gregorius-nyssenus.epistulae pg046_0544.1
τῷ μὲν λόγῳ τὸν ὀρθὸν βίον ἐτυπώσατο , τὸν δὲ φίλον οὐ μᾶλλον ἐσέμηνε ταῖς τῶν ἐπαίνων ὑπερβολαῖς , ἢ διήλασεν ἀντιφεγγόμενον διὰ τοῦ βίου τῷ λόγῳ , καὶ ἄλλον δεῖκνύμενον ἢ οἷος νομίζεται . Τί οὖν ὁ λόγος μοι βούλεται ; Εἶδον ἐν τοῖς γράμμασι τῆς ἀγάπης σου οἷον ἀνδριάντα τινὰ πρὸς τὸ ἀχρόνιστον ἀπηκριδωμένον , ᾧ ὄνομα ἦν ἐγώ · ἐμὲ γὰρ ἐδῆλου τὸ γράμμα . Ἄλλ’ ἐπειδὴ ὡσπερ ἐν καθοπτρῷ τῷ βίῳ ἐγὼ τὸ ἑμαυτοῦ κατὰ πᾶσαν ἀκρίβειαν ἐνιδὼν , ἔγνων ἑμαυτὸν πάμπολυ κεχωρισμένον τῆς διὰ τοῦ λόγου γραφῆς · σὲ μὲν ἀπεδείξαμην καὶ διὰ τούτων τὸ φίλαγαθον δείξαντα . Δι’ ὧν γὰρ τοιούτου εἶναι νομίζας , τοσοῦτον ἠγάπησας , ἀναγκαστὴν ἀπόδειξιν τῶν τῶν τρόπων σου πεποιήσαι δεξιώτητος . Ὡς οὐδὲμῖαν ἄλλην τοῦ ἀγαπᾶν ἀφορμὴν πλὴν τὴν ἀρετὴν , ἥς καὶ ἡμῖν τὶ μετεῖναι νομίζεις , ἐν τοῖς γνωσιμώτατοις τῶν φίλων ἔχεις . Διὸ καλῶς ἔχειν ὁρῶν τὸ ἑμαυτοῦ μᾶλλον τὸ ἑμαυτοῦ γινώσκειν , ἢ ταῖς ἑτέρων μαρτυρίαις παράγεσθαι · κἂν ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἀληθεῖς ὦσιν οἱ μάρτυρες . Τοῦτο γὰρ καὶ ὁ πειρωμιώθης λόγος παρεγγυᾷ · ἑαυτὸν ἐπιγνώμους γίνεσθαι , τοὺς μέλλοντας κατὰ τὸν ἐξωθεν λόγον ἑαυτοὺς γινώσκειν . Ἄλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον , ὡς ἂν μὴ δοκοῖην αὐτῷ τῷ παρατείσθαι τὸν ἕπανον , τῶν ἐπαίνων κατεῖρωνεῖσθαι . Ἐπεὶ δὲ διεκελεύσω λόγῳ τινὰς περὶ τῶν ἡμῖν ζητουμένων πονήσαντας ὠφελεῖσαι τι τὸ κοινὸν διὰ τῆς τοιαύτης σπουδῆς · γίνωσκε τοσοῦτον ἡμᾶς μετεσχηκέναι σχολῆς , ὅσον μικροῦ δεῖν ἐκείνους , περὶ οὐ τοῦτον τῶν προσήκοντος συμπελάχει λέγοντι , καὶ μόγις διεκδύς τὸ χάσμα , καὶ τὴν τῶν δυνάμεων ἀκμὴν , καθ’ ὃ μέρος ἤμετο φεύγειν , ἔλαβε κατὰ στόμα τῆς ἀρκτου γεγόμενος . Εἶτα διαδράς σὺν ἀγχῶνι πολλῷ καὶ τοῦτον τὸν κίνδυνον , καὶ πρὸς τὸν τοῦτον ἐαυτὸν ἀναπαύων , ἐνέδρα καὶ δήγματι δρεως συνηνέχθη . Τοιαύτη τις γένονε τῶν συμπεπτωκότων ἡμῖν ἀνιαρῶν ἡ συνέχεια . Καὶ οὕτως ἐπάλληλον