gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0449.1
A ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἦν , ἢ ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Γερασηνῶν , ἢ ἐν ἑτέροις πούτοις πολλοῖς , κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὑψούμενα τε καὶ χορυφούμενα . Ἐκ τούτων ἦσαν βουνοὶ καὶ ὄρη ὑπερέχοντες τε καὶ ὑποκείμενοι · ἀλλ’ ὁ νεβρὸς τῶν ἐλάφων , ὁ ἀναλυστικὸς τῶν δρεῶν , ὁ καὶ τοὺς μαθητὰς εἰς τὴν τῶν ἐλάφων καταρτιζόμενος φύσιν , ἐν οἷς λέγει , ὅτι ἀδύνακα ὑμῖν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω τῶν δρεῶν καὶ σκορπίων , πᾶσιν ἐπίσης ἐπιβάλλει τὸ ἴχνος , ταῦτά τε φυγαδεύων , καὶ μεβαλλόμενος ἀπὸ τούτων πρὸς ἕτερα , ὡς διὰ τούτων τὸ μέγεθος τῶν κατ’ ἀρετὴν ὑψουμένων ἀναφανῆναι , μηκέτι τοῖς γεωλόφοις τῆς κακίας ἐπισκοτουμένων . Τὰ γὰρ ὄρη Βαϊθὲλ δοῦναι ἐκ τοῦ ὀνόματος τῆς ἐρμηνείας , τὸν ὑψηλὸν καὶ οὐράνιον ἐνδείκνυσθαι βίον . Οἶκον γὰρ θεοῦ σημαίνειν τὴν λέξιν ταύτην φασίν οἱ τῆς Ἑβραίων φωνῆς ἐπιστήμονες . Διὸ φησίν , Ἐπὶ τὰ ὄρη Βαϊθὲλ . Εἶδε ταῦτα ὁ κεκαθαρμένος καὶ διορατικὸς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμός , ὁ τοῖς θείοις ἐκείνοις ἅλμασι τοῖς κατὰ τὴν ἀντικειμένων γεωλόφων γινομένοις συμμεβαλλόμενος · καὶ περὶ τοῦ χρόνου ὑστερόν γενησομένου , ὡς ἤδη παρόντος ποιεῖται τὸν λόγον · διὰ τὸ πιστὸν τε καὶ ἀναμφίβολον τῆς ἐλπιζομένης χάριτος , ὡς ἔργον τὴν ἐλπίδα βλέπων . Φησὶ γὰρ , ὅτι ὁ κατὰ τῶν ὀρέων πηδῶν εὐκίνητος τῇ τάχει , καὶ εἰς βουνὸν ἀπὸ βουνῶν μεβαλλόμενος , στάσιμον δείκνυσιν ἑαυτὸν κατόπιν τοῦ τοίχου γεγόμενος , καὶ ἐκ τῶν δικτύων τῶν θυρίδων διαλεγόμενος . Ἔχει δὲ οὕτως ἡ λέξις · Ἰδοὺ οὗτος ἐστηκεν ὁπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν , παρακλῖπτον διὰ τῶν θυρίδων , ἐκκλῖπτον διὰ τῶν δικτύων . Τὸ μὲν οὖν σωματικῶς ἐν τῷ λόγῳ ὑπογραφόμενον , τοιούτον ἐστίν · ὅτι ἐνδὸν οἰκουροῦσαν τὴν νύμφην διὰ τῶν θυρίδων ὁ ἐραστὴς διαλέγεται , καὶ τοῦ τοίχου κατὰ τὸ μέσον ἀμφοτέρους διεῖργοντος , ἀνεμπόδιστος γίνεται τοῦ λόγου ἡ κοινωνία , διὰ μὲν θυρίδων τῆς κεφαλῆς παρακλῖπτούσης , διὰ δὲ τῶν δικτύων τῶν ἐν ταῖς θυρίσι πρὸς τὰ ἔνδον τοῦ ὀφθαλμοῦ διακλύπτοντος . Ἡ δὲ κατὰ ἀναγωγὴν θεωρία τῆς προεξητασμένης ἑκται διανοίας . Ὅθ’ γὰρ καὶ ἀκολουθία προσοικεῖ τῷ Θεῷ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ὁ λόγος , πρῶτον μὲν αὐτὴν διὰ τῶν προφητῶν καταυγάζων καὶ τῶν νομικῶν παραγγελμάτων . Οὕτως γὰρ νοοῦμεν , θυρίδας μὲν τοὺς προφήτας τοὺς τὸ φῶς εἰσάγοντας · δίχτυα δὲ τὴν τῶν νομικῶν παραγγελμάτων πλοχὴν · δι’ ὧν ἀμφοτέρων ἡ αὐτὴ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς ἐπὶ τὰ ἔνδον παρεισθύνεται . Μετὰ ταῦτα δὲ ἡ τελεία τοῦ φωτὸς ἔλλαμψις γίνεται , ὅταν ἐπιφανῇ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ καθημένοις , διὰ τῆς πρὸς τὴν φύσιν ἡμῶν συναναχράσεως . Πρότερον οὖν αἱ αὐγαὶ τῶν προφητικῶν τε καὶ νομικῶν νοημάτων ἔλλαμπονσαι τῇ ψυχῇ διὰ τῶν νοηθεῖσων ἡμῖν θυρίδων τε καὶ δικτύων , ἐπιθυμίαν ἐμποιοῦσι τοῦ ἰδεῖν ἐν ὑπαίθρῳ τὸν ἥλιον . Εἴθ’ οὕτως τὸ ποθούμενον εἰς ἔργον προέρχεται . Ἀκούσωμεν δὲ οἷα πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν λαλεῖ ὁ μὴπω ἐντὸς τοῦ τοίχου γεγόμενος , ἀλλ’ ἐστη διὰ τῶν φωταγωγῶν αὐτῇ προσφθεγγόμενος . Ἀποκρίνεται
