gregorius-nyssenus.epistulae pg046_0548.1
οἷον ἡμῖν ἡ Θυανώτα τοῖς οἰκείοις ἐπεδείξατο κάλλος ; Αἰτὲ γὰρ τις τὴν ψυχὴν ἐπικτήσῃ τοῦ τόπου χάριν , ἀπροδεῖς ἔστι τῶν ἐκ τῆς τέχνης καλῶν · εἰτὲ δὲ ἐκ τῆς ἐπιτεχθήσεως προσγιγνώμενα βλέπει , τοιαῦτα καὶ τοιαῦτά ἐστιν , ὡς καὶ φύσεως δύνασθαι δυσχρηρίαν νικῆσαι . “ Α μὲν γὰρ ἡ φύσις τῷ τόπῳ χαρίζεται , τῇ ἀκατασκευῷ χάριτι τὴν γῆν ὡραῖζουσα , τοιαῦτά ἐστι · Κάτωθεν ποταμός · Ἄλις ταῖς ὀχθαῖς καλλωπίζων τὸν τόπον · οὗν τις ταῖνλα χρυσῇ διὰ βαθεῖας ἀλουργίδος ὑποτίλδει , διὰ τῆς ἰλῦος ἐρυθραίνων τὸ μέθρον . Ἐκ δὲ τοῦ ἀνωθεν μέρους ὄρος ἀμφιλαφὲς τε καὶ λάσιον , μακρῇ τῇ ῥαχὶ παρατείνεται , δρυσὶν ἀπανταχόθεν κατάκομον , ἔξιον Ὁμήρῳ τινὸς ἐπιτυχεῖν ἐπαινέτου , μᾶλλον ἢ τὸ Νήριτον ἐκεῖνο τὸ Ἰα-χθίον · ὃ φησιν ὁ ποιητὴς ἀριπρεπὲς τε εἶναι καὶ εὐνοσιγύλλον . Ἐπικαταῦσα δὲ πρὸς · τὸ πρανὲς ἢ αὐτοῦσης ὕλη τοῖς ἀπὸ τῆ , γειρωῖς κατὰ τὴν ὑπώρειαν συνάπτεται . Εἰδὼς γὰρ ἀμπελοῖ διηπλωμέναι κατὰ τὰ πλάγια τε καὶ ὑπετα καὶ κοῖλα τῆς ὑπωρείας , οἷον ἱμάτιόν τι χλοερὸν τῇ βαθεῖ πάντα τὸν ὑποκείμενον χῶρον ἀπολαμβάνουσαν . Προστίθησι δὲ τῇ ὥρᾳ καὶ ὁ καιρός , θεσπέσιόν τι χρήμα τῶν βοτρυῶν ὑποδεικνύς . “ Ο δὲ καὶ μᾶλλον εἰς ἐκπλήξιν ἤγεν · ὅτι , τῆς γείτονος χώρας ἐν βφακὶ τὸν καρπὸν δεixinύσης , ἐνταῦθα καταστρυφὼν ἐξὶν τῶν βοτρύων · καὶ κατ’ ἐξουσίαν ἐμφορεῖσθαι τῆς ὥρας . Εἶτα πύρβωθεν ἡμῖν οὗν τις πυρὸς ἐκ φρυκτωρίας μεγάλης ἢ τῶν οἰκοδομημάτων χάρις ἐπέλαμπεν . Ἀριστερὰ μὲν εἰσόντων ὁ εὐκτήριος ( 2 ) οἶκος τοῖς μάρτυσιν ἡτοιμασμένος · οὕτω μὲν τὸ τέλειον τῆς δομῆσεως ἔχων , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ ὀρόφῳ λειπόμενος , λάμπων δὲ ὅμως . Κατευθὺ δὲ ἢ ἡν τὴς ὁδοῦ τὰ τῆς οἰκήσεως κίλλη , ἄλλο πρὸς ἄλλο τι τῶν κατὰ τρυφὴν ἐπιννοημένων μεμερισμένα . Πύργων προβολαὶ καὶ συμποσίων παρασκευαὶ ἐν εὐρυχώρῳ · τε καὶ ὑφορόοις στίχοις , πρὸ τῶν θυρῶν στεφανοῦντες τὴν εἴσοδον ( 3 ) . Εἶτα περὶ τοὺς οἴκους οἱ Φαιακοὶ κήποι · μᾶλλον δέ , μὴ ὀβριζέσθω τῇ πρὸς ἐκεῖνα συγκρίσει τὰ Θυανώτων κίλλη . Οὐχ εἶδεν Ὁμηρος τὴν ἐνταῦθα μηλέαν τὴν ἀγλαόκαρπον ( 4 ) , πρὸς τὴν τοῦ ἰδίου ἄνδρος χρουὶν τῷ ὑπερβάλλοντι τῆς εὐχολας ἐπανιούσαν . Οὐχ εἶδε τὴν ἄγηνν λευκοτέραν · τοῦ νεοξέστου ἐλέ-φαντος .
