι · καὶ οὐχὶ ὄρος . Κοίλωμα , καὶ οὐχ ἀνάστημα . Ἐὰν οὖν ἐπιδράμῃς ἐπὶ ταῦτα , φησί , Πᾶσα ἡ τοιαύτη φάραγξ πληρωθήσεται , καὶ πᾶν τὸ τοιοῦτον ὄρος ταπεινωθήσεται . Ταῦτα φλέγεται ἡ ψυχή , ἣν ποιεῖται ὁ Λόγος , οὐχ ἐν ἀκάθαις τισιν ἢ χόρτοις , ἀλλ’ ἐν τῇ εὐοδίᾳ τῶν κρίνων τῆς καθαρᾶς πολιτείας . Ἄν γένοιτο καὶ ἡμᾶς ἐμφορηθῆναι ποιμαινομένους ὑπὸ τοῦ Λόγου , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ πρέπει ἡ δόξα καὶ κράτος , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οὗτος βλέπω ὁ νύμφη , καί κατεπείγω ὁ Λόγος διά τάχος εἰς ἔργον διάγω ὁ ἀγαθός ὁ ἐλπίς , ἀποτρέχω , λέγω , εἰμί ἀδελφιδές , ὁμοιόω δορκάς ἢ νεβρός ἔλαφος ἐπί ὁ ὄρος ὁ κοίλωμα . εἶδον ὡς δορχάς , ὁ ὁ ἐνθύμησις ὁ ἄνθρωπος βλέπω , ὁ ὁ διαλογισμός ὁ Καρδία ἀναγιγνώσκω . ἀφανίζω ὁ γονή ὁ ἁμαρτία , ὡς νεβρός ἔλαφος ἐξαναλίσκω ὁ γένος ὁ ὄφις . ὄρνυμι ὁ κοῖλος ὄρος ὁ ἀνθρώπινος βίος , ὅς ὁ ἐπανάστημα , οὐ ἀκρώρεια εἰμί , ἀλλά φάραγξ ; τρέχω τοίνυν ἠώς τάχος ὁ Λόγος ἐπί ὁ κοῖλος ὄρος . Πᾶν γάρ ὁ κατά ὁ ἀλήθεια ὑψόω , βάραθρον εἰμί · καί οὐ ὄρος . κοίλωμα , καί οὐ ἀνάστημα . ἐάν οὖν ἐπιτρέχω ἐπί οὗτος , φημί , πᾶσα ὁ τοιοῦτος φάραγξ πληρόω , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὄρος ταπεινόω . οὗτος φλέγω ὁ ψυχή , ὅς ποιέω ὁ Λόγος , οὐ ἐν ἀκάθη τις ἢ χόρτος , ἀλλά ἐν ὁ εὐοδία ὁ κρίνω ὁ καθαρός πολιτεία . ἄν γίγνομαι καί ἐγώ ἐμφορέω ποιμαίνω ὑπό ὁ Λόγος , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς πρέπω ὁ δόξα καί κράτος , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0459.3
# OMIΛΙΑ Γ' .
Lemmas: # OMIΛΙΑ Γε .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0459.4
Ἐπὶ κοίτης μου ἐν νυξὶ ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν
Lemmas: ἐπί κοίτη ἐγώ ἐν νύξ ζητέω ὅς ἀγαπάω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0461.1
μείκονος · ως καὶ ἐν τούτῳ τὸν ἀποστολικὸν ἀληθεύειν λέγον , διὰ τῆς τῶν ἐμπροσθὲν ἐπεκτάσεως , ἐν ᾧ ἤδη γινομένων τῶν προειρημένων . Τὸ γὰρ ἀεὶ τι μεῖζον , καὶ καθ’ ὑπερβολὴν ἀγαθὸν εὐρίσκον , περὶ ἑαυτὸ κατέχον τὴν τῶν μεταχόντων διάθεσιν , οὐκ ἐπὶ τῶν παρεληλυθότων βλέπειν , τῇ τῶν προτιμοτέρων ἀπολαύσει τῶν καταδεεστέρας τὴν μνήμην παρακρούμενον . Τὸ μὲν οὖν νόημα τὸ τῆς φιλοσοφίας τοῦ νυμφικοῦ διηγήματος ἡμῖν δογματιζόμενον , τοιοῦτον εἶναι νομίζομεν .
Lemmas: μείκονος · ως καί ἐν οὗτος ὁ ἀποστολικός ἀληθεύω λέγω , διά ὁ ὁ ἐμπροστίθημι ἐπέκτασις , ἐν ὅς ἤδη γίγνομαι ὁ προερέω . ὁ γάρ ἀεί τίς μείζων , καί κατά ὑπερβολή ἀγαθός εὑρίσκω , περί ἑαυτοῦ κατέχω ὁ ὁ μετέχω διάθεσις , οὐ ἐπί ὁ παρέρχομαι βλέπω , ὁ ὁ προτιμότερος ἀπολαύω ὁ καταδεής ὁ μνήμη παρακρούω . ὁ μέν οὖν νόημα ὁ ὁ φιλοσοφία ὁ νυμφικός διήγημα ἐγώ δογματίζω , τοιοῦτος εἰμί νομίζω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0461.2
Καιρός · δ’ ἂν εἴη πρῶτον μὲν αὐτῆς ἐπιμνησθῆναι τῆς λέξεως τῶν θεοπνεύτων λόγων · εἴθ’ οὕτως ἐφ’ ἀριθμοὺς τοῖς προθεωρηθείσι τὴν τοῦ ῥητοῦ ἐγκαιμένην διάνοιαν . Ἐπὶ κοίτης μου ἐν νυξὶν ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου · ἐζήτησα αὐτόν , καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν · ἐκάλεσα αὐτόν , καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου . Ἀναστήσομαι δὲ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει , ἐν ταῖς ἀγοραῖς , καὶ ἐν ταῖς πλατείαις , καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου . Ἐζήτησα αὐτόν , καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν · Εὗρόσάν με οἱ τηροῦντες , οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει . Μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ἴδετε ; ὡς σμικρὸν ὅτε παρελθὼν ἦν αὐτός , ἕως οὗ εὗρον ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου · ἐκράτησα αὐτόν , καὶ οὐκ ἀφῆκα αὐτόν , ἕως οὗ εἰσήγαγον αὐτόν εἰς οἶκον μητρός μου , καὶ εἰς ταμεῖον τῆς συλλαβοῦσής με .
