gregorius-nyssenus.in-ascensionem-christi pg046_0353.1
συνεισενεγχῶν εὐφροσύνην . Ἐν μὲν γὰρ τῷ ἐνι , πρόβατόν σε κελεύει γενέσθαι παρὰ τοῦ Θεοῦ ποιμαινόμενον , καὶ οὐδενὸς τῶν ἀγαθῶν στερουμένου · ὅψ καὶ πότα νομῆς , καὶ ὕδωρ ἀναπαύσεως , καὶ τροφή , καὶ σκηνή , καὶ τρίβος , καὶ ὁδηγία , καὶ πάντα γίνεται ὁ ποιμήν ὁ καλός , πρὸς πᾶσαν χρείαν τὴν ἑαυτοῦ χάριν προσφόρως καταμερίζων . Δι’ ὧν ἀπάντων παιδεύει τὴν Ἐκκλησίαν , ὅτι χρή σε πρότερον πρώτων γενέσθαι τοῦ καλοῦ ποιμένος , διὰ τῆς ἀγαθῆς κατηχήσεως πρὸς τὰς θείας τῶν διδαγμάτων νομάς τε καὶ πηγὰς ὁδηγούμενον , εἰς τὸ συνταφθῆναι αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτισμοῦ εἰς τὸν θάνατον , καὶ μὴ φοβηθῆναι τὸν τοιούτον θάνατον . Οὐ γὰρ θάνατος οὗτός ἐστιν , ἀλλὰ θανάτου σκιὰ καὶ ἐκτύπωμα . Ἐὰν γὰρ πορευθῶ , φησίν , ἐν μέσῳ σκιὰς θανάτου , οὐ φοβηθήσομαι ὡς κακὸν τὸ γινόμενον · ὅτι μὲν μετ’ ἐμοῦ εἶ . Μετὰ ταῦτα παρακαλέσας τῇ βακτηρίᾳ τοῦ Πνεύματος · ὁ γὰρ παράκλητος τὸ Πνεῦμά ἐστι · τὴν μυστικὴν προτίθησι τράπεζαν , τὴν ἐξ ἐναντίου τῆς τῶν δαιμόνων τραπέζης ἐτοιμασμένην . Ἐκεῖνοι γὰρ ἦσαν οἱ διὰ τῆς εἰδωλολατρίας τὴν ζωὴν τῶν ἀνθρώπων ἐκκλιδόντες · ὧν ἐξ ἐναντίου ἡ τοῦ Πνεύματος τράπεζα . Εἶτα μυρίζει τὴν κεφαλὴν τῷ ἐλαίῳ τοῦ Πνεύματος , καὶ προσθεῖς αὐτῷ οἶνον τὸν τὴν χαρδίαν εὐφραίνοντα , τὴν νήφουσαν ἐκείνην μέθην ἐμποιεῖ τῇ ψυχῇ , στέφας τοὺς λογισμοὺς ἀπὸ τῶν προσαιρέων πρὸς τὸ αἰῶν · ὁ γὰρ τῆς τοιαύτης γευσάμενος μέθης , διαμελδεῖται τοῦ ὀχυμοῦ τοῦ ἀτελεύτητον , εἰς μακρότητα ἡμερῶν τὴν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ διαγωγὴν παρατείνων . Τοιαῦτα ἡμῖν ἐν τῷ ἐνὶ τῶν ψαλμῶν χαρισάμενος , πρὸς μεῖζονα καὶ τελειοτέραν εὐφροσύνην ἐν τῷ ἐξῆς ψαλμῷ τὴν ψυχὴν ἐπεγείρει · καὶ , εἰ δοκεῖ , καὶ τούτου τὴν διάνοιαν ὑμῖν παραθήμεθα , δι’ ὀλίγων ἐπιτεμώμενοι . Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . Τί οὖν πλῆρωμα , ὦ ἄνθρωπε , εἰ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐπὶ τῆς ὧρθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη ; κτίσμα γὰρ ἐκείνου ἡ γῆ , διότι καὶ ποίημα . Οὐκοῦν οὐδὲν καινόν , οὐδὲ ἔξω τοῦ πρέποντος , τὸ εἰς τὰ ἴδια ἐλθεῖν τὸν Δεσπότην ; οὐ γὰρ ἐν ἀλλοτρίῳ γίνεται κόσμῳ , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ συνεστήσατο , ὁ ἐπὶ θαλασσῶν θεμελιώσας τὴν γῆν , καὶ πρὸς τὴν τῶν ποταμῶν διόδον εὐθέτον αὐτὴν εἶναι παρασκευεύσας . Ὑπὲρ τίνος οὖν ἡ παρουσία ; Ἵνα σε τῶν βαρβάρων τῆς ἁμαρτίας ἐκβαλὼν , ἐπὶ τὸ ὄρος ἀγάγῃ , βασιλείας ὀχήματι πρὸς τὴν ἄνοδον τῇ κατ’ ἀρετὴν πολιτείᾳ χρησάμενον . Οὐ γὰρ ἔστιν ἀνελθεῖν ἐπὶ τὸ ὄρος ἐκεῖνο , εἰ μὴ ταῖς ἀρεταῖς συνοδεύσεις · ταῖς μὲν χερσὶν ἀθῶος γενόμενος , καὶ μηδεμιᾷ πονηρᾷ πράξει βυπουμένος , καθαρός δὲ τῇ καρδίᾳ , πρὸς οὐδὲν μάταιον τὴν ψυχὴν ἑαυτοῦ φέρων , μηδὲ τινὰ δόλον τῷ
