gregorius-nyssenus.in-basilium-fratrem pg046_0410.1
Τίνα οὖν ἐστιν ὅσα τοῦ διδασκάλου ἡμῶν πρὸς τὰ ἄνθρωπα τῇ προφητικῇ θεωρουμένα τὴν κοινωνίαν ἔχει ; Ζηλὸς πίστευσις , δυσμένεια κατὰ τῶν ἀθετουμένων , ἀγάπη πρὸς τὸν Θεόν , ἐπιθυμία τοῦ ὄντος ὄντως πρὸς οὐδὲν τῶν ὑλικῶν ἀπορρέουσα , ζωὴ διὰ πάντων ἐξητασμένη , βίος κατεσχηκώς , βλέμμα τῷ τῶν τῆς ψυχῆς συντετιμωμένῳ , σερνότης ἀνεπιθέτουστος · ἡσυχία λόγῳ ἐνεργεστέρα , φροντὶς περὶ τῶν ἐλπιζομένων , καταφρόνησις τῶν ὁρωμένων , ὁμοιωμα πρὸς πᾶν τὸ φαινομένον , εἰτε τις τῶν ὑπερυχῶν ἐν ἀξιώματι τύχοι , εἰτε τῶν ταπεινῶν τε καὶ ἀπερίημμένων προφαινοῖτο . Ταῦτά ἐστι καὶ τὰ τοιαῦτα , ἐν οἷς μιμεῖται ὁ τοῦ διδασκάλου βίος τὰ τοῦ Ἡλίου θαύματα . Εἰ δὲ τις προσφέρει τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν τὴν ἀστίαν , καὶ ἡμεῖς τοῦ διδασκάλου τὴν διὰ παντὸς τοῦ βίου ὀλιγοστίαν ἀντιπροσολοίσαμεν . Γεινιάζει γὰρ πῶς τῷ ἀστίαν τὸ ὀλιγοστίαν , καὶ μάλιστα ὅταν τὸ μὲν ἐν ὀλίγῳ γένηται χρόνῳ , τὸ δὲ πρὸς πάντα διαρχῇ τὸν βίον . Ἄλλως τε κάκει μέν ὁ ἐλυτρητὴς ἐκεῖνος ἐγκυφίας διεχράτει τοῦ προφήτου τὸν τόνον , ἔχων τι πάντως ἐν ἑαυτῷ τοιούτον , ᾧ συντεθρεῖτο τοῦ προσενεγκαμένου τὴν τροφὴν ταύτην ἡ δύναμις . Τεχμήρων δὲ , ὅτι οὐχὶ τῶν ὁμοφύλων τις αὐτῷ σιτοποιοῦσα τὴν τροφὴν παρεθήρατο , ἀλλ’ ἀγγελικὴ παρασκευὴ ἐνεργορήθη . Ὅθεν αὐτῷ πλήρης τε καὶ ἀδιάπνευστος ἦν ἡ διὰ τῆς τροφῆς ἐκείνης ἐγγυνομένη τῷ σώματι δύναμις . Ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν καινοτομηθείσης τῆς συνήθειας , μέτρον τῆς τροφῆς ὁ λογισμὸς ἦν , τοσοῦτον παρέχων τῷ σώματι , οὐχ ὅσον ἡ φύσις ἐβούλετο , ἀλλ’ ὅσον ὁ τῆς ἐγκρατείας ἐνεκλεισμένος νόμος . Ἡ δὲ ἱερωσύνη τοῦ διδασκάλου , μιμεῖται τὰ τῆς ἱερωσύνης τοῦ προφήτου αἰνύματα , διὰ τοῦ τριασεῖν ἐν τῷ λόγῳ τῆς πίστεως , τὸ οὐράνιον πῦρ πρὸς τὰς ἱερουργίας ἐφελκομένη . Πῦρ δὲ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος δύναμιν καλεῖσθαι πολλαχῇ παρὰ τῆς Γραφῆς ἐδιδάχθην . Αὐχμὸν δὲ γῆς ὁ διδάσκαλος οὔτε ἔλυσε , οὔτε ἐπήγαγεν . Ἐκεῖ δὲ ὁ μέγας προφήτης , πλήξας τῇ μάστιγι τῆς ἀνομρίας τὴν γῆν , ὁ αὐτὸς καὶ ἰατρὸς τοῦ τραύματος γίνεται , ἐφάμιλλον τῇ ἀλγηδόνι τῆς μάστιγος τὴν ἐκ τῆς θεραπείας ἀνεῖν αὐτοῖς χαριζόμενος . Εἰ δὲ γοῦν τι καὶ πρὸς τοῦτο τοῦ καλοῦ ἡμῶν Ἡλίου θαῦμα εἰπεῖν · Οὐχὶ βουλήσει τῆς τοιαύτης ποτὲ συμφορᾶς ἀπειληθείσης , καὶ ἡμερὸν παντὸς τοῦ χειμερίου καιροῦ παραβαλλομένου , καὶ μηδεμιᾶς καρποῦς ὑποφαινομένης ἐλπίδος · τότε προσπεσὼν τῷ Θεῷ ὁ διδάσκαλος , μέχρι τῆς ἀπειλῆς τὸν φόβον ἐστήσεν , λιταῖς τὸ Θεῖον ἰκεσιάζων , καὶ λύσας διὰ προσευχῶν τὴν τῆς ἀνομρίας κατάκρισιν . Ἄλλα καὶ τῆς τοῦ λιμοῦ παρακλύσεως , ἣν ἐπὶ μιᾶς ἐνδείξεως χήρας ὁ μέγας Ἡλίας , ἔχει τι καὶ ὁ καλὸς ἡμῶν βίος ἐπὶ τοῦ διδασκάλου ὁμοίωμα . Λιμοῦ γὰρ ποτὲ χαλεποῦ καταπονούντος αὐτὴν τὴν πόλιν ἐν ᾗ διατρίβων ἐτύγχανεν , καὶ πᾶσαν τὴν ὑποπελασίαν τῇ πόλει χώραν , τὰς ἑαυτοῦ κτήσεις ἀποδόμενος , καὶ
