gregorius-nyssenus.in-basilium-fratrem pg046_0414.1
Οὔτερος αὐτῶν τῇ βίῳ κατέλιπεν . Οὔτε γὰρ Μωϋ-σέως τάφος εὑρίσκεται , οὔτε οὗτος περιουσίᾳ τινὶ ὑλικῇ ὑπεχώρη · ἀλλ’ ὁμοῦ τε παρήλθε τὸν βίον , καὶ συμπαραβῆλεν αὐτῷ πάντα , δι’ ὃν ὁ βίος τῶν ἀνθρώπων ἔχει τὴν σύστασιν , ὡς μηδὲν εὐρεθῆναι τοῦ ἀνδρὸς ὑλικὸν μνημεῖον ἐκ τῶν ὑπολειφθέντων περιουσίας καταγωνύνων αὐτοῦ τὴν πρὸς τὸ χρεῖτον ὑπόληψιν . Ὦσπερ ἐπὶ τοῦ Μωϋσέως ἡ ἱστορία λέγουσα τοῦτο , ὅτι οὐχ εὑρέθη αὐτοῦ τάφος ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας . Εἰ οὖν τοιούτους ἀπὸ τοῦ λόγου ἡμῖν ἀναδείκνυται ὁ Μέγας Βασίλειος , ὥστε μὴ πόρρω τῶν ἁγίων εἶναι αὐτὸν διὰ τοῦ βίου πρὸς ἕκαστον τῶν μεγάλων παρατιθέμενον , καλῶς ἡμῖν ἡ ἀκολουθία τῶν ἑορτῶν ἐπὶ τοῦτον ἄγει νῦν τὴν ἐνεστῶσαν πανήγυριν . Ἄλλὰ μὴν διὰ τῶν κεχαρισμένων ἐκείνων προσάγαγεν πρέπον ἂν εἴη τὴν μνήμην . Οὐκοῦν σκεπτὸν ὅπως διαθῆναι τὴν ἑορτήν , κεχαρισμένως τῷ ἁγίῳ πανηγυρίσωμεν . Ἄρᾳ τις ἐπιζητήσει τὸν ἐπιδεικτικὸν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ κομπώδη τῶν ἐγκωμίων τρόπον ; Πατρίδι καὶ γένει , καὶ τῇ ἐκ γονέων ἀνατροφῇ , καὶ τὰ καλῶς ἕκαστον τοῦ βίου ἐπιτηδεύματα , οἷς συννησθῆ τε καὶ συνήκμασε , καὶ δι’ ὧν τὸ περιφανὲς τε καὶ περίλεπτον ἔσχεν ἐν ἀνδράσι γενώς . Ἄλλὰ παραβέται πᾶσαν τὴν κομπώδη ταύτην ὑψηγορίαν τὸ μέγεθος τῶν περὶ αὐτὸν θεωρουμένων καλῶν , ὅτι πρὸς τοῦναντίον ἐκβαίνει τὸ σπουδαζόμενον , τῷ μὴ εἶναι δύναμιν ἐν λόγοις τοιαύτην , ἥτις τοῦ μεγέθους τῶν θαυμάτων πρὸς ἀξίαν ἐργάζεται . Ὡς ἂν οὖν μὴ τῇ μικροφύτᾳ τοῦ λόγου συγκαθαιρεθῇ τὸ θαῦμα , καὶ τῆς ἐν ἕκαστῳ νῦν περὶ αὐτοῦ δόξης γένοιτο τις διὰ τῶν ἐπαινῶν ἐπιχειρούντων κλεπτισις , χρεῖστον ἂν εἴη τῇ σιωπῇ μᾶλλον αὐξεν ἐν ἑαυτῷ τὸ θαῦμα , ἢ διὰ τοῦ λόγου κατασμικρύνειν τὸν ἕπαινον . Τί γὰρ ἂν τις τοιούτων εἴποι , σεμνότερον αὐτὸν ἀπεργάσατο ; Ἄρα δέξαιτο ἂν ἐκεῖνος τὴν διὰ σαρκὸς τε καὶ ἁμαρτίας λεγομένην εὐγένειαν ; Καὶ τίς οὐκ οἶδεν τοῦ μεγάλου τὴν περὶ τὴν σάρκα διάθεσιν , ὡς ἐναντίως πρὸς αὐτὴν ἔσχεν , καθάπερ ἀνδραπόδων τι δραπετικὸν ἀεὶ τοῖς ἐκ τῶν λογισμῶν δεσμοῖς περιβάλλων , καὶ διὰ τῆς ἀχρωστίας κακοπαθείας τε καὶ ἐγκρατείας , μαστίζων τε καὶ στρεβλῶν τὴν μαστιγίαν ἐκεῖνον δοῦλον τὸ σῶμα , οἷον τις ἀπαραίτητος δεσπότης , οὐδεμιᾶν ἀνεσιν ἐνδιδὼς τῇ δεσμῷ ; Τὸν οὖν οὕτως ἔχοντα περὶ τὴν σάρκα , διὰ τῆς σωματικῆς εὐεργεσίας ἀποσεμνύνειν , τῶν ἀλογωτάτων ἂν εἴη . Πῶς γὰρ ὑπὸ τούτου νῦν τιμηθήσεται , ὃ παρὰ τὴν ζωὴν ἐτήχυνετο ; Ὁμοίως δὲ καὶ τῆς πατρίδος ἡ μνήμη , τῇ περὶ τοῦ γένους συν-εκβάλλεται λόγῳ . Ὁ γὰρ παντὸς ὑπερβεῖς ἑαυτὸν τοῦ κόσμου , καὶ οἷον στενοχωρούμενος ἐν πάσῃ τῇ αἰσθητῇ τῶν στοιχείων φύσει , ὡς μηδὲ τὸν οὐρανὸν φέρειν ἑαυτῷ ὑπερκείμενον · ἀλλ’ εἰς τὸ τέσσεϊνα ἴσθαι τῇ ψυχῇ , καὶ ὑπερχύπτοντα τὴν αἰσθητὴν τοῦ κόσμου περιοχὴν δεῖ τοῖς νοητοῖς ἐμβατεύειν , καὶ συμμετεωροπορεῖν ταῖς θείαις δυνάμεσι , μηδὲν τῷ σωματικῷ ἐφοικίῳ πρὸς τὴν τοῦ νοῦ πορείαν ἐμποδιζόμενος · πότε ἂν δέξαιτο μέρος τινὶ τῆς γῆς ἑαυτὸν
Lemmas: οὕτερος αὐτός ὁ βίος καταλείπω . οὔτε γάρ Μωϋσῆς τάφος εὑρίσκω , οὔτε οὗτος περιουσία τις ὑλικός ὑποχωρέω · ἀλλά ὁμοῦ τε παρέρχομαι ὁ βίος , καί συμπαραβάλλω αὐτός πᾶς , διά ὅς ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος ἔχω ὁ σύστασις , ὡς μηδείς εὑρίσκω ὁ ἀνήρ ὑλικός μνημεῖον ἐκ ὁ ὑπολείπω περιουσία καταγιγνώσκω αὐτός ὁ πρός ὁ χρέω ὑπόληψις . ὥσπερ ἐπί ὁ Μωϋσῆς ὁ ἱστορία λέγω οὗτος , ὅτι οὐ εὑρίσκω αὐτός τάφος ἠώς ὁ σήμερον ἡμέρα . εἰμί οὖν τοιοῦτος ἀπό ὁ λόγος ἐγώ ἀναδείκνυμι ὁ Μέγας Βασίλειος , ὥστε μή πρόσω ὁ ἅγιος ἔρχομαι αὐτός διά ὁ βίος πρός ἕκαστος ὁ μέγας παρατίθημι , καλός ἐγώ ὁ ἀκολουθία ὁ ἑορτή ἐπί οὗτος ἄγω νῦν ὁ ἐνίστημι πανήγυρις . ἀλλά μήν διά ὁ χαρίζω ἐκεῖνος προσάγω πρέπει ἄν εἰμί ὁ μνήμη . οὐκοῦν σκέπτον