gregorius-nyssenus.in-basilium-fratrem pg046_0402.1
τοὺς προφήτας τετάχῃ , μετ' ἐκείνους δὲ τοὺς ποιμένας καὶ διδασκάλους . Συμβαίνει τοίνυν τῇ ἀποστολικῇ ταύτῃ ἀκολουθίᾳ ἡ τάξις τῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ πανηγύρων . Ἄλλὰ τὴν πρώτην οὐ συναριθμῶ ταῖς ἄλλαις . Ἡ γὰρ ἐπὶ τῇ Θεοφανείᾳ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ χάρις , ἡ διὰ τῆς ἐν Παρθένῳ γεννήσεως ἀναδειχθεῖσα τῷ κόσμῳ , οὐχ ἀπλῶς ἐστιν ἁγία πανήγυρις , ἀλλ' ἁγία ἁγίων , καὶ πανηγύρις πανηγύρων . Οὐκοῦν τὰς μετ' αὐτὴν ἀριθμήσωμεν . Πρῶτον μὲν ἀπόστολοι τε καὶ προφῆται τῆς πνευματικῆς χοροστασίας κατῆρξαντο . Τὰ δύο γὰρ πάντως περὶ τοὺς αὐτοὺς ἐστὶ χαρίσματα , τὸ τε ἀποστολικὸν πνεῦμα , καὶ τὸ τῆς προφητείας . Εἰσὶ δὲ οὗτοι · Στέφανος , Πέτρος , Ἰάκωβος , Ἰωάννης , Παῦλος : εἶτα μετὰ τούτους φυλάξας τὴν ἑαυτοῦ τάξιν , ἐξάρχει τῆς παρουσίας ἡμῖν πανηγύρεως ὁ ποιμὴν καὶ διδάσκαλος . Τίς οὗτος ; Εἴπω τὸ ὄνομα , ἢ ἀρκεῖ ἡ χάρις ἀντὶ τοῦ ὀνόματος δεῖξαι τὸν ἄνδρα ; Διδάσκαλον γὰρ καὶ ποιμένα μετὰ τοὺς ἀποστόλους ἀκούσας , ἐνόησας πάντως τὸν μετὰ τοὺς ἀποστόλους ποιμένα τε καὶ διδάσκαλον · τοῦτον λέγω , τὸ σκεῦος τῆς ἐκλογῆς , τὸν ὑψηλὸν βίῳ τε καὶ λόγῳ Βασιλεῖον , τὸν ἀπεῖπον τῷ Θεῷ ἐκ γεννήσεως , τὸν τοῖς ἡθεσὶ πολὺν ἐκ νεότητος , τὸν παιδευθέντα μὲν κατὰ Μωϋσέα πᾶσῃ σοφίᾳ τῶν ἐξωθὲν λόγων , τοῖς δὲ ἱεροῖς γράμμασιν ἐν βρέφους καὶ μέχρι τῆς τελειώσεως συνυφάμενον καὶ συναυξηθέντα καὶ συναχμαῖσαντα · ὅθεν διδάσκων πάντα ἀνθρώπων ἐν πάσῃ σοφίᾳ τῇ Θείᾳ τε καὶ τῇ ἐξωθεν , οἷον τις ἀστρεύς περιιδὼν δι' ἐκατέρας παιδεύσεως τοῖς ἀντιτεταγμένοις ἑαυτὸν ἀνθωπίζων , ὑπεραῖρει δι' ἀμφοτέρων τοὺς προσπαλαίοντας , ὑπερέχων ἐν ἐκατέρῳ τοὺς ἐν ἑατέρῳ τινὰ κατὰ τὴς ἀληθείας ἰσχὺν ἔχοντι νομίζοντας , τοὺς μὲν τῇ αἰρέσει τῆς Γραφᾶς προβαλλομένους , ταῖς Γραφαῖς ἀνατρέπων , Ἕλληνας δὲ διὰ τῆς ἰδίας αὐτῶν συμποδίζων παιδεύσεως . Ἡ δὲ κατὰ τῶν ἀντιπάλων νίκη οὐ πτώσιν ἐποιεῖ τῶν ἡττημένων , ἀλλ' ἀνάστασιν . Οἱ γὰρ ἡττώμενοι τῆς ἀληθείας , νικῶνται καὶ στεφανοῦνται κατὰ τῆς πλάνης καὶ τοῦ ψεύδους ἐγίνοντο .
