gregorius-nyssenus.in-canticum-canticorum-homiliae-15 pg044_0458.2
Ἴσως δ’ ἂν τις εἴποι καὶ τὰ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποσταλμένα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν . Τάχα δὲ θηρευτὰς εἴποι τις ; ἂν καὶ τοὺς ἀποστόλους εἶναι , τοὺς εἰς τὴν ἄγραν τῶν θηρίων τούτων ἐκπεμπομένους , πρὸς οὓς εἶπεν , ὅτι Ποιήσω ὑμᾶς ἀλιεῖς τῶν ἀνθρώπων . Οὐ γὰρ ἂν ἐνῆργησαν τὴν ἀνθρωπίνην ἄλειαν τῇ τῶν λογίων περιβολῇ τὰς τῶν σωζομένων ψυχὰς σαγηνεύοντες , εἰ μὴ πρότερον ἐκ τῶν φωλεῶν τὰ θηρία ταῦτα ἐξέβαλον , τοὺς μικροὺς ἐκείνους ἀλώπεκας , ἐκ τῶν καρδιῶν λέγω , αἷς ἐνεφύλευον , ὥστε ποιῆσαι τόπον τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ , ὅπου τὴν ἑαυτοῦ κεφαλήν ἀναπαύση , μηκέτι τοῦ γένους τῶν ἀλωπέκων ἐν ταῖς καρδίαις φωλεύοντος . Πλὴν οὕσπερ ἂν ὑπόθηται τοὺς θηρευτὰς εἶναι ὁ λόγος , τὸ μεγαλεῖον καὶ ἄρραστον τῆς θείας δυνάμεως διὰ τῶν προσταχθέντων αὐτοῖς διδασκόμεθα . Οὐ γὰρ εἶπεν , ὅτι θηρεύσατε ὑν τὸν ἐκ τοῦ δρυμοῦ , τὴν ἀμπελῶνα τοῦ Θεοῦ λυμαινόμενον , τὸν μονὸν τὸν ἄγριον , τὸν ὀρυόμενον λέοντα , ἢ τὸ μέγα κῆτος , ἢ τὸν ὑποδρύχιον δράκοντα . Ἡ γὰρ ἐν τινὰ δύναμιν τῶν ἀντιμαχοῦντων διὰ τῶν τοιούτων ὁ λόγος τοῖς θηρευταῖς ἐνδείκνυτο . Ἄλλὰ τοιούτων ὁ λόγος τοῖς θηρευταῖς ἐνδείκνυτο . Ἄλλὰ δὲ ἡ πάλαι τοῖς ἀνθρώποις ἐστίν , ἀρχαὶ τε καὶ ἐξουσίαι , καὶ κοσμοκράτορες σκότηος , καὶ πνεύματα πονηρίας , ἀλωπεκία ἐστὶ μικρὰ , δολερὰ τε καὶ δύστηνα , πρὸς τὴν ἡμετέραν κρινόμενα δύναμιν . Ἐὰν ἐκλείναν καταχρατήσητε , ἀπολήψετε τὴν ἰδίαν χάριν . Ὁ ἀμπελῶν ὁ ἡμέτερος , ἡ ἀνθρωπίνη φύσις , καὶ τὴν τῶν βοτρύων φορὰν διὰ τοῦ ἄνθους τῆς ἐναρέτου πολιτείας προομιάζει . Πιάσατε οὖν ἡμῖν μικροὺς ἀλώπεκας ἀφανίζοντας ἀμπελώνα , καὶ αἱ ἀμπελῶν ἡμῶν ἀπριζοῦσιν . Ἦκουσε τοῦ θελοῦ προσταγματος ἡ ἀμπελὼς , ἡ γυνή , περὶ ἧς φησιν ὁ Δαβὶδ , ὅτι Ἡ γυνὴ σου ὡς ἀμπελὼς εὐθηνοῦσα . Καὶ ἰδὲν ἑαυτὴν ἐν τῇ δυνάμει τοῦ χειλευάντος τῆς ἐκ τῶν ὀθηρίων τούτων λύμης κεκαθαρισμένην , καὶ εὐθὺς διδῶσιν ἑαυτὴν τῷ γεωργῷ τῷ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύαντι . Οὐκέτι γὰρ τῷ τοίχῳ τοῦ νόμου πρὸς τὴν συνάφειαν τοῦ παθουμένου διατεχίζεται .
