gregorius-nyssenus.in-basilium-fratrem pg046_0413.1
A ψυχὴν ἐδημιούργει τῷ λόγῳ , καὶ στυλοὺς τινὰς ἐν αὐτῇ κατασκευάζων · λογισμοὺς λέγω τοὺς στυλοὺς τοὺς τὸ ἐπίπονον τῆς ἀρετῆς ὑπερεῖδοντας · καὶ λουτρὰς ὡσαύτως πρὸς τὸ ἐκπλύνειν τῆς ψυχῆς τὰ μᾶζα , τὸ ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ὕδατι τὸν μολυσμὸν ἀποκλύζοντας . Ὡς λυχίας ἐνετέθη τῇ ἐκάστῳ ψυχῇ , καταφωτίζων τῷ λόγῳ τὰ χρῦφα ! Οἷα τὰ τῶν προσευχῶν θυμιατήρια τε καὶ θυσιαστήρια κατασκεύασεν , ἐκ καθαροῦ καὶ ἀδύλου χρυσίου , τοὔστιν ἐξ ἀληθινῆς τε καὶ καθαρᾶς διαθέσεως , οὐ μηδὲν ὁ βαρὺς τῆς κενοδοξίας μύλδδος τὴν λαμπρότητα τῶν γινομένων ἠμαύρωσεν ! Τί δὲ λέγειν τὴν μυστικὴν κιβωτόν , σίταν ἐκάστῳ τέταγτο , τὰς πλάκας τῆς διαθήκης , τὰς τῷ Θεῷ δακτύλῳ ἐγγεγραμμένας ἐντὸς τῇ ψυχῇ ; Λέγω δὲ ταῦτα πρὸς ἐκεῖνο βλέπων , ὅτι τὴν ἐκάστου καρδίαν ἐποίησεν κιβωτόν , περιειληκυῖαν τῶν πνευματικῶν μυστηρίων , γραπτὸν ἔχουσαν τὸν νόμον διὰ τῶν ἔργων καταγραφόμενον τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Πνεύματος ( οὕτω γὰρ ὁ δάκτυλος τοῦ Θεοῦ ἐρμανεύεται ) · ἐν ᾧ καὶ τῆς ἱερωσύνης ἡ βάδδος ἀεὶ τὸν ἴδιον καρπὸν ἐξήνθει , διὰ τῆς μετουσίας τῶν ἀγιασμάτων ἀναβλαστάνουσα · καὶ ἡ στάμνος οὐκ ἐκενδοῦ τοῦ μάννα . Τότε γὰρ κενὸν γίνεται τῆς ψυχῆς τὸ ἄγγεῖον τῆς οὐρανίας τροφῆς , ὅταν ἁμαρτία παρεμπεσούσα τὴν κλιθροὺν τοῦ μάννα κωλύσῃ . Μᾶννα δὲ ἐστιν ἄρτος οὐράνιος . Τί χρή λέγειν ὅπως δ’ ἀκριβείας τὴν ἱερατικὴν στολὴν αὐτὸς τε περιεστίθετο , καὶ κατεσκεύαζεν τοὺς ἄλλους τῷ καὶ’ αὐτὸν ὑποδείγματι , δελ φέρων τὸν ἐπὶ τοῦ στήθους κόσμον , ἢ ὄνομα λογεῖον τε καὶ δήλωσις , καὶ ἀλήθεια ; Ἄ πάντα παρήμμι τοῖς φιλοπονωτέροις κατὰ τὴν τροπικὴν σημασίαν ἐφαρμόζειν τῷ διδασκάλῳ · δι’ ὧν αὐτὸς τε σοῦτος ἦν , καὶ τοῖς ἄλλοις ἐκοινώνει τὸν κόσμον . Πολλάκις ἐγνωμεν αὐτὸν καὶ ἐντὸς τοῦ γνόφου γενόμενον , οὐ ἦν ὁ Θεός . Τὸ γὰρ τοῖς ἄλλοις ἀδιώρητον , ἐκεῖνῳ ληπτὸν ἐποίησεν ἡ μυσταγωγία τοῦ Πνεύματος , ὡς δοκεῖν ἐντὸς τῆς περιοχῆς εἶναι τοῦ γνόφου , ὡς ὁ περὶ τοῦ Θεοῦ λόγος ἐναποκρύπτεται . Πολλάκις ἀντέστησεν ἑαυτὸν τοῖς Ἀμαληκιταῖς , ὁπλὴ χρησάμενος τῇ προσευχῇ . Οὐ τὰς χεῖρας ἐπαίροντος , ὁ ἀληθινὸς Ἰησοῦς κατηγωνίζετο τῶν πολεμίων . Πολλῶν κατὰ τὸν Βαλαὰμ ἐκείνον γοήτων τὰς μαγανείας διέλυσε · οἱ οὐχὶ τοῦ ἀληθινοῦ λόγου ἀκούοντες , ἀλλὰ τῇ ὀνύδει διδασκάλῳ τῶν δαιμόνων πειθόμενοι , ἀνενέργητον εἶχον εἰς κακίαν τὸ στόμα , τῆς τοῦ διδασκάλου εὐχῆς εἰς εὐλογίαν τὴν κατάραν μετατιθείσης .
