gregorius-nyssenus.epistulae pg046_0533.1
ἐστιν , τὸ κάλλιστον ὄντως δεξιωμα κατὰ Πίνδαρον ( 91 ) , τὰ σά , φημί , γράμματα , καὶ ὁ πολύς ἐν ἐκείνοις πλοῦτος . Οὕτω γὰρ συνέβη κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην προσφοιτήσαντά ( 92 ) με τῇ μητροπόλει Καππαδόκων , ἐντυχεῖν τινὶ τῶν ἐπιτηδείων , ὃς μοι τὸ δῶρον τοῦτο , τὴν ἐπιστολὴν , οἷον τι σύμβολον ἑορτῆς προτείνειν · το ( 93 ) . Ἐγὼ δὲ περιχαρὴς τῇ συντυχίᾳ γενόμενος , κοινὴν προθήκην τοῖς παροῦσι τὸ δῶρον , καὶ πάντες μετέιχον , τὸ ὅλον ἕκαστος , οὐ φιλονικούντες ( 94 ) , καὶ οὐχ ἠλαττούμην ἐγώ · διεξίουσα γὰρ τὰς πάντων χειρᾶς ἡ ἐπιστολὴ , ἴδιος ἑκάστου πλοῦτός ἐστι , τῶν μὲν τῇ μνήμῃ ( 95 ) διὰ τῆς συνεχούς ἀναγνώσεως , τῶν δὲ δέλτοις ἐναπομαξαμένων τὰ ῥήματα , καὶ πάλιν ἐν ταῖς ἐμαῖς ἤν χερσί , πλεῖον εὐφραίνουσα ἢ τοὺς ὀφθάλμους τῶν πολυχρύσων ἡ ὕλη . Ἐπειδὴ τοίνυν καὶ τοῖς γεωργοῖς ( χρήσομαι γὰρ ἐκ τῶν οἰκείων τῷ ὑποδείγματι ) πολλὴν δίδωσι πρὸς τοὺς δευτέρους τῶν πόνων τὴν προθυμίαν , τὸ τῶν πονηθέντων ἀπόχρωτον ( 96 ) , σῦγγνωθι καὶ ἡμῖν , ἄπερ αὐτὸς δέδιακας καταβαλλόμενος , καὶ διὰ τοῦτο γράφωμεν , ἵνα σε πάλιν πρὸς τὸ γράφειν ἐκκαλεσώμεθα . Αἰτοῦμαι δὲ χάριν ὑπὲρ τοῦ βίου κοινὴν , ὅσα δι’ αἰνίγματος ἡμῶν ( 97 ) τὰ τελευταῖα τῆς ἐπιστολῆς ὑπηρέληψας , μηκέτι διανοεῖσθαι . Οὐδὲ γὰρ καλῶς ἔχειν φημὶ κρίσεως [ ὅτι ] τινὲς ἀμαρτάνουσι πρὸς τὴν βάρβαρον γλῶσσαν ἀπὸ τῆς Ἑλληνίδος αὐτοῦλούντες , καὶ μισθοφόροι στρατιῶται γενόμενοι , καὶ τὸ στρατιωτικὸν σιτηρέσιον ἀντὶ τῆς ἐν τῷ λέγειν δόξης αἱρούμενοι , διὰ τοῦτό σε καταδικάζειν τῶν λόγων , καὶ ἀφωνίαν τοῦ βίου καταψηφίζεσθαι · τίς γὰρ ὁ φθεγγόμενος , εἰ οὕτω βαρεῖται ταύτην ἀπειλὴν κατὰ τῶν λόγων κυρώσασα ; Ἄλλὰ καλῶς ἔχει τάχα μνημονεύσαι τινος τῶν ἐκ τῆς ἡμετέρας Γραφῆς . Κελύει γὰρ ὁ ἡμέτερος λόγος τοὺς δυναμένους εὑ τι [ ποιεῖν ( 98 ) ] μὴ πρὸς τὰς γνώμας τῶν εὐεργετουμένων βλέπειν , ὡς φιλοτιμεῖσθαι μὲν τοῖς εὐαίσθητοι , ἀποκλείειν δὲ τοῖς ἀχαρίστοις τὴν εὐποιαν · ἀλλὰ μμεῖσθαι τὸν τοῦ παντὸς οἰκονόμον , ὃς κοινὴν προτίθησι τῶν ἐν τῇ κτίσει καλῶν τὴν μετουσίαν ( 99 ) , ἀγαθὸς τε καὶ μὴ τοιούτοις . Πρὸς ταῦτα βλέπων , ὦ θαυμάτιε , ὃς ἀεὶ τοιούτῳ τῷ βίῳ σαυτὸν , οὗν ὁ παρελθὼν ἔδειξε χρόνος . Οὐ γὰρ τὸν ἥλιον οἱ μὴ βλέποντες κωλύουσιν pag . 