Lemmas: Τίνα οὖν εἰμί ὅσος ὁ διδάσκαλος ἐγώ πρός ὁ άνθρωπας ὁ προφητικός θεωρέω ὁ κοινωνία ἔχω ; Ζῆλος πίστευσις , δυσμένεια κατά ὁ ἀθετέω , ἀγάπη πρός ὁ θεός , ἐπιθυμία ὁ εἰμί ὄντως πρός οὐδείς ὁ ὑλικός ἀπορρέω , ζωή διά πᾶς ἐξετάζω , βίος κατέχω , βλέμμα ὁ ὁ ὁ ψυχή συντιμάω , σέρνω ἀνεπίθετος · ἡσυχία λόγος ἐνεργός , φροντίς περί ὁ ἐλπίζω , καταφρόνησις ὁ ὁράω , ὁμοίωμα πρός πᾶς ὁ φαίνω , εἴτε τις ὁ υπερυχοω ἐν ἀξίωμα τυγχάνω , εἴτε ὁ ταπεινός τε καί ἀπορίπτω προφαίνω . ταῦτα εἰμί καί ὁ τοιοῦτος , ἐν ὅς μιμέομαι ὁ ὁ διδάσκαλος βίος ὁ ὁ Ἡλίας θαῦμα . εἰμί δέ τις προσφέρω ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁ ἄστιος , καί ἐγώ ὁ διδάσκαλος ὁ διά πᾶς ὁ βίος ολιγοστια αντιπροσολοισαμι . γεινιαζομαι γάρ πῶς ὁ ἄστιος ὁ ολιγοστια , καί μάλιστα ὅταν ὁ μέν ἐν ὀλίγος γίγνομαι χρόνος , ὁ δέ πρός πᾶς διάρχω ὁ βίος . ἄλλως τε κέω μέν ὁ ἐλυτρητὴς ἐκεῖνος ἐγκυφίας διαχράω ὁ προφήτης ὁ τόνος , ἔχω τίς πάντως ἐν ἑαυτοῦ τοιοῦτος , ὅς συντρέφω ὁ προσφέρω ὁ τροφή οὗτος ὁ δύναμις . Τεχμήρων δέ , ὅτι οὐ ὁ ὁμόφυλος τις αὐτός σιτοποιέω ὁ τροφή παρατίθημι , ἀλλά ἀγγελικός παρασκευή ἐγείρω . ὅθεν αὐτός πλήρης τε καί ἀδιάπνευστος εἰμί ὁ διά ὁ τροφή ἐκεῖνος ἐγγίγνομαι ὁ σῶμα δύναμις . ἐνταῦθα δέ οὐδείς καινοτομέω ὁ συνήθεια , μέτρον ὁ τροφή ὁ λογισμός εἰμί , τοσοῦτος παραχώννυμι ὁ σῶμα , οὐ ὅσον ὁ φύσις βούλομαι , ἀλλά ὅσον ὁ ὁ ἐγκράτεια ἐγκλείω νόμος . ὁ δέ ἱερωσύνη ὁ διδάσκαλος , μιμέομαι ὁ ὁ ἱερωσύνη ὁ προφήτης αινυματη , διά ὁ τριάζω ἐν ὁ λόγος ὁ πίστη , ὁ οὐράνιος πῦρ πρός ὁ ἱερουργία ἐφέλκω . πῦρ δέ ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις καλέω πολλαχῆ παρά ὁ Γραφής διδάσκω . αὐχμός δέ γῆ ὁ διδάσκαλος οὔτε λύω , οὔτε ἐπάγω . ἐκεῖ δέ ὁ μέγας προφήτης , πλήσσω ὁ μάστιξ ὁ ἀνομρίας ὁ γῆ , ὁ αὐτός καί ἰατρός ὁ τραῦμα γίγνομαι , ἐφάμιλλος ὁ ἀλγηδών ὁ μάστιξ ὁ ἐκ ὁ θεραπεία ἀνέω αὐτός χαρίζω . εἰμί δέ γοῦν τίς καί πρός οὗτος ὁ καλός ἐγώ Ἡλίας θαῦμα λέγω · οὐ βούλησις ὁ τοιοῦτος ποτέ συμφορά ἀπειλέω , καί ἥμερος πᾶς ὁ χειμέριος καιρός παραβάλλω , καί μηδείς καρπός ὑποφαίνω ἐλπίς · τότε προσπίπτω ὁ θεός ὁ διδάσκαλος , μέχρι ὁ ἀπειλή ὁ φόβος ἵστημι , λιτός ὁ θεῖον ἱκεσιάζω , καί λύω διά προσευχή ὁ ὁ ἀνομρίας κατάκρισις . Ἀλλᾶ καί ὁ ὁ λιμός παρακλύσεως , ὅς ἐπί εἷς ἔνδειξις χῆρος ὁ μέγας Ἡλίας , ἔχω τίς καί ὁ καλός ἐγώ βίος ἐπί ὁ διδάσκαλος ὁμοίωμα . Λιμός γάρ ποτέ χαλεπός καταπονέω αὐτός ὁ πόλις ἐν ὅς διατρίβω τυγχάνω , καί πᾶς ὁ ὑποπελασίαν ὁ πόλις χώρα , ὁ ἑαυτοῦ κτῆσις ἀποδίδωμι , καί