Lemmas: A ψυχή δημιουργέω ὁ λόγος , καί Στυλό τις ἐν αὐτός κατασκευάζω · λογισμός λέγω ὁ Στυλό ὁ ὁ ἐπίπονος ὁ ἀρετή ὑπερείδω · καί λουτρός ὡσαύτως πρός ὁ ἐκπλύνω ὁ ψυχή ὁ μᾶζα , ὁ ἐκ ὁ ὀφθαλμός ὕδωρ ὁ μολυσμός ἀποκλύζω . ὡς λυχιος ἐντίθημι ὁ ἔκσατος ψυχή , καταφωτίζω ὁ λόγος ὁ χρῦφα ! οἷος ὁ ὁ προσευχή θυμιατήριον τε καί θυσιαστήριον κατασκευάζω , ἐκ καθαρός καί ἀδύλου χρυσίον , ἔτος ἐκ ἀληθινός τε καί καθαρός διάθεσις , οὐ μηδείς ὁ βαρύς ὁ κενοδοξία μύλδδος Τάν λαμπρότης ὁ γίγνομαι ἀμαυρόω ! Τι δέ λέγω ὁ μυστικός κιβωτός , σίτης ἔκσατος τάσσω , ὁ πλάξ ὁ διαθήκη , ὁ ὁ θεός δάκτυλος ἐγγράφω ἐντός ὁ ψυχή ; λέγω δέ οὗτος πρός ἐκεῖνος βλέπω , ὅτι ὁ ἕκαστος καρδία ποιέω κιβωτός , περιέρχομαι ὁ πνευματικός μυστήριον , γραπτός ἔχω ὁ νόμος διά ὁ ἔργον καταγράφω ὁ ἐνέργεια ὁ πνεῦμα ( οὕτως γάρ ὁ δάκτυλος ὁ θεός ερμανευετης ) · ἐν ὅς καί ὁ ἱερωσύνη ὁ βάδος ἀεί ὁ ἴδιος καρπός ἐξανθέω , διά ὁ μετουσία ὁ αγίασμα ἀναβλαστάνω · καί ὁ στάμνος οὐ ἐκενδοῦ ὁ μάννα . τότε γάρ κενός γίγνομαι ὁ ψυχή ὁ ἀγγεῖον ὁ οὐράνιος τροφή , ὅταν ἁμαρτία παρεμπίπτω ὁ κλειθρόω ὁ μάννα κωλύω . Μάννα δέ εἰμί ἄρτος οὐράνιος . Τι χράω λέγω ὅπως δέ ἀκρίβεια ὁ ἱερατικός στολή αὐτός τε περιίστημι , καί κατασκευάζω ὁ ἄλλος ὁ καὶι αὐτός ὑπόδειγμα , δελ φέρω ὁ ἐπί ὁ στῆθος κόσμος , ἢ ὄνομα λογεῖον τε καί δήλωσις , καί ἀλήθεια ; ὅς πᾶς πάρειμι ὁ φιλόπονος κατά ὁ τροπικός σημασία ἐφαρμόζω ὁ διδάσκαλος · διά ὅς αὐτός τε Σούτος εἰμί , καί ὁ ἄλλος κοινωνέω ὁ κόσμος . πολλάκις γιγνώσκω αὐτός καί ἐντός ὁ γνόφος γίγνομαι , οὐ εἰμί ὁ θεός . Τέ γάρ ὁ ἄλλος αδιωρεω , ἐκεῖνος ληπτός ποιέω ὁ μυσταγωγία ὁ πνεῦμα , ὡς δοκέω ἐντός ὁ περιοχή ἔρχομαι ὁ γνόφος , ὡς ὁ περί ὁ θεός λόγος ἐναποκρύπτω . πολλάκις ἀνθίστημι ἑαυτοῦ ὁ αμαληκιος , ὁπλή χράω ὁ προσευχή . Οὐ ὁ χείρ ἐπαίρω , ὁ ἀληθινός Ἰησοῦς καταγωνίζομαι ὁ πολέμιος . Πόλλων κατά ὁ Βαλαάμ ἐκεῖνος γόης ὁ μαγανείας διαλύω · ὁ οὐ ὁ ἀληθινός λόγος ἀκούω , ἀλλά ὁ ὀνύδει διδάσκαλος ὁ δαίμων πείθω , ἀνενέργητος ἔχω εἰς κακία ὁ στόμα , ὁ ὁ διδάσκαλος εὐχή εἰς εὐλογία ὁ κατάρα μετατίθημι .