Lemmas: συνεισφέρω εὐφροσύνη . ἐν μέν γάρ ὁ ἐνι , πρόβατον σύ κελεύω γίγνομαι παρά ὁ θεός ποιμαίνω , καί οὐδείς ὁ ἀγαθός στερέω · ὄψ καί πότης νομή , καί ὕδωρ ἀνάπαυσις , καί τροφή , καί σκηνή , καί τρίβος , καί ὁδηγία , καί πᾶς γίγνομαι ὁ ποιμήν ὁ καλός , πρός πᾶς χρεία ὁ ἑαυτοῦ χάρις πρόσφορος καταμερίζω . διά ὅς ἀπαντάω παιδεύω ὁ ἐκκλησία , ὅτι χράω σύ πρότερος πρῶτος γίγνομαι ὁ καλός ποιμήν , διά ὁ ἀγαθός κατήχησις πρός ὁ θεῖος ὁ δίδαγμα νομή τε καί πηγή ὁδηγέω , εἰς ὁ συνθάπτω αὐτός Ζεύς ὁ βαπτισμός εἰς ὁ θάνατος , καί μή φοβέω ὁ τοιοῦτος θάνατος . οὐ γάρ θάνατος οὗτος εἰμί , ἀλλά θάνατος σκιά καί ἐκτύπωμα . ἐάν γάρ πορεύω , φημί , ἐν μέσος σκιά θάνατος , οὐ φοβέω ὡς κακός ὁ γίγνομαι · ὅτι μέν μετά ἐγώ εἰμί . μετά οὗτος παρακαλέω ὁ βακτηρία ὁ πνεῦμα · ὁ γάρ παράκλητος ὁ πνεῦμα εἰμί · ὁ μυστικός προτίθημι τράπεζα , ὁ ἐκ ἐναντίος ὁ ὁ δαίμων τράπεζα ἐτοιμάζω . ἐκεῖνος γάρ ἥδω ὁ διά ὁ εἰδωλολατρία ὁ ζωή ὁ ἄνθρωπος ἐκκλίνω · ὅς ἐκ ἐναντίος ὁ ὁ πνεῦμα τράπεζα . εἶτα μυρίζω ὁ κεφαλή ὁ ἔλαιον ὁ πνεῦμα , καί προστίθημι αὐτός οἶνος ὁ ὁ Καρδία εὐφραίνω , ὁ νήφω ἐκεῖνος μέθη ἐμποιέω ὁ ψυχή , Στέφας ὁ λογισμός ἀπό ὁ προσαιρέω πρός ὁ Αἰῶν · ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος γεύω μέθη , διαμελδειος ὁ ὀχυμοῦ ὁ ἀτελεύτητος , εἰς μακρότης ἡμέρα ὁ ἐν ὁ οἶκος ὁ θεός διαγωγή παρατείνω . τοιοῦτος ἐγώ ἐν ὁ ἐν ὁ ψαλμός χαρίζομαι , πρός μέγας καί τέλειος εὐφροσύνη ἐν ὁ ἑξῆς ψαλμός ὁ ψυχή ἐπεγείρω · καί , εἰμί δοκέω , καί οὗτος ὁ διάνοια σύ παρατίθημι , διά ὀλίγος ἐπιτέμνω . Τώς κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτηες͂ς . τις οὖν πλήρωμα , ὦ ἄνθρωπος , εἰμί ὁ θεός ἐγώ ἐπί ὁ ὄρνυμι , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω ; κτίσμα γάρ ἐκεῖνος ὁ γῆ , διότι καί ποίημα . Οὐκοῦν οὐδείς καινός , οὐδέ ἔξω ὁ πρέπω , ὁ εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι ὁ δεσπότης ; οὐ γάρ ἐν ἀλλότριος γίγνομαι κόσμος , ἀλλά ἐν αὐτός συνίστημι , ὁ ἐπί θάλασσα θεμελιόω ὁ γῆ , καί πρός ὁ ὁ ποταμός δίοδος εὔθετος αὐτός ἔρχομαι παρασκευάζω . ὑπέρ τίς οὖν ὁ παρουσία ; ἵνα σύ ὁ βάρβαρος ὁ ἁμαρτία ἐκβάλλω , ἐπί ὁ ὄρος ἄγω , βασίλεια ὄχημα πρός ὁ ἄνοδος ὁ κατά ἀρετή πολιτεία χράω . οὐ γάρ εἰμί ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ὄρος ἐκεῖνος , εἰμί μή ὁ ἀρετή συνόδευσις · ὁ μέν χείρ ἀθῶος γίγνομαι , καί μηδείς πονηρός πρᾶξις βυποω , καθαρός δέ ὁ καρδία , πρός οὐδείς μάταιος ὁ ψυχή ἑαυτοῦ φέρω , μηδέ τις δόλος ὁ