ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0519.2
Ἴδωμεν δὲ καὶ πῶς ὑπακούει τῷ Λόγῳ ἡ νύμφη , πῶς ἀνοίγει τῷ νυμφίῳ τὴν εἴσοδον . Ἐξεδυσάμην , φησίν , τὸν χιτῶνά μου · πῶς ἐνδύσομαι αὐτόν ; Ἐνῴδησα τοὺς πόδας μου , πῶς μολυνῶ αὐτούς ; Καλῶς ἤκουσε τοῦ κελεύσαντος ἀδελφὴν αὐτὴν καὶ πλήσιον γενέσθαι , καὶ περιστερὰν καὶ τελείαν , ἵνα διὰ τούτων εἰσιούσῃ τῇ ψυχῇ ἡ ἀλήθεια . Ἐποίησε γὰρ ὅπερ ἤκουσεν , ἐκδυσάμενη τὸν δερμάτινον χιτῶνα , ὃν μετὰ τὴν ἁμαρτίαν περιεβάλετο , καὶ ἀπονιψάμενη τῶν ποδῶν τὸ γαῖον , ὡς ἐνελθεῖν ἀπὸ τῆς ἐν παραδείσῳ διαγωγῆς εἰς τὴν γῆν ἀναλάσασα , ὅτε ἤκουσεν , ὅτι Γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . Διὰ τοῦτο ἤνοιξεν ἐπὶ τὴν ψυχὴν τῷ Λόγῳ τὴν εἴσοδον , διασταλέντος τοῦ παραπετάσματος , τοῦτ’ ἐστὶ τῆς σαρκός . Σάρκα δὲ εἰπών , τὸν παλαιὸν λέγω
Lemmas: εἶδον δέ καί πῶς ὑπακούω ὁ Λόγος ὁ νύμφη , πῶς ἀνοίγω ὁ νυμφίος ὁ εἴσοδος . ἐκδύω , φημί , ὁ χιτών ἐγώ · πῶς ἐνδύω αὐτός ; ἐνοιδέω ὁ πούς ἐγώ , πῶς μολύνω αὐτός ; καλῶς ἀκούω ὁ κελεύω ἀδελφή αὐτός καί πλησίος γίγνομαι , καί περιστερά καί τέλειος , ἵνα διά οὗτος εἰσέρχομαι ὁ Ψυχή ὁ ἀλήθεια . ποιέω γάρ ὅσπερ ἀκούω , ἐκδύω ὁ δερμάτινος χιτών , ὅς μετά ὁ ἁμαρτία περιβάλλω , καί ἀπονίπτω ὁ πούς ὁ γαίω , ὡς ἐνέρχομαι ἀπό ὁ ἐν παράδεισος διαγωγεύς εἰς ὁ γῆ ἀναλάσασα , ὅτε ἀκούω , ὅτι Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . Ζεύς οὗτος ἀνοίγνυμι ἐπί ὁ ψυχή ὁ Λόγος ὁ εἴσοδος , διαστέλλω ὁ παραπέτασμα , οὗτος εἰμί ὁ σάρξ . Σάρκα δέ εἶπον , ὁ παλαιός λέγω
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0520.2
Ἐνιγμάτη γάρ , φησί , τοὺς πόδας μου , πῶς μολυνῶ αὐτούς ; Οὐδὲ γὰρ Μωϋσῆς τῷ θείῳ προστάγματι τῆς νεκρᾶς τῶν δερμάτων περιβολῆς ἐλευθερώσας τοὺς πόδας , ὅτε τῆς ἁγίας τε καὶ πεφωτισμένης ἐπέβαινε γῆς , πάλιν ἱστορεῖται διαλεξὼν τοὺς πόδας τοῖς ὑποδήμασιν , ὅτε καὶ τὴν ἱερατικὴν ἐσθῆτα D κατὰ τὸν τύπον τῶν ἐν τῷ ὄρει δειγνύμεν φιλοτεχνήσας , χρυσοῦ καὶ πορφύρας , καὶ βύσσου , καὶ ὑακινθου , καὶ κόκκου τὰς αὐλὰς συγκεράσας ἐν τῷ ὑφάσματι , ὥστε σύμμικτον ἐκ πάντων ἀπαστράπτεσθαι τὸ κάλλος , οὐδὲνα τοῖς ποσὶ κόσμον ἐπετεγνήσατο , ἀλλ’ ἦν καλλωπισμὸς τοῦ ἱερατικοῦ ποδὸς τὸ γυμνὸν εἶναι πάσης περιβολῆς , καὶ ἐλεύθερον . Χρὴ γὰρ τὸν ἱερέα πάντως ἐπὶ τῆς ἁγίας βεβηκέναι γῆς , ἥς μετὰ νεκρῶν δερμάτων ἐπιβατεύειν οὐ θέμις . Διὰ τοῦτο καὶ τοὺς μαθητὰς ὁ Κύριος ἀπαγορεύει τὰ ὑπόδηματα , ἐπειδὴ κελεύει αὐτοὺς εἰς ἐθνῶν ὁδὸν μὴ πορεύεσθαι , ἀλλὰ διὰ τῆς ἁγίας ὁδοῦ προεῖναι . Οὐχ ἀγνοεῖς δὲ πάντως
Lemmas: Ἐνιγμάτη γάρ , φημί , ὁ πούς ἐγώ , πῶς μολύνω αὐτός ; οὐδέ γάρ Μωϋσῆς ὁ θεῖον πρόσταγμα ὁ νεκρός ὁ δέρμα περιβολή ἐλευθερόω ὁ πούς , ὅτε ὁ ἅγιος τε καί φωτίζω ἐπιβαίνω γῆ , πάλιν ἱστορέω διαλέγω ὁ πούς ὁ ὑπόδημα , ὅτε καί ὁ ἱερατικός ἐσθής D κατά ὁ τύπος ὁ ἐν ὁ ὄρος δείκνυμι φιλοτεχνέω , χρυσός καί πορφύρα , καί βύσσος , καί ὑάκινθος , καί κόκκος ὁ αὐλή συγκεράννυμι ἐν ὁ ὕφασμα , ὥστε σύμμικτος ἐκ πᾶς ἀπαστράπτω ὁ κάλλος , οὐδείς ὁ πούς κόσμος ἐπετεγνήσατο , ἀλλά εἰμί καλλωπισμός ὁ ἱερατικός πούς ὁ γυμνός εἰμί πᾶς περιβολή , καί ἐλεύθερος . χρή γάρ ὁ ἱερεύς πάντως ἐπί ὁ ἅγιος βαίνω γῆ , ἥς μετά νεκρός δέρμα ἐπιβατεύω οὖον θέμις . Ζεύς οὗτος καί ὁ μαθητής ὁ Κύριος ἀπαγορεύω ὁ ὑπόδημα , ἐπεί κελεύω αὐτός εἰς ἔθνος ὁδός μή πορεύω , ἀλλά διά ὁ ἅγιος ὁδός προΐημι . οὐχ ἀγνοέω δέ πάντως
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0521.2
Πάλιν δὲ μετὰ τοῦτο τῆς ὑπερκειμένης ἀναβάσεως ἀπτεται ἡ ψυχή , οὐκέτι φωνῇ τὴν καρδίαν θυροκρουστοῦσης , ἀλλ' αὐτῆς τῆς θείας χειρὸς διὰ τῆς ὀπῆς ἐπὶ τὰ ἔντε , παραδειείσης . Ἀδελφιδός μου γάρ , φησίν , ἀπέστειλε τὴν χεῖρα αὐτοῦ διὰ τῆς ὀπῆς , καὶ ἡ κοιλία μου ἐθρόησεν ἐκ' αὐτόν . Δῆλον δὲ πάντως ἐστὶ τῷ συνετῶς ἐπακοντι , ὅσον πλεονάζει τῷ ὕψει τὰ νῦν εἰρημένα παρὰ τὸ πρότερον · Ἄνοιξον λέγων πρὸς τὴν νύμφην ὁ Λόγος , διδωσιν αὐτῇ διὰ τῆς τῶν θείων ὀνομάτων τοῦ ἀνοίξαι τὴν δύναμιν . Ὑπακούει τῷ Λόγῳ ἡ νύμφη · γίνεται γὰρ ὅπερ ἤκουσεν , ἀδελφή , καὶ πλησίον , καὶ περιστερά , καὶ τελεία · ἀποδύεται τὸν δερματικὸν ἐκεῖνον χιτῶνα , καὶ τὸν ῥύπον τῶν ποδῶν ἀπονίπτεται , καὶ οὐδὲ τὸ εἰδεχθὲς καὶ βωγαλέον ἐκεῖνο ἱμάτιον πάλιν ἑαυτῇ περιτίθησιν . οὔτε τῇ γῇ πρὸς τὸ λοιπὸν ἐναπερείδει ·
Lemmas: πάλιν δέ μετά οὗτος ὁ ὑπέρκειμαι ἀνάβασις ἅπτω ὁ ψυχή , οὐκέτι φωνή ὁ Καρδία θυροκρουστέω , ἀλλά αὐτός ὁ θεῖος χείρ διά ὁ ὀπή ἐπί ὁ εἰμί , παραδειισος . ἀδελφιδός ἐγώ γάρ , φημί , ἀποστέλλω ὁ χείρ αὐτός διά ὁ ὀπή , καί ὁ κοιλία ἐγώ θροέω ἐπίτεξ αὐτός . Δῆλος δέ πάντως εἰμί ὁ συνετός ἐπακοντι , ὅσος πλεονάζω ὁ ὕψος ὁ νῦν εἴρω παρά ὁ πρότερος · ἀνοίγνυμι λέγω πρός ὁ νύμφη ὁ Λόγος , δίδωμι αὐτός διά ὁ ὁ θεῖον ὄνομα ὁ ἀνοίγω ὁ δύναμις . ὑπακούω ὁ Λόγος ὁ νύμφη · γίγνομαι γάρ ὅσπερ ἀκούω , ἀδελφός , καί πλησίος , καί περιστερά , καί τέλειος · ἀποδύω ὁ δερματικός ἐκεῖνος χιτών , καί ὁ ῥύπος ὁ πούς ἀπονίπτω , καί οὐδέ ὁ εἰδεχθής καί βωγαλέον ἐκεῖνος ἱμάτιον πάλιν ἑαυτοῦ περιτίθημι . οὔτε ὁ γῆ πρός ὁ λοιπός ἐναπερείδω ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0523.2
Οἶμαι γὰρ οἴκον νοεῖσθαι τῆς νόμης πᾶσαν τὴν ἀνθρωπίνην ζωήν · ταύτῃ δὲ τὴν χεῖρα τὴν τῶν ὄντων ποιητικήν , ἐνδημήσασαν πρὸς τὸ βραχὺ τε καὶ οὐτιδανὸν τοῦ ἀνθρωπίνου βίου ἑαυτὴν συστεῖλαι , διὰ τοῦ μετασχεῖν τῆς φύσεως ἡμῶν κατὰ πάντα , καθ᾽ ὁμοιότητα , χωρὶς ἁμαρτίας . Ἐν ἡμῖν δὲ γενομένην θρόησιν ἐμποιῆσαι καὶ ξενισμὸν ταῖς ψυχαῖς , πῶς ὁ Θεὸς ἐν σαρκὶ φανερῶται ; Πῶς ὁ Λόγος γίνεται σάρξ ;
Lemmas: οἴμη γάρ οἴκος νοέω ὁ νομή πᾶς ὁ ἀνθρώπινος ζωή · οὗτος δέ ὁ χείρ ὁ ὁ εἰμί ποιητικός , ἐνδημέω πρός ὁ βραχύς τε καί οὐτιδανός ὁ ἀνθρώπινος βίος ἑαυτοῦ συστέλλω , διά ὁ μετέχω ὁ φύσις ἐγώ κατά πᾶς , κατά ὁμοιότης , Χωρὶς ἁμαρτία . ἐν ἐγώ δέ γίγνομαι θρῴσκω ἐμποιέω καί ξενισμός ὁ Ψυχή , πῶς ὁ θεός ἐν σάρξ φανερόω ; Πῶς ὁ Λόγος γίγνομαι σάρξ ;
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0524.2
Ἀνέστην ἐγὼ ἀνοῖξαι τῷ ἀδελφιδῷ μου . Χεῖρες μου ἔσταξαν σμύρναν , δάκτυλοι μου σμύρναν πλήρη . Ἐπὶ χεῖρα τοῦ κλειδώρου ἤνοιξα ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου . Ἀδελφιδὸς μου παρήλθεν · ἡ ψυχή μου ἐξῆλθεν ἐν λόγῳ αὐτοῦ . Ἐζήτησα αὐτόν , καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν · ἐκάλεσα αὐτόν , καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου . Εὗρόν με οἱ φύλακες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει · ἐπάταξάν με , ἐτραυμάτισάν με , ἦραν τὸ θέριστρον ἀπ’ ἐμοῦ οἱ φύλακες τῶν τειχέων .