τῶν λυπηρῶν αἰ διαδοχαὶ αἱ ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἐπιγενομένων , μικρὰ τὰ φθασάντα δοκεῖν εἶναι παρασκευάζουσαι . Εἰ δὲ μὴ φορτικὸν ἐστι λύπην τοῖς ἀγαπῶσι χαρίσασθαι τοῖς σχυθρωποῖς διηγήσασιν , ἐκθρέσμαι σοι δι’ ὀλίγου τὴν κακὴν ἱστορίαν . Ἦν ἡμῖν ἀδελφὴ τοῦ βίου διδάσκαλος , ἡ μετὰ τὴν μητέρα μήτηρ , τοσαύτην ἔχουσα τὴν πρὸς Θεὸν παράρρησιν , ὥστε πύργον ἡμῖν ἰσχύς εἶναι , καὶ ὅπλον εὐδοκίας , καθὼς φησιν ἡ Γραφή , καὶ πολὺν περιοχὴς καὶ πᾶν ἀσφαλείας ὄνομα , διὰ τὴν προσοῦσαν ἐκ τοῦ βίου αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν παράρρησιν . Ὡς δὲ τοῦ Πόντου τὰ ἔχματα , τοῦ βίου τῶν ἀνθρώπων ἑαυτὴν ἐξῃράσσα . Χορδὴν ἦν περὶ αὐτὴν παρθένων πολύς . Ἀς αὐτὴ διὰ τῶν πνευματικῶν ὁδῶν γεννήσασα , καὶ εἰς τελείωσιν διὰ πάσης ἐπιμελείας προάγουσα , τὴν τῶν ἀγγέλων ἐμιμεῖτο ζωὴν ἐν ἀνθρωπίνῳ τῷ σώματι . Οὐχ ἡν διάκρισις ἐν αὐτῇ νυκτὸς καὶ ἡμέρας · ἀλλὰ καὶ νὺξ ἐνεργὸς ἐν τοῖς τοῦ φωτὸς ἔργοις ἐδείκνυτο , καὶ ἡμέρα τὴν νυκτερινὴν ἡσυχίαν τῷ ἀταράχῳ τῆς ζωῆς ὑπεκρίνετο . Φωνὴν ἦν αὐτῇ διὰ παντὸς χρόνου τὸ οἶκτω , νυκτὸς καὶ ἡμέρας ταῖς ψαλμωδίαις περιτρυχόμενον . Εἶδες
Lemmas: ὁ μέν λόγος ὁ ὀρθός βίος τυπόω , ὁ δέ φίλος οὖον μᾶλλον εἰμί ὁ ὁ ἔπαινος ὑπερβολή , ἢ διελαύνω ἀντιφέγγω διά ὁ βίος ὁ λόγος , καί ἄλλος δείκνυμι ἢ οἷος νομίζω . τις οὖν ὁ λόγος ἐγώ βούλομαι ; εἶδον ἐν ὁ γράμμα ὁ ἀγάπη σύ οἷος ἀνδριάς τις πρός ὁ ἀχρόνιστος απηκριδαω , ὅς ὄνομα εἰμί ἐγώ · ἐγώ γάρ δηλόω ὁ γράμμα . ἄλλος ἐπεί ὡς ἐν κάθοπτρον ὁ βίος ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ κατά πᾶς ἀκρίβεια ἐνοράω , γιγνώσκω ἐμαυτοῦ παμπολύς χωρίζω ὁ διά ὁ λόγος γραφεύς · σύ μέν ἀποδείκνυμι καί διά οὗτος ὁ φιλαγαθέω δείκνυμι . διά ὅς γάρ τοιοῦτος εἰμί νομίζω , τοσοῦτος ἀγαπάω , ἀναγκαστός ἀπόδειξις ὁ ὁ τρόπος σύ ποιέω δεξιώτητος . ὡς οὐδείς ἄλλος ὁ ἀγαπάω ἀφορμή πλήν ὁ ἀρετή , ἥς καί ἐγώ τίς μέτειμι νομίζω , ἐν ὁ γνωσιμώτατοις