gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0474.1
σεται . Οὐκοῦν ἡμεῖς , ἡμῶν ποτε τοῦ Λιβάνου τὰ ξύλα , ἔως ἐν ἐκείνῳ ἡμᾶν ἐρρίζωμένοι , διὰ τε τοῦ πονηροῦ βίου , καὶ τῆς τῶν εἰδώλων ἀπάτης · ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκεῖνον ὑπὸ τῆς λογικῆς ἀξίως ἐξετμήθημεν , καὶ ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ τεχνίτου ἐγενόμεθα , φορεῖον ἑαυτοῦ ἡμᾶς ἐποίησε , μεταστοιχειώσας τοῦ ξύλου τὴν φύσιν διὰ τῆς παλιγγενεσίας εἰς ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον , καὶ εἰς ἐσάνθη πορφύραν , καὶ εἰς τὰς τῶν λίθων αὐγὰς · καὶ ὥσπερ φησὶν ὁ Ἀπόστολος , ὅτι Καταλλήλως ἐμέρισεν ἕκαστῳ ὁ Θεὸς τὰς τοῦ ἁγίου Πνεύματος δωρεάς · καὶ ἡ μὲν δώσει προφητείαν κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως · ἄλλῳ δὲ ἄλλο τι τῶν ἐνεργημάτων , πρὸς ὃ πέφυκεν τε καὶ δύναται ἕκαστος τὴν χάριν δέξασθαι , ἢ ὀφθαλμὸς τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας γινόμενος , ἢ εἰς χεῖρα τασσόμενος , ἢ ἀντὶ ποδὸς ὑποστηρίζων · οὕτως καὶ ἐν τῇ τοῦ φορείου κατασκευῇ , ὁ μὲν τις στῦλος , ὁ δὲ ἐπιδάσις γίνεται · ἕτερος δὲ τὸ πρὸς τῇ κεφαλῇ μέρος ὁ ἀνάκλιτον προσηγόρευσε · εἰσὶ δὲ τινες οἱ εἰς τὸ ἔνδος τεταγμένοι . Ὅν ἀπάντων κατὰ τινὰ λόγον ὁ τεχνίτης οὐ μονοειδῶ πρὸς τὸν καλλωπισμὸν ἐπίνοει τὴν ὄλην · ἀλλὰ πάντα μὲν κατασκευάζεται · διάφορος δὲ καὶ κατάλληλος ἕκαστῳ τούτων ἐπίνοεται ἡ ὄρα . Εἰσὶ τοίνυν ἀργύριον μὲν οἱ στῦλοι τοῦ φορείου · αἱ δὲ τούτων ἐπιδάσεις πορφύρα · ἐκ χρυσίου δὲ τὸ ἀνάκλιτον τὸ τῇ κεφαλῇ ὑποδαῖνον , ἐν ᾧ κλίνει τὴν ἑαυτοῦ κεφαλὴν ὁ νυμφίος · τοῖς δὲ τιμίοις λίθοις τὸ ἔνδον ἅπαν καταποιχίζεται . Οὐκοῦν στύλους μὲν νοητέον , τοὺς στύλους τῆς Ἐκκλησίας , οἵς ἀκρίβως τὸ ἀργύριον καθαρὸν τε καὶ πεπυρωμένον ὁ λόγος ἐστιν . Ἡ δὲ πορφύρα εἰσὶν οἱ τῆς βασιλείας ἐν τῷ ὑψηλῷ τῆς πολιτείας ἐπιδεδόχασιν . Ἐξαίρετον γὰρ γνώρισμα τῆς βασιλείας ἡ πορφύρα νομίζεται . Τὸ δὲ ἡγεμονικὸν αὐτοῦ , ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ κλίνει ὁ τὸ φορεῖον κατασκευεύσας , τὸ τῶν καθαρῶν δογμάτων χρυσίον ἐστιν . Ὅσα δὲ ἀφανῆ τε καὶ κρύφια τῇ καθαρᾷ συνεῖδησει τῶν τιμίων λίθων ἀναπλέζεται , δι’ ὧν ἀπάντων ἀπὸ τῶν θυγατέρων Ἱερουσαλὴμ ἡ ἀγάπη συνἰσταται . Εἰ δὲ βούλοιστό τις φορεῖον μὲν πᾶσαν λέγειν τὴν Ἐκκλησίαν · καταμαρίζει δὲ κατὰ τὰς τῶν ἐνεργειῶν διαφορὰς εἰς πρόσωπα τινὰ τοῦ φορείου τὰ μέρη , ὡς δὴ περὶ τούτου προεῖρήται , πολλὴν καὶ οὕτως εὐχολαν ὁ λόγος ἔχει , ἕκαστῳ τάγματι τῶν κατὰ τὴν Ἐκκλησίαν τεταγμένων ἐφαρμόσαι τοῦ φορείου τὰ μέρη · καθὼς φησὶν ὁ Ἀπόστολος , ὅτι “ Θεὸς ὁ Θεὸς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ , πρῶτον ἀποστόλους , δεύτερον προφήτας , τρίτον διδασκάλους , ἔπειτα καθ’ ἕκαστον πάντα πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων · ὡς διὰ τῶν ὀνομάτων τῶν πρὸς τὴν τοῦ φορείου κατασκευὴν συντελουμένων ἱερεῖς νοητοὶ καὶ διδάσκαλοι , καὶ τὴν σεμνὴν παρθενίαν τὴν ἐντὸς τοῦ φορείου καθαρότητι τῶν ἀρετῶν , οἷον τισὶ λίθοις ἀγείοις ἐνσωτράπτουσιν .
