gregorius-nyssenus.encomium-in-xl-martyres-i pg046_0382.5
Οἷς ἀνιάσθαι τοὺς πολλοὺς στοχάζομαι , τούτοις αὐτὸς ἀγάλλομαι τὴν διάνοιαν . Ἀγδὲς γάρ , ὡς εἰκὸς , τοὺς πολλοὺς τὸ ἐν ἀλλήλοις συνθλίβεσθαι , ἐμοὶ δὲ τούτῳ κεφάλαιον εὐφροσύνης ἐστίν . Εὐφραίνεται γάρ ὀφθαλμὸς τοῦ ποιμένος , τὸ ποίμνιον βλέπων ὑπὸ πλήθους στενοχωρούμενον , καὶ τῆς μάνδρας ὑπερχεόμενον · καίτοι γε οὐ μικρὰ τῶν προβάτων ἡ ἑπαυλὶς , ἀλλὰ στενὴν ποιεῖ τὴν εὐρυχωρίαν εὐθυνοῦμενον τῷ πλήθει τὸ ποίμνιον . Τοιούτων τι καὶ περὶ τὸν Κύριον ὁ Πέτρος ἰδὼν ἀπεκρίνατο λέγων , ὅτι , Ἐπιστάτα , οἱ δῆλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσιν . Ὦντως , καθὼς φησὶ πού ὁ θεῖος Ἀπόστολος , τὸ θλίβεσθαι καὶ μὴ στενοχωρεῖσθαι τοῦτό ἐστι . Παντὶ γάρ , φησὶ , θλιβόμενοι , ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι . Ἐγὼ δὲ τίνα προχειρίσομαι λόγον ἐπὶ τοῦ τοιούτου συλλόγου ; Τίς δώσει μοι φωνὴν σάλπιγγος ὑψηλοτέραν , ὥστε ὑπερχῆσαι τὸ πλῆθος , καὶ ταῖς ἀχοαῖς τῶν συνελεγμένων ἐναποθέσθαι τὰ ῥήματα ; Πρὸς τί τῶν ἀνεγνωσμένων τρέψας ἐμαυτοῦ τὴν διάνοιαν , πρόσφορον ἐξεύρω τοῖς παροῦσι τὸν λόγον ; Πολὺς ὁ Ἰὼβ παιδεύων εἰς ἀνδρείαν τὸν βίον τοῖς καθ’ ἑαυτὸν ὑποδείγμασι , πολὺς ὁ Παροιμιαστὴς τοῖς αἰνίγμασι . Τί δ’ ἂν τις εἴποι περὶ τοῦ ἱεροῦ Ἀποστόλου , ὃς ἐκ τῶν ἀβρήτων ῥημάτων ἐκείνων ἃ ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην εἶναι φησὶ κατανόησιν , τάχα διὰ τῆς πρὸς Ἐφεσίους διδασκαλίας καὶ ἡμῖν ὑπέλαλθεν τὸν ἀπόρρητον ἐν τῷ σταυρῷ λόγον , δι’ αἰνυμμάτων ἀνακαλυπτόν . Τοιαῦτα δὲ ἕτερα καὶ τὰ ἐκ τῆς ψαλμωδίας μυστήρια , ἀνάμνησις , καὶ στηλογραφία , καὶ ἐπιλήγιος . Ταῦτα γάρ ἐν ταῖς ἐπιγραφαῖς τῶν ὑπαναγνωσθέντων ἡμῖν ψαλμῶν κατανοήσαντες , οὐ μικρὰν δρῶμεν ἀφορμὴν τῷ λόγῳ διὰ τῶν αἰνυμμάτων διδομένην . Ἄλλ’ ἐμοὶ τὸ μὲν τοῖς εἰρημένοις ἐπεξελθεῖν , εὐκαιρὸν εἶναι δοκεῖ δευτέρῳ χαριτεύσασθαι χρόνῳ · ἐπιθυμῶν δὲ τῆς παρούσης χάριτος πρόσφορόν τινα καὶ κατ’ἀλλοιον ἐξευρεῖν τὴν φωνήν . Τίς οὖν ἐστιν αὕτη ; Οἶδά τινα
