gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0507.2
Τῆς νῦν προτεθείσης ἡμῖν τῶν θείων ῥητῶν θεωρίας ἐκ τῆς τοῦ Ἄσματος τῶν Ἁσμάτων ἀκολουθίας , δυσέφικτά τινα καὶ κεκαλυμμένα δι' ἀσάφειαν ἐν ἀπορρήτοις περιεχοῦσα νοήματα , μείζονος ἡμῖν χρεία τῆς προσοχῆς , μᾶλλον δὲ πλείονος τῆς διὰ τῶν εὐχῶν συνεργίας , καὶ τῆς παρὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὁδηγίας · ὡς ἂν μὴ ταῦτόν πάθωμεν ἐπὶ τῆς τῶν ὑψηλῶν τούτων θαυμάτων ἐκπλήξεως , ὃπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἀστέρων πάσχειν εἴδομεν . Καὶ γὰρ ἐκεῖνων πόρρωθεν τὸ κάλλος θαυμάζοντες , οὐδεμίαν μηχανὴν ἐπινοεῖν δυνάμεθα πρὸς τὴν γνῶσιν τῆς κτίσεως αὐτῶν · ἀλλὰ διὰ τοῦ κάλλους αὐτῶν ἐστιν ἡμῖν ἡ ἀπόλαυσις , τὸ θαυμαστικῶς περὶ τὸ φαινόμενον ἔχειν . Ἄστρες γὰρ τινές εἰσιν ἀτεχνῶς αἱ τῶν θείων τούτων λογίων μαρμαρυγαὶ τε καὶ λαμπρότητες τῶν τῆς ψυχῆς ὀμμάτων ὑπερλάμπονσαι τε καὶ ὑπερκειμέναι , κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς , ὡς φησιν ὁ Προφήτης . Εἰ δὲ γένοιτο καὶ περὶ τὴν ἡμετέραν ψυχήν , ὃ περὶ τὸν Ἠλίαν ἀκούομεν · καὶ ἀναληφθεῖσα τῷ πυρίνῳ ἅρματι ἡμῶν ἡ διάνοια , μεταρτίσιος πρὸς τὰ οὐράνια κάλλη μετατεθεῖν ( Πνεῦμα γὰρ ἅγιον εἶναι τὸ πῦρ ἐννοήσωμεν , ὃπερ βάλλειν ἐπὶ τὴν γῆν ἤλθεν ὁ Κύριος , τὸ ἐν γλωσσῶν εἴδει τοῖς μαθηταῖς μεριζόμενον ) , οὐχ ἀπ' ἐλπίδος ἡμῖν γενήσεται τὸ πλησιάσαι τούτοις τοῖς ἀστροῖς , τοῖς θείοις λέγω νοήμασι , τοῖς διὰ τῶν οὐρανίων τε καὶ πνευματικῶν λογίων τὰς ψυχὰς ἡμῶν περιαστραπτοῦσιν . Ἀνάβλεψον γὰρ τῷ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμῷ , πρὸς σὲ λέγω τὸν ἀκροατήν , τὴν πρὸς τὸν πατριάρχην γενομένην παρὰ τοῦ Κυρίου φωνήν , ἀνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανὸν τούτων , καὶ ἴδε τοὺς ἀστέρας , εἰ δύνασαι αὐτῶν ἐκμετρεῖν τὴν νοημάτων τὸ ὕψος . Βλέπε τὴν ἐξουσίαν τῆς βασιλίδος ἐκ τῶν προσταγμάτων αὐτῆς τὴν δυναστείαν κατανοήσας , ὡς αὐτοκρατορικῶς τὴς αὐθεντείας τοῖς λεγομένοις ἐμφανίζεται . Οὐ γὰρ δι' εὐχῶν κατορθοῖ ὃπερ βούλεται , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀξίωσιν τοῦ ἐπαγγειλαμένου φωνήν , ὃς φησι τὸν πιστὸν καὶ φρόνιμον οἰκονόμον πάντων τῶν ὑπαρχόντων τῷ Δεσπότῃ κύριον γίνεσθαι . Ταύτης ἐπιλαβομένη τῆς ἐξουσίας , βασιλικῶς ἑαυτῇ διοικεῖται τὰ καταθύμια τῶν δύο ἀνέμων · τὸν μὲν Βορρᾶν διὰ προσταγματος ἑαυτῇ ἀφορίζουσα · τὸν δὲ Νότον , φιλοφρόνως καλοῦσα , καὶ πρὸς ἑαυτὴν ἐλθεῖν κατεπείγουσα . Ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως · Ἐξερέθητι , Βορρᾷ , καὶ ἔρχου , Νότε . Τάχα τι συγγενὲς ἐστι τοῖς λεγομένοις εὑρεῖν ἐν τοῖς ἐκατοντάρχου λόγοις , οὓς αὐτὸς ὁ Θεὸς λόγος