Lemmas: σέτα . οὐκοῦν ἐγώ , ἐγώ ποτός ὁ Λίβανος ὁ ξύλον , ἔως ἐν ἐκεῖνος ἡμός ῥιζόω , διά τε ὁ πονηρός βίος , καί ὁ ὁ εἴδωλον ἀπάτη · ἀλλά ἐπεί ἐκεῖνος ὑπό ὁ λογικός ἀξίως ἐκτέμνω , καί ἐν ὁ χείρ ὁ τεχνίτης γίγνομαι , φορεῖον ἑαυτοῦ ἐγώ ποιέω , μεταστοιχειόω ὁ ξύλον ὁ φύσις διά ὁ παλιγγενεσία εἰς ἀργύριον τε καί χρυσίον , καί εἰς σαίνω πορφύρα , καί εἰς ὁ ὁ λίθος αὐγή · καί ὥσπερ φημί ὁ ἀπόστολος , ὅτι κατάλληλος μερίζω ἕκαστος ὁ θεός ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δωρεά · καί ὁ μέν δίδωμι προφητεία κατά ὁ ἀναλογία ὁ πίστις · ἄλλος δέ ἄλλος τίς ὁ ἐνέργημα , πρός ὅς φύω τε καί δύναμαι ἕκαστος ὁ χάρις δέχομαι , ἢ ὀφθαλμός ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία γίγνομαι , ἢ εἰς χείρ τάσσω , ἢ ἀντί πούς ὑποστηρίζω · οὕτως καί ἐν ὁ ὁ φορεῖον κατασκευή , ὁ μέν τις στῦλος , ὁ δέ ἐπιδάσις γίγνομαι · ἕτερος δέ ὁ πρός ὁ κεφαλή μέρος ὁ ἀνάκλιτος προσαγορεύω · εἰμί δέ τις ὁ εἰς ὁ ἔνδον τάσσω . ὅς ἀπαντάω κατά τις λόγος ὁ τεχνίτης οὖον μονοειδής πρός ὁ καλλωπισμός ἐπινοέω ὁ ὄλη · ἀλλά πᾶς μέν κατασκευάζω · διάφορος δέ καί κατάλληλος ἕκαστος οὗτος πινόω ὁ σύργαστρος . εἰσί τοίνυν ἀργύριον μέν ὁ στῦλος ὁ φορεῖον · ὁ δέ οὗτος επιδασυς πορφύρα · ἐκ χρυσίον δέ ὁ ἀνάκλιτος ὁ ὁ κεφαλή ὑποδαῖνον , ἐν ὅς κλίνω ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὁ νυμφίος · ὁ δέ τίμιος λίθος ὁ ἔνδον ἅπας καταποιχιζω . οὐκοῦν στῦλος μέν νοητέον , ὁ στῦλος ὁ ἐκκλησία , οἶς ἀκριβῶς ὁ ἀργύριον καθαρός τε καί πυρόω ὁ λόγος εἰμί . ὁ δέ πορφύρα εἰμί ὁ ὁ βασίλεια ἐν ὁ ὑψηλός ὁ πολιτεία ἐπιδέχομαι . ἐξαίρω γάρ γνώρισμα ὁ βασίλεια ὁ πορφύρα νομίζω . ὁ δέ ἡγεμονικός αὐτός , ἐν ὅς ὁ κεφαλή αὐτός κλίνω ὁ ὁ φορεῖον κατασκευάζω , ὁ ὁ καθαρός δόγμα χρυσίον εἰμί . ὅσα δέ ἀφανής τε καί κρύφιος ὁ καθαρός συνείδησις ὁ τίμιος λίθος ἀναπλέκω , διά ὅς ἀπαντάω ἀπό ὁ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα ὁ ἀγάπη συνίστημι . εἰμί δέ βούλος τις φορεῖον μέν πᾶς λέγω ὁ ἐκκλησία · καταμαριζεω δέ κατά ὁ ὁ ἐνέργεια διαφορά εἰς πρόσωπον τις ὁ φορεῖον ὁ μέρος , ὡς δή περί οὗτος προλέγω , πολύς καί οὕτως ευχολαω ὁ λόγος ἔχω , ἕκαστος τάγμα ὁ κατά ὁ ἐκκλησία τάσσω ἐφαρμόζω ὁ φορεῖον ὁ μέρος · καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , ὅτι “ θεός ὁ θεός ἐν ὁ ἐκκλησία , πρῶτος ἀπόστολος , δύο προφήτης , τρίτος διδάσκαλος , ἔπειτα κατά ἕκαστος πᾶς πρός ὁ καταρτισμός ὁ ἅγιος · ὡς διά ὁ ὄνομα ὁ πρός ὁ ὁ φορεῖον κατασκευή συντελέω ἱερεύς νοητός καί διδάσκαλος , καί ὁ σεμνός παρθενίας ὁ ἐντός ὁ φορεῖον καθαρότης ὁ ἀρετή , οἷος τις λίθος ἄγειος ἐνστρέφω .