94 . ( 95 ) Ἔστι — τῇ μνήμῃ . Med . ms . ἐγίνετο — τὴν μνήμην . Et mox ἐναπογραφόμενων . ( 96 ) Ἀπόχρωτον . Hic mendium subesse visum fuit Zacagnio : et jure quidem . Sed ms . Mediceus illud tollit , exhibens ἀπὸνῶσαι . Vere enim colonis animos ad laborem praebet τὸ τῶν πονηθέντων ἀπόνωσαι , iis in quibus elaborarunt , frui . CARACC . pag . 96 . — Nisi mendium hic sit , ἀπόχρωτον , nil aliud esse videtur , quam laus , a χρωτέω , plaudo . ( 97 ) Ἡμῶν . Id . cod . Med . ἡμῖν . Et paulo post , εἰνὶνες ἀμαρ . ( 98 ) Εὑ τι ποιεῖν . Recte supplevit Zacagnius in - jiciens ποιεῖν . Sic plane codex Med . CARACC . pag . 97 . — Verbum , ποιεῖν , nos ex conjectura supplevimus ; nam in Vaticano codice hic lacuna est . ( 99 ) Μετουσίαν . Et hic rem acu tetigit editor . Ita namque Med . Id . ibid . — Ita emendandum censeo Vatic . cod . in quo male scribitur , μετάνοιαν .
Lemmas: εἰμί , ὁ καλῶς εἰμί δεξίωμα κατά Πίνδαρος ( 91 ) , ὁ σός , φημί , γράμμα , καί ὁ πολύς ἐν ἐκεῖνος πλοῦτος . οὕτως γάρ συμβαίνω κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος προσφοιτάω ( 92 ) ἐγώ ὁ μητρόπολις Καππάδοξ , ἐντυγχάνω τις ὁ ἐπιτήδειος , ὅς ἐγώ ὁ δῶρον οὗτος , ὁ ἐπιστολή , οἷος τίς σύμβολον ἑορτή προτείνω · ὁ ( 93 ) . ἐγώ δέ περιχαρής ὁ συντυχία γίγνομαι , κοινός προθήκη ὁ πάρειμι ὁ δῶρον , καί πᾶς μετέχω , ὁ ὅλος ἕκαστος , οὖον φιλονικέω ( 94 ) , καί οὐ ἐλασσόω ἐγώ · διέξειμι γάρ ὁ πᾶς Χειρᾶς ὁ ἐπιστολή , ἴδιος ἕκαστος πλοῦτος εἰμί , ὁ μέν ὁ μνήμη ( 95 ) διά ὁ συνεχής ἀνάγνωσις , ὁ δέ δέλτος ἐναπομάσσω ὁ ῥῆμα , καί πάλιν ἐν ὁ ἐμός ἐάν χείρ , πλείων εὐφραίνω ἢ ὁ ὀφθαλμός ὁ πολύχρυσος ὁ ὕλη . ἐπεί τοίνυν καί ὁ γεωργός ( χράω γάρ ἐκ ὁ οἰκέω ὁ ὑπόδειγμα ) πολύς δίδωμι πρός ὁ δεύτερος