Lemmas: ἀνίστημι ἐγώ ἀνοίγω ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ . χείρ ἐγώ στάζω Σμύρνα , δάκτυλος ἐγώ Σμύρνα πλήρης . ἐπί χείρ ὁ κλειδωρον ἀνοίγνυμι ἐγώ ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ . ἀδελφιδός ἐγώ παρέρχομαι · ὁ ψυχή ἐγώ ἐξέρχομαι ἐν λόγος αὐτός . ζητέω αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός · καλέω αὐτός , καί οὐ ὑπακούω ἐγώ . εὑρίσκω ἐγώ ὁ φύλαξ ὁ κυκλόω ἐν ὁ πόλις · πατάσσω ἐγώ , τραυματίζω ἐγώ , ἀείρω ὁ θέριστρον ἀπό ἐγώ ὁ φύλαξ ὁ τεῖχος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0524.3
Οἱ τὴν διαπόντιον ἀποδημίαν κατ’ ἐλπίδα πλοῦτου σπελδόμενοι , ὅταν ἤδη τὴν ὀλκάδα τοῦ λιμένος ἀποσαλεύσωσι , καὶ πρὸς τὸ πέλταος στρέλῃ διὰ τῶν πηδαλίων τὴν πρῶραν οἱ τῶν ὀλάκων ὑπερακήμενος ,
Lemmas: ὁ ὁ διαπόντιος ἀποδημία κατά ἐλπίς πλοῦτος σπελδομενω , ὅταν ἤδη ὁ ὁλκάς ὁ λιμήν ἀποσαλεύω , καί πρός ὁ πέλταος στρέλῃ διά ὁ πηδάλιον ὁ πρῶρα ὁ ὁ ὀλάκων ὑπερακήμενος ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0525.1
εὐχὴν ποιοῦνται τῆς ναυτιλίας προοίμιον , Θεὸν γίνεσθαι καθῃτημένω φασὶ τῆς εὐπλοίας αἰτοῦμενοι . Τὸ δὲ κεφάλαιόν ἐστιν αὐτοῖς τῆς εὐχῆς πνεῦμα προσηνὲς τε καὶ πλεῖμον ἐμπνεῖν τῷ ἰστίῳ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ κυβερνήτου κατὰ πρύμναν ἱσταμένου · οὗ καταθυμίας αὐτοῖς ἐπιπνέοντος , ἡδεῖα μὲν ἡ θάλασσα γίνεται , τοῖς ἡρεμαίοις κύμασι γλαφυρῶς ἐπιφρίσσωσα · ἄλυπα δὲ τοῦ πελάγους τὰ πλάτη , δι’ εὐχολίας τῆς νηὸς ἐφριπταμένης , καὶ ἀπολοισανοῦσης τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸ πλοῦτος διὰ τῆς ἐμπορίας αὐτῆς ἐλπιζόμενος ἤδη , τῆς εὐπλοίας ἐγνομημένης καὶ πρὸ τῆς πείρας . Δῆλον πάντως ἐστὶ τοῖς ἐμμαθεστέρους τῶν ἀκροατῶν τὸ τῷ σκοπῷ τοῦ προοιμίου προκειμένον . Μέγα πρόκειται τῷ λόγῳ τὸ πέλαγος τῆς τῶν θείων ῥητῶν θεωρίας . Πολλὰ δὲ διὰ τῆς ναυτιλίας ταύτης ὁ τῆς γνώσεως πλοῦτος ἐλπίζεται · ἡ δὲ ἐμψυχος αὕτη ναὺς Ἐκκλησία , ἐν παντὶ τῷ ἰδίῳ πληρώματι πρὸς τὸν πλοῦτον τῆς ἐξηγήσεως βλέπει μετέωρος . Ἄλλ’ οὐ πρότερον ἀπτεται τῶν οἴδαων ὁ κυβερνήτης λόγος , πρὶν ἐκ κοινου γένεσθαι τοῦ πληρώματος τῆς νηὸς ἡ εὐχή , ὡς ἐπιπνεῦσαι τε ἡμῖν τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος δύναμιν , καὶ ἀνακινοῦσαι τῶν νοημάτων τὰ κύματα , καὶ δι’ αὐτῶν εὐπροσόντα προαγαγεῖν δι’ εὐθείας τὸν λόγον · ἵν’ οὕτω πελάγιοι διὰ τῆς θεωρίας γενομένοι , τὸν τῆς γνώσεως πλοῦτον ἀποφεροῦμεθα , ἐπερ ἔδοι διὰ τῶν εὐχῶν ὑμῶν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ τὸν λόγον , καὶ πλήσῃ τὸ ἰστόν .
Lemmas: εὐχή ποιέω ὁ ναυτιλία προοίμιον , θεός γίγνομαι καθῃτημένω φημί ὁ εὔπλοια αιτούμενος . ὁ δέ κεφάλαιος εἰμί αὐτός ὁ εὐχή πνεῦμα προσηνής τε καί πλέω ἐμπνέω ὁ ἱστίον πρός ὁ σκοπός ὁ κυβερνήτης κατά πρύμνα ἵστημι · ὅς καταθυεις αὐτός ἐπιπνέω , ἡδύς μέν ὁ θάλασσα γίγνομαι , ὁ ἡρεμαίοις κῦμα γλαφυρός ἐπιφρίσσω · ἄλυπος δέ ὁ πέλαγος ὁ πλάτη , διά εὐκολία ὁ ναός ἐφριπταμένης , καί απολοισανουω ὁ ὀφθαλμός ὁ πλοῦτος διά ὁ ἐμπορία αὐτός ἐλπίζω ἤδη , ὁ εὔπλοια ἐγνομημένης καί πρό ὁ πείρω . Δῆλος πάντως εἰμί ὁ ἐμμαθεστέρους ὁ ἀκροατής ὁ ὁ σκοπός ὁ προοίμιον πρόκειμαι . Μέγης πρόκειμαι ὁ λόγος ὁ πέλαγος ὁ ὁ θεῖον ῥητός θεωρία . πολύς δέ διά ὁ ναυτιλία οὗτος ὁ ὁ γνῶσις πλοῦτος ἐλπίζω · ὁ δέ έμψυχος οὗτος ναῦς ἐκκλησία , ἐν πᾶς ὁ ἴδιος πλήρωμα πρός ὁ πλοῦτος ὁ ἐξήγησις βλέπω μετέωρος . ἄλλος οὖον πρότερος ἅπτω ὁ οἶδα ὁ κυβερνήτης λόγος , πρίν ἐκ κοινός γίγνομαι ὁ πλήρωμα ὁ ναός ὁ εὐχή , ὡς ἐπιπνέω τε ἐγώ ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις , καί ἀνακινέω ὁ νόημα ὁ κῦμα , καί διά αὐτός ευπροσειμι προάγω διά εὐθύς ὁ λόγος · ἵνα οὗτος πελάγιος διά ὁ θεωρία γινόͅσκω , ὁ ὁ γνῶσις πλοῦτος ἀποφέρω , ἐπιρρέω ἐσθίω διά ὁ εὖχος σύ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐπί ὁ λόγος , καί πίμπλημι ὁ ἱστός .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0525.2
Ἀρχὴ δὲ γενέσθω τοῦ λόγου τῶν θεοπνεύστων ῥημάτων ἡ μνήμη , ἐπὶ λέξεως ἔχουσα οὕτως · Ἀνέστην ἐγὼ ἀνοίξαι τῷ ἀδελφιδῷ μου . Χεῖρες μου ἔσταξαν σμύρναν , οἱ δάκτυλοί μου σμύρναν πλήρω . Ὅτι μὲν οὖν ὅτιν ἐν ἡμῖν ἄλλως γενέσθαι τὸν ζῶντα Λόγον , τὸν καθαρὸν λέγω καὶ ἀσώματον νυμφίον , τὸν δι’ ἀφθαρσίας καὶ ἀγιότητος ἐαυτῷ τὴν ψυχὴν συνοικίζοντα , εἰ μὴ τις διὰ τοῦ νεκρῶσαι τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς περιελθοι τὸ τῆς σαρκὸς παραπέτασμα , καὶ οὕτως ἀνοίξοι τῷ Λόγῳ τὴν θύραν , δι’ ἧς εἰς τὴν ψυχὴν εἰσοικίζεται · δῆλον ἐστὶν οὐ μόνον ἐκ τῶν θείων τοῦ Ἀποστόλου δογμάτων , ἀλλ’ ἐκ τῶν νῦν εἰρημένων παρὰ τῆς νύμφης . Ἀνέστην γάρ , φησίν , ἀνοῖξαι τῷ ἀδελφιδῷ μου · διὰ τοῦ ποιήσαι τὰς χεῖράς μου τῆς σμύρνης πηγὰς , ἀφ’ ἑαυτῶν λεούσας τὸ ἄρωμα , καὶ πλήρωμα τῶν δακτύλων δείξαι τὴν σμύρναν . Τὸν γὰρ τρόπον δι’ οὗ ἀνοίγεται τῷ νυμφίῳ ἡ θύρα , φησὶ διὰ τῶν εἰρημένων · ὅτι διὰ τοῦ συνταφθῆναι αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσμου εἰς τὸν θάνατον ἀνέστην . Οὐ γὰρ ἀνένηργησεν ἡ ἀνάστασις , μὴ προκαθηγησαμένης τῆς ἐκουσίου νεκρώσεως . Ἐνδείκνυται δὲ τὸ ἐκούσιον ἢ ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῆς ἀπορρέουσα τῆς σμύρνης σταγὺν , καὶ τὸ πεπληρωθῆναι τοὺς δακτύλους αὐτῆς τοῦ ἀρώματος τούτου . Οὐ γὰρ ἐτέρωθεν ἐγενέσθαι τῇ χειρὶ λέγει τὴν σμύρναν . Ἡ γὰρ ἀν ἐνοικεῖ διὰ τούτου , περιστατοῦν αὐτὴ καὶ ἀκούσιον συμβεβηκὸς τὸ διὰ τῆς σμύρνης δηλούμενον . Ἄλλ’ αὐτὰς φησι τὰς χεῖρας ( σημαίνει δὲ διὰ τῶν χειρῶν
