gregorius-nyssenus.in-basilium-fratrem pg046_0404.1
Μετὰ ταῦτα δὲ πολλάκις ὑστερον γενεαίς , ὅτε Ἀχαὰβ Ἀ ἐκεῖνος , τὸ γυναιχεῖον ἀνδράποδον , αὐτὸς τε τῶν πατριῶν ἀπέστη θεσμῶν , γυναικὶ χλιδώτῃ δεδουλωμένος , καὶ τὴν τῶν εἰδώλων πλάνην δι’ ἐκείνης ἐπισπασάμενος , συναπέστησεν ἑαυτὸν τῷ Ἰσραηλίτῃ λαῷ · τότε ἀναδείκνυσιν ὁ Θεὸς τὸν Ἠλίαν ἀντίρροπον ἔχοντα τῷ μεγέθει τῆς νόσου τῶν ἀνθρώπων τὴν θεραπεύουσαν δύναμιν , ἄνδρα , ἐν ὑπεροχῇ τῆς Θεραπείας τοῦ σώματος , αὐχῶντα τὸ πρόσωπον , καὶ τῷ πλήθει τῶν ἰδίων τριχῶν σκιαζόμενον , ἰδιαστῇ τῷ βίῳ , σεμνὸν προσθέων ἐν ἀμειδίᾳ τῷ προσώπῳ , καὶ συννευόμενος τῷ βλέμματι , δέρματι αἰεὶ τοσοῦτον τοῦ σώματος σκέπ-[σ]οντα , ὅσον εὐπρεπέστερόν ἐστι καλυπτόμενον , τῷ δὲ λοιπῷ διακατεροῦντα πρὸς τὴν ἀέρα , καὶ οὐδὲν πρὸς τὴν ἐκ τοῦ ὀλίσπου τε καὶ χρόους χρῶμαλιν ἐπιστρεφόμενον . Ὡς ἀναφαίνει τῷ Β λαῷ , τῇ τε διὰ τοῦ λυμοῦ μάστιγι σωφρονίζει τὸν Ἰσραὴλ , καθάπερ τινὶ σχυτάλῃ τῇ τοιαύτῃ πληγῇ τὰς ἀταξίας τοῦ λαοῦ καθαπτόμενος · μετὰ ταῦτα δὲ καὶ τῷ θεῷ πυρὶ τῇ περὶ τὴν ἱερουργίαν γεγενμενῇ θεραπεύει τὴν περὶ τὰ εἴδωλα νόσον . Εἶτα μετ’ ἐκεῖνον ἄλλος ἐκεῖνος χρόνοις ὑστερον πλείοσιν ἀναφαίνεται , ὁ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου διὰ Ζαχαρίου καὶ Ἐλισάβετ ἐπιδημήσας τῷ βίῳ , καὶ ἅπαν τὸ ἔθνος ἐξεκκλησιάζων ἐν τῇ ἐρήμῳ διὰ κηρύγματος , καὶ τὸ ἐπὶ τῷ ἱματί τῶν προφητῶν λῦθρον , καὶ τὰ παντοδαπὰ μιᾶσματα , καὶ τὰ ποικίλα τῆς ἀμαρτίας δεσμά · οἱ ὑποδημάτων δίκην κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον ἅπας ὁ λαὸς ἐνεδέδετο · πάντα τὰ τοιαῦτα τῷ τε κηρύγματι τῆς μετανοίας ἐλύθων , καὶ τῇ περιρράντηριῳ ὕδατι κατὰ τὸν Ἰορδάνην ἐκπλύτων , ἐν οὐδενὶ τῶν ἐλαττον τῶν ἐν ἀρετῇ προωδευμένων ἐν τοῖς κατὰ Θεὸν ἐπεδείξατο . Τί δὲ μετὰ τοῦτον ὁ Παῦλος πρὸς τὸ ἀκρότατον τῆς κατὰ Θεὸν προκοπῆς ἀνδραμενὲν ἐκωλύθη δευτερεύων τῷ χρόνῳ ; οὐχ εὐΘ οὺς ἐραστὴς τοῦ θείου κάλλους ἐγένετο , τοῦ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐναστράξαντος , ὁμοῦ τῷ τὰς λεπίδας ἀποβαλεῖν τῶν ὀμμάτων , αἱ σύμβολον ἦσαν τοῦ περικαρδίου καλύμματος , ὁ περιεξιμενος τῷ διορατικῷ τῶν Ἰουδαίων ψυχῶν , τυφλώτειν αὐτοὺς παρασκευάζει πρὸς τὴν ἀλήθειαν ; Οὐχ ἐπειδὴ τῷ μυστικῷ λουτρῷ τῆς ἁγνείας τε καὶ ἀπάτης ῥύπου ἐναπθητο , εὐθὺς πρὸς τὸ θειότερον μετεσκευασθὼν τὴν φύσιν , καὶ οἷον ἐκδὺς τὴν παχέαν ταύτην καὶ σαρκώδη περιβολήν , αὐτοῖς τοῖς οὐρανίοις ἀδύτοις ἐπεχωρίσατο , οὐδὲν βαρυούμενος τῇ ἑαυτοῦ τοῦ σώματος , καὶ ἐντὸς ἐγένετο τῆς Θείας τοῦ παραδείσου φυτείας , ἐκεῖ τὴν ἀρρήτον μυσταγωγίαν παρὰ τῆς ἀληθείας τελειούμενος , κάκειθεν λαμβάνων τοῦ λόγου τὴν δύναμιν εἰς ὑπακοὴν τῆς πίστεως ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ; Ὦδεν μικροῦ δεῖν τῆς οἰκουμενῆς πάσης πατρὸς γίνεσθαι , διὰ τῶν πνευματικῶν ὀψίων εἰς φῶς ἐνάγων τοὺς δι’ αὐτοῦ μορφουμένους κατὰ Χριστὸν εἰς εὐσέβειαν . Εἰ τοίνυν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁγίων , ἢ κατὰ τὸν χρόνον ἐκείνους οὐδὲν τῆς κατὰ Θεὸν προκοπῆς ἱλάτω -