ὁ Φίλων ἔχω . Διὸ καλῶς ἔχω ὁράω ὁ ἐμαυτοῦ μᾶλλον ὁ ἐμαυτοῦ γιγνώσκω , ἢ ὁ ἕτερος μαρτυρία παράγω · κἀν ἐν ὁ ἄλλος πᾶς ἀληθής εἰμί ὁ μάρτυς . οὗτος γάρ καί ὁ πειρωμιωθεω λόγος παρεγγυάω · ἑαυτοῦ ἐπιγνώμους γίγνομαι , ὁ μέλλω κατά ὁ ἐξωθεν λόγος ἑαυτοῦ γιγνώσκω . ἀλλά οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος , ὡς εἄν μή δοκέω αὐτός ὁ παρατίθημι ὁ ἐπάνειμι , ὁ ἔπαινος κατειρωνειεπομαι . ἐπεί δέ διακελεύω λόγος τις περί ὁ ἐγώ ζητέω πονέω ωφελώ τίς ὁ κοινός διά ὁ τοιοῦτος σπουδή · γιγνώσκω τοσοῦτος ἐγώ μετέχω σχολή , ὅσος μικρός δήω ἐκεῖνος , περί οὖον οὗτος ὁ προσήκω συμπλάσσω λέγω , καί μόγις διεκδύω ὁ χάσμα , καί ὁ ὁ δύναμις ἀκμή , κατά ὅς μέρος εμετός φεύγω , λαμβάνω κατά στόμα ὁ Ἄρκτος γίγνομαι . εἶτα διαδράς σύν ἄγχω πολύς καί οὗτος ὁ κίνδυνος , καί πρός ὁ οὗτος ἑαυτοῦ ἀναπαύω , ἐνέδρα καί δῆγμα δρεως συμφέρω . τοιοῦτος τις γίγνομαι ὁ συμπίπτω ἐγώ ἀνιαρός ὁ συνέχεια . καί οὕτως ἐπάλληλος ὁ λυπηρός ὁ διαδοχή ὁ ὁ ὑπερβολή ὁ ἐπιγίγνομαι , μικρός ὁ φθάνω δοκέω εἰμί παρασκευάζω . εἰμί δέ μή φορτικός εἰμί λύπη ὁ ἀγαπάω χαρίζομαι ὁ σκυθρωπός διηγέομαι , ἐκθρέσμαι σύ διά ὀλίγος ὁ κακός ἱστορία . ἦς ἐγώ ἀδελφή ὁ βίος διδάσκαλος , ὁ μετά ὁ μήτηρ μήτηρ , τοσοῦτος ἔχω ὁ πρός θεός παράρρησις , ὥστε πύργος ἐγώ ἰσχύς εἰμί , καί ὅπλον εὐδοκία , καθώς φημί ὁ γραφή , καί πολύς περιοχή καί πᾶς ἀσφάλεια ὄνομα , διά ὁ πρόσειμι ἐκ ὁ βίος αὐτός πρός ὁ θεός παράρρησις . ὡς δέ ὁ Πόντος ὁ ἔχμα , ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ἐξεράω . χορδή εἰμί περί αὐτός παρθένος πολύς . ἀ αὐτός διά ὁ πνευματικός ὁδός γεννάω , καί εἰς τελέω διά πᾶς ἐπιμέλεια προάγω , ὁ ὁ ἄγγελος μιμέομαι ζωή ἐν ἀνθρώπινος ὁ σῶμα . οὐχ ἐάν διάκρισις ἐν αὐτός νύξ καί ἡμέρα · ἀλλά καί νύξ ἐνεργός ἐν ὁ ὁ φάος ἔργον δείκνυμι , καί ἡμέρα ὁ νυκτερινός ἡσυχία ὁ ἀτάρακτος ὁ ζωή ὑποκρίνομαι . φωνή εἰμί αὐτός διά πᾶς χρόνος ὁ οἶκτος , νύξ καί ἡμέρα ὁ ψαλμῳδία περιτρύχω . εἶδον