Lemmas: Καιρός · δέ εἄν εἰμί πρῶτος μέν αὐτός ἐπιμιμνήσκομαι ὁ λέξις ὁ θεοπνευος λόγος · ἔτι οὕτως ἐπί ἀριθμός ὁ προθεωρέω ὁ ὁ ῥητός ἐγκαίω διάνοια . ἐπί κοίτη ἐγώ ἐν νύξ ζητέω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ · ζητέω αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός · καλέω αὐτός , καί οὐ ὑπακούω ἐγώ . ἀνίστημι δέ καί κυκλόω ἐν ὁ πόλις , ἐν ὁ ἀγορά , καί ἐν ὁ πλατύς , καί ζητέω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ . ζητέω αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός · ευροσαω ἐγώ ὁ τηρέω , ὁ κυκλόω ἐν ὁ πόλις . μή ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ ὁράω ; ὡς μικρός ὅτε παρέρχομαι εἰμί αὐτός , ἠώς ὅς εὑρίσκω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ · κρατέω αὐτός , καί οὐ ἀφίημι αὐτός , ἠώς ὅς εἰσάγω αὐτός εἰς οἶκος μήτηρ ἐγώ , καί εἰς ταμιεῖον ὁ συλλαμβάνω ἐγώ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0461.3
Πῶς τοίνυν ἐν τοῖς εἰρημένοις εὑρίσκομεν τὰ δογματικῶς ἡμῖν προθεωρηθέντα νοήματα ; γέγονεν ἐν ταῖς προλαβοῦσαις ἀνόδοις πρὸς λόγον τῆς ἐκάστοτε γινομένης αὐξήσεως . Ἀεὶ γὰρ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀλλοιούμενη , καὶ οὐδέποτε ἐπὶ τοῦ καταληφθέντος ἀγαθοῦ ἱσταμένη , νῦν μὲν ἵππῳ παραβαλλομένη τῇ καταστρεφούσῃ τὸν Αἰγύπτιον τύραννον · πάλιν δὲ ὀρμίσκοις καὶ τρυγόνοις εἰκαιομένη κατὰ τὸν περιανχένιον κόσμον . Ἔπειτα οὐκ ἀρκεσθεῖσα τούτοις , ἕτι πρὸς ἄνωτερον προέσει . Διὰ γὰρ τῆς ἡδείας νάρδου , τὴν θεῖαν ἐπιγιγνώσκει εὐωδίαν , καὶ οὐδ’ ἐν τούτῳ μένει , ἀλλὰ πάλιν αὐτὸν τὸν ποθούμενον οἷον τι ἀρώμα ἐπιπνοῦν ἐαυτῇ περιάπτει μεταξὺ τῶν λογικῶν μαζῶν , ὅθεν βρύει τὰ θεία διδάγματα , τῷ χωρήματι τῆς καρδίας ἐνδυσαμένη . Μετὰ τοῦτο καρπὸν ἐαυτῆς ποιεῖται τὸν γεωργόν , βότρυν αὐτὸν ὀνομάζουσα , ἧβου τι καὶ προσφιλὲς διὰ τοῦ ἄνθους εὐωδιάζοντα · καὶ οὕτως αὐξηθεῖσα διὰ τῶν τοιούτων ἀνόδων , καλὴ λέγεται , καὶ πλησίον γίνεται , καὶ περιστέραις τὸ ἐν τοῖς ὀμμασιν αὐτῆς παρεικάσται κάλλος . Ἔπειτα πάλιν πρὸς τὸ μεῖζον χωρεῖ . Διορατικωτέρα γὰρ γενομένη χάριν τοῦ Λόγου καταμανθάνει τὴν ὥραν καὶ θαυμάζει πῶς εἰδικὸς ἐπὶ τὴν κλίνην τῆς κάτω ζωῆς καταβαίνειν , τῇ ὀλικῇ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος φύσει συσκιαζόμενος . Πρὸς τούτοις τὸν τῆς ἀρετῆς οἶκον τῷ λόγῳ διαγράφει , οὗ γίνεται ἡ ἐρέβιμος ὕλη , κέδρος τε καὶ κυπάρισσος , σηπάζουσα τε καὶ διαφθορὰς ἀνεπίδεκτος , δι’ ὧν τὸ μόνιμόν τε καὶ ἀμετάληπτον τῆς πρὸς τὸ ἀγαθὸν σχέσεως διερμηνεύει τῷ λόγῳ . Ἔπειτα τοῦτο
Lemmas: Πῶς τοίνυν ἐν ὁ εἴρω εὑρίσκω ὁ δογματικός ἐγώ προθεωρέω νόημα ; γίγνομαι ἐν ὁ προλαμβάνω ἄνοδος πρός λόγος ὁ ἑκάστοτε γίγνομαι αὔξησις . ἀείς γάρ πρός ὁ ἀγαθός ἀλλοιόω , καί οὐδέποτε ἐπί ὁ καταλαμβάνω ἀγαθός ἵστημι , νῦν μέν ἵππος παραβάλλω ὁ καταστρέφω ὁ Αἰγύπτιος τύραννος · πάλιν δέ ὁρμίσκος καί τρύγων εἴκω κατά ὁ περιανχένιον κόσμος . ἔπειτα οὐ ἀρκέω οὗτος , ἔτι πρός ανώτερος πρόεσις . Ζεύς γάρ ὁ ἡδύς νάρδος , ὁ θεῖος ἐπιγιγνώσκω εὐωδία , καί οὐδέ ἐν οὗτος μένω , ἀλλά πάλιν αὐτός ὁ ποθέω οἷος τίς ἄρωμα ἐπιπνέω ἑαυτοῦ περιάπτω μεταξύ ὁ λογικός μαστός , ὅθεν βρύω ὁ θεῖος δίδαγμα , ὁ χώρημα ὁ Καρδία ἐνδύω . μετά οὗτος καρπός ἑαυτοῦ ποιέω ὁ γεωργός , Βότρυς αὐτός ὀνομάζω , Ήβου τίς καί προσφιλής διά ὁ ἄνθος εὐωδιάζω · καί οὕτως αὐξάνω διά ὁ τοιοῦτος ἄνοδος , κάλως λέγω , καί πλησίος γίγνομαι , καί περιστερά ὁ ἐν ὁ ὄμμα αὐτός παρεικάζω κάλλος . ἔπειτα πάλιν πρός ὁ μείζων χωρέω . Διορατικός γάρ γίγνομαι χάρις ὁ Λόγος καταμανθάνω ὁ ὥρα καί θαυμάζω πῶς εἰδικός ἐπί ὁ κλίνη ὁ κάτω ζωή καταβαίνω , ὁ ολικός ὁ ἀνθρώπινος σῶμα φύσις συσκιάζω . πρός οὗτος ὁ ὁ ἀρετή οἶκος ὁ λόγος διαγράφω , ὅς γίγνομαι ὁ ἐρέβιμος ὕλη , κέδρος τε καί κυπάρισσος , σήπω τε καί διαφθορά ἀνεπίδεκτος , διά ὅς ὁ μόνιμος τε καί ἀμετάληπτος ὁ πρός ὁ ἀγαθός σχέσις διερμηνεύω ὁ λόγος . ἔπειτα οὗτος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.1
