gregorius-nyssenus.encomium-in-xl-martyres-ii pg046_0397.1
'Ορνιθες δε παρ' ανθρωποις εἰσικειζονται , και μενουσιν υπωρφοι . 'Ανθρωποι δε ποντον ορυττουσι , και λιθουργοις οργανοις το υδωρ κοπτουσι : και οι πλησιοι αλληλοις ουκ επιμιγνυνται . 'Ο τοιουτος καιρος ολον τω τυραννω κατα των μαρτυρων εγενετο . 'Εδει γαρ , ως εοικε , την μεγαλην και συμφωνον των μακαριων φαλαγγα καινην τροπην τιμωριας εναγωνισασθαι , ινα προς τους πολλους των μαρτυρων ασυγκριτον κτισονται της ευσεβειας την δοξαν . 'Εστησαν ουν , και επιηγυντο τα μελη τρεμοντες , και την γνημην αχλυντον εχοντες , θεαν παρεχοντες εναγωνιον , αγγελοις , ανθρωποις και δαιμοσι ... 'Αγγελοι μεν την χωρισμην των ψυχων ανεμενον , ινα παραλαβοντες αυτας προς τον ιδιον αναγαγωσι κληρον . 'Ανθρωποι δε το τελος εκαραδοχουν , της κοινης φύσεως την δυναμιν δοκιμαζοντες : ει δια φόβον και ελπιδα του μελλοντος τιλικοτον κατευμεγεθειν αληγδονων ισχυομεν . Δαιμονες δε σφοδρα προσετιζον ως ιγνωμενοι , επιθυμοντες ιδειν την πτωσιν των αθλητων , και την προς τους κινδυνους ανανδρον απαγορευσιν . 'Η δε ελπις αυτων κατησχυνθη , δια τον ενδυναμουσαν Θεον . 'Εθελον γαρ τους αχρωστριασμου , και τους ιδιους εκαστος , και τους αλληλων οι παντες . 'Ο μεν εκειτο ποδος η δακτυλων περιρρυθεντων : αλλος εκειτο της εμφυτου θερμότητος καταψυχθεσης εις τελος . 'Ωσπερ δε οι σφοδρότατοι των ανεμων , τοπον επιπνευσαντες συμφυτον , εἶτα τα υψηλα των δενδρων καταοισαντες , εις γην καταπερουσι προρριζα : οὐτως ἐτορε[σ]θη παρα του χειμωνος η των μακαριων παραταξις : τα ενγενη φυτα του παραδεισου , του γένους το εγχαλλωπισμα , οι ριζαι της ημετερας βλαστησεως , οι Παυλου οπλιται , οι Χριστου δορυφοροι , οι των βωμων καταλυται , οι των 'Εκκλησιων οικοδομοι , οι κατα βαρεδων οπλιτευειν απογραφεμενοι , και προς τον κοινον εχθρον της ανθρωποτητος τον αγωνα τελεσαντες .
Lemmas: 'Ορνιθες δέ παρά ἄνθρωπος εισικειζοντ , και μένω υπωρφοι . 'Ανθρωποι δέ πόντος ὀρύσσω , και λιθουργός ὄργανον το ὕδωρ κόπτω : και ὁ πλησίος ἀλλήλων οὐ ἐπιμίγνυμι . 'Ο τοιοῦτος καιρός ὅλος τω τύραννος κατά ὁ μάρτυς γίγνομαι . 'Εδει γαρ , ως ἔοικα , την μέγας και σύμφωνος ὁ μακάριος φάλαγξ καινός τροπή τιμωρία ἐναγωνίζομαι , ἵνα προς τους πολύς ὁ μάρτυς ἀσύγκριτος κτίζω ὁ εὐσέβεια την δόξα . 'Εστησαν οὖν , και επιηγυντο τα μέλω τρέμω , και την γιγνώσκω ἀχλύνω ἔχω , θεός παρέχω ἐναγωνίζομαι , ἄγγελος , ἄνθρωπος και δαίμων ... Αγγέλου μέν ὁ χωρίζω ὁ Ψυχή ἀνίημι , ἵνα παραλαμβάνω αὐτός προς τοσοῦτος ἴδιος ἀνάγω κλῆρος . 'Ανθρωποι δέ το τέλος εκαραδοχοω , ὁ κοινός φύσις την δύναμις δοκιμάζω : εἰ δα φόβος και ἐλπίς ὁ μέλλω τιλικοτος κατευμεγεθέω αληγδοναω ἰσχύω . Δαίμων δέ σφόδρα προστίζω ως ιγνωμενοι , ἐπιθυμέω ὁράω την πτῶσις ὁ ἀθλητής , και την προς τους κίνδυνος ἄνανδρος ἀπαγόρευσις . 'Η δέ ἐλπίς ἀϋτή κατησχυνθη , δα ὁ ενδυναμουω Θεός . 'Εθελον γαρ τους αχρωστριασμος , και τους ἴδιος ἕκαστος , και τους ἀλλήλων ὁ πᾶς . 'Ο μέν κεῖμαι δύσπους η̅ δάκτυλος περιρρέω : ἄλλος κεῖμαι ὁ ἔμφυτος θερμότης καταψυχθεσης εἰς τέλος . Ὠσπερ δέ ὅς σφοδρός ὁ ἄνεμος , τόπος ἐπιπνέω σύμφυτος , εἶτα τοι ψηλός ὁ δένδρον καταφέρω , εἰς γῆ καταπερίειμι προρριζα : οὕτως τορέω παρά ὁ χειμών η̅ ὁ μακάριος παράταξις : τα ἔνειμι φυτό τις παράδεισος , τις γένος το εγχαλλωπισμαω , ὁ ῥίζα ὁ ἡμέτερος βλάστησις , ὁ Παῦλος ὁπλίτης , ὁ Χριστός δορυφόρος , ὅς ὁ βωμός καταλύτης , ὁ ὁ 'Εκκλησιων οἰκοδομέω , ὁ κατά βαρές ὁπλιτεύω απογράφω , και προς ὁ κοινός ἐχθρός ὁ ανθρωποτητη ὁ ἀγών τελεσαντες .