gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0403.4
Ἐπειδὴ τοίνυν σοφία ἐστὶν ἡ λαλοῦσα , ἀγάμψον ὅσον δύνασαι ἐξ ὅλης καρδίας τε καὶ δυνάμεως , ἐπιθύμησον ὅσον χωρεῖς . Προστίθημι δὲ θαρρῶν τοῖς ῥήμασι τούτοις , καὶ τὸ , Ἐράσθου . Ἀνεχάπτων γὰρ τοῦτο καὶ λάθεσθι ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων τοῦ πάθους , καθὼς B φησιν ἡ σοφία ἐν ταῖς Παροιμίαις , τοῦ θελοῦ κάλλους νομοθετοῦσα τὸν ἔρωτα . Ἄλλα καὶ ὁ νῦν προκειμένος λόγος τὰ ἴσα διακελεύεται , οὐ γυμνὴν τὴν περὶ τοῦ συμβολοῦ προσάγων , ἀλλὰ δι' ἀπορρήτων φιλοσοφεῖ , τοῖς νοήμασι εἰκόνα τινὰ τῶν κατὰ τὸν βίον ἡδῶν εἰς τὴν τῶν δογμάτων τοιούτων κατασκευὴν προστράψαμεν . Ἡ δὲ εἰκὼν γαμικὴ τις ἐστὶ κατασκευή , ἐν ἧ κάλλους ἐπιθυμία μεσιτεύει τῷ πόθῳ , οὐ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην συνήθειαν τοῦ νυμφίου τῆς ἐπιθυμίας C κατάρξαντος , ἀλλὰ προλαβούσης τὸν νυμφίον ἡ παρθένος ἀνεπαιγχύντως τὸν πόθον δημοσιεύουσα , καὶ εὐχὴν ποιουμένη τοῦ νυμφικοῦ ποτε κατατρυφῆσαι φιλήματος . Ἐπειδὴ γὰρ οἱ ἀγαθοὶ τῆς παρθένου προμνηστήρες , πατριάρχαι τε καὶ προφῆται , καὶ νομοθέται προσήγαγον τῇ μεμνηστευμένῃ τὰ θεῖα χαρίσματα , ἃπερ ἔδνα καλεῖ ἡ συνήθεια , τὰ πρὸ τῶν γάμων δῶρα οὕτω κατονομάζουσα . Ταῦτα δὲ ἦν ἄφεσις παραπτωμάτων , ἀμνηστεία κακῶν , ἀμαρτίας ἀναίρεσις , μεταστοιχείωσις φύσεως , τοῦ φθαρτοῦ D πρὸς τὸ ἀφθαρτον μεταποίησις , παραδείσου τρυφή , βασιλείας ἀξίωμα , εὐφροσύνη τέλος οὐκ ἔχουσα . Ταῦτα τοίνυν ἡ παρθένος δεξαμένη τὰ θεῖα δωρήματα παρὰ τῶν καλῶν ἐδνοφόρων , τῶν διὰ τῆς προφητικῆς διδασκαλίας αὐτῇ προσαγαγόντων τὰ δῶρα , καὶ ὁμολογεῖ τὴν ἐπιθυμίαν , καὶ ἐπισπεύδει τὴν χάριν , ἧδη τῆς ὥρας τοῦ ποθουμένου κατατρυφῆσαι σπουδάουσα . Ἀκροῦνται αὐτῆς συνήθεις τινὲς καὶ ὁμήλικες πρὸς μεῖζονα τὴν νύμφην ἐπιθυμίαν διερεθίζουσαι . Παραγίνεται δὲ καὶ ὁ νυμφίος , φίλων αὐτῷ τινων καὶ χαραθυμῶν χορὸν ἐπαγόμενος . Οὗτοι δ' ἄν εἰσὶν τὰ λειτουργικὰ πνεύματα , δι' ὧν οἱ ἄνθρωποι σώζονται , ἢ οἱ προφῆται οἱ ἄγιοι , οἱ τῆς φωνῆς τοῦ νυμφίου ἀκούσαντες , χαίρουσι τε καὶ ἀγάλλονται τῆς ἀχράτου E