Lemmas: ἴσος δέ εἄν τις εἶπον καί ὁ λειτουργικός πνεῦμα εἰς διακονία αποστέλλω διά ὁ μέλλω κληρονομέω σωτηρία . Τάχα δέ θηρευτής εἶπον τις ; εἄν καί ὁ ἀπόστολος εἰμί , ὁ εἰς ὁ ἄγρα ὁ θηρίον οὗτος ἐκπέμπω , πρός ὅς εἶπον , ὅτι ποιέω σύ ἁλιεύς ὁ ἄνθρωπος . οὖον γάρ εἄν ενεργώ ὁ ἀνθρώπινος ἀλεία ὁ ὁ λόγιος περιβολή ὁ ὁ σώζω ψυχή σαγηνεύω , εἰμί μή πρότερος ἐκ ὁ φωλεός ὁ θηρίον οὗτος ἐκβάλλω , ὁ μικρός ἐκεῖνος ἀλώπηξ , ἐκ ὁ Καρδία λέγω , ὅς ενεφυλευω , ὥστε ποιέω τόπος ὁ υἱός ὁ Θεός , ὅπου ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ἀναπαύω , μηκέτι ὁ γένος ὁ ἀλώπηξ ἐν ὁ Καρδία φωλεύω . πλήν ὅσπερ εἄν ὑποτίθημι ὁ θηρευτής εἰμί ὁ λόγος , ὁ μεγαλεῖον καί ἄρραστον ὁ θεῖος δύναμις διά ὁ προστάσσω αὐτός διδάσκω . οὖον γάρ εἶπον , ὅτι θηρεύω ἀνά ὁ ἐκ ὁ δρυμός , ὁ ἀμπελών ὁ Θεός λυμαίνομαι , ὁ μόνος ὁ ἄγριος , ὁ ὀρύσσω λέων , ἢ ὁ μέγας κῆτος , ἢ ὁ υποδρυχιος δράκων . ὁ γάρ ἐν τις δύναμις ὁ ἀντιμαχέω διά ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος ὁ θηρευτής ἐνδείκνυμι . ἀλλά τοιοῦτος ὁ λόγος ὁ θηρευτής ἐνδείκνυμι . ἀλλά δέ ὁ πάλαι ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ἀρχή τε καί ἐξουσία , καί κοσμοκράτωρ σκότης , καί πνεῦμα πονηρία , ἀλωπεκία εἰμί μικρός , δολερός τε καί δύστηνος , πρός ὁ ἡμέτερος κρίνω δύναμις . ἐάν κλείνω καταχρατήσητε , ἀπολαμβάνω ὁ ἴδιος χάρις . ὁ ἀναπελάω ὁ ἡμέτερος , ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί ὁ ὁ Βότρυς φορά διά ὁ ἄνθος ὁ ἐνάρετος πολιτεία προομιαζομαι . πιάζω οὖν ἐγώ μικρός ἀλώπηξ ἀφανίζω ἀμπελών , καί ὁ ἀναπελάω ἐγώ απριζεω . ἀκούω ὁ θέλω πρόσταγμα ὁ ἀναπάλλω , ὁ γυνή , περί ὅς φημί ὁ Δαυίδ , ὅτι ὁ γυνή σύ ὡς ἀναπάλλω εὐθηνέω . καί ἰδέν ἑαυτοῦ ἐν ὁ δύναμις ὁ χειλευάντος ὁ ἐκ ὁ ὀθηρίων οὗτος λύμη καθαρίζω , καί εὐθύς δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ γεωργός ὁ ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω . οὐκέτι γάρ ὁ τοῖχος ὁ νόμος πρός ὁ συνάφεια ὁ παθέω διατειχίζω .