Lemmas: A ἐν ὁ συναγωγή εἰμί , ἢ ἐν ὁ χώρα ὁ Γερασηνός , ἢ ἐν ἕτερος πούτος πολύς , κατά ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὑψόω τε καί χορυφουμην . ἐκ οὗτος εἰμί βουνός καί ὄρος ὑπερέχω τε καί ὑπόκειμαι · ἀλλά ὁ νεβρός ὁ ἔλαφος , ὁ ἀναλυστικὸς ὁ δρεῶν , ὁ καί ὁ μαθητής εἰς ὁ ὁ ἔλαφος καταρτίζω φύσις , ἐν ὅς λέγω , ὅτι αδυνακη σύ ἐξουσία ὁ πατέω ἐπάνω ὁ δρεῶν καί σκορπίος , πᾶς ἐπίσης ἐπιβάλλω ὁ ἴχνος , οὗτος τε φυγαδεύω , καί ἐμβάλλω ἀπό οὗτος πρός ἕτερος , ὡς διά οὗτος ὁ μέγεθος ὁ κατά ἀρετή ὑψόω ἀναφαίνω , μηκέτι ὁ γεώλοφος ὁ κακία ἐπισκοτέω . ὁ γάρ ὄρος Βαϊθὲλ δίδωμι ἐκ ὁ ὄνομα ὁ ἑρμηνεία , ὁ ὑψηλός καί οὐράνιος ἐνδείκνυμι βίος . οἶκος γάρ θεός σημαίνω ὁ λέξις οὗτος φημί ὁ ὁ Ἑβραῖος φωνή ἐπιστήμων . Διὸ φημί , ἐπί ὁ ὄρος Βαϊθὲλ . εἶδον οὗτος ὁ καθαίρω καί διορατικός ὁ Ψυχή ὀφθαλμός , ὁ ὁ θεῖον ἐκεῖνος ἅλμα ὁ κατά ὁ ἀντίκειμαι γεώλοφος γίγνομαι συμβάλλω · καί περί ὁ χρόνος ὕστερος γίγνομαι , ὡς ἤδη πάρειμι ποιέω ὁ λόγος · διά ὁ πιστόν τε καί ἀναμφίβολος ὁ ἐλπίζω χάρις , ὡς ἔργον ὁ ἐλπίς βλέπω . φημί γάρ , ὅτι ὁ κατά ὁ ὄρος πηδάω εὐκίνητος ὁ τάχος , καί εἰς βουνός ἀπό βουνός ἐμβάλλω , στάσιμος δείκνυμι ἑαυτοῦ κατόπιν ὁ τοῖχος γίγνομαι , καί ἐκ ὁ δίκτυον ὁ θυρίς διαλέγω . ἔχις δέ οὕτως ὁ λέξις · ἰδέ οὗτος ἵστημι ὀπίσω ὁ τοῖχος ἐγώ , παρακλέπτω διά ὁ θυρίς , ἐκκλέπτω διά ὁ δίκτυον . ὁ μέν οὖν σωματικός ἐν ὁ λόγος ὑπογράφω , τοιοῦτος εἰμί · ὅτι ἐνδίδωμι οἰκουρέω ὁ νύμφη διά ὁ θυρίς ὁ ἐραστής διαλέγω , καί ὁ τοῖχος κατά ὁ μέσος ἀμφότερος διείργω , ἀνεμπόδιστος γίγνομαι ὁ λόγος ὁ κοινωνία , διά μέν θυρίς ὁ κεφαλή παρακλιπτουω , διά δέ ὁ δίκτυον ὁ ἐν ὁ θυρίς πρός ὁ ἔνδον ὁ ὀφθαλμός διακλύπτοντος . ὁ δέ κατά ἀναγωγή θεωρία ὁ προεξετάζω ἕκτος διάνοια . ὅτε γάρ καί ἀκολουθία προσοικέω ὁ Θεός ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ λόγος , πρῶτος μέν αὐτός διά ὁ προφήτης καταυγάζω καί ὁ νομικός παράγγελμα . οὕτως γάρ νοέω , θυρίς μέν ὁ προφήτης ὁ ὁ φάος εἰσάγω · δίχτυ δέ ὁ ὁ νομικός παράγγελμα πλοκή · διά ὅς ἀμφότερος ὁ αὐτός ὁ ἀληθινός φάος ἐπί ὁ ἔνδον παρεισθυνω . μετά οὗτος δέ ὁ τέλειος ὁ φάος ἔλλαμψις γίγνομαι , ὅταν ἐπιφαίνω ὁ φάος ὁ ἀληθινός ὁ ἐν σκότος καί σκιά κάθημαι , διά ὁ πρός ὁ φύσις ἐγώ συναναχράσεως . πρότερος οὖν ὁ αὐγή ὁ προφητικός τε καί νομικός νόημα ἐλλάμπω ὁ Ψυχή διά ὁ νοέω ἐγώ θυρίς τε καί δίκτυον , ἐπιθυμία ἐμποιέω ὁ ὁράω ἐν ὕπαιθρος ὁ ἥλιος . ἔτι οὕτως ὁ ποθέω εἰς ἔργον προέρχομαι . ἀκούω δέ οἷος πρός ὁ ἐκκλησία λαλέω ὁ μήπω ἐντός ὁ τοῖχος γίγνομαι , ἀλλά ἵστημι διά ὁ φωταγωγός αὐτός προσφθέγγω . ἀποκρίνω