gregorius-nyssenus.encomium-in-xl-martyres-ii pg046_0396.2
Ἐπ’ ἐκείνην τοίνυν τῆς χώρας καὶ τοῦ ἐνεστῶτος μηνὸς ἀποδύσας τοὺς ἁγίους , ὑπαθρίους ἐστησεν ἐν ὀλογύμοις τοῖς σώμασιν ἐξ ἐναντίας τῆς βασιλείας τῶν Ἀσσυρίων καὶ τῆς Βαβυλωνίας καμίνου , τοὺς τῆς εὐσεβείας μαθητὰς ἀμυνόμενος . Οὐδὲν δὲ παραπλήσιον εἰς ἀλγηδόνα , πῦρ φλέγον , καὶ χρυλὴς συμπηγνὺς καὶ μαραίνων · τὸ μὲν γὰρ τῷ σῶθῃ προσῆκεν , ὁξέως ἄγον ἐπὶ τὸν θάνατον · τὸ δὲ τὴν οὐδὲν ἔχον ἰσθρόπονον , παρατείνει τὴν τελευτήν . Ἀργότερα γὰρ καθολοῦ τὰ ὑπὸ ψυχροῦ γινόμενα πάθη , οἷον τεταραῖτο , καὶ καρκίνου , καὶ ἀνύρακες , καὶ ὅσα φιλοσοφούντες ἰατρικοὶ τῇ ψυχρᾷν ὑλὴν ἀπεψήφισαν τοῖς σώμασιν ἐμποιεῖν . Οὕτως οἱ ψυχρότεροι καὶ πνευμώδεις , νωθρότεροι καὶ δύσχηστοι ἔχοντες τὰ σωματῶν · καὶ τὰ ἄλογα δὲ τῶν ζῴων ὁμοίως . Τὰ μὲν θερμότερα , ταχέα καὶ πρὸς τὴν ἐπείγουσαν χρείαν εὐκίνητα · τὰ δὲ ἐναντίως ἔχοντα , βραδέα , καὶ νάρκη πεπεδημένα . Οὕτως ἵππος ταχύς , συριγμῷ πρὸς τὴν μάστιγος διεγειρόμενος πρὸς τὸν ὀρμὸν · βραδὺς ὁ ὄνος , καὶ μόλις διὰ τῶν ῥοπάλων τὴν ὁδοιπορίαν ἀνύων . Ὠξεία ἡ πάρδαλις , ξηρῷ καὶ θερμῷ τῷ σώματι · διπταμένη τὰς νάπας · ἡ ἄρκτος , τὸ ἀνάπαλιν παχυτέροις τοῖς μέλεσιν ἐμβραδύνουσα . Ταῦτα δὲ ὑμῖν οὐχ ἀπὸ καιροῦ ἐφυσιολόγησα , ἀλλ’ ἵνα τὴν χαρτερίαν τῶν ἀνδρῶν καταμαθῆτε , τὸν τρόπον τῆς τιμωρίας ἐπισκεφάμενοι . Χειμὼν ποιεῖ ποταμός ναυσιπόρους πεζεύεσθαι , καὶ ὕδωρ τὸ ῥέον εἰς τὴν τῶν λίθων μεταβάλλει σκληρότητα · καὶ πέτρας διαλύει , ὅταν τοῦ βάθους καλοῖσται · καὶ τοῖς ἐναντίοις σώμασιν ἐξίστα λυμαίνεται , τὰ μὲν ἄπαλὰ λυθροποιῶν , τὰ δὲ σκληρὰ διαλῶν . Οὕτως ὁ οἶνος ὅταν παγῇ μορφώται πρὸς τὸν περιέχοντα πῖθον , καὶ τὸ ἀπαλὸν ἐλαίου ἵσταται στερεὸν πρὸς τὸν τόπον τοῦ ἀγγείου σχηματισθὲν · ἡ δελὸς δὲ καὶ σάρκα περιφέργέντα τοῖς ὑγροῖς διαρρύπτεται . Ζῷα δὲ τὰ τὴν ὀρειὸν ζωὴν λαχόντα καὶ ὑπαίθριον , τὰ μὲν διόλλυται , τὰ δὲ τῇ ὑπερβολῇ τοῦ κακοῦ ἐπιλαθάνεται καὶ τῆς ἀγριότητος . Ἔλαφοι γὰρ καὶ δορκάδες ἐν μάνδραις αὐλίζονται · οὔτε κύνας τότε δειλιώσαι , οὔτε τοὺς ἐγγίζοντας ἀποφεύγουσι . Τὸ γὰρ μεῖζον ἀεὶ δεινὸν τῶν ὑποδεεστέρων φόβων τὴν δειλίαν