Lemmas: ὁ νῦν προτίθημι ἐγώ ὁ θεῖον ῥητός θεωρία ἐκ ὁ ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα ἀκολουθία , δυσέφικτος τις καί καλύπτω διά ἀσάφεια ἐν ἀπόρρητος περιέχω νόημα , μείζων ἐγώ χρεία ὁ προσοχή , μᾶλλον δέ πλείων ὁ διά ὁ εὖχος συνεργία , καί ὁ παρά ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁδηγία · ὡς εἄν μή αὐτός πάσχω ἐπί ὁ ὁ ὑψηλός οὗτος θαῦμα ἔκπληξις , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἀστήρ πάσχω ὁράω . καί γάρ ἐκεῖνος πόρρωθεν ὁ κάλλος θαυμάζω , οὐδείς μηχανή ἐπινοέω δύναμαι πρός ὁ γνῶσις ὁ κτίσις αὐτός · ἀλλά διά ὁ κάλλος αὐτός εἰμί ἐγώ ὁ ἀπόλαυσις , ὁ θαυμαστικός περί ὁ φαίνω ἔχω . Ἄστρα γάρ τις εἰμί ἄτεχνος ὁ ὁ θεῖον οὗτος λόγιος μαρμαρυγή τε καί λαμπρότης ὁ ὁ Ψυχή ὄμμα ὑπερλάμπω τε καί ὑπερκείμενος , κατά ὁ ὕψος ὁ οὐρανός ἀπό ὁ γῆ , ὡς φημί ὁ Προφήτης . εἰμί δέ γίγνομαι καί περί ὁ ἡμέτερος Ψυχή , ὅς περί ὁ Ἠλίας ἀκούω · καί ἀναλαμβάνω ὁ πύρινος ἅρμα ἐγώ ὁ διάνοια , μεταρτιθεος πρός ὁ οὐράνιος κάλλος μετατίθεμαι ( πνεῦμα γάρ ἅγιος εἰμί ὁ πῦρ ἐννοέω , ὅσπερ βάλλω ἐπί ὁ γῆ ἔρχομαι ὁ Κύριος , ὁ ἐν γλῶσσα εἶδος ὁ μαθητής μερίζω ) , οὐ ἀπό ἐλπίς ἐγώ γίγνομαι ὁ πλησιάζω οὗτος ὁ ἄστρον , ὁ θεῖον λέγω νόημα , ὁ διά ὁ οὐράνιος τε καί πνευματικός λόγιος ὁ ψυχή ἐγώ περιαστραπτω . ἀναβλέπω γάρ ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός , πρός σύ λέγω ὁ ἀκροατής , ὁ πρός ὁ πατριάρχης γίγνομαι παρά ὁ κύριος φωνή , ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός οὗτος , καί ὁράω ὁ ἀστήρ , εἰμί δύναμαι αὐτός ἐκμετρέω ὁ νόημα ὁ ὕψος . βλέπω ὁ ἐξουσία ὁ βασιλίς ἐκ ὁ πρόσταγμα αὐτός ὁ δυναστεία κατανοέω , ὡς αὐτοκρατορικός σής αὐθεντία ὁ λέγω ἐμφανίζω . οὖον γάρ διά εὖχος κατορθόω ὅσπερ βούλομαι , ἀλλά κατά ὁ ἀξίωσις ὁ ἐπαγγέλλω φωνή , ὅς φημί ὁ πιστόν καί Φρόνιμον οἰκονόμος πᾶς ὁ ὑπάρχω ὁ δεσπότης κύριος γίγνομαι . Ταύτη ἐπιλαμβάνω ὁ ἐξουσία , βασιλικός ἑαυτοῦ διοικέω ὁ καταθύμιος ὁ δύο ἄνεμος · ὁ μέν Βορέας διά πρόσταγμα ἑαυτοῦ ἀφορίζω · ὁ δέ Νότος , φιλόφρων καλέω , καί πρός ἑαυτοῦ ἔρχομαι κατεπείγω . ἔχις δέ ὁ λέξις οὕτως · ἐξαιρέω , Βορέας , καί ἔρχομαι , Νότος . Τάχα τίς συγγενής εἰμί ὁ λέγω εὑρίσκω ἐν ὁ ἑκατόνταρχος λόγος , ὅς αὐτός ὁ θεός λόγος