δ.ἀ συγχρίσας ἡ πρὸς τὸ κρεῖττον αὐτῆς παραλλαγή A
Lemmas: ἀδής συγχρίω ὁ πρός ὁ ἀγαθός αὐτός παραλλαγή A
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.2
δεικνύεται , καὶ χρόνον ἐν ἀκανθᾶι δοκεῖ · καὶ πάλιν
Lemmas: δείκνυμι , καί χρόνος ἐν ἄκανθα δοκέω · καί πάλιν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.3
καὶ παρ' ἐκείνης καθορᾶσθαι τοῦ νυμφίου τὸ πρὸς
Lemmas: καί παρά ἐκεῖνος καθοράω ὁ νυμφίος ὁ πρός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.4
τοὺς ἄλλους διάφορον . Μήλον γὰρ ὀνομάζεται μεταξὺ
Lemmas: ὁ ἄλλος διάφορος . Μῆλος γάρ ὀνομάζω μεταξύ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.5
δρυμῶνὸς ἀκάρπου , τῇ εὐχολᾷ τῆς ὀπάρας ὡραϊζόμενον ,
Lemmas: δρυμός ἄκαρπος , ὁ ευχολη ὁ ὀπάρας ὡραΐζω ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.6
οὐ τὴν σκιὰν ὑπελθοῦσαν τῷ οἴκῳ γίνεται , καὶ
Lemmas: οὖον ὁ σκιά ὑπέρχομαι ὁ οἶκος γίγνομαι , καί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.7
μύροισ σπρίζεται , καὶ τὸς χαρποὺς τοῦ μύλου στοι -
Lemmas: μύρον σπριζω , καί τός χάρπος ὁ μύλος στος -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.8
λάζεται , καὶ τὸ ἐξελεχτὸν βέλος ἐν τῇ καρδίᾳ δεδεμένη
Lemmas: λάζομαι , καί ὁ ἐκλέγω βέλος ἐν ὁ Καρδία δήω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.9
διὰ τῆς γλυκειᾶς πληγῆς , πάλιν καὶ αὐτὴ βέλος γίνεται
Lemmas: διά ὁ γλυκύς πληγή , πάλιν καί αὐτός βέλος γίγνομαι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.10
ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ τοξότου , τῆς μὲν εὐωνύμῳ τὴν
Lemmas: ἐν ὁ χείρ ὁ τοξότης , ὁ μέν εὐώνυμος ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.11
κεφαλήν πρὸς τὸν ἄνω σκοπὸν εὐθύνουσης · τῆς δεξιᾶς
Lemmas: κεφαλή πρός ὁ ἄνω σκοπός ευθυνουω · ὁ δεξιός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.12
δὲ πρὸς ἑαυτὴν διαλαμβανούσης τὸ βέλος . Μετὰ
Lemmas: δέ πρός ἑαυτοῦ διαλαμβάνω ὁ βέλος . μετά
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.13
ταῦτα ὡς ἤδη πρὸς τὸ τέλειον φθασίαι , καὶ ταῖς
Lemmas: οὗτος ὡς ἤδη πρός ὁ τέλειος φθάνω , καί ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.14
λοιπαῖς τὴν ἐπὶ τὸν ποθοῦμενον προθυμίαν ὑφηγεῖται
Lemmas: λοιπός ὁ ἐπί ὁ ποθέω προθυμία ὑφηγέομαι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.15
τῷ λόγῳ , δι' ὁρκισμοῦ τινος τὴν ἀγάπην αὐτῶν
Lemmas: ὁ λόγος , διά ὁρκισμός τις ὁ ἀγάπη αὐτός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.16
ἐπενεῖρουσα . Τίς οὖν οὐκ ἂν εἴποι τὴν ἐπὶ τοσοῦτον
Lemmas: επενειρεω . Τῖς οὖν οὐ εἄν εἶπον ὁ ἐπί τοσοῦτος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.17
ψυχωθεῖσαν ψυχὴν ἐν τῷ ἀκροτάτῳ γεγενῆσθαι ὁρῶ
Lemmas: ψύχω ψυχή ἐν ὁ ἄκρος γίγνομαι ὁράω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.18
τῆς τελειότητος ; 'Αλλ' ὅμως τὸ πέρας τῶν προδηνη -
Lemmas: ὁ τελειότης ; Αλ ὅμως ὁ πέρας ὁ προδηνη -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.19
σμένων ἀρχὴ γίνεται τῆς ἐπὶ τὰ ὑπερχειμένα χειραγωγίας .
