gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0570.1
ζ ὡν καταλλήλως πρὸς τὴν γένεσιν τῶν τριχῶν κατ-εσκεύασται ὥστε αἴνυμα τοῦ διὰ τῶν τριχῶν κόσμου γενέσθαι τὸ ζῷον , τὸ ταῖς θριξὶ φυσικῶς δασυνόμενον · ἢ ὅτι διὰ τῶν πετρῶν ἀνολισθῶτως βαίνει , καὶ περὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων ἀναστρέφεται , διὰ τῶν δυσπορευτῶν καὶ ἀποτόμων εὐθαρώς τὴν πορείαν ποιούμενον · ὅπερ τοῖς τὴν τραχεῖαν τῆς ἀρετῆς ὁδὸν κατορθοῦσι προσφύει . Μᾶλλον δ’ ἂν τις εἴποι διὰ τὸ πρὸς πολλὰ τῆς νομικῆς ἱερουργίας ὑπὸ τοῦ νομοθέ-του παρελῆφθαι τὸ ζῷον , συντελεῖν ταύτας τῇ κε-φαλῇ πρὸς ἐγκώμιον . Οὐδὰ δὲ ἐν τοῖς τῆς Παροιμίας αἰνύμασιν ἐν τοῖς τέσσαρσι τοῖς εὐδοκιμοῦσι , ἐν καὶ τοῦτο τῶν καλῶς διαβαινόντων ἀπηνήφθησται τὸν τράγον τὸν ἡγούμενον τοῦ αἰπόλου . " Ὁ δὲ περὶ τούτου στοχαστικῶς ὑπονοοῦμεν , τοιούτός ἐστι · Πᾶν ἐπιτήδευμα δι’ ἑνὸς ἀρχόμενον εἰς πολλοὺς διαδίδεται · B ὡς ἐπὶ τῆς χαλκευτικῆς ἡ Γραφὴ τὸν Θόβελ εὕρετην τῆς τέχνης εἰπούσα , πάντων τῶν μετ’ αὐτὸν μετα-χειρισθέντων τοῦ σιδήρου τὴν ἐργασίαν ἐς ἐκεῖνον ἀνάγει τὴν ἐπιστήμην · οὕτω καὶ τῆς ποιμαντικῆς ὁ " Αβελ ἠγῆσατο , καὶ Κάϊν τῆς γεωργίας , καὶ τὸν Νεβρὼδ ἀρχηγὸν λέγει τῆς κυνηγετικῆς ἐπιστήμης , καὶ τῆς ἀμπελουργίας τὸν Νῶε , καὶ τῆς εἰς Θεὸν ἐλπίδος τὸν Ἑνὼς φροῦν ἀφῆσθαι · καὶ πολλὰ τοιαῦτα παρὰ τῆς ἁγίας ἐστι διδαχθήναι Γραφῆς , ὅτι ἑνὸς τι ἐπιτηδεύσαντος εἰσῆλθε κατὰ μίμησιν εἰς τὸν βίον τὸ ἐπιτήδευμα . Ἐπεὶδὴ τοίνυν τοῦ θείου ζήλου διαφε-ρόντως κατὰ πᾶσαν ἐξοχὴν ὁ " Hλoυ καθῆγῆσατο , ὅσοι μετ’ ἐκεῖνον τὸν ἐκεῖνον μιμησάμενοι ζῆλον , τοῖς αὐτοῖς ἔγχεισι τῆς τοῦ προφήτου παρθένους ἐπηκολού-θησαν , αἰπόλιον γεγόναι τοῦ ἠγησαμένου τῆς τοιαύ - C της ζωῆς , οἵτινες δόξα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐπαίνους γίνονται , εἰς τὸν τῶν τριχῶν καταταγέντες κόσμον , ὧν ἡ αἰσθητικὴ ζωὴ κεχώρισται καὶ ἡλλοτρίωται · διὰ τῶν ὁμοίων