Lemmas: Ἀρχή δέ γίγνομαι ὁ λόγος ὁ θεόπνευστος ῥῆμα ὁ μνήμη , ἐπί λέξις ἔχω οὕτως · ἀνίστημι ἐγώ ἀνοίγω ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ . χείρ ἐγώ στάζω Σμύρνα , ὁ δάκτυλος ἐγώ Σμύρνα πληρόω . ὅτι2 μέν οὖν ὅστις ἐν ἐγώ ἄλλως γίγνομαι ὁ ζῶ Λόγος , ὁ καθαρός λέγω καί ἀσώματος νυμφίος , ὁ διά ἀφθαρσία καί ἁγιότης αὐτός ὁ ψυχή συνοικίζω , εἰμί μή τις διά ὁ νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ περιέρχομαι ὁ ὁ σάρξ παραπέτασμα , καί οὕτως ἀνοίγω ὁ Λόγος ὁ θύρα , διά ὅς εἰς ὁ ψυχή εἰσοικίζω · δῆλος εἰμί οὖον μόνος ἐκ ὁ θεῖον ὁ ἀπόστολος δόγμα , ἀλλά ἐκ ὁ νῦν εἴρω παρά ὁ νύμφη . ἀνίστημι γάρ , φημί , ἀνοίγω ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ · διά ὁ ποιέω ὁ χείρ ἐγώ ὁ Σμύρνα πηγή , ἀπό ἑαυτοῦ λεούσα ὁ ἄρωμα , καί πλήρωμα ὁ δάκτυλος δείκνυμι ὁ Σμύρνα . ὁ γάρ τρόπος διά ὅς ἀνοίγω ὁ νυμφίος ὁ θύρα , φημί διά ὁ εἴρω · ὅτι διά ὁ συνθάπτω αὐτός διά ὁ βαπτισμός εἰς ὁ θάνατος ἀνίστημι . οὖον γάρ ἀνένηργησεν ὁ ἀνάστασις , μή προκαθηγέομαι ὁ ἑκούσιος νέκρωσις . ἐνδείκνυμι δέ ὁ ἑκούσιος ἢ ἐκ ὁ χείρ αὐτός ἀπορρέω ὁ Σμύρνα σταγὺν , καί ὁ πληρόω ὁ δάκτυλος αὐτός ὁ ἄρωμα οὗτος . οὖον γάρ ἑτέρωθεν γίγνομαι ὁ χείρ λέγω ὁ Σμύρνα . ὁ γάρ εἰς ἐνοικέω διά οὗτος , περιστατέω αὐτός καί ἀεκούσιος συμβαίνω ὁ διά ὁ Σμύρνα δηλέομαι . ἄλλος αὐτός φημί ὁ χείρ ( σημαίνω δέ διά ὁ χείρ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0527.1
A οὐν καλῶς ἔχει τὸν προφητικὸν ζηλώσαντα λόγον , πρῶτον ἑαυτοῦ ποιεῖν , διὰ τοῦ ἀποκτεῖναι πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς , τοῦ ἐξολοθρεύσαι ἐκ πόλεως Κυρίου ( ψυχὴ δὲ ἡ πόλις ) πάντας τοὺς λογισμοὺς τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν , ὧν θλεθρος ζωὴ γίνεται τῶν ἀμείνωνων . Οὕτως οὖν διὰ τοῦ θανάτου ζῶμεν , ὅταν τῶν ἐν ἡμῖν , καθὼς φησιν ὁ Προφήτης , τὸν μὲν ἀποκτείνῃ , τὸν δὲ ζωοποιήσῃ ὁ Λόγος ὁ εἰπών · Ἐγὼ ἀποκτενῶ , καὶ ζωοποιήσω . Ὥς καὶ ὁ Παῦλος ἀποθανὼν ἔζη , καὶ ἀσθενὼν ἐνίσχυε , καὶ δεδεμένος ἐνήργει τὸν δρόμον , καὶ πτωχεύων ἐπλούτιζε , καὶ πάντα κατεῖχεν ἔχων οὐδέν , πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέρων .
Lemmas: A ὀν καλῶς ἔχω ὁ προφητικός ζηλόω λόγος , πρῶτος ἑαυτοῦ ποιέω , διά ὁ ἀποκτείνω πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ , ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ πόλις κύριος ( ψυχή δέ ὁ πόλις ) πᾶς ὁ λογισμός ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία , ὅς θλεθρος ζωή γίγνομαι ὁ ἀμείνων . οὕτως οὖν διά ὁ θάνατος ζῶ , ὅταν ὁ ἐν ἐγώ , καθώς φημί ὁ Προφήτης , ὁ μέν ἀποκτείνω , ὁ δέ ζωοποιέω ὁ Λόγος ὁ εἶπον · ἐγώ ἀποκτείνω , καί ζῳοποιέω . ὥ καί ὁ Παῦλος ἀποθνήσκω ζῶ , καί ἀσθενής ενισχύω , καί δήω ἐνεργέω ὁ δρόμος , καί πτωχεύω πλουτίζω , καί πᾶς κατέχω ἔχω οὐδείς , πάντοτε ὁ νέκρωσις ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα περιφέρω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0528.1
Πρὸς γὰρ τὸ περιέχον , ἡ ἀκρίδης τοῦ μέσου θέσις καταλαμβάνεται , ὅταν ἴστας ἀπαναχόθῃ τοῖς διαστῆμασιν ἀπὲχ τού πέρατος . Ἐπειδὰν τοίνυν ἐν δι' ἀκρίδειας ἢ τοῦ κύκλου τὸ μέσον , οὐκ ἂν γένοιτο μηχανὴ τοῦ αὐτοῦ μένοντος κύκλου , δύο κέντρα κατὰ τὸ μέσον χώραν εὑρεῖν . Εἰ γὰρ ἕτερον παράρεθι κέντρον τῷ προλαβόντι πρὸς τοῦτο , κατ' ἀνάγκην συμμεταθεὶντος τοῦ κύκλου ἐξω τοῦ μέσου τὸ πρότερον γίνεται τῆς τοῦ κύκλου περιοχῆς τῷ δευτέρῳ κέντρῳ περιγραφείσης . Ἄλλὰ μὴν ἐν τῷ μέσῳ φησιν εἶναι τοῦ παραδείσου καὶ τοῦτο καὶ τοῦτο · καὶτοι ἐναντίως πρὸς ἀλλήλα κατὰ τὴν δύναμιν ἔχοντα , τό τε ζωοποιὸν λέγων ξύλον , καὶ οὐ δὲ θανάτους ἤν καρπός , ὅπερ ἁμαρτίαν ἀνέφασεν ὁ Παῦλος , εἰπών · ὅτι Καρπὸς ἁμαρτίας ὁ θάνατος .
Lemmas: πρός γάρ ὁ περιέχω , ὁ Ακρίδης ὁ μέσος θέσις καταλαμβάνω , ὅταν ἵστημι ἀπαναχόθῃ ὁ διάστημα ἀπέχω ὅς πέρας . ἐπειδάν τοίνυν ἐν διά ἀκρίδειας ἢ ὁ κύκλος ὁ μέσος , οὐ εἄν γίγνομαι μηχανή ὁ αὐτός Μένων κύκλος , δύο κέντρον κατά ὁ μέσος χώρα εὑρίσκω . εἰμί γάρ ἕτερος παράρεθι κέντρον ὁ προλαμβάνω πρός οὗτος , κατά ἀνάγκη συμμετατίθημι ὁ κύκλος ἐξω ὁ μέσος ὁ πρότερος γίγνομαι ὁ ὁ κύκλος περιοχή ὁ δύο κέντρον περιγράφω . ἀλλά μήv ἐν ὁ μέσος φημί εἰμί ὁ παράδεισος καί οὗτος καί οὗτος · καίτοι ἐναντίος πρός ἀλλήλων κατά ὁ δύναμις ἔχω , ὁ τε ζωοποιός λέγω ξύλον , καί οὖον δέ θάνατος ἐάν καρπός , ὅσπερ ἁμαρτία ἀναφαίνω ὁ Παῦλος , εἶπον · ὅτι καρπός ἁμαρτία ὁ θάνατος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0529.1
A ἐπεσε βίον · οὐτως ὅταν ἀποθάνῃ τῇ νεκρᾷ ταύτῃ καὶ κτηνώδει ζωῇ , πρὸς τὴν ἀεὶ ζῶσαν ἀντιμεθίσταται . Ὥς ἀναμφίβολον εἶναι , ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῇ μακαρίᾳ γενέσθαι ζωῇ , μὴ νεκρῶν τῇ ἁμαρτίᾳ γενομένων . Οὐ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ κατὰ τὸ μέσον ἐκάτερον τῶν ξύλων εἶναι ὑπὸ τοῦ λόγου περιλλοσόφεται · ὡς τοῦ μὲν ἔχει φύσει ὄντος , τοῦ δὲ ἐπιγινωμένου τῷ ὄντι διὰ στέρησιν . Ἐκ γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτὸ διὰ μεταστάσεως καὶ στέρησεως , ἡ ἀντιμετάστασις γίνεται καὶ ζωῆς καὶ θανάτου . Ἐπειδὴ ὁ νεκρωθεὶς τῷ ἀγαθῷ , ζῇ τῷ κακῷ , καὶ ὁ νεκρὸς ἐν κακίᾳ γενομένος πρὸς τὴν ἀρετὴν ἀνέβησεν . Οὐκοῦν καλῶς δείκνυσι τῇ σύμφυρᾳ πλήρει τὰς ἑαυτῆς χεῖρας ἡ νύμφη , διὰ τὴν ἐν πάσῃ κακίᾳ νεκρώσει ἀνισταμένη , πρὸς τὸ ἀνοίξαι τῷ Λόγῳ τὴν εἰς ἑαυτὴν εἴσοδον . Ζωὴ δὲ ὁ Λόγος ὅν εἰσαψίζεται . Πρὸς τοσοῦτον δὲ μέγεθος ἐπαρθεῖσα διὰ τῶν θεωρηθέντων ἡμῖν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ὁρώσα ψυχὴ ὡς , καθὼς φησιν ὁ Παῦλος , οὕτως ἔγνω , καθὼς δεῖ γνῶναι , οὐδὲ λογίζεται καθ' ἑαυτὴν κατειληφέναι · ἀλλ' ἔτι πρὸς τὸ ὑπερκειμένον τρέχει , τοὺς ἔμπροσθεν ἑαυτῆς ἐπεκτεινοῦσα .