Lemmas: οἷς ἀνιάω ὁ πολύς στοχάζομαι , οὗτος αὐτός ἀγάλλομαι ὁ διάνοια . Ἀγδὲς γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ πολύς ὁ ἐν ἀλλήλων συνθλίβω , ἐγώ δέ οὗτος κεφάλαιος εὐφροσύνη εἰμί . εὐφραίνω γάρ ὀφθαλμός ὁ ποιμήν , ὁ ποίμνη βλέπω ὑπό πλῆθος στενοχωρέω , καί ὁ μάνδρα ὑπερχέω · καίτοι γε οὐ μικρός ὁ πρόβατον ὁ ἔπαυλις , ἀλλά στενός ποιέω ὁ εὐρυχωρία εὐθυνέω ὁ πλῆθος ὁ ποίμνη . τοιοῦτος τίς καί περί ὁ κύριος ὁ Πέτρος ὁράω ἀποκρίνομαι λέγω , ὅτι , Ἐπιστάτη , ὁ δῆλος συνέχω σύ καί ἀποθλίβω . εἰμί , καθώς φημί ποῦ ὁ θεῖος ἀπόστολος , ὁ θλίβω καί μή στενοχωρέω τούτος εἰμί . Πᾶς γάρ , φημί , θλίβω , ἀλλά οὐ στενοχωρέω . ἐγώ δέ τίς προχειρίζω λόγος ἐπί ὁ τοιοῦτος σύλλογος ; Τῖς δίδωμι ἐγώ φωνή σάλπιγξ ὑψηλός , ὥστε ὑπερχέω ὁ πλῆθος , καί ὁ ἠχή ὁ συλλέγω ἐναποτίθημι ὁ ῥῆμα ; πρός τίς ὁ ἀναγιγνώσκω τρέπω ἐμαυτοῦ ὁ διάνοια , πρόσφορος ἐξευρίσκω ὁ πάρειμι ὁ λόγος ; Πολύς ὁ Ἰώβ παιδεύω εἰς ἀνδρεία ὁ βίος ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπόδειγμα , πολύς ὁ παροιμιαστής ὁ αἴνιγμα . τις δέ ἄν τις λέγω περί ὁ ἱερός ἀπόστολος , ὅς ἐκ ὁ ἀβρήτων ῥῆμα ἐκεῖνος ὅς ὑπέρ ὁ ἀνθρώπινος ἔρχομαι φημί κατανόησις , τάχα διά ὁ πρός Ἐφέσιος διδασκαλία καί ἐγώ ὑπολανθάνω ὁ ἀπόρρητος ἐν ὁ σταυρός λόγος , διά αἰνυμμάτων ἀνακαλύπτω . τοιοῦτος δέ ἕτερος καί ὁ ἐκ ὁ ψαλμῳδία μυστήριο , ἀνάμνησις , καί στηλογραφία , καί ἐπιλήγιος . Ταΰς γάρ ἐν ὁ ἐπιγραφή ὁ ὑπαναγιγνώσκω ἐγώ ψαλμός κατανοέω , οὐ μικρός δράω ἀφορμή ὁ λόγος διά ὁ αἰνυμμάτων δίδωμι . ἄλλος ἐγώ ὁ μέν ὁ λέγω ἐπεξέρχομαι , εὔκαιρος ἔρχομαι δοκέω δεύτερος χαριτευσαω χρόνος · ἐπιθυμέω δέ ὁ παρών χάρις πρόσφορος τις καί κατ’ἀλλοιον ἐξευρίσκω ὁ φωνή . Τῖς οὖν εἰμί οὗτος ; οἶδα τις