πληροῖ καὶ τοῖς ὀδοῦσι τὸν ἐπαίνον . Οὕτωι’ ἂν εἰεν οἱ τρέφοντες δι’ ἐαυτῶν τῆς Ἐκκλη-σίας τὸ σῶμα , οὓς βούλεται μὲν πάντοτε ὡς ἀπὸ λου-τροῦ καθαροὺς ὁρᾶσθαι , ἀπερίττους διὰ παντὸς τὰς τρίχας , ὡς ἀπὶ προσφάτου κουφάς · κατὰ δὲ τὸν τό-χον τῶν ἀρετῶν διδυμεύοντας , τῆς διπλῆς καθαρό-τητος γενομένους πατέρας , τῆς τε κατὰ ψυχὴν , καὶ τῆς κατὰ σῶμα θεωρουμένης · ὡς ἐξόριστον εἶναι τῶν ὀδόντων τούτων , πᾶν τὸ ἀγνοοῦν ἐν τῷ κρεῖττονι . Τὸ δὲ σπαρτίον τὸ ἐπὶ τοῦ χειλέως τιθέμενον , τὴν μεμετρημένην τοῦ λόγου διακονίαν παραδιδωὶ τῷ αἰνύματι , ὅπερ ὁ Προφήτης φυλαχὴν τε καὶ θύραν περιοχῆς κατενόησεν · ὅταν ἐν καιρῷ ἀνοίγῃται τὸ D στόμα τοῦ λόγου , καὶ κατὰ καιρὸν κατακλείῃται . Μέ-τρου δὲ ὄνομα τὸ σπαρτίον εἶναι , παρὰ τῆς προφη-τείας τοῦ Ζαχαρίου μεμαθήκαμεν · ὅτι σπαρτίον γεω-μετρικὸν ἐν χερσὶν ἔχεν ὁ ἐν αὐτῷ λαλῶν ἄγγελος . Τέτα δὲ μάλιστα τυγχάνει τοῦ μέτρου ὁ λόγος , ὅταν περιεχωρωσμένος τύχῃ τῇ ἐρυθήματι , ὅπερ τοῦ αἱ-ματος τοῦ λυτρωσαμένου ἡμᾶς αἴνυμα γίνεται . Ἐὰν μὲν τις κατὰ τὸν Παῦλον λαλοῦντα ἔχει ἐν ἑαυτῷ τὸν Χριστὸν , τὸν ἰδίῳ αἵματι λυτρωσάμενον ἡμᾶς , οὕτως ἔχει τὸ γεωμετρικὸν σπαρτίον ἐπὶ τοῦ στόματος , τῇ βαφῇ τῇ αἱματώδει καλλωπιζόμενον .
Lemmas: ζ ὡς κατάλληλος πρός ὁ γένεσις ὁ θρίξ κατασκευάζω ὥστε αἴνυμα ὁ διά ὁ θρίξ κόσμος γίγνομαι ὁ ζῷον , ὁ ὁ θρίξ φυσικός δασύνω · ἢ ὅτι διά ὁ πέτρα ἀνολισθῶτως βαίνω , καί περί ὁ κορυφή ὁ ὄρος ἀναστρέφω , διά ὁ δυσπορευτης καί ἀπότομος εὐθαρώς ὁ πορεία ποιέω · ὅσπερ ὁ ὁ τραχύς ὁ ἀρετή ὁδός κατορθόω προσφύω . μᾶλλος δέ εἄν τις εἶπον διά ὁ πρός πολύς ὁ νομικός ἱερουργία ὑπό ὁ νομοθέτης παραλαμβάνω ὁ ζῷον , συντελέω οὗτος ὁ κεφαλή πρός ἐγκώμιον . οὐδή δέ ἐν ὁ ὁ παροιμία αἰνύμασιν ἐν ὁ τέσσαρες ὁ εὐδοκιμέω , ἐν καί οὗτος ὁ καλῶς διαβαίνω ἀπηνήφθησται ὁ τράγος ὁ ἡγέομαι ὁ αἰπόλος . " ὁ δέ περί οὗτος στοχαστικός ὑπονοέω , τοιοῦτος εἰμί · Πᾶν ἐπιτήδευμα διά εἷς ἄρχω εἰς πολύς