Lemmas: A πίπτω βίος · οὕτως ὅταν ἀποθνῄσκω ὁ νεκρός οὗτος καί κτηνώδης ζωή , πρός ὁ ἀεί ζώννυμι ἀντιμεθίστημι . ὥ ἀναμφίβολος εἰμί , ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ μακάριος γίγνομαι ζωή , μή νεκρός ὁ ἁμαρτία γίγνομαι . οὖον γάρ ἐν ὁ αὐτός κατά ὁ μέσος ἐκάς ὁ ξύλον εἰμί ὑπό ὁ λόγος περιλλοσοφημι · ὡς ὁ μέν ἔχω φύσις εἰμί , ὁ δέ ἐπιγιγνώσκω ὁ εἰμί διά στέρησις . ἐκ γάρ ὁ αὐτός ἐπί ὁ αὐτός διά μετάστασις καί στέρησις , ὁ ἀντιμετάστασις γίγνομαι καί ζωή καί θάνατος . ἐπεί ὁ νεκρώνομαι ὁ ἀγαθός , ζῶ ὁ κακός , καί ὁ νεκρός ἐν κακία γίγνομαι πρός ὁ ἀρετή ἀναβαίνω . οὐκοῦν καλῶς δείκνυμι ὁ συμφυράω πλήρης ὁ ἑαυτοῦ χείρ ὁ νύμφη , διά ὁ ἐν πᾶς κακία νέκρωσις ἀνίστημι , πρός ὁ ἀνοίγω ὁ Λόγος ὁ εἰς ἑαυτοῦ εἴσοδος . Ζωή δέ ὁ Λόγος ὅς εισαψιζω . πρός τοσοῦτος δέ μέγεθος ἐπαίρω διά ὁ θεωρέω ἐγώ ὁ πρός ὁ θεός ὁράω ψυχή ὡς , καθώς φημί ὁ Παῦλος , οὕτως γιγνώσκω , καθώς δεῖ γιγνώσκω , οὐδέ λογίζομαι κατά ἑαυτοῦ καταλαμβάνω · ἀλλά ἔτι πρός ὁ ὑπερκείμενος τρέχω , ὁ ἔμπροσθεν ἑαυτοῦ ἐπεκτείνω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0530.1
Ταύτην οὖν ἐξῆλθεν ἡ ψυχὴ τὴν ἔξοδον , ὀδηγῷ χρησαμένη τῷ Λόγῳ τῷ εἰπόντι , ὅτι · Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα , καὶ ἡ δόξος , καὶ , ὅτι · Δι’ ἐμοῦ ἂν τις εἰσέλθῃ , καὶ εἰσелеύσεται καὶ δεξαιύσεται , οὐδέποτε τοῦ εἰσελνοι λήγον , οὐδὲ τοῦ ἐξέναι παυόμενος · ἀλλὰ παύεται διὰ προκοπῆς εἰς τὰ ὑπερκειμένα εἰσίν , καὶ δεῖ τῶν καταλειμμένων ἔξω γινόμενος . Οὕτω παρῆλθε τότε καὶ τὸν Μωϋσέα τὸ ποθούμενον ἐκεῖνο πρόσωπον τοῦ Κυρίου · καὶ οὕτως ἡ ψυχὴ τοῦ νομοθέτου δεῖ ἔξω ἐγίνετο τοῦ ἐν ᾧ ἦν , ἐπομένη προῦντι τῷ Λόγῳ .
Lemmas: οὗτος οὖν ἐξέρχομαι ὁ ψυχή ὁ ἔξοδος , ὁδηγός χράω ὁ Λόγος ὁ εἶπον , ὅτι · ἐγώ εἰμί ὁ θύρα , καί ὁ δόξος , καί , ὅτι · διά ἐγώ εἄν τις εἰσέρχομαι , καί εισелеυσετα καί δεξαιυω , οὐδέποτε ὁ εἰσέρχομαι λήγω , οὐδέ ὁ ξένος παύω · ἀλλά παύω διά προκοπή εἰς ὁ υπερκείμενο εἰμί , καί δεῖ ὁ καταλείπω ἔξω γίγνομαι . οὕτως παρέρχομαι τότε καί ὁ Μωϋσῆς ὁ ποθέω ἐκεῖνος πρόσωπον ὁ κύριος · καί οὕτως ὁ ψυχή ὁ νομοθέτης δεῖ ἔξω γίγνομαι ὁ ἐν ὅς εἰμί , ἔπω προέρχομαι ὁ Λόγος .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0531.1
A τὸν πορεύει , πρῶτον διὰ τὸ κατόπιν ἐπιστάμεν τῷ Λόγῳ κατορθοῦνται . Οὕτω τοίνυν καὶ νῦν ἡ ψυχή , ὅτε ἀνέστη διὰ τοῦ θανάτου , ὅτε ἐπληρώθη τῆς σμύρνης , ὅτε προσήγαγε τῷ κλειθρῳ διὰ τῶν ἔργων τὰς χεῖρας , καὶ ἐποιήσατο τὸν ποθοῦμενον ἔλπειν · τότε ὁ μὲν παρέρχεται , ἡ δὲ ἐξέρχεται , οὐκέτι μένουσα ἐν οἷς ἦν · ἀλλὰ τοῦ Λόγου ἐπὶ τὰ πρῶτον προηγουμενου ἐξαπτομένη .
Lemmas: A ὁ πορεύω , πρῶτος διά ὁ κατόπιν ἐφίστημι ὁ Λόγος κατορθόω . οὕτως τοίνυν καί νῦν ὁ ψυχή , ὅτε ἀνίστημι διά ὁ θάνατος , ὅτε πληρόω ὁ Σμύρνα , ὅτε προσάγω ὁ κλεῖθρον διά ὁ ἔργον ὁ χείρ , καί ποιέω ὁ ποθέω ἔλπω · τότε ὁ μέν παρέρχομαι , ὁ δέ ἐξέρχομαι , οὐκέτι μένω ἐν ὅς εἰμί · ἀλλά ὁ Λόγος ἐπί ὁ πρῶτος προηγούμενος ἐξάπτω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.1
" Ὅσα δὲ τοῖς εἰρημένοις ἡ νῦμφη προστίθησι , χὰν A Quæ autem porro his adjicit sponsa , quamquam
Lemmas: " ὅσα δέ ὁ εἴρω ὁ νύμφη προστίθημι , χήν A Quæ autem porro his adjicit sponsa , quamquam
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.2
σχυθρωτοτέραν κατὰ τὸ πρόχειρον ἔχει τὴν ἔνδειξιν · primo velut intuitu tristiorcm quamdam indicatio -
Lemmas: σχυθρωτοτέραν κατά ὁ πρόχειρον ἔχω ὁ ἔνδειξις · primo velut intuitu tristiorcm quamdam indicatio -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.3
ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖ πρὸς τὸν αὐτὸν σκοποὺν βλέπειν , καὶ nem habeant , mea tamen sententia eumdem ad
Lemmas: ἀλλά ἐγώ δοκέω πρός ὁ αὐτός σκοπέω βλέπω , καί nem habeant , mea tamen sententia eumdem ad
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.4
Ἐθορσαν δὲ οἱ φύλακες οἱ κυκλούντες ἐν τῇ πό - sus ad sublimiora videtur . Ait enim : Offende -
Lemmas: Ἐθορσαν δέ ὁ φύλαξ ὁ κυκλόω ἐν ὁ πό - sus ad sublimiora videtur . Ait enim : Offende -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.5
θέριστρον ἀπ᾽ ἐμοῦ οἱ φύλακες τῶν τειχῶν . Ταῦτα runt me , vulneraverunt me , abstulerunt peplum a
Lemmas: θέριστρον ἀπό ἐγώ ὁ φύλαξ ὁ τεῖχος . οὗτος runt me , vulneraverunt me , abstulerunt peplum a
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.6
γὰρ ἴσως δοκεῖ τισὶν δυορουμενὴς μᾶλλον , ἢπερ εὐρρυ - me custodes murorum . Videbuntur hæc fortasse
Lemmas: γάρ ἴσως δοκέω τις δυορουμενω μᾶλλον , ἤ εὐρρυ - me custodes murorum . Videbuntur hæc fortasse
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.7
μάτισαν , καὶ ἦραν τὸ θέριστρον · τῷ δὲ ἀκριβῶς quæ læta sit ; præsertim illa , perculserunt me ,
Lemmas: ματίζω , καί ἀείρω ὁ θέριστρον · ὁ δέ ἀκριβῶς quæ læta sit ; præsertim illa , perculserunt me ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.8
ἐπασχεμένῳ τὴν τῶν λεγομένων διάνοιαν , μεγαλαυ - vulneraverunt me , abstulerunt peplum . Verum si
Lemmas: ἐπέχω ὁ ὁ λέγω διάνοια , μέγας - vulneraverunt me , abstulerunt peplum . Verum si
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.9
χουμένῳ ἐπὶ τοῖς καλλίστοις εἰσὶν αἱ φωναί . Οὕτως quis accurate consideret eorum , quæ dicuntur ,
Lemmas: χούμενος ἐπί ὁ καλός εἰμί ὁ φωνή . οὕτως quis accurate consideret eorum , quæ dicuntur ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.10
δ᾽ ἂν γένοιτο ἡμῖν καταφανὲς τὸ λεγόμενον · Μικρὸν mentem : potius sunt voces gloriosæ jactantis sese
Lemmas: δέ εἄν γίγνομαι ἐγώ καταφανής ὁ λέγω · μικρός mentem : potius sunt voces gloriosæ jactantis sese
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.11
πρὸ τούτων ἐν τοῖς κατόπιν , καθαρεῖν αὐτὴν παν - ob res pulcherrimas . Id autem hoc quodam modo
Lemmas: πρό οὗτος ἐν ὁ κατόπιν , καθαίρω αὐτός πᾶς - ob res pulcherrimas . Id autem hoc quodam modo
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.12
τὸς προκαλύμματος ὁ λόγος μαρτυρεῖται , ἐν ᾧ φησιν B perspicuum nobis erit . Paulo ante testimonium
Lemmas: τός προκάλυμμα ὁ λόγος μαρτυρέω , ἐν ὅς φημί B perspicuum nobis erit . Paulo ante testimonium
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.13
ἐκ προσώπου τῆς νύμφης , δτι Ἐξεδυσάμην τὸν sponsæ perhibetur , quod immunis sit ab omni
Lemmas: ἐκ πρόσωπον ὁ νύμφη , δ ἐκδύω ὁ sponsæ perhibetur , quod immunis sit ab omni
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.14
πάλιν ἀφηρηθῆναι λέγει αὐτῆς τὸ θέριστρον . Περι - nicam meam , quomodo induum illam ? Hic rursus
Lemmas: πάλιν ἀφαιρέω λέγω αὐτός ὁ θέριστρον . Περ - nicam meam , quomodo induum illam ? Hic rursus
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.15
δύλαιον δὲ νυμφικὸν ἐστὶ τὸ θέριστρον , συγκαλύπτον ait ipsa adeptam sibi esse peplum , sive θέριστρον .