Lemmas: σμένος ἀρχή γίγνομαι ὁ ἐπί ὁ ὑπερχέω χειραγωγία .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.20
Πάντα γὰρ ἐκείναι φωνῆς ἤχος ἐνομίσθη ,
Lemmas: Πάν γάρ ἐκεῖνος φωνή ἦχος νομίζω ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.21
πρὸς τὴν τῶν μουσικῶν θεωρίαν τὴν ψυχὴν διὰ τῆς
Lemmas: πρός ὁ ὁ μουσικός θεωρία ὁ ψυχή διά ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.22
ἀκοῆς ἐπιστρεφοῦσης , καὶ βλέπειν ἄρχεται τὸν ποθοῦμενον ,
Lemmas: ἀκοή επιστρέφω , καί βλέπω ἄρχω ὁ ποθέω ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.23
ἀλλ' οὐδὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐμφανιζόμενον . Δορκάδι
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ ὀφθαλμός ἐμφανίζω . Δορκάς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.24
γὰρ ὁμοιοῦται , καὶ νεφρῷ παρεκκίζεται · καὶ
Lemmas: γάρ ὁμοιόω , καί νεφρός παρεκκιζω · καί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.25
οὐχ ἔστηκεν , οὔτε ἐπὶ τῆς ἡμετέρας ἡμέας , οὔτε ἐπὶ
Lemmas: οὐ ἵστημι , οὔτε ἐπί ὁ ἡμέτερος ἡμεῖς , οὔτε ἐπί
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.26
τοῦ τόπου αὐτοῦ τὸ φαινόμενον · ἀλλ' ἐπιπηδᾷ τοῖς
Lemmas: ὁ τόπος αὐτός ὁ φαίνω · ἀλλά ἐπιπηδάω ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.27
δρεσιν , ἀπὸ τῶν ἀκροτηρίων ἐπὶ τὰς τῶν βουνῶν ἐξοχὰς
Lemmas: δρες , ἀπό ὁ ἀκρωτήριον ἐπί ὁ ὁ βουνός ἐξοχή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.28
βαλλόμενος . Καὶ πάλιν ἐν μαλόνι καταστάσει
Lemmas: βάλλω . καί πάλιν ἐν μαλόνι κατάστασις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.29
ἡ νύμφη γίνεται , φωνῆς δευτέρας πρὸς αὐτὴν ἐλθούσης ,
Lemmas: ὁ νύμφη γίγνομαι , φωνή δύο πρός αὐτός ἔρχομαι ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.30
δι' ἧς παραρμᾶται καταλιπεῖν τὴν τοῦ τοίχου
Lemmas: διά ὅς παραρμᾶται καταλείπω ὁ ὁ τοῖχος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.31
σκιάν , καὶ ἐν ὑπαίθρῳ γενέσθαι , καὶ τῇ σκέπῃ τῆς
Lemmas: σκιά , καί ἐν ὕπαιθρος γίγνομαι , καί ὁ σκέπη ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.32
πύρας συναναπαύεσθαι , τῆς ἐχομένης τοῦ προτειχίσματος ,
Lemmas: πύρα συναναπαύομαι , ὁ ἔχω ὁ προτείχισμα ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.33
καὶ τῆς ξαρινῆς ὥρας κατασχευῆσαι , δρεπομένη
Lemmas: καί ὁ ξαρινεος ὥρα κατέχω , δρέπω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.34
τοῦ καιροῦ τὰ ἄνθη ἄχματα ὄντα καὶ ἄφαιλα ,
Lemmas: ὁ καιρός ὁ ἄνθος ἄχμα εἰμί καί ἄφαιλα ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.35
καὶ πρὸς τομὴν ἐπιπθῆσαι , καὶ ὅσα ἄλλα πρὸς ἀπόλαυσιν
Lemmas: καί πρός τομή ἐπιπάσχω , καί ὅσος ἄλλος πρός ἀπόλαυσις
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.36
ὁ καιρὸς τοῖς τρυφωσις χορίζεται , καὶ τὰς τῶν
Lemmas: ὁ καιρός ὁ τρυφωσις χορίζω , καί ὁ ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.37
μουσικῶν ὀρνίθων φωνάς · δι' ὧν πάλιν τελειοτέρα
Lemmas: μουσικός ὄρνις φωνή · διά ὅς πάλιν τέλειος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.38
γινόμενῃ ἡ νύμφη , αὐτὴν ἀξιοῖ τοῦ φθεγγομένου τὴν
Lemmas: γίγνομαι ὁ νύμφη , αὐτός ἀξιόω ὁ φθέγγομαι ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.39
ἑαὐν ἰδεῖν ἐμφανῶς , καὶ τὸν λόγον παρ' αὐτοῦ δέξασθαι ·
Lemmas: ἑαὐν ὁράω ἐμφανής , καί ὁ λόγος παρά αὐτός δέχομαι ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.40
μηκέτι δ' · ἑτέρων φθεγγομένων . Πάλιν εἰκὸς
Lemmas: μηκέτι δέ · ἕτερος φθέγγομαι . πάλιν εἰκός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.41
ἔστιν ἐπὶ τούτοις μακαρισθῆναι τὴν ψυχὴν , τῆς ὑφη -
Lemmas: εἰμί ἐπί οὗτος μακαρίζω ὁ ψυχή , ὁ ὑφή -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.42
λῆς ἀναβάσεως τοῦ ἀκροτάτου τῶν ποθουμένων ἐφικο -
Lemmas: Λῆς ἀνάβασις ὁ ἄκρος ὁ ποθέω φίκος -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.43
μένην . Τί γὰρ ἂν τις μεῖζον εἰς μακαρισμὸν ἐννοήσειεν ,
Lemmas: μένω . τις γάρ εἄν τις μείζων εἰς μακαρισμός ἐννοέω ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.44
τοῦ εἰδεῖν τὸν Θεόν ; 'Αλλὰ καὶ τοῦτο , τῶν μὲν
Lemmas: ὁ εἴδω ὁ Θεός ; Αλλά καί οὗτος , ὁ μέν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.45
προδηνησμένων πέρας ἐστι , τῆς δὲ τῶν ὑπερχειμέ -
Lemmas: προδηνησμένων πέρας εἰμί , ὁ δέ ὁ ὑπερχειμέ -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.46
νων ἐλπίδος ἀρχὴ γίνεται . Πάλιν γὰρ τῆς φωνῆς
Lemmas: νάω ἐλπίς ἀρχή γίγνομαι . πάλιν γάρ ὁ φωνή
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.47
ἀκούει τῆς διακελευομένης τοῖς θηραταῖς ἐπὶ σωτηρίᾳ
Lemmas: ἀκούω ὁ διακελεύω ὁ θηρατής ἐπί σωτηρία
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.48
τῶν ἀπτελῶνων τῶν λογικῶν , ἀγρεύσαι τὰ βλαστικὰ
Lemmas: ὁ ἀπτελῶνων ὁ λογικός , ἀγρεύω ὁ βλαστικός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.49
τῶν καρπῶν θηρία , τοὺς μικροὺς ἐκείνους ἀλά -
Lemmas: ὁ καρπός θηρίον , ὁ μικρός ἐκεῖνος ἀλάομαι -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.50
πικας · καὶ τοῦτο γενομένου , μεταχωρεῖ τὰ δύο εἰς
Lemmas: Πικᾶς · καί οὗτος γίγνομαι , μεταχωρέω ὁ δύο εἰς
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.51
ἄλληλα , ὅτε Θεὸς ἐν τῇ ψυχῇ γινόμενος , καὶ πάλιν
Lemmas: ἀλλήλων , ὅτε θεός ἐν ὁ Ψυχή γίγνομαι , καί πάλιν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.52
εἰς τὸν Θεὸν ἡ ψυχὴ μετοικίζεται . Λέγει γάρ , ὅτι
Lemmas: εἰς ὁ θεός ὁ ψυχή μετοικίζω . λέγος γάρ , ὅτι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.53
Ἀδελφιδὸς μου ἐμοί · κάμω ἐν αὐτῇ , τῷ ἐν
Lemmas: ἀδελφιδός ἐγώ ἐγώ · κάμνω ἐν αὐτός , ὁ ἐν
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.54
τοῖς χρόνοις ποιμαινόντι , καὶ μεταθεῖντι τὴν ἀνθρωπίνην
Lemmas: ὁ χρόνος ποιμαίνω , καί μετατίθημι ὁ ἀνθρώπινος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.55
ζωὴν ἀπὸ τῶν σκιωδῶν φαντασμάτων ἐπὶ τὴν
Lemmas: ζωή ἀπό ὁ σκιώδης φάντασμα ἐπί ὁ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.56
τῶν δυντῶν ἀλήθειαν . 'Ορᾷς εἰς ὅσον ἀναβέβηκεν ὑψος
Lemmas: ὁ δύο ἀλήθεια . 'Ορᾷς εἰς ὅσος ἀναβαίνω ὕψος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0462.57
ἡ ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν κατὰ τὸν προφητικὸν πο -
Lemmas: ὁ ἐκ δύναμις εἰς δύναμις κατά ὁ προφητικός ἀπό -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0463.1
χανεῖ τε καὶ δυσχεραίνει καὶ τὴν τοιαύτην τῆς ψυχῆς τῷ ζητουμένῳ , ὑπογράφει τῷ λόγῳ .