Lemmas: οἷος ἐγώ ὁ Θυανώτα ὁ οἰκέω ἐπιδείκνυμι κάλλος ; εἴτε γάρ τις ὁ ψυχή ἐπικτάομαι ὁ τόπος χάρις , απροδηω εἰμί ὁ ἐκ ὁ τέχνη καλός · εἴτε δέ ἐκ ὁ ἐπιτεχθήσεως προσγίγνομαι βλέπω , τοιοῦτος καί τοιοῦτος εἰμί , ὡς καί φύσις δύναμαι δυσχρηρίαν νικάω . “ Α μέν γάρ ὁ φύσις ὁ τόπος χαρίζομαι , ὁ ἀκατασκευῷ χάρις ὁ γῆ ὡραΐζω , τοιοῦτος εἰμί · κάτωθεν ποταμός · Ἅλις ὁ ὄχθη καλλωπίζω ὁ τόπος · ἐν τις ταῖνλα χρύσεος διά βαθύς ἀλουργίς ὑποτίλδει , διά ὁ ἰλύς ἐρυθραίνω ὁ μέθρον . ἐκ δέ ὁ ἄνωθεν μέρος ὄρος ἀμφιλαφής τε καί λάσιος , μακρός ὁ ῥάχις παρατείνω , δρῦς απανταχόθεν κατάκομος , ξέω Ὅμηρος τις ἐπιτυγχάνω ἐπαινέτης , μᾶλλον ἢ ὁ Νήριτος ἐκεῖνος ὁ Ἰα-χθίον · ὅς φημί ὁ ποιητής ἀριπρεπής τε εἰμί καί ευνοσιγυλλος . Ἐπικαταῦσα δέ πρός · ὁ πρανής ἢ αυτουω ὕλη ὁ ἀπό τῆ , γειρωῖς κατά ὁ ὑπώρεια συνάπτω . εἰδώς γάρ ἄμπελος διαπλόω κατά ὁ πλάγιος τε καί ὑπετα καί κοῖλος ὁ ὑπώρεια , οἷος ἱμάτιον τίς χλοερός ὁ βαθύς πᾶς ὁ ὑπόκειμαι χῶρος ἀπολαμβάνω . προστίθημι δέ ὁ ὥρα καί ὁ καιρός , θεσπέσιος τίς χρήμα ὁ Βότρυς ὑποδείκνυμι . “ ὁ δέ καί μᾶλλον εἰς ἔκπληξις ἄγω · ὅτι , ὁ γείτων χώρα ἐν βακίς ὁ καρπός ἀείδω , ἐνταῦθα καταστρυφαω ἐπίτεξ ὁ Βότρυς · καί κατά ἐξουσία ἐμφορέω ὁ ὥρα . εἶτα πύρβωθεν ἐγώ ἐν τις πυρός ἐκ φρυκτωρία μέγας ἢ ὁ οἰκοδόμημα χάρις ἐπιλάμπω . ἀριστερός μέν εἴσειμι ὁ εὐκτήριος ( 2 ) οἶκος ὁ μάρτυς ἑτοιμάζω · οὗτος μέν ὁ τέλειος ὁ δόμησις ἔχω , ἀλλά ἐπί ὁ ὄροφος λείπω , λάμπω δέ ὅμως . κατευθύ δέ ἢ ἐάν σής ὁδός ὁ ὁ οἴκησις Κίλλα , ἄλλος πρός ἄλλος τίς ὁ κατά τρυφή ἐπινοέω μερίζω . Πύργων προβολή καί συμπόσιον παρασκευή ἐν εὐρύχωρος · τε καί ὑφοράω στίχος , πρό ὁ θύρα στεφανόω ὁ εἴσοδος ( 3 ) . εἶτα περί ὁ οἶκος ὁ φαιακεω κῆπος · μᾶλλον δέ , μή οβριζεω ὁ πρός ἐκεῖνος σύγκρισις ὁ Θυανώτων Κίλλα . οὐχ ὁράω Ὅμηρος ὁ ἐνταῦθα μηλέα ὁ ἀγλαόκαρπος ( 4 ) , πρός ὁ ὁ ἴδιος Ἄνδρος χρώς ὁ ὑπερβάλλω ὁ ευχολαας ἐπανέρχομαι . οὐχ ὁράω ὁ ἄγω λευκός · ὁ νεόξεστος ἐλέφας .