Lemmas: δυλαιος δέ νυμφικός εἰμί ὁ θέριστρον , συγκαλύπτω ait ipsa adeptam sibi esse peplum , sive θέριστρον .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.16
θεῖσα παντὸς περιβλήματος , ἐτι τὸ θέριστρον ἔχει , modum est in historia de Rebeccha 88 . Qui ergo nu -
Lemmas: τίθημι πᾶς περίβλημα , ἔτι ὁ θέριστρον ἔχω , modum est in historia de Rebeccha 88 . Qui ergo nu -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.17
ὅπερ νῦν αὐτῆς ἀφαιροῦνται οἱ φύλακες ; Ἡ δῆλον data vestimentis omnibus , peplum adhuc habet ,
Lemmas: ὅσπερ νῦν αὐτός ἀφαιρέω ὁ φύλαξ ; ὁ δῆλος data vestimentis omnibus , peplum adhuc habet ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.18
σῆς περιβολῆς καθαρεύσασα , τοσοῦτον ἑαυτῆς γί - Nam ea quæ jam ante tunicam veterem exuerat ,
Lemmas: σός περιβολή καθαρεύω , τοσοῦτος ἑαυτοῦ γία - Nam ea quæ jam ante tunicam veterem exuerat ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.19
νεται καθαρωτέρα , ὡς συγχρίσει τῆς ἄρτι γενο - et ab omni pallio immunis erat , usque adeo se -
Lemmas: νω καθαρός , ὡς συγχρίω ὁ ἄρτι γενο - et ab omni pallio immunis erat , usque adeo se -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.20
μένης αὐτῆς καθαρότητος , μὴ δοκεῖν ἀπεκδεδοῦσθαι ipsa lit purior , ut ad priora comparata hac recenti
Lemmas: μένω αὐτός καθαρότης , μή δοκέω ἀπεκδίδωμι ipsa lit purior , ut ad priora comparata hac recenti
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.21
τι περὶ αὐτὴν παχύ περ ἐνδείκνυται . Διὰ τοῦτο τῆς vinam semper aliquid ostendit rei crassæ , præter
Lemmas: τίς περί αὐτός παχύς περ ἐνδείκνυμι . Ζεύς οὗτος ὁ vinam semper aliquid ostendit rei crassæ , præter
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.22
παραλείπεται παρὰ τῶν εὐρισκόντων αὐτήν . Οὕτοι δὲ puritate , rursus et ipsa quasi quoddam velamen -
Lemmas: παραλείπω παρά ὁ εὑρίσκω αὐτός . οὕτος δέ puritate , rursus et ipsa quasi quoddam velamen -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.23
ἡ πόλις · ἧς διὰ τοῦ πατάζει καὶ τραυματίζει περι - tem ii custodes , in urbe circumeuntes ( et urbs
Lemmas: ὁ πόλις · ὅς διά ὁ πατάω καί τραυματίζω περί - tem ii custodes , in urbe circumeuntes ( et urbs
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.24
ελόντες τὸ θέριστρον , ὧν ἔργον ἐστὶ τὸ φυλάσσειν τὰ hæc anima est ) , qui verberando ac vulnerando pe -
Lemmas: αἱρέω ὁ θέριστρον , ὅς ἔργον εἰμί ὁ φυλάσσω ὁ hæc anima est ) , qui verberando ac vulnerando pe -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.25
τείχη τῆς πόλεως . Ὅτι μὲν οὖν ἀγαθὸν τί ἐστιν ἡ plum adimunt , et quibus hoc datum negotii , ut
Lemmas: τεῖχος ὁ πόλις . ὅτι2 μέν οὖν ἀγαθός τίς εἰμί ὁ plum adimunt , et quibus hoc datum negotii , ut
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.26
καλύμματος τὸν ὀφθαλμὸν , ἀπαραποδίστως ἐναντεῖ - pepli bonum quiddam esse , ut oculus liberatus a
Lemmas: κάλυμμα ὁ ὀφθαλμός , ἀπαραπόδιστος ἐνανθέω - pepli bonum quiddam esse , ut oculus liberatus a
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.27
πρὸς τὸν Ἀπόστολον βλέπων , δὲ τῇ δυνάμει τοῦ πνεύ - dimento intueatur , nemo dubitabit , qui ad Aposto -
Lemmas: πρός ὁ ἀπόστολος βλέπω , δέ ὁ δύναμις ὁ πνεύ - dimento intueatur , nemo dubitabit , qui ad Aposto -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.28
τῶν ἐπισταμένων πρὸς τὸ ἀκόλουθον βλέπειν . Εἰ norunt , etiam id quod ad bonum præparat om -
Lemmas: ὁ ἐφίστημι πρός ὁ ἀκόλουθος βλέπω . εἰμί norunt , etiam id quod ad bonum præparat om -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.29
τοίνυν ἀγαθὸν ἡ τοῦ καλύμματος περιαιρέσις , ἀγα - nino bonum esse . Quare si velaminis ademptio
Lemmas: τοίνυν ἀγαθός ὁ ὁ κάλυμμα περιαίρεσις , ἀγα - nino bonum esse . Quare si velaminis ademptio
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.30
θὸν ἂν εἴη πάντως καὶ ἡ πληγή , καὶ τὸ τραῦμα , δι᾽ bonum quiddam est , omnino etiam tum verbera -
Lemmas: θον εἄν εἰμί πάντως καί ὁ πληγή , καί ὁ τραῦμα , διά bonum quiddam est , omnino etiam tum verbera -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.31
ὧν κατορθοῦται ἡ περιαιρέσις . Ἄλλ᾽ ἐπεὶδὴ κατὰ tionem , tum vulnus in bonis ponemus , quod per
Lemmas: ὅς κατορθόω ὁ περιαίρεσις . ἄλλος ἐπειδή κατά tionem , tum vulnus in bonis ponemus , quod per
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.32
τὴν πρόχειρον ἔνοιαν , ἀπδὰ τις ἐμφαίνεται τοῖς ῥή - ea fiat ademptio . Sed quia sensu primum obvio
Lemmas: ὁ πρόχειρον νοια , ἀπδὰ τις ἐμφαίνω ὁ ῥέω - ea fiat ademptio . Sed quia sensu primum obvio
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0532.33
μασι τοῦτοις · ἄλγημα γὰρ ἐνδείκνυται ἡ φωνὴ τοῦ , insuave quiddam de verbis his elucet ( etenim
Lemmas: πῆμα οὗτος · ἄλγημα γάρ ἐνδείκνυμι ὁ φωνή ὁ , insuave quiddam de verbis his elucet ( etenim
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0533.1
' Ἐπτάξατέ με ' καὶ τοῦ , ' Ἐτραυματίσατέ με , καλῶς ἂν ἔχει κατανοῆσαι πρῶτον τῆς ἁγίας Γραφῆς τὴν τῶν τοιούτων ῥημάτων χρείαν , εἶτα πρὸς τὸ κρεῖττον αὐτῶν τὴν μνήμην πεποιήσαι · εἰδ ' οὕτως θεωρήσαι τῶν ἐνταῦθα λεγομένων τὴν δύναμιν .