Lemmas: μετά οὗτος δέ πολλάκις ὕστερος γενεά , ὅτε Ἀχαάβ ὅς ἐκεῖνος , ὁ γυναιχεω ἀνδράποδον , αὐτός τε ὁ πατριά ἀφίστημι θεσμός , γυνή χλιδωτης δουλόω , καί ὁ ὁ εἴδωλον πλάνη διά ἐκεῖνος ἐπισπάω , συναφίστημι ἑαυτοῦ ὁ Ἰσραηλίτης λαός · τότε ἀναδείκνυμι ὁ θεός ὁ Ἠλίας ἀντίρροπος ἔχω ὁ μέγεθος ὁ νόσος ὁ ἄνθρωπος ὁ θεραπεύω δύναμις , ἀνήρ , ἐν ὑπεροχή ὁ Θεραπεία ὁ σῶμα , αὐχέω ὁ πρόσωπον , καί ὁ πλῆθος ὁ ἴδιος θρίξ σκιάζω , ἰδιαστής ὁ βίος , σεμνός προσθέω ἐν ἀμειδία ὁ πρόσωπον , καί συννεύω ὁ βλέμμα , δέρμα ἀεί τοσοῦτος ὁ σῶμα σκέπτομαι , ὅσον εὐπρεπής εἰμί καλύπτω , ὁ δέ λοιπός διακατερουειντα πρός ὁ αέρας , καί οὐδείς πρός ὁ ἐκ ὁ ολιεπω τε καί χρόος χρῶμαλιν ἐπιστρέφω . ὡς ἀναφαίνω ὁ Β λαός , ὁ τε διά ὁ λυμός μάστιξ σωφρονίζω ὁ Ἰσραήλ , καθά τις σχυτάλῃ ὁ τοιοῦτος πληγή ὁ ἀταξία ὁ λαός καθάπτω · μετά οὗτος δέ καί ὁ θεός πῦρ ὁ περί ὁ ἱερουργία γίγνομαι θεραπεύω ὁ περί ὁ εἴδωλον νόσος . εἶτα μετά ἐκεῖνος ἄλλος ἐκεῖνος χρόνος ὕστερος πολύς ἀναφαίνω , ὁ ἐν πνεῦμα καί δύναμις Ἠλίας διά Ζαχαρίας καί Ἐλισάβετ ἐπιδημέω ὁ βίος , καί ἅπας ὁ ἔθνος ἐξεκκλησιάζω ἐν ὁ ἐρῆμος διά κήρυγμα , καί ὁ ἐπί ὁ ἱματί ὁ προφήτης λύθρον , καί ὁ παντοδαπός μίασμα , καί ὁ ποικίλος ὁ ἁμαρτία δεσμός · ὁ ὑπόδημα δίκη κατά ὁ χρόνος ἐκεῖνος ἅπας ὁ λαός ἐνδέω · πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ τε κήρυγμα ὁ μετάνοια ἔρχομαι , καί ὁ περιρραντήριον ὕδωρ κατά ὁ Ἰορδάνης ἔκπλυτος , ἐν οὐδείς ὁ μικρός ὁ ἐν ἀρετή προοδεύω ἐν ὁ κατά θεός ἐπιδείκνυμι . τις δέ μετά οὗτος ὁ Παῦλος πρός ὁ ἄκρος ὁ κατά θεός προκοπή ἀνδραμενὲν κωλύω δευτερεύω ὁ χρόνος ; οὐ Εὐ οὖς ἐραστής ὁ θεῖος κάλλος γίνομαι , ὁ ὁ ὀφθαλμός ἐναστράξαντος , ὁμοῦ ὁ ὁ λεπίδα ἀποβάλλω ὁ ὄμμα , ὁ σύμβολον ἥδω ὁ περικάρδιος κάλυμμα , ὁ περιέχω ὁ διορατικός ὁ Ἰουδαῖος ψυχή , τυφλόω αὐτός παρασκευάζω πρός ὁ ἀλήθεια ; οὐ ἐπεί ὁ μυστικός λουτρόν ὁ ἁγνεία τε καί ἀπάτη ῥύπος ἐναποτίθημι , εὐθύς πρός ὁ θεῖος μετασκευάζω ὁ φύσις , καί οἷος ἐκδύω ὁ παχύνω οὗτος καί σαρκώδης περιβολή , αὐτός ὁ οὐράνιος ἄδυτος ἐπιχωρίζω , οὐδείς βαρυουμην ὁ ἑαυτοῦ ὁ σῶμα , καί ἐντός γίνομαι ὁ Θείας ὁ παράδεισος φυτεία , ἐκεῖ ὁ ἄρρητος μυσταγωγία παρά ὁ ἀλήθεια τελειόω , κακείθεν λαμβάνω ὁ λόγος ὁ δύναμις εἰς ὑπακοή ὁ πίστη ἐν πᾶς ὁ ἔθνος ; ὧδε μικρός δεῖ ὁ οἰκέω πᾶς πατήρ γίγνομαι , διά ὁ πνευματικός ὀψίον εἰς φάος ενάγων ὁ διά αὐτός μορφόω κατά Χριστός εἰς εὐσέβεια . εἰμί τοίνυν ἐπί ὁ ἄλλος ἅγιος , ἢ κατά ὁ χρόνος ἐκεῖνος οὐδείς ὁ κατά θεός προκοπή ἱλήκω -