gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0569.1
δὲ κοκκοβαφεῖ τὸ χεῖλος εἰκάζεται , καὶ τῷ λευτρῷ τῆς βόας ἡ παρεῖα καλλωπίζεται . Ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως · Τριχῶμά σου ἀγέλαι τῶν αἰγῶν , αἱ ἀνεφάνησαν ἀπὸ τοῦ Γαλααδ . Ὄδόντες σου ὡς ἀγέλαι τῶν κεκομμένων , αἱ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ , αἱ πᾶσαι διδυμοῦσαι , καὶ ἀπεκρύθου οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς . Ὡς σπαρτίον κόκκινον χεῖλη σου , καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία . Ὡς λέκυρον βόας μῆλον σου , ἐκτὸς τῆς σιωπῆς σου . Ὦν ἀπάντων ἐν τοῖς φθάσασιν ἰκανῶς ἐξητασμένων περιττὸν ἂν εἴη διὰ τῆς τῶν αὐτῶν θεωρημάτων παλιλλογίας ὄχλον ἐπείσαγχεῖν τῷ λόγῳ . Εἰ δὲ τις καὶ νῦν τὸν περὶ τῶν αὐτῶν λόγων ἐπιζητοῖ γενέσθαι , διὰ τοὺς ἀνηκόους τῶν πρώτων εἰς τὰ ῥητὰ ταῦτα θεωρηθέντων · δι’ ὀλίγων τὴν διάνοιαν τῶν αἰνιγμάτων ἐπιδοῦ μούμεθα . Αἱ τρίχες τοῦ σώματος ἰδιάζουσαν ἔχουσι παρὰ τὸ λοιπὸν σῶμα τὴν φύσιν . Παντὸς γὰρ τοῦ σώματος αἰσθητικὴ δυνάμει διακονουμένου , ἥς ἄνευ τοῦ ζῆν φύσιν οὐκ ἔχει · ζωὴ γὰρ τοῦ σώματος ἡ αἴσθησις · μόνας ὁρῶμεν τὰς τρίχας καὶ μέρος ὄντας τοῦ σώματος , καὶ ἀμοιρούσας αἰσθήσεως . Δείκνυσι δὲ ταύτην ἐπὶ τοῦ μέρους τούτου τὴν ἰδιότητα , τὸ μὴτε διὰ καύσεως μὴτε διὰ τομῆς καθ’ ὁμοιότητα τοῦ ἄλλου σώματος καὶ ταύτας ἀλγύνεσθαι . Ἐπεὶδὴ τοίνυν κατὰ τὴν Παύλου φωνήν , δόξα τῆς γυναικὸς ἐστὶν ἡ κόμη , διὰ τῶν πλοκαμῶν τὴν κεφαλὴν ὡραίζουσα · τοῦτο διὰ τοῦ ἐπαίνου τῶν τῆς νύμφης τριχῶν διδασκόμεθα , ὅτι χρή τοὺς περὶ τὴν κεφαλὴν τῆς νύμφης θεωρουμένους , δι’ ὧν ἡ Ἐκκλησία δοξάζεται , κρείττους τῶν αἰσθήσεων εἶναι , κρύπτοντας διὰ τῆς σοφίας τὴν αἴσθησιν . Καθὼς ἡ Παροιμία φησίν · ὅτι Σοφοὶ κρύπτουσσι αἴσθησιν , οἵς οὐχ ὁρασις τοῦ καλοῦ κριτήριον γίνεται , οὔτε τῇ γεύσει τὸ ἀγαθὸν δοκιμάζεται , οὐχ ὀσφρήσει τε καὶ ἀφῇ , οὐδὲ ἄλλῃ τινὶ αἰσθητηρίῳ ἢ τοῦ καλοῦ ἐπιτρέπεται κρίσις · ἀλλὰ πάσης νεκρωθείσης αἰσθήσεως διὰ μόνης τῆς ψυχῆς , τῶν κατ’ ἔννοιαν φαινομένων ἀγαθῶν ἐράπονται καὶ ἐπορέγονται , καὶ οὕτω δοξάζουσι τὴν γυναῖκα , τὴν Ἐκκλησίαν , οὔτε τιμαῖς διογκούμενοι , οὔτε μικροψυχίας πρὸς τὰ λυπηρὰ συστελλόμενοι · ἀλλὰ κἂν τέμνεσθαι δέῃ διὰ τὴν ἐς Χριστὸν πίστιν , κἂν θηρίοις ἢ πυρὶ βάλλεσθαι , κἂν ἄλλο τι τῶν λυπηρῶν ὑπομένειν , τὴν τῶν τριχῶν ἀναίσθησίαν ἐν τῇ πείρᾳ τῶν ἀλγεινῶν ὑποκρίνονται . Τοιούτος ἦν Ἠλίας ὁ ἐκ τοῦ Γαλααδ ἀνασχὼν δασεῖ καὶ αἰχμῶντι τῷ σώματι , δέρμασιν αἰγός ἐσκέπασμένος , πρὸς πάσαν ἀπειλὴν τοῦ τυράννου ἀπτώτους . Ὅσοι τοίνυν κατὰ μίμησιν τῆς τοῦ προφήτου μεγαλοφύας τοῦ κόσμου παντὸς ἑαυτοὺς ὑπεραῖρούσιν , ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι , κακοχωοῦμενοι ἐν ὀρεσι καὶ σπηλαίοις , καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς , ὧν οὐχ ἔστιν ἄξιος ὁ κόσμος · οὗτοι ἀγεληδὸν περὶ τὴν τοῦ παντὸς κεφαλὴν θεωρούμενοι , δόξα γίνονται τῆς Ἐκκλησίας , ἐπὶ τὴν οὐράνιον χάριν τῷ Γαλααδῃτῃ συναναβαίνοντες .