Lemmas: ' πτήσσω ἐγώ ' καί ὁ , ' τραυματίζω ἐγώ , καλῶς εἄν ἔχω κατανοέω πρῶτος ὁ ἅγιος γραφή ὁ ὁ τοιοῦτος ῥῆμα χρεία , εἶτα πρός ὁ ἀγαθός αὐτός ὁ μνήμη ποιέω · Έιδ ' οὕτως θεωρέω ὁ ἐνταῦθα λέγω ὁ δύναμις .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0533.3
Εἰ μὲν οὖν οἱ κίνδυνον ἔδου εὑρον αὐτήν , ἡ ληστάς αὐτὴν εὑρέσθαι λέγει · χαλεπὸν ἦν τὸ τοιούτων αὐτῆς εὕρημα γενέσθαι . ' Ὁ γὰρ κλέπτης οὐκ ἔρχεται , εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ , καὶ θύσῃ , καὶ ἀπόλυσῃ . Εἰ δὲ οἱ φύλακες αὐτὴν εὑρίσκουσιν οἱ κυκλούμενοι ἐν τῇ πόλει , μακαριστὴ πάντως ἐστὶ τῆς τοιαύτης εὕρεως ; ' Ὁ γὰρ ὑπὸ τοῦ φύλακος εὑρεθείς , ὑπὸ ληστῶν κλαπθῆναι οὐ δύναται . Τίνες οὖν εἰσιν οἱ φύλακες ; Τίνες ἄλλοι , ἢ πάντως οἱ ὑπῆρεται , οἱ φυλάσσοντες τὸν Ἰσραήλ ; Τοῦ διὰ τῆς φυλακῆς τὴν δεξιὰν χεῖρα σκεπόντος ; Τοῦ ἀπὸ παντὸς κακοῦ τὴν ψυχὴν φυλάσσειν πιστευμένου ; ' Ὡς καὶ εἰσόδου καὶ ἐξόδου
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁ κίνδυνος δίδωμι εὑρίσκω αὐτός , ὁ λῃστής αὐτός εὑρίσκω λέγω · χαλεπός εἰμί ὁ τοιοῦτος αὐτός εὕρημα γίγνομαι . ' ὁ γάρ κλέπτης οὐ ἔρχομαι , εἰμί μή ἵνα κλέπτω , καί θύω , καί απόλυση . εἰμί δέ ὁ φύλαξ αὐτός εὑρίσκω ὁ κυκλέω ἐν ὁ πόλις , μακαριστός πάντως εἰμί ὁ τοιοῦτος εὐρύς ; ' ὁ γάρ ὑπό ὁ φύλαξ εὑρίσκω , ὑπό λῃστής κλέπτω οὖον δύναμαι . τίνω οὖν εἰμί ὁ φύλαξ ; τίνω ἄλλος , ἢ πάντως ὁ ὑπηρέτης , ὁ φυλάσσω ὁ Ἰσραήλ ; ὁ διά ὁ φυλακή ὁ δεξιά χείρ σκέπω ; ὁ ἀπό πᾶς κακός ὁ ψυχή φυλάσσω πιστεύω ; ' ὡς καί εἴσοδος καί ἔξοδος
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0534.2
Ἄλλ’ ἐπαναλάβωμεν πάλιν ἀνακεφαλαιωσάμενοι τὴν τῶν εἰρημένων διάνοιαν . Ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ὁρώσα ψυχή , καὶ τὸν ἀγαθὸν ἐκεῖνον πόθον τοῦ ἀφθάρτου κάλλους ἀναλαμβάνουσα , ἀεὶ νῦν τὴν πρὸς τὸ ὑπερ -
Lemmas: ἄλλος ἐπαναλαμβάνω πάλιν ἀνακεφαλαιόω ὁ ὁ εἴρω διάνοια . ὁ πρός ὁ θεός ὁράω ψυχή , καί ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος πόθος ὁ ἄφθαρτος κάλλος ἀναλαμβάνω , ἀεί νῦν ὁ πρός ὁ ὑπερ -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.1
τὸ ὑπέρθυρον ἀφεται , ὥστε ἀνεμπόδιστον αὐτῷ γε - A recipienda verba purgarentur . Nimirum ut hic
Lemmas: ὁ ὑπερθύριον ἀφέτης , ὥστε ἀνεμπόδιστος αὐτός γε - A recipienda verba purgarentur . Nimirum ut hic
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.2
νέσθαι τῶν ἐν τοῖς ἁδύτοις τὴν θεωρίαν · ἀντὶ δὲ τῶν percussum ac sponsa dicit , ac vulneratam a cu -
Lemmas: νω ὁ ἐν ὁ ἄδυτος ὁ θεωρία · ἀντί δέ ὁ percussum ac sponsa dicit , ac vulneratam a cu -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.3
Κοινὸν δὲ τὸ πέρας ἐπὶ τε τῆς νύμφης , καὶ ἐπὶ B Cæterum finis et in sponsæ et in prophetæ
Lemmas: κοινός δέ ὁ πέρας ἐπί τε ὁ νύμφη , καί ἐπί B Cæterum finis et in sponsæ et in prophetæ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.4
ἐνταῦθα ἡ νύμφη , οὐχ ὀδύνην ἐκ τῆς πληγῆς αἰτιά - etiam hoc loco sponsa non de ullo ex vulnere do -
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ νύμφη , οὐ ὀδύνη ἐκ ὁ πληγή αἰτιάομαι - etiam hoc loco sponsa non de ullo ex vulnere do -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.5
ἐν τοῖς προκειμένοις εὑρεῖν , οὐδὲν τῶν τεθεωρημέ - ex verbis hisce potest elici , minime ab iis quæ
Lemmas: ἐν ὁ πρόκειμαι εὑρίσκω , οὐδείς ὁ τεθεωρημέ - ex verbis hisce potest elici , minime ab iis quæ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.6
αὐτοῦ , καὶ ζητοῦσα μὲν τὸν οὐχ εὑρισκόμενον · ἀνα - egressa ad sermonem ejus , et quærens illum qui
Lemmas: αὐτός , καί ζητέω μέν ὁ οὐ εὑρίσκω · ἀνα - egressa ad sermonem ejus , et quærens illum qui
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.7
καλοῦσα δὲ τὸν τῇ σημασίᾳ τῶν ὀνομάτων ἀνεφίκτον , non reperitur , vocans eum qui nulla indicatione
Lemmas: καλέω δέ ὁ ὁ σημασία ὁ ὄνομα ἀνέφικτος , non reperitur , vocans eum qui nulla indicatione
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.8
ἐφῆ . καὶ τοῦ ἀκαταλήπτου ἐφείσατο . Δι' ὧν τρόπον adamari ab ea quod nemo consequi possit , et
Lemmas: φημί . καί ὁ ἀκατάληπτος φείδομαι . διά ὅς τρόπος adamari ab ea quod nemo consequi possit , et
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.9
τινὰ πλήσσεσθαι καὶ τραυματίζεσθαι τῇ ἀνελπιστίᾳ τοῦ expetii quod sub perceptionem non cadat , quo fit ,
Lemmas: τις πλήσσω καί τραυματίζω ὁ ἀνελπιστία ὁ expetii quod sub perceptionem non cadat , quo fit ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.10
ποθοῦμένου , ἀτελῆ τε καὶ ἀναπύλαυστον τοῦ ἄλλου ut illa quodam modo propter desperationem con -
Lemmas: ποθούμενος , ἀτελής τε καί ἀναπύλαυστον ὁ ἄλλος ut illa quodam modo propter desperationem con -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.11
πτειν ἐν τῷ ζητεῖν , καὶ τὸ ἡκδέποτε τῆς ἀνόδου adimitur hic ei mæroris pepius , dum discit ve -
Lemmas: πτειν ἐν ὁ ζητέω , καί ὁ ἡκδέποτε ὁ ἄνοδος adimitur hic ei mæroris pepius , dum discit ve -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.12
παύεσθαι , τοὔστιν ἡ ἀληθὴς τοῦ ποθοῦμένου ἀπό - ram desiderati fruitionem esse , semper in quæ -
Lemmas: παύω , ἔτος ὁ ἀληθής ὁ ποθούμενος ἀπό - ram desiderati fruitionem esse , semper in quæ -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.13
λαυσις , τῆς πάντοτε πληρουμένης ἐπιθυμίας , ἑτέραν rendo proficere , neque unquam in progressu
Lemmas: λαυτις , ὁ πάντοτε πληρόω ἐπιθυμία , ἕτερος rendo proficere , neque unquam in progressu
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.14
ἐπιθυμίαν τοῦ ὑπερκειμένου γεννᾶσθαι . Ὡς οὖν περι - cessare , semper ea cupiditate , cui quovis tempore
Lemmas: ἐπιθυμία ὁ ὑπέρκειμαι γεννάω . ὡς οὖν περί - cessare , semper ea cupiditate , cui quovis tempore
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.15
έλπιστον τε καὶ ἀπερίγραπτον τοῦ ἀγαπωμένου κάλ - Postquam hoc modo desperationis pepium sibi
Lemmas: ἔλπιστος τε καί ἀπερίγραπτος ὁ ἀγαπάω κάλη - Postquam hoc modo desperationis pepium sibi
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.16
ἐδριζόμενον · ἐν σφοδρότερῳ τείνεται πόθῳ , καὶ μη - dilecti venustatem vidit , quæ per omnem sæculo -
Lemmas: τρίζω · ἐν σφοδρός τείνω πόθος , καί μη - dilecti venustatem vidit , quæ per omnem sæculo -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0536.17
νύει τῷ ἀγαπωμένῳ διὰ τῶν τῆς Ἱερουσαλὴμ θυγα - rum æternitatem semper major ac major esse de -
Lemmas: νύει ὁ ἀγαπάω διά ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα θυγα - rum æternitatem semper major ac major esse de -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0538.1
δ λόγος τὸ , Ναὶ , ναί · καὶ τὸ , Οὔ , οὔ . Εἰ τοίνυν ἐν Δ τοῖς ὁρκίοις νόμῳσι καὶλύεται μὲν ὁ θρόνος τοῦ βασιλέως παραλαμβάνεσθαι · καὶλύεται δὲ καὶ ἡ πόλις , ἐν ᾗ τὰ βασιλεῖα · καὶλύεται δὲ ὡσαύτως καὶ ἡ ἀληθινὴ κεφαλὴ περὶ τὴν τοῦ ὄρκου παράληψιν · μόνον δὲ τὸ Ναί , καὶ τὸ Οὔ , συγχωρήσεται , δι' ἀμφοτέρων κατὰ τὸ ἴσον τῆς ἀληθείας ἐν τῷ Ναὶ θεωρουμένης · ὅδηλον ἄν εἴη , ὅτι καὶ νῦν ὁ ταῖς νεάνισιν ἐπαγόμενος ὄρκος παρὰ τῆς νύμφης , περὶ τὴν τοῦ Ναὶ διάνοιαν ἀναγράφεται , ὅπου χρὴ ἐρηνεσιμένην ἡμῶν εἶναι " Ὀρκισα ὑμᾶς , θυγατέρες Ἱερουσαλήμ , ἐν ταῖς δυνάμεσι τοῦ ἵππου · ἐὰν εὕρητε τὸν ἀδελφίδριόν μου , τί ἀπαγγελεῖτε αὐτῷ ; ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ .
Lemmas: δ λόγος ὁ , Ναίς , ναί · καί ὁ , οὖον , οὖον . εἰμί τοίνυν ἐν δ ὁ ὅρκιος νόμος καλέω μέν ὁ θρόνος ὁ βασιλεύς παραλαμβάνω · καλέω δέ καί ὁ πόλις , ἐν ὅς ὁ βασιλεία · καλέω δέ ὡσαύτως καί ὁ ἀληθινός κεφαλή περί ὁ ὁ Ὅρκος παράληψις · μόνος δέ ὁ Ναίς , καί ὁ οὖον , συγχωρέω , διά ἀμφότερος κατά ὁ ἴσος ὁ ἀλήθεια ἐν ὁ Ναίς θεωρέω · ὅδηλον ἄν εἰμί , ὅτι καί νῦν ὁ ὁ νεᾶνις ἐπάγω Ὅρκος παρά ὁ νύμφη , περί ὁ ὁ Ναίς διάνοια ἀναγράφω , ὅπου χρή ἐρηνεσιμένην ἐγώ εἰμί " ορκίζω σύ , θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ , ἐν ὁ δύναμις ὁ ἵππος · ἐάν εὑρίσκω ὁ ἀδελφίς ἐγώ , τίς ἀπαγγέλλω αὐτός ; ὅτι τιτρώσκω ἀγάπη ἐγώ .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0539.1
A ἐν ἀπαθείᾳ παρατρέχεν τὸν βίον · ὃν κατορθωμένων , τὸ ἀμετάθετον πρᾶγμα ἐν ἡμῖν βεβαιούται · τὸ Ναλ . Οὗτος γὰρ ἐστιν ὁ τὴν ἀλήθειαν πιστεύμενος ὄρκος , ἐν πᾶς ὁμνίων ἐν αὐτῷ ἐπαινεῖται , καθὼς φησιν ὁ Προφήτης . Ἀληθῶς γὰρ ὁ ἐν τοῖς δύο τοῦτοισ τὸ ἀσφαλὲς ἐν ἑαυτῷ κατορθώσας , ἐν τε τῷ λόγῳ τῆς πίστεως , ὅταν ἀπλανῶς πρὸς τὴν ἀλήθειαν βλέπῃ , καὶ ἐν τῇ τρόπῃ τῆς ζωῆς , ὅταν παντὸς καθαρεὺς τοῦ ἐκ πονηρίας μολύσματος · οὗτος ὁμνύει τῷ Κυρίῳ , μὴ ἀναβῆναι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς , μὴ δούναι ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ , μηδὲ νυσταγμὸν τοῖς βλεφάροισ , ἕως οὗ εὕρῃ ἐν ἑαυτῷ τόπον τῷ Κυρίῳ , σκῆνωμα τῷ ἐν αὐτῷ οἰκοῦντι · γενόμενος . Εἰ πολὺν ἐσμεν καὶ ἡμεῖς τῆς ἁγν . Ἱερουσαλὴμ τέκνα , ἀκούσωμεν τῆς διδασκάλου νύμφης , πῶς ἐστιν ἰδεῖν τὸν ποθοῦμενον .