Lemmas: χάσκω τε καί δυσχεραίνω καί ὁ τοιοῦτος ὁ Ψυχή ὁ ζητέω , ὑπογράφω ὁ λόγος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0463.2
Α ρευομένη λόγον , ὡς τοῦ ἀχρωτάτου τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐλπίδος τετυγχάνει δοκεῖν . Τί γὰρ ἀνύστερον τοῦ ἐν αὐτῷ γενέσθαι τῷ ποθουμένῳ , καὶ ἐν αὐτῷ τὸν ποθοῦντα δεδασθαι ; Ἄλλ᾽ ὅμως ἐν τοῦτῳ γενομένη , πάλιν ὡς ἐνδεὴς οὖσα τοῦ ἀγαθοῦ ἀποδύρεται · καὶ ὡς μήπω ἔχουσα τὴν ἐπιθυμίαν προκειμένην , ἀμηἀμυχανίαν δημοσιεύει τῷ διηγήματι καὶ ὅπως εὗρε
Lemmas: Α ῥεύω λόγος , ὡς ὁ ἄχρως ὁ ὁ ἀγαθός ἐλπίς τυγχάνω δοκέω . τις γάρ ἀνύστερον ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι ὁ ποθέω , καί ἐν αὐτός ὁ ποθέω δατέομαι ; ἄλλος ὅμως ἐν τοῦτῳ γίγνομαι , πάλιν ὡς ἐνδεής εἰμί ὁ ἀγαθός ἀποδύρομαι · καί ὡς μήπω ἔχω ὁ ἐπιθυμία πρόκειμαι , ἀμηἀμυχανίαν δημοσιεύω ὁ διήγημα καί ὅπως εὑρίσκω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0463.3
Ταῦτα δὲ πάντα διὰ τῆς τῶν προκειμένων ἡμῖν ῥητῶν θεωρίας μαθάνομεν , δι᾽ ὧν σαφῶς διδασκόμεθα , τὸ μήτε τινὶ τέρατι τὸ μεγαλεῖον τῆς θείας ὁρίζεσθαι φύσεως , μήτε τι γνώσεως μέτρον ὄρον γίνεσθαι τῆς τῶν ζητουμένων κατανοήσεως , μεθ᾽ ὃ στήναι χρὴ τὴς ἐπὶ τὸ πρόσω φοράς , τὸν τῶν ὑψηλῶν Β ὀρέγοντα · ἀλλ᾽ οὕτως ἔχειν τὸν διὰ τῆς ὑπερκειμένης κατανοήσεως ἐπὶ τὸν ἄνω τρέχοντα νοῦν , ὡς πᾶσαν τελειότητα γνώσεως τὴν ἐφικτὴν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει , ἀρχὴν γίνεσθαι τῆς τῶν ὑψηλοτέρων ἐπιθυμίας . Καὶ μοι σκόπει δι᾽ ἀκριβείαν τὸν προκειμενον τῇ θεωρίᾳ λόγον , τοῦτο προκατανοήσας , ὅτι θάλαμός ἐστιν ἡ σωματικὴ τοῦ λόγου ὑπογραφή , καὶ γαμικὴ τις διασκευή , δίδωσι τῇ θεωρίᾳ τὰς ὕλας , ὧν ἡ φιλοσοφία , πρὸς τὸ καθαρὸν τε καὶ ἄυλον μετενεγχοῦσα τὰς τῶν νοημάτων ἐμφάσεις , διὰ τῶν αὐτῶι · ἐπτελουμένων προάγει τὰ δόγματα , τοῖς τῶν γνωμένων αἰνίγμασι συγχρησαμένη πρὸς τὴν τῶν δηλουμένων σαφηνείαν . Ἐπειδὴ τοίνυν νύμφην μὲν ὑπέθετο τὴν ψυχὴν ὁ λόγος , ὁ δὲ ἐξ ὅλης καρδίας τε καὶ ψυχῆς καὶ δυνάμεως παρ᾽ αὐτῆς ἀγαπώμενος Θεός , νυμφίος κατονομάζεται , ἀκολούθως ἐπὶ τὸ ἀχρώτατον , ὡς φητο , τῶν ἐλπιζομένων ἐλθοῦσα , καὶ τὴν πρὸς τὸν ποθοῦντα ἀνακεχράσθαι νομίσασα , κοίτην ὀνομάζει τὴν τελειοτάταν τοῦ ἀγαθοῦ μετουσίαν , καὶ νύκτα λέγει , τὸν τοῦ σκότους καιρόν · διὰ δὲ τοῦ ὀνόματος τῆς νυκτός , ἐνδείκνυται τὸν ἀοράτων τὴν θεωρίαν , καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ Μωϋσέως , τοῦ ἐν τῷ γνόφῳ γεγονότος ἐν ᾧ ἦν ὁ Θεός · ὃς ἔθετο , καθὼς φησιν ὁ Προφήτης , σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ .
Lemmas: οὗτος δέ πᾶς διά ὁ ὁ πρόκειμαι ἐγώ ῥητός θεωρία μανθάνω , διά ὅς σαφῶς διδάσκω , ὁ μήτε τις τέρας ὁ μεγαλεῖον ὁ θεῖος ὁρίζω φύσις , μήτε τίς γνῶσις μέτρον ὄρον γίγνομαι ὁ ὁ ζητέω κατανόησις , μετά ὅς ἵστημι χρή σής ἐπί ὁ πρόσω φορός , ὁ ὁ ὑψηλός Β ὀρέγω · ἀλλά οὕτως ἔχω ὁ διά ὁ ὑπέρκειμαι κατανόησις ἐπί ὁ ἄνω τρέχω νόος , ὡς πᾶς τελειότης γνῶσις ὁ ἐφικτός ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ἀρχή γίγνομαι ὁ ὁ ὑψηλός ἐπιθυμία . καί ἐγώ σκοπέω διά ἀκρίβεια ὁ πρόκειμαι ὁ θεωρία λόγος , οὗτος προκατανοέω , ὅτι θάλαμος εἰμί ὁ σωματικός ὁ λόγος ὑπογραφή , καί γαμικός τις διασκευή , δίδωμι ὁ θεωρία ὁ Ὕλας , ὅς ὁ φιλοσοφία , πρός ὁ καθαρός τε καί ἄυλος μεταφέρω ὁ ὁ νόημα ἔμφασις , διά ὁ αὐτός · ἐπιτελέω προάγω ὁ δόγμα , ὁ ὁ γιγνώσκω αἴνιγμα συγχράομαι πρός ὁ ὁ δηλέομαι σαφήνεια . ἐπεί τοίνυν νύμφη μέν ὑποτίθημι ὁ ψυχή ὁ λόγος , ὁ δέ ἐκ ὅλος Καρδία τε καί Ψυχή καί δύναμις παρά αὐτός ἀγαπάω Θεός , νυμφίος κατονομάζω , ἀκόλουθος ἐπί ὁ ἄχρως , ὡς φημί , ὁ ἐλπίζω ἔρχομαι , καί ὁ πρός ὁ ποθέω ἀναχράομαι νομίζω , κοίτη ὀνομάζω ὁ τέλειος ὁ ἀγαθός μετουσία , καί νύξ λέγω , ὁ ὁ σκότος καιρός · διά δέ ὁ ὄνομα ὁ νύξ , ἐνδείκνυμι ὁ ἀόρατος ὁ θεωρία , κατά ὁμοιότης ὁ Μωϋσῆς , ὁ ἐν ὁ γνόφος γίγνομαι ἐν ὅς εἰμί ὁ Θεός · ὅς τίθημι , καθώς φημί ὁ Προφήτης , σκότος ἀποκρυφή αὐτός κύκλος αὐτός .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0463.4
Ἐν ᾧ καταστάσα , τότε διδάσκεται , ὅτι τοσοῦτον . ἀπέχει τοῦ ἐπιβῆναι τῆς τελειότητος , ὅσον οἱ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἐγχειρήσαντες . Ἦδη γὰρ , φησίν , ὡς τῶν τελείων ἀξιωθείσα , καθάπερ ἐπὶ κοίτης τινὸς τῆς τῶν ἐγνωσμένων καταλήψεως ἐμαντὴν ἀναπαύουσα , ὅτε τῶν ἀοράτων ἐντὸς ἐγενόμην , καταλιποῦσα τὰ αἰσθητήρια , ὅτε περιεσχένη τῇ θείᾳ νυκτί , τὸν ἐν τῷ γνόφῳ κεκρυμένον ἀναζητοῦσα , τότε τὸν μὲν ἀγάπην πρὸς τὸ ποθοῦντα εἶχον · αὐτὸ δὲ τὸ ἀγαπώμενον διέστη τῶν λογισμῶν τὴν λαβὴν . Ἐζήτουν γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τῇ κοίτῃ μου ἐν ταῖς νυξίν , ὥστε γνῶναι τίς ἡ οὐσία , πόθεν ἄρχεται , εἰς τί καταλήγει , καὶ ἐν τίνι τὸ εἶναι ἔχει . Ἄλλ᾽ οὐχ εὗρον αὐτόν · ἐκάλεσα αὐτὸν ἐξ ὀνόματος , ὡς ἦν μοι δυνατόν ἐξερεῦναι ἐπὶ τοῦ ἀκατονομάστου ὀνόματος . Ἄλλ᾽ οὐχ ἦν ὀνόματος ἐμφασίς ἡ καθ᾽ ὀνομαζομένη ζητουμένου . Πῶς γὰρ δ
Lemmas: ἐν ὅς καθίστημι , τότε διδάσκω , ὅτι τοσοῦτος . ἀπέχω ὁ ἐπιβαίνω ὁ τελειότης , ὅσος ὁ μηδέ ὁ ἀρχή ἐγχειρέω . ἤδη γάρ , φημί , ὡς ὁ τέλειος ἀξιόω , καθάπερ ἐπί κοίτη τις ὁ ὁ γιγνώσκω κατάληψις μάντης ἀναπαύω , ὅτε ὁ ἀόρατος ἐντός γίγνομαι , καταλιμπάνω ὁ αἰσθητήριον , ὅτε περιέχω ὁ θεῖος νύξ , ὁ ἐν ὁ γνόφος κρύπτω ἀναζητέω , τότε ὁ μέν ἀγάπη πρός ὁ ποθέω ἔχω · αὐτός δέ ὁ ἀγαπάω διΐστημι ὁ λογισμός ὁ λαβή . ζητέω γάρ αὐτός ἐπί ὁ κοίτη ἐγώ ἐν ὁ νύξ , ὥστε γιγνώσκω τίς ὁ οὐσία , πόθεν ἄρχω , εἰς τίς καταλήγω , καί ἐν τίς ὁ εἰμί ἔχω . ἄλλος οὐ εὑρίσκω αὐτός · καλέω αὐτός ἐκ ὄνομα , ὡς εἰμί ἐγώ δυνατός ἐξερεύω ἐπί ὁ ἀκατονόμαστος ὄνομα . ἄλλος οὐ εἰμί ὄνομα ἔμφασις ὁ κατά ὀνομάζω ζητέω . Πῶς γάρ δ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0464.2
Καὶρὸς δ' ἂν εἴη πάλιν ἐπ' αὐτῆς τῆς λέξεως παραβῆσθαι τὰς θείας φωνάς , ὥστε τοῖς θεωρηθεῖσιν ἐφαρμοσθῆναι τὰ ῥήματα . Ἐπὶ κοίτῃ μου ἐν νυξὶ ἐξήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου . Ἐζήτησα αὐτόν , καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν · ἐκάλεσα αὐτόν , καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου . Ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει , ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις , καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου . Ἐζήτησα αὐτόν , καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν . Εὗρόσάν με οἱ τηροῦντες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει . Μὴ ὧν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου , ἴδετε ; Ὡς μικρὸν ὅτε παρῆλθον ἀπ' αὐτῶν , ὅως οὐ εὗρον ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου . Ἐκράτησα αὐτόν , καὶ οὐκ ἀφῆκα αὐτόν , ἕως οὐ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰς οἶκον μητρός μου , καὶ εἰς ταμεῖον τῆς συλλα-δοῦσής με . Ἐπὶ τούτοις πάλιν ὑπὸ φιλανθρωπίας , καὶ ταῖς θυγατράσιν Ἱερουσαλὴμ διαλέγεται , ἃς ἐν τῇ ἐμπροσθεν ἐν συγκρίσει τοῦ τῆς νύμφης κάλλους τοῦ περιεχασθέντος τῷ κήνῃ , ἀνάνθες ὅλως