ὁ πόνος ὁ προθυμία , ὁ ὁ πονέω ἀποχράω ( 96 ) , συγγιγνώσκω καί ἐγώ , Ἄπερ αὐτός διδάσκω καταβάλλω , καί διά οὗτος γράφω , ἵνα σύ πάλιν πρός ὁ γράφω ἐκκαλέω . αἰτέω δέ χάρις ὑπέρ ὁ βίος κοινός , ὅσος διά αἴνιγμα ἐγώ ( 97 ) ὁ τελευταῖος ὁ ἐπιστολή ὑπηρέληψας , μηκέτι διανοέομαι . οὐδέ γάρ καλῶς ἔχω φημί κρίσις [ ὅτι ] τις ἁμαρτάνω πρός ὁ βάρβαρος γλῶσσα ἀπό ὁ Ἑλληνίς αὐτοῦλούντες , καί μισθοφόρος στρατιώτης γίγνομαι , καί ὁ στρατιωτικός σιτηρέσιον ἀντί ὁ ἐν ὁ λέγω δόξα αἱρέω , διά οὗτος σύ καταδικάζω ὁ λόγος , καί ἀφωνία ὁ βίος καταψηφίζομαι · τίς γάρ ὁ φθέγγομαι , εἰμί οὗτος βαρέω οὗτος ἀπειλή κατά ὁ λόγος κυρόω ; ἀλλά καλῶς ἔχω τάχα μνημονεύω τις ὁ ἐκ ὁ ἡμέτερος γραφή . Κελύει γάρ ὁ ἡμέτερος λόγος ὁ δύναμαι ὅς τίς [ ποιέω ( 98 ) ] μή πρός ὁ γνώμη ὁ εὐεργετέω βλέπω , ὡς φιλοτιμέομαι μέν ὁ ευαίσθητος , ἀποκλείω δέ ὁ ἀχάριστος ὁ ευποιος · ἀλλά μιμέομαι ὁ ὁ πᾶς οἰκονόμος , ὅς κοινός προτίθημι ὁ ἐν ὁ κτίζω καλός ὁ μετουσία ( 99 ) , ἀγαθός τε καί μή τοιοῦτος . πρός οὗτος βλέπω , εἰμί θαῦμα , ὅς ἀεί τοιοῦτος ὁ βίος σαυτοῦ , ἐν ὁ παρέρχομαι δείκνυμι χρόνος . οὖον γάρ ὁ ἥλιος ὁ μή βλέπω κωλύω pag . 94 . ( 95 ) εἰμί — ὁ μνήμη . Med . ms . γίγνομαι — ὁ μνήμη . Et mox ἐναπογράφω . ( 96 ) ἀποχράω . Hic mendium subesse visum fuit Zacagnio : et jure quidem . Sed ms . Mediceus illud tollit , exhibens ἀπονέομαι . Vere enim colonis animos ad laborem praebet ὁ ὁ πονέω ἀπονοέω , iis in quibus elaborarunt , frui . CARACC . pag . 96 . — Nisi mendium hic sit , ἀποχράω , nil aliud esse videtur , quam laus , a χρωτέω , plaudo . ( 97 ) ἡμός . Id . cod . Med . ἐγώ . Et paulo post , εἰνὶνες ἦμαρ . ( 98 ) ὅς τίς ποιέω . Recte supplevit Zacagnius in - jiciens ποιέω . Sic plane codex Med . CARACC . pag . 97 . — Verbum , ποιέω , nos ex conjectura supplevimus ; nam in Vaticano codice hic lacuna est . ( 99 ) μετουσία . Et hic rem acu tetigit editor . Ita namque Med . Id . ibid . — Ita emendandum censeo Vatic . cod . in quo male scribitur , μετάνοια .