Lemmas: ὁ προφήτης τάσσω , μετά ἐκεῖνος δέ ὁ ποιμήν καί διδάσκαλος . συμβαίνω τοίνυν ὁ ἀποστολικός οὗτος ἀκολουθία ὁ τάξις ὁ ὁ ἐνιαυτός πανηγυροος . ἀλλά ὁ πρῶτος οὐ συναριθμέω ὁ ἄλλος . ὁ γάρ ἐπί ὁ Θεοφάνια ὁ μονογενής υἱός χάρις , ὁ διά ὁ ἐν Παρθενώ γέννησις ἀναδείκνυμι ὁ κόσμος , οὐ ἀπλόος εἰμί ἅγιος πανήγυρις , ἀλλά ἅγιος ἅγιος , καί πανήγυρις πανηγυροος . Οὐκοῦν ὁ μετά αὐτός ἀριθμέω . Πρῶτος μέν ἀπόστολος τε καί προφήτης ὁ πνευματικός χοροστασία κατάρχω . Τά δύο γάρ πάντως περί ὁ αὐτός εἰμί χάρισμα , ὁ τε ἀποστολικός πνεῦμα , καί ὁ ὁ προφητεία . Εἰσί δέ οὗτος · Στέφανος , Πέτρος , Ἰάκωβος , Ἰωάννης , Παῦλος : εἶτα μετά οὗτος φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ τάξις , ἐξάρχω ὁ παρουσία ἐγώ πανήγυρις ὁ ποιμήν καί διδάσκαλος . Τῖς οὗτος ; λέγω ὁ ὄνομα , ἢ ἀρκέω ὁ χάρις ἀντί ὁ ὄνομα δείκνυμι ὁ ἀνήρ ; διδάσκαλος γάρ καί ποιμήν μετά ὁ ἀπόστολος ἀκούω , νοέω πάντως ὁ μετά ὁ ἀπόστολος ποιμήν τε καί διδάσκαλος · οὗτος λέγω , ὁ σκεῦος ὁ ἐκλογή , ὁ ὑψηλός βίος τε καί λόγος Βασίλειος , ὁ ἀπολέγω ὁ θεός ἐκ γέννησις , ὁ ὁ ἦθος πολύς ἐκ νεότης , ὁ παιδεύω μέν κατά Μωϋσῆς πᾶς σοφία ὁ ἔξωθεν λόγος , ὁ δέ ἱερός γράμμα ἐν βρέφος καί μέχρι ὁ τελείωσις συνυφαίνω καί συναυξάνω καί συναχμαιοδοω · ὅθεν διδάσκω πᾶς ἄνθρωπος ἐν πᾶς σοφία ὁ Θεία τε καί ὁ ἐξωθεν , οἷος τις ἀστήρ περιοράω διά ἑκάτερος παίδευσις ὁ ἀντιτάσσω ἑαυτοῦ ανθωπιζω , ὑπεραίρω διά ἀμφότερος ὁ προσπαλαίω , ὑπερέχω ἐν ἐκάς ὁ ἐν ἕτερος τις κατά σής ἀλήθεια ἰσχύς ἔχω νομίζω , ὁ μέν ὁ αἵρεσις ὁ Γραφεύς προβάλλω , ὁ γραφή ἀνατρέπω , Ἑλληνᾶς δέ διά ὁ ἴδιος αὐτός συμποδίζω παίδευσις . ὁ δέ κατά ὁ ἀντίπαλος νίκη οὐ πτῶσις ποιέω ὁ ἡσσάομαι , ἀλλά ἀνάστασις . ὁ γάρ ἡσσάομαι ὁ ἀλήθεια , νικάω καί στεφανόω κατά ὁ πλάνης καί ὁ ψεῦδος γίγνομαι .