Lemmas: Καιρός δέ εἄν εἰμί πάλιν ἐπί αὐτός ὁ λέξις παραβαίνω ὁ θεῖος φωνή , ὥστε ὁ θεωρέω ἐφαρμόζω ὁ ῥῆμα . ἐπί κοίτη ἐγώ ἐν νύξ ἐξαιτέω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ . ζητέω αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός · καλέω αὐτός , καί οὐ ὑπακούω ἐγώ . ἀνίστημι δή καί κυκλόω ἐν ὁ πόλις , ἐν ὁ ἀγορά καί ἐν ὁ πλατύς , καί ζητέω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ . ζητέω αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός . ευροσαω ἐγώ ὁ τηρέω ὁ κυκλόω ἐν ὁ πόλις . μή ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ , ὁράω ; ὡς μικρός ὅτε παρέρχομαι ἀπό αὐτός , ὅς οὖον εὑρίσκω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ . κρατέω αὐτός , καί οὐ ἀφίημι αὐτός , ἠώς οὖον εἰσάγω αὐτός εἰς οἶκος μήτηρ ἐγώ , καί εἰς ταμιεῖον ὁ συλλα-δουω ἐγώ . ἐπί οὗτος πάλιν ὑπό φιλανθρωπία , καί ὁ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα διαλέγω , ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἐν σύγκρισις ὁ ὁ νύμφη κάλλος ὁ περιέχω ὁ καίνω , Άνανθος ὅλως
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0465.1
ἀνέμισε , καὶ διὰ τοῦ ὄρχου τῶν ἐν τῷ κόσμῳ διυμαιμένων πρὸς τὸ ἰσον τῆς ἀγάπης διανίστησι μέτρον , ὥστε τὸ θέλημα τοῦ νυμφίου καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐνεργὸν γίνεσθαι . Εἴρηται δὲ ἐν τοῖς φθασασιν , τίς τε ὁ κόσμος ἐν ᾧ αἱ ἰσχύες καὶ αἱ δυνάμεις , καὶ τί τὸ θέλημα τοῦ ἐξ ἕξης καρδίας τε καὶ ψυχῆς ἀγαπουμένου , ὡς μὴ χρεῖαν εἶναι πάλιν δι’ αὐτῶν τὸν λόγον μηχύνεσθαι , τῆς προθεωρηθείσης ἡμῖν ἐν τοῖς ῥήμασι διανοίας , τὸ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ νοούμενον ἰκανῶς φανερουμένης . Ἄλλὰ πρὸς τὸ ἐφεξῆς τοῦ λόγου προτώμεν , εἴπερ γένοιτο δυνατὸν καὶ ἡμῖν συναναβῆναι τῇ τελείᾳ περιστερᾷ πρὸς τὸ ὕψος ἀνιπταμένην , καὶ ἀκούσαι τῆς τῶν φίλων τοῦ νυμφίου φωνῆς , ἐν θαύματι ποιουμένων τὴν ἀνάδασιν αὐτῆς τὴν ἐκ τῆς ἑρήμου , ἡ δὴ καὶ μᾶλλον πλεονάζει τοῖς θεαταῖς τὴν ἐκπλήξιν , εἰ τοιαύτην ἡ ἔρημος ἀναδίδωσι , ὡς μιμεῖσθαι δένδρων κάλλος , τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ διὰ τῶν ἀτμῶν τοῦ θυμιάματος γεωργουμένων . Τὰ δὲ θυμιάματα σμύρνα καὶ λίβανος ἦν · τῷ δὲ ἀπὸ τούτων .
Lemmas: ανεμίζω , καί διά ὁ ὄρχος ὁ ἐν ὁ κόσμος διυμαιμένων πρός ὁ ἴσος ὁ ἀγάπη διανίσταμαι μέτρον , ὥστε ὁ θέλημα ὁ νυμφίος καί ἐπί αὐτός ἐνεργός γίγνομαι . ἔρομαι δέ ἐν ὁ φθάνω , τίς τε ὁ κόσμος ἐν ὅς ὁ ἰσχύς καί ὁ δύναμις , καί τίς ὁ θέλημα ὁ ἐκ έξειμι Καρδία τε καί Ψυχή ἀγαπάω , ὡς μή χρεῖα εἰμί πάλιν διά αὐτός ὁ λόγος μηχυνω , ὁ προθεωρέω ἐγώ ἐν ὁ ῥῆμα διάνοια , ὁ ἐν ὁ τόπος οὗτος νοέω ἱκανῶς φανερόω . ἀλλά πρός ὁ ἐφεξῆς ὁ λόγος προτάσσω , εἴπερ γίγνομαι δυνατός καί ἐγώ συναναβαίνω ὁ τέλειος περιστερά πρός ὁ ὕψος ἀναπέτομαι , καί ἀκούω ὁ ὁ Φίλων ὁ νυμφίος φωνή , ἐν θαῦμα ποιέω ὁ ἀναδέω αὐτός ὁ ἐκ ὁ ἐρῆμος , ὁ δή καί μᾶλλον πλεονάζω ὁ θεατής ὁ ἔκπληξις , εἰμί τοιοῦτος ὁ ἐρῆμος ἀναδίδωμι , ὡς μιμέομαι δένδρον κάλλος , ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος διά ὁ ἀτμός ὁ θυμίαμα γεωργέω . ὁ δέ θυμίαμα Σμύρνα καί λίβανος εἰμί · ὁ δέ ἀπό οὗτος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0465.2
ἀτμῷ καὶ κονιορτὸς τις διὰ τῶν λεπτοποιηθέντων ἀρώματων εἶναι τῆς ἀναπεχραμένης πρὸς τὸν ἀέρα , τὴν ἐκπλήξιν , εἰ τοιαύτην ἡ ἔρημος ἀναδίδωσι , ὡς μιμεῖσθαι δένδρων κάλλος , τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ διὰ τῶν ἀτμῶν τοῦ θυμιάματος γεωργουμένων . Τὰ δὲ θυμιάματα σμύρνα καὶ λίβανος ἦν · τῷ δὲ ἀπὸ τούτων .