διαδίδω · B ὡς ἐπί ὁ χαλκευτικός ὁ γραφή ὁ Θόβελ εὑρίσκω ὁ τέχνη εἶπον , πᾶς ὁ μετά αὐτός μεταχειρίζω ὁ σίδηρος ὁ ἐργασία εἰς ἐκεῖνος ἀνάγω ὁ ἐπιστήμη · οὗτος καί ὁ ποιμαντορικός ὁ " Ἅβελ ἡγέομαι , καί Κάϊν ὁ γεωργία , καί ὁ Νεβρώδ ἀρχηγός λέγω ὁ κυνηγετικός ἐπιστήμη , καί ὁ αμπελουργία ὁ Νῶε , καί ὁ εἰς θεός ἐλπίς ὁ Ἐνώς φρέω ἀφίημι · καί πολύς τοιοῦτος παρά ὁ ἅγιος εἰμί διδάσκω γραφή , ὅτι εἷς τίς ἐπιτηδεύω εἰσέρχομαι κατά μίμησις εἰς ὁ βίος ὁ ἐπιτήδευμα . ἐπειδή τοίνυν ὁ θεῖον ζηλόω διαφέρω κατά πᾶς ἐξοχή ὁ " ἅλυς καθηγέομαι , ὅσος μετά ἐκεῖνος ὁ ἐκεῖνος μιμέομαι ζῆλος , ὁ αὐτός ἔγχος ὁ ὁ προφήτης παρθένος ἐπακολουθέω , αἰπόλιον γονεύς ὁ ἡγέομαι ὁ τοιαύς - C ὁ ζωή , ὅστις δόξα ὁ ἐκκλησία καί ἔπαινος γίγνομαι , εἰς ὁ ὁ θρίξ κατατάσσω κόσμος , ὅς ὁ αἰσθητικός ζωή χωρίζω καί ἀλλοτριόω · διά ὁ ὅμοιος πληρόω καί ὁ ὀδούς ὁ ἔπαινος . Οὕτωι’ εἄν ἄγω ὁ τρέφω διά ἑαυτοῦ ὁ Ἐκκλησία ὁ σῶμα , ὅς βούλομαι μέν πάντοτε ὡς ἀπό λουτρός καθαρός ὁράω , ἀπέριττος διά πᾶς ὁ θρίξ , ὡς ἀπύ πρόσφατος κοῦφος · κατά δέ ὁ τοῖχος ὁ ἀρετή διδυμεύω , ὁ διπλόος καθαρότης γίγνομαι πατήρ , ὁ τε κατά ψυχή , καί ὁ κατά σῶμα θεωρέω · ὡς ἐξόριστος εἰμί ὁ ὀδούς οὗτος , πᾶς ὁ ἀγνοέω ἐν ὁ ἀγαθός . ὁ δέ σπαρτίον ὁ ἐπί ὁ Χείλεως τίθημι , ὁ μετρέω ὁ λόγος διακονία παραδίδωμι ὁ αἰνύματι , ὅσπερ ὁ Προφήτης φυλαχη τε καί θύρα περιοχή κατανοέω · ὅταν ἐν καιρός ἀνοίγω ὁ D στόμα ὁ λόγος , καί κατά καιρός κατακλείω . Μέτρος δέ ὄνομα ὁ σπαρτίον εἰμί , παρά ὁ προφητεία ὁ Ζαχαρίας μανθάνω · ὅτι σπαρτίον γεωμετρικός ἐν χείρ ἔχω ὁ ἐν αὐτός λαλέω ἄγγελος . Τέτα δέ μάλιστα τυγχάνω ὁ μέτρον ὁ λόγος , ὅταν περιχωρέω τυγχάνω ὁ ἐρύθημα , ὅσπερ ὁ αἷμα ὁ λυτρόω ἐγώ αἴνυμα γίγνομαι . ἐάν μέν τις κατά ὁ Παῦλος λαλέω ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ Χριστός , ὁ ἴδιος αἷμα λυτρόω ἐγώ , οὕτως ἔχω ὁ γεωμετρικός σπαρτίον ἐπί ὁ στόμα , ὁ βαφή ὁ αἱματώδης καλλωπίζω .