ὅπως διατίθημι ὁ ἑορτή , κεχαρισμένως ὁ ἅγιος πανηγυρίζω . ἄρα τις ἐπιζητέω ὁ ἐπιδεικτικός ἐπί αὐτός καί κομπώδης ὁ ἐγκώμιον τρόπος ; Πατρίς καί γένος , καί ὁ ἐκ γονεύς ἀνατροφή , καί ὁ καλός ἕκαστος ὁ βίος ἐπιτήδευμα , ὅς συμφέρω τε καί συνακμάζω , καί διά ὅς ὁ περιφανής τε καί περιλέπω ἔχω ἐν ἀνήρ Γένως . ἀλλά παραβω πᾶς ὁ κομπώδης οὗτος ὑψηγορία ὁ μέγεθος ὁ περί αὐτός θεωρέω καλός , ὅτι πρός τουναντίον ἐκβαίνω ὁ σπουδάζω , ὁ μή ἔρχομαι δύναμις ἐν λόγος τοιοῦτος , ὅστις ὁ μέγεθος ὁ θαῦμα πρός ἄξιος ἐργάζομαι . ὡς ἄν οὖν μή ὁ μικροφυτος ὁ λόγος συγκαθαιρέω ὁ θαῦμα , καί ὁ ἐν ἕκαστος νῦν περί αὐτός δόξα γίγνομαι τις διά ὁ ἐπαινέω ἐπιχειρέω κλεπτιτις , χρίω ἄν εἰμί ὁ σιωπή μᾶλλον αὐξάνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ θαῦμα , ἢ διά ὁ λόγος κατασμικρύνω ὁ ἔπαινος . τις γάρ ἄν τις τοιοῦτος λέγω , σεμνός αὐτός ἀπεργάζομαι ; Ἀρά δέχομαι ἄν ἐκεῖνος ὁ διά σάρξ τε καί ἁμαρτία λέγω εὐγένεια ; καί τίς οὐ οἶδα ὁ μέγας ὁ περί ὁ σάρκα διάθεσις , ὡς ἐναντίος πρός αὐτός ἔχω , καθά ἀνδράποδον τίς δραπετικός ἀεί ὁ ἐκ ὁ λογισμός δεσμός περιβάλλω , καί διά ὁ ἀχρωστίας κακοπάθεια τε καί ἐγκράτεια , μαστίζω τε καί στρεβλός ὁ μαστιγίας ἐκεῖνος δοῦλος ὁ σῶμα , οἷος τις ἀπαραίτητος δεσπότης , οὐδείς ἄνεσις ἐνδίδωμι ὁ δεσμός ; ὁ οὖν οὕτως ἔχω περί ὁ σάρκα , διά ὁ σωματικός εὐεργεσία ἀποσεμνύνω , ὁ ἄλογος ἄν εἰμί . Πῶς γάρ ὑπό οὗτος νῦν τιμάω , ὁ παρά ὁ ζωή τυγχάνω ; Ὅμοιος δέ καί ὁ πατρίς ὁ μνήμη , ὁ περί ὁ γένος συνεκβάλλω λόγος . ὁ γάρ πᾶς υπερβαίνω ἑαυτοῦ ὁ κόσμος , καί οἷος στενοχωρέω ἐν πᾶς ὁ αἰσθητός ὁ στοιχεῖον φύσις , ὡς μηδέ ὁ οὐρανός φέρω ἑαυτοῦ ὑπέρκειμαι · ἀλλά εἰς ὁ τίνω ἴσθαι ὁ ψυχή , καί υπερχυπτοειντα ὁ αἰσθητός ὁ κόσμος περιοχή δέω ὁ νοητός ἐμβατεύω , καί συμμετεωροπορέω ὁ θεῖος δύναμις , μηδείς ὁ σωματικός ἐποίκιον πρός ὁ ὁ νόος πορεία ἐμποδίζω · πότε ἄν δέχομαι μέρος τις ὁ γῆ ἑαυτοῦ