Lemmas: ἀτμός καί κονιορτός τις διά ὁ λεπτοποιέω ἄρωμα εἰμί ὁ ἀναπεχραμένης πρός ὁ ἀήρ , ὁ ἔκπληξις , εἰμί τοιοῦτος ὁ ἐρῆμος ἀναδίδωμι , ὡς μιμέομαι δένδρον κάλλος , ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος διά ὁ ἀτμός ὁ θυμίαμα γεωργέω . ὁ δέ θυμίαμα Σμύρνα καί λίβανος εἰμί · ὁ δέ ἀπό οὗτος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0465.4
ἀτμῷ καὶ κονιορτὸς τις διὰ τῶν λεπτοποιηθέντων ἀρώματων εἶναι τῆς ἀναπεχραμένης πρὸς τὸν ἀέρα , τὴν ἐκπλήξιν , εἰ τοιαύτην ἡ ἔρημος ἀναδίδωσι , ὡς μιμεῖσθαι δένδρων κάλλος , τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ διὰ τῶν ἀτμῶν τοῦ θυμιάματος γεωργουμένων . Τὰ δὲ θυμιάματα σμύρνα καὶ λίβανος ἦν · τῷ δὲ ἀπὸ τούτων .
Lemmas: ἀτμός καί κονιορτός τις διά ὁ λεπτοποιέω ἄρωμα εἰμί ὁ ἀναπεχραμένης πρός ὁ ἀήρ , ὁ ἔκπληξις , εἰμί τοιοῦτος ὁ ἐρῆμος ἀναδίδωμι , ὡς μιμέομαι δένδρον κάλλος , ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος διά ὁ ἀτμός ὁ θυμίαμα γεωργέω . ὁ δέ θυμίαμα Σμύρνα καί λίβανος εἰμί · ὁ δέ ἀπό οὗτος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0465.5
Ἔχει δὲ οὕτως ἡ λέξις · Τίς αὕτη ἡ ἀναβαίνουσα ἐκ τῆς ἐρήμου ὡς στελέχη καπνοῦ , τεθυμιαμένη · σμύρνα καὶ λίβανος ἀπὸ πάντων κονιορτῶν μυροφόου ; Εἰ τις ἀκριβῶς ἐπιστήσῃ τοῖς εἰρημένοις τούτων , εὑρήσει τὸν προκατανοηθέντος ἡμῖν . δόγματος τὴν ἀλήθειαν . Ὡσπερ γὰρ ἐν ταῖς πομπαῖς τῶν θεάτρων κἂν οἱ αὐτοὶ ὄντιν οἱ τὴν προτεθείσαν αὐτοῖς ἱστορίαν ὑποκρινόμενοι , ὅμως ἕτεροι ἐξ ἑτέρων νομίζονται φαίνεσθαι οἱ τῇ διαφορᾷ τῶν προσωπείων τὸ εἶδος τὸ περὶ αὐτοὺς ἐναμειζόντες , καὶ νῦν δοῦλος καὶ ἰδιώτης φαινόμενος μετ’ ὀλίγον ἀριστεύει τε καὶ στρατιωτικὸς ὁράται , καὶ πάλιν καταλιπὼν τὸ ὑποχείριον σχῆμα , στρατηγικὸν εἶδος ἀναλαμβάνει , ἢ καὶ βασιλικὸς μορφὴν ὑποδύεται · οὕτω καὶ ἐν ταῖς κατὰ τὴν ἀρετὴν προκοπαῖς , οὐ πάντοτε τῇ αὐτῇ παραμένουσι χαρακτήρι οἱ ἀπὸ δόξης διὰ τῆς τῶν ὑψηλοτέρων ἐπιθυμίας μεταμορφοῦμενοι , ἀλλὰ πρὸς λόγον ἀεὶ καττορθωθείσης ἑκάστῳ τῆς τῶν ἀγαθῶν τελειότητος , ἴδιος τις τῷ βίῳ χαρακτήρ ἐπιλάμπει , ἄλλος ἐξ ἄλλου γινόμενος , διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐπαυξήσε
Lemmas: ἔχις δέ οὕτως ὁ λέξις · Τῖς οὗτος ὁ ἀναβαίνω ἐκ ὁ ἐρῆμος ὡς στέλεχος καπνός , θυμιάω · Σμύρνα καί λίβανος ἀπό πᾶς κονιορτός μυροφόου ; εἰμί τις ἀκριβῶς ἐφίστημι ὁ εἴρω οὗτος , εὑρίσκω ὁ προκατανοέω ἐγώ . δόγμα ὁ ἀλήθεια . ὡς γάρ ἐν ὁ πομπή ὁ θέατρον κἀν ὁ αὐτός Όντίν ὁ ὁ προτίθημι αὐτός ἱστορία ὑποκρίνομαι , ὅμως ἕτερος ἐκ ἕτερος νομίζω φαίνω ὁ ὁ διαφορά ὁ προσωπεῖον ὁ εἶδος ὁ περί αὐτός ἐναμειζόντες , καί νῦν δοῦλος καί ἰδιώτης φαίνω μετά ὀλίγος ἀριστεύω τε καί στρατιωτικός ὁράω , καί πάλιν καταλείπω ὁ ὑποχείριος σχῆμα , στρατηγικός εἶδος ἀναλαμβάνω , ἢ καί βασιλικός μορφή ὑποδύομαι · οὗτος καί ἐν ὁ κατά ὁ ἀρετή προκοπή , οὖον πάντοτε ὁ αὐτός παραμένω χαρακτήρ ὁ ἀπό δόξα διά ὁ ὁ ὑψηλός ἐπιθυμία μεταμορφόω , ἀλλά πρός λόγος ἀεί κατορθόω ἕκαστος ὁ ὁ ἀγαθός τελειότης , ἴδιος τις ὁ βίος χαρακτήρ ἐπιλάμπω , ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι , διά ὁ ὁ ἀγαθός επαυξάνω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0469.1
Α ἀντὶ βάθρων ἢ λίθων ἀφ' ἑκάστης φυλῆς ἄνδρες πολεμισταί ,
Lemmas: Α ἀντί βάθρον ἢ λίθος ἀπό ἕκαστος Φυλή ἀνήρ πολεμιστής ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0469.2
δεδιδασμένοι πόλεμον ἀπὸ δυνατῶν Ἰσραήλ ,
Lemmas: διδάσκω πόλεμος ἀπό δυνατός Ἰσραήλ ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0469.3
αἴροντες ῥομφαίας , τὴν θείαν κλίνην περιεστελίζου -
Lemmas: ἀείρω ῥομφαία , ὁ θεῖος κλίνη περιστέλλω -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0469.4
τες . Ὅν διὰ τοῦτο οὐδεὶς ἀπόβλητος γίνεται , διότι
Lemmas: αἱρέω . ὅς διά οὗτος οὐδείς ἀπόβλητος γίγνομαι , διότι
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0469.5
πᾶσης φυλῆς ἀπαρχή , οἱ πέντε γίνονται , ὧν ὁ ἀριθμὸς
Lemmas: πᾶς Φυλή ἀπαρχή , ὁ πέντε γίγνομαι , ὅς ὁ ἀριθμός