Lemmas: A ἐν ἀπάθεια παρατρέχω ὁ βίος · ὅς κατορθώνω , ὁ ἀμετάθετος πρᾶγμα ἐν ἐγώ βεβαιόω · ὁ ναλʹ . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ ἀλήθεια πιστεύω Ὅρκος , ἐν πᾶς ὁμνίων ἐν αὐτός ἐπαινέω , καθώς φημί ὁ Προφήτης . ἀληθής γάρ ὁ ἐν ὁ δύο οὗτος ὁ ἀσφαλής ἐν ἑαυτοῦ κατορθόω , ἐν τε ὁ λόγος ὁ πίστις , ὅταν ἀπλανῶς πρός ὁ ἀλήθεια βλέπω , καί ἐν ὁ Τρόπη ὁ ζωή , ὅταν πᾶς καθαρεύω ὁ ἐκ πονηρία μόλυσμα · οὗτος ὄμνυμι ὁ κύριος , μή ἀναβαίνω ἐπί κλίνη στρωμνή , μή δίδωμι ὕπνος ὁ ὀφθαλμός αὐτός , μηδέ νυσταγμός ὁ βλέφαρον , ἠώς ὅς εὑρίσκω ἐν ἑαυτοῦ τόπος ὁ κύριος , σκήνωμα ὁ ἐν αὐτός οἰκέω · γίγνομαι . εἰμί πολύς εἰμί καί ἐγώ ὁ ἁγν . Ἱεροσόλυμα τέκνον , ἀκούω ὁ διδάσκαλος νύμφη , πῶς εἰμί ὁράω ὁ ποθέω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0539.2
Τί οὖν φησιν ; Ἐὰν ὄρκῳ ἑαυτοὺς τοῦτο ποιήσωμεν , τὸ ἐν ταῖς δυναμέσιν εἶναι τὰς διαρπακτικὰς δορκάδων , καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσι τῶν ἀφανιστικῶν τῆς κακίας ἐλάφων · ἔστι διὰ τούτων ἰδεῖν τὸν καθαρὸν νυμφίον , τὸν τῆς ἀγάπης τοξότην , καὶ εἰπεῖν πρὸς αὐτὸν τὴν ἑκάστου ψυχὴν , ὅτι Τετρωμένη ἀγάπης εἰμι . Καλὰ δὲ εἶναι τῆς ἀγάπης τὰ τραῦματα καὶ παρὰ τῆς Παροιμιᾶς ἐμάθομεν , ἡ φησιν · Αἱρετὰ μὲν τοῦ φίλου τὰ τραῦματα , κακὰ δὲ τῆς ἐχθρᾶς καὶ τὰ φιλήματα . Τίς δὲ φίλος , οὗ τὰ τραῦματα τῶν φιλημάτων τοῦ ἐχθροῦ προτιμότερα ; Παντὶ δήλόν ἐστι , τῷ μὴ ἀγνοοῦντι τὰ τῆς σωτηρίας μυστήρια . Φίλος μὲν γὰρ ἐστιν ἀληθινὸς τε καὶ βέβαιος , ὁ καὶ ἐχθροὺς γενομένους ἡμᾶς τοῦ ἀγαπᾶν μὴ παυσάμενος · ἐχθρὸς δὲ ἀπίστως τε καὶ ἀνήμερος , ὁ μηδὲν ἠδικηκὼς ὑπαγαγὼν τῷ θανάτῳ . Τραῦμα τοῖς πρωτοπλάστοισ ἐδόκει ἡ διὰ τῆς ἐντολῆς γενομένη τοῦ κακοῦ ἀπαγόρευσις . Τραῦμα γὰρ ἐνομίσθη ἡ τοῦ ἡδέος ἀλλοτρίωσις · φίλημα δὲ ἡ πρὸς τὸ ἡδὺ καὶ ἐμφανὲς προτροπή . Ἄλλ' ἐδείξεν ἡ πείρα , ὅτι τὰ νομιζόμενα τοῦ φίλου τραῦματα τῶν φιλημάτων ἦν τοῦ ἐχθροῦ λυσιτέλεστερα καὶ αἱρετώτερα . Ἐπεὶ οὖν συνέστησεν ἑαυτῷ τὴν ἀγάπην ὁ καλὸς ἐραστὴς τῶν ἡμετέρων ψυχῶν , δι' ὧν καὶ ἁμαρτωλῶν ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε · διὰ τοῦτο ἀντερασθεῖσα ἡ νύμφη τοῦ ἀγαπήσαντος δείκνυσιν ἐν ἑαυτῇ ἐγχειμένην διὰ βάθους τῆς ἀγάπης τὸ βέλος · τοῦτέστι τὴν τῆς θεότητος αὐτοῦ κοινωνίαν . Ἡ γὰρ ἀγάπη ἐστὶν ὁ Θεός , καθὼς εἴρηται , ἡ διὰ τῆς κατὰ τὴν πίστιν ἀκίδος τῇ καρδίᾳ ἐγγενομένη . Εἰ δὲ χρή καὶ ὄνομα τοῦ βέλους τούτου εἰπεῖν , εἴρομεν δὲ παρὰ τοῦ Παύλου ἐμάθομεν , ὅτι τὸ βέλος τοῦτό ἐστι πίστις δι' ἀγάπης ἐνεργουμένη .
Lemmas: τις οὖν φημί ; ἐάν Ὅρκος ἑαυτοῦ οὗτος ποιέω , ὁ ἐν ὁ δύναμις εἰμί ὁ διαρπακτικαι δορκάς , καί ἐν ὁ ἴσχυσις ὁ αφανιστικός ὁ κακία ἔλαφος · εἰμί διά οὗτος ὁράω ὁ καθαρός νυμφίος , ὁ ὁ ἀγάπη τοξότης , καί εἶπον πρός αὐτός ὁ ἕκαστος ψυχή , ὅτι τιτρώσκω ἀγάπη εἰμί . Καλή δέ εἰμί ὁ ἀγάπη ὁ τραῦμα καί παρά ὁ παροιμία μανθάνω , ὁ φημί · αἱρετός μέν ὁ φίλος ὁ τραῦμα , κακός δέ ὁ ἐχθρός καί ὁ φίλημα . Τῖς δέ φίλος , ὅς ὁ τραῦμα ὁ φίλημα ὁ ἐχθρός πρότιμος ; Πᾶς δῆλος εἰμί , ὁ μή ἀγνοέω ὁ ὁ σωτηρία μυστήριον . Φίλος μέν γάρ εἰμί ἀληθινός τε καί βέβαιος , ὁ καί ἐχθρός γίγνομαι ἐγώ ὁ ἀγαπάω μή παύω · ἐχθρός δέ ἀπίστως τε καί ἀνήμερος , ὁ μηδείς ἀδικέω ὑπάγω ὁ θάνατος . τραῦμα ὁ πρωτόπλαστος δοκέω ὁ διά ὁ ἐντολή γίγνομαι ὁ κακός ἀπαγόρευσις . τραῦμα γάρ νομίζω ὁ ὁ ἡδύς ἀλλοτρίωσις · φίλημα δέ ὁ πρός ὁ ἡδύς καί ἐμφανής προτροπή . ἄλλος δείκνυμι ὁ πείρω , ὅτι ὁ νομίζω ὁ φίλος τραῦμα ὁ φίλημα εἰμί ὁ ἐχθρός λυσιτελής καί αἱρετός . ἐπεί οὖν συνίστημι ἑαυτοῦ ὁ ἀγάπη ὁ καλός ἐραστής ὁ ἡμέτερος Ψυχή , διά ὅς καί ἁμαρτωλός ἐγώ Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω · διά οὗτος ἀντιλέγω ὁ νύμφη ὁ ἀγαπάω δείκνυμι ἐν ἑαυτοῦ ἐγχέω διά βάθος ὁ ἀγάπη ὁ βέλος · τουτέστι ὁ ὁ θεότης αὐτός κοινωνία . ὁ γάρ ἀγάπη εἰμί ὁ Θεός , καθώς εἴρω , ὁ διά ὁ κατά ὁ πίστις ἀκίς ὁ Καρδία ἐγγίγνομαι . εἰμί δέ χρή καί ὄνομα ὁ βέλος οὗτος εἶπον , εἴρω δέ παρά ὁ Παῦλος μανθάνω , ὅτι ὁ βέλος οὗτος εἰμί πίστις διά ἀγάπη ἐνεργέω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0539.3
Ἄλλὰ ταῦτα μὲν ἔχετω ὡς αὐτῷ δοκεῖ · ἴδωμεν δὲ καὶ τὴν παρὰ τῶν παρθένων προσκαλουμένην ἐρώτησιν τῇ διδασκάλῳ . Τί ἀδελζιδὸς σου ἀπὸ ἀδελζίδου , ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν ; τί ἀδελζιδὸς σου ἀπὸ ἀδελζι -
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ἔχω ὡς αὐτός δοκέω · ὁράω δέ καί ὁ παρά ὁ παρθένος προσκαλέω ἐρώτησις ὁ διδάσκαλος . τις ἀδελζιδὸς σύ ἀπό αδελζιδηω , ὁ κάλως ἐν γυνή ; τίς ἀδελζιδὸς σύ ἀπό ἀδελζι -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0541.2
Ἡ τοίνυν ἐς τοσοῦτον τελειότητος προελθοῦσα , ἐπειδὴ ἔδει καὶ ταῖς παρθένοις ἐπιδεῖξαι τοῦ νυμφίου τὸ κάλλος , οὐκ ἐκεῖνο λέγει ὃ ἦν ἐν ἀρχῇ · οὐδὲ γὰρ οἷόν τε ἦν δυνάμει λόγου φανερωθῆναι τὸ ἀρρήτον · ἀλλὰ πρὸς τὴν διὰ σαρκὸς γενομένην τῶν Θεοῦ ἰ -
Lemmas: ὁ τοίνυν εἰς τοσοῦτος τελειότης προέρχομαι , ἐπεί ἐσθίω καί ὁ παρθένος ἐπιδείκνυμι ὁ νυμφίος ὁ κάλλος , οὐ ἐκεῖνος λέγω ὅς εἰμί ἐν ἀρχή · οὐδέ γάρ οἷος τε εἰμί δύναμις λόγος φανερόω ὁ ἄρρητος · ἀλλά πρός ὁ διά σάρξ γίγνομαι ὁ Θεός εἷς -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0543.1
A τῶν ὁρωμένων τὸ ἀόρατον κάλλος , καὶ τὴν πηγὴν τῆς σοφίας , ἧς ἡ ἀπόρροια τὴν τῶν ὄντων συν-εστῆσατο φύσιν : οὕτω καὶ ὁ πρὸς τὸν καινὸν τοῦτον κόσμον τῆς κατὰ τὴν Ἐκκλησίαν κτίσεως βλέπων , ὁρᾷ ἐν αὐτῷ τὸν πάντα ἐν πᾶσιν ὄντα καὶ γινόμενον , διὰ τῶν χωρητῶν τε καὶ καταλαμβανομένων ὑπὸ τῆς πίστεως ἡμῶν χειραγωγούμενος τὴν γνώσιν πρὸς τὸ ἀχώρητον . Οὐ γάρ ἐπειδὴ ταύτην προσάγομεν τὴν πρὸς τὸ τέλειον ἀναδραμοῦσά ψυχή τὴν αἴτησιν αἱ παρθένοι ψυχαὶ τοῦ γνωρισθῆναι αὐταῖς τὸν ποθου-μενον · διὰ τῶν ἐπὶ σωτηρίᾳ φανερωθέντων ἡμῖν ὑπο-γράφει ταῖς παρθένοις τὰ τοῦ ζητουμένου γνωρί-σματα . Καὶ πᾶσαν τὴν Ἐκκλησίαν ἐν σώματι τοῦ νυμφίου ποιήσας , ἰδίον τι νόημα δι’ ἑκάστου τῶν μελῶν ἐν τῇ ὑπογραφῇ τοῦ κάλλους ἐνδείκνυται , δι’ ὧν ὅλων ἐκ τῶν κατὰ μέρος θεωρουμένων , τὸ τοῦ σώματος κάλλος συναπαρτίζεται .
