gregorius-nyssenus.in-basilium-fratrem pg046_0409.1
tionum spiritus adversos flectebatur . Porro dile - A σιάζεται πρὸς τὸν Ἡρώδην Ἰωάννης , καὶ οὗτος πρὸς Οὐάλεντα . Ἀντεξετάσωμεν δὲ πρὸς ἀλλήλα τῶν ἀνθρώπων τούτων τὰ ἀξιώματα . Ὁ μὲν μέρος τινὸς τῆς Παλαιστίνης ψήφῳ Ῥωμαίων τὴν δυναστείαν κεκληρωτοῦ · τοῦτο δὲ τῆς ἀρχῆς ὅρος ἦν ὅλος μικροῦ δεὶν ὁ τοῦ ἡλίου δρόμος , ἐκ τῶν τῆς Περσίδος ὁρων , εἰς Βρεττανούς τε καὶ τὰ ἔχοντα τοῦ Ἄκεανοῦ παρατείνων . Καὶ τῆς μὲν πρὸς τὸν Ἡρώδην παρρησίας ἦν ὁ σκοπός , μὴ παρανομεῖν κατὰ γυναικὸς τινός , ἀλλὰ κολάζειν ἐν’ ἑαυτῷ τὴν ἐπιθυμίαν , ὡς ἀπειρημένην τῷ νόμῳ . Ἡ δὲ πρὸς Οὐάλεντα τοῦ διδασκάλου παρρησία τις ἦν ; Ἄσυλον τε καὶ ἀμιαντὸν τὴν πίστιν ἐν , ἥς ἡ παρανομία πάσης τῆς οἰκουμένης ἄγος ἐγένετο . Ἀντιθέτω τοίνυν ὁ δικαῖος τῶν πραγμάτων ἐξετάστης τὴν τε δυναστείαν τῇ δυναστείᾳ , καὶ τὸν σκοπὸν τῆς παρρησίας ταύτης πρὸς τὴν παρρησίαν ἐκείνην . Ἔχει μὲν γὰρ ἐν τῷ σώματι τοῦ Ἡρώδου τὸ ἄγος περιωρισμένον · ἐνταῦθα δὲ πάσης ἦν ἀδικία τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , ἡ παρανομία τῆς πίστεως . Ἐκεῖνος μέχρι θανάτου ἐμμένει τῇ παρρησίᾳ · καὶ τούτῳ πέρας τῆς παρρησίας ἐξορία γίνεται , τοῦτο τοῦ βασιλέως ἀντὶ τῆς ἐπιθανάτου ψήφου καταδικάσαντος . Ἄλλὰ καὶ Ἰωάννης ἀποθανὼν τὴν ἐπιστεύετο · καὶ Βασιλείῳ παρ’ αὐτῶν τῶν ἐχθρῶν ἡ τῆς ἐξορίας ἀναλύεται ψῆφος , οὐδὲν διὰ τῆς ἀπειλῆς μαλακισθέντες περὶ τὴν ἔνστασιν . Ἄρα τοιμήσωμεν καὶ ἐπὶ τὸν ὑψηλὸν Ἠλίαν ἀναβίαντα τῷ λόγῳ , καὶ δεῖξαι τὸν καὐ’ ἡμᾶς διδάσκαλον πρὸς τὴν ἐκείνου χάριν τῷ βίῳ τῷ καὐ’ ἑαυτὸν ὁμοιοῦμενον ; Ἄλλὰ τὴν μὲν ἐπὶ τοῦ φλογίνοῦ ἁρμάτος διαφρεῖν , καὶ τὴν τῶν πυρίνων ἡνιόχων ἵππων , καὶ τὴν πρὸς τὸ ὑπερκείμενον τῆς ἄνω λήξεως μεταχώρησιν , μηδὲς ἀπαιτεῖτω τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν . Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος ἐν τοῖς θροῖς μένων τῆς φύσεως , ἀπαθῆς ἐν τῷ πυρὶ διεσώζετο , πρὸς τὸ ἀνωφερὲς τε καὶ κοῦφον θεῖα δυνάμει μετασκευάζων τὸ ἐμβριθὲς τε καὶ γήινον , μήθ’ ὅτι τὸν ἑαυτοῦ λόγον οἷον τινα κλεῖν ἐποιεῖτο τῆς ἐξ οὐρανοῦ χορηγίας , ἄνεις τε ὅτε βούλοιτο , καὶ ἀποκλείων πάλιν κατ’ ἐξουσίαν , ὅτε τοῦτο πράττειν ἀμεινον ἤετο . Ἄλλὰ καὶ τὸ εἰς πολὺν αὐτὸν διαρκεῖσαι χρόνον ἀπόστονον , μὴ τροφοῦ τοῦ ἐγχωρίου ἐκείνου ὀλυρτοῦ ἐν ὁμοίῳ τὴν δύναμιν αὐτοῦ διασώζοντα μέχρις ἡμερῶν τεσσαράκοντα · παρεῖσθω καὶ τοῦτο , ὡς μεῖζον ἢ κατὰ ἄνθρωπον . Ἄπρος γὰρ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει τῶν ὑπὲρ φύσιν ἡ μίμησις . Συγχάω δὲ μετὰ τούτων δ τε βραχὺς ἐκεῖνος τοῦ ἀλεύρου κέρας , καὶ ὁ τοῦ ἐλαίου καμψάχης · διαρκῶν ἐκάτερος πρὸς τὴν χρείαν ἐν τῇ τῆς τροφῆς χορηγίᾳ , καὶ παντὶ τοῦ λιμοῦ τῷ χρόνῳ συμπαρατείνων τὴν χάριν , εἰς ἕτη τρία καὶ μήνας ἐξ . Τὰ γὰρ τῆς ἄνωθεν ἐνεργείας θαύματα , ἰδιάζουσαν ἐπὶ τῶν ἔργων ἔχει τὴν δύναμιν . Καὶ οὐκ ἂν τις ἐλλόγως ἀνθρωπίνῃ φύσει τὰς τοιαύτας θαυματοποιίας λογίσαιτο .