Lemmas: ἐπεί τοίνυν σοφία εἰμί ὁ λαλέω , ἀγαμέω ὅσος δύναμαι ἐκ ὅλος Καρδία τε καί δύναμις , ἐπιθυμέω ὅσος χωρέω . προστίθημι δέ θαρσέω ὁ ῥῆμα οὗτος , καί ὁ , Ἔραστος . Ἀνεχάπτων γάρ οὗτος καί λανθάνω ἐπί ὁ ἀσώματος ὁ πάθος , καθώς B φημί ὁ σοφία ἐν ὁ παροιμία , ὁ θέλω κάλλος νομοθετέω ὁ Ἔρως . ἄλλος καί ὁ νῦν πρόκειμαι λόγος ὁ ἴσος διακελεύομαι , οὖον γυμνός ὁ περί ὁ σύμβολον προσάγω , ἀλλά διά ἀπόρρητος φιλοσοφέω , ὁ νόημα εἰκών τις ὁ κατά ὁ βίος Ἠδωνός εἰς ὁ ὁ δόγμα τοιοῦτος κατασκευή προστρέφω . ὁ δέ εἰκών γαμικός τις εἰμί κατασκευή , ἐν ἧ κάλλος ἐπιθυμία μεσιτεύω ὁ πόθος , οὖον κατά ὁ ἀνθρώπινος συνήθεια ὁ νυμφίος ὁ ἐπιθυμία C κατάρχω , ἀλλά προλαμβάνω ὁ νυμφίος ὁ παρθένος ἀνεπαιγχύντως ὁ πόθος δημοσιεύω , καί εὐχή ποιέω ὁ νυμφικός ποτός κατατρυφάω φίλημα . ἐπεί γάρ ὁ ἀγαθός ὁ παρθένος προμνηστήρ , πατριάρχης τε καί προφήτης , καί νομοθέτης προσάγω ὁ μνηστεύω ὁ θεῖον χάρισμα , ὅσπερ γιδ́σνω καλέω ὁ συνήθεια , ὁ πρό ὁ γάμος Δῶρα οὗτος κατονομάζω . οὗτος δέ εἰμί ἄφεσις παράπτωμα , αμνηστία κακός , ἁμαρτία ἀναίρεσις , μεταστοιχείωσις φύσις , ὁ φθαρτός D πρός ὁ ἄφθαρτος μεταποίησις , παράδεισος τρυφή , βασίλεια ἀξίωμα , Εὐφρόσυνος τέλος οὐ ἔχω . οὗτος τοίνυν ὁ παρθένος δέχομαι ὁ θεῖον δώρημα παρά ὁ καλός ἑδνοφορέω , ὁ διά ὁ προφητικός διδασκαλία αὐτός προσάγω ὁ Δῶρα , καί ὁμολογέω ὁ ἐπιθυμία , καί ἐπισπεύδω ὁ χάρις , ἤδη ὁ ὥρα ὁ ποθέω κατατρυφάω σπουδάζω . ἀκρόω αὐτός συνήθης τις καί ὁμῆλιξ πρός μείζων ὁ νύμφη ἐπιθυμία διερεθίζω . παραγίγνομαι δέ καί ὁ νυμφίος , Φίλων αὐτός τίνω καί χαραθυμῶν χορός ἐπάγω . οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ λειτουργικός πνεῦμα , διά ὅς ὁ ἄνθρωπος σῴζω , ἢ ὁ προφήτης ὁ ἅγιος , ὁ ὁ φωνή ὁ νυμφίος ἀκούω , χαίρω τε καί ἀγάλλομαι ὁ ἀχράτης E