Lemmas: ἐπί ἐκεῖνος τοίνυν ὁ χώρα καί ὁ ἐνίστημι Μήνη ἀποδύω ὁ ἅγιος , ὑπαθρίους ἵστημι ἐν ὀλογύμοις ὁ σῶμα ἐκ ἐναντίος ὁ βασίλεια ὁ Ἀσσύριος καί ὁ Βαβυλώνιος κάμινος , ὁ ὁ εὐσέβεια μαθητής ἀμύνω . οὐδείς δέ παραπλήσιος εἰς ἀλγηδών , πῦρ φλέγω , καί χρυλὴς συμπήγνυμι καί μαραίνω · ὁ μέν γάρ ὁ σῴζω προσήκω , ὀξύς ἄγω ἐπί ὁ θάνατος · ὁ δέ ὁ οὐδείς ἔχω ισθροπονος , παρατείνω ὁ τελευτή . ἀργός γάρ καθόλου ὁ ὑπό ψυχρός γίγνομαι πάθος , οἷος τεταραῖτο , καί καρκίνος , καί ανυρακη , καί ὅσος φιλοσοφέω ἰατρικός ὁ ψυχρός ὕλη ἀποψηφίζω ὁ σῶμα ἐμποιέω . οὕτως ὁ ψυχρός καί πνευμώδης , νωθρός καί δύσχηστοι ἔχω ὁ σῶμα · καί ὁ ἄλογος δέ ὁ ζῷον ὅμοιος . Τά μέν θερμός , ταχύς καί πρός ὁ ἐπείγω χρεία εὐκίνητος · ὁ δέ ἐναντίος ἔχω , βραδύς , καί νάρκη πεδάω . οὕτως ἵππος ταχύς , συριγμός πρός ὁ μάστιξ διεγείρω πρός ὁ ὅρμος · βραδύς ὁ ἀδών , καί μόλις διά ὁ ῥόπαλον ὁ ὁδοιπορία ἀνύω . ὀξύς ὁ πάρδαλις , ξηρός καί θερμός ὁ σῶμα · διπετομαι ὁ νάπη · ὁ ἄρκτος , ὁ ἀνάπαλιν παχύς ὁ μέλος ἐμβραδύνω . οὗτος δέ σύ οὐ ἀπό καιρός φυσιολογέω , ἀλλά ἵνα ὁ καρτερία ὁ ἀνήρ καταμανθάνω , ὁ τρόπος ὁ τιμωρία ἐπισκέπτομαι . χειμών ποιέω ποταμός ναυσίπορος πεζεύω , καί ὕδωρ ὁ ῥέω εἰς ὁ ὁ λίθος μεταβάλλω σκληρότης · καί πέτρα διαλύω , ὅταν ὁ βάθος καλέω · καί ὁ ἐναντίος σῶμα ἐξίστημι λυμαίνομαι , ὁ μέν ἁπαλός λυθροποιεω , ὁ δέ σκληρός διάβολος . οὕτως ὁ οἶνος ὅταν πάσσω μορφόω πρός ὁ περιέχω πίθος , καί ὁ ἁπαλός ἔλαιον ἵστημι στερεός πρός ὁ τόπος ὁ ἀγγεῖον σχηματίζω · ὁ δέλος δέ καί σάρκα περιφέρω ὁ ὑγρός διαρρύπτω . Ζώα δέ ὁ ὁ ὄρειος ζωή λαγχάνω καί ὑπαίθριος , ὁ μέν διόλλυμι , ὁ δέ ὁ ὑπερβολή ὁ κακός ἐπιλανθάνομαι καί ὁ ἀγριότης . Ἔλαφος γάρ καί δορκάς ἐν μάνδρα αὐλίζομαι · οὔτε κύων τότε δειλιάω , οὔτε ὁ ἐγγίζω ἀποφεύγω . Τέ γάρ μέγας ἀεί δεινός ὁ ὑποδεής φόβος ὁ δειλία