Lemmas: tionum spiritus adversos flectebatur . Porro dile - A σιάζω πρός ὁ Ἡρώδης Ἰωάννης , καί οὗτος πρός Οὐάλης . ἀντεξετάζω δέ πρός ἀλλήλων ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὁ ἀξίωμα . ὁ μέν μέρος τις ὁ Παλαιστίνη ψῆφος Ῥωμαῖος ὁ δυναστεία κληρωτής · οὗτος δέ ὁ ἀρχή ὅρος εἰμί ὅλος μικρός δεῖνα ὁ ὁ ἥλιος δρόμος , ἐκ ὁ ὁ Περσίς ὁράω , εἰς Βρεττανός τε καί ὁ ἔχω ὁ ἀκέανος παρατείνω . καί ὁ μέν πρός ὁ Ἡρώδης παρρησία εἰμί ὁ σκοπός , μή παρανομέω κατά γυνή τις , ἀλλά κολάζω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐπιθυμία , ὡς ἀπολέγω ὁ νόμος . ὁ δέ πρός Οὐάλης ὁ διδάσκαλος παρρησία τις εἰμί ; ἄσυλον τε καί ἀμίαντος ὁ πίστις ἐν , ὅς ὁ παρανομία πᾶς ὁ οἰκουμένη ἄγος γίνομαι . ἀντίθετος τοίνυν ὁ δίκαιος ὁ πρᾶγμα ἐξεταστής ὁ τε δυναστεία ὁ δυναστεία , καί ὁ σκοπός ὁ παρρησία οὗτος πρός ὁ παρρησία ἐκεῖνος . Ἔχις μέν γάρ ἐν ὁ σῶμα ὁ Ἡρώδης ὁ ἄγος περιορίζω · ἐνταῦθα δέ πᾶς εἰμί ἀδικία ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ παρανομία ὁ πίστη . ἐκεῖνος μέχρι θάνατος ἐμμένω ὁ παρρησία · καί οὗτος πέρας ὁ παρρησία ἐξορία γίγνομαι , οὗτος ὁ βασιλεύς ἀντί ὁ ἐπιθάνατος ψῆφος καταδικάζω . ἀλλά καί Ἰωάννης ἀποθνήσκω ὁ πιστεύω · καί Βασίλειος παρά αὐτός ὁ ἐχθρός ὁ ὁ ἐξορία ἀναλύω ψῆφος , οὐδείς διά ὁ ἀπειλή μαλακίζομαι περί ὁ ἔνστασις . ἄρα τιμάω καί ἐπί ὁ ὑψηλός Ἠλίας ἀναβίαντα ὁ λόγος , καί δείκνυμι ὁ Καυᾶ ἐγώ διδάσκαλος πρός ὁ ἐκεῖνος χάρις ὁ βίος ὁ Καυᾶ ἑαυτοῦ ὁμοιόω ; ἀλλά ὁ μέν ἐπί ὁ φλόγινος ἅρμα διαφρέω , καί ὁ ὁ πύρινος ἡνίοχος ἵππος , καί ὁ πρός ὁ ὑπέρκειμαι ὁ ἄνω λῆξις μεταχώρησις , μηδὲς ἀπαιτέω ὁ ἀνθρώπινος φύσις . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ἐν ὁ θρῴσκω μένω ὁ φύσις , ἀπαθής ἐν ὁ πῦρ διασῴζω , πρός ὁ ἀνωφερής τε καί κοῦφος θεῖος δύναμις μετασκευάζω ὁ ἐμβριθής τε καί γήινος , μήτε ὅτι ὁ ἑαυτοῦ λόγος οἷος τις κλείς ποιέω ὁ ἐκ οὐρανός χορηγία , ἀγριαίνω τε ὅτε βούλομαι , καί ἀποκλείω πάλιν κατά ἐξουσία , ὅτε οὗτος πράσσω ἀγαθός αετός . ἀλλά καί ὁ εἰς πολύς αὐτός διαρκέω χρόνος ἀφίστημι , μή τροφός ὁ ἐγχώριος ἐκεῖνος ὀλυρτοῦ ἐν ὅμοιος ὁ δύναμις αὐτός διασῴζω μέχρι ἡμέρα τεσσαράκοντα · παρίημι καί οὗτος , ὡς μέγας ἢ κατά ἄνθρωπος . Ἄπρος γάρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ὑπέρ φύσις ὁ μίμησις . συγκαίομαι δέ μετά οὗτος δ τε βραχύς ἐκεῖνος ὁ ἄλευρον κέρας , καί ὁ ὁ ἔλαιον καμψάχης · διαρκέω εκάτερος πρός ὁ χρεία ἐν ὁ ὁ τροφή χορηγία , καί πᾶς ὁ λιμός ὁ χρόνος συμπαρατείνω ὁ χάρις , εἰς ἔτος τρεῖς καί μείς ἐκ . Τά γάρ ὁ ἄνωθεν ἐνέργεια θαῦμα , ἰδιάζω ἐπί ὁ ἔργον ἔχω ὁ δύναμις . καί οὐ ἄν τις ἐλλόγως ἀνθρώπινος φύσις ὁ τοιοῦτος θαυματοποιία λογίζομαι .