Lemmas: δέ κοκκοβαφής ὁ χεῖλος εἰκάζω , καί ὁ λευτρως ὁ βοῦς ὁ παρείας καλλωπίζω . ἔχις δέ ὁ λέξις οὕτως · τρίχωμα σύ ἀγέλη ὁ αἴξ , ὁ ἀναφαίνω ἀπό ὁ Γαλααδ . ὀδούς σύ ὡς ἀγέλη ὁ κόπτω , ὁ ἀναβαίνω ἀπό ὁ λουτρόν , ὁ πᾶς διδυμόω , καί ἀποκρύπτω οὐ εἰμί ἐν αὐτός . ὡς σπαρτίον κόκκινος χεῖλος σύ , καί ὁ λαλιά σύ ὡραῖος . ὡς λέκυρον βοῦς μῆλον σύ , ἐκτός ὁ σιωπή σύ . ὦς ἀπαντάω ἐν ὁ φθάνω ἱκανῶς ἐξετάζω περισσός εἄν εἰμί διά ὁ ὁ αὐτός θεώρημα παλιλλογία ὄχλος ἐπείσαγχεῖν ὁ λόγος . εἰμί δέ τις καί νῦν ὁ περί ὁ αὐτός λόγος ἐπιζητέω γίγνομαι , διά ὁ ἀνήκοος ὁ πρῶτος εἰς ὁ ῥητός οὗτος θεωρέω · διά ὀλίγος ὁ διάνοια ὁ αἴνιγμα ἐφοράω μουμεθη . ὁ θρίξ ὁ σῶμα ἰδιάζω ἔχω παρά ὁ λοιπός σῶμα ὁ φύσις . Παντὸς γάρ ὁ σῶμα αἰσθητικός δύναμις διακονέω , ἥς ἄνευ ὁ ζῶ φύσις οὐ ἔχω · ζωή γάρ ὁ σῶμα ὁ αἴσθησις · μόνος ὁράω ὁ θρίξ καί μέρος εἰμί ὁ σῶμα , καί ἀμοιρέω αἴσθησις . δείκνυμι δέ οὗτος ἐπί ὁ μέρος οὗτος ὁ ἰδιότης , ὁ μήτε διά καῦσις μήτε διά τομή κατά ὁμοιότης ὁ ἄλλος σῶμα καί οὗτος ἀλγύνω . ἐπειδή τοίνυν κατά ὁ Παῦλος φωνή , δόξα ὁ γυνή εἰμί ὁ κόμη , διά ὁ πλόκαμος ὁ κεφαλή ὡραΐζω · οὗτος διά ὁ ἔπαινος ὁ ὁ νύμφη θρίξ διδάσκω , ὅτι χρή ὁ περί ὁ κεφαλή ὁ νύμφη θεωρέω , διά ὅς ὁ ἐκκλησία δοξάζω , ἀγαθός ὁ αἴσθησις εἰμί , κρύπτω διά ὁ σοφία ὁ αἴσθησις . καθώς ὁ παροιμία φημί · ὅτι Σοφός κρύπτω αἴσθησις , οἶς οὐ ὅρασις ὁ καλός κριτήριον γίγνομαι , οὔτε ὁ γεύω ὁ ἀγαθός δοκιμάζω , οὐ ὀσφραίνομαι τε καί ἀφίημι , οὐδέ ἄλλος τις αἰσθητήριον ἢ ὁ καλός ἐπιτρέπω κρίσις · ἀλλά πᾶς νεκρόω αἴσθησις διά μόνος ὁ Ψυχή , ὁ κατά ἔννοια φαίνω ἀγαθός ῥάπτω καί ἐπορέγω , καί οὗτος δοξάζω ὁ γυνή , ὁ ἐκκλησία , οὔτε τιμή διογκώνω , οὔτε μικροψυχία πρός ὁ λυπηρός συστέλλω · ἀλλά κἀν τέμνω δήω διά ὁ εἰς Χριστός πίστις , κἀν θηρίον ἢ πῦρ βάλλω , κἀν ἄλλος τίς ὁ λυπηρός ὑπομένω , ὁ ὁ θρίξ ἀναισθησία ἐν ὁ πείρω ὁ ἀλγεινός ὑποκρίνομαι . τοιούτος εἰμί Ἠλίας ὁ ἐκ ὁ Γαλααδ ἀνέχω δασύς καί αἰχμάζω ὁ σῶμα , δέρμα αἴξ σκεπάζω , πρός πᾶς ἀπειλή ὁ τύραννος άπτωτος . ὅσος τοίνυν κατά μίμησις ὁ ὁ προφήτης μεγαλοφυη ὁ κόσμος πᾶς ἑαυτοῦ ὑπεραίρω , ὑστερέω , θλίβω , κακοχωουμενοω ἐν ὄρος καί σπήλαιον , καί ὁ ὀπή ὁ γῆ , ὅς οὐ εἰμί ἄξιος ὁ κόσμος · οὗτος ἀγεληδόν περί ὁ ὁ πᾶς κεφαλή θεωρέω , δόξα γίγνομαι ὁ ἐκκλησία , ἐπί ὁ οὐράνιος χάρις ὁ Γαλααδῃτῃ συναναβαίνω .