gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0442.2
Τί οὖν ἐστιν ὁ εἰκάζομεν ; “ Ὁ ἐν τῷ δρυμῶνι τῆς φύσεως ἡμῶν ὑπὸ φιλανθρωπίας ἀναλασθὲς , διὰ τοῦ μετασχεῖν σαρκὸς τε καὶ αἵματος , μῆλον ἐγένετο . Πρὸς ἐκάτερον γὰρ τούτων ἐστιν ἰδεῖν ἐν τῇ ὀπώρᾳ ταύτῃ διὰ τῆς χροιάς τὴν ὁμοίωσιν . Τῷ μὲν γὰρ ὑπερλευκαίνοντι μιμεῖται τὴν τῆς σαρκὸς ἰδιότητα , τὸ δὲ ἐπιχερωσμένον ἐρύθημα συγγενὲς ἔχει πρὸς τὴν τοῦ αἵματος φύσιν διὰ τοῦ εἴδους μαρτυρούμενον . Ὅταν τοίνυν ἡ ἐντρυφῶσα τοῖς θείοις ψυχὴ κατὰ τὴν στέγην ταύτην βλέπειν ἐπιθυμήσῃ , τοῦτο τῷ αὐτῷ μαθεῖ παιδεύομεθα . Ἐκ γὰρ τοῦ ἄνω βλέποντας ἡμᾶς προσέχειν τοῖς μῆλοις , πρὸς οὐράνιον ἐστι πολιτείαν ὀδηγεῖσθαι διὰ τῶν εὐαγγελικῶν διδαγμάτων . Ἄπερ ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος , καὶ ἐπάνω πάντων ὧν ὑπέδειξεν ἡμῖν διὰ τῆς ἐν σαρκὶ φανερώσεως , πάντων τῶν ἀγαθῶν πολιτευμάτων ἐν ἑαυτῷ δείξας τὰ ὑποδείγματα , καθὼς φησιν ὁ Κύριος , ὅτι Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ ὁ Ἀπόστολος , τὴν ταπεινοφροσύνην ἡμῖν ὑφηγούμενος , λέγει · Ἀντατὸν γὰρ δι’ ἑνὸς θεωρήματος πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν συντάσασθαι τῷ λόγῳ . Πρὸς γὰρ τοὺς τὰ ἄνω βλέποντας , Τοῦτο προορίζει , φησίν , ἔν ὑμῖν ὁ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ · ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσας μορφὴν δούλου λαβών , ὁ διὰ σαρκὸς καὶ αἵματος ἐπιδημήσας τῷ βίῳ , καὶ ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ἐν μετουσίᾳ τῆς ταπεινότητος ἡμῶν ἑκουσίως γενόμενος , καὶ μετὰ τῆς τοῦ θανάτου κατελθὼν πείρας . Διὰ ταῦτά φησιν ἡ νύμφη · Στοιβάσατέ με ἐν μηλίτοις , ἵνα πάντως εἰς ὕψος ὁρώσα , βλέπῃ πρὸς τὰ τῶν ἀγαθῶν ὑποδείγματα τὰ ἐν τῷ νομῷ βεικνύμενα . Ἐκεῖ ἡ πραότης · ἐκεῖ τὸ ἀόργητον · ἐκεῖ τὸ πρὸς ἐχθροὺς ἀμνησίκακον , καὶ τὸ πρὸς τοὺς λυπούντας φιλάνθρωπον , καὶ τὸ δι’ εὐεργεσίας τὴν κακίαν ἀμαίβεσθαι · ἐκεῖ τὸ ἐγκρατές , τὸ καθαρόν , τὸ
Lemmas: τις οὖν εἰμί ὁ εἰκάζω ; “ ὁ ἐν ὁ δρυμῶνι ὁ φύσις ἐγώ ὑπό φιλανθρωπία ἀναλασθὲς , διά ὁ μετέχω σάρξ τε καί αἷμα , μῆλον γίγνομαι . πρός ἐκάς γάρ οὗτος εἰμί ὁράω ἐν ὁ ὀπώρα οὗτος διά ὁ χροιά ὁ ὁμοίωσις . ὁ μέν γάρ ὑπερλευκαίνομαι μιμέομαι ὁ ὁ σάρξ ἰδιότης , ὁ δέ ἐπιχρώννυμι ἐρύθημα συγγενής ἔχω πρός ὁ ὁ αἷμα φύσις διά ὁ εἶδος μαρτυρέω . ὅταν τοίνυν ὁ ἐντρυφάω ὁ θεῖον ψυχή κατά ὁ στέγη οὗτος βλέπω ἐπιθυμέω , οὗτος ὁ αὐτός μάθος παιδεύω . ἐκ γάρ ὁ ἄνω βλέπω ἐγώ προσέχω ὁ μῆλον , πρός οὐράνιος εἰμί πολιτεία ὁδηγέω διά ὁ εὐαγγελικός δίδαγμα . Ἄπερ ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος , καί ἐπάνω πᾶς ὅς ὑποδείκνυμι ἐγώ διά ὁ ἐν σάρξ φανέρωσις , πᾶς ὁ ἀγαθός πολίτευμα ἐν ἑαυτοῦ δείκνυμι ὁ ὑπόδειγμα , καθώς φημί ὁ Κύριος , ὅτι μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ὁ ἀπόστολος , ὁ ταπεινοφροσύνη ἐγώ ὑφηγέομαι , λέγω · ἀντάω γάρ διά εἷς θεώρημα πᾶς ὁ ἀλήθεια συντάσσω ὁ λόγος . πρός γάρ ὁ ὁ ἄνω βλέπω , οὗτος προορίζω , φημί , ἐν σύ ὁ καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς · ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός · ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω , ὁ διά σάρξ καί αἷμα ἐπιδημέω ὁ βίος , καί ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά ἐν μετουσία ὁ ταπεινότης ἐγώ ἑκούσιος γίγνομαι , καί μετά ὁ ὁ θάνατος κατέρχομαι πείρω . Ζεύς οὗτος φημί ὁ νύμφη · στοιβάζω ἐγώ ἐν μηλιος , ἵνα πάντως εἰς ὕψος ὁράω , βλέπω πρός ὁ ὁ ἀγαθός ὑπόδειγμα ὁ ἐν ὁ νομός βεικνύμενα . ἐκεῖ ὁ πραότης · ἐκεῖ ὁ ἀόργητος · ἐκεῖ ὁ πρός ἐχθρός ἀμνησίκακος , καί ὁ πρός ὁ λυπέω φιλάνθρωπον , καί ὁ διά εὐεργεσία ὁ κακία ἀναβαίνω · ἐκεῖ ὁ ἐγκρατής , ὁ καθαρός , ὁ