Lemmas: A ὁ ὁράω ὁ ἀόρατος κάλλος , καί ὁ πηγή ὁ σοφία , ὅς ὁ ἀπόρροια ὁ ὁ εἰμί συνίστημι φύσις : οὗτος καί ὁ πρός ὁ καινός οὗτος κόσμος ὁ κατά ὁ ἐκκλησία κτίσις βλέπω , ὁράω ἐν αὐτός ὁ πᾶς ἐν πᾶς εἰμί καί γίγνομαι , διά ὁ χωρητός τε καί καταλαμβάνω ὑπό ὁ πίστις ἐγώ χειραγωγέω ὁ γνῶσις πρός ὁ ἀχώρητος . οὖον γάρ ἐπεί οὗτος προσάγω ὁ πρός ὁ τέλειος ἀνατρέχω ψυχή ὁ αἴτησις ὁ παρθένος ψυχή ὁ γνωρίζω αὐτός ὁ ποθέω · διά ὁ ἐπί σωτηρία φανερόω ἐγώ ὑπογράφω ὁ παρθένος ὁ ὁ ζητέω γνώρισμα . καί πᾶς ὁ ἐκκλησία ἐν σῶμα ὁ νυμφίος ποιέω , ἴδιος τίς νόημα διά ἕκαστος ὁ μέλος ἐν ὁ ὑπογράφω ὁ κάλλος ἐνδείκνυμι , διά ὅς ὅλος ἐκ ὁ κατά μέρος θεωρέω , ὁ ὁ σῶμα κάλλος συναπαρτίζω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.1
μὲν λέγεσθαι παρὰ τῆς νύμφης βοστρύχους ὑπενοή - cincinnos existimamus , qui aureo capiti adhae -
Lemmas: μέν λέγω παρά ὁ νύμφη βόστρυχος ὑπονοέω - cincinnos existimamus , qui aureo capiti adhae -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.2
σαμεν , οἱ τῆς χρυσῆς κεφαλῆς ἀπηρτημένους οὐ μικρὰν rentes non parum sponsi pulchritudinem augent ,
Lemmas: σω , ὁ ὁ χρύσεος κεφαλή ἀπαρτάω οὖον μικρός rentes non parum sponsi pulchritudinem augent ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.3
νονται κάλλους τῇ ἀχράτῳ κεφαλῇ , κοσμοῦντες αὐ - illud ambitu suo . Etenim de his locum illum pro -
Lemmas: νοντ κάλλος ὁ ἀχράτης κεφαλή , κοσμέω αὖος - illud ambitu suo . Etenim de his locum illum pro -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.4
βοστρύχους , καὶ λίθους τιμίους , δι’ αὐτῶν τὴν κεφα - se capiti conferentes .
Lemmas: βόστρυχος , καί λίθος τίμιος , διά αὐτός ὁ Κέφα - se capiti conferentes .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.5
λὴν καλλωπίζοντας .
Lemmas: λήν καλλωπίζω .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.6
Ἀκύλουθον δ’ ἂν εἴη καὶ τὰ περὶ τῶν ὀφθαλμῶν
Lemmas: Ἄκυλος δέ εἄν εἰμί καί ὁ περί ὁ ὀφθαλμός
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.7
ειρημένα θεωρῆσαι τῷ λόγῳ . Ἔστι δὲ ἡ λέξις αὕτη ·
Lemmas: εἴρω θεωρέω ὁ λόγος . εἰμί δέ ὁ λέξις οὗτος ·
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.8
Ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ περιστεραὶ ἐπὶ πληρώματα ὀδά - B Nunc ordinis ratio postulat ut etiam illa quæ
Lemmas: ὀφθαλμός αὐτός περιστερά ἐπί πλήρωμα ὁδάω - B Nunc ordinis ratio postulat ut etiam illa quæ
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.9
ρώματα ὕδατων . Ἡ δὲ τῶν ειρημένων διάνοια τῆς hæc sunt : Oculi ejus sicut columbæ . ad aquarum co -
Lemmas: ῥῶμα ὕδωρ . ὁ δέ ὁ εἴρω διάνοια ὁ hæc sunt : Oculi ejus sicut columbæ . ad aquarum co -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.10
ἐννοήσωμεν περὶ τούτων ἐλαττον εἶναι τῆς ἀληθείας rum . Horum autem verborum sententia perceptione
Lemmas: ἐννοέω περί οὗτος μικρός εἰμί ὁ ἀλήθεια rum . Horum autem verborum sententia perceptione
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.11
οἴομεθα · σκοποῦμενός δὲ δι’ ἐπιμελείας ἡμῖν , τοιαύτη quidem nostra sublimior est ; inferioris enim esse
Lemmas: οἴομαι · σκοπέω δέ διά ἐπιμέλεια ἐγώ , τοιοῦτος quidem nostra sublimior est ; inferioris enim esse
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.12
Ἐκκλησίας πράττειν καλῶς , τοῦ διορατικοῦ τῆς oculum manui dicere . Non mihi te opus est ¹⁴ : qui -
Lemmas: ἐκκλησία πράσσω καλῶς , ὁ διορατικός ὁ oculum manui dicere . Non mihi te opus est ¹⁴ : qui -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.13
ἀληθείας συγκεχραμένου πρὸς τὸ δραστήριον · οὔτε bus verbis docere vult , debere corpus Ecclesiæ ab
Lemmas: ἀλήθεια συγχράομαι πρός ὁ δραστήριος · οὔτε bus verbis docere vult , debere corpus Ecclesiæ ab
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.14
βίον · οὔτε τῆς πρακτικῆς φιλοσοφίας αὐτάρχη παρ - quippe quod neque contemplatio per se animam
Lemmas: βίος · οὔτε ὁ πρακτικός φιλοσοφία αὐταρχέω παρά - quippe quod neque contemplatio per se animam
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.15
εχομένης τὴν ὠφέλειαν , μὴ τῆς ἀληθινῆς εὐσεβείας perficiat , nisi adsint et opera vitam egregiam ab -
Lemmas: ἔχω ὁ ὠφέλεια , μή ὁ ἀληθινός εὐσέβεια perficiat , nisi adsint et opera vitam egregiam ab -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.16
τῶν ὀφθαλμῶν πρὸς τὰς χεῖρας ἐστιν ἡ σύγκοια , τάχῃ satis sit utilis , nisi vera pietas eorum quæ fiunt
Lemmas: ὁ ὀφθαλμός πρός ὁ χείρ εἰμί ὁ σύγκοια , τάχος satis sit utilis , nisi vera pietas eorum quæ fiunt
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.17
πρεσαγάμεθα διὰ τῶν ειρημένων , πρῶτον μὲν τοὺς dux sit . Quare si necessaria est hæc oculorum et
Lemmas: πράσσω διά ὁ εἴρω , πρῶτος μέν ὁ dux sit . Quare si necessaria est hæc oculorum et
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.18
ὀφθαλμούς , οὕτινες εἰσι , κατανοήσαι · ἔπειτα δὲ καὶ manuum conjunctio , fortasse jam propius per hæc
Lemmas: ὀφθαλμός , οὔτις εἰμί , κατανοέω · ἔπειτα δέ καί manuum conjunctio , fortasse jam propius per hæc
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.19
τὸν περὶ αὐτῶν ἔπαινον ἐν θεωρίᾳ λαβεῖν · τὸν δὲ περὶ ipsa Pauli verba adducimur ad considerandum ,
Lemmas: ὁ περί αὐτός ἔπαινος ἐν θεωρία λαμβάνω · ὁ δέ περί ipsa Pauli verba adducimur ad considerandum ,
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.20
τῶν χειρῶν λόγον τῷ ἰδίῳ ταμειευσόμεθα τόπῳ · ὀφθαλ - primo quanam sint oculi , deinde ad comprehendendi -
Lemmas: ὁ χείρ λόγος ὁ ἴδιος ταμειόω τόπος · ὀφθαλ - primo quanam sint oculi , deinde ad comprehendendi -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.21
κατὰ τὴν τοιαύτην θέσιν πάντων ὑπέρκειται τῶν tem de manibus dicitur , suo loco reservabimus .
Lemmas: κατά ὁ τοιοῦτος θέσις πᾶς ὑπέρκειμαι ὁ tem de manibus dicitur , suo loco reservabimus .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.22
αἰσθητηρίων , εἰς ὀδηγίαν τοῦ παντὸς σώματος προ - Oculorum a natura proprium munus est cernere .
Lemmas: αἰσθητήριον , εἰς ὁδηγία ὁ πᾶς σῶμα προ - Oculorum a natura proprium munus est cernere .
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.23
ἀληθείας καθηγουμένους παρὰ τῆς θείας Γραφῆς οὕ - rum organa collocati sunt , ad ducendum univer -
Lemmas: ἀλήθεια καθηγέομαι παρά ὁ θεῖος γραφή ἕ - rum organa collocati sunt , ad ducendum univer -
gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0546.24
τως ὀνομαζομένους ἀκούσωμεν , ὧν ὁ μὲν τις ἐλέγετο sum corpus a natura ordinati . Quare cum illos ,
Lemmas: ὅς ὀνομάζω ἀκούω , ὅς ὁ μέν τις λέγω sum corpus a natura ordinati . Quare cum illos ,